Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η ζωή του Μήτσου Μυράτ

Posted by sarant στο 11 Ιουλίου, 2018


Χτες που είχαμε το βιβλιοφιλικό μας άρθρο αναφέρθηκα και στην αυτοβιογραφία του Μήτσου Μυράτ και είπα ότι κάποια μέρα θα την παρουσιάσω κι εδώ. Αμ’ έπος αμ’ έργον, λοιπόν.

Το βιβλίο «Η ζωή μου» του Μήτσου Μυράτ κυκλοφόρησε πρόπερσι από τις θαυμάσιες Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης στη σειρά «Παλαιά κείμενα νέες αναγνώσεις» όπου παρουσιάζονται σε καινούργιες και κατά κάποιο τρόπο οριστικές εκδόσεις κλασικά νεοελληνικά λογοτεχνικά κείμενα όπως η Πρώτη αγάπη του Κονδυλάκη ή η Κερένια κούκλα του Χρηστομάνου, με εκτενές επίμετρο και εκδοτικό σημείωμα.

Το βιβλίο του Μυράτ όμως διαφέρει από τα άλλα της σειράς διότι δεν είναι λογοτεχνικό αλλ’ αυτοβιογραφικό. Ίσως γι’ αυτό και ίσως επειδή ο όγκος του δεν είναι ευκαταφρόνητος, ενώ το είχα πάρει εδώ και καιρό, το άφηνα να σκονίζεται πάνω πάνω στη στοίβα με τ’ αδιάβαστα και να μ’ ατενίζει επιτιμητικά.

Πρόσφατα ξεπέρασα τους δισταγμούς και το διάβασα, και δεν το μετάνιωσα αν και δεν το συστήνω ανεπιφύλακτα αν δεν έχετε ειδικό ενδιαφέρον για την εποχή ή για το θέατρο.

Ο Μήτσος Μυράτ (1878-1964) ήταν από τις μεγάλες μορφές του ελληνικού θεάτρου στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα. Όσοι είναι της γενιάς μου ή παλαιότεροι θα ξέρουν τον γιο του, τον Δημήτρη Μυράτ, που μεσουράνησε στο θέατρο στο δεύτερο μισό του προηγούμενου αιώνα ή την κόρη του, τη Μιράντα.

Ο Μυράτ γεννήθηκε στη Σμύρνη, από οικογένεια μάλλον λεβαντίνικη, αλλά με ελληνική συνείδηση. Το επώνυμό του ήταν Μουράτ αλλά το εξευρωπάισε σε Murat, Μυράτ, αν και στα γαλλικά συχνά το έγραφε και Myrat. Έμαθε καλά γαλλικά αλλά δεν σπούδασε κι αφού περιπλανήθηκε μερικούς μήνες στην Αίγυπτο ως επιστάτης σε δημόσια έργα, χάρη σε γνωριμίες συγγενών, και επειδή από παιδί είχε λατρεία με το θέατρο, έφυγε για το Παρίσι για να το μάθει από κοντά.

Γύρισε στην Ελλάδα για να σπουδάσει στη θνησιγενή σχολή του Βασιλικού Θεάτρου, αλλά ήταν τυχερός που τότε ακριβώς, στο γύρισμα του αιώνα, ο Χρηστομάνος αποφάσισε να ιδρύσει τη Νέα Σκηνή, φέρνοντας έτσι την επανάσταση στο ελληνικό θέατρο.

Ουσιαστικά όλο το βιβλίο είναι αφιερωμένο στην περίοδο της Νέας Σκηνής, την πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα. Παρόλο που το βιβλίο αρχικά δημοσιεύτηκε το 1928, η αυτοβιογραφική εξιστόρηση σταματάει στα 1906 -αργότερα ο Μυράτ έγραψε κι άλλο βιβλίο για τα επόμενα χρόνια.

Ο Μήτσος Μυράτ, που δεν φοβόταν να κάνει καριέρα με τόσο αντιτουριστικό μικρό όνομα, είχε την τύχη και την ατυχία να λάμπει πλάι σε λαμπρές πρωταγωνίστριες κι έτσι να μένει κάπως στη σκιά τους -πρώτα την Κυβέλη Αδριανού, που την παντρεύτηκε, κι έπειτα τη Μαρίκα Κοτοπούλη, με την οποία συγγένεψε αφού παντρεύτηκε την αδελφή της τη Χαρούλα. Το 1906 η Κυβέλη, μόλις 18 χρονών τότε, άφησε τον Μυράτ και τα δυο παιδιά τους και έφυγε για το Παρίσι με έναν πολύ φίλο του Μυράτ -και αρκετές λεπτομέρειες της ιστορίας τις αφηγείται ο παθών στο βιβλίο, ενώ στο επίμετρο διαβάζουμε τον αντίκτυπο που είχε στον ελληνικό τύπο το καλλιτεχνικό αυτό σκάνδαλο. (Αργότερα η Κυβέλη θα παντρευόταν τον Γεώργιο Παπανδρέου, αλλά γι’ αυτό δεν γίνεται λόγος στο βιβλίο).

Όμως το κεντρικό πρόσωπο, κατά κάποιο τρόπο, είναι ένας μεγαλοφυής καμπούρης, ο ποιητής Κωνσταντίνος Χρηστομάνος, ο δημιουργός της Νέας Σκηνής, που με τα λίγα χρόνια θεατρικής δραστηριότητας επηρέασε γενιές ηθοποιών. Να πω την αλήθεια, περίμενα μήπως δω καμιάν αναφορά στον Ναπολέοντα Λαπαθιώτη, που ανήκε στον κύκλο του Χρηστομάνου τα τελευταία όμως χρόνια, μετά το 1906 -ωστόσο, έμαθα πολλά για το κλίμα της εποχής και της Νέας Σκηνής, που ταιριάζουν με όσα έχει αφηγηθεί ο Λαπαθιώτης, π.χ. για την τελειομανία του Χρηστομάνου, που επέβλεπε τα πάντα και δεν ανεχόταν ούτε μια στραβοβαλμένη τραχηλιά:

«Κύριε Χρηστομάνε, τι θα γίνει; Είναι αργά, πρέπει ν’ ανοίξομε».

«Γαϊδούρι, πώς θ’ ανοίξετε, πώς θα παρουσιασθεί με στραβοβαλμένη τραχηλιά; Θα παίξει άσχημα, θ’ αποτύχει το έργο!»

Ούτε μια ταντέλα, ούτε μια φιούμπα, ούτε μια κόπιτσα δεν επετρέπετο να χαλάσει το αρμονικό σύνολο. Έπρεπε η εμφάνισις να είναι τελεία και άψογη και στις εξωτερικότητες. Και γονάτιζε μπροστά μας, έδενε τους φιόγκους των υποδημάτων μας, εδιόρθωνε μ’ αφάνταστη κοκεταρία και την παραμικρότερη έλλειψη ενός φουστανιού και γκρίνιαζε συγχρόνως:

«Αχ, εγώ πρέπει να έχω το γούστο για όλους σας! Αν δεν είχατε εμένα…»

Και μεις τον καμαρώναμε με αγάπη, με λατρεία.

Από τις αναμνήσεις του Μυράτ, σε συνδυασμό με το επίμετρο, μαθαίνουμε πολλά για τις συνθήκες δουλειάς των ηθοποιών πριν από 100 χρόνια. Επειδή το θεατρόφιλο κοινό ήταν εξαιρετικά ολιγάριθμο, τα περισσότερα έργα έκλειναν τον κύκλό τους ύστερα από 5-6 παραστάσεις. Μόνο οι μεγάλες επιτυχίες, και κυρίως οι επιθεωρήσεις, πιάναν περισσότερες παραστάσεις, ας πούμε 30 ή 40. Αυτό σήμαινε ότι ο θίασος έπαιζε σήμερα ένα έργο, αύριο ένα άλλο, μεθαύριο ένα τρίτο, την επόμενη εβδομάδα το πρώτο και ένα τέταρτο και ούτω καθεξής. Σε τέτοιες συνθήκες, και καθώς οι πρόβες ήταν λιγοστές, ο ρόλος του υποβολέα ήταν καθοριστικός -όλοι βασίζονταν στη βοήθειά του. Οικονομική ανάσα έπαιρναν οι θίασοι με τις περιοδείες, στην Πόλη, τη Σμύρνη, την Αλεξάντρεια, την Οδησσό και τη Βραΐλα, που όμως είχαν τα δικά τους ρίσκα.

Από το μικρό απόσπασμα που έδωσα πιο πάνω θα καταλάβατε ότι ο Μυράτ γράφει σε γλώσσα μικτή, αλλού απλή καθαρεύουσα, αλλού δημοτικότερη, και βέβαια με αρκετούς γαλλισμούς όχι μόνο επειδή ο ίδιος ήταν γαλλόφιλος και γαλλοτραφής και το θέατρο τομέας γαλλικής επιρροής αλλά και επειδή στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα η κυριαρχία της γαλλικής γλώσσας ήταν καθολική, ίσως μεγαλύτερη απ’ό,τι σήμερα της αγγλικής. Μόνο όποιος δεν ξέρει τίποτα από την εποχή δοκιμάζει έκπληξη όταν π.χ. στην αλληλογραφία λογίων παρεμβάλλονται γαλλικές λέξεις αντί για τις αντίστοιχες ελληνικές -και ξέρουμε ότι στα σαλόνια της καλής κοινωνίας ήταν συνηθισμένο να μιλάνε γαλλικά -αν και όλοι Έλληνες- ή συνεχώς ή κατά διαστήματα.

Οπότε, στο κείμενο του Μυράτ αφθονούν οι γαλλισμοί όπως: αμουρέτα (amourette, φλερτάκι), εντονάτος (intoné, σωστά τονισμένος), ιντερβιουάρω (παίρνω συνέντευξη, σε μας ήρθε από τα γαλλικά), κρεάρω (δημιουργώ ρόλο, είμαι ο πρώτος που τον παίζει, από το γαλλ. créer), ντυμένος στα τέσσερα (μεταφορά του tiré à quatre épingles, ντυμένος στην τρίχα), πουλαλιέ (poulailler, κατά λέξη ορνιθώνας, ο τελευταίος εξώστης του θεάτρου). Το σόκιν, όρος που έχει παλιώσει σήμερα, για το τολμηρό αστείο ή έργο, ο Μυράτ το λέει «σόκεν» διότι έτσι θα το έλεγαν τότε, εκγαλλίζοντας το shocking.

Οι περισσότεροι γαλλισμοί, μαζί με κάποιες άλλες δύσκολες σήμερα λέξεις, εξηγούνται σωστά στο γλωσσάρι (αν και θα ήθελαν ίσως εξήγηση και κάποιες λέξεις ακόμα, όπως η φιούμπα -που είναι η αγκράφα). Βρήκα όμως ένα λαθάκι και με αυτό θα κλείσω.

Στη σελ., 211 ο Μυράτ περιγράφει την πρώτη του συνάντηση με τον Χρηστομάνο. «Θα σας έστεκε ο Οθέλλος», λέει ο μαιτρ στον νεοσσό. Ο Μυράτ όμως, που είχε μόνιμο πρόβλημα ότι ήταν ή θεωρούσε πως είναι κοντός, δεν συμφώνησε:

Δεν το φαντάζομαι. Επειδή είμαι μελαχρινός; Μου λείπει όμως το σπουδαιότερο, το ανάστημα., Έχω μόνο την επιδερμίδα χωρίς τ’ άλλα φυσικά χαρίσματα. Je n’ai l’air, je n’ai pas la chanson.

Αυτή η γαλλική φράση εξηγείται στο γλωσσάρι ως εξής: Je n’ai l’air, je n’ai pas la chanson = (κυριολ.) δεν έχω τον τόνο, δεν έχω το τραγούδι’ (μτφ.) είναι πάνω από τις δυνατότητές μου.

Δεν είναι όμως έτσι. Η φράση αυτή δεν είναι σωστά γαλλικά, θα έπρεπε να είναι Je n’ai pas l’air, je n’ai pas la chanson ή Je n’ai ni l’air ni la chanson.

Έχει γίνει προφανώς τυπογραφικό λάθος στην πρώτη δημοσίευση που παραπλάνησε τον επιμελητή. Ο Μυράτ σίγουρα έγραψε J’en ai l’air, je n’ai pas la chanson (μια απόστροφος αλλάζει) που κατά λέξη σημαίνει: Έχω (ξέρω) τον σκοπό αλλά δεν έχω (δεν μπορώ να πω) το τραγούδι. Και αυτή είναι υπαρκτή ιδιωματική έκφραση στα γαλλικά, που χρησιμοποιείται όταν κάποιος φαίνεται αλλά δεν είναι ικανός για κάτι, όπως εκείνος που ξέρει τον σκοπό του τραγουδιού αλλά όχι και τα λόγια.

Λεπτομέρεια βέβαια που δεν μειώνει την πολύ καλή εντύπωση για μια ακόμα έκδοση των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης.

 

Advertisements

50 Σχόλια to “Η ζωή του Μήτσου Μυράτ”

  1. nikiplos said

    Καλημέρα… Σήμερα ίσως να φαντάζει κάπως ασήμαντος ένας καλός ηθοποιός, με την υπερπληθώρα των θεατρικών παραγωγών, αλλά και με την ύφεση του θεάτρου. Υποψιάζομαι όμως, πως σε επίπεδο ακτινοβολίας και αναγνωρισιμότητας, εκείνη την εποχή ήταν κάτι σαν… τον Νίκο Μαστοράκη της Τιβή των 90ς ή τον Σακελλάριο του ελληνικού κινηματογράφου.

  2. nikiplos said

    Από το άρθρο της βικιπέδιας για την Κυβέλη διαβάζω προς το τέλος Η Κυβέλη μαζί με τη Μαρίκα Κοτοπούλη αποτέλεσαν για το θεατρόφιλο κοινό τα «ιερά τέρατα» του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου που δέσποζαν επί δεκαετίες. Οι πολιτικές πεποιθήσεις αυτών των ηθοποιών είχαν επηρεάσει και τη δημοτικότητά τους, ιδιαίτερα στη θερμή περίοδο του Εθνικού Διχασμού, κατά την οποία οι θεατρικές τους παραστάσεις αποτελούσαν πολιτικά γεγονότα. Οι βενιζελικοί έσπευδαν να χειροκροτούν την Κυβέλη και οι αντιβενιζελικοί τη Μαρίκα Κοτοπούλη. Οι θαυμαστές τους πολλές φορές προκαλούσαν επεισόδια, όταν συναντιόντουσαν μετά τις θεατρικές παραστάσεις στους αθηναϊκούς δρόμους.

  3. venios said

    j’en ai l’air σημαίνει επίσης έχω την κοψιά, το παρουσιαστικό.
    Καλημέρα!

  4. Μου άρεζε ο Δημήτρης Μυράτ, ιδίως ως αφηγητής. Είχε και ένα αρχοντικό παρουσιαστικό.
    Θέλω επίσης να επισημάνω ότι ο Χρηστομάνος ήταν βέρος Μακεδόνας, καταγόμενος από το Μελένικο που επί τουρκοκρατίας ανήκε στον νομό (σαντζάκι) Σερρών.

  5. Οπότε όταν η Κυβέλη στην αρχή της ταινίας «Η άγνωστος» προσπαθούσε να νουθετήσει την γυναίκα του ξενοδόχου να μην εγκαταλέιψει τον άνδρα της (Περικλή Χριστοφορίδη) ομιλούσα εκ πείρας (κινηματογραφικά), αφού και η ίδια αυτο είχε κάνει έχοντας εγκαταλείψει, νέα, τον άνδρα της και τον γιο της (Αλέκος Αλεξανδράκης) μιλούσε πάλι εκ πείρας, βιωμένης αυτή τη φορά… Κινηματογραφικη ειρωνία!

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4 Το επώνυμο από κάποιον πρόγονο ονόματι Χρήστο Μάνο. Βέβαια η οικογένεια είχε εγκατασταθεί από καιρό στη Βιέννη και μετά στην Αθήνα. Ο πατέρας του είναι ο θεμελιωτής της Χημείας στην Ελλάδα.

  7. Theo said

    @4:
    Βέρος Μακεδόνας, βεβαίως 😊
    Ο γενάρχης της οικογένειάς του, ο Χρήστος Μάνος, μεγαλέμπορος στη Βιέννη και συνεργάτης του Ρήγα, γεννήθηκε το 1737 στην Κατράνιτσα (Πύργοι Εορδαίας σήμερα).

  8. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Καλημέρα. Νικοκύρη, ένα λαθάκι: κρεάρω, δημιουργώ ρόλο.

  9. gpoint said

    Bonjour…

    Δεκαετία του 70, απογευματάκι στου Φλόκα, Φωκίονος Νέγρη και Γιάννη Δροσόπουλου, γωνία δυο ελληνίδες μιας κάποιας περασμένης ηλικίας συζητούν μεταξύ τους γαλλικά ενώ παρήγγειλαν στον (επαρχιώτη) Λάζαρο σε άψογα ελληνικά και αγνοούσαν συστηματικά τον Νίκο τον ζιγκολό που είχε δει τα χρυσαφικά τους και είχε πέσει από δίπλα αλλά από γαλλικό…νυξ !
    Δεν μου ξανάτυχε

    Αν σας πω πως συζητάγανε για τον Γς θα με πιστέψετε…Il etait un tellement beau garçon qui a donné son nom à une petite rue, on l’ appele Sourdis !

  10. nikiplos said

    ς μοι επιτρεπεί εδώ να παρεκτραπώ για ένα RIP σε έναν μεγάλο δάσκαλο, τον Alexander Bogomolny, ο οποίος έφυγε ανεπάντεχα… Δωρεάν και αφιλοκερδώς μετέδιδε τις γνώσεις του και δίδασκε τα μαθηματικά με τα οποία είχε πάθος. Αλλά όσοι τον γνώρισαν ως δάσκαλο καταλαβαίνουν τι εννοώ… Τα Μαθηματικά είναι ένα δύσκολο αντικείμενο, που συχνά απαιτεί έναν κυκεώνα τσουβαλιάσματος κι αναφορών, προκειμένου να αφομοιώσει κανείς ένα θεματικό πεδίο. Ακόμη πιο δύσκολο το κάνει το γεγονός πως είναι από τα λίγα γνωστικά αντικείμενα που ΔΕΝ μπορείς να πας κετευθείαν πχ στο 5ο κεφάλαιο. Πρέπει να ξεκινήσεις από το πρώτο και με συστηματικό διάβασμα.

    Ο Bogomonly ήταν από εκείνους που σε πήγαινε κατευθείαν στο 5ο, από τον ευκολότερο δρόμο και σε ενθάρρυνε να πας ΟΠΟΥ εσύ θέλεις, αρκεί να ξέρεις τον τρόπο. Και τον τρόπο στον έδινε. Μπορούσε να περνάει από απολλώνιους κύκλους, από τριγωνομετρία ή και απλή άλγεβρα, πάντως θα σε βοηθούσε όσο κανείς άλλος να κατανοήσεις κάτι και μάλιστα να αισθάνεσαι στέρεος…

  11. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα

    9 (τέλος): 😍😍😍😍😍😍

  12. Γς said

    Μήτσος Μυράτ.

    Κι είχα και τη μάνα μου που εκτός από τα γενεαλογικά των εστεμμένων, ντόπιων και ξένων, ήταν εξπέρ και στα καλλιτεχνικά.
    Κι έλεγε για τον γείτονά μας τον κιυρ Γιώργο [Φούντας] ότι είχε νονό τον Μήτσο Μυράτ.
    Το θυμήθηκα κι έψαξα τώρα να το διασταυρώσω. Δεν βρήκα κάτι [ρε μάνα].

    Να όμως λίγα για τον Μήτσο Μυράτ που βρήκα:

    Ο Μήτσος Μυράτ (πέθανε το 1964, 86 ετών) υπήρξε σύζυγος της Κυβέλης (πέθανε το 1978, 90 ετών) με την οποία απέκτησαν τη Μιράντα Μυράτ (πέθανε το 1994, 88 ετών).

    Αργότερα παντρεύτηκε τη Χρυσούλα Κοτοπούλη (πέθανε το 1976, 90 ετών), αδελφή της Μαρίκας (πέθανε μόλις 67 χρονών και έκαναν μαζί τον γνωστό ως τις μέρες μας Δημήτρη Μυράτ (σύζυγο βεβαίως της Βούλας Ζουμπουλάκη).

    Η Μιράντα Μυράτ με τη σειρά της ήταν μητέρα της Κυβέλης Θεοχάρη με την οποία μοιάζει να κόπηκε η αλυσσίδα ηθοποιών, μια που η Κυβέλη Νο. 2 έπαψε να ασχολείται με τα καλλιτεχνικά σχετικά νωρίς.

    Εκτός από τη Μιράντα, ο Μήτσος Μυράτ και η Κυβέλη είχαν και έναν γιο, τον αρχιτέκτονα Αλέξανδρο Μυράτ, του οποίου γιος ήταν ο αρχιμουσικός Αλέξανδρος Μυράτ και (από προηγούμενο γάμο) μία ακόμη Κυβέλη, ηθοποιός επίσης, η τρίτη μ’ αυτό το όνομα. Αυτής της Κυβέλης μητέρα *ίσως ήταν* η Ρίτα Μουσούρη και δεύτερος σύζυγος ήταν ο ηθοποιός Ιορδάνης Μαρίνος.

    Η Κυβέλη (η πρώτη) ήταν από επόμενο γάμο της επίσης μητέρα της ηθοποιού Αλίκης Θεοδωρίδου-Νικολαΐδου, που υπήρξε πρώτη σύζυγος του μεγάλου θεατράνθρωπου Κώστα Μουσούρη και αργότερα του ευθυμογράφου Πωλ Νορ.

    «Ψάχνοντας να βρω αν υπήρχε συγγένεια μεταξύ Κώστα και Ρϊτας Μουσούρη (δεν έχω βρει αν υπήρχε ή ήταν απλή συνωνυμία, παρόλο που κάποτε συνεργάστηκαν) διάβασα στην ελληνική wikipedia ότι η Ρίτα Μουσούρη (1906-1985) ήταν σύζυγος ενός Αλέξανδρου Μυράτ.
    Αν αυτό είναι αλήθεια και αν αυτός ο Αλέξανδρος Μυράτ ήταν ο γιος της Κυβέλης, τότε η Ρίτα Μουσούρη ταυτίζεται με τη Ρίτα Ταρσούλη (1906-1982), πρώτη σύζυγο του Αλέξανδρου Μυράτ της Κυβέλης και ήταν μητέρα της Κυβέλης!

    Ταιριάζουν τα μικρά ονόματα και ο χρόνος γέννησης, αλλά όχι ο χρόνος θανάτου. Στο άρθρο της wikipedia για τη Ρίτα Μουσούρη δεν αναφέρεται τίποτε σχετικό, και ξέρουμε πόσο αναξιόπιστη μπορεί να είναι η wikipedia, οπότε αυτή η τελευταία σύνδεση μπορεί να μην είναι αληθινή, θα συμφωνήσετε όμως ότι το «δένδρο» Μυράτ – Κυβέλης μάλλον μπωλ με σπαγγέτι θυμίζει παρά δέντρο.

    http://www.i-diadromi.gr/2014/02/blog-post_830.html

    Που’ σαι ρε μάνα να τα ξεμπερδέψεις·
    ²²

  13. Γς said

    9, 11:

    >Il etait un tellement beau garçon qui a donné son nom à une petite rue, on l’ appele Sourdis !

    O δρόμος μου [δρομάκι, σοκάκι] στο Παρίσι λέγεται Ruelle Sourdis

    https://fr.wikipedia.org/wiki/Ruelle_Sourdis

  14. sarant said

    12 Πολλές Κυβέλες

  15. cronopiusa said

    BiblioNet : Χρηστομάνος, Κωνσταντίνος, 1867-1911

  16. cronopiusa said

  17. sarant said

    15 Α μπράβο!

  18. Pedis said

    Ενδιαφέρον ανάγνωσμα πρέπει να είναι και όμορφη η παρουσίαση.

    Το 1906 η Κυβέλη, μόλις 18 χρονών τότε, άφησε τον Μυράτ και τα δυο παιδιά τους και έφυγε για το Παρίσι με έναν πολύ φίλο του Μυράτ

    Μαγκιά! Πώς φαίνονται οι προσωπικότητες!

    αλλά και επειδή στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα η κυριαρχία της γαλλικής γλώσσας ήταν καθολική, ίσως μεγαλύτερη απ’ό,τι σήμερα της αγγλικής. Μόνο όποιος δεν ξέρει τίποτα από την εποχή δοκιμάζει έκπληξη όταν π.χ. στην αλληλογραφία λογίων παρεμβάλλονται γαλλικές λέξεις αντί για τις αντίστοιχες ελληνικές -και ξέρουμε ότι στα σαλόνια της καλής κοινωνίας ήταν συνηθισμένο να μιλάνε γαλλικά -αν και όλοι Έλληνες- ή συνεχώς ή κατά διαστήματα.

    Ω μον ντιέ, κελ ντεκαντάνς!

    δηλαδή δεν είναι τώρα που έχουμε πρόβλημα λόγω μεταπολίτευσης και πολλής δημοκρατίας, αλλά είναι από τότε ακόμη που άκουγαν τα αίσχη και γύριζαν οι ΑΗΠ στους τάφους τους.

  19. Γιάννης Κουβάτσος said

    Όταν τον παράτησε η Κυβέλη, εγκατέλειψε τα παιδιά τους και έφυγε με τον καλύτερό του φίλο, ο Μυράτ την είχε δει τη συνέχεια, αφού ο σκάρτο άνθρωπος δεν αλλάζει:
    «Αν δεν είχα συναντήσει τον Γιώργη δεν θα είχα μάθει ποτέ τι πράγμα είναι ο έρωτας» ομολογούσε η Κυβέλη. Κάποια στιγμή ο Μήτσος Μυράτ, ο πρώτος σύζυγος, όταν εκείνη το έσκασε, λέγεται πως είπε στον Κώστα Θεοδωρίδη- τον δεύτερο: «Κάποτε θα σε πληρώσει με το ίδιο νόμισμα». Ο λόγος του επαληθεύτηκε.»
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.iefimerida.gr/news/175105/%25CE%25BA%25CF%2585%25CE%25B2%25CE%25AD%25CE%25BB%25CE%25B7-%25CE%25B7-%25CE%25BC%25CE%25B5%25CE%25B3%25CE%25AC%25CE%25BB%25CE%25B7-%25CE%25B7%25CE%25B8%25CE%25BF%25CF%2580%25CE%25BF%25CE%25B9%25CF%258C%25CF%2582-%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2585-%25CF%2580%25CE%25B1%25CE%25BD%25CF%2584%25CF%2581%25CE%25B5%25CF%258D%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BA%25CE%25B5-%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BD-%25CE%25B3%25CE%25B5%25CF%258E%25CF%2581%25CE%25B3%25CE%25B9%25CE%25BF-%25CF%2580%25CE%25B1%25CF%2580%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B4%25CF%2581%25CE%25AD%25CE%25BF%25CF%2585-%25CF%2584%25CE%25BF-%25CE%25AC%25CE%25B4%25CE%25BF%25CE%25BE%25CE%25BF-%25CF%2584%25CE%25AD%25CE%25BB%25CE%25BF%25CF%2582-%25CE%25B5%25CE%25BD%25CF%258C%25CF%2582-%25CF%2584%25CF%2581%25CE%25B5%25CE%25BB&ved=2ahUKEwiOqOiJ8pbcAhUDhSwKHfhqBykQFjAAegQIBBAB&usg=AOvVaw2SnqV1gXJ2RDeBuO5IwaAT

  20. Alexis said

    Η Κυβέλη στα 18της είχε ήδη δύο παιδιά; !!!
    Βρε τι μαθαίνει κανείς!

  21. Alexis said

    #18: Η γνώση της γαλλικής θεωρούνταν δείγμα υψηλής μόρφωσης και πνευματικής καλλιέργειας αφού τα γαλλικά ήταν η γλώσσα της λογοτεχνίας, της διπλωματίας και των επιστημών!
    Αχ, παλιές καλές εποχές!
    Αυτοί οι αναρχοκομμουνιστοληστοσυριζοσυμμορίτες έχουν ισοπεδώσει τα πάντα!
    Τώρα, στην καλύτερη περίπτωση ακούς τον Έλληνα πρωθυπουργό να λέει στα αγγλικά καμιά παροιμία με γαϊδάρους, καμήλες και ουρές! 🙂

  22. 21 Πλέον τα γαλλικά γίνονται η γλώσσα του ποδοσφαίρου 🙂
    Αν το όνομά του ήταν Μουράτ, παίζει να ήταν και Αρμένιος. Έχει πλάκα που το εξευρωπάισε στο πρότυπο ενός καθόλου λεβαντίνου αν και με παρουσία στην ανατολή Μυρά 😉

  23. ΣΠ said

    Μήτσος Μυράτ και Δημήτρης Μυράτ. Στην Ελλάδα δεν συνηθίζεται ο γιος να παίρνει το όνομα του πατέρα αν και υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις όπως ο Γεώργιος Παπανδρέου, ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Κώστας Καζάκος.

  24. gpoint said

    # 20

    Μη τα παίρνεις τοις μετρητοίς, όλες οι γυναίκες τότε κρύβανε χρόνια. Η αδερφή της μάνας μου όταν έγινε η κολητή της πρόεδρος της κοινότητας φρόντισε να βγάλει ελληνική ταυτότητα που είχε 8 χρόνια ιαφορά από τα αμερικάνικα χαρτιά της. Παρουσιάστηκε πρόβλημα πολλά χρόνια αργότερα όταν κάποιος υπάλληλος πρόσεξε πως είχε γεννηθεί 5 χρόνια μετά τον θάνατο του πατέρα της !!!

  25. Alexis said

    Μου έχει τυπωθεί στο μυαλό ο Δημήτρης Μυράτ στο ρόλο του αυστηρού εισαγγελέα μικρής επαρχιακής πόλης που η όμορφη νεαρή γυναίκα του (Έλενα Ναθαναήλ) τον απατά με έναν νεαρό γοητευτικό άντρα (Σπύρος Φωκάς λέω, χωρίς να γκουγκλίσω, αλλά δεν είμαι σίγουρος)
    Μια κινηματογραφική ιστορία που θυμίζει λίγο την πραγματική του πατέρα του με την Κυβέλη.

  26. Alexis said

    #24: Πολύ σωστά.
    Έχω δει από πρώτο χέρι αρκετές περιπτώσεις γυναικών που ήταν γραμμένες επίτηδες μικρότερες (ο γραμματέας της κοινότητας παλιά έκανε …παπάδες), συνήθως για να μπορέσουν να τις παντρέψουν.
    Κι εκεί γύρω στα 60 έφερναν χαρτιά και προσπαθούσαν να αποδείξουν την πραγματική τους ηλικία για να συνταξιοδοτηθούν από τον ΟΓΑ (στα 65, και τώρα στα 67).

  27. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    25 Αυτό που λες μου θυμίζει την Άγνωστο, στην οποία έπαιξε η Κυβέλη. Το άλλο με Ναθαναήλ κλπ δεν το θυμάμαι.
    http://finosfilm.com/movies/view/25

  28. ΣΠ said

    25
    Αυτή;
    http://www.cine.gr/film_redir.asp?film=%D1%E1%ED%F4%E5%E2%EF%FD%20%EC%E5%20%EC%E9%E1%20%C1%E3%ED%F9%F3%F4%E7%20-%20Blind%20Date%20-%20AKA%20%3A%20%C3%E9%E1%20%CC%E9%E1%20%CD%FD%F7%F4%E1%20%C5%F1%F9%F4%E1%20-%20One%20Night%20for%20Love
    ή αυτή;
    http://www.cine.gr/film_redir.asp?film=%CD%F4%DC%EC%E1%20%D3%F0%E1%E8%DF%20-%20Queen%20of%20Clubs%20-%20AKA%20%3A%20Love%20Cycles

  29. 10,
    Τι κρίμα…
    Να διαφημίσουμε, επ´ ευκαιρία, το υπέροχο Cut The Knot που συντηρούσε επί χρόνια, παράδεισος για τους λάτρεις των μαθηματικών.

  30. Είχα συναντήσει τον γιο του Δημήτρη Μυράτ, καταξιωμένο χημικό μηχανικό, αρχές δεκαετίας 80 – για οδηγίες προς τους ναυτιλομένους. Ιδιαίτερα προσιτός, απέπνεε την ίδια αριστοκρατική γλυκύτητα με τον πατέρα του, μπορώ να υποθέσω και με τον παππού του.

  31. Alexis said

    #27: Θα το βρω και θα βάλω λίκνο αργότερα, δεν προκάνω τώρα…

  32. sarant said

    30 Μπα; Συνάδελφος;

  33. ΣΠ said

    30
    Αυτός δεξιά;

  34. 32,
    Αν δεν με απατά η μνήμη μου, είχε κάνει και διδακτορικό στο Μπέρκλεϋ με τον Πράουζνιτς. Ή τον είχε αναφέρει στις συζητήσεις μας, κάτι τέτοιο.
    Το ΤΕΕ έχει φωτογραφία του ως φοιτητή (ο δεξιά).
    (Ο αφυγραντήρας πρέπει να είναι ο ίδιος που χρησιμοποίησα κι εγώ σε κάποιο πείραμα αναλυτικής χημείας. 🙂 )

  35. 33,
    Ναι! 🙂

  36. loukretia50 said

    Μια πολύ προσεγμένη σειρά για το θέατρο – συλλογικό έργο – είχε κυκλοφορήσει σε ογκώδεις τόμους,
    ΘΕΑΤΡΟ 61, 64, 65, 69 κλπ. https://www.alfeiosbooks.com/product/%ce%b8%ce%ad%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%bf-69/

  37. Αιμ said

    Η Κυβέλη με τα κουβέλια έχει κάποια, έστω και μακρινή, σχέση ;

    23. Και ο Μπιθικώτσης έχει γιο Γρηγόρη

  38. Jago said

    Επειδή υπάρχει μια σύγχυση για τα οικογενειακά των Μυράτ και της Κυβέλης, παραθέτω δυο σελίδες από το βιβλίο του Αρτέμη Μάτσα «Μεγάλες θεατρικές οικογένειες» στο κεφάλαιο για την Κυβέλη. Υπόψη ότι προλογίζει ο Δημήτρης Μυράτ κάτι που καθιστά προφανώς την πιο αξιόπιστη καταγραφή.

    [url=https://flic.kr/p/26h9L9A][img]https://farm2.staticflickr.com/1765/41533249730_5b5ed2b1ec_c.jpg[/img][/url][url=https://flic.kr/p/26h9L9A]IMG_20180711_165810[/url] by [url=https://www.flickr.com/photos/158526727@N06/]Vangelis D9[/url], on Flickr

    [url=https://flic.kr/p/26h9SL3][img]https://farm1.staticflickr.com/920/41533271970_622d4b5584_c.jpg[/img][/url][url=https://flic.kr/p/26h9SL3]IMG_20180711_165915[/url] by [url=https://www.flickr.com/photos/158526727@N06/]Vangelis D9[/url], on Flickr

  39. Jago said

    Ουπς δεν βγήκαν τα λινκ. Δεν συνεργάζεται wordpress με flickr;

    Πρώτη σελίδα
    IMG_20180711_165810

    Δεύτερη σελίδα
    IMG_20180711_165915

  40. sarant said

    36 Καταπληκτική ετήσια έκδοση με όλα τα στοιχεία για τις θεατρικές και κινηματογραφικές παραστάσεις της σαιζόν και με το κείμενο 5-6 θεατρικών έργων.

  41. spiral architect 🇰🇵 said

  42. Αρχαιοελληνιστής said

    Καταπτοημένος μετά το χθεσινό στραπάτσο που υπέστην από τον πάμπλουτο αλητάμπουρα Ρωμύλο Λουκάκου (με αποτέλεσμα να απωλέσω και το τελευταίο μου 150ευρω), μπήκα αργά στο σημερινό άρθρο του κ. Σαραντάκου, που αφορά την βιογραφία του Μήτσου Μυράτ (1η έκδοσις 1928). Θα είμαι επιγραμματικός, ελπίζοντας να αποφύγω την κατευθείαν κόκκινη…

    1) Είναι απορίας άξιον γιατί ο κ. Σαραντάκος αποσιωπά επί 13 ώρες το όνομα του συγγραφέως του βιβλίου που παρουσιάζει: Δέν είναι ο συχωρεμένος Μήτσος Μυράτ, αλλά ο επίκουρος καθηγητής Θεατρολογίας στο ΑΠΘ Αντρέας Δημητριάδης (Λονδίνο, 1964). Ο οποίος έχει γράψει πάνω από το μισό βιβλίο, φωτίζοντας, εξηγώντας κλπ. το αυτοβιογραφικό κείμενο του Μήτσου.

    2) Η Κυβέλη στην εποχή της είχε την φήμη της ακριβής πόρνης, γι’ αυτό και έγινε πανελλήνιος σάλος όταν την ερωτεύτηκε ο Γεώργιος Παπανδρέου, ενώ ήταν ακόμη παντρεμένος με την μαμά του Ανδρέα, Σοφία Μινέϊκο… Το ότι η Κυβέλη είχε την φήμη της ακριβής πόρνης, το υπονοεί σαφώς και ο Μήτσος στην αυτοβιογραφία του… Πικραμένος από το «κέρατο» που έφαγε, όταν τον εγκατέλειψε στα 18 της η Κυβέλη με τον πάμπλουτο γκόμενό της Κώστα Θεοδωρίδη για να κάνει καριέρα στο Παρίσι, ο Μυράτ σχολιάζει το γεγονός ότι… η Κυβέλη επέστρεψε γρήγορα από το Παρίσι επειδή δεν ήξερε Γαλλικά: Αλλιώς θα ήταν αναγκασμένη… «…να εννοήση πώς βγάζουν το ψωμί των οι γυναίκες των Παρισινών νυκτών, αι συνωθούμεναι εις τα μπουλβάρ ή αναμένουσαι εις τας γωνίας των δρόμων και των γεφυρών», γράφει επί λέξει ο κερατωμένος σύζυγος Μήτσος…

    3) Κάτι σημαντικό που αναφέρει στο βιβλίο ο Αντρέας Δημητριάδης και αποσιωπά ο κ. Σαραντάκος είναι το εξής: Ναι μέν ο Μήτσος Μυράτ σταματάει την αφήγησή του στα 1906, ωστόσο ο Δημητριάδης λέει πως το υλικό είναι άπειρο. Η βασική του κατηγορία εναντίον του Μήτσου Μυράτ είναι «οι εξαιρετικά ευαίσθητες όσο και μυστικές υπηρεσίες» που προσέφερε στον μπαρμπα-Γιάννη Μεταξά, όταν επί 4ης Αυγούστου ήταν πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών!..

    Και φυσικά, δεν αναφέρεται καθόλου στην παρούσα ανάρτηση ο ύποπτος ρόλος του Μήτσου Μυράτ και του φιλοτροτσκιστή (τότε) γιού του Δημήτρη Μυράτ στη σύλληψη της γκόμενας του Ράλλη, Ελένης Παπαδάκη, από πολιτοφύλακες του ΕΑΜ μέσα στο σπίτι των Μυράτ στα Πατήσια… Ούτε ο πατήρ Μήτσος, ούτε ο υιός Δημήτρης Μυράτ παρευρέθησαν στην πάνδημη κηδεία της Ελένης Παπαδάκη, φοβούμενοι μήπως τους λυντσάρει το πλήθος…

    ΚΑΙ Η ΕΙΡΩΝΕΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ: Όπως έχει οριστικά αποδειχθεί, η Ελένη Παπαδάκη όχι μόνο δεν είχε γκόμενο τον Ράλλη ή κάποιον Ναζί αξιωματικό, όπως ακουγόταν τότε μεταξύ των ηθοποιών, αλλά συνέβαινε το ακριβώς αντίθετο: Καθόλη την διάρκεια της Κατοχής είχε δεσμό με τον Εβραίο αρχιμουσικό της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, Σαμ Μπράντενμπουργκ.

    4) Τελειώνω, αναρτώντας μια φωτογραφία του συμμαθητή του καθηγητού Νικολάου (σχόλια 30 + 34) Κωνσταντίνου Δ. Μυράτ, με τον παππού του Μήτσο Μυράτ και την γιαγια του Χρυσούλα Κοτοπούλη

  43. sarant said

    Συγγραφέας είναι ο Μυράτ, στον κ. Δημητριάδη ανήκει η επιμέλεια, το εκτενέστατο επίμετρο και ο σχολιασμός. Παρόμοια, στην έκδοση της ΠΕΚ για την Κερένια Κούκλα, συγγραφέας είναι ο Χρηστομάνος και το εκτενέστατο επίμετρο κτλ ανήκουν στην Αγγέλα Καστρινάκη.

    Να μετράμε όμως σωστά. Από τις 550 σελ του βιβλίου του Μυράτ, οι 365 είναι το κείμενο του Μυράτ. Οπότε δεν είναι «πάνω από το μισό» το επίμετρο.

  44. gpoint said

    Τα εγγλεζάκια τραγούδαγαν It’s coming home, εγώ όμως τους αφιερώνω το I’m going home από το -ίσως- καλύτερο lp που κυκλοφόρησε ποτέ, το After Math

  45. Pedis said

    η ελληνική δικαιοσύνη έστειλε σημαντικό μήνυμα, σήμερα:

    αφού για βομβιστική ενέργεια με προειδοποίηση και χωρίς ανθρώπινες απώλειες δίνει ισόβια και μισό ιωβηλάιο πλας σε μέλος οργάνωσης με δύο ξεκούδουνους,

    στους ναζί, με κατηγορίες εγκληματικής οργάνωσης, ρατσιστικού μισους, ανατροπής πολιτεύματος, εκατοντάδων σχεδιασμένων επιθέσεων, δεκάδων τραυματιών, νεκρών, μαφιόζικης δράσης, κλπ κλπ θα μοιράσει δέκα τρεις ισόβια στον καθέναν!

    … με αναστολή.

  46. Alexis said

    #27: Γκουγκλίζοντας βρήκα ότι η ταινία λεγόταν «Ραντεβού με μια άγνωστη» και το ρόλο του εραστή έπαιζε ο Βόγλης και όχι ο Σπύρος Φωκάς.
    Η σκηνοθεσία ήταν του Βασίλη Γεωργιάδη και έπαιζε και η Αν Λόνμπεργκ, ως κόρη του Μυράτ, η τουρίστρια του «Στάσου μύγδαλα»!

  47. Pedis said

    + 45 και με αρχηγό με παρελθόν βομβιστικής ενέργειας σε κινηματογράφο με θεατές … θα πεθαίνει στη φυλακή, θα τον ανασταίνουν και θα του χώνουν τρις ισοβια! Να μου το θυμηθειτε!

  48. ΣΠ said

    46
    Η πρώτη από τις δύο στο #28. Ο Σπύρος Φωκάς ήταν στην δεύτερη.

  49. Alexis said

    #48: Ουπς, δεν είχα δει το σχόλιό σου στο 28.
    Μιλάω για την πρώτη ταινία, στην δεύτερη δεν έπαιζε ο Μυράτ.

  50. cronopiusa said

    Κυβέλη – Η τρελή του Σαγιό

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: