Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Οπλίτης στο αλβανικό μέτωπο, του Δημ. Λουκάτου

Posted by sarant στο 28 Οκτώβριος, 2018


Σήμερα έχουμε Κυριακή 28 Οκτωβρίου, οπότε θα περίμενε κανείς να βάλουμε ένα λογοτεχνικό ανάγνωσμα σχετικό με τον πόλεμο του 1940. Προτίμησα όμως μια μαρτυρία, όχι δηλαδή μυθοπλασία -τη μαρτυρία του μεγάλου λαογράφου μας Δημητρίου Λουκάτου (1908-2003).

Ο Λουκάτος, που είχα την τύχη να τον γνωρίσω στη δεκαετία του 1990, όταν ασχολιόμουν ερασιτεχνικά με τη συγκέντρωση παροιμιακών εκφράσεων, το 1940 ήταν φιλόλογος, καθηγητής Μέσης Εκπαίδευσης αποσπασμένος στο Λαογραφικό Αρχείο της Ακαδημίας. Μόλις κηρύχτηκε ο πόλεμος, δεν επιστρατεύτηκε από την πρώτη μέρα, καθώς η κλάση του κλήθηκε περίπου ένα μήνα αργότερα. Πολέμησε στην Αλβανία και κρατούσε ημερολογιακές σημειώσεις, τις οποίες πολύ αργότερα, το 2001 μόλις, εξέδωσε σε βιβλίο.

Σημειώνει στην εισαγωγή του βιβλίου: Όταν, επιστρέφοντας σώος στην Αθήνα, από το Αλβανικό Μέτωπο (αρχές Μαΐου 1941), εσυμμάζεψα τις ημερολογιακές «σημειώσεις» μου, του επίστρατου και «πολεμιστή» (από τις «φρουρές» μου του υλικού, στο άλσος Κηφισιάς έως το Μέτωπο της Αλβανικής Γράμποβας – Κορυτσάς), κι εκαταπιάστηκα να τις νοικοκυρέψω, δεν εσκεφτόμουν, καν, δημοσίευσή τους, σε μια δύσκολη περίοδο, σκληρής Κατοχής. Ήθελα όμως να φυλάξω κάπως τον «ίσκιο» αυτόν της ζωντανής λεπτομέρειας, για να μου αφηγείται και να του αφηγούμαι, αναβιωτικά, τα όσα αφορούσαν τους «Συνστρατιώτες» μου, τους Αξιωματικούς μας, και την αγχώδη ψυχολογία των πολεμιστών, ακόμη και των Ιταλών μας, απέναντι…

Διάλεξα και δημοσιεύω σήμερα τις έξι πρώτες σελίδες από τις ημερολογιακές αυτές σημειώσεις, που δεν αφορούν τον πόλεμο καθαυτόν αλλά τη μέρα της κήρυξής του και την παρουσίαση του Λουκάτου στα Έμπεδα όταν κλήθηκε η κλάση του. Ωστόσο, στο Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού υπάρχουν εκτενή αποσπάσματα από τις σημειώσεις των τελευταίων ημερών του πολέμου.

Μονοτόνισα το κείμενο και έκανα περιορισμένο ορθογραφικο εκσυγχρονισμό, κυρίως στην υποτακτική. Κάτι γλωσσικό-πραγματολογικό: ο Λουκάτος ήταν κλάσης 28 και περίμενε να τον καλέσουν. Είχε ήδη κληθεί η κλάση του 29 οπότε βρισκόταν «στον πρώτο λύκο». Η έκφραση προέρχεται από τα παλιά πυροβόλα όπλα. Λύκος λεγόταν ο επικρουστήρας. Είχε μάλιστα δυο σκάλες, εξού και ‘πρώτος λύκος’, όταν είναι έτοιμο να πυροβολήσει. Από εκεί πέρασε η έκφραση «στον πρώτο λύκο» και στη χαρτοπαιξία αλλά και γενικότερα όταν κάτι επίκειται.

 

Ο πόλεμος με τους Ιταλούς εκηρύχτηκε στις 28 Οκτωβρίου το πρωΐ. Ήτανε Δευτέρα κι εγώ βρισκόμουν από το Σαββατόβραδο στη Ρέα Αττικής, φιλοξενούμενος στο εξοχικό του φίλου μου Πάνου Τζελέπη. Στις συζητήσεις μας απάνου, άλλο στοιχείο δεν είχαμε, παρά μια φράση του Ρούζβελτ, ειπωμένη σ’ έναν πρόσφατο λόγο του: «Σημείο ανησυχίας είναι τώρα η Ελλάδα στη Μεσόγειο». Κατέβαινα προς την Εκάλη για να πάρω αύτοκίνητο. Στο δρόμο -η ώρα 6.30- συναντούσα παρέες εργατών, που στις κουβέντες τους μέσα ξεχώριζαν φράσεις: «Θα τούς φάμε, μωρέ». «Θα δεις την Αθήνα και δεν θα τη γνωρίζεις». «Τί κλάση είσαι σύ;». Κάτι υποψιάστηκα. Μπήκα στο σπίτι του κ. Θειακάκη. Τον βρήκα εκνευρισμένο να φέρνει βόλτες το σπίτι του. —Λουκάτε, εχουμε πόλεμο! μου λέει. Έλα να σε φιλήσω, που θα πας στρατιώτης. Ετοιμάσου για τα σύνορα! Και με φίλησε με στοργή. Ένοιωσα την πρώτη συγκίνηση και ταραχή. Βάλαμε αμέσως το ραδιόφωνο κι η φωνή του είχε πια τον παλμό του πολέμου: «Αι παραδόσεις της φυλής μας… η μακραίωνη Ιστορία του ελληνικού έθνους…». Βγήκα στο περίπτερο και πήρα έφημερίδα. Στην τελευταία της σελίδα μόλις είχε προφθάσει να καταχωρηθεί η είδηση: «Περί την 3.30 της νυκτός σήμερον ο πρεσβευτής της Ιταλίας Γκράτσι κ.λπ…». Στ’ αυτοκίνητο μέσα ο κόσμος δεν φλυαρεί. Καθένας μένει με τις σκέψεις του. Καταλαβαίνουμε πως τρέχουμε ολοταχώς προς τα γεγονότα, όπως τ’ αυτοκίνητό μας προς την Αθήνα. Στο γραφείο μου (της Ακαδημίας) καταφθάνουν ο ένας ύστερ’ απ’ τον άλλον οι συνάδελφοι. Είναι τόσο μεγάλα και πασίγνωστα τα γεγονότα, που δεν τα σχολιάζουμε. Μιλάμε μόνο για τις λεπτομέρειες. «Τίνος συντάγματος είσαι; Τίνος κλάσεως», κ.λπ. Αρχίζουν οι συναγερμοί. Τα υπόγεια της Ακαδημίας είναι σκοτεινά και σπηλαιώδη. Μαζεύονται τα γυναικόπαιδα της γειτονιάς. Είναι σαν τάφος το «καταφύγιο» και έχεις διαρκώς την εντύπωση πως για σένα προορίζονται οι βόμβες. Τα ιταλικά αεροπλάνα έρχονται, μα δε χτυπάνε την Αθήνα. Ακούονται μακριά πολλοί γδούποι βομβών. Στο Τατόη, στην Κόρινθο. Και τ’ αντιαεροπορικά δουλεύουν.

Ο κόσμος δεν φυλάγεται. Γυρίζουν έξω. Δεν οργανώνονται σε φιλοπολεμικές παρελάσεις, αλλά χαζεύουν με ψυχραιμία. Τις εκδηλώσεις τις αρχίζουν οι «Νεολαίες» κι οι «Δωδεκανήσιοι». Γυρνάνε με σημαίες Ελληνικές, Αγγλικές ή Τουρκικές. Στο Σύνταγμα σπάνε δύο ιταλικά μαγαζιά. Στην οδό Πατησίων σπάνε την Ιταλική Σχολή. Ο κόσμος δεν τα επιδοκιμάζει. Δείχνει και απαιτεί αξιοπρεπή, ήρεμη αντιμετώπιση της κατάστασης. Στις γωνίες παντού κολλάνε προκηρύξεις – Διατάγματα Επιστρατεύσεως. Διαπιστώνω πως παίρνει και την κλάση μου, του 1928. Θα παρουσιαστώ εντός 24 ωρών στην Πάτρα. Ετοιμάζομαι. Είναι κάτι σαν μέθη. Αφίνεσαι στα γεγονότα δίχως σκέψη. Τα τραμ τώρα κυκλοφορούνε παραφορτωμένα. Απ’ όλα τα πλευρά τους κρέμονται νέοι, που φεύγουν για το σταθμό ή πηγαινόρχονται στα φρουραρχεία. Στις 5 το ραδιόφωνο ξαναλέει το διάταγμα της Επιστρατεύσεως, μα μιλεί για τις κλάσεις από 30 και νεοτέρους. Κατεβαίνω στο Φρουραρχείο. Κόσμος πήχτρα. Μαθητάδες μου, συστρατιώτες τώρα, βρίσκουν λίγο χώρο να μου κουνήσουν σε χαιρετισμό το κεφάλι. Ένας αξιωματικός αδύνατος φωνάζει από το μπαλκόνι: «Δεν υπόκεινται εις στράτευσιν: α) οι πατέρες τεσσάρων τέκνων εκ νομίμου γάμου, β) οι ηλικιωμένοι, κ.λπ.». Τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν και φωνάζουν. Καθένας ρωτάει για τή δική του περίπτωση. Ο αξιωματικός στο τέλος βραχνιάζει και μπαίνει μέσα. Εγώ δεν έφωτίστηκα. Με παίρνει ή δεν με παίρνει; Οπωσδήποτε ετοιμάζομαι να φύγω. Αποχαιρετώ από το τηλέφωνο τους φίλους. Έχω την ψυχολογία του αξιολύπητου, μαζί κι αξιοθαύμαστου. Σ’ ένα τηλέφωνο περιμένουμε σειρά για να τηλεφωνήσουμε, μα μας καθυστερεί μια γυναίκα νευρική, που καταιωνίζει με βρισιές τον προηγούμενο. Κάνουμε χρήση της στρατιωτικής μας ιδιότητος και «κατάσχουμε» το τηλέφωνο. Η νευρική φεύγει βρίζοντας εμάς κι ο καταστηματάρχης την κυνηγάει να τον πληρώσει.

Αργά το βράδυ πηγαίνω στο σταθμό Πελοποννήσου. Είναι το πρώτο σκοτάδι γι’ αντιαεροπορικούς λόγους στην Αθήνα. Τα τράμ κινούνται στα τυφλά. Ο φόβος έχει σβήσει τα πάντα. Μόνο στο σταθμό ένα τεράστιο φως καταυγάζει ολόγυρα. Τα τραίνα είναι γεμάτα μέσα κι όξω κι απάνω. Τα «παιδιά» μ’ ένα μικρότατο πακετάκι στο χέρι -μια φανέλλα ή ένα ζευγάρι κάλτσες- φορώντας ένα παλιό πανταλόνι κι ένα σακάκι -ούτε αυτό τα περισσότερα- περιμένουν να φύγει το τραίνο, να τους πάει στα βουνά της Ηπείρου και της Αλβανίας, να πολεμήσουν. Έχουν έμπιστοσύνη στην Πατρίδα. Θα τους προμηθέψει απ’ όλα. Φεύγουνε τα παιδιά τραγουδώντας και τ’ ανοιχτά τους στόματα χάνονται, πίσω από τον καπνό π’ αφίνει προς εμάς το τραίνο. Το μεγάλο ηλεκτρικό τού στάθμου γιγαντώνει τις σκιές τους, καθώς φεύγουν κι απλώνονται μακριές πάνω στο πλάτ-φόρμ του σταθμοΰ. Λες κι είναι η νοσταλγία τους π’ άρχισε κι ολας ν’ αγκαλιάζει την αγαπημένη αυτή πόρτα της Αθήνας, που δεν ξέρουν αν θα την ξαναδούν. Στα πεταχτά βλέπω μορφές γνώριμες που με χαιρετάνε. Διάφορες τάξεις κι επαγγέλματα, που κάτω από τα ταξιδιωτικά ρούχα τους κρύβουν βαθμούς στρατιωτικούς. Αξιωματικοί που παίρνουν από τώρα το ύφος τους και λοχίες που φωνάζουν με πρωτοβουλία. Περνάνε οι ώρες και φθάνουμε στις 11. Τι περίεργο. Τα ιταλικά άεροπλάνα δεν φαίνονται. Αν ήθελαν ή ήξεραν, θα μας έκαναν στάχτη. Και δεν υπάρχει εκεί ούτε καταφύγιο ούτε καθοδηγητικός νοΰς. Ακατάστατα όλα, ακυβέρνητα κι ανεύθυνα. Φωνές, κακό, φασαρία και σπατάλη πολύτιμου χρόνου. Κανείς δεν υπάρχει εκεί να δώσει μια διαταγή ή μια πληροφορία. Πολλοί της δικής μου κλάσης ανεβαίνουν στα τραίνα και φεύγουν. Εγώ δεν βρίσκω θέση. Είμαι με τον Τάση Βρυώνη μαζί. Κάποτε μάς λέει ένας αξιωματικός της Αστυνομίας, πως δεν καλεί το ’28. Γυρίζω αργά σπίτι μου. Είμαι ευχαριστημένος που γλυτώνω, προς το παρόν, τις ταλαιπωρίες των πρώτων ημερών. Ο αδελφός μου Μπάμπης ξυπνάει χαρούμενος και μου λέει: «Μου φαίνεται σαν να επήγες στο Μέτωπο και να γύρισες».

Έμεινα αστράτευτος μέχρι τις 22 Νοεμβρίου. Παρακολουθούσα κάθε μέρα τις εφημερίδες, μήπως διαβάσω την «πρόσκλησή» μου. Είχε καλέσει το ’29 στις 10 Νοεμβρίου. Οι γνωστοί μου, που με βλέπανε, μου λέγανε: «Στον πρώτο λύκο είσαι». Ο «πρώτος λύκος» λοιπόν ακούστηκε στις 20 Νοεμβρίου. Μου έφερε την είδηση και την εφημερίδα ο αδελφός μου. Ένα καρδιοχτύπι και μια συγκίνηση με συνεπήρε. Εκείνο που «φοβόμουνα» έγινε «χρέος». Λέω διάφορα φουσκωμένα λόγια στους συναδέλφους. Πως έπληττα τόσον καιρό στο γραφείο, ενώ τώρα θα ζωντανέψω, κ.λπ. Θα παρουσιαστώ την Παρασκευή 22 Νοεμβρίου στά Έμπεδα Αθηνών. Καλό κι αυτό. Γλυτώνω το ταξίδι της Πάτρας. Στόν ύπνο μου ξυπνάει το στρατιωτικό υποσυνείδητο. Βλέπω περίεργα όνειρα με φευγαλέες σκηνές στρατώνας. Βλέπω πως είμαι στο Ναύπλιο και με την ξιφολόγχη στο χέρι, τρυπάω στη σειρά τα μαξιλάρια του θαλάμου. Ξαφνικά ακούω πως εγύρισε ο λόχος από τις ασκήσεις και φεύγω τρέχοντας. Φορώ γκέτες, που, όπως τρέχω, λύνονται και ξετυλίγονται, σε ατέλειωτο μήκος. Περνάω από την οδό Σταδίου κι όλοι γελάνε. Οι γκέτες όλο ξετυλίγονται και γίνονται γραμμές, που απάνω τους τρέχουνε τα τραμ. Είναι φορτωμένα φαντάρους, που φωνάζουνε και χαιρετάνε. Ξαφνικά βρίσκομαι με πολιτικά και τούς χαιρετάω κι εγώ. Εκείνοι μου φωνάζουνε: «Στον πρώτο λύκο, στον πρώτο λύκο». Ξεχωρίζει ανάμεσά τους μια πελώρια φάτσα «Φερναντέλ», όπως τον ειχα δει «κωθώνι» στόν κινηματογράφο.

 

Πέμπτη 21 Νοεμβρίου 1940

Οι εφημερίδες είναι γεμάτες νικηφόρα γεγονότα. Ο στρατός στην Αλβανία όλο προχωρεί, η Κορυτσά ώρες θέλει να πέσει. Οι μεγαλύτεροι και οι κυρίες μου λένε ενθουσιασμένοι: «Έλα ντε, τρέχα και συ στο Μέτωπο, να προφτάσεις»! Ένας φαρμακοποιός, στην Πλάκα, μου λέει: «Δεν θα προφτάσεις να πας, και θα γυρίσεις. Πουθενά δεν στέκονται οι Ιταλοί». Ενθουσιάζομαι και έγώ, αλλά, στο βάθος, δεν πείθομαι πως είναι όλα τόσο εύκολα.

Παρασκευή 22 Νοεμβρίου 1940

Πριν ανέβω στα Έμπεδα, περνάω από το Υπουργείο Παιδείας, να κανονίσω τα μισθοδοτικά μου. Το Υπουργείο εχει μεταφερθεί στο Μουσείο, από πίσω. Συναντώ έναν γνωστό μου. Εδώ πρέπει να πω κάτι για τους πνευματικούς μας ανθρώπους, στις πολεμικές ώρες. Παίρνουνε όλοι το ύφος τών πνευματικών ταγών, που πρέπει να διασώσουν και να υμνήσουν τα κατορθώματα. Αρχίσανε κι ολας να τα υμνούν. Τι τα θέλεις όμως! Όλα σε πείθουν πως, αντίστροφα προς το «θαύμα του λαού- στρατού» της Αλβανίας, η πνευματική ‘Ελλάδα βιάζεται. Ρητορείες φουσκωμένες, ενθουσιασμοί κατά παραγγελίαν, πόζες Πινδάρων, ψεύτικα πράματα. Διαβάστε το τεΰχος 15 Νοεμβρίου 1940 της «Νέας Εστίας» και θα τα δείτε όλα αύτά.

Στά Έμπεδα πήγα μετά τις 12. Πρωτύτερα έγραψα μια κάρτα στη Μητέρα μου, όπου της ζητούσα να με συντροφεύει η ευχή της. Ως το τραμ με συντροφεύει ένας καλός φίλος, ο Γεράσιμος Απέργης. Ξυπνάει η θρησκευτικότητα μέσα μου και το παίρνω για «καλόν οιωνό». Η ψυχή της Κεφαλονιάς, ο Άγιος Γεράσιμος, με προβοδίζει. Στα Έμπεδα μάς ξεχωρίζουν Κεφαλονίτες και Ζακυνθινούς στόν 5ο λόχο. Η γνωστή μπόχα της στρατώνας ξαναγεμίζει τις μύτες μας. Ένας λοχίας «καλο βολεμένος» (καινούργια ζωστήρα, εφαρμοστά ρούχα, ύφος αξιωματικού) μας βάζει στη σειρά, να γραφτούμε. Άλλος λοχίας σιτιστής (μάτι όλο κερδοσκοπία) μας δίνει εναν-εναν τον ρουχισμό. Εδώ τώρα δεν έχει να διάλεξεις. ‘Ό,τι σου τύχει. Περνάει ενας-ενας και παίρνει στην τύχη εσώρουχα, πανταλόνι, σακάκι, καπέλο, άρβυλα. Ίσα-ίσα σ’ αφίνουν να πεις τον αριθμό των παπουτσιών που φορείς. Εγώ είπα 45. Μα επειδή βιαζόντανε, μου ’δωσαν 43, που μου είναι στενά. Έτσι, στο ντύσιμο, άντικρύζεις διάφορες αστείες εμφανίσεις. Καπέλα «κοτιγιόν», που ισα-ίσα στέκονται πάνω στο κεφάλι. Χιτώνια γελέκια, που τα χέρια προχωροΰν εξω από τα μανίκια μισό μέτρο, ή περισκελίδες για νήπια. ‘Όσο για τ’ άρβυλα, όλοι κουτσαίνουν. Βρε αδερφέ, τόσο δύσκολο είναι να ’χουν χωρίσει το υλικό σε 2-3 κατηγορίες; Ψηλοί – κοντοί – χοντροί – μεγαλοπόδαροι και να περνάει καθένας από το αντίστοιχο; Αλλά, σάμπως υπάρχουν ποικιλίες; ‘Όλα τα κόβουν μίζερα και στενά. Το να βρει κανείς φαρδύ δίκοχο, ήταν εξαιρετική τύχη. Έτσι, αρχίζει μετά το ντύσιμο η «τράμπα». — Ποιος θέλει ν’ αλλάξουμε άρβυλα; — Ποιος θέλει ν’ αλλάξουμε βρακί;.. Τα καλαμπούρια δε λείπουνε. Δεν είναι πως δίνει κέφι αυτή η κατάσταση, αλλά το ρίχνει κανείς στ’ αστείο, για να μήν κλάψει ή να μή βλαστημήσει. Ξεχωρίζουνε, κι όλας οι αστείοι τύποι, οι έξυπνοι κι οι κωμικοί. Όσο, μάλιστα, το ντύσιμο γενικεύεται, η οικειότητα πλαταίνει. Κρυφτήκανε τα μεταξωτά πουκάμισα κι οι γραβάτες. Όλοι οι κύριοι γίνανε συνάδελφοι, και τ’ αστεία πια γίνονται με χειρονομίες και «καρπαζιές». Οι έφεδροι αξιωματικοί γυρίζουνε με ύφος «πολυάσχολο» πέρα-δώθε. Τους ξεχωρίζεις από τις γκέτες που έχουν στα πόδια τους (ηλικιωμένοι όλοι τους και οικογενειάρχες). Τη «βολέψανε» και μείνανε στα Έμπεδα. θα εργαστούνε όμως με ζήλο για την εθνική υπόθεση, και θα μας στέλνουν όλους στο Μέτωπο!

Ντυμένοι πια, καθόμαστε στα κρεβάτια του θαλάμου και κουνάμε τα πόδια μας. Δεν τολμάμε να ξαπλώσουμε, γιατί τα στρώματα είναι γεμάτα ψείρες. Αρχίζει η πλήξη του άβουλου «πλήθους», που περιμένει το άγνωστο, χωρίς να ’χει καμιά προσωπικότητα. —«Πόσους άνδρες διαθέτεις;» —«Καμιά διακοσαριά». —«Στείλε μου 50, να κουβαλήσουν το υλικό στίς αποθήκες». Τώρα αρχίζει και η κατεργαριά. Οι άνδρες χωρίζονται σε «μάγκες» και σε «κορόιδα». Τα κορόιδα κουβαλάνε κι οι μάγκες φέρνουνε βόλτα τ’ αποχωρητήρια, σαν να ’χουν συχνοουρία. Είναι αλήθεια πως στον στρατό δεν υπάρχει ή δεν μπορεί να υπάρξει «δικαιοσύνη». Αν στέκεις ευσυνείδητα, διαρκώς μπροστά στην υπηρεσία σου, μπορεί να λυώσεις στη δουλειά!

Φθάνουν στη στρατώνα οι απογευματινές εφημερίδες. Μεγάλα γράμματα: «Η ΚΟΡΥΤΣΑ ΕΙΣ ΤΑΣ ΧΕΙΡΑΣ ΤΑΝ ΕΛΛΗΝΩΝ». Διαβάζουμε τις λεπτομέρειες, κατά ομάδες. Παρατηρώ πως ο ενθουσιασμός και οι εκδηλώσεις μας δεν μοιάζουν με εκείνες των πολιτών. Ίσως γιατί δεν είμαστε, πια, «μετόπισθεν». Γιατί, σε ελάχιστο χρόνο, θα είμαστε εκεί πάνω, να συνεχίσουμε τις «προελάσεις». Τα παιδιά κοιτάζουνε τον χάρτη και λένε: «Πω, πω, φιλαράκο μου! Έχει φαΐ ακόμα, ώσπου να τελειώσει η Αλβανία!» και ρωτάνε: «Λες να μας πανε κατ’ ευθείαν στο Μέτωπο;».

Γυρίζω στην πόλη, με μπόγο τα πολιτικά μου. Καβαλλάμε σ’ ένα καμιόνι, που μας αδειάζει στην πλατεία Ρηγίλλης. Στο δρόμο μάς παίρνουν γι’ αποστολή και μάς λένε: —Στό καλό, στο καλό. Νικητές! —Μη βιάζεσαι, κυρά μου, ακόμα δεν ξεκινήσαμε!

Advertisements

189 Σχόλια to “Οπλίτης στο αλβανικό μέτωπο, του Δημ. Λουκάτου”

  1. Σπάγανε τα μαγαζά, οι Ρουβίκωνες!

  2. Σπάγανε τα μαγαζά του κοζμάκη, οι παλιοΡουβίκωνες!

  3. Aghapi D said

    Καλημέρα
    Λείπουν όλοι;
    Ή στην παρέλαση θα πήγαν ή μπερδεύτηκαν με την αλλαγή τής ώρας.
    Μού αρέσει που ο Λουκάτος δέν γράφει με αλαλαγμούς ηρωικούς 🙂

  4. Ο Πάνος Τζελέπης θα είναι ο Πάνος-Νικολής, ο αρχιτέκτονας και συγγραφέας (τον ξέρουν όσοι ασχολήθηκαν με την προϊστορία του αθηναϊκού υπόκοσμου!).

    Το «Τατόη» είναι παρετυμολογία στυλ Γουδή ή όντως από κάποιον Τατόη πήρε τ’ όνομά του;
    Ενδιαφέρον και αυτό με τις τουρκικές σημαίες!

  5. cronopiusa said

    28η Οκτωβρίου – Οι μέρες του πολέμου στα ημερολόγια του Γιώργου Σεφέρη και τα τηλεγραφήματα του ΑΠΕ

    Οκτώβρης-Δευτέρα 28

    Κοιμήθηκα δύο το πρωί, διαβάζοντας Μακρυγιάννη. Στις τρεις και μισή μια φωνή μέσα από το τηλέφωνο με ξύπνησε: «Έχουμε πόλεμο». Τίποτε άλλο, ο κόσμος είχε αλλάξει. Η αυγή, που λίγο αργότερα είδα να χαράζει πίσω από τον Υμηττό, ήταν άλλη αυγή: άγνωστη. Περιμένει ακόμη εκεί που την άφησα. Δεν ξέρω πόσο θα περιμένει, αλλά ξέρω πως θα φέρει το μεγάλο μεσημέρι.

    Ντύθηκα κι έφυγα αμέσως. Στο Υπουργείο Τύπου δυο-τρεις υπάλληλοι. Ο Γκράτσι είχε δει τον Μεταξά στις τρεις. Του έδωσε μια νότα και του είπε πως στις 6 τα ιταλικά στρατεύματα θα προχωρήσουν. Ο πρόεδρος του αποκρίθηκε πως αυτό ισοδυναμεί με κήρυξη πολέμου, και όταν έφυγε κάλεσε τον πρέσβη της Αγγλίας.

    Αμέσως έπειτα με τον Νικολούδη στο Υπουργείο Εξωτερικών. Ο πρόεδρος ήταν μέσα με τον πρέσβη της Τουρκίας. Στο γραφείο του Μαυρουδή, ο Μελάς έγραφε σπασμωδικά ένα τηλεγράφημα. Ο Μαυρουδής μέσα στο παλτό του σαν ένα μικρό σακούλι. Διάβασα τη νότα του Γκράτσι. Ο Γάφος κι ο Παπαδάκης τηλεφωνούσαν. Καθώς ετοίμαζα το τηλεγράφημα του Αθηναϊκού πρακτορείου, μπήκε ο Τούρκος πρέσβης για να ιδεί τη νότα και σε λίγο ο πρόεδρος με όψη πολύ ζωντανή. Έπειτα άρχισαν να φτάνουν οι υπουργοί, χλωμοί περισσότερο ή λιγότερο, καθένας κατά την κράση του. Το υπουργικό συμβούλιο κράτησε λίγο. Ο Μεταξάς πήγε αμέσως στο γραφείο του κι έγραψε το διάγγελμα στο λαό . Το πήραμε και γυρίσαμε στο υπουργείο τύπου. Μέσα από τα τζάμια του αυτοκινήτου, η αυγή μ’ ένα παράξενο μυστήριο χυμένο στο πρόσωπό της. Έγραψα μαζί με το Νικολούδη το διάγγελμα του βασιλιά. Καμιά δακτυλογράφος ακόμη· πήγα σπίτι μια στιγμή και το χτύπησα στη γραφομηχανή μου. Η Μαρώ μού είχε ετοιμάσει καφέ. Γύρισα στο Υπουργείο καθώς σφύριζαν οι σειρήνες…»

    Καλή σας μέρα…

  6. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Έχω κι εγώ βαρεθεί ν’ ακούω «Αι ημέτεραι δυνάμεις αμύνονται του πατρίου εδάφους» ξανά και ξανά και ξανά.
    Δικαιολογημένο ίσως, αλλά κουραστικό.
    Ευχάριστη αλλαγή αυτή η ψύχραιμη περιγραφή, με συναισθήματα υπαρκτά, αλλά λιγότερο υπερφίαλα.

    Άγνωστες λέξεις η Ρέα και τα Έμπεδα, πώς τα λέμε τώρα;

  7. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4 Αυτός είναι. Και το Τατόι το έχω δει και με ήτα και μάλλον από κάποιον Τατόη θα προέρχεται χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τώρα πρέπει να το γράφουμε έτσι

    6 Η Ρέα είναι μια περιοχή που θα μας πουν οι ΒΠ πώς λέγεται σήμερα. Πιθανώς το ίδιο

    Τα Έμπεδα είναι θαρρώ το αντίστοιχο των Κέντρων Εκπσης

  8. Και σήμερα Ρέα λέγεται, λέει. Περιοχή της Δροσιάς, που οι Αθηναίοι την ξέρουμε από τα πεϊνιρλί του Ελευθεριάδη.

  9. Νέο Kid said

    8. ..και που έκανε πανελληνίως γνωστό ο μακαρίτης Χαρυ Κλυν. «Για πεϊνιρλί στη Δροσσά» (δεν θυμάμαι σε πιο δίσκο είναι η ατάκα. Ίσως Αλαλούμ )

  10. Νέο Kid said

    Τελικά Δύτη, αν και δε σου φαίνεται σωματομετρικώς…, είσαι και σύ foodie ! 😀
    Πα να πει , πως η ψυχή σου είναι αγνή! ( δεν ξέρω πώς να αποδώσω βέλτιστα το your soul is pure! 😇 )

  11. Λεύκιππος said

    Μερα πουνε σήμερα, ας ακουστεί η ιαχή, καλημέρα……

  12. Χρύσα Μαρίνου said

    «Στην οδό Πατησίων σπάνε την Ιταλική Σχολή.»
    Αναρωτιέμαι ποιά σχολή είναι αυτή. Στη σελίδα τους βρίσκω οτι η λειτουργία ξεκίνησε το 1957.

  13. […] Οπλίτης στο αλβανικό μέτωπο, του Δημ. Λουκάτου […]

  14. sarant said

    12 Aπέναντι στο Πολυτεχνείο δεν ήταν;

  15. Χρύσα Μαρίνου said

    14 Ναι, Πατησίων 47, αλλά το έτος ίδρυσης υποτίθεται είναι το 1956-7.

  16. sarant said

    15 Αν το ακίνητο ανήκει και ανήκε στο ιταλικό δημόσιο, ίσως υπήρχε εκεί κάποιο προηγούμενο ίδρυμα.

  17. Καλή αφήγηση. Ολίγον τι μίζερη. Όλα και όλοι του φταίνε. Όχι μόνο οι αξιωματικοί αλλά και οι λοχίες, οι σιτιστές κλπ. Επίσης, αμφιβάλλω αν από τις πρώτες μέρες στα …εν Αθήναις έμπεδα κατοικοέδρευαν οι περίφημες ψείρες. Υποψιάζομαι ότι οι αρχικές σημειώσεις «παραδουλεύτηκαν» μεταπολεμικά. Οπωσδήποτε πάντως δίνεται μια ενδιαφέρουσα εικόνα της επιστράτευσης.

  18. Γιάννης Ιατρού said

    16: Ναι, σ΄αυτό ανήκει. Συστεγάζονταν η ιταλική σχολή και το ιταλικό ινστιτούτο πολιτισμού. Μετά την μεταφορά της ιταλικής σχολής στα Πατήσια (περί το 2000) έμεινε μόνο το ινστιτούτο εκεί.

  19. λίγο μετά το δεύτερο λεπτό

  20. Γιάννης Κουβάτσος said

    Μου αρέσει η αντιηρωική ματιά του, ματιά ανθρώπου που νιώθει τι σημαίνει πόλεμος, κόντρα στα στερεότυπα που αναμασάμε σε κάθε εορτασμό της επετείου. Θέλω να διαβάσω ολόκληρο το βιβλίο.

    «Ακατάστατα όλα, ακυβέρνητα κι ανεύθυνα. Φωνές, κακό, φασαρία και σπατάλη πολύτιμου χρόνου.»
    Δεν θα αρέσουν αυτές οι φράσεις στα σύγχρονα «πλυντήρια» του «Εθνικού Κυβερνήτου».

  21. Γιάννης Ιατρού said

    Ο Δημ. Λουκάτος ήταν καθηγητής μου για δύο χρόνια, στο τότε λύκειο (196Χ)… (έχω καλές αναμνήσεις απ΄αυτόν)

  22. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  23. ΚΑΒ said

    Όταν στις 9.30 έγινε ο πρώτος αεροπορικός συναγερμός στην πρωτεύουσα και φάνηκαν σε λίγο, πολύ ψηλά, τα εχθρικά αεροπλάνα, ο πληθυσμός δεν σκέφτηκε να κατέβει στα καταφύγια. Στάθηκε και κοίταζε το θέαμα από τους δρόμους,τα μπαλκόνια, τις ταράτσες. Βόμβες προορισμένες για τον Πειραιά έπεσαν στη θάλασσα. Στο Τατόι δεν σημειώθηκαν ζημιές. Χτυπήθηκε όμως σε τρία αλεπάλληλα κύματα η Πάτρα, όπου τα αεροπλάνα κατέβηκαν πολύ χαμηλά, έριξαν στον άμαχο πληθυσμό. Ξεθαρρεμένος εκείνος είχε μείνει έξω από τα καταφύγια, όπως στην Αθήνα. Οι 50 νεκροί και οι περισσότεροι από 100 τραυματίες έκαναν φανερό πως ο εχθρός ήταν αποφασισμένος…Βομβαρδίστηκαν την ίδια μέρα εγκαταστάσεις κοντά στον ισθμό, τα έργα υδρεύσεως στο Φασιδέρι της Κηφισιάς, η Κινέτα, η περιοχή της Ιστιαίας.

    Άγγελος Τερζάκης

  24. «To Iταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Αθηνών στεγάζεται σε ένα κομψό νεοκλασικό κτίριο στο κέντρο της Αθήνας, απέναντι από το Πολυτεχνείο και το Αρχαιολογικό Μουσείο. Στις αρχές του 20ού αιώνα αποτελούσε ιδιοκτησία της Ιταλικής Κοινότητας στην Ελλάδα που, στη δεκαετία του ’20, το δώρησε στον Μουσολίνι. Αυτός – με τη σειρά του – το προώρισε στο δημόσιο. Μέχρι το 1926 υπήρξε έδρα του Βασιλικού Ιταλικού Δημοτικού Σχολείου Αθηνών.

    Το κτίριο μέχρι το 1943 χρησιμοποιήθηκε ως “Casa d’Italia”. To 1944 έγινε έδρα της Ιταλικής Πρεσβείας της Δημοκρατίας του Σαλό. Κατά τα επόμενα χρόνια δημεύτηκε από την Ελληνική Κυβέρνηση και επεστράφη στην Ιταλία σχεδόν μετά από δέκα χρόνια, όπου και έγινε η έδρα του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου το 1954, έτος κατά το οποίο υπογράφηκε η Μορφωτική Συμφωνία μεταξύ των δύο Χωρών.

    Το κτίριο της οδού Πατησίων 47 υπήρξε έδρα του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου Αθηνών από το 1954 μέχρι το 1999. Τότε, έπειτα από μία σειρά σεισμικών δονήσεων που έθεσαν σε κίνδυνο τη λειτουργικότητα της, προτιμήθηκε να μεταφερθούν τα γραφεία σε άλλες έδρες, αναμένοντας το πέρας των εργασιών αναπαλαίωσης.

    Τον Ιούλιο του 2006 το Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Αθηνών επέστρεψε στην ιστορική του έδρα. »

    (από σχόλια της φωτογραφίας https://www.flickr.com/photos/127226743@N02/15355217627, αντλημένα από τον ιστότοπο του Ινστιτούτου)

  25. # 23

    Οι Ιταλοί δεν βομβάρδιζαν την Αθήνα λόγω της Ακρόπολης και των άλλων αρχαιοτήτων, ήταν γνωστό. οι Πατρινοί πρέ4πει να έπεσαν θύματα παραπληροφόρησης

  26. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Είναι αλήθεια πως στον στρατό δεν υπάρχει ή δεν μπορεί να υπάρξει «δικαιοσύνη». Αν στέκεις ευσυνείδητα, διαρκώς μπροστά στην υπηρεσία σου, μπορεί να λυώσεις στη δουλειά!»
    Και όχι μόνο στον στρατό. Στην Ελλάδα αυτό είναι ο κανόνας σε κάθε δουλειά.

  27. Καλημέρα, με την άδεια του κοινού (που την παίρνω μοναχός μου), παραθέτω πιο κάτω, στο σύνδεσμο, ένα -σχετικό με την ημέρα- κείμενο:

    http://badsadstories.blogspot.com/2010/07/blog-post_13.html

    Χρήστος Δ. Τσατσαρώνης
    http://www.badsadstories.blogspot.gr
    http://www.badsadstreetphotos.blogspot.gr

  28. Χαρούλα said


    Από http://pheidias.antibaro.gr/1940/photos.htm#events1

    Καλημέρα!

  29. Pedis said

    Η ψυχή της Κεφαλονιάς, ο Άγιος Γεράσιμος, με προβοδίζει.

    άγιε μου Γεράσιμε, τώρα που θα πάω στον πόλεμο, κάνε νάμαι πίσω από βουνό, νάναι η σφαίρα από φελλό και να μην με πάρει κιόλα.

    Ενδιαφέρον ανάγνωσμα.

    Λεπτομέρεια: κι εκείνο το πλάτ-φόρμ είναι μούρλια.

  30. sarant said

    24 A, ωραία.

  31. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα.

    Μοῦ ἄρεσε ἡ ρεαλιστικὴ περιγραφὴ τοῦ Δημήτρη Λουκάτου· χωρὶς μεγαλοστομίες καὶ ψευτοηρωισμούς.

    Τὶς εἰκόνες τῆς κατάταξης μὲ τὰ ἄσχετα μεγέθη τοῦ ρουχισμοῦ καὶ τὶς ἀναγκαστικὲς ἀνταλλαγὲς μεταξύ τῶν νεοσυλλέκτων τὶς ἔχουμε ζήσει ὅσοι πήγαμε στρατιῶτες τὶς παλιότερες ἐποχές· δὲν ξέρω γιὰ σήμερα. Ὅσο γιὰ τὸ λουφάρισμα στὶς ἀγγαρεῖες δὲν νομίζω νὰ ἔχουν ἀλλάξει τὰ πράγματα.

    Σήμερα ἔμαθα καὶ τὴν προέλευση τῆς φράσης «στὸν πρῶτο λύκο». Ἤξερα τὴ σημασία της ἀπὸ τὸν Τσιφόρο· «εἶσαι στὸν πρῶτο λύκο γιὰ διπλοβράχιολο» λέει κάπου.
    Δὲν γνώριζα τὴν προέλευσή της.
    Εὐχαριστῶ.

    Τέλος, ὅπως μὲ κρυφή εὐχαρίστηση διαπιστώνω, παρά τὸν μονοτονιστικό ζῆλο τοῦ Νικοκύρη, τοῦ ξέφυγε ποῦ καὶ ποῦ κάποια ἀνυπότακτη περισπωμένη. 🙂

  32. Pedis said

    Εδώ έχω ένα άρθρο για τον Σκύλο και νομίζω ότι θα το εκτιμήσει. Είναι του Giorgio Rochat. Δυστυχώς, δεν βρίσκω άλλα κείμενα μεταφρασμένα στα ελληνικά του ιδίου, που είναι αυθεντία στην ιστορία του Ιταλικού στρατού.

    Giorgio Rochat: O Mussolini πολέμαρχος-Μέρος B΄: Η Ιταλία εμπόλεμο κράτος (1940-1943)

    http://clioturbata.com/%CE%B1%CF%80%CF%8C%CF%88%CE%B5%CE%B9%CF%82/giorgio_rochat-mussolini_partb/

  33. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  34. Pedis said

    Ερώτηση: έχει κανείς ασχοληθεί ή έχει υποψην του πόσοι έλληνες αιχμάλωτοι κατέληξαν σε κάτεργα στην Ιταλία κι αλλού και τι απέγιναν;

    Ρωτώ με αφορμή μια δευτερεύουσα υποσημείωση ότι στο έργο

    Duecento sentenze nel bene e nel male. La giustizia militare nella guerra 1940-1943, Collana Storica, Gaspari, 2002.

    αναφέρεται μεταξύ άλλων η περίπτωση γιουγκοσλάβων και ελλήνων αιχμαλώτων πολέμου οι οποίοι στάλθηκαν σε καταναγκαστικά έργα σε ορυχείο στη Σαρδηνία. Η ομαδική άρνηση των ελλήνων να δουλέψουν εκεί έπεφερε τιμωρίες και θανατικές ποινές.

  35. Καλημέρα. Επειδή εδώ λεξιλογούμε, θυμήθηκα συνειρμικώς την καταπληκτική έκφραση «με ξύσανε» που χρησιμοποίησε ο Λ. πιό μετά στο βιβλίο, διηγούμενος πώς τον πέταξαν από ένα προνομιούχο πόστο στο μέτωπο, όταν εναντιώθηκε σε μιά βρομοδουλειά.

  36. Γιάννης Κουβάτσος said

    35: Από εκεί να βγαίνει η φράση «τον κάνανε ξου» που ακούγεται στην ταινία με τον Μαυρογιαλούρο;

  37. Διάβασα και τα άλλα του Λουκάτου, από το λινκ που παραθέτει ο Νοικοκύρης. Βλέπω να βγάζει το άχτι του εκεί με τους βουλγαρόφωνους Δυτικομακεδόνες, τους οποίους κατατάσσει συλλήβδην στη …συνομοταξία των Τσιπρομακεδόνων. Σχέτος χάμουτσης ο Λουκάτος μας!

  38. 36
    Μπα, δε νομίζω. Το ξου πρέπει να ‘χει να κάνει είτε με το ξξξ που διώχνει τις γάτες είτε με το όξω.

  39. Χρήστος Π. said

    Νεοδωσίλογοι σε ξεκαρδιστικές εξάρσεις: Ο αγέλαστος σχιζοφρενής Κασιδιάρης, ο άνθρωπος που κυκλοφορεί με τον αγκυλωτό σταυρό σε τατουάζ επάνω του, έκανε ηρωϊκές δηλώσεις για το ΟΧΙ. Παλιά η Χρυσή Αυγή (όταν ήταν 20-30 άτομα) έγραφε κατηγορητήρια κατά του Γεωργίου Β και του Μεταξά γιατί δεν τάχθηκαν στο πόλεμο με τον Άξονα!! Ήταν η καλή εποχή που κόλλαγαν αφίσες των Waffen SS και φορούσαν τα Οθωμανικά φέσια της ναζιστικής μεραρχίας των μουσουλμάνων της Βοσνίας (ετυχώς φωτογραφήθηκαν με αυτά και σήμερα τους απολαμβάνουμε ελέυθερα). Τώρα που θέλει να φτάσει 10% στις εκλογές (παραπάνω μάλλον του το απαγορεύουν ακόμα ευτυχώς), βγάζει λόγους για τον «ηρωϊκό Κατσιμήτρο» που αγνόησε εντολές στο Καλπάκι να υποχωρήσει και αντιστάθηκε ηρωϊκά! Επειδή οι νταβατζήδες, νονοί και εκβιαστές της νύχτας, μπράβοι, και άλλα συναφή επαγγέλματα που ψηφίζουν… ταξικά υπέρ Μιχαλολιάκου είναι λογικό να αγνοούν κάθε ιστορία όπως και οι προπαγανδιστές, ιδού η αλήθεια:

    Ποτέ κανένας δεν διέταξε το Κατσιμήτρο να υποχωρήσει. Η εντολή που είχε αυτός και όλοι οι διοικητές της παραμεθορίου ήταν, πως μετά τη ιταλική επίθεση, εάν και εφ΄ όσον κρίνουν εκείνοι ότι δεν μπορούν να κρατήσουν με τις μονάδες τους τον όγκο της επίθεσης να συμπτυχθούν βορείως του Μετσόβου, σχεδιασμένη γραμμή άμυνάς μας, πριν την ελληνική αντεπίθεση σε κάθε ιταλική επίθεση. Κάθε στρατός σχεδιάζει γραμμή άμυνας για συγκέντρωση και αντεπίθεση πίσω από τη παραμεθόριο, σε περίπτωση που δεχτεί επίθεση. Ο Κατσιμήτρος έκρινε ότι κράταγε και έμεινε εκεί όχι παραβαίνοντας εντολές αλλά σύμφωνα με αυτές! Αντίθετα ο Κατσιμήτρος αγνόησε την ιεραρχία και εντολή του Παπάγου και στα δύσκολα που δυσκόλεψε, υπέγραψε συνθηκολόγηση με το Τσολάκογλου, Μπάκο, κλπ και έγινε και υπουργός στη κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου. Τιμωρήθηκε με 5ετή φυλάκιση από Ειδικό Δικαστήριο Δωσίλογων. Αυτή είναι η αλήθεια περί Κατσιμήτρου για να τελειώνουμε.

    Υπάρχουν και άλλα ναζιστικά φρούτα. Λάτρης του αρχαίου κόσμους, ελληνόψυχος, ξέρετε από αυτούς που σφάζουν αρνιά στο θεό Απόλλωνα, έστειλε γράμμα σε σχολείο της Αιτωλοακαρνανίας ότι απαγορεύει στο παιδί του να συμμετάσχει στην εθνική γιορτή γιατί ντρέπεται ο άνθρωπος που ενεπλάκη η Ελλάς στο πλευρό της Αγγλίας στο Β παγκόσμιο πόλεμο. Ο βομβιστής ναζιστής Καλέντζης,
    ακόμα θεωρεί μαύρη επέτειο την 28η Οκτωβρίου που αρχίσαμε να πολεμάμε το εθνικοσοσιαλιστικό μέλλον της Ευρώπης. Αυτός δεν κατεβαίνει σε εκλογές όπως οι μπράβοι του Μιχαλολιάκου και δεν κρύβεται ο άνθρωπος…

    Στο όνομα της πολιτικής αντιπαλότητας, πχ αντιμεταξισμού, του αντιβασιλισμού, κλπ, δυστυχώς μας προέκυψαν και «δημοκρατικά», «κεντρώα» φρούτα νεοδωσιλογισμού. Ο καλλιεργημένος γερμανόφιλος τέως πρέσβης κ. Ανανίας Βελλιάδης στο βιβλίο του Μεταξάς-Χίτλερ, με την επιλεκτική παρουσίαση «διπλωματικής ιστορίας» και πηγών, φροντίζει να μας υπενθυμίζει πόσα λάθη κάναμε και προκαλέσαμε εμείς τον Άξονα….

  40. Ερατοσθένης said

    Προ 14 ωρών ενημέρωσα τον κ. Σαραντάκο να τολμήσει επιτέλους ένα άρθρο για την ΜΗΔΕΠΟΤΕ ΛΕΧΘΕΙΣΑ «ατάκα του Τσώρτσιλ» με τους Ήρωες που πολεμούν σαν Έλληνες, η οποία ήταν 100% κατασκεύασμα της Μεταξικής Προπαγάνδας, προκειμένου να πάνε να θυσιαστούν οι Ρωμιοί για τα συμφέροντα των Άγγλων.

    Ο κ. Σαραντάκος δεν με άκουσε, με αποτέλεσμα σήμερα να χάσει ΜΟΝΑΔΙΚΗ ευκαιρία το Ιστολόγιό του να γίνει γνωστό στα πέρατα της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, ιδού πώς:

    Προ 2 ωρών, στις 12 το μεσημέρι της 28/10/2018, η εν Αθήναις Βρετανίδα πρέσβης, ελληνομαθέστατη (ομιλεί φαρσί τα ελληνικά) Kate Smith ανέβασε στο Twitter την «ατάκα του Τσώρτσιλ» ώς πραγματικό γεγονός!.. Η ξεφτίλα των Άγγλων είναι τεράστια (παρασύρθηκαν, ασφαλώς, από τους απατεώνες Ρωμιούς), αλλά και ο κ. Σαραντάκος έχασε μοναδική ευκαιρία να γίνει μιά διαφήμιση εκατομμυρίων στο παραπαίον εδώ και 2 χρόνια Ιστολόγιό του: Αν με είχε ακούσει και ανέβαζε σήμερα σχετική ανάρτηση για το μεταξικό παραμύθι της «ατάκας του Τσώρτσιλ», η γκάφα της Βρετανίδος πρέσβεως θα γινόταν πρωτοσέλιδο και όλοι θα θαύμαζαν «πώς την αποστόμωσε ο Σαραντάκος»…

    ΚΑΛΩ τον κ. Σαραντάκο, να μάς απαντήσει: Θα τολμήσει, έστω και τώρα, κατόπιν εορτής, να βγεί και ΝΑ ΚΡΑΞΕΙ την ιστορική γκάφα της Βρετανίδος πρέσβεως; Ή θα τηρήσει και πάλι σιγήν παλαιάς Αρσακειάδος, όπως συνηθίζει να κάνει το Ιστολόγιό του όταν πρόκειται για Ισχυρούς και Μπολσεβίκους;

  41. sarant said

    34 Ενδιαφέρον θέμα, αλλά δεν έχω ιδέα

    38 Κι ε΄γω έτσι λέω

  42. Pedis said

    # 41 α – Τώρα, που το σχολιάζεις, πρόσεξα ότι δεν εχω προσθέσει το όνομα του συγγραφέα-ιστορικού:

    Giorgio Rochat

    «Duecento sentenze nel bene e nel male. La giustizia militare nella guerra 1940-1943», Collana Storica, Gaspari, 2002.

  43. Χρήστος Π. said

    40: Έλεγε πολλά τέτοια ο Τσώρτσιλ και μάλιστα μέσα στο κοινοβούλιο. Ήταν ανύπαρκτη η συγκεκριμένη δήλωση; Είναι βεβαιαο; Είχε λεχθεί κάτι τέτοιο εδώ;

  44. Εδώ τα περί Τσόρτσιλ:
    https://lexilogia.gr/forum/showthread.php?14354-%CE%9F%CE%B9-%CE%AE%CF%81%CF%89%CE%B5%CF%82-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%BF%CF%8D%CE%BD-%CF%83%CE%B1%CE%BD-%CE%88%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B5%CF%82-(%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%AC-%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82-%CF%84%CE%B9%CF%82-%CE%BB%CE%B1%CE%B8%CF%81%CE%BF%CF%87%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%A5%CE%A0%CE%95%CE%9E)

  45. Γιάννης Κουβάτσος said

    Φρέσκα κουλούρια ο κουλουράς, Βατμανάκο:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://ellinikahoaxes.gr/2014/10/31/churchill-heroes/&ved=2ahUKEwjCtYS3l6neAhWCK1AKHYxdAX4QFjAAegQIBRAB&usg=AOvVaw1aKd3-AGxhFgXQuTAS2hT0&cshid=1540731405140

  46. Χρήστος Π. said

    28/10/1940 Γ. ΘΕΟΤΟΚΑΣ Η ημέρα εκείνη…

  47. Γιάννης Κουβάτσος said

    Όταν όμως ένας σοβαρός και καλλιεργημένος νέος όπως ο Γιώργος Σαββίδης του Ιβανόη διατυμπανίζει το αντίθετο, οι ιστορικοί θα πρέπει να προβληματιστούν:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.to10.gr/podosfero/superleague/437889/giorgos-savvidis-iroes-polemoun-san-ellines-chronia-polla-ellada-pic/amp/&ved=2ahUKEwjCtYS3l6neAhWCK1AKHYxdAX4QyM8BMAJ6BAgGEAQ&usg=AOvVaw3yADWFHrMG3V6ZK2QVP6u7&ampcf=1&cshid=1540731405140

  48. Aghapi D said

    34, 41
    http://archive.patris.gr/articles/89624#.W9W84HszY_4
    Ενδεικτικά, αν και δέν έχω μεγάλη εμπιστοσύνη στη σελίδα

  49. Aghapi D said

    Εντάξει,για τη λινκιά που ανάρτησα, δέν είναι και Σαρδηνία, αλλά κάποια σχέση έχει

  50. # 47

    Ρε φίλε εσύ πότε έμαθες πως δεν την είπε την φράση ο Τσώρτσιλ ; Ετσι δεν σου λέγανε στο σχολείο ; Ετσι δεν έγραψε η βρεττανίδα της πρεσβείας ; Βγάλε πουθενά αλλού (σε κάνα μπάσκετ) τα απωθημένα σου και μη κάνεις σαν τον Τζόε Ντάλτον όταν κατηγορεί τον ΛούκυΛουκ.

    Και κάνε καμιά προσευχή (και γω μαζί σου από συμπάθεια) να μην κερδίσει αύριο ο ΠΑΟΚ γιατί τότε θα κάνει κατά 74,67% το 15 στα 15 στον πρώτο γύρο και την αποπληξία δεν την γλυτώνεις κι εσύ και το καμένο μυαλό

  51. Χρήστος Π. said

    Ποιός θυμάται τον Έλληνα Δωδεκανήσιο φίλο και συνεργάτη του Αυτοκράτορα Χαϊλέ Σελασιέ στην Αιθιοπία, διοικητή στρατιάς που ανέλαβε να καθυστερήσει τις Ιταλικές δυνάμεις κατά την υποχώρηση του Αιθιοπικού στρατού, μετά την γενναία, ηρωϊκή, ανυπέρβλητη αντίσταση του τελευταίου;;; Συνελήφθη από τους Ιταλούς και όταν ανακάλυψαν πως ο ηρωϊκός αντίπαλος είχε … ιταλική υπηκοότητα λόγω Δωδεκανήσων, τον έκαψαν ζωντανό. Υπάρχει στην Αντίς Αμπέμπα το άγαλμά του. Η άγνοια για τη τεράστια προσφορά της Αιθιοπίας στην ιστορία και το πολιτισμο μας κάνει να μη μιλάμε τέτοιες μέρες γι αυτά. Ίσως γράψω για την Ελληνική αντίσταση και στην Ιταλική εισβολή στην Αιθιοπία.

  52. sarant said

    51 Nα γράψεις, δεν τον ξέρει κανένας.

  53. Καθολικός παπάς κρατάει ημερολόγιο της πείνας στην κατεχόμενη Λέσβο

    http://www.lesvosoldies.gr/gr/1183982148/1300229795.html

  54. Γιάννης Κουβάτσος said

    50:Πήγαινε στο χτεσινό νήμα, για να μην ενοχλούμε εδώ.

  55. Pedis said

    # 53 – Σκύλε, τόειδες το 32;

  56. Χαρούλα said

    34,41 & 48
    Κι εγώ βρήκα αυτό. Πετραδάκι-πετραδάκι, κάτι θα κτίσουμε.😊
    http://www.korakiana.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=2221&Itemid=1

  57. Χρήστος Π. said

    52: Ναι Νίκο θα γράψω μόλις ευκαιρήσω για την Αιθιοπική αντίσταση, το μεγαλείο της, και την Ελληνική συμμετοχή. Προς το παρόν, πρόκειται για τον ήρωα Σάββα Καραβασίλη από τη Ρόδο. Διοικητής της Στρατιάς του Νότου στην Αιθιοπία. Στο βιβλίο «The Ethiopian War» του Angelo del Baca (εκδόθηκε από το πανεπιστήμιο του Σικάγο) υπάρχουν αναφορές σε αυτόν. Δυστυχώς, ανάμεσα στους στρατιώτες του εχθρού υπήρχαν και Δωδεκανήσιοι που υπηρέτησαν πιστά το Μουσολίνι και συγκρούστηκαν με τον Ελληνισμό της Αιθιοπίας που συμετείχε στην αντίσταση. Τέτοιοι υπήρξαν και ανάμεσα στις δυνάμεις κατοχής της Ελλάδας και συμμετείχαν και σε βασανοσμούς….

  58. Pedis said

    -> 57 Διόρθωση: Angelo del Boca

    έγαφε πολύ κυνηγι και σπίλωση για το ότι ήταν ο πρωτος που αποκάλυψε τα εγκλήματα των φασιστών στον πόλεμο της Αιθιοπίας και τη μη-τιμωρία των εγκληματιών πολέμου, την εποχή, μάλιστα, που οι πολιτικοί τους απόγονοι στήριζαν κυβερνήσεις χριστιανοδημοκρατών αλλά και ύστερα, όταν είχαν καταλάβει θέσεις κλειδιά στο παρακράτος της γκλάντιο κλπ.

  59. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Εγώ πιστεύω ότι ο Τσόρτσιλ την είπε τη φράση για τους Ήρωες που πολεμούν σάν Ελληνες. Δεν μπορεί να έχουν εκτεθεί από το πρωί η Αγγλίδα Πρέσβης + όλα τα έγκυρα sites («Καθημερινή» (που κάνει λόγο για «περίφημη» δήλωση του Τσόρτσιλ!) + «Πρώτο Θέμα» + «Σκάϊ» + «sport-FM + «Liberal» (κάνει λόγο για «γνωστή» φράση του Τσόρτσιλ) + newsit.gr), να την έχει ξεστομίσει ο πιλότος του F-16 ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας στη σημερινή Παρέλαση, να αρνείται να πάρει θέση ο επαΐων κ. Σαραντάκος παρότι προκλήθηκε και να έχουν δίκιο οι παγκοσμίως άγνωστοι σχολιαστές Κουβάτσος + Ερατοσθένης

    https://i.imgur.com/bEctOKe.gif΄

  60. Χρήστος Π. said

    52: Άσχετο ίσως, αλλά ξερεις ότι το «χτυπούν το βράδυ στη ταράτσα τον Αντρέα» του Μίκη Θεοδωράκη αναφέρεται στον Αντρέα Λεντάκη που ήταν ελληνοαιθίοπας; Ο αδελφός του έγραψε κάποτε το καλύτερο βιβλίο στα αγγλικά για να φέρει τον Αιθιοπικό πολιτισμό στο ευρύ κοινό, και βρήκα ότι υάρχει ακόμα στο Amazon

  61. Pedis said

    Μία εκλαικευτική σύνθεση της δουλειας του στο σχετικά πρόσφατο
    «Italiani, brava gente?»

    Δεν το βρίσκω μεταφρασμένο ούτε στα ελληνικά ούτε σε αγγλικά/γαλλικά.

  62. Χαρούλα said

    47
    😅😂😅😂😅 διαβάζω και σπάω το μυαλό μου, να βρώ ποιός είναι αυτός ο Γιώργος Σαββίδης; Γιατί δεν έχω ακούσει κάτι για αυτό το καλλιεργημένο Ελληνόπουλο!!! Και μετά άνοιξα το λινκ….
    Να είσαι καλά!

  63. ΓιώργοςΜ said

    51,52 κλπ: Ας βάλω εδώ για να βρίσκεται ένα πολύ παραστατικό βίντεο για τους νεκρούς του ΒΠΠ που είδα σήμερα, για αναφορά. Παραξενεύτηκα με το μεγάλο αριθμό που αντιστοιχεί στην Αιθιοπία, τόσο μακριά από τα γνωστά θέατρα των πολεμικών επιχειρήσεων.
    Λέμε πως κάποιοι κέρδισαν τον πόλεμο, αλλά ας ξέρουμε και ποιος έχασε-και πόσο.

  64. Νέο Kid said

    Εντάξει, δεν είπε κάτι πρωτόγνωρο και τόσο μειωτικό για τον ίδιο ο Γιωργάκης ο Σαββίδης για να τον λοιδορούμε έτσι ή να τον ειρωνευόμαστε! Μπορεί κατά καιρούς να γράφει τα μυθικά του στα σοσιαλ μύδια , αλλά νέος που βράζει το αίμα του είναι , δε τρέχει τίποτα. Ούτε έχει ποτέ προκαλέσει την κοινωνία , εδώ που τα λέμε!

    Να είμαστε δίκαιοι! Δεν φταίει ο Σαββίδης για το κόμπλεξ του γνωστού βλαμένου αντι -Παναθηναϊκού ( και μόνο ! ΔΕΝ είναι γνήσιος Παοκτζής !) μπάρμπα ξεκούτη εδώ μέσα.

  65. Γιάννης Ιατρού said

    Χαιρετώ,

    Δεν βλέπω ανταποκρίσεις από τις παρελάσεις. Ρε σεις, δεν πήγατε με τέτοιο φανταστικό καιρό να καμαρώσετε τα νιάτα;
    Εδώ για τον φίλο Λάμπρο, που έχει αδυναμία στα «μουσικά Γυμνάσια/Λύκεια», στιγμιότυπο από την Κόρινθο 🙂

    59: Καταχωρήθηκε … Λύσσαξε; σήμερα με τον Τσώρτσιλ!

  66. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κιντ, στο χτεσινό νήμα για το αν προκαλεί ή όχι ο υιός του μπαμπά.

  67. ΣΠ said

    65
    Καλά, παρελαύνουν με γόβα-στιλέτο;

  68. Γιάννης Ιατρού said

    67: μόνο η προφυλακή, αλλά όχι και στιλέτο, κανονική 🙂

  69. ΓιώργοςΜ said

    65-68 Εγώ θυμάμαι πως στις εθνικές επετείους παρελαύνουν οι άλλοι τσολιάδες, με την πλισέ λευκή φουστίστσα. O tempora, o mores… 🙂

  70. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    65 – Αδυναμία σ’ αυτού του είδους σχολεία αλλά μεγάλη απέχθεια για τις παρελάσεις και ειδικά τις σχολικές.

    67 – Για να είναι ετοιμοπόλεμες.☺

  71. 55 Ουπς! Ευτυχώς που τό’πες. Είχαμε πάει στο πάνω χωριό και εορτάσαμε την εθνική επέτειο με σπληνάντερο.

  72. Μαρία said

    65
    Εδώ έκλεψε την παράσταση η νυφούλα του Θερμαϊκού.

  73. Γιάννης Ιατρού said

    72: μας πέθανες 🙂

  74. Νέο Kid said

    72. Tinaftore!

  75. 72 Μπας και είναι ο τσολιαδάκος της Ελληνοφρένειας;

  76. Μαρία said

    75
    Και σκύλο διμοιρίτη είχαμε https://www.news247.gr/img/4796/6661905/911000/o/660/0/p7.jpg

  77. Νέο Kid said

    -Γιατί παιδί μου δεν θελεις να πας στην παρέλαση; Θα είναι και η Πατουλίδου.
    – Του κιοτή η μάνα δεν έκλαψε ποτέ, κυρ-λοχαγέ!

  78. Λευκιππος said

    62 Χαρούλα οι άλλοι ξέρουν από ποδοσφαιρο λένε και μια κουβέντα της πλάκας, εσύ τι θέλεις και μπλέκεις παίρνοντας θέση με τις φατσούλες. Ξέρεις πού μπλέκεις;

  79. sarant said

    57 Έχει κι ένα ποίημα ο Ορ. Λάσκος για τον Χαϊλέ Σελασιέ στη Γενεύη:

    http://www.sarantakos.com/liter/laskos/negkous.html

    75-77: 🙂

  80. 76 ⭐

  81. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το θέμα «δήλωση Τσόρτσιλ» θεωρείται λήξαν. Το λέει και ο Καμμένος, οπότε…
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.ert.gr/frontpage/kammenos-etoimoi-na-vrontofonaxoyme-ena-neo-ochi-an-chreiastei/&ved=2ahUKEwiQ3OCbyqneAhXPLVAKHX09C04QFjABegQICBAB&usg=AOvVaw3BfJ_cqOdLaDrATXNfpMZg&cshid=1540744977890

  82. atheofobos said

    Ένα σχετικό κείμενο για την επιστράτευση της 28ης Οκτωβρίου και το τι έκανε ο πατέρας μου εκείνη την μέρα.
    Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΓΙΑ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ!
    http://atheofobos2.blogspot.com/2008/03/blog-post_14.html

  83. cronopiusa said

    Γιατί γιορτάζουμε την έναρξη του πολέμου και όχι την απελευθέρωση;

  84. Χαρούλα said

    78
    Λευκιππε ευχαριστώ για την προστασία. Απλά, αυτό έπαθα, και το έγραψα με ειλικρίνεια. Θα προςπαθήςω να ειμαι πιο συγκρατημένη.

  85. sarant said

    81 Τουλάχιστον δεν το αποδίδει στον Τσόρτσιλ, όχι βέβαια από σύνεση.

  86. nikiplos said

    Ακατάστατα όλα, ακυβέρνητα κι ανεύθυνα. Φωνές, κακό, φασαρία και σπατάλη πολύτιμου χρόνου.

    Οι άνδρες χωρίζονται σε «μάγκες» και σε «κορόιδα»

    ‘Όσο για τ’ άρβυλα, όλοι κουτσαίνουν.

    Είναι αλήθεια πως στον στρατό δεν υπάρχει ή δεν μπορεί να υπάρξει «δικαιοσύνη». Αν στέκεις ευσυνείδητα, διαρκώς μπροστά στην υπηρεσία σου, μπορεί να λυώσεις στη δουλειά!

    Σαν να μην πέρασε μια μέρα από τη δική μου θητεία που ήρθε μετά από 60 χρόνια περίπου…

    Βέβαια είναι λογικό, αν δεν σε οργανώσουν δεν γίνεται να οργανωθείς από μόνος σου σε πεπερασμένο χρόνο…

  87. Μαρία said

    Να μη ξεχνάμε και το μέτωπο Χέσεν https://www.zdf.de/politik/wahlen/wahl-in-hessen-104.html

  88. Μανούσος said

    Ἰταλοὶ αἰχμάλωτοι
    https://archive.ert.gr/27905/

    Ἡ μόνη περίπτωση χρήσης χημικῶν μετὰ τὸν Α ΠΠ ἦταν ἀπὸ τοὺς Ἰταλοὺς στὴν Αἰθιοπία. Γιὰ τὴν ἀκρίβεια στὸν Ἰταλοαιθιοπικὸ πόλεμο τοῦ 1935-1936.

  89. Γιάννης Ιατρού said

    87: Πρασίνισε αυτό που παλιά ήταν «die rote Hochburg» ….

  90. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ας προσθέσουμε άλλο ένα σχόλιο με αφορμή τα παχιά λόγια άκαπνων μεγαλόσχημων και στρατόκαβλων ελληναράδων.
    Εύελπις ο πατέρας μου, με τα μυαλά και την ψυχή ευθυγραμμισμένα στο πνεύμα της σχολής Ευελπίδων της δεκαετίας του ’50, ευχήθηκε να έχει και η γενιά του την ευκαιρία να δοξαστεί στο πεδίο της μάχης. Και ένας ανώτερος αξιωματικός, απ’αυτούς που έφαγαν με το κουτάλι το μπαρούτι, με το στήθος κατάφορτο από παράσημα, χαμογέλασε πικρά και του είπε:
    -Όχι, παιδί μου, εγώ δεν στο εύχομαι. Ο πόλεμος είναι κακό πράγμα, φρίκη, αίμα και θάνατος…

  91. Μαρία said

  92. Λευκιππος said

    90 Ποιος ευχήθηκε αυτές τις παπαριες,; Γιατί απλά βλακείες δεν τις λες….

  93. ΚΩΣΤΑΣ said

    Διάβασα με προσοχή το απόσπασμα του Δ.Λ. που παραθέτει ο Νικοκύρης και τον ευχαριστούμε γι΄ αυτό.

    Να επισημάνω δύο πράγματα. Πρώτο, εκ του μέρους δεν μπορείς να βγάλεις ασφαλές συμπέρασμα για το όλον. Δεύτερο, αποτελεί ημερολόγιο που περιλαμβάνει το χρονικό διάστημα πριν πάει στο μέτωπο και ως εκ τούτου και να ήθελε, δεν γνώριζε εξ ιδίας αντιλήψεως κάτι το ηρωικό για να το περιγράψει. Απλά έγραψε ό,τι είδε στα έμπεδα. Γι΄αυτό δεν συμμερίζομαι την άποψη άλλων σχολιαστών που λένε ότι ο Δ.Λ. γράφει αντιηρωικά ή μίζερα.

    Όσο για την τάση που έχουμε εμείς οι Έλληνες να ηρωοποιούμε και να μυθοποιούμε τους αγώνες μας, νομίζω ότι για το αλβανικό μέτωπο τηρούμε το μέτρο. Ένας μικρότερος σε αριθμό και λιγότερο εξοπλισμένος στρατός κατήγαγαγε περιφανή νίκη απέναντι των Ιταλών. Και ας μην ξεχνάμε ότι οι νεκροί μας προσεγγίζουν περίπου τους 15.000. ας πούμε και μια κουβέντα παραπάνω, αξίζουν του σεβασμού μας και της ευγνωμοσύνης μας.

  94. Μανούσος said

    Η 28η Οκτωβρίου κακή και για τους Γερμανούς …
    https://www.tagesspiegel.de/politik/liveblog-zur-landtagswahl-in-hessen-spd-chefin-nahles-zustand-der-groko-nicht-akzeptabel/23239280.html

  95. spiral architect 🇰🇵 said

    Αφήστε τους να αλληλοεξοντωθούν. Είναι εντελώς ηλίθιοι, η αλληλοεξόντωση τους είναι νομοτέλεια.

  96. Alexis said

    #63: Πολύ ενδιαφέρον!

    «Εξωπραγματικά» φυσικά τα 24.000.000 της Σοβιετικής Ένωσης (δεν το αμφισβητώ απλά εντυπωσιάζομαι).

    Αλλά 800.000 η Ελλάδα;;;

  97. Μαρία said

  98. Γιάννης Κουβάτσος said

    Δες π.χ. τις αναρτήσεις της Μαρίας και του Αρχιτέκτονα, Λεύκιππε.

  99. Λευκιππος said

    ΠΡΟΣΟΧΗ. στην Αθήνα ενώ από το ΟΑΚΑ κυκλοφορεί επικίνδυνος τεσσΑΡΗΣ ίσως και πεντΑΡΗΣ….

  100. Alexis said

    Δεν ξέρω αν είναι αντι-ηρωική ή μίζερη η αφήγηση του Δ.Λ. αλλά εγώ την βρήκα απλά βαρετή.
    Ξερή παράθεση γεγονότων, σε καμιά περίπτωση δεν μου κίνησε το ενδιαφέρον να διαβάσω παρακάτω, σε καμιά περίπτωση δεν μου μετέφερε ατμόσφαιρα και συναίσθημα.

  101. Λευκιππος said

    98 Καλά…

  102. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  103. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  104. nikiplos said

    93@, Αγαπητέ Κώστα, έτσι όπως παρέθεσε ο Νικοκύρης το απόσπασμα, τα αποδέλοιπα του μετώπου βρίσκονται στο βιβλίο του, για όποιον ενδιαφέρεται…

  105. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    93-104 Δίνω κι ένα λινκ για ημερολογιακές εγγραφές του Απριλίου 1941.

  106. ΕΦΗ - ΕΦΗ said


    Eλληνες στρατιώτες χορεύουν γύρω από ένα πυροβόλο

    το παραπάνω όπως και τα 101,102 από
    «Ρεμπέτικα τραγούδια για τον πόλεμο του 1940»
    https://kostasvakouftsis.blogspot.com/2014/10/1940-rembetika-songs-about-war-of-1940.html

  107. Πέπε said

    @67:
    > > Καλά, παρελαύνουν με γόβα-στιλέτο;

    Μόνο τα κορίτσια.

    Σ’ ένα σχολείο που είχα υπηρετήσει, ο κεντρικός δρόμος όπου γινόταν η παρέλαση (γιατί δε βόλευε κανένας άλλος) ήταν μια κατηφόρα που μετά γινόταν ανηφόρα. Με τα τακούνια, τα κορίτσια χάναν την ισορροπία τους κι άνοιγαν τα χέρια για να μην πέσουν, αλλά αυτό ήταν πρόβλημα γιατί δεν είχαν τι να κάνουν με τα τσαντάκια!

    Με τα αγόρια, το μόνο θέμα ήταν ότι μερικοί δεν πείθονταν να βάλουν το πουκάμισο μέσα από το παντελόνι (ενώ άλλοι πείθονταν κι έτσι χανόταν η ομοιομορφία).

    Φυσικά, δε θα ήθελα ένα σχολείο όπου οι μαθητές και οι μαθήτριες να είναι καλύτερα ασκημένοι στο βήμα και οι παρελάσεις να θυμίζουν τον Κόκκινο Στρατό.

    Αυτό που θα μου άρεσε θα ήταν: οι μαθητές (όλοι, όχι ένα άγημα επιλέκτων ή εθελοντών), ντυμένοι μα τα κανονικά τους αλλά κάπως φροντισμένα, χωρίς παράταξη και χωρίς στρατιωτικό βήμα, να πηγαίνουν προς το τοπικό ηρώο ή το όποιο αντίστοιχο σημείο με ένα πανώ ή πλακάτ κι ένα σεμνό μήνυμα τύπου «τιμή στους ήρωες από το Τάδε σχολείο». Κι επειδή κάπου το ξανασυζήτησα και μου είπαν «δηλαδή, αντί για παρέλαση, πορεία;!!», η απάντηση είναι «όχι πορεία, πομπή». (Παίζουμε με τις λέξεις δηλαδή αλλά τέλος πάντων.)

  108. Γιάννης Κουβάτσος said

    Υπάρχουν πολλοί τρόποι να τιμηθεί ουσιαστικά η επέτειος. Οι παρελάσεις, ιδίως οι μαθητικές, είναι άσκοπες και ανούσιες.

  109. Πέπε said

    Για πες καμιά καλή ιδέα Γιάννη.

  110. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και του Μπεράτη το ύφος και η αφήγηση στο «Πλατύ ποτάμι» είναι λιτά. Νομίζω πως η ατμόσφαιρα πηγάζει από τα γεγονότα που επιλέγει να καταγράψει ο συγγραφέας. Από το λίγο που διάβασα, νομίζω πως ο συγγραφέας αντιμετωπίζει τον πόλεμο του ’40 σαν κάτι κακό, αναπόφευκτο εκ των πραγμάτων, στο οποίο βρέθηκε μπλεγμένος άθελά του και πρέπει να τα βγάλει πέρα, αυτός, ένας διανοούμενος, όπως μπορεί.

  111. Μουτούσης Κωνσταντίνος said

    « …Καὶ μήπως
    θαρρεῖς ποὺ ἐδῶ ψηλά κρατοῦμε ἀχνάρια
    φτωχά τοῦ χρόνου, ἢ γνοιάστηκε ἡ ψυχή μας
    ἂν θὲ νὰ λιώσουν κάποτε τὰ χιόνια –
    ἂν εἲναι νὰ γυρίσουμε στὴν ἲδια
    ποὺ ξέραμε ἂνοιξη ; …»

    Σικελιανός
    « Γράμμα ἀπό τὸ μέτωπο »

  112. ΚΩΣΤΑΣ said

    Και κάτι λίγο εκτός θέματος, αλλά σχετικό. Αν έχετε νεκρούς προγόνους στο αλβανικό μέτωπο, μπορείτε να αναζητήσετε τα στοιχεία τους – τόπος, ημ/νία θανάτου – στο παρακάτω λινγκ

    https://dis.army.gr/el/content/search-casualties

  113. nikiplos said

    Ο παππούς μου στο Αλβανικό μέτωπο, σπάνια διηγιόταν ιστορίες καίτοι πολέμησε στην πρώτη γραμμή… στην εφηβική μου έπαρση μου διηγιόταν μια διδακτική ιστορία…

    Μια παλιοσειρά του, ήταν η σειρά του να φέρει νερό από πηγή… Σαν έφθασε στην πηγή ο Έλλην, πετάχτηκαν από τους θάμνους 4 Ιταλοί και του παραδόθηκαν… Ο Έλλην τους πήρε και τους 4 με όπλο-μάπα (ένφιλντ), λυτούς και τους έφερε στο λόχο ως άλλος Ηρακλέας. «Τους γ@@σα, «κοτέψανε» «έγινε μάχη, αλλά με είδανε κοτζάμ άντρα (1.65) και χεστήκανε» και τέτοια έλεγε στο λοχαγό και τους υπολοίπους… Φυσικά κατά την ανάκριση, στον ιταλομαθή οι θεόρατοι στο μπόϊ Ιταλοί διηγήθηκαν την πραγματική ιστορία, ότι δλδ παραδόθηκαν αμαχητί απέναντι στο ελληνικό κλέος της φυλής…

    Ο Έλλην που τους συνέλαβε δεν το γνώριζε, αλλά κάτι ψυλλιάστηκε την επομένη από τη χλεύη των συναδέλφων… Το ίδιο βράδυ, όμως και πριν μαθευτεί η ανάκριση εξομολογήθηκε στον πάππο μου (που ήτο κι Ασιάτης από την Πριήνη και Τουρκόφωνος μαυριδερός και τριχωτός) ότι χέστηκε επάνω του με του που τους αντίκρισε…

    Ο Λοχαγός σκοτώθηκε, όπως και οι υπαξιωματικοί… Ο παππούς μου, οι Ιταλοί αιχμάλωτοι και οι λοιποί αγγαριομάχοι μουλαράδες τη γλύτωσαν, (ο πόλεμος εκείνος, είχε τέτοιες παραδοξότητες για εκείνους που δεν είχαν βύσμα και βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή…)

    Η αλήθεια είναι ότι ο παππούς μου σώθηκε χάρη σε έναν Ιταλό που του έσωσε τη ζωή… Τον τράβηξε πίσω σε ένα χαράκωμα… «Ο πόλεμος θα τελειώσει, εμείς πρέπει να γυρίσουμε στα σπίτια μας»…
    Τα χρόνια πέρασαν, η παλιοσειρά βρέθηκε στο σωστό στρατόπεδο, ενώ ο πάππος μου, καίτοι βασιλικοί από τα μέρη του (μικρασιά) τους έριξαν στους συμπαθώντες των κομμουνιστών… (Όλους εκείνου του συνοικισμού εν ακρίβεια, για να τους διώξουν και να καρπωθούν τις περιουσίες τους, οι εντόπιοι)…

    Έτσι προϊόντος του χρόνου, η παλιοσειρά απέκτησε παράσημα και διηγιόταν κατά καιρούς απίθανα ανδραγαθήματα… Ως και η ΕΡΤ τον είχε πάρει… Πάντως τον πάππο μου τον σεβόταν πάντοτε και σε δύσκολες εποχές, τον γλύτωσε από περιπέτειες…

  114. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πέπε, να αναβαθμιστούν π.χ. οι σχολικές γιορτές, να πάψουν να είναι τυπική και βαρετή διαδικασία.

  115. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    93 – Σεβασμό ίσως ναί, ευγνωμοσύνη γιατί;

  116. https://itzikas.wordpress.com/2011/10/27/%CF%84%CF%81%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%B7%CF%84%CE%AD%CF%82-%CE%B3%CF%81%CE%AC%CF%86%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%BF-%CF%84/

  117. Μαρία said

  118. ΚΩΣΤΑΣ said

    115 Έτσι νιώθω εγώ, η θυσία τους αφορούσε και τη δική μας ελευθερία.

  119. Πέπε said

    114:
    Έχω τύχει αρκετές φορές που δεν ήταν τυπική και βαρετή διαδικασία. Νομίζω ότι αυτό εξαρτάται αποκλειστικά από το ποιοι (δασκάλοι-μαθητές) τις οργανώνουν. Δεν έχω υπόψη μου να υπάρχει κάποια επίσημη πρόβλεψη για το πώς να γίνονται, και, αν υπάρχει, σίγουρα δεν τη βρήκα ποτέ μπροστά μου οσάκις συμμετείχα.

  120. Μαρία said

  121. sarant said

    117 Ο Σκάι στις ειδήσεις σημερα είπε για τη ΜΑΒΗ και τον μακαρίτη, αλλά θυμήθηκε μόνο την παλιά ΜΑΒΗ, της περιόδου του πολέμου.

  122. Γιάννης Κουβάτσος said

    119:Στη δευτεροβάθμια υπάρχει το πλεονέκτημα της ανάληψης πρωτοβουλίας και εκ μέρους των μαθητών. Στην πρωτοβάθμια όντως εξαρτάται από την όρεξη και τη φαντασία των εκπαιδευτικών. Όταν υπάρχουν, βλέπουμε πράγματι ωραίες γιορτές.

  123. Μαρία said

    121
    Ο ψυχάκιας είχε στο φουμπού αναρτήσει βίντεο του σταρ που αναφερόταν στο 1994.

    Απο σημαίες πάντως να φαν κι οι κότες.
    Στο 1:16 κι η τσερεμονία https://www.youtube.com/watch?v=zaUCEJGdH5Q

  124. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    118 – Το πώς νιώθεις εσύ είναι σεβαστό αλλά η θυσία τους δεν αφορούσε σε καμία περίπτωση την δική μας ελευθερία, αυτά είναι ηλίθια παραμύθια που διδασκόμαστε υποχρεωτικά στην υποχρεωτική εκπαίδευση, στην πραγματικότητα αφορούσε τα συμφέροντα της οικονομικής ελίτ που δεν είχε ΚΑΝΕΝΑΝ νεκρό σε όλη την διάρκεια του πολέμου και της κατοχής.
    Καλό είναι να μη ξεχνούμε πως μετά την απελευθέρωση, οι φασίστες οι προδότες κι οι δοσίλογοι κυβέρνησαν την χώρα με τις ευλογίες της διεθνούς και τις εγχώριας οικονομικής ελίτ.
    Ουσιαστικά, όσοι πολέμησαν στην Αλβανία και γενικά στον β’ π.π, εκτός από κορόϊδα δεν ήξεραν και για ποιό λόγο το έκαναν.
    Δυστυχώς Κώστα, για το κράχ της Wall street πολέμησαν αλλά δεν το έμαθαν ποτέ και το χειρότερο, ούτε εμείς το μάθαμε ούτε και τα σημερινά παιδιά το μαθαίνουν.
    Έτσι πρέπει να γίνεται, έτσι γίνεται.

    Υ.Γ – Τα νεκροταφεία, είναι γεμάτα από ήρωες του πολέμου, δεν θα βρείς ούτε έναν της τότε οικονομικής ελίτ, τυχαίο;

  125. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Νομίζω πως ο κ. Σαραντάκος (κατά την ταπεινή μου γνώμη, σεβάστηκε την ημέρα, για να μή προκληθούν οι ακροδεξιοί αναγνώστες…) ήταν πολύ επιεικής και απέφυγε να δημοσιεύσει τα αποκαλυπτικά μέρη του βιβλίου του μακαρίτη Δ. Λουκάτου. Για παράδειγμα, στο κείμενο που ανέβασε εδώ ο κ. Σαραντάκος, ο Λουκάτος μιλάει για έναν σιτιστή (σημειωτέον πως όλοι οι σιτιστές το 1940-41 ήσαντε τσάτσοι και ρουσφέτια της 4ης Αυγούστου) που έδινε στους φαντάρους μικρότερες σε μέγεθος αρβύλες, με αποτέλεσμα να πονάνε φρικτά τα πόδια τους κατά την ατέλειωτη πεζοπορία…

    Ωστόσο, σε άλλο σημείο του βιβλίου του, ο Λουκάτος αποκαλύπτει ακόμη φρικτότερα πράγματα που έκαναν το 1940-41 οι Μεταξικοί σιτιστές, όπως για παράδειγμα ότι πουλούσαν τα τρόφιμα στον εχθρό και οι Ρωμιοί φαντάροι έμεναν νηστικοί:

    ΓΡΆΦΕΙ Ο ΛΟΥΚΑΤΟΣ: «Ρωτάω έναν παλιό: Σώθηκε τ’ αλάτι; Τι σώθηκε, μου λέει. Δέκα μέρες τώρα, έτσι τα τρώμε. Δεν φέρνουνε; Φέρνουνε κάτι λίγο, μα το πουλεί ο σιτιστής στους Αλβανούς»!..

    Γι’ αυτό τον λόγο και άργησε τόσο πολύ να εκδώσει το αυτοβιογραφικό αυτό βιβλίο ο μακαρίτης Δ. Λουκάτος: Γιά να μήν το πούνε ανθέλληνα και βάλουν εμπόδια στον μοναχογιό του Σωτήρη, που διέπρεπε ως πυρηνικός φυσικός στην Γαλλία. Το εξέδωσε μόλις το 2001 σε ηλικία 93 ετών και δύο χρόνια μετά εκοιμήθη.

    ΑΣ ΘΕΣΩ και δύο ΒΕΒΗΛΑ ερωτήματα για τον αείμνηστο Δ. Λουκάτο: 1) Αφού ήταν γνωστό κομμούνι και… «Στα χρόνια της Κατοχής εντάχθηκε στο ΕΑΜ και έδρασε ως μέλος μιας εαμικής ομάδας στην Ακαδημία Αθηνών», όπως μάς λέει η ΒΙκιπαίδεια, πώς κατάφερε να πάει «…το 1947 για μεταπτυχιακές σπουδές στα Ινστιτούτα Εθνολογίας και Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών της Σορβόνης με υποτροφία της γαλλικής κυβέρνησης», όταν είναι γνωστό πως εκείνη την εποχή για να διοριστείς θυρωρός στα δημόσια ουρητήρια έπρεπε να έχεις πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων;

    2) Από το απόσπασμα του βιβλίου του Λουκάτου, που ανήρτησε εδωπέρα ο κ. Σαραντάκος προκύπτει ότι οι Ιταλοί ήσαν ευγενικοί με τους Έλληνες και δεν ήθελαν να μάς τσακίσουν, ενώ μπορούσαν: «Τα ιταλικά αεροπλάνα έρχονται, μα δε χτυπάνε την Αθήνα»…
    ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΑΤΩ: «Τι περίεργο. Τα ιταλικά άεροπλάνα δεν φαίνονται. Αν ήθελαν ή ήξεραν, θα μας έκαναν στάχτη.» ΠΩΣ ΕΞΗΓΕΙΤΑΙ ΑΥΤΟ; Μήπως οφείλεται στον γνωστό φιλελληνισμό του Μουσολίνι, που από σεβασμό προς τον Παρθενώνα δεν θέλησε να βομβαρδίσει την Αθήνα, οπότε ο Πόλεμος θα τελείωνε σε 2 μέρες και κάθε Ρωμιός κατεργάρης θα πήγαινε στον πάγκο του;

  126. ΚΩΣΤΑΣ said

    124 Και τί να κάνουμε Λάμπρο; Όταν μας επιτίθεται μια άλλη χώρα, να λέμε περάστε κόσμε και κάντε μας ότι θέλετε;

  127. mitsos said

    Τατόη

    Τώρα βρήκα κι εγώ ότι :
    Στην Ιστορία των Αθηνών ( Δημητρίου Καμπούρογλου ) αναφέρεται πώληση κτήματος από τον Γεώργιο Αρτίκη Τατόη ( 1502 ) Αρβανίτης με κάποια επίσημη θέση στην τότε τουρκοκρατούμενη περιοχή.

    https://books.google.gr/books?id=mf7yBgAAQBAJ&pg=PA93&lpg=PA93&dq=%CE%91%CF%81%CF%84%CE%AF%CE%BA%CE%B7+%CE%A4%CE%B1%CF%84%CF%8C%CE%B7&source=bl&ots=OAjaBxAPig&sig=BPOSkCYd1f2lYomyhEjVNb5rmSc&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiMl4LmiKreAhWNa1AKHaGLCV8Q6AEwAXoECAEQAQ

    και

    https://books.google.gr/books?id=uPzyBgAAQBAJ&pg=PA164&lpg=PA164&dq=%CE%91%CF%81%CF%84%CE%AF%CE%BA%CE%B7+%CE%A4%CE%B1%CF%84%CF%8C%CE%B7&source=bl&ots=zhDl_2GLoY&sig=g_8QYLJuCyJn-pnPJdGkmaZI9RE&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiMl4LmiKreAhWNa1AKHaGLCV8Q6AEwAnoECAgQAQ

    Αργότερα περιήλεθε στην Ιδιοκτησία του Φαναριώτη Κατακουζηνού Αλέξανδρου που το δίνει , ως προίκα της κόρης του Ελπίδας, στον Σκαρλάτο Σούτσο, τα εργα και τις ημέρες του οποίου μπορείτε και από την βικιπαίδεια να μάθετε . Μάλλον θα καταλάβετε γιατί ήθελε να ξεφορτωθεί στην βασιλική οικογένεια το κτήμα.

    Τα υπόλοιπα είναι γνωστά

  128. sarant said

    125 Κάτι μου λέει ότι σε λίγο θα μείνουμε χωρίς αδελφόθεο.

  129. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    126 – Γιατί και που πολέμησαν και πολλοί σκοτώθηκαν, μήπως δεν πέρασαν τελικά και μας έκαναν ό,τι ήθελαν; μήπως είμαστε ελεύθεροι τώρα; μήπως δεν μας κάνουν ό,τι θέλουν οι απόγονοι των τότε εχθρών μας; μήπως πλήρωσαν τις υποχρεώσεις τους; μήπως ξέρεις ποιοί το επέβαλλαν αυτό; μήπως τιμωρήθηκε κάποιος πλούσιος Γερμανός επιχειρηματίας που υποστήριξε και συνεργάστηκε με τον Χίτλερ;
    Να κάνουμε λοιπόν αυτό που έκαναν και κάνουν οι πλούσιοι όλου του κόσμου Κώστα, και δεν έχουν κανένα θύμα σε κανέναν πόλεμο.
    Στις κόρες μου έχω πεί πως πρέπει να αντιγράφουν τις ενέργειες των πλουσίων και εν καιρό πολέμου και εν καιρό ειρήνης, είναι αποδεδειγμένα ο καλύτερος τρόπος επιβίωσης στον ηλίθιο οικονομικό κόσμο που ζούμε, και δεν έχουν θύματα, και δεν πληρώνουν φόρους, και βγαίνουν πάντα κερδισμένοι, και κυβερνούν και νομοθετούν υπέρ τους, και τους επευφημούν τα κορόϊδα που υποφέρουν τα πάνδεινα, μένει να τα εφαρμόσουν.
    Πατρίς θρησκεία οικογένεια, είναι για τους φτωχούς, οι πλούσιοι έχουν μόνο την οικογένεια.

  130. Pedis said

    After the war Ravalli, a lieutenant in the Italian army’s Pinerolo division, was caught by the Greeks and sentenced to death for these crimes. The Italian government saved him by threatening to withhold reparations unless he was released. Ravalli returned home to a meteoric career that was questioned only once: in 1992 an American historian, Michael Palumbo, exposed his atrocities in a book but Ravalli, backed by powerful friends, threatened to sue and it was never published.

    Of more than 1,200 Italians sought for war crimes in Africa and the Balkans, not one has faced justice. Webs of denial spun by the state, academe and the media have re-invented Italy as a victim, gulling the rest of the world into acclaiming the Good Italian long before Captain Corelli strummed a mandolin.

    They were always portrayed as victims of fascism, but Mussolini’s soldiers committed atrocities which for 60 years have gone unpunished. Now the conspiracy of silence is at last starting to unravel

    https://www.theguardian.com/education/2001/jun/25/artsandhumanities.highereducation

  131. Pedis said

    The crimes have been chronicled in specialist journals but never became part of general knowledge. Ask an Italian about his country’s role in the war and he will talk about partisans fighting the Ger mans or helping Jews. Ask about atrocities and he will talk about Tito’s troops hurling Italians into ravines. Unlike France, which has deconstructed resistance mythology to explore Vichy, Italy’s awareness has evolved little since two film-makers were jailed in the 1950s for straying off-message in depicting the occupation of Greece.

    The Palazzo Cesi-Gaddi war crimes archive or armoire of shame (Italian: armadio della vergogna) …

    συνέχεια εδώ:
    https://en.wikipedia.org/wiki/Palazzo_Cesi-Gaddi_war_crimes_archive

    -> κανονικό επίσημο κρατικό θάψιμο όλων των υποθέσεων εγκλημάτων πολέμου.

  132. ΚΩΣΤΑΣ said

    129
    Λάμπρο, αφού οι πλούσιοι κάνουν κουμάντο, και πόλεμο να μην κάνουμε πάλι τις δικές μας γυναίκες, τα δικά μας κορίτσια και τις δικές μας περιουσίες θα αρπάξουν οι κατακτητές, τους πλούσιους δεν θα τους πειράξουν. Φαύλος κύκλος, άστο.

  133. Γιάννης Ιατρού said

    128: Κοίτα, μιάς κι ο ανεμιστήρας έπιασε πάλι δουλειά (με αργές στροφές αρχικά, μετά θα δυναμώσει) και ξαδέρφια κλπ., αν γίνεται 🙂 🙂

    132: Κώστα, μόνο για το πορτοφόλι ενδιαφέρονται, αν δεν είναι εντελώς άδειο. Απ΄ τ΄ άλλα έχουν….
    Λάμπρο, από, από ΄κει, πάλι εκεί που ήθελες τό ΄φερες, ε; 🙂

  134. loukretia50 said

    Ναι Λάμπρο, ένα παράλογο μακελειό ο πόλεμος ,που αποφασίζουν λίγοι και οι πολλοί γίνονται πιόνια.
    Όμως αξίζουν το σεβασμό και την ευγνωμοσύνη μας αυτοί που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή.
    Και είτε λέμε τώρα – εκ του ασφαλούς- πως ο σκοπός δικαιώνει τη θυσία τους, είτε όχι, νοιώθουμε ανακούφιση που δε βρεθήκαμε στη θέση τους.

    Το φινάλε μιας εξαιρετικής σειράς, αναφέρεται στον Α΄Παγκόσμιο , στην αιματηρή μάχη του Somme και δείχνει πώς η πραγματικότητα ξεπερνάει τη φαντασία με τραγική κατάληξη,

    Good Luck Everyone – Blackadder – BBC https://youtu.be/vH3-Gt7mgyM

    – ‘Why don’t we just stop? Why don’t we just put our guns down?’
    – George: I’m scared sir.
    – Baldrick: I’m scared too sir.
    – George: Oh, I mean, I’m the last of the tiddlywinking leapfroggers from the golden summer of 1914.
    I don’t want to die. Really, not over keen on dying at all sir…
    …….
    – «Well I’m afraid it will have to wait.(for his plan). Whatever it was, I’m sure it was better than my plan to get out of this by pretending to be mad. I mean, who would have noticed ΑΝΟΤΗΕR MAD MAN around here?»

  135. Pedis said

  136. Pedis said

    σορρυ για το διπλοσέντονο αλλά πρόκειται για συμβολικότατο ενσταντανέ …

    https://www.theguardian.com/world/live/2018/oct/28/brazil-election-2018-second-round-of-voting-closes-as-bolsonaro-eyes-the-presidency-live?page=with:block-5bd63c5fe4b05fc14b59ed52#block-5bd63c5fe4b05fc14b59ed52

    In his own words: what Bolsonaro has said

    On refugees:

    “The scum of the earth is showing up in Brazil, as if we didn’t have enough problems of our own to sort out.” (September 2015)

    On gay people:

    “I won’t fight it or discriminate, but if I see two men kissing each other in the street, I’ll whack them.” (October 2002)

    On democracy and dictatorship:

    “You’ll never change anything in this country through voting. Nothing. Absolutely nothing. Unfortunately, things will only change when a civil war kicks off and we do the work the [military] regime didn’t. Killing some 30,000 …. Killing them! If a couple of innocents die, that’s OK.” (May 1999)

    “I am in favour of a dictatorship … We will never resolve serious national problems with this irresponsible democracy.” (1992)

    On human rights:

    “I’m in favour of torture.” (May 1999)

    “Brazilian prisons are wonderful places … they’re places for people to pay for their sins, not live the life of Reilly in a spa. Those who rape, kidnap and kill are going there to suffer, not attend a holiday camp.” (February 2014)

    “Are we obliged to give these bastards [criminals] a good life? They spend their whole lives fucking us and those of us who work have to give them a good life in prison. They should fuck themselves, full stop. That’s it, dammit!” (February 2014)

    On women:

    “I’ve got five kids. Four of them are men, but on the fifth I had a moment of weakness and it came out a woman.” (April, 2017)

    “I said I wouldn’t rape you because you don’t deserve it.” (December 2014, to politician Maria do Rosário, repeating a comment first made to her in 2003).

    On race:

    “I don’t run the risk [of seeing my children date black women or being gay]. My children were very well raised.” (March 2011)

    “I went to visit a quilombo [a settlement founded by the descendants of runaway slaves]. The lightest afrodescendant there weighed seven arrobas [more than 100kg]. They don’t do anything. I don’t think they’re even good for procreating anymore.” (April 2017)

    πάντως, τον έχουν υποστηρίξει ουκ ολίγοι afrodescendant … υπάρχει σοβαρό πρόβλημα …

  137. Γιάννης Κουβάτσος said

    Περιττό να πούμε ότι αν οι λαοί, δυτικοί και σοβιετικοί, δεν είχαν συμμετάσχει στον πόλεμο «των πλούσιων», αν το «πουρκουά» είχε γενικευθεί και είχε κυριαρχήσει, η Ευρώπη θα είχε γίνει ναζιστική. Και μπορεί να ήταν ακόμα.

  138. spiral architect 🇰🇵 said

    @129: [..] Να κάνουμε λοιπόν αυτό που έκαναν και κάνουν οι πλούσιοι όλου του κόσμου Κώστα, και δεν έχουν κανένα θύμα σε κανέναν πόλεμο.
    Στις κόρες μου έχω πεί πως πρέπει να αντιγράφουν και εν καιρό πολέμου και εν καιρό ειρήνης, είναι αποδεδειγμένα ο καλύτερος τρόπος επιβίωσης στον ηλίθιο οικονομικό κόσμο που ζούμε … [..]

    Άμα μου πεις, πώς εμείς οι πληβείοι όντες χωρίς λεφτά και επιρροή θα αντιγράψουμε τις ενέργειες των πλουσίων, π.χ. για να μην πάνε τα παιδιά μας φαντάροι, (ο μεγάλος μου ήδη ετοιμάζεται για τον μήνα που έρχεται) θα κερδίσεις χρυσοπυν ωρολόγιον.
    ΤΙ ΛΕΣ ΩΡΕ ΛΑΜΠΡΟ;

  139. Σαν πιθανότατα μοναδικός εμπειροπόλεμος εδώ μέσα σας ξαναλέω πως ο πόλεμος δεν είναι τόσο τρομερός όσο λέγεται, είναι σαν να πηδάς με αλεξίπτωτο ένα πράμα κάνα χιλιόμετρο πιο ψηλά από γνωστό σχολιαστή οπότε και η απόλαυση (υποθέτω πως θα) είναι μεγαλύτερη…
    Το κακό με τους Ελληνες είναι πως όταν λένε πόλεμος εννοούνε την κατοχή που φυσικά είναι το χειρότερο που μπορεί να σου τύχει ενώ στον πόλεμο η ζωή συνεχίζεται και μόλις αποβάλλεις το άγχος το διασκεδάζεις κιόλας αφού βλέπεις πολλά πράγματα απελευθερωμένος από συμβατικότητες μη ξέροντας τι σου ξημερώνει. Φυσικά ο πραγματικός στόχος κάθε πολέμου είναι το πλιάτσικο και η (κρυφή) αφορμή οι θρησκευτικές διαφορές.
    Φαντασθείτε τον εαυτό σας να πίνει το καφεδάκι του στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας βλέποντας τις τροχιές των βλημάτων να διασχίζουν τον ουρανό καθώς οι αριστεροί και βαλκάνιοι συμπαθούντες στα Τουρκοβούνια μάχονται με δεξιούς και ξενόφερτους μισθοφόρους στον Λυκαβηττό ενώ οι πιο ενορατικοί χειμερινοί κολυμβητές βρέχουν τα κορμιά τους στον Φλοίσβο. Μέγγλα.

    Αντίθετα ο μη (σοβαρός) πόλεμος για περισσότερα από 70 χρόνια έχει φέρει σε ασφυξία την οικονομία και τον υπερπληθυσμό. Πατήρ πάντων πόλεμος.

  140. # 138

    Ας πρόσεχες όπως ο Λάμπρος που έκανε μόνο κόρες (όπως όλοι οι πλούσιοι)! Τώρα είσαι υποχρεωμένος να πάρεις στον γιο σου μια μαζεράτι για να παρουσιασθεί αξιοπρεπώς στον στρατό. Εχουνε λύσεις για όλα οι πλούσιοι φτάνει να ξέρεις να τους μιμηθείς !!

  141. spiral architect 🇰🇵 said

    @140:

  142. cronopiusa said

    Brasil. La derrota cultural y electoral ¿llevará a la reconstrucción del campo popular?

  143. gbaloglou said

    128 Και ανάδελφοι και άθεοι, δηλαδή;

    [Εξαιρετικά ενδιαφέρον και αναπάντεχο αυτό με τις Τουρκικές σημαίες, να υποθέσουμε ότι τις είχαν και τις έβγαλαν Μικρασιάτες πρόσφυγες (που δεν είχαν Ελληνικές σημαίες … ακόμη και για οικονομικούς λόγους);!]

  144. Triant said

    @Λουκρητία (134): Το επεισόδιο αυτό είναι ότι πιό αντιπολεμικό έχω δει στη ζωή μου. Ίσως επειδή ήταν μέρος μιας (απίστευτα) κωμικής σειράς.

  145. spiral architect 🇰🇵 said

    @134, 144: Από τις καλύτερες σειρές των νιάτων μας! 🙂
    (βαθμολογία χρηστών στο imdb: 8,1)

  146. Alexis said

    #142α: Συμφωνώ. Δυστυχώς.

    #128: Μην μας το κάνεις αυτό. Θα είναι βαρύ το χτύπημα! 🙂

  147. Ο αδελφόθεος δεν έχει ακούσει και τίποτα περί Ματαρόα.

    143 Όταν ξέσπασε ο πόλεμος η Τουρκία, βλέπω, είχε υπογράψει (Οκτ. ’39) σύμφωνο φιλίας με την Αγγλία και Γαλλία. Άλλο αν μετά άρχισε να τα γυρίζει.

  148. sarant said

    Kαλημέρα από εδώ!

  149. spiral architect 🇰🇵 said

    @147β: Πολλοί έχουν αναφερθεί στη στάση της Τουρκίας στο Β’ΠΠ. Αυτό το βιβλίο το είχα διαβάσει όταν ήμουν φαντάρος σε έκδοση ΓΕΣ.
    Σε κακή γειτονιά βρεθήκαμε …

  150. Γιάννης Κουβάτσος said

    128:Θα επιστρέψει σαν Ισόθεος.
    142:Πολύ σωστά. Χρυσαυγίτη που να μην πηγαίνει να ψηφίσει, δεν έχω συναντήσει. Οι υπόλοιποι φλερτάρουμε με την αποχή, γιατί «είναι όλοι ίδιοι» και είμαστε «αηδιασμένοι».

  151. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    129 – Γνωρίζω πως οι προκατασκευασμένες συνειδήσεις μόνο τυχαία η με λοβοτομή αλλάζουν, το σύστημα δεν παίζει για να χάσει. Δεν θέλω να σου αλλάξω γνώμη, απλώς προσπάθησα να δείξω μιά άλλη οπτική για του φτωχούς ήρωες – κορόϊδα, όχι πως ελπίζω σε κάποια αλλαγή τρόπου σκέψης τους, έτσι από συνήθεια.☺ Είναι βαθιά διχασμένο το παγκόσμιο πόπολο και υπερασπίζεται φανατικα και με ΗΡΩΪΣΜΟ τα συμφέροντα των αφεντάδων του, τίποτε πιο πιστό από τον εθελοντικά οικονομικό σκλάβο.

    Υ.Γ – Προσπάθησε, αποστασιποιημένα και χωρίς ιδεολογικές και δογματικές προκαταλήψεις, να δείς τον κόσμο όπως τον βλέπει η οικονομική ελίτ, αλλιώς δεν θα καταλάβεις τι προσπαθώ να σου πώ.
    Καλημέρα.

    133 – Εγώ δεν πάω και δεν φέρνω τίποτε, απλώς δείχνω κάτι που υπάρχει και είναι ολοφάνερο, το παράδοξο, είναι πως όλοι κοιτάζουν το δάχτυλο.
    Καλημέρα.

    134 – Όποιος θέλει, να τους σέβεται και να τους ευγνωμονεί, δεν το απαγόρευσα σε κανέναν, προσωπικά δεν το κάνω γιατί κρίνοντας από την οικογενειακή μου (και όχι μόνο) ιστορία και εμπειρία, που μόνο θάνατο βάσανα δάκρυα κι ανείπωτη δυστυχία είχε, τους θεωρώ ΜΕΓΑΛΑ ΚΟΡΟΪΔΑ.
    Όσο γι’ αυτά περί ελευθερίας κι άλλα χαριτωμένα, είναι ιστορίες για τα λιοντάρια, αυτοί που έκαναν τον πόλεμο, μας έχουν ΕΝΤΕΛΩΣ σκλαβομένους αλλά, χαμπάρι ο Τρύφωνας.☺

    Υ.Γ – Εσύ που σέβεσαι και ευγνωμονείς όσους πολέμησαν για την πατρίδα, το κάνεις αυτό και για όσους πολέμησαν στην Κύπρο;
    Κι αφού δεδομένα υπήρξαν πολλοί ανάπηροι, μπορείς να μου δείξεις ΕΝΑΝ;
    Καλημέρα.

    138 – Τους τρόπους τους έχω πεί Πολάκης☺ σύντροφε, αλλά μ’ έχετε γράψει στα (δεν το λέω γιατί θα με μαλώσει η ΕΦΗ ΕΦΗ☺).
    Έχεις δεί πόσοι γνωστοί στην κοινωνία δεν έχουν πάει φαντάροι; γνωρίζεις πώς το κατάφεραν; έχεις μιλήσει ποτέ στα παιδιά σου για τις οικονομικές δυνατότητες που προσφέρει το χρηματιστήριο; για την δυνατότητα δημιουργίας οφσορ εταιρείας που προσφέρει σε ΟΛΟΥΣ το καπιταλιστικό σύστημα;
    Γνωρίζεις ποιοί έχουν τέτοιες εταιρείες; γνωρίζεις αν υπάρχουν στελέχη του κόμματος που έχουν; γνωρίζεις αν υπάρχουν στελέχη σε άλλα κόμματα (και στην αριστερή κυβέρνηση ακόμη☺) που έχουν;
    Έχεις δείξαι στα παιδιά σου άλλους ΝΟΜΙΜΟΥΣ τρόπους εκτός από την δουλειά, για να βγάζουν χρήματα;
    Τους έχεις εξηγήσει για ποιό λόγο, είναι νόμιμα τα ληστρικά τοκογλυφικά επιτόκια των τραπεζών;
    Τους έχεις πεί για ποιό λόγο δεν αντιδρά κανένας γι’ αυτά;
    Τους έχεις εξηγήσει τον ρόλο της δικαιοσύνης και της αστυνομίας; (βλέπεις, δεν λέω της υποχρεωτικής εκπαίδευσης☺),
    Τα έχεις διδάξει να σκέφτονται πολυδιάστατα ή δογματικά; Γνωρίζεις ποιούς εξυπηρετούν τα δόγματα;

    ΣΚΛΑΒΟΙ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΕΝΩΘΕΙΤΕ.😂

    Υ.Γ- Αυτό που διαφοροποιεί τους πλούσιους από τους φτωχούς, είναι μιά λέξη, ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ.
    Ο Πέτρος ο Γιόχαν κι ο Φράνς, σαν ΗΡΩΕΣ έπεσαν κάτω απ’ τα τάνκς, (για να μην επικρατήσει ο φασισμός😂😂😂) ο Μπράουν ο Φίσερ κι ο Κράφτ, ξανάσμιξαν πάλι και φτιάξανε τράστ.
    ΔΟΞΑΣΟΙ Ο ΘΕΟΣ ΜΕΓΑΛΗ Η ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΣ.😂

    Καλημέρα.

  152. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    147α

    Δύτα μ’ μπερδεύτηκα λίγο. Βρίσκω τον Λουκάτο στη λίστα επιβατών του Ματαρόα http://www.kathimerini.gr/324104/article/epikairothta/politikh/galliko-institoyto-ekaton-ena-xronia-synergasias (με μιά γρήγορη γκουγκλιά δεν τον βρήκα σε άλλη πηγή) αλλά στα βιογραφικά του διαβάζω πως πήγε στη Γαλλία ως υπότροφος το 1947, δυο χρόνια μετά το ταξίδι του Ματαρόα. Είναι σίγουρο πως ήταν στο πλοίο?

  153. spiral architect 🇰🇵 said

    Check spam trap! 🙄

  154. 152 Α, δεν ξέρω λεπτομέρειες, απλά Έλληνας εαμικός και κρατικός υπότροφος της Γαλλίας το ’47 χτυπά ένα καμπανάκι· μια μαντεψιά έκανα. Μπορεί να έφυγε με το Ματαρόα και να πήρε μετά την υποτροφία, μπορεί και να έφυγε αργότερα.

  155. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Αληθινά σας λέγω, πιο εύκολα θα πάνε οι πλούσιοι στον παράδεισο, παρά να πιστέψουν οι φτωχοί πως μπορούν να γίνουν εύκολα πλούσιοι ακολουθώντας το παράδειγμά τους.☺

    Έξυπνος είναι ο άριστος στο σχολείο, και τα λεφτά βγαίνουν με σκληρή δουλειά, οι πλούσιοι πατάνε επί πτωμάτων για τα λεφτά. Οι φτωχοί κερδίζουν με τον ιδρώτα τους το τίμιο χρήμα που τους δίνουν οι πλούσιοι που πατάνε επί πτωμάτων για να το αποκτήσουν.☺😁😂

    Όμορφος κόσμος αγγελικά πλασμένος.

    ΓΙΑΤΡΕ ΜΟΥ ΠΩΣ ΜΕ ΒΛΕΠΕΙΣ, ΕΙΜΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΩ;😂

  156. Γιάννης Ιατρού said

    155 (τέλος): Τι να σου πω ρε Λάμπρο, γράφε όσο ακόμα κάνεις εσύ κουμάντο στο ΠιΣί σου, έστω στο καινούργιο κινητό 🙂 . Όταν τα κάνουν πιό έξυπνα, θα σου λένε: εγώ αυτές τις μαλακίες δεν τις ποστάρω, άντε γαμήσου

  157. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    156 – Αυτό το έλεγε παλιά ο Καρβελάς, ένας φίλος στο Μαρούσι.☺
    Και τώρα είναι αρκετά έξυπνα για να κατανοήσουν πως δεν κινδυνεύει το σύστημα από μένα, έχουν ΑΠΟΛΥΤΗ εμπιστοσύνη στην δομή του γι’ αυτό μ’ αφήνουν να γράφω τις μαλακίες μου και δεν μου λένε άντε γαμήσου, γιατί ξέρουν ότι θα πάω.☺

  158. 147 Στον ΒΠΠ η Τουρκία ήταν Ο ΕΠΙΤΗΔΕΙΟΣ ΟΥΔΕΤΕΡΟΣ (έχει γραφεί και βιβλίο εν ΗΠΑ μ’ αυτόν τον τίτλο). Δεν ξέρω αν ήταν αρκετά ‘έντονο’ το Σύμφωνο Φιλίας με τους Αγγλογάλλους το 1939 ώστε να πιστεύει ο απλός κόσμος ότι οι Τούρκοι (θα) ήταν σύμμαχοι μας στον επερχόμενο πόλεμο. Πιο πιθανό θεωρώ να είχαν φέρει κάποιοι Μικρασιάτες μαζί τους από τις χαμένες πατρίδες και εστίες — όπου,ας μην ξεχνάμε, μπορεί ακόμη να ήλπιζαν να επιστρέψουν κάποια μέρα — μια Τουρκική σημαία, και, μη έχοντας Ελληνική (ακόμη), να βγήκαν μ’ αυτήν στους δρόμους…

  159. Μα μετά βίας είχαν σώσει τα ρούχα που φορούσαν, θα κουβαλούσαν σημαία και μάλιστα τούρκικη;

    Σ’ αυτή την άτυπη ενημέρωση του Μεταξά προς τους δημοσιογράφους (που αγνοώ πού και πώς είναι δημοσιευμένη), ο ίδιος λέει: «Σήμερα όμως επί πλέον υπάρχουν και μερικοί άλλοι παράγοντες που προδικάζουν την τελική μας νίκη. Η Τουρκία δεν είναι όπως το 1916 σύμμαχος των Γερμανών. Είναι σύμμαχος των Άγγλων.»

    https://www.lifo.gr/articles/archaeology_articles/213011/o-metaksas-eksigei-stoys-ekdotes-kai-toys-arxisyntaktes-giati-apantise-oxi-sto-italiko-telesigrafo

    Σύμφωνο μη επίθεσης υπέγραψε η Τουρκία με τη Γερμανία αργότερα, το ’41.

  160. Σωτήρς said

    Από τις ρουβικωνιές της εποχής δεν γλίτωσαν ούτε τα γραφεία της ιταλικής αεροπορικής εταιρείας (πρόγονος της Alitalia;), ούτε τα γραφεία μιας ιταλικής ασφαλιστικής εταιρείας (Ασφάλειες Τεργέστης;). Τα μεταφέρω όπως τα θυμάμαι από το χθεσινό ραδιόφωνο.

    Το τεΰχος της 15 Νοεμβρίου 1940 της «Νέας Εστίας» που αναφέρει ο Λουκάτος στο ημερολόγιο το βρήκα στον παρακάτω λίκνο. Δεν ξέρω εάν είναι διαθέσιμα κι αλλού τα τεύχη της Νέας Εστίας.
    http://www.ekebi.gr/magazines/ShowImage.asp?file=68237&code=6875

  161. sarant said

    152-154 Δεν ήταν στο Ματαρόα ο Λουκάτος, που άλλωστε ήταν πια σαραντάρης. Και δεν πρέπει να ανακατεύτηκε μετά το 1944.

  162. gbaloglou said

    159 Επίσης … μπορεί να υπήρχαν και κάποιοι Τούρκοι στην Αθήνα το 1939, διωκόμενοι από το νέο καθεστώς — εδώ επηρεάζομαι λίγο και από την σύγχρονη πραγματικότητα, υποθέτω 🙂

  163. Γιάννης Ιατρού said

    157: Τι λες ρε συ, εδώ δεν υπάρχει φράγκο τσακιστό λένε οι επαΐοντες
    ‘They Don’t Have Money’: Greece’s Prostitutes Hit Hard by Financial Crisis

  164. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    161 Άρα το λυγξ του 152 ήτο γεώμηλον της σοβαρής και εγκρίτου Κοτιντιέν. Πρωτοφανή πράματα 🙂

  165. spiral architect 🇰🇵 said

    @151:

    Δηλαδή, για να μην πάει το παιδί μου και το οποιοδήποτε παιδί φαντάρος και σκοτωθεί για τον Μπράουν, τον Φίσερ και τον Κράφτ, πρέπει να του διδάξω το πως θα φτιάξει μια οφσόρ ή πως θα μπουν στο Forex, τις λαμογιές των τραπεζών και στο καπάκι θα του μιλήσω για μια απροσδιόριστη συνεργασία των φτωχών, για να γίνουμε Σάλλες στη θέση του Σάλλα; Με ποιο υπόβαθρο και βασικές αρχές θα είναι αυτή η συνεργασία; Αλλά τι λέω· έχεις σκεφτεί ότι, όλα αυτά που προτείνεις, συνοψίζονται στο γνωμικό «μακρυά απ’ τον κώλο μου κι όπου θέλει ας πάει»;

    Λάμπρο (σόρι κιόλας) τα’ χεις κάνει αχταρμά στο μυαλό σου. Εντελώς!

  166. spiral architect 🇰🇵 said

    @142: Τελικά, το σωστό είναι «οι εκλογές μπορούν να αλλάξουν κάτι και αυτό πάντα προς το χειρότερο»

  167. Pedis said

    # 156 – !

    # 165 – ναι, αλλά είσαι κι ένας μαζόχας αδερφάκι μου … όχι, βέβαια, ο μοναδικός δω μέσα …

  168. sarant said

    164 Θέλει περισσότερο ψάξιμο ας πούμε.

  169. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Άσχετο γλωσσικό:

    Η ομιλία του Μεταξά στο λύγξ του Δύτη (159) τελειώνει ως εξής:

    εκείνοι οι οποίοι εις το τηλεγράφημα αυτό δεν βλέπουν γραπτήν την επιβεβαίωσιν αγράφου συμφωνίας δια τα Δωδεκάνησα, δεν ξέρουν να διαβάζουν μέσα από τις γραμμές.

    Για την ηλικία και την προέλευση της φράσης to read between the lines βρίσκω αυτό: https://www.phrases.org.uk/meanings/read-between-the-lines.html
    Αγγλισμός που ενσωματώθηκε αρκετά νωρίς στα ελληνικά απ’ ό,τι φαίνεται. Δεν έχω κοιτάξει για άλλες γλώσσες αλλά βλέπω στο τουρκοελληνικό λεξικο του Κέντρου Ανατολικών Γλωσσών και Πολιτισμού πως υπάρχει ως κατά λέξη μεταφορά της έκφρασης και στα τούρκικα, satır arasında söylemek.

  170. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    169, Ωπα, στα τούρκικα σημαίνει λέω ανάμεσα στις γραμμές = αφήνω να εννοηθεί. Η άλλη όψη.

  171. Κιγκέρι said

    Μάλλον έχει πιαστεί κάτι δικό μου στην παγίδα

  172. nikiplos said

    Καλημέρα κι από εδώ…

    Ως απόγονος προσφύγων από τη μητέρα μου, είχα πάντοτε και την περιέργεια αλλά και τη διάθεση να μελετήσω τον εδώ μετέπειτα βίο τους, χωρίς να τσουβαλιάζω τον κοινωνικό και πολιτικό ρόλο που έπαιξαν στη συνδημιουργία της νεότερης Ελλάδας, ούτε και να θεωρώ άγια και αγνή κάθε πρόθεσή τους, κατά τη διάρκεια της δράσης των εδώ…

    Μελετώντας την οικεία αποδεκατισμένη οικογένεια, είδα κάποια κοινά χαρακτηριστικά σε όλες τις γειτονικές οικογένειες:

    Από μέρους των προσφύγων δλδ:

    α. Καλλιέργεια μύθου πως εκείθεν ήταν πλούσιοι και ευγενείς που ξέπεσαν. Συχνά στην υποστήριξη αυτού του μύθου συνηγορούσε και η μεγάλη διαφορά του παλαιοελλαδικού επαρχιωτισμού σε σχέση με το πολυεθνικό αμάγαλμα της Μ. Ασίας. Όπως και να το κάνουμε οι πρόσφυγες ήξεραν αρκετά περισσότερα από τους ημεδαπούς, για πρακτικά θέματα, για αστικό πολιτισμό κλπ

    β. Καλλιέργεια μύθου, πως ένας αδελφός στρατεύτηκε στη Γαλλία ως αποτέλεσμα των ικανοτήτων του στα πεδία των μαχών της Μικράς Ασίας. Ιδίως οι ευειδείς πλην απροστάτευτες προσφυγοπούλες, ήθελαν να δώσουν μήνυμα στους «μάγκες» της εποχής ότι υπήρχε πράγματι ένας αδελφός να νοιαστεί για την τιμή τους και καλό είναι να φυλάγονται… Συχνά αναρτούσαν και κάποια φωτογραφία γάλλου στρατιώτη του Α’ παγκοσμίου. Είδα τον ίδιο γάλλο στρατιώτη σε δυο τρία σπίτια μη συγγενικά, στον συνοικισμό της μητέρας μου…

    γ. Καλλιέργεια μύθου καταγωγής από τον τόπο προσφυγής. Δεν ήταν τουρκόσποροι, αλλά έλληνες γνήσιοι που επιχειρούσαν απέναντι… Οι οικείοι μου άλλαξαν το επώνυμό τους… Δυσκολεύτηκα πολύ να βρω το αληθινό τους μετά από μακροχρόνια έρευνα και ψάχνοντας σε δυό τρία χωριά της προσφυγικής Ελλάδας (Νότια Πελοπόννησος, Κεντρική Ελλάδα, Ξάνθη, Αττική).

    δ. Απόκρυψη πολλών ότι κατάγονταν από Τουρκόφωνα χωριά. Σε αυτό συνέβαλλαν ανεξάρτητες και προβληματικά τεκμηριωμένες απόψεις πως κάποιοι εξ αυτών ήταν Τούρκοι που είχαν εκχριστιανιστεί στο παρελθόν. Στα πλαίσια αυτά πολλοί εξελλήνισαν τα επώνυμά τους. Άλλοι το έκαναν από μόνοι τους, άλλοι με το ζόρι από το ελληνικό κράτος… Το επώνυμο της προγιαγιάς μου ήταν μια σκαμπρώζικη επινόηση του τοπικού χωροφύλακα της Ν. Πελοποννήσου. Της δόθηκε 20 χρόνια μετά την Καταστροφή, από το μεταξικό καθεστώς και φυσικά δεν είχε καμία σχέση με το πραγματικό της…

    ε. Πίστη ότι σύντομα θα διευθετείτο το πρόβλημα και θα επέστρεφαν στις εστίες τους. Όχι τόσο στο επίσημο ελληνικό κράτος (τους αντιμετώπιζε άλλωστε εχθρικά), όσο στην εκκλησία. Αυτό συνέβαλε συχνά στην έλλειψη διάθεσης να σμίξουν ξανά οι οικογένειες, αφού επιστρέφοντας στην Μ. Ασία θα είχαν και … αντικρουόμενα συμφέροντα στις πατρογονικές τους περιουσίες. Σε αυτό συνέβαλλε ο μύθος της δήθεν αποζημίωσης, που οδήγησε αρκετούς να δηλώνουν χαμένα μέλη της οικογένειάς των ασμένως χωρίς έρευνα… Όταν μετά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο παγιώθηκε η κατάσταση, τότε αρκετοί ανέτρεξαν στον Ερυθρό Σταυρό καθυστερημένα και βρήκαν άκρη…

    στ. Όταν το κράτος του Βενιζέλου αποφάσισε να δώσει «σπίτια», πολλοί πρόσφυγες, καίτοι συγγενείς άλλαξαν τα επώνυμά τους ή ήραν την όποια συγγένεια διακήρυσσαν μέχρι τότε. Οι περισσότεροι ήταν δηλωμένοι σε διαφορετικά έγγραφα με διαφορετικά επώνυμα που δυσκόλευαν πολύ το έργο του να βρεις άκρη, αν ο τάδε ήταν αδελφός ή παραγιός, ή γείτονας που συνέτρεξαν όλοι μαζί από την καταστροφή εδώ και έγιναν συγγενείς… Αρκετοί είχαν και παρατσούκλια που δήλωναν και ως επώνυμα…

    Μέσα σε όλα κουβαλούσαν και τις δικές τους πολιτικές διαφορές, είτε ήταν αστικός είτε καθαρά αγροτικός κόσμος… Που μυαλό για Τουρκικές Σημαίες… Τώρα αν κάποιοι επιτήδειοι των Κεντρικών Αθηνών, τις έδωσαν για άλλους λόγους σκοπιμότητας, ντύνοντας και ολίγον μύθο μέσα, ότι η σύμμαχος Τουρκία θα δεχόταν κάποιους εξ αυτών δεν ήταν δύσκολο να το κατορθώσουν…

    (Επιγραμματικά από το μικρασιατικό σόϊ της μητρός μου, έχω πάνω από 50 φωτογραφίες συγγενών, από τις οποίες μόνο για τις 5-10 γνωρίζω ή εικάζω το ποιοί ήταν… Οι άλλοι όλοι τυγχάνουν αγνοούμενοι με μόνο ενσταντανέ της ύπαρξής των το σελιλόϊντ… Το τι έφερε η προγιαγιά μου εδώ και τα παιδιά της? Κυρίως κουρέλια που φορούσαν, λίγες φωτογραφίες, ένα τουρκικό έγγραφο και πολύ διάθεση να μην χαθούν άδοξα και πριν την ώρα τους όπως οι δικοί τους)

    Το επίσημο κράτος:

    α. Κυρίως τους κατέταξε ως Βενιζελικούς. Δλδ εξ αρχής τους είχε στην μπούκα, αφού κυβέρνησαν οι Αντιβενιζελικοί για 50 χρόνια ένθεν.
    β. Κατά καιρούς καθώς βόλευε και ήταν και συγκοινωνούντα δοχεία, τους χαρακτήριζε και ως κομμουνιστές, παρόλο που όπως στην περίπτωση της μητέρας μου, οι οικογένειές τους ήταν βασιλικές…
    γ. Δεν τους έδινε εύκολα γραφειοκρατικά χαρτιά, χρήσιμα για την επιβίωσή τους, όπως ας πούμε να μεταναστεύσουν, να βγάλουν δίπλωμα κλπ
    δ. Σε κάθε δικαιοπραξία ήταν χαμένοι. Δεν είχαν καμία τύχη σε δικαστήρια από τους τοκογλύφους, από τους εντόπιους κλπ

    Ο Εντόπιος πληθυσμός:

    α. Τους χαρακτήριζε τουρκόσπορους, είτε λιμανιώτικα είτε ολίγον του σαλονιού…
    β. Τους θεωρούσε θεόφτωχους που δεν είχαν σώβρακο ν’ αλλάξουν
    γ. Θεωρούσε τις γυναίκες πουτάνες – παστρικιές
    δ. Θεωρούσε τους άντρες κλέφτες, μαχαιροβγάλτες κλπ… Σε κάθε καβγά σε ταβέρνα, αν υπήρχε θαμών πρόσφυγας συχνά συλλαμβανόταν από την Μπασκιναρία και του φόρτωναν και εγκλήματα – πχ μικροκλοπές που είχαν συμβεί εκείνο το βράδυ… και άλλα πολλά τα οποία αβίαστα ομολογούσε μετά από το πολύ ξύλο…

    Ο Πατέρας μου, καθώς πήρε προσφυγοπούλα, έγινε το μαύρο πρόβατο της οικογένειάς του, η οποία ποτέ δεν δέχτηκε τη μητέρα μου ως ισότιμη… (όσο ζούσαν τα γερόντια τουλάχιστον)
    Αυτά βέβαια από την Παλιά Ελλάδα που μεγάλωσα εγώ…

  173. Νέο Kid said

    172. Aυπό που γράφεις πάνω-πάνω «..καλλιέργεια μύθου πως εκείθεν ήταν πλούσιοι και ευγενείς που ξέπεσαν» το έχω συναντήσει, και το συναντώ ακόμα συνέχεια, και στην Κύπρο , κυρίως με τους πρόσφυγες από Βαρώσι (Αμμόχωστος και πέριξ περιοχές). Τη φράση «το μισό Βαρώσι ήταν δικό μας/της οικογένειάς μου» πρέπει να την έχω ακούσει από τουλάχιστον είκοσι -μη συγγενικά μεταξύ τους- πρόσωπα…

  174. nikiplos said

    174@ που να δεις τι έπαθα εγώ που τον «θείο Ηρακλή» τον είδα (με άλλα ονόματα) σε διαφορετικά σπίτια (σε άλλα μέρη της Ελλάδας), ώσπου τον «ανακάλυψα» σε ένα καρντποστάλ… 🙂
    Το αστείο είναι ότι κατόπιν ενδελεχούς και χρονοβόρας έρευνας, βρήκα πράγματι (σε άσχετο σπίτι αυτό κι αν είναι αστείο) την αληθινή φωτογραφία του «θείου Ηρακλή» την οποία πρόλαβα να ταυτοποιήσω χάρις σε μια υπεραιωνόβια συγχωριανή των δικών μου… (που ευτυχώς τα είχε 400… και αναγνώρισε και άλλες φωτό για τις οποίες ξέραμε ήδη τα ονόματα, έκανα δλδ ένα είδος validation στο σύστημα … 🙂 )

  175. nikiplos said

    174 –> 173 😉

  176. Κιγκέρι said

    172:
    Αρχοντογιός παντρεύεται
    http://www.domnasamiou.gr/?i=portal.el.songs&id=30

  177. constant said

    Ένας αξιωματικός αδύνατος φωνάζει από το μπαλκόνι: «Δεν υπόκεινται εις στράτευσιν: α) οι πατέρες τεσσάρων τέκνων εκ νομίμου γάμου,

    Αληθεύει ότι οι πατέρες τεσσάρων τέκνων απαλλάσσονταν ενώ οι πατέρες πέντε ή περισσότερων όχι;

  178. Μαρία said

    Η τύχη του Μεγάλου φασιστικού Συμβουλίου
    http://avgi-anagnoseis.blogspot.com/2018/10/blog-post_49.html

    Τελικά, μόνο δύο από τα 28 μέλη της φασιστικής ιεραρχίας πλήρωσαν για τα εγκλήματά τους. Ο Γκουίντο Μπουφαρίνι Γκουίντι, υπουργός Εσωτερικών της Δημοκρατίας του Σαλό, ο οποίος καταδικάστηκε από ανταρτοδικείο και εκτελέστηκε στο Μιλάνο, στις 10 Ιουλίου του 1945, και ο Ρομπέρτο Φαρινάτσι, που εκτελέστηκε από τους αντάρτες, με αρνητική ψήφο των χριστιανοδημοκρατών και των φιλελεύθερων, στις 28 Απριλίου του 1945. Όσοι γλύτωσαν, μέχρι το 1947, πέθαναν κλινήρεις, με περισσότερες ή λιγότερες τιμές. Ύστερα ήρθε ο Ψυχρός Πόλεμος…

  179. Κιγκέρι said

    57, 79:
    Ο Χαϊλέ Σελασιέ στη Γενεύη

    Η ιταλική εισβολή στην Αιθιοπία άρχισε στις 2 Οκτωβρίου 1935. Στη θαυμάσια εκπομπή «Σαν σήμερα» αυτής της μέρας έχει εικόνες από την ομιλία του Χαϊλέ Σελασιέ στη Γενεύη. Είναι συγκινητική η αξιοπρέπεια του στο βήμα της Κοινωνίας των Εθνών και έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη γελοιότητα του Μουσολίνι.
    Στο 06:46 η εισβολή, από το 08:16 ο Χαϊλέ Σελασιέ
    https://webtv.ert.gr/ert1/san-simera/02okt2018-san-simera-ton-20o-aiona/

  180. Κιγκέρι said

    Ήταν που ήταν αργοπορημένο το σχόλιο μου, το ´τρωγε κι εφτά ώρες η μαρμάγκα….

  181. Γιάννης Ιατρού said

    180: Μην ανησυχείς, το διαβάζουμε κι έτσι κι ευχαριστούμε 🙂

  182. Pedis said

    # 178 – αποφασιστικοποίηση …

  183. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    165 – Για κάποιο λόγο η απάντησή μου δεν δημοσιεύθηκε, μπορεί να μπήκαν πιό έξυπνα μηχανήματα και να το απαγόρευσαν που λέει κι ο κακοψυχίξ.☺

    Σύντροφε Spiral με συγχωρείς αλλά μάλλον εσύ τα έχεις κάνει αχταρμά στο μυαλό σου, γιατί στο 151 δεν πρότεινα τίποτε, ένα σωρό ερωτήσεις σου έκανα και δεν απάντησες σε καμία για να μπορέσω να προτείνω κάτι, παρ’ όλα αυτά εσύ έβγαλες συμπέρασμα.
    Αυτό δεν λέγεται διάλογος σύντροφε αλλά δογματικός μονόλογος, δεν σ’ ενδιαφέρει αν είναι σωστή η όποια άποψή μου, την έχεις απορρίψει εκ των προτέρων και το μόνο που θέλεις, είναι να αντιδράσεις λέγοντας το προκατασκευασμένο σου συμπέρασμα για κάτι που δεν είπα.

    Αν θέλεις προτάσεις για το φανταριλίκι του γιού σου και για το πώς εμείς οι πληβείοι χωρίς λεφτά (που έχουμε) και επιρροή (που επίσης έχουμε και μάλιστα τεράστια) μπορούμε να αντιγράψουμε τους πλουσίους, απάντησε στις ερωτήσεις, αλλιώς ακολούθησε την γραμμή του κόμματος για την εργατική επανάσταση «οι εκλογές είναι στημένες από το κεφάλαιο για να το εξυπηρετούν, καλούμε τον εργαζόμενο ελληνικό λαό με το αλάθητο κριτήριο, να ψηφίσει μαζικά το κόμμα του λαού το τιμημένο ΚΚΕ, αλλά μη μας πείτε να κυβερνήσουμε» (όμορφα, απλά και κατανοητά πράγματα για την συντεταγμένη ανατροπή του κατεστημένου) ή όποια άλλη γραμμή σου κάνει κέφι.

    Υ.Γ – Ξαναδιάβασε το σχόλιο σου στο 138 και πές μου πώς με τέτοια μικροαστική σκέψη θα ξεκινήσει η εργατική επανάσταση.
    Πώς τόλεγε ο Πανούσης; (πρίν γίνει σαν τους μεταπολιτευτικούς ΚΚΕδες κι αυτός) «έχει κολλήσει η επανάσταση βλενόρροια, κουμουνιστές την έχουν κλείσει σε φυτόρια,και οι εκδότες καθορίζουνε τα όρια.»

    Το καλύτερο στήριγμα του συστήματος, είναι ο βολεμένος εργάτης-υπάλληλος, αυτό το 20% του παγκόσμιου εργατικού δυναμικού που λέει κι ο Μισεά στην Εκπαίδευση της αμάθειας.
    Καλημέρα

  184. spiral architect 🇰🇵 said

    Λάμπρο μ’, δεν σε καταλαβαίνω! 😐

  185. Λάμπρο, φιλικά, μελέτησε το βίδδεο και επιτέλους …γκόου χεβ σαμ φαν !

  186. Γιάννης Ιατρού said

    183: Λαμπρούκο, πολλές ερωτήσεις κάνεις (γνωστό κόλπο) και δεν σε προλαβαίνουμε ρε συ 🙂

  187. sarant said

    180 Συγγνώμη, είχε πέσει βαθιά…

  188. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    184 – Είναι που είσαι γέρος 🙂 τα παιδιά σου θα με καταλάβαιναν μια χαρά, με όλους τους νέους μέχρι τα 29 συνεννοούμαι μιά χαρά, μετά τα 30 αρχίζουν τα δύσκολα κι από τις ηλικίες μας και πάνως ΤΟ ΧΑΟΣ. 🙂
    Θα στο πώ όσο πιο απλά μπορώ για να αποφύγω το σεντόνι, αν δεν έχεις πεί-εξηγήσει αυτά που ρωτάω (είναι κι άλλα) στα παιδιά σου, τότε ζούν στον κόσμο των ΜΜΑ κι έχουν ελάχιστες πιθανότητες να ξεφύγουν, αν δεν έχεις κατανοήσει την λειτουργία τους, ζείς κι εσύ στον ίδιο κόσμο οπότε δεν πρόκειται να με καταλάβεις αν σου δείξω τους τρόπους αντιγραφής των πλουσίων, είμαι βέβαιος όμως, πως μπορείς να φανταστείς τι θα συμβεί αν γινόταν αυτό από τους πληβείους. 🙂
    Σύντροφε, η αρχικά πολύ σκληρή ζωή μου, με δίδαξε πως όταν αλλάζουν οι συνθήκες πρέπει να αλλάζω κι εγώ τρόπο σκέψης και λειτουργίας, αλλιώς θα με φάει το μαύρο σκοτάδι, εσύ;

    185 – ΠΑΟΚ Γιωρίκα μου, όλα ΠΑΟΚ!!! Ο παρασιτικός επενδυτής τώρα δικαιώνεται. 🙂

    186 – Kανένα κόλπο, οι ερωτήσεις είναι το 1/10 απ΄αυτές που έπρεπε, αλλά είναι αρκετές για να μπορέσω να προτείνω τους τρόπους λειτουργίας των πληβείων. 🙂
    Αλλά εγώ στον Spiral έκανα τις ερωτήσεις, εσείς συνταξιούχοι άνθρωποι, γιατί τρέχετε να προλάβετε; για να πάθετε κάνα έμφραγμα στον δρόμο και να έχουμε άλλα τρεχάματα; και καλά να μείνετε στον τόπο, θα δικαιωθεί κι η κυβέρνηση, αν χρειασθείτε νοσηλεία ποιός θα πληρώσει ρε τομάρια, έ;
    Να πώς χρεοκοπεί η χώρα. 🙂

  189. Χρήστος Π. said

    Η Αιθιοπία ήταν η μόνη περιοχή της Αφρικής που δεν αποικήθηκε και διατήρησε την ανεξαρτησία της ακόμα και την εποχή που άνθιζε η αποικιοκρατία. Συνέτριψε τους Ιταλούς τον 19ο αιώνα που κατάφεραν να αποσπάσουν μεν και να αποικήσουν την Ερυθραία αλλά δεν τους επέτρεψε να προχωρήσουν. Ο Ιταλικός φασισμός, κάνοντας χρήση και χημικών αερίων, κατέλαβε όμως την Αιθιοπία μέχρι της απελευθέρσής της από τους Άγγλους, αλλά δεν εισέβαλε μόνος του. Πρόθυμοι συνεργάτες του εχθρού, στρατολογήθηκαν ως μισθοφόροι κατά χιλιάδες μουσουλμάνοι κυρίως από την Ερυθραία. Πληρωμένοι προδότες ουσιαστικά, άρχισαν τα ίδια κατά των Αιθιόπων με αντάρτικο από τις αρχές της δεκαετίας του 1960, χρηματοδοτούμενοι από μουσουλμανικές χώρες. Δυστυχώς το βαρβαρο μαρξιστικό καθεστώς του Μεγκίστου στην Αιθιοπία, εξυπηρέτησε το Ερυθραίικο αντάρτικο γιατί πουλώντας δημοκρατικά ιδεώδη άρπαξε και την υποστηριξη των Χριστιανών της Ερυθραιας και μια παγκόσμια συμπάθεια. Η χρηματοδότηση από τους άραβες ποτέ δεν σταμάτησε βέβαια. Είναι θλιβερό ότι οι Τίγκρε της βόρειας Ερυθραίας, απόγονοι και αυτοί του μεγάλου αρχαίου Αιθιοπικού πολιτισμού, πολέμησαν κατά των αδελφών τους Τίγκρε της Αιθιοπίας. Η τελευταία ήταν πάντα το οχυρό που εμπόδιζε την ισλαμική εισβολή απότν αραβική χερσόνησο και επεκτάθηκε προς το νότο που υπάρχουν μουσουλμανικοί πληθυσμοί. Ξοδεύονται ισλαμικά χρήματα για να τους υποδαυλίσούν κατά της Αντίς Αμπέμπα, και να αναζωπυρώσουν το ζήτημα του Ογκαντέν. Μεγάλη ιστορία… Όσον αφορά στην Ερυθραία ας χαίρεται την ανεξαρτησία της, ειδικά τα κορόιδα της οι Χριστιανοί του βορρά της. Έχουν μια δικτατορία από τη πρώτη μέρα της ανεξαρτησίας τους, που θα ζήλευε και η Β. Κορέα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: