Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τρία πεντακόσια, να τ’ αφήσω;

Posted by sarant στο 8 Αύγουστος, 2018


Σύμφωνα με το ανέκδοτο, αυτή τη φράση τη λέει ο μαιευτήρας στους γονείς του νεογέννητου μόλις το ζυγίσει αμέσως μετά τον τοκετό. Φυσικά, την ίδια φράση έχουμε συνηθίσει να την ακούμε από τον μπακάλη ή τον χασάπη ή τον υπάλληλο του σουπερμάρκετ που ζυγίζει τη φέτα ή το κομμάτι κρέας που θέλουμε ν’ αγοράσουμε, και τη λέει όταν έχει κόψει βαρύτερο κομμάτι απ’ όσο του είχαμε πει -κι έτσι προκύπτει το αστείο, διότι άλλο το τυρί κι άλλο το μωρό μας.

Ωστόσο, τα σημερινά τρία πεντακόσια δεν είναι κιλά και γραμμάρια, μα άρθρα, άρθρα του ιστολογίου για την ακρίβεια. Πράγματι, το σημερινό μας άρθρο είναι το υπ’ αριθ. 3500 του ιστολογίου από τις 16.2.2009 ως σήμερα, παναπεί μέσα σε 3462 μέρες έχουμε δημοσιεύσει 3500 άρθρα, δηλαδή ένα τη μέρα και κάτι τι παραπάνω. Οπότε, σήμερα θα περιαυτομπλογκήσουμε, όπως κάνω πότε-πότε όταν το ιστολόγιο έχει γενέθλια ή φτάνει σε αξιοπρόσεχτα ορόσημα.

Θα μου πείτε, είναι τάχα τόσο σημαδιακό νούμερο τα 3500 που ν’αξίζουν ειδικό άρθρο; Τα χίλια άρθρα, εντάξει, είναι νούμερο στρογγυλό, αξίζουν να γιορταστούν και πράγματι τα γιορτάσαμε. Να δεχτούμε και τις δυο χιλιάδες, που κι αυτές άλλωστε αξιώθηκαν δικό τους άρθρο. Τις τρεις χιλιάδες δεν τις γιορτάσαμε -και ερχόμαστε τώρα να αφιερώσουμε άρθρο στις τρεισήμισι; Δεν περιμέναμε τουλάχιστον τον Γενάρη του 2020 να γιορτάσουμε τις 4 χιλιάδες άρθρα;

Εντάξει, γράψτε με ένοχο ότι λουφάρω, πείτε ότι φταίει το καλοκαιρινό ραστόνι και ο καύσωνας που με καθηλώνει (μπαγουδο). Από την άλλη, έχω να πω μερικά πράγματα για τον αριθμό τρία και μισό, οπότε το σημερινό άρθρο δεν θα το εξαντλήσω σε περιαυτομπλογκίες.

Λοιπόν, 3500 άρθρα, που δεν είναι και λίγα, έστω κι αν κάμποσα από αυτά είναι επαναλήψεις παλαιότερων (συχνά όμως ξαναδουλεμένες και επαυξημένες) ή αναδημοσιεύσεις από αλλού -ανάμεσά τους κείμενα του πατέρα μου. Με βάση τα στατιστικά που δίνει η WordPress, αυτά τα 3500 άρθρα πιάνουν περίπου 4.580.000 λέξεις -και εδώ παρατηρώ ένα μάλλον ανησυχητικό μοτίβο: ενώ στα τρία πρώτα χρόνια λειτουργίας του ιστολογίου ο μέσος όρος των λέξεων κάθε άρθρου ήταν κάτω από 1000, με κάθε χρόνο που περνάει η έκταση των άρθρων αυξάνεται, με αποτέλεσμα τα άρθρα του 2018 να έχουν κατά μέσον όρο πάνω από 1800 λέξεις το καθένα.

Εξίσου σημαντικά με τα άρθρα είναι όμως και τα σχόλιά σας. Κατά σύμπτωση, το ιστολόγιο κοντεύει να φτάσει σε ένα σημαντικό ορόσημο σχετικό με τα σχόλια, τις 500.000 σχόλια. Προς το παρόν, βρισκόμαστε στις 491.500 σχόλια. Και ο αριθμός των σχολίων εμφανίζει γενικά ανοδική τάση με τα χρόνια, όχι όμως γραμμική. Τα άρθρα του πρώτου χρόνου είχαν κατά μέσον όρο 63 σχόλια το καθένα, τα φετινά έχουν μέσον όρο 185 σχόλια, αλλά το ρεκόρ το έχει το 2016, με 197 σχόλια ανά άρθρο.

Ως προς τα δημοφιλέστερα άρθρα από αυτά τα 3500, τα 10 πρώτα σε επισκέψεις είναι τα εξής:

 

Μια τρύπα στο νερό -και άλλες παροιμιακές εκφράσεις με το νερό 102,344
220 τούρκικες λέξεις  94,773
Περπατώ εις το δάσος και άλλα σύντομα “στιχάκια του στρατού”  94,237
Πενήντα ελληνικές λέξεις αλβανικής προέλευσης  70,530
Πράσσειν άλογα και πράσινα άλογα  57,737
Η μαθηματική δομή της ελληνικής γλώσσας και άλλες τέτοιες βλακείες  56,407
Το αμπεμπαμπλόμ είναι αρχαίο! (σοβαρή υποψηφιότητα για το Βραβείο Πορτοκάλος)  53,957
100 ελληνικές λέξεις σλαβικής προέλευσης  52,825
Ισίδωρος Πόσδαγλης, η ανύπαρκτη μεγαλοφυΐα  51,389
Αυτό δεν το είπε ο Ηράκλειτος (ούτε ο Καλλίμαχος, άλλωστε!)  48,141

Όπως βλέπετε, όλα τα πολυδιαβασμένα άρθρα είναι παλιά -αλλά αυτό είναι λογικό, δεν είναι;

Όσο για τον αριθμό 3500, τον θεώρησα σημαδιακό, αν και κάποιος πιο μοντέρνος θα προτιμούσε τον 3584, επειδή ήθελα να πω δυο πράγματα για τον αριθμό τρία και μισό ή 7/2 ή τριάμισι -ή τρεισήμισι.

Είναι από τους αριθμούς εκείνους που συμπεριλαμβάνονται στα λαθολόγια, διότι ο αριθμός τρία κλίνεται: τρεις άντρες, τρεις γυναίκες αλλά τρία παιδιά. Κι έτσι, η ώρα είναι τρεισήμισι, αλλά αγοράσαμε τριάμισι κιλά πατάτες. Συχνά συμβαίνει να πει κάποιος πως «η ώρα είναι τριάμισι» οπότε έρχεται άγγελος Κυρίου και τον αρπάζει και τον στέλνει στο πυρ το εξώτερον να βράζει στα καζάνια μαζί με εκείνους που δίνουν ραντεβού «στις μία». Το ίδιο παθαίνουν και όσοι γράψουν «τρεισήμισι χρόνια». Ο ένοχος εδώ είναι το δυόμισι που είναι άκλιτο κι έτσι μένει το ίδιο για όλα τα γένη και μας μπερδεύει.

Κάπου διάβασα ότι ο αριθμός 3,5, επειδή είναι το μισό του 7, θεωρείται δυσοίωνος, αλλά δεν ξέρω αν είναι έγκυρη πρόληψη ή αναξιόπιστη. Πάντως, στην Αποκάλυψη του Ιωάννη, στο Κεφάλαιο 11, έχουμε 42 μήνες (δηλαδή τριάμισι χρόνια) αλλά και τρεισήμισι μέρες.

Το παιδί που είναι τριάμισι χρονών θα το πούμε τριαμισάρι, όπως τριαμισάρα λένε οι ψαροντουφεκάδες τη στείρα που ζυγίζει ενάμισι  με δύο κιλά. Πριν από πολλά χρόνια κυριαρχούσαν στην αγορά της πληροφορικής οι τριαμισάρες δισκέτες, των τρεισήμισι ιντσών (που κανείς δεν τις είπε «τρεισημισάρες» και ίσως γι’ αυτό να μπήκαμε στα μνημόνια). Οι τριαμισάρες ήταν πολύ πιο βολικές από τις «μεγάλες» (των 5 1/4, που ήταν και πραγματικά εύκαμπτες) αλλά η βασιλεία τους δεν διάρκεσε πολύ -έχουν προ πολλού σταματήσει να βγαίνουν πισί με μονάδες για τριαμισάρες δισκέτες, κι όμως δεν αποφασίζω να πετάξω όσες σκονίζονται στα ράφια μου.

Τίτλοι βιβλίων, ταινιών κτλ. με το αγγλικό Three and a half… υπάρχουν κάμποσοι, αλλά κανένα δεν μου φαίνεται πολύ αξιόλογο έργο.

Βρίσκω πως υπάρχει ένα συγκρότημα με την ονομασία Τριάμισι έγχορδα, αλλά το βασικό τραγούδι με τον αριθμό αυτό είναι το «Αδύνατον να κοιμηθώ», το αρχοντορεμπέτικο του Σουγιούλ, όπου «η ώρα είναι τρεισήμισι, μπερδεύτηκα κι αρπάχτηκα με τη δική σου θύμηση» Κάποτε σε μια παρέα, είχαμε βρει προπαροξύτονες ρίμες για όλες τις ώρες από τη μιάμιση ως τις εφτάμισι, αλλά μερικές είναι ακατάλληλες δι’ ανηλίκους και άλλες τις ξέχασα. Ας το ακούσουμε, κι ας κλείσουμε, με τη Μάγια Μελάγια, τύφλα να’χει η Παξινού:

Ραντεβού στα 5000 άρθρα, τον Οκτώβριο του 2022!

Advertisements

143 Σχόλια to “Τρία πεντακόσια, να τ’ αφήσω;”

  1. Γς said

    Καλημέρα!!!~

    μας λαχτάρησες Νικο

  2. Να τα κατοστ… πεντεχιλιαρίσεις!
    Μια και αναφέρθηκαν οι δισκέτες, πρέπει να είναι από τις λέξεις που πολιτογραφήθηκαν ελληνικές ταχύτατα (κανείς δεν έλεγε «φλόπι ντισκ» όπως λέγαμε «σι ντι»ξερωγώ) και όμως η ζωή τους ήταν τόσο σύντομη.

  3. ΓΤ said

    Το χρονικό διάστημα από 16.02.2009 μέχρι σήμερα (της Τετάρτης συμπεριλαμβανομένης) είναι 3.461 ημέρες 🙂

  4. Αὐγουστῖνος said

    Καλημέρα. Ἀπορία: τί τὸ ἀξιόλογο ἔχει τὸ 3.584 (τὸ ὁποῖο ὁσονούπω φθάνει);
    Εὐχὲς γιὰ ἀκόμη μεγαλύτερη μακροημέρευση, μὲ τὴν ἴδια πάντοτε ποιότητα (ἢ πχιότητα), τὸ ἴδιο κέφι, τὸ ἴδιο ἀκάματο μεράκι – ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, πότε θὰ σᾶς δοῦμε δῶκάτω;
    Τέλος – τὸ ψάρι γράφεται στείρα ἢ στῆρα (τὴν δεύτερη γραφὴ ἔχω συναντήσει, ἡ πρώτη μοῦ εἶναι μὲν οἰκεία, ἀλλὰ σπανίως γιὰ ψάρι ἄλλο ἀπὸ γοργόνα).

  5. Γς said

    Για το οχτώμιση [Otto e mezzo] έχουμε γράψει;

  6. Αὐγουστῖνος said

    Καὶ μία παρατηρησούλα (ἂν καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε, μέρα ποὺ ΄ναι!): Τὸ λίκνο γιὰ τὶς 50 λέξεις ἀλβανικῆς προέλευσης παραπέμπει (ὅπως καὶ τὸ σωστό) στὸ ἄρθρο γιὰ τὴ μαθηματικὴ δομὴ τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας καὶ ἄλλες τέτοιες βλάκεῖες. Μιὰ διορθωσούλα, ἴσως;

  7. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και να με συμπαθάτε για την καθυστερημένη δημοσίευση

    3 Δίκιο έχεις

    4 Το κοίταξα στο λεξικό πριν το γράψω, και το έχει στείρα. Εχω κι εγώ δει τη στήρα.

  8. ΑΚ (ο) said

    Να χιλιάσει.. τις χιλιάδες άρθρων, το ιστολόγιο!

    μια μικρή παρατήρηση: το «Πενήντα ελληνικές λέξεις αλβανικής προέλευσης» οδηγεί στο «Η μαθηματική δομή της ελληνικής γλώσσας και άλλες τέτοιες βλακείες»

    Υπάρχει κι άλλο ανέκδοτο με ζύγισμα.
    «Καλημέρα. Τρία κιλά πατάτες θα μου βάλετε;»
    «Βγαίνει τρία πεντακόσια, να ταφήσω;»
    «να ταφήσεις και να μου βάλεις τρία κιλά»

  9. gpoint said

    Αυτό το τρεισήμισι… από τις ελάχιστες φορές που παρακολούθησα παράδοση -συναρτησιακή ανάλυση ήτανε θαρρώ- κι άρχισε ο παραδίδων να λέει για (αυξανόμενες) ιδιότητες χώρων Ταφ ένα ο τάδε, Τ2 ο κανονικός (ξέρωγώ που να θυμάμαι ονόματα), Τ3 ο φυσιολογικός (ξέρωγώ που να θυμάμαι) και ο επόμενος…
    – Ταφ τρεισήμισι πετάχτηκε με έμπνευση ο Τζι και, ω του θαύματος, ήταν ο Τ3,5 (τελείως φυσιολογικός ή κάτι παρόμοιο) και μετά ακολούθησε ο Τ4. Δεν πιστεύανε οι διπλανοί μου πως το βρήκα στην τύχη !!!

  10. Γιάννης Κουβάτσος said

    Άρα η αργοπορία ήταν σκόπιμη λόγω της ημέρας. 😊

  11. Jago said

    Να προλάβω την Κρονοποιούσα.
    Συμφωνία Μηδέν!

  12. gpoint said

    # 4 ,6

    νομίζω πως και οι δυο γραφές είναι αποδεκτές εκτός και είναι ψαρεμένη στον Ευβοϊκό οπότε γράφεται στύρα καθ’ έλξιν !

  13. Νέο Kid said

    Ένα απ τα πράγματα που μου έκαναν (κάποτε…) εντύπωση στις αθλητικές μεταδόσεις στην Κύπρο ήταν ότι οι πόντοι στο μπάσκετ είναι πάντα …αρσενικοί. Πόντοι γαρ. «Το σκορ είναι Αποελ- Κεραυνός εκατον τρεις-εκατόν τέσσερεις» Δε λένε εκατοντρια-εκατοντεσσερα. Ψυχάκηδες…

  14. Τα τριάμισι χρόνια είναι από το βιβλίο του Δανιήλ, ΙΒ´ 6-7:
    «καὶ εἶπε τῷ ἀνδρὶ τῷ ἐνδεδυμένῳ τὰ βαδδίν (=λινό) ὃς ἦν ἐπάνω τοῦ ὕδατος τοῦ ποταμοῦ· ἕως πότε τὸ πέρας ὧν εἴρηκας τῶν θαυμασίων;
    καὶ ἤκουσα τοῦ ἀνδρὸς τοῦ ἐνδεδυμένου τὰ βαδδίν, ὃς ἦν ἐπάνω τοῦ ὕδατος τοῦ ποταμοῦ, καὶ ὕψωσε τὴν δεξιὰν αὐτοῦ καὶ τὴν ἀριστερὰν αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ὤμοσεν ἐν τῷ ζῶντι εἰς τὸν αἰῶνα, ὅτι εἰς καιρὸν καιρῶν καὶ ἥμισυ καιροῦ· ἐν τῷ συντελεσθῆναι διασκορπισμὸν γνώσονται πάντα ταῦτα.»
    (Κατά τους νεότερους εξηγητές, μάλλον πρόκειται για τριάμισι χρόνια που θα διαρκούσε ο διωγμός των Εβραίων από τον Αντίοχο τον Επιφανή.)

  15. Νέο Kid said

    Τριάμισι είναι και η κατά προσέγγιση τιμή του λόγου περιφερείας κύκλου προς τη διάμετρο αυτού (γνωστό και ως π)

    Τρία είναι και η κατά προσέγγιση τιμή του λόγου περφερείας κύκλου προς τη διάμετρο αυτού (γνωστό και ως π)

    Το αν θα το πάρεις 3 ή 3,5 εξαρτάται από το αν πουλάς ή αγοράζεις…😊

  16. Όποιος ενδιαφέρεται να μάθει (ή να ξαναθυμηθεί) τι είναι οι χώροι Τ3.5 κλπ. ας κοιτάξει εδώ .

  17. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Υγεία δύναμη και όρεξη νάχεις Νικοκύρη και να φτάσεις και τις 10,000. 🙂

  18. Νέο Kid said

    Οι φρακταλικες διαστάσεις μπορεί να είναι δεκαδικές. Γίγας του πνεύματος ο Χάουζντορφ! Τον φάγανε οι βρωμοναζήδες…
    Αν θυμάμαι καλά ,τα έργα του Τζακσον Πόλοκ που είναι αυτοσχέδια φράκταλς έχουν διάσταση 2,8 ή 3,κάτι. Με κάθε επιφύλαξη για την ακριβή τιμή.
    Θα ψάξω το ακριβές αργότερα…

  19. gpoint said

    # 16

    Α, στην τοπολογία ήτανε (;), πάντως Τ 2,5 και Τ5 και άνω δεν μας είχε πει ο διδάσκων, στα 4 μείναμε, αυτό το θυμάμαι καλά.
    Προσωπικά στα αισθηματικά και τα επαγγελματικά μου τον χωρισμό τον έχω ισοδύναμο με τον θάνατο, δεν έχω απολύτως καμιά διάθεση να επανέλθω και να ασχοληθώ, προτιμώ να έχω κενούς και καινούς χώρους για άλλα νέα πράγματα.
    Μαθητής, φοιτητής, καθηγητής είναι στάδια που ξεπέρασα, πσαράς, μια ζωή παραμένω !!

  20. gpoint said

    # 17

    Λάμπρο την πρόβλεψη για τα 10 000 σχόλια στα «άστρα προβλέπουν» την διάβασες ;

  21. Alexis said

    Ευχές και από μένα για μακροημεύρεση του ιστολογίου και καλή δύναμη για τη συνέχεια!

  22. ΓΤ said

    Αναφορικά με το «στείρα»/»στήρα», τo Χρηστικό της Ακαδημίας Αθηνών κάνει αποδεκτές αμφότερες τις γραφές, αλλού «στείρα» (μέχρι και στον «Ήλιο», όπου διαβάζουμε «στείρα: o ιχθύς πολυπρίων». Ωστόσο, κάνουν εντύπωση τα ακόλουθα του λεξικού της Πάπυρος-Larousse-Britannica (συντομευμένες λημματικές παραθέσεις): [στείρα]: χαλύβδινο κατασκεύασμα που υψώνεται κατακόρυφα από την τρόπιδα του σκάφους, κν. «κοράκι». [στείρος] (το θηλ. ως ουσ.), η στείρα: ονομασία του ψαριού πολυπρίων. [στήρα]: κοινή ονομασία του περκόμορφου epinephelus alexandrinus της οικογένειας των σερρανιδών.

  23. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    20 – Με iq 57 μέχρι εκεί φτάνει η σκέψη μου.

  24. dryhammer said

    Στην σλανγκ των παλαιών μηχανόβιων (τώρα σχεδόν όλοι είναι on off ή σκουτεράδες) οι μηχανές χαρακτηρίζονταν από μάρκα και κυβισμό ως εξής: Οι ακέραιες εκατοντάδες λεγόταν ολόκληρες πχ το Honda το 900 (το μπολντόρ), το Kawasaki το 500 (το Samurai) ενώ τα 250, 350 κλπ ως δυόμισι, τριάμισι πχ το (Yamaha) RD το τριάμισι, το Suzuki το εξήμισι (GS), και υπήρχε κι ένα που το ‘γραφε:

  25. Νέο Kid said

    23. Δεν υπάρχει IQ 57. Ή τέλος πάντων, αν είχες IQ 57 δεν θα μπορούσες να το γράψεις σε σχόλιο…😄

  26. ΣΠ said

    18
    Λογικά, τα έργα του Πόλοκ, αφού είναι πάνω σε διδιάστατη επιφάνεια, θα πρέπει να έχουν διάσταση μεταξύ 1 και 2.

  27. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    25 – Είμαι συμπαντικό φαινόμενο λέμε, (βλακείας).☺

  28. Νέο Kid said

    26.ε βέβαια! Μεταξύ 2 και 3 έγραψα πριν ο βλαξ; Με κόλλησε Αϊ Κιού ο Λάμπρος.😄😄👍

  29. Νοικοκύρη, να τα μυριάσεις!
    Πάντως, δεν είναι λίγα τα τρεισήμισι ούτε καν τα 500
    Ακούτε τη Φώτω, την τσομπάνισα που την εντυπωσίαζαν τα «χίλια-μύρια πρόβατα και πεντακόσια γίδια». Αξεπέραστα όμως ήταν τα πεντακόσια!
    – Πούησαν Φώτου;
    – Στου παναήρ(ι)
    – Είχι πουλύ κουσμιά;
    – Είχι, είχι!
    – Ήταν χιλι(οι)
    – Τί χίλι(οι)! Πιντακόοοοσι(οι) κι παραπάν!
    (Μοιάζουν με μακεδονικά, αλλά τα άκουσα στην Αιτωλοακαρνανία!)

  30. Νέο Kid said

    Λάμπρο μη μασάς! Κατά στατιστικό μέσο όρο τα καλά μαστόρια έχουν υψηλότερο άι Κιού από τους μανατζαραίους και τα στελέχη επιχειρήσεων. Εσύ που είσαι και επιτυχημένος χρηματιστηριακός και φορεξικός επενδυτής είσαι κατ’ελαχιστον στο Χάι άβερατζ 120+ πάνω κάτω.

  31. ΣΠ said

    28
    Κιντ, δες αυτό το άρθρο:
    http://authenticationinart.org/pdf/literature/Richard-P.-TaylorOrder-in-Pollocks-Chaos.pdf

  32. Πάνος said

    Με τις καλύτερες ευχές μου για τη συνέχεια!

    …ώστε να ξεπεράσεις τα δημοσιευμένα (16.948) της καλύβας, εκ των οποίων δικά μου 11.984 (περιλαμβάνονται μερικές εκατοντάδες του Μιχάλη Μιχελή και άλλων εταίρων, που όλοι μαζί πρέπει στη διάρκεια να ήταν περί τους 20)

    🙂

  33. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    «… είχαμε βρει προπαροξύτονες ρίμες για όλες τις ώρες από τη μιάμιση ως τις εφτάμισι,…»

    Είχα βρει ως τίτλο το δεκεξίμιση Νοέμβρη, μάλλον πρωτότυπο για σημαδιακές («οριακές») ημερομηνίες…

    Αφωτίστου Φιλέλληνος, Σχέδιο αφηγήματος “ΔΕΚΑ ΕΞΙΜΙΣΗ ΝΟΕΜΒΡΗ”
    (ΕΝΩ ΕΧΕΙ ΔΙΑΝΥΘΕΙ Η ΜΙΣΗ ΜΕΡΑ ΤΗΣ 16 ΝΟΕΜΒΡΗ
    ΚΑΠΟΙΑ ΑΛΛΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΠΡΙΝ ΕΡΘΕΙ Η 17 ΝΟΕΜΒΡΗ 1973)
    ΚΑΙ ΑN ΓΙΝΟΤΑΝ ΕΤΣΙ;

    http://www.poiein.gr/archives/11622/index.html

  34. Γιάννης Κουβάτσος said

    Τι λες, Κιντ; Όχι μόνο υπάρχει άι κιου 57, αλλά σε κάποιους πολιτικούς χώρους θεωρείται οροφή:
    http://exthrostoumalaka.blogspot.com/2012/02/iq.html

  35. Άρα τώρα τι ευχόμαστε; Να τα…μυριάσεις; Να τα μυριάσεις, λοιπόν!

  36. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    23, 25, 30

    Μερικοί άνθρωποι μπορεί να θεωρούν χρήσιμο να γνωρίζουν τη σπανιότητα των ανθρώπων που έχουν ένα συγκεκριμένο IQ ή χαμηλότερο. Σε αυτή την περίπτωση χρησιμοποιήστε αυτό το παράδειγμα ως οδηγό: Αν θέλετε να μάθετε πόσοι άνθρωποι έχουν IQ των 84 ή χαμηλότερo εξετάστε τη συχνότητα των ανθρώπων που έχουν IQ 116 ή μεγαλύτερο . (100-84 = 16. 100 + 16 = 116).

    IQ< 116 χει το 84 εως 85,5%, IQ< 84 εχει το 16=(100-84) έως 14,5%(=100-85,5)

    Όμως προσοχή, σε πρώτη προσέγγιση IQ+EQ= const., οπότε αυτοί/ες με υψηλό IQ, οφείλουν να βελτιώσουν την συναισθηματικη τους νοημοσύνη.

    Σε πιο λεπτομερή προσέγγιση φ1(x,y,z,…)*IQ^a+φ2(x,y,z,…)*EQ^b= const.

    ΥΓ IQ Percentile and Rarity Chart

    These are IQs, their percentiles, and rarity on a 15 SD (e.g. Wechsler) and 16 SD (e.g. Stanford-Binet) scale. They were calculated using the NORMDIST function in Excel. The number of decimal places for the rarity was varied in the hope it might be useful. You can see why presently nobody should be able to get a deviation IQ higher than 195 (or 201 on the 16 SD scale). There are not enough people in the world to 'beat'. Note that rarities given are of people that have a certain IQ or higher. Some people might find it more useful to know the rarity of people that have a certain IQ or lower. In that case use this example as a guide: If you want to know how many people have IQs of 84 or lower, look at the rarity of people that have an IQ of 116 or higher. (100 – 84 = 16. 100 + 16 = 116).

    http://www.iqcomparisonsite.com/iqtable.aspx

  37. loukretia50 said

    31. Είναι άρθρο του ίδιου – με προλάβατε! – αλλά νομίζω είναι αρκετά μεταγενέστερο (2011), οπότε είπα να μην πάει χαμένο, για την περίπτωση που κάποιος θέλει να εμβαθύνει!

    Perceptual and physiological responses to Jackson Pollock’s fractals
    https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fnhum.2011.00060

    Και σας συμπληρώνω!

  38. cronopiusa said

    Σήμερα με είπανε Καστοριάδω
    λόγω καράφλας
    και μου άρεσε
    όχι, λόγω καράφλας…

    Μα εγώ αρέσω,
    ναι αρέσω, αρέσω, αρέσω, αρέσω, αρέσω και αισθάνομαι γαμάουα

    Ραντεβού στα 5000 άρθρα, τον Οκτώβριο του 2022, λοιπόν!

    Ευχαριστούμε Νικοκύρη!

  39. cronopiusa said

    11 Jago

  40. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ μένα.

    Νὰ τὰ μυριάσεις, Νικοκύρη!

    Πολὺ μοῦ ἄρεσε αὐτὴ ἡ εὐχὴ (ἀπὸ τὸν κ. Μπαρτζόύδη στὸ # 29) καὶ τὴν ἐπανέλαβα.

    Μοῦ ἄρεσε καὶ ἡ στρα εὐβοϊκοῦ τοῦ πσαρᾶ στὸ #12. 🙂

    Ἀλλὰ καὶ στὴν ἐκκλησία λένε:

    «Τὰ Στύρα, τὰ Στύρα ἐν σοφίᾳ πρόσχωμεν!»

  41. cronopiusa said

    Ευχαριστώ Loukretia50…

  42. Alexis said

    #32: Τι λες βρε θηρίο; !!!
    Και σε πόσα χρόνια αυτά;

  43. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @40. Παρέλειψα ἕνα 🙂 στὸ τέλος.

  44. Theo said

    Τα άρθρα γύρω στις δεκάμιση
    γίνανε χίλια επί τριάμιση.
    Νικοκύρη ευχόμαστε να τα μυριάσεις
    και το Έβερεστ να ξεπεράσεις 🙂

  45. Cronopiusa 🙂

  46. loukretia50 said

    Δώδεκα και μισή! Πώς πέρασεν η ώρα!
    Δώδεκα και μισή! Πώς πέρασαν τα χρόνια!
    Κ.Π.ΚΑΒΑΦΗΣ

    Δεν έχω καλύτερο!

  47. leonicos said

    Θυμάμαι στην Αγγλία, όπου έκανα τον μεταφραστή σε μια ελληνική εφημερίδα, που δεν κυκλοφορεί πια, αλλά δεν έκλεισε λογω εμού, υπήρχαν δισκέτες των 8 ιντσών που χώραγαν μερικές σελίδες. Πάκα είχαμε. Έμπαιναν κάθετα και με προσοχή. Στην Ελλάδα δεν τις ειδα, ίσως δεν πρόλαβαν να έρθουν.

  48. leonicos said

    Βρε Λουκρητία

    Μας βγαίνεις από τ’ αριστερά. Πάντα λες τα ωραιότερα (μαζί με την Κρόνη βέβαια)

  49. ΣΠ said

    Πίνω από τις εννιά το βράδυ
    και έφτασε τρεισήμισι
    και το νου μου βασανίζει
    η δική σου θύμηση

  50. leonicos said

    Ακούω το 41. Θ το ξαναβάλω βέβαια, γιατί θα διακοπεί όταν δημοσιεύσω το σχόλιο.

    Βέβαια, στα άρθρα έχει συμβάλει και ο ακατανόμαστος. ο ωραίος!

    Εμένα μ’ αρέσουν οι κακοί γιατί είναι αδύνατοι και άσχημοι

  51. cronopiusa said

    Gracias Δύτα!

  52. «Τρία πεντακόσια, να τ’ αφήσω;»

    Ατάκα που έλεγε και ο Γιώργος Μαρίνος στην Μέδουσα. Απίθανος τότε!

    Και στα 5.000!

  53. leonicos said

    Κρόνι, με συγκλόνισες στο 38 με τον Πάους

  54. gpoint said

    # 23

    Μπα, μη τα πιστεύεις, σου βάζουν παραπάνω για να σε κολακέψουν. Μια καλή προσέγγιση είναι απ’ όσα βλεπεις να πιστεύεις τα μισά !! (φατσούλες γελαστές)

  55. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Τρία πεντακόσια να τ΄αφήσω;
    και στον τόνο με καλό! 🙂

  56. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    6-8 Ωχ, τώρα το είδα, διορθώθηκε!

    12 🙂

    13 Ε, τους αρσενικούς πόντους δεν τους είχα προσέξει

    22 Πω πω στείρες!

    32 Νάσαι καλά ωρέ Πάνο, ψηλά βάζεις τον πήχη!

    38 Εδώ θάμαστε!

    49 Α μπράβο, είναι κι αυτό!

  57. Νέο Kid said

    Κοίταξα την πηγή μου για τον Πόλοκ, που είναι ο Αντόνιο Ντουράν και το φανταστικό βιβλίο του «Η Αρμονία των αριθμών -ο ρόλος της ομορφιάς στα μαθηματικά».
    Μεταφέρω αυτούσιο το απόσπασμα (με διάλειμμα σε τεχνικές λεπτομέρειες)
    «Τη σχέση ανάμεσα στους πίνακες του Pollock και τα φρακταλ την επισήμαναν για πρώτη φορά τρεις Αυστραλοί επιστήμονες : Οι R.Taylor , A.Micolich και D. Jonas.
    Το 1999 έγραψαν ένα άρθρο στο Nature στο οποίο υποστήριζαν ότι οι πίνακες του Πόλοκ της εποχής του drip and splash εμπεριείχαν φρακταλικές δομές, που δημιουργούνταν … … …
    .. κατέληξαν στο ότι τα χαοτικά μοτίβα που δημιουργούνταν από το στέγνωμα του χρώματος είχαν φρακταλικη διάσταση γύρω στο 1,7 και 1,9 για τους επίσης χαοτικούς σχηματισμούς που οφείλονταν στην κίνηση του Pollock πάνω στον καμβά. Το μοτίβο της αύξησης αυτών των αριθμών ήταν τόσο κανονικό στα έργα που μελετήθηκαν , που μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να διαπιστωθεί η αυθεντικότητα των έργων του Pollock ,καθώς και για τη χρονολόγησή τους.»

    Για τις κύριες του μπλογκ , Χρονοποιούσα, ΕΦΗ^2 ,Καπετάνισσα, κα. μεταφέρω ένα εξαιρετικό απόσπασμα από το ίδιο βιβλίο με τίτλο
    ΦΡΑΚΤΑΛ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ
    (Λέω για τις κύριες, επειδή οι μητσοκαπαίοι του μπλογκ δεν έχουν ανεπτυγμένο ΕQ, οπότε, σε συνδυασμό με το κατά μέσο όρο χαμηλό τους ΙQ…, δεν θα καταλάβουν πράμα από την ομορφιά που ακολουθεί. Τέλος πάντων ,αν θέλουν ,ας διαβάσουν κι αυτοί… 😛 :

    “ Εκτός απ τη ματιά του μαθηματικού ,κι εκείνη του ποιητή μπόρεσε να ανιχνεύσει την παρουσία των φράκταλ παντού στη φύση. Από τα αμέτρητα παραδείγματα αυτής της σύμπτωσης ανάμεσα στη μαθηματική και την ποιητική όψη της πραγματικότητας ,επέλεξα να συμπεριλάβω εδώ τους πρώτους στίχους του ποιήματος 18 από το βιβλίο
    «Είκοσι ερωτικά ποιήματα και ένα τραγούδι χωρίς καμμιάν ελπίδα» του Pablo Neruda.
    Για να σκιαγραφήσει το εξωπραγματικό του έρωτα εξ αποστάσεως, «Αγαπώ αυτό που δεν έχω. Εσύ είσαι τόσο μακριά», ο Neruda επιστρατεύει σ αυτό το ποίημα αντικείμενα των οποίων η ανεπαίσθητη και αιθέρια φύση τους αντιτίθεται στην στερεότητα της τρισδιάστατης υπόστασής τους:

    Εδώ σε αγαπάω
    Στα σκοτεινόχρωμα πεύκα χτενίζει τα μαλλιά του ο άνεμος
    Φωσφορίζει η σελήνη πάνω στα αλήτικα νερά της θάλασσας
    Περνάνε μέρες,μέρες απαράλλαχτες, αποπέμποντας η μια την άλλη
    Τα τούλια της ομίχλης σκίζονται σε φιγούρες λεπτές ορχουμένων
    Ασημόχρυσος γλάρος πετιέται μες απ´ το δίσκο του ήλιου που βασιλεύει
    Εδώ κι εκεί ένα άλμπουρο. Και πάνω,στα ύψη, αστέρια.

    Η μάτια του ποιητή ένωσε σ αυτούς τους εφτά στίχους τρία αντικείμενα μη εμφανώς τρισδιάστατα. Είναι η πυκνή δομή των πευκοβελόνων όπου μπλέκεται ο άνεμος, ο πορώδης αφρός που στέφει αυτά τα αλήτικα νερά πάνω στα οποία φωσφορίζει η σελήνη, και η φευγαλέα ανάσα ενός πέπλου ομίχλης που χορεύει.
    Όπου πρέπει να προστεθεί και η πανταχού παρουσία των μακρινών αστεριών ,αυτών των σημείων που φτιάχνουν μια δέσμη στον ουρανό, σχηματίζοντας ένα μωσαϊκό φωτός του οποίου η πολυπλοκότητα ,ασύλληπτη από το μάτι, καταλήγει σχεδόν να έχει 2 διαστάσεις. Αυτή η ασάφεια είναι,στην πραγματικότητα, αποτέλεσμα της φρακταλικής φύσης αυτών των αντικειμένων.
    Καμιά φορά, η φτωχή οπτική μας αντίληψη είναι ανίκανη να συλλάβει την πραγματικότητα της κατακερματισμένης μορφής τους, μια πραγματικότητα που αντίθετα αποκαλύπτεται χρησιμοποιώντας το κοφτερό νυστέρι της διάστασης Hausdorff ή την έντονη ονειρική διαίσθηση του Neruda.”

  58. gpoint said

    # 23 συνέχεια

    Εγώ Λάμπρο’μ μια φορά μόνο έκανα τεστ άικιού, όταν πέρναγα περιοδεύον. Δεν ξέρω βαθμούς αλλά το ναυτικό έσπευσε να με κατατάξει στην δύναμή του αμετακλήτως (με περίμενε μέχρι τα 28 που αποφάσισα πως ο στρατός δεν θα καταργηθεί σαν άχρηστος όπως πίστευα μέχρι τότε) να μη χάσει το κελεπούρι.
    Οι κακιές γλώσες πάντως λέγανε πως ο αρχίατρος του Ναυτικού ήταν γαλαξιδιώτης και συγγενής μου αλλά αλλοίμονο αν δίνουμε βάση στις φήμες, έτσι δεν είναι ;

  59. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τριάμισι πεπόνια

  60. Νέο Kid said

    57. Τώρα είδα το λινκ του Σταύρου με το άρθρο του Ταιηλορ στο 31.

  61. ΣΠ said

    Τι το σημαδιακό έχει ο αριθμός 3584;

  62. loukretia50 said

    48. Αγαπητέ Λεώνικε,

    Παρακαλώ μη με περιορίζετε!
    Βγαίνω – σχεδόν- από παντού!
    Η περιέργειά μου με σκοτώνει!

  63. Νέο Kid said

    61. Εικάζω ότι ο Νικοκυρης ειρωνεύεται κάποια τάση της εποχής για «ακριβολογία» αστεία.
    Πχ γιορτάζουμε 28 μήνες σχέσης …και τέτοια. Ή «η απόσταση ήταν 9,78659… μέτρα (όταν μεταφράζουν 30 feet από εγγλέζικα. 😀

  64. Νέο Kid said

    Θα μπορούσε όμως το 3584 να ειδωθεί και σαν ακολουθία Φιμπονάτσι με ντίτζιταλ ρουτς!
    3 , 5, 8, 4
    (8+5=13, 1+3=4) 😊

  65. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ρετιμαθαινεικανείς!(ποιόνα στήνει στα τριάμισι :))
    {…}
    Γ) Η κοινωνική ζώνη, κυμαίνεται από το ενάμιση μέτρο περίπου και επεκτείνεται στα τριάμισι μέτρα (κατά προσέγγιση). Σε αυτή τη ζώνη, τοποθετούμε ανθρώπους που δεν γνωρίζουμε καλά. Είτε από το εργασιακό μας περιβάλλον, είτε από κάποιον τεχνίτη που έχει έρθει σπίτι μας.
    https://greenwoods.org/tips-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%BD%CE%AF%CE%B1%CF%82/

  66. loukretia50 said

    Πιθανότατα σατιρίζει την τάση για ακριβολογία, υπάρχει όμως και η άλλη οπτική…

    Με προφανή συγκίνηση
    Για τη μεγάλη κίνηση
    Θέλησε στο «τρεισήμισι»
    Να κάνει αποτίμηση
    Ποια άρθρα έχουν κίνηση
    Στου κόσμου την προτίμηση

    Μαντέψτε ποιος….

  67. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    66
    Στο εξήντα έξι
    της Λουκρητίας η φέξη
    ώρα κοντά τρισήμισι
    κάνει την αποτίμηση
    🙂

  68. mitsos said

    Νικοκύρη
    να τα μυριάσεις .

    Αποτελεί ευχή για όλους μας
    διότι σύμφωνα με πρόχειρους υπολογισμούς μου (και υποθέτοντας ότι η συσσώρευση εμπειρίας θα συντελέσει στην διατήρηση παρόμοιων ρυθμών )
    μπορείς να στείλεις το κοντέρ στα 10000,
    αρχές Απρίλη του 2036 και ενώ εμείς θα διανύουμε – αξιόμαχοι και σοφότεροι ελπίζω και εύχομαι – το 77 έτος της ζωής μας .

    Γιατί όχι ;

  69. Πάνος με πεζά said

    Αδύνατον να θυμηθώ.
    χιλιάδες ειν’ τρεισήμισι…
    Κοιτάζομαι και απορώ
    χωρίς καμιά διαφήμιση, χωρίς καμιά διαφήμιση….

  70. Πάνος με πεζά said

    To βελτιώνω :
    …Τοσ’ άρθρα πώς διαβάστηκαν,
    χωρίς καμιά διαφήμιση, χωρίς καμιά διαφήμιση.
    χιλιάδες ειν’ τρισήμισι…

  71. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    57. Κιντ, εξαίσιο! και δεν ήξερα για τη μαγεία των φράκταλ
    http://www.tovima.gr/science/article/?aid=362800

  72. Γς said

    > Προς το παρόν, βρισκόμαστε στις 491.500 σχόλια

    Θέλω τα δικά μου πίσω.
    Να τα πάρω και να φύγω.

    Πόσα νά’ ναι άραγε;

    Καμιά σαρανταριά χιλιάδες;

    Ποιος θα το τσεκάρει;

  73. Γς said

    69, 70:

    Μερακλώθηκες Πάνο ε;

  74. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τρισήμισι χιλιάδες
    άρθρα, δε λέμε αράδες!

  75. atheofobos said

    Όσοι διαβάσαμε σήμερα τα -Τρία πεντακόσια, να τ’ αφήσω;- Απαντάμε ομόφωνα:
    Να τα αφήσεις αλλά θέλουμε κι΄άλλα!
    Και η ευχή μας είναι όταν θα φτάσεις τα 30 πεντακόσια να είμαστε όλοι εδώ για να τα ξαναγιορτάσουμε!

    Όσοι δεν έχετε δει την τελευταία ομιλία του Ράντυ Πάους (στο 38) σας συνιστώ νε την δείτε οπωσδήποτε, γιατί είναι ένα μάθημα ζωής.
    Έχω γράψει σχετικά με αυτόν πριν 8 χρόνια το:
    Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΟΜΙΛΙΑ ΕΝΟΣ ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
    http://atheofobos2.blogspot.com/2010/11/blog-post_26.html

  76. Λάζαρος said

    Το πρόβλημα με την ώρα βεβαίως δεν είναι το «τρεισήμισι» (σχεδόν κανείς δεν θα έλεγε ότι «η ώρα είναι τριάμισι») αλλά το «τεσσερισήμισι», διότι η συντριπτική πλειονότητα λέει: «η ώρα είναι τεσσεράμισι».

  77. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    38 >>Καστοριάδω

    -Ξαναφυτρώνουν, πιο γερές κιόλας!
    -Ξανθά,ξανθά και κατσαρά λίγο, γίνεται να βγούνε γιατρέ;
    – σκουραίνουν συνήθως, αλλά ποτέ δεν ξέρεις…
    Ψευτιές έλεγε.Γκρίζα ξαναβγήκαν και βγαίνουν είκοσι χρόνια τώρα.Τουλάχιστον να έσπαγαν τότε λίγο απ΄ τις θεραπείες, αλλά μπα,πιρούνια παραμείνανε!

  78. loukretia50 said

    Ελαφρύς προβληματισμός για την αναγκαιότητα της χρήσης του μισού:

    Αγαπητό ημερολόγιο – ιστολόγιο εννοώ :
    Αναρωτιέμαι γιατί. Το ολόκληρο δε θέλουμε όλοι?
    Ποιος θέλει κατά βάθος να μοιράζεται?
    Μόνο τη λύπη και τα έξοδα.
    Ή μήπως θα χαρίζαμε τα χρόνια τα μισά?
    Χμ! αυτό σηκώνει μεγάλη συζήτηση.
    Και δεν ισχύει : «κρύβε τα χρόνια σου να μείνουνε μισά»

    Πάμε πάλι
    Στου μυαλού το μετερίζι μια φωνούλα ψιθυρίζει :
    -Μα είμαστε το μισό του ουρανού. Η αρμονία του σύμπαντος απαιτεί…
    -Ακόμα κι έτσι. Μισά πράγματα θα ψάχνουμε?
    Ας περισσεύει κομμάτι.

    Διάλειμμα για τσιγάρο – πήγε τρεισήμισι
    Και λίγη μουσική
    Σωκράτης Μάλαμας – Μισή Πίστη https://youtu.be/IaSbnXUs3ts

  79. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα! Ωραία στιχάκια!

    61-63 Το 3584 = 3,5 * 1024

  80. sarant said

    76 Σωστά λες ότι πολλοί λένε «τεσσεράμισι η ώρα» αλλά είναι και κατά δύο συλλαβές οικονομικότερο από το σωστο.

  81. Νέο Kid said

    80. Φτουυ! Και κοίτα να δεις που σκέφτηκα “κάτι κομπιουτερίστικο θάναι αυτό το περίεργο του Νικοκύρη…» αλλά μετά κώλωσα.

  82. Νέο Kid said

    Το 81. για το 79.

  83. loukretia50 said

    78 – συνέχεια επί της οθόνης σας

    Θυμάμαι κάποιες σκόρπιες φράσεις για τη συνήθη χρήση και το σκοπό του ορισμού του μισού :

    Καταδεικνύει συντροφικότητα :
    – Και την πορτοκαλάδα την πίναμε μισή- μισή…
    ( Η ρετσίνα η μισή είναι πια πασέ – κι αν έχει κόψει το κρασί, σκοτίστηκε! Φυσικά το έτερον ήμισυ (σικ) συναινεί με ευγνωμοσύνη !)

    Ακρίβεια και μομφή συνάμα :
    – Μιάμιση ώρα ρε μπαγάσα? Μισή μερίδα και ζητάς και ρέστα?

    Απροθυμία– συμβιβασμό – προσαρμοστικότητα:
    – Με μισή καρδιά είπε το ναι και πρόκοψε!
    – Άντε και καλούς απογόνους!

    Είναι μειωτικό, παρά την επαυξημένη αναφορά στην ιδιότητα :
    – Ένας βλάκας και μισός! – Αμ πώς!
    ή το αντικείμενο :
    -Μια μπούρδα και μισή ο λόγος του- μπαρουφολόγος
    Και με την ευκαιρία, από μερικούς τοιούτους (πολύ εξαντρίκ, αλλά βλ. υποκείμενα) ενίοτε αντικαθιστά το λαϊκομούρικο «ναααα!», προκειμένου να καυτηριάσει τη διαφθορά :
    – Μωρέ μια θεσάρα… και μισή (αργομισθία πλήρης)
    – Τι μία – τι καμία! Πάρε μια εργολαβία και μισή – για πάρτη μου.

    Η κυριότερη χρήση κατ΄εμέ :
    Διακρίνει τον αισιόδοξο απ΄τον καταθλιπτικό : Μισογεμάτο- παναπεί ας το χαρούμε! – ώπα!Μισοάδειο – σε δυο μέτρα θα βρεθούμε! Σώπα!

    Ζωή μισή : αυτό δε σηκώνει αστεία. Ας προσέχαμε!
    ——————————————-

    Όσο για μένα, έχω κολλήσει στο χρυσό Ιωβηλαίο. Μισός αιώνας είναι αρκετός για να παραστήσω τη σοφή και ώριμη, αλλά αποφεύγω την κατάταξη στην υποκατηγορία «χούφταλο» των αιωνόβιων.
    Κρατάω λοιπόν το χρυσό / μισό 50άρι , μέχρι να φθάσω το διαμαντένιο – ή να παραφαίνεται! https://image.freepik.com/free-vector/retro-poster_24908-24927.jpg

    Με τις υγείες σας!
    Ευχαριστώ για την ανοχή Νικοκύρη!
    Επετειακό δεν είναι, ε, ας γίνει πανηγύρι!

  84. Theo said

    @38, 75:
    Συμπαθής ο άνθρωπος (Θιος σχωρέσ’ τονε) αλλά τι ευφυέστερο, ανθρωπινότερο, καλύτερο… λέει αυτός ο πρωτοβάθμιος καθηγητής ΑΕΙ απ’ όσα ακούγονται σ’ ένα ηθικίστικο κατηχητικό προτεστάντικου τύπου;

  85. ΣΠ said

    79
    Και έκανα την παραγοντοποίηση 7*2^9 αλλά δεν το συνέδεσα με τους υπολογιστές.

  86. leonicos said

    @9 Τζι

    Όλα τα τλελεια στην τύχη βρίσκονται. Εκεί που δεν το περιμένεις

  87. gpoint said

    # 86

    Είδα την ομιλία του Ρ. Πάους

    Περιέργως μετά στο μυαλό μου ήρθε ένα παλιό τραγούδι…

  88. atheofobos said

    84
    Η διαφορά είναι ότι σε οποιοδήποτε κατηχητικό είτε προτεσταντικό είτε ορθόδοξο είτε καθολικό ο μελλοθάνατος ομιλητής θα προσπαθούσε να πείσει το ακροατήριο του για το πόσο ευτυχισμένος θα είναι που θα βρεθεί κοντά στον δημιουργό του μετά τον θάνατό του σύμφωνα με τις θρησκευτικές δοξασίες με τις οποίες έχει γαλουχηθεί.
    Τον Ράντυ Πάους όμως δεν τον απασχολεί τι θα γίνει μετά τον θάνατό του γιατί ξέρει ότι δεν υπάρχει τίποτα μετά από αυτόν.
    Μιλάει απλά για αυτά που καθόρισαν την μέχρι τον θάνατο του ζωή.
    Σπάνια μπορείς να ακούσεις κάποιο άνθρωπο να μιλάει για τον θάνατο του σαν κάποιο φυσικό επακόλουθο, όπως είναι και γι΄αυτό και η αφήγηση του είναι συγκλονιστική και ανθρώπινη.

  89. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    78.

  90. cronopiusa said

  91. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  92. loukretia50 said

    ΤΗΕΟ
    O συγκεκριμένος δεν κάνει κήρυγμα.
    Και τις απλές, διαχρονικές αλήθειες μπορεί να τις βρει κανείς στα πιο απίθανα μέρη του κόσμου, να τις ακούσει από χωρικούς, ινδιάνους, μοναχούς ή φιλόσοφους. Ήταν πάντα τόσο γνωστές, που οι άνθρωποι τις έχουν λησμονήσει.

    GPOINT : Πολύ σωστά, αλλα νομίζω χρειάζεται συμπλήρωμα.
    Να γράφεις ποδοσφαιρικά σεντόνια δε βαριέσαι…

    Lucky Man- ALAN PRICE
    If you have a friend on whom you think you can rely you are a lucky man
    If you’ve found the reason to live on and not to die you are a lucky man

    Preachers and poets and scholars don’t know it
    Temples and statues and steeples won’t show it
    If you’ve got the secret just try not to blow it
    Stay a lucky man!
    A lucky man!

    If you’ve found the meaning of the truth in this old world you are a lucky man
    If knowledge hangs around your neck like pearls instead of chains you are a lucky man

    Takers and fakers and talkers won’t tell you
    Teachers and preachers will just buy and sell you
    When no one can tempt you, with heaven or hell, you’ll be a lucky man
    You’d be better by far to be just what you are
    You can be what you want, if you are what you are
    And that’s a lucky man!

  93. Αιμ.Παν. said

    @ 38 Ευχαριστώ για το ψηφιδωτό…

    Για όποιον ενδιαφέρεται είναι ο Αναξίμανδρος. Εδώ περισσότερα :

    http://isaw.nyu.edu/exhibitions/time-cosmos/objects/roman-mosaic-anaximander

    για όποιους δεν το γνωρίζουν ήδη.

  94. gpoint said

    # 92

    Αφήνω δουλειά και για την σεκρ- εταίρα μου

    Παίζει ο ΠΑΟΚ τώρα ματς στην Ευρώπη…μεγάλη εμπειρία για όσους δεν έχουν ξαναδεί ΠΑΟΚ στην Ευρώπη δλδ χωρίς άγχος για την διαιτησία. Πρώτος στόχος το μηδέν στην άμυνα

  95. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Τον Ράντυ Πάους όμως δεν τον απασχολεί τι θα γίνει μετά τον θάνατό του γιατί ξέρει ότι δεν υπάρχει τίποτα μετά από αυτόν.»
    Δεν ξέρει, υποθέτει. Είναι πέρα από τις ανθρώπινες δυνατότητες τέτοιες βεβαιότητες. Είτε για την ύπαρξη είτε για την ανυπαρξία μετά θάνατον ζωής.

  96. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Με πονάει να σκέφτομαι ότι όταν μεγαλώσουν (τα παιδιά μου) δε θα έχουν πατέρα. Όταν κλαίω μόνος μου στο μπάνιο, δε σκέφτομαι συνήθως «Δε θα τα δω να κάνουν αυτό» ή «Δε θα τα δω να κάνουν το άλλο». Σκέφτομαι ότι τα παιδιά δε θα έχουν πατέρα. Επικεντρώνομαι περισσότερο στο τι πρόκειται να χάσουν εκείνα παρά στο τι θα χάσω εγώ. Σίγουρα, ένα μέρος της θλίψης μου περιλαμβάνει το «Εγώ δε θα, δε θα, δε θα…», αλλά κυρίως θρηνώ για αυτά. Σκέφτομαι συνεχώς: «Τα παιδιά μου δε θα… τα παιδιά μου δε θα… τα παιδιά μου δε θα…». Αυτό είναι κάτι που με τρώει εσωτερικά, όταν το επιτρέπω να συμβεί. Ξέρω ότι οι μνήμες τους από μένα θα είναι θολές, γι’ αυτό προσπαθώ να κάνω μαζί τους πράγματα που θα τους μείνουν αξέχαστα. Θέλω οι αναμνήσεις τους να είναι όσο το δυνατόν πιο ζωηρές. Ο Ντύλαν κι εγώ πήγαμε σύντομες διακοπές για να κολυμπήσουμε με τα δελφίνια. Ένα παιδί που κολυμπάει με δελφίνια δεν το ξεχνάει εύκολα. Βγάλαμε πολλές φωτογραφίες.»

    Πηγή : Andro.gr [ http://www.andro.gr/zoi/randy-pausch/ ]
    Τόσο κοινότοπο και τόσο σπαρακτικό, τόσο που δεν αντέχεται…

  97. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    92. Ωραίες αναμνήσεις.

    O, lucky man! / Alan Price

    O Lucky Man! is a 1973 British comedy film, intended as an allegory on life in a capitalist society. Directed by Lindsay Anderson.

    Ναι ο Lindsay Anderson του «If», Palme d’Or at the 1969 Cannes Film Festival.

    Bloody finale of the film «If».

    ΥΓ Για να μαθαίνουν οι νεότεροι….

  98. gpoint said

    Με τέτοιο αντίπαλο (μόνο ο Ολλανδός της κάνει 30+ μύρια) θες και λίγο τύχη.. στα 20 πρώτα λεπτά 3 φάσεις ο ΠΑΟΚ 2 (δύο) η Σπαρτάκ και…0-2. Απίστευτο αλλά το μίχρονο είναι 3-2 !!! με την Σπαρτάκ να ξανακάνει άλλη μια φάση στο 41, ο ΠΑΟΚ 6 συνολικά.
    Να δούμε τι μας επιφυλάσσει το β’ ημίχρονο

  99. Theo said

    @88:
    Εγώ, πάντως, είδα έναν άνθρωπο που φαίνεται υγιής (κάνει και κάμψεις με άνεση) να δίνει κάποιες ηθικές συμβουλές, τις ίδιες που θα έδινε οποιοσδήποτε πιετιστής, είτε σε προτεσταντικό, είτε σε ορθόδοξο (γιατί και στα περισσότερα ορθόδοξα κατηχητικά ο ίδιος πιετισμός κυριαρχεί), είτε σε καθολικό κατηχητικό, τις ίδιες που μαθαίνουν και τα προσκοπάκια.
    Δεν ξέρω τι έκανε όταν τον εγκατέλειψαν οι δυνάμεις του κι ο πόνος δεν τον αποχωριζόταν. Αν κι εκεί ήταν ευδιάθετος και νηφάλιος, θα ήταν αξιέπαινος.

    Και νομίζω και οι προτεστάντες που λεν ότι σωθήκανε και γνώρισαν τον Χριστό και οι άθεοι, σαν τον εν λόγω πανεπιστημιακό, είναι το ίδιο ατομοκεντρικοί. Και αν μεν είναι άθεοι, έχουν πείσει τον εαυτό τους με κάποια εγκεφαλικά επιχειρήματα ότι δεν υπάρχει τίποτα μετά τον θάνατο. Αν δε είναι «πιστοί», και πάλι έχουν πείσει τον εαυτό τους με παρόμοια επιχειρήματα (η διαφορά είναι ότι αυτοί τα στηρίζουν στην Αγία Γραφή, όπως εγκεφαλικά την ερμηνεύει ο καθένας τους) ότι θα πάνε κοντά στον Χριστό.

    Όμως, εμένα ελάχιστα με πείθουν τα εγκεφαλικά επιχειρήματα. «Λόγῳ παλαίει πᾶς λόγος», έλεγαν οι ΑΗΠ. Οι Πατέρες της Εκκλησίας όμως πρόσθεσαν: «Βίῳ δέ τις;». Ποιο επιχείρημα θα αντέξει στις μεγάλες υπαρξιακές ή στις επιθανάτιες δυσκολίες; («Ἑκάστου τὸ ἔργον ὁποῖόν ἐστιν τὸ πῦρ δοκιμάσει», που λέει κι ο Απόστολος.)

    Για να μην αναφερθώ ατον άγιο Παΐσιο που τον γνώρισα πολύ καλά από κοντά και που άκουσα από πολύ κοντινούς μου και αξιόπιστους μάρτυρες (του καθηγητή Μπαλαμούτσου, διευθυντή της ΜΕΘ του Θεαγένειου, συμπεριλαμβανομένου) πως κι όταν είχε σταματήσει να παίρνει τα φάρμακα κι είχε ανυπόφορους πόνους δεν είχε χάσει το χιούμορ του και αυτοσαρκαζόταν, θα αναφέρω δυο γνωστούς μου που τους είδα λίγες μέρες πριν αφήσουν αυτή τη ζωή.

    Τον Χρήστο Τσολερίδη, ένα πρώην πρεζόνι που τον βοήθησε ο Κωστής Μοσκώφ να απεξαρτηθεί, μέσω της επαφής του με το Άγιο Όρος, και πέθανε στα 39 του, με τρία κοριτσάκια, και τον ζωγράφο και ποιητή Γιάννη Ζήκα παιδικό φίλο του Σαββόπουλου και του Ν΄΄ικου Παπάζογλου, που μας άφησε στα 63 του (βλ. εδώ. Θεσσαλονικείς και οι δύο.

    Και οι δύο πήγαν από καρκίνο. Κι ενώ ήταν στο τελικό στάδιο της ασθένειας, οι δυνάμεις τους τους είχαν εγκαταλείψει κι ήταν φανερό πως πονούσαν πολύ και οι δικοί τους γύρω τους ήταν θλιμμένοι, αυτοί είχαν μια χαρά ανεξήγητη. Ήταν η επίσκεψη μιας άλλης Δύναμης που τους έκανε να χαίρονται και να μην ασχολούνται με τον εαυτό τους και τους πόνους τους αλλά να φροντίζουν στοργιά όσους τους επισκέπτονταν, όσο μπορούσαν.

    Όσοι έχουν βιώσει την επίσκεψη αυτής της Δύναμης μπορούν να καταλάβουν κάποια πράγματα, κι οι ευαίσθητοι κάτι να αισθανθούν. Για πολλούς άλλους, ίσως δεν ήρθε ο καιρός τους ακόμα.

    Αυτό είναι η Ορθοδοξία, όχι τα κατηχητικά: Η ζωντανή σχέση με τον Χριστό που σε κάνει πραγματικό άνθρωπο, αυτό για το οποίο πλάστηκες, μια σχέση που δεν είναι ατομοκεντρικά ξεκάρφωτη αλλά την επιβεβαιώνει η εμπειρία των Αγίων όπως και το βίωμα των απλών και ταπεινών ψυχών που τον έχουν γνωρίσει.
    Και συγγνώμη για το σεντόνι.

  100. Theo said

    Τώρα βλέπω πως ο Ζήκας έφυγε κάνα τετράμηνο μετά τον Ράντυ Πάους.

  101. Alexis said

    #29: κ. Μπαρτζούδη ωραίος ο διάλογος στα …Αιτωλοακαρνάνικα μόνο που εκεί δεν λένε «παναήρ» αλλά «παγκύρ».
    Κατά τα άλλα καλά τα θυμάστε… 🙂

  102. gpoint said

    τελικά νίκη ε 3-2, σπουδαία για το ράνκιν και ελπίδες για την ρεβάνς. Ο Πέλκας έχασε γκολ που δεν χάνεται αλλά και ο Πασχαλάκης έπιασε πέναλτυ στο β’ ημίχρονο.
    Σειρά της ΑΕΚ τώρα.

  103. loukretia50 said

    Gpoint
    Προηγουμένως σου ξέφυγε ένα point!
    Μια γάτα δε μπορεί να είναι ούτε μυστική – πράκτορας ούτε εταίρα… κανενός. Ούτε μπορείς να την προσλάβεις για γραμματέα !
    Έχει μόνο την ενοχλητική συνήθεια να πετάγεται και να συμπληρώνει! Εθελοντική δουλειά – βίτσιο!
    Αν δεν έχεις πρόβλημα μ΄αυτό, μια χαρά θα τα πάμε!

  104. Ιστοριοδίφης said

    Όπως προαναγγείλαμε προ 100 λεπτών, ο 20χρονος ελληνόψυχος Μιλτιάδης Τεντόγλου από τα Γρεβενά (πρώην παρκουρίστας), με άλμα 8.25 στην 5η προσπάθεια κατέκτησε προ ολίγου το χρυσούν μετάλλιον στο Άλμα εις Μήκος του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του Βερολίνου

    ΙΔΟΥ η τελική κατάταξις:

  105. gpoint said

    # 103

    Εχω γάτα και δεν την αλλάζω

  106. Νίκος Κ. said

    Τα 3 από τα 10 δημοφιλέστερα άρθρα αναφέρονται σε ελληνικές λέξεις που προέρχονται από άλλες γλώσσες (τουρκική, αλβανικές, σλαβικές). Και είναι και αρκετά παλιά. Μήπως ήρθε η ώρα για επανάληψη της πετυχημένης συνταγής με μια ακόμη γλώσσα;

  107. Theo said

    @104:
    Μια φὀρα το πέτυχες στα αθλητικά, κυρ Θόδωρα.

    Αλλά από πού κι ως πού ελληνόψυχος ο Τεντόγλου;
    Τον άκουσα πριν από λίγο στην ΕΡΑ ΣΠΟΡ να λέει στον Δημήτρη Μώρο που παραλλήλισε τη νίκη του εναντἰον ενός Γερμανού στο Βερολίνο με τη νίκη του Όουενς επί άλλου Γερμανού άλτη το 1936 στο ίδιο στάδιο: «Δεν έχει σημασία από ποιά χώρα είσαι.»

  108. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πολύ ώριμη η απάντηση του χρυσού νεαρού και ό,τι να ‘ναι ο πομπώδης παραλληλισμός του δημοσιογράφου.

  109. Γιάννης Ιατρού said

    Ακόμα δεν έκλεισε η μέρα, οπότε προφταίνω να ευχηθώ εγκαίρως, Νίκο:
    Εκτός από το αυτονόητο «να τα διπλασιάσεις», τουλάχιστον, κι ένα μεγάλο ευχαριστώ για τον κόπο να απαντάς στις ερωτήσεις, παρατηρήσεις και σχόλια και για το χρόνο και τη γνώση που διαθέτεις και μοιράζεσαι με το φιλοθεάμον κοινόν εδωμέσα.

  110. Ιστοριοδίφης said

    (107, Theo): Και τί ήθελες να πεί το παιδί; 20 ετών είναι; Να αρχίσει να λέει για το ελληνικό DNA όπως η Φανή Χαλκιά το 2004 και να τον πλακώσει στο ξύλο ο «Ρουβίκωνας»; Σοβαροί να είμαστε, κ. Theo μου…

    Μετά το χριστιανικότατο σχόλιο 99, αυτοδικαίως μπαίνεις στο κλάμπ των επιφανών χριστιανούληδων του Ιστολογίου, αντικαθιστώντας επάξια την απουσιάζουσα Μεταλληνική Κλίκα (Blog-oti-nanai, Ριβαλντίνιος κλπ.) Ωστόσο, τα γράφεις παπαδίστικα και ουδείς αναγνώστης (πλήν εμού) σε κατάλαβε.

    ΣΕ ΕΡΩΤΩ ΕΥΘΕΩΣ:

    1. Ποιός ΑΗΠ ξεστόμισε την φράση «Λόγῳ παλαίει πᾶς λόγος», όπως υπαινίσσεσαι; Η φράσις είναι του ελληνομαθούς (αλλά και φανατικού μισέλληνα) Γρηγορίου Ναζιανζηνού, απ’ όσο μπόρεσε να ψάξει το Επιτελείο μας.

    2. Γιατί αποκρύπτεις ότι αυτός που πρόσθεσε το «βίω δε τίς;» είναι ο γνωστός ομφαλοσκόπος άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς στο «Υπέρ Ησυχαζόντων», όπου υβρίζει σκαιότατα τον Ελληνισμό με την φράση… «τῆς ἑλληνικῆς ἐστι πλάνης αὐτό τό κράτιστον καί πάσης κακοδοξίας ρίζα καί πηγή, δαιμόνων εὕρημα καί παίδευμα, γεννητικόν ἀνοίας καί γέννημα τῆς ἀπονοίας…»; Για να μή καταλάβουν οι αδαείς περί τα θρησκευτικά αναγνώστες του παρόντος Ιστολογίου το θανάσιμο μίσος υμών των Χριστιανών κατά ημών των Ελλήνων;

    3) Και για να καταλάβουν όλοι οι αδαείς αναγνώστες την Χριστιανική Παράνοια, το Επιτελείο μας θα κάνει μία σύντομη ανάλυση της φράσεως «Λόγω παλαίει πάς λόγος» μαζί με την προσθήκη της «βίω δε τίς;»…

    Το «Λόγω παλαίει πάς λόγος» σημαίνει… ότι «κάθε λόγος αμφισβητείται από άλλον λόγο» και όντως εκφράζει επιγραμματικά την Ελληνική Σοφία. Ο ανθέλλην Γρηγόριος Παλαμάς πρόσθεσε τις λέξεις «βίω δε τίς;», προσπαθώντας να υπερκεράσει την Λογική του Αριστοτέλους: «Ποιός λόγος μπορεί ν’ αμφισβητήσει τη ζωή;». Τα Χριστιανικά Δόγματα είναι ΥΠΕΡΑΝΩ της Λογικής, αυτό θέλει να μάς πεί ο ομφαλοσκόπος Παλαμάς.

    Αλλά όλα αυτά εσύ ΔΕΝ τα εξηγείς στο 99, αφήνοντας τον αδαή αναγνώστη με την πεποίθηση ότι λές κάτι σοφό, ενώ στην πραγματικότητα πουλάς φύκια για μεταξωτές κορδέλλες…

  111. Γιάννης Ιατρού said

    105: Ωραία και από καλλιτεχνικής πλευράς η φωτό Γιώργο

    (Απορίοα: Ο κεραμιδόγατος που διακρίνεται αμυδρά στο βάθος, είναι όλα τα λεφτά 🙂 )

  112. sarant said

    106 Χμ, καλή ιδέα. Να περάσει λιγο το ραστόνι και το βλέπουμε.

    108 Πράγματι!

    109 Να’στε καλά κι εσείς που βοηθάτε τα μάλα!

  113. Γιάννης Ιατρού said

    107α: Theo,
    μην παραβλέπουμε περί τίνος αθλήματος πρόκειται 🙂 🙂

  114. Theo said

    @110:
    Καλά, δεν παίζεσαι…
    Σου ζητώ κάποια ένδειξη πως ο Τεντόγλου είναι ελληνόψυχος, σου γράφω τι απαντά σαφώς ο ίδιος στον υπαινιγμό που κάνεις στο χθεσινό νήμα και στον παραλληλισμό σου ότι το αγώνισμα θα διεξαχθεί στο ίδιο ακριβώς σκάμμα όπου το θέρος του 1936 ο θρυλικός νέγρος Τζέσσε Όουενς κατετρόπωσε τους Άριους αθλητές του Αδόλφου Χίτλερ, απάντηση που καταρρίπτει σαφώς τον ισχυρισμό σου, και μου απαντάς με ανοησίες για Ρουβίκωνες και δηλώσεις της κ. Χαλκιά.

    Δεν ξέρω ποιος ΑΗΠ ξεστόμισε την φράση «Λόγῳ παλαίει πᾶς λόγος».
    Μαζί με το «Βίῳ δέ τις;» την πρωτοαναφέρει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος στα Ηθικά ποιήματά του.
    Την επαναλαμβάνει ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς στον πρώτο λόγο του υπέρ των ιερώς ησυχαζόντων σαν μια γνωστή παροιμία, προσθέτοντας και το «Βίῳ δέ τις;» του Γρηγορίου.

    Όταν οι Πατέρες αναφέρονται στην «ελληνική πλάνη», δεν το κάνουν εθνοφυλετικά (ρατσιστικά), γιατί και οι ίδιοι ήσαν μέτοχοι της αρχαιοελληνικής παιδείας, αλλά εννοούν τον παγανισμό, είτε των ΑΗΠ, είτε των Σκυθών, είτε τον ζωροαστρισμό των Περσών, και πάει λέγοντας. Στις βυζαντινές πηγές «Έλληνες» ονομάζονται κι οι Σκύθες κι οι Σαρμάτες, κλπ, ως παγανιστές.
    Αφήστε, λοιπόν, αυτή τη σπέκουλα, οι ελληνοβαρεμένοι.

    Είσαι μάλλον «προβεβηκὼς τὴν ἡλικίαν» και δεν θυμάσαι τι είχα γράψει παλαιότερα (πριν από τέσσερα πέντε χρόνια) εδώ για τα δύο είδη της γνώσεως, όπως τα αναπτύσσει ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς:

    Οι επιστήμες με τις οποίες γνωρίζουμε τα αισθητά είναι καλές για να φτάσουμε στην κτιστή γνώση και να αντιμετωπίσουμε τις ανάγκες της καθημερινότητας. Είναι και χρήσιμες για να διακρίνουμε κάποιους φιλοσοφικούς και θεολογικούς όρους, γιατί γυμνάζουν τον οφθαλμό της ψυχής στην «ὀξυωπία».

    Δεν μπορούμε, όμως, να φτάσουμε με αυτές στον Θεό. Αυτός είναι άκτιστος, δηλαδή δεν περιορίζεται από κανένα φυσικό νόμο ούτε ορίζεται από τη λογική μας. Αποκαλύπτεται όμως σε αυτούς που έχουν καθάρει τον «νου» τους, μια έκτη αίσθηση που έχουμε για να (επι)κοινωνούμε με τα υπεραισθητά. Λοιπόν, αν θέλει κανείς να δει τον Θεό «γνωστῶς καὶ εὐαισθήτως», όσο είναι δυνατό στην ανθρώπινη φύση να Τον γνωρίσει, δηλαδή όχι την ουσία Του καθ᾿ εαυτήν, που είναι τελείως απρόσιτη, αλλά τις ενέργειές Του, που κι αυτές είναι άκτιστες, δηλαδή Θεός, οφείλει να το κάνει με άλλες μεθόδους, που οδηγούν στην κάθαρση του εσώτερου ανθρώπου από τα πάθη («Μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ, ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται»). Τις μεθόδους αυτές τις περιγράφουν εκτενώς οι Πατέρες.

    Αλλά, όπως έχω γράψει και στο παρελθόν, δεν θέλω να κάνω κατηχητικό ή κήρυγμα και να καταχρώμαι τη φιλοξενία του Νικοκύρη. Γι᾿ αυτό, και δεν επεκτείνομαι.
    Ούτε και νομίζω ότι αυτά αφορούν εσένα ή πολλούς από τους αναγνώστες ή σχολιαστές αυτού του ιστολογίου. Σαφώς και μια συζήτηση μαζί σου για το θέμα δεν θα βγάλει πουθενά.

    Έγραψα το σχ. 99 γιατί κάπου διέβλεψα έναν πόνο, μιαν ευαισθησία, μιαν αγωνία. Και διότι κάποιοι που χλευάζουν την προτεστάντικη ηθικολογία (που θεωρούν πως αντιπροσωπεύει και την Ορθοδοξία) δοξάζουν την ίδια βαρετή ηθικολογία όταν την εκστομίζει κάποιος άθεος.

    Δεν θα συνεχίσω, σεβόμενος τον χώρο. Κι αν συνεχίσω, μόνο επιγραμματικά.

    Καλό βράδυ!

  115. atheofobos said

    99
    Δεν ξέρω τι έκανε όταν τον εγκατέλειψαν οι δυνάμεις του κι ο πόνος δεν τον αποχωριζόταν. Αν κι εκεί ήταν ευδιάθετος και νηφάλιος, θα ήταν αξιέπαινος.

    Εδώ μπορείς να διαβάσεις ότι μέχρι το τέλος του είχε διατηρήσει το χιούμορ του απ΄ότι φαίνεται χωρίς την επίσκεψη μιας άλλης δύναμης.
    https://well.blogs.nytimes.com/2008/07/30/randy-pauschs-last-words/

    Τώρα η αναφορά για την επίσκεψη μιας άλλης Δύναμης αυτή οδηγεί αναπόφευκτα στην Russell’s Teapot και στην λήξη της συζήτησης.

  116. Ιστοριοδίφης said

    1) (114, Theo): Άριστο σχόλιο από χριστιανικής πλευράς, θα το ζήλευε και ο Blog-oti-nanai. Ήδη ομολόγησες ότι μάς κορόϊδεψες στο 99 αφήνοντας να εννοηθεί ότι το ρητό είναι των ΑΗΠ…

    Λές στο 99: ««Λόγῳ παλαίει πᾶς λόγος», έλεγαν οι ΑΗΠ. Οι Πατέρες της Εκκλησίας όμως πρόσθεσαν: «Βίῳ δέ τις;».»

    Δέχομαι ότι η φράσις είναι των ΑΗΠ κι ας την πρωτοκαταγράφει ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός, που – προφανώς – θα την άκουσε στας Αθήνας. Αλλά έπρεπε να το εξηγήσεις. Σε αυτό το ιστολόγιο δίνουμε βιβλιογραφία, δεν αερολογούμε, διότι υπάρχουν γνώστες που θα μάς κράξουν και θα ξεφτιλιστούμε πανελληνίως…

    Το επιχείρημά σου για να μάς πείσεις ότι οι Πατέρες ΔΕΝ υβρίζουν τον Ελληνισμό φυλετικά αλλά ως θρησκεία, είναι κατευθείαν αντλημένο από τον παπα-Μεταλληνό. Το έχουν γράψει χιλιάδες φορές εδώ οι Μεταλληνιστές, Blog + Ριβαλντίνιος.

    Όσο για τον Τεντόγλου, τον ξέρω από πιτσιρικά, από τότε που έκανε παρκούρ στην Σαντορίνη. Δέν θα δώσω περισσότερες λεπτομέρειες για την ελληνοψυχία του, για να μή τον εκθέσω στα μάτια της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς και τον βρούμε σε κανένα χαντάκι…

    2) Τελειώνω με μιά ακόμη μεγάλη αποκάλυψη του Επιτελείου μας που θα συζητηθεί: Ο σύζυγος της Ρίκας Βαγιάννη, Νίκος Στεφανής (γιός του μακαριστού υπουργού Υγείας του ΠΑΣΟΚ, Κώστα Στεφανή) ΔΕΝ προλάβαινε να διαβάζει τα χρονογραφήματα της γυναίκας του!.. Κι αυτό αποδεικνύεται από το εξής:

    Της αφιέρωσε προ ολίγου στο Facebook το «Μινόρε της Αυγής», ενώ η ίδια η Ρίκα είχε γράψει στο τελευταίο της χρονογράφημα (Νοέμβριος 2016) πως θέλει να της παίξουν στην κηδεία της το περίφημο «A thousand kisses deep» του ελληνόψυχου Εβραίου τραγουδοποιού Leonard Cohen.

    Το γράφω με την ελπίδα ότι θα διαβάσουν την αποκάλυψή μας οι άνθρωποι της Ρίκας για να της το παίξουν το τραγούδι του Cohen στην σημερινή (Πέμπτη 8 Αυγούστου 2018) της κηδεία που θα γίνει στις 5.30 το απόγευμα, στο νεκροταφείο Νέα Ερυθραίας (Κάτω Κηφισιά).

    Είναι πάρα πολύ συγκινητικό τραγούδι, όπως θα διαπιστώσουν ευθύς αμέσως όλοι οι αναγνώστες του παρόντος Ιστολογίου…

  117. Ιστοριοδίφης said

    Ημαρτημένο 116: Πέμπτη 9 (και όχι 8) Αυγούστου 2018

  118. cronopiusa said

    Καλή σας νύχτα!

  119. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ιστοριοφίδη, γιατί να τον βρουν σε χαντάκι τον νεαρό; Δεν μας το εξηγείς λιγάκι; Ή είναι μια από τις γνωστές παρόλες που αμολάς κάθε τόσο, έτσι, για ανέξοδο εντυπωσιασμό;

  120. Theo said

    @108:
    ό,τι να ‘ναι ο πομπώδης παραλληλισμός του δημοσιογράφου
    Αν κι ο Μώρος είναι γενικά ευγενής, από γαύρο τι να περιμένεις; 🙂

    @115:
    Ευχαριστώ για την παραπομπή.

    Ὀσο για την άλλη Δύναμη, γράφω αυτό που αισθάνθηκα (έχω μάθει να δίνω προτεραιότητα στην καρδιά κι όχι στον εγκέφαλό μου) κι ούτε μου πέρασε διόλου από το μυαλό πως θα το καταλάβαινες. Και φυσικά, εφόσον εκπέμπουμε σε διαφορετικά μήκη κύματος, λήγει η συζήτηση 🙂

    @116:
    Ποτέ δεν λέω ψέματα. Απλώς, θυμόμουν λαθεμένα πως ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς απέδιδε το «Λόγῳ παλαίει πᾶς λόγος» στους ΑΗΠ. Μετά άνοιξα το βιβλίο κι είδα πως το γράφει σαν μια γνωστή παροιμία. Μπορεί να είναι των ΑΗΠ, μπορεί και όχι.

    Επειδή ο π. Γ. Μεταλληνός, ο Blog κι ο Ριβαλντίνιος λένε κάτι, δε σημαίνει πως αυτομάτως είναι ψέμα. Το Έλληνες=παγανιστές, κλπ το έχω δει σε δεκάδες πηγές. Αν θέλει κανείς να το διαπιστώσει ιδίοις όμμασιν, μπορεί να ψάξει στο TLG. Τόσο απλά.

  121. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    118 Καλό βράδυ Κρόνη

  122. Ιστοριοδίφης said

    Κύρ Γιάννη μου (119) με τον Τεντόγλου θα ασχολούμαστε τώρα; Όταν στις 8.41 μ.μ. χθές Τετάρτη που άρχιζε το Μήκος πρόβλεψα τον Θρίαμβό του στο ίδιο σκάμμα του Ολυμπιακού Σταδίου του Βερολίνου που κατετρόπωνε τους Άριους ο Τζέσσε Όουενς το 1936, εσύ δεν ήξερες ούτε κάν την ύπαρξή του. Τα άλλα που προσπαθείς να εκμαιεύσεις είναι εκ του πονηρού.

    Γιατί δεν βγάζεις άχνα για την μεγάλη αποκάλυψη του Επιτελείου μας (116) ότι ο σύζυγος της Ρίκας δεν ήξερε ποιό τραγούδι ήθελε στην κηδεία της; Γιατί δεν λές τίποτα που αποκάλυψα την απάτη του Theo (110 + 116) ότι τάχα οι ΑΗΠ είπαν μιά φράση που καταγράφει μόνο ο μισέλλην Γρηγόριος Ναζιανζηνός και ο ομφαλοσκόπος Γρηγόριος Παλαμάς;

  123. loukretia50 said

    99. Theo
    Δεν πρόκειται να αναφερθώ σε θεωρίες που σας προκαλούν να συζητήσετε.
    ΄Αλλωστε το επέκεινα και τα διάφορα υπαρξιακά ζητήματα ομολογώ πως σ΄αυτή τη φάση δε μ΄ενδιαφέρουν .
    Σας γράφω μόνο για να μη με συμπεριλάβετε στους χλευάζοντες. Θα είναι άδικο, δε μου ταιριάζει.
    Νομίζω ότι καθένας έχει ανάγκη να βρει τη δική του αλήθεια. Το αν θα το πετύχει και σε τι θα τη βρει, είναι προσωπική του υπόθεση.
    Δεν κατακρίνω κανέναν λοιπόν, εφόσον πιστεύει ότι την έχει βρει, αρκεί να μην προσπαθεί να την επιβάλλει.
    Θαυμάζω όμως πραγματικά τους ανθρώπους που γίνονται ατσάλι μέσα από τον πόνο. παραμένοντας άνθρωποι.
    .

  124. Theo said

    σχ. 122:
    Γιατί δεν λές τίποτα που αποκάλυψα την απάτη του Theo (110 + 116) ότι τάχα οι ΑΗΠ είπαν μιά φράση που καταγράφει μόνο ο μισέλλην Γρηγόριος Ναζιανζηνός και ο ομφαλοσκόπος Γρηγόριος Παλαμάς;

    σχ.118:
    Δέχομαι ότι η φράσις είναι των ΑΗΠ κι ας την πρωτοκαταγράφει ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός, που – προφανώς – θα την άκουσε στας Αθήνας.
    🙂 🙂 🙂 🙂

  125. Theo said

    @123:
    Όχι, αγαπητή μου, δεν εννοούσα εσένα.
    Εκτιμώ ιδιαίτερα την εδώ παρουσία σου, την ευαισθησία και το χιούμορ σου και πολλές φορές θα ήθελα να προσυπογράψω σχόλιά σου αλλά συνήθως τα διαβάζω στο κινητό και μετά βαριέμαι να πάω στον υπολογιστή για να το επισημάνω.

    Και στα υπόλοιπα συμφωνούμε κατά βάσιν:

    Μακριά από μένα οι ιδεολογικές, κοσμοθεωριακές, κλπ αντιπαραθέσεις.
    Δεκάρα δεν δίνω για τις «αηδίες», όπως έλεγε τις ιδέες ο φίλος μου ο Νίκος Πεντζίκης, λογοπαίζοντας με την προφορά τους στα αγγλικά. Το μόνο που με ενδιαφέρει είναι το πώς εκφράζει ο καθένας την προσωπική αλήθεια του και εκτιμώ πολύ αν είναι αληθινός με τον εαυτό του και τους άλλους, κάτι που το διαισθάνομαι σε σένα.

  126. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    38 – «Σήμερα με είπανε Καστοριάδω
    λόγω καράφλας
    και μου άρεσε
    όχι, λόγω καράφλας…

    Μα εγώ αρέσω,
    ναι αρέσω, αρέσω, αρέσω, αρέσω, αρέσω και αισθάνομαι γαμάουα

    Ραντεβού στα 5000 άρθρα, τον Οκτώβριο του 2022, λοιπόν!»

    Έχω ζήσει κι έχω δεί πολλά στην ζωή μου, θα έλεγα υπερβολικά πολλά, και καλά και άσχημα, όλα σε υπερβολικό βαθμό αλλά άνισα μοιρασμένα χρονικά, τα 99,9% υπερβολικά άσχημα μέχρι την ηλικία των 16 κι όταν λέω υπερβολικά άσχημα εννοώ καταστάσεις τρέλας, εντελώς παράλογες για τον οποιοδήποτε άνθρωπο πόσο μάλλον για ένα μικρό παιδί που τις βίωσε από τότε που άρχισε να αντιλαμβάνεται τον κόσμο. Την παιδική και πρώτη εφηβική μου ηλικία, κατάφερα μέσα από τυχαία μικρά θετικά γεγονότα και με την βοήθεια της ξαδέρφης μου Σοφίας αλλά και της πρώτης μου κοπέλας της Εύας να την «διαγράψω» από την μνήμη μου για να ισορροπήσω και να μην αυτοκτονήσω, έχω βάλλει από τα 18 ένα μεγάλο Χ, σ΄αυτή την περίοδο της ζωής μου και τελικά τίποτε απ΄όλα αυτά τα παράλογα δεν άφησε σημάδι στην ψυχή μου, oύτε κάν ο θάνατος του πατέρα μου στα 14, δύσκολα θα βρείς αισιόδοξο άνθρωπο σαν κι εμένα, πιο αισιόδοξο αποκλείεται. 🙂
    Από τα 18 και μετά, η ζωή έγινε πολύ καλή μαζί μου, υπερβολικά καλή όπως κι όλα μέχρι τώρα, ότι επιθυμίες είχα (φυσικά υπερβολικές 🙂 ) έχουν πραγματοποιηθεί εκτός από το να βρεθώ στο διάστημα αλλά είναι δεδομένο πως θα γίνει κι αυτό, όλοι και όλα γιά αυτό τον σκοπό δουλεύουν, να γίνει προσιτό το διαστημικό ταξίδι σε μένα. 🙂

    Ενώ το 99,9% δεν άφησαν κανένα ίχνος (τουλάχιστον εμφανές) πάνω μου, αυτό το 0,1% με χάραξε ως τα κατάβαθα του dna μου, και όχι δεν ήταν ο θάνατος του πατέρα μου αλλά ο απίστευτος αγώνας της ξαδέρφης μου Σοφίας (τρία χρόνια μεγαλύτερη) για να ζήσει. Η Σοφία μου η καλή μου Σοφία, το χαμόγελο της ζωής (έτσι ονόμασα και λέω την πρώτη μου κόρη Ελεωνόρα, έχει αυτό το βαθύ χαμόγελο της ζωής και πάντα μου την θυμίζει) που όταν ήμουν 4 χρονών μου έδινε από τις λίγες καραμέλες που είχε γιατί εγώ δεν είχα, κι όταν ήμουν 9 χρονών και μείναμε στον δρόμο δύο βράδια, με πήραν στο σπίτι τους η θεία μου ( τον αδερφό μου άλλοι θείοι, η μάνα μου δεν ξέρω που είχε πάει, ο πατέρας μου είχε πάει πάλι εξορία) και μ΄έπαιρνε στην αγκαλιά της για να κοιμηθώ, και μούλεγε – μη κλαίς αγοράκι μου, όλα θα περάσουν μη κλαίς και κοιμήσου, όταν ήμουν 14 και πέθανε ο πατέρας μου μου έλεγε πάλι – μη κλαίς αγοράκι μου, είμαστε σκληρή γενιά εμείς δεν τα παρατάμε ποτέ.

    Ήμουν 18 κλεισμένα εδώ κι ένα μήνα, είχα ήδη διαβάσει την Λειτουργία του οργασμού του Ράϊχ και είχα φύγει από την ΚΝΕ, είχα αρχίσει να διαμορφώνω ένα πολύ δυνατό χαρακτήρα αλλά ταυτόχρονα και πολύ διαφορετικό από του μέσου πολίτη, χωρίς να το αντιληφθώ βρέθηκα να είμαι στο πολιτικοκοινωνικό περιθώριο όχι σαν παρίας αλλά κάτι σαν «ναι έχεις δίκιο σ΄αυτά που λές αλλά έχεις άδικο» άθρησκος και ακομμάτιστος αλλά έντονα πολιτικοποιημένος, ήταν μεγάλα αμαρτήματα το 1979 για δεκαοχτάχρονο αλλά δεν είχα κανένα πρόβλημα, αισθανόμουν μεγάλη δύναμη από αυτή μου την ανεξαρτησία και δεν σκόπευα να την αφήσω, μάλιστα έγινα αρκετά δηκτικός με τους άλλους και ειδικά με τους λεγόμενους προοδευτικούς του αριστερού και ακροαριστερού αλλά και του αναρχικού χώρου που ήταν (και είναι ακόμη) το ίδιο συντηρητικοί με τους δεξιούς στα σεξουαλικά θέματα, είχα μπεί και στην ΓΣΣΕ με το ΕΕΑΜ (ήταν η Εύα σ΄αυτό, μετά από έξι μήνες έφυγα) έβλεπα τον κόσμο σχεδόν σαν πλανητάρχης. 🙂

    Tότε ήταν που ήρθε το άσχημο μαντάτο, Η ΣΟΦΙΑ ΕΧΕΙ ΚΑΡΚΙΝΟ ΔΕΞΙΑ ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ, αλλά δεν το πήρα και πολύ στα σοβαρά, πήγα και την βρήκα – τι έγινε ρε Σοφούλα;-τίποτα Λαμπρούκο, έχω καρκίνο, μου απάντησε με το γλυκό της χαμόγελο – και τώρα; – τι τώρα, τώρα παλεύουμε, τι έχουμε πεί; ΔΕΝ ΤΑ ΠΑΡΑΤΑΜΕ ΠΟΤΕ 🙂 – ναι αλλά γιατρεύεται; – θα σου πώ την αλήθεια, ο γιατρός μου είπε πως είναι πολύ σπάνια περίπτωση κι έχω λίγες πιθανότητες αλλά θα το παλέψω, είμαστε σκληρή γενιά εμείς αγοράκι μου έτσι δεν είναι; – Ναι έτσι είναι, είμαι σίγουρος πως θα τα καταφέρεις, θα σου κάνουν επέμβαση; – ναι και μετά χημειοθεραπεία και ακτινοβολία, είναι καινούριες μέθοδοι και πολύ ελπιδοφόρες μου είπαν, μόνο που θα χρειαστώ αίμα για την επέμβαση, θα μου δώσεις; – μα τι λές, αφού δικό σου είναι το αίμα μου :). Ήταν η πρώτη φορά που έδωσα αίμα.

    Είχαν περάσει έξι μήνες από τότε που συναντηθήκαμε, τα νέα ήταν καλά, η επέμβαση ήταν επιτυχής και είχε κάνει την πρώτη χημειοθεραπεία, πήγα από το σπίτι να την δώ, είχα μακριά καστανόξανθα μαλιά μέχρι τους ώμους κι έμοιαζαν με τα δικά της, είχαμε τα ίδια χρώματα εκτός από τα μάτια, τα δικά της ήταν μελιά τα δικά μου γκριζοπράσινα, πάντα μας περνούσαν για αδέρφια οι ξένοι. Χτύπησα με λαχτάρα το κουδούνι, μου άνοιξε η θεία μου και μπήκα στο σπίτι, πού είναι η Σοφία θεία; – μέσα στο δωμάτιο σε περιμένει βρε τρελέ (έτσι μ΄έλεγε η θεία μου για τις απόψεις μου, σταθερή ΚΚΕ αυτή αν κι έλεγε πως έχω δίκιο 🙂 ). Mπήκα μέσα και την είδα όμορφη όπως ήταν αλλά με ένα τουρμπάνι στο κεφάλι, την αγκάλιασα και την φίλησα, – τι είναι αυτό που φοράς ρε Σοφούλα, έγινες Σιχ; 🙂 – όχι ακριβώς, βουδίστρια 🙂 και κάνει μια και το βγάζει και αποκαλύπτει το γυμνό καραφλό κεφάλι της – πώς σου φαίνομαι, δεν είμαι όμορφη; – μου κόπηκε η φωνή, δεν ήταν τόσο που έλειπαν τα μαλιά της, τότε είδα πως δεν είχε φρύδια ούτε και τις μεγάλες της βλεφαρίδες, – τι έγινε ρε γαμώτο; τι σου έκαναν; κι έβαλα τα κλάματα, έπεσε στην αγκαλιά της κι έκλαιγα με αναφιλητά – μα τι κάνεις αγοράκι μου γιατί κλαίς; – δεν ξέρω, δεν θέλω να πεθάνεις – γιατί να πεθάνω; – δεν ξέρω φοβάμαι – φοβάσαι; ΕΣΥ; – ναι εγώ – τα ξέχασες όλα Λαμπρούκο μου; – όχι αλλά – τι αλλά δεν υπάρχει αλλά, στην ζωή παλεύουμε ΔΕΝ ΤΑ ΠΑΡΑΤΑΜΕ ΠΟΤΕ – γιατί σε σένα ρε γαμώτο ΓΙΑΤΙ; – τι είναι αυτά που λές, γιατί σε κάποιον άλλο; – δεν ξέρω – ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ μου είπε με αυστηρό ύφος, αν είναι να κλαίς σαν κυρούλα να μην ξανάρθεις – αυτό με χτύπησε σαν γροθιά στο στομάχι και συνήλθα, βρήκα την διάθεσή μου κι αρχίσαμε να μιλάμε για διάφορα και να κάνουμε αστεία.
    Στο τέλος όταν ήταν να φύγω την ρώτησα, και τώρα τι γίνεται; θα συνεχίσω τις χημειοθεραπείες και τις ακτινοβολίες, όλα θα πάνε καλά μη στεναχωριέσαι, – ναι κορίτσι μου όλα καλά θα πάνε, ΔΕΝ ΤΑ ΠΑΡΑΤΑΜΕ ΠΟΤΕ 🙂 – αυτός είσαι έτσι σε θέλω :).
    Δεν ξέρω γιατί αλλά την άλλη μέρα πήγα κι έκοψα γουλί τα μαλιά μου, από τότε δεν τα άφησα να μακρύνουν ποτέ ξανά.

    Πέρασε ένας χρόνος, είχε πάει στην Γερμανία για δεύτερη επέμβαση και χημειοθεραπείες κι όταν επέστρεψε πήγα στο σπίτι της στον Χολαργό που έμενε με τον άντρα της τον Ντουσάν, ένα υπέροχο άνθρωπο που της στάθηκε μέχρι τέλους, όταν την είδα έπαθα δεύτερο σοκ γιατί είχαν κάνει επέμβαση στο πρόσωπό της αλλά αυτή τη φορά δεν έκλαψα, είχα σκληρύνει, – τι κάνεις βρε τρελόπαιδο; μου είπε με σπασμένα λόγια γιατί της είχαν αφαιρέσει την μισή πάνω γνάθο – τα παράτησα όλα, έφυγα κι από κόμματα κι από συνδικάτα κι από παντού, είναι όλοι τους κολλημένοι δογματικοί και δεν κοιτάζουν πέρα από την δογματική τους μύτη, άσε που στα συνδικάτα γίνεται ΜΕΓΆΛΗ ΑΡΠΑΧΤΉ, ξεπουλημένοι όλοι και ειδικά οι πασόκοι που θα πάρουν την εξουσία. Εσύ τι κάνεις; – Είναι δύσκολα τα πράγματα Λαμπρούκο μου αλλά θα το παλέψω όσο μπορώ, είναι στην φύση μου να μην τα παρατάω. – Ξέρεις, τελείωσα το Ωδείο και θα πάω φαντάρος – σώπα ρε, μεγάλωσε το αγοράκι μου και πάει φανταράκι; 🙂 – ναι τα κατάφερα και μεγάλωσα κι εγώ, ποιός να το περίμενε πριν δέκα χρόνια ε; – εγώ το περίμενα Λαμπρούκο μου, ήμουν σίγουρη για σένα – μόνο εσύ πίστεψες σε μένα κανείς άλλος – μη γίνεσαι μικρός και κακός, τι περίμενες από την μάνα σου και τον πατέρα σου; λίγα πέρασαν; – έχεις δίκιο, δεν τους κρατάω κακία, έτσι μου βγήκε αυθόρμητα – να τους σέβεσαι, μη ξεχνάς πως σε γέννησαν κι αν περνάς καλά τώρα, το χρωστάς σ΄αυτούς – όχι δεν το ξεχνάω, τους σέβομαι αλλά ξέρεις, είναι κάτι που δεν μπορώ να το εξηγήσω, – τι είναι – δεν τους αγαπάω, δεν αισθάνομαι κάτι ιδιαίτερο γι΄αυτούς, ξέρω πως πρέπει να τους αγαπάω αλλά δεν ξέρω τι είναι να αγαπάς τους γονείς σου, τον πατέρα μου σχεδόν δεν τον γνώρισα μέχρι που πέθανε κι η μάνα μου μια ζωή χαμένη στην τρελή κατάσταση που ζούσαμε, μόνο συμπάθεια και συγκατάβαση αισθάνομαι γι΄αυτήν κι έχω ενοχές γι΄αυτό – μη έχεις ενοχές, δεν φταίς εσύ, είναι σκληρός ο κόσμος κι η αγάπη δεν είναι έμφυτη στους ανθρώπους, διδάσκεται ή έρχεται από ευχάριστα βιώματα με δούναι και λαβείν κι εσύ δεν τα έζησες αυτά, μη ξεχάσεις να τα δώσεις στα παιδιά σου και στους γύρω σου, να θυμάσαι πως ότι δίνεις παίρνεις σ΄αυτό κόσμο. – Κι εσύ που μιά ζωή χαρίζεις γιατί πληρώνεις αυτό το τίμημα; – άρχισες πάλι τις βλακείες; 🙂 αυτά είναι για τους θρήσκους όχι γι μας, η πληρωμή μου, είναι τα συναισθήματα των δικών μου και των φίλων μου για μένα, η όποια αρρώστια δεν είναι τιμωρία, έχει πολλές τυχαίες και μη αιτίες, η ζωή αγοράκι μου δεν είναι δεδομένη κι ούτε προκαθορισμένη, το σημαντικό είναι να την ζείς με όλες τις αισθήσεις σου και με την φαντασία σου να καλπάζει, είναι τρελή κι αδέσποτη γι΄αυτό κι απρόβλεπτη. Δεν έχει σημασία πόσα χρόνια θα ζήσεις αλλά αν θα τα βιώσεις, γι΄αυτό φρόντισε να ζείς βιωματικά.

    Την ξανάδα τον Μάϊο του 1984 4 μήνες πρίν απολυθώ, είχε γίνει σαν φάντασμα από τις επεμβάσεις στο πρόσωπο και πάντα καραφλή Καστοριάδω 🙂
    την πήρα στην αγκαλιά μου και μου φάνηκε σαν μικρό σπουργιτάκι, ήταν η πρώτη φορά που λούφαξε αυτή στην αγκαλιά μου, πάντα εγώ ήμουν αυτός που λούφαζα στην δική της – τελείωσε Λαμπρούκο μου – μη λές βλακείες, τι τελείωσε, εμείς είμαστε πολύ σκληροί και δεν τα παρατάμε ποτέ – μα δεν τα παρατάω, απλά πεθαίνω – το λαρύγγι μου γύρισε ανάποδα κι ένας βαθύς πόνος ώ πόσο βαθύς, κάπου στο διάφραγμα αλλά στην μέσα πλευρά της σπονδυλικής στήλης άρχισε να απλώνεται στο σώμα μου και γρήγορα άρχισε να ανεβαίνει ορμητικά προς το κεφάλι μου, σταμάτησε απότομα ακριβώς στην βάση, δεν ξερω τι τον σταμάτησε εκεί αλλά αν και ανυπόφορος αν συνέχιζε σίγουρα θα πάθαινα εγκεφαλικό. – Τα παρατάς Σοφούλα, τα παρατάς – όχι βρε κουτό δεν τα παρατάω, το παλεύω αλλά από την μέρα της γέννησής μας, ξέρουμε το τελικό αποτέλεσμα, το πότε δεν ξέρουμε κι αυτό είναι για καλό και για κακό, όπως κι όλα στην ζωή, εξαρτάται από την χρήση. Υπάρχουν οι ψευδαισθήσεις και η ματαιοδοξία, υπάρχει και η αλήθεια που βρίσκεται στην αυτογνωσία της ζωής. Η ζωή αγοράκι μου, είναι 100 χρόνια, είναι και μια στιγμή, να την ζείς σαν να είσαι αθάνατος γνωρίζοντας πως την αμέσως επόμενη στιγμή μπορεί να μην υπάρχεις – πώς γίνεται αυτό; – ΒΡΕΣ ΤΟ όλα εγώ θα στα λέω; :). Ξέρεις, η θεία μου είπε να σου πώ να μεταλάβεις – σοβαρά; 🙂 🙂 🙂 – αυτό της είπα κι εγώ, τι δουλειά έχουμε βρε θεία εμείς μ΄αυτά; αυτά είναι για τους αδύνατους και τους χαμένους – δεν το πιστεύει βρέ, έχει περάσει πολλά – το ξέρω, φεύγω Σοφούλα μου θα τα ξαναπούμε – δεν θα τα ξαναπούμε αλλά να θυμάσαι, είμαστε σκληρέ γενιά και ΔΕΝ ΤΑ ΠΑΡΑΤΑΜΕ ΠΟΤΕ. 🙂
    Δεν την ξανάδα από τότε, την ζωή μου την χώρισα σε πρό Σοφίας και μετά Σοφίας, δεν την ξανάδα ποτέ όπως πρίν, ακολούθησα την συμβουλή της και την ζώ βιωματικά και σε ενεστώτα χρόνο, μου φαίνεται χαζό το παρελθόν κι ακόμη πιο χαζή η συμπεριφορά των ανθρώπων, θα έλεγα ηλίθια.
    Έμαθα να εκτιμώ αυτό που έχω όταν το έχω κι όχι όταν το χάνω, με την Παπέν μου (που την είχε γνωρίσει στα τελευταία) φτιάξαμε μια διαφορετική οικογένεια, κι εγώ προσπάθησα να γίνω ο πιο εξωφρενικός μπαμπάς του γαλαξία για τις κόρες μου και εκ του αποτελέσματος μάλλον τα κατάφερα. 🙂

    Σε μια μικρή σύναξη με μερικούς φίλους από το ιστολόγιο πριν μερικούς μήνες, ο φίλος μας ο Corto με ρώτησε αν με έχει επηρεάσει κάποιος άνθρωπος στην ζωή μου εκτός από διάφορους συγγραφείς ή διανοούμενους κι έχω αυτόν τον «περίεργο» 🙂 χαρακτήρα. Τότε του είπα πως όχι κάποιος ιδιαίτερα, δεν ήθελα να μιλήσω για την Σοφία, λοιπόν φίλε μου και υπέροχε άνθρωπε Corto, κατά κύριο λόγο η ξαδέρφη μου Σοφία μου χάραξε την πορεία της ζωής μου και δευτερευόντως ο Ράϊχ, ο Φουκό και διάφοροι άλλοι.

    Δεν ξέρω τι μ΄έπιασε και στα έγραψα όλα αυτά νυχτιάτκα και συγγνώμη για το θάρρος, αλλά μ΄έχει συγκλονίσει ο αγώνας σου. Από τα πρώτα σου σχόλια εδώ, είδα πως είσαι αρπαγμένη και φευγάτη, είχα πολλά χρόνια να βρώ άνθρωπο που να πλησιάζει κάπως την «μούρλα μου» 🙂 πολλές φορές έβλεπα το άλτερ έγκο μου στα σχόλιά σου, διαφέρουμε αρκετά βέβαια αλλά νομίζω πως είμαστε στην ίδια ΣΩΣΤΗ μεριά. 🙂

    Eίσαι δύναμη Κρόνη, είσαι ΘΕΑ και πιο όμορφη από ποτέ, και ναι δεν αρέσεις μόνο σε σένα καραφλή αλλά και σε μένα και σε όλους όσοι σ΄αγαπούν και σε έχουν γνωρίσει. Στέκομαι ταπεινός μπροστά στο ΨΥΧΙΚΟ ΣΟΥ ΜΕΓΑΛΕΙΟ γιατί ξέρω πολύ καλά τι περνάς και πόση ψυχική δύναμη χρειάζεται, κι εσύ την έχεις περίσσια.

    Υ.Γ – Έχω κάνει 315 άλματα μέχρι τώρα, σε όλα όταν πήδαγα από το αεροπλάνο ή το ελικόπτερο φώναζα ΠΑΠΕΝ Σ΄ΑΓΑΠΑΩ. Στις 22 του μηνός, έχουμε προγραμματίσει με φίλους για πρώτη φορά, άλμα από τα 10,000 μέτρα, (θέλω να σπάσω το φράγμα των 500 χιλμ την ώρα 🙂 ), μετά την Παπέν μου θα φωνάξω ΚΡΟΝΗ ΕΙΣΑΙ ΘΕΑ, ΔΕΝ ΤΑ ΠΑΡΑΤΑΜΕ ΠΟΤΕ. Ραντεβού στα 10,000 άρθρα όποτε έρθουν.

    Ο αρπαγμένος διαδικτυακός σου φίλος ΛΑΜΠΡΟΣ.

    Αυτό είναι για σένα.

  127. Γς said

    99:

    >Και οι δύο πήγαν από καρκίνο. Κι ενώ ήταν στο τελικό στάδιο της ασθένειας,[…]αυτοί είχαν μια χαρά ανεξήγητη.

    Ο Γιάννης και ο Κώστας. Και οι δύο πήγαν από καρκίνο. Εγώ την γλίτωσα. Το τι πλάκες κάναμε δεν λέγεται. Γέλια μέχρι δακρύων, κι από τους πόνους,
    Εχω γράψει κάτι γι αυτούς

    >Ήταν η επίσκεψη μιας άλλης Δύναμης […] Αυτό είναι η Ορθοδοξία.

    Πάντως χλωμό το βλέπω να τους είχε επισκεφτεί κάποια Δύναμη της Ορθοδοξίας.
    Αντίχριστοι του κερατά ήταν κι οι δυο, που με κογιονάρανε κιόλας όταν η Ειρήνη έφερε παπά να με ξομολογήσει και να με κοινωνήσει, όταν ήμουν στα αποκάτω μου

  128. Γς said

    126:

    >ότι επιθυμίες είχα (φυσικά υπερβολικές 🙂 ) έχουν πραγματοποιηθεί εκτός από το να βρεθώ στο διάστημα αλλά είναι δεδομένο πως θα γίνει κι αυτό, όλοι και όλα γιά αυτό τον σκοπό δουλεύουν, να γίνει προσιτό το διαστημικό ταξίδι σε μένα.

    Αντε και θα σε αφήσω να μπεις στο κόκπιτ για να απολαύσεις τη θέα

    Κατα τα άλλα έξοχο το De Labroundis σεντόνι σου.

  129. Γς said

    Οχι ρε γαμώτο!

    Δεν το ήξερα!

    Τώρα το κατάλαβα…

    Σ ΑΓΑΠΑΜΕ

    Πολύ!

  130. loukretia50 said

    Cronopiusa
    Hiroyuki Sawano – Open Your Gate* |

    Carribean Blue – Oceans: The String Quartet Tribute to Enya https://youtu.be/nXoZejtHgVY
    Pan’s Labyrinth Lullaby – Piano and Violin Version https://youtu.be/JktNRlNTfMs

    ΤΗΕΟ : Eυχαριστώ
    Lisa Gerrard – Vespers https://youtu.be/JgvKMnrig74

    ΕΦΗ – ΕΦΗ
    Simply Three- Unsafe Haven https://youtu.be/u7oNzEdRJTE

    ΛΕΩΝΙΚΕ
    Sting – Shape of My Heart (Leon) https://youtu.be/QK-Z1K67uaA

    Λάμπρο, Τζι διαλέξτε μόνοι σας για τις αγάπες της ζωής σας!
    Madrugada- Majesty https://youtu.be/kVQFX9JLgi4
    Katherine Jenkins – Suo Gân Welsh Lullaby https://youtu.be/v-TMOFJ12qI
    Τζι
    Rumjacks – The Pot & Kettle https://youtu.be/Ir1e9IW3ndc

    Γς να είστε πιο σαφής!

  131. gpoint said

    # 111

    Είναι και η παγκόσμια μέρα των (πραγματικών) ζώων, χρόνια τους πολλά !!

  132. Γς said

    111:

    Την έκανε σέλφι ο Πσαράς

  133. dryhammer said

    116. (2) Παρόλο που έγινε με κακή πρόθεση, να κατηγορηθεί (πάλι) κάποιος, κατά την προσφιλή συνήθεια, το τραγούδι είναι υπέροχο και διαγράφει μερικές από τις αμαρτίες (μπακαλιστί). Γι αυτό και το

  134. sarant said

    Καλημέρα και από εδώ!

  135. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    30 – Δεν μασάω Κίντο, 45 χρόνια στο κουρμπέτι τους έχω φάει στη μάπα, οι περισσότεροι πέρα από το αντικείμενό τους, δεν στρίβουν με τίποτα, αλλά και στην ειδικότητά τους, πολλοί είναι «ξυλάγγουρα» εσύ που δεν είσαι υπάλληλος καριέρας και είχες-έχεις την ευθύνη των αποφάσεών σου, καταλαβαίνεις τι λέω.
    Η άποψή μου για το iq είναι γνωστή, το θεωρώ απάτη όπως και την υποχρεωτική εκπαίδευση και την στηρίζω στα επαναλαμβανόμενα καθημερινά παραδείγματα, εδώ και δεκαετίες και δεν έχει καμία σχέση με την πραγματική ανθρώπινη εξυπνάδα που είναι έμφυτη και ίδια σε όλους τους υγιείς ανθρώπους, την διαφορά την κάνουν η άγνοια που έχουμε για τις δυνατότητες του εγκεφάλου, το φυσικό και οικογενειακό περιβάλλον και τα τυχαία ερεθίσματα.

    Κουΐζ για έξυπνους με iq πάνω από 57.☺
    Τι γνωρίζουν όλα τα παιδιά των πλουσίων από το δημοτικό ακόμη, που δεν γνωρίζουν τα παιδιά της μεσαίας και κατώτερης τάξης;

  136. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    54 – ☺☺☺

    58 – Κι εγώ Gee μια φορά που είχα κάνει παλιά το τέστ, το αποτέλεσμα μου έβγαλε αλβανικό αϊ κιού.☺

  137. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κατάλαβα, κυρ Θόδωρα ιστοριοφίδη. Δεν έχεις απάντηση. Στο στρίβειν διά της παπαρολογίας νομίζεις ότι είσαι άφθαστος. Αλλά δεν…

  138. nikiplos said

    Ένα μεγάλο ευχαριστώ, στην Κρόνη και στον Λάμπρο από καρδιάς! για όσα μας είπαν και μας άγγιξαν…

  139. Theo said

    Καλή δύναμη, Χρονοποιούσα.
    Πάντα ανθρώπινος, Λάμπρο 😊

  140. 3500 lbs travel trailers στις ΗΠΑ είναι κατηγορία κόμοδων τροχόσπιτων για ρυμούλκηση, αρκετά δημοφιλής (τα λες και ελαφρολαϊκά).
    Ελπίζουμε το παρόν να συνεχίσει την πορεία του στο διηνεκές, με όλο το πλήρωμά του!

  141. 135,
    Τα σχετικά για
    τον επιπλούσιο χάρτο, τα μεν
    τον επιούσιο άρτο, τα δε;
    🙂

  142. 126,
    !!!

  143. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    142 …

    Η Φωτεινούλα, καλή φίλη από την πατρική μου οικογένεια, όταν προ δεκαετίας πέρναγε τα ζόρια με τις θεραπείες, τα μαλλιά και τ΄’αλλα μαρτύρια μ΄έβαλε μεσίτρια να πω στους γύρω να πάψουν να της λένε τις παρόμοιες ιστορίες άλλων-καθένας από τον περίγυρο είχε να πει για δικούς του που τους χτύπησε η κωλαρρώστια. Δεν της προσέφερε τίποτε αυτό το σπορ, την ώρα που το περνούσε η ίδια.»Πες τους να μου τα πουν όταν γίνω καλά » μου έλεγε και είναι έκτοτε το μυστικό μας και την πειράζω όταν κατεβαίνω κάτω(τάχα ξεκινάω να της πω περιπτώσεις καρκινοπαθών).Παρά τη σοβαρότητα του προβλήματος (μεταστατική κατάσταση) τα σχήματα θεραπείας έπιασαν και μετά τον τρίτο κύκλο πήρε τα πάνω της και το ξεπέρασε.Την άνοιξη συμπλήρωσε 9 χρόνια απ΄την τελευταία αγωγή.
    Ένας στους τρεις θα νοσήσουμε αλλά κι ένας στους τρεις θα καθαρίσει τελείως. Δεν καίγονται όλοι, κι αυτό είναι το σημαντικότατο. Αυτό κρατάμε και πολεμάμε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: