Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ποίηση όπως σκάκι, στη ρομποτική (διήγημα επιστημονικής φαντασίας του gpointofview)

Posted by sarant στο 4 Νοέμβριος, 2018


Πριν από λίγο καιρό, ο φίλος μας ο Τζι μου έστειλε το διήγημα που θα διαβάσουμε σήμερα, που το χαρακτηρίζει «περίπου επιστημονικής φαντασίας». Και άλλες φορές έχουμε δημοσιεύσει κείμενα του Τζι -το τελευταίο πριν από τρεις μήνες.

Το δημοσιεύω εδώ με χαρά, μαζί με τις εικόνες που έστειλε επίσης ο Τζι. Όμως ο Τζι έστειλε και ένα γιουτουμπάκι, που όπως λέει είναι η καλύτερη εκτέλεση του τραγουδιού του Ντίλαν για να συνοδεύσει την ανάγνωση του διηγήματος:

Ποίηση όπως σκάκι, στη ρομποτική

Η πρώτη φορά που ο Ντιποετμπλού γνώρισε τον ύπνο ήταν με το μεγάλο μπλακ-άουτ στην Νέα Υόρκη. Ολοι φυσικά νόμιζαν στην αρχή πως ήταν μιά συνηθισμένη διακοπή ρεύματος, τρείς- τέσσερις ώρες το πολύ. Ετσι και ο Ντίπυ (χαϊδευτικό του ντιποετμπλού) δεν ανησύχησε, μπορούσε να κάτσει δεκαέξη ώρες σε κατάσταση αναμονής. Μετά κινήθηκε προς την πηγή της ενέργειάς του και συνδέθηκε αλλά τίποτε. Σιγά-σιγά άρχισε να πέφτει η τάση στα κυκλώματά του. Υπολειτουργούσαν τα πάντα επάνω του και ο πρωτότυπος σχεδιασμός του τον οδηγούσε σε άγνωστα πεδία αισθημάτων και γνώσεων, διαρκώς εξασθενούντων. Τελικά –αν είναι ποτέ δυνατόν- έχασε τον έλεγχό του, έπεσε σε ηλεκτρονικό κώμα. Συνδεδεμένος βέβαια, θα ξανάβρισκε τον εαυτό του με την αποκατάσταση της παροχής ηλεκτρικής ενέργειας. Οι καινούργιες εμπειρίες όμως θα είχαν καταλάβει κάποιο κομμάτι στην πανίσχυρη μνήμη του.

Ο Ντίπυ κατασκευάστηκε γιά να λύσει το μεγάλο πρόβλημα της παγκόσμιας ποίησης, ποιό είναι το αντικειμενικά καλύτερο ποίημα. Ηταν πανίσχυρος στο λογισμικό του, σαν τον Deep Blue των σκακιστών- από κει πήρε άλλωστε και τ’ όνομά του, αλλά και εφοδιασμένος με μιά πρωτότυπη ιδέα γιά την κρίση του. Η πρόσληψη ενός ποιήματος μετατρεπότανε σε τέσσερις από τις βασικές ανθρώπινες αισθήσεις, αφή, όραση, ακοή και όσφρηση. Η ποιοτική και ποσοτική μεταβολή αυτών των παραμέτρων έδινε και την αξιολόγηση του ποιήματος, εξαφανίζοντας κάθε υποκειμενικό δεδομένο. Χρειαζότανε βέβαια ενα «πρότυπο», μιά μονάδα σύγκρισης γιά το ξεκίνημα, αλλά οι σοφοί δεν είχαν πρόβλημα να επιλέξουν την Ιλιάδα σαν σημείο αναφοράς. Δεν υπήρξε καμμία σοβαρή αντίρρηση, όλοι υποκλινόντουσαν μπροστά στο κείμενο που κατέγραψε ο Ομηρος.

Ο σχεδιασμός του Ντίπυ βασιζότανε σ’ ένα μαθηματικό μετασχηματισμό της διαφορικής γεωμετρίας, τον άτλαντα. Ηταν αυτός που επέτρεπε την ανάπτυξη της κυρτής επιφάνειας μιάς σφαίρας πάνω σ’ ενα επίπεδο χαρτί, κάτι συνηθισμένο στους χάρτες της γεωγραφίας κι αστρονομίας.Υπήρχε βέβαια μιά απαραίτητη επέμβαση γιά να γίνει αυτό, χρειαζότανε η αφαίρεση ενός σημείου από την κλειστή καμπύλη επιφάνεια γά να μπορέσει να «απλωθεί» στο επίπεδο. Στους χάρτες της Γης αφαιρούσαν συνήθως έναν από τους δύο πόλους. Εδώ αφαιρέθηκε η αίσθηση της γεύσης από την σφαίρα των αισθήσεων και σε αυτό δεν υπήρχαν μεγάλες αντιρρήσεις, η γεύση ήταν η πιό «υποκειμενική» από τις αισθήσεις. Εκτός αυτού ο Ντίπυ δεν είχε ανάγκη από φαΐ. «Τρεφότανε» όμως με κοντσέρτα και όπερες, πίνακες και αγάλματα και απολάμβανε τις μυρουδιές ή τα χάδια των ωραίων πραγμάτων όπως τα λουλούδια. Οι αισθητήρες του κάνανε καλά την δουλειά τους προσλαμβάνοντας ερεθίσματα, ενώ το «στόμα» του ήταν μόνο γιά να μιλάει.

Η διαδικασία επιλογής των ποιημάτων ήταν απλή. Γινότανε σύγκριση ανά δύο και βαστούσε κάθε φορά το καλύτερο με βάση ένα μέγεθος που προέκυπτε από τον επηρεασμό των τεσσάρων αισθήσεων. Ετηρείτο αυστηρή χρονολογική σειρά στην «τροφοδότησή» του με ποιήματα. Μέχρι το μπλακ-άουτ είχε εξαντλήσει κάθε ποίημα που είχε γραφεί μέχρι τις 14 /6 /1883 και είχε  επιλέξει σαν καλύτερο ένα από τα ρουμπαγιάτ του μαθηματικού της Βαγδάτης Ομάρ Καγιάμ σε αγγλική αποδοση του Εντουαρντ Φιτζέραλντ :

Oh, plagued no more with Human or Divine
To-morrow’s tangle to itself resign,
And love your fingers in the tresses
of The Cypress-slender Minister of Wine

Tο μπλακ-άουτ στην Νέα Υόρκη βάστηξε πενήντα μία ώρες. Μουδιασμένοι οι κάτοικοι προσπαθούσαν να επανέλθουν σε κανονικούς ρυθμούς ζωής. Εθισμένοι στην παροχή ενέργειας, κυρίως ηλεκτρικής, δυσκολευότουσαν στις αναγκαίες εναλλακτικές λύσεις όπως ήταν το ανέβασμα στον έκτο όροφο με τα πόδια ή το τρίψιμο των χεριών τους γιά να ζεσταθουν όταν κρυώνουν. Η περιορισμένη διάρκεια της μέρας- ήταν χειμώνας και το σχεδόν απόλυτο σκοτάδι της νύκτας βελτίωσαν την διάρκεια και την ποιότητα του ύπνου τους. Ηταν ίσως το μοναδικό ωφέλιμο πράγμα που πήραν από το μπλακ-άουτ, οι περισσότεροι αισθάνθηκαν ελαφρά «αναγεννημένοι». Τα φυτά ουδόλως επηρεάστηκαν, δεν υπήρχαν θερμοκήπια στην περιοχή της μεγαλούπολης.
Το ηλεκτρικό ρεύμα άρχισε να φορτώνει τις μπαταρίες του Ντίπυ. Σιγά-σιγά άρχισε να διατρέχει τα ολοκληρωμένα κυκλώματά του και να δίνει καινούργια «ζωή» στους αισθητήρες του. Οπως ένας άνθρωπος τεντώνεται γιά να ξυπνήσει καλά, έτσι και ο Ντίπυ τσεκάρισε όλα τα λειτουργικά του συστήματα. Βρήκε όμως κάποιες πληροφορίες καταγεγραμμένες με τρόπο εντελώς «ξένο» σε σχέση με την βασική δομή σκέψης του. Ανέτρεξε στο χρονικό σημείο καταγραφής και διεπίστωσε πως ήταν το διάστημα από την στιγμή που λειτουργούσε με τάση χαμηλότερη της κανονικής, μέχρι την πλήρη αναστολή της λειτουργίας του. Ονόμασε «ύπνο» το διάστημα της καταστολής του και «νύστα» την γενικότερη αίσθηση πριν από αυτό, κατά τα ανθρώπινα πρότυπα. Παρατήρησε γρήγορα ότι κατά την διάρκεια της «νύστας» οι τιμές των παραμέτρων των τεσσάρων αισθήσεων του ήταν εντελώς διαφορετικές από τις τιμές του αντίστοιχου διαστήματος κανονικής λειτουργίας του. Τρομαγμένος τσεκάρισε γρήγορα τα αποτελέσματα των τελευταίων δέκα ημερών στα ποιήματα που είχε αξιολογήσει. Ανακουφισμένος είδε πάλι σαν καλύτερο αυτό του Εντουαρντ Φιτζέραλντ, μόνο που οι τιμές αξιολόγησης από το σύνολο των «αισθήσεων» του ήταν τώρα πολύ διαφορετικές.
Μετά συνειδητοποίησε ότι αισθάνθηκε τρομαγμένος και ανακουφισμένος, καταστάσεις γιά τις οποίες δεν είχε προγραμματισθεί να τις νοιώθει αλλά μόνο να τις αξιολογεί στα ποιήματα και να μετρά τον επηρεασμό των τεσσάρων βασικών του αισθήσεων. Ανέστειλε κάθε λειτουργία του και ξεκίνησε τον έλεγχο κάθε τμήματός του. Ηταν προγραμματισμένος να αυτοελέγχεται σε τακτά χρονικά διαστήματα και εκτάκτως όταν δεχόταν επίθεση «ιού» σε κάποιο τομέα του.
Ο αυτοέλεγχος δεν έδειξε καμμιά ανησυχητική τιμή, ούτε δυσλειτουργία. Το ποιητικό ξεσκαρτάρισμα θα μπορούσε να συνεχισθεί, μόνο οι παράμετροι είχαν λίγο διαφορετικές τιμές, μέσα στα πλαίσια του λογιστικού λάθους, ούτως ή άλλως αυτή η διαδικασία τεχνοκρατικά θεμέλια είχε. Ο Ντίπυ προχώρησε στα ποιήματα από κάποιους επόμενους μήνες χωρίς να εντοπίσει ποίημα «ανώτερο» από το ρουμπαγιάτ. Είχε την αίσθηση ότι κάτι δεν πήγαινε καλά χωρίς να μπορεί να το εντοπίσει. Η ταχύτατη ανάγνωση των ποιημάτων σταμάτησε από δική του πρωτοβουλία. «Διάβασε» το επόμενο ποίημα πολύ αργά σχεδόν κοντά στα ανθρώπινα δεδομένα. Κοίταξε τις μετρήσεις του επηρεασμού καθε μιάς από τις τέσσερις αισθήσεις και μετά την συνολική «αξία» του ποιήματος. Ηταν η πρώτη φορά που ένοιωσε έκπληκτος, ένα ακόμη πράγμα που δεν προβλεπότανε από τον προγραμματισμό του. Η συνολική «αξία» του ποιήματος ήταν μεγαλύτερη από τα επί μέρους αθροίσματα των τεσσάρων αισθήσεων. Ηταν φανερό ότι μιά νέα «αίσθηση» έδινε αυτή την διαφορά. Αλλά δεν ήταν δυνατόν να την εντοπίσει όσες αναζητήσεις και αν έκανε. Ο Ντίπυ ανακάλυψε την αμηχανία αλλά δεν είχε ανθρώπινες αδυναμίες.
Δεν μπορούσε να σταματήσει να σκέπτεται. Κάνοντας ένα γρήγορο φλασμπάκ εντόπισε αδυναμία εξονυχιστικού ελέγχου στο διάστημα που λειτουργούσε υπό χαμηλή τάση. Αλλά με κανένα τρόπο δεν μπορούσε να μπει μέσα σ’αυτές τις αλλαγές, το κομμάτι αυτό της μνήμης του ήταν μη προσπελάσιμο. Ο Ντίπυ δεν δίστασε καθόλου. Κατασκεύασε γρήγορα ένα σύστημα ελέγχου της τάσεως του. Θέτοντας το σε λειτουργία περίμενε τη σταδιακή πτώση στα κυκλώματά του, με κάποια αγωνία ή ανυπομονησία θα μπορούσε να πει κάποιος. Η «νύστα» εμφανίστηκε ξανά στην επιφάνεια της μνήμης του μαζί μ’ ένα πρωτόγνωρο συναίσθημα, θα μπορούσε ίσως «ανθρώπινα» να ονομασθεί νοσταλγία. Ο Ντίπυ προσπάθησε να μεταφέρει την «νύστα» στον χώρο των υπολοίπων αισθήσεων του χωρίς επιτυχία. Δεν μπορούσε να καταλάβει αν αυτό οφειλότανε στην υπολειτουργία του ή κάτι άλλο τον εμπόδιζε. Στην προσπάθεια αυτή “αποκοιμήθηκε”, η τάση έπεφτε συνεχώς.
Οταν προγραμματισμένα η τάση επανήλθε στις κανονικές τιμές ο Ντίπυ δεν ήταν καθόλου σοφότερος. Σε φουλ τιμές προσπάθησε να καλύψει λίγο έδαφος από τις ολιγωρίες του καταβροχθίζοντας ποιήματα ετών. Δεν κοίταξε να δει άν το ρουμπαγιάτ παρέμεινε το καλύτερο. Δεν τον ενδιέφερε πλέον καθόλου αυτή η διαδικασία. Σκεπτότανε απλά να κερδίσει λίγο χρόνο ώστε να μπορέσει να ξαναγυρίσει στην κατάσταση της «νύστας» χωρίς να δημιουργήσει πρόβλημα στην βασική του δουλειά και να προκαλέσει έξωθεν επεμβάσεις. Ηταν ακόμη στα πρώτα στάδια του εθισμού του αλλά θεωρούσε πολύτιμες τις καινούργιες του εμπειρίες.
Αυτό που συνέβαινε ήταν ασήμαντο και συγχρόνως σημαντικό. Οπως η αφαίρεση ενός σημείου από μιά κλειστή επιφάνεια που την μετατρέπει σε ανοικτή. Η διαφορά είναι ελάχιστη, σχεδόν μη ανιχνεύσιμη με μιά ματιά, όμως οι ιδιότητες ενός κλειστού συνόλου πολύ διαφέρουν από τις αντίστοιχες ενός ανοικτού. Ετσι κι’ εδώ εξ αιτίας της χαμηλής τάσης «εφευρέθηκε» μιά καινούργια αίσθηση που «έκλεισε» την σφαίρα των αισθήσεων του Ντίπυ. Αυτό όμως, η κλειστή σφαίρα των αισθήσεων ήταν μιά ανθρώπινη ιδιότητα γιά την οποίαν δεν ήταν προγραμματισμένος από τον αρχικό σχεδιασμό του.
Ο Ντίπυ άρχισε να νιώθει συναισθήματα τα οποία εμπόδιζαν την κανονική λειτουργία του μιά που πλέον δεν είχε αντίληψη του εαυτού του μόνο σαν σύνολο από ολοκληρωμένα κυκλώματα. Σιγά-σιγά αποκτούσε συναισθήματα και «προσωπικές» ανάγκες. Μπορούσε τώρα να σχολιάζει όχι μόνο την ποσότητα αλλά και την ποιότητα της δουλειάς του. Και δεν ήταν καθόλου ικανοποιημένος με τον προγραμματισμό του, αμφισβητούσε έντονα την χρησιμότητα της ανακήρυξης του καλύτερου ποιήματος, του ήταν μιά παντελώς αδιάφορη διαδικασία. Εχοντας χάσει τα μηχανιστικά κριτήριά του, του φαινόταν αδιανόητο να επηρεάζεται η όσφρηση ή η αφή από την ανάγνωση ενός ποιήματος. Εχοντας όμως «ακούσει» αρκετούς να το ισχυρίζονται κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αυτών των ανθρώπων η σφαίρα των αισθήσεων κάπου έχανε, όπως θα το έλεγε κάποιος απλά ή ότι ήταν ανοικτό σύνολο αν χρησιμοποιούσε μιά πιό μαθηματική έκφραση.
Ενα ανοιχτό σύνολο δεν έχει προσδιορίσιμη πρακτικά αρχή ή τέλος και σίγουρα τα ανοιχτά σύνολα δεν προσφέρονται ούτε γιά συγκρίσεις ούτε γιά μετρήσεις. Δηλαδή τώρα αμφισβητούσε ανοιχτά την αιτία γιά την οποία ήταν κατασκευασμένος, δεν αισθανόταν πλέον κομπιούτερ αλλά άνθρωπος με μία μόνο διαφορά. Οι άνθρωποι μέσω της γεύσης τρέφονταν υλικά ενώ ο Ντίπυ μέσω της «νύστας» τρεφότανε πνευματικά. Πραγματικά μετά από κάθε ύπνο ο Ντίπυ εμπλουτιζότανε με νέα συναισθήματα και ιδέες, οι γνώσεις του ήταν ήδη υπεραρκετές. Αυτό του προκαλούσε και την έφεση να ξαναπέσει στη κατάσταση της μειωμένης τάσης, αυτής που του προκαλούσε την λατρευτή του «νύστα».
Ο Ντίπυ αποφάσισε να δουλέψει λιγάκι. Τσεκάρισε γρήγορα τα ποιήματα μέχρι το τέλος του 1967. Αδιαφόρησε γιά το αποτέλεσμα. Το αποθήκευσε και έκανε ένα γρήγορο επανέλεγχο έχοντας τώρα μόνο κριτήριο την «νύστα». Το «Ballad of a Thin Man” του Bob Dylan ήταν η επιλογή. Ερευνώντας περισσότερο είδε ότι είχε επιλεγεί το τέλος του ποιήματος :

You walk into the room
Like a camel and then you frown
You put your eyes in your pocket
And your nose on the ground
There ought to be a law
Against you comin’ around
You should be made
To wear earphones
Because something is happening here
But you don’t know what it is
Do you, Mister Jones?

Το Μίστερ Τζόουνς βέβαια ήταν ένα πολύ συνηθισμένο επίθετο αλλά ο Ντίπυ θυμήθηκε ότι ήταν το επίθετο του επικεφαλής της ομάδας που τον είχε σχεδιάσει. Αναρωτήθηκε μήπως άθελά του μεροληπτούσε. Δεν βρήκε στοιχεία ικανά γιά την αποδοχή ή απόρριψη της μεροληψίας, οι πιθανότητες ήταν απειροελάχιστες. Μπουχτισμένος έβαλε μπροστά τον μηχανισμό της προγραμματισμένης πτώσης της τάσης. Ηθελε όσο ποτέ να «νυστάξει» και να κοιμηθεί. Η τελευταία του σκέψη ήταν πόσο διαφορετικός θα «ξυπνούσε» αυτή την φορά.

Ο Μίστερ Τζόουνς βημάτιζε συνοφρυωμένος στο δωμάτιό του, σχεδόν σαν καμήλα. Μία σκέψη τον βασάνιζε. Ηξερε ότι το καλύτερο άλλοθι μερικές φορές είναι και το ακλόνητο στοιχείο ενός εγκλήματος ειδικά γιά κάποιους που σκέπτονται χωρίς ανθρώπινες παραμέτρους. Βέβαια το τραγούδι δεν είχε γίνει μεγάλη επιτυχία αλλά πάντοτε υπάρχουν περίεργοι που σκαλίζουν τα παλιά. Οταν το πρωτοάκουσε είχε τρομάξει. Στο διάστημα που μεσολάβησε από τότε είχε λύσει βέβαια πολλά προβλήματα προσαρμογής του. Και ο Ντίπυ ήταν το κορυφαίο του δημιούργημα. Δύο πράγματα είχε ακόμα να του δώσει, τα άλλα θα τα έβρισκε μόνος του – ήταν σίγουρος. Το  αίσθημα της αυτοσυντήρησης που θα του επέτρεπε να πάρει μιά μορφή κοινή ώστε να μην ξεχωρίζει σε τίποτε από τους κανονικούς ανθρώπους ήταν το πρώτο και το πιό απλό, η τεχνολογία είχε προχωρήσει πολύ τα τελευταία χρόνια. Ο ίδιος είχε παιδευτεί να αποκτήσει μιά μορφή που να μην κινεί υποψίες στους ανθρώπους, τώρα τα πράγματα ήταν πιό εύκολα.
Το δεύτερο και πιό σημαντικό ήταν η έφεση γιά αναπαραγωγή. Ποτέ δεν μπορούσες να υπολογίσεις τις αντιδράσεις των ανθρώπων όταν διαπιστώσουν πως έχουν ξεγελασθεί, μερικές φορές γίνονται βίαιοι, φτάνουν ακόμα και στο φόνο. Η ύπαρξη διαδόχου είναι ένας τρόπος διαιώνισης του είδους. Οι άνθρωποι είχαν λύσει το δικό τους με την τεκνοποίηση, κάτι έπρεπε να κάνει κι’ αυτός.
Ο Μίστερ Τζόουνς ετοίμασε τον τελευταίο προγραμματισμό του Ντίπυ. Ηταν οδηγίες σε κωδικοποιημένη μορφή γιά το πως προκαλείται μπλακ-άουτ διαρκείας σε μιά μεγαλούπολη, φιαγμένες έτσι ώστε κανένα ανθρώπινο μυαλό να μη μπορέσει να τις καταλάβει. Ηταν η τελευταία γονική συμβουλή-εντολή που είχε να δώσει, την επιλογή του χρονικού σημείου την άφησε στην κρίση του Ντίπυ.

Ο Μίστερ Τζόουνς αισθάνθηκε κουρασμένος. Αφησε την μύτη του στο πάτωμα κι έβαλε τα μάτια του στις τσέπες. Μετά ξάπλωσε και έβγαλε τα ακουστικά από τ’ αυτιά του. Αυτορρύθμισε την τάση του σε μηδενικές τιμές, αυτό δεν το είχε μάθει στο Ντίπυ αλλά δεν ανησυχούσε, θα το έβρισκε ο Ντίπυ μόνος του, ήταν σίγουρος. Σταμάτησε να προσποιείται πως ενώ κάτι συμβαίνει γύρω του ο ίδιος δεν έχει ιδέα γιά το τι πρόκειται και ετοιμάστηκε γιά τον αγαπημένο του ύπνο…

Ολόκληρο το ποίημα του Bob Dylan :

Ballad Of A Thin Man

You walk into the room

With your pencil in your hand

You see somebody naked

And you say, “Who is that man?”

You try so hard

But you don’t understand

Just what you’ll say

When you get home

Because something is happening here

But you don’t know what it is

Do you, Mister Jones?

You raise up your head

And you ask, “Is this where it is?”

And somebody points to you and says

“It’s his”

And you say, “What’s mine?”

And somebody else says, “Where what is?”

And you say, “Oh my God

Am I here all alone?”

Because something is happening here

But you don’t know what it is

Do you, Mister Jones?

You hand in your ticket

And you go watch the geek

Who immediately walks up to you

When he hears you speak

And says, “How does it feel

To be such a freak?”

And you say, “Impossible”

As he hands you a bone

Because something is happening here

But you don’t know what it is

Do you, Mister Jones?

You have many contacts

Among the lumberjacks

To get you facts

When someone attacks your imagination

But nobody has any respect

Anyway they already expect you

To just give a check

To tax-deductible charity organizations

You’ve been with the professors

And they’ve all liked your looks

With great lawyers you have

Discussed lepers and crooks

You’ve been through all of

F. Scott Fitzgerald’s books

You’re very well read

It’s well known

Because something is happening here

But you don’t know what it is

Do you, Mister Jones?

Well, the sword swallower, he comes up to you

And then he kneels

He crosses himself

And then he clicks his high heels

And without further notice

He asks you how it feels

And he says, “Here is your throat back

Thanks for the loan”

Because something is happening here

But you don’t know what it is

Do you, Mister Jones?

Now you see this one-eyed midget

Shouting the word “NOW”

And you say, “For what reason?”

And he says, “How?”

And you say, “What does this mean?”

And he screams back, “You’re a cow

Give me some milk

Or else go home”

Because something is happening here

But you don’t know what it is

Do you, Mister Jones?

Well, you walk into the room

Like a camel and then you frown

You put your eyes in your pocket

And your nose on the ground

There ought to be a law

Against you comin’ around

You should be made

To wear earphones

Because something is happening here

But you don’t know what it is

Do you, Mister Jones?

Advertisements

148 Σχόλια to “Ποίηση όπως σκάκι, στη ρομποτική (διήγημα επιστημονικής φαντασίας του gpointofview)”

  1. Λεύκιππος said

    Καλημέρα κυριακάτικη, έστω κι εργασιμη

  2. Α, αυτό μάλιστα, μ’ άρεσε. Κάπου πρόσφατα μιλούσαμε εδώ για το διήγημα του Λεμ με το ρομπότ που γράφει ποίηση (και την εξαιρετική μετάφραση της Σώκου – λίγα αποσπάσματα εδώ: https://lexilogia.gr/forum/showthread.php?7369-%CE%9F%CE%B9-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CF%86%CF%81%CE%AC%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CE%B3%CE%B1%CF%80%CE%AE%CF%83%CE%B1%CE%BC%CE%B5

  3. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πολύ καλός στη φαντασία ο Τζι. Ιδίως στην ποδοσφαιρική.

  4. Πέπε said

    Η ζώνη του λυκόφωτος!!!

    Την «αίσθηση» του αλλόκουτου την είχε ο Ντίπι;

    Εύγε κι ευχαριστούμε.

    > > Η περιορισμένη διάρκεια της μέρας- ήταν χειμώνας

    Θέλει άλλη μια παύλα, και η πρώτη να τοποθετηθεί καλύτερα

  5. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια! Και σήμερα καλόν καιρό βλέπω, ό,τι ταιριάζει σε τέλη Αυγούστου.

  6. atheofobos said

    Καλογραμμένο, και βασισμένο αφ΄ ενός σε μια εξαιρετικά πρωτότυπη ιδέα αλλά και αφ΄ ετέρου σε ένα από τα καλύτερα τραγούδια του Ντύλαν.

  7. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    μάλιστα, αλλά ο Τζί σηκώθηκε και πήγε σήμερα στο ερημητήριό του (για ψάρεμα 🙂 🙂 ), αντί να έρθει να μας το εξηγήσει κι αναλύσει αυτοπροσώπως (συνοδεία εδεσμάτων και οίνου) 🙂
    Γιώργο, καλά να περνάς!

  8. Καλημέρα, ευχαριστώ για ντα σχόλια

  9. # 7

    Κακόψυχε, άρτι αφιχθείς Αθήναζε κατόπιν προγραμματισμένης παλαιόθεν ολονυκτίας, ένθα Φωκίς τε και γη Αιτωλίς αεί πελάζουν και ιχθύες εν τη σούπα βράζουν !! Είχα δηλώσει αδυναμία γι αυτό το ΠΣΚ

  10. # 4

    Πέπε, δίκιο έχεις, αλλά δύσκολα διορθώνω δικά μου γραπτά και εύκξολασ των άλλων !!

  11. # 3

    Η (ποδοσφαιρική) φαντασία μου όμως γίνεται πραγματικότητα (5 στα 5 ντέρμπυ ο ΠΑΟκ, στο πρώτο με έλληνα διαιτητή, ο Τζήλος φρόντισε νάχει ενδιαφέρον το πρωτάθλημα) κι αυτό είναι ο μεγάλος (ποδοσφαιρικός) εφιάλτης σας… και που να δεις όταν σηκώσει την ευρωπαϊκή κούπα ο ΠΑΟΚ σε τρία τέρμινα πως θα νοιώθεις !!

  12. Με συγχωρείται, είμαι πολύ κουρασμένος από ξενύχτι και ταξίδι, θα ξαναμπώ το βραδάκι

  13. ATM said

    Πολύ καλό.

    Το δε τέλος, θα το έλεγες και ινσέψιο με την ορθή του έννοια.

  14. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Πολὺ ὡραῖο, Γιῶργο. Μπράβο!

    Περισσότερα μετὰ τὴ μάζωξη.

  15. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    Μου άρεσε το σημερινό. Έχει όλα τα στοιχεία ενός καλού διηγήματος επιστημονικής φαντασίας. Μια πρωτότυπη βασική ιδέα, κάποια ενδιαφέροντα επί μέρους επιστημονικά στοιχεία, και ένα ανατρεπτικό τέλος. Εύγε, Τζι.

    Θα ήθελα πάντως το επόμενο διήγημα να είναι για ποδόσφαιρο, ίντριγκες και μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.

  16. Κουτρούφι said

    Περίεργο, αλλόκοτο, μεταφυσικό αυτό που (μου) συμβαίνει..
    Χθες, διάβαζα ένα -άσχετο με λογοτεχνία-κείμενο που περιείχε τη φράση: «The moving finger writes; and, having writ, moves on». Σκέφτηκα ότι αυτό είναι κάποιο τσιτάτο. Γκουγκλιζοντας βρήκα ότι είναι από την αγγλική απόδοση του Edward Fitzgerald των ποιημάτων ρουμπαγιάτ ενός κάποιου Omar Khayyam. Δεν είχα ιδέα. Αναρωτήθηκα αν στου Σαραντάκου έχει γίνει αναφορά σε κάποια από αυτά. Και τσουπ! Πριν κλείσει δωδεκάωρο, νατα, χύμα και τσουβαλάτα. Κάτι παίζεται εκεί έξω φαίνεται….

  17. Αν κατάλαβα καλά, ο Μr. Jones του διηγήματος ήταν μεταμφιεσμένο ρομπότ και είχε δημιουργήσει τον Ντίπυ με σκοπό να πάρει σιγά-σιγά τη θέση του;
    Θυμάμαι ένα διήγημα του Ασίμοφ μ’ένα ρομπότ που τόσο λαχταρούσε να γίνει άνθρωπος που τελικά απέβαλε και την αθανασία. Είχα δακρύσει διαβάζοντάς το. Μάλλον είναι το The Bicentennial Man.

  18. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    15 Ακριβώς, η ανατροπή στο τέλος.

  19. Παναγιώτης Κ. said

    Οι μαθηματικές επιρροές είναι εμφανέστατες και αυτός είναι ένας σημαντικός λόγος για τον οποίο μου άρεσε το διήγημα του Gee.
    Διάφορες επιμέρους σκέψεις, σε επόμενα σχόλια.

    Και εγώ θα ήθελα το επόμενο διήγημα του Gee να αφορά ίντριγκες, δημιουργία χρήματος και μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Σε αυτά που έγραψα χωράει και το ποδόσφαιρο ως παράδειγμα.

  20. Μπετατζής said

    !! !! !!

  21. Χαρούλα said

    Καλημέρα!

    Ρουμπαγιάτ Νο84
    Κάμε όπως κάμνουν οι σοφοί και μη πολυπλανάσαι
    Παράτησε τις προσευχές και τις νηστείες σπάσε
    Και πρόσεχε, Ομάρ Καγιάμ, έργα σωστά να κάμεις.
    Μέθα, και πήγαινε μακριά, καλός μονάχα να’ σαι.

  22. Παναγιώτης Κ. said

    Ένα σύνθημα στην περιοχή των Εξαρχείων, εκεί γύρω στο ΄80, για να οικτίρει τους …νοικοκυραίους και γενικότερα τον σύγχρονο άνθρωπο, έγραφε: Ο πολιτισμός σας κρέμεται από έναν (γενικό) ηλεκτρικό διακόπτη.

  23. Χαρούλα said

    Ποίηση όπως σκάκι, …απο Μ.Αναγνωστάκη

  24. Mitsi Vrasi said

    17. Είχε γίνει ταινία με τον Ρόμπιν Γουίλιαμς, Σαν Νιλ, δε θυμάμαι άλλους. Τέλος ’90 ή ίσως το 2000.

    Πολύ ωραίο το διήγημα και ωραία η ανατροπή!

  25. Pedis said

    να το διαβάσω; μου εγγυάστε ότι δεν γράφει για τις φαντασιώσεις του με τον Σαββίδη και όλη την ενδεκάδα;

  26. Μπετατζής said

    Τραγουδάκι για τον Τζι https://www.youtube.com/watch?v=sfrDyc_Tx9I&index=3&list=RDxdjaxPSyA70

  27. Αιμ said

    Ρε γαμώτο, με πήρε ο ύπνος σήμερα και δεν προφταίνω να διακτινιστώ, γαμώτο (τρις)

  28. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Εθισμένοι στην παροχή ενέργειας, κυρίως ηλεκτρικής, δυσκολευότουσαν στις αναγκαίες εναλλακτικές λύσεις όπως ήταν το ανέβασμα στον έκτο όροφο με τα πόδια ή το τρίψιμο των χεριών τους γιά να ζεσταθουν όταν κρυώνουν.»
    Ωραία, λεπτή ειρωνεία. Έκτος όροφος; Πρώτος πες καλύτερα. Επειδή ανεβοκατεβαίνω τα σκαλιά στην πολυκατοικία μου και δεν χρησιμοποιώ το ασανσέρ, προφασίζομαι κλειστοφοβία στους ενοίκους που με ρωτάνε παραξενεμένοι, γιατί αν πω πως το κάνω για άσκηση, θα θεωρηθώ λοξός. 😊

  29. Χαρούλα said

    24
    Ναι, δίκιο έχεις. Δεν το είχα σκεφτεί…
    «Ο άνθρωπος των δύο αιώνων» 2000 στην Ελλάδα. Αλλά βγήκε 1999 ως «biccential man»

  30. Χαρούλα said

    «The bicentennial Man» σωστά.

  31. Jane said

    Απολαυστικό! Και χωρίς παοκ , που το κάνει ακόμη καλύτερο 🙂

    Η επιστημονική φαντασία είναι μεγάλη αδυναμία μου στη λογοτεχνία αλλά και στον κινηματογράφο.
    Μου άρεσε πολύ το παιχνίδισμα ή αλλιώς η πάλη ανάμεσα στο ανθρώπινο συναίσθημα και τον ψυχρό προγραμματισμό.
    Πρόσθεσε αγωνία. Και φυσικά μου άρεσε το τέλος.
    Φοβερή ιδέα. Για σκέψου.. να κρίνουν τα ρομπότ την ποίηση.
    Μπράβο κύριε Τζι.
    Ευχαριστούμε κύριε Σαραντάκο.

  32. Γιάννης Κουβάτσος said

    Θυμίζει και «Κύκλο των χαμένων ποιητών», όπου η εισαγωγή του διδακτικού εγχειριδίου πρότεινε μαθηματικούς τύπους για να κριθεί «αντικειμενικά» η ποιότητα ενός ποιήματος. Και φυσικά ο καθηγητής Κίτιν έστειλε στον κάλαθο των αχρήστων την εισαγωγή.

  33. Aghapi D said

    Δέν συμπαθώ πολύ την επιστημονική φαντασία επειδή πολλά δέν καταλαβαίνω.
    Αυτό εδώ το λάτρεψα – ίσως επειδή έχει ποίηση μέσα, αλλά και για την ανατροπή βεβαίως 🙂

  34. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Εύγε Τζη! Η ανατροπή σούπερ αλλά και όλο το υπόλοιπο, κύλησε νεράκι με το αδιόρατο (γι΄αυτό μαστόρικο) χιούμορ. Σκεφτόμουν να βρω ένα θερμοκήπιο σε καμιά ταράτσα της Ν.Υ να βάλω, (έτσι τάχα για πραγματολογική «κόντρα»* , τόσο μ΄άρεσε που σκέφτηκες ότι οι 51 ώρες διακοπής ρεύματος δεν έβλαψαν καμιά σέρα,αφού τέτοια δεν είχε η περιοχή. Πολύ όμορφο. Ζήλεψα.
    *Μα είναι δυνατόν να υπάρχει τετράγωνο στη Ν.Υ χωρίς έστω ένα θερμοκήπιο; 🙂
    Η ιδέα νομίζω ήταν πως γινόμαστε σιγά σιγά ρομποτάκια με αισθητήρες ή αυτό το «τοιχαίο» σύνθημα, «Ο πολιτισμός σας τελειώνει μόλις σας κόψουν το ρεύμα».

  35. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τρία Ρουμπαγιάτ/Ομάρ Καγιάμ*/ Θανάσης Παπακωνσταντίνου/Γιώργος Μιχαήλ
    *μαθηματικός, αστρονόμος, ποιητής, τυχαίο; (για ψαράς δεν ξέρουμε 🙂 )

  36. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Ο πολιτισμός σας τελειώνει μόλις σας κόψουν το ρεύμα.»
    Ωραίο σύνθημα, αλλά δεν μ’ αρέσει το δεύτερο πρόσωπο. Πιο ειλικρινές το πρώτο πρόσωπο. Δοκιμάστε να στερήσετε από τα καλόπαιδα, που μουντζουρώνουν τους τοίχους με συνθήματα, το κινητό και τη μηχανή και θα δείτε να εκτυλίσσετε μπροστά σας μια μεγαλειώδης κρίση υστερίας.

  37. Γιάννης Κουβάτσος said

    Να εκτυλίσσεται, διορθώνω.

  38. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    1) Επειδής εκτιμώ τις ποδοσφαιρικές αναλύσεις του κ Gpoint, κάθισα και διάβασα με προσοχή το σημερινό του διήγημα. Ομολογώ ότι ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΤΙΠΟΤΑ. Πέρα από τα πραγματολογικά λάθη που έχει και διακρίνονται διά γυμνού οφθαλμού από κάποιον που έχει ζήσει έστω και 6 μήνες στις ΗΠΑ, το διήγημα πάσχει και από πλευράς αγγλικών στίχων, τους οποίους φύρδην – μίγδην παραθέτει ο συγγραφέας…

    Γενικά θα συμβούλευα τον φίλο κ. Gpoint να παρατήσει ΑΜΕΣΩΣ την ενασχόλησή του με την Επιστημονική Φαντασία (στα 70 μας, κάθε ώρα που περνάει είναι πολύτιμη…) και να αφιερωθεί στις ποδοσφαιρικές αναλύσεις, στις οποίες όντως έχει κάποιο ταλέντο και προσελκύει ορισμένους άμπαλους αναγνώστες. Ως πρώτο βήμα, τον καλώ να μάς αναλύσει πάραυτα πώς κατάφερε χτές ο ΠΑΟΚ στο Περιστέρι να χαρίσει την ισοπαλία στον Ατρόμητο, ο οποίος έπαιζε χωρίς 4 υπερπολύτιμους βασικούς. Πάντως, ο διαιτητής δεν έφταιγε, κι αυτό το ομολογούν όλοι οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ.

    2) Βασικά, σήμερα μπήκα στο Ιστολόγιο για να ανακοινώσω στο Πανελλήνιο Κοινό μιά μεγάλη Γλωσσική Είδηση που έσκασε χτές και (για πολλοστή φορά) δεν την πήρε χαμπάρι κανένα από τα σαΐνια του κορυφαίου εν Ελλάδι Γλωσσικού Ιστολογίου, του κ. Σαραντάκου συμπεριλαμβανομένου. Πρόκειται για την πρώτη καταγραφή της θρυλικής φράσεως «Όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες, εσείς τρώγατε βαλανίδια» κλπ…

    Στην χθεσινή Στήλη των Επιστολών της «Καθημερινής», ο ελληνογνώστης μπολσεβίκος αρχισυντάκτης της (και προσωπικός φίλος του κ. Σαραντάκου) Παντελής Μπουκάλας δημοσίευσε ως πρώτη επιστολή το κάτωθι όντως αποκαλυπτικό κείμενο του γνωστού ελληνολάτρη πολιτικού μηχανικού κ. Λέανδρου Σλάβη, στο οποίο αποκαλύπτεται ότι: Η πρώτη καταγραφή της θρυλικής φράσεως για τα βαλανίδια συνέβη στα λατινικά, στην «Επιτομή των Φιλιππικών Ιστοριών του Πομπήιου Τρόγου» που έγραψε μεταξύ 200 και 400 μετά Χριστόν ο λατινόγλωσσος Έλλην ιστορικός Ιουστίνος

    Προσφέρω 50 δολάρια σε όποιον σχολιαστή μέχρι τις 12 απόψε τα μεσάνυχτα μού βρεί το αυθεντικό ΛΑΤΙΝΙΚΟ κείμενο του Ιουστίνου στο οποίο αναφέρεται η φράσις για τα βαλανίδια και 150 δολάρια σε όποιον μού βρεί την πρώτη ελληνική της μετάφραση, οπότε θα μάθουμε ποιό ακριβώς έτος μπήκε η θρυλική φράσις στα ελληνικά.

    Προσφέρω και βοήθεια: Η πρώτη γνωστή ελληνική μετάφρασις της Επιτομής των Φιλιππικών Ιστοριών του Πομπήιου Τρόγου έγινε το 1817 από τον Δανιήλ Φιλιππίδη (1750 – 1832) και το βιβλίο υπάρχει φόρα – παρτίδα στην «Ανέμη», χωρίς δυνατότητα search εννοείται… Οι μπολσεβίκοι καθηγητίσκοι που λυμαίνονται την «Ανέμη» το κάνουν εκ πεποιθήσεως αυτό για να μή βρίσκουν οι κοινοί θνητοί το ακριβές απόσπασμα που ψάχνουν. Αγνοώντας οι τάλαινες ότι υπάρχουν και αναγνώστες επιπέδου κακοψύχου Ιατρού, με όλα τα απαραίτητα εξαρτήματα για έρευνα διαθέσιμα στο υπόγειό τους…

    ΥΓ: Επειδή το θέμα είναι κάπως δύσκολο για τις περιορισμένες δυνατότητες των σχολιαστών του Ιστολογίου, προσφέρω και δεύτερη βοήθεια: Παραπέμπω στην σημαντική διδακτορική διατριβή (Αριστοτέλειο, 2010) του Βασίλη Παππά «Η λατινομάθεια του Δημητρίου – Δανιήλ Φιλιππίδη (+ 1832): οι μεταφράσεις του Τρόγου και του Φλώρου»

  39. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μανχάταν


    Eli Zabars rooftop hydroponic farm

  40. mitsos said

    Συγχαρητήρια.
    Τι όμορφη λύση
    Δεν είναι μόνο η αποκατάσταση της τάξης μετά την στενάχωρη αποδοχή της αναίτιας ατυχούς αναρχίαςς με μια ορθολογική ανασυγκρότηση και ερμηνεία της εξέλιξης
    Δεν είναι μόνο η ευγενής κάθαρση προθέσεων της ανατροπής του επίλογου
    Δεν είναι μόνο η μοναδικότητα αυτού που βιώνεται σε μη αντιστρεπτές μεταβολές ανοικτών συστημάτων
    Δεν είναι μόνο η ανάδειξη του ρόλου του ύπνου στην λειτουργία της σύνθεσης με απορρίψεις των αθροίσεων και ανασύνταξης της ολικής εικόνας της αυτοσυνείδησης.
    Είναι και η μουσική του κειμένου που ρέει ελεύθερα…
    Και μόνο γι’ αυτό το διήγημα ο Τζι συγχωρέιται για όλα τα ποδοσφαιρικά που μας έπρηξε και θα μας πρήξει τα επόμενα χρόνια

    Μπράβο

    μια ακόμα όμορφη Κυριακή .

  41. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Επειδή ο Τζη είναι (και) καλός κηπουρός, ακόμη κάτι από τους μεγαλο-αστικούς θερμομπαξέδες.
    Το μεγαλύτερο θερμοκήπιο του κόσμου σε ταράτσα (Video)
    http://www.topontiki.gr/article/67427/megalytero-thermokipio-toy-kosmoy-se-taratsa-video

  42. Δεν είναι και ακριβώς η ίδια φράση όμως ε; Βελανίδια άλλωστε έτρωγαν και οι Αρκάδες όπως μας λέει ο Ηρόδοτος 🙂

  43. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Η ζωή στο διήγημα (οργανωμένη κι ελεγχόμενη μέχρι κεραίας, μπριζωμένη κυριολεκτικά) περιέχει τόσες ομορφιές (όλες σχεδόν -πλην έρωτα) μουσική,ζωγραφική, ποίηση, αισθήσεις ακοής όρασης κι όσφρησης αλλά ο πρωταγωνιστής αυτής της ζωής είναι μηχανούλα. Μα (έστω) και οι μηχανές θένε το χρόνο ξεκούρασης τους, λέει, τον υπνάκο τους. Κάπως τέτοια μηχανάκια μπορεί να αισθανόμαστε/είμαστε/γινόμαστε όλοι αλλά τουλάχιστον γράφουμε ακόμη ποιήματα χωρίς αλγόριθμους και ηλεπρογράμματα και τρώμε/απολαμβάνουμε π.χ. το ωραίο χταπόδι του Τζη, από κανονικό στόμα με γλώσσα και μασητήρες 🙂 . Τα χαπάκια στο μέλλον 🙂 .
    Να το πούμε/αφήσουμε ως διήγημα επιστημονικής φαντασίας κι όχι (επιστη)δαιμονικής προφητείας 😦
    Ευχαριστούμε Νικοκύρη, ευχαριστούμε Τζη.

  44. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Την Αρκαδία μου ζητάς; Πολλά μου ζητάς. Δεν θα σου την δώσω. Υπάρχουν στην Αρκαδία πολλού βαλανηφάγοι άνδρες που θα σε εμποδίσουν», όπως έλεγε και ο χρησμός του μαντείου.

  45. π2 said

    38: Όχι κι Έλληνας ο Ιουστίνος, από πού κι ως πού;

    Το παράθεμα είναι από το 2.6.4-5: … quippe non advenae neque passim collecta populi conluvies originem urbi dedit, sed eodem innati solo, quod incolunt, et quae illis sedes, eadem origo est. Primi lanificii et olei et uini usum docuere. Arare quoque ac serere frumenta glande vescentibus monstrarunt.

    Κείμενο, μετάφραση (γαλλικά / αγγλικά) και σχόλια για το προβληματικό κείμενο του Ιουστίνου μπορεί κανείς να βρει εδώ: http://www.forumromanum.org/literature/justin/index.html

  46. Πέπε said

    @17:
    Άγγελε, σε ένα επεισόδιο της παλιάς (δεκ. ’50;) ασπρόμαυρης Ζώνης του Λυκόφωτος, ένας εκκεντρικός γέρος επιστήμονας δουλεύει χρόνια στη σοφίτα του προσπαθώντας να τελειοποιήσει ένα ρομπότ που να έχει ανθρώπινα εσωτερικά χαρακτηριστικά. Ο γέρος είναι κακότροπος και παράξενος: μια χαρακτηριστική του φράση είναι που λέει στη νεαρή υπηρέτριά του «ένα φλιτζάνι σοκολάτα, και κοίταξε να ‘ναι καφτή, αλλιώς θα σ’ τη χύσω στη μούρη».

    Μετά από χρόνια ο γέρος έχει πεθάνει. Το ρομπότ τον έχει αντικαταστήσει στη σοφίτα, και λέει ακριβώς την ίδια φράση στην ίδια υπηρέτρια…

  47. nestanaios said

    38.
    Εγώ προσφέρω δέκα φαγκριά του ενός κιλού σε όποιον βρει το πρωτότυπο που αποδίδεται στον Δημοσθένη· «χέρια χρειάζονται και όχι χρήματα».

  48. Πέπε said

    47:
    Εγώ, τώρα που γυρίζει, δέκα βελανίδια του ενός κιλού σε όποιον βρει το πρωτότυπο του «όταν εμείς ____, εσείς βαμμένοι μπλε πηδούσατε από δέντρο σε δέντρο».

  49. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κι εγώ ένα επιχρυσωμένο κύπελλο σε όποιον βρει ποιος είπε τη φράση «Όταν εμείς παίζαμε τελικό στο Γουέμπλεϊ, εσείς παίζατε κλοτσοσκούφι στις αλάνες της Τούμπας». 🏆

  50. Νέο Kid said

    Γουάου! Απρόσμενα ωραίο! Μπράβο μπάρμπα! Διπλό μπράβο για την ωραία πινελιά τοπολογίας με την μη ισομορφία σφαίρας και επιπέδου ,και το γιατί ένα μεγάλο αυτοκόλλητο δεν κολλάει ποτέ τέλεια (παρά μόνο με ζαρώματα ή/και σχισίματα) πάνω σε μια μπάλα, ενώ κολλάει τέλεια πάνω σε έναν κυλινδρικό θερμοσίφωνα…
    Αν έλειπε η μάλλον αναπόφευκτη Ντυλανιά* …θα ήταν τέλειο!

    * συναναφορά στο ίδιο κείμενο της ομηρικής ποίησης ,του Ομάρ Καγιάμ και του μίστερ Νάθινγκ (Ατ ώλ!) είναι σαν να βγάζεις την καλύτερη ενδεκάδα όλων των εποχών και μαζί με Πελέ ,Μαραντονα, Πούσκας , Ντι Στέφανο και Τζωρτζ Μπεστ να βάζεις τον …Πέλκα

  51. # 16

    αυτός ο … κάποιος θεωρείται από πολλούς ο μεγαλύτερος ποιητής όλων των εποχών και από όλους σχεδόν σαν ο μαγαλύτερος της ανατολής

  52. # 26

    Ευχαριστώ
    Αγαπημένο πολύ !!

    Εχει και μια πραγματική οσδτορία για μένα που περιγράφω εδώ ! https://gpointsnovel.blogspot.com/2012/08/blog-post.html

  53. dryhammer said

    Τώρα αξιώθηκα να το διαβάσω. Ωραίος!

    Στα μεγάλα πλάτη, περνάμε από Μερκατορικούς σε γνωμονικούς χάρτες για να τα ταξιδέψουμε κι αυτά. The human poustia factor καλύπτει το κενό της μαθηματικής απολυτότητας για να μη φοβηθούμε την ατέλεια αλλά να την αγαπήσουμε κάνοντάς την αφορμή για δημιουργία και τέχνη.

  54. Νέο Kid said

    Και μεγάλος μαθηματικός ο Ομάρ. Για όσους δεν το ήξεραν ήδη δηλαδή…
    http://eisatopon.blogspot.com/2013/07/blog-post_23.html

  55. # 38

    Πως σου ξέφυγε ότι ο (κυψελιώτης) κ. Σλάβης υπήρξε κριτής στίβου στον Σέγας, απληροφόρητε ;

  56. Ρε όταν εμείς επινοούσαμε το καζανάκι οι κουτόφραγκοι ανακάλυπταν το χέσιμο.

  57. # 49

    και ακριβώς τότε κάποιος είδε πως ένα Κ στο τέλος ‘ηταν το (αναπόφευκτο ) μέλλον…

  58. Ευχαριστώ όσους σχολίασαν και διπλά τον Νικοκύρη που μας δίνει την ευκαιρίανα δώσουμε και να πάρουμε από τον ιστόχωρό του

  59. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα! Χικ!

  60. Εφη έφη μην ξεχάσεις τουες σπόρους από μοσχομπίζελα !!

    Δεν ήξερα πως υπήρχαν θερμοκήπια στο Μανχάτταν, έπρεπε όμως να το φαντασθώ αφού ο εκεί (μακαρίτης πια) ανταποκριτής μου με είχε διαβεβαιώσει πως εκεί υπήρχε -το 2005- κανονικό χαρέμι με τον ευνούχο του που ήταν και η αφορμή να γράψω το πρώτο βιβλίο μου…

  61. # 50

    Η μουσική και οι στίχοι αυτού του …μίστερ νάθινγκ παίζεται ακόμα και στις εκκλησίες (Μη σου π[ω πως υπάρχει και καμιά σέκτα ντυλανοπιστών ! )

    Ιδού, το τραγούδι του διηγήματος μέσα σε εκκλησία !!

  62. Χαρούλα said

    …μα τρώγονται απο άνθρωπο, τα βελανίδια;;;
    Ναι! Ακόμη και σήμερα!

    https://www.ypaithros.gr/%CF%84%CE%B1-%CE%B2%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CF%8C%CE%BD%CE%BF-%CE%B3%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CE%B9%CE%B1/

  63. Γιάννης Ιατρού said

    Δίδεται επίσης χρυσούν ωρολόγιον, ή όχι; Άρτι επιστρέψας 🙂

  64. Παναγιώτης Κ. said

    Οι μουσικοί της Λαϊκής ή της Δημοτικής μουσικής μιλούν για τη «φρασεολογία», μικρή ή μεγάλη, που διαθέτει ο καθένας από αυτούς που είναι επαγγελματίας στον μουσικό χώρο. Αν έχω καταλάβει καλά, είναι αυτό που μας επιτρέπει να μαντέψουμε τον μουσικό που παίζει έστω και να δεν τον βλέπουμε. Κλασικό παράδειγμα, ο Μ.Χιώτης.
    Χοντρικά, ο κάθε μουσικός ξέρει να παίζει έναν αριθμό τραγουδιών τα οποία διανθίζει με το προσωπικό του στοιχείο και αρκετές φορές μιμείται την «φρασεολογία» καταξιωμένων μουσικών του χώρου.

    Ο Τζη άφησε την φαντασία του να κινηθεί στο χώρο της ποίησης. Στο χώρο της μουσικής θα μπορούσαμε να εφοδιάσουμε τον υπολογιστή με αυτές τις ξεχωριστές «φρασεολογίες» και μέσω κατάλληλου προγράμματος να συνθέσει αυτός νέες μουσικές; Το κοινό θα κρίνει την επιτυχία ενός τέτοιου πειράματος.

  65. Τώρα μόλις αξιώθηκα, και είναι εξαιρετικό, μπράβο Τζι !

  66. E όχι και «ενός κάποιου Omar Khayyam», Κουτρούφι! Πασίγνωστος είναι (αν και βέβαια όντως περισσότερο στην πολύ ελεύθερη διασκευή του Φιτζέραλντ)! Και αξιόλογος μαθηματικός, όπως μας θύμισε προηγουμένως κι o ΝεοKid!

  67. Είδα το πρώτο ημίχρονο Αρης-ΟΣΦΠ…το ίδιο συμπέρασμα με το Ατρόμητος-ΠΑΟΚ, η ελληνική διαιτησία είναι νεκρή, δεν υπάρχει. Ξένους διαιτητές παντού γιατί όλοι ΄κακοί και καλοί έχουν βγεί από την ίδια σχολή, θέλουν να είναι πρωταγωνιστές στο θέαμα και συνειδητά-ασυνείδητα θα παίξουν ΠΟΚ. Ο διεθνής Σιδηρόπουλος γράφει στα παλιά παπούτσια του κανονισμούς για κάρτες και τις δίνει κατά βούληση αποκλειστικά σε παίκτες του Αρη.
    Ασε αυτή την παγκόσμια πρωτοτυπία σε κόρνερ και φάουλ να πηγαίνει να χωρίσει τους αντίπαλους παίκτες ! Ηθελα νάξερα το κάνει και σε παιχνίδια εξωτερικού ή μόνο εδώ θυμάται πως είναι το νούμερο ένα του αγώνα
    Λογικά ο ΠΑΟΚ μετά από 5 νίκες σε ντέρμπυ με ΞΕΝΟ διαιτητή δεν κέρδισε στο πρώτο ντέρμπυ που βάλανε ΕΛΛΗΝΑ διαιτητή παρότι ήταν αγώνας μεταξύ πρώτου και δεύτερου της βαθμολογίας…

    Τι διήγημα να γράψεις για το ποδόσφαιρο, η πραγματικότητα ξεπερνά κάθε φαντασία

  68. Α, να σου πω, άμα είναι να το γυρίσεις, τότε να γράψεις άλλο ένα ΕΦ, ξερωγώ τπτ με τον ΠΑΟΚ να παίρνει νταμπλ, μουντιάλ, 10-0 τη μικτή κόσμου, κάτι θα σκεφτείς τεσπα 🙂

  69. Γιάννης Κουβάτσος said

    Φίλοι μου, σαν θα βρίσκεστε σε γλέντι ή πανηγύρι,

    «Κι έρθ’ η Χαρά με το κρασί που το χορό θα σύρει,

    Μην το ξεχνάτε μια φορά παρέα σας πως ήμουν.

    Σαν θ’άρθει ο γύρος μου…στη Γη αδειάστ’ ένα ποτήρι.»
    Ομάρ Καγιάμ

  70. Παναγιώτης Κ. said

    Είπε ο 37-χρονος Κωνσταντίνος Δασκαλάκης (κάτοχος Rolf Nenanlinna prize) καθηγητής στο ΜΙΤ: Ενώ οι μηχανές υπερβαίνουν την ικανότητα του ανθρώπου στο σκάκι δεν συμβαίνει αυτό με το πόκερ.
    Όποιος παίζει πόκερ μπορεί να μας πει;

  71. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Μπράβο ρε Gee, μ΄ εξέπληξες ευχάριστα σήμερα γιατί είχες πέσει σε μεγάλη κατηφοριά από πέρυσι (ξέρεις τι εννοώ 🙂 ) και αναλωνόσουν με τα ασήμαντα. Ακόμη πιο ευχάριστο για μένα, είναι που επιβεβαιώθηκε η άποψή μου για σένα για το γράψιμο, στην είχα πεί στην Ελευσίνα αν θυμάσαι, (σε κουβέντα μεταξύ ποιήσεως και Σαββιδοθεωριών σου 🙂 ) για την αλλαγή συγγραφικής κατεύθυνσης, αν όχι θα στην θυμίσω κατ΄ιδίαν.
    Πραγματικά χάρηκα πολύ για σένα σήμερα, μπορείς να πάς πολύ μακριά αν αποφασίσεις να «φύγεις», ποιά είναι όμως η μεγαλύτερη απόφαση που πρέπει να πάρουμε για να κάνουμε οτιδήποτε σημαντικό στην ζωή; τόσο εύκολη και τόσο τρομακτική ταυτόχρονα. 🙂

  72. ΚΩΣΤΑΣ said

    Δεν διάβασα το κείμενο, γιατί δεν με ενδιαφέρει η θεματολογία επιστημονικής φαντασίας, χωρίς να μέμφομαι όσους ασχολούνται με το είδος αυτό. Γούστα είναι αυτά.

    Από τα σχόλια αντιλαμβάνομαι ότι το διήγημα είναι καλό, συν ότι γενικά ξέρω, από το μπλογκ του, ότι ο Τζί έχει δυνατότητες καλής γραφής. Μπορώ λοιπόν να τον συγχαρώ, έστω και από σπόντα.

  73. Alexis said

    Μου άρεσε το διήγημα. Είχε έμπνευση και φαντασία. Συγχαρητήρια στον Τζι.

  74. Παναγιώτης Κ. said

    @72. Διάβασέ το. Εξάλλου είναι «περίπου επιστημονικής φαντασίας».

  75. Νέο Kid said

    70. Παναγιώτη, ισχύει σε μεγάλο βαθμό (ακόμα…)Είμαι ενεργός παίκτης πόκερ και πάλαι ποτε παίκτης σκακιού.
    Το σκάκι είναι ένα παιχνίδι δύσκολο για τον άνθρωπο σε σύγκριση με τη μηχανή. Έχει πολύ συγκεκριμένους κανόνες και είναι ντετερμινιστικό ως προς το αποτέλεσμα των ενεργειών των παικτών. Η brute force της μηχανής, η ικανότητα ταχύτατης ανάλυσης και αξιολόγησης ( στη μορφή ψυχρής μαθηματικής ποσοτικοποίησης) δηλαδή , δεν μπορεί να συγκριθεί με την κρίση και την υπολογιστική δύναμη του ανθρώπου.
    Το πόκερ όμως είναι άλλη ιστορία. Η θεωρία του ναι μεν είναι αστεία ιστορία σε σύγκριση με το σκάκι, ουσιαστικά είναι μια διαρκής μεταβολή πιθανοτήτων μετά το αρχικό μοίρασμα , το φλοπ και τα δυο τελευταία φύλλα ( το τερν και το ρίβερ) ΑΛΛΑ η σημαντική διαφορά με το σκάκι είναι ότι ΔΕΝ είναι ντετερμινιστικά προβλέψιμο ως προς το αποτέλεσμα. Μπορεί για παράδειγμα κάποιος που θα μπει πριν το ρίβερ με 10% πιθανότητες απέναντι σε κάποιον με 60% να κερδίσει στο τελευταίο φύλλο. Επίσης η μηχανή δεν είναι καλή (ακόμα) στην αξιολόγηση τής μπλόφας.
    Παντως , και στο πόκερ , οι μηχανές βαίνουν βελτιούμενες και πρόσφατα μια τέτοια κέρδισε ένα τουρνουά με παίκτες μεσαίας δυναμικότητας.

  76. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    46 >>επεισόδιο της παλιάς (δεκ. ’50;) ασπρόμαυρης Ζώνης του Λυκόφωτος
    1959 έως 1963
    https://www.imdb.com/title/tt0052520/episodes?season=1

  77. Νέο Kid said

    75. 70. Γενικά, κι αυτό έχει μεγάλο ενδιαφέρον, υπάρχουν τομείς όπου ο «ανθρώπινος» τρόπος σκέψης κι ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί η ανθρώπινη ευφυΐα είναι ακόμα untouchable για τους προγραμματιστές και για τους ερευνητές της τεχνητής νοημοσύνης.
    Όταν η ενέργεια , το είδος της προς εκτέλεση «αποστολής » είναι συγκεκριμένα αναλυτικό και μαθηματικώς αλγοριθμικό , η μηχανή είναι κυρίαρχη. Αν όμως η ενέργεια απαιτεί κάποιον μη μαθηματικό αλγόριθμο … οι μηχανές πατώνουν ! (Ακόμα)
    Ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι ενώ οι μηχανές αριστεύουν σε υπολογισμούς ή ρομποτικές ενέργειες όπως η στόχευση ιπτάμενων στόχων , η κατασκευή πολυπλοκότατων δομών ή ακόμα και η προσγείωση ενός αεροπλάνου , ΔΕΝ υπάρχει ακόμα ( έχουν γίνει προσπάθειες!) ρομπότ που να καταφέρνει να στρώσει στοιχειωδώς καλά ένα κρεβάτι! ( το στρώσιμο του κρεβατιού είναι αυτό που είπα » μη μαθηματικός αλγόριθμος » 😀

  78. sarant said

    75 Ούτε στο μπριτζ συμβαίνει.

  79. ΚΩΣΤΑΣ said

    74 Είναι και θέμα συγκυρίας και ψυχολογίας. Διαβάζω αυτή τη στιγμή τα τεύχη της «Ελευθερίας», εφημερίδα της πρώτης συνεπώνυμης αντιστασιακής οργάνωσης στην Ελλάδα, που ιδρύθηκε στις 15 Μαΐου 1941 στη Θεσσαλονίκη. Στα διαλείμματα ρίχνω ματιές στα σχόλια.

  80. ΣΠ said

    Αυτό είναι το τελευταίο και πιο εξελιγμένο πρόγραμμα που παίζει πόκερ.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Libratus

  81. Χτήνος, μου μετέφεραν χαιρετίσματα σήμερα. Μικρός που είναι ο κόσμος!

  82. Παναγιώτης Κ. said

    @75,77. Αρκούντως διαφωτιστικός! Μερσί.

  83. Παναγιώτης Κ. said

    @79.Btw, αν ξέρεις σχετικά, είχε κάποιο ρόλο ο ΕΛΑΣ στην απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τους Γερμανούς;

  84. Κουτρούφι said

    #51, 66. Ντρέπομαι αλλά έμαθα για αυτόν και για τη σπουδαιότητά του μόλις χθες βράδυ, χωρίς να ξέρω ότι ετοιμαζόταν η παρούσα ανάρτηση. Την άγνοιά μου ειρωνεύομαι με το «ενός κάποιου».

  85. Jane said

    Λοιπόν, επειδή μ’ αρέσει πολύ και η λογοτεχνία επιστημονικής φαντασίας (και οι ταινίες του είδους) , γράφω λίγα λόγια γι’ αυτό, έτσι να το υπερασπιστώ λιγάκι 🙂

    Κάποιοι θεωρούν το είδος κάτι σαν υποκουλτούρα. Εγώ το βλέπω σαν ένα είδος ιστορίας του μέλλοντος, που ασκεί κριτική στην ασυδοσία, την απερισκεψία, τις κοινωνικές ανισότητες του παρόντος.

    Το μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας ουσιαστικά χρησιμοποιεί ως όχημα την τεχνολογική κι επιστημονική εξέλιξη , για να θέσει κοινωνιολογικά και φιλοσοφικά ερωτήματα.
    Ο πρώτος διδάξας του είδους , νομίζω, ήταν ο Λουκιανός , που έγραψε για ένα φανταστικό ταξίδι στη Σελήνη , την οποία κατοικούσαν περίεργα όντα.
    Από τον Ιούλιο Βερν ως τον Ισαάκ Ασίμοφ, τον Όργουελ και τον Άρθουρ Κλαρκ το είδος αυτό της λογοτεχνίας αντικατοπτρίζει την έγνοια για το μέλλον της ανθρωπότητας , για την ύπαρξη ζωής σε άλλους πλανήτες, για τα ταξίδια στον χρόνο και τα τελευταία χρόνια η έμφαση δίνεται στην βιοϊατρική και τη βιοτεχνολογία.

    Στα περισσότερα μυθιστορήματα το μέλλον αποτυπώνεται δυστοπικά (Φαρενάιτ 451, 1984, ) εξαιτίας της επιβολής ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος που προέκυψε μετά από πόλεμο, περιβαλλοντική καταστροφή ή μετά από μια κατασκευασμένη πανδημία( ο δρόμος, το τέλος του κόσμου, θαυμαστός καινούργιος κόσμος).
    Ένα είδος μυθιστορήματος, που αντλεί στοιχεία από την ιστορία αλλά αξιοποιεί και την επιστημονική φαντασία , είναι το μυθιστόρημα εναλλακτικής ιστορίας, όπου παρουσιάζεται ένας κόσμος , όπως θα ήταν αν νικούσε η άλλη πλευρά ( ο άνθρωπος στο ψηλό κάστρο, η συνωμοσία εναντίον της Αμερικής) και συνήθως καυτηριάζουν τον ναζισμό.
    Στους ήρωες των έργων απεικονίζεται ο άνθρωπος που αναζητά την επανασύνδεση με όσα τον κάνουν άνθρωπο: οι ανθρώπινες σχέσεις, η ελευθερία, η δημοκρατία, το μέλλον του πλανήτη.

    Αγαπημένο απόσπασμα : «Χτες τη νύχτα σκέφτηκα το πετρέλαιο που έχω χρησιμοποιήσει στα περασμένα δέκα χρόνια. Και σκέφτηκα και για τα βιβλία. Και για πρώτη φορά κατάλαβα , συνειδητοποίησα πως πίσω από κάθε ένα από αυτά είναι ένας άνθρωπος…» (Φαρενάιτ 451)

  86. Δεν διάβασα το κείμενο, αλλά θέλω να πώ

    «ΜΠΑΟΓΚ, ρε! Γιατί όταν εμάς μας αδικούσατε, εμείς ήμασταν περήφανοι και ο Ιβάν Σαββίαδης θα μας δικαιώσει! Ναι, ρεεεεεεεεεεεεεεεεεεε….!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!»

    Αυτά περί του να βανδαλίζεις ένα οποιοδήποτε ποστ με τις εμμονές σου.

  87. Ευχαριστώ και πάλι όσους σχολίασαν και να πω-κυρίως στον Λάμπρο- πως αυτό είναι ένα παλιό μου διήγημα. Εδώ και δυο χρόνια περίπου δεν δημοσιεύω ό,τι γράφω, έκανα μια εξαίρεση με την θεια για να τιμήσω έναν χώρο που με ανέχθηκε ενώ δεν είμαι ομόθυμος με τις περισσότερες επιλογές που επικρατούν μέσα σ’ αυτόν.
    Υπάρχουν εδώ μέσα άτομα που έχουν διαβάσει πολλά βιβλία, άλλα έχουν διαβάσει πολλή ποίηση και άλλα έχουν δει πολλά έργα σε κινηματογράφο και θέατρο. Εγώ έχω δει πολλά ματς γιατί πιστεύω πως ο χώρος των γηπέδων εκφράζει πολύ περισσότερο την πραγματική εικόνα της κοινωνίας από την ωραιοποιημένη που υπάρχει σε έργα τέχνης όπου το ζητούμενο δεν είναι ακριβώς η πραγματικότητα. Δέστε μια καθημερινή εικόνα στα λεωφορεία, στους βρώμικους δρόμους, στην έλλειψη σεβασμού στις υπηρεσίες και στις τράπεζες και σκεφτείτε πόσο την έχουν επηρεάσει ο Σεφέρης, ο Κουν και ο Μάνος. Η εικόνα της κοινωνίας μας είναι αυτή που βλέπουμε στα γήπεδα με βωμολοχίες, ρίψεις βολίδων συμπλοκές με τους εχθρους ή την αστυνομία αν δεν υπάρχουν εχθροί. Δεν θα φιάξει η κοινωνία το ποδόσφαιρο αλλά το ποδόσφαιρο την κοινωνία όταν την αναγκάσει να δει και να παραδεχθεί τις αλλαγές που έχουν γίνει και γίνονται και σταματήσει να μιλάει για βαριές φανέλλες, Τέμπη και τρίχες που συντηρούσε με άνομους τρόπους.

  88. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

  89. Γιάννης Κουβάτσος said

    83:https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.imerodromos.gr/30-oktovriou-1944-o-elas-apeleftheroni-ti-thessaloniki/&ved=2ahUKEwjcrLWqzLveAhUCZVAKHQr2DAgQFjACegQIBRAB&usg=AOvVaw1PHwgQAN23yCOzcgsGCpi6&cshid=1541364037527

  90. Γιάννης Κουβάτσος said

    Επίσης, Τζι, μια εικόνα της κοινωνίας μας υπάρχει στους βόθρους και στις χωματερές, αλλά δεν γράφουμε 5-6 σχόλια γι’αυτά κάθε μέρα ασχέτως με το θέμα της ανάρτησης. Μην προσπαθείς να εξωραΐσεις την εμμονή σου και, κυρίως, μην εκτίθεσαι ανακατεύοντας τον Χατζιδάκι και τον Ελύτη με τον Σαββίδη και τον Πρίγιοβιτς.

  91. ΚΩΣΤΑΣ said

    83 Παναγιώτη, Btw;;; δεν το κατάλαβα

    Για τον ΕΛΑΣ και την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, μονολεκτικά ναι, δες και το παρακάτω λινκ που μιλάει και για την οργάνωση ‘Ελευθερία».

    http://farosthermaikou.blogspot.com/2011/10/blog-post_8389.html

  92. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    83 Τσιγκλάς, φαντάζομαι, για τα τελευταία ε; 🙂

  93. # 90

    έχεις δει κόσμο να πηγαίνει σε βόθρους και χωματερές ; η κοινωνική σημασία των αγώνων υπάρχει από την ίδρυση των ολυμπιακών, στις ρωμαϊκές αρένες, στις ταυρομαχίες. Σήμερα οι μαζικότερες συγκεντρώσεις γίνονται στο ποδόσφαιρο και στον ιππόδρομο αλλά στην Ελλάδα ιππόδρομος δεν υπάρχει ουσιαστικά.
    Και φυσικά δεν μπερδεύω τον Σεφέρη με τον ΠΑΟΚ (ο ΠΑΟΚ υπήρχε και πριν τον Σαββίδη αλλά δεν σε συμφέρεισ’ αυτά που γράφεις)απλά μίλησα για την ελάχιστη επίδραση που δυστυχώς είχε. Μάθε να βλέπεις τα πράγματα όπως είναι, αυτό που πέτυχε το ποδόσφαιρο το 2004 και το μπάσδκετ τ0 1987 κανένας άνθρωπος της Τέχνης δεν θα μπορούσε να το πετύχει. Και φυσικά ποιά σωματεία σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ φρόντισαν να εξαφανίσουν κάθε κατάκτηση που πέτυχε η εθνική γιατί μείωνε το δικό τους γόητρο δεν χρειάζεται να στα πω, τα ξέρεις.

  94. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Ξαναβγαίνω να πώ κάτι για τον συμπαθέστατο κ. Gpoint, που στεναχώρεσα με το σχόλιο 38 και δεν έχει ακόμη βγεί να κάνει την συνηθισμένη του ανάλυση για τα χτεσινά χάλια του ΠΑΟΚ στο Περιστέρι… Παρεμπιπτόντως, βρίσκω εξαιρετικά τα σχόλιά του στο 87 + στο 93 ότι το Ποδόσφαιρο δείχνει 100 φορές πιό καθαρά την εικόνα της Κοινωνίας μας από την Τέχνη και την Ποίηση και το προσυπογράφω και με τα δυό μου χέρια…

    Δεν είναι μόνο ο κ. Gpoint που δεν ξέρει καλά Αγγλικά. Είναι παραπάνω από βέβαιον ότι το 95% των σχολιαστών αυτού του Ιστολογίου έχουν επίπεδο γνώσεως της Αγγλικής από λόουερ και κάτω. Για να παρηγορήσω λιγάκι τον κ. Gpoint, τον ενημερώνω για την ιστορική παραδοχή που κάνει σήμερα στην κυριακάτικη «Καθημερινή» ο (κατά την Ελληνική Αριστερά…) κορυφαίος εν ζωή διανοούμενος του Ρωμέικου και στενός φίλος του κ. Σαραντάκου, Παντελής Μπουκάλας. Ομολογεί με θαυμαστή ειλικρίνεια ότι τα αγγλικά του είναι τόσο κακά, που μόλις χρειαστεί να διαβάσει μία αγγλόφωνη ιστοσελίδα, πατάει αμέσως το κουμπί της μεταφράσεως… Ό,τι – δηλαδή – κάνουμε εμείς οι υπόλοιποι π.χ. με τα τούρκικα…

    Για να παρηγορηθούν ακόμη περισσότερο ο αξιαγάπητος κ. Gpoint και οι σχολιαστές που δεν γνωρίζουν υποφερτά αγγλικά, τους υπενθυμίζω πως ο (κατά την εν Ελλαδι Αριστερά) κορυφαίος ζών διανοούμενος του Ρωμέικου, Παντελής Μπουκάλας, ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ντίπ και από υπολογιστές. Τα άρθρα του και τα βιβλία του τα γράφει ακόμη στο χέρι, στα 61 του. Κι όπως αποκάλυψε τον περασμένο Ιούνιο ο κ. Σαραντάκος, ακόμη και το πολύτομο βιβλίο του για τα Δημοτικά Τραγούδια το γράφει χειρογράφως και χρησιμοποιώντας καρτέλες!… Αυτό – καλώς ή κακώς – είναι το επίπεδο της Διανοήσεως στο Ρωμέικο, εν έτει σωτηρίω 2018…

  95. Pedis said

    # 86 – μαζί σου, Σκύλε!

  96. Pedis said

    δεν είναι προιόν φαντασίας … συμβαίνει ακόμη και στην (πρωτόγονων ηθών) Ελλάδα:

    «Ίδια Αγάπη, ίσα Δικαιώματα. ΘΑ ΦΙΛΙΕΜΑΙ ΜΕ ΟΠΟΙΟΝ ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΟΠΟΥ ΘΕΛΩ»
    https://www.imerodromos.gr/eyge-ston-ypastynomo-mich-loli/

    ωραίος και τσαμπουκάς!!

  97. Jane said

    # 96
    Έτσι,, 🙂

  98. Γιάννης Κουβάτσος said

    Θόδωρα, πριν πιάσεις τον Μπουκάλα στο στόμα σου, να το πλένεις με ανθόνερο. Δεν είσαι άξιος ούτε τα μολύβια να του ξύσεις.

  99. Παναγιώτης Κ. said

    @89. By the way…(ιντερνιτική συντομογραφία).

  100. Mitsi Vrasi said

    93. Αυτό που πέτυχε η εθνική το 2004 έκανε περήφανο το Ελλάντα, και τους ελληναράδες να τριγυρίζουν χαλώντας τον κόσμο με τις κόρνες τους σ’όλη την Αθήνα και να χοροπηδάνε σαν κορδωμένα και παραφουσκωμένα ανθρωπάρια (δε λέω πιθήκια γιατί τα σέβομαι) με τις σημαιάρες τους στην Ομόνοια. Δε θυμάμαι αν ήταν εκείνη η φορά που μαχαίρωσαν έναν Αλβανό. Το ποδόσφαιρο έτσι όπως έχει καταντήσει είναι και μπίζνα και βόθρος. Και για να μην παρεξηγηθώ, και η μπάλα μ’άρεσε και στο γήπεδο πήγαινα. Εδώ και πολλά χρόνια, όλη η χαρά, το κομμάτι του παιδιού μέσα μου έχουν πάει περίπατο σ’αυτό τον τομέα… παρντόν, σ’αυτό το βόθρο ήθελα να πω.
    Μια χαρά το διήγημα, το’γραψα και πιο πάνω. Τέτοια γράφε κι ας το Σαβιδο-Μελισανιδο-Μαρινάκικο, βρε αδερφέ! Άλλο η μπάλα κι άλλο να γίνονται ποσοστιαίες αναλύσεις με την τέχνη απέναντι.

  101. Παναγιώτης Κ. said

    Στο 99 αντί 89->91

  102. # 86 και συμφωνούντες

    Μην την χαραμίζεται ! Είναι χρήσιμη και θα σας λείψει !να ακούτε την ιατρική επιστήμη !

    Η χολή είναι ένα κιτρινοπράσινο υγρό που παράγεται στο στομάχι και αποθηκεύεται στη χοληδόχο κύστη και είναι απαραίτητο για την πέψη των λιπών και την εξάλειψη των φθαρμένων ερυθρών κυττάρων του αίματος.

  103. Παναγιώτης Κ. said

    @89,91. Ευχαριστώ για τα λινκ.

  104. Γιάννης Ιατρού said

    38: Ιάκωβε,
    τα λίγα λεφτάκια σου κράτα τα, να πιείς ένα καφεδάκι της παρηγοριάς.
    Για βελανίδια δεν μιλά κανένας ιστορικός Ιουστίνος. Τα άλλα που μας πάσαρες στη εικόνα, βρίσκονται εδώ:

  105. Και εγώ έχω να πάω από το 85 με εξαίρεση το ΠΑΟ-Αγιαξ 0-3 το 93 (;) Δεν έχει σχέση αυτό κι ούτε βοηθά το να μην ασχολείσαι με το πως θα διορθωθούν τα χάλια του γιατί αντανακλούν στην κοινωνία. Και μένα μου αρέσει η όπερα αλλά δεν έχει την μαζικότητα του ποδοσφαίρου και το ότι αξιωθήκαμε να έχουμε μια αίθουσα της προκοπής δεν βελτίωσε την κοινωνία μας. Το ότι όμως τόσα χρόνια δεν λύνεται το πρόβλημα με τις κάμερες ασφαλείας στα γήπεδα, τις ανέσεις στα γήπεδα, την σωστή διαιτησία και τα άλλα που τρέφουν χρόνια τώρα τον χουλιγκανισμό και δεν μας τιμά και δείχνει πως δεν υπάρχει διάθεση για επίλυση, δλδ είναι πολιτικό το πρόβλημα

  106. Pedis said

    … για το σάλιο, όμως, δεν υπάρχει πρόβλημα: όσο καταναλώνεται για το γλείψιμο στα μπαλλάκια του Σαββίδη, άλλο τόσο και περισσότερο έρχεται πίσω με φτύσιμο.

  107. Μαρία said

    103
    https://www.voria.gr/article/o-paranomos-tipos-stin-antistasi—ekdilosis-gia-tin-30i-oktovriou

  108. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    87 – Gee δεν διαφωνώ πως η (άκρως φασιστική) εικόνα των γηπέδων είναι της κοινωνίας μας, αλλά με το ότι το ποδόσφαιρο θα αλλάξει την κοινωνία (κι αυτό το είχαμε συζητήσει τότε αν θυμάσαι ☺).
    Σου είχα πεί πως είναι αστείο να πιστεύεις πως ένας επενδυτής σαν τον
    Σαββίδη, ενδιαφέρεται να αλλάξει την κοινωνία μέσω του ποδοσφαίρου, τα συμφέροντά του προωθεί μέσω του ΠΑΟΚ όπως κάνουν όλοι οι επενδυτές σε όλο τον κόσμο που όλως «τυχαίως» ελέγχουν και το ποδόσφαιρο.
    Είναι σαν περιμένεις (εσύ) από τα κόμματα να νομοθετήσουν υπέρ των λαϊκών στρωμάτων.☺
    Όπως στην κοινωνία, έτσι και στα γήπεδα μπάλα παίζουν μόνο οι πλούσιοι, ανέκαθεν στις πατριαρχικές αστικοποιημένες κοινωνίες, οι φτωχοί τρέφονταν με ελπίδες και χειραγωγούνταν και εκτονώνονταν με θεάματα, δοκιμασμένη συνταγή αιώνων, για ποιό λόγο να την αλλάξουν; αντιθέτως την εξέλιξαν με την μαζική παραγωγή βολικής συνειδήσεως.
    Ελπίδα, θεάματα και προκατασκευασμένος αυτοέλεγχος, το τρίπτυχο της επιτυχίας των λίγων επί των πολλών.

  109. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Νέα ιστορική ξεφτίλα του κακοψύχου Ιατρού (στο 104) που θα τον συνοδεύει σε όλη την υπόλοιπη ζωή του. Παρασυρμένος από την ανήκουστη απόφαση του χριστιανούλη Δανιήλ Φιλιππίδη ΝΑ ΜΗ μεταφράσει το θρυλικό απόσπασμα του Ιουστίνου που μιλάει για τα βαλανίδια και τους Αθηναίους, βαρέθηκε ο τεμπελχανάς Ιατρού να χρησιμοποιήσει το μεταφραστήρι της Google για να δεί τί σημαίνει η λατινική φράσις…

    «Arare quoque ac serere frumenta glande uescentibus monstrarunt.» που μάς μοστράρει!..

    Τον παραπέμπω στην αγγλική μετάφραση του αποσπάσματος του Ιουστίνου, μπάς και ξεστραβωθεί:

    «They also showed men, who had previously fed on acorns, how to plough and sow.»

    Για την Ιστορία, ΙΔΟΥ η αγγλική μετάφρασις του λατινικού κειμένου του Ιουστίνου (που παραθέτει στο 104 ο επιπόλαιος Ιατρού) και δίπλα η πρώτη νεοελληνική μετάφρασις από τον Δανιήλ Φιλιππίδη το 1817, όπου αφαιρέθηκε το απόσπασμα για τα βαλανίδια, ώστε να μήν αισθανθούν εθνική υπερηφάνεια οι αποβλακωμένοι (από 400 χρόνια Τουρκοκρατίας και 1.800 χρόνια Χριστιανισμού…) Ρωμιοί

  110. Πέπε said

    @76
    Μπράβο Έφη! Ευχαριστώ!

    Αφού διάβασα, έστω διαγώνια, τις περιλήψεις από καμιά εκατοστή επεισόδια, τελικά το εντόπισα στην 5η περίοδο: https://www.imdb.com/title/tt0734687/?ref_=tt_urv

    Αλλά δεν κατάλαβα πώς τα βλέπουμε αυτά;

  111. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    107 . και ο Περιφερειάρχης πήγε μόνο στην εκκλησία , διάβασα στο τουίτερ (δεν το βρίσκω τώρα).

  112. # 108

    Βρε Λάμπρο όλο θεωρίες είσαι κοίτα και λίγο πράξεις. Φυσικά και κάθε επενδυτής κοιτάζει το συμφέρον του αλλά κοίτα και λίγο αν η μέχρι τώρα πορεία του συμβάλλει ή όχι σε μια πρόοδο. Πήγαν οι ποδοσφαιριστές άλλων ομάδων στην Τούμπα κι έμειναν με ανοικτό το στόμα από την πολυτέλεια των αποδυτηρίων. Το ίδιο και οι φίλαθλοι από τις βελτιώσεις στο γήπεδο κι ας πρόκειται να γκρεμισθεί . Θεωρείς τυχαίο πως μετά από τις βελτιώσεις βελτιώθηκε και η συμπεριφορά των αγριμιών της Τούμπας ; Μη μου πεις για το χαρτάκι στον Γκαρσία, ένα κάρο ντέρμπυ έχουν γίνει στην Τούμπα τον τελευταίο χρόνο και δεν κουνήθηκε φύλλο ενώ τα ηλίθια παόκια πλακώνονται και πετάνε βολίδες σε άλλα γήπεδα, το δικό τους τώρα που ομόρφηνε το σέβονται. Ετσι συντελείται πρόοδος, δυστυχώς δεν γίνεται με ωραία έργα και ποιήματα, αυτό λέω. Στα γήπεδα δεν παίζουν μπάλλα μόνο οι πλούσιοι, παίζουν και οι φτωχοί τουλάχιστον σε σωματεία όπως ο ΠΑΟΚ που δεν καθοδηγούν τους οπαδούς τους κομματικά, κρυφά ή φανερά (τουλάχιστον μέχρι τώρα) Υπάρχουν 100 φωτογραφίες πως πανηγυρίζει ο Σαββίδης τα γκολ του ΠΑΟΚ, ίδια κι απαράλλαχτα με κάθε ΠΑΟΚτσή (έχεις δει ποτέ τον τίγρη να πανηγυρίζει γκολ της ΑΕΚ ή τον Αλαφούζο του ΠΑΟ ; μην τα εξισώνουμε όλα)
    Αυτό που (σας) ενοχλει είναι πως διάφορα τσιτάτα που λέγατε (μια ζωή τεταρτοπέμπτος θα είναι ο ΠΑΟΚ, δεν θα πάρει τίτλο-τώρα πια πρωτάθλημα γιατί πήρε δυο κύπελλα- ποτέ κ.λ.π.) βλέπετε πως διαψεύδονται και μια που είστε βαθειά (κρυφο)συντηρητικοί έ, φέρνει μια ζαλάδα…

  113. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    110 Πέπε

  114. Πέπε said

    Ευχαριστώ και πάλι Έφη, αλλά αυτό είναι πέντε λεπτά (στην περιγραφή χαρακτηρίζεται quickfix, κάτι σαν «συμπύκνωση»).

    Πριν καναδυό χρόνια είχα ψάξει στο ΥΤ και είχα βρει ότι μόνο κάποια ελάχιστα επεισόδια από αυτή τη σειρά είχαν ανέβει, και σα να θυμάμαι μάλιστα ότι από τα σχόλια προέκυπτε πως είχαν ανέβει κι άλλα και κατέβηκαν, προφανώς λόγω κοπιράιτ. Δεν έχω ξανακοιτάξει πιο πρόσφατα.

    Τελικά το άλλο σάιτ που μ’ έστειλες τι φάση είναι;

  115. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    114 Πέπε : Aυτό πρέπει να είναι ολόκληρο/Ψάχνοντας στη θεία Γούγλη το πήγα

  116. 81 A, ωραία. Κι αναρωτιόμουνα πόσο καιρό θα κάνανε να φτάσουνε.

  117. Γιάννης Ιατρού said

    109: δίκιο έχεις, δεν κοίταξα επισταμένως το λατινικό κείμενο, μόνο επιφανειακά.

  118. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Άσχετο και συγγνώμη αλλά μη γελάω μόνη μου, καθώς σκέφτηκα μόλις το είδα :
    Ροβίκονες

  119. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Εύγε κ. Ιατρού, είσαι έντιμο παλληκάρι, αφού βγήκες και παραδέχτηκες (117) δημοσίως την γκάφα σου

  120. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    117. Χθες ήταν του μεθυστή, σήμερα τον τίμησες, έμαθα. 🙂

  121. Αξιον απορίας πάντως είναι γιατί ο Φιλιππίδης παρέλειψε να μεταφράσει τις λέξεις glandem vescentibus (=σ’ αυτούς που τρέφονταν με βελανίδια). Απλή αφηρημάδα, ή για να μην προσβάλει τους άλλους Ελληνες;

  122. Γιάννης Ιατρού said

    118: Πάλι καλά που δεν τα εκτέλεσαν επιτόπου, ως είθισται με «τραμπούκους»… 😟😟

  123. Γιάννης Ιατρού said

    120: Θα σου πω αύριο 🙂 🙂
    121: Αρχικά σκέφτηκα μήπως υπάρχει κι άλλο λατινικό κείμενο, αλλά αφού το έχει έτσι κι ο de Gruyter, μάλλον όχι κι έτσι θα μείνουμε με την απορία 🙂

  124. 122 κ/ψ, έχεις κάτι εναντίον της γίδας βραστής?

  125. Γιάννης Ιατρού said

    124: Ήταν, γράφουν, κι ένας τράγος μαζί 🙂

  126. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    124. Βραστής; Για πυροβολημένη η ένσταση 🙂

  127. 125 Ε, καλά, μη φας γίδο, φάε μόνο τη γυναίκα του 🙂

  128. 126 ΕΦΗ2 δεν το περίμενα αυτό από σένα. Ζωντανή θα τη βράζανε την κακομοίρα? 🙂

  129. Γιάννης Ιατρού said

    128: χαχα, κέφια βλέπω 🙂

  130. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    125. Η αλήθεια είναι ότι ο τράος τρώεται ετούτη την εποχή που δε «θυμίζει». Η γίδα πάλι όχι τώρα γιατί καλώς εχόντων εγκυμονεί. Αλλέως είναι γραία και εμπίπτει στη γκιόσα! 🙂

  131. Γιάννης Ιατρού said

    Τέτοιο έδεσμα καλό έχει στο Κοσμά (Λεωνίδι -> μονή Ελώνης ->.. -> προς Γεράκι), σε μια ταβέρνα στην πλατεία

  132. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    128. Α!!!!!!! κι εσύ τονε τίμησες σήμερα τον Αη Γιώργη; Για τη συλληφθείσα αίγα ο λόγος! Νεαρούλα φαίνεται στη φωτό. Θα πήρε αναστολή 🙂 .

  133. Χικ! Πάω να νανουρίσω τους ροζ ελέφαντες.

  134. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    131. Και μετά μην ξεχάσεις να φας εκεί καρυδόπιτα, είναι σπέσιαλ. Επίσης βραστό τέτοιο και στον Αγιάννη Κυνουρίας, από Άστρος προς Μονή Μαλεβής,(ο δρόμος για Τρίπολη μέσω Αγίου Πέτρου και Καστριών).Πεντάμορφη διαδρομή μέσα στον Πάρνωνα, αντί μέσω Δολιανών.

    60. Τζη δεν τα ξεχνάω τα μοσχομπίζελα. Η γιαγιά μας τα χάλασε το Μάη που μας άφησε χρόνους και δεν κατέβηκα να μαζέψω εγώ η ίδια σπόρους αλλά πιστεύω θα εξοικονομήσω από γύρω όταν κατεβώ.

  135. Γιάννης Ιατρού said

    134α: Α μπράβο. Θα σε βρω μου φαίνεται εκεί καμιά μέρα 🙂
    Καληνυχτίζω με μια ωραία φωτό, απ΄άλλα μέρη, που βρήκα

  136. cronopiusa said

    Ευχαριστούμε, ΠΟΛΎ ΩΡΑΊΟ…

  137. cronopiusa said

  138. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Καλημέρα Κρόνη

    Την καλημέρα σου ΄φερα
    σε πήλινο φλυτζάνι
    να τηνε πιει τ΄αχείλι σου
    η μέρα να γλυκάνει

  139. Καλημέρα

    Υπάρχει κι ένα βιβλίο, συλλεκτικό, δεμένο με δέρμα από τα ταμπάκικα της Αμφισσας και χρυσό στις άκρες των σελίδων που περιέχει ρούμπαγιατ του Ομάρ Καγιάμ στην μετάφραση του Φιτζέραλντ και ελεύθερη απόδοση στα ελληνικά από την Ζωή Βαλάση και διακοσμημένο με μινιατούρες από την Βενετία που εικόνιζαν σκηνές από τα ρούμπαγιατ.
    Μεταφέρω το πρώτο :

    Με χρώμα και ροδόσταμο, πλανεύτρα, αστραφτερή
    έφιαξ’ ο Πλάστης-μάστορας την όμορφη ζωή
    Κι έρχονται τώρα και σου λεν «μακριά απ’ τις ηδονές»!
    Κρατάς την κούπα ξέχειλη χωρίς να πιείς κρασί ;

  140. dryhammer said

    Περί του Αγ. Γεωργίου.
    Οι τσοπάνηδες στη Χίο λένε την 3η Νοέμβρη «τ’ Άη Γιωργιού του μέσα κρεβατά» ενώ την 23η Απρίλη «του όξω κρεβατά» κι έχει να κάνει με τη μεταφορά των κοπαδιών των αιγοπροβάτων προς και από τα χειμαδιά (ντάμια, μαντριά, κλπ χειμερινά ενδιαιτήματα των ζωντανών).

  141. dryhammer said

    140. …και βέβαια με το αν κοιμούνται οι ίδιοι σε σπίτι ή στο ύπαιθρο.

  142. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    Αν κατάλαβα καλά, στον Ιουστίνο υπάρχει απλώς η αναφορά «εκείνοι που παλιά έτρωγαν βελανίδια», έτσι δεν είναι;

  143. cronopiusa said

    Καλημέρα ΕΦΗ – ΕΦΗ

    Καλημέρα Gpoint

    Καλή σας μέρα

  144. π2 said

    142: Ναι. Ο έπαινος ανήκει στα αρχαία κλισέ των επαίνων προς την Αθήνα, από Αθηναίους, φιλαθήναιους ή, αργότερα, απλώς κλασικίζοντες συγγραφείς: οι Αθηναίοι, ως αυτόχθονες και όχι επήλυδες είχαν ας πούμε ένα πολιτιστικό προβάδισμα απέναντι στους υπόλοιπους Έλληνες. Μην ξεχνάμε ότι η γνωστή και χιλιοταλαιπωρημένη ρήση του Ισοκράτη για το ποιος είναι Έλληνας (καὶ μᾶλλον Ἕλληνας καλεῖσθαι τοὺς τῆς παιδεύσεως τῆς ἡμετέρας ἢ τοὺς τῆς κοινῆς φύσεως μετέχοντας) είναι η κατάληξη μιας πρότασης που επαινεί τους Αθηναίους ως τους κατεξοχήν εκπολιτιστές (η φράση που προηγείται, καὶ τὸ τῶν Ἑλλήνων ὄνομα πεποίηκε μηκέτι τοῦ γένους ἀλλὰ τῆς διανοίας δοκεῖν εἶναι, έχει υποκείμενο ακριβώς την Αθήνα).

  145. # 163

    Με συγκίνησες. Μου θύμισες τα ακούσματά μου τον χειμώνα του 64 όταν άλλοι άκουγαν Μπητλς και Ελβις… ήταν από ένστικτο επιλογή μου με το πρώτο άκουσμα (All I really wanna do) και 50 χρόνια μετά δικαιώθηκα αφού και Οσκαρ πήρε και Νόμπελ. Για την άλλη επιλογή μου, 8 χρόνια μετά, πιο ώριμος και με σκέψη, επίσης έχω δικαιωθεί για μένα αλλά η πλήρης δικαίωση από όλους μάλλον χρειάζεται κάποια χρόνια ακόμα, δεν μαθαίνει εύκολα το πραγματικά καινούργιο ( κι όχι αναπαλαίωση) ο κόσμος.
    Εκτέλεση με τις φαλτσοκραυγές όπως πραγματικά μιλάμε όταν παλεύουμε για το δίκιο μας και μας παρεξηγούν !

  146. το 145 —> στο 143

  147. ΣΠ said

    110, 114
    Εδώ μπορείς να δεις επεισόδια από το Twilight Zone. Προχώρησε προς τα κάτω, τα πρώτα βίντεο είναι άσχετα.
    https://www.dailymotion.com/search/The%20Twilight%20Zone/videos

    Ο ιστότοπος https://www.imdb.com/ είναι η πιο ενημερωμένη βάση δεδομένων με πληροφορίες για ταινίες και τηλεοπτικές σειρές, αλλά δεν τις έχει σε βίντεο.

  148. nikiplos said

    Καλημέρα… μου άρεσε το διήγημα του Τζι. Πραγματικά… Εμπεριείχε πάρα πολλά στοιχεία τόσο από ΕΦ, όσο και από την αισθητική ας πούμε τέχνη…

    Οι σημερινοί Η/Υ σχεδιάζονται με τελείως γραμμική και ντετερμινιστική λογική, επομένως καμία ανθρώπινη πνευματική δραστηριότητα δεν μπορούν να προσεγγίσουν, καθώς εν κατακλείδι ο ανθρώπινος Η/Υ είναι τελείως μη γραμμικός και πολύπλοκος… Σίγουρα δεν είναι ντετερμινιστικός. Έχει κάποια συστήματα ντετερμινισμού, αλλά περισσότερο αυτά απαιτούν κάποια εκμάθηση… Όπως θα έλεγε κι ο Λάμπρος το σχολείο είναι αυτό που έρχεται να μας διδάξει ένα είδος ντετερμινισμού…

    Ας δούμε ένα παράδειγμα. Ένας ανθρώπινος εγκέφαλος ΔΕΝ σκανάρει μια εικόνα… πηγαίνει με μια αταξία που θυμίζει το πέταγμα της λιβελούλας προς τα μέρη που έχουν μεγάλη καμπυλότητα, άρα και μεγάλη πληροφορία και εστιάζει σε αυτά. Έτσι με μεγαλύτερη ταχύτητα και λιγότερη επεξεργασία, έχει αυτό που του χρειάζεται για να επιβιώσει… Επομένως το χιούμαν μπρέϊν έχει απλά έξυπνες συντεταγμένες…

    Όσον αφορά τα σύγχρονα Η/Υ συστήματα, ακόμη και τα έμπειρα ή «ευφυή», θυμίζουν περισσότερο έναν αυτιστικό παρά έναν φυσιολογικό άνθρωπο. Ο αυτιστικός έχει ειδικές δυνατότητες ενώ θεωρεί πως όλοι οι υπόλοιποι δρουν μηχανικά, ντετερμινιστικά δλδ. Έτσι ένας Η/Υ μπορεί να αναπτύξει – αφού τεχνολογικά είναι καθαρά θέμα μνήμης και μόνο – δέντρο μελλοντικών κινήσεων και κερδίζει πάντα τους ανθρώπους στο σκάκι, παίζει καλύτερο βιολί ερμηνεύοντας πάντοτε με τον ίδιο βέλτιστο ακουστικά τρόπο ένα μουσικό έργο.

    Το κυριότερο, πολεμάει πιο αξιόπιστα. Ένας πιλότος μαχητικού μπορεί να διδαχθεί το πολύ 80 σενάρια στη ζωή του, ενώ συνήθως μετά από πολλή εκπαίδευση χειρίζεται καλά καμιά 20ριά σενάρια εμπλοκής απεμπλοκής. Αντίθετα ένα μη επανδρωμένο μαχητικό μπορεί να επεξεργάζεται 800 σενάρια, να τα βελτιώνει και να τα εκτελεί διαδοχικά χωρίς την κόπωση του ανθρώπινου παράγοντα…

    Οι μελλοντικές φονικές μηχανές που θα εξοντώνουν μαζικά πληθυσμούς (του εχθρού) δίκην έξυπνων όπλων είναι ήδη εδώ. Και χωρίς τον ανθρώπινο συναισθηματισμό… Το «λάθος» εδώ δεν έχει θέση… Το μη επανδρωμένο μαχητικό θα εξαντληθεί μόνο από καύσιμα και από πυρομαχικά… μέχρι τότε, στη ζωή του, ένα μέσο κινεζικό ας πούμε, θα μάθει 2000 σενάρια εμπλοκής απεμπλοκής και θα τα εφαρμόσει μέχρι κεραίας…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: