Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τι ήταν το «άγαλμα» στο τραγούδι του Λευτέρη Παπαδόπουλου;

Posted by sarant στο 11 Οκτώβριος, 2018


Διάβασα κάπου ότι ο δίσκος «Ο δρόμος» του Μίμη Πλέσσα και του Λευτέρη Παπαδόπουλου, με βασικό ερμηνευτή τον Γιάννη Πουλόπουλο, που κυκλοφόρησε το 1969, έχει κάνει τις περισσότερες πωλήσεις από όλους τους ελληνικούς δίσκους μακράς διαρκείας, ξεπερνώντας το 1 εκατομμύριο ήδη από την εποχή του βινυλίου.

Τον δίσκο τον ξανάκουσα τώρα, πριν γράψω το άρθρο, και, πέρα από την απόλαυση και τη νοσταλγία, πρόσεξα λίγο περισσότερο τους στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου, που αγγίζουν κατά τη γνώμη μου τη στιχουργική τελειότητα. Μπορείτε να θυμηθείτε κι εσείς τη θαυμάσια αυτή δουλειά εδώ, αλλά στο σημερινό άρθρο δεν θ’ ασχοληθούμε με ολόκληρο τον δίσκο, αλλά μ’ ένα μονάχα τραγούδι του, το πασίγνωστο Άγαλμα. Ας το ακούσουμε:

Το μόνο κακό μ’ αυτά τα τραγούδια, αναπόφευκτο για εμάς τους κάπως μεγαλύτερους, είναι ότι τα έχουμε ακούσει χιλιάδες φορές κι έχουν, όσο και να το κάνεις, κάπως τριφτεί.

Όμως εδώ δεν θα μουσικολογήσουμε, αλλά ούτε και θα λεξιλογήσουμε -έτσι γι’ αλλαγή. Θα μυθολογήσουμε ή πιο σωστά θ’ ασχοληθούμε με κάτι που λέγεται για το τραγούδι αυτό, που το βρίσκω αβάσιμο -και με έναυσμα τη συγκεκριμένη περίπτωση, θα πούμε και μερικά γενικότερα πράγματα.

Λοιπόν, πριν από μερικές μέρες, ο συγγραφέας Χρήστος Χωμενίδης ανέβασε στον τοίχο του στο Φέισμπουκ το γιουτουμπάκι με το Άγαλμα, συνοδεύοντάς το από το εξής σχόλιο:

Θα μαλλιάσει η γλώσσα μου να το επαναλαμβάνω.

Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος δεν είναι παράφρων να βάζει τον ερωτοκαμμένο ήρωά του να πιάνει την κουβέντα με προτομές ή με αδριάντες ηρώων ή ευεργετών.

«Αγάλματα» έλεγαν στον καιρό του τις κοπέλες που έκαναν πεζοδρόμιο, που έστεκαν στο ίδιο πόστο με καύσωνα ή με αγιάζι. Από μια τέτοια παρηγορείται ο ήρωας του τραγουδιού. Ακούστε το έτσι και θα σάς φανεί ασυγκρίτως συγκινητικότερο.

Πριν προχωρήσω, και επειδή μας διαβάζουν και παιδιά, να παρατηρήσω ότι κανονικά ο «ερωτοκαμένος», όπως και ο σκέτος καμένος γράφονται με ένα μι. Ο υπουργός Πάνος μπορεί να γράφει όπως θέλει το επώνυμό του, όπως και ο πρώην πρωθυπουργός κ. Πικραμμένος, αλλά οι μετοχές αυτές γράφονται κανονικά με ένα μι, καμένος, πικραμένος. Αλλά πλατειάζω.

Λοιπόν, ο Χρ. Χωμενίδης προβάλλει τον εντυπωσιακό ισχυρισμό ότι λάθος ακούγαμε τόσα χρόνια το κοσμαγάπητο αυτό τραγούδι, ότι θα ήταν παράφρων ο Λευτέρης Παπαδόπουλος αν έβαζε το άγαλμα να σκουπίζει τα μάτια του άτυχου ερωτευμένου, ότι στην καθομιλουμένη της εποχής έλεγαν «αγάλματα» τις κοπέλες που έκαναν πεζοδρόμιο και ότι μια τέτοια κοπέλα παρηγόρησε τον νεαρό. Η ανάρτηση είχε αρκετή απήχηση, αφού αναδημοσιεύτηκε 29 φορές.

Οι εντυπωσιακοί ισχυρισμοί χρειάζονται και εντυπωσιακά καλή τεκμηρίωση, και ο Χωμενίδης δεν παρουσιάζει κανένα τεκμήριο που να στηρίζει τα όσα λέει. Ομολογώ ότι, αν και μεγαλύτερος σε ηλικία, δεν έχω πουθενά συναντήσει να αποκαλούν «αγάλματα» τις κοπέλες που κάνουν πεζοδρόμιο. Τροτέζες, ναι. Καλντεριμιτζούδες, ναι. Αγάλματα, όχι.

Θα μου πείτε, μπορεί να το λέγανε και να μην το ξέρω. Ωστόσο, ανέτρεξα και σε λεξικά, γενικά και ειδικά, χωρίς αποτέλεσμα. Στο πληρέστατο λεξικό Γεωργακά, που συντάχθηκε ακριβώς στη δεκαετία του 1960, δεν υπάρχει καμία αναφορά τέτοιας σημασίας. Θα μου πείτε, ήταν όρος της αργκό. Μα, ούτε στο λεξικό της Λαϊκής, του Δαγκίτση, ούτε στο λεξικό της πιάτσας, του Καπετανάκη βρίσκω τίποτα. Ούτε στο slang.gr, αλλά ούτε και στο, εξαντλητικά πλήρες, Λεξικό της Λαϊκής και της Περιθωριακής Γλώσσας, του Γιώργου Κάτου, που υπάρχει ονλάιν.

Αλλά ποιος ο λόγος να προσφεύγουμε σε λεξικά για ένα κείμενο που ο δημιουργός του ζει και βασιλεύει. Κάποτε που είχα αμφιβολία αν καταλαβαίνω σωστά έναν στίχο του Φώντα Λάδη, του έστειλα μέιλ και τον ρώτησα (και είχα καταλάβει λάθος). Επειδή όμως δεν έχω την τύχη να γνωρίζω τον Λευτέρη Παπαδόπουλο, καταφεύγω σε μια συνέντευξή του στο Ποντίκι, όπου, για καλή μας τύχη, μιλάει για το τραγούδι αυτό.

Αυτά που γράφετε στους στίχους σας είναι πράγματα που έχετε ζήσει ή που θα θέλατε να έχετε ζήσει;
Κατά κανόνα, πράγματα που έχω ζήσει, αλλά, όταν γράφεις, δημιουργείς στην ψυχή σου συνθήκες που σου επιτρέπουν να γράψεις. Τα περισσότερα μπορεί να είναι επινοημένα. Αλλά ξέρεις, για παράδειγμα, πώς είναι να είσαι προδομένος, να πονάς. Το «Άγαλμα» μιλάει για απεριόριστη μοναξιά. Αυτός δεν έχει να πάει πουθενά, πού να μιλήσει, είναι όλες οι πόρτες σφαλιστές. Το άγαλμα τον ακούει, και φεύγει από το βάθρο του για να τον συντροφέψει στον δρόμο.

Κατόπιν τούτου, θαρρώ πως είμαστε αναγκασμένοι να συμπεράνουμε πως  η εκδοχή που πλασάρει ο Χ. Χωμενίδης δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα. Γράφω «που πλασάρει», διότι βλέπω στον ιστότοπο των στίχων να αναφέρεται η ίδια θεωρία από το 2006: Ίσως να χαλάω την εικόνα που μπορεί να έχει κάποιος όσον αφορά το υπέροχο αυτό άσμα, αλλά πρέπει να ξέρετε ότι τις δεκαετίες 60-70, αγάλματα αποκαλούσαν τις γυναίκες του πεζοδρομίου. Ίσως αυτό εννοούσε ο Παπαδόπουλος.

Θα μου πείτε, δεν ενισχύει αυτό τη θεωρία Χωμενίδη; Δεν θα το έλεγα. Το ότι υπάρχουν και άλλοι που διαδίδουν την ίδια θεωρία, σημαίνει απλώς ότι είναι κάτι που έχει ειπωθεί από παλιότερα και ότι δεν το σκέφτηκε τώρα ο Χ. Χωμενίδης. Για να φέρω ένα άλλο παράδειγμα, μόλις χτες είδαμε ότι, σύμφωνα με δεκάδες ιστότοπους, η παρετυμολογία της Αιγύπτου από τη φράση «υπτίως του Αιγαίου» οφείλεται στον αρχαίο γεωγράφο Στράβωνα. Κι όμως αυτό δεν ισχύει. Επειδή κάτι το επαναλαμβάνουν πολλοί δεν σημαίνει ότι ισχύει.

Και εδώ που τα λέμε, στα δικά μου τουλάχιστον τα μάτια είναι εξαιρετικά υποβλητική η εικόνα του άψυχου, χάλκινου ή μαρμάρινου, ψυχρού αντικειμένου που συγκινείται από τον καημό του νεαρού και βουρκώνει -και μετά κατεβαίνει από το βάθρο του για να τον παρηγορήσει. Με απογοητεύει ότι ένας συγγραφέας βρίσκει «παραφροσύνη» την ποιητικότατη αυτή εικόνα, που βέβαια αντλεί από ένα γνωστό μοτίβο της παγκόσμιας λογοτεχνίας, που το βρίσκουμε π.χ. στον Ντον Ζουάν του Μολιέρου (και στην όπερα Ντον Τζοβάνι του Μότσαρτ), και στο παλιότερο έργο του Τίρσο ντε Μολίνα και στον θρύλο του Δον Ζουάν, όπου το άγαλμα του Διοικητή κατεβαίνει από το βάθρο του, όχι από συγκίνηση πια αλλά για να τιμωρήσει τον αμαρτωλό κεντρικό ήρωα. Δεν θα έλεγε βέβαια κανείς… παράφρονα τον Μολιέρο ή τον Λορέντσο ντα Πόντε.

Για να γενικεύσουμε λίγο, και να μη μου πείτε ότι σπατάλησα ολόκληρο άρθρο για να διορθώσω τον καημένο τον Χωμενίδη, τέτοιες «ανασκευές» είναι συχνές τον καιρό του Διαδικτύου. Πολύ χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα με τη φράση «πράσινα άλογα» που τη λέμε για κάτι το παράλογο. Βγήκε κάποτε κάποιος εξυπνάκιας και είπε «Μα, τρελοί είσαστε; Υπάρχουν πράσινα άλογα; Δεν ξέρετε την αρχαία φράση «πράσσειν άλογα», που θα πει ‘φέρομαι παράλογα’;» Βέβαια, όπως έχουμε πει αναλυτικά στο ειδικό άρθρο που έχουμε αφιερώσει στην έκφραση αυτή, τέτοια «αρχαία φράση» δεν παραδίδεται πουθενά στη γραμματεία, ενώ για μια σειρά λόγους είναι μάλλον εύλογο να θεωρείται το πράσινο (ανύπαρκτο) άλογο ως σύμβολο μιας παράλογης κατάστασης -άλλωστε ανάλογες εκφράσεις, με πράσινα άλογα, υπάρχουν και σε άλλες γλώσσες.

Ο άνθρωπος είναι πλάσμα φιλέρευνο, αναζητά εξηγήσεις των φυσικών φαινομένων, θέλει να βρίσκει την αιτία των πραγμάτων και την προέλευσή τους -μαζί και των λέξεων ή των εκφράσεων. Το να δίνεις μιαν εξήγηση διαφορετική από αυτήν που φαίνεται πεζή και εύλογη, είναι ένας τρόπος να ξεχωρίσεις, να τέρψεις το κοινό σου, να τραβήξεις την προσοχή. Το ίδιο ισχύει και όταν προσφέρεις μιαν εξήγηση για μια έκφραση για την προέλευση της οποίας καμιά πειστική θεωρία δεν έχει διατυπωθεί.

Αυτό άλλωστε έκανε κατά κόρον ο μακαρίτης ο Τάκης Νατσούλης, που τις ευφάνταστες εξηγήσεις του τις έχουμε κατ’ επανάληψη ανασκευάσει σε διάφορα άρθρα -έχουμε, μάλιστα, πλάσει και τον όρο «νατσουλισμός» για όποιον πλάθει ανάλογες εξηγήσεις.

Θα κλείσω εξετάζοντας μια τέτοια θεωρία, που υποψιάζομαι, χωρίς να μπορώ να το αποδείξω, ότι είναι νατσουλισμός πρώτης γραμμής.

Σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στη Μηχανή του Χρόνου, αλλά μάλλον είναι αναδημοσίευση από το Πειραιόραμα του Στέφανου Μίλεση, υποστηρίζεται ότι η πασίγνωστη έκφραση «έγινε της Πόπης» γεννήθηκε από το πολύνεκρο ναυάγιο του ατμοπλοίου Πόπη, το 1934, πολύ κοντά στον Πειραιά. Όπως γράφει ο κ. Μίλεσης:

Ο πανικός που επικράτησε κατά την εγκατάλειψη του πλοίου, καθώς η πρόσκρουση έγινε νύχτα, βοήθεια από το πλήρωμα δεν υπήρξε, τηλέγραφο το πλοίο δεν διέθετε, έμεινε βαθιά χαραγμένη για πάντα στη μνήμη του ναυτικού κόσμου και των νησιωτών ώστε η έκφραση «έγινε της «Πόπης»», έγινε ταυτόσημη με τον πανικό και την αταξία της νύχτας του ναυαγίου….

Στο άρθρο παρατίθενται εκτενή αποσπάσματα από τα ρεπορτάζ των εφημερίδων της εποχής (ένα από τα καλά -αλλά και τα κακά του Διαδικτύου), όμως δεν τεκμηριώνεται πουθενά ότι το ναυάγιο της Πόπης γέννησε την έκφραση. Δικαιούμαστε να πούμε ότι ο συγγραφέας κάνει απλώς αυτή την εικασία, αλλά δεν μας λέει ότι είναι απλώς η εικασία του.

Αυτό το φαινόμενο, της «παράπλευρης τεκμηρίωσης» (ή να την πούμε «παρατεκμηρίωση»;) το βλέπουμε συχνά σε γραπτά ελληνοκεντρικών παραγλωσσολόγων. Για παράδειγμα, εκείνος ο ανεκδιήγητος καθηγητής Θεοφανίδης, ετυμολογούσε το αγγλικό hello από το ομηρικό «ούλε» και για να το τεκμηριώσει παρέθετε φωτογραφίες της σελίδας του Λίντελ Σκοτ με το λήμμα «ούλε», κι όταν του έλεγες ότι λέει ανοησίες σου απαντούσε «ώστε αποκαλείς ανόητο το Λίντελ Σκοτ;». Αλλά κανείς δεν αμφισβήτησε ότι υπήρχε λέξη «ούλε». Τη σχέση μεταξύ ούλε και hello αμφισβητούμε, και αυτήν δεν την τεκμηριώνει το Λίντελ Σκοτ.

Αλλά ας γυρίσουμε στην Πόπη. Όπως είπα και στην αρχή, δεν έχω τη δυνατότητα να αποδείξω ότι είναι σφαλερή η άποψη για προέλευση της έκφρασης «έγινε της Πόπης» από το ναυάγιο της Πόπης. Το ένστικτό μου, με βάση τα τόσα χρόνια που μελετάω τη φρασεολογία μας, με κάνει να θεωρώ σχεδόν απίθανη την εξήγηση, αλλά για να το αποδείξω πέρα από κάθε αμφιβολία θα έπρεπε να βρω χρήση της έκφρασης πριν από το 1934, και δεν έχω βρει τίποτα τέτοιο.

Νομίζω ότι το ναυάγιο αυτό, ένα μόνο από τα πολλά πολύνεκρα που έγιναν στον εικοστόν αιώνα, δεν είναι τόσο βαρυσήμαντο γεγονός ώστε να γέννησε την έκφραση. Υπάρχουν εκφράσεις που έχουν γεννηθεί από ιστορικά γεγονότα, αλλά δεν είναι τόσο πολλές και κυρίως τα γεγονότα είναι πολύ πιο βαρυσήμαντα, πχ «έγινε της Κορέας» από τον πόλεμο της Κορέας, «έγινε Λούης» από τη νίκη του Σπύρου Λούη στους αγώνες του 1896 ή «η σφαγή των Αρμεναίων» από τη γενοκτονία των Αρμενίων. Όλα αυτά τα γεγονότα είναι και σήμερα ζωντανά στη μνήμη μας, σε αντίθεση με το ξεχασμένο ναυάγιο της Πόπης.

Εικάζω ότι αυτό που έγινε, απλώς, είναι ότι ο κ. Μίλεσης, διαβάζοντας για το ναυάγιο της Πόπης, σκέφτηκε, νατσουλικώς, ότι θα μπορούσε να έχει γεννηθεί από εκεί η έκφραση και την υπόθεσή του την παρουσίασε ως βεβαιότητα. (Ο φίλος μας το Σπαθόλουρο, που δυστυχώς δεν γράφει πια εδώ, είχε χαρακτηρίσει «ατάσθαλο» το ιστολόγιο του κ. Μίλεση).

Θα μου πείτε, αφού δυσπιστείς για την παραγωγή του «έγινε της Πόπης» από το ναυάγιο του ατμοπλοίου «Πόπη» έχεις να προτείνεις κάποια πιο πειστική εξήγηση;

Καταρχάς, μπορεί κανείς να έχει επιφυλάξεις για μια θεωρία χωρίς να έχει να προτείνει μια πιο πειστική. Αλλά στην προκειμένη περίπτωση τυχαίνει να μπορώ να προτείνω μιαν άλλη εξήγηση, που τη βρίσκω πολύ πιο πειστική από το ναυάγιο του 1934.

Η έκφραση «έγινε της Πόπης» είναι συνώνυμη της «έγινε της πουτάνας». Δεν θέλει και πολύ φιλοσοφία για να σκεφτούμε ότι, όπως όταν θέλουμε να κατεβάσουμε κανένα καντήλι με την Παναγία, για να μη μας πούνε βλάσφημους το γυρίζουμε στην Παναχαϊκή Πατρών ή στην… πανακόλα, έτσι και, αντί να πουν κάποιοι το «έγινε της πουτάνας» που θα ενοχλούσε αρκετούς, το έστριψαν αντικαθιστώντας την «πουτάνα» από την «Πόπη», που κάνει και παρήχηση και που είναι ένα όνομα λαϊκό, άρα ευτελές. Τη συσχέτιση των δύο εκφράσεων την κάνει και ο Κάτος, που θεωρεί το «έγινε της Πόπης» παραλλαγή του συνηθέστερου «έγινε της πουτάνας».

Νομίζω ότι αυτή είναι πιθανότερη εξηγηση -αλλά έχει το…. μειονέκτημα ότι δεν σχετίζεται με κάποιο ιστορικό γεγονός που θα μου έδινε τη δυνατότητα να μπαζώσω δυο σελίδες περιγράφοντάς το: εξαντλείται σε μισή παράγραφο και δεν είναι καθόλου συναρπαστική.

‘Ομως πρέπει να μάθουμε να δυσπιστούμε στα συναρπαστικά παραμύθια.

Advertisements

352 Σχόλια to “Τι ήταν το «άγαλμα» στο τραγούδι του Λευτέρη Παπαδόπουλου;”

  1. Τώρα μάλιστα!

  2. spiral architect 🇰🇵 said

    Problem solved!

  3. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Εδώ που τα λέμε θα ήτο τρε ρομαντίκ η πόρνη να κάθεται να παρηγοράει τον κάθε πικραμένο, που στην τελική τον σιχαίνεται κιόλας, λες και δεν έχει τα δικά της ντράβαλα.
    Α προπό, στη γαλλική αργκό η εκπορνευόμενη λέγεται / λεγόταν grue, γερανός ( το πτηνό).
    http://dona-rodrigue.eklablog.com/petit-glossaire-de-la-prostitution-l-argot-de-paris-des-maisons-closes-a4813662

  4. «όταν θέλουμε να κατεβάσουμε κανένα καντίλι…για να μη μας πούνε βλάσφημους…»

    Εξ ού και ο αντίχριστος στην σχετική βλαστήμια.

  5. Avonidas said

    Καλημέρα.

    όταν θέλουμε να κατεβάσουμε κανένα καντίλι

    Γιατί καντίλι και όχι καντήλι;

    (και εγένετο της Πόπης 😉 )

  6. Παναγιώτης Κ. said

    Αυτό είναι!
    Να δυσπιστούμε στα συναρπαστικά παιχνίδια.
    Υπάρχει συναρπαστικότητα; Καλό είναι να είμαστε επιφυλακτικοί ως προς όλα αυτά που λέγονται. Να τα τα ψάχνουμε περισσότερο.

    Έχω βρεθεί με φίλους που συνυπηρετήσαμε στον στρατό. Εκείνοι έχουν να διηγούνται…κατορθώματα που εγώ δεν τα είχα δει! Και δεν τα είδα γιατί,πολύ απλά, δεν υπήρξαν! Νεότεροι εκείνοι από μένα άφηναν την φαντασία τους και μπέρδευαν τον…μικρό ήρωα που είχαν μέσα τους ,τον Γιώργο Θαλάσση, με την πραγματικότητα.

  7. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια αφού ξεπεράστηκαν τα προβλήματα!

  8. cronopiusa said

    παιχνιδοκαμώματα στου νηπ/γειου τα δρώμενα κουβέντα με το άγαλμα !!!

    Καλή σας μέρα!

  9. loukretia50 said

    Kαλημέρα!
    Ένα υπέροχο παραμύθι με άγαλμα
    THE HAPPY PRINCE by Oscar Wilde
    «…now that I am dead they have set me up here so high that I can see all the ugliness and all the misery of my city, and though my heart is made of lead yet I cannot chose but weep.”
    http://www.wilde-online.info/the-happy-prince.html

  10. sarant said

    5 Καντήλι, λάθος ήταν

  11. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα !
    Μου φαίνεται αστειότητα αυτό που γράφει ο Χωμενίδης, αλλά τελοσπάντων, για το 1% της πιθανότητας, εφόσον ζει ο Λευτέρης, μπορεί να δώσει την απάντηση.
    Αλλά πραγματικά, είναι αστειότητες κάτι τέτοια. Γιατί να μη λέγαμε, π.χ. «Έγινε της Χειμάρρας», το πιο πολύνεκρο ναυάγιο (383) και μάλιστα τόσο κοντά στην Αθήνα; Και μάλιστα σε μια εποχή (Εμφύλιος) που τέτοιες ετυμολογήσεις θα μπορούσαν κάλλιστα να καθιερωθούν;
    Ή έστω, με την ξενομανία μας, γιατί δεν είπαμε «έγινε του Τιτανικού»;

    Θυμήθηκα περιστατικό του πατέρα μου με τις τροτέζες της Συγγρού, που πολλές φορές οι περαστικοί με τα αυτοκίνητα τους έκαναν και πειράγματα.
    – Πόσο πάει, κοπελιά;
    – Πεντακόσιες, με το προφυλακτικό.
    – Πήγε το προφυλακτικό 480;

    (εντάξει, το τί λιμανίσια άκουσε καθώς απομακρυνόταν με το αυτοκίνητο…)

  12. spiral architect 🇰🇵 said

    Καλημέρα.

    Επειδή προσπαθώ να είμαι καλοπροαίρετος, αλλά καταπώς έγραψε στην κατακλείδα ο Νικοκύρης «πρέπει να μάθουμε να δυσπιστούμε στα συναρπαστικά παραμύθια», θα’ λεγα ότι, όταν ο x-Χωμενίδης αναρτά δημόσια τέτοια μικροφιλολογικά καλό είναι σε καναδυό σημεία του κειμένου του να γράφει «με επιφύλαξη», «δεν το πολυέψαξα», «περιμένω τις απόψεις σας» κλπ.

    Σκόπιμο λοιπόν είναι, να απαντηθεί η ανάρτησή του με την παρούσα τεκμηριωμένη ανάρτηση στον τοίχο του.

  13. LandS said

    Πρώτα-πρώτα ο Λευτέρης Παπαδόπουλος ζει. Είναι εξαιρετικά κοινωνικός τύπος, τον ξέρει όλος ο κόσμος και ο ίδιος ξέρει σχεδόν όλο το κόσμο (που λέει ο λόγος).
    Θα μπορούσε να τον είχε ρωτήσει.

    Μετά, η μεγάλη λύπη ενός ανθρώπου, στην ελληνική και όχι μόνο ποίηση, λειώνει πέτρες, ραγίζει πέτρες, τις κάνει να δακρύζουν και είναι πολύ φυσικό και να μιλούν και να σκουπίζουν δάκρυα όταν έχουν ανθρώπινη μορφή. Δεν λέω ότι η παρηγοριά ενός ερωτικά απογοητευμένου άντρα δεν μπορεί να βρεθεί στην αγκαλιά ή έστω στην απλή παρέα μιας ιερόδουλης, αλλά δεν είναι πιο συγκινητική από τη κουβέντα με ένα άγαλμα.

    Πιο μετά 🙂 «στη μικρή τη πλατεΐτσα που σε γνώρισα». Νταξ κοντά στην οδό Φυλής γίνονται αυτά, αλλά η κοπέλα που πλήγωσε τον νεαρό τόσο πολύ με το φέρσιμο της και τα άλλα τα ασυγχώρητα τα λάθη τα μεγάλα της μου φαίνεται πολύ τραβηγμένο να τη γνώρισε ο νεαρός κάπου που κάνουν πιάτσα ή συχνάζουν τα, κατά Χωμενίδη «αγάλματα». Εκτός και αν… αλλά τότε θα είχαμε αλλιώτικα συναισθήματα, και όχι και τόσο ασυγχώρητα λάθη.

  14. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα.

    Νομίζω πὼς ἡ ἔκφραση «τῆς Πόπης» προῆλθε ἀπὸ τὴν ἔκφραση «τῆς πουτάνας», μὲ ἐνδιάμεσο τὴν πιὸ εὐπρεπισμένη ἔκφραση «τῆς πόρνης».
    Οἱ δυὸ ἐκφράσεις (τῆς πόρνης-τῆς Πόπης) εἶναι κοντὰ ἠχητικά.

    Δὲν λέω τίποτα γιὰ τὸ «ἄγαλμα»· ἔχω ξενερώσει πολλὲς φορές, ὅταν ξεφύτρωνε ἀνάμεσα στὰ ρεμπέτικα, σὲ παρέες ποὺ παίζαμε καὶ τραγουδούσαμε. 🙂

  15. Πάνος με πεζά said

    Δεν είναι πάντως ασυνήθιστο, κάποιος παραλογισμός στους στίχους, να τεκμηριώνεται από το στιχουργό : Όταν ρώτησαν το Γκάτσο πώς γίνεται να γράφει «πάει χάθηκε το τρένο, χάθηκες κι εσύ, σε γαλανό νησί», είχε απαντήσει «Μα εγώ, στην Πλατεία Βικτωρίας την άφησα, να πάει στον Πειραιά, στο λιμάνι» !!!

  16. spiral architect 🇰🇵 said

    @5: Το καντίλι το κοκκινίζει ο κορέκτορας και μάλλον έχει δίκιο.

  17. Δεν διαβάζω Χωμενίδη, ούτε καν τον ξέρω. Ακούγοντας επί χρόνια το πράγματι εξαίρετο τραγούδι «το άγαλμα», όπως και πολλά άλλα που τραγούδησε ο Πουλόπουλος, μια εικόνα ερχόταν στο μυαλό μου: Η αγαπητικιά «πρόδωσε» τον αγαπητικό. Και τότε αυτός πήγε στην πλατεία με το άγαλμα, όπου συνήθιζαν να δίνουν ραντεβού και αναπολούσε τις περασμένες ευτυχισμένες στιγμές… Σημειώνοντας ότι στα ωραία εκείνα χρόνια λίγοι είχαν τη δυνατότητα να δίνουν ραντεβού σε στεγασμένο χώρο (έστω και σε «καμαρούλα μια σταλιά»), βγάζω το τελικό συμπέρασμά μου: Χωμενίδης=0 (χωρίς …άγαν).

  18. Πάνος με πεζά said

    @ 14 : Εμείς όταν παίζαμε το «Άγαλμα» κάναμε την εξής πλάκα, το τραγούδαγαν δύο, με «ραμονικές» ερωταποκρίσες :
    – Με το άγαλμα ως το δρόμο, προχωρείς;
    – Αμέ ! Μου εσκούπισε τα μάτια !
    – Και χωρίς;
    – Αμέ !

  19. Πάνος με πεζά said

    Να σημειώσουμε με την ευκαιρία, ότι ο τύπος «πλατεϊτσα», που σαν παιδί τον άκουγα αρκετά, πλέον χάνεται – ίσως θα μείνει μόνο στο τραγούδι. Ο κόσμος το πολύ να πει πιο απλά «πλατειάκι» ή ακόμα πιο απλοποιητικά «παρκάκι»..

  20. Le Coeur Gothique said

    Καλημέρα σας.

    «Λοιπόν, ο Χρ. Χωμενίδης προβάλλει τον εντυπωσιακό ισχυρισμό ότι λάθος ακούγαμε τόσα χρόνια το κοσμαγάπητο αυτό τραγούδι, ότι θα ήταν παράφρων ο Λευτέρης Παπαδόπουλος αν έβαζε το άγαλμα να σκουπίζει τα μάτια του άτυχου ερωτευμένου, ότι στην καθομιλουμένη της εποχής έλεγαν «αγάλματα» τις κοπέλες που έκαναν πεζοδρόμιο και ότι μια τέτοια κοπέλα παρηγόρησε τον νεαρό. Η ανάρτηση είχε αρκετή απήχηση, αφού αναδημοσιεύτηκε 29 φορές.»

    Αμά(λ)γα(λ)μα ανοησίας…

    Με το σκεπτικό του κυρίου Χωμενίδη τα μισά τουλάχιστον ελληνικά τραγούδια έχουν γραφτεί από παράφρονες.

  21. LandS said

    18 Πολύ ωραίο!

  22. spiridione said

    Το γλυπτό φιλοτεχνήθηκε στο Βερολίνο το 1906 από τον Γερμανό γλύπτη Γιοχάνες Πφουλ (Johannes Pfuhl, 1846 – 1914) και είναι κατασκευασμένο στις αρχές το 20ού αιώνα, το 1908, από γαλβανισμένο μπρούντζο σε εργοστάσιο της Γερμανίας. Η όλη γλυπτική κατασκευή στηρίζεται σε μαρμάρινη βάση οκταγωνικού σχήματος, όπου υπάρχει η εγχάρακτη επιγραφή ΘΗΣΕΥΣ ΣΩΖΩΝ ΤΗΝ ΙΠΠΟΔΑΜΕΙΑΝ. ΕΡΓΟΝ Ι. ΠΦΟΥΛ.
    Το γλυπτό Θησεύς σώζων την Ιπποδάμειαν ήταν στα μέσα του 1960 η πηγή έμπνευσης για τους στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου στο τραγούδι «Το Άγαλμα» που γνώρισε μεγάλη επιτυχία με ερμηνευτή τον Γιάννη Πουλόπουλο.
    Το γλυπτό είναι διάτρητο από σφαίρες, πιθανώς από την εποχή του Εμφυλίου.
    → Το χάλκινο αυτό γλυπτό δωρήθηκε στο Δήμο Αθηναίων το 1927 και τοποθετήθηκε αρχικά στην Πλατεία Συντάγματος της Αθήνας, απ’ όπου μεταφέρθηκε την Τετάρτη 29 Σεπτεμβρίου 1937 [1] στη σημερινή θέση του στην Πλατεία Βικτωρίας.

    http://urbanlife.gr/urban-city/thisefs-sozon-tin-ippodamian-stin-platia-viktorias/

  23. LandS said

    Τέλος πάντων
    The old man is an old man, the boat is a boat, the fish is a fish, the sea is just the sea, and the rest is bullshit.
    Έρνεστ Χέμινγουεϊ.

  24. Katerina said

    Δεν ξέρω κανέναν που να θεώρησε «παραφροσύνη» το άγαλμα στο συγκεκριμένο τραγούδι. Η μόνη παραφροσύνη που ξέρουμε όλοι είναι εκείνη που γεννά «το γαρ πολύ του έρωτος».
    Και μιας και κάνετε λόγο για τις επιφυλάξεις που μπορεί να διατυπώσει κανείς για μια θεωρία/υπόθεση, θα ήθελα να διατυπώσω τις επιφυλάξεις μου για το πότε εμφανίζεται η φράση «δεν μου κοβότανε το χέρι», από όπου και το «κοψοχέρης» που σας απασχόλησε σε προηγούμενο κείμενό σας -χωρίς όμως να είμαι σε θέση να την τεκμηριώσω. Η φράση αυτή συνήθως συνοδεύεται από μία κίνηση που «κόβει» το χέρι από τον αγκώνα (ή αγκόνα;) γεγονός που με κάνει να υποθέτω ότι η φράση είναι γέννημα των εκλογών με σφαιρίδιο κατά τις οποίες το χέρι έμπαινε μέσα στην κάλπη μέχρι τον αγκώνα και υποδήλωνε την εκ την υστέρων απογοήτευση από τη λεευκή ψήφο που δόθηκε σε συγκεκριμένο υποψήφιο -και όχι κόμμα. Στην υποθέση αυτή συνηγορεί η επιβίωση μιας άλλης φράσης των εκλογών με σφαιρίδιο το «μαύρο δαγκωτό».

  25. Οι Άγγλοι έχουν τον Τιτανικό και την Κέιτ Γουίνσλετ. Εμείς έχουμε την Πόπη και την Ζωή Λάσκαρη. Αυτοί έχουν το Η καρδιά μου θα προχωρήσει και εμείς έχουμε το Άγαλμα. 50 – 50 με τάση υπέρ ημών το βλέπω.

  26. sarant said

    14 E, αυτο λέω κι εγώ

    16 Διορθώθηκε, λέμε

    19 Και άλλες λέξεις του Λευτέρη Παπαδόπουλου από τον ίδιο δίσκο δεν πολυλέγονται πια. Αυτό σκεφτόμουν χτες που το άκουγα.

    24 Ωστόσο, δεν βρήκα ούτε μια φορά τη λέξη «κοψοχέρης» (με σημασία μετανιωμένου ψηφοφόρου) πριν από το 1950. Αν υπήρχε από την εποχή του σφαιριδίου, δεν θα έπρεπε να έχει καταγραφεί κάπου; Πχ στον Σουρή ή σε επιθεωρήσεις; Το ότι έχει από τότε επιβιώσει η έκφρ. δαγκωτό (όπως και το μονοκούκι) δεν σημαινει ότι κάθε εκλογική έκφραση ανάγεται στην εποχή εκείνη.

  27. spiridione said

    Οπως έχει σημειώσει και ο ίδιος παλαιότερα μιλώντας στο «Βήμα της Κυριακής», «μπορεί να έχω γράψει εκατοντάδες τραγούδια αλλά στην ουσία έχω γράψει ένα μόνο τραγούδι. Αυτό για τη γειτονιά μου. Για την πλατεία Κυριακού όπου έμενα, για τους φίλους μου, για τα παιδικά και εφηβικά μου χρόνια, για τους έρωτες και τις αγωνίες των ανθρώπων της. Στην πορεία μπορεί να «ξέφυγαν» και κάποια, αλλά τα περισσότερα είναι για τη γειτονιά μου. Για τις οδούς Φυλής, Αριστοτέλους, Αχαρνών, για το κουτούκι Φωκαίας και Αχαρνών, για το άγαλμα της πλατείας Κυριακού».
    https://www.tovima.gr/2018/06/08/culture/leyteris-papadopoylos-i-alitheia-den-kostizei/

    Δεν ξέρω αν υπήρχε και άλλο άγαλμα εκτός απ’ τον Θησέα στην πλ. Κυριακού.

  28. Πάνος με πεζά said

    Άκου παραφροσύνη… Εδώ με τη σκιά, κι έχουν γραφτεί δύο βαρβάτα τραγούδια, του Τσιτσάνη/Βίρβου και του Μυτιληναίου…

    Πάντως έχει πλάκα να «ψάχνεις» λίγο τους στιχουργούς. Ας πούμε, ο Λάκης Τεάζης έγραψε στο Δημήτρη Μητροπάνο το 1983 το «Σ’ αγαπώ σαν αμαρτία», κι επειδή αποδείχτηκε πιασάρικος στίχος, έκανε και το sequel το 1985, με τον ίδιο τραγουδιστή, «Είσαι ωραία σαν αμαρτία» !

  29. spiridione said

    Ο Θησέας έχει δώσει έμπνευση και σε άλλους συγγραφείς:
    Μένης Κουμανταρέας, Ο Θησέας σώζων την Ιπποδάμειαν
    http://www.greek-language.gr/digitalResources/literature/education/urban/item.html?iid=3579

    Γιάννης Δούκας, Και φέτος Κένταυροι
    http://www.greek-language.gr/digitalResources/literature/education/urban/item.html?iid=3580

  30. ATM said

    Πάντως, η σύνδεση της Ομηρικής Διαλέκτου με τα Αγγλικά ίσως έχει αφετηρία το χρονικό του Γοδεφρείδου του Μόνμαουθ, σύμφωνα με το οποίο οι Τρώες, υπό τον Αινεία, αποίκησαν την Βρετανία έπειτα απ’ την καταστροφή της Τροίας.
    (Βλ: https://en.wikipedia.org/wiki/Historia_Regum_Britanniae).

    Δεν ξέρω αν έχει αναφερθεί και σε παλιότερο άρθρο του ιστολογίου.

  31. Γιάννης Ιατρού said

    13 (τέλος) Lands
    <i:…μου φαίνεται πολύ τραβηγμένο να τη γνώρισε ο νεαρός κάπου που κάνουν πιάτσα ή συχνάζουν τα, κατά Χωμενίδη «αγάλματα»…
    Χμμμ, γύρω από αυτόν τον δρόμο ή και επ΄αυτού εγώ θυμάμαι το ’60, ακόμα και πιο μετά, τριγύρω, π.χ. κάτω από την πλατεία Αμερικής, να μένουν αστικές οικογένειες (π.χ. εκεί κοντά, ένα δρόμο πιο πάνω, ήταν από το ’59 το πατρικό της γυναίκας μου). Συγκεκριμένα, το ’61 είχε γίνει το πρώτο πάρτι επ΄ευκαιρία γενεθλίων συμμαθητή εκεί, επί της οδού Φιλής (κι έγινε της Πόπης 🙂 ).

  32. sarant said

    29 Δεν την ήξερα αυτή την ενότητα!

  33. loukretia50 said

    Kαι ο μύθος του Πυγμαλίωνα

  34. Πάνος με πεζά said

    Και το πρώτο ποίημα (ή τουλάχιστον η αρχή του) που μας έρχεται στο νου, σχετικό με αγάλματα.
    https://www.sansimera.gr/anthology/470

  35. Avonidas said

    #31. Χμμμ, γύρω από αυτόν τον δρόμο ή και επ΄αυτού εγώ θυμάμαι το ’60, ακόμα και πιο μετά, τριγύρω, π.χ. κάτω από την πλατεία Αμερικής, να μένουν αστικές οικογένειες

    Γιατί όχι; Άλλωστε, κι η Μαρία το τσέρκι στην οδό Φυλής το κύλαγε 😉

    (Τώρα, δεν ξέρω, μπορεί να μας πει ο Χωμενίδης ότι κι αυτό είναι συνθηματικό, κι η Μαρία κύλαγε τίποτ’ άλλο, να πούμε)

  36. Είναι πιθανόν ο κ Χωμενίδης να πέρασε από την ποιηματοποίηση καινα του άρεσε η ιδέα
    (πάντοτε μετά την μεγάλη εισαγωγή)

  37. Πάνος με πεζά said

    Αλλά στην ίδια την πλατεία Αμερικής έμεναν άγαμοι (ίσως και θύτες !).

  38. LandS said

    31 Γνωρίζω (εκ πείρας; σας αφήνω να σπεκουλάρετε) ότι η οδός Φυλής είχε και «σπίτια» στα τέλη της δεκαετίας του 60. Δεν ξέρω όμως αν το βράδυ έκαναν πεζοδρόμιο όπως έκαναν στη Συγγρού ή στη Ποσειδώνος κοντά στο Αεροδρόμιο.
    Αυτό που λέω είναι ότι αν υπήρχε τέτοια περίπτωση στη Πλατεία Βικτωρίας, ένα ζευγαράκι με το αίσθημα που βγαίνει από το τραγούδι δεν θα είχε πρωτοσυναντηθεί εκεί!

  39. Avonidas said

    #11. εντάξει, το τί λιμανίσια άκουσε καθώς απομακρυνόταν με το αυτοκίνητο…

    Ε, άντε κι εσύ στη μαμάκα σου!

    http://www.efsyn.gr/sites/efsyn.gr/files/styles/teaser_big/public/field/image/elliniki_tainia.jpg?itok=g1ov69L-

    😉

  40. Μια άλλη εκδοχή για το άγαλμα μπορεί να ήταν κάποιες πόρνες της οδού Φυλής, συνήθως χοντρές και άσχημες που παρέμεναν εντελώς ακίνητες κατά την διάρκεια της πράξης και ήταν το ζητούμενο για νεκρόφιλους φοιτητές της ιατρικής (αυτό μετά γνώσεως) και πιθανόν άλλων ευπαθών κοινωνικών ομάδων

  41. Μπετατζής said

    1) Εμβληματική ιστορία με άγαλμα είναι για μένα εκείνη του Οσκαρ Ουάλντ, με το άγαλμα και το χελιδόνι. Δεν την είδα στο κείμενο για αυτό είπα να τη θυμίσω. Μαύρο κλάμα έριχνα μικρός με την ιστορία αυτή. 2) Δεν νομίζω να έχει γράψει ή πει ποτέ κάτι άξιο λόγου ο συγκεκριμένος, συμπεριλαμβανομένων των βιβλίων του, μπορεί βέβαια να κάνω λάθος ή να είναι θέμα γούστου. 3) Η σημερινή ανάρτηση είναι κάτι σαν «στην μία πίτσα άλλη μία δώρο» 🙂 4) Πάντως η λέξη άγαλμα, μπορεί να ακουστεί όχι για τροτέζα, αλλά για κάποια ωραία γυναίκα, λαμπάδα, τσολιάς τέτοια πραγματάκια που λέγαμε πριν γίνουμε πολιτικλυ κορέκτ (ή απλά πριν γεράσουμε).

  42. Avonidas said

    #40. Πάντως, στη διάλεκτο των μπουρδέλων, τις πουτάνες που το κάνουν χωρίς (προσποιητή) όρεξη τις λένε «έπιπλα».

    (Το slang.gr το λέει, τι να ξέρω εγώ; 😉 )

  43. Avonidas said

    #42. Και «κομοδίνο» επίσης

  44. LandS said

    41 το 4) Μα και η Ιταλική έκφραση «Ωραίος/α σαν Έλληνας/ίδα» σε [ελληνικά] αγάλματα πρέπει να αναφέρεται. Υπάρχει πολύ πριν γεννηθώ εγώ, ας πούμε 🙂 🙂 🙂

  45. dryhammer said

    41. (4) Μ’ αυτή τη σημασία ήξερα κι εγώ το άγαλμα και σπανιότερα για κάποιον που «πάγωσε» από το φόβο του και δεν αντέδρασε

  46. Alexis said

    Αστειότητες γράφει ο Χωμενίδης.
    Διαψεύδεται πανηγυρικά από τον ίδιο τον δημιουργό του τραγουδιού.

  47. Πάνος με πεζά said

    Ένα ήταν το άγαλμα…

  48. dryhammer said

    45 συνέχεια …και για τερματοφύλακα επίσης

  49. dryhammer said

    47. ά μπράβο! (ο και επίμονος κηπουρός)

  50. Alexis said

    Όλη η ατμόσφαιρα των στίχων παραπέμπει ξεκάθαρα σε πλατεία με άγαλμα.
    Εννοώ κανονικό, όχι ζωντανό… 🙂

  51. Μπετατζής said

    47. Αυτό τον έχω ακούσει σαν κηπουρό (δεν ξέρω γιατί και δεν καίγομαι και να μάθω). 🙂

  52. Νέο Kid said

    Ο ευτυχισμένος Πριγκηπας; τρέλα κι αυτό; το πιο ωραίο και συγκινητικό και με νόημα βαθύ να πούμε «παιδικό» παραμύθι .

  53. νεσσίμ said

    Ο Ελύτης έχει γράψει μια ανάλογη εικόνα:

    «…..- Βλέπω τη μικρή Μυρτώ, την πόρνη από τη Σίκινο, στημένη πέτρινο άγαλμα στην πλατεία της Αγοράς
    με τις Κρήνες και τα ορθά Λεοντάρια….»

    ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ
    ΤΑ ΠΑΘΗ
    ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΕΚΤΟ
    ΠΡΟΦΗΤΙΚΟΝ

  54. loukretia50 said

    41. Πάλι συμφωνούμε με το Μπετατζή!

  55. Avonidas said

    Επίσης, ο στίχος λέει Κάποιο άγαλμα που μ’ είδε με θυμήθηκε. Αν ίσχυε η θεωρία του Χωμενίδη, αυτό δημιουργεί επιπλέον ερωτήματα… 🙂

  56. Νέο Kid said

    Ώπα! Μέχρι να ποστάρω το 52… το είπε ο Κούνγκριμαν στο 41.
    Πολύ κλάμα αυτή η ιστορία , όντως. Και κοιτά που δεν ήξερα ότι ήταν του Γουάιλντ!

  57. loukretia50 said

    56. και με το Νεο Κιντ! (σχ.9)!

  58. Νέο Kid said

    Ο Χωμενίδης ποιος είναι ρε παιδιά; ( ελπίζω να μην με ντροπιάζει πολύ η ερώτηση… από νεοελληνική λογοτεχνία , έχω μείνει λίγο πίσω φοβάμαι…)

  59. nikiplos said

    @17, Georgios Bartzoudis πολύ εύστοχο το σχόλιο, όσον αφορά «τα άστεγα». Θυμάμαι, καβαλάγαμε τα παπάκια και πηγαίναμε σε άγνωστες γειτονιές να «γνωριστούμε» με τα κορίτσια… Δλδ να πέσουν τίποτε φιλιά σε παγκάκια μην τρελαθούμε… Προτιμούσαμε τις πλατείες γιατί ήταν απρόσωπες… Σε δρόμους η στενάκια όλο και καμιά θειά θα πεταγόταν από κάνα μπαλκόνι να μας κράξει… «θα σας τραβήξουμε ταινία νεαρέ?» (δεν απευθύνονταν ποτέ στην κοπέλα εκείνες οι θειές της εποχής… από τότενες οι ενοχές στον άνδρα μόνο)… Αποφεύγαμε τις κεντρικές πλατείες γιατί εκεί καραδοκούσαν τα κακά συναπαντήματα… Επομένως το «μικρή πλατεΐτσα που σε γνώρισα» για μένα τουλάχιστον στα εφηβικά μου και πρώτα νεανικά μου χρόνια είναι πολύ βιωματικό…

    Για τον ΧΧ δεν θα εκφραστώ… υπάρχουν τα βιβλία του για όποιον ενδιαφέρεται… Κλασσικός 90ς, δήθεν απελευθερωμένη γραφή κλπ…

  60. Eli Ven said

    Ο ξερολισμός του είναι που ενοχλεί στον Χωμενίδη και το στιλάκι του. Άμα έλεγε ότι είναι μια ερμηνεία δική του ή μια ερμηνεία που του είπε κάποιος, μέχρι και γοητευτική θα μπορούσε να θεωρηθεί.

  61. LandS said

    Για να γκρινιάξω και λίγο «Ο Θησέας σώζει την Ιπποδάμεια» δεν είναι ακριβώς άγαλμα. Είναι σύμπλεγμα και σαν σύμπλεγμα δεν μπορεί να κάνει τα πράγματα που κάνει το άγαλμα στο τραγούδι. Εκτός και αν κατέβηκε μόνο ο Θησέας. Γιατί αν κατέβαινε η Ιπποδάμεια ή και η άλλη γυναικεία φιγούρα (αλήθεια εσείς που ξέρετε Μυθολογία ποια είναι; ) θα πέσουμε σε …Χωμενιδικές ερμηνείες (μη πω φαντασιώσεις) .
    Το άλογο ρε δεν παίζει με τίποτα.

  62. Πάνος με πεζά said

    @ 51 : Ο Νικοπολίδης διορίστηκε στο δημόσιο (Δήμο Κηφισιάς) ως κηπουρός, μετά τη λήξη της καριέρας του. Τώρα, δεν ξέρω μόνιμος ή εποχιακός…

  63. Triant said

    37: Η πλατεία Αμερικής (είχε μετονομαστεί πριν την γνωρίσω) και η Φωκίωνος ήταν καλές περιοχές. Η πλατεία Βικτωρίας είναι πιό μακρυά και ήταν καλή πιό παλιά. Όσο πάει κανεί πίσω οι καλές αστικές περιοχές ήταν οι πιό κεντρικές. Το πατρικό της μητέρας μου ήταν στην οδό Κρήτης κοντά στον Άγιο Παύλο που στις αρχές του προηγούμενου αιώνα ήταν μεσοαστική περιοχή.

  64. LandS said

    55 Με λυπήθηκε ακούω. Κάνω λάθος;

  65. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ιστορίες με αγάλματα λοιπόν σήμερα. Ωραία!
    Χωμενίδειες απιθανότητες λέω και μάλλον κι ο Λ.Π. είπε το ίδιο;
    Εγώ πήγα στην περίπτωση του κυνικού Διογένη που στεκόταν ώρα και ζητιάνευε από τα αγάλματα των θεών, για να εκπαιδεύει τον εαυτό του στην άρνηση.

  66. Avonidas said

    #64. Είμαι σίγουρος ότι ακούω «με θυμήθηκε», αλλά μπορεί να υπάρχουν διαφορετικές εκτελέσεις.

  67. Πάνος με πεζά said

    Κοίτα τώρα να δεις : ο σωστός στίχος είναι «με το άγαλμα ως το δρόμο προχωρήσαμε» – θα μπορούσε κάλλιστα να είναι «…στο δρόμο προχωρήσαμε», άλλωστε πολλοί το έχουμε τραγουδήσει κι έτσι.
    Αλλά το «ως το δρόμο» υπονοεί τελικά από το βάθρο μέχρι έξω, ότι η πλατεία είναι μεγάλη, και όχι πλατεϊτσα !

  68. loukretia50 said

    Aυτό το άγαλμα μάλλον δε θα ενέπνεε ούτε το άσμα ούτε εξομολογήσεις…

  69. nikiplos said

    58@ κίντιε, τα βιβλία του κυκλοφόρησαν κυρίως στα 90ς με τη μόδα της δήθεν απελευθερωμένης γραφής που εκπεφραζόταν από τη μία πλευρά από γραφίδες όπως ο Στάθης Τσαγκαρουσιάνος και από την άλλη (την πιο πλέμπα να πούμε) τον Πέτρο Κωστόπουλο και το ΚΛΙΚ του… Όσοι υπηρέτησαν στα 90ς όλο και κάποιο βιβλίο του θα έπιασαν στα χέρια τους…

    Εμένα μου έχουν μείνει ένα με τη νήσο Αυγό που είχε γράψει, ευφάνταστο καλό, αλλά λίγο υπερβολικά κλισεδιάρικο… Ας πούμε έγραφε «της είχα απαγορέψει να φορέσει βρακάκι», αναφερόμενος ως πρωταγωνιστής στο βιβλίο. Όμως αυτή η σκηνή «που είχε απαγορεύσει ρητά στην γκόμενα να φορέσει βρακί» αναφερόταν στο γεγονός ότι αυτή τον συνόδευε στην στρατιωτική του κατάταξη… Δλδ αυτός θα πήγαινε να καταταγεί συνοδευόμενος από γκόμενα με μίνι και κάμπριο αυτοκίνητο στο ΚΕΝ… (Για να έκανες κάτι τέτοιο ή έπρεπε να ήσουν ανηψιός του Σημίτη ή του Λαλιώτη και να το έγραφαν και οι πέτρες ή που θα έκλαιγες με μαύρο δάκρυ το πρώτο βράδυ της θητείας σου και τα επόμενα, όταν από την …κάμπριο γκόμενα με το κάμπριο θα ξάπλωνες στα στρωματέξ, αφού πρώτα σε είχαν παραλάβει τα βλαχούρια)…

    Στο ίδιο βιβλίο περιγράφει να του λέει αυτός που έμενε στο από πάνω κρεβάτι: «το βλέπεις αυτό το στρώμα? το γαμάω κάθε βράδυ!»

    Δεν λέω, ενδιαφέρουσα γραφή, που όμως δεν κράτησε, αν εξαιρέσουμε μεταξύ άλλων και τους Στάθη Τσαγκαρουσιάνο και Πέτρο Τατσόπουλο, που εννόησαν εγκαίρως τι ήταν όλη αυτή η φούσκα και ξέκοψαν …

  70. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Living Statue

  71. Πάνος με πεζά said

    Και φυσικά εκείνο που δεν είπαμε, είναι ότι οι στίχοι όλου του δίσκου ήταν…κωλόχαρτα πεταμένα στο συρτάρι του Λευτέρη, και ο Πλέσσας κατά ομολογία του, σχεδόν εκλιπαρώντας τα πήρε να τα μελοποιήσει, για να μην πεταχτούν…

  72. LandS said

    67 Μα αν ήταν τόσο μικρή η πλατεΐτσα δεν θα είχε χώρο παρά μόνο για το άγαλμα. Το «ως το δρόμο» πάντα το εκλάμβανα μέχρι εκεί που του επιτρεπόταν να πάει. Το άγαλμα είναι της πλατείας. Ανήκει στην πλατεία και δεν μπορεί να βγει από αυτήν.

  73. Babis said

    Και όμως, κινούνται! Κική Δημουλά, Βρετανικό μουσείο

    (Ελγίνου μάρμαρα)

    Στην ψυχρή του Μουσείου αίθουσα

    την κλεμμένη, ωραία, κοιτώ

    μοναχή Καρυάτιδα.

    Το σκοτεινό γλυκύ της βλέμμα

    επίμονα εστραμμένο έχει

    στο σφριγηλό του Διονύσου σώμα

    (σε στάση ηδυπαθείας σμιλευμένο)

    που δυο βήματα μόνον απέχει.

    Το βλέμμα το δικό του έχει πέσει

    στη δυνατή της κόρης μέση.

    Πολυετές ειδύλλιον υποπτεύομαι|

    τους δυο αυτούς να ‘χει ενώσει.

    Κι έτσι, όταν το βράδυ η αίθουσα αδειάζει

    απ’ τους πολλούς, τους θορυβώδεις επισκέπτες,

    τον Διόνυσο φαντάζομαι

    προσεκτικά απ’ τη θέση του να εγείρεται

    των διπλανών γλυπτών και αγαλμάτων

    την υποψία μην κινήσει,

    κι όλος παλμό να σύρεται

    τη συστολή της Καρυάτιδας

    με οίνον και με χάδια να λυγίσει.

    Δεν αποκλείεται όμως έξω να ‘χω πέσει.

    Μιαν άλλη σχέση ίσως να τους δένει

    πιο δυνατή, πιο πονεμένη:

    Τις χειμωνιάτικες βραδιές

    και τις εξαίσιες του Αυγούστου νύχτες

    τους βλέπω,

    απ’ τα ψηλά να κατεβαίνουν βάθρα τους,

    της μέρας αποβάλλοντας το τυπικό τους ύφος,

    με νοσταλγίας στεναγμούς και δάκρυα

    τους Παρθενώνες και τα Ερεχθεία που στερήθηκαν

    στη μνήμη τους με πάθος ν’ ανεγείρουν.

    [Κική Δημουλά , Ποιήματα, Ίκαρος, Αθήνα 2005 , σ. 36-37]

  74. Νέο Kid said

    69. Οκ, Νικιπλε . Θενκς φορ δε μπριφ μπρίφιν! 😊

  75. LandS said

    66 Το http://www.stixoi κλπ σε δικαιώνει.

  76. mitsos said

    Καλημέρα σας
    Υπάρχει και ο μύθος για τον Πυγμαλίωνα:

    http://www.mixanitouxronou.com.cy/categories/politismos/o-paraforos-erotas-tou-glipti-gia-to-ginekio-agalma-pou-eftiaxe-o-mithos-tou-pigmaliona-pou-iketefse-tin-afroditi-na-to-zontanepsi-apo-tin-erotiki-enosi-gennithike-o-pafos-pou-edose-to-onoma-tou-sti/

  77. Eli Ven said

    Μια και λέμε για αγάλματα τέλος, δυο τρία ποιηματάκια μου ήρθαν στο νου, το ένα καβαφικό (http://www.kavafis.gr/poems/content.asp?id=87&cat=1) το άλλο δημουλικό (http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-C132/638/4102,18799/index_1_18.html) και το τρίτο παυλοπούλειο (http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-C131/595/3928,17249/). Της Δημουλά νομίζω αναφέρεται σε ένα συγκεκριμένο άγαλμα της Βόρειας Ηπείρου το όποιο βρίσκεται στην περιοχή του Πολυτεχνείου αν δεν απατώμαι.

  78. nikiplos said

    Η Γαλάτεια δεν ήταν άγαλμα που ζωντάνεψε τελικά?

  79. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    78
    Kι o Αδάμ ! 🙂

  80. NIKOS NIKOS said

    ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ ΜΕ ΤΑ ΑΓΑΛΜΑΤΑ ΣΑΣ! ΘΑ ΣΑΣ ΠΑΡΕΙ Ο ΔΙΑΟΛΟΣ!

  81. Avonidas said

    #68. Έχει εμπνεύσει πάντως μια ωραιότατη παμπ στην Αγ. Πετρούπολη 😀

  82. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  83. Avonidas said

    #82. Goodbye, Lenin :-/

  84. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Κάποιο άγαλμα που είδα το λυπήθηκα

  85. Corto said

    Χαίρετε!

    «…εξαντλητικά πλήρες, Λεξικό της Λαϊκής και της Περιθωριακής Γλώσσας, του Γιώργου Κάτου…»

    Πολύ πλούσιο το λεξικό του Κάτου, αλλά εξαντλητικά πλήρες δεν θα το λέγαμε. Για παράδειγμα, αν δεν κάνω κάποιο λάθος στην αναζήτηση, δεν βρίσκω να έχει την λέξη τροτουάρ.

    Εδώ στο Ιστολόγιο η λέξη έχει καταγραφεί:

    τροτουάρ: «Αν βάλουνε τις Χάριτες στην Ομόνοια αγάλματα, θα ξεμαρμαρώσουνε και θα κατεβούνε να αρχίσουνε το τροτουάρ! Πώς;» (21/9/1933)

    https://sarantakos.wordpress.com/2018/02/04/tzoges/

  86. stelios mavromoustakis said

    Η ερμηνεία του Λευτέρη Παπαδόπουλου είναι η ιστορική, απολύτως σεβαστή, ερμηνεία του ίδιου του δημιουργού. Ασφαλώς ένα έργο τέχνης είναι ανοικτό σε ερμηνείες, πέραν αυτής του δημιουργού του και σε αντίθεση πολλές φορές μ΄εκείνη. Νομίζω ότι η ερμηνεία του Χωμενίδη, πέρα από το γεγονός ότι κι εγώ δεν έχω ακούσει ή διαβάσει να ονομάζονται οι κοπέλες του πεζοδρομίου αγάλματα, στερεί από το στίχο την ποιητικότητά του, την υπερβατικότητά του. Τον γειώνει στην πεζή λαϊκότροπη παρηγοριά του λαϊκού κοριτσιού προς τον ερωτευμένο νυχτοβάτη μας.

  87. loukretia50 said

  88. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    60 Ε, ναι

    62 Αν θυμάμαι καλά, δενδροκηπουρός είχε διοριστεί. Νομίζω πως αργότερα αναγκάστηκε να παραιτηθεί

    86 Δίκιο έχεις, αυτό είναι παράλειψη.

  89. spiral architect 🇰🇵 said

    @66, 75:

    Κάποιο άγαλμα που μ’ είδε με θυμήθηκε
    και τον πόνο μου να ακούσει δεν αρνήθηκε

  90. nikiplos said

    Δεν μπορώ να φανταστώ ως εικόνα καλντεριμιτζούδες να άφηναν το πόστο τους και να πήγαιναν να παρηγορήσουν έναν απογοητευμένο νυχτοπόρο εραστή… Ούτε και τέτοιον να πηγαίνει σε στέκια πεζοδρομαίου έρωτα για να παρηγορηθεί ή να πει τον πόνο του… να πάει για να εκτονωθεί, να ξεχαστεί, να ξελαμπικάρει το μυαλό του μάλιστα…

    Σε τέτοια μέρη (του πεζοδρομίου) ο έρως δεν έχει την θεοείδεια όψη που έχει ας πούμε στον Σαίξπηρ… Προσπερνάω δήθεν αδιάφορα το γεγονός ότι οι καλδεριμιζούδαι επιτηρούνται διαρκώς δια λόγους ασφαλείας και δεν θα αφήνοντο εις μιαν άνευρη συζήτηση άνευ κέρδους…

  91. Λεύκιππος said

    68 Μα τι λες Λου; Αυτό το άγαλμα κι αν ενέπνευσε πολλούς, ειδικά σ’ αυτό το ιστολόγιο. Που να ξέρεις εσύ την ατέλειωτη έμπνευση και όχι μόνο που δίνει ο προστάτης; Και πόσες εξομολογήσεις προκαλεί, με γυρτό και σκυμμένο το κεφάλι, μην τυχόν και μας ακούσεις ο διπλανός, ή για την ακρίβεια η διπλανή.

  92. loukretia50 said

    92. Όταν κάποτε είδα το αγαλματάκι με το σκανταλιάρικο ύφος, νόμιζα πως με κορόϊδευε!
    Βέβαια είναι πιθανό οι ποιητές και τα αγόρια που σχολιάζουν να έχουν μεγαλύτερη φαντασία.
    Αναρωτιέμαι τι θα έλεγαν στο «Στοχαστή» :
    «Ε, ρε ταλαίπωρε και συ…» μήπως?
    Η μικρή γοργόνα πάντως – στην ορίτζιναλ βερσιόν, ακόμα και σαν άγαλμα, αποκλείεται να εμπνέει σκληρά αγόρια.

  93. Alexis said

    #79: Κι ο Πινόκιο, μη σου πω! 🙂

  94. Alexis said

    #14: Εγώ Δημήτρη ξενερώνω μ’ αυτούς που προσπαθούν να το χορέψουν.
    Ζεϊμπέκικο, υποτίθεται…

    Μ’ αυτό και με το «Σταμάτησε του ρολογιού τους δείχτες» με τη Ρένα Κουμιώτη.
    Ίδιας εποχής και ύφους…

  95. loukretia50 said

    95.
    Κάποια τραγούδια τα συνδέουμε με συγκεκριμένες φάσεις της δικής μας ζωής.
    Toλμώ μια υπόθεση, ότι την εποχή εκείνη δεν ήξερες τι εστί χυλόπιτα!

  96. ΣΠ said

    9, 41, 52
    Κατά σύμπτωση είδα χθες (από το διαδίκτυο) την πολύ καλή ταινία The Happy Prince (2018), που αφορά τις τελευταίες μέρες του Όσκαρ Γουάιλντ. Γραμμένη και σκηνοθετημένη από τον Ρούπετ Έβερετ και με τον ίδιο εξαιρετικό στον ρόλο του Όσκαρ Γουάιλντ.

  97. ΣΠ said

    ο δίσκος «Ο δρόμος» του Μίμη Πλέσσα και του Λευτέρη Παπαδόπουλου, με βασικό ερμηνευτή τον Γιάννη Πουλόπουλο, που κυκλοφόρησε το 1969, έχει κάνει τις περισσότερες πωλήσεις από όλους τους ελληνικούς δίσκους μακράς διαρκείας

    Πράγματι. Βλέποντας όμως το top13 σε πιάνει μια απογοήτευση.
    http://www.tralala.gr/oi-megaluteres-polhseis-album-ton-teleutaion-50-xronon/

  98. atheofobos said

    Για όσους δεν ξέρουν τον Χωμενίδη παρά τα 10 επιτυχημένα μυθιστορήματα που έχει γράψει , τις συλλογές διηγημάτων ή τις μεταφράσεις που έχει κάνει.
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A7%CF%81%CE%AE%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%82_%CE%A7%CF%89%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82

  99. loukretia50 said

    97. Δεν την είχα πάρει είδηση και χαίρομαι που το έμαθα!

    Αυτή πάλι τι να λέει?
    The Accomplice – Auguste Maurice Cabuzel

  100. janetweiss said

    98: Χειρότερα τα περίμενα, αλλά αυτό που σίγουρα ΔΕΝ περίμενα είναι τα Παιδιά από την Πάτρα στο Τοπ 10… Το βασικό συμπέρασμα είναι το πόσο έχουν μειωθεί οι πωλήσεις των δίσκων από το 2000 και μετά.

  101. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αν δεν κάνω λάθος, το μεγαλύτερο μέρος της γοητείας της ποίησης (και η καλή στιχουργία είναι ποίηση) έγκειται στο ότι είναι ανοικτή σε παλλαπλές ερμηνείες. Ένας λογοτέχνης, όπως ο Χωμενίδης, οφείλει να το γνωρίζει αυτό και να μη μιλάει για παραφροσύνη ή όχι του δημιουργού. Επίσης, καμιά υποχρέωση δεν έχει ο δημιουργός να εξηγεί τι εννοεί στα έργα του. Αλλά ο Χωμενίδης, δυστυχώς, μάλλον θεωρεί τον εαυτό του γκουρού και μέγα δάσκαλο, με αποτέλεσμα να μαλλιάζει άσκοπα η γλώσσα του, αφού το πόπολο δεν νογάει.

  102. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    98τέλος,ΣΠ κι εγώ (στην κοσμάρα μου) νόμιζα ότι Ο Σταυρός του Νότου ήταν στη δεκάδα. Αλλά είνια μόνο το πιο ευοώλητο του Μικρούτσικου
    https://www.tanea.gr/2013/08/13/lifearts/enas-diskos-mia-istoria-1979-o-stayros-toy-notoy/

  103. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    103 διόρθωση >>ευπώλητο

    Κάποιο άγαλμα που είδα το λιμπίστηκα

  104. loukretia50 said

    Έρως και Ψυχή
    Ο έρωτας δίνει ζωή στην ψυχή – ή φτερά…είναι μύθος ή όχι?

  105. Πέπε said

    @6:
    > > Υπάρχει συναρπαστικότητα;

    Απ’ ό,τι φαίνετια, υπάρχει δυστυχώς συναρπαγή!

    ________________

    Φυσικά και δεν ‘ήταν παράφρων ο Παπαδόπουλος (ο Λευτέρης πάντα).
    Αν και τονίστηκε στο άρθρο και σε κάποια σχόλια, θα ήθελα να προσθέσω κάτι:
    Ναι, ο πόνος ενός ανθρώπου μπορεί, ποιητικά, να συγκινήσει και τα άψυχα, να ραΐσει τα βουνά κλπ.. Αλλά ειδικά με το άγαλμα υπάρχει κάτι παραπάνω. Το άγαλμα είναι ίδιο με άνθρωπο, και διαφέρει μόνο κατά το ότι δεν έχει αισθήματα. (Εντάξει, και δεν κινείται, δε μιλάει, δεν έχει χρώματα, είναι σκεπασμένο με κουτσουλιές, αλλά αυτά δε μας απασχολούν αυτή τη στιγμή.) Και επιπλέον είναι φτιαγμένο από μια ψυχρή ύλη, μέταλλο ή πέτρα. Επομένως, είναι ακόμη πιο αναίσθητο από οποιοδήποτε άλλο άψυχο αντικείμενο, αφού μοιάζει σαν κάτι που θα περιμέναμε να έχει ευαισθησίες.
    Στην ιστορία λοιπόν του τραγουδιού, ο πόνος και η μοναξιά του ήρωα καταφέρνουν να συγκινήσουν ακόμη και το πιο ψυχρό και αναίσθητο πράγμα του κόσμου, το άγαλμα, σε αντίθεση με τη σκληρή αγαπημένη που η καρδιά της ήταν πιο αναίσθητη κι από του αγάλματος.

  106. Χαρούλα said

    Ίσως ο Χωμενίδης να παρασύρθηκε ακούγωντας…

  107. cronopiusa said

    Ο Χαλεπάς δεν έχει κοσμήσει καμία πλατεία…

    «Αθηνά – βοσκοπούλα»

    Ρέα Γαλανάκη – Δύο γυναίκες, δύο θεές

  108. Μίτση said

    1) Εκτός από την Πόπη, είχα ακούσει και το «έγινε της καραμισταγγέλως» με την ίδια έννοια φυσικά. Τώρα τι ήταν αυτή η καραμι…κλπ. ιδέα δεν έχω. Και καλά το «καρά», καλά και το «Αγγέλω», αυτό το «μισ» στη μέση τι είναι; Και έτσι γράφεται αυτό το πράγμα;
    2) Υπάρχει ένα έξοχο παραμύθι για μικρά και μεγάλα παιδιά, το «Ένα λιοντάρι στο Παρίσι». Η ιστορία είναι για το λιοντάρι στην πλ. Ντανφέρ-Ροσρό. Ιταλίδα η συγγραφέας (Beatrice Alemagna), δική της και η εικονογράφηση. Είναι θαυμάσιο και πάρα πολύ συγκινητικό.

  109. loukretia50 said

    Kαι μια παλιά, καλή κωμωδία με το Ντέηβιντ Νίβεν

    The Statue (1971) https://youtu.be/F6KUwETGaMU

  110. sarant said

    98 Γιατί καλέ; Στα 10 πρώτα μια Βανδή κι έναν Νότη είδα, τα άλλα είναι μεν εμπορικά αλλ’ αξιοπρεπή τα βρίσκω.

    102 Ακριβώς έτσι Γιάννη.

    Παρεμπιπτόντως, ο Χωμενίδης έκανε προ ολίγου την εξής ανάρτηση:

    Το γεγονός ότι ο κύριος Νίκος Σαραντάκος γράφει ολόκληρο κατεβατό πασχίζοντας να αντικρούσει τον παιγνιώδη ισχυρισμό μου (ο οποίος είναι ουσιαστικά αδιάφορο εάν αληθεύει ή όχι) ότι ως «Άγαλμα» στο ομώνυμο τραγούδι των Λευτέρη Παπαδόπουλου-Μίμη Πλέσσα εννοείται μια κοπέλλα που εκδίδεται στο πεζοδρόμιο…

    Το γεγονός ότι ο κύριος Νίκος Σαραντάκος δεν χάνει ευκαιρία και να με διορθώσει τονίζοντάς μου με ύφος αυστηρότατου δημοδιδασκάλου ότι το «ερωτοκαμμένος» γράφεται με δύο νι…

    Αποδεικνύει ένα και μόνο: ότι ο κύριος Νίκος Σαραντάκος έχει πάρα πολύ μαλλί να ξάνει. Και τίποτα πρωτότυπο να φτιάξει με αυτό το μαλλί.

    Του αφιερώνω κάποιους άλλους στίχους του μεγάλου Κυπρίου ποιητή Κώστα Μόντη:

    Δεν είχες τίποτα να πεις, κύριε.
    Γιατί ηνώχλησες τις λέξεις,
    γιατί τις ηνώχλησες;

  111. Γιάννης Κουβάτσος said

    73:Και βέβαια κινούνται! Και ποιος ξέρει τι κάνουν τα βράδια μες στα μουσεία, όταν μένουν μόνα τους…

    Γιώργης Παυλόπουλος, «Το άγαλμα και ο τεχνίτης »

    «Σαν έκλεινε το μουσείο
    αργά τη νύχτα η Δηιδάμεια
    κατέβαινε από το αέτωμα.
    Κουρασμένη από τους τουρίστες
    έκανε το ζεστό λουτρό της και μετά
    ώρα πολλή μπροστά στον καθρέφτη
    χτένιζε τα χρυσά μαλλιά της.
    Η ομορφιά της ήταν για πάντα
    σταματημένη μες στο χρόνο.

    Τότε τον έβλεπε πάλι εκεί
    σε κάποια σκοτεινή γωνιά να την παραμονεύει.
    Ερχόταν πίσω της αθόρυβα
    της άρπαζε τη μέση και το στήθος
    και μαγκώνοντας τα λαγόνια της
    με το ένα του πόδι
    έμπηγε τη δυνατή του φτέρνα
    στο πλάι του εξαίσιου μηρού της.

    Καθόλου δεν την ξάφνιαζε
    κάθε φορά που της ριχνόταν.
    Άλλωστε το περίμενε, το είχε συνηθίσει πια.
    Αντιστεκόταν τάχα σπρώχνοντας
    με τον αγκώνα το φιλήδονο κεφάλι του
    και καθώς χανόταν όλη
    μες στην αρπάγη του κορμιού του
    τον ένιωθε να μεταμορφώνεται
    σιγά σιγά σε κένταυρο.

    Τώρα η αλογίσια οπλή του
    την πόναγε κάπου εκεί
    γλυκά στο κόκαλο
    και τον ονειρευότανε παραδομένη
    ανάμεσα στο φόβο της και τη λαγνεία του
    να τη λαξεύει ακόμη.»

  112. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    105 Λου, «Ερως και Ψυχή» είναι και το πανέμορφο πήλινο αγαλματάκι στο Εθνικό Μουσείο που σου φτιάχνει τη διάθεση αν και ο έρωτας κι εκεί έχει τα φτερά (για να φεύγει) 😦

    Κατ
    Χαχα, (ακούω στο ράδιο ) «πραγματευτής» λέει η Ντόρα όταν πρέπει να πει «πραματευτής», πάθανε κόμπλα οικογενειακή και λέει το γμ κι εκεί που δε χρειάζεται 🙂

  113. Πάνος με πεζά said

    Θα μπορούσε, φυσικά, να βρεθεί και πιο συμπάσχον ψυχοπονιάρικο άγαλμα !

  114. Χαρούλα said

    Και η άλλη άποψη για τα αγάλματα.
    Λουντέμης
    Αγαλματοποιία
    Μη γυμνώνετε τα είδωλα
    (τα είδωλα είναι γυμνά).
    Γυμνώστε καλύτερα τους θεούς
    ντύστε τους ανθρώπους!
    Περιθάλψτε τα όνειρα.
    – Τα καημένα τα όνειρα –
    που τριγυρνούν ξυπόλητα
    ζητιανεύοντας λίγη σάρκα.
    Χαμηλώστε τ΄ αγάλματα!
    Στην ανάγκη γκρεμίστε τα!
    Τα μεγάλα αγάλματα
    μικραίνουν τους ανθρώπους.
    Τα κρύα μάρμαρα
    παγώνουν τους ζεστούς ανθρώπους.
    Κι οι άψυχοι στρατηγοί
    σκοτώσανε τους ζωντανούς μας!
    Μην κάνετε λοιπόν αγάλματα
    ούτε και για παιχνίδια παιδικά.
    Γιατί κάποτε τα σπασμένα στρατιωτάκια
    (που σήμερα γεμίζουν τους σκουπιδότοπους)
    αύριο θα γεμίζουν τα νεκροταφεία.

  115. loukretia50 said

    114. Aυτόν ακριβώς εννοούσα όταν αναρωτιόμουν τι θα του έλεγε ο πονεμένος περαστικός! ( 93)

    Για ψυχοπονιάρικο άγαλμα δεν έχω υπόψη.
    Ζωηρό μήπως? https://youtu.be/-BE6GyHcASE

  116. loukretia50 said

    Στο μεγάλο ιστό
    Ποιος λέξεις υφαίνει
    με νόημα σωστό?

    (τη σήμερον ημέρα…)

  117. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κύριε Χωμενίδη, αν διαβάζεις και τα σχόλια , παραδέξου ότι έκανες πατάτα και πήγαινε παρακάτω. Εμείς οι κοινοί θνητοί κάνουμε συνεχώς λάθη, έκανες κι εσύ ένα στη ζωή σου, βρε αδερφέ, δεν τρέχει τίποτα. Χειρότερα τα κάνεις, όταν προσπαθείς να τα μπαλώσεις όπως-όπως, αφού η παιγνιώδης διάθεση και το μάλλιασμα της γλώσσας δεν πάνε μαζί. Πες κι ένα ευχαριστώ στον Σαραντάκο που σου άνοιξε τα μάτια, δεν θα σου πέσει η μύτη.

  118. Jane said

    Αν κατάλαβα καλά, από τη μία γράφει «θα μαλλιάσει η γλώσσα μου να το επαναλαμβάνω πως ο Λευτέρης Παπαδόπουλος δεν ήταν παράφρων να βάζει τον ερωτοκαμένο να πιάνει κουβέντα με προτομές» και από την άλλη μιλάει για «παιγνιώδη ισχυρισμό που είναι αδιάφορο , αν αληθεύει ή όχι».
    Αν κατάλαβα καλά , οι συγγραφείς επιπέδου Τατσόπουλου, Σώτης και Χωμενίδη , έχουν πάθει Άδωνη, δεν εξηγείται αλλιώς. Σήμερα έτσι , αύριο γιουβέτσι. Τι αγενής όμως…
    Θυμήθηκα μια ανάρτηση που είχε κάνει με αφορμή μια βόλτα του στα Εξάρχεια. Την αντιγράφω:

    «Προ ολίγου, στην οδό Σόλωνος, τυπάκος με αντιεξουσιαστική εμφάνιση, ο οποίος δεν ήξερε το όνομά μου και με αποκαλούσε «δημοσιογράφο», με προειδοποίησε να μην ξαναπατήσω στα Εξάρχεια. Προφανώς τον προέτρεψα να μού κλάσει τα αρχίδια, τον πληροφόρησα ότι στα Εξάρχεια σύχναζα προτού ο ίδιος γεννηθεί και τον κάλεσα να με πλησιάσει και να επαναλάβει ό,τι μού είπε από απόσταση αναπνοής. Προφανώς απομακρύνθηκε με ταχύ βήμα, αφού με απείλησε ότι θα θυμάται τη φάτσα μου. Πρέπει να πάρουμε την πόλη μας πίσω! Ο μόνος ίσως τρόπος είναι να αρχίσουμε μαζικά να ξανακάνουμε τις βόλτες μας, να πίνουμε τους καφέδες και τα ποτά μας, σε δεύτερη φάση να στεγάζουμε τα μαγαζιά και τα γραφεία μας στα «άβατά» της. Αρκεί πλέον η ανοχή στις συμμορίες!».

    Θυμάμαι πως η έκφραση «να ξαναπάρουμε την πόλη μας πίσω» , μου θύμισε Σαμαρά.
    ………………………………………………

    Σχετικά με την έκφραση «της Πόπης» , νομίζω πως πράγματι δεν έχει να κάνει με καράβια αλλά με το αντικείμενο που δύναται να σέρνει καράβια και αξιοποιείται επαγγελματικά.

  119. Avonidas said

    #111. Του αφιερώνω κάποιους άλλους στίχους του μεγάλου Κυπρίου ποιητή Κώστα Μόντη

    Εγώ λέω να αφιερώσω στον Χωμενίδη κάτι πιο μοντέρνο:

  120. sarant said

    113 Υπερδιόρθωση 🙂

  121. Ιερόδουλος said

    Loukretia 50

    και Μπετατζή

    νομίζω και γω ότι ο συνθέτης είχε στο νού του την παρακάτω ιστορία του Οσκαρ Ουάιλντ:

  122. Νέο Kid said

    Μα ΠΟΙΟΣ είναι αυτός ο Χωμεηνίδης , τέλος πάντων ;; !
    ( Μόντης Πάιθος . Κύπριος σκεπτικιστής )

  123. ΣΠ said

    122
    Υπάρχει και αυτή η ταινία κινουμένων σχεδίων από το 1974.

  124. loukretia50 said

    ΕΦΗ ΕΦΗ: Επίσης πολύ συχνά του κόβονται τα φτερά!
    Δεν είναι όμως απαραίτητα κακό…
    WINGS OF DESIRE – Wim Wenders
    με την απίθανη μουσική
    ΡERFECT DAY – Lou Reed https://youtu.be/PGiL9SOqhO8
    ———-

    Tελικά και ο Περσέας έγινε άγαλμα, αλλά όχι από τη Μέδουσα!

    Perseus with the head of Medusa – Antonio Canova https://imgc.artprintimages.com/img/print/antonio-canova-perseus-with-the-head-of-medusa-c-1806-08_u-l-p3b5s90.jpg

  125. Pedis said

    Οι εντυπωσιακοί ισχυρισμοί χρειάζονται και εντυπωσιακά καλή τεκμηρίωση

    (Έτσι! Χιουμ μέσω Σαγκάν!)

    Αλλιώς σε αφήνουν άγαλμα!!

  126. sarant said

    126 Βασική αρχή…

  127. Αν είναι να χρησιμοποιούμε τον αρχαίο αόριστο, δεν πρέπει να πούμε «ηνόχλησας» (και «τας λέξεις», βέβαια);

    (Σχολαστικός υπηρεσίας εδώ).

  128. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Κάθε στιγμή μας ένα άγαλμα (κλεμένο-Ν.Γ.Πεντζίκης νομίζω)

  129. loukretia50 said

    Kάποτε παίζαμε – αρχαίοι χρόνοι μάλλον! – ένα παιχνίδι «τα αγαλματάκια». Είχε πλάκα. Δεν ξέρω αν παίζεται πια.

    Και μου θύμισε ότι υπάρχουν κι αυτά :
    Guard Picture | Funny Clip | Mr. Bean Official https://youtu.be/V0holdxU4Dw

  130. cronopiusa said

    Πόσο σιχαμένα εμετικός μπορεί να γίνει ένας χωμενίδης;

    Το Σοφό (κωλο)Παίδι του Γαλαξιάρχη

  131. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    12αΛου Ναι! έγραψα αρχικά (στο 129) Κάθε στιγμή μας είν ένα φτερό 🙂

  132. loukretia50 said

    132. ΕΦΗ ΕΦΗ …. στον άνεμο?
    εκτός αν παγώσει σε φωτογραφία…
    (αυτό δε θυμάμαι ποιός το είπε!)

  133. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    131 Σιχωμενίδι 😦

  134. spiral architect 🇰🇵 said

    Ο ΧΧ από παλιά έχει τεκμηριώσει υπεύθυνα ότι το «άγαλμα» είναι η «του δρόμου»:

  135. atheofobos said

    119
    Πράγματι πολύ αγενής!
    Στα Εξάρχεια δεν μπορεί να πηγαίνει όποιος- όποιος,αν δεν θέλει να έχει την τύχη του σπιτιού του Φλαμπουράρη!

  136. loukretia50 said

    – Έρως δεν είναι* – φτερά έχει
    ψυχή δεν έχει, στο χρόνο αντέχει
    Τι είναι?

    Βatu cave statue

    /*(ούτε ερωτεύσιμος!)

  137. sarant said

    128 Ηνώχλησα είναι.

  138. ΣΠ said

    Με τσάκωσε η φάκα. Γιατί, τι είπα;

  139. ΣΠ said

    128
    Όμως «ηνώχλησας» με ω. Παίρνει διπλή αύξηση.
    https://books.google.gr/books?id=3QIZAAAAYAAJ&pg=PA135&lpg=PA135&dq=%22%CE%B7%CE%BD%CF%8E%CF%87%CE%BB%CE%B7%CF%83%CE%B1%22&source=bl&ots=Cvca0upLoV&sig=thPB2H7VoTJMb6n89dLE_KNjZY4&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwifz8eQ0P7dAhUL-qQKHYlMAVkQ6AEwAnoECAcQAQ#v=onepage&q=%22%CE%B7%CE%BD%CF%8E%CF%87%CE%BB%CE%B7%CF%83%CE%B1%22&f=false

  140. Δημητρυιος said

    Κ. Σαραντακο,χωρίς να το θέλεις,μεγάλη διαφήμιση έκανες σε κάποιον που καθιερώθηκε σ’ενα συνοικιακο καφέ («Φιλιον»), ακριβώς με τον τρόπο αυτό. Δηλαδή να έχει αναρμοστη – αγενή συμπεριφορά σε άγνωστους σ’ αυτόν ανθρώπους. Προωθήθηκε δε έτσι, σε κύκλο πολύ μεγάλης εφημεριδας, από άνθρωπο που τις Κυριακές έγραφε με αρχαίο ψευδώνυμο. Αν φαίνονται αυτά που γράφει, πρωτοποριακά – αντισυμβατικα,όπως η»ετυμολογια»ενός στοιχου, ακριβώς αυτός είναι ο στόχος, να ξαναμιλησουν δηλαδή για αυτον, ενώ το παραπάνω δεν θα έπρεπε να έχει συμβεί με κάποιον με προβληματική συμπεριφορά.Ο κόσμος δε τα ξέρει αυτά και διερωτάται. Αλλά ένας Σαραντακος χρειάζοταν να κάνει τη σωστή διαγνωση

  141. sarant said

    139-140 Ίσως ήταν το λινκ,

    141 έχει βάση αυτό που λέτε, αλλά θεώρησα ότι έπρεπε να ανασκευάσω μιαν ανακρίβεια.

  142. Mπετατζής said

    111. γιατί ρε παιδιά το σοφό παιδί γράφει για δύο νι ενώ το σχόλιο από το Σαραντάκο έγινε για τα δύο μι..

    Κάτι δεν καταλαβαίνω εγώ από το υψηλό χιούμορ του ;;;

  143. BLOG_OTI_NANAI said

    Ωραίο το άρθρο. Φυσικά είναι κλάσεις ανώτερο το άψυχο άγαλμα που ζωντανεύει από αυτό που θεώησε πιο «λογικό» ο Χωμενίδης.

    Το «έγινε της Πόπης» μάλλον σημαίνει αυτό που λέει ο Νίκος, απλά φαίνεται ότι η διατύπωση δεν προέκυψε τυχαία διότι φαίνεται πως το όνομα «Πόπη» είχε θεωρηθεί αντιπροσωπευτικό για την β΄ κατηγορίας, λαϊκιά, κοκότα κ.λπ. γυναίκα:

  144. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    137 Λου και πετρόμυλος 🙂

  145. Ποδηλάτης said

    Αν ήξερα ποιος είναι ο χωμενίδης, μπορεί και να του αφιέρωνα τους δυο πρώτους στίχους ενός από τα λίγα ποιήματα που αγαπάω. Θα τους μοιραστώ πάντως με την εδώ παρέα, αφού έχουν κι άγαλμα:

    «Σκοπός της ζωής μας δεν είναι η χαμέρπεια. Υπάρχουν απειράκις ωραιότερα πράγματα και απ’ αυτή την αγαλματώδη παρουσία του περασμένου έπους.»

  146. sarant said

    144 Αυτό το υποψιαζόμουν και δεν προλάβαινα να το ψάξω.

  147. NIKOS NIKOS said

    Μιας και η συζήτηση είναι περι αγαλμάτων ίσως να ενδιαφέρει κι αυτό το άρθρο στη LIFO που έχω σχολιάσει και εγώ.

    https://www.lifo.gr/articles/archaeology_articles/121346/asma-iroiko-kai-penthimo-gia-to-mikro-peos-stin-arxaia-elliniki-texni

  148. loukretia50 said

    ΕΦΗ ΕΦΗ : !!
    Πετρόμυλος!
    Πολύ ωραία εκδοχή! Το κάνει αίνιγμα!

    Απίστευτη είσαι, πάντα ένα βήμα μπροστά, δε σε προλαβαίνω! Τα νιάτα δεν κρύβονται!
    Δεν τον ήξερα πετρόμυλο, απλό μύλο ή ανεμόμυλο, αλλά δε θα σκεφτόμουν ποτέ πως δεν έχει ψυχή!
    Έστω πνεύμα! Με τόσους αέρηδες!

  149. Πάντως, τον Χωμεινίδη τον έχω διαβάσει μόνο στο «Το ύψος των περιστάσεων» που περιγράφει κίνκυ φάσεις από κάποια θητεία στο Π.Ν. Όσο για το ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, δεν το περιγράφω για να μην μπαναριστώ. 😉

  150. Νέο Kid said

    Δηλαδή , απότι έχω καταλάβει, για πούτσες γράφει βασικά αυτός ο Χομεϊνίδης…
    Και δε διαβάζω κανα ΤΑΡΑΤΑΤΑ που τις έχει και μεγάλες! Πφφ…

  151. Κουτρούφι said

    Ενα από τα επιμέρους τελετουργικά σε ένα σιφνέικο γάμο είναι η παραλαβή του γαμπρού (αλλά και της νύφης και των κουμπάρων) από το σπίτι του για να πορευτούν σε πομπή προς την εκκλησία για τη στέψη. Κατά τη διαδικασία, συνηθίζεται να τραγουδιώνται ευχητικά αυτοσχέδια δίστιχα. Σε ένα τέτοιο γάμο στον Αρτεμώνα, πριν μερικά χρόνια, τραγούδησα το εξής (μου ‘φαγε όλο το πρωινό να το ταιριάξω):

    Απόψε είναι γελαστό ως και το άγαλμά σου
    Χρυσόγελε, θαρρώ πετάς και συ απ’ τη χαρά σου

    Γιατί το είπα αυτό; Το σπίτι του γαμπρού πριν διακόσια πενήντα χρόνια ήταν το πατρικό του Νικολάου Χρυσογέλου. Ο Νικόλαος Χρυσόγελος (1780-1857) ήταν Μέγας Διδάσκαλος του Γένους, επαναστάτης το 1821 και πρώτος υπουργός (ουσιαστικά) της παιδείας του νεοσύστατου ελληνικού κράτους επί Καποδίστρια. Ένεκα αυτών, του έχουν στήσει άγαλμα σε μια πλατεία του Αρτεμώνα. Με το ποιητικό μου, θέλησα να καταδείξω το ιστορικό βάρος του χώρου και τη νοητή συνέχεια στον χρόνο. Μα το Χριστό, αυτά είχα στο μυαλό μου.
    Αλλά, μου φαίνεται, εγώ το είπα, εγώ το άκουσα.

    #14. Πατριώτη, μαζί σου. Δεν με ξενερώνει μόνο το συγκεκριμένο, αλλά όλος ο δίσκος.

  152. ΣΠ said

    150, 151
    Ναι, γράφει και απ’ αυτά. Κι εγώ μόνο «Το ύψος των περιστάσεων» έχω διαβάσει πριν από 20 χρόνια και θυμάμαι την περιγραφή στα συρματοπλέγματα (δεν λέω περισσότερα). Κιντ, για να μάθεις γι’ αυτόν, δες εδώ:
    http://biblionet.gr/author/1441/%CE%A7._%CE%91._%CE%A7%CF%89%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82

  153. Ξυπεταιων said

    Υπαρχει ομως ενα σημειο που κατα τη γνωμη μου ,ο (αντιπαθης) Χωμενιδης υπερτερει του ιστολογιου.Εξηγουμαι.
    Γραφει ο Χωμενιδης :
    «Αγάλματα» έλεγαν στον καιρό του τις κοπέλες που έκαναν πεζοδρόμιο, που έστεκαν στο ίδιο πόστο με καύσωνα ή με αγιάζι.
    Γραφει το ιστολογιο:
    Πορνες ,εκπορνευομενες, ιεροδουλες ,τροτεζες, πορνες χοντρες και ασχημες ,πουτανες ,επιπλα ,κομοδινα καλντεριμιτζουδες ,καλδεριμιζουδαι.
    Κανεις δεν εφραστηκε ανθρωπινα γιαυτες τις κοπελες.
    Περιμενα μια αντιδραση απο τις σχολιαστριες αλλα δεν την ειδα.

    Αυτα τα λεω γιατι ειμαι ο μοναδικος Ελληνας που συνευρεθηκα στην εφηβεια μου με αυτα τα κοριτσια.

  154. leonicos said

    Μόλις επέστρεψα από την Τουρκία, αι το πρώτο που έκανα ήτν ν’ ανοίξω την Παρέα

    Αλλά είμαι τόσο πτωμα, που δεν έβαλα τόνο στο πτώμα.

    Αλλά θάλω να μάθω. Υπάρχει τροπος ν’ αποζημιωθεί κανείς αν σπάσει η σπλήνα του από τα γέλια; Και από ποιον;

    Αιγύπτου από τη φράση «υπτίως του Αιγαίου»

    Είμαι ένα πτωμα που γελάει και δεν μπορεί να σταματήσει.

    Ως γνωστό η Αίγυπτος τα αρχαια αιγυπτιακά (όχι εβραϊκά και αραβικά) λεγόταν Κουφ και με το επιτατικό πρόσφυμα Αν Ανγούφ που οι έλληνες μετγάψενε ως Αίγυπτο. Εξ ου και η κουφική γραφή, μια διακοσμητική μνημειακή καλλιγραφία που αναπτύχθηκε επί μαμελουκων

    Είναι απιθανοι αυτοί οι κινέζοι!

  155. leonicos said

    Ξαναμιλάμε αύριο. Κι έχω πολλά

    Φιλιά σε όλους
    και όλες

  156. sarant said

    154 Κι εγώ πάντως «κοπέλες» έγραψα.

  157. loukretia50 said

    154. Μήπως μόνο εσείς δεν το θεωρείτε αυτονόητο ότι η αναφορά γίνεται στις λέξεις και όχι στα πρόσωπα?
    Δε μπορεί τα αντανακλαστικά όλων να είναι τόσο σκουριασμένα.

  158. Φανή Μ. said

    Η διένεξη Χωμενίδη – Σαραντάκου για το άγαλμα του Λευτέρη Παπαδόπουλου δεν είναι τίποτα μπροστά στην θρυλική διένεξη Λευτέρη Παπαδόπουλου – Τόλη Βοσκόπουλου επί Δικτατορίας για τους στίχους «Γλυκά πονούσε το μαχαίρι / έσταζε μέλι η μαχαιριά» (1971), που σίγουρα θα θυμάται ο 13χρονος τότε (1972) κ. Σαραντάκος, εκτός κι αν διάβαζε επί Χούντας όπως ο μακαριστός Χριστόδουλος…

    Όταν το 1971 πρωτοακούστηκε το τραγούδι στην ταινία «Μαριχουάνα Στόπ» έγινε αμέσως σουξέ και το 1972 ήταν στα χείλη όλων: Ιδίως των γυναικών, που λάτρευαν κυριολεκτικά τον Τόλη και έκαναν ουρές κάθε βράδυ για ένα αυτόγραφο, έξω από το καμαρίνι του στα μπουζουκομάγαζα της Παραλίας και στο Θέατρο…

    Μεθυσμένος από την επιτυχία του τραγουδιού, ο Τόλης έδωσε μιά συνέντευξη στην «Απογευματινή» του Νάσου Μπότση (καλοκαίρι 1972). Όταν κάποια στιγμή ρωτήθηκε πού αποδίδει την τεράστια επιτυχία του τραγουδιού, απάντησε κάνοντας μιά δική του αυθαίρετη (;) ερμηνεία στους στίχους του προέδρου Λευτέρη…

    Η πρώτη στροφή του τραγουδιού – εξήγησε ο Τόλης στην «Α» – περιγράφει τόσο υπέροχα το ΞΕΠΑΡΘΕΝΕΜΑ ενός κοριτσιού πάνω στην αμμουδιά, γι’ αυτό και η μαχαιριά πονούσε μέν, έσταζε μέλι δε… Αυτό συγκίνησε τα κορίτσια και αγαπούν τόσο πολύ αυτό το τραγούδι, κατέληξε ο Τόλης!..

    Η εντυπωσιακή αυτή αφέλεια του Βοσκόπουλου (να «αποκαλύψει» δημοσίως μεσούσης της Χούντας ότι ένα τραγούδι υμνεί το ξεπαρθένεμα των κοριτσιών και παρ’ όλα αυτά πέρασε από την Λογοκρισία της Εθνικής Κυβερνήσεως…) ήταν μοιραίο να έχει άμεσες συνέπειες… Η παραεκκλησιαστική οργάνωση «Ζωή» έκανε αμέσως διάβημα στο επιφανές μέλος της, Στυλιανό Παττακό, και του ζητούσε να επέμβη για να αποκαταστήσει την Χριστιανική Ηθική, που τόσο σκληρό χτύπημα είχε δεχτεί κλπ – κλπ…

    Ο Παττακός (που ως γνωστόν στα 6 χρόνια της Χούντας είχε επέμβει 3 φορές προσωπικά στον Γ. Παπαδόπουλο για να μήν απαγορευτεί το θρυλικό «Πότε θα κάνει Ξαστεριά», εξηγώντας του ότι στην πραγματικότητα είναι ένα επαναστατικό τραγούδι τον εξεγερμένων Κρητών εναντίον των Τούρκων…) αντί να ζητήσει άμεση απαγόρευση του τραγουδιού από την Λογοκρισία του Καθεστώτος, έψαξε να βρεί ποιός είχε γράψει τους στίχους, προκειμένου να τον πείσει να τους αλλάξει λιγάκι… Υπήρχε ήδη προηγούμενο με το «Τουρκοπούλα αγκαλιά» του «Νάτανε το 21» (1η εκτέλεση Γ. Νταλάρας το 1970), που η μακαριστή στιχουργός Σώτια Τσώτου το άλλαξε σε «ομορφούλα αγκαλιά»

    Να μη τα πολυλογώ, φώναξε στο γραφείο του τον πρόεδρο Λευτέρη και του ζήτησε να αλλάξει τους επίμαχους στίχους, για να μήν απαγορευτεί το τραγούδι από την Επιτροπή Λογοκρισίας. Ο Λευτέρης εξήγησε στον Παττακό πως ούτε κατά διάνοια το μαχαίρι που έσταζε μέλι δεν υπονοεί την διάρρηξη του παρθενικού υμένος του κοριτσιού στην αμμουδιά από το ανδρικό μόριο, ότι ο Τόλης είναι αγράμματος και δεν ξέρει τί του γίνεται κλπ – κλπ. Περιέργως, ο Παττακός πείστηκε και το τραγούδι δεν απαγορεύτηκε, παρά τα επίμονα διαβήματα της «Ζωής»…

    Τριανταέξι χρόνια αργότερα, το 2008 σε κάποια τηλεοπτική του συνέντευξη (δεν μπόρεσα να την βρώ, δυστυχώς, στο YouTube), ο Τόλης ξαναμίλησε γι’ αυτό το τραγούδι, λέγοντας πως είναι πραγματική Ποίηση, γιατί περιγράφει το ξεπαρθένεμα του κοριτσιού με τόσο υπέροχο τρόπο που κανείς ποιητής δεν έχει καταφέρει στην Παγκόσμια Λογοτεχνία κλπ – κλπ. Όταν σε κάποια εκπομπή οι δημοσιογράφοι ενημέρωσαν τον στιχουργό Λευτέρη γι’ αυτή την νέα ερμηνευτική «παρέμβαση» του Τόλη στο επίμαχο τραγούδι, ο Λευτέρης απάντησε: «Τον μαλάκα… Αυτές τις μαλακίες έλεγε και επί Χούντας, και πήγε να με κλείσει μέσα ο Παττακός»!..

    ΥΓ: Συγχαίρω τον αξιαγάπητο κ. Λεώνικο (155), γιατί (αν και έλειπε 10 μέρες στην Τουρκία) αντελήφθη αμέσως ότι η πιό μεγάλη είδηση του παρελθόντος 10ημέρου στο Ιστολόγιο ήταν η αποκάλυψη ότι ο αντιπρόεδρος Άδωνις πιστεύει πως η Αίγυπτος κείται υπτίως του Αιγαίου…

  159. Γιάννης Κουβάτσος said

    154, 158:Προφανώς αυτοί οι χαρακτηρισμοί ήταν και είναι άκρως διαδεδομένοι. Αυτό δεν σημαίνει ότι τους αποδέχονται ή τους χρησιμοποιούν οι σχολιαστές αυτού του ιστολογίου.

  160. Φανή Μ. said

    (159) Ξέχασα να βάλω τους στίχους του Λευτέρη για τους νεώτερους που το αγνοούν

  161. ΛΑΜΠΡΟΣ said

  162. Λάζαρος Μ. said

    111 Όταν κάποιος μας επισημαίνει ότι κάναμε λάθος, και μάλιστα το αποδεικνύει με τρόπο τεκμηριωμένο και αναντίρρητο, μας τιμά περισσότερο αν το παραδεχτούμε, αντί να επιχειρούμε εγωιστικά και παιδιάστικα να του επιτεθούμε επειδή μας αμφισβήτησε.

  163. sarant said

    161 Σιγά μην εννοεί ξεπαρθένεμα

    163 Δεν ισχύει όμως κάτι τέτοιο στην περίπτωσή μας.

  164. nikiplos said

    @154, έλα τώρα που θες και ντάντεμα…
    κανείς δεν εκφράστηκε αρνητικά… αναφέρθηκαν απλώς οι λέξεις που χρησιμοποιούνται γι’ αυτό το είδος των ιερόδουλων γυναικών… Εάν ως έφηβος συνευρέθηκες με αυτά τα κορίτσια, θα είσαι πράγματι σπάνια περίπτωση, καθώς για να πας μαζί τους πρέπει να διαθέτεις χώρο δικό σου, μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα…

    Εμάς την πλέμπα θα μας επιτρέψεις να περάσαμε από τα μαζικά σπίτια στη Φυλής, στην Ιάσωνος, στην Εξηκείου, στην Τροφωνίου και να θυμόμαστε κιόλας (κι ας έχουν περάσει πάνω από 30 χρόνια) κάποια από αυτά τα κορίτσια, που εργάζονταν μέσα στην κατουρίλα…

  165. Avonidas said

    #154. Αυτα τα λεω γιατι ειμαι ο μοναδικος Ελληνας που συνευρεθηκα στην εφηβεια μου με αυτα τα κοριτσια.

    ΑΧΑΧΑΧΑΑΑΑΧΑΑΑ! 😀 😀 😀

    Ανεκδοτάκι: ο τύπος ρωτάει την κοπελιά με αγωνία, μετά τοοο…

    -Αγάπη μου, είμαι ο πρώτος σου;

    Κι εκείνη, σκεπτική:

    -Πρέπει, γιατί κάπου σε θυμάμαι…

    😉

  166. Γιάννης Π said

    Για τον μύθο του Πυγμαλίωνα στις «Ψηφίδες, Αριάδνη, Μορφές και Θέματα της Αρχαίας Ελληνικής Μυθολογίας»:
    http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/mythology/lexicon/metamorfoseis/page_230.html

  167. loukretia50 said

    «Την Γαλάτειαν και μίαν καλύβην!»
    Η άλλη Γαλάτεια, του Καζαντζάκη

  168. Gero said

    Φανταζομαι τη γνωμη που θα χει η Χωμενιδης για το «θα πιω αποψε το φεγγαρι»

  169. Κ. Καραποτόσογλου said

    Ο Σταματάκος, Νεοελληνικής, 1.20, αποθησαυρίζει:

    «άγαλμα, το·…μτφρ. επί ε ψ ι μ υ θ ι ω μ έ ν η ς γ υ ν α ι κ ό ς : “αυτή, μάτια μου, σου έγινε άγαλμα”, αλλά και επί δυσειδούς».

  170. Γιάννης Ιατρού said

    166β: Υπάρχει και παραλλαγή 🙂

  171. Το Ξυράφι του Όκαμ

  172. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    170 Δεν είναι όμως ίδιο με τις κοπέλες του πεζοδρομίου.

  173. Alexis said

    #166, 171: 😆 😆 😆

  174. Ο ίδιος ο Λε. Πα., πάντως, φαίνεται να λέει σε συνέντευξή του πως το άγαλμα ήταν πράγματι στην Πλατεία Βικτωρίας:
    «…έβαλα τη γειτονιά μέσα στο το τραγούδι. Η «Οδός Αριστοτέλους» είναι εκεί που έμενα, το «Άγαλμα» ήταν στην πλατεία Βικτωρίας, «Κύλαγε το τσέρκι στην οδό Φυλής» ή το «Σπίτι παλιό, ήσουν εδώ», Φυλής και Δεριγνύ. Ονομάτισα τους δρόμους.»

  175. nikiplos said

    @161, 159, Βάτταλε, εάν μιλάει για «ξεπαρθένεμα» τότε την πρωταγωνίστρια των στίχων που «πονούσε» γλυκά την ξεπαρθένεψε άλλη γυναίκα που έπεφταν πάνω της τα λυτά της μαλλιά… Διαβάζοντας τους στίχους του τραγουδιού, είναι προφανές πως πρόκειται για εμπορικό ασμα…

    Επίσης δεν παρατήρησα πουθενά καμία διένεξη Σαραντάκου-Χωμεϊνίδη… Ο ΧΧ ισχυρίστηκε κάτι εξωφρενικό και ο ΝΣ, όπως κάθε ορθολογικός άνθρωπος απαίτησε κάποιες αποδείξεις… αντ’ αυτών ο ΧΧ, μίλησε για παιχνίδισμα, για απλή καλλιτεχνική ματιά που έδωσε αυτός στους στίχους…

    Θα ήταν ενδιαφέρον να μας διαβάζει, γιατί περιμένω από Αυτόν μια εξήγηση για τους στίχους που παρέπεμψες στο @161… Ίσως κι εδώ να έχει κάτι ευφάνταστο ή παιχνιδιάρικο να πει…

  176. Alexis said

    #96: Όχι Λουκρητία, καμία σχέση.
    Εννοώ ότι αν αποφασίσει κάποιος να χορέψει αυτό το τραγούδι πρέπει να το σεβαστεί και όχι να το ξεφτιλίζει.

  177. BLOG_OTI_NANAI said

    154: Καταρχάς το θέμα μας δεν είναι «ποια αντίληψη έχετε για τις εκδιδόμενες γυναίκες». Άρα, πώς θα μετατραπούν σε κεντρικό θέμα ώστε να γίνει και σχολιασμός;

    Επιπλέον, προσωπικά αντιπαθώ ιδιαίτερα το πολίτικλά κορέκτ διότι είναι επικίνδυνο. Δεν έχω καμία πρόθεση να ονομάσω την πορνεία «σεξουαλική εργασία» επειδή κάποιοι έτσι βολεύονται και θέλουν να αποφορτίσουν ένα πραγματικά κακό επάγγελμα, επικίνδυνο, με τρομερές συνέπειες για όσους το εξασκούν, που από μόνο του σε φέρνει σχεδόν αυτονόητα με έναν θλιβερό, δυσάρεστο, επικίνδυνο κόσμο των ενστίκτων και σχεδόν πάντα ως όπλο αντοχής του κάθε π@π@ρα και των γούστων του, χρησιμοποιείται το αλκοόλ και οι εξαρτησιογόνες ουσίες.

    Τις γυναίκες όμως που εκπορνεύονται τις σέβομαι όμως όπως κάθε άνθρωπο. Είναι λάθος να κρύβουμε τα κοφτερά γιαλιά κάτω από το χαλί (βλ. εκφράσεις όπως «sex worker» κ.λπ., αν είναι δυνατόν), διότι μπορεί κάποιος ή κάποια σε νεαρές ηλικίες να πάει να το ψάξει νομίζοντας ότι «δεν τρέχει τίποτα» και να «κοπεί» ανεπανόρθωτα.

  178. Corto said

    «…ο δίσκος «Ο δρόμος» … έχει κάνει τις περισσότερες πωλήσεις από όλους τους ελληνικούς δίσκους μακράς διαρκείας, ξεπερνώντας το 1 εκατομμύριο…»

    Είναι σίγουρα ο ελληνικός δίσκος με τις περισσότερες πωλήσεις;
    Κάποτε ακουγόταν ότι το ρεκόρ πωλήσεων ανήκει στους Aphrodite’s Child (δεν ξέρω σε ποιο άλμπουμ αναφερόταν αυτή η θεωρία). Δυστυχώς με διαδικτυακό ψάξιμο δεν βρήκα κάποιο επίσημο στοιχείο. Στην wikipedia αναφέρεται ένας αριθμός 20 εκατομμυρίων πωλήσεων, αριθμός που αν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα μάλλον αναφέρεται στο σύνολο των ηχογραφήσεών τους (άλμπουμ και σίνγκλς). Σε κάθε περίπτωση οι Aphrodite’s Child εθεωρούντο πολύ εμπορικοί εντός Ευρώπης.

    «By the time 666 was finally released almost two years later in June 1972, the band had already split up, despite having sold over 20 million albums and remaining very popular throughout Europe.»

    https://en.wikipedia.org/wiki/Aphrodite%27s_Child

    Το ζήτημα του αριθμού αντιτύπων που πούλησαν οι Aphrodite’s Child έχει απασχολήσει και άλλους:

    http://forums.stevehoffman.tv/threads/the-insane-happening-salvador-dali-wanted-to-do-for-aphrodites-child-in-1972.370628/

    Αν κανείς έχει κάποια πληροφορία για το ζήτημα, θα είχε ενδιαφέρον να μαθαίναμε κάτι περαιτέρω…

  179. BLOG_OTI_NANAI said

    170: Ωραίο αυτό!

    159: Αν σκέφτηκε κάτι τέτοιο ο Βοσκόπουλος, τότε ήταν ασφαλώς ηλίθιος. Τραγουδούσε ένα τόσο τρυφερό τραγούδι, και σκεφτόταν ο κάφρος τέτοια πράγματα; Εξίσου βεβαίως με τον Βοσκόπουλο και ο Βατμαν που μεταφέρει κάθε σκουπίδι που βρίσκει στο διαδίκτυο…

  180. sarant said

    175 Μην τον λες Λε. Πα. και παρεξηγηθεί, και θα έχει δίκιο

    179 Νομίζω ότι μιλάμε για πωλήσεις στην Ελλάδα.

  181. Corto said

    181(Sarant):
    Σωστά, το σκέφτηκα αυτό. Αλλά θα είχε ενδιαφέρον να μαθαίναμε αν κάποιος ελληνικός δίσκος (έστω ξένη παραγωγή) είχε κάποια εμπορική επιτυχία στο εξωτερικό.

  182. loukretia50 said

    177. Αλέξη, καταλαβαίνω τι εννοείς, όμως μπορεί να νοιώθει το άσμα, ειδικά αν πάσχει από βαρύ νταλκά και να νομίζει ότι το σέβεται, αλλά να είναι παντελώς άσχετος με το ρυθμό. ‘Α-μπαλλος*, κυριολεκτικά! (*ballare)
    Ειδικά στο ζεϊμπέκικο, που είναι αυτοσχεδιασμός, έχω δει τρελές διασκευές. Ανάλογα με το πρόσωπο, νοιώθεις ή όχι κατανόηση…
    Αρκεί να μην απαιτεί παραγγελιά – με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται!

  183. Η μικρή Χουχού από το Αλγέρι said

    «Ο Φοίνικας» το πιο πρόσφατο βούκι, του Χωμεηνίδη εμένα με άρεζε πολύυυυ!

  184. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    179 – Το πιστέψεις η όχι Corto, αυτό το τραγούδι ακούω τώρα που διάβασα το σχόλιό σου. Τα μεγάλα πνεύματα συναντώνται στο ιστολόγιο του Σαραντάκου γιατί έξω από αυτό τις έχουν κόψει τις συναντήσεις. 🙂
    Αν δεν σας μαζέψω εγώ δεν πρόκειται να βγείτε από το καβούκι σας, λές κι η ζωή είναι το αύριο. 🙂

    Για σένα Corto και κανόνισε, ξέρεις εσύ. 🙂

    Y.Γ – Μα τι όμορφο ζευγάρι που είστε ρε συ, ομορφαίνετε τον κόσμο με την ύπαρξή σας.

  185. rogerios said

    Αλγεινοτάτην εντύπωσιν μοι προκαλεί το γεγονός ότι ουδείς εκ των εγκρίτων σχολιαστών του παρόντος ιστολογίου εμνημόνευσεν το αριστούργημα αυτό στο πλαίσιον αναρτήσεως περί αγαλμάτων.

    Βεβαίως αυτός ο Πούσκιν πρέπει να ήτο το δίχως άλλο παράφρων. 😉

  186. Λεύκιππος said

    Επειδή διαπιστώνω μια (τραγουδιστική) αντιπάθεια στο «Άγαλμα» και στο «Σταμάτησε του ρολογιού τους δείχτες» διαφωνώ, καθώς τα θεωρώ από τα καλλίτερα ελληνικά τραγούδια όχι μόνο της εποχής τους, αλλά διαχρονικά, και τώρα ακόμη. Καλά και τα ρεμπέτικα, αλλά για ανέραστους, που λέει και κάποια άλλη ψυχή εδώ μέσα και συμφωνώ μαζί της..

  187. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    154 Ξυπετ ωραία τα λετε ! Παλιοϊστο/κακολόγιο 🙂

    166 Και σε εικόνα

  188. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    187 «Σταμάτησε του ρολογιού τους δείχτες τώρα που είμαστ΄αγκαλιά »
    Γκααπ!

  189. sarant said

    186 Αυτός ήταν χάλκινος μάλιστα -μιλάμε για μεγάλη τρέλα! 🙂

  190. loukretia50 said

    Pygmalion by George Bernard Shaw
    Mια διασκευή του μύθου, χωρίς άγαλμα, στην οποία βασίστηκε και η κλασσική ταινία My fair lady

  191. loukretia50 said

    Και η αδυναμία του Οβελίξ στη μύτη του αγάλματος της Σφίγγας στο Αστερίξ και Κλεοπάτρα!

  192. Corto said

    185:
    Γειά σου Λάμπρο μου με τις ωραίες σου μουσικές επιλογές! Πάλι με κάνεις και χάνω τα λόγια…
    Αλλά καμιά φορά μία μελωδία ίσον χίλιες λέξεις!

    ΥΓ: Όλα θα γίνουν, οπωσδήποτε!

  193. 181,
    Σωστό. Επανορθώνω.

  194. loukretia50 said

    Και ένα ποίημα The Statue and the Bust
    Robert Browning (1812–1889)

    https://www.bartleby.com/270/5/89.html

    THERE ’s a palace in Florence, the world knows well,
    And a statue watches it from the square,
    And this story of both do the townsmen tell…
    (είναι απίστευτα μεγάλο για να το παραθέσω)

    Πονεμένη ιστορία, για δύο άτυχους ερωτευμένους, που ήταν καταδικασμένοι να ζήσουν χωριστά.
    Κάποια στιγμή ένας καλλιτέχνης δημιούργησε τα αγάλματά τους, σαν σύμβολο της παντοτινής αγάπης τους, αλλά δυστυχώς ακόμα και σαν αγάλματα έμοιαζαν αποξενωμένοι, λες και η τέχνη αντί τους ενώσει τους χώρισε.

    Ο ποιητής αυτός που χαρακτηρίζεται αξιόλογος, είναι η μοναδική περίπτωση που θυμάμαι κάποιον σαν.. το σύζυγο της γνωστής ποιήτριας Εlisabeth Barret- Browning.

  195. Ξυπεταιων said

    Eπειδη το αστειο παρατραβηξε ,λεω ξανα ,η ενσταση μου ειναι οτι κανεις δεν εκφραστηκε ανθρωπινα γιαυτες τις γυναικες .
    Εκτος απο τον Χωμενιδη και τον κ. Σαραντακο κανεις δεν χρησιμοποιησε τη λεξη κοπελες και οσο και να ψαξετε στις
    αναρτησεις τις λεξεις κοπελα ,κοριτσι ,γυναικα σε σχολια για ενα ερωτικο τραγουδι δεν θα τις βρειτε.

    158 Loukretia50 Αληθεια σαυτα τα σχολια βλεπετε μονο λεξεις(ποιες;) και οχι προσωπα ;

    …Μια άλλη εκδοχή για το άγαλμα μπορεί να ήταν κάποιες πόρνες της οδού Φυλής, συνήθως χοντρές και άσχημες που παρέμεναν εντελώς ακίνητες κατά την διάρκεια της πράξης και ήταν το ζητούμενο για νεκρόφιλους φοιτητές της ιατρικής (αυτό μετά γνώσεως) και πιθανόν άλλων ευπαθών κοινωνικών ομάδων…

    …Δεν μπορώ να φανταστώ ως εικόνα καλντεριμιτζούδες να άφηναν το πόστο τους και να πήγαιναν να παρηγορήσουν έναν απογοητευμένο νυχτοπόρο εραστή…

    Σε τέτοια μέρη (του πεζοδρομίου) ο έρως δεν έχει την θεοείδεια όψη που έχει ας πούμε στον Σαίξπηρ… Προσπερνάω δήθεν αδιάφορα το γεγονός ότι οι καλδεριμιζούδαι επιτηρούνται διαρκώς δια λόγους ασφαλείας και δεν θα αφήνοντο εις μιαν άνευρη συζήτηση άνευ κέρδους…

  196. Πάνος με πεζά said

    Μην κατηγορείτε το Βοσκόπουλο, εκείνη την εποχή ήταν τρομερά καψούρης με τη Λάσκαρη (αλλά κι αυτή μαζί του, όπως μάθαμε πρόσφατα), και το πιο πιθανό ήταν να «φόρεσε» πάνω στο τραγούδι κάποιες στιγμές από το προσωπικό τους πάθος (καλοκαίρι 70-καλοκαίρι 73).
    Και μετά φυσικά, το ξεχείλωσε και λίγο, γιατί δε νομίζω η Ζωίτσα το ’70, στα 26 της…τώρα πάλι, ποιος να ξέρει…

    P.S. : Διαφωνώ αισθητικά με κάποια έντονα σχόλια που έγιναν για τον Χ.Χ. (χωρίς να τον ξέρω) μετά την σημερινή του ανάρτηση εξ αφορμής. Γενικώς δε μου αρέσει το «μπεφάπιασμα» στα ιστολόγια…

  197. 196 Εδώ από κάτω έχει τη λέξη πουτάνα, και μάλιστα σε αντιδιαστολή με τις «τίμιες γυναίκες». Όμως, αυτός ο φρικτός, απαίσιος τροβαδούρος (που όλοι αγαπάμε εδωμέσα) σέβεται πολύ, πολύ τρυφερά.

  198. sarant said

    197 Μπεφάπιασμα;

    198 Κάποτε είχε σχολιάσει κι εδώ.

  199. Πάνος με πεζά said

    Επίσης να σημειώσουμε ότι ο «Δρόμος» δεν έγινε «χρυσός δίσκος», γιατί ο θεσμός αυτός καθιερώθηκε από το Μάκη Μάτσα το 1973, και ο πρώτος ποτέ απονεμηθείς ήταν η «Μικρά Ασία¨του Απόστολου Καλδάρα. (Το εντυπωσιακό είναι ότι ο Μάτσας δεν πολυπίστεψε στην αρχή σε αυτό το δίσκο, γιατί θεώρησε ότι το θέμα ήδη «χαμένες πατρίδες» είχε εξαντληθεί από τον «Άγιο Φεβρουάριο»…)

  200. Πάνος με πεζά said

    @ 199 : Είναι νεοπαγής όρος, πρέπει να τον έχουν βγάλει στο ραδιόφωνο. Εννοεί ότι γίνεται ένας διάλογος, κάποιος συντάσσεται με κάτι («μπε'», από το πρόβατο), και αμέσως άλλοι επιτίθενται (‘φαπ»), και πάει λέγοντας…

  201. loukretia50 said

    196. Βλέπω αθλιότητα. Μια κατάσταση απαράδεκτη, που περιγράφεται ωμά, αλλά δυστυχώς υπαρκτή.
    Δε στέκομαι σε λέξεις. Δε θα άλλαζε απολύτως τίποτε αν΄έγραφε working women, ή «γυναίκες οι οποίες είναι αναγκασμένες να εκδίδονται επί χρήμασι στα καλντερίμια».
    Κρατείστε τη μεγάλη ευαισθησία σας για άλλες περιπτώσεις.
    Δε θα αντέχατε ούτε την καθημερινότητα, αν ήσασταν γυναίκα στη σύγχρονη κοινωνία.

  202. 199 Το ξέρω, τέλη ’80ζ τον είχα γνωρίσει και προσωπικά.

  203. Γιάννης Κουβάτσος said

    «κανεις δεν εκφραστηκε ανθρωπινα γιαυτες τις γυναικες .»
    Το θέμα της ανάρτησης δεν ήταν αυτές οι γυναίκες αλλά το μάλλιασμα της γλώσσας του Χωμενίδη. Αν ήταν αυτές οι γυναίκες το θέμα, η πείρα μου κάποιων ετών σ’ αυτό το ιστολόγιο λέει ότι τα σχόλια θα ήταν γεμάτα κατανόηση και οι όποιες διαφοροποιήσεις θα ήταν εκφρασμένες με λεπτότητα. Κάποιες πιθανές χοντράδες από κάποιους θα εισέπρατταν πολύ κράξιμο από τους υπόλοιπους.

  204. Ξυπεταιων said

    202 Να ειστε βεβαιη οτι θα την κρατησω ,οχι για αλλες περιπτωσεις αλλα για ολες τις περιπτωσεις.
    Οσο για την τελευταια φραση σας την προσυπογραφω και με τα δυο χερια .

  205. sarant said

    200 Περίεργο, διότι η Μικρά Ασία είχε άλλο κοινό.

  206. Νέο Kid said

    Άκου μπεφιάπιασμα…
    Δηλαδή , έγραψε κάτι ο βοσκός Σαραντάκος ,και τα πρόβατα κάναμε μπεεε..;

  207. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    197τέλος Πάνο, ο συγκεκριμένος έχει «αυτοπροταθεί» για γιούχα μετά ειδικά τη χοντράδα (επιεικώς) για τη Μυρσίνη Λοϊζου.

  208. Νέο Kid said

    Τι να περιμένουμε από κάποιον που έγινε δικηγόρος στη Σοβιετία και επικοινωνιολόγος στην Αγγλία…;!
    Να ταν ανάποδα, μάλιστα!

  209. Γιάννης Ιατρού said

    208: τι χοντράδα; χυδαία έκφραση ήταν! Και σιγά το τόσο σημαντικό του έργο, τόσο ώστε να υπάρξει ανάγκη διαχείρισής του από το παιδί του…

  210. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    209. Ρωσία νομίζω.

    210. Δεν προσεγγίζεται/αναλύεται τέτοια βλαμενιά.

  211. loukretia50 said

    Ξυπεταίων
    Στον ίδιο κόσμο ζούμε…
    Καθένας προσπαθεί με τον τρόπο του και κάνει αυτό που μπορεί, συχνά κι αυτό που δε μπορεί…

    Bluebird» – short film inspired by Charles Bukowski’s poem https://youtu.be/4p7IQ44IMhM
    (δεν είναι η γνωστή εκδοχή)

    Και μια εξιδανικευμένη
    Roxanne» – A Dance Short Film https://youtu.be/FRMpb1N01P4

  212. Γιάννης Ιατρού said

    185: ΛΑΜΠΡΟ
    πού σε ρε συ να δώσεις καμιά πρόβλεψη, όλα για πάρτη σου τα κρατάς (διέρρευσε πως αγόρασε ένα μάτσο λίρες τουρκίας, αναμένεται ράλυ). Εγώ πάντως ειδοποίησα!

  213. Γιάννης Ιατρού said

    212 (τέλος) Λου, προτιμώ αυτήν ή έστω αυτήν την εκδοχή 🙂

  214. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα και καλό ξημέρωμα!

  215. loukretia50 said

    214. Αυτές τις έχουν δει όλοι! – ή σχεδόν!
    Ήθελα να δείξω ότι τόψαξα… κι ας μη δώσει σημασία!

  216. Γιάννης Ιατρού said

    215: Hasta la vista 🙂

  217. Γιάννης Ιατρού said

    216: Άψογη 🙂

  218. loukretia50 said

    218. Αυτό αξίζει μια αφιέρωση!
    (δεν τόβρισκα το άτιμο!)
    Απ΄το Γατόπαρδο φυσικά! – κλασσικούρα!

    Dmitri Shostakovich The Second Waltz https://youtu.be/yyPjm52dr34

    Και ώρα που είναι, δεν αντέχω τον πειρασμό…
    Vampire Waltz https://youtu.be/Xk9walOQI44

    Καληνύχτα!

  219. ΓΤ said

    «Δεν θέλει και πολύ φιλοσοφία» ——> «Δεν θέλει και πολλή φιλοσοφία» 🙂

  220. loukretia50 said

    έμπλεξα το πρώτο βίντεο! – τέτοιες ώρες. τέτοια λόγια!
    τέλος πάντων, είναι γνωστό!

  221. loukretia50 said

    όποιος μπλέκει με τη φιλοσοφία… πόσο μάλλον αν πάρει οβερντόζ…

  222. Pedis said

    # 214 – Μμμμ και δεν σε έκοβα για φαν στο σεξουλιάρισμα, αγαπητέ.

    ιδού η τέχνη:

  223. Γιάννης Κουβάτσος said

    Δεν μάθαμε σήμερα τον Χωμενίδη, Πάνο, ούτε είπαμε να τον κράξουμε, για να κάνουμε το χατίρι του Νικοκύρη. Ο συγγραφέας Χωμενίδης έχει γράψει κάποια ενδιαφέροντα βιβλία, αλλά ο δημόσιος λόγος του είναι προκλητικός. Γιατί να είναι διαφορετική η αντίκρουσή του; Κάνε μια σχετική βόλτα στο διαδίκτυο και θα καταλάβεις τι εννοώ.

  224. spiral architect 🇰🇵 said

    Μάγκες, η εποχή του ξεβλαχέματος πέρασε, τα πράματα αγρίεψαν και οι Χωμενίδηδες της εποχής του Κλικ δεν νιώθουν και τόσο καλά.

  225. Alexis said

    #187: Επειδή διαπιστώνω μια (τραγουδιστική) αντιπάθεια στο «Άγαλμα» και στο «Σταμάτησε του ρολογιού τους δείχτες» διαφωνώ, καθώς τα θεωρώ από τα καλλίτερα ελληνικά τραγούδια…

    Συμφωνούμε. Δεν είπα κάτι διαφορετικό. Απλώς επισήμανα ότι ξενερώνω όταν κάποιες φορές προσπαθούν να τα χορέψουν ως «ζεμπεκιές». Ακριβώς επειδή είναι τόσο τρυφερά και τόσο ερωτικά τραγούδια και τα δύο, χρειάζονται άλλη προσέγγιση και άλλου είδους σεβασμό.
    Είναι αντιαισθητικό, κατά τη γνώμη μου πάντα, να χορεύει κάποιος αυτά τα τραγούδια με ύφος και στυλ βαρύμαγκα λαχαναγορίτη, όπως θα χόρευε π.χ. το «Κελί 33» 🙂
    Ειδικά για το δεύτερο θα μου ήταν πολύ πιο όμορφο αισθητικά να το βλέπω να χορεύεται από γυναίκα.
    Φυσικά, όπως είπε και η Λουκρητία παραπάνω, ο καθένας δικαιούται να νοιώθει το κάθε τραγούδι όπως θέλει και να εκφράζεται με το δικό του τρόπο. Καμία αντίρρηση σ’ αυτό.
    Εγώ μιλάω αποκλειστικά για το αισθητικό αποτέλεσμα που εισπράττω, και η κρίση μου είναι σαφώς υποκειμενική.

  226. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    ευγένεια και κομψότητα

    Καλημέρα

  227. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Το ταγκό εκτός από δύο, κυρίως θέλει μελτέμι στην ψυχή

    Όταν χορεύει η καρδιά χορεύει και το σώμα

  228. cronopiusa said

    Τιμή και δόξα στον DA CAPO
    έμαθε την Ελλάδα να πίνει εσπρέσο …

    12 Οκτώβρη: Η (ανολοκλήρωτη) Απελευθέρωση

    Kαλή σας μέρα!

  229. # 214

    Πας και συ… χάλασες !

  230. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Το «Στάματησε του ρολογιού τους δείχτες» είναι όμορφο τραγουδάκι, λίγο «επίπεδο» και μελό (βαριές-βαθιές λαβωματιές χμ) για μένα. Τα ανάλογα (συν)αισθήματα τ΄αγγιξε/ενθουσίασε ο Μπίλης ο Παπ΄΄κων/νου όταν τραγούδησε
    Σαν δυο φωτάκια βραδυνού αεροπλάνου
    τα δυο σου μάτια και διασχίζουν τον αέρα,
    η αγκαλιά σου είναι η Σκάλα του Μιλάνου
    κι εγώ απόψε έχω επίσημη πρεμιέρα.
    Είπαμε, Μπίλης νυν και αεί, Πέτρες πετά του φεγγαργιού η φωνή του…
    Η μέρα είναι γλυκειά,φθινοπωρινή,ομιχλώδης και ιστορικά ξεσηκωτική. Αβάντι λοιπόν 🙂

  231. Πέπε said

    Καλημέρα σας.

    Εντωμεταξύ, δεν παρατήρησα να σχολιάστηκε ιδιαίτερα ότι, ΑΝ ο Χωμενίδης είχε δίκιο και το «άγαλμα» ήταν μια πόρνη, και πάλι θα ήταν, όντως, μια πολύ δυνατή περιγραφή:

    Στερεοτυπικά, η πόρνη αναμένεται να είναι ένας άνθρωπος εντελώς χωρίς αισθήματα, τουλάχιστον την ώρα που ασκεί την ιδιότητά της ως πόρνη (άλλο η προσωπική της ζωή), περισσότερο από κάθε άλλον, αφού η δουλειά της και η σχέση της με τους πελάτες συνίσταται στον έρωτα χωρίς έρωτα. Και ακόμα κι αυτή λοιπόν συγκινήθηκε και ήρθε να μου σκουπίσει τα δάκρυα, ενώ εσύ, άκαρδη…

    Βασικά, δεν είναι και τόσο παράλογος ο ισχυρισμός του. Άκουσε κάπου αυτή την ιστορία ότι άγαλμα εσήμαινε δήθεν αυτό, δεν έκατσε να το ψάξει γιατί δεν ετοιμαζόταν για ανακοίνωση σε επιστημονικό συνέδριο, θεώρησε (πολύ εύλογα) ότι αυτή η έμπνευση δίνει δύναμη στον στίχο, και το είπε.

    Απλώς τα χάλασε λίγο στο πώς το διαχειρίστηκε: ήταν άκυρο το «δεν είναι παράφρων ο Παπαδόπουλος να βάζει τ’ αγάλματα να μιλάνε και να περπατάνε» και χοντροφάουλ η αντίδρασή του προς τον Sarant.

  232. parisvasiliadis said

    Αυτό ίσως το βρεις πιο ενδιαφέρον .

    Στάλθηκε από το Ταχυδρομείο Yahoo για iPad

  233. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,
    ο ουρανός συννέφιασε εδώ κι έχω και αγροτικές ενασχολήσεις ….

    219, 227, 228, 229: Πολύ ωραία!
    223, 230: Ρε τι ακούω 🙂 Ζουλιάριδες!

  234. sarant said

    232 τέλος: Το χειρότερο είναι, πράγματι, το «δεν είναι παράφρων». Ακυρώνει όλη την ποιητική μεταφορά

    220 Θέλει άρθρο αυτό το πολύ/πολλή.

  235. ΓΤ said

    #235 Μπήκα κατάκοπος, ξημερώματα και μάλλον την… πάτησα. Σε ευχαριστώ 🙂

  236. nikiplos said

    @235, θεωρητικά αν θυμάμαι σωστά είναι: «πολύ φιλοσοφία» γιατί είναι μη μετρήσιμο αντικείμενο… Αντίθετα ένα διεπιστημονικό πρόγραμμα μπορεί να απαιτεί τη συνεισφορά πολλών επιστημών…

  237. sarant said

    236-7 Όχι, δεν την πάτησες, είναι θέμα που θέλει συζήτηση.

  238. ΓΤ said

    #238 Γι’ αυτό χρησιμοποίησα το «μάλλον»…

  239. cronopiusa said

  240. Ενα ποίημα μπορεί να γίνει τραγούδι αλλά το να ψάχνει κανείς ποίηση σε στίχους που γράφτηκαν για τραγούδι είναι σαν να ψάχνεις ψύλλους στ’ άχυρα, πράγματα που προέκυψαν από σύμπτωση και βγάζουν κάποιο νόημα. Τυχαίνει κ’αποιες φορές

  241. # 234 τέλος

    Ζέμπρα σε άσπρο και καφέ
    Τη διαφορετικότητα σου δείχνεις
    Μεσ ‘στο κοπάδι τι ζητάς ;
    Χαλάς την αρμονία.

    Εξορίσου στα Τάρταρα της σαβάνας
    Μαζί με τους ομόχρωμους.
    Πως τόλμησες με μας να μπλέξεις ;
    Αιώνες το παλεύουμε
    Το καθαρό κοπάδι
    Σε διχρωμία μόνο

    Μαύρο κι’ άσπρο, καλό-κακό
    Δεν θέλουμε παρείσακτους
    Καινούργια χρώματα να φέρουν.
    Και τα λιοντάρια
    Εμείς μόνο σκυλιά ταΐζουμε
    Διά των σαρκών μας
    Καί όρνεα δια των οστών

    Το καφετί της ρίγας σου
    Δαιμόνια επιφέρει
    Κι’ απογουστιά το χρώμα της
    Σα σάπιο φρούτο

    Εσύ κι οι λίγοι σου
    Εμπρός
    Από μπροστά χαθείτε
    Στην όαση τη μακρινή
    Και όχι στη σαβάνα

    Πριν οι γυναίκες μας, οι άμυαλες
    Και τα παιδιά
    Σας πάρουν γιά σπουδαίους.

  242. Πάνος με πεζά said

    @ 232 : Θα διαφωνούσα, νομίζω ότι οι πόρνες είναι πολύ ώριμες και πονετικές – θα τις χαρακτήριζα έως και ανειδίκευτες κοινωνιολόγους… Τουλάχιστον οι πόρνες εκείνης της εποχής, μετά πήγε αλλού η δουλειά…

  243. nikiplos said

    @243, τέλη 80ς πλατεία Κολιάτσου, ήταν ένας νταβατζής και έδερνε και έβριζε μια πόρνη… Την έψεγε που δεν είχε περιποιηθεί έναν πελάτη τους, έναν γεροξεκούτη ως φαινόταν από τη συζήτηση… Εγώ κι άλλος ένας συμφοιτητής στη στάση των τρόλεϋ-λοταρία (αργά τους χειμώνες τσαμπουκά καταργούσαν και δρομολόγια)…

    Στον καβγά, ο κόσμος προσπερνούσε βιαστικά έφευγε. Ανάβοντας ο Ντάβος, βούτηξε από το μαλλί την έτσι του. Εκεί ημείς νέοι όντες τότε, παρενέβημεν τον κάναμε πέρα… αυτός μάλλον πρέπει να ταλαντεύτηκε αν έπρεπε να δώσει ένα μάθημα σε δυό παιδαρέλια για το τι εστί πεζοδρόμιο ή αν έπρεπε να δώσει ένα τέλος στην όλη φιέστα… πρέπει να ξεμέθυσε ακαριαία, να χαλάστηκε… Δεν φαινόταν όμως ούτε δευτερόλεπτο να μασάει…

    Η εταίρα, εννόησε τη μαλακία μας και μας άρχισε στο βρισίδι μέσα στον κόσμο «που ανακατευτήκαμε». Φύγαμε ντροπιασμένοι με τα πόδια και μέχρι την Ηπείρου βρίζαμε την «παλιοπουτάνα» αλλά μεγαλώνοντας εννοήσαμε πόσο αβρά μας είχε φερθεί το ζευγάρι αυτό τότε…

    Το είπα αυτό, γιατί παρατηρώ από μερικούς μια τάση εξωραϊσμού του χώρου του περιθωρίου και του υποκόσμου… Εγώ πάντοτε, οποτεδήποτε χρειάστηκε να τον περπατήσω, τον παρουσίαζα όπως είναι ακατέργαστον…

  244. # 244

    Καθένας με τις εμπειρίες του (και τις γειτονιές του).Εμείς στα 14-15 παίζαμε μαζί προ-πο με την Μαιρούλα (Αγ.Μελετίου και Μοσχονησίων γωνία-ή Ιεροσολύμων 😉 η οποία είχε διπλή ταρίφα και έβαζε μόνο λίγους και γνωστούς μέσα. Από την άλλη, παιδί της γειτονιάς μου πήγε στην Ερση στην Σπετσών κι έγινε άνθρωπός της αμέσως (ήτανε και γιος παπά ! ), μέχρι και φυλακή έκανε. Ανθρωποι είναι κι αυτές, και τομάρια και ψυχούλες.

  245. # 243

    Και σήμερα υπάρχουν…όταν χώρισα γνώστης του χώρου μου σύστησε μια Ρουμάνα. Μετά την δεύτερη φορά και μπόλικες συζητήσεις ερχόταν στα ρεπά της και χωρίς λεφτά. Είχε γραφτεί σε μια σχολή στην Ιταλία όπου και θα πήγαινε λίγο καιρό μετά αλλά την έπιασε η αστυνομία και την απέλασαν.

  246. Χρηστάρας said

    Τι σύμπτωμα κι αυτό…: να πουλάει κανείς αρκετές χιλιάδες αντίτυπα, αφού έχει μάθει να επιπλέει σαν φελλός στη δημοσιότητα. (Λέτε να έχει γίνει κανόνας;) Όλοι κάνουμε λάθη, αλλά αν δεν υπάρχει το ήθος της ενάργειας, πώς να χαρακτηρίσεις κάποιον «συγγραφέα»; (Κι αφού η επιπολαιότητα δεν είναι και το πιο ακριβό μέταλλο, γιατί να μη χαρακτηρίζει κι ένα μεγάλο μέρος από τους ημεδαπούς αναγνώστες;)

  247. Μπούφος said

    197 Πάνος με πεζά.

    Με εμπνέεις …γλωσσοπλάστη. «Μπεφάπιασμα» μπουφάπιασμα, κοντινά τα βρίσκω!

  248. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    242 Τζη
    Ζέμπρα σε άσπρο και καφέ
    Τη διαφορετικότητα σου δείχνεις
    Μεσ ‘στο κοπάδι τι ζητάς ;
    Χαλάς την αρμονία.

    Είναι πολύτιμη η ζέβρα γι΄αυτό την κρύβουν καλά:

  249. Pedis said

    Πέρασα μια σκρολιά τα τελευταία σχόλια και μούρθε στο μυαλό η σοφή ρήση:

    Ουδείς αναντικατάστατος.

    Α προπό, πού είναι η βδέλλα του ιστολογίου;

  250. Pedis said

    Μάλλον, κατάλαβα …

  251. Νέο Kid said

    249. Στο νερό , λίγο μετά τη μέση προς τα δεξιά.

  252. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Το είπα αυτό, γιατί παρατηρώ από μερικούς μια τάση εξωραϊσμού του χώρου του περιθωρίου και του υποκόσμου…ο είπα αυτό, γιατί παρατηρώ από μερικούς μια τάση εξωραϊσμού του χώρου του περιθωρίου και του υποκόσμου…»
    Ως γνωστόν, κατά τον Μαρκούζε, Νίκιπλε, το περιθώριο και οι ομάδες που κινούνται σ’ αυτό είναι το νέο επαναστατικό υποκείμενο. ☺. Οι παλιότεροι ροκάδες θα θυμούνται τον Τομ Ρόμπινσον να τραγουδάει «Γύφτοι, αδερφές και άστεγοι επαναστατήστε!» (στο «Power in the darkness», αν θυμάμαι καλά).

  253. Γιάννης Κουβάτσος said

    253.Σόρι για τον διπλασιασμό του αποσπάσματος. Τεχνικό λάθος. 😊

  254. antonislaw said

    89
    «62 Αν θυμάμαι καλά, δενδροκηπουρός είχε διοριστεί. Νομίζω πως αργότερα αναγκάστηκε να παραιτηθεί»

    Για την ακρίβεια ο Αντώνης Νικοπολίδης δεν παραιτήθηκε, μιας και δεν διορίστηκε ποτέ (οργανική θέση του κλάδου ΔΕ35 Δενδροκηπουρών του Δήμου Κηφισιάς Ν.Αττικής) .
    Ο διορισμός στο δημόσιο δεν απαιτεί μόνο υπουργική απόφασή και δημοσίευσή της στο ΦΕΚ στο τεύχος Γ αλλά και ανάληψη υπηρεσίας, που ισοδυναμεί με αποδοχή του διορισμού. Επομένως κατά νομική ακριβολογία ήταν διοριστέος αλλά δεν διορίστηκε καθώς δεν αποδέχτηκε το διορισμό του, αφήνοντας να περάσει άπρακτη η δίμηνη προθεσμία αποδοχής. Αντ’αυτού διορίστηκε η Μαρία Παυλίδου, αθλήτρια του τένις.
    (Διάκριση: 5η νίκη, Ημερομηνία
    Διάκρισης: 19.11.2000, Διοργάνωση: Πανευρωπαϊκοί Αγώνες Γυναικών (Εθνική Ομάδα)/Αντισφαίριση), στο Δ΄ βαθμό με 18° μισθολογικό κλιμάκιο, σε κενή οργανική θέση
    του κλάδου ΠΕ Διοικητικού − Οικονομικού, της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Θεσσαλονίκης)
    ΦΕΚ Γ, 537/14-7-2009

  255. Γιάννης Ιατρού said

    252: Δύο είναι

    249: ΕΦΗ, η πρώτη εικόνα σου (που δεν ανοίγει 🙂 )

    255: Ρε τι μαθαίνουμε εδωμέσα! Ουδέν κρυπτόν.
    Με τέτοιες επιδόσεις η θέση του μπλογκ στην Αλέξαινα 🙂 θα έχει κάνει ρεκόρ

  256. loukretia50 said

    249. Τι ζέβρες – φυτοφάγα – βλέπει ο ποιητής?
    Σαφέστατα οι συνδυασμοί χρωμάτων με ρίγες ανήκουν σε σαρκοφάγα της σαβάνας, κατά κόσμον τιγρούλια!
    Δεν έχουν ανάγκη να φυλάγονται! Οι άλλοι ας προσέχουν!

  257. sarant said

    250-1 Κατάλαβες. Ως το τέλος του μηνός, χωρίς να αποδέχομαι απαραίτητα χαρακτηρισμούς

    255 Α, δεν το ήξερα αυτό! Οπότε, του βγήκε αδικως το όνομα.

  258. loukretia50 said

    Pedis
    Υπέροχο το βιντεάκι, αλλά milonga και tango/ χορός της φωτιάς, δεν είναι το ίδιο.
    Άλλος ρυθμός, στυλ, βήματα, όσο κι αν μοιάζουν.
    Τέχνη, ναι, μη συγκρίνουμε όμως διαφορετικά! (ανάλυση δεν είναι του παρόντος, αλλά νομίζω καταλαβαίνεις τι εννοώ).
    By the way, αυτή η ανάρτησή σου μου άρεσε πολύ.
    Ελπίζω να μη λειτουργήσει αποτρεπτικά το σχόλιό μου, κατά δήλωση αδιαφορείς για τη γνώμη μου!

  259. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    

    [….]

    Το άγαλμα «ο σκεπτόμενος», του Ροντέν φωτισμένο στην είσοδο του μπαρ «Λούκι».

    Τα ποδια της την έσυραν τελικά στο «Λούκι» του Αλέξη Γκόλφη, γνωστός στο ευρύ τηλεοπτικό κοινό από το ρόλο του Μανωλιού στη σειρά «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Ήταν το εμβληματικό μπαρ στην οδό Χάρητος, με τον «Σκεπτόμενο» του Ροντέν φωτισμένο στην είσοδο. Υπόγειο μπαρ 2 επιπέδων. Ένα στέκι συνυφασμένο με καλά και κακά νέα και καταστάσεις όπως όλα τα πράγματα στη ζωή.

    Όταν κατέβηκε την σκάλα έπαιξε το δίσκο Heavy Weather, του άγνωστου -σε πολλούς- jazz-rock group Weather Report.

    [….]

    http://www.poiein.gr/2016/08/17/ieeuee-iaonieynco-onssa-dhiethiaoa/#comment-518125

  260. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    244 τέλος – Ακριβώς έτσι, κι όσοι έχουν κολλήσει ένσημα στον δρόμο, ξέρουν
    πως είναι πολύ χειρότερα τα πράγματα και δεν έχουν καμία σχέση με δακρύβρεχτα μελό κάποιων σχολίων εδώ και κάποιες εξομολογήσεις από «παλιές» στο κουρμπέτι. Οι συντριπτικά περισσότερες, είναι συνειδητά στο επάγγελμα και σκάνε στα γέλια με τις «ανθρωπιστικές» αναλύσεις που κάνουν οι και καλά ευαισθητοποιημένοι καθώς πρέπει γι’ αυτές.

    Ο λόγος που υπάρχουν πουτάνες, είναι γιατί στην πατριαρχική κοινωνία υπάρχει σεξουαλική καταπίεση, κι όσοι ευαισθητούληδες ενοχλούνται που τις λένε πουτάνες κι όλα τ’ άλλα επίθετα κι οι άλλοι που θεωρούν πως επιτελούν κοινωνικό έργο, ας μας πούν αν θα ήθελαν να υπάρχουν και για τις γυναίκες οι αντίστοιχες αντρικές «πουτάνες» εκτός κι αν οι γυναίκες δεν έχουν ανάγκη.

    Α και κάτι άλλο, άντρας γενιέσαι, δεν γίνεσαι στις πουτάνες.

  261. Γιάννης Ιατρού said

    260: Για όλα έχεις απάντηση, το #213 όμως το αγνοείς, ε; 🙂 🙂

  262. loukretia50 said

    260. Ναι Λάμπρο, ειδικά οι νεαρές αλλοδαπές είναι πλήρως συνειδητοποιημένες για την κατάστασή τους και γελάνε με τις αναλύσεις μας!

    Αύριο αν θέλεις συνέχεια, φεύγω σφαιράτη!

  263. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    263 – Όχι δεν θέλω, έχεις πλήρη άγνοια του θέματος (εκτός κι αν έχεις κολλημένα τα ένσημα που λέω), ότι έχεις δεί στην tv κι έχεις ακούσει ή έχεις διαβάσει σε εφημερίδα, που όπως και με όλα τα σοβαρά θέματα, δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα, τι συζήτηση να κάνουμε έτσι.

  264. Γιάννης Κουβάτσος said

    263:Φυσικά και είναι πλήρως συνειδητοποιημένες. Με αυτό το όραμα μεγάλωσαν: να γίνουν «εργαζόμενες του σεξ» στην Ελλάδα.

  265. Pedis said

    # 259 – Η μιλόνγκα είναι λαικιά, συναισθηματική και μούι ρομάντικα.

    Αν καποιος θέλει να κορτάρει φυσιολογική κοπέλα κι όχι μία που γουστάρει να την απειλεί ο Μπαντέρας της προτείνει μιλόνγκα.

    Ο Zotto είναι, δίχως να το παίζει ότι θα δαμήσει και θα γείρει, και πολύ μάγκας.

    όχι πώς η σύζυγος δεν είναι αστέρι …

    που κάνει τα ίδια με δεκαπέντε πόντους γόβα …

  266. Νέο Kid said

    Α ρε Κουβάτσε…😜
    Κι εγώ παιδιά είχα γνωρίσει κάποτε έναν κωπηλάτη ρωμαϊκής γαλέρας που ήταν πλήρως συνειδητοποιημένος για την κατάστασή του και γελούσε με την ανάλυση που του έκανα «περί σπασίματος των κυριολεκτικων και μεταφορικών δεσμών και αποτίναξη της βάρβαρης καταπίεσης από τη ρωμαϊκή νομενκλατούρα και τους Πατρικίους που εκμεταλλεύονται την σαρκική υπεραξία της κωπηλατικής ρώμης των πληβείων για να προσπορίσουν πλούτη και μιλιταριστικό στάτους…»

    Ο Ξυπεταιων έκανε μια σωστή παρατήρηση … Πολύ κακώς πέσατε να τον φάτε με τον «και καλά» ρεαλισμό σας.

  267. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    197. Ο Χρήστος Χωμενίδης έχει ξεφύγει λίγο μετά τα 30 του, προφανώς λόγω μεγάλης επιτυχίας του παρθενικου μυθιστορηματος του. Ενδέχεται να παρουσιάζει αριστερό μεγαλοιδεατισμο, λόγω των επιφανών αριστερών προγόνων του ( εγγονός του συνιδρυτή του ΕΑΜ Χρήστου Χωμενίδη και του γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ προπολεμικά Βασίλη Νεφελούδη, αδελφός της εκ πατρός γιαγιάς του ήταν ο Δημήτρης Γληνός). Η επιτυχία του αρχικά, αλλά και η «καριέρα » του στη συνέχεια, βασίζεται στην σουρεαλ αφήγηση απίστευτων/τερατωδών μυθιστοριών ( ένα σύνολο από μεγα-φάρσες) για να τονίσει -κατά την γνώμη μου- τα κακώς κείμενα της μεταπολεμικης Ελλάδας και κυρίως της εποχής μετά την μεταπολιτευση.

    Όμως δεν πρέπει να υποτιμούμε τον Χ.Χ. και το εκπληκτικό πρώτο βιβλίο του «Το σοφό παιδί»*, 1993, το οποίο έγραψε στα 27 του, μόλις τελείωσε την Νομική και αναφέρεται στην καραμανλικη και πασοκικη Ελλάδα του ΑΓΠ. Όσο αντιπαθής και να έγινε ο Χ.Χ. , το πρώτο του λογοτεχνικό παιδί ήταν εκπληκτικό. Το διάβασα εν τάχει το 1995 και τώρα ολοκληρώνω τη δεύτερη ανάγνωση. Όσα διάβασα μετά (Υπερσυντέλικος, Εστία, 2003,Το σπίτι και το κελλί, 2005 και άλλα,…) υπολείπονταν κατά πολύ του πρώτου έργου του.

    Μόνον η «μητέρα του σκύλου» του αείμνηστου Π. Ματεσι -ίσως- ήταν λίγο καλύτερο.

    *»Πρόκειται για έναν χείμαρρο αφήγησης ενός παιδιού από τα 8 του χρόνια μέχρι το τέλος της εφηβείας του, που είχε την τύχη(;) να ζήσει κοντά σε ιδιαίτερους, αλλοπρόσαλλους, γοητευτικούς όσο και τρομακτικούς ανθρώπους και αντίστοιχες καταστάσεις.

    Ολα περνάνε μέσα από τις σελίδες του μυθιστορήματος. Κυρίως όμως η μεταπολιτευτική Ελλάδα και η ψυχοσύνθεση των κατοίκων της. Οι κοινωνικές και πολιτισμικές συμπεριφορές τους. Η εσωτερική μετανάστευση, ο έντονος νεοπλουτισμός και οι πιθηκισμοί της συμπεριφοράς των νεόπλουτων, η διαρκώς επεκτεινόμενη διαφθορά και έλλειψη ηθικών πλαισίων, η επίδειξη υλικών αγαθών, η αχαλίνωτη ερωτική συμπεριφορά (η καθυστερημένη άφιξη της κατάρρευσης των ερωτικών ταμπού του Μάη του ‘68).

    …..»Στις σελίδες του «Σοφού παιδιού» βρίσκονται πράγματι, πασπαλισμένα με μεγάλες δόσεις γοητευτικής υπερβολής και παραμυθητικής αφήγησης, όλα τούτα. Τα άτσαλα βήματα της μεταπολιτευτικής Ελλάδας προς τον κοσμοπολιτισμό, τα επαρχιωτόπαιδα που καταφτάνουν στην πρωτεύουσα και προσπαθούν να γίνουν αστοί κουβαλώντας στις αποσκευές τους όλα τα κατάλοιπα των εγκλωβισμένων στην επαρχία παιδικών τους χρόνων, η άμβλυνση (έως βαθμού κατάρρευσης) των προσχωρήσεων σε κόμματα ή ιδέες, η λατρεία του θεού-χρήματος και της κοινωνικής επίδειξης και ανόδου με κάθε μέσον. Η επικράτηση της διαφθοράς έδειχνε από τότε τα δόντια της και την ασύστολη διάθεση εξάπλωσής της.

    Ο ήρωας του Χρήστου Χωμενίδη, προικισμένος με μια ιδιαίτερα μεγάλη αντίληψη και ευελιξία, βλέπει να περνούν όλα αυτά μπροστά στα μάτια του και στη ζωή του, προσαρμόζεται, καταπιέζεται, πάντως επιβιώνει.»

    ## http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_5_23/08/2008_282056

    Μια αναλυτική κριτική για «Το σοφό παιδί» στο
    https://antonispetrides.wordpress.com/2014/07/01/chomenidis/

  268. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    260.

    https://www.google.gr/search?q=%CE%BB%CE%BF%CF%85%CE%BA%CE%B9+%CE%BC%CF%80%CE%B1%CF%81&rlz=1C1GGLS_elGR328GR328&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=0ahUKEwiRuoa8uoHeAhVPEVAKHRfbC38Q_AUIDigB&biw=1672&bih=862#imgrc=KP2g4xlRFYaFyM:

  269. # 249

    Εφη έφη

    όχι δεν την κρύβουν… στα κοπάδια των ψαριών όπου η ορατότητα περιορίζεται σε λίγα μέτρα το διαφορετικό ψάρι είναι τελείως ανεκτο. Στα ζώα της ξηράς όπου η ορατότητα είναι πολύ καλύτερη, το διαφορετικό είναι ανεκτό στις άκρες του κοπαδιού ώστε να γίνει θύμα; σε περίπτωση επίθεσης(να μην ξεχνάμε πως η ομοιομορφία προκαλεί σύγχυση στον θηρευτή0. Τέλος σταν πουλιά επειδή τα αρπακτικά πτηνά έχουν απίστευτη όραση το διαφορετικό πουλί διαμελίζεται αμέσως από τα όμοια.

  270. # 257

    Μια μικρούλα-τόση δα- λεπτομέρεια σου ξεφεύγει… στις αφρικάνικες σαβάνες όπου είναι οι ζέμπρες ΔΕΝ υπάρχουν τίγρεις, είσαι μια ήπειρο ΜΟΝΟ λάθος…

  271. 252, … 249. Στο νερό , λίγο μετά τη μέση προς τα δεξιά. …

    Κι άλλη μια ζέβρα ζερβά της.

  272. Γιάννης Ιατρού said

    272: –> 256α 🙂

  273. Τι να πρωτοδιαβάσει κανείς από τόσα σχόλια…
    Δεν είδα (αν μου ξέφυγε, συγνώμη) να αναφέρεται το βιβλίο του Χωμενίδη «Νίκη» για την ιστορία της μάνας του και της οικογένειάς του από αυτή την πλευρά. Εξαιρετικό μυθιστόρημα. Σε άλλο ύφος, ίσως γιατί είναι κάτι δικό του, ίσως γιατί δεν είναι η περίοδος για δηθενιές.
    http://www.biblionet.gr/book/193941/%CE%A7%CF%89%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82,_%CE%A7%CF%81%CE%AE%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%82_%CE%91./%CE%9D%CE%AF%CE%BA%CE%B7
    Απ’ την άλλη σκέφτομαι αν διαβάζεις κάποιον συγγραφέα που μπορεί να μην εκτιμάς σαν άνθρωπο, από δημόσια κείμενά του, από αντιπαραθέσεις με ομοίους του ή αν τον εντάσσεις στην κατηγορία αδιάφορος και δεν διαβάζεις κανένα λογοτεχνικό του πόνημα. Μάλλον δεκτά και τα δύο.

  274. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    270. Ναι Τζη, ισχύουν αυτοί οι κανόνες στο ζωικό βασίλειο. Εννοούμενες και οι εξαιρέσεις όπου για διάφορους λόγους γίνονται ανεκτά ή και προστατευόμενα τα ετερόκλητα είδη, θεωρούμενα ως μέλη της αγέλης. Στην περίπτωση της ζέβρας, μάλλον εκείνη «χώνεται» στο κοπάδι έτσι που να μπουρδουκλώνει τα αρπαχτικά.Το γιατί την ανέχονται οι αντιλόπες δεν το ξέρουμε από τα στοιχεία που μας δίδονται.
    https://www.infowoman.gr/kouiz-mporeite-na-entopisete-ti-zevra-pou-kryvetai-mesa-se-ena-kopadi-antilopes

    272 Κάνουνε ζέρβιν 🙂

  275. Γιάννης Ιατρού said

    275a: Σχετικό το Among the Gorillas της Dian Fossey !

  276. 273,
    Σωστός!

  277. loukretia50 said

    Τζι
    «Mια ήπειρο ΜΟΝΟ λάθος!»

    Ίσως γιατί αγνοώ παντελώς τις ζέβρες!
    Δε συχνάζουν στα μέρη μου!

  278. ΣΠ said

    278
    Λουκρητία, εννοεί τις τίγρεις που δεν υπάρχουν στην Αφρική, μόνο στην Ασία.

  279. loukretia50 said

    279. Μα τι σχέση έχει η γεωγραφία με την ποίηση?
    Ούτε οι συγκεκριμένες τίγρεις, ούτε κι εγώ είδαμε ποτέ ζέβρες!
    Φαντάστηκα ότι – ποιητική αδεία!- θεωρεί πως οι ζόρικες ξαδέλφες μου πάνε παντού!

  280. # 278

    …Ίσως γιατί αγνοώ παντελώς τις ζέβρες…

    Ισως, γι αυτό έγραψε το 1963 ο Ντύλαν ; don’t criticize what you can’t understand …

    ίσως για να μη συγχέεται το ποιητική αδεία με την ποιητική αηδία

  281. loukretia50 said

    Tζι και Λάμπρος
    συμφωνείτε απόλυτα -στο ίδιο νήμα -στο ότι είμαι άσχετη και καλύτερα να μη μιλάω γιαυτά που δεν ξέρω!
    Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε!
    Προφανώς εσείς δεν εκφράζετε άποψη για πόλεμο, προσφυγιά, προβλήματα σε χώρες του τρίτου κόσμου, οικογενειακή βία, κακοποίηση , βιασμούς, εκτρώσεις κλπ εφόσον δεν έχετε προσωπική εμπειρία.

  282. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    282 – Lukretia, θα σε παρακαλέσω, αν θέλεις να μιλάς μαζί μου, πρώτον να διαβάζεις καλά αυτά που γράφω και δεύτερον να μη με ανακατεύεις με
    οποιονδήποτε άλλον σχολιαστή, είτε λέει τα ίδια με μένα είτε άλλα όπως ο φίλος μου ο Gee. Εγώ εκφράζω τις δικές μου τεκμηριωμένες πάντα απόψεις (σωστές η λάθος) στα 3-4 θέματα που θεωρώ πως γνωρίζω σε βάθος και τίποτε παραπάνω. Ούτε θέλω να τις επιβάλλω, ούτε μ’ ενδιαφέρει αν θα τις αποδεχτεί κάποιος, μ’ ενδιαφέρει ο εποικοδομητικός διάλογος για το αν είναι σωστές ή λάθος αλλά μέχρι τώρα μόνο απόρριψη χωρίς τεκμηρίωση εισπράτω, κάτι σαν το δικό σου τεκμήριο με τις αλλοδαπές ένα πράμα.☺

    Λοιπόν, 1) – ο καπιταλισμός που δημιουργεί τις μεγάλες οικονομικές ανισότητες και την μεγάλη φτώχεια, σπρώχνει τις κοπέλες στην πορνεία. Λογικό συμπέρασμα, όλες οι φτωχές κοπέλες, είναι πουτάνες επειδή δεν έχουν άλλη επιλογή.
    2 – Οι διεθνής μαφία και οι μαστροποί αρπάζουν με την βία κορίτσια και τα ωθούν στην πορνεία. Λογικό συμπέρασμα, όλες οι αλλοδαπές που εκπορνεύονται, έγιναν πουτάνες με την βία.
    Ελπίζω να ηρέμισε το κοινό αίσθημα και μπορεί να κοιμηθεί χωρίς εφιάλτες.

    Υ.Γ – Εκτός από τον πόλεμο, έχω προσωπικές εμπειρίες γι’ αυτά που γράφεις στο τέλος του σχολίου σου, και προσωπικά δεν εκφράζω άποψη για πράγματα που δεν γνωρίζω, μια και είσαι πιο παλιά από μένα εδώ, θα το έχεις δεί, αλλιώς ψάξτο και θα το δείς.
    Φιλικά όλα αυτά, γιατί φαίνεται κάπως επιθετικός ο τόνος, ελπίζω να βρεθούμε σε κάποια σύναξη του ιστολογίου (ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΡΕΕΕΕΕ;☺☺☺) θα χαρώ να σε γνωρίσω από κοντά.

    Υ.Γ – Ξέρεις ποιός είναι ο ρόλος του μόντελινγκ; μήπως ξέρεις ποιός πηγαίνει τα κοριτσάκια εκεί;☺

  283. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @283. ΛΑΜΠΡΟΣ said:

    » …ελπίζω να βρεθούμε σε κάποια σύναξη του ιστολογίου (ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΡΕΕΕΕΕ;☺☺☺)»

    Προὐχώρησε τὸ φθινόπωρον καὶ οὐδείς ἐκ τῶν ἑβραιομασωνομπολσεβικοχριστιανούληδων συνταξιούχων τοῦ ἱστολογίου ἐμερίμνησεν διὰ νὰ συμφάγωμεν, συμπίωμεν καὶ ὅλα τὰ σχετικά.

    Τὶ λέει ἐπ᾿ αὐτοῦ ὁ ἐπὶ τῶν ὀργανωτικῶν ἁρμόδιος, κατὰ τὰ ἄλλα λαλίστατος, κακόψυχος χωροφύλαξ.

  284. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    284 – Τι να πώ ρε Δημήτρη, αυτό που βλέπω, είναι πως κλειδώνονται όλο και περισσότερο οι άνθρωποι γενικώς, φαίνεται τα παίρνουν όλα πολύ στα σοβαρά.
    Μ’ ένα δυό ποτηράκια, τρία τέσσερα καλαμπούρια και πέντ’ έξι τραγουδάκια της παρέας, η ζωή φανερώνει το όμορφο προσωπό της.☺

    ΤΑ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ, ΕΙΝΑΙ ΔΩΡΕΑΝ, ΕΝΑ ΑΠ’ ΑΥΤΑ, Η ΚΑΛΗ ΠΑΡΕΑ.☺

  285. loukretia50 said

    Λάμπρο
    «…έχεις πλήρη άγνοια του θέματος (εκτός κι αν έχεις κολλημένα τα ένσημα που λέω), ότι έχεις δει στην tv κι έχεις ακούσει ή έχεις διαβάσει σε εφημερίδα, που όπως και με όλα τα σοβαρά θέματα, δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα, τι συζήτηση να κάνουμε έτσι.»

    Τι δεν έχω καταλάβει για την άγνοιά μου, όπως το έγραψες?
    Ισχύει αυτό που λες, αλλά εδώ ποιος απαξιώνει ποιόν?

    Δηλαδή το τράφικινγκ είναι μύθος? Μακάρι!
    Τα ξένα κορίτσια που έβλεπα παλιότερα (αλήθεια, που κρύφτηκαν?) σε πολλές γειτονιές κοντά στο κέντρο να βγαίνουν χαράματα, σε άθλια κατάσταση, από διάφορα σκοτεινά μπαρ (οθντκ) ή να είναι στημένες από νωρίς σε γωνίες και πιο πέρα ένας βαρύς τύπος, είναι μια εξαίρεση? Είχαν πολλές επιλογές και ευκαιρίες να ξεφύγουν?
    Πολύ αμφιβάλλω.
    Κατά τη γνώμη σου, χρειάζεται να βρεθώ σε κυκλώματα για να πιστέψω ότι η κατάσταση είναι απαράδεκτη?
    Με την ίδια λογική πρέπει να δοκιμάσει κανείς ηρωίνη για να πιστέψει ότι η εξάρτηση σε εξαθλιώνει?

    Επιθετική δεν είμαι, θυμωμένη με όποιον θεωρεί ότι δε δικαιούμαι να εκφέρω άποψη και να αγανακτώ με όσα συμβαίνουν, αν δεν έχω προσωπική εμπειρία.
    Άποψη – σωστή ή λάθος – μόνο ο αδιάφορος δεν έχει.

    Φυσικά ούτε με το μόντελινγκ είχα ποτέ σχέση, δεν αμφιβάλλω όμως ότι είναι βρώμικο κύκλωμα.
    Προφανώς είναι δύσκολο να συζητήσουμε.

  286. loukretia50 said

    266. Pedis
    Μα συμφωνούμε! (δεν είναι πρόβλημα νομίζω!).
    Είναι πολλές οι παραλλαγές, γιατί είναι μεγάλο ταξίδι από τα καταγώγια της Αργεντινής μέχρι τα σαλόνια της αριστοκρατίας στην Ευρώπη. Και ο χορός αντανακλά πολλές από τις δοκιμασίες που πέρασε η κοινωνία της χώρας (tanguedia -l’exile de Gardel – F.Solanas).
    Γιαυτό αναφέρθηκα σε διαφορές.
    Το ταγκό δε χαρακτηρίζεται από τρυφερότητα.

    Πιθανό κάποιες κυρίες να βρουν ενδιαφέρον ένα δείγμα τεχνικής υψηλού επιπέδου, σε κοινά βήματα:
    Tango Women’s Technique – El Huracan’ Solo Tango Orquestra –
    Tekla Gogrichiani https://youtu.be/p2nut8Jo2Sw

    Αν και δεν είναι ο κανόνας να θέλουν ζόρικο παρτεναίρ.
    Άντε όμως να βρεις χορευτή που να είναι ρομαντικός και τρυφερός, με καλή αίσθηση του ρυθμού!
    Ενώ ένας αυστηρά προσηλωμένος, σταθερός, δυνατός, με κοφτές/απότομες κινήσεις όταν χρειάζεται, που κρατάει απόσταση από το πρόσωπο*…είναι ιδανικός για τανγκό!
    Βέβαια μπορεί να σε πατήσει κάτω, αν τυχόν κάνεις λάθος… ή να φάει κλωτσιά! Συμβαίνουν αυτά!

    *Λένε πως έτσι είναι η αυθεντική βερσιόν, γιατί οι κοπέλες δεν άντεχαν να είναι πολύ κοντά με τους μεθυσμένους ναύτες

    Πάντως ο Colin Firth μόνο απειλητικός δεν είναι!
    Por una Cabeza – Carlos Gardel https://youtu.be/Gcxv7i02lXc

    Ούτε βέβαια ο Τζακ Λέμον!
    «Some like it Hot» – La Cumparsita https://youtu.be/4-qdvZDua9k

    Καληνύχτα σε όλους!

  287. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    287 Λου
    «ζόρικο παρτεναίρ.
    …χορευτή … ρομαντικός και τρυφερός, με καλή αίσθηση του ρυθμού!
    … αυστηρά προσηλωμένος, σταθερός, δυνατός, με κοφτές/απότομες κινήσεις όταν χρειάζεται, που κρατάει απόσταση από το πρόσωπο…

    Αχι άχι βρε Λου, ένα ένα παιδάκι μου. Ένα, μη σου πω… 🙂 🙂

    Γιατί καληνυχτίζεις; θα βγεις τις μικρές ώρες;
    Απόψε ΄ν΄η βραδιά καλή
    μα ΄ναι μικρές οι γιώρες
    και δε σ’αποχορταίνουνε
    των αματιώ μου οι κόρες

    Γεια σου Λου μαργιολού 🙂

  288. loukretia50 said

    288. Αμάν!! μόνο για τανγκό μιλούσα!
    στο χορό είμαι παθούσα!

    έτσι που τα απαριθμείς μαζεμένα όμως, βγαίνει λίγο…περίεργο!

    και πρέπει να φύγω!

  289. # 282

    Λουκρητία, δεν νομίζω πως είπα πουθενά πως είσαι άσχετη, ούτε συμφωνώ σε πολλά πράγματα με τον Λάμπρο-κυρίως στον ορισμό του τεκμηρίου και σε τι πράγμα είναι η λογική αντίφαση…
    Απλά θεώρησα πολύ ατυχές το γεγονός να συσχετίσεις τις πολλές ρίγες της ζέβρας με τις ελάχιστες της τίγρης και κάπως ασεβή την παραλλαγή σου σ’ ένα ποίημά μου που το ανέβασα αναφερόμενος σε συγκεκριμένο πρόσωπο. Βέβαια έχω προσέξει πως στιχουργείς με πολύ ελαφρό τρόπο,ίσως για να βρεις τις ρίμες, αλλά σ’ αυτήν την περίπτωση δεν ριμάριζες οπότε προκύπτει κάζο πενσάτο που λέγανε στην Βαβυλωνία.
    Υπάρχει βέβαια μια κόντρα μεταξύ μας, ενοχλήθηκα γιατί ήξερες πράγματα για μένα ας πούμε από τα μπλογγ μου ,και ζήταγες συνεργασίες χωρίς να καταδεχθείς να μου στείλεις ένα ημέηλ ώστε να ξέρω με ποιά έχω να κάνω, αν θυμάμαι καλά το θεώρησες «διαταγή».
    Τέσπα, η γη εξακολουθεί να γυρίζει κι εγώ να μένω σταθερός στις θέσεις μου, χρόνια τώρα, μπορώ να συνεχίσω και έτσι. Εδώ είμαι ακόμα φίλος με τον Λάμπρο που αφού πανηγύρισε πέρισυ το χάρτινο πρωτάθλημα της ΑΕΚ πήγε στο γήπεδο και σήκωσε αυτό το πανό για τους 3 βαθμούς που αφαίρεσαν από την ΑΕΚ !!. Θα σούλεγα πως στην φωτό φαίνεται και ο Πάνος; με πεζά αλλά είπε να μη μιλάμε ποδοσφαιρικά μερταξύ μας και το σέβομαι…
    Είδες πως τα φέρνει καμιά φορά η ζωή ;;

  290. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    289. Αστειεύομαι !
    Καλά να περάσεις 😉

  291. Νέο Kid said

    Το πανώ του 290. είναι φυσικά από τότε που η ΤΣΣΚΑ Πειραιά έκλεψε το πρωτάθλημα απ την ΑΕΚ… καμια δεκαριά χρόνια πριν δηλαδή…
    Ο,τι ναναι!

  292. Alexis said

    #290: Φοβερές αποκαλύψεις γίνονται εις τον παρόν ιστολόγιον!
    Καθ’ όλα σοβαροί σχολιασταί του βλογίου τούτου συχνάζουν εις γήπεδα και άλλους κακοφήμους χώρους και αναρτούν πανό υποστήριξης εις γνωστήν αθηναϊκή ομάδαν! 😆

  293. Φανή Μ. said

    Να μάς πεί ο λαλίστατος κ. Gpoint (290), που δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω, γιατί επί 3 ολόκληρες ώρες αρνείται να απαντήσει στην πρόκληση του κ. Σαραντάκου από το Facebook, εναντίον του αγνού Παοκτζήδικου Λαού. Μήπως φοβάται την κόκκινη κάρτα και το παίζει καρπαζοεισπράκτορας;

  294. Ρε Φανούλα…ανεφάνης ;
    Ειν’ μαζί σου και ο Φάνης ;
    πόσα θες να μας τρελλάνεις
    και τον Αρη να ξεκάνεις ;

    του τανκ είσαι ερπύστρια
    άμαθη κλασσικίστρια
    και στην στοά Αττάλου
    περσόνα του Βατάλου

  295. Γιάννης Κουβάτσος said

    292:Ε, ναι. Το πρωτάθλημα του Βάλνερ. Συνειδητή παραπληροφόρηση των αδαών σχολιαστών προς οπαδικόν όφελος. 😎

  296. Αισθάνομαι συντετριμένος… πήγα να φιάξω μια βαρβάτη παραπληροφόρηση των αδαών σχολιαστών προς οπαδικόν όφελος αλλά ο οξύνους Κουβάτσος με το αετίσιο μάτι του το κατάλαβε και με έδωσε. Κρίμας !!

    Ολα τελείωσαν !!

  297. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    286 – Loukretia σου επαναλαμβάνω, αν θέλεις να μιλάς μαζί μου, να διαβάζεις καλά αυτά που γράφω κι ένα επιπλέον, να μην είσαι ΠΟΤΕ θυμωμένη.
    ‘Οπως είχα γράψει πριν δυό βδομάδες περίπου, δεν θέλω να κάνω ξανά συζήτηση για σοβαρά θέματα με κανέναν εδώ πλήν μερικών εξαιρέσεων στις οποίες ανήκει ο Nikiplos αλλά όχι εσύ, κι όπως γνωρίζεις, εγώ στον Nikiplos απευθύνθηκα κι εσύ σε μένα, αλλά επειδή μου είσαι πολύ συμπαθής σου απάντησα πως δεν θέλω συζήτηση και για τον λόγο που ανέφερα αλλά και γιατί από τo σχόλιό σου, έκρινα πως έχεις άγνοια για το θέμα κάτι που επιβεβαίωσες κι εσύ «Τι δεν έχω καταλάβει για την άγνοιά μου, όπως το έγραψες?
    Ισχύει αυτό που λες, αλλά εδώ ποιος απαξιώνει ποιόν?» δεν βλέπω πού προκύπτει η όποια απαξίωση μου για σένα, αφού παραδέχεσαι πως έχεις άγνοια, τι σόϊ συζήτηση θα κάνουμε; 🙂
    Για παράδειγμα, ασχολούμαι με την αστρονομία 40 χρόνια, (γνωρίζω σχεδόν απ΄έξω τον ουρανό στο βόρειο ημισφαίριο) διαβάζω το περισκόπιο της επιστήμης άλλα τόσα (από το 78 που πρωτοβγήκε) παρακολουθούσα για πολλά χρόνια το Physics 4u του κυρίου Μηχαηλίδη και το ξαναεπισκέπτομαι πάλι που το ξαναλειτουργεί, επίσης το Physics gg και το Μαύρο όχι άλλο κάρβουνο, είμαι ενημερωμένος για πολλά θέματα της φυσικής και άλλα πολλά, μ΄έχεις δεί ποτέ να αρθρώνω έστω και μιά λέξη όταν συζητούσαν για τέτοια θέματα ο (πάλαι ποτέ) Φυσικός ο Pedis κι ο Avonidas; μήπως έχω πεί κάτι όταν συζητούν για τις λέξεις οι φιλόλογοι (και όχι μόνο) μήπως για μαθηματικά, για ηλεκτρονικά κι ό,τι άλλο θέλεις που ναί μεν στα περισσότερα έχω ενημέρωση, αλλά στην πραγματικότητα έχω άγνοια;
    Είναι η ενημέρωση πραγματική γνώση του αντικειμένου; εγώ λέω πως όχι, γι΄αυτό δεν μου πέφτει καθόλου η μούρη με το να παρακολουθώ τις σχετικές συζητήσεις αυτών που γνωρίζουν πραγματικά χωρίς να πετάω την όποια «εξυπνάδα μου» για να δείξω πως κάτι ξέρω κι εγώ.
    Η άγνοια δεν είναι ασχετοσύνη, γίνεται τέτοια μόνο όταν κάποιος ενώ δεν γνωρίζει επιμένει πως ξέρει, άλλο όμως το είδα, άκουσα και διάβασα κάτι κι άλλο το γνωρίζω πραγματικά, όχι;
    Λοιπόν, πού είδες καλή μου να σε λέω άσχετη αφού δεν συζητήσαμε; 🙂

    «Δηλαδή το τράφικινγκ είναι μύθος? Μακάρι!» Bλέπεις γιατί σου λέω να διαβάζεις προσεκτικά αυτά που γράφω; είπα κάπου πως είναι μύθος; έγραψα πως ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ έγιναν συνειδητά πουτάνες ΟΧΙ ΟΛΕΣ, και μπορώ να το αποδείξω αυτό γιατί ΓΝΩΡΙΖΩ πολύ καλά πώς λειτουργεί το κύκλωμα προώθησης, αλλά δεν θα το συζητήσω μαζί σου εδώ, ίσως σε κάποια σύναξη αν και όταν γίνει, ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ; 🙂
    Να ξέρεις ένα πράγμα, σε μιά διαδικασία, όταν συμφωνούν όλα τα μέρη, το αποτέλεσμα είναι καλύτερο και παραγωγικότερο απ΄ότι αν επιβληθεί με την βία. Πάρε παράδειγμα την εργασία, ποιοί παράγουν περισσότερο και καλύτερα, οι σκλάβοι χωρίς δικαιώματα ή οι οικονομικοί σκλάβοι που ζούν με την ψευδαίσθηση πως έχουν; 🙂 Παρεμπιπτόντως, οι περισσότεροι οικονομικοί σκλάβοι, διαμαρτύρονται για τις συνθήκες δουλειάς, για την αδικία που υφίστανται από τους νταβατζ…εε τα αφεντικά τους θέλω να πώ, Α, κι απ΄την ΚΑΚΟΥΡΓΑ ΚΕΝΩΝΙΑ που άλλους τους ανεβάζει κι άλλους τους κατεβάζει. 🙂
    Eσύ τι λές, αυτοί έχουν έχουν πολλές επιλογές και ευκαιρίες να ξεφύγουν ή όχι; 🙂

    «Τα ξένα κορίτσια που έβλεπα παλιότερα (αλήθεια, που κρύφτηκαν?) σε πολλές γειτονιές κοντά στο κέντρο να βγαίνουν χαράματα, σε άθλια κατάσταση, από διάφορα σκοτεινά μπαρ (οθντκ) ή να είναι στημένες από νωρίς σε γωνίες και πιο πέρα ένας βαρύς τύπος, είναι μια εξαίρεση? Είχαν πολλές επιλογές και ευκαιρίες να ξεφύγουν?»
    Επιλογές και ευκαιρίες για όποιον θέλει να είναι ελεύθερος ΠΑΝΤΑ υπάρχουν, υπάρχουν όμως κι άλλοι παράγοντες, ψυχολογικοί κατά κύριο λόγο αλλά και πνευματικοί, αν έχουν κάπου να πάνε, κάποιον να στηριχθούν κλπ, υπάρχουν αρκετές τραγικές περιπτώσεις δεν το αρνούμαι, απλά οι άλλες, είναι περισσότερες αλλά δεν πουλάει στους βολεμένους και πνιγμένους στην ανία μικροαστούς, θέλουν συγκίνηση και πολύ δάκρυ στις ειδήσεις για να ξεβαλτώσουν για λίγο, μέχρι να αρχίσει το σίριαλ ή ο αγώνας και μετά να πάνε για ύπνο.

    Είναι όπως με τους ναρκωμανείς που πεθαίνουν, στις ειδήσεις «μαθαίνουμε» πως ΟΛΟΙ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ πεθαίνουν από υπερβολική δόση, γιατί; γιατί αυτό πουλάει στο αχόρταγο συγκινησιακά φιλοθεάμον κοινό, ενώ η πραγματική αιτία, είναι εντελώς πεζή, άσε που αφήνει και υπόνοιες πως τα ναρκωτικά δεν σκοτώνουν (μη χάσουμε και την πελατεία των τσιγάρων και του αλκοόλ 🙂 ). Προσωπικά, έχω χάσει δύο κολλητούς παιδικούς φίλους από ναρκωτικά, τον Γιώργο 19 χρονών και μετά τον Αντώνη 21, στο Ν Ψυχικό, άλλους τρείς φίλους στο Μαρούσι, τον Λάμπρο, τον Μανώλη και τον Νικήτα, και πέντε έξι γνωστούς, γράφτηκε πως όλοι πήγαν από υπερβολική δόση, αλλά ΔΕΝ!
    Aλήθεια εσύ γνωρίζεις από τι πεθαίνουν κατά κύριο λόγο οι ναρκωμανείς;

    «Επιθετική δεν είμαι, θυμωμένη με όποιον θεωρεί ότι δε δικαιούμαι να εκφέρω άποψη και να αγανακτώ με όσα συμβαίνουν, αν δεν έχω προσωπική εμπειρία.»
    ΠΟΥΘΕΝΑ ΔΕΝ ΕΙΠΑ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ, είναι αυθαίρετη προκατειλημμένη και κυρίως ΠΡΟΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΗ στο μυαλό σου η ερμηνεία σου, δεν σ΄ενδιαφέρει αν έχω δίκιο ή άδικο, σωστό ή λάθος, με κρίνεις (όπως κι οι περισσότεροι εδώ) με την εικόνα που έχεις σχηματίσει για μένα, γι΄αυτό και ΚΑΝΕΙΣ μέχρι τώρα δεν έχει συζητήσει μαζί μου σοβαρά, για την σεξουαλικότητα, την απάτη της ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ εκπαίδευσης, το χρηματιστήριο, τον συνδικαλισμό, την απάτη των κομμάτων και της θρησκείας. Μόνο πομπές και κατάρες ρίχνουν όσοι ενοχλούνται, κι ας τονίζω πάντα πως δεν μιλώ επί προσωπικού, αυτοί θίγονται και λοιδορούν ή βρίζουν, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΣΥΖΗΤΟΎΝ. 🙂

    «Άποψη – σωστή ή λάθος – μόνο ο αδιάφορος δεν έχει.» Δεν σου λέω όχι γιατί θα με μαλώσεις 🙂 (αλλά δεν είναι έτσι 🙂 ).

    «Φυσικά ούτε με το μόντελινγκ είχα ποτέ σχέση, δεν αμφιβάλλω όμως ότι είναι βρώμικο κύκλωμα.» Δεν κατάλαβες γιατί το ανέφερα, δεν είναι για την δεδομένη βρωμιά του, αλλά γιατί οι ίδιες οι μανούλες σπρώχνουν τα κοριτσάκια τους στην πορνεία, ιδέα δεν έχεις τι και πόσα πρέπει να καβαλήσουν για να φτάσουν να κάνουν μια επίδειξη, ΜΕΤΑ; 🙂

    «Προφανώς είναι δύσκολο να συζητήσουμε.»
    Είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ γιατί βλέπουε εντελώς διαφορετικά τον κόσμο. 🙂

    Οχι όχι, δεν είμαι εκεί που με προορίζατε
    αλλά εδώ πάνω
    απ΄όπου σας κοιτάζω χαμογελώντας. 🙂
    Μισέλ Φουκό.

    Αυτό που ακούω τώρα για σένα, γιατί μ΄αρέσει που είσαι λίγο παλαβούτσικη, (αν κι όχι αρκετά για τα δικά μου μέτρα, 🙂 όπως κι οι άλλες δύο υπέροχες κυρίες εδώ μέσα, μου αρέσει πολύ που ξέρω πως υπάρχετε, κι ας με ξενερώνετε μερικές φορές με τον περίεργο συντηρητισμό σας. 🙂

    Υ.Γ – Είναι και η σοφή Μαρία, αλλά αυτή είναι μια κατηγορία μόνη της. 🙂

  298. Γιάννης Κουβάτσος said

    197: Αλλού τα κολπάκια σου, φιλαράκο.

  299. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    290 – Gee, είχα 25 χρόνια να πάω στο γήπεδο (και τότε είχα άλλα οχτώ, ευτυχώς από μικρός κατάλαβα τι παίζει με το ποδόσφαιρο αλλά και τον πρωταθλητισμό γενικά) και θα κάνω άλλα τόσα, κι αν δεν έκανε την δημόσια πρόσκληση το λεβεντόπαιδο ο Πεζοπάνος, ούτε που θα πάταγα.
    Αυτό που αποκόμισα από εκεί, ήταν η επιβεβαίωση αυτών που πιστεύω για τον λαό και την δομή της κοινωνίας, μία λέξη, ΦΑΣΙΣΜΟΣ, συνεπώς, αυτά που λές για πανηγυρισμούς μου, μόνο ως κρύο αστείο τα εκλαμβάνω, μπορεί να σε βεβαιώσει κι ο Πάνος, προσπάθησα να συμμετάσχω αλλά δεν έβγαινε αληθινά, γι΄αυτό του είπα να με τραβήξει με το κινητό να φωνάζω σε έξαλλη χουλιγκανική κατάσταση για να το δείξω στις κόρες μου (που από μικρές είναι μεγαλύτερες από μένα κλπ, είναι μπέρδεμα το σόου που έχουμε στο σπίτι 🙂 ).
    Με άλλα πράγματα ταυτίζομαι και πανηγυρίζω εγώ φίλε μου, όχι με τις εμπορικές πολυεθνικές εταιρείες των δισεκατομμυριούχων, μ΄αυτές πανηγυρίζουν οι έξυπνοι, εγώ είμαι ΒΛΑΚΑΣ. 🙂

    Y.Γ – Η παγκόσμια οικονομία στηρίζεται και ελέγχεται από το χρηματοπιστωτικό σύστημα και τα χρηματιστήρια, (κι ας λένε διάφορες μαλακίες τα διάφορα «επαναστατικά» κρατικοδίαιτα κόμματα,) ο παγκόσμιος πρωταθλητισμός γενικώς, από τον στοιχηματικό τζόγο, κι όλα αυτά ελέγχονται από την πιο ελεεινή αλλά και πιο έξυπνη φάρα που έβγαλε το ανθρώπινο είδος, τους Εγγλέζους (που ελέγχουν παράλληλα και το παγκόσμιο εκπαιδευτικό σύστημα 🙂 ).

  300. Pedis said

    # 287 – Το ταγκό δε χαρακτηρίζεται από τρυφερότητα.

    κι όμως …

  301. # 300

    Λάμπρο όχι άλλο κάρβουνο !!

    …μ΄αυτές πανηγυρίζουν οι έξυπνοι, εγώ είμαι ΒΛΑΚΑΣ…

    Τόσα χρόνια εδώ μέσα όλο γράφεις στους άλλους πως είναι έξυπνοι και μορφωμένοι και συ βλάκας και αμόρφωτος ΑΛΛΑ με τις θεωρίες σου, τα τεκμήριά σου κ.λ.π. (θεωρείς πως) αποδεικνύεις ότι εσύ έχεις δίκιο και μετά διερωτάσαι (δήθεν) αθώα πως γίνεται ;

    ΕΧΕΙΣ ΚΟΥΡΑΣΕΙ !

    Αστο

    Το Ντουόμο είναι πελώριο κτίριο κι όσο το πλησιάζεις απ’ έξω δεν μπορείς να δεις τα ψηλά μέρη ενώ από μακριά δεν μπορείς να δεις λεπτομέρειες. Παίρνεις ένα λεύκωμα και τα βλέπεις όλα και άκοπα. Αυτό είχα πει στον φίλο μου τον Τζίτζι όταν με πήγε από κει και πήγαμε σε μια τρατορία και την βγάλαμε μέγκλα. Κι απ’ το παράθυρο του αεροπλάνου την ίδια θέα της γης βλέπεις μ’ αυτόν που πέφτει με αλεξίπτωτο και μπορείς να πας στην τουαλέττα αν χρειαθεί χωρις να λερώσεις την επιφάνεια της γης.
    Η γιαγιά μου έλεγε (τεκμήριο) πως η γη είναι μεγάλη και χωρά όλων των ειδών τους ανθρώπους, το δέχομαι και για σένα που είσαι one of the kind που λένε οι Εγγλέζοι, μόνο ο ΠΑΟΚ αξίζει κι ακόμα δεν τόχεις καταλάβει (εγώ το κατάλαβα στα 21 μου, εσύ στα 63 ή τα 84 σου ΘΑ, αλλά είμαι σίγουρος πως θα το καταλάβεις)

  302. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    302 – Όχι Gee , δεν έχω πεί ποτέ πως είμαι βλάκας (χθές ήταν η πρώτη φορά και η τελευταία☺) και αμόρφωτος, αλλά ότι δεν έχω την δική τους μόρφωση και μερικών την ευφυΐα την οποία θαυμάζω, κάτι που είναι αλήθεια . Εσύ φυσικά, (όπως κι οι περισσότεροι εδώ) ως συνήθως έδωσες σ’ αυτό την δική σου
    ερμηνεία που σε βολεύει αλλά δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα.

    Από την εφηβρία μου, σαν παρατηρητής του κόσμου, αλλά κι από την καθημερινή εμπειρία μου στην κοινωνία, έχω δεί μερικά παράδοξα στην ατομική αλλά και συλλογική συμπεριφορά των ανθρώπων, που έρχονται σε πλήρη αντίθεση με την φυσική έννοια, ανθρώπινη εξυπνάδα και την ευρέως κοινωνικά αποδεκτή, έξυπνος άνθρωπος.
    Είναι δυνατόν οι έξυπνοι να συμπεριφέρονται ηλίθια; π.χ να καταστρέφουν το περιβάλλον που τους ευνοεί, να σκοτώνονται για τ’ αφέντη το φαΐ (γενικά☺) να πιστεύουν σε διάφορους αναπόδεικτους θεούς, να ψηφίζουν επανειλημμένως πολιτικούς απατεώνες, να καταθέτουν τα λεφτά τους στις τράπεζες των αρχικλεφτών, (γνωρίζει εδώ κάποιος καταθέτης τι έχει υπογράψει;) κλπ;
    Είναι δυνατόν ο έξυπνος να πιάνεται κορόϊδο από τον βλάκα; Είναι δυνατόν ευφυέστατοι και μορφωμένοι επιστήμονες με ένα κάρο πτυχία, να δουλεύουν σε έναν βλάκα εργοδότη για τρείς κι εξήντα (αναλογικά αλλά και κυριολεκτικά) παράγοντάς του υπερπολλαπλάσια κέρδη;
    Κι εν τέλει, αν ο εργοδότης είναι βλάκας κι αστοιχείωτος (άπειρα τα παραδείγματα, ειδικά στον κατασκευαστικό κλάδο που έχω ιδία γνώση) αυτοί που δουλεύουν σ’ αυτόν τι είναι;

    Όλα αυτά τα χρόνια, γι’ αυτά κι άλλα πολλά ερωτήματα, προσπάθησα να βρώ απαντήσεις μέσω του διαλόγου με τους εκατοντάδες έξυπνους έως ευφυείς (καθηγητές, γιατρούς, δικηγόρους, φυσικά, π.μηχανικούς, αρχιτέκτονες, μηχανολόγους κλπ στην οικοδομή) που συναναστρέφομαι, παραδόξως, όλοι, ανεξαρτήτως ηλικίας, ιδεολογίας, θρησκείας, κλπ, είχαν και έχουν την ΙΔΙΑ ΑΚΡΙΒΩΣ αντίδραση, έφαγα πόρτα δηκαδή☺, κάτι που παραξένεψε ιδιαίτερα, μέχρι που βρήκα μεμονωμένα την απάντηση αλλά ΚΑΜΙΑ αποδοχή από τους προαναφερόμενους.
    Όταν μπήκα σ» αυτό το ιστολόγιο, είχα μια ελπίδα πως εδώ κάτι θα γίνει, θα βρεθεί μέσω του διαλόγου μιά απάντηση στο ερώτημα, ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΞΥΠΝΟΣ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ; αλλά δυστυχώς κι εδώ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΑ ΙΔΙΑ, μιά σκέτο από γιουβέτσι, η μόνη διαφορά, είναι ότι εδώ μερικοί με έβρισαν κι αρκετοί με λοιδόρησαν κάτι που δεν έκανε κανείς από τους δια ζώσης συνομιλιτές μου. Υπάρχουν άνθρωποι και ανθρωπάκια, είναι και ασφάλεια της ανωνυμίας του διαδικτύου που βγάζει τον πραγματικό εαυτό του κάθε (ηθικού) ανθρώπου.☺

    Αναπάντητα ερωτήματα.
    Τι σημαίνει εξυονάδα; ποιός είναι έξυπνος; όποιος παίρνει πτυχίο είναι έξυπνος;
    το πτυχίο κάνει τον επιστήμονα; υπάρχουν βλάκες επιστήμονες και πόσοι; αν υπάρχουν πώς έγιναν επθστήμονες; υπάρχουν βλάκες πτυχιούχοι και πόσοι; αν υπάρχουν πώς πήραν πτυχίο;
    Αφού είναι γενικά αποδεκτό πως η μόρφωση «ξυπνάει» τον άνθρωπο, γιατί ενώ έχει εξαλειφθεί ο αναλφαβητισμός στις ανεπτυγμένες χώρες με το ποσοστό των αποφοίτων από την δευτεροβάθμια να αγγίζει το 90% οι άνθρωποι κοιμο6νται τον ύπνο του δικαίου και είναι πλήρως χειραγωγημένοι;
    Γιτί έχει εξαλειφθεί η κριτική σκέψη αλλά και η απλή κοινή λογική;

    Έχεις δίκιο Gee, κουράζω αλλά το κυριώτερο, ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ, έχουν δίκιο οι κόρες μου, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΝΟΗΜΑ.☺ Αυτό είναι το τελευταίο σεντόνι που γράφω κι έτσι θα γλυτώσετε από μένα και θα ξεκουραστείτε, συν τι μπόνους του μη διαλόγου με κανέναν, μιά χαρά θα περνάμε.☺

    «Παίρνεις ένα λεύκωμα και τα βλέπεις όλα άκοπα.»
    Όπως λέει κι η διαφήμιση για τα τηλεοπτικά προγράμματα, έχεις τον κόσμο στα χέρια σου, δηλαδή θρονιά σου στον καναπέ κι απόλαυσε.
    Μικροί στην παρέα λέγαμε, καλή η μαλακία αλλα με το γ….ι γνωρίζεις κόσμο.☺

    Πρίν καμιά τριανταριά χρόνια, ένας νέος φίλος ο Γιάννης που πετάγαμε με τους αετούς στον χώρο του αεροδρομίου των Σπάτων, με ρώτησε ποιά είναι διαφορά της πτήσης με τον αετό με την πτώση με αλεξίπτωτο. Του απάντησα, όπως πετάς με τον αετό, πήδα στο κενό.
    Στις 22 του περασμένου Αυγούστου, αυτός ο φίλος με βοήθησε να πραγματοποιήσω μία από τις μεγαλύτερες επιθυμίες μου (μόνο δύο έχουν απομείνει πλέον, κολύμπι με φαλαινοκαρχαρία και το διάστημα, είναι και το κολύμπι με λευκούς καρχαρίες, αλλά αυτή είναι πρόσφατη γιατί δεν έχω τι άλλο να κάνω☺) πτώση από πολύ μεγάλο ύψος.
    Αυτός με τον φίλο μας τον Γρηγόρη το σχεδίασαν, και βρήκε χορηγούς για τα (μεγάλα για τα δεδομένα μου) έξοδα.
    Κατέγραψε με την κάμερα όλη την διάρκεια της πτώσης μέχρι το άνοιγμα στα 1500 μέτρα. Ένας άνθρωπος που έχει πετάξει με κάθε είδους πτητική συσκευή κι έχει περισσότερες ώρες στον αέρα απ’ ότι στην Γη με ρώτησε, – πώς ήταν Λάμπρο; – δεν περιγράφεται Γιάννη, πρέπει να το ζήσεις.

    Άλλο είναι να βλέπεις την ζωή σε λεύκωμα κι άλλο να συμμετέχεις και να την ζείς. Φυσικά, ΓΟΥΣΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ.☺

    Οι αηπ έλεγαν, τα καλά κόποις κτώνται.☺

    «μόνο ο ΠΑΟΚ αξίζει κι ακόμα δεν το έχεις καταλάβει.»
    Έχουμε διαφορετική στάση ζωής, γι’ αυτό δεν το καταλαβαίνω. Για μένα αξίζουν οι διαχρονικές ανθρώπινες αξίες όπως, η άσκηση, η φιλία, η καλή παρέα, το χαμόγελο, οι αισθήσεις, τα συναισθήματα, οοργασμός, που είναι ανεκτίμητα και όλα δωρεάν, για σένα αξίζει μόνο η εμπορική πολυεθνική εταιρεία κάποιου δισεκατομμυριούχου που για μένα, είναι αδιανόητο.

    Φυσικά, ΓΟΥΣΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ.☺

    Καλή σου μέρα.

  303. # 303

    Για μια ακόμα φορά κάνεις αυτό που κατηγορείς τους άλλους Διαστρέφεις απομονώνοντας μια φράση

    Ρε ανεκδιήγητε δεν έγραψα πως όταν με πήγε στο ντουόμο του είπα πως πιο καλά θα το γνωρίσω από λεύκωμα παρά δια ζώσης και τον πήρα να πάμε για κρασάκι ;; ΠΟΥ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ Η ΑΗΔΙΑ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΕΣ «Μικροί στην παρέα λέγαμε, καλή η μαλακία αλλα με το γ….ι γνωρίζεις κόσμο»

    Για πες μου ρε αχαρακτήριστε που προκειμένου να φανεί πως έχεις δίκο γράφεις ό.τι μ@λ@κία σου κατέβη

    Αν δεν ζητήσεις συγγνώμη να μη μου ξαναμιλήσεις

  304. Πέπε said

    Λάμπρο, μοιάζεις να έχεις πείσει τον εαυτό σου πως έχεις καλλιεργήσει την ικανότητα να βλέπεις πράγματα που οι άλλοι δεν τα βλέπουν ακόμη κι όταν κοιτάν στο ίδιο σημείο. Έχεις όμως τη μανία να μας το υπενθυμίζεις συνέχεια, όσο κι αν -κατά επανειλημμένες δηλώσεις σου- δεν ενδιαφέρεσαι να πείσεις κανέναν.

    Σε κάποιο βαθμό θα συμβαίνει, γιατί δεν είσαι παράφρων να το φανταστείς όλο αυτό από το μηδέν. Όμως, πώς είναι δυνατόν να μη βλέπεις ότι το να το επαναλαμβάνεις συνέχεια είναι απλή φιγούρα; Απλή φιγούρα είναι επίσης το να επαναλαμβάνεις με ύφος «σιγά, δεν τρέχει και τίποτα» όλα αυτά με τους αετούς, τα αλεξίπτωτα και τους …φαλαινοκαρχαρίες.

    Λες κατά καιρούς «όλοι με παρεξηγούνε, ίσως φταίει κι ο τρόπος που τα διατυπώνω». Όχι. Αυτό που λες φταίει, κι όχι το πώς το λες.

    Επίσης:
    > > Άλλο είναι να βλέπεις την ζωή σε λεύκωμα κι άλλο να συμμετέχεις και να την ζείς. Φυσικά, ΓΟΥΣΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ.

    Η διαφορά του να ζεις τη ζωή από το να την κοιτάζεις δεν εντοπίζεται στην ελεύθερη πτώση από 1500 μέτρα. Ναι μεν «ΓΟΥΣΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ», καλά κάνεις και το κάνεις, αλλά πρόκειται για ένα πράγμα εντελώς έξω από τη ζωή. Συμβαίνει να είναι μέσα στη δική σου ζωή, αλλά άλλο «η ζωή μου/σου/του» και άλλο «η ζωή». Για να δεις λίγο τι μας γράφεις συνήθως, πώς θα σου φαινόταν ένα σχόλιο «όποιος νομίζει ότι η ζωή είναι η πτώση από τα 1500 και το κολύμπι με καρχαρίες, προφανώς δεν έχει ιδέα από ζωή»;

    Πολύ φιλικά.

  305. Γιάννης Κουβάτσος said

    «μόνο ο ΠΑΟΚ αξίζει κι ακόμα δεν τόχεις καταλάβει (εγώ το κατάλαβα στα 21 μου, εσύ στα 63 ή τα 84 σου ΘΑ, αλλά είμαι σίγουρος πως θα το καταλάβεις)»!
    Σαν κάτι νεοπροσήλυτους σε μυστικιστικές σέκτες του αμερικάνικου νότου που διοικούνται με σιδηρά πειθαρχία από κάποιον τσαρλατάνο «προφήτη», έτσι δεν μιλάει; Και τουλάχιστον τα μέλη εκείνων των αιρέσεων πιστεύουν ότι επικοινωνούν με τον Θεό, ενώ εδώ μιλάμε για μια επαγγελματική ποδοσφαιρική εταιρεία ιδιοκτησίας κάποιου μικροολιγάρχη εκ Ρωσίας. Τι να πει κανείς…Κρίμα.

  306. Κι επειδή είσαι μυρουδιάςο ΠΑΟΚ χωρίς λεφτά επέζησε και θα επιζήσει χωρίς Σαββίδη, η ΑΕΚ σου χωρίς κεφαλαιοκράτη πήγε στα χωράφια κι άμα φύγει ο τίγρης εκεί θα ξαναπάει ή θα τραβάει όσα τραβάει ο ΠΑΟ τώρα ή ο ΟΣΦΠ αν δεν βρει νέο λεγτά στη θέση του Μαρινάκη. Εγώ αυτά τα κατάλαβα στα 21 όταν τον ΠΑΟ και την ΑΕΡΚ στήριζες η χούντα κι ο ΟΣΦΠ είχε στο τιμόνι τον Νίκο Γουλανδρή, τον τότε πλουσιότερο άνθρωπο του κόσμου. Στα 84 ή στα 105 σου μπορει να καταλάβεις πως κανένας δεν έγινε ΠΑΟΚ για τον Σαββίδη ή για τους τίτλους της ομάδας

  307. Γιάννης Ιατρού said

    Α πα πα Παραμάγαζο στήσατε εδώ!
    Λάμπρο, τελικά έκανες τις σωστές κινήσεις (#213); Δεν είδα απαντήσεις, μοναχοφάης είσαι;
    298 (τέλος): ….είσαι λίγο παλαβούτσικη, (αν κι όχι αρκετά για τα δικά μου μέτρα…
    Ή αντιστρόφως 🙂

  308. Ρε Γιάννη Κουβάτσε σου είναι αδύνατο να ξεχωρίσεις τις πλάκες από τα σοβαρά. Δεν μου φαίνεται περίεργο για έναν άνθρωπο που διατείνεται πως είναι δημοκράτης, αριστερός κ.τ.λ.πλην όμως στα ποδοσφαιρικά παρουσιάζει ένα απόλυτα δογματικό πρόσωπο πολύ κοντά σε ναζιστικά πρότυπα ( μήπως μικρός είχες περάσει από την ΝΟΠΟ 😉 του στυλ «έπεσε το χαρτάκι στον Γκαρσία να μηδενισθεί ο ΠΑΟΚ.Τέλος» και άλλα τέτοια που έχεις ποστάρει από μίσος στον ΠΑΟΚ και από το ότι δεν μπορείς να δεχθείς το γεγονός πως το ΠΑΟ-ΠΑΟΚ το διέκοψε ο διαιτητής και όχι ο ΠΑΟΚ κάτι που δεν έγινε ούτε στο ΠΑΟ-ΟΣΦΠ που δεν έγινε γιατί έφυγε ο ΟΣΦΠ ούτε στο ΠΑΟΚ -ΑΕΚ όπου αρνήθηκε να το συνεχίσει η ΑΕΚ όταν έμαθε πως κατακυρώθηκε το γκολ

  309. Νέο Kid said

    «.. τις πλάκες απ τα σοβαρά. …»
    Νασαι καλά βρε μπαγάσα! Ξεκαρδιστήκαμε όλοι , και με το σημερινό με τους ναζιστές βάζελους ( ένας εκ των πολλών κι ο Κουβάτσος ) και με το παλιό που αποκάλεσες σχολιαστές εγγονούς προσφύγων «ντροπή της προσφυγιάς » …
    Και γαμώ τα χιουμοριστικά δικε μου!

  310. Μίλησε και ο εκπρόσωπος της παναθηναϊκής συμμαχίας , γνωστος αμερόληπτος, όπου την ερώτηση μήπως την θεωρείδήλωση και όπου το ανέβασμα μιας φωτογραφίας ενός πανό γίνεται χαρακτηρισμός
    Αντε σειρά του άλλου ¨θαυμαστή» μου τώρα

  311. Γιάννης Κουβάτσος said

    Δεν έχω το επιστημονικό υπόβαθρο, ώστε να απαντήσω καταλλήλως σε κάποια σχόλια. Κατανοώ, βέβαια, ότι κάτι δεν πάει καλά, αλλά δεν έχω τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα για να πω περισσότερα.
    (Έλα, Κιντ, μας πήρανε χαμπάρι. Χάιλ Πανάθα! Και μη χειρότερα, Χριστούλη, με τι άλλο θα γελάσουμε εδώ μέσα. 😂😂😂😂😂)

  312. cronopiusa said

    Το συγκλονιστικό γράμμα του Ερίκ Καντονά

    Μα πως καταφέρατε πάλι, μέχρι και το «άγαλμα» να μυρίζει smells like cheese περισσότερο από το «σά γανάκι» του Ξεροσφύρη;

    Huele a Queso

  313. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    304 – Συγγνώμη.

    305 – Όλα αυτά περι φιγούρας και ζωής, είναι στην φαντασίωσή σου Πέπε.
    Αν δεν έχεις τίποτε χειρότερο να κάνεις, ξαναδιάβασε τι έγραψα χωρίς προκατάληψη και συγκινησιακή φόρτιση από την προκατασκευασμένη εικόνα που έχεις για μένα και θα βγεί η πραγματικότητα αυτών που είπα.☺
    Όπως και νάχει, μην ανησυχείς, δεν πρόκειται να ξανασυμβεί, θα τα λέμε όλο και πιο σπάνια από δω και πέρα, και δεν φταίνε αυτά που λέω, άλλη είναι η αιτία και την γνωρίζουμε όλοι. Όσο καλά κι αν κρυφτεί, κάποια στιγμή ανακαλύπτεται ο ελέφαντας στο δωμάτιο.☺

    Υ.Γ – Για να κάνω μεγαλύτερη φιγούρα και να δείξω πόσο μάγκας είμαι, στα 1500 μέτρα άνοιξα το αλεξίπτωτο, αυτά τα μέτρα είναι χαμηλά για μένα τον σούπερ γουάου.☺
    Η ζωή δεν είναι φιγούρα και μαγκιά φίλε μου.
    Φιλικα.

  314. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    308 – Τις έχω κάνει, έχω και τις σχετικές ενημερωτικές φωτογραφίες . Θα στις στείλω να τις δημοσιεύσεις γιατί εγώ δεν ξέρω. Άντε μπάς και ξεστραβωθεί ο κοσμάκης, με το αζημίωτο βεβαίως βεβαίως.☺

  315. Γιάννης Κουβάτσος said

    313:Εμείς απλώς συζητάμε έντονα στο τέλος χώρο σχολίων μιας περασμένης ανάρτησης. Συγγνώμη αν ενοχλούμε. Πάντως εμείς τα αγάλματα τα σεβόμαστε, άλλοι τα βρομίζουν:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.aftodioikisi.gr/diethni/moutzourosan-me-mavro-sprei-to-agalma-tou-kosti-palama/&ved=2ahUKEwiikrjg7YXeAhVhqYsKHY2QAScQFjAAegQIBhAB&usg=AOvVaw1tLPyk-WgbuzUZIkqSJINQ&cshid=1539517609832

  316. Γιάννης Κουβάτσος said

    316: στο τέλος του χώρου σχολίων, διορθώνω.

  317. Ξυπεταιων said

    267 Νεο Kid . Eυχαριστω .

    Τετοιο φτυσιμο και τοση ειρωνεια δεν μου εχει ξανατυχει.

    Α και κατι ακομη ,.Μαλακοπιτουρας γεννιεσαι δεν γινεσαι.

  318. cronopiusa said

  319. loukretia50 said

    Λάμπρο
    Τελικά μια χαρά συμφωνούμε :

    Να συζητήσουμε – αδυνατούμε
    Να εξηγήσουμε – αδιαφορούμε
    (ή δε μπορούμε!)
    Να καταλάβουμε – δεν προσπαθούμε
    Γιατί λοιπόν εδώ να μη σταθούμε?

    Με λίγα λόγια – πολλή μουσική*
    ——— /*κλεμμένο απ΄το Galaxy
    εμείς οι δύο
    περίφημα θα συνεννοηθούμε

    Ραντεβού λοιπόν στον αέρα
    Ο καθένας δική του παντιέρα
    Χωριστές πτήσεις – εγώ ρετρό
    Με άλλο μέσο και άλλο σκοπό
    ΛΟΥ
    Αρκεί να μην τρακάρουμε!

    Αφιέρωση
    Σταύρος Λάντσιας – Το ποτάμι του χρόνου https://youtu.be/mVN_ZLYJZ50

    ΥΓ Αν ποτέ συμβεί να συναντηθούμε σε καμιά εκδήλωση, δε θα βοηθήσει το κρασί. Μιλάω πολύ περισσότερο!

  320. loukretia50 said

    290. Τζι,
    Δεν ήτανε κάζο πενσάτο,
    Μα κάζο ατσιντέντε!

    Δε θυμάμαι σε ποια περίπτωση αναφέρεσαι.
    Συνήθως αντιδρώ αυθόρμητα όταν κάτι με εμπνέει.
    Τώρα θα αποφεύγω τους ζώντες ποιητές- εκτός αν με προκαλέσουν!

    «Ριμαδόρα η μοβόρα»
    Δε μου πάει – για την ώρα!-
    Ελαφρά στιχάκια μόνο
    συνηθίζω να σκαρώνω.
    Δεν τα παίρνω σοβαρά
    Κι αν συμβεί καμιά φορά
    Να ξεφύγει υπερβολή
    που μπορεί να ενοχλεί
    κάποιον που δεν έχει λόγο
    να φαντάζεται τον ψόγο
    και θυμό του προκαλεί,
    σαν παιχνίδι ας το δει.

    Ας μην παίζει αν δε μπορεί!
    ΛΟΥ
    Πρόθεση όμως, δε θα βρει!

  321. loukretia50 said

    «To my Dear Friends» –
    Erutan https://youtu.be/AHnverCSSB4

    Έστω κι αν είναι μόνο ένας/μία!

  322. Πέπε said

    @314:
    > > …την προκατασκευασμένη εικόνα που έχεις για μένα…

    Πώς προκατασκευασμένη; Δεν είχα καμία εικόνα πριν συναντηθούμε ιστολογικώς. Διαβάζω όσα γράφεις (σχεδόν ανελλιπώς), και από αυτά σχηματίζω την εικόνα μου για σένα.

    > > …στα1500 μέτρα άνοιξα το αλεξίπτωτο…

    Το κατάλαβα. Η περιγραφή σου δεν ήταν ασαφής, η δική μου περίληψη ήταν λίγο πρόχειρη, αλλά αυτό που εννοείς (και έγινε) εννοούσα κι εγώ.

  323. Γιάννης Κουβάτσος said

    318: Κι εσύ όμως του Αφώτιστου δεν του μίλησες με τον καλύτερο τρόπο πριν από καμιά εβδομάδα. Διάβασα τα σχόλια που απαντούσαν στο δικό σου. Άπλή διαφωνία εξέφραζαν, στο ύφος που χαρακτηρίζει τον καθένα. Τίποτα προσωπικό, που λένε και οι Αμερικάνοι.

  324. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    323 – Πέπε αν τύχει και συναντηθούμε, θα σου εξηγήσω πώς προκατασκευάζεται στο μυαλό μας μια εικόνα για τους άλλους, εν συντομία, είναι τα προκατασκευασμένα στερεότυπα – σήματα – σημάδια που έχουμε από πρίν για όλους και όλα (από την οικογένεια και το κοινωνικό περιβάλλον που ζούμε) που την δημιουργούν, π.χ, χοντρός, γυαλάκιας, καράφλας, κουτσός, μαύρος, γύφτος, ή κομουνιστής, ιεχωβάς, φασίστας, αναρχικός, κλπ, αυτά κυρίως και οι ακλόνητες απόψεις μας περί σωστού, είναι που μας αποτρέπουν να δεχθούμε την αντίθετη άποψη αν δεν ταιριάζει με τα πιστεύω μας
    χωρίς να εξετάζουμε αν είναι σωστή ή λάθος, από τις πρώτες λέξεις έχουμε προαποφασίσει, αυτό γίνεται άλλωστε κατά κόρον κι εδώ, κανείς δεν ακούει κανέναν. 🙂
    Tα υπόλοιπα poy e;inai αν και όταν βρεθούμε μαζί. 🙂

    Υ.Γ – Εσύ π.χ έβγαλες το συμπέρασμα πως κάνω φιγούρα μιλώντας (4-5 φορές στα 7 χρόνια) για τα αλεξίπτωτα τους αετούς και τις καταδύσεις, κι ας έχω τονίσει πως δεν είναι τίποτε το σπουδαίο κι ότι μπορεί να τα κάνει ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ο καθένας, ακόμα και ανάπηροι. Μ΄έκρινες δηλαδή με την στερεότυπη άποψη που έχει ο κόσμος γι΄αυτά τα σπόρ, πως είναι επικίνδυνα (καμία σχέση) και extrim κι όσοι τα κάνουν, είναι τουλάχιστον σπουδαίοι (εδώ και αν ισχύοι το ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ 🙂 ).Επειδή έχω το (καθώς φαίνεται) ελάττωμα του αυθορμητισμού, μιλάω πάντα σαν σε κολλητούς μου, αυτά που είπα και αποκάλεσες φιγούρα, είναι παιδικά όνειρα και επιθυμίες που στην κατάσταση που βρισκόμουν, δεν είχαν καμία πιθανότητα να πραγματοποιηθούν, κι όμως σχεδόν όλες (πλήν δύο, δεν τις λέω για να μη κάνω φιγούρα 🙂 ) πραγματοποιήθηκαν σχεδόν χωρίς χρήματα γιατί δεν είχα. Παραδόξως, στο μεγάλο διάστημα που είχα αρκετά χρήματα δεν έκανα τίποτε, και τώρα που είμαι ρέστος πραγματοποίησα την δεύτερη πιο ακριβή επιθυμία μου.
    Την ευαισθησία μου μοιράστηκα εδώ μαζί σας Πέπε και την «δίψα» μου για αδρεναλίνη, (τόχουμε από την φύση κάποιοι αυτό το «κουσούρι» 🙂 ) δεν έχει να κάνει με καμία φιγούρα και καμία μαγκιά, αυτά είναι γι αυτούς που ζούν για τους άλλους όχι για μένα που μου έχει διαμορφώσει την στάση ζωής μου ο θάνατος.
    Επειδή ξέρω πως καπνίζεις, εσύ μήπως το ξεκίνησες πιτσιρικάς για φιγούρα και μαγκιά; 🙂

    Καληνύχτα

    ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΒΡΟΧΗ, ΑΛΛΟΙ ΑΠΛΑ ΒΡΕΧΟΝΤΑΙ.

    ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΣΟΥ, ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕΧΕΣΑΙ.

  325. Πέπε said

    @325:
    > > …θα σου εξηγήσω…

    Τι λες τώρα! Σοβαρά, υπάρχουν στερεότυπα και λειτουργούν έτσι; Έχω μείνει άναυδος!

    Χωρίς πλάκα, Λάμπρο:

    α) Χαρακτήρισα τα γραφόμενά σου ως φιγούρα. Από την οπτική σου, δεν είναι φιγούρα. Επομένως έρχεσαι αντιμέτωπος με μια άλλη οπτική. Το μόνο που κάνεις μ’ αυτή την ευκαιρία, είναι να βγάλεις συμπεράσματα για μένα. Αποκρούεις άμεσα κάθε ενδεχόμενο να ξανακοιτάξεις υπό διευρυμένη οπτική τα γραφόμενά σου.

    β) Το συμπέρασμά σου για μένα ήταν ότι λειτουργώ με βάση προκατασκευασμένες εικόνες. Τη διαδικασία εξαγωγής αυτού του συμπεράσματος, δοκίμασες να την εξετάσεις υπό το πρίσμα όσων θα ήθελες να μου εξηγήσεις; Γιατί εμένα μου φαίνεται ότι εσύ είσαι που κρίνεις τη γνώμη μου βάσει προκαταλήψεων και στερεοτύπων και όχι βάσει του περιεχομένου της.

  326. Κάθε άνθρωπος στην ζωή του έχει θέσεις και απόψεις που διαμορφώθηκαν από τις συνθήκες που έζησε, άλλες σωστές κι άλλες λάθος. Προφανώς όσοι επιζούν έχουν περισσότερες σωστές από λάθος. Μερικοί με αυξημένη αυτοεκτίμηση νομίζουν πως οι περισσότερες σωστές σημαίνει ΟΛΕΣ σωστές, με αποτέλεσμα να παίρνουν διαζύγιο με την άλλη οπτική γωνία. Με αυτούς τους ανθρώπους δεν μπορεί να γίνει συζήτηση, ή θα συμφωνήσεις μαζί τους ή θα σου κολήσουν μια -άσχετη συνήθως- ταμπέλα σαν ακλόνητο επιχείρημα.

    Κλασσικό παράδειγμα από το ποδόσφαιρο που είναι χειροπιαστά τα πράγματα :

    Τα τρία τελευταία χρόνια λέω πως ο ΠΑΟ δεν είναι πια στο κλαμπ των μεγάλων.. Μόνιμη απάντηση ο ΠΑΟΚ είναι μικρή ομάδα, ο Αρης έχει περισσότερα πρωταθλήματα. Το πως μιλάμε για τα τελευταία χρόνια και το τελευταίο πρωτάθλημα του Αρη είναι πριν από 70 χρόνια δεν έχει καμιά σημασία, όπως δεν έχει σημασία που τερμάτισαν στη βαθμολογία οι ομάδες ή οι πορείες τους στο κύπελλο

    Κάποτε νόμιζα πως με αυτούς μπορεί να κουβεντιάζει κάποιος σε επίπεδο πλάκας αλλά και σ’ αυτό το τομάρι υπερισχύει της γούνας όπως λέει η γνωστή παροιμία για λύκους

  327. Alexis said

    #327: Πολλά που γράφονται εδώ μέσα για το ποδόσφαιρο είναι στα πλαίσια της πλάκας και της (καλοπροαίρετης πάντα) «καζούρας».
    Αλίμονο αν κάτσουμε να συζητήσουμε με σοβαρά επιχειρήματα για το ποιος την έχει πιο μεγάλη (την ομάδα).
    Οι σχολιαστές αυτού του ιστολογίου είναι νοήμονες άνθρωποι και καταλαβαίνουν πολύ καλά τα όρια του αστείου και του σοβαρού.

  328. # 328

    Αλέξη και οι νοήμονες άνθρωποι έχουν κολήματα και αδυναμίες. Πριν από κάποια χρόνια τα περί ΠΑΟΚ και μέλλοντος ακουγότουσαν γραφικά, τώρα που επαληθεύθηκαν ενοχλούν όπως επανειλημένα έχει γραφτεί για τα ποδοσφαιρικά σχόλια. Τυχαίο ;
    Οσο τυχαίο ήταν όταν τους έγραφα πως είναι παραμύθια τα «μωρά» του Αναστασίου και πως την δεύτερη χρονιά θα καταλάβουν τι τσαρλατάνος προπονητής ήταν, όπως και αποδείχθηκε. Στον τελικό ΠΑΟ-ΠΑΟΚ 4-1 (με τιμωρημένους τους μισούς παίκτες του δικέφαλου) από τα «μωρά» έπαιξε μόνο ένα, ο Τριανταφυλλόπουλος που παίζει ακόμα στον Αστέρα και διακρίνεται, άντε κι ο Ρισβάνης που περιπλανιέται από ομάδα σε ομάδα.

    Εύκολα διακρίνεις ποιοί ενδιαφέρονται πάντοτε για τα ποδοσφαιρικά (είτε το δείχνουν είτε όχι ), ποιοί μόνο στις περιόδους που η ομάδα τους πάει καλά και ποιοί αδιαφορούν πλήρως, γνωριζόμαστε μεταξύ μας, δεν έχει σχέση το…νοήμονες

  329. # 321

    Πολύ βολικό το δεν θυμάμαι αλλά δεν το χρησιμοποιώ εγώ. Οταν ζητήσω από κάποιον κάτι λογικό δεν υπάρχει συνέχεια μ’ αυτόν αν δεν απαντηθεί.

  330. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Εγώ, τον Χωμενίδη τον «μισώ» για λόγους πολύ πιο ταπεινούς από αγάλματα και (παρ)ερμηνείες, για λόγους υπανθρώπων σχεδόν. Εξηγούμαι, ελπίζοντας έτσι σε κάποια, ψυχιατρικής φύσεως, ανάσα:

    Τη νύχτα που καιγόντουσαν οι κινηματογράφοι της οδού Σταδίου, εικόνα αποκαλυπτική, νερωνικής εμπνεύσεως, βρεθήκαμε συμπτωματικά με τον Χωμενίδη στο απέναντι πεζοδρόμιο, να παρακολουθούμε άφωνοι (:όχι και τόσο, όπως απέδειξε η συνέχεια) τα τεκταινόμενα. Μέχρι που παρουσιάστηκε δημοσιογράφος, το μικρόφωνο στο χέρι, η κάμερα απέναντι, γνωστού καναλιού, για να ζητήσει τις εντυπώσεις μας, πρώτα τις δικές μου, μετά του Χωμενίδη, που μιλούσε σε άλλον δημοσιογράφο, γαλλικού νομίζω καναλιού. Αφού τελείωσε με τον ευρωπαίο, στράφηκε και στον ημέτερο για να του χαρίσει μια μάλλον μετριοπαθέστερη εντύπωση.
    Τελειώνοντας, ο δημοσιογράφος μας είπε την ώρα και το δελτίο -την στιγμή, πήγα να γράψω- κατά τα οποία θα αναμεταδίδονταν τα όσα σημαντικά; ίσως όχι και τόσο, πάντως ειλικρινή, τους είπαμε.
    Επιστρέφοντας δύσκολα στο σπίτι, λόγω της νερωνικής νύχτας και των πολλών εστιών φωτιάς που μας ταλάνισαν, είχα ακόμη το κουράγιο να τηλεφωνήσω σε λίγους φίλους, γνωρίζοντάς τους την ώρα και τη στιγμή που θα με χαίρονταν τηλεοπτικώς.

    Όμως μετέδωσαν μόνο την συνέντευξη του Χωμενίδη.

  331. sarant said

    331 Η αναγνωρισιμότητα, φίλε Γιώργο.

  332. spiral architect 🇰🇵 said

    @331: Δεν πήρες τα πέντε λεπτά δημοσιότητας που δικαιόσουν. 🙂
    (φαντάζομαι τι είχε πει ο ΧΧ, εσύ -μετριοπαθώς- τι είπες;)

  333. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @333,

    αν τα δικαιούμαι ακόμη, θα μπορούσα να περιμένω λίγο.

    Είχα λυπηθεί πολύ εκείνη τη νύχτα, για μια πορεία απωλειών που είχε ξεκινήσει ήδη πριν.

  334. Γιάννης Ιατρού said

    328: κι όχι μόνο του ποδοσφαίρου 🙂 Αλλά παίδες, όπως και να το δούμε, μόνο ο Λάμπρος δεν μουτρώνει, ό,τι και να του πούμε (άλλο που μας πρήζει μετά … 🙂 🙂 )

  335. Γιάννης Ιατρού said

    331: …ελπίζοντας έτσι σε κάποια, ψυχιατρικής φύσεως, ανάσα…
    Πολύ καλό. Και το υπόλοιπο βεβαίως!

  336. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    324

    Αφού αναφέρθηκα, είμαι ανεκτικός σε σχολιαστές που δεν δύνανται να υπερβούν τις εμμονές τους ή/και τον κακό τους εαυτό.

  337. skolotourou said

    Το πήρα είδηση λίγο αργά, αλλά αναμεταδίδω το σχόλιό μου από το φβ : Φυσικά συμφωνώ με τον Nikos Sarantakos και όσα έγραψε στο άρθρο του. Η ομορφιά του ποιήματος – τραγουδιού είναι αυτή ακριβώς, ότι αναφέρεται σε άγαλμα που ζωντανεύει και προχωράει ως το δρόμο. Λίγα τραγούδια είναι τόσο σαφέστατα, όσο αυτό. Δεν καταλαβαίνω που είναι το πρόβλημα στην αυτονόητη ποιητική εικόνα ενός αγάλματος που ζωντανεύει και γιατί ψάχνουμε κρυμμένα μηνύματα και νοήματα.

  338. sarant said

    338 Γεια σου Σοφία και από εδώ!

  339. skolotourou said

    Κι επειδή δεν μπορώ να διαβάσω 330 σχόλια, αλλά διαγώνια πήρε κάπου το μάτι μου Δημουλά και Παυλόπουλο, ελπίζω να θυμηθήκατε και τον Ελπήνορα του Σεφέρη (απόσπασμα):

    Ἄκουσε ἀκόμη τοῦτο. Στὸ φεγγάρι
    τ᾿ ἀγάλματα λυγίζουν κάποτε σὰν τὸ καλάμι
    ἀνάμεσα σὲ ζωντανοὺς καρποὺς — τ᾿ ἀγάλματα-
    κι ἡ φλόγα γίνεται δροσερὴ πικροδάφνη,
    ἡ φλόγα ποὺ καίει τὸν ἄνθρωπο, θέλω νὰ πῶ.
    – Εἶναι τὸ φῶς… ἴσκιοι τῆς νύχτας…
    – Ἴσως ἡ νύχτα ποὺ ἄνοιξε, γαλάζιο ρόδι,
    σκοτεινὸς κόρφος, καὶ σὲ γέμισε ἄστρα
    κόβοντας τὸν καιρό.
    Κι ὅμως τ᾿ ἀγάλματα
    λυγίζουν κάποτε, μοιράζοντας τὸν πόθο
    στὰ δυό, σὰν τὸ ροδάκινο κι ἡ φλόγα
    γίνεται φίλη μὰ στὰ μέλη κι ἀναφιλητὸ
    κι ἔπειτα φύλλο δροσερὸ ποὺ παίρνει ὁ ἄνεμος-
    λυγίζουν γίνουνται ἀλαφριὰ μ᾿ ἕνα ἀνθρώπινο βάρος.
    Δὲν τὸ ξεχνᾶς.
    – Τ᾿ ἀγάλματα εἶναι στὸ μουσεῖο.
    -Ὄχι, σὲ κυνηγοῦν, πῶς δὲν τὸ βλέπεις;
    θέλω νὰ πῶ μὲ τὰ σπασμένα μέλη τους,
    μὲ τὴν ἀλλοτινὴ μορφή τους ποὺ δὲ γνώρισες
    κι ὅμως τὴν ξέρεις.

  340. Γιάννης Ιατρού said

    340: Ωραίο σχόλιο

  341. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    326 – «α) Χαρακτήρισα τα γραφόμενά σου ως φιγούρα.» Γιατί το έκανες και με ποιό βάσιμο κριτήριο;

    «Από την οπτική σου, δεν είναι φιγούρα.» Δεν είναι θέμα οπτικής αλλά δεδομένων, «δεν είναι τίποτε το φοβερό, τρομερό και σπουδαίο, ο καθένας μπορεί να τα κάνει, δεν είναι επικίνδυνα κλπ» τα οποία έχω παραθέσει από παλιά και της επακόλουθης πραγματικότητας, για δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους, αυτά τα σπόρ είναι απλή μέν όμορφη δε καθημερινότητα, σπανίως θα βρείς κάποιον να κοκορεύεται γι΄αυτά, εκτός από τους συγγενείς και τους κοντινούς φίλους, (κι απ΄αυτούς όχι όλοι) κανείς άλλος δεν ξέρει πως κάνω τέτοια σπόρ, τι άλλο πρέπει να κάνω για να αποδείξω πως δεν κάνω φιγούρα μιλώντας γι΄αυτά εδώ, άρα εσύ με ποιό αντικειμενικό κριτήριο μου λές πως κάνω φιγούρα;

    «Επομένως έρχεσαι αντιμέτωπος με μια άλλη οπτική.» Αυτό γίνεται επί μονίμου βάσεως με τα γραφόμενα μου που θίγουν κατεστημένες καταστάσεις, γι΄αυτό και αναλωνόμουν (μάταια όπως αποδείχθηκε) να εξηγώ αναλυτικά αυτό (το αυτονόητο για την οπτική μου) που έγραψα, για να μη παρεξηγηθώ από την άλλη οπτική, αλλά φευ, η άλλη οπτική, αρνείται πεισματικά όχι να συζητήσει αλλά και να δεί την μετέπειτα αναλυτική εξήγησή μου, έχει αποφανθεί από πρίν για μένα και δεν αλλάζει γνώμη με τίποτε. Εδώ είναι όλα τα γραπτά που αποδεικνύουν αυτό που λέω, ο Κακοψυχίξ 🙂 μπορεί εύκολα να τα βρεί.

    «Το μόνο που κάνεις μ’ αυτή την ευκαιρία, είναι να βγάλεις συμπεράσματα για μένα. Αποκρούεις άμεσα κάθε ενδεχόμενο να ξανακοιτάξεις υπό διευρυμένη οπτική τα γραφόμενά σου.»
    Εγώ δεν αποκλείω τίποτε, να τα κοιτάξω και μιά και δυό και τρείς φορές τα γραφόμενά μου, αρκεί πρώτα να υπάρξει κάποια έστω υποτυπώδεις εποικοδομητική συζήτηση (δηλαδή ακούω τι λές κι ακούς τι λέω κι όχι λέει ο καθένας τα δικά του χωρίς να ακούει τον άλλον, όπως συμβαίνει σχεδόν με όλους εδώ) και να μου υποδείξει κάποιος με στοιχεία ποιό είναι το λάθος μου, αλλιώς τι να ξανακοιτάξω και πώς να διορθώσω – διορθωθώ.

    Για παράδειγμα, τις προάλλες ο Spiral μου έδειξε κάτι λέγοντάς μου (απ΄όσο θυμάμαι) «Λάμπρο, κάτι σχετικό μ΄αυτά που γράφεις σε προηγούμενο νήμα, (και μόνο σ΄αυτό έχεις δίκιο)». Όπα ρε μεγάλε, στα άλλα γιατί έχω άδικο, (ήταν για τα ρομπότ νομίζω) δώσε μια εξήγηση, τίποτε στοιχεία κάποια απόδειξη, εγώ ένα σκασμό στοιχεία παρέθεσα για να στηρίξω την άποψή μου κι ο Spiral έτσι απλά την ακύρωσε, για πές μου εσύ τι να ξανακοιτάξω σ΄εκείνα τα γραφόμενά μου; 🙂

    «Το συμπέρασμά σου για μένα ήταν ότι λειτουργώ με βάση προκατασκευασμένες εικόνες.»
    Το συμπέρασμά μου βάση αυτών που έγραψες περί φιγούρας, είναι πως με έκρινες με βάση τις προκατασκευασμένες εικόνες, το πώς λειτουργείς γενικά δεν το ξέρω, νομίζω πως δεν είναι το ίδιο ή κάνω λάθος;

    «Τη διαδικασία εξαγωγής αυτού του συμπεράσματος, δοκίμασες να την εξετάσεις υπό το πρίσμα όσων θα ήθελες να μου εξηγήσεις; Γιατί εμένα μου φαίνεται ότι εσύ είσαι που κρίνεις τη γνώμη μου βάσει προκαταλήψεων και στερεοτύπων και όχι βάσει του περιεχομένου της.»

    Κοίτα, γνωριζόμαστε κάπου πέντε (παραπάνω;) χρόνια ιστολογικά, όπως λές διαβάζεις σχεδόν ανελλιπώς αυτά που γράφω, άρα αν ήμουν φιγουρατζής θα το είχες καταλάβει προ πολλού, (πρώτη φορά μου το είπες 🙂 ) άλλωστε αυτοί που είναι εδώ, κάνουν μπάμ, προφανώς έχεις διαβάσει από παλιά κι όλες τις εξηγήσεις που έχω δώσει γι΄αυτά τα σπόρ και παρ΄όλα αυτά, μου λές πως κάνω φιγούρα, από πού προκύπτουν οι προκαταλήψεις και τα στερεότυπά μου; εσύ στην θέση μου τι εξήγηση θα έδινες; 🙂

  342. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    338 – Όταν η γλάστρα θέλει να γίνει βασιλικός, ψάχνει να βρεί κρυμμένα μηνύματα και νοήματα στην μυρωδιά του. 🙂

  343. Γιάννης Ιατρού said

    Ρε Λάμπρο, ξενερώνουμε αν οι τοποθετήσεις σου κρατάνε λίγα δευτερόλεπτα περισσότερο από δευτερολογία του Ευάγγελου (τι εννοείς «ποιού Ευάγγελου»;). Το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν, λένε.

  344. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    344 – Έχω πεί πως δεν μπορώ να εκφράσω αυτό που θέλω λακωνικά, στον Πέπε απευθύνομαι, να μην είστε κουτσομπόληδες να μην ξενερώνετε. 🙂

  345. Γιάννης Ιατρού said

    345: 🙂

  346. Δημητρυιος said

    Δεν υπάρχει κανενός είδους διαμάχη Σαραντακου – Χωμενιδη, πως θα ήταν εξ άλλου αυτό δυνατόν, παρά μόνο σαν διαφήμιση για τον Χωμενιδη,όπως (141) εγραψα. Τι έκανε ο κάθε Χ μπροστά σ’αυτά που κάνει Νικοκυρης για γλώσσα. Φυσικά αναγκάστηκε & έκανε επέμβαση. Αλλιώς θ’ αρχίσει ο «πάσα εις» να παρ ερμηνευει τις σκέψεις των δημιουργων. Π. χ. θα υπάρξει γενικό ξαναγραψιμο. Ποιος αποφασίζει για παρομοίωση που ήθελε να κάνει ένας συγγραφέας που αποδημισε;Ν’αρχίσουμε ν’αλλοιωνουμαι τα γραπτά, να δηλητηριαζουμε έννοιες. Συγκροτήματα και τα τραγούδια τους, με οποία μεγαλώσαμε.Να βλέπουμε περα από την «Κλίμακα προς τον Παράδεισο», να λέμε τώρα ότι γράφτηκε υπό την επήρεια ενός μυστικιστη (Α.Κροουλυ), «καταραμενου» και γι’ αυτό στην στροφή του γκολφ της Αφαντου, καρφώθηκε στα βράχια. Και άλλα τέτοια. Αδόκιμος ο όρος άγαλμα για το επάγγελμα αυτό. Το άγαλμα είναι απόμακρο, ενώ αυτά τα άτομα προσφέρουν ζεστασιά, έστω και προσποιητή.

  347. Alexis said

    Είναι γεγονός ότι ουκ ολίγες φορές έχουν γραφτεί για στίχους τραγουδιών διάφορες «ερμηνείες» τις περισσότερες φορές ανυπόστατες.
    Διαβάζαμε π.χ. προ ετών στο διαδίκτυο ότι κάποιοι ανακάλυψαν τον «Μπάμπη τον φλου» του Σιδηρόπουλου ως καλόγερο σε μοναστήρι ή ότι ο άγιος στο «Μπαρ το Ναυάγιο» της Αρλέτας είναι υπαρκτό πρόσωπο, και άλλα παρόμοια.
    Δεν θα με εξέπληττε αν διάβαζα αίφνης ότι και ο Αχιλλέας απ’το Κάιρο ήταν κάποιος γνωστός του Τουρνά (που μπορεί να έχει γραφτεί και να ισχύει κι όλας).
    Είναι γοητευτικές αυτές οι ιστορίες αλλά συνήθως μικρή σχέση έχουν με την πραγματικότητα.

  348. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Ψτ, Αλέξη, εδώ από κάτω ένα γνωστό χασικλήδικο του Ξυλούρη 🙂

    Γεννήθηκα στο βλέφαρο του κεραυνού,
    σβήνω κυλώντας στα νερά. (απ’ τη μαστούρα στο ξενέρωμα)
    Ανέβηκα στην κορυφή της συννεφιάς
    σαλτάροντας με τις τριχιές
    του λιβανιού, (άνευ σχολίων το λιβάνι)
    πήρα το δρόμο της σποράς. (να φυτέψουμε τπτ μπας και δούμε προκοπή)

    Κοιμήθηκα στο προσκεφάλι
    του σπαθιού,
    είχα τον ύπνο του λαγού. (ύπνος στην τσίλια, με το καλάσνικοφ στο μαξιλάρι)
    Αγνάντευα την πυρκαγιά
    της θεμωνιάς
    αμίλητος την ώρα της συγκομιδής, (του κάψανε τη φυτεία)
    πήρα ταγάρι ζητιανιάς. (να βρει κάνα μπάφο)

    Αντάμωσα τον χάρο της ξερολιθιάς, (να και μπλόκο οι μπάτσοι)
    το άλογο στ’ αλώνι να ψυχομαχεί, ( του κάψανε και τ’ αμάξι η αντίπαλη συμμορία )
    πήρα ταγάρι ζητιανιάς. (άντε πάλι στην τράκα)

  349. Alexis said

    #349: 😆 😆 😆
    Άμα έχεις φαντασία ό,τι θέλεις μπορείς να φανταστείς για το καθετί.

    Επίσης μοι προξενεί αλγεινήν εντύπωσιν ότι ουδείς εκ των χριστιανομπολσεβίκων, συνταξιούχων κλπ. σχολιαστών αναρωτήθηκε ποιος ήταν ο μυστηριώδης «κυρ-Αλέκος» με τη χοντρή κυρία, στο έτερον άσμα του Λ.Π. από τον ίδιο δίσκο «Γέλαγε η Μαρία».
    Το επιτελείον μας ήδη έχει επιδοθεί εις εξαντλητικήν έρευνα επί του θέματος και οσονούπω θα προβώμεν εις συνταρακτικάς αποκαλύψεις.*

    *εκτός κι αν μας προκάμει ο κακόψυχος από το σκοτεινό υπόγειο! 😆

  350. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    349. Κρύβε λόγια 🙂
    350τέλος. To άιφον σου να προσέχεις

  351. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Ντεν έκω άη φον καρντιά μου. Κακόπσιχο το ιγιατρού 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: