Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τι μας έμαθαν οι αρχαίοι (Δημ. Σαραντάκος) 16 – Αλεξάνδρεια, ο φάρος της γνώσης

Posted by sarant στο 3 Ιουλίου, 2018


Εδώ και κάμποσο καιρό δημοσιεύω αποσπάσματα από το βιβλίο του Δημήτρη Σαραντάκου «Τι μας έμαθαν επιτέλους οι αρχαίοι Έλληνες;» που κυκλοφόρησε το 2010 από τις εκδόσεις Γνώση και έχει τον υπότιτλο «Χρηστομάθεια». Κανονικά οι δημοσιεύσεις αυτές γίνονται κάθε δεύτερη Τρίτη.

Η σημερινή συνέχεια είναι η δέκατη έκτη. Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ. Έχουμε πια περάσει στο δεύτερο μέρος του βιβλίου, που έχει εργοβιογραφικά σκιαγραφήματα διανοητών και τώρα οδεύουμε προς το τέλος του. (Θυμίζω πως δεν δημοσιεύω ολόκληρο το βιβλίο αλλά επιλεγμένα κεφάλαια).

Τα προηγούμενα έξι κεφάλαια του δευτέρου μέρους αυτού του βιβλίου ήταν αφιερωμένα στους έλληνες φιλοσόφους, από τους λαμπρούς Ίωνες και Ελεάτες, από τον Αναξαγόρα, τον Ηράκλειτο, τον Δημόκριτο και τον Σωκράτη, ώς τους διαδόχους του Πλάτωνα, του Αντισθένη και του Αριστοτέλη. Παρακολουθήσαμε πώς η φιλοσοφική σκέψη, στους τέσσερις αυτούς αιώνες βαθμιαία αποσπάστηκε όλο και πιο πολύ από τη ζωή, και πέρασε σε σφαίρες υπερβατικές, που ενδιέφεραν όλο και λιγότερους ανθρώπους.

Η ιωνική σαφήνεια και η αττική διαύγεια αντικαταστάθηκαν από έναν σκοτεινό και περίπλοκο μυστικισμό. Πολλές φιλοσοφικές σχολές, όπως οι Νεοπυθαγόρειοι και οι Στωικοί, παίρνουν με τον καιρό τη μορφή και το περιεχόμενο θρησκευτικών συλλόγων, με καθιερωμένες τελετουργίες, ακόμα και με ειδική χαρακτηριστική αμφίεση και εμφάνιση των μελών τους. Προετοιμάζεται η εποχή της πίστεως, που για χίλια και πάνω χρόνια θα αντικαταστήσει την εποχή του λόγου. Οι μόνοι που αντιστέκονται στην πορεία αυτήν είναι οι Επικούρειοι.

Πριν όμως φτάσουμε στην απόλυτη έκπτωση των φιλοσοφιών, όπως την περιγράφει καυστικά ο Λουκιανός στα θαυμάσια έργα του Βίων πράσις και Συμπόσιον ή Λαπίθαι, θα μεσολαβήσει ένα φωτεινό διάλειμμα δύο περίπου αιώνων, κατά το οποίο μεγαλουργεί, όχι πια η φιλοσοφία αλλά η επιστήμη, ενώ η λογοτεχνία (πεζογραφία και ποίηση) θα γνωρίσει κι αυτή μια πρόσκαιρη άνθηση. Αυτό όμως δεν θα γίνει στην παρακμασμένη Αθήνα αλλά σε μια καινούργια πόλη, στην Αλεξάνδρεια.

Από όλες (73 κατά μία παράδοση) τις Αλεξάνδρειες που ίδρυσε ο Μέγας Αλέξανδρος, η Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου είναι χωρίς αμφιβολία η λαμπρότερη, η ενδοξότερη και η μακροβιότερη, αφού εξακολουθεί ώς τις μέρες μας να σφύζει από ζωή. Ο στρατηγός του Αλέξανδρου, ο Πτολεμαίος ο Λάγου, την έκανε πρωτεύουσα της ελληνιστικής Αιγύπτου, και έμεινε επί χίλια χρόνια το μεγαλύτερο οικονομικό και πολιτιστικό κέντρο της Μεσογείου.

Γιατί η Αλεξάνδρεια δεν ήταν μόνο η πρωτεύουσα ενός ισχυρού κράτους ή ένα πολυσύχναστο λιμάνι ή μια μεγάλη εμπορική μητρόπολη. Οι δύο πρώτοι Πτολεμαίοι, ο Α΄, που επονομάστηκε Σωτήρ, και ο διάδοχός του ο Πτολεμαίος Β΄ ο Ευεργέτης, έκαναν τα πάντα για να γίνει το σπουδαιότερο πνευματικό κέντρο της εποχής τους.

Ο Πτολεμαίος Α΄ συγκέντρωσε κοντά του τις διασημότερες μορφές της ελληνικής διανόησης, θέλοντας να αποσπάσει η Αλεξάνδρεια από την Αθήνα τα πρωτεία στην παιδεία. Στο κάλεσμά του ανταποκρίθηκαν οι καλύτεροι και διασημότεροι επιστήμονες, φιλόλογοι και καλλιτέχνες, αλλά μόνο ένας αξιόλογος φιλόσοφος, ο Δημήτριος ο Φαληρεύς, κι αυτός περισσότερο για πολιτικούς παρά για πνευματικούς λόγους. Όπως φαίνεται οι φιλόσοφοι θεωρούσαν το περιβάλλον της παρακμασμένης και φτωχής πλέον Αθήνας περισσότερο ευνοϊκό για την ανάπτυξη της φιλοσοφικής σκέψης, από την άνεση και τα άφθονα υλικά μέσα που θα τους εξασφάλιζε ένας, φωτισμένος έστω, δεσπότης.

Ο Δημήτριος ο Φαληρεύς μπορεί να μην υπήρξε μέγας φιλόσοφος, ήταν όμως αυτός που ενέπνευσε στους δύο Πτολεμαίους την ίδρυση του Μουσείου της Αλεξάνδρειας. Κατά λέξη «Μουσείον» σημαίνει το ιερόν των Μουσών, και οι Πυθαγόρειοι, που είχαν συγκροτήσει ένα είδος μοναστικών κοινοβίων, έτσι ονόμαζαν τα ενδιαιτήματά τους. Αργότερα ο Αριστοτέλης και ο πρώτος διάδοχός του στην αρχηγία της Περιπατητικής Σχολής, ο Θεόφραστος, ονόμασαν «Μουσεία» τα επιστημονικά ιδρύματα που πλαισίωναν τη σχολή τους. Ο Δημήτριος ο Φαληρεύς, έγκριτος περιπατητικός φιλόσοφος και μαθητής του Θεόφραστου, μετέφερε τον όρο στην Αλεξάνδρεια.

Ο Δημήτριος, με την αμέριστη υποστήριξη του Πτολεμαίου Α΄, μπόρεσε να υλοποιήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τη βασική αντίληψη του Αριστοτέλη για τη γνώση, πως είναι προϊόν μελέτης, έρευνας και συστηματικής και μακρόχρονης συνεργασίας πολλών επιστημόνων από διάφορους κλάδους της επιστήμης. Ουσιαστικά το Μουσείο της Αλεξάνδρειας υπήρξε το πρώτο πανεπιστήμιο στην ιστορία της ανθρωπότητας, με τη σημερινή έννοια του όρου και ανεξάρτητα από το ποιος το ίδρυσε, η αρχική σύλληψη του θεσμού οφείλεται στον Αριστοτέλη.

Τον καιρό της ακμής του, το Μουσείο της Αλεξάνδρειας είχε εκατό περίπου καθηγητές, ενώ οι επιστημονικοί και τεχνικοί συνεργάτες του έφταναν στον απίστευτο αριθμό των δεκατεσσάρων χιλιάδων! Καταλάμβανε μια τεράστια έκταση μέσα στην πόλη της Αλεξάνδρειας, κοντά στην παραλία. Τα μεγαλοπρεπή κτίριά του περιλάμβαναν ναό των Μουσών, αίθουσες διδασκαλίας, κοιτώνες και εστιατόριο για τους οικότροφους καθηγητές, χώρους με συλλογές φυσικής ιστορίας, ένα στοιχειώδες αστεροσκοπείο, αίθουσα ανατομίας, ενώ γύρω τους υπήρχαν ζωολογικοί και βοτανικοί κήποι. Ο επιστημονικός διευθυντής του Μουσείου ήταν ιερέας των Μουσών, ενώ καθαρά διοικητικά καθήκοντα είχε ο πρόεδρος, που δεν ήταν επιστήμονας.

Το Μουσείο συμπληρωνόταν με την περίφημη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, που τον καιρό της ακμής της περιλάμβανε επτακόσιες χιλιάδες τόμους, και η οποία εκτός από τα βιβλιοστάσια και το αναγνωστήριο διέθετε ειδικά τμήματα παραγωγής παπύρων και αντιγραφής βιβλίων, όπου δούλευαν εκατοντάδες μορφωμένοι δούλοι, ως αντιγραφείς.

Οι πρώτοι Πτολεμαίοι θέλησαν να κατανοήσουν σε βάθος τον πολιτισμό των υποτελών τους Αιγυπτίων, διεκδικώντας να γίνουν αντάξιοι διάδοχοι των Φαραώ, και όπως φαίνεται έδωσαν εντολές για τη συγκέντρωση από τα αρχεία των αιγυπτιακών ναών όλων των βιβλίων και για τη μετάφραση στα ελληνικά των σημαντικότερων από αυτά. Παράλληλα, χρησιμοποίησαν πολλούς αιγύπτιους σοφούς, γνωστότερος από τους οποίους είναι ο Μανέθων.

Τελικά στην Αλεξάνδρεια συγκεντρώθηκαν οι επιφανέστεροι έλληνες διανοητές της ελληνιστικής εποχής. Σε αντίθεση όμως με την Αθήνα του Χρυσού Αιώνα, όπου η πλειοψηφία των διανοιών που λάμπρυναν το κλεινόν άστυ ήταν σοφιστές, φιλόσοφοι και ποιητές, στην Αλεξάνδρεια των δύο πρώτων Πτολεμαίων, αλλά και μετά, πλειοψηφούν οι επιστήμονες, ενώ σπανίζουν οι ποιητές και είναι σχεδόν ανύπαρκτοι οι φιλόσοφοι.

Οι πρώτοι επιστήμονες με τη σημερινή έννοια ήταν τρεις κατά σύμπτωση σύγχρονοι αλλά μάλλον άγνωστοι μεταξύ τους: ο Δημόκριτος ο Αβδηρίτης, ο Ιπποκράτης ο Κώος και ο Θουκυδίδης ο Αλιμούσιος. Διακόσια χρόνια αργότερα, οι επιστήμονες ήταν πολύ περισσότεροι και, το κυριότερο, γνωρίζονταν μεταξύ τους, μια που συστεγάζονταν στο Μουσείο και τη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας.

Ήταν μαθηματικοί, όπως ο Ευκλείδης, ο πατέρας της γεωμετρίας, της κατεξοχήν ελληνικής επιστήμης, ο Απολλώνιος ο Περγαίος, ο πρώτος που έγραψε περί κωνικών τομών κι έφτασε στο κατώφλι της άλγεβρας χίλια χρόνια πριν από τους Αραβες, ή ο Ίππαρχος, ο θεμελιωτής της τριγωνομετρίας.

Ήταν αστρονόμοι, όπως ο Αρίσταρχος ο Σάμιος, ο πρώτος που διατύπωσε την ηλιοκεντρική θεωρία χίλια οχτακόσια χρόνια πριν από τον Κοπέρνικο, και ο Ίππαρχος, που δεν ήταν μόνο μαθηματικός.

Ήταν φυσικοί σαν τον Αρχιμήδη τον Συρακούσιο, που στην Αλεξάνδρεια πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του και δημοσίευσε τα κυριότερα έργα του.

Ήταν γιατροί και φυσιολόγοι σαν τον Ηρόφιλο τον Χαλκηδόνιο, που πρώτος μελέτησε το νευρικό σύστημα του ανθρώπου, το αρτηριακό του δίκτυο και την κυκλοφορία του αίματος, σχεδόν χίλια εννιακόσια χρόνια πριν από τον Χάρβεϊ.

Ήταν φιλόλογοι όπως ο Ζηνόδοτος, ο επιλεγόμενος δικαίως Χαλκέντερος, αφού έγραψε τρεις χιλιάδες πεντακόσια βιβλία με σχόλια, και υπήρξε ο πρώτος συστηματικός μελετητής των Ομηρικών Επών και ο πρώτος που επισήμανε τους μεταγενέστερους εμβόλιμους στίχους. Φιλόλογοι επίσης ήταν ο Αριστοφάνης ο Βυζάντιος και ο Αρίσταρχος ο Σαμόθραξ. Στους αλεξανδρινούς φιλολόγους οφείλουμε την επινόηση των πνευμάτων και των τόνων, σημεία άγνωστα στην αρχαία ελληνική γραφή.

Ήταν, τέλος, καθολικοί επιστήμονες σαν τον Ερατοσθένη, που ήταν μέγας μαθηματικός, αστρονόμος και γεωγράφος. Ο Ερατοσθένης μάς άφησε το λεγόμενο «κόσκινο του Ερατοσθένη», έναν πίνακα με τον οποίο βρίσκουμε τους πρώτους αριθμούς, δηλαδή όσους διαρούνται μόνο από τον εαυτό τους και τη μονάδα, αλλά το σπουδαιότερο κατόρθωμά του είναι χωρίς αμφιβολία η ακριβέστατη μέτρηση της περιμέτρου της Γης στον Ισημερινό. Ο Ερατοσθένης πληροφορήθηκε ότι κατά την εαρινή ισημερία σε κάποιο πηγάδι στη Συήνη ο ήλιος το μεσημέρι φτάνει ώς την επιφάνεια του νερού. Συμπέρανε λοιπόν ότι στη Συήνη οι ακτίνες του Ηλίου έπεφταν κάθετα στην επιφάνεια του εδάφους, ενώ την ίδια ώρα στην Αλεξάνδρεια οι ηλιακές ακτίνες σχημάτιζαν γωνία με την κάθετο. Εφόσον η Γη είναι σφαίρα και η απόσταση Συήνης-Αλεξάνδρειας τού ήταν γνωστή, βάζοντας κάτω τις ιδιότητες των ομοίων τριγώνων βρήκε (σε στάδια) το μήκος της περιμέτρου της Γης στον Ισημερινό, πέφτοντας έξω μόλις 50 σημερινά χιλιόμετρα (ένα σφάλμα της τάξεως του 0,125 %).

Η Αλεξάνδρεια του 3ου και του 2ου αιώνα αποτελεί την τελευταία αναλαμπή του αρχαίου ελληνικού πνεύματος, πριν σβήσει. Η πολιτική εξουσία στον μεσογειακό κόσμο πέρασε στη Ρώμη, και το κέντρο βάρους του πολιτισμού μετακινήθηκε δυτικότερα. Παρ’ όλη την ελληνομανία τους, οι Ρωμαίοι υπήρξαν, ιδίως στον τομέα της φιλοσοφίας και των επιστημών, απλοί (και κακοί) μιμητές των Ελλήνων. Ο μέγιστος ρωμαίος φυσικός επιστήμονας, ο Πλίνιος, δε φτάνει ούτε στο μικρό δαχτυλάκι του Αριστοτέλη. Το περιεχόμενο των βιβλίων του, από επιστημονικής πλευράς, αποτελεί σαφή οπισθοδρόμηση, αν συγκριθεί με το περιεχόμενο των κατά τέσσερις αιώνες παλαιότερων συγγραμμάτων του Αριστοτέλη. Μοναδική ίσως εξαίρεση αποτελεί το έργο του μεγάλου Λουκρήτιου, που αφομοίωσε και παρουσίασε δημιουργικά τη φιλοσοφία του Επίκουρου.

 

Ενώ η φιλοσοφία και η επιστήμη έφθιναν στην Ανατολή, χωρίς να εμφανίζεται σαν αντίβαρο αξιόλογη εστία τους στη Δύση, το ελληνικό πνεύμα στρέφεται μακριά από τη δυσάρεστη πραγματικότητα. Ο τελευταίος προχριστιανικός και οι πρώτοι αιώνες της χριστιανικής χρονολογίας, είναι οι αιώνες ενός νέου είδους πεζογραφίας, του ελληνικού μυθιστορήματος. Οι συγγραφείς δεν ασχολούνται πια με τα σύγχρονά τους προβλήματα, εκτός αν πρόκειται να τα καυτηριάσουν και να τα σατιρίσουν, όπως ο Λουκιανός. Οι περισσότεροι γράφουν για περιπέτειες φανταστικών ηρώων, για απελπισμένους έρωτες και μεγάλα πάθη. Ο Ευήμερος, ο Ιάμβουλος, ο Ηλιόδωρος, ο Αριστείδης ο Μιλήσιος, ο Λόγγος, που έγραψε το χαριέστατο ερωτικό μυθιστόρημα Τα κατά Δάφνιν και Χλόην, είναι οι επιφανέστεροι εκπρόσωποι του καινοφανούς αυτού είδους της λογοτεχνίας.

Αξίζει να σταθώ στο μυθιστόρημα του Ιάμβουλου, Ηλίου πόλις, που στάθηκε πρόδρομος των μεταγενέστερων ουτοπιών. Στο μυθιστόρημα του Ιάμβουλου περιγράφεται μια πολιτεία ισότητας και ελευθερίας, όπου ήταν άγνωστος ο θεσμός της δουλείας. Tην Πολιτεία του Ήλιου προσπάθησε να εφαρμόσει στην πράξη ο Αριστόνικος όταν ξεσήκωσε κατά των Ρωμαίων τους δούλους και τη φτωχολογιά της Μικρασίας. Το μυθιστόρημα του Ιάμβουλου ήταν το αγαπημένο βιβλίο του δάσκαλου των Γράκχων, του φιλόσοφου Βλόσιου, που τελικά σκοτώθηκε πολεμώντας μαζί με τον Αριστόνικο.

Το θέμα και τον τίτλο ακόμα του μυθιστορήματος αντέγραψε κατά την Αναγέννηση ο Καμπανέλλα. Από την Πόλη του Ήλιου του Καμπανέλλα κάποιον τρόπο κατάγονται η Ουτοπία του Τόμας Μουρ, η Ικαρία του Καμπέ, ακόμα και τα κοινόβια του ουτοπικού σοσιαλιστή Φουριέ.

Η ποίηση της ελληνιστικής εποχής αντιπροσωπεύεται με τον καλύτερο τρόπο από τον Θεόκριτο, για τη ζωή του οποίου δεν διαθέτουμε πολλές πληροφορίες, και όσα γνωρίζουμε προέρχονται κυρίως από το ίδιο το έργο του. Πιθανότερη χρονική περίοδος γέννησής του θεωρείται το 300 π.Χ. περίπου, καθώς η ακμή του συνέπεσε με την 124η Ολυμπιάδα (284-280 π.Χ.). Σχετικά με τον τόπο καταγωγής του, μία ευρύτερα αποδεκτή θεώρηση είναι πως γεννήθηκε στις Συρακούσες, άποψη που φαίνεται να επιβεβαιώνεται και μέσα από το ίδιο το έργο του (Ειδύλλιο XXVIII, στ. 16-18). Το βέβαιο είναι πως έζησε στην Αλεξάνδρεια τον καιρό του Πτολεμαίου Β΄.

Ο Θεόκριτος αναγνωρίζεται ως ένας από τους σημαντικούς ποιητές του αρχαίου κόσμου. Από το σύνολο του έργου του, διασώθηκαν τριάντα ποιήματα, που αργότερα συγκεντρώθηκαν κάτω από τον γενικό τίτλο Ειδύλλια. Ο όρος ειδύλλια χρησιμοποιήθηκε πιθανόν λόγω της μικρής έκτασης των ποιημάτων, αντίθετα με τα έπη. Ένα ακόμη ποίημα του Θεόκριτου, με τον τίτλο Σύριγξ, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς οι στίχοι του είναι τοποθετημένοι κατά τέτοιον τρόπο, ώστε το σχήμα τους να μιμείται το σχήμα του αυλού.

Με το ποιητικό του έργο ο Θεόκριτος έγινε ιδρυτής της λεγόμενης βουκολικής ποίησης. Σε αρκετά ποιήματα των Ειδυλλίων η θεματολογία βασίζεται στον ποιμενικό βίο, ενώ τα υπόλοιπα στηρίζονται σε θέματα μυθικού ή ερωτικού περιεχομένου, χωρίς να απουσιάζουν και ύμνοι ή ποιήματα επικού χαρακτήρα. Η γλώσσα που χρησιμοποίησε ο Θεόκριτος ήταν η δωρική διάλεκτος, αλλά μεταχειρίζεται και την ιωνική –κυρίως σε ποιήματα επικού ύφους– και την αιολική. Σχεδόν το σύνολο των Ειδυλλίων είναι γραμμένα σε δακτυλικό εξάμετρο.

Η επίδραση της ποίησης του Θεόκριτου ήταν σημαντική και αρκετοί μεταγενέστεροι ποιητές μιμήθηκαν το ύφος του. Θεωρείται εμφανής και στην ποίηση του Βιργίλιου, ειδικότερα στο έργο του ΕκλογέςΒουκολικά).

Όπως γράφω πιο πάνω, οι ποιητές σπάνιζαν στην Αλεξάνδρεια. Κι αυτοί που υπήρχαν ήταν ένα είδος ποιητών-επιστημόνων (αφού ο Ερατοσθένης ήταν επιστήμονας ποιητής, που έγραψε με ποιητικότατο τρόπο για τη φύση του Γαλαξία). Τα ποιήματα των επιφανέστερων από αυτούς, του Καλλίμαχου (Η κόμη της Βερενίκης) και του Απολλώνιου του Ρόδιου, είναι τόσο φορτωμένα με επιστημονικές πληροφορίες και σχόλια, που αυτό αποβαίνει σε βάρος της ποιητικής τους αξίας.

Η Αλεξάνδρεια όμως υπήρξε και η μήτρα από την οποία γεννήθηκε μια καινούργια επιστήμη, η χημεία. Στην Αλεξάνδρεια συναντήθηκαν δύο ρεύματα γνώσης, τα οποία και αφομοιώθηκαν μεταξύ τους με χαρακτηριστικό τρόπο. Από τη μια μεριά ήταν η αρχαία αιγυπτιακή τεχνογνωσία της μεταλλουργίας, των χρωμάτων και της υαλουργίας, και από την άλλη οι φιλοσοφικές πεποιθήσεις της αρχαίας Ελλάδας, οι οποίες βεβαίως είχαν υποστεί πολλές αλλαγές και είχαν αφομοιώσει στοιχεία του μυστικισμού της Ανατολής.

Έτσι αναπτύχθηκε ο υβριδικός πολιτισμός, κατά κάποιον τρόπο σαν αυτόν που επιδίωκε και ο ίδιος ο Μέγας Αλέξανδρος: ένα πλούσιο κράμα φιλοσοφικών παραδόσεων και πρακτικής γνώσης. Οι δύο αυτές μορφές γνώσης –η φιλοσοφική και η τεχνολογική– θα συγχωνευτούν με απροσδόκητο τρόπο και θα δημιουργήσουν ένα νέο είδος φιλοσοφικής τεχνολογίας: την ιερή τέχνη. Οι αρχές της ιερής τέχνης έχουν δυαδική έκφραση, τη γήινη και την πνευματική. Στην πρώτη ανήκουν εκείνοι που υποστηρίζουν ότι τα μέταλλα μπορούν να μετατραπούν σε χρυσό, ενώ στη δεύτερη ανήκουν οι μυστικιστές που πιστεύουν στην πνευματική αναγέννηση του ανθρώπου Ένα σύστημα φιλοσοφικής σκέψης σχετικά με τη φύση, το οποίο συνέβαλε στην ανάπτυξη της σύγχρονης επιστήμης της χημείας.

Η ιστορία λοιπόν της ιερής τέχνης, δηλαδή του πρωταρχικού προδρόμου της χημείας για τον δυτικό κόσμο, αρχίζει στην πόλη της Αλεξάνδρειας. Ο ίδιος ο όρος χημεία έχει αιγυπτιακή προέλευση. Μερικοί ιστορικοί θεωρούν ότι η λέξη χημεία προέρχεται από την αιγυπτιακή λέξη χεμ, που κατά λέξη σήμαινε το μαύρο χώμα και υπονοούσε τη μαύρη λάσπη του Νείλου, που σκέπαζε και γονιμοποιούσε τις παραποτάμιες εκτάσεις και κατέληξε να σημαίνει την ίδια τη χώρα (την Αίγυπτο). Επίσης με το ίδιο όνομα αναφέρεται ένα είδος μαύρης μαγείας, ή ακόμα η μαύρη σκόνη που χρησιμοποιείται για το βάψιμο του ματιού και απομακρύνει τα ενοχλητικά κουνούπια.

Αυτό επιβεβαιώνεται και από αιγυπτιακές επιγραφές, όπου η λέξη χεμ αναγράφεται με ιερογλυφικά. Η λέξη πιθανώς να δήλωνε την αιγυπτιακή τέχνη, και ποτέ δεν είχε την έννοια μιας «μαύρης τέχνης» που παραπέμπει στη μαγεία.

Ο Ζώσιμος, χυμευτής της Αλεξάνδρειας, έδωσε άλλη διάσταση στη λέξη αυτή. Είπε ότι η λέξη αποκαλύφθηκε στους ανθρώπους από αγγέλους που ερωτεύτηκαν θνητές γυναίκες. Σε ορισμένες εξάλλου πηγές αναφέρονται οι όροι χυμευτική για την ιερή τέχνη και χυμευτής γι’ αυτόν που την ασκούσε.

Advertisements

95 Σχόλια to “Τι μας έμαθαν οι αρχαίοι (Δημ. Σαραντάκος) 16 – Αλεξάνδρεια, ο φάρος της γνώσης”

  1. Ο Αρίσταρχος ο Σάμιος έγινε και τηλεσκόπιος, εδώ παραπέρα. Από τα καλύτερα.

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%80%CE%B5%CE%AF%CE%BF_%CE%A7%CE%B5%CE%BB%CE%BC%CE%BF%CF%8D#%CE%A4%CE%B7%CE%BB%CE%B5%CF%83%CE%BA%CF%8C%CF%80%CE%B9%CE%BF_%22%CE%91%CF%81%CE%AF%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%BF%CF%82%22

  2. Γς said

    Κι ύστερα κι ύστερα η τελευταία αγία που μαρτύρησε εκεί. Η Ελληνίδα νεοπλατωνική φιλόσοφος, αστρονόμος και μαθηματικός, διευθύντρια της νεοπλατωνικής σχολής στην Αλεξάνδρεια

  3. cronopiusa said

    Θεοκρίτου Ειδύλλια.

    Καλή σας μέρα!

  4. cronopiusa said

    Ο Παν με τον Δάφνι.

  5. Λεύκιππος said

    Έτσι αναπτύχθηκε ο υβριδικός πολιτισμός, κατά κάποιον τρόπο σαν αυτόν που επιδίωκε και ο ίδιος ο Μέγας Αλέξανδρος, ένα πλούσιο κράμα φιλοσοφικών παραδόσεων και πρακτικής γνώσης.

    Πολύ συχνά, ακόμη κι εδώ, ο Αλέξανδρος χαρακτηρίζεται στυγνός σφαγέας, άγριος φονιάς και άλλα τέτοια χαριτωμένα, παραγνωρίζοντας τα όποια θετικά στοιχεία. Χαίρομαι που ο πατέρας σου σε μια πρόταση εντοπίζει αυτή την διάσταση κι ας μην ξεχνάμε ότι, όταν επεδίωκε όλα αυτά ο Αλέξανδρος δεν ήταν καν 30 χρόνων.

  6. Γς said

    4:

    Κι ένας Δάφνης βουβός. Με τη Χλόη

  7. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σας σχόλια!

  8. antonislaw said

    2 Για το ζήτημα της Υπατίας, πλείστες πηγές παρατίθενται στον παρακάτω λίκνο.
    Ένα από τα ενδιαφέροντα που αλίευσα είναι το εξής
    «Το έτος γέννησης που γίνεται αποδεκτό για την Υπατία, σε κάθε περίπτωση φανερώνει ότι το 415 «δεν μαρτύρησε ένα παιδί-θαύμα ή μια νεαρή κοπέλα, αλλά μια ώριμη κυρία»[32]. Όπως σημειώνει ο καθ. Στυλιανός Παπαδόπουλος, αν και η μυθιστορία «θέλει νέα και θελκτική την Υπατία», στην πραγματικότητα εκείνη «ήταν τότε εξήντα ετών και ζούσε λιτά, σχεδόν ασκητικά»[33], έχοντας μάλιστα «αρνηθεί τη θηλυκότητα της ως εμπόδιο στην πνευματική της εργασία»[34]. »
    «Τα αίτια δολοφονίας της Υπατίας θα πρέπει να αναζητηθούν αλλού, και όχι σε μια θρησκευτική διαμάχη χριστιανών ενάντια σε μια εκπρόσωπο των ειδωλολατρών, ούτε ακόμη περισσότερο στον ανδρικό φθόνο και μισογυνισμό[40] τα οποία θα ήταν δύσκολο να προκαλέσει μια ασκητική γυναίκα σε τέτοια ηλικία: «όταν πέθανε το 415…ήταν περίπου 60 ετών. Έτσι φαίνεται ότι δεν υπάρχει λογική βάση για την εικόνα της Υπατίας, την ώρα του φρικτού θανάτου της, σαν μιας νέας κοπέλας με κορμί αντάξιο της Αφροδίτης, που μπορούσε να κεντρίσει τον σαδισμό και τον πόθο των δολοφόνων της»[41]. »
    Πολλοί μύθοι-αστικοί άραγε ή είναι ετεροχρονισμένη η χρήση του όρου- συνδέονται με το πρόσωπό της φιλοσόφου.
    https://el.orthodoxwiki.org/%CE%A5%CF%80%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B1

  9. atheofobos said

    Όμως εκτός από φάρος της γνώσης, όπως σωστά γράφει ο τίτλος του κειμένου, η Αλεξάνδρεια είχε και ένα από τα 7 θαύματα του κόσμου, τον Φάρο της Αλεξανδρείας, την απεικόνιση του οποίου μπορείτε (φωτογρ 202) να δείτε στο ψηφιδωτό που υπάρχει στην Όλβια της Λιβύης.
    Ζ΄ ΟΛΒΙΑ – Ο ΣΥΝΔΕΤΙΚΟΣ ΚΡΙΚΟΣ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑΣ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ
    http://atheofobos2.blogspot.com/2011/03/blog-post.html

    Το πείραμα του Ερατοσθένη

  10. Γς said

    8:

    Ωχ,
    τα άγια τοις κυσί, ουπς, στον Antonislaw ήθελα να πω

  11. Αιμ.Παν. said

    Λείπει όμως ο τόσο μεγάλος Ηρων ο Αλεξανδρεύς, έστω κι αν των ρωμαϊκών χρόνων, που τόσο λίγο απείχε από ένα ατμοκίνητο αυτοκίνητο και τόσες άλλες εφευρέσεις του υπάρχουν ως τις μέρες μας, π.χ. αυτόματοι πωλητές κλπ…

    Ασχετη απορία : εδώ και καιρό έχω παρατηρήσει, ειδικά στα εξυπνοτηλέφωνα, ότι κατά την δημιουργία κειμένου τονίζονται τα κεφαλαία τόσο τα αρχικά όσο και στο μέσο της λέξης (γραμμένης με όλα κεφαλαία)
    Είναι σωστό αυτό και ήταν πάντα έτσι ο κανόνας ?

  12. Αιμ.Παν. said

    @8 Το orthodoxwiki δεν είναι δα και από τις πλέον αντικειμενικές πηγές…

    Είτε έτσι είτ’ αλλοιώς όλες οι πηγές μετά τον Θεοδόσιο (τον Μέγα) είναι ύποπτες χριστιανικής λογοκρισίας πόσο μάλλον πηγές στρατευμένες εξ ορισμού και κατά δήλωσή τους…

  13. leonicos said

    Παρακολουθήσαμε πώς η φιλοσοφική σκέψη, στους τέσσερις αυτούς αιώνες βαθμιαία αποσπάστηκε όλο και πιο πολύ από τη ζωή, και πέρασε σε σφαίρες υπερβατικές, που ενδιέφεραν όλο και λιγότερους ανθρώπους.

    Το έχω γράψει επανειλημμένα, νομίζω κι εδω, ότι αυτό που θεωρείται το αποκορύφωμα της φιλοσοφίας ήταν στην πραγματικοτητα η παρακμή της.

    Όπως έγραψα κι εχτές: Ποιός θα μας σώσει από την καπηλεία των… και των…. και των κακών… και των καλών… και των αγαθών… και των μετρίων… και των ηλιθίων… και των καλοπροαίρετων… και των κακοπροαίρετων… (βρήκα τι ήθελα να πω)

    Ο Γς, λάτρης του γυναικείου φύλου, δεν θα θυμόταν την Υπατία; μόνο που ξεχασε το ονομά της. Αλλά ήταν μαζί της και ο …. ο Νέγρος, που ξεχνάω εγώ το όνομά του, αλλά δεν είναι τόσο διάσημος. Το θήλυ και το κάλλος έχεουν άλλη βαρύτητα.

    Συμφωνεις Τζι; Ποτε έπαιξε για τελευταία φορά και κέρδισε (συμβαίνει και αυτό πότε πότε) ο ΠΑΟΚ με τον ΣΕΕΦΑ; (Σύλλογος εναπομεινάντων ελλήνων φιλάθλων Αλεξανδρείας)

  14. leonicos said

    Πώπω τι έχω να πάθω…. και είναι φίλος μου ευτυχώς.

    Αλλά είχα δει την Αφίσα

  15. leonicos said

    @1 Σκύλε

    Το τηλεσκόπιο υπολειτουργεί, καθώς δεν παρασχέθηκαν τα απαραίτητα κονδύλια από το ελληνικό κράτος για την υποστήριξή του με τεχνικό προσωπικό.[3]

    Είδες που και πάλι φταίνε οι ξένοι;

    Δεν έπρεπε να τιμωρηθεί κάποιος από κάποιον, ακόμα και να τους πάρουν το τηλεκόπιο, στο κάτω κάτω ποιος το πλήρωσε; και να το βάλουν κάπου που να χρησιμοποιηθεί;

    Αστρονόμος δεν είμαι… αλλάτου κερατά!

    Δεν έχω δίκιο Τζι;

  16. leonicos said

    @10

    Γςάκο, εξ ορισμού έχεις δίκιο.

    Αλλά αν διαβάσεις το συγκεκριμένο άρθρο, πολύ εμπεριστατωμένο και αξιοπρεπές, θα δεις ότι πιθανως η προκατάληψη δεν οδηγεί πάντα σε σωστά συμπεράσματα

  17. Εξαιρετική η αναδρομή του πατρός Σαραντάκου. Δεν μπορώ όμως παρά να επισημάνω την παράλειψη που κάνει για έναν …κοντοχωριανό του (Αρκά), τον Πολύβιο τον Μεγαλοπολίτη, που συνέγραψε το ιστορικό του έργο (τα άλλα έχουν χαθεί) για την περίοδο 218-146 π.Χ. Θεωρείται εφάμιλλος του Θουκυδίδη και είναι αυτόπτης ή αυτήκοος μάρτυρας των γεγονότων που περιγράφει.

    Από την έκδοση «Πολυβίου Ιστορίαι, Τόμοι τρεις, έκδοσις Πάπυρος, Αθήναι 1975» παραθέτω ένα εδάφιο (Βιβλίο Θ, Κεφ.37, σελ.1212)
    (Στη Σπάρτη, ο φιλομακεδών πρεσβευτής των Ακαρνάνων, Λυκίσκος, απευθύνεται προς τους φιλορωμαίους Κλεόνικο και Χλαινέα, πρεσβευτές των Αιτωλών. Οι επισημάνσεις με κεφαλαία είναι δικές μου):

    «Σας ερωτώ λοιπόν Χλαινέα και Κλεόνικε, ποίους συμμάχους είχατε τότε (σ.σ. σε παλαιότερες συγκρούσεις Μακεδόνων με Νότιους Έλληνες) που τους καλούσατε να συμπράξουν με σας; Δεν είχατε όλους τους Έλληνες; Τώρα με ποιους συνεργάζεστε και για ποια συμμαχία τους καλείτε; Δεν τους καλείτε να συμμαχήσουν με ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ; Νομίζετε ότι η σημερινή και η τότε κατάσταση είναι ίδιες και όχι αντίθετες. Όμως τότε ήσασταν ανταγωνιστές των Αχαιών και των ΟΜΟΦΥΛΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ και του βασιλέως Φιλίππου, για ηγεμονία και δόξα, ενώ τώρα πρόκειται για πόλεμο με κίνδυνο υποδουλώσεως των Ελλήνων, εναντίον ΑΛΛΟΦΥΛΩΝ ανθρώπων, τους οποίους εσείς νομίζετε ότι προσκαλείτε κατά του Φιλίππου, χωρίς να κατανοείτε ότι τους έχετε προσκαλέσει εναντίον του ιδίου του εαυτού σας και ολόκληρης της Ελλάδας…
    Κατά τον ίδιο τρόπο σκέπτονται τώρα και οι Αιτωλοί. Διότι, θέλοντας να νικήσουν τον Φίλιππο και να ταπεινώσουν τους Μακεδόνες, χωρίς να το καταλάβουν προκάλεσαν από δυσμάς τέτοιο σύννεφο, το οποίο προς το παρόν θα επισκιάσει ίσως κατά πρώτον τη Μακεδονία, στη συνέχεια όμως θα γίνει αιτία μεγάλων συμφορών για όλους τους Έλληνες».

    Αρχαίο κείμενο
    «Ερωτώ τοιγαρούν υμάς, ώ Κλεόνικε και Χλαινέα, τίνας έχοντες συμμάχους τότε παρεκαλείτε τούτους εις την κοινοπραγίαν; άρ’ ού πάντας Έλληνας; τίσι δε νυν κοινωνείτε των ελπίδων ή προς ποίαν παρακαλείτε τούτους συμμαχίαν; άρ΄ού προς την των βαρβάρων; όμοια γε δοκεί τα πράγματα υμίν υπάρχειν νυν και πρότερον, αλλ’ ού ταναντία. τότε μεν γαρ υπέρ ηγεμονίας και δόξης εφιλοτιμείσθε προς Αχαιούς και Μακεδόνας ομοφύλους και τον τούτων ηγεμόνα Φίλιππον. νυν δε περί δουλείας ενίσταται πόλεμος τοις Έλλησι προς αλλοφύλους ανθρώπους, ούς υμείς δοκείτε μεν επισπάσθαι κατά Φιλίππου, λελήθατε δε κατά σφών αυτών επεσπασμένοι και κατά πάσης Ελλάδος….
    Τον αυτόν τρόπον και νυν Αιτωλοί διανοούνται. Βουλόμενοι γαρ περιγενέσθαι Φιλίππου και ταπεινώσαι Μακεδόνας, λελήθασιν αυτοίς επισπασάμενοι τηλικούτο νέφος από της εσπέρας, ό κατά μεν το παρόν ίσως πρώτοις επισκοτήσει Μακεδόσι, κατά δε το συνεχές πάσιν έσται τοις Έλλησι μεγάλων κακών αίτιον».

  18. sarant said

    17 Ο Μιστριώτης που ήταν από τη Μεγαλόπολη επίσης, ρωτούσε τους φοιτητές στις εξετάσεις «Ποιος ήταν ο μεγαλύτερος ιστορικός της αρχαιότητας» κι αν του έλεγες Θουκυδίδη σε έκοβε, ήθελε Πολύβιο.

    11 Ούτε σωστό είναι να μπαίνει τόνος σε λέξη γραμμένη με κεφαλαία, ούτε γινόταν ποτέ. Τα σμαρτόφωνα το κάνουν, όχι πάντα.

  19. Pedis said

    Λείπει από το κείμενο ένα χιντ στο πώς τελειώνει η ακμή του Μουσείου :

    In 145 BC, Physcon took his revenge on the intellectuals of Alexandria who had opposed him, including Aristarchus of Samothrace and Apollodorus of Athens. He engaged in mass purges and expulsions, leaving Alexandria a changed city.

    «He expelled all intellectuals: philologists, philosophers, professors of geometry, musicians, painters, schoolteachers, physicians and others, with the result that these brought ‘education to Greeks and barbarians elsewhere,’ as mentioned by an author who may have been one of the king’s victims» —Menecles of Barca.[2]

    https://en.wikipedia.org/wiki/Ptolemy_VIII_Physcon

  20. gpoint said

    # 15

    το έχουμε πεί οι γιατροί έχουν πάντα δίκιο γιατί τα λάθη τους δεν φαίνονται…τα σκεπάζει το χώμα…

    Οι Βεδουίνοι τα λένε αυτά αλλά τι να ξέρουνε άνθρωποι που παντρεύονται μέχρι και τέσσερις γυναίκες… (κάτι σαν το Γς δηλαδή αλλά στο πιο επίσημο)

    Κάτι σαν τον Ρωχάμη δηλαδή που είχε δηλώσει πως παντρεύτηκε δυο φορές με παπά και κουμπάρο και άλλες τρεις φορές με το στόμα… είπα και γω κάποτε σε μια πως την παντρεύομαι με το στόμα κι έφυγε αμέσως να βρει άλλον να την πάει νυφούλα στην εκκλησιά

    Ηταν κι ο Λούης στα βαμμένα κόκκινα μαλλιά που της είπε είτε παντρεμένοι είτε ανύπαντροι στο κρεβάτι το ίδιο έργο παίζουμε, της τόπα και γω αλλά ήθελε τρίτο στεφάνι και βέρα στο δεξί…οπότε….

    Χαζοί ήταν οι αδέλφοί Πάνταβα που παντρεύτηκαν και οι πέντε την ίδια ;; κάτι ξέρανε και πήρανε μετά κι από μια δεύτερη για τις μέρες που η κοινή τους γυναίκα ήτανε αγκαζέ με άλλον

    Ο γάμος είν’ ωραίο πράγμα τραλαλα, τραγούδαγε ο Βέγγος στο ντους…

  21. Γς said

    16 @ Λεώ

    Ποιος μαλάκας εφτιαξε και τρέχει αυτήν την κιτσερία; Την Ορθόδοξο wiki;

    https://el.orthodoxwiki.org/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CF%83%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1

    Φτου! Κακά

  22. Λεύκιππος said

    17 Πόσο πρόσφατα ακούγονται (διαβάζονται) αυτά που έγραψε ο Πολύβιος. Σαν να μην πέρασε μια μέρα….

  23. Γς said

    20 @ Gpoint

    >τι να ξέρουνε άνθρωποι που παντρεύονται μέχρι και τέσσερις γυναίκες… (κάτι σαν το Γς δηλαδή αλλά στο πιο επίσημο)

    Σ έναν από τους γάμους μου ήταν κι η φίλη μας η Λίλλη, που σου’ λεγε σ ένα τραπεζι:

    https://caktos.blogspot.com/2015/09/blog-post_12.html

  24. (18β) Γινόταν, ως τον 19ο αιώνα.
    https://www.google.gr/search?rlz=1C9BKJA_enGR597GR597&hl=en-GB&biw=1024&bih=653&tbm=isch&sa=1&ei=qEA7W8fFB8bJwAKQoqfgBg&q=%CE%BD%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CF%84%CF%89%CE%BD+%CE%B5%CF%81%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%89%CE%BD&oq=%CE%BD%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CF%84%CF%89%CE%BD+%CE%B5%CF%81%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%89%CE%BD&gs_l=mobile-gws-wiz-img.3…1662.12013..12794…2….741.6176.0j18j7j1j0j1j1……0….1…….5..0j35i39j0i30j0i19j30i10.XeD8bXvxq58%3D#imgrc=TSy6TH1uhXQOeM:
    Εδώ και τουλάχιστον 150 χρόνια όμως έχει επικρατήσει να μη βάζουμε τόνους όταν γράφουμε εξ ολοκλήρου με κεφαλαία.
    Τα τελευταία χρόνια, βασικά με το μονοτονικό, συνηθίζεται να μπαίνει τόνος στο διαζευκτικό Ή, διότι πράγματι μπορεί να δημιουργηθεί στιγμιαία σύγχυση με το άρθρο, σε επικεφαλίδες όπως «ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ Η ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ;»

  25. Πέπε said

    Καλημέρα.

    Αν θυμάμαι καλά, μας έχεις πει Νίκο ότι αυτά τα κείμενα δεν είναι αντιγραμμένα από το τυπωμένο βιβλίο αλλά προέρχονται από κάποιο προγενέστερο στάδιο της έκδοσης, σωστά;

    Άρα μπορείς να επέμβεις σ’ αυτή την αβλεψία, που υποθέτω ότι θα έχει διορθωθεί στο τυπωμένο:

    > > Σε αντίθεση όμως με την Αθήνα του Χρυσού Αιώνα, όπου η πλειοψηφία των διανοιών που λάμπρυναν το κλεινόν άστυ ήταν στην πλειοψηφία τους σοφιστές, φιλόσοφοι και ποιητές, …

    (Δύο φορές η «πλειοψηφία». Στο υπόλοιπο της περιόδου έχει κι ένα «πλειοψηφούσαν», που πιθανώς κάποιος να το διόρθωνε κι αυτό, και πιθανώς όντως να το διόρθωσε, αλλά όχι υποχρεωτικά, αφού δεν είναι λάθος, είναι απλώς ένα δασκαλίστικο στερεότυπο, «όχι επαναλήψεις». Εδώ όμως σίγουρα ξέφυγε.)

  26. Πέπε said

    @11:
    Και εκτός σμαρτοφώνων, π.χ. σε αναδυόμενα παράθυρα που σε ενημερώνουν για κάτι και μετά λένε ΑΠΟΔΟΧΉ / ΆΚΥΡΟ.
    Υπέθετα ότι πρόκειται για αυτόματη μετατροπή σε κεφαλαία, από κείμενο γραμμένο με πεζά και με τόνους.
    Φυσικά και δεν είναι σωστό.
    Ιστορικά, εφαρμοζόταν κάποτε, αλλά μιλάμε για εποχές που κατ’ αρχήν είχαμε, φυσικά, πολυτονικό, κι ύστερα δεν είχαμε καν καταλήξει αν το κεφαλαίο τονίζεται από αριστερά (όπως σήμερα), από δεξιά ή από πάνω. Δηλαδή σε τελείως άλλες εποχές. 🙂

  27. sarant said

    25 Είναι από ηλεκτρονικό αρχείο, θα το διορθώσω.

  28. NIKOS NIKOS said

    Συγχαρητήρια για το blog σου! Έχεις ακούραστη λογοτεχνική φλέβα, ανεκτικότητα και υπομονή. Σίγουρα ο μπαμπάς σου θα ήταν υπερήφανος για σένα.

  29. 18α Μια φορά με πρόλαβες κι εσύ! Συνήθως εδώ λέω εγώ αυτή την ιστορία (που την ξέρουμε μέσω Βάρναλη). 🙂

  30. Γερμανοφιλλανδοαγγλοαμερικανοεβραιοτσολιάς said

    Εκτός από τις Αλεξάνδρειες, υπήρχαν και Βουκεφάλειες (προς τιμή του Βουκεφάλα)! Δυστυχώς, δεν θυμάμαι την πηγή που είχα διαβάσει (προ 10ετιών) γι’ αυτές τις πόλεις. Στο διαδίκτυο βρίσκω μόνο μία (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έκανα και σωστή αναζήτηση)· εάν κάποιος έχει όρεξη και είτε ξέρει είτε μπορεί να κάνει πιο καλή αναζήτηση, ας γράψει.

    Ο Φίλων ο Αλεξανδρεύς, πανεπιστήμων (κάτι σαν Leonardo da Vinci της εποχής) και πολυγραφότατος, ενώ και τον Πόντιο Πιλάτο και κάποιες «πολύκροτες» Δίκες του αναφέρει, για τον Ιησού Χριστό ουδεμία μνεία κάνει.

    Είναι λυπηρό που αν και οι τότε επιστήμονες γνώριζαν ότι η γη αφενός είναι σφαιρική και αφετέρου γυρίζει, υπάρχουν άνθρωποι (τον 21ο αιώνα) που το αμφισβητούν! Για του λόγου το αληθές:

  31. cronopiusa said

  32. Ότι η Γη είναι σφαιρική, το πίστευαν στην ελληνιστική εποχή όλοι οι στοιχειωδώς μορφωμένοι, και για εμπειρικούς λόγους (σκιά της στη Σελήνη κατά τις εκλείψεις, καράβι που πρώτα παύει να φαίνεται το κάτω τους μέρος…) αλλά και για μεταφυσικούς (τί άλλο θα μπορούσε να είναι η συγκέντρωση όλων των βαριών σωμάτων στο κέντρο του καταφανώς σφαιρικού Σύμπαντος;). Ότι η Γη περιστρέφεται και όχι όλος ο ουράνιος θόλος γύρω της, λίγοι το πίστευαν ή τουλάχιστον το δίδασκαν. Ακόμα και στο σωζόμενο έργο του Αριστάρχου για την απόσταση του Ήλιου και της Σελήνης δεν γίνεται μνεία αυτής της υπόθεσης• άλλοι μας παραδίδουν ότι την επρέσβευε εκείνος. Κι εδώ που τα λέμε, όταν δεν είχε ακόμα διευκρινιστεί ποσοτικά η φυγόκεντρος δύναμη και δεν είχε καν διατυπωθεί ο νόμος της αδράνειας, η υπόθεση ότι η Γη γυρίζει (και μάλιστα με μια πλήρη περιστροφή την ημέρα, δηλαδή με χιλιάδες στάδια το δευτερόλεπτο) προσέκρουε στην προφανή ένσταση «και πώς δεν πέφτουμε ή δεν εκσφενδονιζόμαστε;»

  33. Ριβαλντίνιο said

    @ 2 Γς

    Δεν ήταν έτσι. Γιαγιάκα ήταν.
    Α, με πρόλαβε ο antonislaw στο σχόλιο 8.

    @ 12 Αιμ.Παν.

    Ενώ το να κατασκευάζουμε φανταστική ιστορία και να παρουσιάζουμε την Υπατία σούπερ μόντελ τι είναι ;

    @ 17 Georgios Bartzoudis

    Και ο Τίτος Λίβιος :
    Aetolos, Acarnanas, Macedonas, eiusdem linguae homines = Oι Αιτωλοί , οι Ακαρνάνες και οι Μακεδόνες είναι άνθρωποι ομόγλωσσοι.
    http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A1999.02.0176%3Abook%3D31%3Achapter%3D29%3Asection%3D15

    Ο Λυκίσκος λέει και για την προσφορά των Μακεδόνων :

    Στη συνέχεια, χρησιμοποιεί στην αγόρευσή του τον Μέγα Αλέξανδρο, αντικρούοντας μια προηγούμενη αναφορά του Χλαινέα εναντίον του:
    «…Τον Αλέξανδρο που τιμώρησε τους Θηβαίους, επειδή πίστεψε ότι αδικείται, τον κατηγόρησες αυστηρά. Το ότι όμως πήρε εκδίκηση από τους Πέρσες για την προσβολή που έκαναν σε όλους τους Έλληνες, δεν το ανέφερες, ούτε το ότι μας απάλλαξε όλους από κοινές και μεγάλες συμφορές, υποδουλώνοντας τους βαρβάρους και αφαιρώντας τους τα μέσα με τα οποία κατέστρεφαν την Ελλάδα … και τελικά υπέταξε (ο Αλέξανδρος) την Ασία στους Έλληνες…»

    (Πάλιν Αλεξάνδρω, διότι μεν, αδικείσθαι δόξας, των Θηβαίων πόλιν εκόλασε, τούτο πικρώς ωνίδεισας, ότι δε τιμωρίαν έλαβε παρα των Περσών υπέρ της εις άπαντας τους Έλληνας ύβρεως, ουκ εποιήσω μνήμην…)

    Και αφού εξυμνεί τους Αιτωλούς, που πριν λίγα χρόνια ηγήθηκαν των Ελλήνων και πολέμησαν τους Γαλάτες για το ελληνικό κοινό καλό, παρουσιάζει τους Μακεδόνες ως τη μοναδική ελπίδα για να ενώσουν το πανελλήνιο, εναντίον του κοινού εχθρού:

    «…ποιας και πόσο μεγάλης τιμής πρέπει να είναι άξιοι οι Μακεδόνες, οι οποίοι κατά το μεγαλύτερο μέρος τής ζωής τους δεν σταματούν ν’ αγωνίζονται εναντίον των βαρβάρων για χάρη τής ασφαλείας των Ελλήνων; Διότι πάντα σε μεγάλο κίνδυνο θα ήταν τα πράγματα των Ελλήνων, εάν δεν είχαμε τούς Μακεδόνες σαν προμαχώνα και την φιλότιμη συμπεριφορά των βασιλέων τους…»

    (.. . Τίνος και πηλίκης δει τιμής αξιούσθαι Μακεδόνας, ο τον πλείω του βίου χρόνον ου παύονται διαγωνιζόμενοι προς τούς βαρβάρους υπέρ τής των Ελλήνων ασφαλείας; Ότι γάρ αιεί ποτ’ αν εν μεγάλοις ν κινδύνοις τα κατά τούς Έλληνας, ει μη Μακεδόνας είχομεν πρόφραγμα και τας των παρά τούτοις βασιλέων φιλοτιμίας…)

    https://sites.google.com/site/geaitolonkiakarnanon/archeio/lykiskos

  34. Γιάννης Κουβάτσος said

    Μπορεί να εντάσσονται οι μετανάστες στην ντόπια κοινωνία της χώρας υποδοχής, αλλά δεν ενστερνίζονται τα τοπικιστικά κολλήματα των γηγενών.

  35. spyridos said

    30

    Με την ίδια λογική
    » Κι όμως η γη δε γυρίζει πιστεύουν οι χριστιανούληδες »

  36. sarant said

    28 Νάσαι καλά!

    29 Ε, για μια φορά… 🙂

  37. nikiplos said

    Αποτιμώντας μια ιστορική περίοδο 1000 χρόνων δεν μπορείς να κάνεις τίποτε άλλο παρά ρετροσπεκτίβα… Το άθρο μου άρεσε πάρα πολύ, κυρίως γιατί αφηγήθηκε άγνωστη σε μένα περίοδο της Ιστορίας που δεν διδάχτηκα παρά μόνο αποσπασματικά και υπό το παραμορφωτικό πρίσμα εργαλειακής αφήγησης που έκαναν και εξακολουθούν να κάνουν τα σχολικά και μη βιβλία. Αποτυπώνει άριστα την τεχνολογική ακμή της τελευταίας περιόδου της ελληνιστικής εποχής. Αν και θα ήταν άδικο να τολμούσαμε μόνο να ισχυριστούμε πως στα 1000 χρόνια της Χριστιανικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, δεν υπήρξε σπουδαία τεχνολογική ανάπτυξη. Και μόνο η εξέλιξη των οικοδομών, των κάστρων κλπ μαρτυρούν το αντίθετο, τα πλοία και η ναυσιπλοΐα επίσης.

    Οι άνθρωποι καταφεύγουν σε οικουμενικά σχήματα – θρησκείες, φονταμενταλισμοί κλπ, όταν τα τοπικά καταρρέουν. Όμως ας μην ξεχνάμε πως μέσω επικούρειων, ήρθε ο Χριστιανισμός, που στην εποχή του ήταν κοινωνική επανάσταση αφού εισήγαγε στον οικουμενικό ρωμαϊκό κόσμο την άποψη μιας ιδιόρυθμης σέχτας: Μια ημέρα την εβδομάδα ξεκούραση. Θες πες την Κυριακή, Παρασκευή ή Σάββατο, είναι μια ημέρα την εβδομάδα που οι δούλοι κάθονται και ξεκουράζονται, κάνουν σέξ κλπ. Αυτό μέχρι τότε ήταν απλά αδιανόητο. Οι κοινωνικές επαναστάσεις άλλωστε συχνά πυκνά διαδέχονται τις τεχνολογικές και αναζητούν συχνά οικουμενικά σχήματα.

  38. gpoint said

    # 33

    Εύγε νέε μου !!! έγραψες :

    …παρουσιάζει τους Μακεδόνες ως τη μοναδική ελπίδα για να ενώσουν το πανελλήνιο, εναντίον του κοινού εχθρού…

    όμοια κι ο ΠΑΟΚ είναι μοναδική ελπίδα να σωθεί το ελληνικό ποδόσφαιρο όταν αφήσετε τα απατηλά όνειρα και κουρνιάστε κάτω από τις στοργικές φτερούγες του ΓΝΗΣΙΟΥ-όχι χάρτινου- δικέφαλου (το θέμα με τον Μυστακίδη θα το ξανακοιτάξουμε)

    και τότε το ελληνικό ποδόσφαιρο θα ξαναπαίξει ευρωπαΪκό τελικό κι αυτή την φορά με τον ΠΑΟΚ θα το κατακτήσει !!!

    Τι Ιβάν, τι Ιβανόης !!!!!!!!!

    Γράψτο όπως στο λέω !

    Τζι Πόντιους, μκιρομέτοχος ΠΑΟΚ, vieux premier εποχής, γόης ερυθρίνων, θηλυκών και όχι μόνον και κυνηγός του εφικτού ονείρου

  39. Γς said

    32Α

    >Ότι η Γη είναι σφαιρική, το πίστευαν στην ελληνιστική εποχή

    και άκουγα ένα βετεράνο πιλότο να λέι για έναν τύπο αεροπλάνου ότι δύσκολα ανέβαινε και ότι μετά απ την απογείωσή του απ το JFK και σε τόσα [πολλά] μίλια έφτασε τις τόσες [λίγες] χιλιάδες πόδια. Και συνέχισε αστειευόμενος:

    -Κι αυτό εν πολλοίς λόγω της καμπυλότητας της Γής!

  40. Ριβαλντίνιο said

    @ 38 gpoint

    Και επί Βυζαντίου από τους Μακεδόνες περιμέναμε να βοηθήσουν το έθνος να μεγαλουργήσει. Οι Τούρκοι που είχαν ακούσει γι’ αυτούς έβρεχαν τα κιλοτάκια τους από τον φόβο τους. Γράφει ο Μιχαήλ Γλύκας ( 12ος αι. ) πως είχε δημιουργηθεί στους Τούρκους η παράδοση ότι θα χαθούν από εκείνους με τους οποίους ο Αλέξανδρος νίκησε τους Πέρσες :

    Κρατεῖ λοιπὸν ἡ Θεοδώρα ἔτος ἕν, καὶ τηνικαῦτα προβάλλεται δομέστικον τῶν σχολῶν ἕνα τῶν εὐνούχων αὐτῆς ἐπὶ τῷ ἀναστέλλειν τῶν Τούρκων τὴν καταδρομήν, παραλύσασα τῆς στρατοπεδαρχίας Ἰσαάκιον τὸν Κομνηνόν. ἔφθασε γὰρ ὁ Μονομάχος ἐκεῖσε διαπεράσας τὰς Μακεδονικὰς δυνάμεις. ἐν οἷς ἦν στρατηγὸς καὶ Βρυέννιος· λόγος γὰρ παρὰ τοῖς Τούρκοις ἐφέρετο ὡς ὑπ’ ἐκείνων καταλυθήσονται μεθ’ ὧν ὁ Ἀλέξανδρος τοὺς Πέρσας κατέλυσεν.

    Υ.Γ. Αλλά βέβαια πλέον δεν έχουμε να ελπίζουμε τίποτα από ανθρώπους που προτιμάνε στις εκλογές τον Μπουτάρη από τον Γκιουλέκα , το κουκλάκι το ζωγραφιστό και πατριωτικό. Παίζει βέβαια να νίκησε ο πρώτος με τις ψήφους των λαθρομεταναστών ( Πακιστανών, Αλβανών , αριστερών Θρακιωτών – Ποντίων – Ιώνων – Πολιτών ) , και να μην φταίνε οι ντόπιοι ( ελληνόφωνοι, βλαχόφωνοι, βουλγαρόφωνοι, αρβανιτόφωνοι, τσιγγανόφωνοι ) Μακεδόνες και οι τραντέλληνες πρόσφυγές μας ( Θρακιώτες, Πόντιοι, Πολίτες, Μικρασιάτες ).

  41. 40 (αφού τρολάρεις που τρολάρεις) Δεν φάνηκε να μασάνε οι Τούρκοι από τις φήμες περί Μακεδόνων στην πράξη όμως ε; Βλέπω πάντως ότι η μακεδονική εθνότητα πάει να εδραιωθεί στη σκέψη σου και μάλιστα αφού οι αριστεροί πρόσφυγες είναι όπως λες λαθρομετανάστες αντίθετα με τους άλλους, τους τραντέλληνες* 🙂
    *Επειδή ως γνωστόν εδώ λεξιλογούμε, ιντάναι τούτοι; Ο Χαρακόπουλος βλέπω κάπου λέει ότι είναι… τριάντα φορές Έλληνες. Εγώ πρώτη φορά βλέπω τη λέξη.

  42. Ριβαλντίνιο said

    @ 41 Δύτης των νιπτήρων

    Δεν φάνηκε να μασάνε οι Τούρκοι από τις φήμες περί Μακεδόνων στην πράξη όμως ε;

    Χμμμμμμ….

    Λοιπόν ξέρεις μάλλον τι έγινε και βγήκε λάθος ο χρησμός ; Ο όρος «Μακεδονικάς δυνάμεις» εκείνη την εποχή αφορούσε κυρίως το θέμα Μακεδονίας, δηλαδή την Θράκη ( Αδριανούπολη ) και όχι την κανονική Μακεδονία. https://el.wikipedia.org/wiki/Θέμα_Μακεδονίας Έτσι τον ήπιαμε από αυτήν την μικρή απροσεξία. Αυτή είναι η μόνη σωστή εξήγηση γιατί η προφητεία δεν μπορεί να κάνει λάθος.

  43. sarant said

    41 Δεν είναι από το τρανός;

  44. mitsos said

    Εξαιρετική και πάλι η σύνοψη του Δ. Σαραντάκου.

    Αναρωτήθηκα κι εγώ γιατί απουσιάζει κάθε αναφορά σε Ήρωνα ( 1 ΠΚΧ- 1ΜΚΧ τα περιθώρια του Ηρώνιου προβλήματος )

    Στην συνέχεια σκέφτηκα πως περιορίζεται μόνο στα προχριστιανικά και πρώτοχριστινικά χρόνια αφού απουσιάζουν οι αναφορές σε Υπατία αλλά …
    Στο κείμενο διαβάζω : «Η Αλεξάνδρεια του 3ου και του 2ου αιώνα αποτελεί την τελευταία αναλαμπή του αρχαίου ελληνικού πνεύματος, πριν σβήσει. Η πολιτική εξουσία στον μεσογειακό κόσμο πέρασε στη Ρώμη, και το κέντρο βάρους του πολιτισμού μετακινήθηκε δυτικότερα»

    Δεν γνωρίζω ποιοι είναι οι λόγοι που αποσιωπούνται τόσο η μεταφορά και προς Ανατολάς ( Αντιόχεια ) ενός σημαντικού μέρους των φιλοσόφων και των επιστημόνων ( δεν εννοώ μόνο τους νεοπλατωνικούς αλλά και όλους όσους μετέφεραν τον 3ο αιώνα βασική επιστημονική και τεχνολογική γνώση προς την Αντιόχεια και από εκεί αργότερα σε όλο τον Αραβικό κόσμο )

    Επίσης δεν γίνεται αναφορά στους σχολαστικούς του 6ου αιώνα . Ιωάννης Φιλοποίμην Γραμματικός, Σιμπλίκιος …

    Ίσως απλά ήθελε ο πατήρ Σαραντάκος μια σύνοψη των πρώτων Αλεξανδρινών χρόνων…ίσως επιδιώκεται μια πλήρης διάκριση με την αλληλεπίδραση με την χριστιανική Εκκλησία και το Βυζάντιο . Το δεύτερο δεν είναι εύκολο αφού πολλοί πνευματικοί δημιουργοί μέσα από τους κόλπους της εκκλησίας έρχονται σε σύγκρουση με την εκκλησία και διώκονται.

    Και μια τελευταία παρατήρηση για το ετυμολογικό πρόβλημα του όρου Χυμεία ή Χιμία ( περίοδος ιωτακισμού ), Αλ-χημεία,Chemistry και τελικά Χημεία ( Κοραής με αντιδάνειο από Γαλλικά )

    Αν και λείπει κάποια αναφορά στην πρώτη εμφάνιση του όρου στον Αριστοτέλη , νομίζω πως το θέμα έχει εξαντλητικά μελετηθεί π.χ. εδώ : http://www.chem-net.gr/wp-content/uploads/2011/01/chemistry_sarantop.pdf

    ( Από τον Σαραντάκο στον Σαραντόπουλο ) Διατηρώ βεβαίως αποστάσεις ή έστω επιφυλάξεις για την πρόταση αλλαγής της ορθογραφίας του όρου Χημεία.

  45. sarant said

    44 Είναι καλό αυτό το άρθρο και αξίζει να παρουσιαστεί κάποτε.

  46. Πέπε said

    @43:
    Κι εγώ έτσι το ξέρω, 30xΈλληνας. Αλλά δεν ξέρω τόσο καλά ποντιακά ώστε να κρίνω αν είναι εύλογη αυτή ή η άλλη εξήγηση.

  47. Πέπε said

    Γιατί ποντιακά; Γιατί σε σχόλιο ποντιακού τραγουδιού έχω διαβάσει το 30xΈλληνας (τραντέλλενας μάλιστα).

  48. Μαρία said

  49. ΣΠ said

    44, 45
    Πολύ καλό το άρθρο αλλά μην αρχίσουμε τώρα να γράφουμε Χυμεία. Ούτε εγώ, 40 χρόνια Χημικός Μηχανικός, να γίνω Χυμικός Μηχανικός. Ούτε ο Μπαμπινιώτης δεν έφτασε μέχρι εκεί.

  50. gpoint said

    βρε μανία να βάζουν την Μπαρθελόνα μαζί με τις μεγάλες ομάδες…

    …Μπαρτσελόνα, Ρεάλ Μαδρίτης, Μάντσεστερ Σίτι, Παρί Σεν Ζερμέν, Άρσεναλ, Γιουβέντους, Ίντερ, Ρόμα και περισσότερες από 20 άλλες ομάδες βρέθηκαν στο Λονδίνο προκειμένου να συζητήσουν και ν’ ανταλλάξουν ιδέες για την μετάβαση του ποδοσφαίρου στην ψηφιακή εποχή που τα κάνει όλα πιο γρήγορα. Μαζί τους κι ο ΠΑΟΚ, ο μοναδικός σύλλογος της Ελλάδας στο Dugout…

    για την ελληνική συμμετοχή δεν το συζητάω, ξεκάθαρα πράγματα !

  51. gpoint said

    # 40 Υ.Γ.

    Είναι γνωστόν πως το μη χείρον βέλτιστον. Ο Μπουτάρης είναι πιο διαλλεκτικός στο οπαδιλίκι του από τον σκουληκάρχη Γκιουλέκα, καθαρά οπαδικά κριτήρια

  52. Άσχετος said

    μιας και καταφέρατε να μιλάτε για τη γη, εδώ ένα ενδιαφέρον βιβλίο για το καλοκαίρι που έφτασε:

    »this idea must die – scientific theories that are blocking progress», ed: john brockman
    harper – perennial publications; 2015

  53. ΣΠ said

    Ο Ερατοσθένης […] βρήκε (σε στάδια) το μήκος της περιμέτρου της Γης στον Ισημερινό, πέφτοντας έξω μόλις 50 σημερινά χιλιόμετρα (ένα σφάλμα της τάξεως του 0,125 %).

    Δεν είναι σωστό αυτό. Δεν γνωρίζουμε με ακρίβεια πόσο ήταν ένα στάδιο. Το σφάλμα στον υπολογισμό του Ερατοσθένη πρέπει να ήταν τουλάχιστον 10%.
    https://www.maa.org/press/periodicals/convergence/eratosthenes-and-the-mystery-of-the-stades-how-long-is-a-stade

  54. Πέπε said

    @49:

  55. Γς said

    54:

    Κι ούτε που πήγε ο νους μου στις πισίνες όταν διάβασα στην Κύπρο μια πινακίδα

    ΧΗΜΙΚΑ ΠΙΣΙΝΩΝ

  56. Γς said

    και

    1-1!

  57. Πάνος με πεζά said

    Για να δούμε…Περνώντας από ένα πρακτορείο, έριξα ένα δίφραγκο να περάσει η Αγγλία στα πέναλτι… Ένα τίμιο εννιαράκι έδινε…

  58. Γς said

    57:

    Κι ο Πάνος πάει ταμείο…

  59. Πάνος με πεζά said

    Ναι μωρή αρρώστια !

  60. Αιμ said

    Καλοφάγωτα

  61. Πάνος με πεζά said

    18 ευρώ, βγάλαμε το κούρεμα και το σουβλάκι μετά.

  62. mitsos said

    O tempora o mores ! Ούτε την εβραϊκή καταγωγή ενός προπονητή δεν μπορείς να εμπιστευτείς πιά …

  63. Pedis said

    # 53 – ακόμη κι έτσι νάναι

    μου φαίνεται ότι έχει πέσει μπόλικο σπεκουλέσιον

    από τους απογόνους εκείνων που κέρδισαν τον ιδεολογικό πόλεμο του 17-18ου αι με κεντρικό ερώτημα αν οι (τότε) μοντερνοι είναι ανώτεροι των αρχαίων διανοητών

    για το σφάλμα του Ετατοσθένη ή ότι έκανε μέτρηση λίγο πολύ στα κουτουρού και είχε ολίγον κώλο και του βγήκε σωστή κλπ κλπ.

    Το σφάλμα οφειλόμενο στην εκτίμηση του σταδίου είναι ένα απλό και αθώο συστηματικό. Με την έννοια ότι μόλις διορθωθεί, διορθώνεται αυτόματα η τελική τιμή.

    Σε κάθε περίπτωση η μέθοδος -και το θεωρητικό μοντέλο- είναι που μετράνε.

  64. Pedis said

    άσε που αν θυμάμαι καλά ο Ερατοσθένης δεν ήταν πρωτάρης. Το αποτ’ελεσμα το έδινε ως λόγο.

  65. gpoint said

    Ιστοριοφίδη το τυρί το είδες, την φάκα δεν είδες ! Τι να σου κάνει ένας ευρέως προπονητής όταν ο διαιτητής είναι αντισημίτης του κερατά ;;
    Στον κουβά έστειλε και σένα και το επιτελείο σου με τις παπαρολογίες

  66. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα και να με συμπαθάτε διότι είχα έξοδο!

    49 Άσε που από χημικός θα γίνεις… χυμευτής

  67. Γς said

    Ερατοσθένης, το Πυθαγόρειο θεώρημα κι ο κουζουλός

    https://caktos.blogspot.com/2014/06/blog-post.html

  68. gpoint said

    Τα προγνωστικά έχουν ρίσκο, τα…μεταγνωστικά καθόλου !!!

  69. Γιάννης Ιατρού said

    65: Τζί, του τα είπες στη γλώσσα που καταλαβαίνει 🙂 🙂

  70. gpoint said

    Τώρα κάνει τον πονηρό ο Σωτηρακόπουλος… θα τρελλαθεί λέει αν η Ρωσία αποκλείσει την Κροατία και πιο βολική η Σουηδία για την Αγγλία παρά η Ελβετία
    Τυχαία συνεργάζεται με στοιχηματικές ;;

  71. gpoint said

    Είπε και πρώτο φαβορί την Βραζιλία…κρίμα και την συμπαθούσα.Περιτό να θυμίσω πως πριν ξεκινήσει το μουντιάλ το είχε σίγουρο πως θα το πάρει η Ισπανία…
    Ο άνθρωπος που όταν σπικάρει στην τηλεόραση και τον ακούς νομίζεις πως βλέπεις άλλο ματς (δεν θα παραξενευτώ αν τον λατρευει ο Κουβάτσος !)

  72. Γς said

    Είχαμε και το Σούι-Σούι το απόγευμα

    Σουίντεν-Σουίτζερλαντ

    Swe-Swi αν προτιμάτε

    Sweden-Switzerland

    —–
    Και η Νέα Ελβετία Βύρωνα

    με τον Αθηναικό της και τη Δόξα Βύρωνα με τον παικταρά της. Τον μικρό μου γιο.

  73. Πέγκυ said

    Να πούμε ένα μπράβο στη συγγραφέα του «Χάρρυ Πότερ» που βρήκε ένα ορθογραφικό λάθος σε ανάρτηση του ακροδεξιού Πλανητάρχη Ντόναλντ και ξέσπασε σε τρανταχτά γέλια

    Να πούμε κι ένα πιό μεγάλο μπράβο στους Ισπανούς που στις 30 του Ιούνη έβγαλαν ομορφότερη γυναίκα της Ισπανίας μιά 26χρονη τρανσέξουαλ, την Άντζελα Πόντσε, που γεννήθηκε Άγγελος και δεν έχει κάνει ακόμη εγχείρηση αλλαγής φύλου. Μακάρι να το τολμήσουμε κι εμείς, μόνο έτσι θα πάει μπροστά η χώρα μας

  74. Γς said

    Instead of “pore over,” which means to study carefully, Trump wrote “pour over.”

    ?ref_src=twsrc%5Etfw%7Ctwcamp%5Etweetembed%7Ctwterm%5E1014290773934792704&ref_url=https%3A%2F%2Fsarantakos.wordpress.com%2F2018%2F07%2F03%2Farxaiomath-16%2F

  75. Γς said

    74:

    Φτου! Δεν πέτυχε.
    Τώρα;

  76. spiral architect 🇰🇵 said

    Eπιτέλους!

  77. spiral architect 🇰🇵 said

    Οι αρχαίοι μάλλον δεν μας έμαθαν τίποτα.
    Έχουν ξεφύγει … 😐

  78. sarant said

    77 Ακριβώς…

  79. cronopiusa said

  80. gpoint said

    Είναι γνωστή η θέση μου για το ελληνικό ποδόσφαιρο, δεν σηκώνει πάνω από 10 ομάδες η αγορά, εδώ δεν σηκώνει ΠΛΕΟΝ η Αθήνα ΠΑΟ και ΑΕΚ όπως τις ξέραμε σαν ομάδες, η μια περισσεύει.
    Είναι επίσης γνωστή η θέση μου για το πόσο μικρός και ακατάλληλος είναι ο μκρότερος του ε>0 Βασιλειάδης να χειρίζεται τέτοια θέματα, όπως το ποδόσφαιρο.
    Αλλά τρώγοντας ανοίγει η όρεξη και αφού ΕΔΩΣΕ το πρωτάθλημα όπου ήθελε ετοιμάζει καινούργια κόλπα γιατί με δικαστήρια δεν θα του ξαναφέξει.
    Η Νόβα εκτίμησε για τις ΠΑΕ χωρίς τηλεοπτική στέγη το ποσόν του 30 εκ. Οι ΠΑΕ αρνήθηκαν μια που ο Βασιλειάδης τους υποσχέθηκε 50 τη φορά και για 5 χρόνια μέσω ΕΡΤ λες και η (αμαρτωλή μέχρι θανάτου αλλά τώρα φαίνεται γιατί την «ανέστησε» ο ΣυΡιζΑ ) ΕΡΤ είναι μαγαζί του !!!!!
    Κι όταν απέρριψαν την πρόταση της Νόβα κι έμειναν ορφανές οι ομάδες τους έσκασε το «μυστικό», θα πάρετε τα λεφτά αλλά το πρωτάθλημα θα γίνει ΟΠΩΣ ΘΕΛΩ ΕΓΩ. Μόνο πως είναι πλέον επικεφαλής της παράγκας δεν είπε !!!

    Μερικοί μπορεί να νομίζατε πως έγραφα εναντίον του Βασιλειάδη από πίκρα για τον ΠΑΟΚ. Τώρα φαίνεται καθαρά το ποιόν του αριστερού με φασίζουσα νοοτροπία.

  81. Πάνος με πεζά said

    Πολύ γέρασε ο Σωτηρακόπουλος. Τον ακούω, αλλά είχα χρόνια να τον δω και…κάτι έπαθα. Εν τω μεταξύ ενώ είναι και κοντός, φαινόταν διπλάσιος από τις άλλες δύο νεκροκεφαλές τους παρουσιαστές.
    Φαντάζομαι στον προημιτελικό της Γαλλίας, θα φωνάξουν και το Γιάννη Διακογιάννη, ενδεχομένως…

  82. Πάνος με πεζά said

    Και το ανέκδοτο της μέρας, απόλυτα αληθινό : εξ αφορμής της επετείου 14 χρόνων από την κατάκτηση του Euro το 2004, τα γραφεία και οι υπηρεσίες της ΕΠΟ έχουν σήμερα αργία !
    https://www.epo.gr/News.aspx?a_id=48061&NewsType=21

    Λες, καλά που δεν είμαστε Βραζιλία, να είχαμε έξι παγκόσμια (βάζω και το φετινό), ούτε που θα δούλευαν ποτέ…

  83. nikiplos said

    Υποψιάζομαι πως αν ο μαέστρος έπαιζε έλληνα συνθέτη – πχ Γιάννη Χρήστου ή Ντίνο Κωνσταντινίδη – πάλι τη ροχάλα δεν θα τη γλύτωνε, αφού μπορεί άλλος διαπρύσιος θαμών να ήθελε να ακούσει δημώδη άσματα. Κι εκείνου όμως εάν ο δυστυχής μαέστρος του έκανε το χατήρι, πάλι θα ευρισκόταν τρίτος που θα τους έφτυνε που έπαιζαν τα δημώδη άσματα με δυτικά όργανα, όπως το κλαρινέτο και το λαούτο, κι όχι με ζουρνά και νταούλι, και πάει λέγοντας…

    ΥΓ> Οι νονοί της νυκτός τα έχουν λύσει αυτά τα προβλήματα ρεπερτορίου, καθώς έχουν τους φουσκωτούς να «καθαρίζουν» από τέτοιους ενοχλητικούς τύπους που ζητούν πχιότητα… 🙂

  84. Πέπε said

    @83:
    Ρε φίλος, δεχόμεθα και παραγγελίαι αλλά η παραγγελία πλερώνεται!

  85. Γιάννης Ιατρού said

    Περίμενα να δω, μιας και το άρθρο / σχόλια είναι της 3ης Ιουλίου με αναφορές (και) σε φιλοσόφους (π.χ στους επικούρειους 🙂 ), αν θα θυμόταν κανείς την συγκέντρωση (για το ΟΧΙ…) στο σύνταγμα, στις 3 Ιουλίου του 2015. Αλλά μπαααά…

    Να μου πείτε, η επιβίωση του ανθρώπινου είδους εξαρτιόταν άμεσα από τον εντοπισμό και τη γρήγορη αντίδραση στις απειλές της ζωής. Αυτό μάλλον είχε ως συνέπεια ο εγκέφαλος να εξελιχθεί έτσι που να συγκρατεί κυρίως τις κακές εμπειρίες, για να μην την ξαναπάθει κανείς.

    Για να ξεχαστεί λοιπόν το συμβάν, μάλλον δεν θα συγκαταλέγεται στις κακές. Τι όχι; 🙄

  86. Ριβαλντίνιο said

    @ 43 sarant

    Και εγώ 30 φορές Έλληνας ( = ανδρείος ) το βρίσκω στον Κακριδή και στον Βακαλόπουλο. Το «Έλληνας» στα βυζαντινά χρόνια , εκτός από την έννοια του ειδωλολάτρη και του Ελλαδίτη που είχε για τον λαό – για τους λογίους είχε και την έννοια του Ρωμαίου ( Βυζαντινού ), μπορεί και για τον λαό – είχε και την έννοια του γενναίου , του αντρειωμένου και του μεγαλόσωμου.

    Εδώ ο Βακαλόπουλος

    και ο

    Κακριδής :

    – Να σαν τη µάνα που γεννά τα τριάντα χρόνια µίαν / κι ευτάει υιόν
    τραντέλλενον και νύφη γαλαφόραν.
    ΠΟΝΤΟΣ, 19. αι. – Να σαν τη µάνα = χαρά στη µάνα. ευτάει = φτιάχνει,
    γεννάει. Τραντέλλενον = τριάντα φορές Έλληνα, πολύ αντρειωµένο.
    Γαλαφόραν = άσπρη σα το γάλα.

    – (α) Την Πόλην όνταν όριζεν ο Έλλεν Κωνσταντίνον…
    (β) Εκεί καθούνταν Έλλενοι και τόνε φοβερίζουν… -∆ιαβάστε µε, ναι,
    Έλλενοι, την ∆έβαν ας διαβαίνω.
    (γ) Τα αίµατα µ’ ετύφλωσαν των δράκων των Ελλένων.
    (δ) Εκεί πουλία κελαηδούν µε φλιβερή λαλία, εκεί Έλλενοι επέθαναν µύριοι
    παλικάρια.
    (ε) Έπαρ’, υιέ µ’, την σπάθην σου, τ’ ελλενικόν κοντάρι σ’ !
    (στ) Εκεί στο πέραν το λιβάδ’ µέγαν φωνήν εξέβεν:
    σκοτώθκαν οι δράκ’ Έλλενοι και µύριοι µυριάδες.
    (ζ) Εγώ ήµουνε µάστορας στα ελλενικά τα κάστρα/ κι οι Έλλενοι εµέν’
    όρισαν: κατέβα συ στην Πόλη.
    ΠΟΝΤΟΣ, 20. αι., από δηµοτικα τραγούδια. – Ο Έλλεν = ο αντρειωµένος.
    ∆ιαβάστε µε = αφήστε µε να διαβώ. Ελλενικόν κοντάρι = δυνατό.

    – Εξήντα κύκλους έκαµνεν, βδοµήντα δυο καµάρες/ κι ακόµα δυο
    κυκλίσµατα, τον Έλλενον να φάει.
    ΚΥΠΡΟΣ, 19 αι. – Τον Έλλενον = τον ανδρειωµένο.

    – Της Κερασούντας τα κάστρα τα έχτισε η Κεράσα. Μαστόρους είχεν
    Έλλενους. Αυτοίνοι ήταν τόσο µεγάλοι, που από τη ρίζα του βουνού έφταναν
    ώς την κορφή και έβαζαν απάνω τις πέτρες. Η Κεράσα έψηνε το φαγί και το
    έφερνε στη Γαράσαρη και πάλι δεν εκρύωνε. Μια µέρα, την ώρα που έρχνταν
    στο δρόµο, απάντησε έναν σαν εµάς άνθρωπο. της φάνηκε παράξενος και πήρε
    και τον έβαλε στην τσέπη της. Έκατσαν στο τραπέζι, και την ώρα που
    έτρωγαν, ο άνθρωπος πετάχτηκε έξω από την τσέπη της Κεράσας. Αυτή τον
    θυµήθηκε τότε και τον έβγαλε και τον έβαλε πάνω στο τραπέζι. Οι Έλλενοι,
    όταν τον είδαν τόσο µικρό, εθάµαξαν.
    ΠΟΝΤΟΣ, 19. αι. – Η µυθική αυτή παράδοση γεννήθηκε από τα κυκλώπεια
    τείχη και το όνοµα της πόλης. Η µετακόµιση της τροφής από το Καρα-Χισάρ
    (τη Νικόπολη) φανερώνει, κατά τον συλλογέα, ότι και στα παλιά χρόνια από
    εκεί η πόλη της Κερασούντας προµηθευόταν το στάρι και τα άλλα τρόφιµα,
    όπως και τώρα.

    – Στου Βερνίκου το κάστρο κατοίκααν οι Έλλενοι, αθρώποι άξιοι και πολύ
    δυνατοί. Μπροστά τους εµείς φαινόµασταν µύγες. Όντας φάνηκε η καινούργια
    πλάση, έζηε ακόµα ένας απ’ αυτουνούς τους Έλλενους, που δεν ήγλεπε, ήταν
    γκαβός. Μαζώχτηκαν οι-γ-αθρώποι και τον κοίτααν. Είχε κάτι ποδάρες, κάτι
    χερούκλες, τέτοιες για! – Για δοµούτε το χέρι, τους λέει αυτός, να ιδώ
    τη δύναµή σας. Οι αθρώποι τόδωκαν το γυνί. Το ‘πεκ’ αυτός µε το χέρι του
    και το λύισε. – Είστε, τους είπε – γιατί πήρε το γυνί για χέρι –
    δυνατοί και εσείς, αλλ’ εµείς ήµασταν αξιότεροι.
    ΗΠΕΙΡΟΣ (ΒΕΡΝΙΚΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ), 20. αι. – ∆οµούτε = δώστε µου. Τό
    ‘πεκε = το έπιασε.

    Και πολλά άλλα εδώ : http://soc.culture.greek.narkive.com/o9SVDxcv

    Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑΣ

    Καλοί γειτόνοι έλεγαν: καταίβα ‘συ σ’ σην Πόληιν.
    Τον άρχονταν απαίντεσα απάν’ σ’ σο μεσόστρατον.
    Ατόν εγώ ερώτεσα και απολοϊάν ‘κ εδώκεν.
    Τον μαύρον ατ’ εγύρισεν, μαύρος ερημωμένος,
    την γην δάκρυα εγόμωσεν, απολοϊάν ‘κ εδώκεν.
    Ερώτεσα τον θεραπούς, απολοϊάν ‘κ εδώκαν.
    Και πάλιν ‘ξάν ερώτεσα Θεού παρακαλίας.
    Και ‘εκείν’ απελογάθανε, που είναι τα γένητα σου;
    Εγώ έμουνα μάστορας(Αρχηγός των Κάστρων της Ματζούκας
    που τον έστειλε ο πατέρας του να μάθει για την
    Τραπεζούντα) σ’ σ’ Ελλενικά τα κάστρα.
    και οι Έλλεν’ εμέν ώρισαν, καταίβα ‘συ σ’ σημ Πόλιν.
    -Ντο να λέγουμεν, παλληκάρι; ντο να λέγουμε, νέε μ’.
    Τούρκικα είν’ τα κάτεργα, Τούρκικα τα φουσάτα (δηλαδή,
    κυριεύθηκε η Τραπεζούντα).
    Κακόν χαπέρ επαίρα ‘γω, και πάγω πις ‘σον κύρη μ’.
    ‘σού ήλιου το βασόλεμαν ‘σο παραθύρ ευρέθα.
    Έρται η μάννα μ’ ερωτά με την καλήν (τη σύζυγο) μ’ εντάμαν.
    Η μάννα μ’ ξάν ερώτεσεν, και η καλ’ φωνήν κ’ εδώκεν
    και οι καλοί μ’ οι γείτονες σείτ’ (ενω) ερωτάνε κλαίγνε.
    Αλλ’ οί εμάς και βάϊ εμάς, πάρθεν η Ρωμανία.
    -Έπαρ, υιέ μ’ την σπάθην σου τ’ Ελλενικόν κοντάρι σ’
    δέβ’ ατουνούς σκόρπισον ατς ‘σαν άνεμος τα φύλλα.
    Χίλιους έκοψα την πορνήν, χίλιους το μεσημέριν,
    Ο Θεός έστεσεν βροχήν, και βρέχει τουρκοπούλια.
    Ο Θεός έστεσεν την βροχήν, βροντούν τα Εγκλησίας.
    Ντ’ έποκαμε σε, ναι θεέ μ’ στα αίματα βαμμένοι.
    Σαράντα χρόνια ‘χτέσκουντουν του ξένου μου ο κάστρον
    και ατώρα να χαλάγεται με το βαρύν την σπάθην;
    Εκεί πουλία κελαϊδούν με φλιβερόν λαλία.
    εκεί Έλλενοι επέθαναν μύριοι παλληκάρια.

    https://ntopiolalieselladas.blogspot.com/2014/07/blog-post_9158.html

    Ίσως επήλθε τελικά και ταύτιση του Έλληνας και του Ρωμαίος :

    Βακαλόπουλος

    Μεσαιωνική Βιβλοθήκη Σάθα

    (…)
    δράκοι και δρακοντόπουλα , Ρωμαίικα παλληκάρια
    ζωστέστε τά λωρίτσα σουν, κρεμάστε τά σπαθία,
    δράκοι και παλληκάρια μου , καί πάρτε τά ρασία,
    περάτε ‘ς τά παρχάρια ‘ς τά δύο κρύα πηγάδια,
    δράκοι μ’ ακούγω ‘ναν λαλιάν, Ελλενικόν λαλίαν !
    Τόν Ταύρον καί τόν Κάσκαμον λεβέντοι εκατέβαν,
    είχαμε νέους Έλλενους , Ρωμαίικα παλληκάρια,
    επήγαμ’ ενταμώθημε ίσα ‘ς τά Πέντε Πέτρας ,
    εκεί ηύραμε υόν Αλήν μέ τον Εμίρ εντάμαν.
    «Αλή , ντό στέκεις αντικρύ ‘ς Ελλενικόν κοντάριν !»
    Εσκοτώσαμε τόν Εμίρ καό τόν Αλήν επιάσαμ’ .
    «Αλή , εσύ κ’ εγνώριζες τ’ Ελλέγκα παλληκάρια,
    Αλή τά τοξοσάιτα , τ’ Ελλενικόν το κοντάριν !»

  87. Ριβαλντίνιο said

    Ο σύνδεσμος του «Εδώ ο Βακαλόπουλος» δεν βγήκε σωστά , οπότε εδώ

  88. antonislaw said

    18
    «11 Ούτε σωστό είναι να μπαίνει τόνος σε λέξη γραμμένη με κεφαλαία, ούτε γινόταν ποτέ. Τα σμαρτόφωνα το κάνουν, όχι πάντα.»

    Ο Κόντογλου (και ο Ράλλης Κοψίδης ο συνεργάτης του) έβαζαν τόνους και πνεύματα στα κεφαλαία, για παράδειγμα από το εξώφυλλο των Ελληνικών Παραμυθιών Α, εκλογή του Γεωργίου Μέγα, Εκδόσεις Εστίας (πρώτη έκδοση 1927) και στο Β τόμο ομοίως.

  89. BLOG_OTI_NANAI said

    86: Καταρχάς θα ήταν κάπως… περίεργο η Αυτοκρατορία της Νίκαιας να αναβιώνει τόσο έντονα το όνομα «Έλλην» και να θεωρούμε ότι ο ελληνισμός στην γειτονική Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας δεν είχε καταλάβει τίποτα…

    Επίσης, να προσθέσουμε ότι εκτός του «Ελλένικον λαλίαν» που σαφώς συνδέεται με το «Έλλην», ο Οδ. λαμψίδης έχει βρει και ποντιακό δημοτικό τραγούδι που ο Κων/νοw Παλαιολόγοw αναφέρεtaι ως «Έλλην» (και όχι «Έλλεν»):

  90. BLOG_OTI_NANAI said

    89: Πάνος Λαμψίδης…

  91. BLOG_OTI_NANAI said

    12: Αιμ.Παν.

    Όπως έχει πει και ο Αλέξης Πολίτης με τον οποίο διαφωνώ απόλυτα σε πολλά, η βιβλιογραφία και οι παραπομπές δεν είναι ικανές από μόνες τους να πείσουν κάποιον για την «απόλυτη αλήθεια», όποιος κι αν έχει γράψει το κείμενο. Λέει λοιπόν ότι οι παραπομπές και η βιβλιογραφία το μόνο που μπορούν να πουν στον αναγνώστη είναι το ποιος μας έμαθε αυτά που γράφουμε.

    Το κύρος του συγγραφέα δεν σημαίνει και πάντα «απόλυτη αλήθεια» αφού κανείς ιστορικός ποτέ δεν κατάφερε να γλυτώσει πλήρως από ιδεολογικές κατευθύνσεις. Προσωπικά, έχω διαφωνήσει π.χ. με κάποια που έχει γράψει ο συγχωρεμένος Βασίλης Κρεμμυδάς, ειδικά για κάτι «μύθους για το 1821». Και όχι από το κεφάλι μου, αλλά με συγκεκριμένα τεκμήρια και ίσως κάποιοι θυμόμαστε μια συζήτηση σχετικά.

    Άρα, μην κοιτάς μόνο τον ιστότοπο. Στο ανώνυμο διαδίκτυο είναι σημαντικό όταν βρίσκει κανείς άρθρα που επωμίζονται το βάρος της ευθύνης όσων γράφουν, βάζοντας διαρκώς παραπομπές με αριθμό σελίδας στα επιχειρήματα τους ώστε να μπορεί να ελέγξει κάποιος τα γραφόμενα. Θα μου πεις, είναι δυνατόν ένας ορθόδοξος ιστότοπος να πάρει θέση κατά του Κυρίλλου;
    Το ερώτημα όμως είναι, γιατί θα πρέπει κάποιος να πάρει θέση κατά του Κυρίλλου ντε και καλά; Το ζητούμενο είναι να πάρει τη θέση που είναι πιο κοντά σε αυτό που μας οδηγούν οι πηγές. Και το συγκεκριμένο άρθρο όπως βλέπω αναφέρει και τα αρνητικά που γράφει για τον Κύριλλο η Maria Dzielska, στην οποία κυρίως βασίζεται.

    Όσο για την Υπατία, είναι σαφές και από τις πηγές αλλά και από το κλίμα της εποχής ότι ήταν μια ώριμη γυναίκα, άκρως ασκητική και όπως καταλαβαίνουμε, για να μπορεί να έχει εκείνη την εποχή το κύρος που είχε σε έναν κόσμο ανδρών, θα ήταν μια σοβαρή, αυστηρή, σεμνότατα ντυμένη κυρία και το πιθανότερο, παρθένα, χωρίς να έχει γνωρίσει ποτέ άνδρα.

    Το πλέον αυτονόητο από την ιστορία της Υπατίας, είναι ότι οι εικόνες μιας ημίγυμνης αιθέριας υπάρξεως αποτελούν αποκυήματα της ερωτικής φαντασίας κάποιων φαντασμένων συγγραφέων. Είναι γελοίο να τοποθετήσουμε μια γυναίκα που χαίρει σεβασμού των πάντων εκείνη την εποχή, και να την παρουσιάζουμε ντυμένη σαν πόρνη, και με τα μαλλιά μάλιστα λυτά, που επίσης ήταν το σήμα κατατεθέν της πόρνης…

  92. Ριβαλντίνιο said

    @ 89 BLOG_OTI_NANAI

    Ίσως μάλιστα να μην χρειαζόταν η Τραπεζούντα να μάθει από τη Νίκαια για την αναβίωση του Έλλην. Όλοι μαζί , και η Ήπειρος ( π.χ. Απόκαυκος ), αποτελούν συνέχεια των προηγούμενων ( Τζέτζης, Τορνίκιος κ.α. ) , όταν και το βυζαντινό κράτος ήταν ακόμη ενωμένο.

    ___________________________________________________

    Ένα ωραίο που είδα στον λαϊκό στιχουργό Ματθαίο Ιωαννίτη που περιγράφει την κατάκτηση του Μοριά από τους Τούρκους το 1715 ( Β΄Τουρκοκρατία ) :

    Κλάψε Μωρέα θρήνησον , νύκτα καί την ημέρα,
    Το πώς επαραδώθηκες σ’ Αγαρηνού τά χέρια.
    Πού είσαι Μωριά υπέρπλουτε , καί πύργε στολισμένε ,
    Σ’ Αγαρηνούς καί Χριστιανούς πάντα σου ζηλεμένε ;
    (…)
    Εις των Ελλήνων τόν καιρόν ως γράφει η ‘στορία,
    Πολλοί πολέμοι εγίνηκαν , απάνω στον Μωρία.
    Στό παλαιόν ευρίσκονταν στρατιώταις ανδρειωμένοι,
    Από τήν Σπάρταν εύγαιναν άξιοι και παινεμένοι.
    Από τήν Σπάρταν εύγηκαν τριακόσια παλικάρια,
    Στήν Κόρθον μέσ’ τους Έλληνες εμπήκαν σαν λεοντάρια.
    Όλοι εκεί χαθήκασι παράνας εγλυτώσε,
    Τόν είδεν η μητέρα του και αυτόν τόν εσκοτώσε.
    Όποιος διά την πατρίδα του , καί την ζωήν του χάνει,
    Πρέπει του ωσάν άγιος ολόχρυσο στεφάνι.
    Ευρέτε μου την σήμερον κανείν με τόσην γνώσι,
    Κανείς διά τήν πατρίδα του , παιδί του να σκοτώση ;
    Όλοι έλαβαν θάνατον , να γλύσουν τήν πατρίδα,
    Κι ‘εσύ οπίσω γύρισες, καί μοναχόν σε είδα ;
    Αυτό σού πρέπει το λοιπόν , καλιάχω νά ποθάνης ,
    Γιατί αν δέν είσουν άξιος, δεν έπρεπε να πάνης.
    Νά ήτον καί τήν σήμερον εκείνη η προθυμία,
    Τώρα Τούρκος δέν έμπαινε να ορίση τόν Μωρία.
    Αυτ’ ήτον όλοι στ’ άρματα , πάντα ανδρειωμένοι ,
    Και πάντα τους στόν πόλεμον ήτανε μαθημένοι.
    Ο Αχιλλεύς από τα Φάρσαλα, Μενέλαος οκτό Άργος,
    Αυτ’ ήτανε ο χαλασμός της ξακουστής Τρωάδος.
    Αυτοί οι δύο στάθηκαν , τ’ ανήμερα θηρία,
    Ο Μενέλαος ήτον γεννητός στό Άργος τού Μωρία.
    Μωρέα πού είναι η δόξα σου, καί πού είναι η τιμή σου ;
    (…)

    https://books.google.gr/books?id=yLNTAAAAcAAJ&pg=PA44&dq=%CE%A0%CE%BF%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%AF+%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%AD%CE%BC%CE%BF%CE%B9+%CE%B5%CE%B3%CE%AF%CE%BD%CE%B7%CE%BA%CE%B1%CE%BD+%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%89+%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD+%CE%9C%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwiwzKHwtYXcAhUiOpoKHZmEDwEQ6AEIKDAA#v=onepage&q&f=false

  93. Αιμ said

    84. Μια Τοκάτα και Φούγγα Νο7 για τον κύριο και την παρέα του 🙂

  94. BLOG_OTI_NANAI said

    92: Βεβαίως και αυτή είναι Δημώδης πηγή. και το σημαντικό κατά τη γνώμη μου είναι η σύγκριση, έναν στίχο παρακάτω:
    Αφού αναφέρει τους αρχαίους ήρωες προσθέτει
    «Μωρέα πουν’ η δόξα σου και πουναι η τιμή σου
    και ΤΩΡΑ παραδόθηκες στα χέρια του εχθρού σου»!

    Δεν υπάρχει άλλωστε ούτε μισός αιώνας από τον 15ο μέχρι και τον 19ο που να μην αναφέρονται οι υπόδουλοι ως Έλληνες, είτε σε λόγιες, είτε σε δημώδεις πηγές, είτε λαϊκών, είτε εκκλησιαστικών προσώπων. Πέρα από τις πηγές όλων των αιώνων που εμπεριέχουν μέσα στο ίδιο κείμενο το τρίσημο όνομα Έλλην-Ρωμαίος-Γραικός. Τα περί αναβιώσεων του ονόματος «Έλλην» τάχα από την εποχή του Διαφωτισμού αποτελούν μαρξιστικής ιδεολογίας παραμύθια και δυστυχώς με αυτά τα παραμύθια έχουν περάσει πολλοί από τα χέρια κάτι βαρεμένων σε στιλ Αντώνη Λιάκου…

    Έχουν σακατέψει την ελληνική ιστορία, την έχουν αλλοιώσει σε βαθμό εγκληματικό, δυστυχώς.

  95. π2 said

    (Όχι άμεσα σχετικό, αλλά είναι το κοντινότερο που βρήκα)
    Ο Νείλος και η κατάρρευση των Πτολεμαίων: http://www.sciencemag.org/news/2017/10/volcanoes-may-have-triggered-riots-ancient-egypt

    Το άρθρο στο Nature για όσους ενδιαφέρονται για αυτά: https://www.nature.com/articles/s41467-017-00957-y

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: