Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ένα γλωσσάρι που ενοχλεί

Posted by sarant στο 12 Ιουλίου, 2018


Παρουσιάστηκε πριν από μερικές μέρες στη Λευκωσία ένα «Γλωσσάρι για τη δημοσιογραφία», με τίτλο Words that matter / Λέξεις που έχουν σημασία / Önem taşıyan kelimeler, ένα γλωσσάρι που απευθύνεται σε ελληνοκυπρίους και τουρκοκυπρίους δημοσιογράφους που καλύπτουν τα ενδοκοινοτικά θέματα, και έχει σκοπό να προωθήσει ορολογία που να μην προσβάλλει την αντίθετη πλευρά.

Ποια ορολογία, θα ρωτήσετε. Πρόκειται, για να δώσω μερικά παραδείγματα αντλημένα από την ελληνοκυπριακή ορολογία, για όρους όπως Τούρκος εισβολέας (αντιπροτείνονται οι όροι Τουρκία / τουρκικός στρατός / τουρκική κυβέρνηση), εγκάθετος ηγέτης (αντιπροτείνεται ο όρος Τουρκοκύπριος ηγέτης), ψευδοκυβέρνηση (προτείνεται ο όρος τουρκοκυπριακή διοίκηση).

Οι εναλλακτικές αντιπροτάσεις έχουν προκύψει από συνεργασία ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων. Ωστόσο, δεν έχει επιτευχθεί συναίνεση για όλους τους «προσβλητικούς» όρους. Για παράδειγμα, για όρους όπως εισβολή, κατοχή και ψευδοκράτος δεν έχει βρεθεί κάποιος όρος που να τον δέχονται και τα δύο μέρη.

Η πρωτοβουλία της σύνταξης του γλωσσαριού ανήκει, αν κατάλαβα καλά, στο Γραφείο Ελευθερίας του Τύπου του ΟΑΣΕ. Παράλληλα πραγματοποιούνται και άλλες πρωτοβουλίες, όπως η απόσπαση δημοσιογράφων που θα δουλέψουν για μία εβδομάδα σε εφημερίδες της άλλης πλευράς (ελληνοκύπριοι σε τουρκοκυπριακές και τουρκοκύπριοι σε ελληνοκυπριακές).

Οι προτάσεις του γλωσσαρίου φυσικά είναι προαιρετικές, έχουν τον χαρακτήρα προτάσεων που εθελοντικά καλούνται να υιοθετήσουν οι δημοσιογράφοι ώστε να διευκολυνθεί η συνεννόηση.

Στην Κύπρο έχει προκληθεί σάλος από το γλωσσάρι, περισσότεροι από 170 δημοσιογράφοι υπέγραψαν κείμενο στο οποίο διαμαρτύρονται «για οποιεσδήποτε ενέργειες, πρωτοβουλίες, ακόμη και σκέψεις έχουν αναπτυχθεί τον τελευταίο καιρό γύρω από τον περιορισμό της ελευθερίας έκφρασης και κατ’ επέκταση της αυτονομίας της σκέψης» και θεωρούν ότι οι υποδείξεις για αποφυγή ορισμένων όρων υπηρετούν μια λογική που «μετατρέπει τους δημοσιογράφους σε άβουλα όργανα μετάδοσης πληροφοριών».

Εξίσου αρνητικές ήταν οι αντιδράσεις αρκετών φίλων και γνωστών σε συζητήσεις που έγιναν στο Φέισμπουκ.

Ολόκληρο το γλωσσάρι, που πιάνει περίπου 90 σελίδες, μπορείτε να το διαβάσετε εδώ. Πιο κάτω θα παραθέσω ορισμένα δείγματα, όπως τα βρήκα σε κυπριακή εφημερίδα.

Θα ήθελα όμως πρώτα να πω τη γνώμη μου. Καταρχάς, εκτιμώ τις διακηρύξεις των δημοσιογράφων υπέρ της ελευθερίας έκφρασης. Ωστόσο, η ελευθερία έκφρασης δεν κινδυνεύει τόσο και κυρίως από τη σύσταση να αποφεύγονται προσβλητικοί όροι, όσο από την επέμβαση στο περιεχόμενο της είδησης. Η βασική παραβίαση της δημοσιογραφικής ελευθερίας έκφρασης είναι τα κομμένα ρεπορτάζ όταν θίγεται κάποιος ισχυρός, οι υποδείξεις κάθε φορά που θίγεται κάποιος φίλος του εκδότη («Να το δούμε αυτό με τον Λέο γιατί είναι φίλοι μας αυτοί που καταγγέλλονται»), οι απροκάλυπτες εντολές προς τον δημοσιογράφο να αποκρύψει ή να διαστρεβλώσει γεγονότα. Κάθε βετεράνος δημοσιογράφος έχει να αφηγηθεί δεκάδες τέτοια περιστατικά -όσοι ακόμα δουλεύουν είναι λίγο πιο φειδωλοί σε εκμυστηρεύσεις.

Σε επίπεδο λεξιλογίου, ο δημοσιογράφος ήδη υπόκειται σε περιορισμούς που τους υπαγορεύουν είτε ο γραπτός ή άγραφος «Οδηγός στιλ» του μέσου στο οποίο εργάζεται είτε τα όργανα δεοντολογίας ή η κοινή λογική. Αν κάποιος αρθρογράφος πιστεύει ότι ο κ. Ακιντζί φέρει ακέραια την ευθύνη για το ναυάγιο των τελευταίων συνομιλιών, μπορεί να το εκφράσει εξίσου καλά είτε γράψει «Η ευθύνη βαραίνει ολοκληρωτικά τον εγκάθετο του Αττίλα» είτε γράψει «Η ευθύνη βαραίνει ολοκληρωτικά τον Τουρκοκύπριο ηγέτη».

Φυσικά, ενώ οι δυο προτάσεις λένε το ίδιο πράγμα, δεν το λένε με τον ίδιο τρόπο. Ο πρώτος τρόπος («τον εγκάθετο του Αττίλα») είναι φορτισμένος, ο δεύτερος («τον Τουρκοκύπριο ηγέτη») είναι ουδέτερος. Τον πρώτο τρόπο θα τον χρησιμοποιήσει όποιος δεν ενδιαφέρεται να προωθήσει τη συνεννόηση ανάμεσα στις δυο πλευρές, ίσως μάλιστα και όποιος έχει στόχο να υπονομεύσει αυτή τη συνεννόηση, τον δεύτερο τρόπο θα τον επιλέξει εκείνος που θέλει να προωθήσει την συνεννόηση.

Και εδώ είναι που φαίνεται χρήσιμο το Γλωσσάρι, διότι δεν είναι όλοι οι όροι τόσο φανερά προσβλητικοί ούτε είναι πάντοτε φανερές οι ουδέτερες, μη προσβλητικές εναλλακτικές λύσεις. Το Γλωσσάρι δεν είναι υποχρεωτικό· η υιοθέτησή του είναι εθελοντική, απευθύνεται σε όσους θέλουν να υπηρετήσουν την υπόθεση της συνεννόησης και δεν ξέρουν τον καλύτερο τρόπο.

Ταυτόχρονα, είναι χρήσιμο διότι παρουσιάζει τη λογική της άλλης πλευράς -κι αυτό ασφαλώς διευκολύνει και προωθεί τη συνεννόηση.

Εδώ υπάρχουν δυο αντιρρήσεις. Η πρώτη: αν δηλαδή σταματήσω να λέω τον Ακιντζί «εγκάθετο ψευτοηγέτη» θα σταματήσει να είναι εγκάθετος;

Το ζήτημα όμως δεν είναι αυτό. Είναι ότι, από τη στιγμή που έχεις αποφασίσει ότι θέλεις να συζητήσεις μαζί του και να βρείτε μια λύση αμοιβαία αποδεκτή, οι προσβλητικοί χαρακτηρισμοί δεν έχουν θέση.

Δεν θα μπούμε καν στην ουσία, να εξετάσουμε δηλαδή αν όντως είναι εγκάθετος ο τ/κ ηγέτης. Αν δεν θέλεις να συζητήσεις με την άλλη πλευρά, ασφαλώς δεν χρειάζεται να χολοσκάς για το λεξιλόγιο, μπορείς να σούρεις τα εξ αμάξης στον αντίπαλο. Αν όμως αναγνωρίζεις την ανάγκη να μην τον δεις ως αντίπαλο αλλά ως συνομιλητή, τότε πρέπει να κάνεις υποχωρήσεις στην επιλογή του λεξιλογίου σου, ώστε να μην τον προσβάλεις. Ποιος θα δεχόταν να κλείσει αμοιβαία επωφελή συμφωνία με κάποιον που τον αποκαλεί «εγκάθετο ψευτοηγέτη»; Συμβιβασμός γίνεται, όχι συνθηκολόγηση άνευ όρων.

Η δεύτερη αντίρρηση: Να ξεχάσουμε τον Αττίλα; τα κατεχόμενα, τους φόνους και τους βιασμούς; Ωστόσο, το φταίξιμο για τη σημερινή κατάσταση δεν βαραίνει μονόπαντα τη μία πλευρά. Η άλλη πλευρά θα μιλήσει για το πραξικόπημα που ανέτρεψε τον νόμιμο Πρόεδρο της Κύπρου και είχε στόχο την Ένωση με την Ελλάδα. Ή για το κάψιμο της Κοφίνου από τον Γρίβα. Ή για την παραβίαση της συμφωνίας της Ζυρίχης από την ελληνοκυπριακή πλευρά, τη μη τήρηση της ποσόστωσης 70/30 στις προσλήψεις δημοσίων υπαλλήλων (αλλά και τη δημιουργία αμέτρητων ημικρατικών φορέων ακριβώς για να μην υπόκεινται στην υποχρέωση ποσόστωσης), με αποκορύφωμα τα 13 σημεία του Μακαρίου που καταδικάστηκαν από το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο της Κύπρου.

Φυσικά σε όλα όσα έγραψα υπάρχει αντίλογος της ε/κ πλευράς, η οποία επίσης έχει πολλά να καταμαρτυρήσει στους τουρκοκυπρίους. Αλλά σκοπός μου δεν είναι να ζυγίσω ποιος φταίει περισσότερο αλλά να δείξω ότι το φταίξιμο μοιράζεται και στις δύο πλευρές, έστω και όχι κατ’ ανάγκη ισομερώς.

Και βέβαια, ξαναλέω ότι η ανάγκη να χρησιμοποιούνται ουδέτερες και όχι φορτισμένες εκφράσεις υφίσταται μόνο αν κάποιος θέλει τη συνεννόηση. Αν κάποιος θέλει τη διχοτόμηση ή τη διατήρηση του σημερινού καθεστώτος (το ίδιο είναι τελικά) τότε μπορεί να χρησιμοποιεί εμπρηστικούς όρους όσο βαστάει η καρδιά του: και εγκάθετους, και Αττίλες και ψευδοηγέτες α βολοντέ. Αλλά να μη λέει ότι θέλει συνεννόηση. Να ξέρει ότι προωθεί τη διχοτόμηση.

Θα παραθέσω πιο κάτω τους επιλεγμένους όρους από το Γλωσσάρι για να πάρετε μια ιδέα. Να επισημάνω όμως μια αδυναμία του κειμένου. Όπως θα δείτε, το «λημματολόγιο» είναι ετεροβαρές. Περισσότεροι είναι οι όροι που ενοχλούν τους τουρκοκύπριους παρά οι όροι που ενοχλούν τους ελληνοκύπριους.

Υπάρχουν και τέτοιοι, όπως πχ ο (μεταφρασμένος στα ελληνικά) όρος «Τρομοκρατική οργάνωση ΕΟΚΑ» ή Άπιστος ή «Ειρηνευτική επιχείρηση» αντί για «τουρκική στρατιωτική επέμβαση». Υπάρχουν, αλλά είναι πολύ λιγότεροι. Δεν έχω εποπτεία του τουρκοκυπριακού τύπου, ιδίως του εθνικιστικού, και των μέσων ενημέρωσης, αλλά υποθέτω ότι θα χρησιμοποιούν και άλλες εκφράσεις μη αποδεκτές από την ελληνική πλευρά. Οπότε, αφού στην εισαγωγή αναγνωρίζεται ότι το Γλωσσάρι δεν είναι τελειωμένη υπόθεση αλλά υπό εξέλιξη, θα ήταν ευχής έργο να συμπληρωθεί στο τουρκοκυπριακό του σκέλος.

Και κλείνω με το δείγμα από το Γλωσσάρι. Όσα παραθέτω εμφανίζονται στο Γλωσσάρι σε τρεις γλώσσες (ελληνικά, αγγλικά, τουρκικά) αλλά βέβαια εγώ θα παραθέσω μόνο την ελληνική βερσιόν. Και σε κάθε περίπτωση αξίζει προσοχή και στο σκεπτικό, τους λόγους για τους οποίους μια έκφραση δεν είναι αποδεκτή από την άλλη πλευρά. Πολλά που θα θεωρούμε αυτονόητα παύουν να είναι αν τα δούμε από τη σκοπιά του άλλου.

 

Αττίλας: Επιχείρηση Αττίλας ήταν το κωδικό όνομα της στρατιωτικής επιχείρησης της Τουρκίας στην Κύπρο το 1974, η οποία ακολούθησε το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου που υποστηρίχθηκε από την ελληνική στρατιωτική χούντα. Ο όρος «Αττίλας» χρησιμοποιείται μερικές φορές από τα ελληνοκυπριακά μέσα ενημέρωσης όταν αναφέρονται σε τουρκικά στρατεύματα στην Κύπρο. Έχει αρνητική έννοια η οποία υποδηλώνει ότι ο τουρκικός στρατός είναι βάρβαρος και αυτό μπορεί να προκαλέσει προσβολή σε μερικούς Τουρκοκύπριους οι οποίοι θεωρούν τον τουρκικό στρατό σωτήρα τους.

Προτείνεται: Τουρκικός στρατός, τουρκικά στρατεύματα

 

Κυπριακός Λαός: Ο όρος «κυπριακός λαός» όταν χρησιμοποιείται ως αναφορά στους Κύπριους όλων των κοινοτήτων, δεν είναι προσβλητικός. Ωστόσο όταν ο όρος «κυπριακός λαός» αναφέρεται μόνο στους Ελληνοκύπριους είναι προσβλητικός για τους Τουρκοκύπριους, επειδή αποκλείει όλες τις κοινότητες της Κύπρου.

Προτείνεται: Ελληνοκυπριακή κοινότητα

 

Μπουντρούμι: Η λέξη μπουντρούμι αντί της λέξης «φυλακή» χρησιμοποιείται από τα περισσότερα ελληνοκυπριακά μέσα ενημέρωσης όταν αναφέρονται σε φυλακές στο βόρειο μέρος της Κύπρου και υπονοεί ότι οι συνθήκες των φυλακών στο βορρά είναι χειρότερες από αυτές των κανονικών φυλακών. Έχει πολύ αρνητική έννοια και είναι προσβλητικός για τους περισσότερους Τουρκοκύπριους, καθώς υποδηλώνει απολίτιστες και βάρβαρες συνθήκες.

Προτείνεται: Φυλακή

 

Μητέρα Πατρίδα: Ορισμένοι Τουρκοκύπριοι και Ελληνοκύπριοι δεν αισθάνονται άνετα με τη λέξη «μητέρα πατρίδα» σε σχέση με την Τουρκία και την Ελλάδα αντίστοιχα. Πιστεύουν ότι η προσκόλλησή στην έννοια αυτή και στο ρόλο των δύο χωρών στις υποθέσεις της Κύπρου συνέβαλε στη δημιουργία προβλημάτων που οδήγησαν στη διαίρεση του νησιού. Υποστηρίζουν ότι όλοι οι Κύπριοι θα πρέπει να δουν την Κύπρο ως τη μητέρα πατρίδα τους.

Προτείνεται: Ελλάδα, Τουρκία

 

Ψευδοπρωθυπουργός/ Λεγόμενος υπουργός/ «υπουργός»: Υπάρχει η τουρκοκυπριακή άποψη ότι αυτές οι φράσεις ή η χρήση εισαγωγικών εκφράζουν πολιτική προκατάληψη. Χρησιμοποιούνται για να απονομιμοποιούν τους Τουρκοκύπριους, τη διοίκηση τους, τους αντιπροσώπους και τους ηγέτες τους. Οι Τουρκοκύπριοι πιστεύουν ότι ήταν υποχρεωμένοι να δημιουργήσουν τις δικές τους διοικητικές δομές για να οργανώσουν τη ζωή τους μετά την αναστολή των διατάξεων καταμερισμού εξουσίας του Κυπριακού Συντάγματος και μέχρι να επιτευχθεί μια πολιτική διευθέτηση δεν έχουν άλλη εναλλακτική λύση παρά να ζουν σε αυτό το κράτος.

Δεν συμφωνήθηκε εναλλακτική λύση

 

Τούρκος Εισβολέας: Αυτός ο όρος χρησιμοποιείται από μερικά ε/κ ΜΜΕ και αναφέρεται σε εκείνα τα στοιχεία του τουρκικού στρατού/ κράτους του 1974, τα οποία διέταξαν και υλοποίησαν την τουρκική στρατιωτική επιχείρηση. Υπάρχει η τουρκοκυπριακή άποψη ότι ο όρος αυτός είναι αμφιλεγόμενος όταν χρησιμοποιείται για να περιγράψει γενικά την τουρκική στρατιωτική επιχείρηση το 1974 με τρόπο που αγνοεί το δικαίωμα της Τουρκίας να παρέμβει κάτω από τη Συνθήκη Εγγυήσεων και μειώνει το γεγονός ότι συνέβη σε απάντηση ενός υποστηριζόμενου από την Ελλάδα στρατιωτικού πραξικοπήματος που ανέτρεψε τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας με πρόσθεση να ενώσει το νησί με την Ελλάδα.

Προτείνεται: Τουρκία / τουρκικός στρατός / τουρκική Κυβέρνηση

 

Πρόσφυγες: Αυτή η λέξη χρησιμοποιείται γενικά από τα ελληνοκυπριακά ΜΜΕ μόνο σε σχέση με τους Ε/κ πρόσφυγες του 1974. Υπάρχει η τουρκοκυπριακή άποψη ότι το γεγονός πως υπήρξαν και Τ/κ πρόσφυγες αγνοείται, συχνά εσκεμμένα. Περίπου 150.000 Ε/κ και 50.000 Τ/κ έγιναν πρόσφυγες το 1974. Άλλοι 12.000 Τουρκοκύπριοι έγιναν πρόσφυγες το 1963 και άλλοι 4.500 το 1958.

Προτείνεται: Τουρκοκύπριοι πρόσφυγες / Ελληνοκύπριοι πρόσφυγες

 

Απαγωγή: Τα Ε/κ ΜΜΕ χρησιμοποιούν τη λέξη απαγωγή όταν η αστυνομία στο βόρειο μέρος της Κύπρου συλλαμβάνει Ελληνοκύπριο. Ο συλλογισμός πίσω από αυτό είναι ότι, σύμφωνα με την ε/κ άποψη η αστυνομία στο βόρειο μέρος της Κύπρου δεν έχει νομική υπόσταση και έτσι δεν μπορεί αν προβεί σε τυπική σύλληψη. Ο όρος απαγωγή που χρησιμοποιείται σε αυτό το πλαίσιο εκλαμβάνεται ως προσβλητικός από τους περισσότερους Τουρκοκύπριους, διότι θεωρούν ότι συνεπάγεται εγκληματική συμπεριφορά. Επιπλέον, η χρήση αυτού του όρου σε αυτό το πλαίσιο θα προκαλούσε σύγχυση όταν υπάρχει πραγματική απαγωγή.

Προτείνεται: Σύλληψη

 

Εγκάθετος ηγέτης: Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται από μερικά ελληνοκυπριακά ΜΜΕ σε σχέση με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη. Υπονοεί ότι ο ίδιος ο ηγέτης δεν έχει εξουσία, δύναμη ή ελεύθερη βούληση και ελέγχεται από την Άγκυρα. Οι περισσότεροι Τουρκοκύπριοι θεωρούν τον όρο αυτό προσβλητικό καθώς πιστεύουν ότι είναι μια αδικαιολόγητη επίθεση ή μια προσπάθεια απονομιμοποίησης του εκλελεγμένου ηγέτη τους.

Προτείνεται: Τουρκοκύπριος ηγέτης

 

Εισβολή: Πολλοί Τ/κ βλέπουν τον εν λόγω όρο ως προσβλητικό και αμφιλεγόμενο όταν χρησιμοποιείται για να περιγράψει την τουρκική στρατιωτική επιχείρηση του 1974. Πιστεύουν ότι ο όρος αυτός δεν λαμβάνει υπόψη το δικαίωμα της Τουρκίας να παρέμβει στο πλαίσιο της Συνθήκης Εγγυήσεων και επιπλέον μειώνει το γεγονός ότι συνέβη σε απάντηση σε ένα υποστηριζόμενο από την Ελλάδα στρατιωτικό πραξικόπημα που ανέτρεψε τον εκλεγμένο πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας και είχε την πρόθεση να ενώσει την Κύπρο με την Ελλάδα.

Δεν συμφωνήθηκε εναλλακτική λύση

 

Κύπριοι και κυπριακό: Τα ελληνοκυπριακά μέσα ενημέρωσης χρησιμοποιούν τον όρο «Κύπριοι» συνήθως ως αναφορά μόνο στους Ελληνοκύπριους. Η χρήση αυτού του όρου για αναφορά σε μια μόνο κοινότητα είναι προσβλητική για τους Τουρκοκύπριους, καθώς υποδηλοί ότι οι μόνοι που μπορούν να αναγνωριστούν ως Κύπριοι στην Κύπρο είναι οι Ελληνοκύπριοι. Δεν υπάρχει πρόβλημα όταν ο όρος «Κύπριοι» χρησιμοποιείται για να αναφέρεται σε Κύπριους από όλες τις κοινότητες της Κύπρου. Αν και σπάνια, μερικά τουρκοκυπριακά μέσα μαζικής ενημέρωσης πιθανόν να χρησιμοποιούν τη λέξη «Κύπριοι» για να αναφερθούν μόνο στους Τουρκοκύπριους, ει9δικά όταν μιλούν για θέματα που δεν αφορούν το κυπριακό πρόβλημα.

Προτείνεται: Ελληνοκύπριοι

 

Εγκλωβισμένοι: Η φράση αυτή χρησιμοποιείται από Ε/κ ΜΜΕ όταν αναφέρονται στις ομάδες Ε/κ και Μαρωνιτών οι οποίοι δεν έφυγαν ποτέ από τα χωριά τους όταν το νησί διαιρέθηκε το 1974 και εξακολουθούν να ζουν στο βόρειο μέρος της Κύπρου. Υπάρχει η τ/κ άποψη ότι παρόλο που η ελευθερία κινήσεών τους ήταν πολύ περιορισμένη πριν από το άνοιγμα των σημείων διέλευσης μεταξύ του βόρειου και του νότιου μέρους της Κύπρου το 2003, σήμερα δεν υπάρχει περιορισμός στην μετακίνησή τους και ότι ο όρος «εγκλωβισμένος» είναι ανακριβής και δεν αντιπροσωπεύει την πραγματικότητα.

Προτείνεται: Ελληνοκύπριοι ή και Μαρωνίτες που ζουν στο βόρειο μέρος της Κύπρου

 

Απελευθερωτικός Αγώνας ΕΟΚΑ: Παρόλο που η ΕΟΚΑ διεξήγαγε έναν αγώνα αυτοδιάθεσης και τερματισμού της βρετανικής κυριαρχίας στην Κύπρο, εντούτοις οι περισσότεροι Τ/κ πιστεύουν ότι ο στόχος της ΕΟΚΑ ήταν η ενδεχόμενη ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα και η απομάκρυνση των Τ/κ από την Κύπρο. Αυτός ήταν ο λόγος, πιστεύουν, που οι Τ/κ αποκλείστηκαν από αυτό τον αγώνα. Επομένως, υποστηρίζουν ότι αποκαλώντας της ΕΟΚΑ «απελευθερωτή» είναι παραπλανητικό και προσβλητικό.

Προτείνεται: Αγώνας της ΕΟΚΑ

 

Ελεύθερες περιοχές: Ο όρος «ελεύθερες περιοχές» χρησιμοποιείται από τα ελληνοκυπριακά ΜΜΕ σε σχέση με το νότιο μέρος του νησιού, αντικατοπτρίζοντας την άποψη ότι το βόρειο μέρος του νησιού είναι κατεχόμενο και μόνο το νότιο μέρος του νησιού είναι ελεύθερο. Οι περισσότεροι Τ/κ αισθάνονται προσβεβλημένοι από οποιαδήποτε υπόνοια ότι δεν είναι ελεύθεροι και ορισμένοι θεωρούν πως είναι υποτιμητικό να τους πει κάποιος άλλος ότι δεν είναι ελεύθεροι.

Προτείνεται: Το νότιο μέρος της Κύπρου

 

Advertisements

207 Σχόλια to “Ένα γλωσσάρι που ενοχλεί”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    Το είδαμε κι αυτό.
    Τι στο ‘Δεν ξεχνώ‘ θα μέναμε

    Φτού μας!

  2. Γς said

    2:

    Και «ο Πολυχρονεμένος Σουλτυάνος μας» αντί του σκέτου Ερντογάν

  3. Sokratis I said

    Κακώς δεν αναφέρθηκε η ψευδομονάδα, ο ψευδάργυρος και η ψευδοκύηση, χαρακτηριστικά των Κατεχομένων.

  4. Γς said

    Μήπως θα έπρεπε να σουλουπώσουμε κι εκείνο το ‘Ειμαι περήφανος που είμαι Τούρκος‘ στον Πενταδεάχτυλο σε κάτι πιο κυριλέ για τους εισβολείς;

  5. Αιμ.Παν. said

    Καλημέρα,

    θα σταθώ σε μια μόνο «προτιμητέα απόδοση» για παράδειγμα :

    Ο όρος «Επιχείρηση Αττίλας» είναι η επίσημη ονομασία κατά τις τουρκικές αρχές

    ( https://en.wikipedia.org/wiki/Turkish_invasion_of_Cyprus )

    και είναι συνεπώς η ακριβής και τεχνικά σωστή ονομασία και για την οποία οι τούρκοι είναι περήφανοι (όπως εξάλλου και για τον Αττίλα το ίδιο…)

    Αν κάποιοι ενοχλούνται από αυτήν γιατί αισθάνονται ό,τι/νομίζουν πως/κλπ δεν πέφτουμε στην παγίδα του «όποιος έχει την μύγα μυγιάζεται»…??

    Πόσο πρέπει να παραβλέπει πιά κανείς την πραγματικότητα, για να μην θίγονται τα αισθήματα του κάθε «μυγιασμένου», και η απορία ισχύει και για πολλούς άλλους πέραν των κυπρίων, όπως κάθε ομάδα με «μύγα» ερωτικής προτίμησης/χρώματος επιδερμίδας/θρησκευτικής προτίμησης/ποδοσφαιρικής φανατίλας/κλπ… ?

    Πολιτική ορθότητα για την συμβίωση εντός εικονικής προγματικότητας…?

  6. nikiplos said

    Καλημέρα,

    Αναμφισβήτητα, το ζήτημα είναι δύσκολο να το προσεγγίσεις – πόσο μάλλον να το συζητήσεις. Ας ξεκινήσουμε από το βασικό: αποτελεί απλά ένα δεοντολογικό γλωσσάρι και τίποτε άλλο. Συμφωνώ με όσα γράφονται στην ανάρτηση εθελοντικά το υιοθετεί εκείνος που θέλει τη συζήτηση, όστις δεν την επιθυμεί, αποχωρεί και στο «ταμπούρι» του. («Αμπρί» είναι η καταλληλότερη μεταφορά δοθεισών των περιστάσεων).

    Δύο παραμέτρους μόνο θέλω να βάλω:

    1. Η πρώτη αφορά καθεαυτή την εισβολή από τεχνικής απόψεως. Το πραξικόπημα του Σαμψών έγινε 15 Ιουλίου, η απόβαση στις 20 Ιουλίου. Είναι αφελής όποιος πιστεύει πως η Τουρκία αποφάσισε, μελέτησε, σχεδίασε και τελικά πραγματοποίησε μια τόσο μεγάλης έκτασης επιχείρηση, όπως η απόβαση. Προφανώς μιλάμε για επιτελικά σχέδια 10ετίας. Τα οποία έψαχναν μόνο την αφορμή.

    2. Όταν μιλάμε για πόλεμο – γιατί τέτοιος ήταν – έχει νικητή και ηττημένο. Και έχει και τα κατακτημένα άμα την υπογραφή της ειρήνης. Αυτό από τα χρόνια του Ομήρου μέχρι σήμερα δεν έχει αλλάξει.

    Θέλουν Πόλεμο όσοι δεν θέλουν συζήτηση ή προσέγγιση με την άλλη πλευρά? Στα 44 χρόνια που πέρασαν από τότε, από την εισβολή, δεν άκουσα να σκάει ούτε μια βόμβα στα Κατεχόμενα… Τι είδους πόλεμο θέλουν άραγε εκείνοι που τον ορέγονται? (Έχω ακούσει παράπονα Κυπρίων, ότι η Μητέρα Ελλάδα δεν θέλει να κάνει πόλεμο για τα κατακτημένα εδάφη). Στην «Απέναντι Ακτή», οι βόμβες σκάνε εδώ και 60 χρόνια ανελλιπώς… Αυτό φυσικά υποδεικνύει και την ειλικρίνεια της άποψης των οπαδών του Πολέμου… Τον θέλουν πράγματι εκείνοι που τον διατείνονται? χμ… εγώ διατηρώ έναν σκεπτικισμό.

    Θέλουν διατήρηση του στάτους και του καθεστώτος διχοτόμησης εκείνοι που δεν θέλουν συζήτηση με την άλλη πλευρά? Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Πρέπει να ενημερωθούν ότι η φωτογραφία του φαντάρου με τα βαρέλια στη Νικοσιά, είναι σήμερα παρελθόν. Στη θέση τους υπάρχει πεζόδρομος, ευπρεπισμένες προσόψεις κτηρίων που επιτρέπουν το έμπα βγες στα κατεχόμενα. Επίσης υπάρχουν ψηφισμένες συμφωνίες με τον ΟΗΕ, ΜΚΟ με εγνωσμένες δράσεις – που εν πολλοίς έχουν οδηγήσει και σε αποκαλύψεις για αρκετούς από τους αγνοούμενους, αλλά και για χρήματα που έχουν πέσει για αυτό το σκοπό. Επιστροφή στο status qvo antes, μάλλον είναι δυσκολότερη από μια συνέχιση – με προσεκτικά βήματα εκείνων όσων έχουν συμφωνηθεί κι έχουν γίνει.

    Για να μην παρεξηγηθώ μιλάμε για Κατοχή, για Εισβολή και για Στρατό Κατοχής κι Εποικισμό. Μιλάμε για Βάρβαρη εισβολή με νεκρούς, βιασμούς και βιαιότητες. Αυτά έχει δυστυχώς ο Πόλεμος. Κι αν είσαι κι από τους ηττημένους κοιτάς από μακριά με το κιάλι τα απωλεσθέντα εδάφη, που τα χαίρονται οι άλλοι.

    Ξέρω, όλοι θα θέλαμε να πατήσουμε ένα κουμπί και να γυρίσουμε στο προηγούμενο του 1974 καθεστώς. Όμως δεν γίνεται. (Όπως δεν γίνεται κι εμένα η πρώην μου να ξαναγυρίσει και να με αγαπάει τρελλά… Σήμερα τυγχάνει μήτηρ 2 τέκνων και αρκετά ωριμασμένη ως προς την τρίτη νιότη της)…

    Η Πολιτική δεν γίνεται με φαντασιώσεις – τότε είναι καπηλεία – αλλά ως τέχνη του εφικτού. Η Κύπρος αποτελεί δύσκολο πρόβλημα. Εγώ τα βήματα προσέγγισης θα τα ήθελα πιο αργά και πολύ πολύ προσεκτικά. Και τα γλωσσάρια αυτά είναι καλά και βοηθάνε, όταν ακολουθούν με προσοχή αυτά τα βήματα…

  7. Παναγιώτης Κ. said

    Υπάρχει ανάλογο δημοσιογραφικό γλωσσάρι στην Ελλάδα;
    Αν υπάρχει, νομίζω ότι αξίζει να υπάρξει και γιαυτό σχετικό άρθρο.

  8. Γς said

    >Προτείνεται: Το νότιο μέρος της Κύπρου

    και Δημοκρατία της Νότιας Κύπρου, για το κατεχόμενο από τους Ελληνοκύπριους τμήμα της νήσου.

  9. Γιάννης Κουβάτσος said

    Τους δύο αιχμάλωτους Έλληνες στρατιωτικούς πώς πρέπει να τους αποκαλούμε, για να μη θιγούν οι Τούρκοι;
    Καταρχήν είναι καλό ό,τι προάγει τη συνεννόηση και συντελεί στην εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ των δύο κοινοτήτων αλλά και των δύο λαών γενικότερα. Αρκεί να υπάρχει αμοιβαιότητα. Έχουν δώσει και δίνουν τέτοια δείγματα οι Τούρκοι; Είδα ότι χρησιμοποιούν ακόμα τη λέξη «άπιστοι». Αν είναι δυνατόν…

  10. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Θα κακοκαρδιστουμε σήμερα και δεν το θελω καθόλου. Είναι άλλο πράγμα να αποφεύγεις την προσβλητική γλώσσα απέναντι σ’ αυτούς που δεν σου έφταιξαν σε τίποτα, όπως π.χ. τις γυναίκες, τους γκέι, τους αλλοθρησκους, τους αλλοφυλους, κι εντελώς άλλο να αποφεύγεις να πεις «κλεφτη» και «δολοφόνο» τον κλεφτη και τον δολοφόνο για να μην τους προσβάλεις.

    Όπως επίσης ειναι εκ του πονηρού αυτό το «όποιοι θελουν τη συνεννόηση», γιατί υπονοεί ότι όποιος δεν τη θέλει είναι κακοπροαιρετος. Το να θέλεις να συμβιβαστείς μ’ αυτόν που έχει διαπράξει αδικία είναι από μόνο του άδικο.

    Η τουρκοκυπριακή «κοινότητα» είναι ενα μόρφωμα ελεγχόμενο από την Τουρκία, κι η γλώσσα των ευφημισμών που το αποκρύπτει αυτό δεν εξυπηρετεί κανένα από τα κομμάτια της Κύπρου.

  11. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    7 >>δημοσιογραφικό γλωσσάρι στην Ελλάδα
    το «κρατίδιο» -που χρησιμοποιείται συχνά για άλλα κράτη (ονόματα δε λέμε 🙂 ),για το προκείμενο φυσικά δεν προσφέρεται/προφέρεται.

  12. nikiplos said

    8@ υποψιάζομαι ότι θα ήρθε σιγά σιγά, άμα τη λήξη του εμφυλίου. Πάντως σήμερα δύσκολα κάποιος (έλλογα σοβαρός) θα χρησιμοποιούσε τους όρους «εαμοβούλγαρος» και «συμμοριτοπόλεμος». Όμως από την άλλη πλευρά οι όροι «μοναρχοφασισμός», «φασίστες» κλπ δεν έχουν εκλείψει τελείως. Γενικά ένας πόλεμος ειδικά, όταν είσαι με την πλευρά των ηττημένων, δεν αφήνει ωραία συναισθήματα, οπότε ούτε ωραίες λέξεις ή εκφράσεις…

  13. Γς said

    6:

    >Όπως δεν γίνεται κι εμένα η πρώην μου να ξαναγυρίσει και να με αγαπάει τρελλά… Σήμερα τυγχάνει μήτηρ 2 τέκνων και αρκετά ωριμασμένη ως προς την τρίτη νιότη της

    καημένο παιδί …

    😦

  14. nikiplos said

    10@, αγαπητέ Avonida συχνά θαυμάζω και μου αρέσουν όσα γράφεις. μου αρέσουν και αυτά που γράφεις εδώ. Με μόνη ένσταση, πως όταν πρόκειται για λαούς, για ομάδες ανθρώπων, οι όροι δίκαιο / άδικο είναι προσχηματικοί. 😉
    φιλικά πάντα.

  15. nikiplos said

    13@, τι να κάνουμε Γς! με είχε πραγματικά πειράξει που με είχε αφήσει για άλλον… Και θα με πειράζει για πάντα υποψιάζομαι, κι ας μην ήταν ούτε η πρώτη, ούτε η πιο δυνατή σχέση.
    Δεν είμαστε βλέπεις όλοι μας μοιραίοι άνδρες… 🙂

  16. (α) «το κάψιμο της Κοκκίνου από τον Γρίβα»
    # Αν θυμάμαι καλά, οι τοτινές εφημερίδες την έλεγαν «Κοκκινού»

    (β) # Νομίζω ότι κάθε περιορισμός ή αυτοπεριορισμός στη δημοσιογραφική έκφραση είναι απορριπτέος. Βέβαια, θα υπάρχουν πάντοτε δημοσιογράφοι που χρησιμοποιούν διαφόρους όρους όχι για να αποδώσουν την (κατά την άποψή τους) αλήθεια αλλά για να εξωτερικεύσουν το μίσος τους. Παρόλα αυτά, κάθε δημοσιογράφος πρέπει να εκφράζει τις σκέψεις του όπως ο ίδιος νομίζει, και να τον κρίνει ο αναγνώστης, ακροατής κλπ, ή και τα αρμόδια δικαιοδοτικά όργανα.
    Πέραν των ανωτέρω υπάρχει κίνδυνος, με τους τυχόν περιορισμούς να μπουν οι δημοσιογράφοι σε …ξένα αμπέλια. Για παράδειγμα, νομίζω ότι η επίσημη πολιτική της Ελλάδας και της Κύπρου είναι ότι το Κυπριακό είναι «θέμα τουρκικής εισβολής και κατοχής». Αν αλλάξουν αυτή την ορολογία οι Έλληνες και οι Ελληνοκύπριοι δημοσιογράφοι, σημαίνει ότι αντιτίθενται στην εξωτερική πολιτική της χώρας τους. Και βέβαια, μπορούν να αντιτίθενται αλλά πρέπει να …ξέρουν τί κάνουν.

  17. LandS said

    Το βλέπω περιττό. Μη πω ότι δημιουργεί πιο πολλά προβλήματα.

    Να πω ότι οι καταστάσεις είναι αυτές που επηρεάζουν και, καμιά φορά, γεννούν λεξιλόγια που καταγράφονται σε γλωσσάρια και όχι το ανάποδο;

  18. Ώρα καλή στην παρέα. Ο φίλος Πέτρος Παπαπολυβίου καθηγητής ιστορίας στο πανεπιστήμιο της Κύπρου έγραψε ένα σχετικό άρθρο. https://papapolyviou.com/2018/07/07/peri-glossariou-kai-allon-peri-tin-horan-kipron-skaion/

  19. Γς said

    15:

    Α, μην το λες!

    Και πάλι μάγκες!

    Ολες το ίδιο είναι

    https://caktos.blogspot.com/2013/09/2×294.html

  20. Σόλων Αντάρτης said

    Έτσι είναι, δεν υπάρχει κατοχή, όλα είναι μία ψευδαίσθηση. Και οι βόμβες που έπεφταν δίπλα από το αυτοκίνητο της μητέρας μου ενώ προσπαθούσαμε να διασωθούμε από την «ειρηνευτική επιχείρηση» του τουρκικού στρατού.
    Το γλωσσάρι είναι αποτέλεσμα των πράξεων συγκεκριμένων ατόμων με συγκεκριμένη χρηματοδότηση. Δεν ακολουθεί κανένα επιστημονικό πρότυπο και ούτε και παρουσιάζει το δείγμα ανθρώπων – με σάρκα και οστά – που ενοχλούνται από τις λέξεις τις οποίες αναφέρει ως «ενοχλητικές». Ένα αόρατο δείγμα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων οι οποίο ενοχλούνται γέννησαν τάχα την ανάγκη αυτής της πωλητικής ορθότητας.

    Δεν είναι μία αθώα προσπάθεια όπως και δεν είναι αθώος ο όρος «Τούρκοι πρόσφυγες» αντί έποικοι. Η συνειδητή πολιτική αισχρότητα των συντακτών του γλωσσαρίου φαίνεται πεντακάθρα και στην προσπάθεια να παρουσιαστούν λέξεις που ενοχλούν τάχα Ελληνοκύπριους , οι οποίες όμως δεν χρησιμοποιούνται από κανέναν Τουρκοκύπριο.

    Η λέξη γκιαούρης-άπιστος δεν χρησιμοποιείται στην καθημερινότητα και δεν ενοχλεί κανένα Ελληνοκύπριο. Βρήκε όμως την θέση της στο γλωσσάρι. Κατ’ ακρίβεια η κύρια χρήση της στην κατεχόμενη Κύπρο (τελικά υπάρχει ή δεν υπάρχει κατοχή;) είναι εις βάρος των Τουρκοκυπρίων οι οποίοι ως πιο κοσμικοί από τους εποίκους θεωρούνται άπιστοι ή/και μπάσταρδοι των Ρωμιών. Αυτή η βρισιά ακούεται στους ποδοσφαιρικούς αγώνες όπου αγωνίζεται η ομάδα του χωριού Λεύκα χωριού με πλούσια παράδοση στους κοινούς αγώνες Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων μεταλλορύχων.

    Ο δε κορυφαίος λαικός ηγέτης των Τουρκοκυπρίων είναι ο γκιαούρ Ιμάμης, επαναστάτης ενάντια στην οθωμανική κατοχή το 1833

    Εναγκαλισμός – Dolama ( Ο γκιαούρης ιμάμης εξεγέρθηκε – Gavur imam isyanı )

    και σε μετάφραση στα ελληνικά από φίλο Τουρκοκύπριο

    Φέρτε μου τον μπαγλαμά
    Μπούχτισα πια αυτή την καταπίεση
    Την οθωμανική

    Αμάμ αμάν πια από το χέρι του
    η καταπίεση με καίει
    Εγώ φυτεύω, εγώ θερίζω
    για να παίρνει ο πασάς από τα χέρια μου
    Εγώ φυτεύω, εγώ θερίζω
    για να παίρνει ο αγάς από τα χέρια μου

    Είχε πάλι ξηρασία, πάλι καιρός που δεν έβρεξε
    Οι σπόροι έμειναν στο χώμα καρπό η γη δεν έδωσε

    Ο πασάς ήθελε τη δεκάτη
    οι χωρικοί δεν έδιναν
    Ο στρατός στο χωριό επιτέθηκε
    τα πάντα λεηλάτησε

    Οι χωρικοί ενώθηκαν
    στον πασά αντιστάθηκαν
    Ενόσω χτυπούσε ο Γκιαούρ Ιμάμης
    Δραπέτευε ο Οθωμανός
    Όσο δυνάμωνε ο λαϊκός ξεσηκωμός
    Δραπέτευε ο στρατός

    Για να δικαιολογηθούν όμως τα αδικαιολόγητα έπρεπε να εξευρεθούν και λέξεις που ενοχλούν και τους Ελληνοκύπριους.

    :

  21. Avonidas said

    #20. την ανάγκη αυτής της πωλητικής ορθότητας.

    Lapsus calami ή λογοπαίγνιο; 😉

  22. ndmushroom said

    Συμφωνώ με την ιδέα (και διαφωνώ με το σχόλιο 5 γιατί δεν πρόκεται για την αναφορά στην επιχείρηση του 1974 αλλά στα τουρκικά στρατεύματα του 2018, τα οποία προφανώς δεν αποτελούν μέρος της «επιχείρησης Αττίλας» περισσότερο από ό,τι η ΕΛΔΥΚ αποτελεί μέρος του πραξικοπήματος του Σαμψών). Διαφωνώ όμως κάθετα με την εκτέλεση, καθώς με τον υπερβάλλοντα (και μονομερή, αν κρίνω τουλάχιστον από τα παρατεθέντα παραδείγματα) ζήλο της επιχειρεί να νομιμοποιήσει δια της γλωσσικής οδού (βλ. το σύλληψη/απαγωγή) μια παράνομη (δυνάμει του διεθνούς δικαίου) κατάσταση.

  23. Αιμ.Παν. said

    @ 10 » Είναι άλλο πράγμα να αποφεύγεις την προσβλητική γλώσσα απέναντι σ’ αυτούς που δεν σου έφταιξαν σε τίποτα, »

    ΚΑΙ εδώ μπαίνουμε στα δύσκολα…

    Πως και ποιός ορίζει τι είναι η προσβλητική γλώσσα ?

    Εάν σας αποκαλέσω με την γνωστή ελληνική λέξη που χρησιμοποιώ για τους πλέον αγαπητούς κολλητούς μου θα σας προσβάλλω…?

    Πόσες φορές έχει αλλάξει η λέξη για τους μαύρους αμερικανούς τα τελευταία 50τόσα χρόνια στις USofA ?

    Γιατί πια η Αικατερίνη θίγεται όταν την πούμε Κατίνα ?

    Μήπως προσβάλλεται ο έχων την μύγα ? γιατί αν με αποκαλέσετε κάτι που δεν είμαι απλώς θα σας «γράψω» καθ’ όσον η γλώσσα σας δεν με αφορά…

    Μήπως ο ‘προσβάλλων’ χρησιμοποιεί την ορολογία που ξέρει ότι θα ξυπνήσει την ‘μύγα’ του που την έχει ? άρα δεν είναι θέμα γλώσσας αλλά προθέσεων…

  24. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και στις 20 Ιουλίου, στις εκδηλώσεις μνήμης που γίνονται κάθε χρόνο στην Κύπρο, τι λεξιλόγιο θα χρησιμοποιήσουν; Είναι άλλο πράγμα να παραδέχεται η κάθε χώρα τις ευθύνες της και να μην επιρρίπτει όλο το άδικο στην άλλη πλευρά και άλλο το να μασκαρεύουμε τις λέξεις. Η εισβολή είναι εισβολή, δεν είναι ούτε επιχείρηση ούτε τίποτα. Αυτό που πρέπει οπωσδήποτε να αποφεύγεται, ακόμα και για λόγους αισθητικής, είναι το λεξιλόγιο ακροδεξιάς προέλευσης, τύπου τα μεμέτια, οι Μογγόλοι, ο προαιώνιος εχθρός και τα τοιαύτα αηδή.

  25. Γς said

    Κρίμα!

    Φαίνεται δεν έχω τις αντοχές που είχα τότε.
    Δεν μπορώ να μείνω ΄άλλο στο σημερινό θέμα.

    Και το άσχημο είναι ότι νομίζω ότι είμαι καλά και δεν κάνουν πουλάκια τα μάτια μου

    Κατέβασε το άρθρο Νίκο. Σβήσε το. Και βάλε κάτι άλλο. Για καρπούζια για Αστερίξ για Αρχαίους…

    Σταματήστε το παίδες

    Είναι ντροπή!

  26. LandS said

    16. νομίζω ότι η επίσημη πολιτική της Ελλάδας και της Κύπρου είναι ότι το Κυπριακό είναι «θέμα τουρκικής εισβολής και κατοχής». Αν αλλάξουν αυτή την ορολογία οι Έλληνες και οι Ελληνοκύπριοι δημοσιογράφοι, σημαίνει ότι αντιτίθενται στην εξωτερική πολιτική της χώρας τους. Και βέβαια, μπορούν να αντιτίθενται αλλά πρέπει να …ξέρουν τί κάνουν.

    Όπως λέει και η ανάρτηση του Νικοκύρη για αυτές τις συγκεκριμένες «εκφράσεις» ΔΕΝ έχει βρεθεί λύση αποδεκτή και από τις δυο πλευρές.

  27. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχολια!

    7 Δεν ξέρω να υπάρχει κάτι τέτοιο -εννοείς προς τους γείτονες φαντάζομαι. Μια αποδελτίωση του ελληνικού τύπου θα μας έκανε να συνειδητοποιήσουμε πολλά. Πάρε μόνο τα: σκοπιανό, Σκοπιανός, κρατίδιο.

    10 Και όταν ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας συναντιέται με τον Ακιντζί πώς θα τον αποκαλεί; Ψευδοπρόεδρο; Πρόεδρο του Μορφώματος;

    16α Καλά που το επισήμανες. Κοφίνου ήταν.
    16β Όπως είδες, στους όρους εισβολή και κατοχή δεν έχει επιτευχθεί συναίνεση.

    18 Δεν μου φαίνεται καλόπιστη και εποικοδομητική η προσέγγιση, κι ας είναι άξιος ο κ. Παπαπολυβίου.

    20 Άλλοι είναι οι τουρκοκύπριοι (όχι τούρκοι) πρόσφυγες και άλλοι οι έποικοι. Τουρκοκύπριος πρόσφυγας είναι ο κάτοικος Πάφου που μετά το 1974 μένει στα βόρεια. Έποικος είναι αυτός που ήρθε μετά το 1974.

  28. Avonidas said

    #23. Ας το δούμε ως εξής, αν σου πω ότι το λεξιλόγιο που χρησιμοποιείς με θίγει, και δεν ήταν αυτός ο σκοπός σου, πόσο δύσκολο είναι να το αποφύγεις;

    Αν σε εμποδίζω να πεις αυτό που θέλεις, τότε σίγουρα θα αντιδράσεις. Αλλά αν υπάρχουν μια χαρά μη προσβλητικοί όροι, κι επιμένεις να χρησιμοποιείς εκείνον που θίγει ή ενοχλεί ή στιγματίζει, μάλλον εσύ την έχεις τη μύγα.

    Δεν νομίζω ότι χάνεται η σαφήνεια επειδή δεν μας αφήνουν να πούμε «αράπης» και πρέπει να λέμε «μαύρος» (και δεν θα πούμε «αφροαμερικανός» αν δεν μιλάμε για Αμερικάνους). Καμιά βαφτισμένη Αικατερίνη που διάλεξε να λέγεται Κατίνα δεν προσβάλλεται, κι αν δεν το διάλεξε και το ‘κανε Κάτια ή και Κάθριν άμα λάχει, δεν θα ματώσει η γλώσσα μας να την πούμε έτσι.

    Και τέλος, αδυνατώ να καταλάβω ποια «μύγα» έχουν οι γκέι, που θα βγει στο φως άμα τους πούμε πούστηδες. Και σίγουρα δεν θα συμβούλευα να πείτε έτσι κάποιον που δεν είναι γκέι, νομίζω ότι δεν θα το περάσει στο ντούκου γιατί δεν τον αφορά…

  29. sarant said

    25 Αν σε ενοχλεί το άρθρο, δεν το διαβάζεις και δεν σχολιάζεις.

    24 Στην επανενωμένη Κύπρο, αν ποτέ υπάρξει, θα γίνονται εκδηλώσεις στις 20 Ιουλίου; Με το ίδιο πνεύμα όπως οι σημερινές; Προφανώς όχι.

  30. sarant said

    28 Εγώ συμφωνώ με αυτά που λες, αλλά είχα την εντύπωση ότι εσύ δεν συμφωνείς με όσα έγραψα για τους όρους εγκάθετος ψευτοηγέτης.

  31. Avonidas said

    29. Αν σε ενοχλεί το άρθρο, δεν το διαβάζεις και δεν σχολιάζεις.

    Και το λες αυτό για ένα άρθρο με τίτλο Ένα γλωσσάρι που ενοχλεί;!

    Μήπως μας τρολλάρεις λιγάκι σήμερα;

  32. sarant said

    31 Άρα συμφωνείς με την προτροπή να κατεβεί το άρθρο;

  33. Avonidas said

    #30. Μα διευκρίνισα ότι όλα αυτά ισχύουν αν δεν εμποδίζεσαι να πεις τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη. Οι προσβλητικοί όροι για τους γκέι δεν διευκρινίζουν τίποτα, πέρα από το γεγονός ότι όποιος τους χρησιμοποιεί μισεί τους γκέι. Ενώ η πολιτικά ορθή, εξευγενισμένη γλώσσα κρύβει πραγματικές ασχήμιες και προωθεί αναλήθειες.

  34. Avonidas said

    #32. Όχι. Αλλά να δέχεσαι την εκπεφρασμένη ενόχλησή μας σε ένα άρθρο που γράφτηκε για να μας ενοχλήσει.

    Δεν είδαμε φως και μπήκαμε, έχουμε γράψει κάποια χιλιόμετρα σ’ αυτό το ιστολόγιο.

  35. Γιάννης Κουβάτσος said

    Στην επανενωμένη Κύπρο, αν ποτέ υπάρξει, καλά το λες. Τώρα όμως δεν υπάρχει και εκδηλώσεις μνήμης γίνονται και θα γίνονται. Έχω φίλο Κύπριο δάσκαλο που είδε ,12 χρονών τότε, να σκοτώνονται μπροστά του οι γονείς του. Τι λεξιλόγιο πρέπει να χρησιμοποιήσει, για να εξηγήσει στα παιδιά του γιατί δεν ζουν οι παππούδες τους;

  36. LandS said

    28 Και τέλος, αδυνατώ να καταλάβω ποια «μύγα» έχουν οι γκέι, που θα βγει στο φως άμα τους πούμε πούστηδες. Και σίγουρα δεν θα συμβούλευα να πείτε έτσι κάποιον που δεν είναι γκέι, νομίζω ότι δεν θα το περάσει στο ντούκου γιατί δεν τον αφορά…

    Γιατί όταν εμείς λέμε κάποιον πούστη το κάνουμε για να τον προσβάλουμε και όχι γιατί κυριολεκτούμε (που συνήθως δεν κυριολεκτούμε) . Άρα έχουν δικαίωμα οι γκέι να ζητάν να μην αποκαλούνται με έναν προσβλητικό χαρακτηρισμό.

  37. Ατακαμα said

    Επιτρέψτε μου να θεωρώ το συγκεκριμένο γλωσσάρι κατάπτυστο όπως και τους διακινητές του. Αν νομίζουμε ότι η συνεννόηση θα έρθει με τον εξωραϊσμό της βαρβαρότητας και την αποδοχή στην παραβίαση κάθε ίχνους διεθνούς δικαίου που χει διαπράξει η Τουρκία τότε στην καλύτερη περίπτωση είμαστε γελασμένοι. Δηλαδή θα δεχόσασταν να αποκαλούμε, για χάρη της εθνικής συμφιλίωσης, τις διώξεις των αριστερών στη μετεμφυλιακή εποχή ως εκτοπίσεις νομιμοφροσύνης; Είναι ποτέ δυνατόν να επιτευχθεί συμφιλίωση έτσι; Νίκο είσαι πολύ φάουλ στο συγκεκριμένο και πιστεύω πως και εσύ αναγνωρίζεις ότι ειδικά μερικοί όροι του γλωσσαριού είναι πέρα για πέρα εξωφρενικοί και παίζουν με τον πόνο του κοσμού που πλήρωσαν και πληρώνουν το τίμημα της τουρκικής βαρβαρότητας.

  38. Avonidas said

    Στην επανενωμένη Κύπρο, αν ποτέ υπάρξει, θα γίνονται εκδηλώσεις στις 20 Ιουλίου; Με το ίδιο πνεύμα όπως οι σημερινές; Προφανώς όχι.

    Απορία που την έχω από τον καιρό του (σχεδίου) Ανάν: γιατί πρέπει σώνει και ντε να επανενωθεί η Κύπρος;

    Όταν μπουκάρει ο άλλος και σου παίρνει το μισό σπίτι, πρέπει δηλαδή να υπογράψετε συμφωνητικό και να γίνετε συγκάτοικοι; Εντάξει, το μισό σπίτι το ‘χασες, το ‘χεις πάρει πια απόφαση, στο σπίτι τώρα μένουν τα εγγόνια σου, αλλά τα εν λόγω εγγόνια συγχωρούνται, νομίζω, αν δε θέλουν να βλέπουν τα μούτρα του «γείτονα».

    Δεν είναι πια κι ανάγκη να τα λύσουμε όλα. Οκ, το Σκοπιανό ήταν εξ αρχής μια σαχλαμάρα, αλλά με το Κυπριακό ας είμαστε λιγάκι σοβαροί.

  39. sarant said

    37 Ποιος από τους προτεινόμενους όρους είναι εξωφρενικός; Εμένα μού φάνηκαν όλοι εξαιρετικά εύστοχοι και πιστεύω ότι έτσι κι αλλιώς εδώ και πολλά χρόνια οι προοδευτικοί Κύπριοι δημοσιογράφοι αυτούς χρησιμοποιούν. Μου ξέφυγε κάτι; Γιά πες.

  40. sarant said

    38 Οπότε; Διχοτόμηση; διπλή ένωση;

  41. Avonidas said

    #40. Οπότε, στρατεύματα στα σύνορα, και περιμένουμε αν και πότε ο εισβολέας θα αναγνωρίσει ότι είναι εισβολέας. Οι ελληνοκύπριοι κατάλαβαν, όταν τους σέρβιραν το σχέδιο Ανάν, ότι οι τουρκοκύπριοι έχουν το πρόβλημα και τη σφίξη, και τους άφησαν να την έχουν. Κι ας λένε ό,τι γουστάρουν οι «ειρηνοποιοί» (μετά βομβών και δρόνων).

  42. Γς said

    29:

    Είναι βλέπεις κι αυτά τα όριά μας που δεν μπορούμε να τα ξεπεράσουμε. Οι κόκκινες γραμμές μας. Εγώ πνίγομαι

    Δεν είναι ‘μακρυά από την υφαλοκρηπίδα μας [λέμε τώρα] και πέρα βρέχει.

    Κρίμα. Αστοχη, επώδυνη και γενικά απαράδεκτη για μένα η επιλογή του σημερινού θέματος.

    Και ξέρεις πόσο πολύ σε υπολήπτομαι και σ αγαπώ, όπως όλοι μας δω μέσα.

  43. Παναγιώτης Κ. said

    Δεν λέω όχι στην πολιτική αποφόρτιση των διαφόρων όρων που συχνά χρησιμοποιούμε στον δημοσιογραφικό αλλά και στον τρέχοντα λόγο.
    Από την άλλη, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτός ο υποτίθεται φορτισμένος πολιτικά λόγος ενσωματώνει πληροφορίες για την ίδια την πραγματικότητα. Να το έχουμε λοιπόν αυτό υπόψιν και με συνειδητό τρόπο να πάρουμε αποφάσεις για τις σχετικές αντικαταστάσεις.
    Σε κάθε περίπτωση τίθεται το θεμελιώδες ερώτημα: Εγώ έχω την καλή διάθεση να επαναπροσδιορίσω την στάση μου.Η άλλη πλευρά ποια στάση θα κρατήσει;

  44. Ατακαμα said

    39. Συγγνώμη αλλά αν με τον όρο προοδευτικός εννοούμε αυτόν που ξεπλένει εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας τότε πολύ απλά έχουμε διαφορετική εικόνα του όρου. Αποκαλέστε λοιπόν το ελεύθερο τμήμα της Κύπρου ως Νότια Κύπρο, όπως μόνο η Τουρκία αναγνωρίζει, και την εισβολή του Αττίλα ως Τουρκικό στρατό. Επαναλαμβάνω όμως μην εξανίσταστε όταν τους διωγμούς των αριστερών ( τους οποίους τους αναγνωρίζω και τους αποκαλώ ως τέτοιους) τους ονομάζουν εκτοπίσεις νομιμοφροσύνης ούτε την καταδίκη του Μπελογιάννη ως πράξη αντικατασκοπίας. Όσους χρησιμοποιούν τέτοιους όρους να τους αποκαλείτε προοδευτικούς δημοσιογράφους που οραματίζονται τη συμφιλίωση.

  45. Γς said

    Αλλη μια ντροπή θα πω και βγαίνω έξω

  46. atheofobos said

    Το γλωσσάρι θα είχε αξία αν οι δύο κοινότητες της Κύπρου αποφάσιζαν να συμβιώσουν ισότιμα μεταξύ τους. Προσωπικά δεν πιστεύω πως μετά τόσα χρόνια χωριστής διαβίωσης το επιθυμεί κάποια από τις δύο ή ακόμη πως αυτό είναι εφικτό.
    Οι Ελληνοκύπριοι αυτό που θέλουν είναι να ξαναγυρίσουν τα πράγματα στην εποχή πριν την εισβολή, πράγμα ανέφικτο, οι δε Τουρκοκύπριοι να διατηρήσουν τα κεκτημένα από αυτήν, πράγμα απαράδεκτο από τους Ελληνοκύπριους.
    Και στις δύο πλευρές είναι πλέον μεσήλικες αυτοί που δεν έχουν συμβιώσει με την άλλη εθνότητα.
    Σκεφτείτε πως στην Ελλάδα, ακόμα και αυτοί που δεν ζούσαν τότε, εξακολουθούν να μιλάνε για δοσίλογους, ταγματασφαλίτες, συμμορίτες κτλ

  47. Πέπε said

    Η άποψη ότι το μόνο πεδίο συνεννόησης είναι το «κανείς δεν έφταιξε σε κανέναν, απλώς έπεσαν από τον ουρανό μερικά προβλήματα και πρέπει σαν παλιόφιλοι που είμαστε να τα λύσουμε» με προβληματίζει κάπως.

    Πριν καμιά δεκαριά χρόνια έγινε μια συναυλία παραδοσιακής μουσικής από την Κύπρο, με έμφαση στα κοινά στοιχεία των ελληνοκυπριακών και τουρκοκυπριακών παραδόσεων, και με σαφή πολιτικό προσανατολισμό προς την παραπάνω άποψη. Η συναυλία βγήκε και σε δίσκο, που περιλάμβανε φυλλάδιο με διάφορα κείμενα που έδιναν μεν πληροφορίες για τη μουσική, αλλά εξυπηρετούσαν και τον προσανατολισμό αυτό.

    Εκεί είδα για πρώτη φορά έναν προτεινόμενο εναλλακτικό όρο για την Εισβολή, που ήταν περίπου «όταν οι δύο μεγαλύτερες κοινότητες του νησιού αποφάσισαν να μοιράσουν τα εδάφη τους και να ζουν εφεξής χωριστά».

    _____________

    @25:
    Φυσικά κράτα το άρθρο και μην το κατεβάσεις. Αλλά απόψεις όπως «είναι ντροπή» είναι απολύτως αναμενόμενες (για να το θέσω mildly).

  48. Πέπε said

    @39:
    > > Ποιος από τους προτεινόμενους όρους είναι εξωφρενικός;

    Εξωφρενικές είναι ορισμένες από τις αιτιολογήσεις των προτάσεων, όπως «ο όρος εισβολή προσβάλλει όσους από τους εισβολείς πιστεύουν ότι ήταν ειρηνευτική επέμβαση» ή «ο όρος λεγόμενος πρωθυπουργός τον απονομιμοποιεί» – από ποιους είναι αναγνωρισμένα νόμιμος;

  49. LandS said

    37 «Επιτρέψτε μου να θεωρώ το συγκεκριμένο γλωσσάρι κατάπτυστο όπως και τους διακινητές του»

    Κατάπτυστο το Γραφείο Ελευθερίας του Τύπου του ΟΑΣΕ. Λαμπρά!

  50. sarant said

    44-48 Ρώτησα κάτι συγκεκριμένο, ποιον όρο θεωρείτε εξωφρενικό -απάντηση δεν παίρνω. Οι αιτιολογήσεις περιγράφουν πώς το αισθάνεται η άλλη πλευρά.

    46 Αν αποφασίσουν όμως ότι θέλουν να ζήσουν χωριστά, ας το πουν. Κι ας αναγνωριστεί και το «ψευδοκράτος».

  51. spiridione said

    46. Το γλωσσάρι θα είχε αξία αν οι δύο κοινότητες της Κύπρου αποφάσιζαν να συμβιώσουν ισότιμα μεταξύ τους.
    Αυτή είναι όμως η επίσημη θέση μέχρι στιγμής της ελληνοκυπριακής πλευράς σε όλες τις διαπραγματεύσεις που γίνονται όλα αυτά τα χρόνια (και της τουρκοκυπριακής). Το γλωσσάρι του ΟΑΣΕ (οι κατάπτυστοι διακινητές!) προφανέστατα έχει τον σκοπό, αφού και τα δύο μέρη δεν έχουν μεν αποφασίσει ακόμη να συμβιώσουν ισότιμα, αλλά διαπραγματεύονται έχοντας αυτή ως βασική θέση, να αμβλύνει τις εντάσεις ώστε να είναι πιο εύκολη και βιώσιμη η συμβίωση όταν και όποτε αυτή λάβει σάρκα και οστά.

  52. Αιμ.Παν. said

    @ 49

    «Κατάπτυστο το Γραφείο Ελευθερίας του Τύπου του ΟΑΣΕ» …

    Εεε ας μην είμαστε υπερβολικοί… ίσως όχι και ‘κατάπτυστο’ αλλά δεν είναι και ο ΟΑΣΕ σύλλογος αγγέλων που άδολα μας φροντίζει και μας έχει υπό την σκέπη του…

  53. Ατακαμα said

    Στην απάντησή μου καταγράφονται και κάποιοι όροι που είναι εξωφρενικοί. Τώρα προφανώς θα μπορούσα να αναφέρω όλους όσους μου φαίνονται εξωφρενικοί και ξέπλυμα της βαρβαρότητας, είναι οι περισσότεροι, άλλωστε αλλά αν δεν τους αντιλαμβάνεστε εσείς τι νόημα έχει; Τώρα αν θέλουμε να εξωραϊσουμε τη βαρβαρότητα για να μη θίγεται η «άλλη πλευρά» ε τότε τι να πω. Μήπως να υπενθυμίσω ότι υπάρχει και η άλλη «άλλη πλευρά» η αυτή δεν έχει δικαίωμα στον πόνο και στην ευθιξία; Λυπούμαι που άνθρωποι που σε άλλες περιπτώσεις είναι αμείλικτοι σε θέματα ανθρώπινων δικαιωμάτων, στην προκειμένη περίπτωση, και με δεδομένη την καταδίκη της Τουρκίας απο τον ΟΗΕ, επιλέγουν να κάνουν τα στραβά μάτια. Δεν τους τιμά.

  54. Παναγιώτης Κ. said

    Χοντρικά στη σημερινή πραγματικότητα υπάρχουν δύο «κόσμοι». Ο κόσμος που γνωρίζει ή έστω είναι υποψιασμένος για το γλωσσάρι της πολιτικής ορθότητας (μειοψηφία) και όλοι οι άλλοι (οι περισσότεροι). Οι πρώτοι κρατούν μια στάση τουλάχιστον απαξιωτική για τους δεύτερους (για να μη χρησιμοποιήσω άλλους βαρύτερους χαρακτηρισμούς…)
    Για την πολιτική ορθότητα έχουν γραφτεί πολλά που καταδεικνύουν ότι δεν είναι και τόσο…πολιτικά ορθή! 🙂

  55. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πολύ καλά έκανες, Νίκο, και έθεσες το συγκεκριμένο θέμα. Εγώ το αγνοούσα κιόλας. Αλίμονο αν δεν μπορούμε καν να συζητήσουμε όλα τα θέματα. Απλώς, το θέμα αυτό «πονάει» και η άλλη πλευρά κάνει ό,τι μπορεί για να συνεχίζει να «πονάει». Αναφέρομαι γενικότερα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και όχι ειδικά στο Κυπριακό.

  56. Alexis said

    Καλημέρα.
    Σίγουρα το θέμα είναι δύσκολο.

    Έχω γράψει επανηλειμμένα ότι με απωθεί η πολιτική ορθότητα (κοινώς μασκάρεμα των λέξεων) πολύ δε περισσότερο όταν πρόκειται για ένα θέμα για το οποίο η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν την πάγια άποψη ότι είναι «πρόβλημα εισβολής και παράνομης κατοχής εδάφους σε ανεξάρτητο κράτος, μέλος του ΟΗΕ κλπ. κλπ.»
    Υπό αυτή την έννοια θα συμφωνήσω με όσα ειπώθηκαν παραπάνω από Αβονίβα και Γιάννη Κουβάτσο και θα διαφωνήσω με το σκεπτικό και την λογική του γλωσσαριού.
    Γιατί με αυτό το σκεπτικό ανοίγουμε ένα δρόμο που δεν έχει τέλος. Θα πρέπει να αρχίσουμε να εξωραιζουμε τα πάντα στο βωμό της πολιτικής ορθότητας και της μη ενόχλησης της άλλης πλευράς.
    Να ονομάσουμε την καταστροφή της Σμύρνης «συνωστισμό», το παλούκωμα του Αθανάσιου Διάκου «εκτέλεση», το πογκρόμ του 1955 στην Κωνσταντινούπολη «αυθόρμητες εκδηλώσεις του πλήθους», τις δολοφονίες Ισαάκ και Σολωμού «μεμονωμένα περιστατικά» ή δεν ξέρω εγώ τι άλλο…

    Για να μην παρεξηγούμαι: σαφώς και δεν προκρίνω εκφράσεις που πραγματικά προσβάλλουν αλλά το να βαφτίσω την εισβολή ειρηνευτική επιχείρηση είναι πέρα από τη λογική μου και το αξιακό μου σύστημα.

    Περιέργως δε, όσοι δείχνουν ιδιαίτερη ευαισθησία στο να μην ενοχλήσουν την άλλη πλευρά, συνήθως μιλάνε άνετα και χωρίς καμουφλάρισμα για σφαγές Τούρκων από Έλληνες στην Τριπολιτσά ή για τις ωμότητες του ελληνικού στρατού στη Μικρασία.

    Δύο μέτρα και δύο σταθμά λοιπόν; Η άποψή μου είναι να λέμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη και να ονοματίζουμε και τα μεν και τα δε με το ονοματάκι τους.

  57. sarant said

    51 Αυτό ακριβώς.

    Και επιπλέον, να συνειδητοποιήσουν τι σημαίνει να ζεις μαζί. Οπότε είναι ακόμα πιο χρήσιμο.

  58. Κουνελόγατος said

    «Είναι άλλο πράγμα να παραδέχεται η κάθε χώρα τις ευθύνες της και να μην επιρρίπτει όλο το άδικο στην άλλη πλευρά και άλλο το να μασκαρεύουμε τις λέξεις. Η εισβολή είναι εισβολή, δεν είναι ούτε επιχείρηση ούτε τίποτα. Αυτό που πρέπει οπωσδήποτε να αποφεύγεται, ακόμα και για λόγους αισθητικής, είναι το λεξιλόγιο ακροδεξιάς προέλευσης, τύπου τα μεμέτια, οι Μογγόλοι, ο προαιώνιος εχθρός και τα τοιαύτα αηδή».

    Νομίζω πως ο Γιάννης Κ. με κάλυψε σχεδόν πλήρως. Από την άλλη ο Ν. έχει δίκιο, όποιος θέλει διχοτόμηση ας το πει ευθέως, ωστόσο ο πληθυσμός έχει αλλοιωθεί πολύ λόγω των εποίκων και δεν ξέρω τι μπορεί να γίνει πλέον.

    Υ.Γ. Ντροπή πάντως δεν θεωρώ καμιά ανάρτηση, εκτός αν έχει προσβλητικό-ρατσιστικό-φασιστικό-δενξερωτιαλλο περιεχόμενο.

  59. sarant said

    56 Δεν πρόσεξες κάτι, όμως. Ο όρος «ειρηνευτική επιχείρηση» ήδη χρησιμοποιείται (στα τούρκικα βεβαίως!) από τα τ/κ μέσα και επειδή ενοχλεί τους ε/κ προτείνεται να αντικατασταθεί από τον «τουρκική στρατιωτική επέμβαση».

    Ενώ ο όρος «εισβολή» ενοχλεί τους τ/κ αλλά ακόμα δεν έχει βρεθεί κοινά συμφωνημένη εναλλακτική.

  60. Κουνελόγατος said

    Ούτε συνεννοημένοι να είμαστε. Πάλι συμφωνώ με τον Γιάννη Κ. (55). 🙂

  61. spiridione said

    48. «ο όρος εισβολή προσβάλλει όσους από τους εισβολείς πιστεύουν ότι ήταν ειρηνευτική επέμβαση». Αυτό δεν το βλέπω, που είναι γραμμένο;
    Στο γλωσσάρι υπάρχει ένας όρος που χρησιμοποιούν οι Τουρκοκύπριοι «ειρηνευτική επιχείρηση» «χαρούμενη (!) ειρηνευτική επιχείρηση» και προτείνεται να χρησιμοποιείται ο όρος «τουρική στρατιωτική επέμβαση» «τουρκική στρατιωτική επιχείρηση» γιατί είναι προσβλητικός για τους Ελληνοκύπριους.

    – από ποιους είναι αναγνωρισμένα νόμιμος;
    Από κανέναν, αλλά με ποιον κάνουμε διαπραγματεύσεις, καθόμαστε στο ίδιο τραπέζι;

  62. Avonidas said

    Και επιπλέον, να συνειδητοποιήσουν τι σημαίνει να ζεις μαζί.

    Σημαίνει, πρωτίστως, ότι η πεθερά τα μαζεύει και πάει σπιτάκι της. Άρα, έχει δουλειά να κάνει κι η τουρκοκυπριακή πλευρά…

  63. Γιώργος said

    [… ένα γλωσσάρι που απευθύνεται σε ελληνοκυπρίους και τουρκοκυπρίους δημοσιογράφους που καλύπτουν τα ενδοκοινοτικά θέματα, και έχει σκοπό να προωθήσει ορολογία που να μην προσβάλλει την αντίθετη πλευρά.

    Θα παραθέσω πιο κάτω τους επιλεγμένους όρους από το Γλωσσάρι για να πάρετε μια ιδέα. Να επισημάνω όμως μια αδυναμία του κειμένου. Όπως θα δείτε, το «λημματολόγιο» είναι ετεροβαρές. Περισσότεροι είναι οι όροι που ενοχλούν τους τουρκοκύπριους παρά οι όροι που ενοχλούν τους ελληνοκύπριους.
    Υπάρχουν και τέτοιοι, όπως πχ ο (μεταφρασμένος στα ελληνικά) όρος «Τρομοκρατική οργάνωση ΕΟΚΑ» ή Άπιστος ή «Ειρηνευτική επιχείρηση» αντί για «τουρκική στρατιωτική επέμβαση». Υπάρχουν, αλλά είναι πολύ λιγότεροι. Δεν έχω εποπτεία του τουρκοκυπριακού τύπου, ιδίως του εθνικιστικού, και των μέσων ενημέρωσης, αλλά υποθέτω ότι θα χρησιμοποιούν και άλλες εκφράσεις μη αποδεκτές από την ελληνική πλευρά. Οπότε, αφού στην εισαγωγή αναγνωρίζεται ότι το Γλωσσάρι δεν είναι τελειωμένη υπόθεση αλλά υπό εξέλιξη, θα ήταν ευχής έργο να συμπληρωθεί στο τουρκοκυπριακό του σκέλος.]

    Ακριβώς εκεί, εφόσον είναι έτσι, βλέπω το πρόβλημα και κακώς κατά τη γνώμη μου κυκλοφόρησε. Ας κυκλοφορούσε όταν θα ήταν όπως έπρεπε γιατί έτσι αδικεί την ελληνινοκυπριακή πλευρά και αυτό δίνει δικαίωματα ποικίλων ερμηνειών.

  64. sarant said

    62 Πράγματι η πεθερά πρέπει να πάει σπίτι της. Όμως υπάρχει και ιστορικό ενδοοικογενειακής βίας πριν τον ερχομό της πεθεράς.

  65. cronopiusa said

    Το φάουλ της Ντόρας

  66. Avonidas said

    #65. Κρόνη, δεν είναι όμηροι, μουσαφίρηδες του Σουλτάνου είναι! Να τα προσέχουμε αυτά 😛

  67. Ατακαμα said

    Επαναλαμβάνω και κλείνω ότι είναι θλιβερό να χουμε δύο μέτρα και δύο σταθμά σε θέματα ανθρώπινων δικαιωμάτων. Τη διχοτόμηση τη φέρνουν όσοι αρνούνται να ανανγωρίσουν και εξωραϊζουν τη βαρβαρότητα της Τουρκίας τη στιγμή μάλιστα που πολλοί τουρκοκύπριοι, ξέρετε οι ορίτζιναλ όχι οι έποικοι-φυτεμένοι από την Τουρκία, την καταγγέλουν γιατί την υφίστανται και οι ίδιοι. Στην Κύπρο δεν υπάρχει μόνο το ετεροβαρές και αποπροσανατολιστικό γλωσσάρι, υπάρχει πχ και ο Σενέρ Λεβέντ.

  68. Alexis said

    #59: Σωστά. Αλλά εξακολουθώ να πιστεύω ότι ο γλωσσικός ευπρεπισμός, αυτή η προσπάθεια για την εξεύρεση «ουδέτερων» εκφράσεων, λειτουργεί πάντα υπέρ του θύτη και κατά του θύματος.
    Αν έναν δολοφόνο τον αποκαλείς «φερόμενο ως δράστη» ο ίδιος έχει κάθε λόγο να είναι ικανοποιημένος.
    Η μάνα του δολοφονημένου όμως έχει κάθε λόγο να διαμαρτύρεται.

  69. cronopiusa said

    Avonidas

    μ’ αρέσουν οι γέφυρες…

  70. ΣΠ said

    Αυτό το γλωσσάρι δεν αφορά τους δημοσιογράφους. Αυτή είναι η γλώσσα που (πρέπει να) χρησιμοποιούν οι πολιτικοί και οι διπλωμάτες που συμμετέχουν στις συνομιλίες και τις διαπραγματεύσεις. Ο δημοσιογράφος θα χρησιμοποιήσει εκείνες τις λέξεις που εκφράζουν καλύτερα τις σκέψεις του και μεταφέρουν αυτό που θέλει να πει στους αναγνώστες του. Όλοι ξέρουμε άλλωστε ότι η γλώσσα κάθε δημοσιογράφου εξαρτάται από την πολιτική του θέση. Άλλη η γλώσσα της Εστίας, άλλη της Καθημερινής, άλλη της Αυγής, άλλη του Ριζοσπάστη.

  71. LandS said

    52 Καλύτερα να μην υπήρχε δηλαδή; Ένα φεγγάρι την προεδρία την είχε η Ελλάδα.
    Για την Ελευθερία του Τύπου γνωρίζεις κάποιον άλλο Διεθνή Οργανισμό που κάνει καλύτερη και αποτελεσματικότερη δουλειά.

    Και για να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Δεν πρόκειται για «πολιτική ορθότητα». Πρόκειται για ένα σύνολο προαιρετικών εκφράσεων από Κύπριους δημοσιογράφους και από τις δύο κοινότητες όταν γράφουν για διακοινοτικά ζητήματα.
    Απλά αυτές οι εκφράσεις έχουν την ελάχιστη δυνατή φόρτιση και για τις δυο πλευρές. Αν κάποιος θέλει να συνεχίζει να χρησιμοποιεί συναισθηματικά φορτισμένες εκφράσεις είναι ελεύθερος να το κάνει.

    Μην έχει όμως αξιώσεις αναγνώρισης της αντικειμενικότητας της κρίσης του.

  72. sarant said

    68 Φερόμενος είναι μέχρι να καταδικαστεί.

  73. LandS said

    70 Για τους δημοσιογράφους που μετέχουν στις πρωτοβουλίες του ΟΑΣΕ και παρόμοιες, αλλά και όσους γράφουν σχετικά άρθρα είναι.
    Αν οι πολιτικοί και οι διπλωμάτες που παίρνουν μέρος στις συνομιλίες και στις διαπραγματεύσεις χρειάζονται τέτοια γλωσσάρια χέστακιάστα

  74. ΣΠ said

    73
    Πάντως εγώ δεν είπα ότι οι διπλωμάτες χρειάζονται το γλωσσάρι. Είπα ότι αυτή την γλώσσα χρησιμοποιούν.

  75. spiridione said

    70. Υπάρχουν πάντως διεθνώς κώδικες δεοντολογίας δημοσιογράφων που δίνουν κατευθυντήριες γραμμές και στο θέμα της χρήσης κατάλληλων λέξεων σε ευαίσθητα θέματα.
    http://www.cmcc.org.cy/code_practice2_gr.html

  76. LandS said

    Είναι και υπέρ της δικιάς μας πλευράς κάποιες εναλλακτικές. Η «πύλη» (kapı) για παράδειγμα γίνεται geçıs noktası ή barikat (σημείο διέλευσης ή οδόφραγμα) αποφεύγοντας την έμμεση αναγνώριση συνόρων μεταξύ δύο κυρίαρχων κρατών.
    Να τα λέμε και αυτά.

  77. Ατακαμα said

    76. Ίδιο πράγμα η πύλη με μια στρατιωτική εισβολή; Με αυτές τις εξισώσεις θα επιτύχουμε την πολιτική ορθότητα και τη συμφιλίωση; Τι εύκολα που τα χετε όλα

  78. Αιμ.Παν. said

    @ 71 Καραμανλής ή τανκς… ?
    Η επιλογή «κάνει καλύτερα τη δουλειά του» δεν υπάρχει…?

    Τεσπα… πολλές συζητήσεις χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα από κατοίκους χώρας που την καταντήσανε beggars can’t be choosers και με παρακάλια και πολιτικές ορθότητες προσπαθεί να ζήσει ήσυχα έστω και μέσα σε μια virtual reality από το παραμύθι «Τα καινούργια ρούχα του Αυτοκράτορα»…

    Γλωσσάρι ή όχι, Συμφωνία Πρεσπών ή όχι, καλά λέει το ρητό «failed with the tanks succeed with the banks»…

  79. ΣΠ said

    75
    Ένας ακόμα λόγος που το γλωσσάρι είναι άχρηστο. Οι δημοσιογράφοι που υποστηρίζουν την χρήση των στρογγυλεμένων όρων το κάνουν ήδη και αυτοί που είναι αντίθετοι δεν πρόκειται να συμμορφωθούν ούτε με εκατό γλωσσάρια.

  80. gpoint said

    Παρατηρώ πως για την Τουρκία χρησιμοποιήθηκε ο όρος «πεθερά» ενώ για την Ελλάδα υποθέτω πως ισχύει το «μητέρα»…

    τη νύχτα αυτή τη λες εσύ φωτιά, εγώ τη λέω δέντρο (Δ.Σαββόλπουλος

  81. LandS said

    Και στον κατάλογο των εκφράσεων που ΔΕΝ βρέθηκε κοινά αποδεκτή έκφραση:…
    Ελληνοκυπριακή Διοίκηση (αντί του, σύμφωνα με τον ΟΗΕ, ορθού Κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Κύπρου)
    Ελληνοκύπριος Ηγέτης (ομοίως Πρόεδρος της Δημοκρατίας)
    Που λένε αυτοί
    Και:
    Ήρωας/Μάρτυρας (χρησιμοποιείται και από τις δυο πλευρές με τη μία να το αρνείται στη άλλη)
    Παράνομες εκλογές και άλλες πολιτικές διαδικασίες (όπως επιμένουν πολλοί εδώ μέσα και τζάμπα φωνάζουν)
    Παράνομα λιμάνια/αεροδρόμια
    Παράνομη Αστυνομία/Δικαστήρια/Θεσμοί
    και άλλα, στα οποία επιμένει η δική μας πλευρά.
    Όχι και τόσο κατάπτυστα πράματα ε;

  82. nikiplos said

    67@, Αγαπητέ Ατακάμα, τη διχοτόμηση την έφεραν με το ζόρι οι εισβολείς κατακτητές το 1974, ενώ στη συνέχεια ήρθε και η ντεφάκτο αναγνώρισή της στη συνδιάσκεψη του 1977. Διζωνικό Ομόσπονδο κράτος. Δεν την έφερε καμία υπαναχώρηση πολιτικών ή μη κύκλων στην Ελλάδα ή την Τουρκία. Εγώ δεν ξέρω άλλον τρόπο να ανατραπεί το διαμορφωμένο status qvo, παρά μόνο εκείνον με τα κουμπούρια…

    Επομένως δυό είναι οι δρόμοι που είναι ντόμπροι:

    α. Επιλέγεις εκείνον με τα κουμπούρια. Αυτό ΔΕΝ σημαίνει τίποτε από αυτά που βλέπουμε στην Κύπρο ή στην Ελλάδα. Τα πούστικα δλδ… Σημαίνει 5 χρόνια στρατό τ’ αγόρια, 3 τα κορίτσια, διαβίου εκπαίδευση για ανορθόδοξο πόλεμο, υποχρεωτική εκμάθηση πολεμικών τεχνών κλπ. Φυσικά μέχρι να εξοπλιστούμε και να είμαστε έτοιμοι για πόλεμο, θα πρέπει τα Κυπριωτόπουλα να σκάνε σαν πυροτεχνήματα από καιρόν εις καιρόν σε τουρκικά εδάφη, επίσης από καιρόν εις καιρόν να σκάνε βόμβες και γίνονται μικροεπεισόδια σε καθημερινή βάση στη μεθόριο. Αυτό και μόνο αυτό σημαίνει συντηρώ το εμπόλεμο, εφόσον δεν αναγνωρίζω τίποτε άλλο από κατακτητες…

    (Καταλαβαίνουμε όλοι ότι κάτι τέτοιο δεν έχουμε δει ούτε … ζωγραφιστό εδώ και 50 χρόνια)

    β. Επιλέγεις την αποδοχή του εκ των πραγμάτων διαμορφωμένου status qvo, αποδέχεσαι την ήττα στον πόλεμο, αποχαιρετάς τα εδάφη που χάνεις, κι αρχίζεις να ζεις μια νέα ζωή με κοινή αλληλοαναγνώριση των δύο ομοσπονδιών / κοινοτήτων. Και φυσικά όλα αυτά τα κάνεις, με ό,τι συνεπάγεται αυτή η οδυνηρή αποδοχή. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα αρχίσεις να τον αγαπάς τον δίπλα, ούτε θα πίνεις αράκ μαζί του… Ούτε φυσικά και εγγυάται ότι στο μέλλον δεν θα θελήσει να στα πάρει όλα… Έχει τα κουμπούρια, έχει τα μαχαίρια και τα πεπόνια. Εσύ, έχεις τα ψοφίσματα του ΟΗΜΕ, τη συμπάθεια της οικουμένης γιατί είσαι θύμα κλπ. Ή όπως το λέει ο μπαρμπα Νιόνιος, φταίνε τα τραγούδια μας φταίει κι ο Λυράρης…

    Τα υπόλοιπα με τα ψοφίσματα του ΟΗΜΕ είναι να ‘χαμε να λέγαμε…

    Και να πω, πως περισσότερο από τους κιοτήδες αντιπαθώ τους ψευτόμαγκες.

    φιλικά πάντα

  83. Avonidas said

    #80. Η μητέρα της νύφης είναι η πεθερά του γαμπρού, και τούμπαλιν. Τα αυτονόητα θα λέμε τώρα;

  84. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  85. venios said

    1) Το γλωσσάρι είναι προαιρετικό και το ακολουθεί όποιος θέλει. Η ύπαρξή του δεν προσβάλλει την ελευθερία κανενός: Ο καθένας μπορεί να χρησιμοποιείόλο ή μέρος του λεξιλογίου του, ή άλλες εκφράσεις. Έχει την ελευθερία επιλογής – τουλάχιστον όση κι αν δεν υπήρχε γλωσσάρι (εκτός κι αν ο εκδότης επιβάλλει/υποβάλλει υποχρεωτική συμμόρφωση).
    2) Ως προς το περιεχόμενο: σίγουρα η επιλογή των λέξεων πολλές φορές δίνει άλλη απόχρωση στο νόημα. Την 21η Απριλίου 1967 άλλοι την ονόμασαν πραξικόπημα κι άλλοι Επανάσταση (και μάλιστα εθνοσωτήρια). Επακολούθησε εθνική κυβέρνηση ή χούντα. Υπάρχει ουδέτερος όρος; Την ανατροπή του Μακαρίου από τον ελληνικό στρατό πρέπει να την πούμε πραξικόπημα ή παρέμβαση;
    3) Σε αρκετές περιπτώσεις ουδέτεροι όροι υπάρχουν: «ο επικεφαλής [ο αξιωματούχος] της τουρκοκυπρικής κοινότητας» είναι προτιμότερος από τα ψευδο-κάτι, κι από το «εγκάθετος του Αττίλα». Από την άλλη δεν νομιμοποιεί την εκλογική διαδικασία που τον ανέδειξε, αλλά τον αναγνωρίζει ντεφάκτο ως συνομιλητή.
    4) Ο Αττίλας δεν είναι προσβλητικός, τουλάχιστον όχι για όλους: Πέρα από την ονομασία της στρατιωτικής επιχείρησης, απαντά σαν κύριο όνομα στην Τουρκία (και την Ουγγαρία). Όπως το όνομα Ναπολέων απαντά σε αρκετές Ευρωπαϊκές χώρες (μεταξύ άλλων και στην Ελλάδα -στη Γαλλία δεν συνηθίζεται, μάλλον θα το θεωρούσαν ιεροσυλία), αλλά όχι στη Ρωσία.ούτε στην Αγγλία.
    5) Προσπαθώ να καταλάβω τη διαφορά μεταξύ εισβολή και (στρατιωτικής) επέμβασης. Η ναυμαχία του Ναυαρίνου ήταν επέμβαση και όχι εισβολή. Αλλά όταν ένας στρατός μπαίνει απρόσκλητος σε ξένα εδάφη είναι και εισβολή και επέμβαση: Οι Ιταλοί στην Ελλάδα το 1940, οι Γερμανοί στην Πολωνία το 1939, οι Ρώσοι στην Τσεχοσλοβακία το 1968, ήταν και εισβολή και επέμβαση. Το ίδιο και η σημερινή εμπλοκή της Τουρκίας στη Συρία ή η δική μας Μικρασιατική εκστρατεία.
    6) Και ένα παράδειγμα όπου η πολιτική ορθότητα όχι μόνο αλλοιώνει το νόημα, αλλά και προσβάλλει (εκτός των άλλων) και το γλωσσικό αισθητήριο: στο γνωστό βιβλίο Ιστορίας της κυρίας Ρεπούση λέγεται πως το 1940 οι Έλληνες απομάκρυναν τους Ιταλούς από τα Ελληνικά σύνορα. Οι λέξεις απώθησαν, απέκρουσαν, αναχαίτισαν, κρίθηκαν προφανώς μη ορθές…

  86. Ατακαμα said

    82. Για τη διχοτόμηση καταλογίζω ευθύνες και στην ελληοκυπριακή πλευρά με τις δράσεις της στο προ 74 καθεστώς. Αυτό που έγραψα εγώ είναι ότι τέτοιου είδους υπεραπλουστεύσεις και ξεπλύματος της τουρκικής βαρβαρότητας δε φέρνουν τη συμφιλίωση όπως διατείνονται οι υποστηρικτές τους αλλά τη διχοτόμηση. Χώρια που οι υποστηρικτές αυτοί απαιτούν το ηθικό πλεονέκτημα του «προοδευτικού» και του «πεφωτισμένου» μέσα σε μια μάζα ανίδεων.

    Συμφωνώ απολύτως ότι μόνο αυτά τα δύο σενάρια που ανέφερες υπάρχουν ως λύσεις και επιλέγω το δεύτερο όσο οδυνηρό και αν είναι.

    Αυτό που με θλίβει περισσότερο είναι ότι ενώ σε άλλες περιπτώσεις τα ανθρώπινα δικαιώματα μπαίνουν σε απόλυτη προτεραιότητα στο ιστολόγιο (βλ. ολοκαύτωμα, διώξεις σλαβόφωνων Ελλάδας, αριστερών κ.α.) για τα θύματα της τουρκικής πειρατείας εδώ και 44 χρόνια ισχύουν άλλα μέτρα και σταθμά.

    Έχει και ο προοδευτισμός τις εξαιρέσεις του φαίνεται.

    Υ.Γ. καμία αντίρρηση να μπαίνουν σε απόλυτη προτεραιότητα τα ανθρώπινα δικαιώματα των κατηγοριών που ανέφερα ενδεικτικά.

  87. Jane said

    Καλησπέρα και συγχαρητήρια για το άρθρο , κύριε Σαραντάκο , γιατί αυτά δεν προβάλλονται από εφημερίδες. Και ενοχλητικά να είναι , πρέπει να γράφονται. Τέτοια άρθρα πρέπει να γράφονται , όχι να σβήνονται.

    Θέλω να πω κάτι, που ίσως να θεωρηθεί άσχετο .
    Ο γείτονάς μου , Βούλγαρος στην καταγωγή, μένει και εργάζεται επί 15 χρόνια στην Ελλάδα. Πρόπερσι άνοιξε η γυναίκα του ένα μαγαζάκι, κάτι σαν μίνι μάρκετ, με προϊόντα που φέρνει από Βουλγαρία. Έχει πολύ καλές τιμές και τον προτιμούμε σε αγορές πολλών ειδών. Η μεγάλη κόρη του τελειώνει του χρόνου το Λύκειο. Η μικρή πηγαίνει στην Πέμπτη δημοτικού. Και τα δυο κορίτσια έβγαλαν το σχολείο , που βρίσκεται στην οδό Βουλγαροκτόνου.
    Δεν ξέρω , πώς το διαχειρίζονται. Εμένα πάντως με ενοχλεί πολύ.
    Αυτό ήθελα να πω..

    ΥΓ. Και να εκφράσω τη θλίψη μου που έχασαν τα Εγγλεζάκια χτες. Δεν πειράζει . Τώρα είμαστε με τη Γαλλία. 🙂

  88. cronopiusa said

    @ 78 Αιμ.Παν.

    @ 71 Καραμανλής ή τανκς… ?
    Η επιλογή «κάνει καλύτερα τη δουλειά του» δεν υπάρχει…?

  89. Pedis said

    Καλά, γίνονται πλέον στα φανερά τέτοιες πρωτοβουλίες όπως αυτή του ΟΑΣΕ. Ο χριστός και η παναγία!

    Πρόκειται για κακοήθεια. Δηλ. τι, δεν μάς αφήνουν ούτε καν την ψευδαίσθηση ότι η ορολογία που χρησιμοποιούμε είναι δική μας; Φρίκη!

  90. Αιμ.Παν. said

    @ 88 Ευχαριστώ.

  91. Γιάννης Κουβάτσος said

    Απ’ το σχολικό εγχειρίδιο της Ε’ δημοτικού το «Βουλγαροκτόνος» έχει απαλειφθεί, Jane (😉).
    Σκέτο Βασίλειος Β’ πλέον. Γαλλία συμπάθεια μεγάλη, αλλά και μεγάλη εκτίμηση σ’ αυτές τις αλητομπαλαδόφατσες παλαιάς κοπής, τους Κροάτες.

  92. NM said

    Sarant #72: Ούτε «φερόμενος». Φερόμενος από ποιόν;
    Ύποπτος: Μέχρι να διατυπωθεί κατηγορία.
    Κατηγορούμενος: Από τη διατύπωση κατηγοριών μέχρι το τέλος της δίκης.
    Πρωτόδικα καταδικασμένος: Από το τέλος της δίκης μέχρι το Εφετείο.
    Δράστης, καταδικασμένος, απατεώνας, κλέφτης ή ότι άλλο θέλετε από την τελεσίδικη απόφαση και μετά.

  93. sarant said

    85.6 Αν λέει «απομάκρυναν» ειναι φυσικά λάθος -και δεν νομίζω να έγινε για λόγους πολιτικής ορθότητας, υπάρχει και η ανεπάρκεια.

    86 Αν συμφωνείς με το δεύτερο σενάριο, δεν θα πρέπει να αλλάξεις και ορισμένους όρους που χρησιμοποιείς; Θα κάνεις διζωνική ομοσπονδία με τον εγκάθετο;

  94. sarant said

    92 Δεκτό.

  95. NM said

    Επί του θέματος θα έγραφα: «Βρε καλώς τον θείο ΟΑΣΕ με το εργαλείο του», αλλά μετά θυμήθηκα ότι άλλο ο ΟΑΣΕ και άλλο ο ΟΑΣΑς.

  96. Ατακαμα said

    93. Προς το παρόν είναι μεν εκλεγμένος αντιπρόσωπος αλλά δεν παύει να είναι και ηγέτης ενός ψευδοκράτους κατοχής. Αν ποτέ δημιουργηθεί μια κρατική οντότητα στα βόρεια της Κύπρου με την αναγνώριση όλων και της Κυπριακής Δημοκρατίας επίσης τότε θα τον αποκαλούμε με την ιδιότητα που θα χει τότε.

    Αλλά ναι ξέχασα δεν υπάρχει ούτε ψευδοκράτος ούτε κατοχή όλα είναι οφθαλμαπάτη.

  97. Dimitris said

    Βουλγαροκτόνου και Πουλχερίας γωνία το ιστορικό(?) DECADENCE!

  98. aerosol said

    Λεπτό το θέμα. Θα μου επιτρεψετε μια αναλογία:

    Η μάνα που θα της σκοτώσουν το παιδί θα ήθελε να βγάλει τα μάτια του δράστη και να τον σκοτώσει. Η συντεταγμένη κοινωνία δεν θέλει να βγάλει τα μάτια του δράστη.
    Ο «Κύπριος δάσκαλος που είδε ,12 χρονών τότε, να σκοτώνονται μπροστά του οι γονείς του.» δεν είναι αποδέκτης αυτού του λεξιλογίου. Το τραγικό του βίωμα δεν μπορεί να είναι το μόνο μέτρο με το οποίο θα κινηθούν 3-4 χώρες 50 χρόνια αργότερα. Όλη η Ευρωπη έχει υπάρξει ατέλειωτο πεδίο σφαγών αλλά για την επιβίωσή μας κάπως αγωνιστήκαμε -και πετύχαμε- να μην χρησιμοποιούμε όρους μίσους ο ένας για τον άλλο. Όχι γιατί δεν υπήρξαν τραγικές αιτίες, αλλά γιατί έπρεπε να συγκατοικίσουμε. Εδώ μάλιστα μιλάμε για μια πρόταση που αφορά μόνο όσους δημοσιογράφους την θεωρήσουν χρήσιμη και όχι κάποιο μπούσουλα που θα καπελώσει κάθε χρήση του λόγου.

    Από την άλλη…
    #43 Πράγματι ο «λόγος ενσωματώνει πληροφορίες για την ίδια την πραγματικότητα.» Σε αυτή την περίπτωση μου φαίνεται κι εμένα ετεροβαρές το λεξιλόγιο. Κατανοώ τον λόγο ύπαρξής του, είμαι σκεπτικός με το αποτέλεσμα. Κάποια πράγματα ξεδοντιάζονται τόσο που η αίσθηση πως ο σκοπός αγιάζει τα μέσα είναι έντονη.

    Ενώ καταλαβαίνω τον αγαπητό Ατακάμα, νομίζω πως στέκεται μονόπλευρα στα πράγματα.
    «Τώρα αν θέλουμε να εξωραϊσουμε τη βαρβαρότητα για να μη θίγεται η «άλλη πλευρά» ε τότε τι να πω.»
    Αν είναι δεδομένο και αναπόφευκτο πως θα συγκατοικήσουμε με έναν γείτονα που δεν θέλαμε, κάποια στιγμή τα εγγόνια μας κάτι πρέπει να κάνουν για να είναι η ζωή τους καλύτερη. Και το βάρβαρο παρελθόν θα καταπιούν, και τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Όπως ανέκαθεν έκανε η ανθρωπότητα για να συνεχίσει να υπάρχει. Αυτό είναι πάντα δύσκολο και πέφτει βαρύ στις άμεσα θιγόμενες γενιές αλλά το κάλεσμα του μέλλοντος πάντα είναι πιο δυνατό. Το ζήτημα είναι με ποιό τρόπο, πόσο ανώδυνα μπορεί να γίνει αυτό και με πόσο λιγότερη απόκρυψη/διαστρέβλωση.

    Θα διαφωνήσω με την εξίσωση του σημερινού θέματος με άλλα περί ανθρώπινων δικαιωμάτων. Η Ελλάδα μπόρεσε να συζητήσει ανοιχτά και χωρίς φόβο τις διώξεις κατά των αριστερών μόνο αφού του στάτους κβο είχε επιβληθεί και πέρασαν δεκαετίες. Πλέον μπορούν να θιγούν οι αλήθειες χωρίς «ρίσκο».Δεν αποτελούν μπαρουταποθήκη. Το πώς θα μιλαγες δημόσια το ’55, το ’65 ή το ’95 για αυτά τα θέματα ήταν διαφορετικό. Οι αλήθειες ίδιες, τα γεγονότα ίδια, όμως η άνεση προσέγγισης ήταν δραστικά άλλη. Το πόσο απομακρυσμένος είσαι από τις συνέπειες των γεγονότων καθορίζει (δυστυχώς ή ευτυχώς) το πώς, σε ποιους και με ποιο τρόπο θα μιλήσεις γι αυτά. Το ολοκαύτωμα τέλειωσε. Το Κυπριακό όχι.

    Όσο για το #77: Η εισβολή είναι όρος για τον οποίο δεν προτείνεται στρογγύλεμα. Οπότε λάθος εξίσωση εντοπίζεις στα λόγια του LandS και κανείς δεν τα βλέπει εύκολα όλα αυτά. Αυτό το αυθαίρετο «εμείς-εσείς» μπορεί να εξυπηρετεί στο να βγει χύμα και τσουβαλάτα ένα συναίσθημα. Αλλά αν εφευρίσκουμε αντιπαλους έτσι, μπορεί να εκτονωθούμε αλλά την αλήθεια δεν την προσεγγίζουμε.

    #18: Διάβασα το άρθρο του κ.Παπαπολυβίου. Δυστυχώς το βρήκα απογοητευτικό. Αντί να μεταφέρει πληροφορία και γνώση σε όλους, εκφράζει συναίσθημα σε ομοϊδεάτες. Περίμενα ανάλυση για το πού ακριβώς μπάζει το λεξιλόγιο και γιατί. Περίμενα μια αντικειμενική ματιά και άρχισα να διαβάζω με ενδιαφέρον το κείμενο που (υποτίθεται πώς) θα απέδιδε κατά το λεξιλόγιο. Βρήκα μια αναληθή και παραπλανητική καρικατούρα. Έλπιζα σε περισσότερα. Θα έχει τους βιωματικούς λόγους του ο άνθρωπος αλλά… κρίμα.

  99. NM said

    Φτουγαμώτο. Στεκομαι διορθωμένος στο #95:
    Ο ΟΑΣΕ είναι αυτός με το εργαλείο!
    Ο ΟΑΣΑ διαθέτει απλώς λεωφορεία.

  100. sarant said

    99 Τα εργαλεία τα καλά τα έχει ο ΟΟΣΑ. Ούτε ΟΑΣΑ, ούτε ΟΑΣΕ.

  101. Jago said

    Έκατσα πρώτα να διαβάσω όλο το γλωσσάρι. Ενώ ναι μεν πολλές αρνητικές εκφράσεις τις αποφεύγω κι εγώ να τις χρησιμοποιώ το σύνολο αυτό είναι σχεδόν αφόρητος ευπρεπισμός γιατί δεν αφομοιώνει τα όποια ιστορικά κριτήρια αλλά τηρεί μια ουδετερότητα υπερβολικά εστιασμένη σε γκρίζες έννοιες που ουσιαστικά εκμηδενίζουν και αποστασιοποιούν τις δυο κοινότητες. Ναι είναι αλήθεια, υπήρξε εισβολή. Αλλά το αποτέλεσμα της εισβολής δεν είναι να ονομάζεται ο στρατός κατοχικός; Κι εδώ παίζει το γκρίζο σημείο «τουρκικός στρατός» κι όχι τουρκοκυπριακός πράμα που αποτελεί σαφή παραδοχή ότι είναι όντως κατοχικός. Δεν μ’ αρέσει αυτό παιχνίδι με τις λέξεις με τις συνεχείς αντιμεταθέσεις κι εναλλαγές όρων γιατί και από κει προκύπτει ότι το γλωσσάρι είναι όντως ετεροβαρές σε σημείο προσβολής.

  102. Γιάννης Κουβάτσος said

    Τα τραγικά βιώματα όμως, Aerosol, δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά. Αφορούν το σύνολο σχεδόν του ελληνοκυπριακού πληθυσμού, αφού ήταν χιλιάδες οι νεκροί, οι τραυματίες, οι αγνοούμενοι, οι πρόσφυγες. Και δυστυχώς η άλλη πλευρά δυναμιτίζει το κλίμα είτε με εμπρηστικές δηλώσεις επισήμων είτε με τα γνωστά πανό που αναρτώνται στα τουρκικά γήπεδα, όταν παίζει εκεί ελληνική ομάδα. Οι σχέσεις εξομαλύνονται με εκατέρωθεν προσπάθειες και καλή θέληση και όχι κατ’ επιταγήν ή με τη χρήση άοσμου λεξιλογίου.

  103. Αιμ.Παν. said

    Μιας και δεν αναφέρθηκε εδώ μέχρι στιγμής, υπάρχει αλήθεια κάποιο αντίστοιχο γλωσσάρι με «τύπους ευγενείας» για χρήση, εθελοντική, ισραηλιτών δημοσιογράφων όταν αναφέρονται στα γεγονότα του Β’ΠΠ, όπως π.χ. χώροι ανοιχτής φιλοξενίας για το Νταχάου ή ντουσιέρες/καυστήρες για τις γνωστές εγκαταστάσεις, κλπ.

    ΚΑΙ πριν βιαστείτε, όχι δεν κάνω συγκρίσεις ούτε τρολάρω, αλλά για κάτι αντίστοιχο συζητάμε, ειδικά για όσους ισραηλίτες κατοικούν σχετικά κοντά στην Γερμανία…

    Αν η μεταπολεμική Γερμανία ζήτησε συγγνώμη για τα αίσχη της, κάτι παρόμοιο επιβάλλεται να κάνει κι Τουρκία, πριν αρχίσουμε να ‘μαλακώνουμε’ τις λέξεις, αλλοιώς μάλλον πάσχουμε από το Σύνδρομο της Στοκχόλμης, ως λαός…

    Come to think of it, σίγουρα πάσχουμε από το Σύνδρομο της Στοκχόλμης έτσι που αντιμετωπίζουμε τον κάθε δυνάστη μας, παρελθόντα και παρόντα.

    Υ.Γ. ελπίζω να μην χρειάζεται αποσαφήνηση των όρων ισραηλίτης/ισραηλινός…

  104. sarant said

    103 Αν νομίζεις ότι η ευθύνη της Τουρκίας για το Κυπριακό είναι τόσο πρόδηλη και τόσο μονομερής όσο αυτή που βαραίνει τους Ναζί για το Ολοκαύτωμα, η μπάλα βγήκε όχι απλώς αράουτ αλλά στο απέναντι γήπεδο.

  105. Αιμ.Παν. said

    @ 104 Οχι δεν συγκρίνω βάσει ευθύνης, μονομερούς και πρόδηλης, αλλά βάσει πραγματικότητας γεγονότων, και πάλι όχι όσον αφορά τον βαθμό.
    Σαφώς και είναι διαφορετική η κλίμακα, αλλά η ουσία, το σκεπτικό, είναι το ίδιο…
    Η πλευρά που περισσότερο επλήγη κάνει τις περισσότερες προσπάθειες να στρογγυλέψει τα πράγματα, η άλλη πλευρά πολύ λιγότερα.

  106. ΣΠ said

    Ειρήνη Χαραλαμπίδου, βουλεύτρια ΑΚΕΛ: Το θέμα για το γλωσσάρι δεν πέρασε απο την κοινοβουλευτική συνέλευση του ΟΑΣΕ.

  107. Mπετατζής said

    και μια άλλη άποψη από κυπριακό μαρξιστικό ιστολόγιο http://agkarra.com/%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%80%CE%AC%CE%B8%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%B1%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%8D-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8E/ έχει ασχοληθεί πολύς κόσμος πάντως

  108. aerosol said

    #102
    Θα συμφωνήσω εν μέρει.
    Οι σχέσεις δεν εξομαλύνονται κατ’ επιταγή. Η χρήση -από συγκεκριμένους φορείς- ενός μελετημένου λεξιλογίου θα μπορούσε να είναι ένας ελάσσων τρόπος. Το συγκεκριμένο είναι όντως πιο όσμο από όσο θα ήθελα. Ως γενική ιδέα, η εθελοντική χρήση ενός γλωσαριού δεν με βρίσκει αντίθετο.
    Τώρα, για το «σύνολο σχεδόν του ελληνοκυπριακού πληθυσμού» έχω σοβαρές ενστάσεις. Το σύνολο ΤΟΤΕ, τώρα βρισκόμαστε 44 χρόνια μετά. Ιστορικά, αυτό είναι σχεδόν 2 γενιές (που συνήθως υπολογίζονται στην 25ετία). Το μεγαλύτερο κομμάτι του ελληνοκυπριακού πληθυσμού έχει βιώσει αυτή την ιστορία από δεύτερο χέρι, και οι παλιοί δεν έχουν όλοι την ίδια στάση. Δεν είμαι ειδικός, ούτε έχω μεγάλη εμπειρία από Κύπρο, αλλά οι λίγοι Κύπριοι που έχω γνωρίσει δεν φλέγονται από θυμό και πόνο, ούτε κοιμούνται και ξυπνούν με το «Δεν ξεχνώ». Βιώνουν το κυπριακό σαν ένα βαρίδι από το οποίο θα ήθελαν να απαλλαχτούν. Ανεκδοτολογικά μιλάω και δεν είμαι καν σε θέση να κρίνω την στάση τους.

    #103
    Δεχόμενος την αναλογία της απαγωγής, οι ειδικοί προτείνουν πως αν δεν μπορείς να τσακίσεις τον απαγωγέα σου, κάνεις αυτό που χρειάζεται για να παραμείνεις ζωντανός.
    Αν υπερτερεί, έχεις πάντα την επιλογή να πεθάνεις ηρωικά στην απέλπιδα προσπάθεια να τον αφοπλίσεις. Αλλά ΕΣΥ, ο ίδιος, ο απαχθείς. Όχι κάποιος άλλος που το περιμένει από σένα πίνοντας καφέ σπίτι του.
    Το Σύνδρομο της Στοκχόλμης περιγράφει το περίεργο φαινόμενο του να τον λατρέψεις και να είσαι υπέρ του. Το οποίο δεν έχει σχέση με ότι συζητάμε.

    Για την Γερμανία θα προσθέσω και μια μικρή λεπτομερειούλα: την ισοπέδωσαν ίσαμε το Βερολίνο, πριν πει συγνώμη.
    Επειδή δεν βλέπω κανέναν πρόθυμο να πάρει την Πόλη και την Άγκυρα αύριο-μεθαύριο, θα έλεγα πως αναγκαστικά κινούμαστε διαφορετικά.

  109. sarant said

    107 Ενδιαφέρον

  110. Ατακαμα said

    108 Δεχόμαστε λοιπόν ότι η μόνη ρεαλιστική οδός απέναντι στην Τουρκία, που είναι μια ισχυρότερη δύναμη απο μας, είναι το λεγόμενο appeasement. Σύμφωνοι, αλλά να κατατάσσουμε το συγκεκριμένο γλωσσάρι και τις όποιες ενέργειες ευπρεπισμού της βαρβαρότητας στην πολιτική αυτή. Δεν υπάρχει λόγος να τις προβάλλουμε σαν πρόοδο και σαν, δήθεν, μια κοινωνία που επιτέλους πάει μπροστά και ανοίγει το μυαλό της.

  111. Λ said

    !!!!

  112. LandS said

    91 και σωστά. Όσο ζούσε ο ίδιος, ο αδελφός του ή οι ανιψιές του, κανείς δεν διανοήθηκε να τον αποκαλέσει έτσι. Το επίθετο Βουλγαροκτόνος του το έδωσαν μεταγενέστεροι για να τον κακολογήσουν.
    Εξ άλλου δεν σκότωσε Βούλγαρους, παρά μόνο σε μάχη. Ότι τύφλωσε καμιά δεκαριά χιλιάδες αιχμαλώτους ναι τους τύφλωσε αλλά δεν τους σκότωσε. Τα ίδια πάνω-κάτω χρόνια όντως σκότωσε αιχμαλώτους. Άραβες, αυτοί δεν ήταν Χριστιανοί για να είναι αμαρτία.

  113. LandS said

    107 Θα περίμενα από ένα σοβαρό κείμενο να μην έλεγε «…είναι υποτιμητικό όπως λέει το γλωσσάρι» γιατί το γλωσσάρι δεν λέει τίποτα τέτοιο. Λέει ότι κάποια πλευρά εκλαμβάνει ως υποτιμητικό το άλφα ή το βήτα.
    Τώρα, αν μία πλευρά από τις δύο πρέπει να θεωρηθεί απριόρι ως εθνικιστική τότε λέμε το γλωσσάρι κακώς φτιάχτηκε και πάμε για άλλα.

  114. spiridione said

    106
    – το θέμα για το γλωσσάρι δεν πέρασε από την κοινοβουλευτική συνέλευση του ΟΑΣΕ. «Η πρωτοβουλία ανήκε σε άλλο εντελώς ξεχωριστό τμήμα»

    Δεν ξέρω τι εννοεί. Το γλωσσάρι είναι μέρος του ‘The Cyprus Dialogue Project’ του OSCE Representative on Freedom of the Media.
    https://www.osce.org/representative-on-freedom-of-media/cyprus-dialogue

  115. cronopiusa said

    άλλο ΟΑΣΑ, άλλο ΟΑΣΕ, άλλο ΟΟΣΑ

  116. (106) Ωραίο το «βουλεύτρια»! Ο Νικοκύρης οπωσδήποτε θα το επικροτήσει 🙂

  117. Γιάννης Κουβάτσος said

    112: Σωστά, γιατί στο παλαιότερο εγχειρίδιο υπήρχε το «Βουλγαροκτόνος» και ήρθα σε δύσκολη θέση, όταν δίδαξα το μάθημα σε μια τάξη που υπήρχε και μια εξαιρετική μαθήτρια βουλγαρικής καταγωγής.

  118. ΣΠ said

    91
    Έχει απαλειφθεί και το «Τουρκοφάγος» για τον Νικηταρά;

  119. atheofobos said

    88
    Στην πρώτη φωτογραφία με το υπογραμμισμένο κείμενο με αναφορές χωρίς στοιχεία και ονόματα για την Novartis, αυτό δεν προκαλεί καμία εντύπωση αν διαβάσει κανείς το όνομα του εκδότη της: Μένιος Φουρθιώτης
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%AD%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%A6%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B8%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B7%CF%82

  120. Πάντως επί επταετίας, το γνωστό άζμα «Νά’τανε το ’21» άλλαξε τον στίχο του «μια Τουρκοπούλα αγκαλιά» σε «μιαν ομορφούλα αγκαλιά», κατόπιν διαβήματος της πρεσβείας. Της τουρκικής.

  121. leonicos said

    Δυστυχώς μπαίνω αργά λόγω διαφόρν προβλημάτων

    Αν όμως αναγνωρίζεις την ανάγκη να μην τον δεις ως αντίπαλο αλλά ως συνομιλητή

    Μερικές φορές ο συνομιλητής το παίζει συνομιλητής και δεν παύει να είναι αντίπαλος. Αν δεν ήταν αντίπαλος, δεν θα υπήρχε θέμα συνομιλιών. Εθελοτυφλούμε όταν λεμε ‘είναι συνομιλητής και όχ αντίπαλος’. Αποσκοπεί να πάρει, ή να κρατήσει αυτό που πήρε παράνομα

  122. Γιάννης Κουβάτσος said

    118: Ναι, έχει απαλειφθεί και το Τουρκοφάγος.

  123. leonicos said

    120

    Αστεία παρέμβαση. Προσβλήθηκε η Τουρκία από αυτό; Δεν είναι αλήθεια ότι οι τουρκοπούλες είναι υπέροχες;

    Εγώ τις βρισκω εξαιρετικές, και δεν εννοώ κατ’ ανάγκην ‘αγκαλιά’. Υπάρχουν τόσα πολλά που μπορείς να κάνεις μ’ έναν τούρκο, όσα και μ’ ένα ελληνα, ιταλό, ισπανό και σέρβο, για να μην επεκταθώ στον παγκόσμιο χάρτη

  124. dryhammer said

    Στο λίκνο του #119 διαβάζω: «περίπαιξε τις πολυάριθμες κατηγορίες για τη χρήση περούκας» , «όπου επίτευξε σημαντικές πωλήσεις». It’s Greek to me

  125. Μαρία said

    120
    Και στο Μακεδονία ξακουστή στη νεότερη εκδοχή άλλαξαν τους Βούλγαρους σε βάρβαρους.

  126. leonicos said

    122 Παραμένει στον Καραγκιόζη. Μπορεί να έχει καταντήσει περιθωριακό θέαμα από πλευράς παρακολούθησης, εχει όμως τους λάτρεις του, τους οπαδούς του κι εκείνους που επιμένουν.

  127. leonicos said

    119 Αθεόφοβε

    όπου επίτευξε σημαντικές πωλήσεις

    βλ επίτευξε

    το ψάρεμα απο το βιογραφικο του που λινκάρης. Δεν την ήξερα τη διασημότητα, διαδοχο της Ψινακη στα της Τζούλιας Αλεξανδράτου

  128. leonicos said

    124 Dryhammer

    το ειδες κι εσυ. Εγώ, ρε συ, το κατάλαβα! Λέτε να πάσχω από κατι;

  129. sarant said

    114 Βασικά υπεκφεύγει. Το Γλωσσάρι δεν θα μπορούσε να περάσει από την Κ.Συνέλευση, όπως δεν περνάει από τη Βουλή το βιβλίο της ιστορίας.

  130. Γιάννης Κουβάτσος said

    Είναι ευαίσθητα αυτά τα θέματα, τι να κάνουμε…Να θυμηθούμε και τη διαμαρτυρία του Κύπριου υπουργού Παιδείας Ουράνιου (έλεος!) Ιωαννίδη προς τον ομόλογό του Πέτρο Ευθυμίου, επειδή το ελληνικό σχολικό εγχειρίδιο ιστορίας της γ’ λυκείου περιείχε την πρόταση «Την εποχή που ο Τρίτος Κόσμος συγκλονιζόταν από ριζοσπαστικά αντιαποικιακά κινήματα, που έδιναν προτεραιότητα όχι μόνον στην εθνική απελευθέρωση αλλά και στην κοινωνική πρόοδο, στην Κύπρο η ΕΟΚΑ του στρατηγού Γρίβα πρόβαλλε έναν κοινωνικά υπερσυντηρητικό εθνικισμό».
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.kathimerini.gr/843495/article/politismos/vivlio/sxolika-vivlia-poy-kophkan-ws-erga-yeydoys&ved=2ahUKEwjI3JL0g5rcAhXM-KQKHRI8Ca8QFjAGegQIBRAB&usg=AOvVaw2ImHHTShR59caWg_8EFKY-

  131. Chr said

    Πρώτον και κύριον, οι μόνοι που έχουν δικαίωμα να προσβάλονται από τη λέξη Αττίλας είναι οι Ούνοι και μάλιστα από τη χρήση τους από τους Τούρκους.

    Κατα δεύτερον, οι λέξεις έχουν μεγάλη σημασία. Ο ηγέτης της Τουρκοκυπριακής κοινότητας είναι ισότιμος με τον ηγέτη της Ελληνοκυπριακής κοινότητας. Όμως είναι κάτι σαν πρόεδρος συλλόγου μπροστά στον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Όχι τίποτα άλλο, ο πρόεδρος είναι και ντε φάκτο ηγέτης της Τουρκοκυπριακής κοινότητας. Επίσης το να παίρνεις ίσες αποστάσεις μεταξύ θύτη και θύματος είναι σαν να παίρνεις θέση υπέρ του θύτη. Τουλάχιστον έτσι έχω μάθει. Στις διαπραγματεύσεις το έχουν λύσει πάντως.. είναι απλά εξοχότατοι κύριοι.

    P.S. Σύλληψη: αυτό είναι ενδιαφέρον. Η σύλληψη γίνεται μόνο από επίσημη αρχή. Εκτός αν πούμε ότι η κάθε οργανωμένη ομάδα μπορεί να προβαίνει σε συλλήψεις. Εγώ προτείνω τον όρο citizen’s arrest αν έχουν θέμα με τον όρο «απαγωγή». Είναι και λίγο τρολαριστικό και μου αρέσει περισσότερο έτσι. πχ » Τουρκοκύπριοι προέβησαν σε citizen arrest σε έναν πολίτη για xyz λόγους. Μέχρι στιγμής δεν τον έχουν παραδώσει στις νόμιμες αρχές της Κυπριακής δημοκρατίας για τα περαιτέρω».

    P.S. 2. Όλες οι εναλλακτικές λέξεις είναι νομιμοποιούν την κατοχή και εξισώνουν την κατοχική διοίκηση με την νόμιμη κυβέρνηση. Μου θυμίζει λίγο την Γαλλία του Βισί.

  132. sarant said

    131 Με οπτική θύτη και θύματος, πάντως, συνεννόηση των δύο κοινοτήτων και επανένωση του νησιού δεν μπορεί να γίνει.

  133. dryhammer said

    128. το λέμε όμως; Στο πρώτο ενικό του ενεστώτα πως είναι; Και, περιπαίζω τις κατηγορίες; Νιώθω πως έμαθα άλλη γλώσσα (εγώ, τότε).

  134. Γς said

    91:

    [ξαναμπαίνω να μαζέψω τους χαρακτηρισμούς μου περί ντροπής κλπ Σχ 25 & 45]

    Βασίλειος Βουλγαροκτόνος κι ο Βασίλειος Κωστέτσος. Ο συμπαθέστατος.
    Που είχε την ατυχία να είναι καλεσμένος του Αντρέα Μικρούτσικου σε μια εκπομπή του.

    -Λοιπόν Βασίλειος. Σαν να λέμε Βασίλειος ο Βουλγαροκτόνος.

    -…

    -’Η παλουκοκτόνος;

    Τόσο μαλάκας ο ένας και τόσο βλάκας ο άλλος που έμεινε στην εκπομπή…

  135. leonicos said

    @103

    Υπάρχουν άνθρωποι, και δη ισραηλίτες (δηλ. εβραϊκου θρησκεύματος ή οικογενειακής προέλευσης) δημοσιογράφοι που χαρακτηρίζουν χώρους ανοιχτής φιλοξενίας τα στρατόπεδα συγκέντρωσης;

    Μπορεί… αλλά φαίνεται πως η μέση κάποιων είναι πολύ μαλακή και ο πισινός τους χαίνει απροκάλυπτα, και ζητάω συγγνώμη για τη χυδαιότητα μου, αλλά πια!!!!

    Η μεταπολεμική Γερμανία ζήτησε συγγνώμη για τα αίσχη της. ,…Η μεταπολεμική Γερμανία ζήτησε συγγνώμη για αίσχη που δεν διέπραξε. Φυλαχτήτε όμως από την μετά-μετα-μεταπολεμική Γερμανία, ή όποιον άλλον τα επαναλάβει.

    Και πιστευω οτι η Κύπρος κάνει κάτι ανάλογο με τους πιο πάνω δημοσιογράφους, όταν αντί να μέμφεται την Ελλάδα με τον Σαμψων και τον Γρίβα, τα βάζει με την Τουρκία. Ποιοι προκάλεσαν τον διαχωρισμό των κοινοτήτων;

  136. Jane said

    «Καιρός φέρνει τα λάχανα , καιρός τα παραπούλια». Όπως απαλείφθηκαν οι τουρκοφάγοι κι οι βουλγαροκτόνοι από τα βιβλία μας (δυστυχώς όχι από τα οδωνύμια), έτσι θα απαλειφθούν κι άλλα πολλά με το πέρασμα του χρόνου.
    Στην Κύπρο οι νέοι των δυο κοινοτήτων διασκεδάζουν μαζί σε φεστιβάλ και κοινωνικές εκδηλώσεις κι έχουν αναπτυχθεί σχέσεις. Φυσικά δεν είναι ανιστόρητοι ,επειδή γεννήθηκαν χτες (καλή ώρα ο Μητσοτάκης που δεν ήξερε τι έγινε το ’65 και το ‘630. Αλλά ζουν μαζί οι άνθρωποι. Η ζωή τους αναγκάζει. Κι αν θέλουν ένωση, θα προσαρμόσουν τον λόγο τους ,για να συμπορευτούν πιο εύκολα.

  137. leonicos said

    @ 131

    Άσχετο με το ποιος ήρξατο χειρών αδίκων, συμφωνώ με το σκεπτικό σου, αλλά από τη νότια πλευρά

    Η βόρεια πλευρά μπορεί να πει ακριβώς το ίδιο.

    Ποιος καθορίζει ποιος είναι ο πρόεδρος; Γιατι να μην ασκήσουν και οι βόρειοι τη ίδια πολιτική, ισχυριζόενοι ότι αυτοί παρενέβησαν υπέρ της ν0ομιμότητας που κατέλυσε ο Σαμψών;

  138. leonicos said

    @15

    Νίκιπλε, τι ωραία που τα είπες του Γς!

    Δεν μπορούμε ολοι να γίνουμε Γς, να περναμε έξω από θηλέων και να πέφτουν τα μπαλκόνια!

  139. Λάζαρος Μ. said

    Άλλη μία εμπεριστατωμένη τοποθέτηση του οικοδεσπότη, με στέρεη επιχειρηματολογία, χωρίς παρωπίδες και προκαταλήψεις. Χαίρομαι να τον διαβάζω.

  140. leonicos said

    @135 ΛΕΏΝΙΚΕ ΠΡΟΣΕΧΕ

    Φυλαχτήτε – φυλαχτείτε

    καταργήθηκε το η

  141. sarant said

    139 Νάσαι καλά αγαπητέ!

  142. Γς said

    131:

    Αττίλας υπάρχει σαν όνομα στους Τούρκους.

    Αλλά και Τζένγκις. Ετσι έλεγαν ένα φοιτητή μου από την μειονότητα της Θράκης. Γλυκούλης. Καμιά σχέση με τον αιμοβόρο Μογγόλο κατακτητή Τζένγκις Χαν.

    Σας έχω ξαναμιλήσει για το σουνέτι [περιτομή] του:

    Και του λέω:

    -Καλά μωρέ πως έγινε; Δεν πόνεσες;

    -Μου είπαν. «Να το πουλάκι!». Κάνω να δω το πουλάκι πάνω στο δέντρο και …τσάφ! Το ξυράφι στο δικό μου πουλάκι.

  143. aerosol said

    #110
    Δεν θεωρώ μονόδρομο κάποιον συνεχή εξευμενισμό του «άλλου».
    Πάντως το γλωσσάρι έχει σκοπό ένα αμοιβαίο appeasement, ελπίζοντας να διατηρήσει την αξιοπρέπεια όλων των εμπλεκομένων.
    Δεν πιστεύω πως τα καταφέρνει πολύ καλά και δεν το υπερασπίζομαι. Αλλά δεν θεωρώ a priori διαστρεβλωτική και ενάντια στα συμφέροντά μας οποιαδήποτε τέτοια προσπάθεια. Θα μπορούσε να είναι δείγμα μιας κοινωνίας που πάει μπροστά. Όταν πας μπροστά πίσω σου δεν αφήνεις μόνο ροδοπέταλα αλλά και οδυνηρά πράγματα που έγιναν μόνιμα ακόμα κι αν δεν το επιθυμείς. Και, ναι, μιλάω για αίμα και νεκρούς και βαρβαρότητες και έντερα και χυμένα μυαλά και καμμένα σπίτια. Κάπως προχωράς τελικά.

    Στην τελική δεν μου πέφτει λόγος. Ας μην προχωρήσουν. Δεν είμαι Κύπριος, δεν ζω εκεί. Συνειδητοποιούμε όλοι εξίσου πως έχουμε άποψη ενώ είμαστε -από αρκετές πλευρές- έξω από τον χορό;

  144. Γς said

    Και να μην ακούω να αποκαλείτε «αποβατικά» τα πάμπολλα σκαφοειδή μεταφοράς προσωπικού του Τούρκικου ναυτικού, που καραδοκούν έτοιμα για ρεσάλτο απέναντι απ τα νησιά μας.

    Ούτε «κατοχική» την Προσωρινή Τουρκική Διοίκηση των Νήσων μας

  145. aerosol said

    Τώρα μου το λες; Δεν το πήρα είδηση, 1,5 χρόνο κάπου εκεί… Μου έλεγαν πως απέναντι ήταν η Σουηδία.

    Άκυρο, παιδιά, ξεχάστε το γλωσσάρι, Να τους πούμε για τις μανάδες τους καλύτερα.

  146. Αρχαιοελληνιστής said

    Επειδή λείπει σε άδεια ο ειδήμων του Ιστολογίου περί τα Βυζαντινά, κ. Σμερδαλέος, η δέ κλίκα των Μεταλληνιστών (Blog-oti-nanai, Ριβαλντίνιος κλπ.) μονάζει σε γνωστό μοναστήρι, επιτρέψτε μου να κάνω εγώ ένα σύντομο μάθημα Ιστορίας και Πολιτικής Ορθότητος, αφού (είναι ηλίου φαεινότερον ότι…) αυτό είναι και το θέμα της παρούσης αναρτήσεως…

    1) ΜΑΘΗΜΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ: Στο σχόλιο 112 (6.35 μ.μ.) ο κ. Lands υπαινίχτηκε ότι το προσωνύμιο «Βουλγαροκτόνος» δόθηκε από τους μεταγενέστερους στον Βασίλειο Β’ για να τον κακολογήσουν. Ούτε ο κύρ Γιάννης Κουβάτσος στο 117, ούτε ο κύρ Γιάννης από την Ραφήνα (Γς) που αναφέρθηκαν στον Βουλγαροκτόνο θεώρησαν πρέπον να διορθώσουν την γκάφα του κ. Lands, προφανώς διότι αγνοούν και οι ίδιοι το θέμα:

    Ο πρώτος που απεκάλεσε «Βουλγαροκτόνο» τον Βασίλειο Β΄ ήτο ο Βυζαντινός χρονογράφος Νικήτας Χωνιάτης (1155-1216) που γεννήθηκε μόλις 30 χρόνια μετά την κοίμηση του Βουλγαροκτόνου. Δεύτερος ήταν περίπου την ίδια εποχή ο σπουδαίος Βυζαντινός λόγιος και θεολόγος Νικόλαος Μεσαρίτης

    Ακόμα πιό ενδιαφέρον είναι το γιατί ο Χωνιάτης απεκάλεσε «Βουλγαροκτόνο» τον Βασίλειο Β΄:. Για να φιλοτιμηθεί ο χριστιανούλης αυτοκράτωρ Ισάακιος Β΄ Άγγελος να στρώσει τον κώλο του κάτω και να πολεμήσει τους Βουλγάρους και τους Βλάχους, που εκείνη την εποχή οργίαζαν, ενώ οι αποβλακωμένοι από την Ορθοδοξία Βυζαντινοί ομφαλοσκοπούσαν και επεκαλούντο απλώς την βοήθεια της Παναγίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι το παρατσούκλι «Βουλγαροκτόνος» έγινε ΑΜΕΣΩΣ ιδιαίτερα αγαπητό στους Βυζαντινούς. Με αποτέλεσμα να το πληροφορηθούν και οι Βούλγαροι, και γύρω στα 1205 ένας τσάρος τους (ο περίφημος Καλογιάννης) να αυτοαποκληθεί «Ρωμαιοκτόνος» για να κοντράρει τον Βουλγαροκτόνο, όπως σαφώς γράφει στην ιστορία του ο Γεώργιος Ακροπολίτης

    2) ΜΑΘΗΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΡΘΟΤΗΤΟΣ: Όλα τα παραπάνω το Επιτελείο μας προσπάθησε 3 φορές να τα περάσει στο λήμμα Βασίλειος Β΄ της Βικιπαιδείας, αλλά τρείς φορές μάς τα αφαίρεσαν για λόγους πολιτικής ορθότητος!.. Αντίθετα, η αγγλική Wikipedia στο δικό της λήμμα για τον Βουλγαροκτόνο μάς επέτρεψε να τα γράψουμε φόρα – παρτίδα:

    «The first recorded coupling of the term Boulgaroktonos with Basil II dates from a number of generations after his death. It appears to have entered common usage among the Byzantines at the end of the 12th century, when the Second Bulgarian Empire broke away from Byzantine rule and the martial exploits of Basil against the Bulgarians became a theme of imperial propaganda. Thus it was used by the historian Niketas Choniates and the writer Nicholas Mesarites, and consciously inverted by the Bulgarian ruler Kaloyan, who called himself «Roman-slayer» (Rhomaioktonos)»

    ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Καλή η πολιτική ορθότης, αλλά μόνο όταν και οι άλλοι είναι πολιτικώς ορθοί. Όταν οι άλλοι τα λένε φόρα – παρτίδα κι εσύ ανησυχείς για την πολιτική ορθότητα, βρίσκεσαι στην ίδια θέση που ευρίσκοντο οι Πρώτοι Χριστιανοί αντιμετωπίζοντας τα λιοντάρια του Κολοσσαίου…

  147. Γς said

    Για τον Αγιο Παΐσιο στο ΑΡΤ τώρα ,που ‘κοιμήθηκε το 1992 εν Κύριω‘ [εν Κυρίω, θέλει να πει]
    Και μετά λέει για τον ‘Αγιο‘ Νεκτάριο Καμάριζας του Λαυρίου.

    Αυτόν τον είχα γνωρίσει

    Καμάριζα και η εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου με τον μακαρίτη πια «άγιο» παπα Νεκτάριο του εκεί.

    Και τάμα το είχε κάνει η θεούσα [μακαρίτισσα κι αυτή πλέον] κυρά μου να τον επισκεφτεί για την ”ευλογία” του μετά από μια δύσκολη εγχείρηση που είχε.

    Ο παπούλης όμως την έγραψε κανονικά, ούτε που της έδωσε σημασία (λόγω του χρώματος της ίσως).

    Και τον έπιασα ιδιαιτέρως:

    -Βρε ξέρεις ποια είναι αυτή; Κολλητή (τάχα μου) του Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής. Επικεφαλής της Υπάτης Αρμοστείας της Ορθοδόξου Ιεραποστολής (και άλλα τέτοια ακαταλαβίστικα και εντυπωσιακά).

    Οπότε πάει και την βρίσκει με ανοικτές αγκάλες:

    -Ω Αγαπητή εν Χριστώ αδελφή. Πόσο μεγάλη χαρά νοιώθει η ταπεινότητά μου που μας επισκευτήκατε. Τους θερμούς χαιρετισμούς μου στον (μακαρίτη πλέον, που έπεσε με το ελικόπτερο στο Αγιο Ορος) Πατριάρχη και Πάπα [της Αλεξάνδρειας].

    -Μα για ποιον Πάπα μου έλεγε;

    -Της Ρώμης

  148. ΚΩΣΤΑΣ said

    Γενικά, είμαι υπέρ της χρήσης ενός γλωσσικού κώδικα που αμβλύνει ή καταλαγιάζει, πάθη, μίση και αποτρέπει πιθανότητες όξυνσης μεταξύ εθνών, λαών ή και ομάδων με διαφορετικές ιδεολογικές, θρησκευτικές, πολιτικές, ποδοσφαιρικές κλπ επιλογές.

    Τους θιασώτες αυτής της αντίληψης τους εμπιστεύομαι μόνο όταν αυτό το εννοούν και το πράττουν αδιάκριτα προς όλες τις κατευθύνσεις και όχι επιλεκτικά. Επίσης αυτό προϋποθέτει ειλικρινή και αμοιβαία διάθεση αλληλοκατανόησης.

    Έρχομαι στο κυπριακό. Η εισβολή δεν μπορεί να αναιρεθεί ως γεγονός. Μπορεί όμως να συμφωνηθεί η αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων, μόλις υπάρξει μια κοινά αποδεκτή κατά τα άλλα λύση μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Και αυτό δεν φαίνεται πουθενά στον ορίζοντα.

    Επίσης, θα ήταν μια ενδεικτική κίνηση καλής θέλησης αν η Τουρκία έδινε μια πειστική εξήγηση για τους 1619 αγνοούμενους. Δεν χάθηκαν στην αντάρα του πολέμου, ήταν συντονισμένο σχέδιο εξόντωσης. Ακόμη, μια παραπομπή σε δίκη των δολοφόνων του Σολομού και του Ισαάκ θα έδειχνε τις όντως καλές προθέσεις της Τουρκίας.

    Επειδή τίποτα από τα παραπάνω δεν συμβαίνει, θα μου επιτρέψετε να κρατάω τις επιφυλάξεις μου για το άδολο των προθέσεων της αναφερόμενης στο κείμενο ομάδας δημοσιογράφων.

  149. sarant said

    Μια αριστερή κριτική στο «Γλωσσάρι»:

    http://cyprusnews.eu/giorgos-koukoumas/7816042—-lr—.html

  150. ΚΩΣΤΑΣ said

    Ας έρθουμε και στα δικά μας με την Τουρκία. Η Ρεπούση, στα πλαίσια της άμβλυνσης του μίσους μεταξύ των δύο λαών, χρησιμοποίησε την έκφραση «συνωστισμός της Σμύρνης». Και τί ακούγαμε μέχρι πριν λίγες ημέρες από όλους ανεξαιρέτως τους Τούρκους πολιτικούς – πλην Κούρδων – όταν μιλούσαν στην Σμύρνη; Έλληνες, εδώ πνίξαμε τους παπούδες σας, η θάλασσα είναι γεμάτη από τα κόκαλά τους, το ίδιο σας περιμένει και εσάς.

    Κατά τα άλλα, η προοδευτική διανόηση στη χώρα μας, 😉 δεν παύει συνέχεια να μας εγκαλεί για το πόσο κακοί είμαστε απέναντι των βορείων και εξ ανατολών γειτόνων μας.

  151. Μαρία said

    149
    Andri Neocleous
    Είσαι Τουρκος;

    Giorgos Koukoumas
    Νεοζηλανδός με ανταύγειες Βολιβίας
    🙂

  152. Γς said

    Ο θεός να τους ελεήσει [αυτόν τον ΚουΚουΜα Πολλά κάπα βλέπω, που κάνουν το παιδί κλπ]

    που θά’ λεγε κι η δικιά μου Κύπρια

  153. Γς said

    152->149

  154. Γιάννης Κουβάτσος said

    Άλλο τα Σκόπια, άλλο η Τουρκία, Κώστα. Δύο εντελώς διαφορετικά θέματα. Υπάρχει όντως μια χαζοχαρούμενη αντιμετώπιση του θέματος από ένα μέρος της «προοδευτικής» διανόησης (;) του τύπου «Το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του», «Οι Τούρκοι είναι αδέρφια μας», αλλά ας μη γενικεύουμε. 😊

  155. ΚΩΣΤΑΣ said

    154 Γιάννη, να το προχωρήσω λίγο; Μέσα στη χώρα μας, η και μέσα σε αυτό το ιστολόγιο, θα μπορούσε να υπάρχει ένα ανάλογο γλωσσάρι ώστε να μπορούμε να χρησιμοποιούμε κάπως ουδέτερες και όχι φορτισμένες εκφράσεις όταν αναφερόμαστε στον Άδωνη, στον Σαμαρά, στον Μητσοτάκη; 😉 να μην συμπεριλάβω και ακροδεξιούς και χρυσαυγίτες.

    Και τι λες για την παρακάτω δήλωση του κυβερνητικού εταίρου και κορυφαίου υπουργού αυτής της κυβέρνησης; Την καταδικάζει κανείς από τους θιασώτες ύπαρξης ανάλογων γλωσσαρίων;

    «Με ομήρους 2 Έλληνες στρατιωτικούς η Ντόρα Χριστοφοράκου-Μαρινάκη πάει να υποβάλει τα σέβη της στο Σουλτάνο,το ΣΚΑΙ-ΧΑΜΠΕΡ λιβανίζει ενώ αποκαλεί προδότη τον Έλληνα πρωθυπουργό που δεν στέλνει ούτε κλητήρα λόγω αιχμαλωσίας 2 αδελφών μας. Η Τούρκικη ηρωίνη πληρώνει…ΞΥΠΝΗΣΤΕ!!!!»

    http://www.documentonews.gr/article/orgismenos-kammenos-apokalei-xristoforakoy-marinakh-thn-ntora-mpakogiannh-photo

  156. aerosol said

    #150
    Είναι χαρακτηριστικό… Η Ρεπούση δεν χρησιμοποίηση ποτέ την φράση «συνωστισμός της Σμύρνης». Ούτε για τον λόγο που λες, ούτε για άλλον. Ο περίφημος συνωστισμός δεν γράφτηκε ποτέ. Σίγουρα δεν περιγράφηκαν έτσι τα γεγονότα της Σμύρνης σε κανένα βιβλίο. Αλλά, όπως και εκατομμύρια Έλληνες, είσαι σίγουρος για κάτι που δεν έγινε, και… αναλύουμε και τους λόγους!
    Απλή περιέργεια και κοινή λογική αρκεί. Δεν φταίει καμία διανόηση αν ένας ολόκληρος λαός δεν τρώει 15 λεπτά στο γκουγκλ για κάτι που -κατά τα άλλα- πολύ τον καίει και τον πονάει.

  157. ΚΩΣΤΑΣ said

    156 Είσαι σίγουρος γι’ αυτό που λες; και δεν αλλάχτηκε το βιβλίο ιστορίας γι΄αυτόν το λόγο; Να πω την αλήθεια δεν το έψαξα, αλλά αν όντως δεν γράφτηκε, να ένας χόακας που παραδόξως δεν έχει καταρριφθεί. Δεν νομίζω να είμαι ο πρώτος που επικαλούμαι αυτή τη ρήση.

  158. ΚΩΣΤΑΣ said

    156 Δες και το παρακάτω:

    «Πάντως, προς το τέλος της συζήτησης η κυρία Ρεπούση ερωτήθηκε και για την περίφημη φράση σε σχολικό βιβλίο περί «συνωστισμού» στο λιμάνι της Σμύρνης, κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή, που ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών.

    «Το βιβλίο, το κεφάλαιο το αντίστοιχο επιγράφεται «Μικρασιατική καταστροφή». Αν υπήρχε μια ατυχής έκφραση, εγώ ήμουν η πρώτη που το παραδέχθηκε και το άλλαξα κιόλας. Την άλλαξα τη συγκεκριμένη έκφραση που χωρίς να υπάρχει πρόθεση από τη συγγραφική ομάδα πρόσβαλε τη μνήμη των ανθρώπων αυτών που είχαν ζήσει τα γεγονότα και εγώ την άλλαξα. Τελεία και παύλα. Ιερά εξέταση θα περάσω, δεν καταλαβαίνω;» ανέφερε χαρακτηριστικά η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ.»

    Πηγή: Η Ρεπούση για το «συνωστισμό»: Την άλλαξα την έκφραση τελεία και παύλα, τι θα γίνει, Ιερά Εξέταση θα περάσω; | iefimerida.gr

    http://www.iefimerida.gr/news/107880/%CE%B7-%CF%81%CE%B5%CF%80%CE%BF%CF%8D%CF%83%CE%B7-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%C2%AB%CF%83%CF%85%CE%BD%CF%89%CF%83%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%C2%BB-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%BE%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%AD%CE%BA%CF%86%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CE%B1%CF%8D%CE%BB%CE%B1-%CF%84%CE%B9-%CE%B8%CE%B1-%CE%B3%CE%AF%CE%BD%CE%B5%CE%B9-%CE%B9%CE%B5%CF%81%CE%AC-%CE%B5

  159. Pedis said

    Ο Uri Blau είναι ένας δημοσιογράφος της Ισραηλινής εφημερίδας Haaretz, ο οποίος το 2009 αποκάλυψε ότι ομάδες στρατιωτών του ισραηλινού στρατού παράγγελναν και φορούσαν κοντομάνικα μπλουζάκια με τρομακτικά συνθήματα:

    . Ένα απεικόνιζε μία έγκυο Παλαιστίνια με ένα στόχο και το σλόγκαν «one shot, two kills», δηλαδή με μία βολή δύο νεκροί.

    . Ένα άλλο μπλουζάκι απεικόνιζε ένα παιδί με ένα στόχο επάνω του και το σλόγκαν «the smaller, the harder», δηλαδή όσο πιο μικρόσωμος τόσο πιο δύσκολος (ο στόχος).

    . Ένα ακόμη απεικόνιζε μία Παλαιστίνια μάνα να κλαίει πάνω από το παιδί της και η λεζάντα έγραφε: «καλύτερα να χρησιμοποιούσες durex».

    http://www.imerodromos.gr/israilinos-stratos-ekpaideyontas-dolofonoys-ton-gerasimoy-choleva-stamati-riga/

  160. aerosol said

    #158
    ΟΚ το είδα. Είσαι λίγο πιο κοντά. Αλλά όχι εκεί.
    ΑΝ ψάξεις κι άλλο θα δεις τι ΟΝΤΩΣ είχε γραφτεί και για ποια χρήση, σε τι σημείο του κειμένου.
    Υπόψην: Σε ένα κείμενο που συνολικά δεν έκρυβε, ούτε αποσιωπούσε τίποτα για την καταστροφή της Σμύρνης.
    Κάτι που η ξαδέρφη, ο μπατζανάκης και ο περιπτεράς ακόμα δεν ξέρουν.
    ΑΝ το κάνεις… θα ξέρεις περισσότερα από το 95% των Ελλήνων για το θέμα.
    Μετά κρίνε μόνος σου τι σημαίνει αυτό και προς τι όλος αυτός ο ντόρος και οι αναλύσεις.
    Από εμένα θα έχεις συγχαρητήρια σε ότι συμπέρασμα καταλήξεις.

  161. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    157. Κώστα, ο «συνωστισμός» συζητήθηκε φυσικά στο Σαραντάκειο ιστολόγιο. Μου φαίνεται είχε ξαναμπει και η φωτό

    Η επίμαχη φράση
    [«(χιλιάδες) Ελληνες συνωστίζονται»]: Πρόκειται για παράθεση (“quoting”) της φράσης που χρησιμοποίησε ο Richard Clogg στο βιβλίο του A Concise History of Greece, σειρά “Concise Histories”, έκδοση Cambridge University Press, 1992, (κλικ εδώ, για την δεύτερη έκδοση του 2002) και συγκεκριμένα στην σελίδα 94, σε μια λεζάντα μιας φωτογραφίας.
    https://tvxs.gr/news/%CF%84%CE%B1%CE%BE%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CF%87%CF%81%CF%8C%CE%BD%CE%BF/clogg-1992-%C2%ABcrowded%C2%BB-%CF%81%CE%B5%CF%80%CE%BF%CF%8D%CF%83%CE%B7-2006-%C2%AB%CF%83%CF%85%CE%BD%CF%89%CF%83%CF%84%CE%AF%CE%B6%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B9%C2%BB

  162. aerosol said

    ΕΦΗ-ΕΦΗ έχεις δίκιο.
    Αλλά δεν έκανα τον έξυπνο. Με κάθε ειλικρίνεια, θα θεωρούσα τεράστιο κέρδος αν ο Κώστας έκανε ο ίδιος τον κόπο να δει 1-2 λινκ στο γκουγκλ ακόμα και το έβρισκε: ένα ρήμα σε μια λεζάντα φωτογραφίας, από πιστή μετάφραση κι όλας. Που δεν αντανακλούσε ούτε κάποιο περίεργο, ασυνήθιστο ύφος στο σχολικό κείμενο, ούτε τίποτα.

    Τι βλέπω: Της έγινε μια επίθεση-απάτη για το τίποτα, με στόχο ανθρώπους που ποτέ δεν θα ψάξουν οι ίδιοι το τι συμβαίνει. Για πολιτικούς λόγους, άσχετους με το θέμα -εφοσον δεν υπήρχε ούτε θέμα, ούτε «σκάνδαλο». Μια πατριδοκαπηλεία.

    Αλλά ο Κώστας μπορεί να είχε καταλήξει αλλού. όμως θα το είχε ψάξει. Θα είχε γίνει (Θού Κύριε!) «διανόηση»! 🙂
    Δεν τον γλίτωσες από κάτι κακό…

  163. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    157.Στο ιστολόγιο θα το βρεις να ξεμυτίζει με διάφορες αφορμές. Αποτελεί ένα είδος Reductio ad Hitlerum (εδώ το ήμαθα 🙂 ) https://en.wikipedia.org/wiki/Reductio_ad_Hitlerum

    Εδώ ο Νικοκύρης ,προ ιστολογίου,για το βιβλίο:
    https://www.sarantakos.com/language/kotsanologio26.html

  164. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    162. Ωπ! Το εκατάλαβα το πνεύμα σου, αλλά ήτο αργά,δεν είχα κάνει ανανέωση -κι έτσι δε σε είδα 😦 .
    >>Δεν τον γλίτωσες από κάτι κακό…
    όπως λένε «κανείς δε μπορεί να ξυπνήσει κάποιον που κάνει ότι κοιμάται» αλλά για τον Κ. δεν το πιστεύω. Έπεσε θύμα του ορυμαγδού. Εδώ χθες μάθαμε ότι κι ο (αγαπημένος- κρατάω κριτικές του από το πρόγραμμα της Αλκυονίδας και άρθρα του στο Έθνος) Ραφαηλίδης έπεσε θύμα του μύθου για την Ελληνική γλώσσα που παραλίγο να μίλαγε η Αμερική.

  165. spyridos said

    105 » Η πλευρά που περισσότερο επλήγη κάνει τις περισσότερες προσπάθειες να στρογγυλέψει τα πράγματα, η άλλη πλευρά πολύ λιγότερα. »

    http://www.cmp-cyprus.org/el

    «Ο Ιούλιος του 2007 σηματοδότησε μια νέα αρχή ιστορικής σημασίας. Για πρώτη φορά, η ΔΕΑ επέστρεψε τα λείψανα Ελληνοκύπρίων και Τουρκοκυπρίων αγνοουμένων στις οικογένειες τους, των οποίων τα ίχνη είχαν χαθεί κατά τα τραγικά γεγονότα του 1963-64 και 1974.»

    «Αριθμός αγνοουμένων προσώπων:

    Ελληνοκύπριοι: 1510

    Τουρκοκύπριοι: 492

    Άτομα που ταυτοποιήθηκαν και παραδόθηκαν στις οικογένειες τους:

    Ελληνοκύπριοι: 664

    Τουρκοκύπριοι: 221»

    Ο αριθμός δεν μου λέει τίποτα. Αλλά πως εξαφανίστηκαν οι Τουρκοκύπριοι το 1963-64. Φύσηξε αέρας???
    Και δεν ήταν ένοπλοι αυτοί που εξαφανίστηκαν.
    Αοπλοι ήταν και πολύ συχνά γυναικόπεδα. Γιατί οι κουραδόμαγκες εθνοπατέρες ακόμα κι όταν γινόταν η εισβολή
    δεν πήγαν να πολεμήσουν αλλά εκτελούσαν αόπλους.

    Εθνοπατερισμός και Δειλία πάνε πάντα χέρι χέρι. Και έκαναν και 10 χρόνια υπομονή οι Τούρκοι πριν μπουν.

  166. spyridos said

    163. Αποτελεί ένα είδος Reductio ad Hitlerum

    Ετσι ακριβώς αλλά υπάρχει κι ένα ακόμα.
    » Ναι αλλά ας πούμε και για τη Μαρφιν»

  167. Άσχετος said

    περισσότερο ενδιαφέρον κι απ το γλωσσάρι παρουσιάζουν τα σχόλια σήμερα. λογικό. οι λέξεις διαμορφώνουν »πραγματικότητα».

    εδώ και χρόνια υποστηρίζω την ουτοπική θέση »η κύπρος ανήκει στους κύπριους». ήτοι: θα ήταν ευχής έργον να αδειάσουν τη γωνιά τούρκοι, έλληνες, άγγλοι, αμερικάνοι, ρώσοι και όποιοι άλλοι και ν αφήσουν τα κυπριοτόπουλα να τα βρούνε μεταξύ τους.

    θα γίνει αύριο; όχι. μεθαύριο; ούτε.
    ίσως όμως κάποτε γίνει. και τότε θα αλλάξουν τις λέξεις οι ίδιοι οι κύπριοι, χωρίς ευγενικές χορηγίες της αλλοδαπής, γιατί θα χρειαστούν ένα άλλο ψεματούρικο αφήγημα, κοινά αποδεκτό, για να πάνε παρακάτω.

    αυτό πάντως που δεν κατάλαβα ποτέ ήταν το σύνθημα της ένωσης με την ελλάδα. στα πλαίσια της παλιάς γνωστής μεγάλης ιδέας; δεν γνωρίζω. αυτό που αντιλαμβάνομαι από κουβέντες με ελληνόφωνους κύπριους, είναι ότι έχουν διακριτή εθνική ταυτότητα, και ΔΕΝ αυτοπροσδιορίζονται ως καλαμαράδες.

    εξ όσων έχω υπόψη μου επίσης, διακριτή εθνική ταυτότητα έχουν και οι τουρκόφωνοι κύπριοι. τους τούρκους δεν τους πολυπάνε, αλλά τέτοια ώρα τέτοια λόγια: η τουρκική…εκδρομή (μας κάνει ο όρος; :p) κρατάει σχεδόν μισό αιώνα κι εκ των πραγμάτων τα δεδομένα στο τραπέζι είναι διαφορετικά. χώρια οι κουβαλητοί που πλέον έχουν ριζώσει.

    έκαναν πολλά χουνέρια οι ελληνόφωνοι στους τουρκόφωνους πριν μπει η τουρκία να …ολοκληρώσει το έργο, υπό την έννοια (μπορεί και να σφάλω βεβαίως στο συμπέρασμα), ότι με διαφορετικό τρόπο ο καθένας θέλησαν να αλλοιώσουν την κυπριακή ταυτότητα. οι μεν ήθελαν να την εξελληνίσουν, οι δεύτεροι την εκτούρκισαν στο βόρειο τμήμα της χώρας.

  168. Γς said

    67:

    >αυτό πάντως που δεν κατάλαβα ποτέ ήταν το σύνθημα της ένωσης με την ελλάδα

    Τον [μπιπ] μετά κύριε πρόεδρε ή δεν τον [μπιπ];
    .

  169. Γς said

    168 ήταν για 167

    [και γιατί μου κόβει τις εκατοντάδες στην αρίθμηση των αναρτήσεων;]

  170. Alexis said

    «Κοινή γλώσσα θα έχουμε όταν οι Τουρκοκύπριοι αποδεχθούν ότι το 1974 συντελέστηκε εισβολή και συντελείται κατοχή και εποικισμός. Όταν οι Ελληνοκύπριοι αναγνωρίσουν ότι στη δεκαετία του 1960 επιχειρήθηκε μονομερώς από την ηγεσία της κοινότητας τους να καταληφθεί το κράτος και να οδηγηθεί στην Ένωση με την Ελλάδα ενώ με το φασιστικό πραξικόπημα επιχειρήθηκε η κατάλυση του κράτους. Όταν οι Τουρκοκύπριοι θα μιλούν για τον ένα και μοναδικό λαό της Κύπρου και οι Ελληνοκύπριοι θα αντιλαμβάνονται ότι αυτός αποτελείται και από Ε/κ και από Τ/κ. Όταν θα μιλούμε για τα εγκλήματα του Αττίλα, τις σφαγές των Τ/κ αμάχων και τα πηγάδια με τους αγνοούμενους, όχι με όρους συμψηφισμού, αλλά με την ίδια οργή και τον ίδιο πόνο. Κοινή γλώσσα θα έχουμε όταν πρώτα από όλα μάθουμε –κυριολεκτικά- ο ένας τη γλώσσα του άλλου.»

    (Από το λίκνο του #149)

    Προσυπογράφω….

  171. Alexis said

    #162: Όχι, δεν είναι έτσι.
    Δεν πρόκειται για κείμενο σε λεζάντα φωτογραφίας αλλά για κανονικό κείμενο στη ροή της αφήγησης.
    Και βέβαια η κριτική δεν έχει να κάνει μόνο με τη χρήση του συγκεκριμένου ρήματος αλλά με το γεγονός ότι αυτό ήταν το μόνο που έγραψε η Ρεπούση για το συγκεκριμένο γεγονός. Μπαίνουν οι Τούρκοι στη Σμύρνη και οι Έλληνες συνωστίζονται στο λιμάνι για να φύγουν.
    Ιδού επί λέξει το επίμαχο απόσπασμα:

    Ένα χρόνο µετά, οι τουρκικές δυνάµεις, µε ηγέτη τον Κεµάλ, επιτίθενται και αναγκάζουν τα ελληνικά στρατεύµατα να υποχωρήσουν προς τα παράλια. Στις 27 Αυγούστου 1922 ο τουρκικός στρατός µπαίνει στη Σµύρνη. Χιλιάδες Έλληνες συνωστίζονται στο λιµάνι προσπαθώντας να µπουν στα πλοία και να φύγουν για την Ελλάδα.

  172. giorgos said

    » Οἱ χῶροι συνεπῶς τῆς Ἑλλάδος ἔχουν διεθνοποιηθῆ ἱστορικὰ πρὸ πολλοῦ καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἴσως χρειάζεται κάποια μείζων προσοχὴ ἀπὸ ὅλα τὰ γύρω κράτη. Ἂν ἡ κατάσταση τῆς Ἑλλάδος δίνη τὴν ἐντύπωση μίας εὐκαιρίας διεκδικήσεων, ἀκριβῶς ἐπειδὴ οἱ χῶροι της ἔχουν διεθνοποιηθῆ ἤδη, αὐτὸ ἀναγκαστικὰ ἠχεῖ σὰν «ἐπεκτατισμός», δηλαδὴ σὰν ἕνα εἶδος «ἐθνικισμοῦ» τῶν διεκδικούντων. Ἀλλὰ κάτι τέτοιο γιὰ τὴν Τουρκία ἔχει ἀπολύτως ἀρνητικὲς ἐπιπτώσεις. Ὅταν λέμε ὅτι ὁ ρόλος τῆς Τουρκίας εἶναι θεμελιώδης γιὰ τὴν Μαύρη θάλασσα καὶ ἄρα γιὰ ὅλη τὴν εὐρωπαϊκὴ περιοχή, τοῦτο ὑπὸ τὴν προϋπόθεση ὅτι θὰ μπόρεση ἡ Τουρκία νὰ συνδέση αὐτὸν τὸν χῶρο μακροπροθέσμως καὶ φυσιολογικὰ μὲ τὸν ἀραβικὸ κόσμο. Ἂν αὐτὸ δὲν γίνη, τότε οὔτε καὶ ἡ σημασία τῆς Τουρκίας γιὰ τὰ Βαλκάνια ὑπηρετεῖται. Ὁ ρόλος τῆς Τουρκίας θὰ εἶναι νὰ παίρνη ἀπὸ τὴν περιοχὴ αὐτὴ χωρὶς τίποτε νὰ δίδη. Ἀλλὰ μιὰ ἐπεκτατικὴ ἰδεολογία, ἤ μιὰ πολιτικὴ πού θὰ μποροῦσε νὰ χαρακτηρισθῆ σὰν τέτοια λόγῳ τοῦ ἱστορικοῦ θανάτου τῆς Ἑλλάδος, θετικὲς ἐπιπτώσεις στὶς συνειδήσεις τῶν Ἀράβων δὲν μπορεῖ νὰ ἔχη. Οἱ ἐθνικιστικὲς ἰδεολογίες τοῦ παρελθόντος κρατοῦν ἀκόμη τοὺς Ἄραβες στὴν ἀντίληψη, ὅτι ἡ ὑποχώρηση τῆς μεσαιωνικῆς των δόξης ὀφείλεται στὴν «τουρκικὴ κατάκτηση». Σ’ αὐτὴ τὴν «κατάκτηση» δὲν βλέπουν κάποια προστασία ἔναντι μίας ἰμπεριαλιστικῶς ἀνερχομένης Εὐρώπης, ἀλλά τὴν αἰτία τῶν σημερινῶν τους προβλημάτων. Πολὺ σὲ τοῦτο συνετέλεσε καὶ ἡ συνείδηση ἑνότητας τῶν Ἀράβων (π.χ. «ἰσλαμικὸς ριζοσπαστισμὸς») λόγῳ τοῦ πετρελαίου, δηλαδὴ μίας κατάστασης στὴν ὁποίαν ἡ Ἑλλάδα καὶ ἡ Τουρκία εἶχαν ἁπλῶς τὸ νόημα πολιτικῶν ἐργαλείων ἐναντίον ὁλοκλήρου τοῦ χώρου τῆς Μέσης Ἀνατολῆς. Ἀπὸ τὴν μὲν μεσογειακὴ πλευρὰ ἡ Ἑλλάδα, ἀπὸ δὲ τὴν πλευρὰ τοῦ Περσικοῦ Κόλπου ἡ Τουρκία… Συνεπῶς οἱ ἱστορικοὶ συσχετισμοὶ εἶναι ἐπί τοῦ παρόντος τέτοιοι, ὥστε κάθε εἴδους «ἐπεκτατικὴ πολιτική», ἀσχέτως ἂν αὐτὴ εἶναι ὄντως τέτοια ἤ θὰ μποροῦσε νὰ χαρακτηρισθῆ σὰν τέτοια (οἱ ὑπάρχουσες νόμιμες ἐδαφικὲς ἐκκρεμότητες ἐκ τοῦ ἰμπεριαλιστικοῦ παρελθόντος συνιστοῦν μέσῳ τῶν «ἐθνικιστικῶν» ἰδεολογιῶν ἐκκρεμότητες γιὰ ὅλα τὰ κράτη καὶ εἶναι ἀκριβῶς μ’ αὐτὲς πού βλέπει κανεὶς τὸ δένδρο καὶ χάνει τὸ δάσος στὴν πολιτική• αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ σκοπὸς τοῦ «ἐθνικισμοῦ» ἐξ ἄλλου, δηλαδὴ ὁ ἐξ αὐτοῦ πάσχων νὰ μὴν μπορῆ νὰ ἀσκήση καμμιὰ πολιτικὴ γενικώτερης σημασίας…), νὰ εἶναι ἀπολύτως καταστροφικὴ γιὰ ὅλη τὴν περιοχὴ τῆς ἀνατολικῆς Μεσογείου. Ὁ ρόλος τῆς Τουρκίας ἔχει ἱστορικὰ ἀναβαθμισθῆ. Ἄρα καὶ καμμιὰ ἴδια πολιτικὴ νὰ μὴν ἤθελε νὰ ἀσκήση ἡ Τουρκία, εἶναι τὰ ἴδια τὰ πράγματα πού θὰ τῆς προσδώσουν αὐτὸν τὸν ρόλο. Εἶναι συνεπῶς περισσότερο καὶ ἡ διακριβωμένη ὑπομονὴ πού προωθεῖ τὶς καταστάσεις, παρὰ ἡ λήψη βεβιασμένων πολιτικῶν ἀποφάσεων μὲ γνώμονα τὸ «ἐθνικὸ» παρελθόν… Χρειαζόμαστε ἐπειγόντως μίαν ἐπανασύσταση τῆς «Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας», ἀλλά ὅταν λέμε «Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία» δὲν ἐννοοῦμε τίποτε πού νὰ ἔχη σχέση μὲ «ἐθνικὰ» παρελθόντα. Ἐννοοῦμε τὸν γεωπολιτικὸ τρόπο μὲ τὸν ὁποῖον μπορεῖ νὰ λειτουργήση ὁ χῶρος τῆς ἀνατολικῆς Μεσογείου ἀπὸ Ἀλεξάνδρου καὶ ἐντεῦθεν. Τὰ δεδομένα σήμερα δὲν εἶναι τὰ ἴδια ὅπως στὸ παρελθόν, λόγῳ τῆς ἱστορικῆς καθίζησης καὶ ἀποσχηματισμοῦ τοῦ ἑλληνισμοῦ σ’ αὐτή. Γι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ἀπαιτεῖται ὁ σχηματισμὸς νέων ἱστορικῶν ἑνοτήτων, γιὰ τὶς ὁποῖες θὰ θυσιασθοῦν ἀναγκαστικὰ «ἐθνικὰ» συμφέροντα, ἤτοι αὐτὰ πού βλέπουν οἱ «ἐθνικὲς» κυβερνήσεις σὰν τέτοια. Στὸν βαθμὸ πού μπορεῖ νὰ ἀποσχηματισθῆ ἡ Ἑλλάδα, στὸν ἴδιον μπορεῖ νὰ ἀποσχηματισθῆ καὶ κάθε ἄλλο κράτος τῆς ἀνατολικῆς Μεσογείου, μηδὲ τῆς Τουρκίας ἑξαιρουμένης. Εἶναι ὅθεν ὁ ἱστορικὸς ρόλος πού θὰ δώση νόημα στὰ μέλλοντα ἱστορικὰ μορφώματα καὶ ὄχι αὐτὸ πού ὁ καθένας κατ’ ἰδίαν νομίζει πώς ἀποτελεῖ τὸ «ἐθνικό» του παρελθόν. Ὁ ἐρχόμενος αἰώνας πρέπει νὰ εἶναι ὁ αἰώνας τῆς μὲ εὐρεῖαν ἔννοια εὐρωπαϊκῆς Μεσογείου καὶ ὄχι ὁ αἰώνας κρατῶν. Ὅσοι τὸ ἀντιληφθοῦν ἐγκαίρως, εἶναι αὐτοὶ πού θὰ κερδίσουν… Οἴκοθεν βέβαια νοεῖται ὅτι καὶ ἡ ἀντίστοιχη πολιτικὴ δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι ἡ πολιτικὴ «ἐθνικῶν» κυβερνήσεων τύπου Ἑλλάδος, ὅπου οἱ ὑπάλληλοι τῶν ὑπουργείων «ἀποφασίζουν» καὶ «ὁ λαὸς» διαδηλώνει στοὺς δρόμους… Τὰ πράγματα ἀπαιτοῦν τὴν δημιουργία φυσικῶν σχέσεων, πού δὲν ἐπιτυγχάνονται μὲ τὶς «κυβερνήσεις» ἀλλά μὲ τὴν λειτουργία τῶν ἀντιπροσωπευτικῶν δυνάμεων τοῦ κοινωνικοῦ σώματος (διανοουμένων, καλλιτεχνῶν, ἐμπόρων κλπ.). Αὐτοὶ δὲν μποροῦν νὰ κινηθοῦν κατὰ «διεθνικὴν» ἔννοια ὅταν τοὺς ἀκολουθοῦν ἐθνικιστικὲς ἰδεολογίες.

    Εἶναι πολὺ πιθανὸ ὅτι ἡ σοφώτερη πράξη διπλωματικῆς εὐφυῖας θὰ ἦταν νὰ ἀποσυρθῆ ἄμεσα ἡ Τουρκία ἀπὸ τὸ Κυπριακό. Εἶναι γνωστὸ ὅτι πρὶν ἀπὸ τὸ «Κυπριακὸ» οἱ Ἕλληνες καὶ οἱ Τοῦρκοι τῆς Κύπρου κανένα πρόβλημα δὲν εἶχαν μεταξύ τους. Ἀφοῦ συνεπῶς μὲ τὴν Κύπρο σήμερα ἡ Ἑλλάδα καμμιὰ σχέση δὲν ἔχει οὔτε καὶ μπορεῖ νὰ ἔχη, θὰ ἦταν περιέργειας ἄξιο νὰ ἰδοῦμε πῶς θὰ μποροῦσε ἡ Ἔὐρώπη» νὰ λύση τὸ «Κυπριακὸ» μὲ τὸ ἐργαλεῖο της τῶν «ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων», χωρὶς νὰ φορτώνη σὲ ἄλλους τὰ ἀδιέξοδα. Τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα ὑπῆρχαν πλήρη καὶ σὲ πλήρη λειτουργία γιὰ τὸν πληθυσμὸ τῆς Κύπρου πρὸ τοῦ «Κυπριακοῦ». Οὐδεὶς εἶπε ποτὲ πώς ἤθελε περισσότερα. Θὰ ἦταν λοιπὸν τώρα ἐξόχως βοηθητικὸ γιὰ τοὺς διεθνεῖς ὀργανισμοὺς νὰ δοκιμάσωμε τὰ «νέα ἀνθρώπινα δικαιώματα», ἀφοῦ αὐτὰ τῆς ἱστορίας δὲν ἦσαν καλά. Ἀλλὰ τότε θὰ εἶχε ἀξία τὸ πείραμα, ἀκριβῶς ἂν δὲν ὑπάρχουν ἐνδιάμεσοι φταῖχτες. Θὰ ἦταν λοιπὸν πράξη πολιτικῆς εὐφυῖας, ἂν μποροῦσε νὰ ὕπαρξη μιὰ τέτοια ἀξιολόγηση τοῦ «Κυπριακοῦ». Τὸ Κυπριακὸ δὲν λύνεται οὔτε μὲ ὁμοσπονδίες οὔτε μὲ συρματοπλέγματα, διότι ἡ λύση του ἀποτελεῖ σύνολον πρόβλημα τοῦ Αἰγαίου. Αὐτὸ καλὸ θὰ ἦταν νὰ τὸ καταλάβη ἡ Τουρκία, γιὰ νὰ μὴν ἐπιβαρύνεται μὲ δυὸ προβλήματα ἐπί τοῦ παρόντος ἄλυτα (τὸ Κουρδικὸ καὶ τὸ Κυπριακὸ) καὶ γιὰ τὰ ὁποῖα, ἡ ἴδια μόνη, ἀπολύτως τίποτε δὲν μπορεῖ νὰ κάμη. Εἶναι καθὼς λέμε θέμα πολιτικῆς εὐφυῖας, δηλαδὴ θέμα ζωτικῆς σημασίας νὰ μπορέση ἡ Τουρκία νὰ σταθμίση σωστὰ τὶς προτεραιότητες μέσα στοὺς σπουδαίους ρόλους πού τῆς ἐπιφυλάσσει ἡ ἱστορία. Ἡ Κύπρος δὲν ὑπάγεται σ’ αὐτές. Εἶναι καλὸ οἱ τοῦρκοι ἱστορικοὶ νὰ μελετήσουν στὴν βιβλιογραφία ποιὸν ρόλο ἔχει ἡ Κύπρος στὴν δυτικοευρωπαϊκὴ συνείδηση καὶ νὰ ἐνημερώσουν τοὺς πολιτικοὺς γι’ αὐτό. Ἡ Ἀγγλία εἶπε προσφάτως ὅτι σὰν «ἐγγυήτρια δύναμη» δὲν θὰ ἐπιτρέψη ποτὲ ὁποιαδήποτε ἔννοια χωρισμοῦ τῆς Κύπρου. Αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ λάβουν καλὰ ὑπ’ ὄψη τους οἱ πάντες. Ὄχι γιατί ἔχει ἀξία τί λέει ἕνα περιφερειακὸ κράτος σήμερα, ἀλλά γιατί ἡ Ἀγγλία ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς «ἐγγυήτριας δύναμης» ἐξέφρασε μίαν εὐρωπαϊκὴ συνείδηση τοῦ μέλλοντος (κατ’ ἀνάγκην…).. Συνεπῶς ὑποθέτομε ματαιοπονεῖ ἡ Τουρκία μὲ τὶς «πρωτοβουλίες» της στὸ Κυπριακό. Τὰ ἱστορικὰ νοήματα δὲν εἶναι εὔκολο νὰ διακριβωθοῦν ὡς πρὸς τὶς τρέχουσες σημασίες τους, ἀπὸ κάτι τέτοιο ὅμως ἐξαρτᾶται καὶ ἡ ἐπιτυχία τῆς ὅποιας πολιτικῆς. Μιὰ ἱκανότητα πού δὲν ἐπέδειξε ὁμολογουμένως ὁ χῶρος τῆς ἀνατολικῆς Μεσογείου, διότι ἁπλούστατα μαθημένος στὴν κλειστότητα ἀγνοοῦσε τὶς τροπὲς τῆς εὐρωπαϊκῆς πολιτικῆς… Ἡ Κύπρος στὴν δυτικὴ φιλολογία εἶναι συνδεδεμένη μέ τούς… Ἀποστόλους, μὲ τὸν Ριχάρδο τὸν Λεοντόκαρδο, ἄλλους «βασιλεῖς» τῆς Δύσης κλπ., ἡ Ρόδος μὲ τοὺς «ἱππότες» κ.ο.κ. Πρέπει συνεπῶς νὰ μετατοπισθοῦμε λίγο συνειδησιακὰ ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ σουλτάνου Μουχαμέτ… Ἡ Κύπρος φαινομενικὰ μόνο εἶναι «ἑλληνοτουρκικὴ» ὑπόθεση, καὶ ἄλλωστε ὑπάρχουν σ’ αὐτὴ καὶ οἱ Μαρωνῖτες, γιὰ τοὺς ὁποίους κανένας δὲν μιλεῖ. Γιατί πρέπει οἱ Μαρωνῖτες νὰ ὑφίστανται τὴν ἑλληνοτουρκικὴ διένεξη στὶς δουλειές τους; Δὲν εἶναι Κύπριοι αὐτοί, ἤ μήπως πρέπει νὰ ζητήσουν τὴν βοήθεια τῆς Συρίας; Ἡ Κύπρος ἄρα θὰ βρῆ τὴν λύση της ὡς σύνολο πρόβλημα τοῦ Αἰγαίου καὶ θὰ εἶναι τὸ περίφημο σύμβολο τῆς διεθνικότητάς του μὲ τὰ τρία της «ἔθνη» (Ἕλληνες, Τούρκους καὶ Μαρωνῖτες). Πιστεύομε ὅτι ἡ Τουρκία πρέπει νὰ ἀπειλήση οὐσιωδῶς τὴν Δύση ὅτι θὰ ἀποσύρη τὰ στρατεύματά της ἀπὸ ἐκεῖ καὶ νὰ τὴν ἐξαναγκάση νὰ λύση τὸ πρόβλημα (πράγμα πού θὰ συμβῆ αὐτομάτως, ὑπὸ τὴν πραγματοποίηση τῆς ἀπειλῆς αὐτῆς…), ἐξασφαλίζοντας ἔτσι τὴν λειτουργία τῶν λιμένων της ἕως Γιβραλτάρ. Το θέμα τῆς πολιτικῆς εἶναι θέμα ἀποκρυπτογραφήσεως νοημάτων…

    Οἱ σκέψεις μας αὐτὲς εἶναι συνέπεια τῆς πίστεώς μας, ὅτι ἄλλες εἶναι οἱ προτεραιότητες τὴν στιγμὴ αὐτὴ γιὰ τὴν Τουρκία καὶ ὅτι ἁπλῶς μονομαχῶντας μὲ τὴν Ἑλλάδα υἱοθετεῖ τὴν θέση τοῦ Δὸν Κιχώτη νὰ μάχεται κατὰ ἀνεμόμυλων. Διότι ἡ Ἑλλάδα ἔχει πάψει πλέον νὰ ὑπάρχη σὰν κράτος, ἀπομένουσα ἁπλῶς ἕνα πρόβλημα προσωρινῶν πονοκεφάλων γιὰ τοὺς πάντες. Ἂν συνεχίζη ἡ Ἑλλάδα νὰ ὑπάρχη ὡς κάποιος «ἀντίπαλος» στὶς ἐκτιμήσεις μερικῶν τούρκων πολιτικῶν, αὐτὸ πιθανὸν νὰ ὀφείλεται στὸ γεγονός, ὅτι οἱ ἐκ Τουρκίας Ἕλληνες ἀποτελοῦντες σήμερα δίπλα ἀπό τούς Ἑβραίους ἕνα κράτος ἐν κράτει στὴν Ἑλλάδα ἐπιβάλλουν μονίμως τὶς περὶ Τουρκίας ἀπόψεις των στὴν ἑλληνικὴ πολιτικὴ καὶ οἱ ὁποῖες φυσικὰ εἶναι ἀνάλογες τῶν συναισθηματικῶν ἐμπειριῶν τους ἐκ τοῦ παρελθόντος καὶ τῶν δοσοληψιῶν τους μὲ τὴν Τουρκία. Οἱ τρόποι εἶναι πολλαπλοί, ἐξ ὧν ὁ κυριώτερος εἶναι ἡ καλλιέργεια ἑνὸς «συμπαγοῦς ἑλληνισμοῦ» ὡς ἰδεολογίας, πρᾶγμα φυσικὰ πού κάνει τοὺς ἐκτός νὰ αἰσθάνωνται ἐπιφυλακτικὰ μὲ τὴν Ἑλλάδα, ἀλλά πού οὐδὲ κατ’ ἐλάχιστον ἀνταποκρίνεται στὴν πραγματικότητα τοῦ «λαοῦ». Αὐτὰ μποροῦμε νὰ τὰ ἀναφέρωμε πιὰ σὰν ἱστορία, διότι οὐδὲν τὸ ἀξιοκατάκριτον καθ’ ἑαυτά ἔχουν πλέον. Σὲ ἕνα κράτος ἄνευ προϋποθέσεων καὶ διαρκοῦς ἐμφυλίου πολέμου ἐπὶ ὅλων τῶν ἐπιπέδων, ἐπιβιώνει ὅποιος μπορεῖ νὰ συνασπισθῆ σὲ «ὁμάδα». Καὶ ὅποιος εἶναι ἤδη «συνασπισμένος», ἀναγκαστικὰ θὰ τὴν χρησιμοποιήσῃ… Σημασία ἔχει νὰ ξέρωμε ποιὰ εἶναι σήμερα ἡ κατάσταση μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ ἑλληνισμοῦ. Ὅ,τι θὰ μείνη ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, τὴν ἤδη ἔχουσα πάψει νὰ ὑπάρχη, εἶναι μόνο οἱ ἱστορικῶς χρήσιμοι μηχανισμοὶ γιὰ τὴν λειτουργία τοῦ μεσογειακοῦ ὀργανισμοῦ, μέσα ἀπό τούς ὁποίους θὰ μπορέση νὰ ἀναπτυχθῆ κατὰ τὶς ἱστορικὲς ἀνάγκες καὶ ὁ ὅσος ἑλληνισμὸς ἀπέμεινε. Ἀριθμητικῶς μὲ τὶς μεταναστεύσεις μπορεῖ νὰ βρίσκεται μειωμένος, ἀλλά καὶ ἔτσι καθόλου δὲν στερεῖται ἱστορικῆς χρησιμότητος καὶ σημασίας. Ἡ παλαιὰ σχέση ἑλληνοαλβανισμοῦ στὴν ἠπειρωτικὴ Ἑλλάδα ἔχει βέβαια πάψει νὰ ἰσχύη. Μὲ τοὺς Ἀλβανοὺς οἱ Ἕλληνες δηλαδή ἡ ἑλλαδικὴ Ἐκκλησία, τῶν ὁποίων ἡ σχέση ἦταν πρὶν ὅποια σήμερα Τούρκων καὶ Κούρδων, «καθάρισαν» ἁπλά: τοὺς βάφτισαν «Τουρκαλβανοὺς» καὶ ἀπὸ τὸ 1821 ἕως τὸ 1945 δὲν ἔπαυαν νὰ τοὺς πετσοκόβουν. Μόνο κατὰ τὸ 1909, δηλαδὴ λίγο πρὸ τῶν βαλκανικῶν πολέμων καὶ ἀφοῦ μὲ τὴν Συνθήκη τοῦ Ἁγ. Στεφάνου οἱ Ἄγγλοι εἶχαν ἤδη ἀρχίσει νὰ ἐπικαλοῦνται τὸν «σλαβικὸ κίνδυνο» (βλ. Α. Ἀνδρεάδου, μν. ε τόμ. ΠΙ, σελ. 250 κ.ε.), ἐθυμήθηκε καὶ ὁ Α. Πάλλης, ἐμπορευόμενος λογοτέχνης στὸ Λίβερπουλ, τὸ ἑλληνοαλβανικόν «ὅμαιμον» (βλ. Ἡ Ἑλλὰς ὡς Κράτος Δικαίου, σελ. 250). Τῆς Μακεδονίας πάλι τῆς ἄλλαξαν τὴν ἱστορικὴ δομή, ἐκκενώνοντας την κατὰ τὸν ἐμφύλιο καὶ ἐν συνεχείᾳ διὰ τῆς ἀποδημίας, μεταφέροντας σ’ αὐτὴν τοὺς ἐκδιωχθέντας Ποντίους. Ἔτσι ἡ Ἑλλάδα ἔγινε «ἀμιγῶς ἑλληνικὴ» (ἤτοι «ἀνάδελφη», ὅπως ἀκριβολογικῶς εἶπε ὁ πρώην Πρόεδρος) οἱ Πόντιοι ὅμως γιὰ νὰ ζήσουν παρὰ τὰς περὶ τοῦ ἀντιθέτου προσδοκίας τῶν Ἄγγλων, οἱ ὁποῖοι, ὅπως περιγράφει κάπου ἐξ ἰδίας ἐμπειρίας ὁ Χ. Χρηστίδης, ἤλπιζαν ὅτι ἡ Μακεδονία ἔτσι θὰ ἀχρηστεύετο ὁλοσχερῶς…ἀπέβησαν ἕνα ἀπὸ τὰ παραγωγικότερα στοιχεῖα τῆς βορείου Ἑλλάδος, ἀπολύτως χρήσιμοι γιὰ τοὺς πάντες σήμερα καὶ ἰδιαίτερα γιὰ μιὰ στενώτερη συνεργασία Βαλκανίων, νότιας Ρωσίας καὶ Τουρκίας. Λείπει ἡ σύμμιξη Ἑλλήνων καὶ Τούρκων στὴν Μικρὰ Ἀσία, γιὰ νὰ κλείση ὁ δακτύλιος συνοχῆς τῆς ἀνατολικῆς Μεσογείου, ἀλλά αὐτὴν τὴν ἔλλειψη σήμερα θὰ τὴν ἀναπλήρωση καὶ ἴσως κατὰ πολὺ πιὸ ἰδεώδη τρόπο ἡ διεθνοποίηση τοῦ Αἰγαίου καὶ ἡ ἀνακήρυξη του σὲ ἀπολύτως ἀυτόνομον κράτος, ἀναγκαστικῶς ἀντλοῦν τὰ συμφέροντά του ἀπὸ τὶς ἴσες σχέσεις μεταξὺ Τουρκίας, Συρίας, Αἰγύπτου, Λιβύης κλπ. καὶ δυτικῆς μεσογειακῆς Εὐρώπης. Δεύτερη γλῶσσα τοῦ κράτους αὐτοῦ πρέπει νὰ εἶναι ὑποχρεωτικῶς σήμερα τὰ ἀγγλικά, ὅπως ἐπίσης καὶ ἡ ἐπίσημη γλώσσα τοῦ «κράτους» τῆς Μακεδονίας (ἐπακριβέστερον: τῆς μακεδονικῆς συμπολιτείας).

    Βλέπομε συνεπῶς ὅτι παρὰ τὶς ἀφρικανικὲς πολιτικὲς τοῦ παρελθόντος, μὲ τὰ ξερριζώματα πληθυσμῶν καὶ τὴν αὐθαίρετη χάραξη συνόρων, ἡ δομὴ τῆς ἀνατολικῆς Μεσογείου βασικὰ δὲν ἄλλαξε. Μένει βέβαια τὸ σοβαρὸ πρόβλημα τοῦ Κουρδικοῦ, ἀπὸ τὴν λύση τοῦ ὁποίου ἐξαρτᾶται καὶ τὸ ὅλον θέμα τοῦ Μεσανατολικοῦ, ἀλλά ἀκριβῶς ἡ λύση τοῦ προβλήματος τούτου εἶναι ἄμεση συνάρτηση τῆς διευθετήσεως τῶν βαλκανικῶν προβλημάτων. Γιὰ τὰ προβλήματα τοῦτα ἡ Τουρκία διαθέτει ἕνα ἐξαίρετο ἱστορικὸ ἐργαλεῖο, τὸ Πατριαρχεῖο. Θὰ ἦταν εὐχῆς ἄξιο νὰ καταλάβαιναν ὅλοι οἱ Τοῦρκοι ὅτι αὐτὸς ὁ θεσμὸς εἶναι ἱστορικῆς καὶ πολιτικῆς σημασίας ἔννοια καὶ ὄχι κάποια… ἑλληνικὴ ἐκκλησία. Ὅτι δηλαδὴ τοὺς ἐξυπηρετεῖ στὸ νὰ ζήσουν καλύτερα… Ἂν ὑποθέταμε πώς τὸ Πατριαρχεῖο δὲν ὑπῆρχε, τότε διοικητικῶς τὸ ζήτημα τῆς μακεδονικῆς συμπολιτείας καὶ ἡ κρατικὴ αὐτονομία τοῦ Αἰγαίου, δηλαδὴ οἱ προϋποθέσεις νὰ ὁλοκληρωθῆ ἡ Μεσόγειος ὡς εὐρωπαϊκὴ περιοχή, θὰ ἦσαν τεχνικῶς πολὺ δύσκολα. Τὸ Πατριαρχεῖο δὲν ἔμεινε στὴν Κων/πολη ἐπειδὴ ἡ ἀγγλικὴ πολιτικὴ τοῦ παρελθόντος εἶχε καὶ τὴν παραμικρὴ ἰδέα περὶ τῆς ἑνότητος τῆς μεσογειακῆς περιοχῆς (πού οὕτως ἤ ἄλλως μέσα στὶς ἰδέες τοῦ «Διαφωτισμοῦ» καὶ τῆς «προόδου» δὲν μποροῦσε νὰ πρόκυψη ὡς συνείδηση), ἤ ὡς ἐξαίρεση τῆς πολιτικῆς τῆς βραχυπροθεσμίας καὶ τῆς καμμένης γῆς πού ἐφ’ ηρμοσε σ’ αὐτή, ἀλλά ἀπὸ καθαροὺς λόγους λογιστικῆς: γιὰ νὰ μὴν περάση ἡ ἁρμοδιότητα στὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας. Ἀλλὰ εἴπαμε ὅτι στὴν ἱστορία μαζὶ μὲ ὅσα συνειδητὰ ἐπιδιώκουν οἱ ἄνθρωποι πραγματώνονται καὶ ἄλλα πράγματα πού πρὸς στιγμὴν διαφεύγουν. Καὶ εἶναι ἀκριβῶς γι’ αὐτὸ πού ἔχει νόημα ἡ ἱστορία καὶ ἡ πολιτική… Τὸ Πατριαρχεῖο λοιπὸν ἔμεινε κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο πού ἔμεινε καὶ ἡ ἑνότητα τῆς περιοχῆς, ἐνῷ τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετο συνειδητὰ ἐπεδιώχθη. Ὅτι τὰ ἀποτελέσματα δὲν ἀντιστοιχοῦν πάντα πρὸς τὶς προθέσεις, τὸ ἐννοοῦμε καὶ ἀπὸ τὴν κατάργηση τοῦ Χαλιφάτου. Μ’ αὐτὴν ἐπεδιώχθη ἡ πνευματικὴ ἀποσύνθεση τοῦ Ἰσλάμ, πρᾶγμα πού ὄχι μόνο δὲν ἐπραγματοποιήθη (ἐν πολλοῖς μάλιστα τὸ ἀντίθετο συνέβη), ἀλλά σήμερα αὐτὴ ἡ ἔλλειψη εἶναι προφανὲς πολιτικὸ μειονέκτημα γιὰ μιὰ ἱστορικὴ ἐξομάλυνση τῶν σχέσεων δυτικοῦ κόσμου καὶ Ἰσλάμ. Τὸ Χαλιφάτο θὰ ἦταν ἕνα πολιτικὸ ἐργαλεῖο ὅπως καὶ τὸ Πατριαρχεῖο.

    Ἐν πάσῃ περιπτώσει, φαίνεται πώς οἱ ἱστορικὲς δράσεις τῆς βυζαντινῆς Ὀρθοδοξίας ὑπερέβησαν τὶς βουλήσεις τῶν «εἰδικῶν» τοῦ παρελθόντος καὶ τὸ Πατριαρχεῖο ἐξέμεινε. Ἀλλὰ ἡ σχέση ἑλληνισμοῦ καὶ Ἰσλὰμ δὲν εἶναι βέβαια αὐτὴ πού ἦταν ἐπὶ Μωάμεθ’ καὶ Γενναδίου. Τὸ Πατριαρχεῖο, προκειμένου νὰ ἐκτελέση σήμερα τὸν ἱστορικό του ρόλο, δηλαδὴ ὡς δεσμὸς μεταξὺ Χριστιανισμοῦ καὶ Ἰσλὰμ ἐπί τῆς ἀνατολικῆς Μεσογείου καὶ κατ’ ἐπέκταση μεταξὺ δυτικοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ Ἀνατολῆς, δὲν μπορεῖ πλέον νὰ ἐπανδρώνεται στὴν ἡγετική του ἔκφραση ἀπὸ ἑλληνοφώνους Τούρκους (ἀκόμη καὶ τεχνικά…). Ὁ πατριαρχικός θρόνος θὰ μποροῦσε συνεπῶς νὰ πληροῦται ἐκ περιτροπῆς ἤ κατὰ περίσταση ἀπὸ ὅλους τούς ὀρθοδόξους μητροπολίτες, τῆς Φινλανδίας συμπεριλαμβανομένης. Τὸ προσωπικό, ἀπὸ λόγους θρησκευτικῆς καὶ πολιτιστικῆς προϊστορίας, ἀφοῦ οἱ Γραφὲς εἶναι στὰ ἑλληνικὰ καὶ ἔτσι χρησιμοποιοῦνται ὡς σήμερα στὴν λειτουργία, ὀφείλει νὰ παραμείνη πάντα ἑλληνικό, ὁ Πατριάρχης ὅμως δὲν χρειάζεται νὰ εἶναι Ἕλληνας. Ἡ ἑλληνικὴ εἶναι ἡ γλῶσσα ὅλης της προϊστορίας τοῦ Πατριαρχείου μέχρι σήμερα, τῶν ἀρχείων καὶ τῆς φιλολογίας του, καὶ συνεπῶς δὲν μπορεῖ ἐκ τῶν πραγμάτων νὰ λείψη. Καὶ θὰ ἐξυπηρετηθῆ αὐτὴ ἡ τάξη πραγμάτων ἀπὸ τὸ νέο εἶδος Ἑλλήνων» πού ἐλπίζεται νὰ πρόκυψη, δηλαδὴ τοῦ ἱστορικῶς χρησίμου, καὶ ὄχι ἀπὸ τὸ ὑπάρχον τοῦ σημερινοῦ γραικύλου τῆς νότιας Βαλκανικῆς… Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπο γίνεται καὶ ἡ Ἀμερικὴ φυσικῶς (καὶ οὐχί… λογιστικῶς μόνο) ἕνα μεσογειακὸ στοιχεῖο διὰ τῆς Ὀρθοδοξίας τῆς διασπορᾶς, ἐνῷ οἱ Ρῶσοι θὰ πίνουν τὸν καφέ τους στὴν Κων/πολη ὅπως ἤθελαν πάντα. Τὰ πράγματα γιὰ μίαν πανευρωπαϊκὴ ὀργάνωση τῆς Μεσογείου προσφέρονται σήμερα ὅσο ποτέ… Ὅτι καὶ γιὰ τὸ Βατικανὸ ἔτσι γίνονται ἄκρως ἐπωφελῆ καὶ συντελοῦν ἀφάνταστα γιὰ τὴν ἱστορικὴ μείωση τῆς διαφορᾶς μεταξὺ εὐρωπαϊκοῦ «Βορρᾶ» καὶ «Νότου», τὸ ἐξηγήσαμε ἤδη.

    Προϋπόθεση ὅμως γι’ αὐτὰ εἶναι τὰ ἑξῆς δύο ἐπείγοντα πράγματα: ριζικὴ ἀναδιαμόρφωση τοῦ ἑλλαδικοῦ κράτους καὶ ὁ ἄμεσος διαχωρισμὸς τῆς ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο, ἤγουν τοῦ «κορμοῦ» αὐτοῦ τοῦ κράτους. Ἐπίσης οἱ ἕλληνες πολιτικοὶ δὲν πρέπει νὰ φαίνωνται τόσο… «συμπαγεῖς», βλοσυροὶ καί… κυρίαρχοι κατὰ τὶς διπλωματικὲς των συναντήσεις, ἰδιαίτερα μὲ τοὺς γείτονες συναδέλφους των, διότι οἱ πάντες γνωρίζουν τὸ ἰδιαίτερο πολιτικὸ σύστημα τῆς Ἑλλάδος, πού στὴν ἴδια θεωρεῖται «μυστικό»: τῆς προεδρευομένης δικομματικῆς δικτατορίας, ὑπὸ τὴν πρόφαση τῶν ἀνὰ τετραετία ἀναγκαστικών ζωοπανηγύρεων πού καλοῦνται «ἐκλογές»…. Ἴσως μάλιστα χρειάζεται καὶ τὸ Πατριαρχεῖο νὰ ἐξέταση πιὸ ἐπισταμένα, ἂν ὄντως οἱ τῆς ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας ξέρουν σήμερα νὰ ἐκτελέσουν τὰ τῆς λειτουργίας, εἶναι δὲ στοιχειῶδες μέτρο προνοίας νὰ ἀφαίρεση ἀπὸ τὴν ἑλλαδικὴ ἀρχιεπισκοπὴ τὰ εἰσοδήματα τῶν «νέων χωρῶν» (αὐτὸ μπορεῖ νὰ τὸ κάνη), προκειμένου νὰ ἀνταποκριθῆ οἰκονομικὰ στὶς ἀπαιτήσεις τῶν καιρῶν. Αὐτὰ εἶναι πράγματα πού ὅσο «ἐπαναστατικὰ» κι’ ἂν φαίνονται, δὲν χωροῦν ἀναβολή. Δὲν εἶναι καθόλου «ἐπαναστατικά», ἀλλά παραπέμπουν στὸ πνεῦμα ἐκεῖνο συντηρητικότητος καὶ διαρκείας πού διέπει ἀνέκαθεν τὸ πολιτιστικὸ καὶ ἱστορικὸ περιβάλλον τοῦ μεσογειακοῦ ὀργανισμοῦ. Καὶ ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἐξαρτῶνται ἄλλα πράγματα γενικώτερης σημασίας…

    Τὸ νὰ ἐκλείψη ἡ ἑλλαδικὴ Ἐκκλησία, ὡς «ἐθνικὸς θεσμός», δὲν σημαίνει καμμιὰ ἀπώλεια γιὰ κανέναν. Σημαίνει ἁπλῶς τὴν ἠθικὴ βελτίωση ὁλοκλήρου τοῦ εὐρωπαϊκοῦ χώρου, πολὺ περισσότερο γιατί σὰν κατάσταση κανένα ἀπολύτως θετικὸ δὲν ἔχει πλέον ἱστορικὰ νὰ προσφέρη. Συζητοῦμε γιὰ ἕναν θεσμό, ὁ ὁποῖος δὲν ἐξωθοῦσε μόνο στὴν πορνεία, προκειμένου νὰ εἰσπράξη τὶς καναδικὲς ἐπιδοτήσεις, ἀλλά καὶ κατὰ τὸν περασμένο αἰῶνα τῶν «ἀπομυζήσεων», ὅπου ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἀσφυκτιοῦσε ἀπὸ τὸ βάρος τῶν διεθνῶν ἔλεγχων καὶ ἡ Ἑλλάδα ἔμπαινε στὸν δρόμο τῆς μονίμου ὑπαναπτύξεως, εἶχε συμβληθῆ μὲ τοὺς δανειστὲς καὶ ἀπέβη ὁ κύριος κάτοχος τῶν ὁμολογιῶν τῶν ἐξωτερικῶν δανείων (βλ. Ἀ. Ἀνδρεάδη, μν.ε, τόμ. Π, σελ. 510). Τὸ ἑλλαδικὸ κράτος ἐχρεώνετο γιὰ τὶς πραγματοποιήσεις τῆς ἀγγλικῆς «Μεγάλης Ἰδέας» καὶ ἡ Ἐκκλησία εἰσέπραττε δίκην μονοπωλίου… Χρειάζονται ἰδιαίτερες «ἀναλύσεις» γιὰ νὰ καταλάβη κανεὶς ὅτι οἱ «λειτουργίες» καὶ οἱ «ἅγιοι», τὸ «Βυζάντιο» καὶ ὁ… «Μέγας Ἀλέξανδρος» οὕτινος τὴν περικεφαλαία ἀκόμη δὲν βρῆκε ὁ κ. Μητσοτάκης ἦσαν τὰ μέσα ἀποβλάκωσης, προκειμένου νὰ κατωχυρώνωνται οἱ εἰσπρακτικὲς ἐργολαβίες; Βέβαια, ὁ κάθε δανειστὴς εἶναι δανειστὴς καὶ θέλει τὰ λεφτὰ του πίσω. Μικρὸν πρόβλημα γεννᾶται μόνο γιὰ τὸν δανειστὴ ἐκεῖνον πού εἰσπράττει ἀπὸ τὸ κράτος, ἤ μᾶλλον εἶναι αὐτὸ τὸ ἴδιο τὸ κράτος. Τὸ Ὑπουργεῖο τῶν Θρησκευτικῶν (!) ἦταν πάντα μεταξὺ τῶν πρώτων στὶς ἐπιδοτήσεις, οἱ ὁποῖες βέβαια γιὰ νὰ «βγοῦν», ἔπρεπε τὸν ἴδιον αὐτὸν καιρὸ ἡ ἀναλογία ἐξόδων μεταξὺ «ἐθνικῆς ἀσφαλείας» καὶ δημόσιας ὕγιειας νὰ εἶναι 10:1 καὶ μεταξὺ δημοσίας καὶ ἀνωτάτης ἐκπαιδεύσεως (ἤγουν βιομηχανίας ἀξιωμάτων) 1:1.000…

    Τὴν ἠθικὴ καὶ πνευματικὴ ἐκβαρβάρωση τῶν κατοίκων τῆς σημερινῆς Ἑλλάδος πρέπει λοιπὸν νὰ τὴν θεωροῦμε περισσότερο δεδομένη ἀπ’ ὅσο φαίνεται, ἀλλά αὐτὴ ἡ διαπίστωση μόνης της δὲν ὁλοκληρώνει τὸ φιλοσοφικὸν ἐρώτημα περὶ ἠθικῆς: ἦταν ἄραγε περισσότερο ἠθικὸ ὁ ἁπλὸς τουρίστας τοῦ παρελθόντος νὰ δίνη μὲ εὐχαρίστηση τὰ λεφτά του γιὰ νὰ ζήση στὰ Κύθηρα τὴν «Grece Originelle»; Ποιὰ εἶναι τελικῶς ἡ σχέση μεταξὺ ἰδεολογίας καὶ ἠθικῆς; Εἶναι κατὰ πάσαν πιθανότητα ἕνα ἐρώτημα, πού μόνο στὰ πλαίσια κάποιας μέλλουσας Εὐρώπης θὰ μποροῦσε νὰ λυθῆ καὶ ὄχι τῆς παρούσης…
    Από το βιβλίο «τό άνατολικό ζήτημα σήμερα»

  173. ΚΩΣΤΑΣ said

    161 – 163 – 164

    Έφη, σε ευχαριστώ και για τα στοιχεία και για τα καλά σου λόγια, πάντα με υποχρεώνεις με την ευγένειά σου 🙂

  174. ΚΩΣΤΑΣ said

    171

    Αλέξη, σε ευχαριστώ πάρα πολύ για το ντοκουμέντο. Μάλλον θα ωφεληθούν και άλλοι από αυτό, καθώς φαίνεται ότι πολλοί τρέφουν ψευδαισθήσεις πάνω σε αυτό το θέμα, βέβαιοι όντες ότι κατέχουν την πλήρη αλήθεια. 😉

  175. ΚΩΣΤΑΣ said

    162 > … Θα είχε γίνει (Θού Κύριε!) «διανόηση»! 🙂

    Φίλε Aerosol, δεν πειράζει, όλοι κάνουμε λάθη, είπαμε ουδείς άσφαλτος. Σ’ εκτιμώ και σ΄αγαπώ, οι καλοπροαίρετοι διάλογοι οδηγούν στην αλήθεια. Συνεχίζω να πιστεύω ότι δικαιωματικά ανήκεις στην προοδευτική διανόηση 😉

  176. Σηλισάβ said

    Η γλώσσα διαιωνίζει προκαταλήψεις και καλό είναι να αλλάξει. Ένας τουρκοκύπριος ή έστω έποικος, ο οποίος γεννήθηκε μετα το ΄74 γιατί να διαιωνίζει μια κατάσταση, παρέα με εναν ελληνοκύπριο που γεννήθηκε στην ίδια περίοδο; Εμένα κάψανε το χωριό μου οι Γερμανοί το 1943, αν δεν είχε καεί ίσως τώρα να ήμουν ζάμπλουτος, δεν πρέπει να μιλάω στους Γερμανούς της ηλικίας μου; Κάντε πέρα Γς και λοιποί και ας αφήσετε τη νέα γενιά να ζήσει αρμονικά.

  177. sarant said

    Το βιβλίο της Ρεπούση ανατυπώθηκε με αλλαγμένη την επίμαχη λέξη, ωστόσο μετά αποσύρθηκε και αντικαταστάθηκε.

  178. Γιάννης Κουβάτσος said

    Φυσικά και η νέα γενιά θα συνεχίσει τον δρόμο της, Σηλισλάβ, αλλά με γνώση και συνείδηση. Η «νεογλώσσα» μασκαρεύει τις λέξεις, δεν εξομαλύνει τις διαφορές. Το να βαφτίζεις το κρέας ψάρι, δεν έλυσε ποτέ κανένα πρόβλημα.

  179. Γιάννης Κουβάτσος said

    Να δούμε πώς παρουσιάζει το τρέχον εγχειρίδιο ιστορίας της Στ’ δημοτικού τον «συνωστισμό» που παραθέτει ο Αλέξης:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.nisoskos.gr/shownew.php%3Fnew_id%3D3869%26category%3D9&ved=2ahUKEwi41pqiiJrcAhVS46QKHSB4DkQQFjAOegQIAxAB&usg=AOvVaw1lvG0bk6odfPiRCo1svKV9

  180. Γιάννης Κουβάτσος said

    Άκυρο. Για κάποιον τεχνικό λόγο δεν μου το βγάζει.

  181. Σηλισάβ said

    176. Γιάννη ποιά γνώση και ποιά συνείδηση; Παραδεχτήκαμε ποτέ ότι στην Κύπρο χάσαμε τον πόλεμο; παραδεχτήκαμε ότι η Τουρκία επενέβη νομότυπα ως προστάτιδα δύναμη; παραδεχτήκαμε τις σφαγές των τουρκοκυπρίων που έκανε ο Γρίβας; παραδεχτήκαμε ότι δεν τηρήσαμε διεθνείς συνθήκες και δεσμεύσεις; Δηλαδή η Τουρκία έπρεπε να κάτσει αμέτοχη μπρος τις σφαγές ή στο πραξικόπημα που έκανε η Ελλάδα;
    Η γνώση που διατηρούμε στο Κυπριακό είναι επιλεκτική. Το ίδιο κάνουν και οι απέναντι, εξ ου και το αιώνιο αδιέξοδο.

  182. Κουνελόγατος said

    181, τέλος: Ε, μην πάμε στο άλλο άκρο. Ευκαιρία έψαχναν, και οι δικοί μας την έδωσαν απλόχερα, κουβαρντάδες όντες… Για τα υπόλοιπα, συμφωνώ.

  183. aerosol said

    #171 & #174
    Αλέξη σε ευχαριστώ για το εύρημα. Κώστα, σε ευχαριστώ για το σχόλιο.
    Η μόνη απόλυτη αλήθεια που υπερασπίζομαι μέχρι τέλους είναι «ψάξε». Έχω κάνει λάθη και θα κάνω κι άλλα -σε καμία περίπτωση δεν θα είναι το πρώτο! Τα οποία εννίοτε αλλάζουν το πώς ερμηνεύω τα πράγματα.
    Πρόβληματίζομαι στο εξής: έχω βρει πηγές (και ήπιων επικριτών της Ρεπούση) που δηλώνουν πως»ήταν λεζάντα, πότε δεν μπήκε σε σώμα κειμένου». Δεν είχα εντοπίσει pdf του βιβλίου. Την εποχή του άρθρου του Νικοκύρη δεν είχα ασχοληθεί κι ακόμα δεν ξέρω αν το περιλαμβάνει. Θα ψάξω καλύτερα, να δω αν και πότε το κείμενο κυκλοφόρησε έτσι, και γιατί βρήκα τα διαφορετικά σχόλια που βρήκα.
    Δεν διστάζω να στραφώ σε 1, 10 ή 100 ανθρώπους δημόσια και να πω ΕΚΑΝΑ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΤΑΤΑ, ΚΥΡΙΟΙ ΚΑΙ ΚΥΡΙΕΣ. 🙂

    Γι αυτό γράφω ακόμα εδώ, όσο συμμετέχω. Θα επανέλθω με ότι εντοπίσω.

  184. spiridione said

    183. Δεν πρέπει να έχει γράψει άρθρο ο Νικοκύρης, το γεγονός ήταν σε εποχή προ του ιστολογίου, αλλά θα μας πει και ο ίδιος 🙂
    Για το βιβλίο της Ρεπούση κάτι θυμάμαι ότι είχε αναφερθεί εδώ
    https://sarantakos.wordpress.com/2013/06/06/zaloggo/

  185. Γιάννης Ιατρού said

    179/180: Αυτό σου κάνει;

  186. Pedis said

    άσχετη παρατήρηση: κοιτώντας το περιβόητο βιβλίο διαπιστώνω ότι ειναι γραμμένο με τηλεγραφικές παραγράφους … θα είναι η μόδα της εποχής (πληροφορίες για … ικανότητες και δεξιότητες) φαντάζομαι ή αποτελεί εξαίρεση;

  187. LandS said

    Επιστρέφοντας στο θέμα μας επιτρέψτε μου να εκφράσω την απορία μου πώς είναι δυνατόν κάποιοι, μόνο και μόνο επειδή ονομάζουν το σάιτ τους liberal, να νομίζουν ότι μπορούν να ξερνάνε γκεμπελισμούς σα τον παρακάτω:
    https://www.liberal.gr/arthro/212558/apopsi/stili-alatos/allazoun-tin-istoria-tis-kuprou-me-lexiko.html

  188. Γιάννης Ιατρού said

    187: Κατατάσσονται (λίαν επιεικώς) σ΄αυτούς που έχει σαν θέμα το σημερινό (επόμενο) άρθρο του Νικοκύρη

  189. Μαρία said

    183
    Ψάξε ή αγόρασε το βιβλίο, όπως έκανα εγώ τότε αντί να ακούω τον έναν και τον άλλον 🙂

  190. aerosol said

    Επανέρχομαι και… φλιτάρω τον εαυτό μου, όπως αρμόζει:

    Δεν έψαξα επαρκώς, καθώς δεν μπορούσα να βρω το αρχικό κείμενο και έβγαλα συμπεράσματα από αλλού. Έσπασα τον βασικότερο κανόνα του σοβαρού ψαξίματος!
    Από πού έβγαλα συμπέρασμα;
    Μετά από κάμποσα λινκ, ο κύβος ερρίφθει όταν βρήκα τα λόγια της Μαριέττας Γιαννάκου Κούτσικου, τα οποία κακώς θεώρησα επαρκή πηγή (καθότι Υπουργός και πολιτικά σε άλλο στρατόπεδο από την Ρεπούση):
    «Εγώ την κυρία Ρεπούση την πρωτοείδα όταν της έδωσα τις διορθώσεις και της έδωσα εντολή να τις κάνει» είπε μεταξύ άλλων η πρώην υπουργός, σημειώνοντας ότι η Ακαδημία Αθηνών έστειλε προτάσεις και όλες οι διορθώσεις έγιναν από τους συγγραφείς του βιβλίου. «Το βιβλίο δεν έγραφε πουθενά «συνωστισμός». Είχε την γκραβούρα που υπήρχε στο βιογραφικό του Χόρτον και εκεί έγραφε ότι συνωστίζονται στο λιμάνι της Σμύρνης».
    [Παραδόξως, είχα ήδη πάει στο «Αντίβαρο», χωρίς να βρω λινκ για το βιβλίο. Δεν υπάρχει στο σχετικό άρθρο του Βλάση Αγτζίδη που εντόπισα.]

    Ψάχνοντας εκ νέου, προσπάθησα να βρω το βιβλίο χωρίς το λινκ του Αλέξη. Το βρήκα ο ίδιος στο scribd -απόδειξη πως αν είχα κάνει καλύτερα τη «δουλειά μου», θα το έβρισκα και χθες το βράδυ.
    Η επίμαχη λέξη όντως δεν ήταν «συνωστισμός» αλλά η χρήση στο κείμενο κάνει αυτή την λεπτομέρεια άχρηστη και αδιάφορη.

    Ως αποτέλεσμα, μετάφερα με σιγουριά ΛΑΘΟΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ -κάτι που συχνά επικρίνω στους άλλους. Μάθετε κι εσείς από τα λάθη μου, λοιπόν.

    ΥΓ: Ευγνώμων στον Αλέξη για την πηγή που εμένα μου διέφυγε, και τον Κώστα για την ψυχραιμία. Δεν τα θεωρώ δεδομένα.
    ΥΓ2: Τι άλλαξε στο πώς βλέπω το θέμα; Το τσίρκο πατριδοκαπηλείας που στήθηκε εξακολουθώ να το βλέπω ως τέτοιο. Αλλά είδα το αυτονόητο πολλών επικρίσεων. Η ιστορικός δεν έγραφε σημείωμα σε συναδέλφους αλλά σχολικό εγχειρίδιο. Ένα τόσο καθοριστικό γεγονός απαιτούσε και προσθήκες στο κείμενο, τέτοιες που να δείχνουν την καταστροφή. Δεν θα ήταν εθνικισμός να μπουν, θα ήταν ιστορικά ακριβες και δίκαιο. Άλλαξε η οπτική μου σε κάτι.

  191. Pedis said

    Δηλαδή η υπουργός παρέδωσε διορθώσεις και έδωσε εντολές για τη διόρθωση ενός σημείου που δεν είχε διαπιστώσει ακριβώς;

  192. sarant said

    181 Κι εγώ έτσι λέω

    183-4 Δεν έχω γράψει κάτι ολοκληρωμένο για το βιβλίο της 6ης Δημοτικού

    190-191 Πάντως ούτε αυτό είναι το συνηθισμένο, να κάνει η Ακαδημία διορθώσεις και να τις δίνει η υπουργός στην επικεφαλής της συντακτικής ομάδας. Υπάρχει και Παιδαγωγικό Ινστιτούτο.

  193. sarant said

    187 Μια από τις λαθροχειρίες του Τετράδη είναι ότι θεωρεί πως με τον όρο Τουρκοκύπριοι πρόσφυγες νοούνται οι έποικοι.

  194. Alexis said

    #174, 183, 190: Aerosol και Κώστα, ευχαριστώ κι εγώ για τα καλά σας λόγια αλλά μην υπερβάλλουμε κιόλας. Ένα απλό ψάξιμο στο διαδίκτυο έκανα δεν αναδίφησα στα …γενικά αρχεία του κράτους! 🙂
    Έχω σαν βασική μου αρχή να ψάχνω πάντα την πρωτογενή πηγή, ειδικά για φράσεις που υποτίθεται ότι είπε ή έγραψε κάποιος, γιατί μόνο έτσι μπορώ να έχω ακριβή γνώση τι πραγματικά είπε και όχι τι λένε οι άλλοι ότι είπε.
    Η Ρεπούση δέχτηκε σκληρή και κατά ένα μέρος άδικη κριτική για το βιβλίο, όμως όχι εντελώς αβάσιμη. Η συγκεκριμένη παράγραφος είναι επιλήψιμη γιατί υπεραπλουστεύει και εξωραΐζει ένα τόσο σημαντικό και συνάμα τόσο οδυνηρό ιστορικό γεγονός.
    Δεν χρειάζονται σοκαριστικές λεπτομέρειες και περιγραφές όταν απευθύνεσαι σε παιδιά 12 χρονών, όπως ούτε λέξη για πυρκαγιά, σφαγές, λεηλασίες, για το δράμα των προσφύγων γενικότερα;
    Και αντιστοίχως είμαι της γνώμης ότι με ανάλογη αντικειμενικότητα πρέπει να παρουσιάζονται οι και οι ωμότητες της άλλης πλευράς. Ούτε υπερβολές αλλά ούτε και εξωραϊσμός.

  195. Alexis said

    Συμφωνώ απόλυτα με το ΥΓ2 του σχολίου 190.

  196. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    192β. Στο Κοτσανολόγιο, προ ιστολογίου, λες αρκετά 🙂

  197. Μανούσος said

    Αυτά ονομάζονται στρογγυλοποίηση από όσο καταλαβαίνω και σκοπό έχουν την λήθη. Η λήθη οδηγεί σε παραγραφή. Έτσι λοιπόν και οι φίλοι Γερμανοί, επειδή δεν βαρύνονται βεβαίως οι νεώτεροι με τα εγκλήματα των πατέρων τους προτιμούν να λένε Εθνικοσοσιαλιστική Δικτατορία. Όμως ο όρος είναι παραπλανητικός και οδηγεί σε σχετικοποιήσεις και σε ένα τελικό δεν βαριέσαι τί να ψάχνουμε τώρα και τί να θυμόμαστε. Ο Όργουελ τα έχει πει και Φρύνιχος τα έχει πληρώσει, οι ταινία του Κακογιάννη είχε απαγορευτεί κλπ κλπ. Η πράξη έχει δείξει ότι οι λεκτικές στρογγυλοποιήσεις και μάλιστα με εγχειρίδια οδηγιών και άλλα τέτοια ψυχωφελή, μόνο σε λογοκρισία οδηγούν.
    Στο κάτω κάτω της γραφής αν οι ίδιοι οι Τούρκοι επέλεξαν να λέγονται Αττίλες γιατί να τους στερήσουμε το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού που απλόχερα έπιτρέπουμε σε άλλους;
    Υπ’ αυτήν την έννοια να μη λέμε ξερονήσια και εξορία, αλλά απλώς Κυκλαδονήσια ή νησιά του Αιγαίου, αντί για εξορία, να λέμε υποχρεωτική νησιωτική μετατόπιση, αντί για κομμένα κεφάλια ανταρτών να πούμε παρωχημένης αισθητικής τρόπαια, και άλλα τέτοια.
    Έτσι πχ όσοι αγανακτισμένοι (μαχητές του ΔΣ) δεν απετέλεσαν συστατικά στοιχεία σε τρόπαια παρωχημένης αισθητικής, υποχρεώθηκαν σε νησιωτική μετατόπιση σε Κυκλαδονήσια.
    Έτσι δεν θα φορτιζόμαστε στο λεξιλόγιό μας και θα ισχύσει το ως άνω ρηθέν «Και βέβαια, ξαναλέω ότι η ανάγκη να χρησιμοποιούνται ουδέτερες και όχι φορτισμένες εκφράσεις υφίσταται μόνο αν κάποιος θέλει τη συνεννόηση. Αν κάποιος θέλει τη διχοτόμηση ή τη διατήρηση του σημερινού καθεστώτος (το ίδιο είναι τελικά) τότε μπορεί να χρησιμοποιεί εμπρηστικούς όρους όσο βαστάει η καρδιά του: και εγκάθετους, και Αττίλες και ψευδοηγέτες α βολοντέ. Αλλά να μη λέει ότι θέλει συνεννόηση. Να ξέρει ότι προωθεί τη διχοτόμηση.»
    Έτσι λοιπόν όποιος θέλει να κλείσουν οι πληγές και του καθ’ ημάς εμφυλίου θα πρέπει να χρησιμοποιεί ανάλογο λεξιλόγιο, εξ ίσου και για την Ναζιστική Γερμανία ή την Φασιστική Ιταλία κλπ.
    Κρίμα….

  198. sarant said

    197 Κι όμως άθελά σου φέρνεις ένα πολύ καλό παράδειγμα υπέρ του γλωσσαρίου.

    Σήμερα δεν λένε: συμμοριτοπόλεμος, κατσαπλιάδες, συμμορίτες, εαμοβούλγαροι.
    Ούτε ο Ριζοσπάστης γράφει: μοναρχοφασίστες ή ΜΦΣ (μοναρχοφασιστικός στρατός) αλλά κυβερνητικός στρατός.

    Κι αν κάποιος πει «συμμοριτοπόλεμος» αυτόματα κατατάσσεται στις παρυφές της Χρυσής Αυγής.

  199. Μαρία said

    198
    π.χ. https://www.efsyn.gr/arthro/ekanan-iroes-toys-vasanistes

    Τυχαίο θα είναι https://twitter.com/stenikito/status/1016405411791073283

  200. Alexis said

    #198: Το «μοναρχοφασίστας» όμως είναι (σχεδόν) υβριστικό. Το ίδιο και το «κατσαπλιάς», «συμμορίτης», «εαμοβούλγαρος». Το μόνο συγκρίσιμο στην περίπτωσή μας είναι το «εγκάθετος ηγέτης».
    Η «εισβολή» και η «κατοχή» απλώς περιγράφουν μία κατάσταση και αποτελούν επίσημο λεξιλόγιο όλων των ελληνικών και κυπριακών κυβερνήσεων από το 1974 και μετά.
    Είναι λίγο διαφορετικό το ένα από το άλλο, νομίζω.

  201. sarant said

    200 Καταρχάς, η εισβολή και η κατοχή δεν έχουν βρει εναλλακτική διατύπωση. Κατά δεύτερο λόγο, το συμμοριτοπόλεμος ήταν επίσημη κρατική ορολογία που ενοχλούσε την άλλη πλευρά και εγκαταλείφθηκε -σαφώς έχει αναλογίες με τα κυπριακά.

  202. Γιάννης Ιατρού said

    χε χε
    Μιας και το θέμα είναι «γλωσσάρι», … βρήκα κι αυτό το παρεμφερές (απ΄εδώ) 🙂 🙂

  203. gbaloglou said

    67 Το γλωσσάρι του Σενέρ Λεβέντ

  204. sarant said

    203 Όμως πρόκειται για μια ακραία μειοψηφική άποψη -και είναι και λιγάκι βασιλικότερος του βασιλέως διότι ως εναλλακτική του «κλεμμένες περιουσίες» δεν προτείνεται μόνο το «επηρεαζόμενες περιουσίες» αλλά και το «ελληνοκυπριακές περιουσίες στον Βορρά».

    Άσε που υπάρχουν αντίστοιχα τ/κ περιουσίες στο Νότο. Πολύ λιγότερες βέβαια διότι οι τ/κ ήταν φτωχοί.

  205. gbaloglou said

    204 Δεν γνωρίζω τι ακριβώς τάσεις υπάρχουν στην Τουρκοκυπριακή κοινότητα, εντός και εκτός Κύπρου, οπότε διατηρώ μεγάλες επιφυλάξεις για το «ακραία».

  206. Νέο Kid said

    Η Αβρούπα που έγινε Αφρίκα…

  207. ΓιώργοςΜ said

    Το θέμα έφτασε στα μέινστριμ μέσα, βρήκα ετούτο σήμερα:
    http://www.news247.gr/kosmos/oi-ypodeixeis-toy-oase-kai-to-dimosiografiko-glossari-gia-to-kypriako.6633812.html
    Δε συμμετείχα στη συζήτηση αυτού του νήματος επειδή αφενός δεν είχα χρόνο και αφεδύο επειδή τα θέματα που θίγουν ευαισθησίες συχνά καταλήγουν σε διάλογο κωφών, που είναι αντιπαραγωγικός αλλά και κάπως κουραστικός για μένα.
    Τώρα που έχει κάτσει λίγο ο κουρνιαχτός, ας πω κι εγώ τη δική μου θέση, πως τέτοιες προσπάθειες, ακόμη και με τις καλύτερες προθέσεις, βάζουν το κάρο μπροστά από το άλογο: Πρώτα προωθείται η ουσιαστική συνεννόηση, με αποδοχή της ιστορικής πραγματικότητας από όλους και λύση της αντιπαλότητας. Οι σωστές λέξεις θ’ ακολουθήσουν, θα τις διαλέξουν οι ίδιοι εκείνοι που θέλουν να συνεννοηθούν. Μπορεί μάλιστα κάποιες από αυτές να μην αλλάξουν, αλλά να αλλάξει το περιεχόμενο, η συναισθηματική τους φόρτιση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: