Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Το οποίο σκουλήκι…

Posted by sarant στο 15 Νοέμβριος, 2018


Ήταν μια φορά, λέει, ένας καθηγητής της Ζωολογίας, που είχε αφιερώσει τη ζωή του στη μελέτη των σκουληκιών και ήταν παγκόσμια αυθεντία στον τομέα αυτόν. Κι έτσι, στις εξετάσεις έβαζε πάντοτε θέματα σχετικά με τα σκουλήκια. Οι φοιτητές, φυσικά, που ήξεραν το πάθος του, μελετούσαν εξαντλητικά για τα σκουλήκια και μόνο και δεν διάβαζαν τίποτε άλλο και περνούσαν όλοι με άριστα. Κάποια φορά, αποφάσισε να αλλάξει τακτική και να ρωτάει και για άλλα θέματα. Όταν μπήκε ο πρώτος φοιτητής μέσα (αυτά γίνονταν τον παλιό καιρό που οι εξετάσεις ήταν προφορικές στο γραφείο του καθηγητή) τον ρώτησε τι ξέρει για την κότα.

Ο φοιτητής αιφνιδιάστηκε βέβαια, αφού περίμενε ερώτηση για τα σκουλήκια, αλλά γρήγορα ανέκτησε την ψυχραιμία του. «Η κότα», άρχισε να λέει, «είναι ΄πτηνό, εξημερωμένο, που τρέφεται με σκουλήκια. Τα οποία σκουλήκια…» και συνεχίζει να λέει νεράκι όσα ήξερε για τα σκουλήκια κι ο καθηγητής, ευχαριστημένος που άκουγε το αγαπημένο του θέμα, όχι απλώς δεν τον έκοψε αλλά του έβαλε άριστα.

Τον δεύτερο φοιτητή τον ρώτησε για τον ελέφαντα. «Ο ελέφαντας είναι ένα πολύ μεγαλο ζώο», είπε αυτός, «που ζει στην Αφρική και που έχει μια μεγάλη προβοσκίδα αντί για μύτη, η οποία μοιάζει με σκουλήκι. Το οποίο σκουλήκι….» και συνέχισε το τροπάρι περί σκουληκιών και πήρε άριστα κι αυτός.

Τον τρίτο τον ρώτησε για τη φάλαινα. Ίδρωσε και ξίδρωσε αυτός, αλλά τελικά βρήκε τη λύση: «Η φάλαινα είναι ένα μεγάλο κήτος, που ζει μέσα στη θάλασσα, και ως εκ τούτου ουδεμία σχέση έχει με τα σκουλήκια. Τα οποία σκουλήκια….»

Τα οποία σκουλήκια θα μας απασχολήσουν στο σημερινό άρθρο, χωρίς να υπάρχει κάποιος ειδικός λόγος γι’ αυτό. Έτσι έτυχε.

Βέβαια, εδώ δεν ζωολογούμε -κι έτσι δεν θα εξετάσουμε το σκουλήκι όπως ο καθηγητής του ανεκδότου μας, που ασφαλώς θα είχε πολλά να μας πει, αλλά θα το εξετάσουμε γλωσσικά κυρίως και πολιτισμικά δευτερευόντως.

Στη φρασεολογία μας χρησιμοποιούμε διάφορα ζώα ως μειωτικούς χαρακτηρισμούς -κι εκεί δείχνουμε την αχαριστία μας, μια και ο σκύλος είναι, υποτίθεται, ο πιο πιστός μας φίλος, ενώ ο γάιδαρος στάθηκε πολύτιμο υποζύγιο επί χιλιετίες, κι όμως είναι βρισιά, βαριά σε ορισμένους πολιτισμούς, να χαρακτηρίσεις κάποιον σκύλο ή γιο σκύλου ή γάιδαρο. Ωστόσο, νομίζω πως ο πιο υποτιμητικός χαρακτηρισμός με ζώο που υπάρχει είναι να αποκαλέσεις κάποιον «σκουλήκι» -τον χαρακτηρίζεις ταυτόχρονα τιποτένιο και σιχαμερό.

Ολοφάνερα, δεν το έχουμε σε εκτίμηση το μικροσκοπικό ασπόνδυλο, δεν μπορούμε να ταυτιστούμε μαζί του, στους περισσότερους προκαλεί απέχθεια -συν τοις άλλοις επειδή είναι ταυτισμένο με τη σήψη και τον θάνατο κι επειδή ξέρουμε πως μια μέρα εκείνα θα μας φάνε, κι όχι εμείς αυτά. Ίσως μόνο οι ψαράδες, που το χρησιμοποιουν για δόλωμα, να μπορούν να εκτιμήσουν τα σκουλήκια και τις μεταξύ τους διαφορές -και να τα μεταχειρίζονται χωρίς ν’ αηδιάζουν.

Η λέξη σκουλήκι είναι μετεξέλιξη της αρχαίας «σκώληξ», μέσω του ήδη αρχαίου υποκοριστικού «σκωλήκιον». Η λέξη σκώληξ, με τη χαρακτηριστική κατάληξη -ηξ, που τη βρίσκουμε και στη λ. μύρμηξ, ανάγεται σε αμάρτυρο *σκώλος (= καμπύλη, κυρτότητα) και σε ρίζα από την οποία προήλθαν επίσης οι λ. σκέλος και σκολιός,

Στο Ετυμολογικό του Μπαμπινιώτη λέγεται ότι ο σκώληξ είναι λέξη που μαρτυρείται από τον 5ο αιώνα, αλλά τη βρισκω στον Όμηρο, στο Ν της Ιλιάδας, όπου όταν σκοτώνεται στη μάχη ο Αρπαλίων, ένας Παφλαγόνας σύμμαχος των Τρώων, «ὥς τε σκώληξ ἐπὶ γαίῃ κεῖτο ταθείς» – και στην γην ξαπλώθη τεντωμένος ωσάν σκουλήκι, μεταφράζει ο Πολυλάς.

Απο το σκωλήκιον έχουμε το μεσαιωνικο σκουλήκιν, με έντονη παρουσία στην κρητική λογοτεχνία, και από εκεί τη σημερινή λέξη. Να σημειωθεί και ο σκούληκας, συχνά με μεγεθυντική σημασία.

Στα αγγλικά το σκουλήκι είναι worm, και wyrm στα παλιά αγγλικά, από παλαιογερμανική ρίζα, ενώ στα γαλλικά είναι ver, που δίνει και το γνωστό λογοπαίγνιο Un ver vert dans un verre vert, παναπεί ένα πράσινο σκουλήκι σ’ ένα πράσινο ποτήρι.

Οι αρχαίοι δεν αναφέρθηκαν και πολύ στα σκουλήκια -βρίσκουμε αναφορές σε δυο αισώπειους μύθους και σε έργα φυσιογνωστικά. Ο χριστιανισμός όμως χρησιμοποίησε αρκετά το σύμβολο του σκουληκιού. Καταρχάς στο κατά Μάρκον, ο Χριστός λέει, τρεις φορές μάλιστα, ότι όποιος σκανδαλίζει θα πάει στην Κόλαση ὅπου ὁ σκώληξ αὐτῶν οὐ τελευτᾷ καὶ τὸ πῦρ οὐ σβέννυται. Μετά, στην Αποκάλυψη υπάρχει αναφορά στον σκώληκα τον ακοίμητο, που έγινε στη συνέχεια βασικό μοτίβο στους πατέρες της εκκλησίας, πχ σε ένα έργο που αποδίδεται στον Χρυσόστομο:

ὑπάγετε εἰς τὸ σκότος τὸ αἰώνιον, οἱ κατηραμένοι καὶ μεμισημένοι, ὅπου ὁ σκώληξ ὁ ἀκοίμητος, καὶ τὸ πῦρ οὐ σβέννυται· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων

Σε άλλα κείμενα το μοτίβο συμπληρώνεται και με το χάος το αφεγγές.

Αυτό το ακοίμητο σκουλήκι (που το βρίσκουμε και στον Σεφέρη) είναι σταθερό μοτίβο και στα βυζαντινά χρόνια, αλλά ο Πτωχοπρόδρομος το μεταφέρει στην επίγεια ζωή:

Ἀπὸ γὰρ τῆς πτωχείας μου καὶ βλασφημῶ καὶ λέγω,
καὶ λέγουν με «σιγὰ σαλὲ καὶ μὴ πολλὰ φωνάζῃς,
μήπως καὶ μετὰ θάνατον καταδικάσουσίν σε
εἰς σκώληκα ἀκοίμητον, εἰς τάρταρον, εἰς σκότος.»
Ἐγὼ δέ, κοσμοκράτορ μου, ταύτας τὰς τρεῖς κολάσεις
ἐνταῦθα τὰς κολάζομαι καὶ πρὸ τῆς τελευτῆς μου·
σκώληκα τὸν ἀκοίμητον κέκτημαι τὴν πενίαν,
ἥτις μὲ τρώγει πάντοτε καὶ καταδαπανᾶ με,
τάρταρον τὸν τουρτουρισμόν, τὸν τουρτουρίζω τώρα,
ὡς ἐν χειμῶνι παγετός, καὶ τί φορεῖν οὐκ ἔχω,
καὶ γὰρ μὴ ἔχων τί φορεῖν μεγάλως τουρτουρίζω,
σκότος δὲ πάλιν ἀφεγγὲς τὸν σκοτασμόν μου κρίνω,
ὃν ἔχω τότε, βασιλεῦ, ὅταν ψωμὶν οὐκ ἔχω,
καὶ γὰρ μὴ ἔχων τί φαγεῖν σκοτίζομαι τῇ πείνῃ·
ἰδοὺ γοῦν σκώληξ, τάρταρος καὶ ἀφεγγὲς τὸ σκότος.

Στην κρητική λογοτεχνία βρίσκουμε τα σκουλήκια στον μακάβριο ρόλο τους:

Πῶς τ’ ὄμορφό σου πρόσωπο κ’ μαρμαρένια χέρα
θροφὴ σκουλήκω νὰ γενεῖ, χρουσή μου θυγατέρα;

στην Ερωφίλη του Χορτάτση, ενώ βρίσκουμε επίσης το σκουλήκι να σημαίνει μεταφορικά μιαν έγνοια που μας βασανίζει, ηδη στον Μαρινο Φαλιέρο:

πειρασμὲ τοῦ πόθου μου καὶ διώκτη τοῦ καλοῦ μου
καὶ τὸ σκουλήκι τῆς καρδιᾶς καὶ ξηλωμὸς τοῦ νοῦ μου,

σε γλώσσα σχεδόν εντελώς όμοια με τη σημερινή κι ας έχουν περάσει πεντέξι αιώνες από τότε. Η σημασία αυτή υπάρχει και σήμερα.

Σημερινή φράση με τα σκουλήκια είναι η απειλή «Θα σε πατήσω κάτω / θα σε λιώσω σα σκουλήκι», ενώ για υπερβολική βρωμιά λέμε «πιάσαμε σκουλήκια». Για το παιδί, ιδίως τον μαθητή, που δεν μπορεί να καθίσει ήσυχο στη θέση του λέμε «σκουλήκια έχει ο κώλος σου;» Σημειώνω και τη μανιάτικη λέξη σκουληκόκωλος για κάποιον αεικίνητο.

Στον οργανισμό μας έχουμε τη σκωληκοειδή απόφυση που ονομάστηκε έτσι επειδή το σχήμα της θυμίζει σκουλήκι. Αγνοώ ποιος την ονόμασε έτσι και τα λεξικά δεν με βοηθάνε, μου λένε μόνο ότι η λέξη «σκωληκοειδής» υπάρχει στον Αριστοτέλη. Υπάρχει, αλλά όχι με την ανατομική σημασία. Στη σλανγκ των γιατρών λέγεται «σκουλήκι».

Σκωληκίδια ονομάστηκαν τα μακαρόνια τον 19ο αιώνα, στην προσπάθεια απαλλαγής από ξενόφερτους όρους (αν και πιθανώς τα μακαρόνια να είναι αντιδάνειο). Διόλου παράξενο δεν είναι που ο όρος δεν έπιασε! Σκουληκάκια, από την άλλη, και μάλιστα «αλεξανδρινά σκουληκάκια» αποκαλούσε ο Τάσος Βουρνάς τα πνεύματα και την περισπωμένη (που πράγματι μοιάζει με σκουλήκι), όπως με παράπονο το μεταφέρει ο (πολυτονιστής) Άγγελος Ελεφάντης. Ο όρος μου άρεσε και τον χρησιμοποιώ συχνά στο ιστολόγιο.

Στα φοιτητικά μου χρόνια, μια αστεριξογενής ατάκα ήταν «Σκουλήκι ο άντλωπος, σκουλήκι» από τον Αστερίξ στην Ισπανία, στην παλιά μετάφραση του Αργύρη Χιόνη (τη λέει ο μαύρος των πειρατών – περισσότερα εδώ).

Σκουλήκια αποκαλούνται οι οπαδοί του Άρη Θεσσαλονίκης. Στην αρχή τους έλεγαν έτσι οι Παοκτζήδες (ή Παοκτσήδες αν προτιμάτε) αλλά τώρα έχει γενικευτεί. Σε ένα βαθμό το έχουν οικειοποιηθεί και οι ίδιοι -χτες που συνέτρωγα με δυο Θεσσαλονικιούς, ο ένας ρώτησε τον άλλον «κι εσύ συσκώληκας;» (Μην περιμένετε να το γράψω με δύο σίγμα!) Φυσικά ήταν μιας κάποιας ηλικίας, της εποχής του μπαράζ στον Βόλο.

Σκουλήκια, τέλος, έχουμε και στους υπολογιστές, απόδοση του αγγλικού worm. Τα σκουλήκια δεν είναι ιοί -αλλά τη διαφορά θα μας την πουν άλλοι στα σχόλια, όχι εγώ.

Αν τα σκουλήκια προκαλούν γενικώς την απέχθεια και την αηδία, ο Διονύσιος Σολωμός είδε με συμπάθεια τα σκουληκάκια. Στους Ελεύθερους Πολιορκημένους, περιγράφει την πανδαισία της ανοιξιάτικης φύσης, όταν «όποιος πεθαίνει σημερα χίλιες φορές πεθαίνει»:

Και μες στης λίμνης τα νερά, οπ’ έφθασε μ’ ασπούδα,
έπαιξε με τον ίσκιο της γαλάζια πεταλούδα,
που ευώδιασε τον ύπνο της μέσα στον άγριο κρίνο·
το σκουληκάκι βρίσκεται σ’ ώρα γλυκιά κι εκείνο.

Με συμπάθεια βλέπει το σκουληκάκι, ή μάλλον το σκουλουκούιν, και το παιδικό κυπριακό τραγούδι του Γιώργου Χατζηπιερή που το ακούμε εδώ από την Ελευθερία Αρβανιτακη:

Εμείς οι καλαμαράδες δεν τα καταλαβαίνουμε όλα τα λόγια, πάντως το σκουλουκούιν πήαινε χωρις βρακούιν. Ας σταματήσουμε εδώ.

 

 

243 Σχόλια to “Το οποίο σκουλήκι…”

  1. Νέο Kid said

    Τα κράζετε τα σκουλήκια, αλλά μόνο χάρη σε μια σκουληκότρυπα Wormhole , αν υπάρξει κι αν μπορεί να υπάρξει, θα μπορέσει ο άνθρωπος να υπερνικήσει τις συμπαντικές αποστάσεις και να ταξιδέψει σε άλλους χωροχρόνους!

  2. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Η σκολίωση έχει καμιά σχέση με το σκουλήκι; Αν ναι, μην το πείτε σε κανέναν πουριτανό γλωσσολόγο (ονόματα δε λέμε, υπολήψεις δε θίγουμε) και μας βάλει να τη γράφουμε με ωμέγα σαν τα τσηρώτα…. 🙂

  3. ΓιώργοςΜ said

    Να μην ξεχάσουμε και την επιστημονική φαντασία και τα αμμοσκούληκά της!

  4. Κουνελόγατος said

    Υπάρχουν κι αυτά τα σκουλήκια. Καλημέρα.

    Eins, zwei, drei, alle
    Ooh, you cannot reach me now
    Ooh, no matter how you try
    Goodbye, cruel world, it’s over
    Walk on by

    Sitting in a bunker here behind my wall
    Waiting for the worms to come
    In perfect isolation here behind my wall
    Waiting for the worms to come

    We’re waiting to succeed and going to convene outside Brixton
    Town Hall where we’re going to be
    Waiting to cut out the deadwood
    Waiting to clean up the city
    Waiting to follow the worms
    Waiting to put on a black shirt
    Waiting to weed out the weaklings
    Waiting to smash in their windows
    And kick in their doors
    Waiting for the final solution
    To strengthen the strain
    Waiting to follow the worms
    Waiting to turn on the showers
    And fire the ovens
    Waiting for…

    Would you like to see Britannia
    Rule again, my friend?
    All you have to do is follow the worms
    Would you like to send our colored cousins
    Home again, my friend?

    All you need to do is follow the worms

    The worms will convene outside Brixton Bus Station

    Τραγουδοποιοί: Roger Waters

    Στίχοι τραγουδιού Waiting for the Worms © Warner/Chappell Music, Inc

  5. cronopiusa said

    «Viva Cuba Libre de Gusanos»

    Καλή σας μέρα!

  6. nikiplos said

    καλημέρα… Από τον Χατζηπιερή και τον πολύ ωραίο δίσκο του, άκουσα και μου άρεσε και το σκουλουκούϊν για το σκουλήκι και τον καράολο για τον σαλίγκαρο…

  7. anasazii said

    Κάτι άσχετο που όμως από καιρό ήθελα να ρωτήσω.

    Από το Γυμνάσιο θυμάμαι ότι τα ομηρικά έπη για πολλά χρόνια (αιώνες υποθέτω) διασώθηκαν με τον προφορικό λόγο. Ήταν οι ραψωδοί ουσιαστικά που τα απήγγειλαν σε γιορτές και πανηγύρια και γιαυτό υπήρχαν και σε πολλές παραλλαγές. Ξέρουμε πότε αποτυπώθηκε ο Όμηρος σε πάπυρο ή χαρτί; Βασικά αν, λέω τώρα, είχε τυπωθεί περί του 500 π.Χ. τότε ο Μπαμπινιώτης θα είχε δίκιο. Επίσης μπορεί η λέξη σκουλήκι να μην ανήκει στον Όμηρο αλλά στον μεταφραστή ενδεχομένως (ακόμα κι αν μιλώ για μετάφραση από Ελληνικά σε Ελληνικά).

    Κοινώς σε τί βαθμό μπορούμε να χρησιμοποιούμε τον Όμηρο ως βιβλιογραφία, τόσο σε ό,τι αφορά χρονική αναφορά όσο και για τυγχόν λεξιλογικές αναφορές; Αυτό το χα πάντα απορία για όλα τα έγγραφα του αρχαίου κόσμου αλλά κυρίως για τα Ομηρικά έπη, τα οποία ήταν περισσότερο άσματα παρά κείμενα.

  8. ΕΦΗ - ΕΦΗ said


    Μαθητικό περιοδικό Schooligans
    https://www.openbook.gr/schooligans/

  9. dryhammer said

    Καλημέρα!

    Το μόνο (νομίζω) ζώο που δεν είναι υβριστικό το να αποκαλέσουμε κάποιον έτσι πρέπει να είναι η γάτα.

    Υπάρχει και η τεκίλα με το σκουλήκι (με δυό γιώτα τό ‘μαθα τότε…) – που δεν είναι τεκίλα αλλά μεσκάλ (τό ‘πινε κι ο Πρόξενος στο «Κατω απ’ το ηφαίστειο» για πιο φτηνό)

    Το μεγάλο σκουλήκι είναι η σκουληκαντέρα.

    Τέλος υπάρχει και ως επιτατικό σε απάντηση για κάτι που είναι άτοπο, αδύνατο ή που δεν θα του το κάνουμε «Μια κουράδα μ’ ένα(ν) σκούληκα!» (και σόρι πρωί πρωί).

  10. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    8. ωχ! φτου σκουληκο…τρυπα. 🙂

    Τί είναι χειρότερο όταν δεις ότι έχεις δαγκώσει μήλο με σκουλήκι;
    -ότι το σκουλήκι είναι μισό !

  11. LandS said

    Το ανέκδοτο έπρεπε να είχε γραφτεί στη Καθαρεύουσα, χωρίς ή με τα σκουληκάκια, τα οποία σκουληκάκια…
    Θα ταίριαζε γιατί την εποχή εκείνη παρεκκλίσεις από την επίσημη γλώσσα δεν ήταν επιτρεπτές στις Πανεπιστημιακές αίθουσες.
    Και όσο νάναι άλλη πλάκα έχει «το οποίο σκουλήκι» και άλλη «ο οποίος σκώληξ»

  12. ΔΓ said

    Και το «σκωλήκων βρώμα και δυσωδία» από το τροπάρι της νεκρώσιμης ακολουθίας, που έχει προκαλέσει τη σύγχυση «βρώμα»/«βρόμα».

  13. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>σκουληκόκωλος
    και στην Κρήτη

    σκουληκιάρικα , μασημένες κουβέντες, δήθεν-τάχαμ
    «…αυτά τα σκουληκιάρικα «θέλω να μείνω μόνη»
    (σ΄εμένα,το γατόνι;)

  14. Alexis said

    Καλημέρα.
    Ξέρει κανείς ειδήμων περί τα ποδοσφαιρικά (π.χ. Gpoint) γιατί και πώς ονομάστηκαν σκουλήκια οι Αρειανοί;
    Και πόσο παλιό να είναι άραγε;

    #0: «καὶ γὰρ μὴ ἔχων τί φαγεῖν σκοτίζομαι τῇ πείνῃ·»
    Είναι εντυπωσιακό ότι η σημασία «σκοτίζομαι»=»ζαλίζομαι» επιβιώνει μέχρι σήμερα, τόσους αιώνες μετά τον Πτωχοπρόδρομο.
    Σε κάποιες ντοπιολαλιές η ζαλάδα λέγεται σκοτούρα.
    Βεβαίως υπάρχει και το λόγιο «σκοτοδίνη».

  15. Babis said

    Το πρωινό πουλί τρώει σκουλήκι.

    Εγώ πάντως συμπάσχω με το σκουλήκι 😛

  16. Avonidas said

    Καλημέρα.

    #4. Ε, βάλε και το βίδεο!

  17. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Στην κρητική λογοτεχνία βρίσκουμε τα σκουλήκια στον μακάβριο ρόλο τους: …
    και στο Ανωγειανό μοιρολόι του Μανόλη (που το βάλαμε εδώ κάμποσες φορές-και προχτές με διάφορες αιτίες)
    «τα μπράτσα σου τα στριφωχτά* με τα κοντά μανίκια
    στης Αλβανίας τα βουνά τα τρώνε τα σκουλήκια

    *νευρώδη

    Ο «νεροσκούληκας» (μεταφορικά-στην πραγματικότητα δεν ξέρω ποιο είδος είναι) είναι πιο απεχθής/ρηχός τύπος από το σκέτο σκούληκα ,κάτω.

  18. Babis said

    @7

    Από μνήμης, νομίζω ότι ο Πεισίστρατος ισχυρίστηκε ότι αυτός πρώτος κατέγραψε τα Ομηρικά έπη.

    Αλλά ας μας πουν καλύτερα οι φιλόλογοι της παρέας.

  19. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ένα βιδεάκι για τον πιο ευγενή σκώληκα- τον μεταξοσκώληκα

  20. Avonidas said

    στους περισσότερους προκαλεί απέχθεια -συν τοις άλλοις επειδή είναι ταυτισμένο με τη σήψη και τον θάνατο κι επειδή ξέρουμε πως μια μέρα εκείνα θα μας φάνε, κι όχι εμείς αυτά

    Λάθος, μέγα λάθος! Καταρχήν, αυτά που λέμε «σκουλήκια» και θα μας φάνε μια μέρα δεν είναι γεωσκώληκες, αλλά προνύμφες εντόμων.

    Κατά δεύτερον, χωρίς αυτά τα «σκουλήκια», καθώς και τα μικρόβια, που αποδομούν τη βιομάζα, κάθε ζωή θα είχε πάψει προ πολλού πάνω και μέσα στη γη.

    Εμείς οι άνθρωποι ήμασταν τα πρώτα και μόνα ζώα που κατάφεραν να φτιάξουν υλικά που η ζωή δεν μπορεί να διασπάσει. Τα βουνά των πλαστικών θα είναι οι τύμβοι μας και τα μνημεία του μέλλοντος :-/

  21. Μπούφος said

    Γελάσαμεν κυρ Σαραντάκ’!

    To «σκουλουκούιν» φαντάστικ παιδικό τραγουδάκι…
    το ακούνε συνέχεια τα ανιψάκια με έχουν τρελάνει..

    (πραγματικά..το βρακούιν,
    οπως επιμένει η Ιερόδουλος, μπορεί να είναι και ανθυγιεινό, χαχα! )

    Τα καλά νέα της ημέρας φιλόγλωσσοι (ή γλωσσόφιλοι;)
    συφάνταροι της σελίδας:

    Αγόρασα τη ΓΛΩΣΣΑ που ΕΧΕΙ ΚΕΦΙΑ του Σαραντάκου, oh yeeeeee!

    Αν πέσει σε χέρια μαθητών και φοιτητών πάρτυ μεγάλο θα έχει να γίνεται στα σόσιαλ μύδια

    (Νικο-κύρη, ξεπίτηδες, φωτογραφίζεσαι αναμαλλιασμένος στο εσώφυλλο και με σκανταλιάρικο ύφος; χάθηκε να τα ισιώσεις επιτέλους με λίγο ζελέ τα τουφάκια σου; Φαίνεται πάντως, σεξουλιάρικο το νέο σου book…βάι δε γουέι…δεν ήξερα ότι οι Αρτινοί λέγονται και «νερατζόκωλοι!» χαχα, μέρες που έρχονται μόνο το γέλιο μπορεί πια να μας σώσει, να είσαι πάντα καλά!)

  22. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Σκουληκάκια, στον παιδικό -και όχι μόνο- ποπό είναι άστα να πάνε, ιδίως αν συνειδητοποιήσεις-όπως μας το εξήγησε τότε η παιδίατρος ότι μπαίνουν από το στόμα, μέσω των άπλυτων/λερωμένων (με κόπρανα!-μπλιαχ) χεριών.

  23. Alexis said

    #9: Είναι αρκετά τα ζώα που χρησιμοποιούνται με θετική σημασία για ανθρώπινες ιδιότητες.
    Θυμίζω πρόχειρα:

    λιοντάρι=ο γενναίος, ο δυνατός
    αετός=ο πανέξυπνος
    γεράκι=ο ανοιχτομάτης
    γάτα=ο πανέξυπνος και πάλι
    αλεπού=ο παμπόνηρος
    σκυλί=ο πολύ ανθεκτικός (είναι σκυλί στη δουλειά)
    αίλουρος=ο ευκίνητος και γρήγορος
    γαζέλα (η «μαύρη γαζέλα» που λέμε για κάποιες Αφρικανές δρομείς)
    πέρδικα=η όμορφη γυναίκα
    αηδόνι=ο καλλίφωνος

    …και πάει λέγοντας

    Ακόμα και το γαϊδούρι κάποιες φορές χρησιμοποιείται με θετική απόχρωση, π.χ. «Γαϊδούρι αυτό το αμάξι, τόσο χρόνια το έχω και δεν έχει πάθει τίποτα!» 🙂

  24. ΓιώργοςΜ said

    20 > δεν είναι γεωσκώληκες, αλλά προνύμφες εντόμων.
    Κι ο μεταξοσκώληκας προνύμφη είναι μεν, σκώληκας δε. Το τι γίνεται μετά είναι δευτερεύον. Όσο είναι προνύμφη, είναι σκουλήκι. Το οποίο σκουλήκι…. 🙂

    >υλικά που η ζωή δεν μπορεί να διασπάσει
    Υπερβολές… Αν δεν υπάρξει κάποιο γεγονός που να καταστρέψει ολοκληρωτικά τη βιόσφαιρα (πχ δραματική μείωση ή απώλεια του μαγνητικού πεδίου), απλώς τα είδη που θα μας διαδεχθούν θα είναι πλαστικοφάγα, απλώς δε θα είμαστε εδώ ως είδος για να το δούμε, θα έχουμε σαπίσει μέσα στα τοξικά υλικά που παράγουμε.

  25. LandS said

    7, 18 Νομίζω ότι είναι καθιερωμένο ότι η πρώτη καταγραφή έγινε επί Πεισίστρατου.

  26. ΓιώργοςΜ said

    23 Κι άλλες θετικές ιδιότητες προσάπτονται στο γαϊδούρι, ευτυχώς δεν θα έχουμε σχετική εικονογράφηση… 🙂

  27. Avonidas said

    #24. Κι ο μεταξοσκώληκας προνύμφη είναι μεν, σκώληκας δε.

    Κάπου, ένας ταξινόμος κλαίει γοερά 😉

  28. LandS said

    7,18 και 25

    Στη «Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα» η κυρία Εβίνα Κτιστάκου γράφει: «…Όμως έπρεπε να φτάσουμε στην ελληνιστική εποχή, και στην Πτολεμαϊκή Αλεξάνδρεια, ώστε να γεννηθεί η αληθινή «ομηρική φιλολογία».
    Το πρώτο ζήτημα που είχαν να αντιμετωπίσουν οι Αλεξανδρινοί φιλόλογοι ήταν η έκδοση του ομηρικού κειμένου. Η πρώτη επίσημη καταγραφή των ομηρικών επών είχε γίνει στα μέσα του 6ου αι. π.Χ. από τον Πεισίστρατο για να αποτελέσει τη βάση των ραψωδικών απαγγελιών στα Παναθήναια∙ και ήδη από τον 4ο αι. ο επικός ποιητής και λόγιος Αντίμαχος ο Κολοφώνιος φαίνεται ότι επιχείρησε να δώσει μια «διορθωμένη» έκδοση. Όμως ο πρώτος κριτικός εκδότης των επών είναι και ο πρώτος βιβλιοθηκάριος της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, ο Ζηνόδοτος ο Εφέσιος (330-260 π.Χ.). Ο Ζηνόδοτος προέβη σε δραστική διόρθωση του ομηρικού κειμένου χρησιμοποιώντας δύο κυρίως μεθόδους: τη σύγκριση διαφορετικών εκδόσεων μεταξύ τους και τον «οβελισμό», δηλαδή την απάλειψη, εκείνων των στίχων που κατά την κρίση του δεν ταίριαζαν με τη γλώσσα ή το περιεχόμενο του ομηρικού κειμένου. Έτσι όμως κατέληξε να διαγράψει πάρα πολλούς στίχους, ένα σφάλμα που διόρθωσαν με τις δικές τους κριτικές εκδόσεις οι δύο μεγάλοι ομηριστές, ο Αριστοφάνης Βυζάντιος (265-190 π.Χ.) και ο Αρίσταρχος από τη Σαμοθράκη (215-144 π.Χ.)…»

    http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/encyclopedia/hellenistic/page_032.html

  29. dryhammer said

    23=f(9)

    Έπρεπε να μιλήσω για οικόσιτα μόνο και που πολλά από αυτά χρωματίζουν άλλοτε θετικά κι άλλοτε αρνητικά ανάλογα τα συμφραζόμενα και το ύφος, ενώ της γάτας δεν έχω βρει αρνητική χρήση. Anyway, που λεν και στο χωριό.

  30. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Αν και έχω γράψει για ένα σκωληκόβρωτο ισπανικό χειρόγραφο, ομολογώ πως επί της ουσίας δεν ξέρω τίποτα για το σκουλήκι. Το οποίο σκουλήκι…

  31. dryhammer said

    23,26 Για το γαϊδούρι πιστεύω πως έχει ένα από τα πιο όμορφα βλέμματα στο ζωικό βασίλειο (για μένα πιο όμορφο από του ελαφιού) γεμάτο σοφό παράπονο.

  32. LandS said

    Υπάρχει ένα είδος σκουληκιού που σε μία τουλάχιστον γλώσσα είναι καλό πράγμα.
    Bookworm.
    Σε πολλούς και πολλές (από τις λίγες – μάλλον όλες) εδώ μέσα αξίζει ο τίτλος του βιβλιοφάγου.

  33. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    Νίκο, νά ΄σαι καλά, έριξα πολύ γέλιο με την αρχή του σημερινού άρθρου!

    7 (18, 25) Anasazii
    Τεκμηριωμένες απαντήσεις στις ανησυχίες σου 🙂 μαζί με ένα καλό πρόλογο για την γλώσσα (κάπου 40 σελίδες) κλπ. θα βρεις στο Πρώτο Μέρος, 3η Ενότητα του Εγχειριδίου Ομηρικών Σπουδών (2009) των Ian Morris, Barry Powell σε ελληνική μτφρ. (επιμ. Αντ. Ρεγκάκου). Καλή ανάγνωση 🙂

  34. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    30 συνέχεια. Να, μόλις έμαθα κάτι.
    https://www.slang.gr/lemma/14035-amerikaniko-skouliki

  35. Alexis said

    #26: Εμ βέβαια, πως το λησμόνησα!!!

  36. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Σκωληκίδια ονομάστηκαν τα μακαρόνια τον 19ο αιώνα, στην προσπάθεια απαλλαγής από ξενόφερτους όρους (αν και πιθανώς τα μακαρόνια να είναι αντιδάνειο). Διόλου παράξενο δεν είναι που ο όρος δεν έπιασε!

    Μεταφραστικὸ δάνειο πρέπει νὰ εἶναι ἀπὸ τὰ vermicelli, λίγο πιὸ χοντρὰ ἀπὸ τὰ μακαρόνια καὶ τὰ Dececco εἰδικὰ εἶναι ἐκπληκτικὰ ἀλντέντε

    Σκουληκάκια, από την άλλη, και μάλιστα «αλεξανδρινά σκουληκάκια» Ο όρος μου άρεσε και τον χρησιμοποιώ συχνά στο ιστολόγιο.

    😛

  37. # 14

    Αλέξη, η ποδοσφαιρική κόντρα Αθήνας – Θεσσαλονίκης ξεκίνησε την δεκαεία του 60 όταν λίγες αγωνιστικές πριν την λήξη ο Αρης πλησίασε βαθμολογικά τον ΠΑΟ και το μεταξύ τους ματς χαρακτηρίστηκε ντέρμπυ. Το ματς το είδα από την θύρα 14, έληξε με νίκη του ΠΑΟ 5-2 αλλά πριν την έναρξη στην Τσόχα οι Αριανοί που ήρθαν Αθήνα έφασγαν το ξύλο της αρκούδας. Δεν ξέρω τι προηγήθηκε, αν δηλαδή προκλήθηκαν οι οπαδοί του ΠΑΟ, ό,τι είδα γράφω. Μην περιμένεις να τα βρεις γραμμένα, εκείνη την εποχή έχανε ο ΟΣΦΠ στο Λιβόρνο 14-1 και οι εφημερίδες έγραφαν 4-1 !! Οταν αρχές του 70 πήγαινα Θεσσαλονίκη σαν μικρός , ανώριμος και βάζελος πολλοί στα κοντάρια τους είχαν σμαίες του Αρη και του ΠΑΟΚ μαζί, είχε γίνει και το σκηνικό με τον Κούδα και υπήρχε κλίμα κατά του κέντρου εκεί πάνω και σύμπνοια όσο ο ΠΑΟΚ ήταν μικρό μέγεθος. Με το ξεπέταγμα του ΠΑΟΚ το 72 και μετά οι αρχικές συμπάθειες ξεχάστηκαν κι έγιναν ζήλειες και έχθρες μια που ήταν φανερό πως το μεγάλωμα του ΠΑΟΚ δεν ήταν πυροτέχνημα, δλδ κάτι αντίστοιχο με το σήμερα όπου οι του ΠΟΚ αρνούνται να πιστέψουν πως έχασαν οριστικά την πρωτοκαθεδρία (οι ίδιοι που βρίζουν τον ΠΑΟΚ σήμερα πριν 6-7 χρόνια δήλωναν συμπαθούντες και δεύτερη επιλογή τους- σε λίγο καιρό θα βρίζουνε και τον Ατρόμητο αν καθιερωθεί στην δεύτερη θέση, ο προπηλακισμός του Σπανού μετά το δίμπαλο στην ΑΕΚ είναι το πρώτο δείγμα ενόχλησης )
    Πως και πότε ακριβώς αρχισε ο χαρακτηρισμός των αριανών σαν σκουλήκια δεν το ξέρω, μάλλον μετά το 76 που πήρε το πρωτάθλημα ο ΠΑΟΚ. Ξέρω όμως -όπως και κάθε άνθρωπος που έχει διαβάσει την Ιλιάδα-πως μόνο αφελής θα ονόμαζε μια ομάδα με ένα όνομα που προέρχεται από την αρά-κατάρα και που είναι στην κυριολεξία ο ρεζίλης του δωδεκαθέου. Εχει καταδικασθεί στον Αρειο Πάγο , τις έχει φάει από τον Διομήδη, του έχουν σκοτώσει τα παιδιά και τον έχει καταραστεί ο Δίας στην Ιλιάδα-ραψωδία Ε. Εμφανίζεται γυμνός ενώ η Αθηνά βαστά ασπίδα και δόρυ γιατί ο πόλεμος θέλει σοφία και όπλα ενώ ο τσαμπουκάς που εκπροσωπεί ο Αρης βλακεία και γυμνές γροθιές. Και πιστεύω πως όταν έλκεσαι από ένα όνομα, έλκεσαι και από αυτό που αντιπροσωπεύει αυτό-κατά κάποιον τρόπο. Χριστιανοους που να έχουν ονομάσει το παιδί τους ή τον σύλλογό τους Ιούδα σεν έχω γνωρίσει (ακόμα)

  38. videoflaneur said

    Φάε για να μη σε φάνε!

    (ή χαιρετισμούς από τη Γερμανία)!

    https://www.bugfoundation.com/unser-burger.html

  39. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    7 Το κείμενο των ομηρικών επών στανταρίστηκε επί Πεισιστράτου. Αλλά αυτό του Μπαμπινιώτη είναι απλώς αβλεψία, διότι τη συγκεκριμένη εμφάνιση της λέξης στον Όμηρο την καταγράφει και το Λίντελ Σκοτ.
    Ο Όμηρος χρησιμοποιείται κανονικότατα για τη χρονολόγηση λέξεων, δηλαδή λέμε (και το λέει πολύ συχνά και ο Μπαμπινιώτης) ότι η τάδε λέξη είναι ομηρική.

    9 Η γάτα ασφαλώς, αλλά και το λιοντάρι θαρρώ. Και μερικά ακόμα, έχω γράψει κάποτε στο μπλογκ ένα άρθρο που θα το επαναλάβω κάποια στιγμή.

    21 Νάσαι καλά!

  40. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    37. Μὴ σὲ ἀκούσει ὁ ἀδελφός μου ποὺ ἔβγαλε τὸ γιό του Ἄρη

  41. atheofobos said

    Το «σκουλήκια έχει ο κώλος σου;» προέρχεται από τον κνησμό που προκαλούν στον πρωκτό οι οξύουροι.

    Πολλοί ναυτικοί έχουν τον φόβο μην τυχόν και πάθουν σκωληκοειδίτιδα όταν βρίσκονται εν πλω. Για τον λόγο αυτό με το παραμικρό ενόχλημα που έχουν ή φαντάζονται, καταφεύγουν στους χειρουργούς για σκωληκοειδεκτομή. Στην ιατρική αργκό αυτές οι σκωληκοειδεκτομές ονομάζονται αμερικάνικες, αλλά δεν ξέρω γιατί.

    Τέλος την ευχαριστήριο επιστολή για την αποτροπή κατασκευής αποτεφρωτηρίου νεκρών στο Μαρκόπουλου του προέδρου της
    Ε.Σ.Χ.Ο.Σ (Ένωση Σωματείων Χριστιανών Ορθοδόξων Σκωλήκων)
    Σκωληκόβρωτου Αηδή, δημοσίευσα εδώ:
    http://atheofobos2.blogspot.com/2012/03/blog-post.html

  42. leonicos said

    Un ver vert dans un verre vert,

    το σωστό είναι

    Un ver vert va vers un verre vert,

    υπάρχει ακόμα ένα vers = προς

  43. leonicos said

    Διάγραψε το ‘σωστό’ και γράψε ‘πληρέστερο’

  44. leonicos said

    «σκουλήκια έχει ο κώλος σου;»

    που προκαλούν φαγούρα

  45. leonicos said

    κι εσύ συσκώληκας;» (Μην περιμένετε να το γράψω με δύο σίγμα!

    δε γράφεται!

  46. 14 Μου είχαν πει οι Θεσσαλονικείς φίλοι μου ότι σε κάποιο ματς, πόσο προϊστορικό δεν ξέρω, σέρνονταν οι αρειανοί ποδοσφαιριστές στο τεραίν σαν τα σκουλήκια και τους έμεινε. Ισχύει, δεν ισχύει (που λέγαμε και χτες), δεν ξέρω.

    Παρότι πιο γνωστό είναι το appendix, η σκωληκοειδής απόφυση δεν είναι ελληνική πατέντα: βρίσκω το vermiform, το οποίο στα αγγλικά χρονολογείται… χμ… το 1730… όχι, το 1754. Παλιότερο λογικά θα είναι το γαλλικό appendice vermiculaire, αλλά δεν μπορώ να βρω χρονολόγηση. Αυτό βοηθάει λίγο, αλλά όχι όπως θα θέλαμε: https://www.google.com/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=3&ved=2ahUKEwjjoImyjNbeAhVL26QKHb6JB-sQFjACegQIBxAC&url=http%3A%2F%2Fwww.biusante.parisdescartes.fr%2Fsfhm%2Fhsm%2FHSMx1978x012x001%2FHSMx1978x012x001x0023.pdf&usg=AOvVaw2qPc0Xbk4ZmhKqAxeRFzfW

  47. 46 διόρθωση: με είχαν πει

  48. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα !
    Καταρχάς, η γραφή «σκουλίκι» δεν ισχύει; Γιατί το έχω δει και έτσι, κι ας το κοκκινίζει ο κορέκτορ.
    Όσο για το χαρακτηρισμό της ομάδας του Άρη, θα υπέθετα ότι αποδόθηκε από το ριγέ κιτρινόμαυρο χρώμα της φανέλας στα ’70-80s, που φέρνει λίγο σε σκωληκοειδή και σε κάμπιες…
    Θα μου πεις, έτσι ήταν και η φανέλα της ΑΕΚ, αλλά ίσα κι όμοια είμαστε;

  49. leonicos said

    @ 1 Νεοκιδ

    Τα κράζετε τα σκουλήκια, αλλά μόνο χάρη σε μια σκουληκότρυπα Wormhole , αν υπάρξει κι αν μπορεί να υπάρξει, θα μπορέσει ο άνθρωπος να υπερνικήσει τις συμπαντικές αποστάσεις και να ταξιδέψει σε άλλους χωροχρόνους!

    Καλά δεν το λυπάσαι το σύμπαν; Ο άνθρωπος θα μεταφέρει προφανώς και την ηλιθιοότητά του.

    Βέβαια, ακόμα και αν υπάρχει η σκουληκότρυπα, δεν θα προλάβει να τη βρει. Θα τον έχει προλάβει η πυρηνική καταστροφή.

    Το ότι ο τέταρτος παγκόσμιος πόλεμος θα γίνει με τόξα και βέλη, είναι πολύ αισιόδοξη προοπτική

  50. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    31. (περί γαϊδάρου βλέμμα ) Θυμίσου «σχιστό» κοίταγμα όταν ετοιμάζεται να κλωτσήσει που τραβάει πίσω τ΄αυτιά και βλέπει λοξά! 🙂 . Πολύ μπαγάσικο κι αγαπησάρικο μαζί ζωντανό όντως!~ Του ελαφιού πεταρίζει πάντα (σαν) τρομαγμένο.

    Τα σκουλήκια δεν έχουν μάτια και γιατί όταν τα ζουγραφίζα(ν)με τα παιδιά τους βάζουμ(ν)ε δυο κουκίδες για μάτια στη …μούρη. Έχουνε …μούρη ; Σκουληκοαναρωτήξεις.

    >>Σκουλήκια αποκαλούνται οι οπαδοί του Άρη Θεσσαλονίκης
    ΣκουλικιΑΡΗς βλέπω, ο οπαδός του Άρη 🙂

  51. leonicos said

    Η σκολίωση έχει καμιά σχέση με το σκουλήκι;

    αλλά εχει με το σκολιός. Οπότε ο κίνδυνος είναι απλώς μικρότερος

  52. Avonidas said

    #49. Το ότι ο τέταρτος παγκόσμιος πόλεμος θα γίνει με τόξα και βέλη, είναι πολύ αισιόδοξη προοπτική

    Ναι, κι η κόρδα θα είναι φτιαγμένα από τ’ άντερα του τελευταίου παπά 😉

  53. Avonidas said

    #52. φτιαγμένη*

  54. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ξεσκουληκιάζω, κανω καθαριότητα(για να δοθεί έμφαση,όχι ότι υπάρχουν σκουλήκια κυριολεκτικά)
    «Καλά που είναι κι αυτή και τους ξεσκουληκιάζει» για νύφη,κόρη που φροντίζει τα γερόντια.

  55. Νέο Kid said

    49.Δεν θα επιτραπεί σε όποιον νάναι να ταξιδέψει στην σκουληκοτρυπα. Θα είναι μόνο έξυπνοι άνθρωποι,δηλαδή Ασκεναζιμ εβραίοι που έχουν υψηλό δείκτη νοημοσύνης.

  56. Avonidas said

    #55. Πονηρούλη… θες να τους ξαποστείλεις στο διάστημα με τρόπο, ε; 😛

  57. Triant said

    @37
    Από την άλλη, ο Άρης κουτούπωνε την Αφροδίτη. Δεν τον λες και θύμα (άσχετο αν τον έπιασε ο κιαρατάς στα πράσα).

  58. leonicos said

    @7

    Καταγράφηκαν επί Πεισιστρατου τον 6ο αι, αλλά θεωρείται ότι απηχούν πολύ προγενέστερη, συντηρητική, μορφή της γλώσσας. Επίσης δεν είαι φυσικά αλλά λογοτεχνική γλώσσα. Κατά μία άποψη τραβηγμένη από τα μαλλιά είχαν αρχικά συντεθεί σε αιολική διάλεκτο, αυτός που την υποστήριξε (γερμανός του 18ου αι που δεν θυμάμαι τώρα το όνομά του) μάλιστα μετετρεψε όλη την Ιλιάδα σε αιολική διαλεκτο αλλά ομολογώ δεν διαβάζεται, και ότι οι ραψωδοί την αλλοίωσαν ώστε να είναι πιο κατανοητή για το εκάστοτε κονό τους, γι’ αυτό έχει πάρα πολλά ιωνικά και δωρικά στοιχεία.

  59. Avonidas said

    Wormtongue: Σκουληκόγλωσσος ή Φιδόγλωσσος; Εσύ αποφασίζεις! 🙂

  60. leonicos said

    @ 10 Έφη που είπες

    Η μάνα μου έλεγε φτου σκουληκομερυγκότρυπα!

    Πάντως, δεν παθαίνεις τίποτα. Τα σκουλήκια του κρέατος είναι επικίνδυνα.

    Των φρούτων ε΄ναι αθώες προμνύμφες εντόμων

  61. leonicos said

    @ 9 Ξεροτσέκουρο

    Όταν μου λένε τι θα πάρεις απαντώ: Τεκίλα με σκουλήκι, και γελάνε.

    Δεν το έχω δοκιμάσει και δεν σκοπεύω. Μου αρκεί το τσίπουρο χωρίς γλυκάνισο και η τσικουδιά

    Κρασι μόνο μια γουλιά, για ναμη λένε οι άλλοι.

  62. Πάνος με πεζά said

    Στις βιολογικές λαϊκές, όπου πουλάνε προϊόντα χωρίς φυτοφάρμακα κλπ., λένε (εγώ δεν έχω ψωνίσει) ότι τα μήλα που παίρνεις έχουν σκουλήκια μέσα, για να αυταποδεικνύεται η γνησιότητα του προϊόντος…

  63. # 57

    την εποχή που όλοι και κάποιαν κουτούπωναν μόνο ένας βλάκας θα πιανότανε στο δίχτυ !!

  64. sarant said

    48 Πράγματι υπάρχει κι αυτή η γραφή αλλά αφού από τα αρχαία είναι σκωλήκιον, το κρατάμε το ήτα.

  65. # 40

    πες του να μην τον κάνει παπά…

  66. leonicos said

    @14 Αλέξη….

    Ξέρει κανείς ειδήμων περί τα ποδοσφαιρικά (π.χ. Gpoint)

    Όχι υπερβολές! Συμπαθέστατος, αγαπητότατος, φίλτατος, αλλά φιλτέρα η αλήθεια. Όταν έχεις μόνιμα παραμορφωτικό καθρέφτη, τι ειδημων να εισαι;

    Την περασμένη καθαρή Δευτέρα που φάγαμε μαζί, με σέρβιρε Φασόλια ΠΑΟΚ, Πατάτες ΠΑΟΚ, κοκ

  67. leonicos said

    @17 Έφη που είπε

    νεροσκούληκας

    αλλιώς γεωσκώληξ, συμπαθέστατος, απαντά σε όλες τις λάσπες του γλυκού νερού. Δεν είναι υδόβιος

  68. William T. Riker said

    Καλημέρα σε όλους, Νικοκύρη συγχαρητήρια για το βιβλίο, θα το πάρω σίγουρα τον άλλο μήνα που θα έρθω Ελλάδα!
    Μία άλλη, ομηρική επίσης λέξη (Ὀδ. φ 395), που σημαίνει σκουλήκι είναι ὁ ἴψ, τοῦ ἰπός. Ίσως δηλώνει ένα συγκεκριμένο είδος, αφού ο Όμηρος λέει ότι κατατρώγει το κέρας, αλλά δεν ξέρω ποιό μπορεί να είναι αυτό. Πάντως η λέξη γνώρισε εκτεταμένη χρήση στο Βυζάντιο και κυρίως στον 12ο αιώνα.
    Επίσης, η λέξη worm/wyrm έχει και μία εναλλακτική σημασία, δηλώνει τον δράκο και μάλιστα τον άπτερο, βλ. Tolkien.

    ΥΓ. Πώς και δεν ανέφερε κανείς έως τώρα την περίφημη ατάκα του Θεοχάρη «Θα μιλήσεις σκουλήκι;»

    @59 Πάντα προτιμούσα το φιδόγλωσσος, είναι βέβαια πιο ελεύθερη μετάφραση αλλά στα ελληνικά βγάζει περισσότερο νόημα, π.χ. λέμε φιδόγλωσσο τον φαρμακόγλωσσο, αυτόν που στάζει δηλητήριο, το σκουληκόγλωσσος δεν μου λέει κάτι

  69. Μπούφος said

    23 Alexis
    πε πράμα και το Μπούφο…

  70. Πέπε said

    > > Στην κρητική λογοτεχνία …: «θροφὴ σκουλήκω…»

    Εδώ η λέξη είναι «ο σκούληκας». Μπορείς να το πάρεις και σαν μεγεθυντικό του ουδέτερου «το σκουλήκι», αλλά μάλλον είναι το αντίστροφο: η ίδια η αρχ. λέξη «σκώληξ», που για να γίνει «σκουλήκι» πρώτα υποκορίστηκε, αλλά μετά το σκουλήκι έχασε αυτή την υποκοριστική έννοια, χωρίς όμως, ειδικά στα κρητικά, να περάσει από όλη αυτή τη διαδικασία. Ακριβώς το ίδιο έχει συμβεί και με τη «χέρα», στο ίδιο δίστιχο: δεν είναι μεγεθυντικό του χεριού, είναι η ίδια η χειρ ανυποκόριστη.

    Στην Κάρπαθο είναι «ο σκούλουκας». Υποθέτω και στην Κύπρο το ίδιο, κρίνοντας από το «σκουλουκού[δ]ιν» του τραγουδιού.

  71. Πάνος με πεζά said

    Δεν ξέρω αν ανφέρθηκε και αυτή η μαγκιά, να πιεις την τελευταία γουλιά, με το μεζέ…

  72. Πάνος με πεζά said

    Α, από νωρίς… Θυμάμαι πρώτη φορά είχα ακούσει γι αυτήν την τεκίλα στο ραδιόφωνο, από τον Κώστα Μυλωνά…

  73. Νέο Kid said

    Κι ένα ωραίο προβληματάκι που λύνεται με μαθηματικά , είτε καπως προχωρημένα Θεωρία Γράφων , είτε και εντελώς πρακτικά /»μπακάλικα». Θα προτιμηθεί και βραβευθεί με σκουληκόπιττα η μπακαλική λύσις !
    Ένα σκουλήκι θέλει να φάει ένα κυβικό μήλο που έχουν κατασκευάσει Ιάπωνες βιομηχανικοί από 27 μοναδιαίους κύβους διαστάσεων 1 x 1 x 1. Το μήλο δηλαδή είναι ένας κύβος 3 x 3 x 3 που αποτελείται από 3·3·3=27 μικρά κυβάκια .
    Ερώτημα: Μπορεί ο σκωληξ να ξεκινήσει από κάποιο γωνιακό κυβάκι και τρώγοντας ένα κυβακι ολόκληρο και συνεχίζοντας στο επόμενο , να καταλήξει στο κεντρικό μοναδιαιο κυβακι;
    Το σκουλήκι μπαίνει σε ένα κυβακι κι αρχίζει να το τρώει από «φάτσα», δηλαδή από κάποια έδρα. Δεν πάει διαγώνια. Δεν περνάει δηλαδή από κορυφές ή ακμές μεταξύ των κυβακίων.

  74. Ιερόδουλος said

    …………………………
    19 ΕΦΗ
    το βίντεο με τους μεταξοσκώληκες συναρπαστικό!

    Είδαμε όμως τι καταστροφή έπαθε ο τύπος που έφαγε ωμό γυμνοσάλιαγκα (ένα είδος σκουληκιού μου φαίνεται και ο γυμνοσάλιαγκας):

    http://www.ant1news.gr/news/World/article/519322/pethane-o-athlitis-poy-efage-gymnosaliagka-ki-emeine-paralytos

    68 William T. Riker

    η σωστή ατάκα του σινεμά ήταν σκέτο: «Σκουλήκι!»
    με μεγάλη γκριμάτσα αποδοκιμασίας (ίσως μαζί και φτύσιμο)
    προς το χαφιέδικο μούτρο τον Αρτέμη Μάτσα…;-)

    και σίγουρα οι περισσότεροι εδώ θα έχετε ακούσει το ανέκδοτο
    με τον άνθρωπο που πάει σε συνάντηση Ανώνυμων Αλκοολικών
    ώστε να τους μιλήσει για τα δεινά τα εκ του αχαλίνωτου ποτού προερχόμενα…

    αφού λοιπόν, είπε… είπε… είπε…τα διάφορα…
    στο τέλος θέλησε να αποδείξει και πειραματικά τη σωστή θεωρία του.

    Πήρε λοιπόν ένα ποτήρι, το γέμισε οινόπνευμα, μπρος στο ακροατήριο,
    και βγάζοντας από την τσέπη μικρό κουτάκι, έπιασε από μέσα ένα σκουλήκι και τό ‘ριξε στο ποτήρι

    Το ανυπεράσπιστο σκουλήκι βέβαια, πέφτοντας στο καθαρό αλκοόλ,
    δεν άντεξε τέτοιο…πολιτισμικό σοκ και πάραυτα ψόφησε.

    -Τι καταλάβατε αγαπητοί; Τα πράγματα μιλούν από μόνα τους νομίζω. Ποιος θέλει να λάβει το λόγο; ρώτησε εκείνος με ύφος θριαμβευτικό το ακροατήριο των Ανώνυμων Αλκοολικών που υπομονετικά παρακολουθούσε το τέλος της διάλεξής του.

    Τότε κάποιος μισομεθυσμένος ακροατής, υψώνοντας από κάτω το χέρι του, αποφάνθηκε με ενθουσιασμό:

    -Εγώ…κυδιέ μου… κατάλαβα ότι άμα πίνω τακτικά αλκοόλ,
    δεν θα πιάθω ποτέ θκουλήκια μέθα μου!

  75. Νέο Kid said

    73. Εννοείται «να καταλήξει στο κεντρικό κυβακι» έχοντας ήδη φάει ΟΛΑ τα υπόλοιπα κυβάκια. Να φάει όλο τον μεγάλο κύβο (μήλο) δηλαδή ,με τελευταίο «γεύμα» το κεντρικό μοναδιαιο κυβακι .

  76. leonicos said

    @19 Έφη

    το βιντεάκι με το μεταξοσκώληκα υπέροχο. Δεν ήξερα πως κλείνονται ένας ένας. Νόμιζα πως κλείνονται πολλοί μαζί, όπως οι κα΄μπιες των πεύκων. Γιατί τα κουκούλια από τις κάμπιες δεν κάνουν; Κι αυτά από φιbροϊνη και σερικετίνη (τη δεύτερη την αφαιρούν όταν χρησιμοποιείται για χειρουργικά ράμματα γιατί προκαλεί ευαισθητοποίηση)

    Βέβαια, δεν είμαι σηρικολόγος, αλλά μου έδωσες την ευκαιρία ν’ ανατρέξω

    Πολύ μεγάλο θέμα τελικά

  77. Αὐγουστῖνος said

    Καλημέρα ἀπὸ τὸ ὄμορφο νησὶ τοῦ Ἥλιου. Καλημέρα καμπανιστή, μὲ οὗλα τὰ ἀλεξανδρινὰ σκουληκάκια.
    Νὰ θυμηθοῦμε καὶ τὸν Ἀ. Βαλαωρίτη, μὲ τὸν βρυκόλακά του, τὸν Θανάση Βάγια (βρυκόλακα τὸν ἔγραφε, μὲ ὕψιλον, παρὰ τὸ λανθασμένον – κατά τινας – τῆς ἐν λόγῳ γραφῆς).

    Στάσου μακρύτερα… Γιατί με σκιάζεις;
    Θανάση τί έκαμα και με τρομάζεις;
    Πώς είσαι πράσινος; Μυρίζεις χώμα…
    Πες μου… δεν έλυωσες, Θανάση, ακόμα;

    Λίγο συμάζωξε το σάβανό σου…
    Σκουλήκια βόσκουνε στο πρόσωπό σου.
    Θεοκατάρατε, για δες… πετάνε
    κι έρχονται πάνω μου για να με φάνε.

    Φυσικὰ τὸ ποίημα εἶναι σὲ πολυτονικὴ μορφή, ἀλλὰ στὸ διαδίκτυο τὸ βρῆκα μονοτονισμένο καὶ βαρέθηκα νὰ τὸ μεταγράψω.

  78. Γιάννης Ιατρού said

    Υπάρχει και η ηχητικά συγγενής λέξη σκῶλοςσκόλοψ) από την ΙΕ ρίζα *sqōlo-s που σημαίνει «αγκάθι», «πάσσαλος», «παλούκι», βλ. και ανασκολοπισμός (τα συναντάμε και στην Παλ. Διαθήκη). Μεταφορικά σημαίνει επίσης «πειράζομαι», «σκανδαλίζομαι» => σκωλ-όομαι.

  79. leonicos said

    @20 Αβονίδας

    Εμείς οι άνθρωποι ήμασταν τα πρώτα και μόνα ζώα που κατάφεραν να φτιάξουν υλικά που η ζωή δεν μπορεί να διασπάσει. Τα βουνά των πλαστικών θα είναι οι τύμβοι μας και τα μνημεία του μέλλοντος :

    Προσυπογράφω κι επαυξάνω. Με μια επφύλαξη. Μη μας προλάβουν οι τρελοί με τα πυρηνικά

  80. loukretia50 said

    78. Σσσσσ… κωλύομαι!

  81. Le Coeur Gothique said

    Καλημέρα σας.

    Και μην ξεχνάμε το «The Conqueror Worm» τού Edgar Allan Poe:

    While the angels, all pallid and wan,
    Uprising, unveiling, affirm
    That the play is the tragedy, “Man,”
    And its hero, the Conqueror Worm.

    και την εκπληκτική (για μένα πάντα) μετάφραση τού Νίκου Σημηριώτη:

    Κι ο κάθε άγγελος, χλωμός, κατάκοπος,
    Ορθός και δίχως πέπλα, λέει με φρίκη
    Πως το έργο αυτό είν’ η τραγωδία «Ο Άνθρωπος»
    Κ’ ήρωάς του, Νικηφόρο το Σκουλήκι.

  82. leonicos said

    @22

    Εφούλα, σκουλήκια ζωντνά δεν περνάνε απο το στομάχι. Αλλά οι περισσότερες μολύνσεις γίνονται μέσω των χεριών.

    Όλα τα ζώα είναι κοπρο- και αυτοκοπροφάγα, και ο άνθρωπος δεν εξαιρείται. Όσο και αν προσπαθεί. Είναι μηχανισμοί που διαφεύγουν αλλά μην ανησυχείς, προβ=λεπόμενοι και συνεπως φυσιολογικοί.

    καλμ ντάουν. Έτσι ζούμε

    Αλλιώς θα πεθαίναμε.

    Η βιολογία δεν έχει ευαισθησίες, και προπαντων τις ευαισθησίες μας.

    Πόσο χαϊδεύεις τη γάτα σου; Και πόσες φορές η γάτα σου γλείφει κλπ; Και ο σκύλος… άσε του ποντικιύ που γίνονται σκόνη και διασπείρονται

    Παρά ταύτα ΔΕΝ ΔΙΑΤΗΡΟΥΜΕΣΤΕ ΥΓΙΕΙΣ. ΕΙΝΑΙ ΥΓΕΙΑ

  83. loukretia50 said

    ΛΕΩΝΙΚΕ
    Δε σε ξέχασα, χθες γύρισα και δεν έχω καθόλου χρόνο να το διαβάσω. Διέκρινα μια απόχρωση πικρίας και απογοήτευσης στο σχετικό σχόλιό σου.
    Τι να πω κι εγώ που δεν πήρες είδηση την απουσία μου?

    Εκείνο το διήγημα «το σκουλίκι» είχε μόνο – ι- !
    Ίσως το μπαστουνάκι το στριφογυριστό του ταίριαζε καλύτερα!

  84. ΓιώργοςΜ said

    75 Κάτι λείπει στην εκφώνηση ή είναι υπερβολικά εύκολο:
    1ο επίπεδο
    123
    894
    765
    2ο επίπεδο
    432
    5Χ1
    678
    3ο επίπεδο
    543
    692
    781

    Δεν ξέρω αν είναι επιτρεπτή η κίνηση 1.9>2.1

  85. loukretia50 said

    Διακρίνω μια νότα απαισιοδοξίας στο νήμα ή είναι η ιδέα μου?
    Πάντως εγώ σκοπεύω να εξαντλήσω τις ζωές μου!

  86. ΓιώργοςΜ said

    82 >άσε του ποντικιύ που γίνονται σκόνη και διασπείρονται

    λεπτοσπείρωνται; 🙂 🙂 🙂

  87. Κ. Καραποτόσογλου said

    «16. Δίπλα από τον αδένα αυτό είναι η σκωληκοειδής επί-φυσις (του
    εγκεφάλου) : μόριον εγκεφάλου., καλεσάντων των ανατομικών ε π ί φ υ σ ι ν
    σ κ ω λ η κ ο ε ι δ ή Γαληνός 2.729, ή η σ κ ω λ η κ ο ε ι δ ή ς α π ό φ υ σ ι ς : τέτρηται δε
    η μήνιγξ (τον εγκεφάλου) εκ των όπισθεν και σκωληκοειδή απόφυσιν
    ποιείται…· και εν αρχῄ ταύτης το λεγόμενον κωνοειδές· εντεύθεν δε και ο
    ῥαχίτης μυελός άρχεται Γαληνός 14.711».

    Τσουδερού, Η ορολογία των μερών του κεφαλιού και του λαιμού στα αρχαία, μεσαιωνικά και νέα ελληνικά, σ. 103.

  88. sarant said

    87 Ευχαριστώ πολύ! Άρα, Γαληνός!

  89. 87 Α, βιάστηκα με τα νεολατινικά μου στο #46 λοιπόν!

  90. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα.

    Σκούληκας καὶ στὰ Θερμιά.

    «Θὰ πιάσουμε σκουλήκους» λέγανε οἱ παλιές νοικοκυρές, ὅταν μάλωναν τὰ παιδιά τους γιὰ ἀκαταστασία ἢ ἔλλειψη καθαριότητας.

    Ἐπίσης ὑπάρχει καὶ ὁ ἀπήδαλας, λευκὸ σκουληκάκι ποὺ ἀναπτύσεται στὸ ντόπιο τυρί, ἕνα τυρὶ τρίμα ποὺ φυλάγεται σὲ πήλινα κιούπια, τὶς μπρουνιές. Δὲν πρέπει νὰ εἶναι ἐπιβλαβές. Ἔχω ἀκούσει πὼς παλιότερα, στὰ δύσκολα χρόνια, κάποιοι «βγάζανε τσ᾿ ἀπηδάλους καὶ τρώανε τὸ τυρί».

  91. Νέο Kid said

    84. Αν κατάλαβα καλά την απάντηση σου, κινείσαι και διαγώνια. Αυτό απαγορεύεται. Το σκουλήκι τελειώνει ένα κυβακι και μπαίνει στο επόμενο ΜΟΝΟ από κάποια εδρα.

  92. Μαρία said

    >Έτσι έτυχε.

    Το πιάσαμε το υπονοούμενο. 🙂

  93. leonicos said

    @33 Γιάννη, μ’ έβαλες σε δουλειά

  94. leonicos said

    @34 ΣΔΧ

    Το είχα ξεχάσει! Πονάει το πιτσιρικι… βγάλ’ τη να μην έχεις διαφοροδιαγνωστικό πρόβλημα άλλοτε. Δεν γίνεται και ζημιά

  95. sarant said

    90 Απήδαλας, λες, για τα σκουλήκια του τυριού. Θυμάμαι τον Κοτζιούλα που γράφει ότι η βάβω του, για να τον παρηγορήσει που του έπεσε κάτω η πρέντζα (είδος τυριού) να του λέει πως ήταν χαλασμένη, πώς έβγαλε πδούλια.

    – Γι’ αυτό χολιάς, γιόκα μου; Απόψε θα σου τηγανίσω έν’ αβγό, να το φας όλο μοναχός σου. Κι αύριο θα σου βάλω στο μαντίλι φασούλια γρίλια κι ένα ρόιδο, κρασόροϊδο. Τι να την κάμεις την παλιόπρεντζα, είναι χαλασμένη, έβγαλε πδούλια!, είπε δυσφημίζοντας την αποβουτυρωμένη μυτζήθρα που μου ’χαν τυλίξει σε γκουτσουπόφυλλα για μεσημεριανό προσφάι, που είχε δήθεν από κείνα τα μικρά σκουλήκια που βγάζουν τα πηγμένα γαλατερά.

    Εγώ σκεφτόμουν πως είναι «παιδούλια» αλλά δεν είμαι βέβαιος.

  96. leonicos said

    @41 Αθεόφοβος

    Στην ιατρική αργκό αυτές οι σκωληκοειδεκτομές ονομάζονται αμερικάνικες, αλλά δεν ξέρω γιατί.

    Επειδή λέγεται ότι στις ΗΠΑ βγάζουν σκωληκοειδή και αμυγδαλές σχεδόν αμέσως μετά τη γέννηση, για να ην έχουν προβλήματα αργότερα.

    Πάντως η σκωληκοειδίτιδα ειναι μεγάλη παγίδα στις άκρες ηλικίες, κι έχουν φάει πολύ κόσμο, ιδίως γέρους.

    Υπάρχει σε κάθε ηλικία

  97. leonicos said

    @55 Ασκεναζιμ εβραίοι που έχουν υψηλό δείκτη νοημοσύνης

    Για κάτσε και λογάριασε πόσο πουλιέται το φιλί… συγγνώμη, τι έχουν κάνει οι Ασκεναζιμ εβραίοι που έχουν υψηλό δείκτη νοημοσύνης! Ευτυχώς που υπάρχουν και κάποιοι μουσικοί, γιατροί και διορθώνουν καπως την κατάσταση

    Κι αν έκανα λάθος που είπα ηλιθιότητα, κι έπρεπε α βάλω άλλη λέξη…. μόνο που δεν ξέρω ποια

  98. loukretia50 said

    Σε σκουλήκι δεν έχω τίποτε καλύτερο κι αυτό μονάχα επειδή εμφανίστηκε αγαπητός πολυτονιστής.

    Καημός μονοτονιστών
    Με τα μύρια σκουληκάκια μας πονάνε τα ματάκια
    Των σοφών μας τα μεράκια κατακλύζουν τα χαρτάκια
    Βλέπουμε τα σημαδάκια να χορεύουν σαν ναυτάκια
    Με φιγούρες, μπαστουνάκια να μας κάνουν παιχνιδάκια
    Και φοράμε τα γυαλάκια γιατί βλέπουμε αστράκια
    ΛΟΥ
    Σχήματα σαν σκουληκάκια μόνο για τα κουλουράκια
    Ζωγραφιές και ραβασάκια* άντε και για τα πλακάκια! /*κωδικοποιημένα

  99. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @95,90. Μιᾶς κι ἐδῶ λεξιλογοῦμε, εἶναι ἐνδιαφέρον τὸ πῶς κλίνεται ὁ ἀπήδαλας στὴ ντοπιολαλιά.

    ὁ ἀπήδαλας – τ᾿ ἀπηδάλου – τὸν ἀπήδαλα.

    οἰ ἀπηδάλοι – τῶν ἀπηδάλω – τσ᾿ ἀπηδάλους

  100. Σηλισάβ said

    -«Σκουλήκι» φράση που έκανε διάσημο (και βουλευτή) τον ηθοποιό Γιώργο Βασιλείου της «Καλημέρα ζωή» του Νίκου Φωσκώλου (μακαρίτες αμφότεροι)
    -Τα σκουλήκια είναι ερμαφρόδιτα, όμως δεν αυτογονιμοποιούνται, χρειάζεται δύο για την αμοιβαία γονιμοποίηση
    -είναι τυφλά
    -ειναι φοβερά χρήσιμα για τον εμπλουτισμό του εδάφους με θρεπτικά στοιχεία

  101. leonicos said

    @ 57 – 63

    Ο Τζι ξέρει.

    Άπιαστος!!!!

  102. leonicos said

    @ 57 – 63

    Ο Τζι ξέρει.

    Άπιαστος!!!! = ΠΑΟΚ

  103. Νέο Kid said

    97. Κοίτα , είναι γεγονός αποδεδειγμένο ότι οι Ασκενάζι είναι ευφυείς . Δεν πρέπει να το βλέπεις πατριωτικά. Οι έξυπνοι Σεφαραδίτες έμειναν στην Ιβηρική κι έγιναν Κονβέρσος, τι να κάνουμε τώρα; Να αλλάξουμε την ιστορία και τη γενετική;

  104. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Λεώνικε ευχαριστώ για όλες σου τις επισημάνσεις 🙂

    90, 95 Απήδαλας/π΄δούλια σκουληκάκια του τυριού,
    στον Κοτζιούλα (που μου φέρνουν δάκρυα πάντα αυτές οι γραμμές καθώς και δική μου μνήμη το τηγανητό αυγό-παρηγοριά από τη γιαγιά μου για διάφορες παιδικές μου στεναχώριες), τα σκέφτηκα από την αρχή ως «πηδούλια» -που πηδάνε. Πράγματι θυμάμαι να κόβουμε τυρί «του βοσκού» -κεφαλίσιο και να τυχαίνει χαλασμένο και να τινάζονται αφύσικα ψηλά για τη μικροσκοπική τους ύπαρξη αυτά τα άσπρα σκουληκάκια.
    Εδώ βρήκα για το (γνωστό) «σκουληκώδες» 🙂 τυρί της Σαρδηνίας
    » τυρί που έχει πάνω του ζωντανά σκουλήκια, που μάλιστα μπορούν να πηδήξουν μέχρι και 15 εκατοστά σε ύψος »
    https://www.cheeselovers.gr/epikairotita/558-%CE%B3%CE%BD%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%83%CF%84%CE%B5-%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%B9%CE%BF-%CF%84%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%84%CF%85%CF%81%CE%AF-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF.html

  105. # 102

    Μα για όνομα, την ίδια δουλειά με τον Αρη έκανε κι ο Αγχίσης (και μάλιστα όχι άσφαιρα) και δεν πιάστηκε στο δίχτυ !!! Ποιός Αρης τώρα, ούτε που πρόλαβε !

    Ασε που όπως έχω ξαναπεί αν ο Κλάρας διάλεγε το ψευδώνυμο ΠΑΟΚ αντί Αρης θάχε κερδίσει το ΕΑΜ δια περιπάτου… Εμ δεν ήξερε, εμ δεν ρώταγε !

  106. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλῶς μᾶς ὥρισες, Λοῦ.

    (Μὲ μπόλικα σκουληκάκια, γιὰ νὰ τὸ φχαριστηθεῖς. Καὶ τὸ «ὥρισες» μὲ ὠμέγα, σὰν διπλῆ ἀγκαλιά*).

    *Tὸ βλέπω ἀπὸ πάνω. Ὁ Γουσοῦ θὰ τὸ ᾿βλεπε ἀπὸ κάτω καὶ θὰ τοῦ ᾿βαζε καὶ ὑπογεγραμμένη. 🙂

    Ἐν ἀναμονῇ ταξιδιωτικῶν ἐντυπώσεων.

    Ἐμμέτρως.

    Ἐν ἀνάγκῃ δεχόμεθα καὶ πεζῶς.

  107. leonicos said

    Δεν μένεις παράλυτος από γυνοσάλιαγκα.

    Ιοί μεταφέρονται με διάφορα,με πιο χαρακτηριστικό τα μύδι της Ινδονησίας που εξήχθησαν στις ΗΠΑ και προκ΄άλεσαν αναπηρίες και θανάτους λόγω ενός ιού

  108. leonicos said

    @104

    Η τιμή του αγγίζει μέχρι και 100 δολλάρια το κομμάτι.

    Δεν θα το φάω.

    Είμαι και χορτοφάγος…. (πρόσχημα, δικαιολογία)

  109. Πάνος με πεζά said

    Και η ατάκα του Βέγγου «Σκουληκιάσαμε εδώ μέσα», στην ταινία «Ποιος Θανάσης;». Στο υπόγειο μαγαζί με τα ηλεκτρικά είδη…

  110. leonicos said

    @78

    Γιάννη, δεν υπάρχει και κάποια σκο/ωλοπένδρα;

    Τι είναι αυτό;

    Τι ρωτάω; Πάω στη Βίκη

  111. leonicos said

    Ντροπή μου

    σαραντοποδαρούσες είναι

  112. leonicos said

    @ Λουκρητία

    δεν είχα καμιά απογοήτευση

    Απλώς σας θέλω ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΔΩ

  113. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    108 🙂 🙂 Πάρτο να τ΄ανταλλάξουμε με 10 κιλά γραβιέρα !

    -βασιλικό σκουλήκι (σταυρόλεξο)
    -Φαραώ!

  114. leonicos said

    Εσύ μου έλειψες, όχι το σχόλιό σου.

    Άλλωστε έλλειψα κι εγώ μια ωδομάδα πάλι

  115. Γιάννης Ιατρού said

    93: Όταν τελειώσεις μ΄αυτό, σφύρα να σου στείλω και τις υπόλοιπες 700+ σελίδες 🙂

  116. leonicos said

    Σκουλήκιασε η μέρα μου. Πάω να φώ κάτι καθαρό.

  117. Πάνος με πεζά said

    Απήδαλους λένε στη Μύκονο τα ακριδοειδή, προφανώς σε συνειρμό με τον πήδο.

  118. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    107 Λεώ, φοβερή η νόσος του σκουληκιού της Γουινέας (GWD)
    -δρακουνκουλίαση-
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BD%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CF%83%CE%B7

  119. Πέπε said

    @95 (απηδάλοι, πδούλια):

    > > Εγώ σκεφτόμουν πως είναι «παιδούλια» αλλά δεν είμαι βέβαιος.

    Όχι, δεν μπορεί: το άτονο /e/ γίνεται [i], το άτονο /i/ χάνεται, αλλά [i] που να προέρχεται από άτονο /e/ δε χάνεται.

    @99 (κλίση απηδάλου):

    Έτσι κλίνονται όλα τα προπαροξύτονα εις -ας και εις -ος στην πλειοψηφία ίσως των νεοελλ. ιδιωμάτων. Σ’ αυτή την κοινή κλίση δύο διαφορετικών κατηγοριών στηρίζονται και κάποια επίτηδες ευτράπελα τύπου «ο άθρωπας».

    Ακόμα και στην ΚΝΕ έχουμε κρατήσει αυτή την κλίση για κάποιες λαϊκότερες λέξεις ή χρήσεις, π.χ. ο μάστορας – οι μαστόροι, κόρακας κοράκου μάτι δε βγάζει κ.ά..

  120. Γιάννης Ιατρού said

    φιρί-φιρί το πάτε να κάνουμε δίαιτα σήμερα…. Και οι βίγκαν (που, λέγεται (;), πως δεν φοράνε ούτε μεταξωτά ρούχα, μιάς και η παραγωγή μεταξιού συνεπάγεται και το θάνατο των σχετικών νυμφών κλπ. )

  121. Λ said

    Και όμως υπάρχει και σαν χαϊδευτικό. Είμασταν μια παρέα στο οικογενειακό εστιατόριο του Φύτου και της Ιωάννας, σε χωριό της Πάφου. Στο εστιατόριο ήταν και τα μικρά του ζευγαριού.Μια φιλη μας άρχισε κουβέντα με το μικρότερο και στα πολλά του είπε ότι θα τον πάρει μαζί της. Έτρεξε ο μικρός αναστατωμένος στη μάνα του. Το και το της είπε. Τον αγκάλιασε η κυρία Ιωάννα και του λέει: Δεν σε διώ (δίνω) σκούλουτζε μου.

  122. Κιγκέρι said

    Τα σκουλήκια που παρασιτούν στο έντερο λέγονται επισήμως έλμινθες και υπάρχουν επιστήμονες που τα ψάχνουν σε αρχαία κακά!
    https://www.tovima.gr/2017/12/15/science/anakalyfthikan-ta-parasitika-skoylikia-poy-periegrafe-o-ippokratis/

  123. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    23. (ζώα για χαρακτηρισμό ανθρώπων)
    Κίσσα, γαλιάντρα, φώκια,φάλαινα, κουρούνα, πετεινάρι, πεταλούδα, κουνελάκι, ψείρα, τραγόπουλο, γκιόσα, σπούργος, αλογόμυγα, όχεντρα, πρόβατο,αρνάκι γίδα,γίδια, κουνάβι,λύκος, λύκαινα, χέλι, ζαργάνα, μπαρμπουνάκι, τζιτζικάκι, σουπιά, ακρίδες, φίδι, καρακάξα χαμαιλέων , κάργια … κουκουβάγια, πάπια, κλώσσα, κότα, τσακάλι, ξεφτέρι, γύπας, γυπαετός, αητός, κουράστηκα 🙂

  124. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Στίχοι: Παυλίνα Παμπούδη Μουσική:Πέτρος Περάκης Τραγούδι: Σπύρος Σακκάς
    Το στριμμένο το σκουλήκι
    μέσα στην σαπουνοθήκη
    πλένει ένα σαλιγκάρι.
    «Στάσου» λέει » κι είσαι χάλια,
    μες στη σκόνη, μες στα σάλια!»

    «Στάσου σαματά μη κάνεις
    δε σε σκούπισα ακόμα.
    Μη στριγγλίζεις θα σου μπούνε
    σαπουνάδες μες στο στόμα!»

  125. Κιγκέρι said

    ..τανυέμαστε σαν τη σκούληκα..

    Οικογενειακή μας έκφραση για την συνεχή προσπάθεια χωρίς ορατό αποτέλεσμα.

  126. loukretia50 said

    Aν αναφέρθηκε, συμπαθάτε με, είμαι λίγο φευγάτη σήμερα! (καλά, όχι μόνο…).
    Έχω ακούσει να λένε διάφοροι λεβεντόμαγκες ¨
    «Μη μου ξηγιέσαι σκουληκιάρικα».
    ———

    Μα βρε παιδιά σήμερα, τι σκουληκοφαγωμένο νήμα ετοιμάζετε!
    τουλάχιστον κάντε τις φωτό σκουλουκούτσικες!

  127. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    126.α >>ξηγιέται σκουληκιάρικα αλλά όχι στο γατόνι βλ.13β 🙂

    Σκουλήκι της λάσπης! Μεταξοσκώληκα! ….θα σε λιώσω σαν κουνούπι

  128. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @Ἔφη ξέχασες τὸν ροφό.

    Τυχαῖο;

    Δὲ νομίζω

  129. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    128@123.

  130. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @126. loukretia50 said:

    » …είμαι λίγο φευγάτη σήμερα »

    Εἶναι ἀπὸ τὸ ταξίδι· μᾶλλον ἔχεις, πάθει… αὐτὸ μωρέ, πῶς τὸ λένε; Ἂ, ναί! Τζέσικα λάγκ! 🙂

  131. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    130 Τώρα άμα σου πω ότι στο Καλάμι, το πρώην Ιτζεδίν που υπηρέτησα κάτι φεγγάρια στο ΠΝ προ αμνημονεύτων είχαμε μια γλυκύτατη γατούλα που τη λέγαμε Τζέσικα τι θα πεις? Ε, θεριό των Θερμιών? Τι θα πεις?

  132. sarant said

    120 Εγώ πάντως κάτι τσίμπησα

    121 Κοίτα να δεις!

    130 🙂

  133. ΣΠ said

    109

  134. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    120. >>δεν φοράνε ούτε μεταξωτά ρούχα, μιάς και η παραγωγή μεταξιού συνεπάγεται και το θάνατο των σχετικών νυμφών
    Με πλαστικά παπούτσα κυκλοφοράνε οι βιγκάνοι; Αυτά να δεις που πόναγαν και πείναγαν και βέλαζαν πριν τα κάνουν σόλες 😦

    128 🙂 🙂
    Και σουσουράδα

  135. loukretia50 said

    Το ζαπτιέ ζλαπ με μάγκωσε Sir!

  136. Και ο καθηγητής Φυσικοχημείας στην Α.Σ.Χη.Μη. του ΕΜΠ
    Θεόδωρος Σκουλικίδης,
    γνωστός, μεταξύ άλλων, και για τις μελέτες του στα 80ζ
    σχετικά με την διάβρωση που επέφερε
    η μόλυνση της ατμόσφαιρας
    (όξινη βροχή, κυρίως, όπως εξηγεί η παρουσίαση)
    στα μάρμαρα των αρχαίων μνημείων της Αθήνας.

  137. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Αυτό το είπαμε?
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B7%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%B9%CE%AC_%CE%86%CF%81%CF%84%CE%B1%CF%82

  138. atheofobos said

    Σκουλήκια όμως χρησιμοποιήθηκαν και στην Ιατρική, όπως οι βδέλλες, όπως γράφω εδώ
    Η ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΕΞΕΛΙΣΣΟΤΑΝ ΣΕ ΕΠΙΣΤΗΜΗ α΄μέρος
    http://atheofobos2.blogspot.com/2017/12/blog-post.html

    Επίσης και για το αδυνάτισμα και μάλλον έτσι η Κάλας έχασε 40 κιλά!
    Σχετικά εδώ:
    Η ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΕΞΕΛΙΣΣΟΤΑΝ ΣΕ ΕΠΙΣΤΗΜΗ β΄μέρος
    http://atheofobos2.blogspot.com/2017/12/blog-post_11.html

  139. Γιάννης Ιατρού said

    134α: Μπορεί να έχουν πάει κι από φυσικό θάνατο τα ζώα απ΄ όπου προέρχονται τα δέρματα (τα όποια… πλέον στην σήμερον ημέρα των συνθετικών 🙂 ) χρησιμοποιούνται για παπούτσια κλπ. Νομίζω ότι δέχονται τέτοιας προέλευσης ζωικά προϊόντα,

  140. … οπαδοί του Άρη Θεσσαλονίκης.
    … ο ένας ρώτησε τον άλλον «κι εσύ συσκώληκας;»
    (Μην περιμένετε να το γράψω με δύο σίγμα!) …

    Βέβαια, μπορεί και να ρώτησε
    «Κι εσύ σησκώληκας;»
    για την μεταξένια μπάλα
    που κεντάει στο γήπεδο
    το ιστορικό σωματείο.
    (Λέμε τώρα…)

  141. loukretia50 said

    Kalamity Jessicat βρε Χχχχτήνος!

  142. atheofobos said

    131
    Το Ιντζεδίν σταμάτησε να είναι φυλακή τον Ιανουάριο 1971 οπότε και εγκαταστάθηκε το ΠΝ Το Ναυτικό το εγκατέλειψε το Ιανουάριο 2006, όπως γράφω στο ΙΝΤΖΕΔΙΝ-Η ΦΥΛΑΚΗ ΠΟΥ ΓΥΡΙΣΤΗΚΕ Η ΤΑΙΝΙΑ «ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΗΜΕΊΩΜΑ»
    http://atheofobos2.blogspot.com/2017/11/blog-post_7.html
    Εγώ έκανα την θητεία μου στο ΝΝΚ και έρχονταν ναύτες από εκεί.

  143. Πολλοί αρνιούνται για λόγους ηθικής να φορέσουν γούνες, δέρματα ζώων που εκτρέφονται για το δέρμα τους. Λογικά, δεομένου ότι πολύ περισσότερα ζώα εκτρέφονται και σφάζονται για το κρέας τους και τα τομάρια τους περισσεύουν, δεν θα έπρεπε να έχει ενδοιασμούς ακόμα και ο άκρος χορτοφάγος να φορέσει δερμάτινα παπούτσια (βεβαίως όχι από δέρμα φιδιού ή κροκοδείλου!) ή προβειές, όσο τουλάχιστον δεν έχει επικρατήσει η ιδεολογία του. Αλλά βέβαια μεγάλη θέση η λογική δεν έχει εν προκειμένω 🙂

  144. spiridione said

    Κι εγώ νόμιζα, διαβάζοντας τον τίτλο του άρθρου, ότι εμπνεύστηκες από το πρετεντέρειο (οθντκ) άρθρο
    https://www.in.gr/2018/11/14/apopsi/anekdoto-ton-rouli/

  145. ΣΠ said

    73
    Κιντ, δεν γίνεται. Για να πας από ένα γωνιακό στο κεντρικό κυβάκι χρειάζεσαι μονό αριθμό κινήσεων. Όμως, για να καλύψεις όλα τα κυβάκια χρειάζεσαι 26 κινήσεις, ζυγό αριθμό.

  146. Καϋμό μεγκάλο, σκουλήκι ζωντανό έκεις μέσα σου, λένε οι τσιγγάνες της χειρομαντείας. Ασήμωσε να σε λέω !

    Το σκουληκάκι της άμμου στ’ ακροθαλάσσι το λέγαμε κολαντέρα και το μαζεύαμε για δόλωμα. Μετά άρχισαν οι ψεκασμοί για τον δάκο και το αφάνισαν. Τώρα εισάγεται από την Κίνα, το λένε ακροβάτη και το πλρώνεις 5 ευρώ το κουτάκι. Σκουλήκι μαύρο λένε οι δολωματάδες αυτό που είναι μέσα σε σωλήνα κάθετο στην άμμο αλλά δεν λέει πολλά στο ψάρεμα κι αμερικάνο ένα κόκκινο αιματώδες και πανάκριβο. Ο φαραώ είναι πανάκριβος αλλά και τέλειο για καλά ψάρια σε παραγάδι και τέλος το τσουτσούνι ή μονοδόλι κι η μάνα είναι σκουλήκια για προχωρημένους ψαράδες και ειδικές καταστάσεις. Με τέτοια ψάρευαν στην προβλήτα του Πόρου όλο το βράδυ τσιπούρες και με το πρώτο πλοίο πίσω στον Περαία για πούλημα πόρτα-πόρτα, τέλη του 70 κάποιοι μάγκες, πριν έρθουν τα ιχθυοτροφεία και ξεφτυλίσουν ποιότητα και τιμή της τσιπούρας (η πελαγίσια σήμερα πιάνει άνετα 45 ευρώ στο κιλό και του ιχθυοτροφείου…7 !! Καλές του ιχθυοτροφείου είναι οι δίκιλες τσιπουρομάνες που αποσύρονται της δράσης με 15 ευρώ το κιλό αλλά πολύ σπάνιες )

  147. Τον Πεισίστρατο, που παράγγειλε και (υποθέτω) χρηματοδότησε την καταγραφή των ομηρικων επών, τον αναφέρατε χίλιες φορές, και δικαίως. Τον Ονομάκριτο, που κατά την παράδοση έκανε ο ίδιος τη δουλειά, γιατί τον αποσιωπάτε; 🙂

  148. loukretia50 said

    Ρητορική ερώτηση:
    Θέλει τόσο χαμαλίκι να δολώσεις το σκουλήκι?
    Αν δεν είν΄χρωματιστό, είναι και πιο κουνιστό?

  149. Γιάννης Ιατρού said

    147: γιατί ο πρώτος είχε την καλύτερη τεχνολογία, τον λες και πισί-στρατο 🙂 (άσε που πλήρωνε καλά για να φέρουν αποσπάσματα και καθόντουσαν τα σαΐνια και γράφανε δικά τους, fake, για να τα ΄κονομήσουνε….)

  150. Νέο Kid said

    145. Αυτό είναι Σταύρο!
    Καπως πιο εποπτικά , αν βάψουμε τα κυβάκια του κύβου όπως σε μια σκακιέρα , ασπρόμαυρα εναλλάξ, αν τα γωνιακά ας πούμε είναι μαύρα το κεντρικό είναι άσπρο.
    Το σκουλήκι πάει πάντα από μαύρο σε άσπρο σε μαύρο σε άσπρο σε… όποτε δεν μπορεί ποτέ και ασχέτως διαδρομής να καταλήξει στην 27η κίνηση σε άσπρο αν έχει ξεκινήσει από μαύρο , ούτε σε μαύρο αν έχει ξεκινήσει από άσπρο. Κερδίζεις επαξίως σκουληκόπιτα!🙂
    Η πιο φισφιριλατη εκδοχή λύσης που έχω υπόψι είναι ότι η διαδρομή του σκουληκιού αντιστοιχεί σε έναν χαμιλτονιανό κύκλο -Hamiltonian path από το κέντρο στα άκρα ή ανάποδα το ίδιο είναι από το άκρο στο κέντρο , σε ένα 3d κύκλωμα πλέγμα 3 x 3 όπου οι κορυφές του γράφου αντιπροσωπεύουν ας πούμε τα κέντρα των εδρών των κύβων. Υπάρχουν πολλά Xamiltonian paths σ αυτό το πλέγμα, αλλά κανένα από το κέντρο προς κάποια γωνία.

  151. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ένα από τα πρώτα ποιήματα του Νίκου Καρούζου:

    Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΣΚΟΥΛΗΚΙΟΥ
    Άκου Κύριε τον καλό σου φίλο
    που αγαπά τους καρπούς και τους τάφους.
    Εσύ είσαι ό,τι με συνδέει μ’ έναν καρπό και μ’ έναν τάφο.
    Και τον καρπό ασχημίζω και τον τάφο.

    Αλλ’ όμως είμαι θέλημά σου
    γέννημα στην απέραντη καρδιά σου…
    Δεν έχω ερωτήματα
    και ταξιδεύω με κίνηση αργή προς τον Πατέρα.

    Μάταιος ο κόσμος αλλά πέρασμα.
    Και μάταια τα μάτια της σαρκός μου
    γλυκά που αγγίζονται με λουλούδια.

    «Δεν έχεις ερωτήματα;» – μου λέει το φθαρτό.
    Σελήνη φευγαλέα εσύ τάχα ρωτάς αυτή τη νύχτα;
    Ή με ρωτούν τα νέφη που σε ακολουθούν;

    Χαίρομαι την ευφορία του αργύρου σου
    και τη διαπερνώ με την πίστη.
    Αυτή ‘ναι η αξία εμάς των σκουληκιών
    που δεν έχουμε παρά μονάχα ένα δρόμο…

    Το χώμα ειν’ η μοίρα μου αντίκρυ των άστρων.
    Αγάπη όνειρο θαλασσί τύλιξέ με.

    Ποια ευφροσύνη δεν σου παραστέκει;
    Αγάπη, πράξη και ουσία του θεού μου
    σερνάμενο κι αν είμαι πλέω στη χαρά.

  152. Αιμ said

    Το ίδιο ανέκδοτο με το σκουλήκι, το οποίο σκουλήκι κλπ, υπάρχει στα βουλγάρικα με το αγγούρι -κρασταβίτσα- το οποίο αγγούρι έχει 99% νερό κλπ

  153. Χαρούλα said

    19 ΕΦΗ, με ταξίδεψες… Στο δημοτικό(επι χούντας), εκτρέφαμε σε μια μεταλική ντουλάπα στην αίθουσα, μεταξοσκώληκες. Τους φροντίζαμε, φερναμε μουρόφυλλα απο Σουφλι, και τους παρακολουθούσαμε. Και μια μέρα τρυπούσαν τα κουκούλια τους, …και απογοήτευση! Περιμέναμε πλουμιστές μεγάλες πεταλούδες και έβγαιναν μικρούλες μπεζοκαφέ! Παιδική απογοήτευση!. Ευχαριστώ.

  154. Χαρούλα said

    151
    Το μεγαλείο της ποίησης. Όταν ένα σκουλήκι στην πένα του ποιητή μετατρέπεται σε λυρισμό!
    Υπέροχο! Μπράβο στον Καρούζο και σε σένα που μας το έφερες.

  155. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Δεν ξέρω πώς μου ήρθε ο συνειρμός με τα άσχετα και αθώα σκουλήκια αλλά για πες μου Νικοκύρη, αν αρχίσω να βρίζω χυδαία θα με μπανάρεις?
    http://www.enikos.gr/society/606068/sti-fylaki-katharistria-gia-plasto-apolytirio-dimotikou

  156. ΣΠ said

    The Conqueror Worm, Edgar Allan Poe

  157. «ένας καθηγητής της Ζωολογίας, που είχε αφιερώσει τη ζωή του στη μελέτη των σκουληκιών»
    # Ίσως πρόκειται για τον αείμνηστο Αθανασόπουλο: Στις προφορικές εξετάσεις (με τα 35/δραχμα-όσοι τα πρόφτασαν!) ρωτούσε πολύ συχνά με τί μοιάζει η προβοσκίδα της μύγας. Η στάνταρ απάντηση ήταν «σαν παπούτσι». Μια χρονιά όμως το άλλαξε: Έλεγε στις παραδόσεις του ότι μοιάζει με μπότα. Και την πάτησαν όλοι οι αντάρτες (έτσι έλεγε τους απόντες από τα …θρανία)
    # Μια άλλη, επίσης πραγματική, ιστορία του ίδιου. Εξεταζόμενος ένας …πιο παλαβός από τον Αθανασόπουλο: Μόλις μπήκε στο Γραφείο-Εξεταστήριο, έβαλε όρο ότι δεν θα τον ρωτήσει για κανένα άλλο ζώο, παρά μόνο για έντομα. Μετά από έναν τρικούβερτο καβγά έφτασαν στον …δημιουργικό διάλογο:
    – Αθανασόπουλος: Εντάξει μωρέ κάθισε. Μόνο έντομα. Με έντομα …θα σε κόψω!
    – Φοιτητής: Για έντομα, μάλιστα! (και κάθεται για να εξεταστεί).
    – Αθανασόπουλος: Τί είναι η αράχνη;
    – Φοιτητής: Έντομο:
    – Αθανασόπουλος: Αμ, δεν είναι έντομο. Κόβεσαι. Λάθος έκανες!
    – Φοιτητής: Συ έκανες λάθος! Δεν είπαμε ότι μόνο για έντομα θα ρωτάς1
    (Ακολούθησαν και άλλοι …Ομηρικοί καβγάδες και τελικά ο φοιτητής πέρασε το μάθημα με ένα …ηρωϊκό πεντάρι).

    «Στα αγγλικά το σκουλήκι είναι worm, και wyrm στα παλιά αγγλικά, από παλαιογερμανική ρίζα, ενώ στα γαλλικά είναι ver»
    # Νομίζω ότι η …αντι-Γαβρογλική ονομασία του είναι vermiculus, vermicularis ή κάπως έτσι.

    «ανάγεται σε αμάρτυρο *σκώλος (= καμπύλη, κυρτότητα) και σε ρίζα από την οποία προήλθαν επίσης οι λ. σκέλος και σκολιός»
    και 78, Γιάννης Ιατρού said: «ηχητικά συγγενής λέξη σκῶλος (ή σκόλοψ)… «
    # Σκώλωψ δ’ όμως τω δαχτύλω εμπήγνυται, έλεγε ένα ανάγνωσμα αρχαίων ελληνικών της πάλαι ποτε πρώτης (ή Γ’) Γυμνασίου. Η φιλόλογός μας (μια άριστη δασκάλα) ερμήνευσε σκώλωψ=αγκίθα και γω είχα προσθέσει από τότε ότι μακεδονιστί ο σκώλωψ λέγεται αγκίΔα.

    «λέμε «σκουλήκια έχει ο κώλος σου;»
    # Μακεδονιστί λέμε, τσιβίκια έχει ο ….; Ένθαπερ τσιβίκι=το τσιμπούρι.

    «Στον οργανισμό μας έχουμε τη σκωληκοειδή απόφυση»
    και 96, leonicos said: «…Πάντως η σκωληκοειδίτιδα ειναι μεγάλη παγίδα…»
    # Και εν Μακεδονία ελέγετο σκωληκοειδίτιδα (ακόμα και από τους παρεπιδημούντες χαμουτσήδες).

  158. dryhammer said

    155. Μπήκα στο λίκνο, κι άρχισα να βρίζω λιμανίσια και να βλαστημώ βαπορίσια ώσπου μ’ άκουσε η γυναίκα μου κι ήρθε να δει τι έπαθα. Τα διάβασε κι εκείνη κι αρχίσαμε τα καντήλια πρίμο σεγόντο.

  159. Χαρούλα said

  160. 152, Αιμ said: «…το οποίο σκουλήκι κλπ, υπάρχει στα βουλγάρικα με το αγγούρι –κρασταβίτσα»
    # Μακεδονιστί, λέμε κρασταβίτσα ένα αγριόχορτο, το οποίο νομίζω ότι λέγεται και «χηνοπόδιον».

  161. dryhammer said

    160. Στα δυτικά της Βόρειας Μακεδονιας είναι καστραβέτς

  162. ΚΑΒ said

    1. Στη Λαογραφία η δημιουργία των ασθενειών αποδίδεται σε σκουλήκια που μπαίνουν στον ανθρώπινο οργανισμό απέξω, κατ΄ αναλογίαν με τα σκουλήκια που υπάρχουν στους καρπούς και στα δέντρα και τα καταστρέφουν.

    2.Σκούλος λέγεται το αιχμηρό πίσω μέρος της αξίνας.

    3.Σκούλος λέγεται ένα φυτό με λεπτό κορμό που φυτρώνει σε πετρώδεις περιοχές, ανθίζει τον Μάιο και επιστημονικά ονομάζεται Tragopogon porrifolius.

    4.Στη λαϊκή μετεωρολογία, όταν σκουλήκια κάνουν μαζική εμφάνιση έρχεται βροχή (προς χαρά των καϋμένων των νησιωτών που Νοέμβριος μήνας και ξεραΐλα παντού).

  163. Γιάννης Ιατρού said

    157: Αγαπητέ κ, Μπαρτζούδη, το «σκόλοψ» γράφεται με δύο ο(-μικρον) στα Ελληνικά, εκτός κι αν σε κάποιο άλλο ιδίωμα/διάλεκτο έχουμε κάτι το οποίο αγνοώ 🙂

  164. Γιάννης Ιατρού said

    155/158: Τώωρα το είδες, είναι μέρες τώρα που σχολιάζεται έντονα

  165. cronopiusa said

    155, 158

    La Fiscalía pide casi cinco años de cárcel para un hombre que robó un bocadillo

    Viva Cuba sin los Perras Gusanos del exilo.La Loba

  166. 157,
    Πάνω που αναρωτιόμουνα αν ο σκολόπαξ (ο αγρότης) έχει σχέση με τον σκώληκα.
    Μάλλον όχι, λέει εδώ, αλλά δεν είναι σίγουρος.

    Βλέπετε σκολόπακα με σκώληκα:

  167. Γιάννης Ιατρού said

    166: λόγω του ράμφους της, που είναι σαν «παλούκι» (#78)

  168. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Ἂς λεξιλογήσουμε λιγάκι.

    Διαβάζω σὲ εἰδησεογραφικὸν ἱστότοπο:
    «Πυροβόλησαν γυναίκα μὲ ἀεροβόλο».

    Κανονικὰ θὰ ἔπρεπε νὰ γράφει πὼς τὴν ἀεροβόλησαν (σίκ, καὶ ζητάω πατρότητα τοῦ ὅρου) 🙂

    Βέβαια παρακάτω λέει πὼς ἡ γυναίκα δέχτηκε τὰ πυρὰ ἀγνώστου κλπ. Ἂν τὸ πηγαίναμε κατ᾿ ἀναλογία, τί ἔπρεπε νὰ γράψουμε;

    Δέχτηκε τὰ ἀέρια ἀγνώστου; 🙂

    Μοῦ θύμισε κάτι ποὺ εἶχα ἀκούσει παλιὸτερα:
    «Τὸν πετροβολοῦσε μὲ αὐγά».

    Καὶ κάτι ποὺ συζητούσαμε πρόσφατα:
    «Γυναῖκες ἐπανδρώνουν».

  169. Κ. Καραποτόσογλου said

    Ο Γαζής, Λεξικόν (2η), σ. 56, αναφέρει:«άκαρι , το, λέγεται, μικρότατόν τι ζωύφιον το οποίον ευρίσκεται εις τον τυρόν, εις το άλευρον , και εις ζώων δέρματα Αριστ. Ζ. Ιστ. Ε´. 32, λέγεται δε παρ᾽ ημίν π η δ ο ύ λ ι κοινώς». Κατά το σχήμα: αβγούλλι > άβγουλλας, ανdροπούλ-λι – ανdρόπουλ-λας = έφηβος, αρσενικούλλι > *αρσενίκουλλας > σερνίκουλλας, (πάσσαλος) πατσούλ-λι (Κάρπ.) > πάτσουλ-λας (Καρπ.), έχουμε π η δ ο ύ λ ι > π ή δ ο υ λ α ς, ενώ από το (α)πήδαλος > απήδαλας. Η λ. απαντά και ως: πφήουλλας, (ο) ‘μικροσκοπικό έντομο οξικής ζύμωσης’, τριπφήουλλας, (ο) ‘σκουλήκι του τυριού’. Από το *τριπηδώ > τριπφηώ = πηδώ ζωηρά. (Νίσυρος).

    Η μυκονιάτικη λ. απήδαλος, ο, από το (α)πηδώ = το έντομο ακρίδα.

    Στα κρητικά ιδιώματα το άκαρι του τυριού προσδιορίζεται με τις λέξεις: πέτακας, ο, πετάκος, πήδαλος, πηδητάκι, πηδούλι, ενώ η λ. πηδήχταλος, πληθ. πηδήχταλοι, πηδηχτάλοι = ξεξάκης, έντομο, κολυμπούν ανά δύο στο νερό (κυρίως των ποταμιών) το ένα επάνω στο άλλο, Χρώματος μαύρου. Κινείται με απότομα τινάγματα 3-5 εκ. Η λ πέτακας < *πέταξ, του ρ. πέτομαι.

    Κ. Μηνά, Μεγέθυνση (2η), σ. 181-183. Του ίδιου, Μελέτες νεοελληνικής διαλεκτολογίας, τ, 2, 2η έκδοση, σ. 148. Στ. Μάνεση, Ιστορικό Λεξικό του Μυκονιάτικου ισιώματος, τ. 1, 106,148. Μιχ. Σκανδαλίδη, Λεξικό του ιδιώματος της Νισύρου, σ. 559, 659. Ελ. Κ. Πλατάκη (Φυσικού), Δημώδη ονόματα ζώων της Κρήτης, Συμπλήρωμα Α´, σ. 127.

  170. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    164 Eκτός που είμαι βραδύκαυστος δεν έχω ούτε σόσιαλ μύδια σαν κάτι κα΄κόψυχους που ξέρω. Ούτε και αη-φον για να μου καεί 🙂

    165 Προοδεύει η ανθρωπότης Κρόνη. Ο Αγιάννης έκανε σύνολο 19 χρόνια για ένα καρβέλι, τι είναι σκάρτα πέντε για ένα σάντουις που υποθέτω θα περιείχε τουλάχιστον ζαμπόν-τυρί?

    161 Πάντως δεν ήξερα πως η σκωληκοτέτοια είναι δάνειο από τα ελληνικά στα μακεδονικά.

  171. Γιάννης Κουβάτσος said

    170:Όχι υπερβολές, παρακαλώ. Πέντε χρονάκια έφαγε ο Αγιάννης για τα καρβέλια. Τα υπόλοιπα δεκατέσσερα ήταν για απόπειρες απόδρασης, αν θυμάμαι καλά.

  172. Γιάννης Ιατρού said

    170: Ρε συ, δεν χρειάζεσαι μύδια, με τα ίδια μέσα όπως κι εδώ 🙂

  173. ΣΠ said

  174. Γιάννης Ιατρού said

    Καλά, μ΄αυτά και με ‘κείνα, παγκοσμίως, θα πούμε το ψωμί ψωμάκι σε λίγο…
    Shocking price hikes from 4% to 6,5% are expected in bread and dozens of other products based on flour as of end of November due to the increase in grains world wide, while the hikes in flour itself is expected to be between 7% and 10%

  175. Πολύτιμα και διάσημα στους βιολόγους και τα σκουλήκια του Νεκτάριου

    Μεγάλο μήλο για τους Παοκτσήδες είναι το Χαριλάου, κι όχι η Ν.Υ.

    Κι ο Γκιωνάκης στα Κίτρινα γάντια:

    τι έχει; σκουληκοειδίτιδα έχει;

  176. loukretia50 said

    ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ – γιατί φεύγω μέχρι αύριο και δε φταίω για το bad timing!

    149.Στον Απουσιολόγο καταθέτω
    (για τη φύλαξη πνευματικών δικαιωμάτων!) τον εξής προβληματισμόν :

    Ήταν ο Ονομάκριτος τόσο αξιοκατάκριτος?
    (Another point of view)
    Κάποιος που τόσο έξυπνα χρησμούς παραποιεί
    και στου Ομήρου τα γραφτά τολμά παρεμβολή
    και καταφέρνει η γραφή να μοιάζει επική
    Ταλέντο έχει αληθινό : του παραποιητή
    Αμέ!

    Είναι αξιοκατάκριτο να μην αναφερθεί
    γιαυτόν τον Ονομάκριτο, που μάταια προσπαθεί
    με logo δυσδιάκριτο να καθιερωθεί.
    Έπεισε τον Πεισίστρατο πως έχει για πισί
    λογισμικό ευδιάκριτο και γνώση περισσή.
    Μόνο που ελησμόνησε – θάφταιγε το κρασί-
    πως πρόγραμμα εκπόνησε με υπογραφή μισή.
    Κι ο μπος σαν εξεφώνησε το πόνημα φαρσί,
    λογότυπο σερβίρισε, κορδέλλα θαλασσί
    – ως είθισται, ο χορηγός πρέπει ν΄αναφερθεί-
    και «¨Όνομα – Πεισίστρατος» έχει καταγραφεί

    Και τον πτωχό Ονομάκριτο ο κόσμος τον μισεί
    Και τον φωνάζει αδιάκριτο, που έχωσε στο πισί
    όλου του κόσμου τις πομπές, που καίνε σαν πυρσοί
    ευυπολήπτους φαμελιές από γενιά χρυσή.

    Αιώνια θάναι όμηροι στο μαγικό πισί.
    χάρη στον Ονομάκριτο, που κόλπα δε μασεί.
    μα η επική συνεισφορά απόμεινε μισή
    τα δικαιώματα έχασε κι έμεινε στο «μερσί».
    ΛΟΥ

    ΥΓ. Ο ατυχής φαλίρισε, φεύγει σ΄ένα νησί
    Και δεν τον ψυχοπόνεσε ούτε η θεια η κουτσή

    (Χμμ! Ας έχουν γνώση οι φύλακες, η ασφάλεια είν’ λειψή!)
    Στην υπόγα, αδελφέ μου, στην υπόγα!
    Μπορεί να γίνει κάποτε σκουληκότρυπα!)

    Τώρα μπορείτε να σοβαρέψετε κατά βούλησιν.

  177. ΣΠ said

    Σκουλήκια, τέλος, έχουμε και στους υπολογιστές, απόδοση του αγγλικού worm. Τα σκουλήκια δεν είναι ιοί -αλλά τη διαφορά θα μας την πουν άλλοι στα σχόλια, όχι εγώ.

    http://www.symantec.com/avcenter/reference/worm.vs.virus.pdf

  178. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    171 Γι αυτό έγραψα «έκανε σύνολο» και όχι «καταδικάστηκε σε». Εκεί είναι το ζήτημα?

  179. cronopiusa said

    πετροσκώληκας

  180. Πέπε said

    166
    Ευτυχώ που το ‘γραψες. Από απλή αμέλεια ξέχασα να αναφέρω ότι σκολόπαξ είναι ο τυφλοπόντικας, και θα γινόμουν ρόμπα, γιατί είναι η μπεκάτσα (ο τυφλοπόντικας είναι ασπάλαξ!!).

  181. cronopiusa said

  182. Λ said

    90, 95 Στην κούμνα με τα χαλλούμια αν δεν τηρηθούν αυστηροί κανόνες υγιεινής εμφανίζονται αππιητούρκα. Από το αππιώ – πηδώ
    Στον ενικό είναι (το) αππιητούρι.

    19, 76 Κι όμως εχω δει στην Κίνα δύο ή τρεις μεταξοσκώληκες να φτιάχνουν μαζί ένα κουκούλι. Οι Κινέζοι φτίαχνουν με αυτά παπλώματα. Βρέχουν τα κουκούλια και τα ανοίγουν με επιδέξιο τρόπο σε μεγάλα φύλλα και τα τοποθετούν το ένα πάνω στο άλλο. Μετά από μερικές εκατοντάδες τέτοιων φύλλων δημιουργείται έανα ωραιότατο πάπλωμα. Από κουκούλι δύο μεταξοσκωλήκων μονο και από κουκούλι τριών διπλό.

  183. dryhammer said

    168. Να σου θυμίσω πως σε όλες τις χολυγουντιανές (και όχι μόνο) παραγωγές οι τοξότες ρίχνουν τα βέλη υπό το παράγγελμα «Πύρ!»(Fire!).

  184. Chr said

    @1, Δεν χρειαζόμαστε καθόλου σκουληκότρυπες (γέφυρες Einstein – Rose) αλλά το να πάμε σε άλλο αστρικό σύστημα είναι δυνατό και με την τωρινή τεχνολογία (αν και θα γινόταν ευκολότερο αν είχαμε πυρηνική σύντηξη). Εκτός αυτού ακόμα και αν υπάρχουν (που μιας και η γενικη θεωρία της σχετικότητας δεν έχει αποτύχει μέχρις στιγμής είναι μάλλον εξαιρετικά πιθανό), λογικά θα είναι μονοδιάστατες και άρα θα είναι κατάλληλες μόνο για επικοινωνία.
    Προτείνω αυτό το βίντεο για όποιον ενδιαφέρεται για τεχνολογίες που θα μπορούσαν να μας πάνε στον εγγύτατο του Κενταύρου σε σχεδόν 100 χρόνια, γρηγορότερα αν αρχίζαμε σήμερα.

  185. Νίκος said

    @ αθεόφοβος
    «Αμερικάνικη σκωληκοειδεκτομή»: Οι χειρουργοί στην Αμερική κάνουν σκωληκοειδεκτομές με την παραμικρή υποψία σκωληκοειδίτιδας, φοβούμενοι τις επιπλοκές της νόσου, οπότε κάποιες από αυτές τελικά αποδεικνύεται από τη βιοψία ότι δεν ήταν απαραίτητες. Αυτό γίνεται συνειδητά, και μάλιστα υπάρχει και σχετικό ρητό: «If in doubt, take it out»

  186. Mindkaiser said

    If I, like Solomon, …
    could have my wishmy
    wish … O to be a dragon,
    a symbol of the power of Heaven-of silkworm
    size or immense; at times invisible.
    Felicitous phenomenon!

    Marianne Moore, in «O To Be A Dragon» in O To Be A Dragon (1957)

    Category Age (Years)
    Wyrmling 0-5
    Very young 6-15
    Young 16-25
    Juvenile 26-50
    Young adult 51-100
    Adult 101-200
    Mature adult 201-400
    Old 401-600
    Very old 601-800
    Ancient 801-1,000
    Wyrm 1,001-1,200
    Great Wyrm 1,201 or more

  187. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    144 Σατανική σύμπτωση και άντε να με πιστέψεις αν σου πω ότι δεν το είχα διαβάσει και ότι δεν το έγραψα επίτηδες.

    151 Μπράβο Γιάννη!

    155 Αυτό πρέπεινα το δεις σε συνάρτηση με την δικαστική υπάλληλο που πλαστογράφησε πτυχίο Νομικής και αθωώθηκε. Και θα βρίσουμε μαζί.

    160 Στη Λευκάδα και γενικά στη Δυτική Ελλάδα το λένε καστραβέτσι το αγγούρι

    161 🙂

    169 Άρα το πηδούλι ετυμολογείται από το πηδώ;

  188. Jane said

    Από τα 18 λιανοτράγουδα του Ρίτσου

    Το παλικάρι που ‘πεσε μ’ ορθή την κεφαλή του
    δεν το σκεπάζει η γης ογρή, σκουλήκι δεν τ’ αγγίζει —
    Φτερό στη ράχη του ο σταυρός κι όλο χυμάει τ’ αψήλου
    και σμίγει τους τρανούς αϊτούς και τους χρυσούς αγγέλους.
    …………………………………………………………………………
    Και στην τελευταία στροφή των «μοιραίων» του Βάρναλη

    Έτσι, στην σκοτεινή ταβέρνα
    πίνουμε πάντα μας σκυφτοί,
    σαν τα σκουλήκια κάθε φτέρνα
    όπου μας εύρει, μας πατεί:
    δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα!
    προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!

  189. Γιάννης Κουβάτσος said

    155:Κι αυτή η ευλογημένη γιατί δεν φρόντισε να βρεθεί το ονοματάκι της στη λίστα Λαγκάρντ; Πώς περίμενε να γλιτώσει, η εγκληματίας, από την αδέκαστη δικαιοσύνη;Αλλά δεν υπάρχει πρόβλημα, θα αποφυλακιστεί σύντομα λόγω ανηκέστου βλάβης της υγείας της.

  190. Αιμ said

    182β. Καταπληκτικό ! Βρήκα τι θα κάνω τα καναδυό διπλά κουκούλια (στα ~50) που μας κάναν πέρυσι αυτά τα αδηφάγα ζωάκια. Θα φτιάξω πάπλωμα 🙂

  191. Πέπε said

    @187 τέλος:

    Το πφ στο νισύργικο «τριπφηώ = τριπηδώ» αλλά και στο [επίσης νισύργικο;] «πφήουλλας», που παραθέτει ο κ. Καραποτόσογλου στο #169, είναι διπλό π, που ακούγεται κάπως σαν πφ. Και η Λ στο #182 μας πληροφορεί ότι και στην Κύπρο το πηδώ είναι με δύο π, αππηώ, και το ζωύφιο επίσης, αππηητούριν.

    Άρα, στα κυπρο12νησιακά ιδιώματα και το πηδώ και το πηδούλι/πήδουλας/*πηδηχτούρι είναι με δύο π. Λογικά, σίγουρα συνδέονται: είναι μια ένδειξη που δεν μπορούμε να την προσπεράσουμε, από τη στιγμή που άλλα ιδιώματα δε διακρίνουν ούτε το απλό από το διπλό π ούτε, βέβαια, την ορθογραφία του [i].

  192. Ασχημο πισωγύρισμα στα ποδοσφαιρικά με την παρανοϊκή απόφαση να επιβληθεί πρόστιμο στον ΟΣΦΠ για τα επεισόδια της Πάτρας την στιγμή που υπερασπιστική γραμμή του ΟΣΦΠ ήταν η προβλεπόμενη ποινή αφαίρεσης βαθμών να γινότανε στους ομίλους του κυπέλλου και όχι του πρωταθλήματος !!
    Εντονο βέβαια είναι το άρωμα (καλύτερα μπόχα) της επανάληψης της αθλιότητας που έγινε πέρισυ σε βάρος του ΠΑΟΚ που πρωτόδικα με άλλο παραπέμθηκε και μ άλλο δικάστικε, το ίδιο έγινε και τώρα αλλά υπέρ του ΟΣΦΠ. Δεν χρειάζονται βέβαιαμαντικές ικανότητες για να βρεθεί ποιός ελάχιστος είναι πίσω από τέτοιες προτροπές σε δικαστικούς

  193. Μάντις said

    και ιλυσπάομαι-ώμαι , ο ιλυσπώμενος, αυτός που σέρνεται στη λάσπη σαν το σκουλήκι, που λέει και μια φιλενάδα μου φευγάτη…

  194. Μανούσος said

    Σκουλήκια καὶ οἱ Κινέζοι καθότι σῆρες….

  195. Κ. Καραποτόσογλου said

    187. Προφανώς.

  196. Alexis said

    #27: Μιλώντας αυστηρά επιστημονικά οι σκώληκες είναι κατώτερη μορφή του ζωικού βασιλείου και δεν έχουν καμία σχέση με τις προνύμφες των εντόμων, τα οποία έντομα ( 🙂 ) ανήκουν σε ανώτερη συνομοταξία (αρθρόποδα).
    Στην πράξη βέβαια πολύ συχνά οι προνύμφες των εντόμων ονομάζονται σκουλήκια, όχι μόνο στη λαϊκή γλώσσα αλλά και στην επίσημη.
    Π.χ. η προνύμφη του Heliothis armigera λέγεται επισήμως πράσινο σκουλήκι και είναι ένας από τους σοβαρότερους εχθρούς πολλών καλλιεργειών.

  197. mitsos said

    Καλησπέρα σας

    Πονεμένη ιστορία αυτή των σκουληκιών … κάθε χρόνο τέτοια εποχή από τον κήπο εξορμούν προς τις πόρτες και τα παράθυρα … σκαρφαλώνουν παντού ψάχνοντας χαραμάδα …

    Για τα άλλα σκουλήκια το έχω λύσει το θέμα …προτιμώ την καύση

    Επειδή ο Νικοκύρης και διήγημα μας είχε προσφέρει την προηγούμεη χρονιά του Β. Τσιαμπούση , με τίτλο «το σκουλήκι»

    https://sarantakos.wordpress.com/2017/03/19/tsiampousis/

    Γι’ αυτό από μένα για να φύγει αυτή η μυρωδιά θανατίλας …ένα ανέκδοτο μόνο :
    «
    – Έλα ρε γέρο μια φορά στην εκκλησιά ν’
    ακούσεις τον καινούριο παππά. Θα πας μετά
    για τον πατσά …»
    -Το ‘πάμε γρια μην αρχίζεις τα ίδια. Θα ‘ρθω
    την άλλη Κυριακή.
    -Την άλλη και την άλλη … Άϊντε να δούμε πότε
    είναι αυτή η άλλη …
    Ο διάλογος αυτός είχε επαναληφθεί πολλές φορές .
    Έτσι μια Κυριακή… έγινε το θάμα. Η γριά τον βρήκε φρεσκοξουρισμένο και κουστουμαρισμένο μόνο γραββάτα δεν είχε βάλει
    Και κάθισε σ’ όλη την λειτουργία … σφιγμένος και σοβαρός.
    -Έλα ρε γέρο κάτσε ν ακούσεις και το κήρυγμα ,
    να δεις πόσο όμορφα τα λέει και απλά.
    Την αγριοκοίταξε αλλά στάθηκε παράμερα στο πίσω μέρος …
    Ο παπάς έβγαλε τέσσερα άδεια γυάλινα δοχεία , μπροστά εκεί στο τραπέζι που έβαζαν συνήθως τα συμπράγκαλα για τα μνημόσυνα …
    -Βάζουμε στο πρώτο λίγο οινόπνευμα … στο
    δεύτερο λίγο καπνό και στο τρίτο …να χμ …
    σπέρμα . Στο τέταρτο καθαρό νερό από την
    μάννα κάτω στην πλατεία. Ρίχνουμε στο
    καθένα μερικά σκουληκάκια
    – Βλέπετε χριστιανοί τα σκουληκάκια ζουν μόνο
    μέσα στο νερό …
    Εκεί κάπου γύρισε και βγήκε… τα λόγια του παπά επιβεβαίωναν τις υποψίες του. Τράβηξε προς το καπηλειό . Με μια οκά θα ξανάβρισκε το χαμένο χαμόγελο.
    Γύρισε αργά γεμάτος κέφι.
    -Που είσαι ρε γέρο ; Τζάμπα πήγαν τα λόγια
    του Παπά. Αμ δεν τόξερα. Βρωμοκοπάς
    ολάκερος σκορδοστούμπι και ρετσίνα.
    – Άκου γριά. Το παπαδάκι δεν σας τα λέει καλά.
    Άλλα δείχνει το πείραμα άλλα σας τσαμπουνάει
    δαύτος.
    – Μιλάει το κρασί τώρα. Τι λες μώρε τώρα.
    -Τι λέω ε΄! Ξέρεις τι επέδειξε το παπαδάκι σου .
    Αυτό που λέω χρόνια : Πιείτε , καπνίστε ,
    πηδήξτε σκουλήκια δεν πιάνετε …
    »

  198. Γιάννης Κουβάτσος said

    192:Είδες όμως πώς οι περσινές απαραίτητες ποινές οδήγησαν φέτος στην ίδρυση της «Σχολής Αρσακειάδων Τούμπας»; Κι ο άγιος φοβέρα θέλει κι όπου δεν πίπτει λόγος, πίπτει αφαίρεση πρωταθλήματος. Ευκαιρία ήταν να πάρει σήμερα το μαθηματάκι του και ο γαύρος, αλλά έχει πολύ σκουλήκι ακόμα το μήλο της (αθλητικής) δικαιοσύνης.

  199. sarant said

    194 Μια και είπες για Κινέζους, θυμήθηκα και τη στερεότυπη ατάκα «Εγώ το ταπεινό σκουλήκι…» με την οποία αναφέρονται στον εαυτό τους οι Κινέζοι στο Λούκι Λουκ.

  200. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Και μερικά… σκουληκολογι(α)κά από την Κρήτη:

    – σκουληκιάρης ή σκουληκερός ή σκουληκάρικος = αυτός που έχει (μέσα ή πάνω του) σκουλήκια.

    – σκουληκιαρέ αίγα = αίγα που έχει στα ρουθούνια της σκουλήκια (που λέγονται φθυαρμίστακες).

    – σκουληκόπονος = ο (κοιλιό)πονος που προκαλείται από φάγωμα φρούτου σκουληκιασμένου.

    – Όρμιγγας, ο = παρασιτικό σκουλήκι των εντέρων. Όχι οι οξύουροι, που είναι μικρά λευκά σκουληκάκι. Οι όρμιγγες ή ορμίγγοι είναι (ήταν;;) πλατιά και σχετικά μακριά σκουλήκια, σκούρου χρώματος.

    Από το έλμιγγας ἕλμινς)

    Αλλά και ο Ιπποκράτης τις μνημονεύει και τις διακρίνει σε στρογγυλές και πλατειές (Περί νούσων, το τέταρτον, 54)

  201. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Γιατί «φαγώθηκαν» μερικά αναγκαία;;;

    Από το έλμιγγας ἕλμινς)

  202. Avonidas said

    θυμήθηκα και τη στερεότυπη ατάκα «Εγώ το ταπεινό σκουλήκι…» με την οποία αναφέρονται στον εαυτό τους οι Κινέζοι στο Λούκι Λουκ.

    Το εχω συναντήσει και στο Ιζνογκουντ. Οχι μονο οι Κινεζοι σε καποιες ιστορίες, αλλα κι ο Ιζνογκουντ οταν θελει να γλειψει τον χαλίφη χρησιμοποιεί κατι σχοινοτενεις ψευτοταπεινοτητες του στυλ «ο ελεεινός σωρός σκουπιδιών που στέκει μπροστά σας» κλπ 😋

  203. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    169 >> πέτακας
    Σας ευχαριστώ πολύ, προσωπικά. Θαμμένη στα κατάβαθα η λέξη. Εκανε τούμπα το μυαλό μου διαβάζοντάς το .

    https://el.wiktionary.org/wiki/%CE%92%CE%B9%CE%BA%CE%B9%CE%BB%CE%B5%CE%BE%CE%B9%CE%BA%CF%8C:%CE%96%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%8D%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%B1_%CE%AC%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%B1/%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF2#%CE%A0%CE%AD%CF%84%CE%B1%CE%BA%CE%B1%CF%82

    κάπως εμφατική η κατάληξη -άκας: πετείνακας, κόπακας ή λάγακας (λαγός μικρομεσαίου μεγέθους), λέφακας (γεροδεμένος νεαρούλης)

    200 >> Όρμιγγας, ο = παρασιτικό σκουλήκι των εντέρων.
    Επίσης αποξεχασμένο:
    «ορμίγγους έχεις παιδάκι μου; κάτσε ήσυχος σε μιαν άκρα!»

  204. # 198

    Ως συνήθως μπερδεύεις την βούρτσα με κάτι ομοιοκατάληκτο για να γράψεις τα κολήματα που έχεις για την ομάδα που σε έχει αφήσει χιλιόμετρα πίσω.
    Βρε ανεκδιήγητε στα ματς που λες ούτε σπασίματα υπήρξαν ούτε βιαιοπραγίες ούτε δακρυγόνα που προκάλεσαν διακοπή του αγώνα ούτε τραυματισμοί. Ολα αυτά έγιναν στην Πάτρα όπως επεισόδια είχαν γίνει στο παιχνίδι που μηδενίστηκε ο ΠΑΟ. Αλλά όσο ξέρεις εσύ από ίση μεταχείριση ξέρει κι ο Κούλης να μοιράζει δυο γαϊδουριών άχυρο.

  205. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Έστειλα ένα αποκαλυπτικό σχόλιο, αλλά μού το κράτησε η μαρμάγκα, γιατί είχε πολλή βιβλιογραφία

  206. Μαρία said

    187
    Σατανική πράγματι. Άρα δεν το ‘πιασες το υπονοούμενο του υπονοούμενου στο σχ.92 🙂

  207. sarant said

    202 Σωστά!

    206 Όχι λέμε, δεν κατάλαβα τι εννοούσες

  208. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Σκουληκάντερος είναι αυτός που τρώει πολύ αλλά μένει πολύ αδύνατος.
    Σα να έχει ταινία,που λέμε αλλά και η ταινία σκουλήκι/παράσιτο των εντέρων δεν είναι; 🙂

    207 🙂
    Το σκουλήκι και η αγελάδα
    Στη χώρα μας ο πολίτης διατηρεί τόσο εχθρικές σχέσεις με τη χώρα του ώστε η χώρα τού φέρεται ως σκουλήκι αλλά και ο ίδιος την αντιμετωπίζει μόνο ως αγελάδα για άρμεγμα.
    Ι.Κ.Πρετεντέρης 2008
    https://www.tovima.gr/2008/11/24/opinions/to-skoyliki-kai-i-agelada/

    «σκουληκιασμένο χιόνι»
    https://sarantakos.wordpress.com/2017/01/09/snow/#comment-406772

  209. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ξημερώνει Παρασκευή 17 Νοέμβρη
    Ο καιρός σκουλήκιασε

  210. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Καλησπέρα σας.

    1) Πολύ καλή ανάρτηση, αλλά επειδή οι περισσότεροι είσαστε αντίχριστοι μπολσεβίκοι, ξεχάσατε την συχνή χρήση του «σκώληκος του ακοιμήτου» από την Χριστιανική Γραμματεία, όταν περιγράφει την Κόλαση. Ο «σκώληξ ο ακοίμητος» είναι αυτός που τρώει τους αμαρτωλούς στην Κόλαση. Τα αποσπάσματα που ακολουθούν είναι όλα από το Μέγα Ευχολόγιον της Αγίας Εκκλησίας μας και τα περισσότερα έχουν ως πηγή τον άγιο Ιωάννη Δαμασκηνό, είτε από την αριστουργηματική Εξόδιο Ακολουθία του, είτε από τον «Ιωάσαφ» και άλλα έργα του

    Καταπληκτικό είναι και το απόσπασμα του αγίου Συμεώνος του Μεταφραστού, όπου η ΗΔΟΝΗ ονομάζεται «άγκιστρον του Διαβόλου», «μήτηρ της αμαρτίας» και «τροφός του αιωνίου ΣΚΩΛΗΚΟΣ»

    2) Πρίν λίγες μέρες, στις 11 Νοεμβρίου, στο πατάρι των εκδόσεων Gutenberg, έδωσαν μία διάλεξη οι αδελφοί Αποστολίδηδες (γιοί του μακαριστού Ρένου) περί Νίτσε, Προσωκρατικών Φιλοσόφων και Σωκράτους. Στο 1:33:15 με 1:34:18 (το βίντεο πάει μόνο του στο επίμαχο σημείο) ο Στάντης Αποστολίδης αποκάλυψε κάτι που μάς κρύβει επί 9,5 χρόνια ο κ. Σαραντάκος: Ο Καβάφης φορούσε μιά κακής ποιότητος μασέλα και όταν έτρωγε του έφευγε (μαρτυρία Τίμου Μαλάνου) και έπεφτε μέσα στο πιάτο του. Επίσης, είχε λιγδιωμένο μαλλί και ήταν κωλόγερος

    3) Για τον Μέγα Αθηναίο λόγιο και παραχαράκτη Ονομάκριτο
    (530 – 480 π.Χ.)
    , που εκτός από τον Όμηρο διέσωσε και κατέγραψε τα «Ορφικά», δεν ανεφέρθη το εξής θεμελιώδες: Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ο Ονομάκριτος ήταν αυτός που (αλλοιώνοντας τους χρησμούς), ΕΠΕΙΣΕ ΤΟΝ ΞΕΡΞΗ να εκστρατεύσει εναντίον της Ελλάδος. Επομένως, τα σχόλια του κ. Αγγέλου (147) και της κ. Λουκρητίας (176) που τον υμνούν, στην πραγματικότητα υμνούν έναν μητραλοία, που όμως προσέφερε στην Ελλάδα όσο κανείς άλλος, διασώζοντας τον Όμηρο + τα Ορφικά. Ο Ονομάκριτος είναι μιά από τις πιό μεγάλες ειρωνείες της Ιστορίας και σίγουρα τεράστια προσωπικότητα

  211. Θρασύμαχος said

    Carl Spitzweg, «Der Bücherwurm»

  212. Θρασύμαχος said

    «α παναθεμά σε σκουληκαντέρα, ε σκουληκαντέρα που μέ ‘κανες και ‘κανα μπάνιο πού ‘χα κάνει και το Πάσχα»

  213. Avonidas said

    #207. Σε μια ακομα πιο σχετικη με το νήμα ιστορία του Ιζνογκουντ, γινονται εκλογές στο χαλιφατο. Φυσικά, ο μόνος που εχει ψήφο ειναι ο χαλίφης, που βέβαια ψηφίζει πάντα τον εαυτό του, με ολους τους τυπους (παραβαν, καταμετρηση ψηφων, αναγγελία αποτελεσμάτων κλπ.) Τη μερα των εκλογών, ολοι οι αλλοι κάτοικοι της Βαγδάτης πανε για ψάρεμα 😜

    Ο Ιζνογκουντ βεβαιως εχει καουρα να ψηφισει εκείνον ο Χαλίφης, κι επιστρατεύει τη μαγεία, αλλά οι πολιτικοί του αντίπαλοι ρίχνουν στον αγωνα τα τζίνια. Ξεκινάει έτσι η πιο σουρεαλιστική προεκλογική κόντρα που έχει υπάρξει ποτέ, η οποία και καταλήγει με όλο σχεδόν τον πληθυσμό της Βαγδάτης μεταμορφωμενο σε σκουλήκια.

    Η αφήγηση στο τελευταίο καρέ μας πληροφορεί ότι αυτή την Κυριακή των εκλογών οι ψαράδες ειναι άφαντοι, «μια υπέροχη μέρα για τα σκουλήκια» 🙂

  214. 167,
    Α μπράβο!

  215. Κουνελόγατος said

    Είναι δυνατό να κοιμούνται όλοι;

  216. Παναγιώτης Κ. said

    Το λεξικό έχει το ρήμα γλιστρώ και τα παράγωγα αυτού όπως π.χ γλίστρα.
    Έχει επίσης το συνώνυμο, ξεγλιστρώ.
    Δεν βρήκα όμως το ρήμα αγλιστρώ ως συνώνυμο του γλιστρώ.
    Τα σκουλίκια που βρίσκουμε σε υγρά εδάφη, τα λέμε αγλίστρες.(Περιοχή Κόνιτσας) Παλαιότερα τα χρησιμοποιούσαν για να δολώνουν αγκίστρια τα οποία έδεναν σε ένα σταθερό σημείο στο έδαφος (συνήθως σε υγρά μέρη) για να πιάνουν κοτσύφια!
    Η μέθοδος ήταν αποδοτική όταν έπεφτε χιόνι. Τα «βαρκά» μέρη δεν έπιαναν χιόνι. Εκεί λοιπόν τοποθετούσαν τα αγκίστρια όπου πήγαιναν τα κοτσύφια για να βρουν τροφή.

  217. sarant said

    213 Όμως δεν μου σκανάρει κανείς ούτε Αστερίξ ούτε Ιζνογκούντ να παρουσιάσω… (άσχετο παράπονο!)

  218. Γιάννης Ιατρού said

  219. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    215 η καρδιά μας ξαγρυπνά 🙂

  220. 163, Γιάννης Ιατρού said: «….το «σκόλοψ» γράφεται με δύο ο(-μικρον) στα Ελληνικά, εκτός κι αν σε κάποιο άλλο ιδίωμα/διάλεκτο έχουμε κάτι το οποίο αγνοώ»
    # Καλώς είπας. Τσιορ-τσιοπ, λάθον εποίκα! Όμως λάθος εποίκας ωσαύτως! Είπα γαρ ότι Μακεδονιστί φαμέν αγκίδα! Neither σκόλοψ nor σκόλωψ!

    180, Πέπε said: «…ο τυφλοπόντικας είναι ασπάλαξ!!»
    # Μακεδονιστί ο τυφλοπόντικας λέγεται σφάλακας!!

  221. Μάντις said

    Leo..
    Οι ειδήσεις είπαν ότι το έπαθε από τον ωμό γυμνοσάλιαγκα που κατάπιε, ο τρίβλαξ..

    136 ΜΙΧΆΛΗ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
    Θεός σχωρέσ’ τον το Σκουληκίδη…καλό αθρωπάκι…επιστήμων με ουρά!

    201 ΜΙ_ΚΙΟΣ
    Εννοείς η ελμινθς της ελμινθος που είναι το σκουλήκι του εντερικού σωλήνα ανθρώπων και ζώων, κοινώς όρμιγγας, λεβίθα και ελμινθολογία, ο λόγος περί ελμίνθων, ρήμα ελμινθιώ , επίθετο ελμινθώδης και λοιπά συναρπαστικά που ίσως ενδιαφέρουν τον

    Αδελφόθεο Ιάκωβο τον μελετητή των Γραφών…( όρμα Jac! Απάνω τους!)

  222. Αιμ said

    220β. Και σφαλακώνω σημαίνει βουλιάζω (και κολλάω για οχήματα) στα λημνιά

  223. Όλο προσπαθώ να διαβάσω τα σχόλια για να το αναφέρω, αλλά όλο δεν προκάνω. Κάποια στιγμή βγήκαν καινούριες πιλάλες οπότε παραιτήθηκα Αλλά θεωρώ πως θα ενδιέφερε: τα μακαρόνια τα ήξερα «αλευροσωλήνες» ως λογιοτατισμό (από καθαρευουσιάνο δικηγόρο – σύμφωνα με τις αφηγήσεις τις μάνας μου) κι όχι σαν σκουλικίδες ή κάτι τέτοιο.

    Απλά το καταθέτω.

  224. sarant said

    223 Και καλά κάνεις διότι μάλλον έχει ειπωθεί και αυτό.

  225. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    221. Μάντις
    Ναι, προφανώς εννοώ ἕλμινς (χωρίς θ κατά το LSJ κλπ) αλλά και ἕλμις ή ἕλμιγξ -γγος (συν τα λοιπά παράγωγα που αναφέρεις). Τώρα, αν αυτά ενδιαφέρουν ιδιαιτέρως τον Αδελφόθεο, ίδωμεν…

  226. 168, … «Πυροβόλησαν γυναίκα μὲ ἀεροβόλο».
    Κανονικὰ θὰ ἔπρεπε νὰ γράφει πὼς τὴν ἀεροβόλησαν …

    Εκτός, βέβαια, αν εννοεί
    την πυροβόλησαν επειδή (η γυναίκα) κράταγε αεροβόλο,
    οπότε είναι κυριολεκτικό.

  227. 226

    Ρούσα και χρυσομαλλούσα
    κι αεροβολοκρατούσα

  228. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    227
    πυροβολημένη! 🙂

  229. ποιός τάχα σ’ αεροβόλησε
    να τον αεροβολήσω?

  230. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    δεν αεροβολούμε,
    αερολογούμε! 🙂

  231. Μαρία said

    223, 224
    Και γραφτεί 🙂 Ο αληθής χαρακτήρ του λεγομένου γλωσσικού ζητήματος υπό Ανδρέου Ν. Σκιά.
    τέλος σ.79 κεξ https://anemi.lib.uoc.gr/php/pdf_pager.php?rec=/metadata/5/7/f/metadata-461-0000031.tkl&do=141420_w.pdf&pageno=40&pagestart=1&width=841&height=595&maxpage=108&lang=el

  232. 227-230
    Δεν την άφησαν στο αερόβλητο!

  233. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    231 από την τελευταία σειρά της σελίδας 79
    «νηφοκοκκόζωμος αντί καφές και αλευροσωλήνες αντί μακαρόνια » ! 🙂

  234. Νύφη κοκώνα που ΄λεγε ο Ανατολίτης στη Βαβυλωνία.

  235. 229,
    Λεβέντισσ’ αεροβόλαγε.

  236. ΚΑΒ said

    Ελληνικά σκουλήκια στο διάστημα

    http://www.kathimerini.gr/995503/gallery/epikairothta/ellada/diasthmikh-apostolh-gia-200000-skoylhkia

  237. Γιάννης Ιατρού said

    Αν ξυπνήσουν, δεν θα μείνει τίποτα, ούτε για δείγμα: Worms unfrozen after 42,000 years are alive and eating 🙂

  238. loukretia50 said

    ΕΦΗ ΕΦΗ, Χχχχτήνος με τις ιδέες σας για την
    «Πυροβολημένη ρούσα και χρυσομαλλούσα αεριοβολοκρατούσα»
    και Μ.Νικολάου με την απίστευτη τελευταία ατάκα – που έκλεψα!- μου εμπνεύσατε αυτή την ιστορία

    Λεβέντισσα αεροβόλαγε!

    Πήγαινε μέχρι το μώλο και περίμενε το στόλο.
    Με αγριεμένο βλέμμα , χείλη κόκκινα σαν αίμα
    Μια νταρντάνα σμιχτοφρύδα, είχε γίνει κολλητσίδα
    στα παιδιά του λιμανιού για αφίξεις βαποριού

    Τα μαλλιά της σαν πλοκάμια, ίδια μέδουσα ή λάμια
    η κοκώνα η ζουρλή, την ακτή περιπολεί.
    Κόκκινο φορεματάκι, σουρωτό σαν κουρτινάκι
    Είχε κι ασορτί σκαρπίνια , κατακόκκινα λουστρίνια
    Και στη μέση περασμένη ζώνη ασημοφορτωμένη
    φαρδειά, φουλ μεταλλική – Ιταλού σχεδιαστή-
    και καλά, πολύ μοντέρνα, το απέξω σα λατέρνα
    στρώματα απανωτά με φλουριά κουδουνιστά
    Καραγκούνα η κοκώνα! Μα ήτανε καλή κρυψώνα γιατί μέσα είχε κρυμμένα τα καψούλια στομωμένα
    Μια τριζάτη κιτσαρία, έτοιμη για φασαρία
    Ήταν η Φωφώ η ρούσα, αεροβολοκρατούσα
    Το Τζιμάκο το τζιμάνι θέλει τώρα να ξεκάνει
    που την είχε αποπλανήσει κι έλεγε πως θα γυρίσει
    Μα ήταν λόγια μεθυσμένα σε μια ex – «αεί παρθένα»
    Που τα πήρε μετρητοίς, ενώ τόσκασε ο κιοτής

    Περιμένει ένα χρόνο, μα το πλοίο ήρθε μόνο,
    όπως είπαν στην παθούσα – Κι εγώ τζάμπα καρτερούσα?
    -Σου την έσκασε? Αχ! κρίμας! Δεν ταξίδεψε μαζί μας!
    Μούσι ήταν, δηλαδή, είχε βρει αλλού τσαρδί
    Και γελούσαν τα ναυτάκια με του Τζιμ τα τσαλιμάκια
    -Μη σκοτίζεσαι μωρό! Θα βρει κάποτε καιρό!
    Είναι ψυχοπονεσάρης. Που θα πάει, θα τον τουμπάρεις!

    Δεν τα χάφτει η Φωφώ Πήρε τα΄όπλο το κρυφό
    το Τζιμάκο όταν πλευρίσει με αυτό να συνετίσει
    Έχει μέτωπο στην πιάτσα . Είν΄απ΄όλες πιο καπάτσα
    Μα δε θέλει να το πει πως ο νιος ήταν στουπί
    Κι είχε πέσει στην αυλή της, Ναύτης ήταν ή αλήτης,
    δεν την ένοιαζε διόλου , στερεότυπα του κω* !
    Και τον βούτηξε βιαίως κι ευτυχώς ήταν ακμαίος.
    Το πρωί ευγενικός, δε θυμόταν τι και πως-
    Για να την ευχαριστήσει είπε θα ξαναγυρίσει
    Κι έκτοτε έγινε καπνός, προτιμούσε ναυαγός.

    Μα ρεντίκολο έχει γίνει. Τσίπα δεν της έχει μείνει
    γιατί έχει γίνει μύθος, πρώτα με το δήθεν «ήθος»
    και μετά η λυσσαλέα που το έπαιζε μοιραία
    Η Φωφώ με καμελίας, να τρομάζει κροταλίας.

    Φθονερή κι υστερική, αυστηρή στην κριτική
    κάθε θηλυκό μισούσε, κι απομονωμένη ζούσε.
    Κι όταν έγινε το θάμα, είχαν γνώση στην αλάνα!
    Ξέχασε όλα τα ντεσού, κι έγινε η πιο γλωσσού
    Και καυχιόταν πως καμιά δε γνωρίζει τη ζημιά
    που έχει κάνει στο μορτάκι, το μαργιόλικο ναυτάκι,
    τον ωραίο το Τζιμάκο τον πολύπαθο τυπάκο

    Την ανέχτηκαν καιρό, δεν ήταν και φοβερό,
    «Ησυχάσαμε απ΄τη γκρίνια!», λέγαν όλα τα σαϊνια.
    Μα σαν ήρθε καλοκαίρι κι ήταν μόνη δίχως ταίρι
    έλεγε πως ζει ένα δράμα κι όλο πλάνταζε στο κλάμα
    Τη λυπόταν οι γειτόνοι, μα αυτή μόνο στριτζώνει
    Φταίει λέει η κακογλωσσιά κι η δική τους μπαμπεσιά
    που ο Τζιμάκος δε ζυγώνει – μάγια κάνει η Αντιγόνη!
    Κι αν το κλίμα είναι στραβό… πόσο μάλλον η Φωφώ…
    είν΄αγιάτρευτη η λόξα, απ΄του έρωτα τα τόξα.
    Έστω κι αν μια εμμονή, σχέση ολέθρια , προφανή
    Ονομάζει «μέγα πάθος!» κι ας το ξέρει, είναι λάθος.

    Όλοι λεν «το παρτσακλό» που ψοφάει για μελό
    Και προσμένει το νυμφίο που την έκανε λαχείο
    πέρα στο τροκαντερό – δεν το ξέρει? Τρομερό!

    Κάποιος όμως το σφυρίζει κι απ΄τη λύσσα της αφρίζει
    Θα σκοτώσω τον καριόλη , θα βουίξει η πιάτσα όλη
    Θα ξεπλύνω τη ντροπή και θα μάθει τι θα πει
    τη Φωφώ να την εκθέσει. Θα τον κάνω να πονέσει.
    Τώρα όλα θα τελειώσουν Και οι μόρτες να μη σώσουν

    Θέλει να εκδικηθεί και να ξηγηθεί σπαθί
    Σε σπαθί δε βρίσκει κάτι, μα της χτύπησε στο μάτι
    Ένα όπλο τρομερό, που το έκρυβε καιρό
    Ο μπαμπάς ο μακαρίτης που ήταν λίγο ασφαλίτης

    Με το όπλο παρά πόδα και με πόζα βοεβόδα
    ετοιμάστηκε για δράση μόλις ο αχρείος φθάσει.
    Μα την πρόλαβε ένας νέος, ντροπαλούλης , μα γενναίος.
    Ήταν τύπος με αρχάς , ο αγνός σεκιουριτάς
    Είδε το αεροβόλο , που το έκρυβε με δόλο
    και με φούρια εφορμά, σαν τον ήρωα του Δουμά,
    τον εχθρό να εξοντώσει, την πατρίδα του να σώσει.

    Προς τη νίκη ενταγμένος, μόνος κι αποφασισμένος.
    βγάζει όπλο μυστικό , σημαδεύει τη Φωφώ
    Δεν κατέχει από σημάδι, δεν το ξέρει το ρημάδι
    Για φιγούρα τόχε μόνο τ΄αεροβόλο, ούτε χρόνο.
    -Αλτ! Τις ει? Την απειλεί.- Ρε, ας το διάολο και συ!
    η Φωφώ του απαντά με ποικίλα γαλλικά
    -Αλτ γιατί πυροβολώ, θα σου ρίξω στο ψαχνό
    -Άσε μας ρε μπαγλαμά, τρέξε πίσω στη μαμά.
    Την κρεμούλα να σου δώσει, φουσκωτό να καμαρώσει.

    Αυτό ήταν το κερασάκι, δεν είναι κανα παιδάκι
    Να τον βρίζουνε σκαιά και να θίγουν τη μαμά.
    Τώρα είναι η στιγμή, να , προειδοποιητική.
    Μα το μάτι ήταν κλειστό και της ρίχνει στο ψαχνό

    Είχε μπόλικο εκείνη, που φορούσε το λουστρίνι
    και δεν έπαθε κακό, πέρα από τον πανικό
    Γιατί χτύπησε τη ζώνη που το φόρεμα κουμπώνει
    κι όλο το σιδερικό ήταν προστατευτικό.
    Μ΄ένα γκελ η κρύα σφαίρα, έβαλε γι’αλλού παντιέρα

    Και αντί να γίνει φόνος, σύλληψη ήταν του αιώνος,
    που ο νέος από τύχη, μοναχός του είχε πετύχει.
    Το γκελάρισμα της σφαίρας αποκρούει αφίσα –τέρας.
    Σ΄ένα στύλο κολλημένη, για σκυλάδικο η καημένη.
    Δε γουστάρει νάναι θύμα , στόχος για το κάθε βλήμα
    και το στέλνει καρφωτό σε μικρούλι φουσκωτό

    Μ’ ένα φςςς! το ξεφουσκώνει κι η ορμή το απογειώνει
    Κι είναι πάνω ένας τρίτος , ζόρικος, χοντρός σαν κήτος
    που περίμενε κρυμμένος , μ΄ένα νάυλον τυλιγμένος
    να χαθεί το φως της μέρας , πριν γυρίσει ο αέρας.
    όσο το μουρλό ζευγάρι τσακωνότανε με χάρη.

    Σε βοήθεια καλεί και πλακώνουνε πολλοί
    Και τον κάνουν τσιμπητό, το λαμόγιο με υλικό
    πολλαπλής εφαρμογής, ύποπτο διαφυγής

    Έμεινε στην ιστορία η μεγάλη φασαρία
    Του σεκιουριτά το σόλο που αναστάτωσε το μώλο.
    Aπολάμβανε τιμές και φαν κλαμπ από μικρές.

    Στο συμπούρμπουλο επάνω φεύγει η άλλη απ΄το πλάνο
    Παριστάνει την παθούσα, η Φωφώ η κακιά, η ρούσα.
    Το κεφάλι της κρατά, κάθεται στα μαλακά,
    και στη θάλασσα κρυφά ρίχνει τ΄όπλο στα βαθειά

    Ένα τράνταγμα ήταν μόνο, κι όμως ξέχασε τον πόνο
    του Τζιμάκου το καψόνι απ΄το φόβο ξεφουσκώνει
    Και κατάλαβε τι φόλα είναι τα αεροβόλα
    Δεν τη νοιάζει ναν΄κυρία, πάει πια η υστερία
    Εμπειρία λυτρωτική – ομοιοπαθητική?-
    Όταν πέρασε η μπόρα έτρεξε στην κατηφόρα
    Και ροβόλησε με χάρη νάβρει άλλο παλληκάρι
    ΛΟΥ
    ΥΓ της Φωφώς την εμπειρία να την πεις κ* λοφαρδία?

  239. 😮 🙂

  240. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Ό,τι είναι αυτό που πίνεις, θέλω κι εγώ.

  241. sarant said

    238 Α, δεν σε προφταίνουμε, έξοχο!

  242. Alexis said

    #238: Δέκα με τόνο!!!

  243. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    238 Είσαι όργιο! Απόλαυση! Μπράβο!
    Λου, η περσόνα β΄εξαμήνου της τάξης στο Σαραντάκειο. 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: