Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Με το βελόνι και με το σακί

Posted by sarant στο 12 Ιουνίου, 2018


Ποιο σακί και ποιο βελόνι, θα ρωτήσετε.

Στο αστυνομικό μυθιστόρημα του Πέτρου Μάρκαρη «Περαίωση», ο αστυνόμος Χαρίτος, έχει έναν φόνο να εξιχνιάσει και έχει μόλις πληροφορηθεί ένα στοιχείο που βοηθάει στη διαλεύκανση της υπόθεσης. Όμως, αμέσως μετά το ευχάριστο αυτό νέο, χτυπάει το τηλέφωνο. Το σηκώνει και μαθαίνει πως βρέθηκε και δεύτερο πτώμα. Οπότε λέει:

Ο συχωρεμένος ο πατέρας μου έλεγε πως τα καλά νέα έρχονται με το σταγονόμετρο, τα κακά με τον κουβά. Εγώ τρώω τώρα το δεύτερο μπουγέλο.

Η ρήση του πατρός Χαρίτου αποτελεί παραλλαγή μιας λαϊκής παροιμίας, ίσως μιας ομάδας παροιμιών, που σαν κεντρική ιδέα έχουν τη διαπίστωση ότι το κακό έρχεται εύκολα και γρήγορα αλλά φεύγει δύσκολα και βασανιστικά. Εδώ η εικόνα μεταδίδεται με τη βοηθεια του σταγονόμετρου και του κουβά, αλλά στις συλλογές παροιμιών βρίσκω να χρησιμοποιούνται άλλα αντικείμενα πολύ πιο κοντινά στην αγροτική, προβιομηχανική κοινωνία που διαμόρφωσε τη φρασεολογία μας.

Για παράδειγμα, στις (ημιτελείς) Παροιμίες του Ν. Πολίτη βρίσκουμε ότι «η αρρώστια με το σακί μπαίνει και με το βελόνι βγαίνει». Είναι εύκολη και γρήγορη η εισβολή της νόσου, γενικότερα του κακού, αλλά αργή και επίπονη η θεραπεία, η απαλλαγή από την αρρώστια.

Κι άλλες παραλλαγές χρησιμοποιούν παρεμφερείς εικόνες:

Η αρρώστια έρχεται με το τσουβάλι και φεύγει με την τρίχα

Η αρρώστια και η φτώχεια μπαίνουνε με το σακί και βγαίνουνε με το βελόνι

Η αρρώστια και η δυστυχιά με το σακκίν εμπαίνει με το βελόν’ εβγαίνει

Η αρρώστια με το μόδι μπαίνει και με την τρίχα βγαίνει -το μόδι είναι μέτρο χωρητικότητας, είδος κουβά να πούμε.

Η ευκολία με την οποία επέρχεται το κακό δίνεται με τον όγκο: σακί, τσουβάλι, μόδι, κουβάς, σε αντιδιαστολή με την απειροελάχιστη ποσότητα που μπορούν να αλαφρώσουν το βελόνι ή η τρίχα.

Ο Πολίτης παραθέτει αρκετά ανάλογα από άλλες γλώσσες, όπου η ίδια εικόνα εκφράζεται όχι με τον όγκο αλλά με την ταχύτητα:

Οι αρρώστιες έρχονται καβάλα και φεύγουν με τα πόδια (πχ στα γαλλικά: Les maladies viennent à cheval et s’ en retournent à pied). Το ίδιο και στα γερμανικά Krankheiten kommen zu Pferd und gehen zu Fuss.

Στα αγγλικα το ιδιο λέγεται για τις θέρμες: Agues come on horseback, but go away on foot

Υπάρχουν πάντως και εικόνες παρομοιες με τις ελληνικές, όπως στα γερμανικά Krankheit kommt libratim und geht weg unciatim, παναπεί: η αρρώστια έρχεται με τη λίτρα και φεύγει με την ουγκιά.

Και μια αραβική: Η αρρώστια έρχεται με το καντάρι και φεύγει με το δράμι.

Το κακό λοιπόν έρχεται εύκολα και φεύγει με πολύ κόπο. Θα μπορούσε κανείς, μεταφέροντάς το σε ίσως πιο ανώδυνα θέματα, να πει ότι «τα κιλά με το σακί μπαίνουν και με το βελόνι βγαίνουν» όπως έχουν διαπιστώσει όσοι κάνουν δίαιτες αλλά βλέπουν τη βελόνα της ζυγαριάς να μένει πεισματάρικα αμετακίνητη.

Σε μια παραλλαγή είδαμε να γίνεται λόγος και για τη φτώχεια που έρχεται εύκολα και φεύγει δύσκολα.

Αυτό μπορούμε να το αντιστρέψουμε. Τα πλούτη έρχονται δύσκολα και φεύγουν εύκολα. Πράγματι, χρήματα που συγκεντρώθηκαν με πολύ κόπο συχνά συμβαίνει να δαπανηθούν (όχι απαραιτήτως σπάταλα) σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα αν χρειαστεί.

Σε μια συναφή ομάδα παροιμιών, η γυναίκα θεωρείται ο καθοριστικός παράγοντας για την ευημερία του νοικοκυριού:

Ο άντρας να κουβαλεί με το σακί κι η γυναίκα να δίνει με το βελόνι, ανάθεμα τι αφήνει! (κεφαλονίτικη)

Δηλαδή, αν η νοικοκυρά δεν είναι οικονόμα, όσα κι αν κουβαλάει ο άντρας θα εξαντληθούν από τις μικρές αλλά συνεχείς δαπάνες της.

Σε άλλες παραλλαγές η ίδια εικόνα εκφράζεται πιο παραστατικά, με τη βοήθεια της ομοιοκαταληξίας:

Ο άντρας με το σακί, η γυναίκα με το βελόνι, γίνεται το σπίτι αλώνι.

Ο άντρας με το τσουβάλι, η γυναίκα με το κουτάλι, σπίτι ποτές δε γίνεται.

Με το σακί ο άντρας και με το βελονι η γυναίκα, πάλι σώνουνται.

Και μια μυτιληνιά: Ο άντρας να κουβανεί με το γομάρι, κι η γυναίκα με το βελόνι να ξοδιάζει, σώνουνται (= εξαντλούνται)

Για να γυρίσουμε στην προηγούμενη εικόνα, δεν είναι μονο τα χρηματα που συγκεντρώνονται αργά και με πολύ κόπο και μπορεί να εξανεμιστούν αμέσως. Ειναι και η καλή φήμη, η υπόληψη, το καλό όνομα -που τα φτιάχνει κανείς μια ζωή και μπορεί να τα χαλάσει σε μια στιγμή, με μια κίνηση, με μια απόφαση.

Σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις, λέμε κάποτε ότι αυτό θυμίζει την «αγελάδα που κλοτσάει την καρδάρα με το γάλα και το χύνει». Η φράση αυτή χρησιμοποιείται αρκετά συχνά στις εφημερίδες. Θυμάμαι μάλιστα μια παλιά συνέντευξη του Θ. Πάγκαλου. Εκείνη την εποχή, πριν το 2000, είχε μόλις αποπεμφθεί από κάποιο υπουργείο, ίσως του Πολιτισμού. Όταν ο δημοσιογράφος παρατήρησε ότι η συμπεριφορά του μοιάζει με της αγελάδας που χύνει την καρδάρα με το γάλα, δηλαδή ότι με μια του ενέργεια χαλάει όσα έχει κερδίσει από μακρόχρονες προσπάθειες, ο Πάγκαλος απάντησε ευφυώς ότι «βεβαίως το βλέπετε από τη σκοπιά του αγελαδοτρόφου· για την αγελάδα δεν είναι κακό να χύνει το γάλα.» Ομολογώ ότι εντύπωσή μου ήταν ότι η φράση είναι πρόσφατο δάνειο από άλλη γλώσσα. Mάλιστα, αντίστοιχη φράση υπάρχει στα γερμανικά: Was hilft’s, dass die Kuh viel Milch gibt,wenn sie den Kübel umstößt? (τι αξία έχει να δίνει πολύ γάλα η αγελάδα, αν αναποδογυρίζει την καρδάρα;)

Διαβάζοντας όμως τον Λιβάνιο, τον τελευταίο ίσως μαχόμενο εθνικό συγγραφέα της ύστερης αρχαιότητας, βρήκα μια επιστολή του στην οποία προτρέπει κάποιον να μη μιμηθεί την αγελάδα της παροιμίας και να μην χύσει με μια κλωτσιά όσο γάλα μαζεύτηκε: «μη την εν τη παροιμία μιμείσθαι βουν μηδ’ ο ημέλχθη γάλα λακτίσαντα εκχέαι» Βλέπουμε ότι η φράση ήταν ήδη παροιμιώδης από την εποχή του Λιβανίου, αν και, από μια πρόχειρη έρευνα, οι αρχαίοι παροιμιογράφοι φαίνεται να μιλάνε όχι για αγελάδα, παρά για την «αίγα από τη Σκύρο» (Σκυρία αίγα): αι γαρ κατά Σκύρον αίγες πολύ γάλα αφιείσαι, είτα ανατρέπουσιν το αγγείον. Κατσίκες ή αγελάδες δεν έχει μεγάλη διαφορά, η καρδάρα πάντως αδειάζει τρεις χιλιάδες χρόνια τώρα.

 

 

 

 

Advertisements

167 Σχόλια to “Με το βελόνι και με το σακί”

  1. leonicos said

    επιτέλους!

  2. leonicos said

    μου θύμισες το τραγούδι της γαλλικής κομμούνας

    mes amies, cousons les saques που ράβανε τσουβάλια με άμμο για άμυνα

    το ακουσα κάποτε και δεν θυμάμαι περισσότερα

    Ο Γς που έλαβε μέρος τότε στο παρίσι, ίσως θυμάται καλύτερα

  3. Γς said

    Καλημέρα

    Τα κακά με το τσουβάλι:

    Τα΄χαμε χύμα μας ήρθαν και τσουβαλάτα.

    [παροιμία]

  4. leonicos said

    μόδι

    είναι το μόδιον κάτω από το οποίο δεν είναι λογικό να βάζοτμε την αναμμένη δάδα, κατά το Ευαγγέλιο

  5. leonicos said

    Το ήξερα εγώ οτι ο Γς κάτι θα είχε να πει σχετιό με τα τσουβάλια

  6. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    «Κατσίκες ή αγελάδες δεν έχει μεγάλη διαφορά, η καρδάρα πάντως αδειάζει τρείς χιλάδες χρόνια τώρα.»
    Και μυαλό δεν βάζουμε, άρα η ιστορία δεν διδάσκει τίποτε.☺

    Καλημέρα

  7. leonicos said

    αγελάδα που κλοτσάει την καρδάρα με το γάλα και το χύνει

    από τις Χίλιες και Μία Νύχτες

    Ο Γς είχε γνωρίσει την Αζαντέ προσωπικά, νομίζω. Δεν είμαι σίγουρος, αλλά είχα δει γράμματάτης στο συρτάρι του, με αποτυπώματα από τα χείλια της.

  8. leonicos said

    Ο Λεωνικος έχει κέφια.

    Μην του τα κόψετε

    τακέφια

  9. leonicos said

    για την αγελάδα δεν είναι κακό να χύνει το γάλα.

    Καλά, ομολόγησε, διακήρυξε ο ίδιος, ότι είναι αγελάδα ()κάτι γι το οποίο δεν έτρεφα καμια αμφιβολία) και πέρασε στο ντουκου;

  10. Γς said

    >η αρρώστια με το σακί μπαίνει και με το βελόνι βγαίνει

    Και μπαίνω κι εγώ στο ψιλικατζίδικο της γειτονιάς μου

    -Μια βερούλη.

    -Τι;

    -Μια βερούλη να ράψω κάτι.

    -Μήπως εννοείτε σακοράφα;

    -Ω, ναι! Μπερδεύτηκα. Συγνώμη…

    [ταχα μου]

  11. leonicos said

    αι γαρ κατά Σκύρον αίγες πολύ γάλα αφιείσαι, είτα ανατρέπουσιν το αγγείον.

    αυτο δεν το ήξερα.

    Μορφώθηκα και φεύγω

    Άφησα απείραχτο τον Τζι αλλά θα μου το συγχωρήσει

    Σχολιάστε καλά για θα ξαναμπώ!

  12. Pedis said

    άλλαντάλλα της παρασκευής το γάλα …

    τα τζούζουμε;

  13. Γς said

    8;

    >Μην του τα κόψετε

    τ@κέφι@

  14. Πέπε said

    Καλημέρα.

    Και μια από τις σπάνιες, πλέον, χρήσεις της λ. μπουγέλο με την κανονική της σημασία, «κουβάς», στο εναρκτήριο παράθεμα του Μάρκαρη.

    Πάντως μου φαίνεται παράξενο, παρά την τόση διάδοσή του, το δεύτερο σκέλος της παροιμίας. Τι πάει να πει «φεύγει με το βελόνι» ή «με την τρίχα»; Το να έρχονται με το τσουβάλι, με τον κουβά ή με το μόδι δίνει μια εικόνα εύκολη να τη φανταστείς. Λέμε και «βρέχει με το τουλούμι», «ξύλο με τη σέσουλα» κ.ά..

  15. ΚΩΣΤΑΣ said

    Αντί για τη λέξη αρρώστια, εναλλακτικά, υπάρχει και η παροιμία:

    Το κρύο (όταν πρόκειται για κρυολόγημα) μπαίνει με το τσουβάλι και βγαίνει με το βελόνι.

    > Ο άντρας να κουβαλεί με το σακί κι η γυναίκα να δίνει με το βελόνι, ανάθεμα τι αφήνει! (κεφαλονίτικη)

    Δεν μου πάει νοηματικά, αλλά ξέρω ‘γώ; κεφαλονίτες τη λένε 😉

  16. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια! Γεια σου Λεώνικε, που πληθαίνεις τα σχόλια!

    15β Δεν αφήνει τίποτα, εννοεί

    14 Κανονική σημασία, ετσι κι έτσι Διότι «τρώω το πρώτο μπουγέλο» μπορεί να είναι και «το πρώτο μπουγέλωμα».

  17. ΚΩΣΤΑΣ said

    15α συνέχεια. Θυμήθηκα ακριβώς πως λέγαμε την παροιμία:

    «Το κρύο, με το τσουβάλι μπαίνει, με το βελόνι βγαίνει»

  18. ΚΩΣΤΑΣ said

    16β Την ίδια παροιμία «ο άντρας να κουβαλάει με το τσουβάλι και η γυναίκα να ξοδεύει με το βελόνι», τη λέμε κι εμείς, με θετική σημασία, αν συμβαίνει αυτό, η οικογένεια θα κάνει προκοπή, θα έχει χρήματα, όχι δεν αφήνει τίποτα!!!

  19. Πέπε said

    @16:
    Νομίζω ότι εννοεί κουβά και όχι μπουγέλωμα (και ότι απλώς αποφεύγει την επανάληψη: έρχονται με τον κουβά και τώρα τρώω τον δεύτερο κουβά), γιατί το μπουγέλωμα είναι με νερό, ενώ εδώ δέχτηκε (έφαγε) έναν κουβά κακά νέα. Μπορείς να το πάρεις και σαν «δεύτερη ψυχρολουσία» (μπουγέλωμα), αλλά τότε χάνεται το νόημα της παροιμίας όπου ο κουβάς δηλώνει ότι έρχονται σε μεγάλες δόσεις, κι άλλωστε τη μεταφορική ψυχρολουσία τη λέμε πάντοτε «ψυχρολουσία» κι όχι με περαιτέρω μεταφορές.

    Αν, βέβαια, έχει νόημα να το διυλίζουμε τόσο…

  20. sarant said

    19 Εντάξει, το παραδιυλίζουμε αλλά θέλω να πω πως η σαφής περίπτωση θα ήταν να πει «Πήρα το μπουγέλο και…»

  21. Κουτρούφι said

    Εντύπωση μου κάνει που λέτε ότι δεν χρησιμοποιείται πια το «μπουγέλο» με την έννοια του κουβά.

  22. Πέπε said

    20 Ναι, θα ήταν.

    Και είναι πολύ σπάνιο έτσι. Δύο περιπτώσεις όλες κι όλες μου ‘ρχονται που το έχω δει έτσι, και οι δύο σε μεταφράσεις. Η μία είναι σ’ έναν Ιζνογκούντ όπου κάτι κάνουν μ’ έναν κουβά και τον λένε μπουγέλο, κι η άλλη σε μια ιστορία του Μπουκόφσκι όπου ο ήρωας εκφράζει τη δυσπιστία του για κάποιον κανόνα λέγοντας περίπου «και τι πάει να πει; Επειδή ήρθε ένας τύπος μ’ ένα μπουγέλο μπογιά κι έγραψε στον τοίχο …;»

    Σίγουρα θα το ‘χω ξαναδεί, πώς αλλιώς εξηγείται ότι ξέρω τι σημαίνει; Αλλά πάντως λίγες φορές. Ίσως αυτά τα δύο παραδείγματα να ‘ταν τα πρώτα που έτυχε να δω και γι’ αυτό τα θυμάμαι. Κατά γενικό κανόνα όμως «μπουγέλο» εννοούμε το κατάβρεγμα.

  23. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα !
    Το όλο «στήσιμο» της έκφρασης θυμίζει το «πέταξε ο τρελός την πέτρα στο πηγάδι, και χίλιοι γνωστικοί δε μπορούν να τη βγάλουν».

  24. nikiplos said

    Το μόδιο η βίκι το λέει ως μονάδα βάρους ίση με 640 κιλά, κι όχι χωρητικότητας…

  25. Ο Πέπε είναι πάνω-κάτω συνομήλικός μου (ή μικρότερος) και όπως και γω έχει συνδέσει το μπουγέλο με μπουγελόματα. Με τη σημασία του κουβά εξοικειώθηκα μεγάλος μέσα από διαβάσματα, αν θυμάμαι σωστά.

  26. Πάνος με πεζά said

    «Η ζωή μπαίνοντας απ’ την πόρτα, ο θάνατος παραμονεύει στο παράθυρο» Θρασύβουλας 🙂

  27. Πάνος με πεζά said

    Έλα τώρα με τις ηλικίες, κι εγώ είμαι του 69 αλλά πρόλαβα τη σκάφη «μαστέλο» !

  28. Πέπε said

    @24
    Μου φαίνεται λίγο περίεργο το άρθρο της Βίκης, λες και το μόδι(ο) ήταν ιδιαιτερότητα της Μυτιλήνης. Αλλά αν το πιστέψουμε επί λέξει, αφού ήταν μονάδα βάρους για ένα πολύ συγκεκριμένο υλικό (τις ελιές), θα αντιστοιχούσε και σε συγκεκριμένο όγκο, άρα θα υπήρχαν και δοχεία συγκεκριμένης χωρητικότητας (…υποθέτω).

  29. Πάνος με πεζά said

    Στα χρόνια, μάλιστα, που τελειώναμε το Γυμνάσιο, λίγο μετά το 80, θα πρέπει να ήταν η μεταβατική εποχή που τα μπουγέλα από χάρτινες «νερόβομβες» (που είχαν και μια ωραία κατασκευή, αλλά άντε να τη βρεις πώς διπλωνόταν…), περνούσαν στις σακούλες polybag…

  30. gpoint said

    Εκεί που χύνεται το γάλα φυτέψτε ντοματιές ! κανουνε κρα για ασβέστιο !!

  31. Πέπε said

    @29:
    Όθεν συνάγεται ότι ο Πάνος είναι λίγο μεγαλύτερος από τον Δύτη κι εμένα.

    Εγώ τις πρόλαβα τις χάρτινες νερόβομβες, αλλά μάλλον σαν κάτι σπάνιο τότε πια. (Και θαυμαστό – ακόμα δεν έχω καταλάβει τι σόι δίπλωμα κάνανε και το κρατούσε το νερό μέσα!)

  32. Παναγιώτης Κ. said

    Η σημερινή ανάρτηση μου θύμισε την παραπλήσια λαϊκή έκφραση:
    Η αρρώστια είναι μεταδοτική όχι η υγεία.

    Για τις διάφορες…ανατροπές που υπάρχουν στη ζωή οι επιστήμονες χρησιμοποιούν και την έννοια της εντροπίας για να τις περιγράψουν αν θυμάμαι καλά.

  33. Avonidas said

    Καλημέρα.

    λέμε κάποτε ότι αυτό θυμίζει την «αγελάδα που κλοτσάει την καρδάρα με το γάλα και το χύνει».[…] Θυμάμαι μάλιστα μια παλιά συνέντευξη του Θ. Πάγκαλου

    Εμ, βέβαια, όταν σκέφτεσαι την αγελάδα που κλωτσάει την καρδαρα, ποιος αλλος να ‘ρθει στο νου; 😉

  34. Παναγιώτης Κ. said

    @6. Λάμπρο να το δεις και διαφορετικά!
    Πόσο πιο άσχημα θα ήταν τα πράγματα χωρίς τη γνώση της Ιστορίας. 🙂

  35. Πάνος με πεζά said

    @ 31 : Έλα μου ντε ! Και δεν ξέρω αν πορούν να βρεθούν και στο Ίντερνετ αυτές οι χαρτοκατασκευές ! Εγώ μόνο τη στρακαστρούκα θυμάμαι και φτιάχνω ακόμα (από τις δύσκολες – εντάξει, το καραβάκι και την «αλατιέρα» ή τετράγωνο της τύχης, τα έχω…)

  36. Avonidas said

    η αγελάδα που κλοτσάει την καρδάρα με το γάλα και το χύνει

    Overflow exception, που λενε κι οι προγραμματισταδες 😉

  37. nikiplos said

    31@, ο Πάνος με πεζά έχει τη δική μου ηλικία: 1969… 🙂
    για τις νεροβόμβες εδώ:

  38. sarant said

    28 Ακριβώς

    33 😉

  39. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    34 – Aπό τη στιγμή που δεν την λαμβάνουμε υπόψιν στις αποφάσεις μας, τα πράγματα θα ήταν ακριβώς όπως είναι. 🙂

  40. Corto said

    Καλημέρα!

    Παλιότερα στα σχολεία διδασκόταν η φράση: «τα χρήματα έρχονται κουτσαίνοντας και φεύγουν πετώντας».
    Το παραπάνω αναφερόταν ως αρχαίο ρητό ή παροιμία. Γνωρίζουμε την προέλευσή του;

  41. Alexis said

    Καλημέρα.
    Δεν τις ήξερα τις παροιμίες, εκτός φυσικά από την τελευταία με την αγελάδα.
    Όπως λέει και ο Πέπε μου φαίνεται και μένα παράταιρο το δεύτερο σκέλος «φεύγει με το βελόνι». Πολύ πιο καθαρό νοηματικά θα ήταν να λέει π.χ. «φεύγει με το κουτάλι». Όμως το κουτάλι χρησιμοποιείται ήδη στην έκφραση «τρώω κάτι με το κουτάλι» ως παρομοίωση της υπερβολής, οπότε …αδιέξοδο…

  42. Πάνος με πεζά said

    @ 37 : Τέλειο ! Δε βλέπω την ώρα να πάω να το φτιάξω στα παιδιά μου !

  43. Πάνος με πεζά said

    Πάντα βγάζει δυσκολία το κουτάλι : «Τώρα που έγινε η θάλασσα γιαούρτι, εμείς δεν έχουμε κουτάλι» !

  44. loukretia50 said

    Κατά το Λουκιανό, ο Πλούτος έρχεται αργά κουτσαίνοντας και φεύγει πετώντας :

    «ΠΛΟΥΤΟΣ : Ουκ αεί τούτον, ω Ερμή, αλλ΄οπόταν μεν απίω παρά τινα πεμφθείς υπό του Διός, ουκ οίδ΄όπως βραδύς είμι και χωλός αμφοτέροις, ως μόλις τελείν επί τω τέρμα, προγηράσαντος ενίοτε του περιμένοντος, οπόταν δε απαλλάτεσθαι δέη, πτηνόν όψει, πολύ των ονείρων ωκύτερον…»

  45. sarant said

    44 A μπράβο, απαραίτητη προσθήκη στο άρθρο!

  46. Alexis said

    #31, 35, 37: Με πιάνετε αδιάβαστο! Αν και μεγαλύτερός σας δεν θυμάμαι χαρτοσακούλες για μπουγέλωμα, μόνο κάτι λεπτές πλαστικές τύπου polybag που όταν σκάγανε πάνω σου ή δίπλα σου σε κάνανε λούτσα. Και μπαλόνια χρησιμοποιούσαν καμιά φορά γεμισμένα με νερό.

  47. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Θέμα με πολύ «ψαχνό». Ωραία!

    Για την απρόοπτη απώλεια του καλού, που πάντα ελλοχεύει, μια παλιά* μαντινάδα
    Όταν ζυάζεις τη χαρά
    να βγάνεις και τη φύρα
    γιατί στου χρόνου τσι στροφές
    πολλά σου γράφει η μοίρα.

    *όταν λέω παλιά, εννοώ τουλάχιστον 50 χρόνων.

  48. Avonidas said

    «τα κιλά με το σακί μπαίνουν και με το βελόνι βγαίνουν» όπως έχουν διαπιστώσει όσοι κάνουν δίαιτες αλλά βλέπουν τη βελόνα της ζυγαριάς να μένει πεισματάρικα αμετακίνητη.

    Τα παράπονά σου στη φυσική επιλογή, που μας διαμόρφωσε τότε που τα κιλά έμπαιναν με το βελόνι.

    (Βάλε και το γεγονός ότι η παχυσαρκία μας σκοτώνει αργά, αφού κάνουμε παιδιά, και βλέπεις ότι δύσκολα θα απαλλαγούμε από τη φυσική μας τάση να παχαίνουμε :-/ )

  49. Πέπε said

    @41:
    Ναι, είναι σαφέστερο το «σταγονόμετρο» του Μάρκαρη. Βέβαια δεν είναι λέξη αυτή για λαϊκή παροιμία, αλλά κάτι δε θα είχαν και οι παλιοί αγρότες για ανάλογη χρήση, που να μετράει με ακρίβεια μικροποσότητες;

    Νομίζω μπορούμε άνετα να λανσάρουμε το μουσλούκι και, γραφική λέξη καθώς είναι, να διεκδικήσουμε παλαιότητα μερικών αιώνων. Πιο πεζά, το τσιμπιδάκι.

  50. Avonidas said

    #49. κάτι δε θα είχαν και οι παλιοί αγρότες για ανάλογη χρήση, που να μετράει με ακρίβεια μικροποσότητες

    Δαχτυλήθρες δεν είχανε;

  51. Avonidas said

    Αναρωτιέμαι μήπως υπονοείται η τρύπα της βελόνας. Όταν βυθίσεις τη βελόνα στο νερό και τη βγάλεις, η τρύπα της κρατάει μια μεμβράνη νερού (επιφανειακή τάση και τα σχετικά που λέμε εμείς οι φυσικοί).

  52. Corto said

    44:
    Μπράβο, αυτό έψαχνα!

  53. sarant said

    51 Μπορεί να το εννοεί και έτσι.

    Για να μετράνε μικροποσότητες είχαν ζυγαριές μεγαλύτερης ακρίβειας, τον βεζινέ ας πούμε.
    «στσι παντρεμένες καμπανό κι απόκου ν’ αξαγιάζω / στσι λεύτερες το βεζινέ, στο ζύγι να μη σφαίρνω».

  54. > Ο άντρας να κουβαλεί με το σακί κι η γυναίκα να δίνει με το βελόνι, ανάθεμα τι αφήνει! (κεφαλονίτικη)
    > Ο άντρας με το σακί, η γυναίκα με το βελόνι, γίνεται το σπίτι αλώνι.
    > Ο άντρας με το τσουβάλι, η γυναίκα με το κουτάλι, σπίτι ποτές δε γίνεται.
    > Με το σακί ο άντρας και με το βελονι η γυναίκα, πάλι σώνουνται.

    Γιατί εγώ καταλαβαίνω ότι κατηγορείται η γυναίκα για τη μηδενική της συνεισφορά στον οικογενειακό προϋπολογισμό; Βελόνι και κουτάλι μικροποσότητες δεν είπες ότι δηλώνουν;

    > Ο άντρας να κουβανεί με το γομάρι, κι η γυναίκα με το βελόνι να ξοδιάζει, σώνουνται (= εξαντλούνται)

    Κι εδώ, πάλι, άμα το βελόνι δηλώνει ασήμαντες εκροές, πώς μηδενίζεται πάλι η καθαρή θέση…

  55. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Καλημέρα. Σε κάποιο τεύχος (ναι, ξέρω, σας φώτισα) των κωμωδιών του Αριστοφάνη σε κόμικς των Αποστολίδη – Ακοκαλίδη ένας αρχαιοαθηναίος χορηγός δραματουργών παραπονιέται πως εισπράττει με την τσιμπίδα και πληρώνει με το φτυάρι.

  56. sarant said

    54 Ο άντρας κουβαλεί μια φορά το χρόνο ή τέλος πάντων σπάνια με το σακί, η γυναίκα πολλές φορές τη μέρα με το βελόνι και τα καθημερινά μικρά έξοδα εξαντλούν το μεγάλο έσοδο

  57. Ειρήνη said

    Εξαιρετικά ενδιαφέρον το άρθρο αλλά ίσως είμαι παράξενη (πιθανότατο), αλλά την αρχική παροιμία με το σταγονόμετρο εγώ δεν την καταλαβαίνω ως » το κακό έρχεται εύκολα και γρήγορα αλλά φεύγει δύσκολα και βασανιστικά» ( σόρυ, δεν έχω ελληνικά εισαγωγικά). Εγώ το διαβάζω «το καλό έρχεται σπάνια και ποτέ δύο καλά μαζί ενώ ενός κακού μύρια έπονται»

  58. Πάνος με πεζά said

    Και δύο αντιφατικές διατυπώσεις :
    – Τα άσχημα νέα μαθαίνονται γρήγορα.
    – Καράβι που αργεί, σκ@τ@ είναι φορτωμένο…

  59. sarant said

    58 Ίσως όχι, διότι η δεύτερη λέγεται για καράβι που αργεί ενώ θα έπρεπε να είχε φτάσει.

  60. dryhammer said

    58-59 Ειδικότερα, όταν τα ευπαθή φορτία (τρόφιμα κυρίως) είχαν γίνει πια για πέταμα.

  61. loukretia50 said

    54. μια ενδιαφέρουσα οπτική για το ρόλο της γυναίκας,
    που αναμφισβήτητα ήταν υποβαθμισμένος απ΄τα χρόνια τα παλιά :
    «…η προκοπή η ατίμητη και η προκοπή η γυναίκεια που και στην ταπεινότερη δουλειάν ευγένεια δίνει.»
    Παλαμάς

    ΑΓΑΘΩΝΟΣ ΓΥΝΗ
    «…Εγώ θα τρέχω ολημερίς, θα πολεμώ, θα ιδρώνω,οι λάβρες θα με ψένουνε, θα με χτυπούν τα χιόνια· και σα γυρνώ στη θάλασσα και στη στεριά όταν τρέχω,ο στρατιώτης είμ’ εγώ κι ο δουλευτής κι ο άντρας.
    Αλλ’ όταν θα θυμούμ’ εσέ κι εσέ στο νου θα βάζω, θα ξαλαφρώνω απ’ τη δουλειά, θα λύνομαι απ’ την έγνοια,πάλι θα νιώθω δύναμη, θα ξαναπαίρνω θάρρος,και τον αγώνα απόκοτα θα ξαναρχίζω πάντα.
    Κι όταν θε να ’ρχομαι σ’ εσέ και όταν θα βρίσκω εσένα κάτω απ’ τη σκέπη του σπιτιού, θα τα ξεχάνω, πόνους,κακίες, του κόσμου τη βοή, της γης τα πλούτη, και όλα,γιατί είσ’ εσύ το ταίρι μου, κι η αληθινή γυναίκα,δέντρο που επλάστη απ’ τους θεούς ν’ ανθεί κρυφά στον ίσκιο! Ουράνιο δέντρο, κάνε μου καρπούς που να μου μοιάζουν
    ……………………………………….
    Σπίτι ζεστό και δροσερό και μ’ άνθη στολισμένο και καταφύγιο της τιμής και της ζωής λιμάνι! μέσα σ’ εσένανε έζησα κρυμμένη, αναπαμένη και κυβερνήτρα και κυρά. Σε κάθε χώρισμά σου,σε κάθε τοίχο και γωνιά, στα πλούσια σου στολίδια,στα πλέον απλά σου πράγματα μοσχοβολάει κι αστράφτει η προκοπή η ατίμητη και η προκοπή η γυναίκεια που και στην ταπεινότερη δουλειάν ευγένεια δίνει.Μήτε που ζήλεψα ποτέ τον κόσμο το μεγάλο,γιατί στο πλάι του άντρα μου τον κόσμον όλον είχα,κλεισμένο μες στο σπίτι μου, κι ο κόσμος όλος είχε, είχε για με δυο ονόματα: αγάπη και φροντίδα….»

  62. ΚΩΣΤΑΣ said

    54 Το ξαναείπα πιο πάνω ότι υπάρχουν περιοχές όπου κουβάλημα με το σακί-τσουβάλι και ξόδεμα με το βελόνι έχει θετικό πρόσημο, καλό ζευγάρι που κάνει προκοπή. Εδώ και η συνεισφορά της γυναίκας.
    Μόνο στην αρρώστια έχει αντίθετη σημασία. Αν βγεις για λίγο στο κρύο και δεν είσαι ντυμένος καλά, μπορεί να αρρωστήσεις και να παραμείνεις κανένα μήνα στο κρεβάτι.

  63. ΓιώργοςΜ said

    Περί υγρομαχικών 🙂 (επειδή εδώ λεξιλογούμε, ε;)

    Σε εικόνα το σχέδιο. Το βασικό δίπλωμα είναι η αρχή για τα πιο κοινά οριγκάμι, κι έτσι αναφέρεται, waterbomb base (δείτε και τη δεύτερη εικόνα)

    https://i0.wp.com/www.paperkawaii.com/wp-content/uploads/2014/03/bases-opt-728×409.jpg?resize=728%2C409

  64. ΚΩΣΤΑΣ said

    61 Τέτοια πρότυπα, για παλαιότερες εποχές ήταν άξια θαυμασμού και μίμησης Σήμερα οι εποχές άλλαξαν, καθώς και η οπτική γωνία που βλέπουμε αυτές τις σχέσεις. Φεμινιστικό κίνημα, ομόφυλα ζευγάρια… Αυτονόητο το δικαίωμα του καθενός-μιάς να το βλέπει όπως θέλει. Δεν ασκώ κριτική, μια απλή επισήμανση κάνω.

  65. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Πώς βγαίνουν οι παροιμίες και πόσα χρόνια χρειάζονται για να διαδοθούν στην κοινωνία;
    Ενώ είναι πάνω από 50 χρόνια που το στερεότυπο – άντρας κουβαλητής, γυναίκα νοικοκυρά- δεν υφίσταται (άσε που πολλές είναι και τα δύο) δεν ξέρω να υπάρχει κάποια αντίστοιχη παροιμία.

  66. loukretia50 said

    64. Ελπίζω να μη θεωρείτε δεδομένο πως αυτή είναι και η δική μου οπτική.
    Κινδυνεύω να θεωρηθώ σπιτόγατα!

  67. venios said

    65 Πάντως, κάποια στερεότυπα χάνονται. Το τραγούδι της δεκαετιάς του 50 «κει που πας σε λίγα χρόνια – θα φορέσεις παντελόνια – Βαλεντίνα, Βαλεντίνα» εκπληρώθηκε και κανείς δεν το τραγουδάει πια…

  68. ΣΠ said

    67
    Και πιο παλιά το «Εγώ είμαι η νέα γυναίκα που θα καπνίζω και θα σφυρίζω».
    http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=47679

  69. ΚΩΣΤΑΣ said

    66 Δεν θεώρησα τίποτα αυτονόητο, το δήλωσα. Και ειδικά οι γάτες είναι φύσει ελεύθερες, κεραμιδόγατες, μόνο τα σκυλιά έχουν αφέντη. 😛

  70. sarant said

    68 Νομίζω πως είναι «θα καπνίζω και θα ψηφίζω» και κακώς το λέει «σφυρίζω»

  71. gpoint said

    # 70

    Οχι Νίκο, σφυρίζω έλεγε το τραγουδάκι απ όσο θυμάμαι

  72. Antonislaw said

    Η ευφυης απαντηση του Παγκαλου » για την αγελαδα δεν ειναι κακο να χυνει το γαλα». Οχι και τοσο ευφυης καθως ενα τετοιο δυστροπο ζωο δε θα μακροημερευε στο κοπαδι του κτηνοτροφου και θα το οδηγουσε μια ωρα αρχιτερα στο σφαγειο. Ευφυολογμα και οχι ευφυης η απαντηση του Παγκαλου, καθως αγνοει τις κτηνοτροφικες συνηθειες.Επιπλεον αυτη η δυστροπια δε θα ηθελε να περασει στην επομενη γενια μεσω αναπαραγωγης αρα το μαχαιρι θα ηταν αναποφευκτο

  73. loukretia50 said

    70. Στη γενιά της μητέρας μου πάντως, όλες λέγανε «ψηφίζω», γιατί αυτό ήταν πολύ σημαντική απόδειξη ανεξαρτησίας κι έπρεπε να τους αναγνωριστεί το δικαίωμα.
    Όμως κατά τα λοιπά.. νομίζω ότι διαχρονικά κάθε γυναίκα…

    κι αν ακόμα συμφωνήσει
    Κάνει ό,τι της καπνίσει

  74. gpoint said

    # 69

    από γάτες μάλλον μεσάνυχτα έχεις…γνωρίζουν και παραγνωρίζουν αφέντη αλά θέλουν να τις κερδίσεις κι όχι διαταγές όπως τα σκυλιά. Την γάτα πρέπι να την πάρεις από μωρό και να ασχολείσαι μαζί της 24 ώρες την ημέρα. Μετά …ξεφεύγει !! Οταν το πετύχεις, τις κοιτάς και κάνουν αυτό που θέλεις.

    Κατά σύμπτωση ανέβασα αυτό το πρωί…

  75. loukretia50 said

    74. …σύνδρομο Στοκχόλμης? Αλλιώς δεν !

  76. 24, 28, 38 Στη Μυτιλήνη το μόδι έχει να κάνει με βάρος και μόνο, 500 οκάδες ελιές (= 640 κιλά). Βέβαια, μπορούσε κάποιος να πει πως έχει μια «πακή» (= αποθήκη που έβαζαν τις ελιές μέχρι νάρθει η ώρα να τις αλέσουν) που χώραγε τόσα μόδια (αν και συνήθως για το άλεσμα μέτραγαν με το στάμα, το μισό μόδι, δηλαδή 250 οκάδες = 320 κιλά). Περισσότερο σαν εκτίμηση της απόδοσης των (ελαιο)κτημάτων (θεωρητική – στη διετία ή πρακτική, πόσες ελιές έχει φέτος). Πιθανά να έχει σχέση με τα τούρκικα (καμιά ιδέα Δύτα);

    Και μια πραγματική ιστοριούλα με χρήση της λέξης»μόδι»:
    Οι γονείς μου είχαν καταφέρει κάποια στιγμή να έχουν κτήματα 30 μοδιών (δηλ. σε δυο χρονιές θεωρητικά να μπορούν να πάρουν 30 μόδια ελιές απ’ τα κτήματά τους. Το αν πήραν τόσα έστω και μια διετία, αμφιβάλω. Και λέμε στις δυο χρονιές γιατί η ελιά δίνει καρπό παρά χρονιά). Και θεωρούνταν πως είναι απ’ τους καλούς νοικοκύρηδες στο χωριό. Κι ήμουνα τότε γύρω στα 15 κι ακούω έναν κύριο να λέει πως από το τάδε κτήμα του δεν θα βγάλει φέτος παραπάνω από 150 μόδια, ενώ την περασμένη χρονιά πήγε καλά, μάζεψε γύρω στα 250. 400 πραγματικά μόδια, από ένα κτήμα και μόνο! Σοκ και δέος.

    Για το άλλο μόδι, τον κουβά μόνο από το ευαγγέλιο την είχα ακουστά.

  77. sarant said

    71-73 Εγώ είμαι σίγουρος ότι λέει «ψηφίζω» και πράγματι σε μια παλιά εκτέλεση έτσι ακούω:

  78. Κι ένα ενδιαφέρον λίνκι για το μόδι που βρήκα ψάχνοντας και έχει μια διαδρομή από την χωρητικότητα στο βάρος του αποτελέσματος (βρε, τι μαθαίνει κανείς!!!).

  79. ΣΠ said

    70, 71, 73, 75
    Το αρχικό έλεγε «ψηφίζω». Στην νέα εκτέλεση με την Κατερίνα Κούκα το αλλάξανε σε «σφυρίζω».

  80. loukretia50 said

    79. προφανώς πολλές γυναίκες σφυρίζουν αδιάφορα…

  81. Corto said

    77:
    «Ψηφίζω» βεβαίως και έτσι τραγουδιέται και στην θεατρική παράσταση «αναζητώντας τον Αττίκ», την οποία επιμελήθηκε ο καθηγητής Λάμπρος Λιάβας.

  82. Jago said

    Το χωριό πήρε το όνομα Χιλιομόδι όταν κατά το παρελθόν οι πρώτοι κάτοικοί του, παρήγαγαν και πούλησαν εντός μίας χρονιάς σιτάρι συνολικού βάρους ίσο με 1.000 μόδια, αριθμός – ρεκόρ για την εποχή. Γι αυτό το μεγάλο επίτευγμα ονόμασαν τον νεοσύστατο οικισμό Χιλιομόδι.
    (Βίκι)

  83. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    54/56 Δεν ξέρω γιατί μου μοιάζουν οι παροιμιώδεις αυτές εκφράσεις ως έμεση αλλά ευδιάκριτη παραίνεση προς τη γυναίκα ότι τα αγαθά/τα έχητα ακόμη κι αν τα κουβαλά πλούσια ο άνδρας, είναι εξαιρετικά εύκολο να χαθούν ακόμη κι αν εκείνη τα ξοδεύει με πολλή φειδώ -οπότε υπονοείται «σφίγγε κι άλλο το ζωνάρι, έχε το νου σου».
    Αυτό το «σπίτι ποτές δε γίνεται», σα να βαραίνει από πάντα τη μεριά της γυναίκας.(Η σκύλα φυλάει το μαντρί κλπ)

    78.Στο ωραίο λινκ σας υπάρχει η φράση ,για το φαγά,»‘τρώει ένα μόδι».
    Και εξελίχθηκε /ή και παράλληλα ,»τρώει ένα βόδι»

  84. loukretia50 said

    Οι ποιητές εμπνέονται κατά καιρούς απ΄τη βελόνα, όπως ο Ρίτσος στη Χρυσόθεμη :

    «………..κι έφτιαξε με τη βελόνα
    έναν περίφημο άθλο καρτερίας
    …………………………………………..
    κάθε όμορφο πράγμα έχει μια ατέλειωτη προϊστορία
    και χιλιάδες αθώρητους κόμπους
    και μια μικρή βελόνα υπομονής με χιλιοτρυπημένα δάχτυλα. Ίσως η άλλη όψη του ωραίου
    να ’ναι η αγιότητα, —ποιός ξέρει;— τίποτα δεν έχω μάθει…..»

    αλλά και τη βελόνα της πυξίδας ή ακόμα :

    «…βελόνα-καρδιά
    πώς να παίξει ένα δίσκο
    σπασμένο …» Μ.Σαχτούρης – Τα χέρια ο δίσκος της αγάπης

    Η άλλη, η φαρμακερή της ζυγαριάς, μόνο στιχοπλόκους μπορεί να εμπνεύσει!

  85. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

  86. Χαρούλα said

    Να τιμήσουμε και τις γυναίκες που μεγάλωσαν τα παιδιά τους «με το βελόνι».
    ( και οχι τον κουβά ή το τσουβάλι 😅)

  87. leonicos said

    @16

    Στόχος μου δεν είναι να πληθύνω τα σχόλια. αυτή είναι η αστεία πλευρά. Η σοβαρη είναι ότι προσπαθώ να ‘κάνω παρέα’, έστω και με το πλητρολόγιο.

    Κατ’ αυτήν την έννοια, το ιστολόγιο το θεωρώ χώρο ιερό, όπου πρέπει να φέρεσαι και να νιώθεις ανάλογα. Και με προικοδότησε με υπέροχες φιλίες, πέραν από αυτές τις δύο με τις οποίες κάνω επίμονο καλαμπούρι. Επίσης εχω εντοπίσει εξαιρετικές προσωπικότητες εδώ μέσα, βαθιούς γνώστες πολλών πραγμάτων, και άλλα

    Ποτέ δεν θα ξεχάσω δύο τουλάχιστον περιπτώσεις. Όταν αναφέρθηκα στο ΗΤ13 της Γραμμικής Α, μου το έφεραν στο ιστολόγιο σε 5 λεπτά. Και είχα μια δυσκολία με κάποια εικόνα από το διαδίκτυο, δεν μπορούσα να την ‘σηκώσω’ και μου την έφεραν επίσης από εδώ. Για να μην αναφερθώ σε θησαυρούς που έχουν αναρτηθεί εδώ μέσα και πραγματικά είναι κρίμα που δεν μπορώ να καταρτήσω ένα ευρετήριο.

    Γι’ αυτό ό,τι κι αν γίνει, εγώ δεν βγάίνω από το πνεύμα της παρέας. Και το ό,τι με κάποια σχόλιά μου αφήνω να εννοηθεί πως ‘δεν ξεχασα κάποιες μπηχτές’ το θεωρώ προσωπική μου αποτυχία. Ούτε αυτό έπρεπε να συμβεί.

    Γι’ αυτό να με αγαπάτε

  88. leonicos said

    Εξυπακούεται ότι όλο το προηγούμενο σχόλιο είναι ψέματα. Το εγραψα μισοκοιμισμένος.

    Το ψέμα είναι χωρίς πρόσημο. Μπορεί να το πει και ο έξυπνος και ο βλάκας

    Αλλά ο βλάκας θα λέει υποχρεωτικά πάντα βλακείες, επειδή δεν του φτάνε το μυαλό για εξυπνάδες.
    Αλλά το ίδιο παθαίνει και ο έξυπνος. Δεν μπορεί να πει βλακείες.

    Αυτό το ξέρω εξ ιδίας πείρας. Αλλά δεν σας έω πού με κατατάσσω.

    Πρέπει να είναι κανείς πάρα μα πάρα πολύ έξυπνος, για να πορεί να πει βλακείες παρά την εξυπνάδα του.

    Αυτό, όπως αντιλαμβάνεστε, δεν μου συμβαίνει

  89. leonicos said

    Αν καποιος γελάσει, θα τον ακούσω

  90. Αρχαιοελληνιστής said

    Εύγε στον κ. Σαραντάκο που μετά από 18 χρόνια αποφάσισε να μάς θυμίσει πόσο αρχαίες είναι μερικές ρωμέικες παροιμίες, χωρίς να φοβάται ότι με τον τρόπο αυτό αποκαλύπτεται η τρισχιλιετής συνέχεια του Greekism. Το είχε ξανακάνει το 2000 στο παλιό του ιστολόγιο, ενημερώνοντάς μας πως εκτός από τις γίδες της Σκύρου που χύνουν την καρδάρα με το γάλα, ο Πλούταρχος πρωτοείπε την φράση «τον διώχνεις από την πόρτα και μπαίνει από το παράθυρο», κι ο Επίκτητος πρωτοείπε την φράση «περπατάς σαν να έχεις καταπιεί στέκα»

    Ειδικά η παροιμία για τις γίδες της Σκύρου, που χύνουν την καρδάρα με το γάλα, ήταν πολύ διαδεδομένη. Την αναφέρουν και οι 3 Παροιμιογράφοι… Λέει ο Μακάριος: «Αίξ Σκυρία: επί των ανατρεπόντων τας ευεργεσίας. αι γάρ κατά Σκύρον αίγες, πολύ γάλα αφιείσαι, είτα ανατρέπουσι το αγγείον»

    Λέει ο Αποστόλιος: «Αίξ Σκυρία: πολυγάλακτοι δε αύται, εν τω καιρώ δε της αμολγής ανατρέπουσι τα άγγη,»

    Λέει κι ο Διογενιανός: «Αίξ Σκυρίας Χρύσιππός φησιν επί των τάς χάριτας ανατρεπόντων τετάχθαι την παροιμίαν, επειδή πολλάκις τα αγγεία ανατρέπει η αίξ. άλλοι δέ φασιν επί των ονησιφόρων λέγεσθαι δια το πολύ γάλα φέρειν τας Σκυρίας• αίγας άμεινον δε το πρώτον»

    Όσο για τόν και τήν βούν (αγελάδα), είναι πάμπολλες οι αρχαίες παροιμίες που λέγονται μέχρι σήμερα… Λέει ο Αποστόλιος: «Αμαξα τον βούν έλκει: επί των αντιστρόφως τι ποιούντων.» Εμείς σήμερα λέμε «έβαλε την άμαξα μπροστά από το άλογο»

    Εμείς λέμε… «Φάγαμε τον γάϊδαρο και μάς έμεινε η ουρά». Οι αρχαίοι έλεγαν: «Πάντα τον βούν έφαγε κεις τήν ουράν απέκαμεν»

    Ενδιαφέρον έχει και η έκφραση… «βούς Κύπριος» που καταγράφει ο Διογενιανός. Η φράση λεγόταν για τους σαβουρογάμηδες και τους σαβουροφάγους, δεδομένου ότι κατά την αρχαιότητα τα βόδια στην Κύπρο ήσαντε κοπροφάγα: «Βούς Κύπριος εί: ήτοι κοπροφάγος• τοιούτοι γάρ οι εκείσε βόες»

    Τελειώνω με την καλύτερη παροιμία για τις αγελάδες και τις γυναίκες που ελάχιστοι γνωρίζουν γιατί μάς την κρύβουν επί 200 χρόνια… Εμείς λέμε πως «όλες οι γυναίκες γαμ@@νται». Οι αρχαίοι έλεγαν, όπως καταγράφει ο Μακάριος ο παροιμιογράφος: «Πάσα βούς αροτριά: έoικεν επ’ αισχρότητι προς τας γυναίκας ειρήσθαι.»

  91. ΚΩΣΤΑΣ said

    74 Μεγάλωσα με γάτες και σκυλιά στο σπίτι μας. Η γάτα μόνο όταν κρύωνε, ερχόταν και κούρνιαζε στα πόδια μου, και όταν πεινούσε στριφογυρνούσε γύρω μου και νιαούριζε. Και τα χάδια, μόνο όταν είχε όρεξη τα δεχόταν. Τις άλλες ώρες εξαφανισμένη.

    Ο σκύλος παντού παρών. Να σε προϋπαντήσει, να σε συνοδέψει, να σε αγκαλιάζει, να κυλιέται στα πόδια σου και να εκτελεί κάθε εντολή σου. Αν με τον καιρό αλλοτριώθηκαν και τα ζώα τί να πω! Εγώ αυτά ήξερα, αυτά λέω, τώρα δεν έχω ούτε γάτες, ούτε σκυλιά.

  92. leonicos said

    @77 ψηφίζω λεει

    όταν είδα γυναίκες να ψηφίζουν έξω από την αυλή του σχολίου μου τις άκουσα να λενε «τι μας θέλουν εμάς; αφού θα ψηφίσουμε ό,τι μας πουν οι άντρες μας.» Το θυμάμαι πολύ καθαρά διότι δεν ήξερα ότι οι γυναίκες θα ψήφιζαν πρώτη φορά. Πρέπει να ήταν το 50 η λίγο μετά, όποτε ήταν εκλογές

    Το έχω ξαναπεί εδώ

    Μην ξεχνάμε ότι έκανε εντύπωση το να γίνει σοφερίνα και να φορέσε παντελόνια

  93. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    55. Με το βελόνι τα μαζώνει και με το φτυάρι τα σκορπάει. Την έχει παροιμία το νέτι.

    Γεια σου σοφέ και εύχαρι Λεώνικε ! 🙂

  94. leonicos said

    @76 Τζι

    Οι γάτες είναι υπέροχα πλάσματα. Μαθαίνουν τα πάντα, να μη λερώνουν ακόμα και να κάνουν την ανάγκη τους στον καμπινέ. Μη σου πω ότι το ανακαλ΄πτουν μόνες ενω το σκυλί, αν το μάθει, πρέπει να του το υποδείξεις.

    Είναι εξαιρετικά προσιτές,αν είσαι προσιτός και ξέρουν τη διάθεσή σου, ακόμα και όταν δεν σε γνωρίζουν. Εγώ σκύβω και χαϊδεύω γάτες στο δρόμο, άγνωστες. Δίπλα τους περνάω, τις κοιτάω και δεν παραμερίζουν.
    Όταν είχα γάτα, μ’ έπαιρνε χαμπάρι από τον θορυβο του αμαξιού όταν περνούσα ψάχνοντας για πάρκιν, και πήγαινε στην πόρτα.

    Αυτό δεν συμβαίνει, ας πούμε, ούτε με περιστέρι, ακόμα και αν το ταϊσεις, εκτός αν έχουν μάθει γενικά να προσεγίζουν τον άνθρωπο.

  95. loukretia50 said

    93. Μόνο αν θέλουν σε πλησιάζουν, και φυσικά η γάτα δεν αναγνωρίζει αφεντικό, γιατί απλούστατα είναι εκείνη το αφεντικό!
    Κάτι ήξεραν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι, αγαπητέ Λεώνικε !

  96. leonicos said

    Πέπε

    Δεν έχεις ακούσει τη φράση: μαρίκα, φέρε το μπουγέλο!

  97. gpoint said

    # 77

    Νίκο, προφανώς όταν οι γυναίκες δεν είχαν δικαίωμα ψήφου θα έλεγε θα ψηφίζω. Εγώ δεν είχα ακούσει τις προπολεμικές εκτελέσεις, δεν υπήρχε ιουτιούμπ όταν ήμουνα νέος, με την φωνή της Ρένας μεγάλωσα κι αυτή λέει να σφυρίζω καθαρά γιατί το να ψηφίζει ήταν κάτι κοινωνικά αποδεκτό πλέον

  98. ΣΠ said

    97
    Αυτή δεν είναι η φωνή της Βλαχοπούλου, αλλά της Κούκα (#79).

  99. sarant said

    97 Αυτό λέμε, ότι η αρχική εκτέλεση έχει «ψηφίζω». Τώρα, για τη Βλαχοπούλου δεν ξέρω.

  100. Alexis said

    Βλέπω ότι γενικά η έκφραση «με το βελόνι» είναι αρκετά διαδεδομένη στη λαϊκή φρασεολογία ως συνώνυμο του «λίγο-λίγο», «σε πολύ μικρές ποσότητες».
    Εξακολουθώ όμως να μην κατανοώ πώς το βελόνι έχει πάρει αυτή τη σημασία. Το βελόνι είναι εργαλείο ραψίματος και όχι λήψης οποιασδήποτε ποσότητας από κάτι.
    Το μόνο «βελόνι» με το οποίο μπορεί να γίνει λήψη μικρής ποσότητας κάποιου υγρού είναι η βελόνα της σύριγγας.
    Μήπως το βελόνι στις παροιμίες αυτές υπονοεί κάτι τέτοιο ή είναι πολύ εξεζητημένο να σκεφτεί κάποιος μια τέτοια ερμηνεία;

  101. Alexis said

    Για το μπουγέλο:
    Η αρχική σημασία που έμαθα, στα γυμνασιακά μου χρόνια, ήταν φυσικά το κατάβρεγμα.
    Αργότερα, ως φοιτητής, έμαθα και τη σημασία μπουγέλο=κουβάς. Πώς; Από τους …ηρωικούς αφισοκολλητές των κομματικών νεολαιών που γύρναγαν με το μπουγέλο ανά χείρας και το ρολό με τις αφίσες για να κάνουν αφισοκόλληση.

  102. gpoint said

    # 91

    Κώστα η γάτα που έχω έφυγε από το σπίτι της , από 5ο όροφο κατέβηκε τέντα στη τέντα γιατί την είχανε μαζί με σκύλο (και κουνέλι και γάτο κομμένο), η γάτα είναι για μέσα στο σπίτι, ο σκύλος ΟΧΙ και είναι αμαρτία κατά την γνώμη μου να έχεις σκυλί αν δεν έχεις σπίτι με αυλή. Απλά ο σκύλος τα υπομένει, η γάτα όχι.
    Οπως λέει κι ο Λεώ πιο πάνω και μένα μου έκανε εντύπωση πως η προηγούμενη γάτα μου με μύριζε ένα τετράγωνο μακριά κι άρχιζε το νιαούρισμα χωρίς να με βλέπει – ήταν εποχή που έλειπαν τα παιδιά κι έμενε ώρες μόνη. Αυτό το έχω δει να το κάνει και άλογο, χλιμίντριζε μόλις πλησίαζε η ιδιοκτήτριά του ένα τετράγωνο μακριά χωρίς να την βλέπει.

    Ολα τα σκυλιά είναι περίπου ίδια γι αυτό υπάρχουν σχολές εκπαίδευσης ενώ κανενας δεν αναλαμβάνει να εκπαιδεύσει γάτα γιατί θέλει να είσαι μαζί της συνέχεια και κάθε μια (ή κάθε ράτσα) έχει τον δικό της χαρακτήρα. Οι δικές μου είχαν χαρακτηριστικά Νορβηγικού δάσους και μέινκουν, μεγαλόσωμες, πολύ τριχωτές, αθλητικές και…πανέμορφες,
    Εχεις κάποια δίκια όταν μιλάς για γάτες αδέσποτες αλλά πρέπει να λάβεις υπόψιν σου πως η γάτα χρειάζεται 16-20 ώρες ύπνο την ημέρα και να νοιώθει ασφάλεια για να είναι ήμερη ενω αυτές του δρόμου κι όταν κοιμούνται έχουν το ένα μάτι ανοιχτό από ανασφάλεια.
    Επίσης μιλάμε για γάτες, ο γάτος αν δεν τον κόψεις θα σου φύγει σίγουρα.

  103. ΚΑΒ said

    Της γυναίκας η φύση : ο χορός και το γ@μίσι. Έτσι λέει η παροιμία. Δε φταίω εγώ, το σχ. 90.

    Και μια διόρθωση στο σχ. 44 επί τΟ τέρμα

  104. gpoint said

    Για την λέξη μόδι αν θυμάμαι καλά υπάρχει μια βραχονησίδα εξω από την περιοχή Μοναστήρι του Πόρου με αυτό το όνομα.

  105. 104 Γι’ αυτήν μάλλον λέει στο λίνκι που έβαλα στο 78.

    97 κλπ σχετικά. Νομίζω πως το τι έλεγε ο αρχικός στίχος πρέπει να το ψάξουμε με τη λογική αν δεν τον έχουμε κάπου γραμμένο. Απ’ ότι βλέπω, είναι του 1909. Μου φαίνεται δύσκολο να έβαζαν σε τραγούδι τότε την ψήφο των γυναικών, κάτι που ήταν πολύ μακρινό. Αντίθετα, το να σφυρίζει κάποιος ήταν δείγμα μαγκιάς, άρα το βρίσκω πιο πιθανό. Πολύ περισσότερο που υπήρχε και το σφύριγμα όταν πέρναγε κάποια ωραία γυναίκα στο δρόμο, άρα το να σφυρίζει κι η γυναίκα έχει την έννοια της εξίσωσης (λετ).

  106. 101 Κι εγώ αυτό θυμήθηκα (αλλά το ξέχασα μέχρι να γράψω το πρώτο σχόλιό μου)! Το μπουγέλο της αφισοκόλλησης και για τα συνθήματα!

  107. ΚΑΒ said

    105. Στη Λαογραφία η σφυρίχτρα θεωρείται εφεύρημα του διαβόλου, γι’ αυτό και δεν πρέπει κάποιος να σφυρίζει, γιατί προκαλεί τον Πειρασμό!

  108. sarant said

    106 Κι εγώ τώρα το θυμηθηκα αυτό το μπουγέλο!

  109. 107 Αυτό δεν τόξερα, πάντως θυμάμαι που λέγανε στο χωριό πως δεν κάνει να σφυρίζεις τη νύχτα, που ταιριάζει.

  110. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και φεστιβάλ μπουγελώματος στο τέλος του μηνός. Μη μας ξεφύγει αμερικανιά για αμερικανιά:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://amp.cnn.gr/news/ellada/story/130435/waterboom-festival-oli-i-athina-ena-mpoygelo-stis-30-ioynioy-kai-1-ioylioy&ved=2ahUKEwicncf2yc7bAhUFIpoKHR6cBRYQFjAMegQIAhAB&usg=AOvVaw2PGspS24FoauTT_IU_Op7Q&ampcf=1

  111. Νέο Kid said

    Σεβερνομακεδόνες , σεβερνομακεδόνισσες, ευτυχείτε!

  112. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Του Βορειομακεδόνα απέναντι…» που τραγουδούσε και η Χρονοπούλου.

  113. Πέπε said

    @107:
    Μήπως το ‘χεις διαβάσει σε αγγλική πηγή αυτό; Ρωτώ γιατί whistle είναι και το σουραύλι (η φλογέρα, περίπου), που θεωρείται του διαβόλου.

    @105:
    Το να σφυρίζεις (έτσι γενικά, όχι να σφυρίζεις στην τάδε ή δείνα περίσταση) δε νομίζω να απαγορευόταν ποτέ στις γυναίκες, ούτε από ήθη ούτε βέβαια από νόμο. Οι βόσκισσες δηλαδή δε σφυρίζουν;

    Προφανώς σε επανεκτελέσεις του τραγουδιού, που έγιναν αφότου οι γυναίκες είχαν πλέον αποκτήσει δικαίωμα ψήφου, κρίθηκε ότι το «που θα ψηφίζω» δεν είχε πλέον λόγο ύπαρξης και το αντικατέστησαν μ’ ένα τυχαίο ρήμα, που αορίστως πως δείχνει αμεριμνησία και κάτι σαν άρωμα ελευθερίας.

  114. spiral architect 🇰🇵 said

  115. Γιάννης Κουβάτσος said

    Οι συγγραφείς της επιθεώρησης και ο Μπάμπης Άνινος, στιχουργός του τραγουδιού, για να κατευνάσουν τους σκανδαλισμένους θεατές, είπαν ότι το τραγούδι αναφέρεται σε μια εποχή 100 χρόνια αργότερα. Θα ψηφίζω, ακούγεται ξεκάθαρα σε εκτέλεση του 1909:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.kefalonitikanea.gr/2017/05/blog-post_327.html%3Fm%3D1&ved=2ahUKEwi-4sP3287bAhUBJpoKHRJhAK0QFjANegQIAhAB&usg=AOvVaw3PEN0aGDQzc0ScF6Z5KxRx

  116. 115 Ε, ναι. Η ηχογράφηση είναι παλιά, άρα έτσι ήταν αρχικά: με ψηφίζω.
    Στέκομαι διορθωμένος.

  117. Spiridione said

    Να ενημερώσω για κάτι που διαβάζετε σε πανελλήνια πρώτη εδώ 🙂
    Ο Κουλούρης καταδικάστηκε σήμερα σε 18 μήνες για το γνωστό περιστατικό με τους αστυνομικούς το 2012.
    Η απολογία του ήταν σκέτη απόλαυση, ο γνωστός Κίμωνας σε μεγάλη φόρμα 🙂 Σε κάποια φάση είπε «με την τεράστια ευαισθησία που με διακρίνει, βγήκα έξω απ΄το αυτοκίνητο και χάιδεψα το κεφάλι του αστυνομικού».
    Και ένα γλωσσικό, προσφώνησε την έδρα ‘κυρίες δικαστίνες’.

  118. loukretia50 said

    και μια μικρούλα που ράβει
    W.A.Bouguereaux – Young girl sewing

    https://dm2fbq82lhn8k.cloudfront.net/sites/default/files/styles/3dcsw/public/products/46/18/2512.jpg?itok=1w87NH2l

  119. Αιμ said

    Εμένα πάλι, αν και παιδί της πόλης, διαβάζοντας τον τίτλο του άρθρου το πρώτο που μου ήρθε ήταν η εικόνα εργατών γης που γεμίζουν τσουβάλια με πατάτες και τα ράβουν επί τόπου. Αλλά το περιεχόμενο με πήγε αλλού

  120. Γς said

    118:

    «Ράβε κόρη μου γλυκιά τα προικιά»

    Ηταν από την ελληνική βερσιόν ενός πολύ όμορφου γαλλικού τραγουδιού της εποχής μου.
    Δεν μπορώ να βρω κάτι γι αυτό. Ούτε στα ελληνικά, ούτε στα γαλλικά.

    Ξέρει κανείς κάτι;

  121. sarant said

    113 τέλος: Έτσι!

    117 Σοβαρά; Με αναστολή ή εξαγοράσιμη;

  122. Spiridione said

    121. Ε, με αναστολή. Πήρε και ελαφρυντικό προτέρου εντίμου βίου.

  123. Κουτρούφι said

    #109. Το ‘χουμε και εμείς αυτό, στη Σίφνο. Δεν κάνει να σφυρίζουμε τη νύχτα.

  124. Γιάννης Κουβάτσος said

    122: Τι πρότερου έντιμου βίου; Δεν ήταν υπουργός του ΠΑΣΟΚ;

  125. 18,
    Κι εγώ αυτό καταλαβαίνω: Με το βελόνι = μικρό έξοδο
    Ξηνταβελόνης για τον τσιγκούνη ίσως είναι σχετικό.

    (Επ’ ευκαιρία, ψάχντοντας για την ετυμολογία του ξηνταβελόνη, έπεσα στο καταπληκτικό
    κυμινοπρίστης = που κόβει στα δύο το κύμινο!)

  126. Ιστοριοδίφης said

    Μπαίνω για να πώ ότι οι περισσότερες ιστορίες του Ναστρεντίν Χότζα είναι κλεμμένες από τα περί Σχολαστικών ανέκδοτα στον «Φιλόγελω» (η αρχαιότερη συλλογή αστείων στον κόσμο) που έγραψαν τον 4ο αιώνα μ.Χ. ο Ιεροκλής και ο Φιλάγριος. Ο «Φιλόγελως» είναι παντελώς άγνωστος στην Ελλάδα, αρκεί να επισημάνω πως δεν υπάρχει σχετικό λήμμα στην ελληνική Wikipedia, ενώ υπάρχει σε 8 γλώσσες, περιλαμβανομένων των βουλγαρικών και των πορτογαλικών!..

    Για παράδειγμα, η ιστορία του Χότζα για τον γάϊδαρό του που ψόφησε μόλις έμαθε να μήν τρώει, είναι καταγεγραμμένη ως εξής στον «Φιλογέλωτα»:

    «Σχολαστικός θέλων τον όνον αύτού διδάξαι μη τρώγειν, ου παρέβαλεν αυτώ τροφάς. Αποθανόντος δε του όνου άπό λιμού, ελεγε• «μεγάλα έζημιώθην ότε γαρ έμαθε μή τρώγειν,
    τότε απέθανε»…

  127. … το βλέπετε από τη σκοπιά του αγελαδοτρόφου·
    για την αγελάδα δεν είναι κακό να χύνει
    το γάλα.» …

    Και γαλαντομία
    το λες.

  128. ΚΩΣΤΑΣ said

    Τσουβάλια και βελόνια

    – μένα κόρη μου έκει ατελιέ, ραβει τσουβάλια στο Κορδελιό.

    – κι μένα άντραζ μ’. μηκανικό, ανοίγει μπύρες στο Βαρδάρ’

  129. sarant said

    124-127 🙂

  130. Γιάννης Ιατρού said

    family holidays

  131. ΚΑΒ said

    Πέπε said
    12 Ιουνίου, 2018 στις 20:01

    @107:
    Μήπως το ‘χεις διαβάσει σε αγγλική πηγή αυτό; Ρωτώ γιατί whistle είναι και το σουραύλι (η φλογέρα, περίπου), που θεωρείται του διαβόλου.

    Εις τον διάβολον αποδίδει ο λαός…και την εφεύρεσιν διαφόρων οργάνων και εργαλείων…Ούτω κατα τας λαϊκάς παραδόσεις αυτός είναι ο ευρών την σφυρίχτραν και δι’ αυτό δεν πρέπει να σφυρίζουν την νύχτα, διότι μαζεύονται οι διαβόλοι. έπειτα τα τύμπανα, διά να ευθυμούν και να ερίζουν οι άνθρωποι. (Εις την απόδοσιν της ευρέσεως των μουσικών οργάνων εις τους δαίμονας πολύ πιθανώς συνετέλεσε και ο εκκλησιαστικός ασκητισμός των πατέρων, οίτινες πάντα ταύτα εχαρακτήριζον ως έργα του διαβόλου προς παραπλάνησιν του ανθρώπου από της οδού της σωτηρίας αυτού) Ελληνική Λαογραφία Σ.Κ.Κυριακίδου

  132. loukretia50 said

    με τόσα σφυρίγματα πώς να μη μαζευτούν…

  133. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Το συμφέρον με το δράμι,η φιλία με το καντάρι» πέτυχα μια παροιμία που όμως λέει ότι είναι για τον εγωισμό -και δεν το καταλαβαίνω καθώς θα νόμιζα ότι είναι παροιμιακή έκφραση για σχέση καλών φίλων.

  134. leonicos said

    Γιά να δω τι κάνατε από την ώρα που έλειπα

  135. leonicos said

    @133 Έφη που έφας
    Το συμφέρον με το δράμι,η φιλία με το καντάρι

    Η παροιμία είναι αμφιλεγόμενη. Διότι άλλη σημασία έχει αν λέγεται για ‘επανορθωση’ υποτιθέμενου φίλου που κοίταξε κυρίως το συμφέρον του και άλλη από φίλο που τονίζει τη συμπεριφορά του προς τον φίλο του, λέγοντας ότι κοίταξε κυρίως τη φιλία παρά το συμφέρον του

  136. leonicos said

    Δεν κάνει να σφυρίζουμε τη νύχτα

    Τό ‘λεγε κι η γιαγιά μου, για να μη σηκωθούν οι πεθαμένοι

  137. cronopiusa said

    «Όποιος στην ξέρα περπατεί και θάλασσα γυρεύει,
    ο διάβολος του κόλου του κουκιά του μαγειρεύει.»

    «Όποιος κατουράει στη θάλασσα το βρίσκει στο αλάτι»

    «Και στη θάλασσα να τόνε στείλουν αλάτι δε θα βρει.»

    Καλή σας μέρα!

  138. leonicos said

    @115-116 και άλλοι

    χαίρομαι που ψηφίστηκε το ‘ψηφίζω’ τελικώς

  139. leonicos said

    Πάλι στην αναμονή.
    Θα πιάσω τη δουλειά, θα ξεχαστώ, και θα βγει κανένας νυσταγμένος πρώτος!

    Κατάντια!

  140. cronopiusa said

    Leo

  141. ΚΩΣΤΑΣ said

    Καλή σου μέρα! Κρόνη

    Ας πω κι εγώ ένα σοφό λαϊκό απόφευγμα

    Όποιος την νύχτα περπατεί
    λάσπες και κακά πατεί.

  142. Πάνος με πεζά said

    «Χαρά που τη μοιράζεσαι είναι διπλή χαρά, λύπη που τη μοιράζεσαι είναι μισή λύπη»

  143. sarant said

    Καλημερα από εδώ!

    141 Συνηθως το λέμε λιγάκι πιο απερίφραστα 🙂

  144. cronopiusa said

  145. ΚΩΣΤΑΣ said

    143 Ναι, σκέφτηκα όμως να μην βρομίσω πολύ πρωί-πρωί το ιστολόγιο 😉

  146. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    144 Άνθρωπος αγράμματος ξύλο στους φασίστες.

  147. ΚΩΣΤΑΣ said

    144
    Επήγαμε στη θάλασσα
    μαζέψαμε και στρείδια
    κι η θάλασσα εφούσκωνε
    κι έφτανε ως τα γόνατα!

    Δεν ταιριάζει, ε; Τί φταίω εγώ, ας φούσκωνε παραπάνω η θάλασσα! 🙂

  148. cronopiusa said

    Aντιφάδες

  149. gpoint said

    να πω και γω την δικιά μου σχετική με όσα προηγήθηκαν…οσμικώς !!

    παντρεμένος ; σκ@τ@

    ανύπαντρος ; δυο φορές σκ@τ@

    χωρισμένος ; τρεις φορές σκ@τ@

    και μία για τους έχοντας απορίας

    αν θες να δεις πως θάναι η γυναίκα σου σε είκοσι-τριάντα χρόνια κοίτα την πεθερά σου τώρα !!

  150. ΚΩΣΤΑΣ said

    149 Τζι, τούτο για σένα, ως ποιητής και παοκτσής

    Ο ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ ΠΑΟΚΤΣΗΣ ΣΤΟ ΑΜΟΡΕ ΤΟΥ

    Το πρόσωπό σου είναι σαν κρίνο,
    από το μάτι σου το δάκρυ πίνω,
    όλη η φύση ανθίζει για μας,
    γ@μιέται ο θρύλος κι ο Πειραιάς

  151. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    137a
    Κρόνη οθε ντα μέρη μας το λέμε
    Απου κάθεται καλά
    και πλια καλά γυρεύγει
    ο διάολος του κ@λου ντου
    κουκιά του μαγερεύγει

    141
    Ζωή δεν είναι να ξυπνάς
    να τρως, να θέτεις* πάλι
    ζωή ΄ναι να ΄σαι ξυπνητός
    όντε κοιμούνται οι γιάλλοι
    *κοιμάσαι/ξαπλώνεις

    Καλημέρα

  152. cronopiusa said

    gracias ΕΦΗ – ΕΦΗ

  153. loukretia50 said

    149, απορία για μαθηματικούς ¨:
    ο δίπαξ χήρος πόσες?

  154. gpoint said

    # 153

    To να μείνεις ανύπαντρος, να παντρευτείς ή να χωρίσεις εξαρτάται από σένα, το να μείνεις χήρος όχι, οπότε δεν κολλάει.

  155. loukretia50 said

    154. Δεν παύει να είναι έτσι όμως… φαντάζομαι! ΄Αρα…

  156. Γς said

    153:

    Διςχηρος, και προσεχώς τρίςχηρος, Γς

  157. loukretia50 said

    οι κουβάδες που λέγαμε…
    ο δ΄έχων μέμηνεν !

  158. 141, … Όποιος την νύχτα περπατεί
    λάσπες και κακά πατεί. …

    Το λες και δίστιχο
    περί πάτου.

  159. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    158
    από πάτου 🙂

  160. loukretia50 said

    158 Κι αλοί στο δύστυχο
    Που πέφτει κάτου*

    (ποιητική αδεία… ή ντοπιολαλιά)

  161. ΚΩΣΤΑΣ said

    158 – 159

    Εγώ καλά καθόμουνα
    τι ήθελα να χέσω;
    να γκρεμιστεί ο απόπατος
    και στα σκατά να πέσω;

    Σόρι, για το δυσώδες των στίχων 😉

  162. loukretia50 said

    Και τώρα δηλαδή όόλοι εμείς είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα!
    il y a un parfun fin !

  163. loukretia50 said

    118. «Ράβε κόρη μου γλυκιά τα προικιά»
    Ηταν από την ελληνική βερσιόν ενός πολύ όμορφου γαλλικού τραγουδιού της εποχής μου.
    Δεν μπορώ να βρω κάτι γι αυτό. Ούτε στα ελληνικά, ούτε στα γαλλικά.
    ————————————-
    Mάλλον είναι αυτό :
    DALIDA. Tire tire l’aiguille ma fille
    demain tu te marieras

    Καληνύχτα

  164. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    162.163 Μαζωξε συ τα γιασεμιά κι εγώ τα μπελονιάζω …
    Έχει μόνο βελόνι αλλά ευωδιάζει 🙂
    Καληνύχτα

  165. Παναγιώτης Κ. said

    @142. Πάνε, πάρε και αυτό για να είναι πλήρες το πακέτο. 🙂
    «Δίνει χρήματα ο γονιός στο παιδί; χαίρεται ο γονιός χαίρεται και το παιδί.
    Δίνει χρήματα το παιδί στο γονιό;λυπάται ο γονιός λυπάται και το παιδί».

  166. loukretia50 said

    188 συνέχεια
    το τραγούδι στα ελληνικά με τη Μαίρη Λω μπορείτε απ΄ότι γράφουν, να το ζητήσετε από το :
    http://www.rebetiko.gr/index.php

    ή σε ένα άλλο
    http://forum.kithara.gr/index.php?PHPSESSID=856jcvdoeeuo6mpvkpts1g36k7&

  167. Γς said

    163:

    Μ Π Ρ Α Β Ο !!!!

    Αυτό είναι!!

    Ξερεις πόσα χρόνια το ψάχνω;;;

    Σ ευχαριστώ!


    \

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: