Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Στον πηγαιμό για την Ιθάκη

Posted by sarant στο 22 Αυγούστου, 2018


Από την Ιθάκη τελικά προτίμησε να εκφωνήσει ο πρωθυπουργός το διάγγελμά του για την έξοδο από τα μνημόνια.

Την Ιθάκη, που συμβολίζει την πολυπόθητη επιστροφή σε οικείο και αγαπητό περιβάλλον ύστερα από μια μακρά περίοδο περιπλάνησης και περιπετειών σε αφιλόξενα και αχαρτογράφητα νερά, όπως πράγματι οδυνηρές και από πολλές απόψεις πρωτόγνωρες για ευρωπαϊκή χώρα ήταν οι δοκιμασίες που πέρασε ο ελληνικός λαός στα οχτώ χρόνια που πέρασαν.

Κι έτσι ο Αλέξης Τσίπρας ενέδωσε στη γοητεία του ισχυρού συμβόλου, αντί, ας πούμε, να εκφωνήσει το διάγγελμά του από το πρωθυπουργικό γραφείο -οπότε ίσως δεν θα γράφαμε αυτό το άρθρο.

Και επειδή ο συμβολισμός είναι πανίσχυρος, στο κείμενο της ομιλίας υπάρχουν άφθονες ακόμα ομηρικές αναφορές, σε Οδύσσεια που πήρε τέλος, σε Συμπληγάδες, που τις αφήσαμε πίσω, σε Σειρήνες της ματαιότητας, σε Λαιστρυγόνες και Κύκλωπες, που στέκονταν απέναντί μας, σε λωτοφάγους (που δεν πρέπει να γίνουμε) και σε μνηστήρες που θέλουν να ξαναπάρουν την Ιθάκη στα χέρια τους. Συμπληγάδες στον Όμηρο; Ναι, γίνεται και γι’ αυτές λόγος, αν και όχι με το όνομα αυτό, στην Οδύσσεια.

Προσωπικά επιδοκιμάζω άλλα σημεία του διαγγέλματος, όπως την αναφορά στον ευτελισμό της δημοκρατίας στα μνημονιακά χρόνια, όταν «Τραπεζίτες έγιναν πρωθυπουργοί και υπουργοί έγιναν τραπεζίτες», ένα φαινόμενο άλλωστε που δεν περιορίζεται στην Ελλάδα αφού επίσης χρησιμοποιήθηκε στην Ιταλία -κατά την ταπεινή μου γνώμη, με εξαίρεση τους υπηρεσιακούς πρωθυπουργούς, ο χειρότερος εκλεγμένος πρωθυπουργός είναι απείρως προτιμότερος από τον καλύτερο εξωκοινοβουλευτικό, μη εκλεγμένο πρωθυπουργό τύπου Παπαδήμου. Αλλά ας… επιστρέψουμε στην Ιθάκη.

Αν η Ιθάκη είναι ο προορισμός, υπάρχει και μια αφετηρία. Στο ομηρικό έπος η αφετηρία είναι η Τροία, αλλά η σύγχρονη ελληνική τραγωδία (κατά το κλισέ του διεθνούς τύπου) εγκαινιάστηκε με ένα άλλο πρωθυπουργικό διάγγελμα από ένα άλλο νησί, από το Καστελλόριζο όπου ο Γιώργος Παπανδρέου ανάγγειλε τον Μάιο του 2010. Κατά σύμπτωση, το Καστελλόριζο (με το νησιωτικό του σύμπλεγμα) είναι το ανατολικότερο άκρο της ελλαδικής επικράτειας, ενώ η Ιθάκη ένα από τα δυτικότερα σημεία της, αν και ασφαλώς όχι το δυτικότερο (που είναι τα Διαπόντια νησιά). Οπότε, από το Καστελλόριζο στην Ιθάκη μέσα σε οχτώ χρόνια, κάτι λιγότερο από τον ομηρικό Οδυσσέα (που όμως ναι μεν χρειάστηκε δέκα για τον δικό του νόστο, αλλά τα εφτά από αυτά τα πέρασε στην αγκαλιά της Καλυψώς).

Στην Ιθάκη, βέβαια, ο Οδυσσέας έφτασε μόνος του -όλοι οι άλλοι σύντροφοί του είχαν εξοντωθεί στον δρόμο, άλλοι από τη Σκύλλα και τη Χάρυβδη, άλλοι από τους Λαιστρυγόνες, κάμποσοι από την τρικυμία που ξέσπασε όταν «μαζί τα έφαγαν» στην ακρογιαλιά του Ήλιου τ’ αργά γελάδια. Αυτό το στοιχείο του ομηρικού έπους φυσικά δεν τονίστηκε. (Να θυμηθούμε τι ωραία που έπιασε ο Λούτσιο Ντάλα και μετέπλασε ο Σαββόπουλος αυτή την λαϊκή οπτική).

Πάντως, και άλλες πολιτικές δυνάμεις σχολίασαν το πρωθυπουργικό διάγγελμα με ατάκες σχετικές με την Ιθάκη -οι Έλληνες δεν είναι λωτοφάγοι, τόνισε ο εκπρόσωπος τύπου του ΚΙΝ.ΑΛ. ενώ το γραφείο τύπου της Νέας Δημοκρατίας είχε σπεύσει πριν ακόμα γίνει το διάγγελμα να σχολιάσει τη φημολογούμενη επιλογή της τοποθεσίας με στίχους από τον Καβάφη, σημειώνοντας ταυτόχρονα ένα μνημειώδες αυτογκόλ.

Βλέπετε, το γραφείο τύπου του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης ολοκλήρωσε το σχόλιό του με τον εξής υστερογραφικόν υπαινιγμό:

Υ.Γ. Καθώς φημολογείται ότι ο κ. Τσίπρας επέλεξε την Ιθάκη για τη νέα επικοινωνιακή φιέστα του, η Νέα Δημοκρατία του αφιερώνει προκαταβολικά τους στίχους του Καβάφη:

“Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξείδι.
Χωρίς αυτήν δεν θα βγαινες στον δρόμο.
Αλλά δεν έχει να σε δώσει τίποτα πια”».

Κι ενώ κράτησαν την παλαιική ορθογραφία της πρώτης δημοσίευσης στη λέξη «ταξίδι», κατάφεραν να τσαλακώσουν βάναυσα τον τρίτο στίχο, χαλώντας τον ρυθμό και αλλοιώνοντας το νόημα, διότι βέβαια ο Καβάφης έγραψε: Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.

Γέλασε όλη η μπλογκόσφαιρα με την τσαπατσουλιά, και τελικά αποκαλύφθηκε ο αυτουργός της, που είχε εκπέμψει στο Τουίτερ τους ίδιους ακριβώς αλλοιωμένους στίχους νωρίτερα. Και επιβεβαιώθηκε η άποψη για τον συγκεκριμένο δημοσιογράφο, πως αν είχε άλλο επώνυμο ούτε τη στήλη με τα φαρμακεία δεν θα του ανέθεταν να γράφει. Αλλά βέβαια, όπως με κάθε γκάφα λογογράφου ή γραφείου τύπου, η χλεύη αντανακλάται και στον φορέα.

Πέρα από το ζούλειο μαργαριτάρι, από τη στιγμή που έγινε λόγος για την Ιθάκη, ήταν αναμενόμενο ότι κάποιος θα αναφέρει το καβαφικό ποίημα. Είναι ένα από τα γνωστότερα ελληνικά ποιήματα, ίσως το γνωστότερο (αν εξαιρέσουμε τις στροφές του Ύμνου προς την Ελευθερία που αποτελούν τον Εθνικό Ύμνο). Κι επειδή είναι ίσως το γνωστότερο, είναι ίσως και το δημοφιλέστερο, κάτι που επιβεβαιώνεται και από μια δημοσκόπηση που είχε κάνει πριν από μερικά χρόνια ο καθηγητής Αντώνης Πετρίδης. Εκεί, η Ιθάκη έρχεται πρώτη, και με διαφορά, στα νεοελληνικά ποιήματα, ενώ την τριάδα συμπληρώνουν άλλα δύο καβαφικά ποιήματα, οι Βάρβαροι και η Πόλις.

Αυτή η δημοτικότητα του Καβάφη κάνει μερικούς μελετητές να αρνούνται στον Αλεξανδρινό ποιητή κάθε ποιητικό βάθος και να θυμίζουν ότι πολύ δημοφιλείς υπήρξαν, στην εποχή τους, ο Αχιλλέας Παράσχος και ο Γεώργιος Σουρής. Στην εποχή τους όμως. Ο Καβάφης όμως εξακολουθεί δημοφιλέστατος 85 χρόνια μετά τον θάνατό του -και όχι μόνο στα ελληνικά. Και μεταφρασμένα τα ποιήματά του κυκλοφορούν και διαβάζονται πολύ και επηρεάζουν άλλους ποιητές, παρ’όλο που αναγκαστικά στη μετάφραση χάνεται το ιδιότυπο άρωμα της γλώσσας του. Αυτό δείχνει ότι ο Καβάφης μπόρεσε να μιλήσει με τρόπο απλό (γιατί η ποίηση είναι απλότητα) για πολλά πολύ σημαντικά πράγματα.

Να σημειωθεί ακόμα ότι, σε αντίθεση με άλλους ποιητές όπως ο Ν. Καββαδίας ή ο Ελύτης, ο Καβάφης ελάχιστα χρωστάει τη δημοτικότητά του στη μελοποίηση. Αν και πολλά ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί, καμιά μελοποίηση δεν έχει γίνει πολύ γνωστή (ίσως μ’ εξαίρεση την Πόλι στην Τετραλογία του Μούτση).

Βέβαια, δεν είναι όλα τα καβαφικά ποιήματα ευρέως γνωστά. Αυτός ο χαρακτηρισμός ταιριάζει σε πολλά από τα 154 αναγνωρισμένα, ίσως στα περισσότερα, όχι όμως στα Αποκηρυγμένα, τα Κρυμμένα ή τα Ατελή. Κι αφού βρισκόμαστε στα χωρικά ύδατα της Ιθάκης, αξίζει ν’ αναφέρουμε πως μέσα στα Κρυμμένα ποιήματα κρύβεται και ένα που μιλάει για τη Δευτέρα Οδύσσεια, όταν ο Οδυσσέας, ύστερα από κάποιο διάστημα, βαρέθηκε στα πάτρια:

Ήτο μικρόν το πατρικόν του δώμα,
ήτο μικρόν το πατρικόν του άστυ,
και όλη του η Ιθάκη ήτο μικρά.

και κίνησε για νέες περιπέτειες (μεταμνημονιακές τάχα; )

Από την άλλη, είναι εντυπωσιακά μεγάλος ο αριθμός των πολύ γνωστών καβαφικών ποιημάτων. Για τον λόγο αυτό πολλοί καβαφικοί στίχοι έχουν γίνει παροιμιώδεις, κάτι που αποτελεί επίσης μεγάλο έπαινο για τον ποιητή. Αυτό είναι θέμα όμως που δεν θέλω να το αναπτύξω τώρα, αξίζει ξεχωριστό άρθρο (όπου θα αντλήσω υλικό από εξαιρετικό παλιότερο νήμα της Λεξιλογίας).

Και επειδή είναι πασίγνωστα, πολλά ποιήματα του Καβάφη έχουν αποτελέσει αντικείμενο παρωδίας, πολλές φορές το καθένα. Όπως γράφω σε παλιότερο άρθρο, το 1997 ο Δημήτρης Δασκαλόπουλος συγκέντρωσε σε βιβλίο 170 παρωδίες καβαφικών ποιημάτων, τις περισσότερες από επώνυμους λογίους (μαζί και δύο του παππού μου), ενώ ο καθηγητης Ξ. Κοκόλης έχει εκδώσει δικό του βιβλίο με τριάντα καβαφικές παρωδίες (του τύπου της παράφρασης), αλλά υπάρχουν πολύ περισσότερες ακατάγραπτες καβαφικές παρωδίες.

Η Ιθάκη έχει κι αυτή παρωδηθεί, κάποτε ολόκληρη, κάποτε ο πρώτος στίχος της, που προσφέρεται και για τίτλος άρθρου εφημερίδας, ιδίως ταξιδιωτικών ή που αναφέρονται σε προβλήματα πχ «Σαν βγεις στον πηγαιμό για το Χ μέρος να εύχεσαι να μη βρέχει». Ολόκληρη δύσκολα παρωδείται η Ιθάκη, επειδή έχει μεγάλη έκταση. Ωστόσο, ο Φρέντι Γερμανός είχε ειδικότητα στις παρωδίες της Ιθάκης αφού έχει στο ενεργητικό του τουλάχιστον τρεις, που θα τις παραθέσω κλείνοντας το άρθρο, μαζί με μία τέταρτη ιθακική παρωδία του Ξ. Κοκόλη. Χωρίς σχόλια, για να δούμε ότι οι παρωδίες είναι εφήμερα πλάσματα, που συνήθως κακογερνάνε (όχι όλες όμως), ενώ το πρωτότυπο λάμπει αναλλοίωτο.

Α. Εις νέον δημοσιογράφον

Σαν βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη
μην εύχεσαι να ‘ναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος ρεπορτάζ, γεμάτος συνεντεύξεις…
Τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες
να τους φοβάσαι. Πάντα
θε να τους συναντάς εμπρός σου…
Πάντα.
Ακόμα και όταν φτάσεις τα σαράντα…
Μην εύχεσαι να ‘ναι μακρύς ο δρόμος.
Συνέχεια το μη θα ακούς
από καλούς κι από κακούς:
«Μην βλέπεις». «Μην μαθαίνεις».
«Μην ακούς».
Και προπαντός: «Μην γράφεις…».
Αν και αυτό δεν το ‘πε ο Καβάφης…
Ο Καβάφης είπε: «Πάντα
στο νου σου νάχεις την Ιθάκη…»
Μα το ‘πε πριν από μισό αιώνα.
(Μισό και βάλε..)
Τώρα θα σου ‘λέγε:
«Την Ιθάκη απ’ το νου σου βγάλε.
Κι αν η ψυχή σου
επιθυμεί να μην ακούει συνέχεια:
«Μη» άλλαξε γρήγορα γραμμή.
Μην εύχεσαι
να ‘ναι μακρύς ο δρόμος
και ούτε σε πόλεις αιγυπτιακές
να πας για ρεπορτάζ…»
{Μπορεί να σε χτυπήσουν τα «Μιράζ»).
«Μείνε μακριά απ’ το Σουέζ
και απ’ τα υπόλοιπα κανάλια
γιατί θα γίνεις χάλια…
Τον πλούτο μην επιθυμήσεις,
μην μπλέξεις με διαφημίσεις.
Κι αν θες να μείνεις δημοσιογράφος
και να μην βγεις οφσάιντ
μην υποδουλωθείς στο «Τάιντ»».
(Ούτε να γίνεις όργανο τυφλό του «Τουμποφλό»…)
«Μην ψάχνεις στα κανάλια νά βρεις την Ιθάκη
γιατί εκεί που λες: «Την βρήκα»
θα την χάσεις Σαν το Μαστοράκη…
Η Ιθάκη ποτέ δεν θα σε δώσει
το ωραίο ταξίδι. Είσαι σαράντα ήδη…
Μην ελπίσεις ούτε σε υψηλές χαρές
ούτε σε υψηλές αυξήσεις…
Για σένα Ιθάκη δεν υπάρχει.
θα ασπρίσεις θα γεράσεις
κι όλο μπροστά σου θα ‘ν’ οι Νιάρχοι
κι ο Ωνάσης…
θα δίνεις πάντα μάχες
θα φτάνεις ως τα άκρα…»
(Μπορεί να κάνεις και φαλάκρα).
«Θα σε χτυπάνε όλοι.
Θα σου χαλάσουν το συκώτι
Θα γίνεις φίλος με τον Τόλη
θα τσακωθείς με τον Καντιώτη…
Θα ταξιδεύεις…
Θα γερνάς…
Θα ελπίζεις πάντα στην Ιθάκη».
(Αλλά θα βόσκεις διαρκώς στο Κολωνάκι…)
«Πάντα στο νου σου θα ‘χεις την Ιθάκη
το φθάσιμον εκεί
θα ‘ν’ ο προορισμός σου…»
Το φθάσιμο, αλλά πού;
Ήδη σε λεν παππού…
και είσαι πλέον: «ο αιτών…».
(«Σύνταξιν εκ της Ενώσεως Συντακτών…»)
Το ωραίο ταξίδι τελείωσε,
άλλο δεν έχει να σε δώσει πια.
Είσαι εξήντα ετών,
και ακόμα δεν σταμάτησες να γράφεις
και να γράφεις…
Και να γράφεις…
(Σε πήρε στο λαιμό του ο Καβάφης).
Μα έτσι σοφός που έγινες
με τόσην πείρα.
Τόσα κιλά να σε βαραίνουν…
Ήδη θα το κατάλαβες
οι Ιθάκες τι σημαίνουν…
[1974]

Β. Σαν βγεις στον πηγαιμό για τον Δακτύλιο

Σαν βγεις στον πηγαιμό για τον Δακτύλιο
να εύχεσαι να ‘ναι μακρύς ο δρόμος
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος κλήσεις.
Τους Λαιστρυγόνες και τον Τρίτση
δεν θα συναντήσεις
αν η ψυχή σου δεν τους κουβανεί
εντός της,
αν η Τροχαία δεν τους στήνει
εμπρός σου…
Να εύχεσαι να ‘ναι μακρύς ο δρόμος
αλλά μην τον αφήσεις
στον Δακτύλιο να σε φέρει,
Η Τόλμη δεν συμφέρει.
(Ρώτα και τον Καρατζαφέρη).
Μην πλησιάζεις ούτε στη Συγγρού.
Η Λεωφόρος ήδη
σε έδωσεν έναν Ζαρντινίδη•
άλλο δεν έχει να σε δώσει πια…
Πάντα στο νου σου
να ‘χεις τον Δακτύλιο
αλλά μην βιάζεις το ταξίδι διόλου.
Μην πλησιάζεις την Ομόνοια
ή την Αιόλου…
Στάσου μακριά απ’ το Κολωνάκι.
Έστω
κι αν θες να δεις τον Βερυβάκη.
Μην τριγυρνάς
στην Αθηνάς.
(Είναι αδύνατον να μπεις
έστω
κι αν είσαι ο Κουλουμπής).
Η πόλις ήδη
σε έδωσεν έναν Ακριτίδη•
άλλο δεν έχει να σε δώσει πια…
Να εύχεσαι να ‘ναι
μακρύς ο δρόμος
Το φθάσιμον εκεί
είναι ο προορισμός σου.
Και πάντως
πούλα το αυτοκίνητο σου…
«Η Αλλαγή
θέλει να περπατάς…»
(Το είπεν ο Γεννηματάς…)
Συχνά
θέλει και να πονείς…
(Το λέει κι ο Πεπονής).
Θα περπατήσεις
θα αδυνατίσεις
θα ρέψεις
και θα φρονιμέψεις.
Δεν θα φωνάζεις,
δεν θα απεργείς πολύ.
(Κι ούτε θα δίνεις δυάρα για τον Μπουμπλή ή για τον Κατσιφάρα…)
Κι αν πτωχικό τον βρεις
ο Δακτύλιος δεν σε γέλασεν.
Έτσι μισός που έμεινες
με τόσην φύρα,
δίχως ψυχή
(και δίχως Γιώτα-χι),
ήδη θα το κατάλαβες
οι Δακτύλιοι τι σημαίνουν…
[1982]

3. Σαν βγεις στον πηγαιμό για τον Αμλέτο…

Σαν βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη

να εύχεσαι να’ ναι πολλοί οι ρόλοι

σε έργα εμπορικά

πλάι στη Βουγιουκλάκη

ή στον Τόλη…

Πλάι σε φίρμες κοίτα να ‘σαι πάντα

έστω κι αν παίρνεις

την ημέρα εκατόν σαράντα…

Είναι καλό να λεν για σένα: «Παίζει

με την Καρέζη…»

Και το όνομά σου με μεγάλα

γράμματα να μπαίνει.

(Όχι μετά από τη Τζένη).

Για όλους έχε μια καλή κουβέντα:

Οι καλλιτέχναι

Αγαπούν τα κοπλιμέντα…

Στη Βουγιουκλάκη

πες: «Σας εθαύμαζα

από μικρό παιδάκι…».

[…]

Να εύχεσαι να’ ναι μακρύς ο δρόμος

αν όμως – κάποια μέρα – κουρασθείς

μην φοβηθείς

να παντρευτείς.

Πες: «Εδώ τελειώνει

το ωραίο ταξίδι…».

Κι αποχαιρέτα το σανίδι.

Μη διστάσεις!

Σε ελπίδες της στιγμής

Και μάταια όνειρα

Μην κρεμαστείς.

Γίνε και συ εφοπλιστής,

άραξε σ’ ένα ακρωτήριο

της γραμμής

(ίσως στο ακρωτήριο Χορν…)

και άσε τους άλλους στο σανίδι

να γερνούν

και να γερνούν

και να πεθαίνουν.

Έτσι σοφός που έγινες

με τόσα σκάφη

(εις πείσμα του Καβάφη)

ήδη θα το κατάλαβες

οι Ιθάκες τι σημαίνουν.

 

Και θα κλείσω με μια τέταρτη παρωδία της Ιθάκης, από τον αείμνηστο Ξ. Κοκόλη. Σαν βγεις στον πηγαιμό για το Χαρτάκι. Αυτή διατηρεί κάπως περισσότερο την επικαιρότητά της αλλά βέβαια είναι και πολύ πρόσφατη.

Το χαρτάκι

Σα βγεις στον πηγεμό για το Χαρτάκι,
να εύχεσαι ο δρόμος να ‘ναι σύντομος,
με λίγες περιπέτειες, λίγες γνώσεις.

Τους νυσταλέους Επιτηρητάς,
το ψευδοάγρια «ΣΤΟ ΓΡΑΠΤΟ ΣΑΣ!» μη φοβάσαι,
τέτοια στο δρόμο σου ποτέ δε θα βρεις,
αν μένει η όψη σου γαλήνια, αν τα γυαλιά σου
είναι αρκούντως σκοτεινά.

Να εύχεσαι ο δρόμος να ‘ναι σύντομος.
Λίγα τα σπαστικά απογεύματα να είναι
που κάτω από τη φθινοπωρινή βροχή
θα στέκεις στην ουρά για να υπογράψεις
– ταυτότητα στο χέρι –  και να παραλάβεις
το ένα και μοναδικόν ογκώδες Σύγγραμμα.

Με τι χαρά, και ολίγην αγωνία,
Στα πληροφορημένα φροντιστήρια θα τρέχεις,
θα κάνεις έρευνα αγοράς, για ν’ αποκτήσεις,
επ’ αμοιβή βεβαίως, τα θέματα Ες-Ο-Ες,
τα ηδονικότατα, τα πλήρως εγγυημένα.

Και μην ανησυχείς: οι Βαθμολογητές
θανάσιμα βαριούνται, άνθρωποι είναι.
Πάντα στο νου σου να ‘χεις το Χαρτάκι.
Το φθάσιμον εκεί είν’ ο προορισμός σου.

Δε χρειάζεται όμως να σε φάει και το άγχος.
Φρόντισε, βέβαια, να το πάρεις πριν γεράσεις
(υπάρχει εξάλλου ο κίνδυνος να σε διαγράψουν…)
και κοίτα να μην τρέφεις ψευδαισθήσεις
για επαγγελματική αποκατάσταση.

Ό,τι εκέρδισες, το κέρδισες στο δρόμο.
Άλλη χαρά από το Χαρτάκι μην προσμένεις.
Έκαμες ένα ωφέλιμο και γρήγορο ταξίδι.

Με τόσα που είδες κι έπαθες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες Χαρτάκι τι σημαίνει.

(2007)

 

210 Σχόλια to “Στον πηγαιμό για την Ιθάκη”

  1. caktos2 said

    Καλημέρα

    Σαν βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη

  2. Γιάννης Ιατρού said

    Τα χαιρετίσματα του Λάμπρου διαβιβάζω, πρός όλους και ειδικά (Κρόνη, Εφη).
    Ετοιμάζεται να «πηδήξει» 🙂 από αερόστατο, από πολύ ψηλά ….

    Του είπα να μην κάνει μεγάλο γδούπο πέφτοντας 🙂

  3. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    2 Με εισαγωγικά; Βρε το θηρίο! Άλλοι δεν τολμούν σε Οτομπιάνκι… 🙂 Αλλά θα έπρεπε να είναι «σε» αερόστατο… 😛

  4. spiral architect 🇰🇵 said

    Καλημέρα.

    [σχολαστικός φωτογράφος mode on]
    Αλέξη παιδί μου, κάνεις που κάνεις την άχαρη δουλειά της προπαγάνδας της δήθεν εξόδου από τα μνημόνια, τουλάχιστον κάνε την επαγγελματικά. Απλά, διάλεξε επαγγελματίες!

    Όπως έγραψε στο τουίτερ ένας επαγγελματίας φωτογράφος για να αποφευχθεί η υπερέκθεση, βάζεις βοηθητικό εμπρόσθιο φωτισμό, («ομπρέλες«) κλείνεις διάφραγμα για να έχεις νετ (εστιασμένο) το φόντο μιας και διαλέχτηκε η τοποθεσία κι έτσι φωτίζεται σωστά και όχι με σκιάσεις το πρόσωπο.

    Εν πολλοίς τα εργαλεία δεν κάνουν το μάστορα, οπότε δεν ξεκινάς πρωινιάτικα από Κυψέλη για Ιθάκη παρέα με ένα φωτογράφο από το σωρό και μια κάμερα και βαράς στο βρόντο, επειδή έχεις κάμερα αξιώσεων. Ακόμα και η τελευταία έχει τα χούγια της και θέλει τις ρυθμίσεις και το βοηθητικό εξοπλισμό της ανάλογα με τις συνθήκες.

    Στην τελική το ζαβό έκανε πιο επαγγελματική δουλειά στον τομέα της οπτικής προπαγάνδας.
    [σχολαστικός φωτογράφος mode off]

  5. Μπετατζής said

    και Σεφέρη πάντως είχε το διάγγελμα. Αποκλειστικά επικοινωνιακού χαρακτήρα τόσο το διάγγελμα όσο και τα σχόλια επ΄ αυτού, αφού επί της ουσίας, η όλη φάση είναι εξοργιστική, λόγω της κοροϊδίας μέσα στα μούτρα μας. Γνώμη μου.

    Καβάφης από σούπερ γκρουπ https://www.youtube.com/watch?v=9_FyFTgn8Po

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1 Να μην προτρέχουμε.

    4 Η φωτογραφία είναι όντως κακή.

  7. Γιάννης Κουβάτσος said

    Όποιοι μελετητές συγκρίνουν τη δημοτικότητα του Αχιλλέως Παράσχου (Αχιλλέως θα το ‘θελε ο μακαρίτης 😊) με αυτήν του Καβάφη, θα είναι μελετητές προγνωστικών ποδοσφαίρου και όχι μελετητές νεοελληνικής λογοτεχνίας. Μιλάμε για αντίποδες σε όλα : λατρεύτηκε στην εποχή του ο Παράσχος, τον σταμάταγαν στον δρόμο να του φιλήσουν το χέρι, ενώ ο Καβάφης αντιμετωπίστηκε με σκεπτικισμό ή με λοιδορίες από τους συγχρόνους του, πλην φωτεινών εξαιρέσεων. Και περιττεύει βέβαια να συγκρίνουμε ποιητικές ποιότητες, θα ήταν κωμικό.
    Όσο για την απλότητα της καβαφικής ποίησης, κρύβει πολλές παγίδες. 😊

  8. sarant said

    5 Είχε και λίγο Σεφέρη, πράγματι

  9. Γιάννης Κουβάτσος said

    Όντως είχε και Σεφέρη το πρωθυπουργικό διάγγελμα, αλλά έπρεπε να πει και τη συνέχεια του ποιήματος ο Τσίπρας, περιέχει επίκαιρους – δυστυχώς – συμβολισμούς :
    «Ο τόπος μας είναι κλειστός. Τον κλείνουν

    οι δυο μαύρες Συμπληγάδες. Στα λιμάνια

    την Κυριακή σαν κατεβούμε ν’ ανασάνουμε

    βλέπουμε να φωτίζουνται στο ηλιόγερμα

    σπασμένα ξύλα από ταξίδια που δεν τέλειωσαν

    σώματα που δεν ξέρουν πια πώς ν’ αγαπήσουν.»

  10. cronopiusa said

    Grèce : 5 questions sur 8 années de crise, par Pierre Moscovici

  11. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Σαν βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη
    Εισαι τοσο άσχετος που θα βρεθείς στη Θράκη!

    Έτσι λοιπόν ο Οδυσσέας, αφου άλωσε την Τροία με τον Δούρειο Ιππο της 17ωρης διαπραγμάτευσης (πετυχαινοντας μεσα σε μια μερα ο,τι δεν είχαν πετυχει οι μνημονιακοι σε 5 χρονια), σαλπαρισε για την Ιθάκη, αλλά πώς τα φερε η τυχη και τα κανε ολα ανάποδα!

    Κράτησε τους λωτοφάγους στο καραβι και μείναν πίσω όσοι σύντροφοι θυμόντουσαν ποιοι ήταν και για πού πηγαίνανε. Όταν η Κίρκη-Ζωίτσα του κανε γουρούνια άλλους τόσους, τους κράτησε κι αυτούς χωρίς διαμαρτυρίες. Και στου Πολύφημου, φόρεσαν όλοι προβιές και βελάζανε σαν τ’ αρνάκια, αλλά αντί να τους πάει για την έξοδο, τους οδήγησε ντουγρού στο στόμα του Κύκλωπα, που αποδείχτηκε ότι έβλεπε περίφημα και μακριά.

    Αλλά δεν έχει λόγο ν’ ανησυχεί ο Οδυσσέας. Ο Πολύφημος του υποσχέθηκε ότι θα τον φάει τελευταίο.

    (Πλην όμως, θα τον φάει)

  12. loukretia50 said

    4. «…είναι θέμα φωτός…»

    (ευτυχώς ο Οδυσσέας δεν είχε προσωπικό φωτογράφο!)

    J.A.Ingres Ulysses https://render.fineartamerica.com/images/rendered/search/print/images/artworkimages/medium/1/2-ulysses-jean-auguste-dominique-ingres.jpg

  13. sarant said

    10 Πηνελόπη και Κίρκη λοιπόν. Και Ελπήνορας; Ο Σακελλαρίδης;

  14. Μπετατζής said

    9. Δεν έχουμε ποτάμια δεν έχουμε πηγάδια δεν έχουμε πηγές,
    μονάχα λίγες στέρνες, άδειες κι αυτές, που ηχούν και που
    τις προσκυνούμε. (από το ίδιο)

  15. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και αφού ανέφερες, Νικοκύρη, τον Ξ. Α. Κοκόλη, είναι ευκολάκι να καταλάβουμε ποιος είναι ο στόχος της παρακάτω παρωδίας του (από το βιβλίο του «Τριάντα παρωδίες ποιημάτων του Κ.Π. Καβάφη, εκδόσεις Καστανιώτη):

    Ο νέος ηγεμών εξ Η.Π.Α.

    Άρεσε γενικώς εις τας Αθήνας,
    από τες πρώτες μέρες που αφίχθη,
    ο νέος Ηγεμών μας εκ των Η.Π.Α.
    Υιός ανδρός μεγάλου και σπανίας μητρός.

    Ως τ’ όνομά του, το ίδιον ακριβώς
    κι’ η περιβολή, κομψή, ελληνική.

    Δεχόταν ευχαρίστως τες τιμές,
    αλλά δεν εφαίνετο ότι τες επιζητούσεν.
    Εδιδάχθη, παιδιόθεν, να δείχνει μετριόφρων.
    Αγόραζε βιβλία ελληνικά, μάλλον μεταφρασμένα
    εις την μητρικήν του γλώσσαν.

    Και εστόλιζεν τα ράφια του γραφείου του
    χωρίς ουδέποτε ν’ ανοίξει τας σελίδας των.
    Ήτο τόσο πολύ απασχολημένος με το σώμα του.
    Δι’ αυτόν τον λόγον ήτο και ολιγομίλητος.

    Θάταν βαθύς στες σκέψεις του, σχολίαζαν
    οι θαυμαστές του εις την αγοράν.
    Διότι θεωρείται προσόν, εις τας πρωτεύουσας,
    οι βαθυστόχαστοι να μη μιλούν πολλά.

    Όσοι όμως τον γνώρισαν εκ του πλησίον,
    αυτόν και τους υψηλούς προστάτας του,
    (οίτινες εκάλυπταν εντέχνως τας ελλείψεις του, βαπτίζοντάς τας χαμηλοτόνους θέσεις…)
    είχον ετέραν, σαφεστέραν, γνώμην σχηματίσει.

    Μήτε βαθύς στες σκέψεις ήταν, μήτε τίποτε.
    Ένας διάδοχος, τυχαίος και συνήθης ήτο.
    Πήρε όνομα ελληνικό, ντύθηκε σαν τους Έλληνας,
    έμαθ’ επάνω, κάτω σαν τους Έλληνας να φέρεται,
    κι έτρεμεν η ψυχή του μη τυχόν
    χαλάσει την καλούτσικην εντύπωση.

    Διότι ομιλώντας με βαρβαρισμούς δεινούς,
    τα ελληνικά, υπήρχε μέγας κίνδυνος
    να τον αντιληφθούν ακόμη κι οι πληβείοι.
    Και να τον πάρουν οι πάντες στο ψιλό γαζί,
    όπως το συνηθίζουν, όχι σπανίως άλλωστε,
    όλοι αυτοί οι απαίσιοι Αθηναίοι.

    Δι’ αυτό και απέφευγε να ομιλεί άνευ παπύρου.

    Διότι, ομιλώντας από στήθους, ο ταλαίπωρος,
    (ότε ήτο, δυστυχώς, ανάγκη, να το κάνει..)
    εμπέρδευε τες κλίσεις, τες λέξεις αλλά και την προφοράν, βαναύσως.

    Προκαλώντας βαθιά μελαγχολία εις μερικούς
    σοφούς, δυστυχισμένους, της Αυλής του,
    απελπισίαν εις τους προστάτας του
    και γέλωτας ειρωνικούς εις τους ακροατάς του.

    Με θλιβεράν,κατάληξιν, μίαν και μοναδικήν:
    Μηδέν εις το πηλίκιον…

  16. cronopiusa said

  17. sarant said

    15 Πράγματι, μια από τις ατάκες του ΓΑΠ, τότε, ήταν το ‘μηδέν εις το πηλίκιον’ (ή πηλήκιον;) Θαρρώ πως έχουμε γράψει κι εδώ.

  18. Τίτος Χριστοδούλου said

    Ομήρου λέξις. Να θυμίσω κι εγώ στον Έλληνα πρωθυπουργό που ‘εννήμαρ’ στην έννατη μέρα – ή χρόνο – χαιρετίζει την επιστροφή στην Ιθάκη, με πρώτη άφιξη ένα χοιροστάσιο και τον ‘συβώτα’ Εύμαιο, ότι ο λαός του, οι συντρόφοι του, βρέθηκαν ‘κορώνοισιν ίκελοι’ (Οδύσσεια ζ) να επιπλέουν σαν ψόφιες κουρούνες στο νερό, μετά τον κεραυνό του Δία και την βύθιση του πλοίου του. Και τούτον αφ’ Ομήρου.

  19. cronopiusa said

    13

    με τίποτα

    pdf Γ.Π. Σαββίδης, Οι μεταμορφώσεις του Ελπήνορα. (Από τον Πάουντ στον Σινόπουλο), Ερμής, Αθήνα 1981

  20. Τίτος Χριστοδούλου said

    Διός δ’ ετελείετο βουλή.

  21. spiral architect 🇰🇵 said

    @2: Τι εννοείς, ότι θα πηδήξει από μπαλόνι;

  22. Γιάννης Κουβάτσος said

    2. Τη βόλτα στο Αλλού Φαν Παρκ τη λέμε «πηδάω με αλεξίπτωτο» τώρα; 😜

  23. loukretia50 said

    Αλήθεια, εσείς που αγαπάτε την ποίηση, τι γνώμη έχετε για την παρωδία?
    Νομίζω πως όλα τα ποιήματα προσφέρονται.
    Και γιατί όχι? Το ποίημα δε χάνει την αξία του, μετασχηματίζεται σε κάτι άλλο, η μαγική του φόρμα ενσωματώνει μια διαφορετική οπτική.
    Κάποτε πετυχαίνει.
    Τα όρια καθορίζουν μόνο οι δυνατότητες των επίδοξων… παραποιητών και οι προσωπικές τους προτιμήσεις. ( ας πούμε τον Καβάφη δε θα τον άγγιζα ποτέ. Ακόμα κι η μελοποίηση της Ιθάκης με είχε αρχικά ενοχλήσει. Κάποιοι άλλοι όμως – Εμπειρίκος πχ – είναι σα να προκαλούν!)

  24. Γεροτάσος said

    Τώρα πού βγήκαμε ἀπό τά μνημόνια (ἀλλά ὄχι ἀπό τίς δεσμεύσεις τους), οἱ ξένες ἑταιρεῖες καί οἱ τράπεζές τους δέν δέχονται ἐγγυητικές ἐπιστολές ἀπό ἑλληνικές τράπεζες. Εἶναι καλό σημάδι αὐτό, λέτε;

  25. venios said

    «Tί καλός που είμαι και τι ωραία που θα τα κάνω και μετά!»

  26. Νέο Kid said

    Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη
    νά ‘ χεις μαζί σου για τον ήλιο ένα ψαθάκι
    και για προμήθειες κανένα ζαμπονάκι
    Προνοητικός να είσαι σαν το Μητσοτάκι
    γιατί οι κίνδυνοι πολλοί να γίνεις σαν τον Άκη
    και να περνάς τα μαυρογέριμα τρώγοντας γαριδάκι
    στα θεωρία της ντροπής στο άθλιο Καραϊσκάκη
    (Φέρε στο Θρύλο τον Οδυσσέα (Βλαχοδήμο) Μαρινάκη! )

  27. dryhammer said

    Ο Παπαδήμος ήταν τραπεζίτης που τον έβαλαν να κάνει το φρονιμίτη.

  28. atheofobos said

    Όταν είπε το απερίγραπτο «Τραπεζίτες έγιναν πρωθυπουργοί και υπουργοί έγιναν τραπεζίτες» έπρεπε να προσθέσει –εκτός από αυτούς που έγιναν με την δική μας συναίνεση!

    Εκτός του Γιάννη Στουρνάρα που από υπουργός Οικονομικών επί Σαμαρά έγινε κεντρικός τραπεζίτης, το ίδιο συνέβη και με την πρώην υπουργό Λούκα Κατσέλη που επί ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβε πρόεδρος στην Εθνική Τράπεζα.
    Πέραν του καθηγητή και τραπεζίτη Ξενοφώντα Ζολώτα που το 1989-90 έγινε πρωθυπουργός οικουμενικής κυβέρνησης και με τη στήριξη του τότε ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ.
    http://www.thetoc.gr/opinion/article/to-diplo-faoul-tou-tsipra

  29. Γεροτάσος said

    @ 27 Ξεροσφύρι εἶσαι ἡ προσωποποίηση τῆς ἔμπνευσης!

  30. Γιάννης Ιατρού said

    3, 21, 22: χιχι
    Λεπτομέρειες για τον Λάμπρο μετά τις μία. Στις 12h ανεβαίνει στα 20.000-30.000 πόδια, με αερόστατο ηλί(θί 🙂 )ου, λέει (με οξυγόνο και προστατευτική στολή ένεκα -40°C και πιό κάτω, ολούθε). Θα ακολουθήσει ελεύθερη πτώση έως τα 2.000 μέτρα περίπου. Κάπου εκεί, όταν θα έχει αποκτήσει ταχύτητα >300 km/h (βλήματος 🙂 ) θα ανοίξει το αλεξίπτωτο … (έχει και εφεδρικό 🙂 ). Το επιτελείο έχει συνεχή επαφή 🙂

  31. LandS said

    24 Όχι ακριβώς επειδή βγήκαμε από το μνημόνιο, αλλά επειδή η αξιολόγηση των Ελληνικών Τραπεζών είναι (ακόμα) χαμηλή. Λόγω μνημονίου η ΕΚΤ μπορούσε να εξαιρέσει τα Ελληνικά Ομόλογα από την απαίτηση να έχουν την κατάλληλη αξιολόγηση για να τα κάνει δεκτά ως εγγύηση για χορήγηση ρευστότητας στις Τράπεζες. Ήταν ένα επιχείρημα για τη δημιουργία προληπτικής πιστοληπτικής γραμμής. Αφού ο ESM ήταν ΟΚ για να δώσει δάνειο στην Ελληνική Κυβέρνηση τότε η αξιολογήσεις των οίκων γίνονται όβερράιντ (πάνω – κάτω). Αυτό ήταν το περίφημο waiver. Έγινε προσπάθεια (στη διαπραγμάτευση για την 5η αξιολόγηση) να διατηρηθεί αλλά η πλευρά ΕΚΤ/Στουρνάρα ήταν άκαμπτη.

    Τώρα αν αυτό είναι καλό ή κακό. Όπως όλα τα πράγματα στις επιχειρήσεις και ιδιαίτερα στα χρηματοοικονομικά, δεν υπάρχουν καλά ή κακά πλαίσια δραστηριότητας one has to live with them and cope. Αυτό δημιουργεί δυσκολίες. Σε άλλους μικρές, σε άλλους μεγάλες σε άλλους πολύ μεγάλες. Εξαρτάται από τη περίπτωση. Αν για παράδειγμα έχω όριο για εγγυητικές επιστολές (κάτι που προϋποτίθεται για να μου εκδώσει η Τράπεζα εγγυητική αν ήταν να γίνει αποδεκτή από τους έξω) τότε ζητάω μια προσωρινή αναδιάρθρωση των γραμμών ή να μου δώσουν με υπέρβαση από το κεφάλαιο κίνησης για να κάνω τη δουλειά μου.

  32. Νέο Kid said

    Κλαυσίγελη Ιθάκη
    έγινες αγκαθάκι
    στης εξόδου το ανθάκι.

  33. gpoint said

    # 30

    ΑΕΚτζής είναι, προσπαθεί να κλέψει λίγη δόξα από την ΠΑΟΚάρα…

  34. ΓιώργοςΜ said

    30 Η τρέλα δεν πάει στα βουνά, όντως. Πάει ψηλότερα!
    Μεγάλο πήδημα…

  35. sarant said

    23 Για την παρωδία θα έχουμε άρθρο

    28 Η περίπτωση Ζολώτα προσομοιάζει με τις υπηρεσιακές κυβερνήσεις: ήταν οικουμενική και είχε διεκπεραιωτικό στόχο ως τις εκλογές. Εξάλλου, ο Ζολώτας ανέλαβε ύστερα από την αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης, όχι με την ανατροπή εκλεγμένου πρωθυπουργού.

  36. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Αναρωτήξεις Πάσχοντα

  37. spiral architect 🇰🇵 said

    @30: Βίβερε περικολοζαμέντε ο Λάμπρος, στα ήρεμα απόνερα της «εξόδου» εμείς. 😐

  38. Γιάννης Κουβάτσος said

    23: Παρωδία ποιημάτων του Καβάφη δεν σημαίνει παρωδία του ίδιου του Καβάφη ή ασέβεια προς το έργο του. Απλώς, η φαινομενικά πεζολογική ποίησή του προσφέρεται για παρώδηση προσώπων και καταστάσεων. Ενώ η ποίηση του Εμπειρίκου λοιδορήθηκε ως ακαταλαβίστικη, δεν χρησιμοποιήθηκε ως υλικό παρώδησης άλλων, όπως η ποίηση του Καβάφη.

  39. LandS said

    0. [Ο Οδυσσέας} χρειάστηκε δέκα [χρόνια] για τον δικό του νόστο, αλλά τα εφτά από αυτά τα πέρασε στην αγκαλιά της Καλυψώς.

    Για να το φιλοσοφήσουμε λίγο. Με τους Λαιστρυγόνες, τους Κύκλωπες, την Κίρκη και όσους προσπάθησαν να τον σταματήσουν με τη βία λύσσαξε να τους ξεφύγει σκοτώνοντας, τυφλώνοντας, απειλώντας και θυσιάζοντας συντρόφους του λες και έπαιζε σκάκι. Ούτε οι μ@λ@κίες των συντρόφων του τον έκαναν να χάσει το ηθικό του. Με τη Καλή όμως, μια χαρά. Παραλίγο να τη ξεχάσει την Ιθάκη. Χρειάστηκαν εφτά χρόνια καθημερινών, πρωί, μεσημέρι, βράδυ, χώρια τα έξτρα (υπήρχαν και οι θεραπαινίδες, αυτές πως την έβγαζαν ξεροσφύρι; ) περιποιήσεων από μια Θεά λες και είσαι 25 χρονών, για να καταλάβει ότι το μέλλον του ήταν στη Πατρίδα δίπλα σε μια νορμάλ, κατά τα φαινόμενα, γυναίκα.

  40. LandS said

    Πρέπει να ξεκινάει το εγχείρημα του Λάμπρου.
    Πρόσεχε μάστορα!

  41. το μισό ταξίδι έγινε, λέει…

  42. LandS said

    Ρε τι ώρα λέει το γουέρντπρες;

  43. gpoint said

    Από το Καστελλόροζο φτάσαμε στην Ιθάκη
    θάψαμε τα μνημόνια σ’ ένα βαθύ χαντάκι
    και ο Αλέξης σκεπτικός σε μια φωτογραφία
    φοβάται μήπως έκανε μεγάλη…χειρουργία
    γιατί, ναι τα μνημόνια ήταν κι αυτά μια λύση
    από τα χρόνια τα πολλά, τάχαμε συνηθίσει
    μα τώρα που ξεφύγαμε από τα μαύρα χάλια
    με τα χρυσά θα θέλουμε -να τρώμε- τα κουτάλια.
    Σε λίγο θάχουμ’ εκλογές, θα ψάχνεται για ψήφους
    και ξέρει πως ο έλληνας είναι αμέμπτου ήθους
    κι όποιος του άγιου έταξε κερί πως θα του φέρει
    και δεν το πήγε, έμεινε με το…κερί στο χέρι !

  44. ΓιώργοςΜ said

    39 Υπάρχει και άλλη ανάγνωση: Πέρασε ένα σκασμό περιπέτειες, φόρτωσε τεστοστερόνη, πήγε στης Καλυψούς 😛 , ξεχαρμάνιασε, πέρασαν 7 χρόνια, στράγγιξε (οι πληροφορίες πως η Καλυψώ δεν τον άφηνε να φύγει δεν έχουν διασταυρωθεί, μπορεί να τον έδιωξε όταν άρχισε να χρειάζεται βιάγκρα) κι έφυγε για την Πηνελόπη, η οποία μετά από τόση νηστεία, και με μια φορά το εξάμηνο ευχαριστημένη θα ήταν, και πετύχαινε πολύ τα γιουβαρλάκια αυγολέμονο, για καλά γεράματα…

  45. atheofobos said

    35
    Η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν ανατράπηκε λόγω απώλειας της πλειοψηφίας, αλλά λόγω παραιτήσεως του Παπανδρέου για να στηρίξει την μεταβατική κυβέρνηση Παπαδήμου που βασίστηκε σε 255 θετικές ψήφους και 38 αρνητικές, με σκοπό την επίτευξη των στόχων που προέβλεπαν οι συμφωνίες της Συνόδου Κορυφής των ηγετών της Ευρωζώνης της 26ης Οκτωβρίου 2011, την εφαρμογή της οικονομικής πολιτικής που συνδεόταν με τις αποφάσεις αυτές και την διεξαγωγή εκλογών στις αρχές του επόμενου χρόνου, έπειτα από την ολοκλήρωση των απαραίτητων διεργασιών.
    Εάν τότε ο ΣΥΡΙΖΑ είχε συμμετάσχει σε αυτή την κυβέρνηση η Ελλάδα θα είχε ακολουθήσει την πορεία της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας και της Κύπρου που δεν χρειάστηκαν 4 μνημόνια και την εν συνεχεία συνεχή εποπτεία για την εφαρμογή τους.

  46. LandS said

    44 Όχι ρε δεν ήταν σε πλατεία στο Παλαιό Φάληρο. Σε νησί ήταν. Κάποιοι λένε στη Λαμπεντούζα. 🙂

  47. Γιάννης Ιατρού said

    44: Δεν μας λες όμως τις λεπτομέρεις, π.χ. πως οι μνηστήρες το καλοκαίρι για να καλοπιάσουν την Πηνελοπη της έκαναν αέρα. Ήταν οι λεγόμενοι ανεμνηστήρες 🙂

  48. LandS said

    45 Και θα είχε και η Αθήνα τουλάχιστον ένα τρόλεϊ παραπάνω. Σόρι ε;

  49. Νίκος Κ. said

    28: Το πρόβλημα με τους πολιτικούς που γίνονται τραπεζίτες (γνωστό και ως «περιστρεφόμενες πόρτες» ) είναι το ποιά συμφέροντα εξυπηρετούσαν ως πολιτικοί, προσβλέποντας στην τραπεζική τους εξέλιξη. Για την Κατσέλη προφανώς και δεν ισχύει αυτό, εκτός αν κάποιος θεωρήσει ότι το 2010 (ως υπουργός του ΠΑΣΟΚ) ακολουθούσε πολιτική αρεστή στον ΣΥΡΙΖΑ, ώστε το 2015 που θα ανέβει ο ΣΥΡΙΖΑ να έχει ευνοϊκή εξέλιξη.

  50. cronopiusa said

    ΠαραμΙθάκη μου μη με μαλώνεις

    Για το Λάμπρο που έχει και δεύτερο, εφεδρικό αλεξίπτωτο.

  51. spiral architect 🇰🇵 said

    @45:
    α. Ο ΓΑΠ δεν ανατράπηκε απλά, αλλά κυριολεκτικά εκπαραθυρώθηκε από τη συμμορία των Βρυξελλών με την αμέριστη συμμετοχή των σαμαροβενιζέλων. Έκανε τη μαλακία να πει για δημοψήφισμα για την παραμονή ή όχι στο ευρώ.
    β. [..] Εάν τότε ο ΣΥΡΙΖΑ είχε συμμετάσχει σε αυτή την κυβέρνηση … [..]
    Η ιστορία γράφεται με γεγονότα και όχι υποθέσεις. Στην τελική σιγά μην συμμετείχε με αυτους που τότε κατάγγελλε. Έκανε δικιά του (συν)κυβέρνηση όταν ωρίμασαν οι συνθήκες. Απ’ ότι έδειξαν τα γεγονότα, έκανε τη δουλειά των ξεπουλημάτων μια χαρά χωρίς να ανοίξει μύτη. 😉

  52. LandS said

    49 Η Κατσέλη είχε πολιτική καριέρα και τη δεκαετία του 90. Ο δε σύζυγός της υπήρξε στα έιτιζ ταυτόχρονα και Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών και Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας.
    Τι νόμιζες δεν έχει πρότυπα να ακολουθήσει ο Ερντογάν.

  53. Αὐγουστῖνος said

    Καλημέρα.
    Παρὰ τὴν κρατοῦσα ἀντίληψη περὶ παρωδίας, τὸ ἐν λόγῳ εἶδος δὲν εἶναι (τουλάχιστον ὄχι πάντα) σατιρικό, οὔτε γελοιοποιεῖ κατ΄ ἀνάγκην τὸ πρωτότυπο. Ὑπάρχει καὶ ἡ ἀναπλαστικὴ παρωδία, ποὺ πατάει πάνω στὸ μονοπάτι τοῦ πρωτοτύπου καὶ τὸ ἀναπλάθει πρὸς ἄλλη διαδρομή. Θὰ μποροῦσε νὰ πεῖ κανεὶς ὅτι ὁ Τζόυς ἔκανε ἀναπλαστικὴ παρωδία στὸν Ὅμηρο μὲ τὸν Ὀδυσσέα του (τραβηγμένο, ναί, ἀλλὰ δὲν μοῦ ἔρχεται αὐτὴ τὴ στιγμὴ καλύτερο παράδειγμα).

  54. leonicos said

    Δεν έχω πρόθεση να κάνω πολιτική ούτε ν’ αντιπολιταυθώ κανένα

    Αν ο πρωθυπουργός πήγε στην Ιθάκη για συμβολικούς λόγους, ο συμβολισμός είναι τόσο κοινότοπος, που δεν αντέχεται. Εντελώς φτηνός και αγοραίος.

    Το ότι είναι εύπεπτος δεν σημαίνει ότι είναι κι επιτυχημένος

    Ασχέτως αν ψεύδεται συνειδητά, αλλά πολιτική δεν κάνω.

    Αλλά λυπάμαι για τον άνθρωπο που το έκανε. Προφανώς άκουσε κάποιον ηλίθιο σύμβουλο

    Οι παρωδίες, εκτός αυτής του Ηγεμόνος εξ ΗΠΑ είναι επίσης κοινότοπες και φτηνιάρικες

    Ο Καβάφης ειχε ενα στιλ συγκεκριμένο, που μπορει κάποιος να το μιμηθεί επιτυχώς ή ανεπιτυχώς, αλλά ΔΕΝ έκανε πλάκα. Ήταν απόλυτα σοβαρός σ’ αυτά που έγραφε.

    Η ειρωνεία δεν είναι καλαμπούρι.

    Και το πιο κουφό που γράφτηκε… ότι ο Καβάφης είναι απλός. Ο Καβάφης απαιτεί πολλαπλές αναγνώσεις. Δεν είναι γλυκός σαν τον Παπαδιαμάντη.

    Παρ’ όλα αυτά, νομίζω ότι ο απόστιχος ‘και τώρα θα εκατάλαβες Ιθάκες τι σημαίνουν’ είναι πολύ κιτς, σε βαθμό που πιστεύω πως κάποιος άλλος τον πρόσθεσε, για να δώσει νόημα

  55. Γιάννης Ιατρού said

    UPDATE
    Ο αιθεροβάμονας προσγειώθηκε σώος, και μου είπε:
    πέσαμε μούτσο 🙂

  56. Νίκος Κ. said

    52: Δηλαδή η Κατσέλη προέβλεψε από τη δεκαετία του 90 την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ και έπραξε πολιτικά αναλόγως, ώστε να «ευνοηθεί» επί ΣΥΡΙΖΑ;

    Το 1981 που διορίστηκε ο Αρσένης διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤτΕ) υπήρχε ελάχιστη ανεξαρτησία της ΤτΕ, μάλλον ήταν ένα συμπλήρωμα της κυβερνητικής πολιτικής. Με τον ίδιο τρόπο διορίστηκαν κι άλλοι σημαντικοί διοικητές όπως ο Ζολώτας και ο Π. Παπαληγούρας. Αντίθετα, σήμερα οι κεντρικές τράπεζες αποτελούν κράτος εν κράτει, υπό την εποπτεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

  57. spiral architect 🇰🇵 said

    @49, 52: Για να γίνεις διοικητής της ΤτΕ πρέπει να έχεις τη συναίνεση του Ευρωσυστήματος

    Άσε που και εν γνώσει σου σαν διοικητής τινάξεις τη μπάνκα στον αέρα. είσαι στο απυρόβλητο καθότι το ευρωσύστημα το πλασσάρει στο πόπολο σαν «θεσμική ανεξαρτησία». 😉

  58. cronopiusa said

    Και τώρα οι… μνηστήρες

  59. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και ο Παπαδιαμάντης φαινομενικά είναι απλός, Λεώνικε. Οι έγκυροι αναλυτές του έργου του έχουν βρει μεγάλα βάθη κάτω από τις βασιλικές δρυς και τα άνθη των γιαλών του.

  60. leonicos said

    Δεν είπα ότι ο Παπαδιαμάντης δεν έχει βάθος. Έχει και βαθος και ομορφιά.

  61. atheofobos said

    51β
    Η ιστορία γράφεται με γεγονότα και όχι υποθέσεις.

    Πράγματι η ιστορία γράφεται με γεγονότα και το γεγονός είναι ότι και στις 3 χώρες που ο πολιτικός κόσμος συνεργάστηκε για την εφαρμογή των μέτρων κατάφεραν να βγουν ταχύτατα από τα μνημόνια.
    Θα συμφωνήσω μαζί σου στο ότι αν έκαναν οι άλλοι όσα έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να ανοίξει μύτη, η Αθήνα και ίσως και άλλες πόλεις θα είχαν καεί!

    Όσο για την Κατσέλη ήταν στο ΠΑΣΟΚ , διαγράφτηκε από το ΠΑΣΟΚ, επανεντάχτηκε στο ΠΑΣΟΚ ,έφτιαξε την Κοινωνική Συμφωνία με τον Καστανίδη οπότε τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν η τελευταία της ελπίδα να παραμείνει στο προσκήνιο.

  62. cronopiusa said

  63. spiral architect 🇰🇵 said

    @61: Αθεόφοβε, «έξοδος από μνημόνια» δεν υπάρχει, ούτε στην Ελλάδα, ούτε την Ιρλανδία, ούτε την Πορτογαλία ούτε πουθενά, είτε χθες, είτε σήμερα, είτε στο μέλλον μέσα σε ένα παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό που στηρίζεται στην πώληση χρεών.

    Κατά τα άλλα, δεν τυπώνεται νέο χρήμα, αλλά αναδημιουργείται από απαιτήσεις χρεών, είτε αυτά τα πάρεις από τους δανειστές με χαμηλό επιτόκιο, είτε από τις «αγορές» με υψηλότερο επιτόκιο.

    Τα πρόσημα παιδιά, προσοχή στα πρόσημα!

  64. Γιώργος said

    για τη φωτό: ακόμη και έτσι που την πήρε, με λίγο d-lighting, μείωση του φωτισμού των highlights και ένα διακριτικό πλαίσιο που υπάρχουν και σε δωρεάν προγράμματα στο internet, πολύ καλύτερη θα γινόταν

  65. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Θα συμφωνήσω μαζί σου στο ότι αν έκαναν οι άλλοι όσα έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να ανοίξει μύτη, η Αθήνα και ίσως και άλλες πόλεις θα είχαν καεί!»
    Ο γνωστός μύθος περί αριστεροκίνητων διαδηλωτών. Ας θυμηθούμε όμως ότι οι μεγάλες αντιδράσεις με απεργίες και διαδηλώσεις στα μνημόνια συνέβησαν το 2010 και κυρίως το 2011 με τους συκοφαντημένους Αγανακτισμένους και την κτηνώδη καταστολή των ΜΑΤ του Παπουτσή, τον Ιούνιο του 2011. Έκτοτε υπήρξε μια μοιρολατρική αποδοχή των μνημονιακών μέτρων, ανεξαρτήτως κυβερνήσεων.

  66. spiral architect 🇰🇵 said

    … μιας και μιλάμε για καζινοκαπιταλισμό, ο καθ’ ύλην αρμόδιος Λάμπρος, προσγειώθηκε με ασφάλεια;

  67. leonicos said

    Και αφού μιλάε για ‘μίμηση’ ιδού μία, ‘ετσι για να εχετε την ευκαιρία να με μαλώσετε

    (Αν ο Νοικοκυρης νομίζει ότι καταχρώμαι τον χώρο, παρακαλώ να το σβήσει. Θα το θεωρήσω δικαίωμά του)

    Η Πτώσις

    Την πτώσιν μάς την ανήγγειλαν
    με φωνάς εκφωνητών
    και πηχυαίους τίτλους εφημερίδων,
    δηλώσεις στρατηγών, αυξήσεις τιμών,
    και αλλεπαλλήλους προρρήσεις
    περί κακών ημερών.
    Περιττός κόπος!
    Δεν την είχαμε προβλέψει απλώς!
    Την νιώθαμε μέσα μας
    από καιρό.
    Είχαμε ακούσει τον γδούπο,
    είχαμε νιώσει το κατρακύλισμα,
    είχαμε γευτεί την κατάρρευσιν.

    Μ’ αυτοί δεν ξέρουν.
    Και ούτε θα φαντάζονται καν
    ότι η προσωπική μας πτώσις
    είναι τόσον βαθεία,
    τόσον ολοκληρωτική και αναπότρεπτος,
    που η δική των μας αφήνει αδιαφόρους.
    Δεν δύναται,
    ούτε κατ’ ελάχιστον, να μας επηρεάσει.

    Ζήτημα Ψυχής

    Είπεν ο ίδιος δεν θα καμφθεί.
    Ακόμα και όταν όλα πέριξ αυτού λυγίσουν,
    τακούν, κατατριβούν ή λειώσουν,
    αυτός θα σταθεί ανάμεσά των ορθός…
    Είναι ζήτημα ψυχής!
    είπε.

    Ζήτημα ψυχής!
    Μήπως αυτό σημαίνει τάχα
    πως
    ακόμα κι όταν το κορμί του
    διαλυθεί ολοσχερώς,
    η ψυχή του μπορεί να επιμένει
    στην αθανασία της;
    Πλην… μία ψυχή χωρίς κορμί
    προς τι προσδοκά αθανασίαν;
    Ή… πώς στέκεται ορθή;

    Πάντως…
    όταν όλα γύρω του
    έχουν όντως χαθεί,
    δεν θά ’χει πλέον νόημα να καμφθεί
    ή να επιμείνει.
    Κανείς δεν θα υπάρχει
    να του το ζητήσει·
    κι έτσι θα δύναται να ισχυρισθεί
    ότι, αν και χαμένος,
    άκαμπτος έχει ζήσει.

    Μπούμερανγκ

    Ο άνθρωπος εθριάμβευσεν!
    Ολόκληρον το σύμπαν
    δεν μπόρεσε ν’ αντισταθεί
    στο μάτι και το νύχι,
    στον νου και το αφτί του·
    και αφού εξερευνήθηκε εντατικά,
    αποκάλυψε όλα του τα μυστικά.

    Ούτε ο κόσμος ετόλμησε να τον εμποδίσει·
    και προ της απροκάλυπτης επιμονής του
    και την αδυσώπητο
    κι εξαντλητική του εκμετάλλευση,
    του παραχώρησε όλα του τα πλούτη.

    Ο άνθρωπος, επιτέλους, εθριάμβευσεν!
    Απέκτησε τη γνώση του απείρου
    και κατέκτησε τον πλούτο του παντός.
    Δεν άφησε καμιάν αμφιβολίαν
    να τον προκαλεί από τον ουρανόν
    ούτε ελπίδα να τον έλκει προς την γην.

    Ο άνθρωπος ελευθερώθηκε πια
    από κάθε φόβο και κάθε προσδοκία.
    Κάθεται
    πάνω στον απροσμέτρητο πλούτο του
    και λουσμένος
    στο έξοχο της γνώσης του φως,
    απολαμβάνει τον υπέρτατο θρίαμβό του.

    Αλλ’ αφήνει το αρχαίο σπαθί
    που εξακολουθεί να μπαίνει αργά,
    βαθιά, σχεδόν ηδονικά, στα σωθικά του,
    γιατί δεν έχει τίποτα να κάνει πια
    κάτω από αυτόν τον άδειο ουρανό,
    και μέσα σ’ αυτόν τον κόσμο, τον ελεεινό,
    που τον μετέτρεψε
    σε τρισάθλιο αντικείμενο.

    Είναι νεκρός!
    Ελεύθερος και συνεπώς νεκρός!
    Νεκρός
    πριν τον λυτρώσει ο θάνατος
    από το μηδέν στο οποίο περιέπεσε.

    Ανύποπτοι και Αθώοι

    Τίποτε απολύτως δεν είχε αναγγείλει
    το αναπότρεπτον.
    Εικών δεν εστάθη
    πάνω στα θολά μας μάτια,
    ούτε ήχος άγγιξε
    τα φραγμένα μας αφτιά,
    και σκέψις, υπόμνησις, ιδέα καμιά
    δεν ετόλμησε να ταράξει τον νουν μας.

    Και αν τώρα,
    ερμηνεύοντας εκ των υστέρων τα σημεία
    πεισθούμε ότι
    τίποτε δεν μας είχαν αποκρύψει,
    αλλ’ εμείς δεν θέλαμε
    ν’ ακούσουμε και να δούμε,
    προς τι
    εξακολουθούμε να κλαιγόμαστε
    πως είμαστε ανύποπτοι και αθώοι; 1

    1 Τα ποιήματα Η Πτώσις, Ζήτημα Ψυχής, Ανύποπτοι και Αθώοι και Μπούμερανγκ είχαν δημοσιευθεί στο Scripta Manent ως “Τέσσερα Ποιήματα κατά κατά τρόπον Κωνσταντίνου Καβάφη”.

  68. Γιάννης Ιατρού said

    66: –> 55 🙂

  69. Γιάννης Κουβάτσος said

    Από τα «12 ποιήματα για τον Καβάφη» του Ρίτσου:
    Ο ΧΩΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ»

    “Το μαύρο, σκαλιστό γραφείο, τα δυο ασημένια κηροπήγια,
    η κόκκινη πίπα του. Κάθεται, αόρατος σχεδόν, στην πολυθρόνα,
    έχοντας πάντα το παράθυρο στη ράχη του. Πίσω από τα
      γυαλιά του,
    πελώρια και περίσκεπτα, παρατηρεί τον συνομιλητή του,
    στ’ άπλετο φως, αυτός κρυμμένος μες στις λέξεις του,
    μέσα στην ιστορία, σε πρόσωπα δικά του, απόμακρα, άτρωτα,
    παγιδεύοντας την προσοχή των άλλων στις λεπτές ανταύγειες
    ενός σαπφείρου που φορεί στο δάχτυλό του, κι όλος έτοιμος
    γεύεται τις εκφράσεις τους, την ώρα που οι ανόητοι έφηβοι
    υγραίνουν με τη γλώσσα τους θαυμαστικά τα χείλη τους.
      Κι εκείνος
    πανούργος, αδηφάγος, σαρκικός, ο μέγας αναμάρτητος,
    ανάμεσα στο ναι και στο όχι, στην επιθυμία και τη μετάνοια,
    σαν ζυγαριά στο χέρι του θεού ταλαντεύεται ολόκληρος,
    ενώ το φως του παραθύρου πίσω απ’ το κεφάλι του
    τοποθετεί ένα στέφανο συγγνώμης κι αγιοσύνης.
    «Αν άφεση δεν είναι η ποίηση, –ψιθύρισε μόνος του–
    τότε, από πουθενά μην περιμένουμε έλεος».”

  70. cronopiusa said

  71. Νέο Kid said

    Νικοκύρη, αύριο θα έχει άρθρο για το τρίγωνο των Βερμούδων;
    (Αργυρό- Σαράντ-Γκέιτς) 😀
    Ρωτάω για να κανονίσω το προγραμμά μου

  72. Avonidas said

    Και τώρα οι… μνηστήρες

    Φέρτε μου τωρα και την Κίρκη να της βγάλω το μάτι!

    (κατα το γνωστο ανέκδοτο με τη γριά και την αρκούδα 🤣)

  73. Αὐγουστῖνος said

    Ξεχάσαμε νὰ ἀνοίξουμε σαμπάνιες γιὰ τὴν ἐπιστροφὴ τοῦ «ἀσώτου»! Γειά σου, Κάκτε νο 2!
    Θυμήθηκα καλύτερο παράδειγμα ἀναπλαστικῆς παρωδίας – τὸ «Δοξαστικὸ» ἀπὸ τὸ Ἄξιον Ἐστὶ τοῦ Ἐλύτη.

  74. sarant said

    71 Βουλωμένο λεξάριθμο διαβάζεις!

  75. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    47
    >>44. Δεν μας λες όμως τις λεπτομέρεις, π.χ. πως οι μνηστήρες το καλοκαίρι για να καλοπιάσουν την Πηνελοπη της έκαναν αέρα. Ήταν οι λεγόμενοι ανεμνηστήρες
    Πινελόπι και αναμνηστήρες

    55. χαιρετίσματά του ! 🙂

  76. spiral architect 🇰🇵 said

    Από τον μεταϊθακικό αχταρμά δεν μπορούσε να λείπει και ο Γιάνης.
    (αυτός ντε, της Ρεαλιστικής Ανυπακοής) 😛

  77. Theo said

    Καλημέρα!

    Διαβάζοντας το πρωθυπουργικό διάγγελμα και τις αναλύσεις και κόντρα αναλύσεις για καβαφικούς στίχους, Ιθάκες, Πηνελόπες, Κύκλωπες, Λαιστρυγόνες, Κίρκες και τα συναφή, θυμάμαι το παλιό σλόγκαν για τη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας.
    Να φταίει η πολλή ηλιοφάνεια άραγε; 😉😁

  78. nikiplos said

    @72 ποιό είναι το ανέκδοτο?

    Όσον αφορά το συμβολισμό… Δεν έχει καμία έννοια (σημειολογικά) αν δεν πάμε ΑΜΕΣΑ σε εκλογές. Δλδ Πάμε σε εκλογές με κολάζ από την Ιθάκη, ξεφύγαμε από τις συμπληγάδες και διαλέξτε
    τους μνηστήρες της ΝΔ, που όλοι ξάρουμε τι ξέρουν να κάνουν – να κατασπαταλούν το βιός μας – ή με εμάς…

    (Οι γκαλοπατζήδες άλλα κραίνουν, αλλά ποιός ασχολείται τώρα με τον μπάρμπα μου τον ψεύτη? )

    Θέλω να πω, πως εγώ αποκωδικοποιώντας το κρυφό μήνυμα, μόνο σε άμεσες εκλογές μπορώ να το αποδώσω…

  79. Γιάννης Κουβάτσος said

    Είμαστε ποιητικός λαός, Theo. 😊 Ακόμα και οι πολιτικοί καβγάδες γίνονται με όπλο την ποίηση.
    – Πάρε έναν πειραγμένο Καβάφη στο κεφάλι, ακαλλιέργητε!
    – Καβάφη σε μένα, ρε; Δεν έπρεπε να το κάνεις αυτό. Τσίμπα έναν Σεφέρη να ‘χεις, απαίδευτε!

  80. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    74 >>71 Βουλωμένο λεξάριθμο διαβάζεις!
    Πρόγευση/αναδρομή για προμελέτη 🙂
    https://sarantakos.wordpress.com/2012/08/10/lernaioleksar/

    https://sarantakos.wordpress.com/2013/09/04/mathematics-lang/

    https://sarantakos.wordpress.com/2014/01/13/language-myths/

    https://sarantakos.wordpress.com/tag/%CE%BB%CE%B5%CE%BE%CE%AC%CF%81%CE%B9%CE%B8%CE%BC%CE%BF%CE%B9/

  81. ΣΠ said

    Να σημειωθεί ακόμα ότι, σε αντίθεση με άλλους ποιητές όπως ο Ν. Καββαδίας ή ο Ελύτης, ο Καβάφης ελάχιστα χρωστάει τη δημοτικότητά του στη μελοποίηση. Αν και πολλά ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί, καμιά μελοποίηση δεν έχει γίνει πολύ γνωστή

    Πράγματι υπάρχουν γύρω στις 100 μελοποιήσεις ποιημάτων του Καβάφη. Δεν έχουν γίνει πολύ γνωστές επειδή δεν τραγουδιούνται από τον καθένα. Η έλλειψη ομοιοκαταληξίας και ο ρυθμός της ποίησης του Καβάφη κάνουν και την μελοποίηση ιδιαίτερη.

  82. cronopiusa said

  83. cronopiusa said

    para Caktos

  84. Κόκλας said

    Για όσους μονοδιάστατα κατακρίνουν τον Τσίπρα, μια διδακτική ιστορία από την άφθαστη και αιώνια επίκαιρη Οδύσσεια:
    Όταν οι σύντροφοι του Οδυσσέα αντίκρισαν την φρικτά όμορφη – ώστε να μοιάζει αμάγισσα – Κίρκη, ξέχασαν την Ιθάκη, τον νόστο, τις φουρτούνες της θάλασσας, τον ίδιο τον Οδυσσέα και την αποστολή. Έγιναν, δηλαδή, γουρούνια.

    Ας αναλογιστεί ο καθένας το μερίδιο της προσωπικής του ευθύνης για την κατάσταση που ζούμε κι ας μην αποζητούμε μονοσήμαντα τους θυελλώδεις έρωτες και τους οργασμούς, τα γεμάτα πορτοφόλια και τα ρουσφέτια, αδιαφορώντας για όλα τ’ άλλα.

    Υγ : Φοβερός δεν είμαι σήμερα, κυρ – Κουβάτσο;

  85. Θρασύμαχος said

    Η ρητή και ανεπιφύλακτη επιδοκιμασία του οικοδεσπότη μας ακριβώς για την αθλιέστερη αποστροφή της πρωθυπουργικής ομιλίας, δηλαδή για τα περί τραπεζιτών που έγιναν πρωθυπουργοί, μου προξενεί αλγεινή εντύπωση (όχι όμως έκπληξη). Συγκρατούμαι, ωστόσο, και αντί να εκτραπώ σε πολιτικολογία (υπενθυμίζοντας, μεταξύ άλλων, και την πολυσήμαντη παράλειψη του πρωθυπουργού να επισκεφθεί τον πολυτραυματία προκάτοχό του στο νοσοκομείο ή έστω να ψιθυρίσει την παραμικρή αποδοκιμασία για την επίθεση σε βάρος του), προτιμώ να περιοριστώ σε μια λεξιλογική παρατήρηση, όπως άλλωστε προτρέπει κατά καιρούς και ο οικοδεσπότης μας (ενίοτε χωρίς να το εφαρμόζει ο ίδιος).

    «Τραπεζίτης», λοιπόν, είναι ο κατ’ επάγγελμα ιδιοκτήτης τράπεζας, αυτός που με τα λεφτά του υποτίθεται ότι εκμεταλλεύεται τους πάντες, εξ ου και η παλαιοαριστερή αργκό τον εντάσσει στους εχθρούς των λαών κεφαλαιοκράτες, παρέα με το βιομήχανο ή τον εφοπλιστή. Τραπεζίτες λογίζονται ο Κωστόπουλος, ο Σάλλας, ο υιός Λάτσης ή παλαιότερα ο Ανδρεάδης. Όμως η Τράπεζα της Ελλάδος, παρά την επωνυμία της, ήταν ανέκαθεν και παραμένει κρατικός οργανισμός που δεν ασκεί τραπεζικές εργασίες και δεν αποτελεί τράπεζα, αλλ’ εποπτεύει τις τράπεζες. Γι’ αυτό και τη διοικούν κατά κανόνα πολιτικά πρόσωπα (Τσουδερός, Παπαληγούρας, Αρσένης, Χριστοδούλου, Μπούτος), πανεπιστημιακοί οικονομολόγοι (Διομήδης, Βαρβαρέσσος, Ζολώτας, Παπαδήμος, Προβόπουλος, Στουρνάρας) ή στελέχη της ίδιας της Τράπεζας (Μαντζαβίνος, Χαλικιάς, Γκαργκάνας), και πάντως ουδέποτε απεχθείς λεφτάδες.

    Ο Παπαδήμος, λοιπόν, δεν ήταν «τραπεζίτης που έγινε πρωθυπουργός», αλλά τεχνοκράτης οικονομολόγος που κλήθηκε, από το πολιτικό σύστημα της χώρας και όχι βέβαια από κάποιο εξωγενές ή ιδιοτελές κογκλάβιο, ν’ αναλάβει παλαιότερα μεν τη διοίκηση της Τράπεζας της Ελλάδος, πιο πρόσφατα δε την πρωθυπουργία για συγκεκριμένο διάστημα και με συγκεκριμένο στόχο. Οι διάδοχοί του μπορούν, φυσικά, να διατηρούν τη μιάν ή την άλλη γνώμη ως προς την ορθότητα του εν λόγω στόχου ή το κατά πόσον αυτός εκπληρώθηκε αποτελεσματικά. Θεωρώ όμως ηθικά αχαρακτήριστο και πέραν των ορίων της αλητείας, το ν’ αμφισβητούν είτε τα κίνητρά του, όπως υπονοεί ο χαρακτηρισμός «τραπεζίτης» (λες και έγινε πρωθυπουργός για να σώσει κάποιαν ιδιόκτητη τράπεζά του), είτε τη δημοκρατική του νομιμοποίηση (λες και έγινε πρωθυπουργός με στρατιωτικό πραξικόπημα ή τον διόρισαν οι δανειστές μας).

  86. cronopiusa said

    para ΕΦΗ – ΕΦΗ

  87. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ναι, κεντάς, Κόκλα μ’. Αλλά σ’ αυτό το ιστολόγιο οι σχολιαστές, ούτως ή άλλως, είναι χρηστοί πολίτες. 😊

  88. cronopiusa said

    για την loukretia50 και τα τρελά της φτερουγίσματα…

    Καβαφικό είναι…

  89. janetweiss said

    Ο Καβάφης έχει χρησιμοποιηθεί και από το Leonard Cohen – το τραγούδι του Alexandra Leaving είναι μια παράφραση του Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον. Προσωπικά μου αρέσει αλλά και με ξενίζει ταυτόχρονα, βρίσκω έξυπνη την αλλαγή από την πόλη (Alexandria) στη γυναίκα (Alexandra) αλλά βαριέμαι και λίγο το θέμα του έρωτα / βρίσκω το πρωτότυπο πολύ πιο ενδιαφέρον.

    Εδώ οι στίχοι του Alexandra Leaving:

    Suddenly the night has grown colder
    The god of love preparing to depart
    Alexandra hoisted on his shoulder,
    They slip between the sentries of the heart

    Upheld by the simplicities of pleasure
    They gain the light, they formlessly entwine
    And radiant beyond your widest measure
    They fall among the voices and the wine

    It’s not a trick, your senses all deceiving
    A fitful dream, the morning will exhaust
    Say goodbye to Alexandra leaving
    Then say goodbye to Alexandra lost

    Even though she sleeps upon your satin
    Even though she wakes you with a kiss
    Do not say the moment was imagined
    Do not stoop to strategies like this

    As someone long prepared for this to happen
    Go firmly to the window, drink it in
    Exquisite music Alexandra laughing
    Your first commitments tangible again

    And you who had the honor of her evening,
    And by the honor had your own restored
    Say goodbye to Alexandra leaving
    Alexandra leaving with her Lord

    Even though she sleeps upon your satin
    Even though she wakes you with a kiss
    Do not say the moment was imagined
    Do not stoop to strategies like this

    As someone long prepared for the occasion
    In full command of every plan you wrecked
    Do not choose a coward’s explanation
    that hides behind the cause and the effect

    And you who were bewildered by a meaning
    Whose code was broken, crucifix uncrossed
    Say goodbye to Alexandra leaving
    Then say goodbye to Alexandra lost
    Say goodbye to Alexandra leaving
    Then say goodbye to Alexandra lost

  90. cronopiusa said

  91. Avonidas said

    κατά την ταπεινή μου γνώμη, με εξαίρεση τους υπηρεσιακούς πρωθυπουργούς, ο χειρότερος εκλεγμένος πρωθυπουργός είναι απείρως προτιμότερος από τον καλύτερο εξωκοινοβουλευτικό, μη εκλεγμένο πρωθυπουργό τύπου Παπαδήμου

    Αλήθεια, ηταν χειρότερος ο Παπαδήμος από τον ΓΑΠ, που μας έβαλε στα μνημόνια, ή απο τον Τσίπρα, που μας «εβγαλε»;

    Για τι ακριβώς από οσα κανανε αυτοι οι δύο ειχαν πάρει λαϊκή εντολή, για να μας βρωμάει ο Παπαδήμος που δεν ήταν εκλεγμένος;

  92. sarant said

    81 Υπάρχουν αρκετά καβαφικά ποιήματα με ομοιοκαταληξία, βέβαια.

    85-91 O Παπαδήμος όχι απλώς δεν ήταν εκλεγμένος αλλά ήταν και αδύνατο να εκλεγεί (κατά την εκτίμησή μου τουλάχιστον). Οπότε το να αναλάβει πρωθυπουργός -και όχι, έστω, υπουργός εθνικής οικονομίας αν υποθέσουμε ότι έπρεπε να χειριστεί το PSI- είναι η άρνηση της δημοκρατίας (πάλι κατά τη γνώμη μου). Χώρια από τις συγκεκριμένες συνθήκες της ανατροπής του εκλεγμένου πρωθυπουργού.

    85 Αφού λεξιλογούμε, να παρατηρήσω με ενδιαφέρον τον τύπο «αθλιέστερος» που τον χρησιμοποιούσε και η Ελένη Βλάχου αλλά εκ πρώτης όψεως δεν δικαιολογείται (άθλιος-αθλιότερος, υγιής-υγιέστερος)

  93. gpoint said

    # 78

    Νίκιπλε ο Τζι ομίλησε : εκλογές στην ώρα τους και συγκυβέρνηση ΝουΔου-Σύριζα με πρωθυπουργό Αλέξη (από τον Φεβρουάριο )

  94. Λευκιππος said

    Και πάμε με τον μπατζανακη μου (εντελώς άσχετο με ποίηση και τα σχετικα) στην Αλεξάνδρεια και το γκρουπ προβλέπει επίσκεψη στο σπίτι του Καβάφη.
    Είναι αυτός του λέω, που έγραψε «σαν βγεις στον πηγαιμο για την Ιθάκη….»
    Καλά, μου λέει, δεν έγραψε τίποτε άλλο ο τύπος; Όλοι μόνο για αυτό μου λένε….

  95. cronopiusa said

  96. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το θέμα δεν είναι αν ο Παπαδήμος είναι καλύτερος διαχειριστής από τον ΓΑΠ ή τον Τσίπρα. Το θέμα είναι η παρεκτροπή που υπήρξε, προκειμένου να σχηματιστεί η κυβέρνηση Παπαδήμου. Τη λένε που τη λένε τυπική δημοκρατία την έρμη την κοινοβουλευτική δημοκρατία, ας τηρούνται τουλάχιστον οι τύποι.

  97. Γιάννης Κουβάτσος said

    Παρεκτροπή ή εκτροπή πάει στη συγκεκριμένη περίπτωση, μια που λεξιλογούμε; 😊 Θυμάμαι ότι συνταγματολόγοι μιλούσαν για συνταγματική εκτροπή, οπότε μάλλον αυτό κρατάμε, ε;

  98. Κόκλας said

    70. Χαχαχα φοβερή η Δήμητρα από τους Απαράδεκτους. Από τα καλύτερα επεισόδια το συγκεκριμένο.

  99. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  100. sarant said

    97 Ναι, εκτροπή

  101. τα μυαλά said

    Είναι πλέον πασίγνωστο, είσαστε συριζαίοι, αλλά τελευταίος το έχετε κάψει, έχετε ξεφύγει παντελώς. Σας χρειάζονται μερικά μαθήματα περί πολιτικής. Στο πολίτευμα που ζούμε και σε όλο τον δυτικό κόσμο, ο λαός ψηφίζει αντιπροσώπους, δεν ψηφίζει πρωθυπουργούς, ούτε υπουργούς και κυρίως δεν ψηφίζει κόμματα και προγράμματα. Ψηφίζει άτομα με τις δικές του αντιλήψεις περί των πραγμάτων και τις δικές τους ιδεολογίες. Οι βουλευτές ορίζουν τους προωθυπουργούς, την κυβέρνηση, και όχι αντιστρόφως. Σε αυτά τα πλαίσια, καλλώς ο Παπαδήμος, και αλιτεία η μειωτική αναφορά στο προσωπό του από τον πρωθυπουργό. Στο κομμουνιστικό καθεστώς ήταν αλλιώς, γι αυτό και δεν είχε καμιά ελπίδα να ευημερήσει.

  102. mitsos said

    Ας δούμε και από μια άλλη όψη την δήλωση του πρωθυπουργού για τραπεζίτες σε ρόλο πολιτικού και πολιτικούς σε ρόλο τραπεζιτών.
    Η πρώτη ανάγνωση άντε να ξεπεράσει το κόμπλεξ «κάτω τα χέρια από τον Παπαδήμο » και να φθάσει μέχρι την μελέτη των όσων μέχρι σήμερα έχουν προβληματίσει και το Ευρωκοινοβούλιο για την αλληλεπίδραση των δυο ρόλων. Δείτε π.χ. εδώ :

    https://tvxs.gr/news/eyropi-eop/prothypoyrgoi-trapezites-epitropoi-lompistes-fainomeno-ton-peristrefomenon-porton

    Υπάρχει και ένα δεύτερο όμως επίπεδο ανάγνωσης. Ίσως έχουμε μια υπόνοια Αριστοτελικής ηθικής στην Πολιτική. Δηλαδή ένα προβληματισμό όχι μόνο για το αν η «καπηλική»
    ( η κακή χρηματιστική τέχνη) μπορεί να τίκτει ( από τόκους μέσω τοκετού ) χρήματα . Χρήματα που είναι μάλλον αδύνατον να αντιστοιχούν και σε αξίες αφού ο τοκετός γίνεται στην σφαίρα της ανταλλαγής και όχι της πρωτογεννούς παραγωγής … Αλλά ακόμα παραπέρα ( και πολύ περισσότερο ) σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, τίθεται το ερώτημα αν μπορεί το κριτήριο της ευδαιμονίας που καλείται ο πολιτικός να υπηρετεί
    μπορεί να είναι η χρηματιστική τέχνη όταν αυτή έχει σαν στόχο τον πλούτο . Πλούτος χωρίς όριο αφού και ο πλούσιος θέλει να γίνει πλουσιότερος σε αντίθεση π.χ. με την ιατρική και την υγεία όπου ο ασθενής καλεί τον ιατρό να δράσει μέχρι να αποκατασταθεί η υγεία. Η χρηματιστική τέχνη μέχρι πότε δρά; Η υγεία είναι κάτι πεπερασμένο , ο πλούτος όχι. Και μόνο για το λόγο αυτό δεν μπορούν τα κριτήρια της χρηματιστικής τέχνης να αποτελούν κριτήρια του ενάρετου πολιτικού.

    Λέτε ;

  103. loukretia50 said

    Cronopiusa :
    Εύστοχη όπως πάντα! Λατρεμένο κομμάτι, σ΄ευχαριστώ πολύ! Ήταν ίσως η πρώτη φορά που (ξανα)μπαίνοντας στο ιστολόγιο είχα καλωσόρισμα.

    Όσο για τα φτερουγίσματα…
    «Who can calculate the orbit of his own soul?”―
    Oscar Wilde, De Profundis

    (Αρκεί να μην τρακάρω με το Λάμπρο…)

  104. loukretia50 said

    Μιλώντας για παραφράσεις και Οδύσσεια…

    The Odyssey («Across the Universe» by the Beatles) https://youtu.be/pdTigtNMmDQ

    Για να συγκρίνετε τους ορίτζιναλ στίχους :
    Images of broken light which dance before me like a million eyes,
    That call me on and on across the universe,
    Thoughts meander like a restless wind inside a letter box they
    Tumble blindly as they make their way
    Across the universe
    Nothing’s gonna change my world,

    Yπάρχει βέβαια κι αυτό
    Tales of Brave Ulysses – Cream

    και φαντάζομαι θα θυμάστε την ταινία Space odyssey , όταν το 2001 φαινόταν πολύ μακρινό…
    Μόνο που προτιμώ να θυμηθούμε κάτι άλλο – επίσης παράφραση τίτλου.

    David Bowie – Space Oddity https://youtu.be/iYYRH4apXDo

    And I’m floating in a most peculiar way
    And the stars look very different today
    For here Am I sitting in a tin can Far above the world
    Planet Earth is blue And there’s nothing I can do
    Though I’m past one hundred thousand miles I’m feeling very still
    And I think my spaceship knows which way to go
    Tell my wife I love her very much she knows

  105. Θρασύμαχος said

    ##92β/96/97/100: Δεν θυμάμαι να έγινε τότε λόγος για συνταγματική εκτροπή. Η κυβέρνηση ΓΠ παραιτήθηκε και οι αρχηγοί ΓΠ-ΑΣ-ΓΚ τριών κομμάτων, με άθροισμα πάνω από 151 έδρες, πρότειναν στον πρόεδρο ΚΠ να διορίσει πρωθυπουργό τον εξωκοινοβουλευτικό ΛΠ ο οποίος εν συνεχεία πήρε ψήφο εμπιστοσύνης. Από πολιτική άποψη όλα αυτά (και το παρασκήνιό τους) μπορούν ν’ αποτιμηθούν ελευθέρως, αλλά νομικά-συνταγματικά ομολογώ πως μου διαφεύγει οποιαδήποτε αταξία. Βοηθήστε με!

    #92γ: καλή η προσπάθεια, δεν αμφιβάλλω ότι τον χρησιμοποιούσε και ο Γεώργιος Παπαδόπουλος.

  106. Γιάννης Κουβάτσος said

    105: Εδώ Χρυσόγονος, Κασιμάτης, Σχοινιωτάκης και αλλού ο Παυλόπουλος:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.zougla.gr/politiki/article/paraviasan-to-sintagma&ved=2ahUKEwj1uubTjIHdAhUHCKwKHeFoA4UQFjAHegQIBBAB&usg=AOvVaw2feBDAn2sAovQpdd8ItLmM&cshid=1534956092242

  107. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    105
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CF%85%CE%B2%CE%AD%CF%81%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%B7_%CE%9B%CE%BF%CF%85%CE%BA%CE%AC_%CE%A0%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%B4%CE%AE%CE%BC%CE%BF%CF%85_2011

  108. Θρασύμαχος said

    #106: Ευχαριστώ. Ο ένας βγήκε στη συνέχεια ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, ο άλλος έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση της «εκτροπής». Κρατώ μόνο τον έγκυρο Γ. Κασιμάτη.

  109. gpoint said

    Μια που πολλά γράφτηκαν εδώ για τον Καβάφη που ταλαιπωρείται κι αυτός απ’ όσους δεν τον καταλαβαίνουν κι από αυτούς που δημοσιεύουν αυτά που ο ίδιος είχε αποσύρει- φαίνεται ξέρουν καλύτερα από τον δημιουργό τους- ας παρακάμψω τις συνήθειές μου κι ας καταθέσω κι εγώ τον οβολό μου, ό,τι νομίζω πως ταιριάζει στα δρώμενα

    Α Π Ι Σ Τ Ι Α

    Σὰν πάντρευαν τὴν Θέτιδα μὲ τὸν Πηλέα
    σηκώθηκε ὁ Ἀπόλλων στὸ λαμπρὸ τραπέζι
    τοῦ γάμου, καὶ μακάρισε τοὺς νεονύμφους
    γιὰ τὸν βλαστὸ ποῦ θάβγαινε ἀπ’ τὴν ἕνωσι των.
    Εἶπε· Ποτὲ αὐτὸν ἀρρώστια δὲν θαγγίξει
    καὶ θάχει μακρυνὴ ζωή. -Αὐτὰ σὰν εἶπε, ἡ Θέτις
    χάρηκε πολύ, γιατί τὰ λόγια
    τοῦ Ἀπόλλωνος πού γνώριζε ἀπὸ προφητεῖες
    τὴν φάνηκαν ἐγγύησις γιὰ τὸ παιδί της.
    Κι ὅταν μεγάλωνεν ὁ Ἀχιλλεύς, καὶ ἦταν
    τῆς Θεσσαλίας ἔπαινος ἡ ἐμορφιά του,
    ἡ Θέτις τοῦ θεοῦ τὰ λόγια ἐνθυμοῦνταν.

    Ἀλλὰ μιὰ μέρα ἦλθαν γέροι μὲ εἰδήσεις,
    κ’ εἶπαν τὸν σκοτωμὸ τοῦ Ἀχιλλέως στὴν Τροία.
    Κ’ ἡ Θέτις ξέσχιζε τὰ πορφυρά της ροῦχα,
    κ’ ἔβγαζεν ἀπὸ πάνω της καὶ ξεπετοῦσε
    στὸ χῶμα τὰ βραχιόλια καὶ τὰ δαχτυλίδια.
    Καὶ μὲς στὸν ὀδυρμό της τὰ παληὰ θυμήθη·
    καὶ ρώτησε τί ἔκαμνε ὁ σοφὸς Ἀπόλλων,
    ποῦ γύριζεν ὁ ποιητὴς πού στὰ τραπέζια
    ἔξοχα ὁμιλεῖ, ποῦ γύριζε ὁ προφήτης
    ὅταν τὸν υἱό της σκότωναν στὰ πρῶτα νειάτα.
    Κ’ οἱ γέροι τὴν ἀπήντησαν πώς ὁ Ἀπόλλων
    αὐτὸς ὁ ἴδιος ἐκατέβηκε στὴν Τροία,
    καὶ μὲ τοὺς Τρώας σκότωσε τὸν Ἀχιλλέα.

  110. sarant said

    105 Δεν έκανα κάποιον υπαινιγμό πολιτικής φύσεως όταν ανέφερα την Ελένη Βλάχου -απλώς είναι πασίγνωστο το απόφθεγμά της για το αθλιέστερο προτεκτοράτο, όπως επίσης είναι σπανιότατος ο τύπος «αθλιέστερος».

  111. Θρασύμαχος said

    #110: ΟΚ, συγγνώμη, παρασύρθηκα απ’ το γενικότερο κλίμα συμφιλίωσης και καταλλαγής.

  112. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Γεια σου Κρόνη με τα δώρα σου

  113. takis#13 said

  114. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  115. sarant said

    111 Αν υπονοείς ότι στο ιστολόγιο δεν επικρατεί κλίμα καταλλαγής, μάλλον αδικείς κι εμένα κι εσένα.

  116. Θρασύμαχος said

    #115: όχι, οπωσδήποτε όχι το ιστολόγιο, εννοώ την Ιθάκη και τη χώρα γενικότερα

  117. sarant said

    Οκ, παρεξήγηση μηδέν

  118. Έτσι για να βάλω κάτι και να σηματοδοτήσω την επιστροφή μου: http://www.efsyn.gr/arthro/pos-tha-antistrepsoyme-reyma

  119. Καλώς τον! Τι τον ήθελε τον Μπέκετ ο Λ.;

  120. fail again, fail better, ε;

  121. Δεν έχει να σου βάλω αστεράκι.

  122. Alexis said

    Ας βάλουμε και κάτι για την πραγματική Ιθάκη και όχι για τη Καβαφική ή την Ομηρική:

    Ο χορός αυτός, που λέγεται «Θειακός», θεωρείται ωστόσο χορός της Λευκάδας, αλλά χορεύεται επίσης σε Ιθάκη και Κεφαλλονιά.

  123. sxoliko said

    95:
    http://ellinikahoaxes.gr/2018/08/22/maria-antipa/

  124. sarant said

    123 Τα φέικ έχουν χτυπήσει ταβάνι….

  125. συγγνώμη κιόλας, ἀλλὰ πρῶτος ὁ ὑποφαινόμενος συνέδεσε τὰ οίκοκομικὰ τῆς χώρας μὲ τὴν Ὀδύσσεια. σχόλιο 51: https://sarantakos.wordpress.com/2010/03/06/liknos/

  126. gpoint said

    Είδα το ματς της ΑΕΚ και χάρηκα για τους (απαραίτητους) βαθμούς που έδωσε στην χώρα η ΑΕΚ, έστω από ένα καπρίτσιο του διαιτητή που αποσυντόνισε την Βίντι αφήνοντάς την με 10 παίκτες γιατι στα διαστήματα που παίζανε 11 με 11 ή 10 με 10 η Βίντι ήταν σαφώς καλύτερη. Κατά την γνώμη μου αυτό το «κατόρθωμα» οφείλεται στην ποδοσφαιρική » οξυδέρκεια» του Ουζουνίδη γιατί οι παίκτες της ΑΕΚ ήταν ευδιάκριτα ποιοτικά καλύτεροι από τους αντιπάλους τους. Η γνώμη για τον Ουζουνίδη είναι γνωστή, θυμίζω πως και ο Χάσι με πρόκριση στους ομίλους τσουλου ξεκίνησε και τομέλλον θα δείξει

  127. spiral architect 🇰🇵 said

    Ήρθαν ο Δύτης και ο Κορνήλιος και έπεσε το ρεύμα. 😀

  128. Alexis said

    Παρεμπιπτόντως, επειδή στο ιστολόγιο υπάρχουν και καινούργιοι σχολιαστές-σχολιάστριες με ιδιαίτερη έφεση στον έμμετρο λόγο, να πω ότι το ποίημα του Κορνήλιου, στο οποίο μας παραπέμπει με το σχόλιο 125, είναι ένα μικρό διαμαντάκι, έξοχο ως προς τη μορφή του και γεμάτο πολύ πετυχημένους συμβολισμούς.
    Και επειδή, κατά το παλιό κλισέ, πρέπει «να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι» ας μου επιτραπεί να το αναδημοσιεύσω εδώ. Φαντάζομαι ότι ο δημιουργός του δεν θα έχει αντίρρηση για αυτό.
    Και για να μην πέσει «ξεκάρφωτο» υπενθυμίζω ότι είναι ο χρησμός που υποτίθεται ότι έδωσε ο μάντης Τειρεσίας (φον Τειρεσίεν) στον ΓΑΠ πριν αυτός βάλει την Ελλάδα στο μνημόνιο:

    Κι ἀφ’ οὗ τὸ βάλῃς ἄμοιρε παντέρημος στὰ πόδια
    χωρὶς κανένα σύντροφο- ὅλοι τους θὰ χαθοῦνε
    γιατὶ τὸ λάθος ἔκαναν τὰ ἱερὰ τὰ βόδια
    τοῦ πράσινου ἥλιου ἀστόχαστα μὲ θράσος νὰ γευτοῦνε-
    θὰ βρῇς ἐχθροὺς στὸ σπίτι σου τὸ βιός σου νὰ σοῦ τρῶνε
    ἀργόμισθους ποὺ δώσανε στὸν κύρη σου τὴν ψῆφο
    καὶ τώρα ἀπεργάζονται κρυφὰ τὸν θανάτό σου
    γι’ αὐτὸ μὲ μῶλυ πρόεδρε μὲ βλέπεις νὰ σ’ ἀλείφω.
    Ἰδοῦ ὁρμήνεια ἀλάθευτη σοῦ δίνω κι ἄκουσέ την:
    σὰν τοὺς σκοτώσῃς κόβοντας μισθούς, συντάξεις, δῶρα
    πάρε στὸν ὦμο σου κουπὶ παλιοῦ ξωμάχου ἐρέτη
    καὶ πήγαινε στὴν μακρυνὴ τῆς Ἑλβετίας χώρα.
    Ἐκεῖ ψηλὰ στὶς δύσβατες καὶ χιονισμένες Ἄλπεις
    ποὺ πέρασε μ’ ἐλἐφαντες ὁ στρατηγὸς Ἁννίβας
    καὶ στήνουνε γιὰ μιναρὲ τὸ πλαστικὸ τῆς κάλπης
    ἔχει λεφτὰ σὲ τράπεζα ὁ ὁμιλῶν ἐκ Θήβας.
    Τὰ εἶχα μπὰς καὶ χρειαστοῦν γιὰ τὰ γεράματά μου
    μὰ τώρα ποὺ ἀπέθανα δὲν ὠφελοῦν σὲ κάτι
    γιὰ νὰ σωθῇ ἡ χώρα μας τὰ δίνω μὲ χαρά μου
    κι ἔπειτα ξέγνοιαστος γυρνᾷς στὸ πατρικὸ παλάτι.
    Μὰ πρῶτα πρέπει ὅταν πᾷς στὴν πόλι τῆς Ζυρίχης
    νἄχῃς ψηλὰ περίοπτο ἀπάνω τὸ κουπί σου
    κι ὅταν διαβάτη ἀλαργινὸ στὸν δρόμο σου πετύχῃς
    νὰ τὸν ῥωτήσῃς τ’ εἶν’ αὐτὸ ποὺ κουβαλᾷς μαζί σου.
    Κι ἅμα σοῦ πῇ πὼς κουβαλᾷς τυὸ λίκνο σου στὴν χεῖρα
    «ὁ λίκνος εἶναι» ῥώτα τον «ἀρσενικὸς στὸ γένος;»
    ἢ μήπως φύλο ἄλλαξε κι αὐτὸς ἀπὸ τὴν Ἥρα
    ὅπως ἐγὼ ποὺ φούντωσα τῆς θέαινας τὸ μένος;
    Κι ἅμα δὲν ξέρῃ ὁ Ἑλβετός, ἔ τὀτε γάμησέ τα,
    πούλα νησία, Ἀκρόπολι, πούλα τὰ πάντα λέμε,
    πούλα τὰ δικαιώματα στὸ οὖζο καὶ τὴν φέτα
    καὶ πούλα καὶ τὴν ψῆφο μας, γι’αὐτὴν ἐξ άλλου φταῖμε.

  129. Theo said

    @125:
    Βρε, καλώς τονε😊
    Ναι, συμφωνώ με τον Αλέξη, πολύ καλό το στιχούργημά σου.

  130. spiral architect 🇰🇵 said

    Στη χώρα μας έρχεται από το εξωτερικό
    μπόλικη μπόλικη Δημοκρατία,
    αλλά καφές δεν έρχεται.

    Αζίζ Νεσίν, Ο καφές και η δημοκρατία

    https://www.lifo.gr/now/politics/204986/o-tsipras-dimosieyei-tis-fotografies-toy-apo-tin-ithaki-o-kafes-me-ti-mpety-mpaziana-kai-to-diaggelma

  131. cronopiusa said

    123

    Συγνώμη, παρασύρθηκα απ’ την δημοσιογράφο στην «Εφημερίδα των Συντακτών» και εκλεγμένη περιφερειακή σύμβουλο με τη Ρένα Δούρου…

  132. sarant said

    125 Γεια σου Κορνήλιε, δικά σου τα δικαιώματα 🙂

    128 Είναι εξαιρετικό, πράγματι.

  133. nestanaios said

    20.

    Κροπότκιν· «Τραπεζιτῶν δ’ἐτὲλειον ἐφετμάς».

  134. Κορνήλιεεεε!!!

  135. gpoint said

    Αφιερωμένο στους διάφορους που θεωρούν τον ΠΑΟΚ τεταρτοπέμπτη δύναμη στην Ελλάδα το ρεπορτάζ της Marca που καταγράφει τις δημοφιλέστερες ομάδες κατά χώρα- μακράν πρώτη η Ρεάλ σε πολλές χώρες, η Μπαρτσελόνα μόνο σε Τουρκία, η Αρσεναλ στην Αγγλία και η Μανγιού στην…Σουηδία (!) και διάφοροι άλλοι μύθοι. Στην Ελλάδα -φυσικά- ΠΑΟΚ !!

  136. nikiplos said

    @93, Αγαπητέ Τζι κρατώ την πρόβλεψή σου, γιατί συχνά πέφτεις μέσα… 🙂 Ίδωμεν.

    Για την κυβέρνηση Παπαντάϊμος μόνο:

    Η Κυβέρνηση Παπαδήμου, ανέλαβε υπηρεσιακά τον Νοέμβριο του 2011, με δέσμευση τη διεξαγωγή των εκλογών μέσα στο 2012 και ήταν σαφής συνέπεια της αποπομπής ΓΑΠ από τις Βρυξέλες, κατόπιν διατύπωσης της λέξης «δημοψήφισμα». (Ήταν απλή διατύπωση και όχι φυσικά σαφές αίτημα. Το τι διημήφθηκε εντός της αιθούσης με τα καραγκιοζιλίκια του Σαρκουτζή, εγώ τα αμφισβητώ. Αυτός άλλωστε ήταν και ο λόγος που ο ίδιος ο Βαρουφάκης αναγκάστηκε να ηχογραφεί τους γραφικούς πολιτικάντηδες της ΕΕ που ως φάνηκε δεν είχαν καμία δύναμη ούτε δικαιοδοσία).

    Πάντως να πούμε μόνο πως σε πραγματολογικό επίπεδο, η κυβέρνηση Παπαδήμου, υπήρξε η μοναδική χαμένη ευκαιρία για μια αληθινή πολιτική συναίνεση. Θα μπορούσε δηλαδή να έμπαιναν σύμπασες οι πολιτικές παρατάξεις στην κυβέρνηση και να είχαμε μια κυβέρνηση τεχνοκρατών να διαχειριζόταν την κρίση. Τι θα γλυτώναμε / κερδίζαμε από κάτι τέτοιο?

    α. Κατ’ αρχήν τα δώρα-φιλέτα προς τους ιδιώτες: Η Αγροτική Τράπεζα, η πιο πλούσια μετά την Εθνική θα ήταν αλώβητη και όχι δώρο στον γνωστό τραπεζίτη-γκάνγκστερ.
    β. Όπως και ο Αθνάρ στην Ισπανία, θα μπορούσαμε να χρεωκοπήσουμε μια ή δύο ιδιωτικές τράπεζες. Κυρίως την ΠΕΙΡΑΙΩΣ.
    γ. Δεν θα έπαιζαν στο τραπέζι τα δώρα του Λάδωνη με ΚΕΕΛΠΝΟ ή σκάνδαλα όπως της NOVARTIS.

    Θα «καθάριζε» μια μακράς πνοής κυβέρνηση Τεχνοκρατών τους προηγούμενους πολιτικούς? Ίσως ναι, αλλά μέσα σε ένα αυστηρό πλαίσιο συναίνεσης, ίσως να απελευθερώνονταν μηχανισμοί για καλύτερη λειτουργία του δημοσίου τομέα και περιορισμό του κομματικού κράτους. Θα καθίστατο η Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ, συνένοχη? Ίσως ναι, όμως θα μπορούσαν να επιβάλλουν ελέγχους στις σπατάλες και στα κατάφωρα «δωράκια» σε κομματικούς ημέτερους. Βέβαια η Ιστορία έχει νόημα μόνο όταν έχει γίνει, και τα αν εκλείπουν.

    Το τι έγινε, αντί αυτού, φαίνεται και το ζούμε. Ανέλαβαν οι Σαμαράς-Βενιζέλος, διασώζοντας όλο το εύρος της κομματικής διαπλοκής, από τυχούσες δικαστικές περιπέτειες. Έγιναν τα γνωστά «δώρα» και στη συνέχεια επήλθε η πόλωση που ζει και βασιλεύει σήμερα. Οι μισοί Έλληνες να θεωρούν τους άλλους μισούς επικίνδυνους, δηλαδή, όπως και το 1945, ιστορικής ευκαιρίας δοθείσης να ξαναγίνει άλλος ένας ωραίος ελληνικός εμφύλιος και κυνήγι μαγισσών. Η χώρα είναι σε ένα σπιράλ θανάτου, δυστυχώς καθόλου οικονομικής φύσεως, αλλά καθαρά πολιτικής – πολιτισμικής. Η κοινωνία είναι κατακερματισμένη, ενώ οι πολίτες καταφεύγουν στα γνωστά καπετανάτα της αναρχίας (εδώ είναι του Μπόμπολα, πιο κάτω των Κεφαλογιάννηδων, πιο πέρα του Κοπελούζου και πάει λέγοντας). Εκείνοι που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, τρέχουν να προσκυνήσουν τους εγχώριους Αγάδες της πολιτικής.

    Είμαστε 8 χρόνια χωρίς πιστωτικό χρήμα στην αγορά και στην πιάτσα… Όλα είναι διαλυμένα και εμείς δεν έχουμε εμπιστοσύνη σε καμία δύναμη του τόπου μας, παρά μόνο στους «δικούς μας». Όλα καλά λέω εγώ…

  137. gpoint said

    Πέφτω έξω όταν το μέσα αντί να κάτσει στ’ αυγά του (εναλλακτικά αβγά του) πετάγεται εκεί έξω !!

  138. Νέο Kid said

    135. Ουφφφ! Είχα πει να μην ξανασχοληθώ με τις χαζομαρούλες σου , αλλά δεν αφήνεις τον άγιο ν αγιάσει…
    Καταρχάς σου διαφεύγουν κάτι χώρες στην κεντρική Ευρώπη …που τις έχει Πανιώνιο …
    Κατά δεύτερον το ποσό έγκυρη είναι αυτή η μαλακια της Μάρκα (αν λέει δηλαδή αυτό που λες περί δημοφιλίας κι όχι κάτι άλλο…) φαίνεται από το ψευδέστατο και κωμικό ότι η πρώτη ομάδα στη Γερμανία είναι η …Ντόρτμουντ!
    Γελάει και το παρδαλό κατσίκι! Όλοι ξέρουν ότι η απαισία Μπαγερν είναι δυστυχώς μια περίπτωση Γιουβέντους. Η μισή και βάλε Γερμανία είναι Μπαγερν.
    Τέλος , ναι! Ο γιατρός είπε να σου λέμε ότι ο Ζμπάουγκ έχει τσι πιο πολλοί οπαδοί (στον Εύοσμο)

  139. Γιάννης Κουβάτσος said

    Για τον Τζι:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.sdna.gr/podosfairo/article/23312/o-opadikos-xartis-tis-elladas&ved=2ahUKEwirmdzV24LdAhVEM5oKHSCzAHgQFjABegQICRAB&usg=AOvVaw3H8MrEIf0qV8zf6Viup4eR&cshid=1535011666613
    Αν ο ΠΑΟΚ συνεχίσει για χρόνια να βρίσκεται στο σημερινό υψηλό επίπεδο και ο Παναθηναϊκός στο σημερινό χαμηλό, θα υπάρξουν αυξομοιώσεις. Η Μάρκα μάλλον μπερδεύει τη Μακεδονία με όλη την Ελλάδα.

  140. georgeilio said

    Αξέχαστη στιγμή κεφιού στα φοιτητικά χρόνια στη Θεσσαλονίκη:
    Μετά τη βραδινή ταβέρνα σχηματισμός κύκλου στην πλατεία Χημείου και απαγγελία της παρωδίας «σαν βγεις στον πηγαιμό για το πεντάρι» από φίλη φοιτήτρια Οδοντιατρικής (καλά να’ ναι η κοπέλα…).

  141. 140 Μετά από ποια ταβέρνα βρίσκεται κανείς στην πλατεία Χημείου; Α… το Άσυλο;

  142. gpoint said

    # 139

    Γλωσσοογούμε εδώ, άλλο η δημοφιλία κι άλλο το οπαδιλίκι. Σαφώς πολλοί συμπαθούν τον ΠΑΟΚ περισσότερο και από την ομάδα που παραδοσιακά ή για λόγους βλακείας υποστηρίζουν. Και φυσικά η Ντόρτμουντ είναι δημοφιλέστερη ομάδα από τις αντιπαθητικές βαζελίνες του Μονάχου και η Αρσεναλ στην Αγγλία ενώ έξω απ’ τονησί θριαμβεύουν τα πετυχημένα μοντέλα Μανγιου και Λίβερπουλ.
    Οπως και αντιπαθέστερη ομάδα στην Ελάδα είναι ο ΟΣΦΠ κι ας έχει τους περισσότερους οπαδούς.
    Το μόνο που με εξέπληξε ήταν η δημοφιλία της Γιούβε στην Ιταλία αλλά φαίνεται έχουν αλλάξει τα πράγματα από τότε που έχω να πάω, το δείγμα των ιταλών φίλων μου παραμένει αμιγές Τορινόφιλο και μόνο στις μίτσες και στον ΠΑΟΚσαλόνικα δέχονται τα γιουβεντίνικα χρώματα

  143. spiral architect 🇰🇵 said

    (με σαφή αναφορά στην ουρά της καμήλας) 😀

  144. Νέο Kid said

    142 Α καλαααα! Μιλάμε ότι είσαι πραγματικά και βαθειά άσχετος! Κι όχι απλά τρολαρίζων , όπως πίστευα…
    Έχεις πάει ποτέ Ιταλία;; όχι στ αλήθεια πες τώρα! Έχεις πάει;
    ΟΛΟΣ ο νότος , μα όλος ( πλην Νάπολης και περιχώρων χωρίων , βαριά μέχρι το Σαλέρνο) είναι Γιούβε βρε αχάππαρε!
    Ε! Κάτι έχει κι από Ρώμη και πάνω…

    Δε μεταδίδω άλλο!

  145. Νέο Kid said

    144. Κι αυτό στην Ιταλία φυσικά δεν είναι όψιμο. Ισχύει εδώ και τουλάχιστον 50-60 χρόνια.

  146. Νέο Kid said

    144. Κι αυτό φυσικά δεν είναι όψιμο στην Ιταλία. Ισχύει εδώ και τουλάχιστον 50-60 χρόνια .

  147. gpoint said

    # 139

    Σοβαρή (!) πανελλαδική έρευνα με 1402 άτομα !!!
    Χαχαχαχ
    Ούτε γκάλλοπ για τις εκλογές νάτανε !! Στην πράξη μόνο μεγάλες ασφαλιστικές εταιρείες έχουν την δυνατότητα να κάνουν πανελλήνιες έρευνες σε ανεκτά επίπεδα με δείγματα άνω των 10 000 ατόμων χωρίς τεράστιο κόστος.
    Το 81, πριν της εκλογές είχε κάνει μυστικά τέτοια έρευνα η ιντεραμέρικαν και έβγαζε ΠαΣοΚ με πάνω από 10% διαφορά ενώ ο κόσμος στοιχημάτιζε στα ίσα. Σαν γνώστης (από διευθυντικό στέλεχος) έβγαλα χρήμα ποντάροντας στο σίγουρο 5%, τελικά βγήκε με 12 %

  148. gpoint said

    # 144

    Ιταλία έχω πάει…από Ρώμη και κάτω όχι, Μαροκίνους τους λένε οι βόρειοι

  149. LandS said

    136
    «Θα μπορούσε δηλαδή να έμπαιναν σύμπασες οι πολιτικές παρατάξεις στην κυβέρνηση και να είχαμε μια κυβέρνηση τεχνοκρατών να διαχειριζόταν την κρίση. Τι θα γλυτώναμε / κερδίζαμε από κάτι τέτοιο?
    α. Κατ’ αρχήν τα δώρα-φιλέτα προς τους ιδιώτες: Η Αγροτική Τράπεζα, η πιο πλούσια μετά την Εθνική θα ήταν αλώβητη και όχι δώρο στον γνωστό τραπεζίτη-γκάνγκστερ.
    β. Όπως και ο Αθνάρ στην Ισπανία, θα μπορούσαμε να χρεωκοπήσουμε μια ή δύο ιδιωτικές τράπεζες. Κυρίως την ΠΕΙΡΑΙΩΣ.
    γ. Δεν θα έπαιζαν στο τραπέζι τα δώρα του Λάδωνη με ΚΕΕΛΠΝΟ ή σκάνδαλα όπως της NOVARTIS.»

    Κάτι δεν μου πάει καλά.
    1) Θα έμπαιναν σύμπασες οι πολιτικές παρατάξεις και θα είχαμε κυβέρνηση τεχνοκρατών; Μήπως θέλεις να πεις ότι θα στήριζαν μια κυβέρνηση τεχνοκρατών σύμπασες οι πολιτικές παρατάξεις; Μα αυτό επιδιώκετο να γίνει και αυτό έγινε. Όπως και στην Ιταλία. Μη κολλάς στο «σύμπασες» 250+ στους 300 είναι πρακτικά «σύμπασες».
    2) Πως οι τεχνοκράτες, οι πιο επιτυχημένοι των οποίων ούτως ή άλλως έχουν πελάτες ή εργοδότες Τράπεζες, μεγαλοεπιχειρηματίες, εργολάβους του δημοσίου κλπ. και που κατά τη διάρκεια του τεχνοκρατικού βίου τους έδιναν αβέρτα θαλασσοδάνεια σε πολιτικά κόμματα και ΜΜΕ και, εν γένει, συμμετείχαν στη λεγόμενη διαπλοκή θα έκαναν το α, β, και γ.
    Επίσης
    Οι «συστημικές» Τράπεζες σε ολόκληρη την ΕΕ, είναι α) πλήρως ιδιωτικές και β) εποπτεύονται και ελέγχονται από την ΕΚΤ (τα ανώτατα εκτελεστικά στελέχη και όλα τα μέλη των ΔΣ τελούν υπό την έγκριση της ΕΚΤ, την ευθύνη συμμόρφωσης τους με τη Συμφωνία της Βασιλείας την έχει η ΕΚΤ κοκ) άρα η διάλυση της ΑΤΕ, όπως τη γνωρίζαμε, ήταν ανεξάρτητη από την ύπαρξη Μνημονίων ή Φιλοσόφων-Βασιλέων στη κυβέρνηση. Τώρα, αν μπορούσε να διατηρηθεί ως Τράπεζα Ειδικού Σκοπού (όπως αγωνίστηκαν ορισμένοι από τους εργαζόμενους και πρότεινε η τότε αντιπολίτευση) ή θα μπορούσαν να αποφευχθούν τα αίσχη της δωρεάς στον συγκεκριμένο που λες, είναι πλέον στη σφαίρα του what if και όχι της πολιτικής.

  150. Νέο Kid said

    147. Το μέγεθος του δείγματος μια χαρά είναι! Και με 500 άτομα μπορείς να βγάλεις καλό αποτέλεσμα με ένα σφάλμα +- 5%
    Το σημαντικό δεν είναι το μέγεθος του δείγματος ,αλλά η ομοιογένεια, η αντιπροσωπευτικότητα.

  151. nikiplos said

    @149, Αγαπητέ LandS, έχω την εντύπωση πως αυτή την ιστορική περίοδο κυβερνάν οι Τραπεζίτες, παντού στον κόσμο. (Από τα χρόνια του Χριστού, βέβαια, αλλά ας πούμε έτσι απροκάλυπτα, είναι λίγες οι ιστορικές περίοδοι, μεταξύ των και η σημερινή).
    Επομένως δύσκολα βλέπω να γινόταν κάτι άλλο από αυτό που έγινε, είτε με τον Καλαματιανό κούτσαβο που θα έσκιζε τα μνημόνια από το Ζάππειο, είτε με την ΠΦΑ(ΔΦΑ γιατί η πρώτη ήταν το ΠΑΣΟΚ) και τους ακροβατισμούς Βαρουφάκη, που αρχικά θα καταργούσε με έναν νόμο με ένα άρθρο τα μνημόνια. Η υποβαλλόμενη από τις Βρυξέλες πολιτική λιτότητας, περικοπής κοινωνικού κράτους κλπ, ακολουθήθηκε κατά γράμμα και απαρέγκλιτα. Και θα συνεχίσει να ακολουθείται, επιβαλλόμενη από τις αγορές, ανεξαρτήτως ποιός είναι πάνω και τι λέει…

    Δεν λέω ότι η υποχώρηση της παραδοσιακής πολιτικής είναι κάτι καλό. Λέω ότι είναι γεγονός και είτε μας αρέσει είτε όχι, μέσα σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να δράσουμε με γνώμονα την τέχνη του εφικτού, κι όχι την ουτοπία.
    Σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν, είπα πως ήταν μια ευκαιρία το κατακερματισμένο πολιτικό μας σύστημα να υποστεί μια μετάβαση σε κάτι άλλο ουσιωδέστερο μέσω της συναίνεσης.

  152. loukretia50 said

    KOΡΝΗΛΙΕ
    Ως ευ παρέστητε! Ελπίζω να μείνετε!

    Όπως συμβαίνει με όλους, σας γνωρίζω – εκ των γραφομένων – και δε με γνωρίζετε (αυτό μάλλον είναι καλό!).
    Η απουσία σας ήταν αισθητή, γιατί εκτιμώ το ταλέντο σας και ομολογώ ότι είχα μια κρυφή ελπίδα να ανταποκριθείτε στην Πολυτονιάδα. Σχεδόν το πίστευα πως θα είναι πρόκληση για σας, γιαυτό και δεν ξαφνιάστηκα.
    Δεν έχω άλλο τρόπο να κάνω προσωπική έκκληση για συνεισφορά ικανού πολυτονιστή.
    Χρειάζομαι την άποψή σας έμμετρα, με χιουμοριστικό τρόπο, όπως συνηθίζετε, γιατί δεν μπορώ να πετύχω την απαραίτητη αλλαγή ύφους στην παράθεση των επιχειρημάτων της αντίθετης πλευράς, όσο αντικειμενική κι αν προσπαθήσω να είμαι.
    Θα είναι λίγο φέικ και δε θέλω.
    Πιστεύω πως δε θέλετε να χαθεί μια ευκαιρία να ακουστεί η φωνή της μειοψηφίας που εκπροσωπείτε.
    Έχω κάνει ένα σχέδιο, που παράτησα απογοητευμένη από τη γενική αδιαφορία, αλλά περιλαμβάνει τη συμμετοχή εκτός των δύο βασικών «παρατάξεων», και πολλών άλλων : χρειάζονται ατονιστές, πολέμιοι της οπισθοδρόμησης ή της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, ελληνόψυχοι (!), νηφάλιοι αδιάφοροι (Άγγελος, Δύτης) και φυσικά τα ατίθασα νιάτα, (πχ Νέο Κιντ, Αλέξης, ΚΩΣΤΑΣ ,Κώστας κλπ), που θα παρεμβάλλουν με διαλόγους και κόντρες τις απόψεις τους. Η γυναικεία άποψη θα επιλέξει αν θα ενταχθεί και πού. Δεν ισχύει η ποσόστωση.

    Αν δεν ανταποκριθεί κανείς (τι έκπληξη!), θα το κάνω για το κέφι μου, αλλά δε θα έχει τόσο ενδιαφέρον ούτε πλάκα, γιατί κάθε ατάκα που παρεμβάλλεται αποτελεί έμπνευση για τη συνέχεια.
    Αυτό που ζητάω, είναι στο σχετικό νήμα που παραχωρεί ο Νικοκύρης, να γράψετε εσείς και όποιος άλλος ευαρεστηθεί, ο,τιδήποτε μπορεί να αποτελέσει υλικό για την ολοκλήρωσή του : έμμετρα, πεζά, λογοπαίγνια, ή διάλογο.
    Δεν ακολουθεί δελτίο καιρού. Ευχαριστώ.

    ΥΓ θα εκτιμούσα κάποια απάντηση. Μ’ αρέσει ν΄ακούω τη φωνή μου, αλλά καταντάει βαρετό!

  153. spiral architect 🇰🇵 said

    @151β: Συναίνεση μεταξύ συστημικών κομμάτων υπήρξε στην κυβέρνηση Παπαδήμου και με ευρεία (~250 έδρες) κυνοβουλευτική πλειοψηφία. Συναίνεση μεταξύ κομμάτων με διαφορετικές κοσμοθεωρίες δεν πρόκειται να υπάρξει στον αιώνα τον άπαντα. Είναι σαν να ζητάει ο παπάς από τον άθεο να συνδράμει στο παγκάρι της εκκλησίας, γιατί τότε το δραχμικό περίσσευμα του παγκαριού που θα πηγαίνει στους φτωχούς, θα είναι λίγο περισσότερο με το ποσοστό του παπά να παραμένει σταθερό.

  154. spiral architect 🇰🇵 said

    @151: Και για να συνεχίσω το @153, άλλωστε και τη στιγμή που μιλάμε υπάρχει συναίνεση. Το τρίτο μνημόνιο το υπερψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι μην ανοίγοντας μύτη.
    Εύλογα, θα με ρωτήσεις, γιατί η ΝΔ συνεχίζει να γκρινιάζει. Απλά, άλλαξε χέρια η κουτάλα του 10%.

    Πάμε παρακάτω: Ποιο θα είναι το αποτέλεσμα στις εκλογές του ’19; Η μαγική μου σφαίρα (που λέει και ένας γνωστός μπλόγκερ) δείχνει μια ωραία συγκυβέρνηση ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ, γιατί τα νούμερα σύμφωνα με δημοσκοπήσεις δεν βγάζουν αυτοδυναμία και τα επιθυμητά νούμερα για συμμαχίες δεν βγαίνουν.

    Συναίνεση θέλεις; Πάρε άλλη μια, εδώ (να’ μαστε καλά) θα’ μαστε!

  155. Γιάννης Κουβάτσος said

    Με τέτοια αντιπροσωπευτικά δείγματα γίνονται οι έρευνες, Τζι, τι να κάνουμε; Αν σε βόλευαν τ’ αποτελέσματα, θα ήταν μια χαρά η έρευνα. Και τον ΠΑΟΚ δεν τον συμπαθούν οι οπαδοί των άλλων ομάδων, γιατί βρομάει σαλονικιά γαβρίλα. Εγώ π.χ. από Θεσσαλονίκη συμπαθώ Ηρακλή.

  156. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    152. Louk,δύσκολο αλλά κάνε το/προκάλεσέ το, (δίχως λετρ ντε μοτιβασιόν). Από μέρες ήθελα να πω αν δεν το είχες εντοπίσει, να δεις πίσω στο ιστολόγιο δυνατούς ποιητάρηδες όπως Κορνήλιο, Ταμίστα,Βασιλική, Σοφία κ.ά, κ.ά . 🙂

  157. cronopiusa said

  158. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Άλλο και τούτο! Ό,τι να ΄ναι.
    Αυτοί λαλήσανε ή εμάς θεωρούν ότι την πάθαμε;

  159. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Γεια σου Κρόνη!

  160. loukretia50 said

    156. ΕΦΗ ΕΦΗ :
    Μα εγώ σταθερά προσπαθώ να τους προκαλώ όλους να συμμετέχουν σε συζήτηση ή δημιουργική έκφραση ( ώπα ρε! Σικ!) και … απλά με γράφουν!
    Ευτυχώς που δεν είμαι ευαίσθητη όπως οι ποιητές! (μάλλον είμαι αρκετά μουλάρα, όπως με χαρακτήρισε κομψά κάποιος ποιητής! ).

  161. ΣΠ said

    147, 150, 155
    Μια άλλη προσέγγιση:
    http://www.gazzetta.gr/football/superleague/article/1263001/aek-paok-olympiakos-kai-pao-sta-social-media

  162. Γιάννης Ιατρού said

  163. aerosol said

    #85
    Έστω και αργά, θέλω να υπάρχει αυτό γιατί εξακολουθούμε να μην έχουμε ιδέα για βασικά πράγματα και να εξαπλώνουμε λάθος πληροφορίες:

    (1)
    Η Τράπεζα της Ελλάδας δεν είναι κρατικός οργανισμός.
    Κάτσε, να το εμπεδώσουμε:
    Η Τράπεζα της Ελλάδος ΔΕΝ είναι κρατικός οργανισμός.
    Μπες στην wikipedia να το δεις. Ακόμα καλύτερα, μπες στην ιιστοσελίδα της ΤτΕ που λέει ακριβώς τι είναι (αν και η πράξη είναι πάντα πιο θολή). Ιδίως δες αυτό:
    «Στο βαθμό που δεν επηρεάζεται η επίτευξη του πρωταρχικού της σκοπού, η Τράπεζα στηρίζει τη γενική οικονομική πολιτική της κυβέρνησης.»
    Το ποιος είναι ο πρωταρχικός της σκοπός και πώς ορίζεται θέλει περισσότερες πηγές και κάμποση κουβέντα, δεν είναι για εδώ.

    (2)
    Στην τρέχουσα γλώσσα «τραπεζίτης» δεν είναι μόνο ο ιδιοκτήτης τράπεζας αλλά όλα τα υψηλόβαθμα στελέχη του τραπεζικού χώρου. Και βέβαια ο όρος δεν περιορίζεται στις εμπορικές τράπεζες που έχουν άμεσες συναλλαγές με το κοινό, ούτε θα όφειλε. Οι «άλλες» καθορίζουν πιο άμεσα την μακροοικονομική πολιτική. Ο Παπαδήμος ήταν απολύτως μεγαλοτραπεζίτης. Ειδικά εφόσον από το 2002 έως το 2010 ήταν αντιπροεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Πιο «μεγαλο-» είναι μόνο ο πρόεδρος και μετά… πεθαίνεις!

    (3)
    Δεν ξέρω ποιούς θα έλεγα απεχθείς, αλλά σε σχέση με το μέσο εισόδημα στην Ελλάδα οι πρόσφατοι διευθυντές της ΤτΕ είναι λεφτάδες. Ασαφής ο όρος και ο καθένας βάζει τον πήχη όπου νομίζει. Αλλά οπωσδήποτε ανήκουν στην ανώτερη κοινωνικοοικονομική τάξη.

  164. Αεροζόλ, ενώ συμφωνώ μαζί σου σε γενικές γραμμές, μιας και εδώ λεξιλογούμε να πω ότι εμένα με ξενίζει ακόμα κάθε χρήση της λέξης τραπεζίτης για πρόσωπο άλλο από τον ιδιοκτήτη (ιδιωτικής) τράπεζας.

  165. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    162 >>τροϊκού !
    ή και τρωεικού (βλ.λεξικό Πάγκαλου 🙂 )

    163. Εξ ου και δεν ξέρουμε/μάθαμε (έγινε νομίζω κάποια φορά άμεση ερώτηση εδώ) ποιο είναι το Δ.Σ. της Τ.τ.Ε.

  166. τα μυαλά said

    Καλά, σε λίγα χρόνια λίγη η σύμβασση και ας διορίσει η κυβέρνηση τον θείο του Τσίπρα ως διευθυντή στην Τράπεζα της Ελλάδος. Έτσι θα μάθουν οι συριζαίοι από πρώτο χέρει ποιοι είναι οι οι μέτοχοι χαχαχαχα της

  167. τα μυαλά said

    αλήθεια σε αυτή την περίπτωση, ο θείος θα είναι τραπεζίτης, και ο ανιψιός ένας ύποπτος ανιψιός ενός τραπεζίτη θα είναι πρωθυπουργός

  168. aerosol said

    #164
    Κι εγώ κάπως έτσι νιώθω, ω Δύτα. Αλλά έχει επικρατήσει αυτη η γενικότερη έννοια και σιγά σιγά την συνηθίζω -υπάρχει και σε λεξικά. Νομίζω πως δεν υπάρχει εύχρηστος όρος που να αποδίδει τα υψηλόβαθμα ή διευθυντικά στελέχη των τραπεζών ξέχωρα από τον ιδιοκτήτη τους. Και ενίοτε το ιδιοκτησιακό καθεστώς είναι ασαφές, οπότε είναι λογικό στα μάτια του κοινού ο τραπεζίτης να είναι αυτός που μιλά εξ όνόματος μιας τράπεζας ή/και έχει λέγειν στις αποφάσεις της. Σίγουρα έχει παίξει ρόλο και η αυξανόμενη παρουσία στον δημόσιο λόγο των κεντρικών τραπεζών, η οποία δημιούργησε την ανάγκη εμπλουτισμού της αρχικής σημασίας.

  169. #128 Βέβαια ἔχει πολλὲς ἐσωτερικὲς ἐπικαιρικὲς ἐνδοϊστολογικὲς ἀναφορές:τὸ λίκνο, οἱ Ἄλπεις κτλ 🙂

  170. καθηγήτριά μου στὸ λύκειο παραπονιόταν ὅτι ἐπ[ειδὴ ἦταν κόρη ὑπαλλήλου τραπέζης στο χωριὸ τὴν ἔλεγαν «ἡ κόρη τοῦ τραπεζίτη»

  171. sarant said

    Πάντως κανονικά τους έλεγαν «τραπεζιτικούς»

  172. loukretia50 said

    171. Πάντως πριν 40 χρόνια, τέτοια εποχή, δε θυμάμαι να έλεγε κανείς « τραπεζίτης» ή «τραπεζιτικός» – ίσως κανένας γεροπαρατατικός.
    Υπήρχε η Τράπεζα ,όταν αναφέρονταν στη Διοίκηση ή την οικονομική πολιτική, άντε και ο Διοικητής (πιο εξαντρίκ), ο κ.Διευθυντής – έστω Υποκ/τος της Κάτω Ραχούλας- ενώ τους απλούς υπαλλήλους τους έλεγαν τραπεζικούς. Η απεργία των τραπεζικών, τα προνόμια κλπ

  173. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    170. Ψαράδες, λέγαμε εμείς μεταξύ μας μια οικογένεια που αγόρασε το διπλανό διαμέρισμα και στρίμωξε ο πάτερ φαμίλιας στο κουδούνι «Ιχθυολόγος, Δρ Ωκεανολογίας , Δντης Δνσης Αλιείας»
    Και την κόρη τους, κόρη των ψαράδων :).Ακόμη έτσι τη λέμε κι ας έγινε μεγάλη και τρανή

    157.Πραγματολογικό σχόλιο για το σκίτσο: Με σκισμένα και παλιά ρούχα βλέπω ανθρώπους αλλά με μπαλωμένα, από την εποχή της γιαγιάς μου ή μάλλον από τα μπαλώματα-επιγονατίδες του μικρού.

  174. τα μυαλά said

    Με τέτοιες σαχλαμάρες έγινε πρωθυπουργός και μυαλό δεν βάλατε. Ούτε με 100 μνημόνια. Δηλαδή, ποιος είναι ο καλός διοικητής, αυτός που παίρνει τηλέφωνο το τυπογραφείο «ο Αλέξης μου ζήτησε 100 δις, για τύπωσε 100 τρις νάχουμε μπόσικα». Δυστυχώς, αυτά περνάνε. Με ότι σκατά σας γέμισαν το μυαλό όταν είσασταν δεκαεξάχρονα, αυτά θα κουβαλάτε μια ζωή.

  175. τα μυαλά said

    Σαχλαμάρες λέω, η τεχνολογία καλπάζει. Το τυπογραφείο είναι ξεπερασμένο, τώρα υπάρχουν τα κομπιούτερ και με ένα κλικ μοιράζεις χρήμα όσο θέλει να χορτάσει το πόπολο. Ο Μαδούρος ζει, αυτός σας οδηγεί. Ακούω πληθωρισμός 1 εκατομμύριο, ο νους μου δεν το χωρά για δεν είμαι αριστερός, αλλά ουδέν πρόβλημα για σας. Ένα κλικ δρόμος.

  176. spiral architect 🇰🇵 said

    Οι «επιστήμονες» των συρμών της γραμμής 1 του μετρό και οι πρωτοθεματίτες σχολιαστές λοξοδρόμησαν στου Σαραντάκου. 🙄

  177. τα μυαλά said

    To τραπεζικός υπάλληλος, ή το σκέτο τραπεζικός έγινε τόσο ντεμοντέ? Όλους του αναγάγατε σε τραπεζίτες. Και εγώ είμαι βιομήχανος, αοφύ δουλεύω σε βιομηχανία, και δη ιδιωτική, ότι χειρότερο (κατά της γνώμης σας). Με τόση λεξιπενία, με ξεπεράσατε. Αλήθεια πόση υπουργοί ή στελέχη της κυβέρνησης είναι πρώην υπάλληλοι τραπεζών? Κάποτε έγινε φασαρία για έναν που δούλευε στην Μόργκαν και πήρε κοντά ένα εκατομύροιο αποζημείωση όταν συνταξιοδοτήθηκε. Η Μόργκαν και η Σαξ, οι κατ’ εξοχήν διαφθορείς λαών είναι ΟΚ, η Τράπεζα Ελλάδος σας φταίει.

  178. Alexis said

    #136: Μα βρε Νίκιπλε πώς μία κυβέρνηση τεχνοκρατών θα έκανε όλα αυτά που λες αφού θα ήταν απόλυτα ελεγχόμενη από τα κόμματα που θα την στήριζαν;
    Και που ανά πάσα στιγμή, εάν δεν τους άρεσαν τα πεπραγμένα της, θα μπορούσαν να της τραβήξουν το χαλί κάτω από τα πόδια;

    #152: Χα, χα, χα, «ατίθασα νιάτα», ευχαριστώ Λουκρητία! 🙂

    Πάρε ένα πολύ μικρό, πάνω στο μοτίβο του «Να ‘μαστε πάλι εδώ Αντρέα» (θα μπορούσες να το πεις και παρωδία) :

    -Να ‘μαστε πάλι εδώ Αλέξη
    οι δρόμοι τρέχουν χιαστί
    έτη οκτώ, και με μια λέξη
    είμαστε πάλι στην αρχή

    -Μη μου χαλάς το νέο στόρι,
    καλά πορεύτηκα θαρρώ
    ήταν οι δανειστές μοβόροι
    και τα προβλήματα σωρό.

    -Λάθος το μονοπάτι πήρες
    για σκέψου λίγο ένα λεπτό:
    εσύ να διώχνεις τους μνηστήρες
    μα αυτοί να είναι πάντα εδώ…

    -Ο Σαμαράς κι ο Βενιζέλος
    πολύ βαριά κληρονομιά,
    οι «επιταγές» δεν είχαν τέλος
    φόροι, συντάξεις, ΦΠΑ…

    (to be continued, maybe, κάπως, κάποτε… 🙂 )

  179. Alexis said

    …μικρή συνέχεια:

    -Σαν αρμενίζει το καράβι
    όπως το λέει κι ο λαός
    ή η πυξίδα έχει βλάβη
    ή ο γιαλός είναι στραβός…

  180. Alexis said

    #158: Αδυνατώ να πιστέψω ότι τα λέει σοβαρά αυτά!!!
    Τόση απελπισία πιά; 😡

  181. spiral architect 🇰🇵 said

    Μια φρέσκια απάντηση στην εξόδιο ακολουθία της Ελλάδας:


    The Greeks have not only had their economic future stolen from them. They have also lost their sovereignty. Greece is not a sovereign nation. It is ruled by the EU and the IMF. In my 2013 book, The Failure of Laissez Faire Capitalism, in Part III, “The End of Sovereignty,” I described clearly how this was done.

    The Greek people were betrayed by the Tsipras government. They had the option of revolting and using violence to overthrow the government that sold them out to international bankers. Instead, the Greeks accepted their own destruction and did nothing. Essentially, the Greek population committed mass suicide.

    Ο τύπος που γράφει αυτά τα πραματάκια δεν είναι καν «γραφικός» Αμερικανός leftist ή συντάκτης του Jacobin. Με τους ρεπουμπλικάνους είναι. Με τον Τραμπ και το Μπους!

  182. Γεροτάσος said

    @181
    Ἀρχιτέκτονα, νομίζω πώς ἀναφέρεσαι σ’ αὐτό τό ἄρθρο:

    Γράφει ο Σωτήριος Καλαμίτσης

    Επισκέπτομαι καθημερνά την ιστοσελίδα του Paul Craig Roberts, υφυπουργού Οικονομικών επί κυβερνήσεως Ρήγκαν το 1981-1982. Την 21.08.2018 και εξ αφορμής, φυσικά, της εξόδου μας από τα Μνημόνια, όπως μας ενημέρωσε ο πρωθυπουργός από την Ιθάκη, έγραψε άλλο ένα παράξενο άρθρο. Τίτλος του «Η γενοκτονία του ελληνικού έθνους». Το μεταφράζω:

    το πρωτότυπο εδώ: https://www.paulcraigroberts.org/2018/08/21/genocide-of-the-greek-nation/

    «Η πολιτική και μιντιακή συγκάλυψη της γενοκτονίας του ελληνικού έθνους άρχισε χθες [20 Αυγούστου] με δηλώσεις της ΕΕ, αλλά και άλλες πολιτικές δηλώσεις, να ανακοινώνουν το τέλος της Ελληνικής Κρίσης. Αυτό που εννοούν είναι ότι η Ελλάδα τελείωσε, είναι νεκρή και ξεμπέρδεψαν μ’ αυτήν. Την εκμεταλλεύθηκαν μέχρι μυελού οστέων και έριξαν το κουφάρι της στα σκυλιά.
    350.000 Έλληνες, κυρίως νέοι και επαγγελματίες, εγκατέλειψαν τη νεκρή Ελλάδα. Ο ρυθμός των γεννήσεων απέχει πολύ από τον ρυθμό που είναι αναγκαίος για τη συντήρηση του υπόλοιπου πληθυσμού. Η λιτότητα, την οποία επέβαλαν στην Ελλάδα η ΕΕ, το ΔΝΤ και η ελληνική κυβέρνηση, οδήγησε στη συρρίκνωση της ελληνικής οικονομίας κατά 25%. Η πτώση ισοδυναμεί με το κραχ της Αμερικής του ΄29, αλλά οι επιπτώσεις της στην Ελλάδα υπήρξαν χειρότερες.

    Ο Πρόεδρος Franklin D. Roosevelt άμβλυνε τον αντίκτυπο της μαζικής ανεργίας με τον νόμο για την Κοινωνική Ασφάλιση και άλλα στοιχεία ενός κοινωνικού διχτυού ασφαλείας, όπως η εξασφάλιση των καταθέσεων και το πρόγραμμα δημοσίων έργων, ενώ η ελληνική κυβέρνηση, ακολουθώντας εντολές του ΔΝΤ και της ΕΕ, επιδείνωσε τον αντίκτυπο της μαζικής ανεργίας αποσύροντας το δίχτυ κοινωνικής ασφάλειας.

    Παραδοσιακά, όταν μία κυρίαρχη χώρα λόγω διαφθοράς, κακοδιαχείρισης, κακοτυχίας ή αναπάντεχων γεγονότων βρισκόταν σε αδυναμία να αποπληρώσει τα χρέη της, οι δανειστές της μείωναν τα χρέη σε επίπεδο που η οφειλέτρια χώρα να μπορεί να τα εξυπηρετήσει.
    Στην Ελλάδα είχαμε μία αλλαγή σκηνικού. Η ΕΚΤ, υπό την ηγεσία του Jean-ClaudeTrichet, και το ΔΝΤ απεφάνθησαν ότι η Ελλάδα έπρεπε να καταβάλει το σύνολο του τόκου και του κεφαλαίου των δημοσίων ομολόγων της που κατείχαν γερμανικές, ολλανδικές, γαλλικές και ιταλικές τράπεζες.

    Πώς θα μπορούσε να επιτευχθεί αυτό;

    Με δύο τρόπους, που και οι δύο επιδείνωσαν πολύ την κρίση αφήνοντας σήμερα την Ελλάδα σε μία κατάσταση πολύ χειρότερη από εκείνη, στην οποία βρισκόταν στην αρχή της κρίσης πριν από δέκα σχεδόν χρόνια.

    Στην αρχή της «κρίσης», η οποία θα μπορούσε εύκολα να αντιμετωπισθεί με τη μείωση του χρέους, το ελληνικό χρέος ισοδυναμούσε με το 129% του ελληνικού ΑΕΠ. Σήμερα, το ελληνικό χρέος ανέρχεται στο 180% του ΑΕΠ.

    Γιατί;

    Η Ελλάδα δανείσθηκε περισσότερα χρήματα για να πληρώσει τόκο στους δανειστές της, ώστε αυτοί να μη χάσουν ούτε δεκάρα. Ο πρόσθετος δανεισμός, ο οποίος απεκλήθη διάσωση [«bailout»] από τα εκπορνευμένα οικονομικά ΜΜΕ, δεν αποτελούσε διάσωση για την Ελλάδα. Αποτελούσε διάσωση των δανειστών τής Ελλάδος.

    Η κυβέρνηση Obama ενθάρρυνε αυτή τη διάσωση, επειδή οι αμερικανικές τράπεζες, προσδοκώντας μία διάσωση, είχαν πουλήσει «ασφάλιστρα κινδύνου» [cds] επί του ελληνικού χρέους. Χωρίς τη διάσωση, οι τράπεζες των ΗΠΑ θα είχαν χάσει το στοίχημα και θα έπρεπε να πληρώσουν ασφάλισμα επί των ελληνικών ομολόγων.

    Επιπροσθέτως, η Ελλάδα υποχρεώθηκε να εκποιήσει τα δημόσια περιουσιακά της στοιχεία σε αλλοδαπούς και να αποδεκατίσει το ελληνικό δίχτυ κοινωνικής ασφάλειας με εισοδήματα π.χ. χαμηλότερα του επιπέδου συντήρησης και με τόσο δραματική μείωση της περίθαλψης που οι άνθρωποι πεθαίνουν πριν καν τους περιθάλψουν.

    Εάν δεν με απατά η μνήμη μου, η Κίνα αγόρασε τα ελληνικά λιμάνια. Η Γερμανία αγόρασε τα αεροδρόμια. Διάφορες γερμανικές και ευρωπαϊκές επιχειρήσεις αγόρασαν τις ελληνικές δημοτικές επιχειρήσεις ύδρευσης. Κερδοσκόποι επί ακινήτων αγόρασαν προστατευόμενα ελληνικά νησιά για ανοικοδόμηση.

    Αυτή η λεηλασία της ελληνικής δημόσιας περιουσίας δεν οδήγησε σε μείωση του χρέους που όφειλε η Ελλάδα. Διοχετεύθηκε, μαζί με τα νέα δάνεια, στην πληρωμή τόκου.

    Το χρέος, μεγαλύτερο από ποτέ, εξακολουθεί να υπάρχει. Η οικονομία είναι μικρότερη από ποτέ, όπως ακριβώς και ο ελληνικός πληθυσμός που επωμίζεται το χρέος.

    Η διακήρυξη ότι η ελληνική κρίση τελείωσε είναι απλά μία δήλωση ότι δεν έχει μείνει τίποτε πλέον να αντλήσουν από τον ελληνικό λαό για την εξυπηρέτηση των ξένων τραπεζών. Η Ελλάδα βυθίζεται με ταχύτητα. Όλα τα έσοδα τα προερχόμενα από λιμάνια, αεροδρόμια, επιχειρήσεις κοινής ωφελείας και την υπόλοιπη δημόσια περιουσία που ιδιωτικοποιήθηκε ανήκουν σε ξένους που βγάζουν το χρήμα έξω από τη χώρα καταβαραθρώνοντας ακόμη περισσότερο την ελληνική οικονομία.

    Οι Έλληνες δεν υπήρξαν μόνον θύματα κλοπής του οικονομικού μέλλοντός τους. Έχασαν και την κυριαρχία τους. Η Ελλάδα δεν είναι κυρίαρχο έθνος. Κυβερνάται από την ΕΕ και το ΔΝΤ. Στο βιβλίο που εξέδωσα το 2013 The Failure of Laissez Faire Capitalism, και δη στο Μέρος III, “The End of Sovereignty,” περιγράφω καθαρά πώς συνέβη αυτό.

    Ο ελληνικός λαός προδόθηκε από την κυβέρνηση Τσίπρα. Είχε την επιλογή να εξεγερθεί και να ανατρέψει με βία την κυβέρνηση που τον πούλησε στους διεθνείς τραπεζίτες. Αντ’ αυτού οι Έλληνες αποδέχθηκαν την καταστροφή τους και δεν έκαναν τίποτε. Στην ουσία ο ελληνικός λαός αυτοκτόνησε μαζικά.

    Η παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008 δεν έχει τελειώσει. Την έκρυψαν κάτω από το χαλί της μαζικής δημιουργίας χρήματος από τις κεντρικές τράπεζες των ΗΠΑ, της ΕΕ, του ΗΒ και της Ιαπωνίας. Η δημιουργία χρήματος υποσκέλισε κατά πολύ τη δημιουργία πραγματικού προϊόντος και εκτόξευσε τις αξίες των χρηματοπιστωτικών μέσων πέραν των όσων μπορούν να υποστηριχθούν από την πραγματική οικονομία.

    Απομένει να δούμε πώς θα εξελιχθεί αυτή η κρίση. Θα μπορούσε να καταλήξει στην καταστροφή τού δυτικού πολιτισμού. Θα φάει, άραγε, ο σκύλος τον σκύλο; Μετά την Ελλάδα θα είναι η Ιταλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Γαλλία, το Βέλγιο, η Αυστραλία, ο Καναδάς μέχρι να μη μείνει κανείς;
    Όλος ο Δυτικός Κόσμος ζη με ψέμματα εκπορευόμενα από ισχυρές ομάδες οικονομικών συμφερόντων προς εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους. Δεν υπάρχουν ανεξάρτητα ΜΜΕ με εξαίρεση τα διαδικτυακά, αλλά και αυτά δαιμονοποιούνται και παρακωλύεται η πρόσβαση σε αυτά.

    Λαοί που ζουν σε ένα κόσμο ελεγχόμενης πληροφόρησης δεν έχουν ιδέα για το τί τους συμβαίνει. Κατά συνέπεια, δεν μπορούν να δράσουν προς το συμφέρον τους».

  183. spiral architect 🇰🇵 said

    Αυτό είναι Γεροτάσο, αλλά προτίμησα να βάλω το πρωτότυπο.

  184. sarant said

    176 Τι έχει η γραμμή 1 του Μετρό;

  185. spiral architect 🇰🇵 said

    @184: Διάφορους που μονολογούν ακαταληπτα και μεγαλόφωνα ξυπνώντας τους κοιμισμένους πρωινούς επιβάτες. Εντοπίζονται στο τμήμα Αττική-Ταύρος. 😀

  186. sarant said

    185 Βρετιμαθαινεικανείς!

  187. Θρασύμαχος said

    #163: Οι επιτήδειοι παπαδημολογούντες εκμεταλλεύονται τη διάχυτη τραπεζοφοβία των εκλογέων και την παραδοσιακή τραπεζοαπέχθεια της αριστεράς, φαινόμενα που αφορούν τις ιδιωτικές εμπορικές τράπεζες και όχι την κεντρική. Όσο «ποδοσφαιριστής» είναι ένας διαιτητής που επίσης φοράει κοντό παντελόνι και τρέχει, τόσο «τραπεζίτης» είναι ο διοικητής της ΤτΕ.

  188. sarant said

    187 Περιέργως όμως η φράση «κεντρικός τραπεζίτης» είναι απόλυτα καθιερωμένη (γκούγκλισον) ενώ η φράση «σφυριχτρούχος ποδοσφαιριστής» όχι.

  189. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >> Μετρό γραμμή 1 !
    Πες Ηλεχτρικός Πειραιάς- Κηφισιά .Βίντατζ μπρε!

  190. Θρασύμαχος said

    #189: Το ζήτημα εδώ δεν είναι ποιούς καταλαμβάνει ο όρος «τραπεζίτης» έτσι γενικά και ουδέτερα, αλλά ποιούς αφορά ειδικότερα η ιστορική (είτε αταβιστική είτε εύλογη) καχυποψία κατά των «τραπεζιτών», στην οποία ποντάρουν κάποιοι πονηροί πολιτευτές.

    https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRo_j-oifPi5iUPcPN94ocTXkXXkLAwNFIclnjnpQY_LZCjQJOl

  191. τα μυαλά said

    Δεν θέλω να κάνει συζήτηση με κανέναν, απλά να μπορούσατε να απαντήσετε σε μια ερώτηση που έχω κάνει τόσες φορές σε ανάλογες περιστάσεις. Πιο το μένος εναντίον του διοικητή της τράπεζας της Ελλάδος. Είμαι σίγουρος, ακόμα πιστεύετε ότι αν κάνατε ντου στο γραφείο του και τον πιάνατε αιχμάλωτο, αυτομάτως θα λυνόταν όλα τα προβλήματα και θα ανακάμψει η οικονομία. Με τέτοιες αντιλήψεις που έχετε, τι συζήτηση να κάνω.

  192. spiral architect 🇰🇵 said

    Τραπεζίτης κι αριστερός, δε γίνεται!

  193. Κουνελόγατος said

    192. Γι αυτό τον έβγαλα την άνοιξη.

  194. nikiplos said

    @178, θα απαγορευόταν να «τραβήξουν χαλί» αφού… 😉

  195. spiral architect 🇰🇵 said

    @189: Συντέκνισσα Έφη^2 κολλήσαμε από τα μεγάφωνα, η γραμμή του ΗΣΑΠ έγινε «γραμμή 1».

    @191: Για να το λήξουμε, κανένας εδώ μέσα δεν έχει προσωπικό μένος εναντίον του (κάθε) στούρνου διοικητή της ΤτΕ, το ζήτημα είναι καθαρά ιδεολογικό, ζήτημα γένεσης χρήματος, ζήτημα χειραγώγησης χρήματος. Αν δεν ήταν ο στούρνος σ’ αυτή τη θέση, θα ήταν κάποιος άλλος που θα έκανε ακριβώς τη ίδια δουλειά.

    Για εμπέδωση των ανωτέρω δες την ταινία The International όπου ο πρωταγωνιστής-πράκτορας της Ιντερπόλ επάνω στον κορφιά ενός κτιρίου στην Κωνσταντινούπολη ετοιμάζεται να σκοτώσει έναν υψηλά ιστάμενο διευθυντή ενός διεθνούς τραπεζικού κολοσσού. Ο τελευταίος τελείως ψύχραιμος λέει στον πράκτορα «και να με σκοτώσεις, δεν θα κερδίσεις τίποτα, εκατοντάδες άλλοι εποφθαλμιούν τη θέση μου και θα κάνουν ακριβώς τα ίδια».

  196. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    195. Όλα με νούμερα μπλιο! 🙂
    Σπιράλ, ψάχνω στο χάος του νετ τόση ώρα να βρω να σου χαρίσω το παρακάτω απ’όταν διάβασα αυτά για μυστήριους τύπους που με ακατάληπτα λόγια ξυπνούν τους πρωινούς επιβάτες,γραμμή Αττική-Ταύρος και τώρα φωλεύουν αναμεσα μας λες εδώ… 🙂
    (Τουιτεράδες πόσο σας αγαπώ ώρες ώρες)

  197. τα μυαλά said

    Οι τράπεζες δεν «γεννούν» χρήμα. Όσοι σου το λένε αυτό, πες τους ότι είναι πανίβλακες. Δημιουργούν πλούτου, ναι, όπως κάθε οικονομική δραστηριότητα, όπως κάθε βιομήχανος (μου του ιδίου χχαχχαχ) π.χ. Όσο για το μένος για ρώτα τον πρωθυπουργό και όλο το σύριζα. Πόσοι από αυοτύς θα ήθελαν να τον δουν με χειροπέδες.

  198. Αὐγουστῖνος said

    Κάγγελα ἔχω, λέγετεεεε!

  199. τα μυαλά said

    192
    επί πρώτης φοράς αριστεράς όλ απιθανά. Σε δυο χρονάκια που θα λύξει η σύμβαση θα διορίσει η κυβέρνηση κάποιον πρταξάδερφο ή τετραξάδερφο συχωριανό του Αλ΄ςξη (αφού ο ΚΑρανίκας είναι πλέον καμένο χαρτί) ως διοικητή και με έν ασμπάρο δσυο τριγόνια. Και για πρώτη φορά στα χρονικά ένας αριστερός τραπεζίτης, και θα λυθεί η απορία κάθε φρόνιμου αριστερού, ποιοι είναι στο διοικητικό συμβούλιο της εν λόγω τραπέζης ώστε να μπορεί ο Ρουβίκωνας να στε’ιλει και σε αυτούς τα δοράκια του. Έστω να μπογιατίσει δωρεάν ως δείγμα άμεμπτου αριστερού ακτιβισμού την εξώπορτα του σπιτιού τους..

  200. τα μυαλά said

    Α καλά, όλα ένα ένα μου έρχονται και αναγκάζομε να δευτερολογώ. Παρέλυψα να αναφέρω το πιο συμαντικό. Επείσης θα μάθουν οι αριστεοί, ποιος ο πρωταρχικός σκοπός ετούτης της τραπέζης. Γιατί υπάρχει και γαιτί είναι ιεροσυλεία να την ακουμπίσεις. Όλες οι απαντήσεις σε δυο χρονάκια..

  201. τα μυαλά said

    Και ένα τελευταίο ως τριτολογία, σήμερα έχω έμπνευση. Αυτό το φροντιστήριο θα κοστίσει άλλα 100 έως 200 δις, αλλά ποιος νιάζετε. Σάμπως εμείς θα τα πληρώσουμε? Θα τα μετακοιλήσουμε στα τρισέγγονα. Εξάλλου, τι αξία έχει το χρήμα μπροστά στη δίψα για μάθηση. Να μας λυθεί η απορία, ποιος ο πρωταρχικός σκόπος αυτου του υποχνόνιου ιδρύματος. Αυτή η γνώση, είναι και θα παραμείνη ανεκτίμητη.

    .

  202. rayman said

    Ενδιαφέρον αυτό που γράψατε για τις συμπληγάδες πέτρες. Έχω όμως μια απορία: αναφέρετε στο link σας ότι ο Οδυσσέας διάλεξε τον δρόμο προς τη σκύλλα και τη χάρυβδη.
    Εγώ έχω την μετάφραση απο Μαρωνίτη και κοίταξα το αντίστοιχο χωρίο· γράφει συγκεκριμένα «..κι ύστερα πέρασε τις πέτρες τις Πλαγκτές, φτάνοντας στις φοβερές Σκύλλα και Χάρυβδη..».
    Εδώ δηλαδή -αν κατάλαβα καλά-λέει ότι πέρασε και απο τις συμπληγάδες ο Οδυσσέας. Ορίστε και μια φωτογραφία του αποσπάσματος:

    Μήπως το αντιλήφθηκα λάθος;

  203. sarant said

    202 Αυτό δεν είναι «το αντίστοιχο χωρίο», είναι μια περιληπτική αναφορά.

    Δείτε στη ραψωδία μ, εδώ στη μετάφραση Σίδερη:

    Κι όταν με το καράβι σου περάσεις τις Σειρήνες,
    δε θα σου πω ποιον απ’ τους δυο θα πάρεις τότε δρόμο,
    μόν’ σκέψου και μονάχος σου. Κι άκου το κάθε μέρος.
    Στο ‘να έχει πέτρες κρεμαστές, και του μενεξεδένιου

    πελάγου απάνω τους χτυπούν τα κύματα αφρισμένα.
    Κρουστές, οι τρισμακάριστοι θεοί τις ονομάζουν.
    Μήτε πουλιά από κει περνούν, μήτε άγρια περιστέρια,
    που του μεγάλου του Διός την αμβροσία φέρνουν,
    μόν’ κάποιο η πέτρα η γλιστερή κάθε φορά θ’ αρπάξει,
    κι ο Δίας, στέλνει άλλο, σωστός να γίνει ο αριθμός τους·
    θνητών καράβι εκεί ποτέ δε γλίτωσε όποιο πήγε,
    μόν’ σύψυχα, ναυτών κορμιά και καραβοσανίδια,
    τα παίρνουν τ’ άγρια κύματα κι οι κεραυνοί κι οι μπόρες.
    Ένα μονάχο πέρασε πελαγοδρόμο πλοίο,
    η κοσμοξάκουστη Αργώ, σαν ήρθε απ’ τον Αιήτη.
    Κι εκείνο τότε θα ‘σπαζε στις πέτρες, αν η Ήρα,
    δεν το ‘σωζε, το φίλο της Ιάσονα πονώντας.
    Στ’ άλλο δυο βράχοι υψώνονται, κι ως τα πλατιά τα ουράνια
    φτάνει του πρώτου η μυτερή κορφή που τη σκεπάζει
    σύγνεφο μαύρο που ποτέ δε χάνεται από πάνω
    μήτε έχει ξαστεριά η κορφή χειμώνα καλοκαίρι.
    Άνθρωπος δε θ’ ανέβαινε, δε θα πατούσε απάνω,
    μ’ είκοσι πόδια αν ήτανε και μ’ άλλα τόσα χέρια.
    Γιατί είναι ο βράχος γλιστερός και σαν πελεκημένος.
    Κι έχει στη μέση μια σπηλιά βαθιά κατά τη δύση,
    και στο σκοτάδι γυριστή, κι εκείθε το καράβι
    κοντά να το περάσετε, λεβέντη μου Δυσσέα.
    Κι άντρας γερός αν έριχνε απ’ το βαθύ καράβι
    με το δοξάρι, τη σπηλιά δε θα ‘φτανε την κούφια.
    Η Σκύλλα μέσα κάθεται και φοβερά γαβγίζει.
    Είναι σαν του νιογέννητου του κουταβιού η φωνή της,
    μα τέρας είναι αυτή φριχτό κι όποιος την απαντούσε
    μπροστά του δε θα χαίρουνταν μήτε θεός αν ήταν.
    Έχει ποδάρια δώδεκα, που στρέφουν όπου θέλει,
    κι έξι λαιμούς ολόμακρους, και στον καθένα απάνω
    ένα κεφάλι τρομερό με τρεις αράδες δόντια,
    πυκνά πυκνά, και στη σειρά γεμάτα μαύρο χάρο.
    Είναι ως στη μέση στη σπηλιά τη βαθουλή χωμένη,
    κι όξω απ’ το μαύρο βάραθρο τις κεφαλές προβάλλει
    κι εκεί ψαρεύει, ψάχνοντας στο βράχο γύρω γύρω,
    δελφίνια και σκυλόψαρα κι ό,τι άλλο βρει να πιάσει
    κήτος χοντρό, που θρέφονται στη θάλασσα χιλιάδες.
    Ναύτες δεν το παινεύτηκαν ακόμα, από κοντά της
    άβλαβοι πως περάσανε, μόν’ κάθε της κεφάλι,
    αρπάζει απ’ το μαυρόπλωρο καράβι κι ένα ναύτη.
    Τον άλλο βράχο εκεί θα δεις, πιο χαμηλό απ’ τον πρώτο
    τόσο κοντά, που θα ‘φτανες σαΐτα σου αν πετάξεις.
    Κι εκεί θα δεις μεγάλη ορνιά με φύλλα φουντωμένη
    κι η Χάρυβδη στη ρίζα της αναρουφά το κύμα.
    Τη μέρα τρεις φορές ρουφά και τρεις ξερνά με φρίκη.
    Την ώρα που θ’ αναρουφά, να μη βρεθείς μπροστά της
    γιατί απ’ το χάρο δεν μπορεί κι ο Δίας να σε σώσει.
    Μόν’ το καράβι με σπουδή στης Σκύλλας να σιμώσεις
    το βράχο, και, προσπέρασε, γιατί καλύτερό σου
    να χάσεις έξι ανθρώπους σου ή μαζεμένους όλους».
    Είπε και της απάντησα κι εγώ με δυο μου λόγια·
    «Κι αυτή τη χάρη κάμε μου, θεά, να με φωτίσεις.
    Την ώρα που απ’ τη Χάρυβδη γλιτώσω, αν θα μπορούσα,
    στη Σκύλλα τότε να χυθώ, τους ναύτες σα μου αρπάζει».
    Είπα, κι αμέσως η θεά μ’ απάντησε δυο λόγια·
    «Πάλε, καημένε, βάσανα και μάχες βάζει ο νους σου.
    Μα εσύ δεν υποτάζεσαι μηδέ στους αθανάτους;
    Δεν είναι αυτή καμιά θνητή, τέρας αθάνατο είναι,
    άγριο, φριχτό, απολέμητο. Παλικαριές δεν πιάνουν.
    Φύγε καλύτερα απ’ αυτή. Γιατί σιμά στο βράχο,
    όταν θα κοντοστέκεσαι να βάλεις τ’ άρματά σου,
    φοβούμαι πάλε απάνω σου να μην ξαναχυμήξει,
    και μ’ όσες έχει κεφαλές τόσους σου αρπάξει ναύτες.
    Μόν’ κόβε δρόμο με σπουδή, και στην Κραταία ευχήσου,
    μάνα της Σκύλλας, που πληγή την έβγαλε στον κόσμο
    και δε θα την αφήσει αυτή να δευτερώσει πάλε.

  204. Rayman said

    Όταν είπα «αντίστοιχο» χωρίο εννοούσα το χωρίο που παραθέσατε εδώ: https://sarantakos.wordpress.com/2017/04/22/meze-268/ και συγκεκριμένα το:

    Πώς τ’ άκουσε το λυγερό τραγούδι των Σειρήνων,
    πώς έφτασε και στις Κρουστές τις πέτρες και στην έρμη
    στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη, που δίχως να την πάθει
    κανείς θνητός δεν πέρασε καμιά φορά κοντά τους.

    Εγώ παρέθεσα την αντίστοιχη μετάφραση του Δ. Μαρωνίτη. Συγγνώμη αν σας μπέρδεψα. Εμένα απορία μου είναι ότι στη μετάφραση του Δ. Μ, ο Οδυσσέας φαίνεται ότι ΠΕΡΑΣΕ τις συμπληγάδες ενώ σύμφωνα με τα χωρία του Σιδέρη (ραψωδία μ και ψ), δεν φαίνεται κάτι τέτοιο. Απλώς -όπως λέτε κι εσείς-ο Οδυσσέας φαίνεται ότι επιλέγει μόνο τον δρόμο προς τη σκύλλα και τη χάρυβδη. Εκεί έγκειται η απορία μου. Πέρασε τελικά ο Οδυσσέας τις συμπληγάδες;

    Επίσης έχετε διαβάσει την μετάφραση του Μαρωνίτη; Αν ναι σας φάνηκε καλή; (αν θέλετε φυσικά μου απαντάτε).

    Σας ευχαριστώ για τις γνώσεις που μου έχετε δώσει απο αυτό το blog αλλά και σας ευχαριστώ για το έναυσμα που μου δώσατε να ξεκινήσω την Οδύσσεια.

  205. sarant said

    204 Tώρα κατάλαβα τι εννοείτε.

    Πρέπει να δούμε το πρωτότυπο
    ἠδ᾿ ὡς Σειρήνων ἁδινάων φθόγγον ἄκουσεν,
    ὥς θ᾿ ἵκετο Πλαγκτὰς πέτρας δεινήν τε Χάρυβδιν
    Σκύλλην θ᾿, ἣν οὔ πώ ποτ᾿ ἀκήριοι ἄνδρες ἄλυξαν:
    ψ 326-328

    Το ρήμα ίκετο ο Σίδερης το αποδίδει «έφτασε» ενώ ο Μαρωνίτης «πέρασε», που εδώ λειτουργεί παραπλανητικά. Γενικά τη μετάφραση Μαρωνίτη τη βρίσκω πεζή, πεζολογική εννοώ. Όμως οι νεότεροι (πχ η κόρη μου) την προτιμούν.

  206. Rayman said

    Σας ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις σας! Έχω να ρωτήσω κάτι τελευταίο:

    Σε όσους φίλους ανέφερα για την ύπαρξη των «Πλαγκτών» πέτρων και απο τον Όμηρο, αμέσως μετά την έκπληξή τους, με ρώτησαν αμέσως «απο που βγαίνει η ονομασία: πλαγκτές πέτρες»: Και επειδή πιστεύω ταιριάζει και περισσότερο με την θεματολογία του blog, γνωρίζετε πως προκύπτει ή ετυμολογείται ο χαρακτηρισμός «πλαγκτές»;

    Σας ευχαριστώ και πάλι.

  207. sarant said

    206 Πλαγκτός είναι αυτος που κινείται, όπως και το πλαγκτόν των επιστημόνων. Από αρχαίο ρήμα «πλάζω».

  208. Don said

    Να κάνω λίγο καθυστερημένα κάποιες χαζές ερωτήσεις:

    1) Πως είμαστε σίγουροι πως οι «πλαγκτές» πέτρες στις οποίες αναφέρεται ο Όμηρος, είναι αυτές που πέρασε ο Ιάσονας και δεν αναφέρεται σε άλλες πέτρες;

    2) Μιλώντας ιστορικά, η πρώτη αναφορά στις συμπληγάδες γίνεται λοιπόν απο τον Όμηρο;

    3) Ο Απολλώνιος ο Ρόδιος στα «Αργοναυτικά» του απο τον Όμηρο «εμπνεύστηκε» τις συμπληγάδες πέτρες;

  209. sarant said

    Καλησπέρα.

    Ξέρουμε ότι οι πλαγκτές πέτρες του Ομήρου είναι ίδιες με τις συμπληγάδες της Αργώς, επειδή στη ραψωδία μ της Οδύσσειας η Κίρκη δίνει οδηγίες στον Οδυσσέα και του λέει

    ἔνθεν μὲν γὰρ πέτραι ἐπηρεφέες, προτὶ δ’ αὐτὰς 60
    κῦμα μέγα ῥοχθεῖ κυανώπιδος Ἀμφιτρίτης·
    Πλαγκτὰς δή τοι τάς γε θεοὶ μάκαρες καλέουσι.
    τῇ μέν τ’ οὐδὲ ποτητὰ παρέρχεται οὐδὲ πέλειαι
    τρήρωνες, ταί τ’ ἀμβροσίην Διὶ πατρὶ φέρουσιν,
    ἀλλά τε καὶ τῶν αἰὲν ἀφαιρεῖται λὶς πέτρη·
    ἀλλ’ ἄλλην ἐνίησι πατὴρ ἐναρίθμιον εἶναι.
    τῇ δ’ οὔ πώ τις νηῦς φύγεν ἀνδρῶν, ἥ τις ἵκηται,
    ἀλλά θ’ ὁμοῦ πίνακάς τε νεῶν καὶ σώματα φωτῶν
    κύμαθ’ ἁλὸς φορέουσι πυρός τ’ ὀλοοῖο θύελλαι.
    οἴη δὴ κείνῃ γε παρέπλω ποντοπόρος νηῦς 70
    Ἀργὼ πᾶσι μέλουσα, παρ’ Αἰήταο πλέουσα·
    καί νύ κε τὴν ἔνθ’ ὦκα βάλεν μεγάλας ποτὶ πέτρας,
    ἀλλ’ Ἥρη παρέπεμψεν, ἐπεὶ φίλος ἦεν Ἰήσων.

    Σε μετάφραση

    Στο ‘να έχει πέτρες κρεμαστές, και του μενεξεδένιου

    πελάγου απάνω τους χτυπούν τα κύματα αφρισμένα.
    Κρουστές, οι τρισμακάριστοι θεοί τις ονομάζουν.
    Μήτε πουλιά από κει περνούν, μήτε άγρια περιστέρια,
    που του μεγάλου του Διός την αμβροσία φέρνουν,
    μόν’ κάποιο η πέτρα η γλιστερή κάθε φορά θ’ αρπάξει,
    κι ο Δίας, στέλνει άλλο, σωστός να γίνει ο αριθμός τους·
    θνητών καράβι εκεί ποτέ δε γλίτωσε όποιο πήγε,
    μόν’ σύψυχα, ναυτών κορμιά και καραβοσανίδια,
    τα παίρνουν τ’ άγρια κύματα κι οι κεραυνοί κι οι μπόρες.
    Ένα μονάχο πέρασε πελαγοδρόμο πλοίο,
    η κοσμοξάκουστη Αργώ, σαν ήρθε απ’ τον Αιήτη.
    Κι εκείνο τότε θα ‘σπαζε στις πέτρες, αν η Ήρα,
    δεν το ‘σωζε, το φίλο της Ιάσονα πονώντας.

    Απ’ό,τι ξέρω ο μύθος των Αργοναυτών υπήρχε από πολύ παλιά και ο Απολλόδωρος έγραψε το έπος.

  210. Don said

    Ευχαριστώ πολύ κ. Σαραντάκο!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: