Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

100 χρόνια ΚΚΕ

Posted by sarant στο 19 Νοέμβριος, 2018


Η 17η Νοεμβρίου είναι βέβαια η επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου το 1973 και πολύ σωστά γιορτάζεται, κι ας λέει ό,τι θέλει ο σύνδεσμος ιδιοκτητών ιδιωτικών σχολείων, ωστόσo προχτές είχαμε και μιαν άλλη επέτειο, όχι υποδεέστερη σε σημασία από αυτήν που γιορτάσαμε.

Εννοώ τα 100 χρόνια του ΚΚΕ, που γιορτάστηκαν επίσης, ή μάλλον γιορτάζονται εδώ και πολλούς μήνες με σειρά λαμπρών εκδηλώσεων από το ΚΚΕ, που δίκαια καμαρώνει για την επέτειο -που το καθιστά, και με μεγάλη διαφορά, το μακροβιότερο ελληνικό κόμμα, αφού μπροστά του τα άλλα ελληνικά κόμματα είναι σχεδόν μειράκια, έχοντας γεννηθεί όλα μετά τη μεταπολίτευση -το 1974 το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, ενώ για τον ΣΥΡΙΖΑ, που ιδρύθηκε το 2004 ως συνασπισμός και το 2013 ως ενιαίο κόμμα, θα μπορούσαμε να δεχτούμε ότι ανάγεται στο 1991 με τη συγκρότηση σε κόμμα του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου, αλλά θα ήταν λάθος να θεωρήσουμε ότι αποτελεί μετεξέλιξη αποκλειστικά του ΚΚΕ εσ. (οπότε θα τον χρονολογούσαμε στο 1968).

Όμως πλατειάζω. Το ΚΚΕ είναι το μακροβιότερο ελληνικό κόμμα και γιόρτασε προχτές τα 100 του χρόνια, και καθώς είναι ένα κόμμα που έχει αφήσει τη σφραγίδα του στην ελληνική πολιτική ζωή αλλά και στην προσωπική ζωή εκατομμυρίων Ελλήνων, μαζι και τη δική μου, θέλησα να του αφιερώσω το σημερινό άρθρο.

Αν θέλουμε να είμαστε σχολαστικοί με τις λεπτομέρειες, στις 17.11.1918 δεν ιδρύθηκε το ΚΚΕ αλλά το ΣΕΚΕ, το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδος (όχι «Ελλάδας»). Ακριβέστερα, από 17 έως 23 Νοεμβρίου 1918 έγινε στον Πειραιά, σε ένα κτίριο όπου μέχρι πρόσφατα στεγάζονταν τα γραφεία της ΠΕΜΕΝ, το Α’ Ελληνικόν Σοσιαλιστικόν Συνέδριον στο οποίο αντιπροσωπεύτηκαν περίπου 1000 οργανωμένοι σοσιαλιστές από τις σοσιαλιστικές οργανώσεις Αθήνας, Πειραιά, Βόλου, Κέρκυρας, Καβάλας, τη Φεντερασιόν της Θεσσαλονίκης, από τα σοσιαλιστικά κέντρα Αθήνας, Λάρισας και Βόλου και από μορφωτικούς ομίλους Αθήνας, Πειραιά και Βόλου καθώς και από τις εφημερίδες Εργατικός Αγών, Σοσιαλισμός και Αβάντι. Το συνέδριο αποφάσισε την ίδρυση του ΣΕΚΕ, έστειλε ψήφισμα συμπαράστασης στη Σοβιετική Ρωσία και κατάγγειλε τη σχεδιαζόμενη επέμβαση της Αντάντ ενάντιά της. Αναλυτικά για την ίδρυση του ΚΚΕ μπορείτε να δείτε σε ένα παλιό άρθρο του Γιώργου Πετρόπουλου στον Ριζοσπάστη.

Το ΣΕΚΕ ήταν κόμμα σοσιαλιστικό-εργατικό, όχι κομμουνιστικό -άλλωστε τα κομμουνιστικά κόμματα τότε άρχιζαν να γεννιούνται. Κάποιοι από τους συνέδρους του 1918 ήταν βενιζελικοί. Τυπικά μάλιστα το ΣΕΚΕ γράφτηκε ως μέλος στη Β’ Διεθνή (τη Σοσιαλιστική) αλλά τον Μάιο του 1919 αποχώρησε και ζήτησε να γραφτεί στην Κομμουνιστική Διεθνή. Η απόφαση αυτή πάρθηκε ύστερα από σφοδρές εσωτερικές συγκρούσεις, και ειχε καθοριστική επίδραση στον χαρακτηρα του κόμματος, το οποίο από το 1921 και μετά προσθέτει στον τίτλο του, σε παρένθεση, τη λέξη «Κομμουνιστικό», με τη σύντμηση ΣΕΚΕ (Κ). Τελικά, το ΣΕΚΕ μετονομάστηκε επίσημα σε ΚΚΕ εξι χρόνια αργότερα, σε συνέδριο που έγινε τον Νοέμβριο του 1924.

Το ΣΕΚΕ πήρε πρώτη φορά μέρος σε εκλογές την 1.11.1920, στις εκλογές στις οποίες ηττήθηκε ο Βενιζέλος και που θεωρείται (κακώς, κατά τη γνώμη μου) ότι έπαιξαν καθοριστικό ρόλο για τη Μικρασιατική Καταστροφή. Υπάρχει εδώ ένας μύθος, ότι το ΣΕΚΕ συνεργάστηκε με τη βασιλόφρονα παράταξη, αλλά κατά τη γνωμη μου δεν στηρίζεται σε ισχυρά στοιχεία. Περισσότερα, στο άρθρο μας εδώ. Το ΣΕΚΕ τότε δεν εξέλεξε βουλευτή (το σύστημα ηταν πλειοψηφικό, με σφαιρίδιο πλην Θράκης). Ωστόσο, το 1918 το ΣΕΚΕ «γεννήθηκε» έχοντας δύο βουλευτές, τους σοσιαλιστές Αλβέρτο Κουριέλ και Αριστοτέλη Σίδερη που είχαν εκλεγεί στις εκλογές του 1915 με τη Φεντερασιόν και που από το 1917 συμμετείχαν στη «νεκραναστημένη» Βουλή μετά την εκδίωξη του Κωνσταντίνου από τον θρόνο.

Συνδέουμε το ΚΚΕ με την εφημερίδα Ριζοσπάστης, που είναι το όργανό του εδώ και πολλές δεκαετίες, όμως ο Ριζοσπάστης είναι παλαιότερος του κόμματος και δεν συνδέθηκε μαζί του από την πρώτη στιγμή. Με τη μορφή που τον εννοούμε σήμερα, ο Ριζοσπάστης άρχισε να κυκλοφορεί στην Αθήνα στις 23 Ιουλίου 1917 ως πρωινή ημερήσια εφημερίδα που αυτοπροσδιοριζόταν ως «Εφημερίς δημοκρατικών αρχών». (Είχε προηγηθεί η έκδοση του Ριζοσπάστη στη Θεσσαλονίκη από τον Πετσόπουλο το 1916, ενώ με τον ίδιο τίτλο είχε κυκλοφορήσει δημοκρατική εφημερίδα του Φιλάρετου το 1908, οι λεπτομέρειες εδώ). Ο Πετσόπουλος και ο Ριζοσπάστης αντιμετώπισαν ευνοϊκά την ίδρυση του νέου κόμματος.

Λίγο μετά την ίδρυση του ΣΕΚΕ, όργανό του έγινε η εβδομαδιαία εφημερίδα Εργατικός Αγών (και πάλι σε καθαρεύουσα!).

Εδώ βλέπουμε το πρωτοσέλιδο της 18.11.1918 με άρθρο για την ίδρυση του ΣΕΚΕ.

Σταδιακά ο Πετσόπουλος άρχισε να προσεγγίζει το ΣΕΚΕ, του οποίου έγινε μέλος.

Τελικά, τον Ιούλιο του 1921 ο Πετσόπουλος θα παραδώσει οριστικά την ιδιοκτησία της εφημερίδας στο Κόμμα, κι έτσι από την 1η Αυγούστου 1921 ο Ριζοσπάστης εκδίδεται ως «Επίσημον Όργανον του Σοσιαλιστικού Εργατικού (Κομμουνιστικού) Κόμματος και της Γενικής Συνομοσπονδίας των Εργατών της Ελλάδος».

Από τα παραπάνω, φαίνεται πως δεν υπάρχει μια ημερομηνία-τομή, πριν από την οποία το ΣΕΚΕ ήταν μη κομμουνιστικό και μετά την οποία έγινε κομμουνιστικό. Η πορεία «μπολσεβικοποίησης» του κόμματος ήταν ένα συνεχές, φυσικά με κάποια ορόσημα αλλά χωρίς σημείο καμπής.

Πάντως, από τους συνέδρους που ίδρυσαν το ΣΕΚΕ το 1918 ελάχιστοι μακροημέρευσαν στο ΚΚΕ, αφού τα πρώτα χρόνια δεν είχαν ακόμα αποκρυσταλλωθεί οι θέσεις και οι ιδεολογικές διεργασίες, τόσο διεθνώς όσο και στην Ελλάδα. Συζητήσαμε το θέμα αυτό με τον ιστορικό Νίκο Χατζηδημητράκο και, με μια πρώτη ματιά, από τους συνέδρους του 1918 μόνο ο Μιχάλης Οικονόμου και ο Σταμάτης Κόκκινος φαίνεται να συνέχισαν ως μέλη του ΚΚΕ σε βάθος χρόνου.

Πολλές είναι οι επόμενες καμπές στην εκατοντάχρονη ιστορία του ΚΚΕ, αλλά κορυφαία παραμένει η δράση του την περίοδο της εθνικής αντίστασης, που ουσιαστικά πρέπει να τη νοούμε σαν μια δεκαετία από τον Οκτώβριο του 1940 και το γράμμα του Ζαχαριάδη, ως το τέλος του εμφυλίου πολέμου το 1949. Ο πρωταγωνιστικός ρόλος του ΚΚΕ στην Αντίσταση και στην ίδρυση του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ είναι ο αιώνιος τίτλος τιμής του κόμματος και ασφαλώς ένας από τους λόγους που εξηγούν την ανθεκτικότητα και τη μακροβιότητά του, σε αντίθεση με πολλά άλλα κομμουνιστικά κόμματα τα οποία είτε άλλαξαν όνομα μετά τις κοσμοϊστορικές καταρρεύσεις του 1989-1991 είτε διαλύθηκαν είτε φυτοζωούν με ελάχιστη επιρροή.

Δεν πέρασε αλώβητο το ΚΚΕ από τις ανατροπές του 1989: το 1991 διασπάστηκε, με την αποχώρηση της ανανεωτικής πτέρυγας, που εντάχθηκε στον (ενιαίο, πλέον) Συνασπισμό της Αριστεράς, τον πρόγονο του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ. Χαρακτηριστικά, στο 13ο συνέδριο του ΚΚΕ τον Φλεβάρη του 1991 ο σημερινός αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, ο Γιάννης Δραγασάκης, ηττήθηκε από την Αλέκα Παπαρήγα για 3 ή 4 ψήφους (νομίζω 57 προς 53 ή 57 προς 54, όποιος έχει ακριβή στοιχεία ας το πει) στην ψηφοφορία για εκλογή Γραμματέα του ΚΚΕ. Μια ενδιαφέρουσα ουχρονία θα ήταν τι θα γινόταν αν το αποτέλεσμα αυτής της ψηφοφορίας ήταν αντίστροφο.

(Πάντως στον ΣΥΡΙΖΑ πήγε και κόσμος που έμεινε στο ΚΚΕ και μετά τη διάσπαση του 1991, π.χ. ο Γιάννης Θεωνάς, ή, σε επίπεδο βάσης ο υποφαινόμενος).

Τα τελευταία χρόνια, το ΚΚΕ αφενός φαίνεται να δικαιώνεται αφού μια σειρά θέσεις του έχουν επαληθευτεί από τη ζωή, αλλά από την άλλη βρίσκεται, για πρώτη φορά, σε μια λαμπρή απομόνωση και δεν έχει μπορέσει, ίσαμε τώρα, να αυξήσει την επιρροή του παρά τη βαθύτατη κρίση, ούτε να πρωταγωνιστήσει στις πολιτικές εξελίξεις.

Αυτό οφείλεται, κατά τη γνώμη μου, σε δύο παράγοντες. Αφενός στις νέες επεξεργασίες που έχει κάνει ως προς την ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος: εξύμνηση του Ι.Β.Στάλιν, θεωρία για οπορτουνιστική στροφή στην ΕΣΣΔ το 1956, άρνηση των λαϊκών μετώπων του 1936, υποβάθμιση του ΕΑΜ και υπερανάδειξη του αγώνα του Δημοκρατικού Στρατού) και αφετέρου στην άρνηση των συμμαχιών και στην ολοσχερή άρνηση συμμετοχής, έστω και ως θεωρητικό ενδεχόμενο, σε οποιαδήποτε «αστική» κυβέρνηση ή έστω στήριξής της.

Να σημειωθεί εδώ ότι υπάρχουν και άλλα μαζικα κομμουνιστικά κόμματα, που έχουν καλές σχέσεις με το ΚΚΕ και συμφωνούν μαζί του σε άλλα θέματα, ωστόσο και συμμαχούν με άλλες αριστερές δυνάμεις διεθνώς και συμμετέχουν ή στηριζουν κυβερνήσεις. Πέρα από το ΑΚΕΛ της Κύπρου, θα αναφέρω το Πορτογαλικό Κ.Κ. το οποίο στηρίζει την κυβέρνηση Κόστα στην Πορτογαλία, αλλά και το Τσεχικό Κ.Κ. (ονομάζεται Κομμουνιστικό Κόμμα Βοημίας-Μοραβίας) το οποίο συνεργάζεται με τους σοσιαλδημοκράτες και στηρίζει την κυβέρνηση Μπάμπις. Όχι τυχαία, από τα 29 εργατικά και κομμουνιστικά κόμματα που συμμετέχουν στην Πρωτοβουλία Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων της Ευρώπης, που ιδρύθηκε το 2013, μόνο το ΚΚΕ είναι μαζικό κόμμα με σταθερή και αυτόνομη κοινοβουλευτική παρουσία. Όλα τα άλλα, αν δεν κάνω λάθος, έχουν πολύ περιορισμένη επιρροή στην εργατική τάξη και στον λαό της χώρας τους. Και επίσης όχι τυχαία το ΚΚΕ είναι το μοναδικό αριστερό κόμμα που έχει εκπροσώπηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και  αρνείται να συμμετάσχει στην ομάδα της Αριστεράς (GUE/NGL) όπου συμμετέχουν π.χ. το Πορτογαλικό ΚΚ, το Τσεχικό ΚΚ ή το ΑΚΕΛ, προτιμώντας να συμμετέχει στους Μη εγγεγραμμένους οπου αναγκαστικά συστεγάζεται με τη Χρυσή Αυγή.

Πολύς κόσμος πιστεύει πως το ΚΚΕ έχει μεταθέσει τη λύση όλων των προβλημάτων για τη σοσιαλιστική επανάσταση και κατά συνέπεια έως τότε κλείνεται στο καβούκι του και μεριμνά για τη συντήρηση και αναπαραγωγή των δυνάμεών του. Αυτό πιθανώς είναι μια καρικατούρα της πραγματικότητας, αλλά δεν είναι και εντελώς αβάσιμο. Κάποτε το ΚΚΕ πρόβαλλε, εξιδανικευμένη βεβαίως, την κοινωνία των σοσιαλιστικών χωρών ως το προτυπο κοινωνίας που θέλει να οικοδομήσει. Μετά την κατάρρευση ή την ανατροπή των κοινωνιών αυτών, εξακολουθεί να τις υπερασπίζεται και να προβάλλει τα (πολλά και πραγματικά) επιτεύγματά τους, αλλά το πρόταγμα έχει χάσει σε πειστικότητα.

Όχι βέβαια ότι οι επαγγελίες της μη κομμουνιστικής αριστεράς είναι πολύ σαφέστερες ή πειστικότερες. Οπότε, κάπως απότομα, ας ευχηθούμε στο ΚΚΕ, όχι βεβαιως να τα εκατοστίσει, αλλά να συνεχίσει για πολλά χρόνια ακόμα να αγωνίζεται για την υπεράσπιση της εργατικής τάξης και για ένα καλύτερο αύριο.

Advertisements

279 Σχόλια to “100 χρόνια ΚΚΕ”

  1. Γεράσαμαν,,,

  2. Gregoris K. said

    Μπράβο, Νικόλα, πολύ σωστή η θέση σου και η τοποθέτησή σου για ένα κόμμα που μας (εμένα τουλάχιστον) έμπασε στην πολιτική. Και που έχει ακόμη πολλές σωστές θέσεις, αλλά δεν λέει να πετάξει μερικά βαρίδια. Και με στεναχωρεί.

  3. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα !
    Το ΚΚΕ δυστυχώς απέμεινε να είναι απλώς μια τίμια ψήφος για αυτούς που το ψηφίζουν… Δε λυπάσαι ότι τη χαραμίζεις, δεν πιάνει και τόπο, από την άλλη…

  4. Νέο Kid said

    «Κου κου έ,αλλαγή,δεύτερη κατανομή!»

    Το αιώνιο σύνθημα, ύμνος του μετρίως φιλόδοξου κομμουνιστή…

  5. Πάνος με πεζά said

    Και «Αλλα-γή δε γίνε-ταίχω-ρίςτο-Κούκου-Ε» (Τροχαϊκό δεκατρισύλλαβο). Τελικά, το μόνο που δεν άλλαξε ήταν το ΚΚΕ ! 🙂

  6. Παναγιώτης Κ. said

    «Εργατική τάξη» και «εργαζόμενοι» είναι το ίδιο πράγμα;

  7. Πουλ-πουλ said

    «Χαρακτηριστικά, στο 13ο συνέδριο του ΚΚΕ τον Φλεβάρη του 1991 ο σημερινός αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, ο Γιάννης Δραγασάκης, ηττήθηκε από την Αλέκα Παπαρήγα για 3 ή 4 ψήφους (νομίζω 57 προς 53 ή 57 προς 54, όποιος έχει ακριβή στοιχεία ας το πει) στην ψηφοφορία για εκλογή Γραμματέα του ΚΚΕ. Μια ενδιαφέρουσα ουχρονία θα ήταν τι θα γινόταν αν το αποτέλεσμα αυτής της ψηφοφορίας ήταν αντίστροφο.»

    Ουχρονία??? Ενδιαφέρουσα λέξη. Μήπως αξίζει ιδιαίτερο άρθρο σ’ αυτού του είδους τις λέξεις όπως π.χ. συχρονία κτλ.

    Ακόμα πιο ενδιαφέρουσα θα ήταν η ουχρονία αν ο Τσοχατζόπουλος είχε κερδίσει τον Σημίτη στην αντίστοιχη εκλογή.

    Το ΚΚΕ, για να μην λερώσει τα χέρια του, κάθεται παράμερα και παρατηρεί τα τεκταινόμενα. Η μόνη φορά στη μεταπολίτευση που μπήκε ενεργά στο πολιτικό παιχνίδι, απ’ όσο θυμάμαι, ήταν το 1989 επί Φλωράκη.

  8. ndmushroom said

    Πολύχρονο και ευτυχισμένο. Μακάρι να υπάρχει για πάντα, για να γοητεύει την εργατική τάξη με τις (σωστές, επί το πλείστον) θεωρίες του, να την πείθει ότι ο μόνος δρόμος είναι αντίσταση (αλλά και «συντήρηση δυνάμεων». Μην παρακουραστούμε και δεν έχουμε όρεξη αύριο στη δουλειά.) και πάλη (μέσω της ψήφου φυσικά, τι άλλο;) και να την αφήνει να περιμένει μέχρι τα βαθιά γεράματα (και βάλε) να «ωριμάσουν οι συνθήκες» για να διεκδικήσει επιτέλους μαχητικά τα αιτήματά της, φροντίζοντας παράλληλα με ζήλο που θα ζήλευαν και οι επαγγελματίες κρατικοί φορείς καταστολής κάθε «προβοκατόρικο» κίνημα που δε συμμερίζεται την άποψη περί «ανώριμων συνθηκών» και υψώνει τη διεκδικητική φωνή του λίγο ψηλότερα από ό,τι πρέπει, διαταράσσοντας τη γαλήνη του τιμημένου νικοκυραίου που παρακολουθεί το αγαπημένο του σήριαλ/ριάλιτι στην τηλεόραση.

    Η πρώτη πραγματική εμπειρία μου με το ΚΚΕ ήταν σε ανύποπτο χρόνο, πριν από καμιά εικοσαριά χρόνια, όταν, σε πορεία που δεν είχε καλέσει αλλά αποφάσισε να καπελώσει, βλέποντας ότι τα νούμερα δεν του έβγαιναν επέλεξε να την πέσει (με τα γνωστά καδρόνια των ΚΝΑΤ) εντελώς αναίτια στα υπόλοιπα μπλοκ, διαλύοντας την πορεία. Αργότερα έμαθα για το Χημείο, παρακολούθησα με δέος την περιφρούρηση της Βουλής επί αγανακτισμένων, θαύμασα την προοδευτικότητα του κόμματος στις συζητήσεις για το σύμφωνο συμβίωσης…

    Αντιλαμβάνομαι ότι για όσους πρόλαβαν το ΚΚΕ πριν αφομοιωθεί πλήρως από το αστικό σύστημα, όσα γράφω είναι έως και βλάσφημα (παλιά συναντούσα τις ίδιες αντιδράσεις όταν μιλούσα για το Μίκη. Όχι πια…). Σε αυτούς, και σε όσους εξακολουθούν να πιστεύουν σε όσα πρέσβευε το ΚΚΕ τότε, εύχομαι χρόνια πολλά.

  9. atheofobos said

    Έχεις παραλείψει να αναφέρεις πρόσφατη μια ιστορική δικαίωση.
    Με την απόφαση 4034/2015 του Εφετείου Αθηνών, ο Νίκος Κοτζιάς απεδείχθη ότι υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΚΚΕ … 🙂

  10. Μπετατζής said

    Ε, όχι και δεν αλλάζει. Δεν βλέπετε το καινούργιο σήμα ;;; Τα σπάει (κατόπιν διαγωνισμού που απευθυνόταν στη βάση).

  11. atheofobos said

    9
    Το προσφατη μετά το μια.

  12. sarant said

    Καλημέρα, σας ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    7 Για την ουχρονία, δες εδώ:
    https://sarantakos.wordpress.com/2017/12/13/uchronia/

    9 Αβλεψία αντί «ιστορικό στέλεχος» που ο καταδικασμένος πλέον τελεσίδικα ως συκοφάντης Μανώλης Βασιλάκης προσπαθεί να αναγάγει σε αιτία ακυρότητας της καταδίκης του. Όμως θεωρώ ότι καταδικάστηε επειδή έγραψε ψέματα, πχ ότι ο Κοτζιάς σπούδασε στην DDR με τη φροντίδα του ΚΚΕ ενώ είχε σπουδάσει στο Γκίσεν με τα λεφτά της οικογένειάς του, και επειδή αρνήθηκε να ζητήσει μιαν απλή συγγνώμη.

  13. Παναγιώτης Κ. said

    Όσοι ασχολούνται με το πολιτικό γίγνεσθαι, δεν αγνοούν τις θέσεις και απόψεις του ΚΚΕ έστω και αν δεν είναι οπαδοί ή ψηφοφόροι του.
    Ο Γ. Παπανδρέου έλεγε ότι το ΚΚΕ μέσω των θέσεων του είχε μεγαλύτερη διείσδυση στην κοινωνία σε σύγκριση με την εκλογική του δύναμη. Πράγματι, είναι συνηθισμένο άνθρωποι που πολιτικά ανήκουν στη συντηρητική παράταξη να χρησιμοποιούν πολιτική επιχειρηματολογία για οικονομικά ζητήματα περίπου… μαρξιστική.
    Ο ίδιος πολιτικός έλεγε ότι η ανάγνωση του Ριζοσπάστη δείχνει καθαρά τις θέσεις και τις προθέσεις αυτού του κόμματος.
    Επισημαίνω ότι τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει το λεξιλόγιό του (χωρίς να έχουν αλλάξει οι πολιτικές επεξεργασίες του). Θέλω να πω ότι έχει μεταβληθεί η συγκεκριμένη κομματική ιδιόλεκτος.
    Όσο για τη μετατόπιση του ενδιαφέροντός του από το ΕΑΜ στον ΔΣΕ αυτό ισχύει και κατά τη γνώμη μου, παρουσιάζει ενδιαφέρον.
    Την αλλαγή αυτή δεν την αντιλήφθηκαν αρκετοί οπαδοί του και σε ιστορικά ζητήματα (αναφέρομαι στην θυελλώδη δεκαετία του 1940) αναμασούν επιχειρήματα που δεν τα χρησιμοποιεί πλέον το ΚΚΕ. Παραπέμπω στο βιβλίο «Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας» υπό την επιμέλεια του τμήματος Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ για όποιον έχει ενδιαφέρον για το θέμα αυτό.

  14. Pedis said

    Μια ενδιαφέρουσα ουχρονία θα ήταν τι θα γινόταν αν το αποτέλεσμα αυτής της ψηφοφορίας ήταν αντίστροφο.

    Ε, τότε, η χώρα θα είχε τεράστιο πολιτικό πλεονέκτημα, αντί για έναν θα υπήρχαν δύο αντιπρόεδροι σαν τον Δραγασάκη.

  15. «την περίοδο της εθνικής αντίστασης, που ουσιαστικά πρέπει να τη νοούμε σαν μια δεκαετία από τον Οκτώβριο του 1940 και το γράμμα του Ζαχαριάδη, ως το τέλος του εμφυλίου πολέμου το 1949»

    # Εγώ λεω να επεκτείνουμε την εθνική αντίσταση άλλα …199 χρόνια ώστε να συμπεριλάβουμε και τα 99 χρόνια του τσιπρομνημονίου.
    # Κατά τα λοιπά, αναντιρρήτως είναι το ΚΚΕ είναι το παλιότερο από τα παλιά κόμματα, αφήνοντας πολύ πίσω ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ.

  16. rizes said

    Ο Λάθος

    https://vgiannelakis.wordpress.com/2016/06/27/%ce%bf-%ce%bb%ce%ac%ce%b8%ce%bf%cf%82-%ce%b4/

  17. atheofobos said

    12
    Ο Βασιλάκης καταδικάστηκε γιατί σε επιστολή στο περιοδικό του, επιστολογράφος χαρακτήριζε τον Κοτζιά γκαουλάιτερ του Σταλινισμού.
    Σχετικά στην Δήλωση των Γλέζου-Κοροβέση.
    https://www.cretalive.gr/isawihear/pos-ta-kataferes-etsi-kyrie-kotzia
    Δεν έχει διαψευστεί πάντως ότι έχει γράψει βιβλίο υπέρ της δικτατορίας Γιαρουζέλσκι, και πως ομολόγησε σε συνέντευξή του στο ‘Spiegel’ ότι έγραφε κατ’ εντολήν του ΚΚΕ ανοησίες.

  18. Le Coeur Gothique said

    Καλημέρα σας.

    4) Προσωπικά θα έβαζα και τα «Κ.Κ.Ε. 17%» ή «17%» σκέτο (αλλά πάντα γραμμένο με κόκκινη μπογιά) στα αιώνια συνθήματα.

    Κατά τ’άλλα, κατά την διάρκεια των ετήσιων εξορμήσεών του αγοράζω πάντοτε κουπόνια του όποτε τυχαίνει να βρίσκομαι στο σπίτι, μόνο και μόνο γιατί είναι το μοναδικό κόμμα που με κάνει να μην μπορώ ν’αποφασίσω αν ο θαυμασμός μου για την ακλόνητη πίστη σε μία ιδεολογία είναι τελικά σημαντικότερος τού γεγονότος ότι προσωπικά δεν συμφωνώ καθόλου με τις πρακτικές της…

  19. Είχα σκεφτεί να γράψω ‘να τα εκατοστήσει’ αλλά με πρόλαβε ο Νικοκύρης και το ακύρωσε. Θα γράψω λοιπόν πως η ιδέα του κομμουνισμού συμπλήρωσε ανεπιτυχώς τον κύκλο της σε καμιά 70-80αριά χρόνια και συντόμως θα αποτελεί μόνο ανάμνηση λίαν συγκινητική όπως π.χ. η θεωρία της οργόνης (έχουμε κάνα δυο πιστούς στον εδώ χώρο) ή και το νερό του Καματερού-τηρουμένης της αναλογίας μαζικότητας από την μια και λύσεων για τα πάντα από την άλλη.
    Βέβαια η ύπαρξή του κομμουνισμού κάλυψε μια ανάγκη να γίνουν γνωστά πολλά κοινωνικά προβλήματα και σαφώς είχε λόγο και αιτία που εμφανίσθηκε αλλά στον τομέα των προτεινόμενων λύσεων απέτυχε κυρίως γιατί ο διεθνής ρόλος του αγνοούσε τις τοπικές ιδιαιτερότητες.
    Η πιο στενή προσωπική επαφή μου με τον χώρο ήταν με την Πανσπουδαστική, όταν μαζί με τον Αντώνη γράψαμε σε φύλλα πολυγράφου σημειώσεις κβαντομηχανικής για τους συμφοιτητές μας – γιατί το βιβλίο του Φωκίωνα που υποχρεώθηκε να βγάλει από την χούντα ήταν μάλλον χιουμοριστικό- και ζητήσαμε βοήθεια για την εκτύπωση. Η απαίτησή τους να γράψουμε πως οι σημειώσεις βγήκαν από την πανσπουδαστική μας οδήγησε να τις βγάλουμε μόνοι μας και αφού διαπιστώσαμε πως οι αγώνες για το κοινό καλό πρέπει κομματικώς να έχουν ονοματεπώνυμο δεν γράψαμε ούτε τα δικά μας ονόματα.
    Η διάσπαση του ΚΚΕ βοήθησε αρκετούς να πλησιάσουν τον χώρο που ξεκίνησε σαν ΚΚΕ εσ. μέχρι την μετάλλαξή του στον σημερινό ΣυΡιζΑ όπως τον ξέρουμε και τον ζούμε. Οταν επί Ράλλη είμαστε δόκιμοι επίκουροι οι 4 ρηγάδες ορκίσθηκαν αξιωματικοί ενώ ο ένας της πανσπουδαστικής, όχι, η διάκριση είχε γίνει ήδη ορατή.Η πλάκα ήταν πως εμένα αποκαλούσανε ‘ο κομμουνιστής σημαιοφόρος’ μάλλον γιατί διάβαζα ελευθεροτυπία στο στρατόπεδο και γιατί πρώη φορά βλέπανε μη δεξιό αξιωμαικό στο ναυτικό.
    Η πολιτική επηρεάζει την ζωή μας σε ποσοστό 5,37 % περίπου, κρίνω πως δεν αξίζει να δαπανά κάποιος μεγαλύτερο ποσοστό από την ζωή του γι αυτήν.

  20. alexisphoto said

    Καλημέρα κ καλή εβδομάδα,
    Να πουμε ότι από τα ιδρυτικά μέλη του ΣΕΚΕ κ εμβληματική μορφή στη Β Ελλάδα ήταν ο Αβραάμ Μπεναρόγια.
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%B2%CF%81%CE%B1%CE%AC%CE%BC_%CE%9C%CF%80%CE%B5%CE%BD%CE%B1%CF%81%CF%8C%CE%B3%CE%B9%CE%B1
    Η δράση του ξεκινάει από το 1912 σχεδόν.

    «Τα τελευταία χρόνια, το ΚΚΕ αφενός ……στις πολιτικές εξελίξεις.»
    Σηκώνει πολύ κουβέντα η παραπα΄νω φράση. Για αρχή -κατά τη γνώμη μου πάντα- πρέπει να γίνει ένας σαφής διαχωρισμός της αριστεράς ως κονωνικός φορέας και της αριστεράς ως οικονομικής πολιτικής.
    Ξεκινώντας από αυτό μπορούμε να δούμε ξεκάθαρα τι μπορεί να προσφέρει η αριστερά και μετά που θα βασιστεί για να προσφέρει στο σύνολο. Τώρα είανι ένα μεγάλο μπερδεμένο κουβάρι, που με την συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μπερδεύτηκε ακόμα περισσότερο.
    Ευχαριστώ

  21. sarant said

    17 Να μη λέμε ανακρίβειες. Καταρχάς, απ’ όσο ξέρω, δεν ήταν τυχαία επιστολή αλλά επιστολή τακτικού συνεργάτη του περιοδικού. Μάλιστα, ο ίδιος ο Βασιλάκης πριν απο λίγο καιρό είχε μεμφθεί δημόσια τον συνεργάτη του επειδή όταν του ζήτησε να τεκμηριώσει τα γραφόμενά του εκείνος αγρόν ηγόρασε. Επίσης, αν δεις την ίδια την απόφαση (και όχι όσα γράφουν άλλοι) θα δεις ότι η καταδίκη βασίζεται σε διάφορα στοιχεία, ένα από τα οποία είναι ο χαρακτηρισμός γκαουλάιτερ του σταλινισμού, ένα άλλο είναι το ψέμα για τις επιχορηγούμενες σπουδές στη DDR, ενώ υπάρχουν και διάφορα άλλα.

    Τέλος, επαναλαμβάνω ότι, όπως ξέρω, ο Κοτζιάς μετά την πρωτόδικη καταδίκη ζητούσε επίμονα μια συγγνώμη για τα ψέματα -που ποτέ δεν δόθηκε.

    Και επί της ουσίας, και θα παρακαλέσω να το κλείσουμε εδώ. Ο Κοτζιάς ήταν στέλεχος του ΚΚΕ. Η επιστολή στην Athens Review of Books, γράφτηκε εν έτει 2010, που ο Κοτζιάς είχε πάψει να είναι στέλεχος του ΚΚΕ προ πολλού και ήταν απλώς καθηγητής στο ΠΑΠΕΙ και προσκείμενος στον ΓΑΠ. Η επιστολή λοιπόν διαμαρτυρόταν για το γεγονός ότι παραχωρήθηκε η αίθουσα της παλιάς Βουλής για να παρουσιαστεί το βιβλίο ενός ανθρώπου που ήταν στέλεχος του ΚΚΕ και μάλιστα από τα πιο σκληρά. Το ότι η επιστολή ανέφερε επίσης πράγματα που κρίθηκαν ύβρεις και συκοφαντίες, αυτό είναι δευτερεύον από πολιτική άποψη.

    Αυτό εγώ το θεωρώ μακαρθισμό. Πιστεύω ότι είναι αδιανόητο να αποκλείονται από οτιδήποτε πολίτες με το επιχείρημα είτε ότι διετέλεσαν είτε ότι ακόμα είναι μέλη του ΚΚΕ.

  22. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ποτέ δεν συμπάθησα αυτό το κόμμα, ενώ είχα και έχω καλούς φίλους από τον χώρο του. Με ενοχλούσε (και με ενοχλεί) ο δογματισμός του, η άκριτη υποστήριξη του σοβιετικού ολοκληρωτισμού, η τάση του να καπελώνει ή να μάχεται ό,τι ξεφεύγει από τον απόλυτο έλεγχό του. Αν έχει και τίποτα θετικά, θα τα πουν άλλοι, αρμοδιότεροι από μένα.

  23. nikiplos said

    https://ibb.co/iHAQN0

  24. Πάνος με πεζά said

    Σε ποιόν ανήκει η φράση «το Φλωρακικό ψευτοκουκουέ»; Είναι σίγουρα από ηγέτη μικρού κόμματος, την εποχή που είχαν εκείνα τα πεντάλεπτα (δεκαετία 80). Θα τολμούσα να πω ότι ήταν ο Μπίστης, σε όποιο κόμμα ήταν τότε… Ή κάποιος από τα Μ-Λ, (μ-λ).

  25. sarant said

    24 Δεν νομίζω να ήταν ο Μπίστης.

  26. Alexis said

    #24: ΨευτοΚΚΕ νομίζω ότι το έλεγε (και το λέει; ) η ΟΑΚΚΕ (Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ)

  27. ΣΠ said

    24
    Εγώ την πρωτοάκουσα από συμφοιτητή μου, μέλος της ΠΠΣΠ, την δεκαετία του 70.

  28. Πάνος με πεζά said

    Προφανώς, κάποιος από κόμμα που τελείωνε σε …ΚΚΕ την είπε ! 🙂

  29. Πουλ-πουλ said

    Και μια προσωπική ανάμνηση από τον Κοτζιά.

    Τη δεκαετία του 70, στο κατάμεστο ΜΑΧ του ΕΜΠ, ο Κ. Χαρτζηαργύρης δίνει μια ομιλία για το Κυπριακό, αν θυμάμαι καλά.
    Στη διάρκεια της συζήτησης σηκώνεται ένας κάτισχνος τύπος διανοούμενου, και απευθύνει στον ομιλητή ένα επιθετικό λογίδριο που περιείχε τις γνωστές θεόπνευστες αλήθειες του ΚΚΕ της εποχής. Αλλά το πρόβλημα δεν ήταν οι απόψεις, αλλά ο τρόπος, η αήθης δηλ. οίηση που αυτές εκφραζόντουσαν από ένα πιτσιρικά προς ένα ασπρομάλλη.
    Βγαίνοντας ρωτούσαμε τους πανσπουδαστικάριους, τι είναι αυτό το φρούτο. Ακόμη θυμάμαι με πόσο θαυμασμό αναφερόντουσαν σ’ αυτόν, λες και ήταν ο Σουσλόφ..

  30. Παναγιώτης Κ. said

    17.Χάριν της ιστορίας, υπέρ του Γιαρουζέλσκι είχε ταχθεί και ο Α.Παπανδρέου.
    Αν θυμάμαι καλά ήταν κοντινές οι εποχές όπου ο Α.Παπανδρέου δεν είχε καταδικάσει την κατάρριψη ενός Τζάμπο (;) που είχε παραβιάσει τον σοβιετικό εναέριο χώρο.

    18. Θέλεις να πεις ότι οι πολιτικές πρακτικές είναι ξένες την ιδεολογία του;
    Αξίζει να το σκεφτούμε καλύτερα.
    Για μένα το σχήμα είναι κάπως έτσι:
    Ιδεολογία–>πολιτικές θέσεις–>πολιτική πρακτική.

    19. Η Κβαντομηχανική δεν υποστηριζόταν από την τότε ΕΣΣΔ. Ερχόταν σε σύγκρουση με τον ντετερμινισμό που είναι η κυρίαρχο στοιχείο του Ιστορικού Υλισμού.
    Το ίδιο συνέβη και με την Ψυχανάλυση.
    Τι υπάρχει στην μετασοβιετική Ρωσία για τα ζητήματα αυτά και ενδεχομένως μερικά άλλα δεν γνωρίζω.

  31. nikiplos said

    Πόσοι άραγε από τους ΓΓ του ευαγούς ιδρύματος του Περισσού, διαδέχθηκαν ο ένας τον άλλον, χωρίς διαγραφή, χαρακτηρισμό ως «προδότης» κλπ? Η μικρή μου πολιτική εμπειρία φθάνει μόνο μέχρι τον Φλωράκη… Πιο πίσω, όλους μετά από παρέμβαση της Μαμάς Ρωσίας, τους έφαγε το μαύρο (κομματικό) σκοτάδι, μέχρις αποκαταστάσεως…

  32. Παναγιώτης Κ. said

    Επαινείται από κάποιους το ΚΚΕ για την σταθερότητα των θέσεών του.
    Μπορεί όμως ευλόγως κάποιος να αναρωτηθεί: Είναι προς έπαινο η εμμονή στο λάθος;

  33. nikiplos said

    30@ γ’ , μήπως αναφέρεσαι στο Big Bang?
    Ενδεικτικά εδώ: Vladimir Aleksandrovich Fock (December 22, 1898 – December 27, 1974) was a Soviet physicist, who did foundational work on quantum mechanics and quantum electrodynamics…

  34. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το λέγαμε και Κου-Κου-Φλώ, στα χρόνια του Χαρίλαου. 😊

  35. spiral architect 🇰🇵 said

    Καλημέρα και καλή βδομάδα.

    Αντί τοποθέτησης:
    […] ενώ κανένα άλλο κόμμα δεν μελετά τη δική του ιστορία, όλα τα άλλα αστικά κόμματα -και όχι μόνο- ασχολούνται με την Ιστορία του ΚΚΕ για να τη διαστρεβλώσουν, είτε μέσω του χοντροκομμένου αντικομμουνισμού είτε με πιο ύπουλο τρόπο, προσπαθώντας να την οικειοποιηθούν. […]

    Ακολουθεί μεζεδάκιον που σας καλώ να μην δοκιμάσετε:

  36. Παναγιώτης Κ. said

    Έχουμε μια συλλογικότητα με μεγάλη ιστορία και παραδόσεις, εννοώ το ΚΚΕ και, όχι μόνο τα μέλη και οι ψηφοφόροι του αλλά και όσοι ασπάζονται τον μαρξισμό, μένουν σχεδόν αδιάφοροι στο ζήτημα των ατομικών ελευθεριών και δικαιωμάτων στην πατρίδα του σοσιαλισμού. Πώς λοιπόν συνέβη αυτό το πράγμα με ανθρώπους που το τελευταίο που θα σκεφτόσουν γι αυτούς είναι ο παραλογισμός;

  37. sarant said

    35 Και δεν είναι τρολιά

    31 Μεταπολεμικά είχαμε τους εξής ΓΓ του ΚΚΕ: Ζαχαριάδη – Κολιγιάννη – Φλωράκη – Παπαρήγα – Κουτσούμπα. Ήταν και ο Γκρόζος μετά τον Ζαχαριάδη για λίγο, μεταβατικά. Απ’ αυτους, ο πρώτος πράγματι κατηγορήθηκε για διάφορα μετά την αντικατάστασή του. Κανείς άλλος όμως. Ο Κολιγιάννης δεν κατηγορήθηκε για τίποτα τέτοιο που λες.

  38. Μπετατζής said

    Δεν έχει φυσικά νόημα να υποστηρίξω το ΚΚΕ με ένα σχόλιο. Καλό όμως είναι σιγά σιγά, να αρχίσουν να καταρρίπτονται κάποιοι μύθοι σχετικά με αυτό. Κατά τη γνώμη μου ένας από τους μύθους που πρέπει να καταρρεύσει, είναι ότι οι επεξεργασίες του ΚΚΕ βασίζονται σε κάποια «ιδεολογία». Αυτό είναι εντελώς λάθος. Οι επεργασίες του ΚΚΕ βασίζονται σε μία επιστήμη. Κατά τη γνώμη μου, η επιστήμη αυτή είναι η κλασσική πολιτικη οικονομία (ναι, αυτή που ξεκίνησε με τον Ανταμ Σμιθ και μετά την παρέλαβε ο Κάρολος). Μπορεί κανείς τις επεξεργασίες του ΚΚΕ να τις αντικρούσει ή να τις διαψεύσει, αλλά ως τέτοιες, δηλαδή ως επιστημονικές επεξεργασίες, και όχι ως προϊόντα «ιδεολογίας» και μάλιστα εμμονικής. Αν καμιά φορά φαίνεται ότι οι επεργασίες του ΚΚΕ διαψεύδονται από την ίδια την πραγματικότητα (π.χ. ανατροπή σοβιετικού σοσιαλισμού), αυτό δεν αναιρεί την ίδια την επιστήμη, όπως π.χ. ένα πείραμα μπορεί να διαψεύσει κάποια προσωρινά επιστημονικά πορίσματα, χωρίς να αλλάζει η ουσία της επιστήμης ως επιστήμη και χωρίς να αλλάζει η συνέχιση της επεξεργασίας και της διερεύνησης της ίδιας επιστήμης, λαμβάνοντας υπόψιν τα αποτελέσματα του προηγούμενου πειράματος. Οι χαιρέκακοι φυσικά μπορούν να συνεχίσουν να πανηγυρίζουν αλλά μόνο προσωρινά. http://www.katiousa.gr/politika/diethni/o-foukougiama-mila-gia-epistrofi-tou-sosialismou-kai-gia-dikaiosi-tou-marks/

    Επίσης ούτε με τον ντετερμινισμό έχει σχέση ο ιστορικός υλισμός, αλλά μην παραβαρύνουμε.

    Πάει και ο Σκούρτης

  39. Μπετατζής said

    Δεν είμαι σίγουρος για τον Σκούρτη, ελπίζω να κάνω λάθος.

  40. Το όνομα ΚΚΕ είναι μάλλον ένα brand name, που κατά καιρούς διάφοροι ανόμοιοι κύκλοι το διαχειρίζονται…

    Ακριβώς αυτό το γεγονός και η προσπάθεια διεκδίκησης μιας ανύπαρκτης συνέχειας με είχε οδηγήσει στις παραμονές του 18ου συνέδριου (αρχές 2009) με είχε οδηγήσει στη διατύπωση μιας ερώτησης «Τα παιδιά του Κολιγιάννη ποιόν είχανε πατέρα;» https://pontosandaristera.wordpress.com/2007/05/11/2007/

    Ψάχνοντας τότε είχα βρει και το εντυπωσιακό τραγούδι του Λάκη Κάραλη:

    Βγήκ’ ο κουκουές σεργιάνι,
    μ’ αρχηγό τον Κολιγιάννη…

    Δύσκολοι που είν’ οι καιροί μας,
    Σύντροφέ μου υπομονή,
    το δρεπάνι θε να κόψει
    όποιο ζιζάνιο φανεί…

    Και το Κόμμα τόχα φτιάξει
    με τα μέτρα τα δικά μου
    ήταν όλοι φιλικοί,
    Κόλι-κολιγιαννικοί.

    Που να ήξερε τότε ο καϋμένος ο Κάραλης ότι τα παιδιά του Κολιγιάννη πατέρα είχαν (κατ’ αρχάς) τον Ζαχαριάδη…

    Και σε λίγο, όπως τους έχει πιάσει και η φρενίτιδα να επιστρέψουν στον πυρήνα της γης, θα ανακαλύψουν ότι ο πατέρας τους ήταν ο Παντελής Πουλιόπουλος…. [και μάλλον προς τα εκεί πηγαίνουν μιας και ο επόμενος στόχος καταδίκης μετά το 20ο Συνέδριο, είναι το 7ο Συνέδριο της Κομιντέρν του 1935].

  41. Πάνος με πεζά said

    @ 37 : Και ο Φαράκος δεν ήταν, ένα φεγγάρι;

  42. Alexis said

    #39: Δυστυχώς δεν κάνεις

  43. 30α Ναι, της Korean Airlines με τον σημαδιακό κωδικό

    https://en.wikipedia.org/wiki/Korean_Air_Lines_Flight_007

  44. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    39,42

  45. Γιάννης Κουβάτσος said

    Όταν ανάγουμε την ιδεολογία σε επιστήμη, εύκολα μπορούμε να δικσιολογήσουμε πολλά εγκλήματα που γίνονται στο όνομα αυτής της «επιστήμης».

  46. Γιάννης Κουβάτσος said

    32:Αυτή την απορία την έχω κι εγώ. Όλα τριγύρω αλλάζουνε, αλλά για κάποιους τα ίδια μένουν.

  47. mitsos said

    Επειδή δεν περάσαμε όλοι από το ΚΚΕ επειδή είδαμε φως και μπήκαμε αλλά κάποιοι συνειδητά επέλεξαν κάποιες εποχές πολύ διαφορετικές από τις σημερινές να υπηρετήσουν τις ιδέες τους που πίστευαν ως απελευθερωτικές για τις κοινωνίες και τα άτομα τους

    και

    Επειδή η συζήτηση για τις βαθύτερες προθέσεις κάποιου που συμμετέχει στα κοινά δεν οδηγεί πουθενά αλλού παρά στο άγνωστο ακόμα και για τον εαυτό μας .

    Για πολλούς ήταν ένα μεγάλο σχολείο. Με πάρα πολλά θετικά που πηγάζουν – κατά την γνώμη μου- από την ιδεολογία του ΚΚΕ. Και πάρα πολλά αρνητικά που κατά την γνώμη μου πάντα την αποδοχή πρακτικών που χαρακτηρίζουν την λειτουργία των δομών του κομματικού του μηχανισμού και του τρόπου λειτουργίας του.

    Άρα πέρα από την βασική απαίτηση της μη δογματικής επεξεργασίας των νέων κοινωνικών δεδομένων ( διαστρωματώσεις των κοινωνιών και συμφέροντα ) υπάρχουν δυο βασικά ερωτήματα τα οποία αρνείται επίμονα να ξαναεπεξεργαστεί το ΚΚΕ :
    α) το σημείο σύγκρουσης Λούξεμπουργκ-Λένιν για το ρόλο του κόμματος μέσα στα κινήματα.
    και
    β) για την πολιτική συμμαχιών.

    Έτσι θα έλεγα πως ναι έχει βάση η κριτική στο ΚΚΕ σε σχέση με την ποδηγέτηση των κινημάτων με αποκορύφωμα την ίδρυση του ΠΑΜΕ .
    και
    Ναι έχει βάση η κριτική στο ΚΚΕ ότι αρνείται να συζητήσει την πολιτική μεταρρυθμίσεων σήμερα και απομονώνεται διεκδικώντας τον ρόλο της ιδεολογικής καθαρής γραμμής για κατάληψη της εξουσίας … Πως άραγε μπορέι να επιτευχθεί αυτό; Και τι θα μπορούσε να αλλάξει ένας μηχανισμός που καταλαμβάνει την πολιτική εξουσία όπως στην Σοβιετία;

    Και εδώ είναι πως πράγματι το ΚΚΕ αρνείται να συζητήσει σοβαρά την πλούσια εμπειρία στη πάλαι ποτέ Κομεκόν την συμμαχία δηλαδή με κέντρο την πολιτική εξουσία του ΚΚΣΕ και των αδελφών κομμάτων. Διότι όταν κατέρρευσαν χωρίς να μπορέσουν μετά από 7 δεκαετίες να πλησιάσουν έστω σε μια κοινωνία έστω σοσιαλιστική δεν μπορεί να φταίει μόνο ο Ιμπεριαλισμός…

    Δεν μπορώ όμως και να αποδεχτώ σχόλια όπως αυτά που θέλουν τα μέλη του ΚΚΕ να αρνούνται τις ατομικές ελευθερίες. Νομίζω πως και σήμερα το ΚΚΕ υπερασπίζεται τις ελευθερίες του ατόμου με τον δικό του τρόπο.
    Δεν μπορώ να αποδεχτώ σχόλια πως η Σοβιετική ένωση αρνούνταν την Κβαντομηχανική ! Θα αναφέρω μόνο δυο ονόματα και όποιος θέλει ας ψάξει να βρει την προσφορά τους και σε ποια εποχή … Fock ….Tarasov

    Δεν μπορώ να αποδεχτώ σχόλια που παραγνωρίζουν μόνο αρνητικά στην δράση αυτού του κόμματος και ιστορικά λάθη ( λάθη κάνουν όσοι δρουν , όσοι δεν δρούν κάνουν μόνο ένα ). Το κόμμα αυτό είχε μεγάλη κοινωνική προσφορά σε όλους τους αγώνες του Ελληνικού Λαού

    Τελικά μπορεί σήμερα να βλέπω τα πολιτικά αδιέξοδα του ΚΚΕ αλλά σε καμιά περίπτωση δεν μπορώ ούτε να γλύφω εκεί που έφτυνα ούτε να φτύνω εκεί που ήμουνα . Στο κάτω κάτω της γραφής ακόμα και αν το κόμμα αυτό εκπροσωπεί μια μερίδα που θέλουν να διαφυλάξουν στον ναό του Περισσού τα ιερά και όσια των ιδεών και των αγώνων μιας περασμένης ιστορικής εποχής , … το δικαιούνται αν όχι περισσότερο τουλάχιστον όσο και οι μοναχοί του Άγιου όρους …

    Για τους λόγους αυτούς και παρά το γεγονός πως έχω κάνει ήδη άλλες επιλογές , ναι , εύχομαι να τα κάνει και 200 τα χρόνια του …

  48. atheofobos said

    40
    Το 1971 μου είχαν φέρει από το εξωτερικό το ανατρεπτικό τότε Supermarket του Λάκη Καράλη και αυτά τα τραγούδια είχαν μαθευτεί από στόμα σε στόμα.

  49. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    44. «Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί» από το έργο του Γιώργου Σκούρτη «Οι Μουσικοί» που ανέβασε πρώτη φορά το «Θέατρο Τέχνης» του Καρόλου Κουν στις 19-3-1972.

  50. Μπετατζής said

    42. Μα από εκεί το ΄είδα και γώ, όμως πολλές φορές έχουν γίνει τέτοια λάθη στο παρελθόν.

  51. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Η πολιτική επηρεάζει την ζωή μας σε ποσοστό 5,37 % περίπου, κρίνω πως δεν αξίζει να δαπανά κάποιος μεγαλύτερο ποσοστό από την ζωή του γι αυτήν.»
    Φυσικά. Πρέπει να μας μείνει κι ένα 94,63% για τον Μπάοκ, που είναι πολύ σοβαρή υπόθεση. 😊

  52. sarant said

    41 Ωχ, έχεις δίκιο. Ήταν και ο Φαράκος μετά τον Φλωράκη, έστω κι αν αποδείχτηκε μεταβατικός. Αλτσχάιμερ…

    42 Ο Σκούρτης έλεγε ότι είχε γράψει ένα θεατρικό έργο με τιτλο «Υπόθεση ΚΚΕ» που ήταν τόσο τσουχτερό κατά του κόμματος που κανείς θίασος δεν δεχόταν να το ανεβάσει. Δεν ξέρω βέβαια τι από όλα αυτά ισχύει.

  53. Jago said

    Μια μικρή διευκρίνιση γιατί το άρθρο του Πετρόπουλου είναι παλιό.
    «από 17 έως 23 Νοεμβρίου 1918 έγινε στον Πειραιά, στο κτίριο που σήμερα στεγάζει τα γραφεία της ΠΕΜΕΝ»
    Τα γραφεία της ΠΕΜΕΝ βρίσκονται στην Μπουμπουλίνας 21 ενώ το κτίριο στο οποίο αναφέρεται ήταν το ξενοδοχείο Πειραιεύς στον ίδιο δρόμο αλλά γωνία στο λιμάνι όπου στεγαζόνταν αρχικά τα γραφεία της. Σήμερα βρίσκεται σε φάση ανακαίνισης καθώς κρίθηκε διατηρητέο.

    https://www.google.com/maps/@37.9425107,23.6429334,3a,75y,83.17h,95.1t/data=!3m6!1e1!3m4!1sDHt5t6MuqfTO7bh4wlX0pA!2e0!7i13312!8i6656

  54. gbaloglou said

    «So, communism failed because the problem of central planning is NP-complete» διαπίστωση φίλου μαθηματικού από την περασμένη δεκαετία (ή ίσως και από τον παρελθόντα αιώνα, δεν είμαι σίγουρος). [Η πολυπλοκότητα δηλαδή του κεντρικού σχεδιασμού (ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ) είναι μη διαχειρίσιμη, επομένως ο κεντρικός σχεδιασμός του κομμουνισμού αναπόφευκτα οδηγεί σε αξεπέραστα οικονομικά κλπ προβλήματα, ανεξάρτητα από τις όποιες διαθέσεις και ιδεολογίες των κοινών θνητών — μια άποψη…]

  55. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Υπόθεση Κ.Κ.».Υπόθεση Κώστα Καραγιώργη, δηλαδή:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.onlytheater.gr/buzz/arthro/item/anoixti-epistoli-tou-syggrafea-giorgou-skourti-sto-elliniko-theatro&ved=2ahUKEwjPqe6quuDeAhVHKlAKHZ7IApIQFjAAegQIBxAB&usg=AOvVaw2Tbx5vaqgL1Gv5Q8Oj2Sgo&cshid=1542630506286

  56. sarant said

    53 Ωχ, πιάστηκα ανενημέρωτος, ευχαριστώ!

    55 Δίκιο έχεις, λάθος θυμόμουν.

  57. Alexis said

    #55: Γιάννη συγκλονιστική η επιστολή Σκούρτη, μπράβο για το λινκ!

  58. Γιώργος said

    Για την κβαντομηχανική στην πρώην ΕΣΣΔ (σεντόνι χρήσιμο για όποιον ενδιαφέρεται για μια σωστή προσσέγγιση)

    https://www.researchgate.net/publication/317740396_Ermeneies_tes_kbantomechanikes_ste_Sobietike_Enose

    Ερμηνείες της κβαντομηχανικής στη Σοβιετική Ένωση
    Δημήτρης Σκόρδος, Φυσικός, Μ. Ed., ΠΤΔΕ-ΕΚΠΑ

    Η παρούσα ανακοίνωση αποτελεί παρουσίαση της διπλωματικής εργασίας με τον ίδιο τίτλο, η οποία εκπονήθηκε στα πλαίσια του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών «Φυσικές Επιστήμες στην Εκπαίδευση» του ΠΤΔΕ του ΕΚΠΑ με επιβλέποντα καθηγητή τον κ. Κωνσταντίνο Σκορδούλη.
    Στόχος μας είναι η διερεύνηση της εξέλιξης της επιστήμης και των φιλοσοφικών αντιλήψεων στη Σοβιετική Ένωση όσον αφορά την κβαντομηχανική και την ερμηνεία της. Επικεντρώνουμε στη συζήτηση που διεξήχθη χωρίς ανάπαυλα στα 70 χρόνια ύπαρξης της Σοβιετικής Ένωσης, στο επίκεντρο της οποίας βρέθηκαν η διατύπωση ερμηνείας της κβαντικής μηχανικής με βάση το διαλεκτικό υλισμό και σε τελική ανάλυση η αποδοχή ή όχι της κυρίαρχης ερμηνείας της «Σχολής της Κοπεγχάγης» από τους σοβιετικούς επιστήμονες.
    Για αυτό το λόγο η εργασία επεκτείνεται σε όλη τη χρονική διάρκεια ύπαρξης της ΕΣΣΔ, όσο φυσικά μας επιτρέπουν οι διαθέσιμες πηγές. Η μεθοδολογία μας βασίζεται στη βιβλιογραφική μελέτη πρωτογενών πηγών από την ΕΣΣΔ, όσων υπάρχουν κυρίως στα Αγγλικά και στα Γερμανικά, αλλά και στα Ελληνικά. Τέτοιες πρωτογενείς πηγές αποτελούν:
    Επιστημονικά Περιοδικά
    Βιβλία Φυσικής
    Φιλοσοφικά Εγχειρίδια

    Η κβαντομηχανική στην ΕΣΣΔ

    Αμέσως μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση το 1917, η νέα Σοβιετική εξουσία έδωσε μεγάλη σημασία στην αναδιαμόρφωση και ανάπτυξη της επιστημονικής έρευνας, στα πλαίσια της αναγκαίας επίθεσης στην καθυστέρηση της χώρας. Για να κατανοήσουμε πλήρως την απαρχή της Σοβιετικής επιστήμης, πρέπει να λάβουμε υπόψη μας τις συνθήκες της περιόδου. Η επανάσταση διαπερνούσε όλο το σώμα της ρωσικής κοινωνίας, χώριζε όλη την κοινωνία σε δύο αντιμαχόμενα στρατόπεδα που εκπροσωπούσαν το παλιό και το καινούριο.
    Στις αρχές της δεκαετίας του ’20, παρ’ όλες τις φροντίδες του κράτους, η επιστημονική έρευνα διεξαγόταν κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες. Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος και ο εμφύλιος πόλεμος που ακολούθησε την επανάσταση (1918-1922) είχε αφήσει βαριές πληγές στη νεαρή Σοβιετική Ένωση. Ως αναπόφευκτο αποτέλεσμα της σύγκρουσης της με το σύνολο των καπιταλιστικών κρατών κατά τη διάρκεια της Επανάστασης, η ΕΣΣΔ αντιμετώπιζε τα πρώτα χρόνια σκληρότερη απομόνωση από τη ηττημένη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου Γερμανία.
    Η κβαντομηχανική γεννήθηκε και αναπτύχθηκε ακριβώς αυτή την περίοδο, τη δεκαετία του 1920. Ίσως θα περίμενε κανείς ότι λόγω της ταραγμένης περιόδου και της απομόνωσης της χώρας από τις καπιταλιστικά κράτη, η νέα θεωρία δύσκολα και πολύ αργά θα «εισερχόταν» σε αυτή.
    Όμως συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Σχεδόν ταυτόχρονα με τις εξελίξεις στη Δυτική Ευρώπη, κυρίως στη Γερμανία, οι λιγοστοί Σοβιετικοί φυσικοί μάθαιναν τα νέα, τα συζητούσαν. Από πολύ νωρίς μάλιστα είχαν τη δική τους συνεισφορά στην ανάπτυξη της νέου κλάδου της φυσικής. Το 1926 ανεξάρτητα και σχεδόν ταυτόχρονα με τον Oskar Klein, ο νεαρός τότε Vladimir Fock έδωσε τη σχετικιστική γενίκευση της εξίσωσης Schrodinger, που είναι γνωστή ως εξίσωση Klein-Fock.
    Πως εξηγείται αυτό; Βασικό ρόλο έπαιξε σίγουρα η φροντίδα του εργατικού κράτους για την ανάπτυξη της επιστήμης μέσα σε αντίξοες συνθήκες. Υπήρξε όμως κι ένας σημαντικός παράγοντας που συνδέεται με τις συνθήκες της εποχής. Η Σοβιετική Ένωση και η Γερμανία τα χρόνια αμέσως μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και μέχρι την άνοδο του ναζισμού ανέπτυξαν πολύ ισχυρούς δεσμούς σε επιστημονικό επίπεδο. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι και οι δύο χώρες βρέθηκαν απομονωμένες και αποκλεισμένες από τις υπόλοιπες καπιταλιστικές χώρες, για διαφορετικούς λόγους φυσικά. Η Γερμανία ήταν ο ηττημένος του πολέμου, ενώ η Σοβιετική Ένωση ακολούθησε το δρόμο του σοσιαλισμού.
    Η κβαντομηχανική όμως ήταν σε πολύ μεγάλο βαθμό «γερμανική» υπόθεση. Πραγματικά η συντριπτική πλειοψηφία των επιστημόνων που έλαβαν μέρος στην ανάπτυξη της ήταν Γερμανοί, όπως ο Planck, ο Einstein, ο Schrodinger, ο Heisenberg κ.α. Μοναδικές σημαντικές εξαιρέσεις ήταν ο Δανός Niels Bohr, ο Γάλλος Louis de Broglie και ο Άγγλος Paul Dirac. Οι Σοβιετικοί φυσικοί λοιπόν είχαν την τύχη να βρίσκονται σε επαφή με το κέντρο των εξελίξεων.
    Η συζήτηση σε σχέση με την κβαντομηχανική στη δεκαετία του 1920 στην ΕΣΣΔ έμοιαζε με την αντίστοιχη στη Δυτική Ευρώπη. Υπήρχε μάλιστα μια ομάδα φυσικών που περιελάμβανε τους Μ.Ρ. Bronshtein, V.A. Fock, L.D. Landau και I.E. Tamm που έγιναν γνωστοί ως το «ρωσικό παρακλάδι» της σχολής των Bohr- Heisenberg. Κατά τη διάρκεια αυτής της πρώιμης περιόδου δεν έχει καταγραφεί κάποια ιδιαίτερη αντιπαράθεση με την «ορθόδοξη» ερμηνεία της κβαντομηχανικής. Φαίνεται ότι τουλάχιστον στον κύκλο των φυσικών επιστημόνων επικρατεί. Δεν είχαν όμως ακόμα τεθεί ολοκληρωμένα τα φιλοσοφικά ερωτήματα που πηγάζουν από τη νέα θεωρία.
    Τα πράγματα σταδιακά αλλάζουν με την είσοδο στην επόμενη δεκαετία. Τόσο εκ μέρους των φιλοσόφων της Ακαδημίας Επιστημών, όσο κι εκ μέρους αρκετών φυσικών άρχισαν να εκφράζονται διαφωνίες με την «ορθόδοξη» ερμηνεία και τα φιλοσοφικά συμπεράσματα που απορρέουν από αυτή. Άνοιξε έτσι μια συζήτηση μέσα από τα περιοδικά φυσικής, κυρίως το UFN λόγω του πλατύτερου χαρακτήρα του σε σχέση με τις εξελίξεις στη φυσική, αλλά και το θεωρητικό περιοδικό του Κομμουνιστικού Κόμματος Κάτω από τη Σημαία του Μαρξισμού).
    Σε αυτό το σημείο, όπως αναφέρθηκε και στην εισαγωγή, η δυτική βιβλιογραφία προσπαθεί να ερμηνεύσει τη συζήτηση με βάση ένα προκαθορισμένο σχήμα. Σύμφωνα με αυτό, οι φιλόσοφοι του Κομμουνιστικού Κόμματος («νέοι» φιλόσοφοι ονομάζονται στην πλειοψηφία των κειμένων) προσπάθησαν να επιβάλλουν το λενινιστικό δόγμα στους φυσικούς. Οι τελευταίοι μάλιστα αντιστάθηκαν σθεναρά υπερασπιζόμενοι την επιστήμη τους.
    Θεωρούμε ότι η σύνδεση της σκληρής πολιτικής διαπάλης που συντελέστηκε εκείνη την περίοδο στη Σοβιετική Ένωση με τη συζήτηση για τις επιστήμες, ειδικά με τον τρόπο που επιχειρείται να παρουσιαστεί, μπορεί να συμβάλει μόνο στη δημιουργία εντυπώσεων. Είναι άλλο πράγμα το αν κάποιος φυσικός στην πολιτική διαπάλη στοιχήθηκε με τη μία ή την άλλη πλευρά, με τις όποιες συνέπειες είχε αυτή η επιλογή του, και τελείως διαφορετικό πράγμα το αν συμφωνούσε ή διαφωνούσε με την ερμηνεία της «Κοπεγχάγης» στην Κβαντομηχανική.
    Οι δυτικοί ιστορικοί δεν διστάζουν μάλιστα να συγκρίνουν την κατάσταση στην ΕΣΣΔ με την κατάσταση την ίδια περίοδο στη ναζιστική Γερμανία. Στη Γερμανία μετά την άνοδο του ναζισμού στην εξουσία, μέσα στο κλίμα απέραντης τρομοκρατίας, ανάμεσα στα άλλα βρισκόταν σε εξέλιξη η προσπάθεια για τη δημιουργία της «Άριας Φυσικής». Μιας φυσικής δηλαδή αποκαθαρμένης από κάθε «εβραϊκή» επινόηση όπως η κβαντομηχανική και η σχετικότητα. Αυτή η «κάθαρση» περιελάμβανε και τους ίδιους τους φυσικούς, οι σημαντικότεροι εκ των οποίων οδηγήθηκαν στην αυτοεξορία, όπως ο Einstein και ο Schrodinger.
    Τα ίδια τα γεγονότα όμως τους διαψεύδουν. Οι ίδιοι αναγκάζονται να παραδεχθούν ότι η συζήτηση έγινε μέσα σε κλίμα ανοιχτής έκφρασης των διαφορετικών απόψεων. Η μερίδα των φυσικών που συμφωνούσαν πλήρως με την ερμηνεία της «Κοπεγχάγης» μπορούσαν να εκφράσουν τις απόψεις τους και να συνεχίσουν το επιστημονικό τους έργο. Εξίσου όμως νομιμοποιούνταν και είχαν το δικαίωμα τόσο οι υπόλοιποι φυσικοί όσο και οι μαρξιστές φιλόσοφοι να θέτουν αυτή την ερμηνεία υπό αμφισβήτηση.
    Πρέπει να αποσαφηνιστεί επίσης κάτι. Αν και υπήρχαν κάποιες νύξεις και αναφορές ενάντια στη φιλοσοφία των δυτικών φυσικών – δημιουργών της κβαντομηχανικής ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του ’20, η αντιπαράθεση ουσιαστικά άνοιξε ανάμεσα στους φυσικούς. Πράγματι η πρώτη σοβαρή αντιπαράθεση με τη φιλοσοφική ερμηνεία της Κοπεγχάγης διεξήχθη το 1936 μέσα από τις σελίδες του UFN.
    Το 1936 ο Fock δημοσίευσε στο περιοδικό το άρθρο των EPR μεταφρασμένο στα ρώσικα. Στο σχολιασμό του, αφού παρουσίασε το ιστορικό της συζήτησης ανάμεσα στον Einstein και στον Bohr, πήρε θέση σαφώς υπέρ του δεύτερου.
    Στο αμέσως επόμενο τεύχος του περιοδικού ο φυσικός Κ. V. Nikolskii απαντώντας στον Fock, στήριξε την αντίληψη του Einstein. Στη συνέχεια ο Nikolskii δημοσίευσε άρθρο του στο ίδιο περιοδικό με τίτλο «οι αρχές της κβαντικής μηχανικής». Σε αυτό έχουμε την πρώτη στατιστική ερμηνεία από Σοβιετικό φυσικό. Η αντίληψη του μάλιστα πολύ λίγο διέφερε από την μετέπειτα στατιστική ερμηνεία του D.l. Blokhintsev, με την οποία θα ασχοληθούμε αργότερα.
    Το 1937 στο Κάτω από τη Σημαία του Μαρξισμού δημοσιεύτηκε σε ρώσικη μετάφραση το άρθρο του Einstein “Physics and Reality”. Οι φυσικοί και οι φιλόσοφοι που αντιτίθονταν στην ερμηνεία της «Κοπεγχάγης», καλωσόρισαν με ενθουσιασμό τη μετάφραση αυτή. Κάτω από αυτό το κλίμα ο Nikolskii έγραψε το 1940 μια μονογραφή με τίτλο Κβαντικές Διεργασίες, όπου ανέπτυσσε πιο συστηματικά τη στατιστική του ερμηνεία για τα κβαντικά φαινόμενα.
    Οι υποστηρικτές της «Κοπεγχάγης», όμως, δεν άλλαξαν άποψη ούτε σταμάτησαν να εκδίδουν εργασίες και άρθρα στο πνεύμα αυτό. Διατήρησαν τις θέσεις τους στα Ινστιτούτα και στα Πανεπιστήμια, μπορούσαν να υπερασπιστούν τις απόψεις τους μέσα από τα κείμενα τους. Η συζήτηση διακόπηκε όπως είναι φυσικό κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όπου τα συνταρακτικά γεγονότα παρέσυραν τους πάντες.
    Μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η συζήτηση σχετικά με την ερμηνεία της κβαντομηχανικής αναζωπυρώθηκε. Έφτασε μάλιστα στο αποκορύφωμα της στα τέλη της δεκαετίας του ’40 και στις αρχές της δεκαετίας του ’50. Μάλιστα αυτή η συζήτηση και αντιπαράθεση δεν έμεινε κλεισμένη στα σύνορα της ΕΣΣΔ. Αγκάλιασε πολλούς μαρξιστές επιστήμονες στην Ευρώπη και όχι μόνο. Εμείς όμως θα περιοριστούμε μόνο στην Σοβιετική Ένωση.
    Σε αυτή την περίοδο διαμορφώνονται δύο στρατόπεδα υπέρ και κατά της «Κοπεγχάγης» με κύριους εκφραστές τους V.A. Fock και D.l. Blokhintzev αντίστοιχα. Ο Blokhintsev ήταν ο συγγραφέας του πρώτου πανεπιστημιακού συγγράμματος για την κβαντομηχανική στη Σοβιετική Ένωση το 1944. Σε αυτό ακολουθούσε την ερμηνεία του Heisenberg. Το 1949, κυκλοφόρησε η αναθεωρημένη έκδοση του με τίτλο Οι Βάσεις της Κβαντομηχανικής. Το σύγγραμμα αυτό, λόγω της εξαιρετικής διδακτικής του προσέγγισης έγινε ένα από τα πιο δημοφιλή στην ΕΣΣΔ αλλά και στο εξωτερικό, όπου γνώρισε πολλές μεταφράσεις.
    Η έκδοση του 1949 ακολούθησε διαφορετικό δρόμο από την προκάτοχο της. Όπως αναφέρεται στον πρόλογο αυτής της έκδοσης, άλλαξε ριζικά το κεφάλαιο που αφορούσε την ερμηνεία της κβαντομηχανικής και τη συζήτηση για τις σχέσεις απροσδιοριστίας. Πλέον ασκούταν κριτική στις ιδεαλιστικές επινοήσεις που ήταν διαδεδομένες στο εξωτερικό. Πράγματι, στο τέλος του βιβλίου ένα ολόκληρο κεφάλαιο αφιερωνόταν στη φιλοσοφική ερμηνεία της κβαντομηχανικής. Η ενότητα μερικά γνωσιοθεωρητικά ζητήματα σε αυτό το κεφάλαιο αποτελεί μια καλή και συνοπτική έκθεση των αντιλήψεων του Blokhintsev.
    Υποστηρίζει ότι η αστική φιλοσοφία περνάει κρίση, η οποία προκύπτει από την κοινωνική της φύση. Αυτή η κρίση εκφράζεται και στην ερμηνεία της φύσης της κβαντομηχανικής. Η «Σχολή της Κοπεγχάγης» συνδέθηκε από την αρχή της ύπαρξης της με το μαχισμό, έκφραση του θετικισμού. Είναι λοιπόν και αυτή μέρος της κρίσης.
    Σύμφωνα με τον Blokhintsev, η εφαρμογή της αρχής της Συμπληρωματικότητας από τον Bohr δεν προκρίνει τα αντικειμενικά χαρακτηριστικά του μικρόκοσμου, από τα οποία προκύπτει η αδυναμία μελέτης με τις μεθόδους της κλασσικής φυσικής. Αντίθετα σε πρώτο πλάνο μπαίνουν οι δυνατότητες ενός παρατηρητή ο οποίος εργάζεται με κλασσικές έννοιες και ορισμούς.
    Με αυτό τον τρόπο ανοίγει ο δρόμος για τον υποκειμενικό ιδεαλισμό, γιατί αποδίδεται κυρίαρχος ρόλος στον παρατηρητή. Αποκορύφωμα είναι οι απόψεις του Jordan που μιλάει για εξαφάνιση του υλισμού. Αντίθετα με αυτές τις απόψεις, ο Blokhintsev επιμένει ότι η κβαντική μηχανική παρέχει αντικειμενική εικόνα για το μικρόκοσμο. Η θεωρία πρέπει λοιπόν να οικοδομηθεί πάνω σε αυτή τη βάση. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι νόμοι και οι σχέσεις που ανακαλύφθηκαν, όπως π.χ. οι σχέσεις απροσδιοριστίας του Heisenberg είναι εσφαλμένοι. Πρέπει όμως να μπουν κάτω από νέα ερμηνεία, απαλλαγμένοι από τις ιδεαλιστικές στρεβλώσεις
    Στοχεύοντας στα παραπάνω, σύμφωνα με τον Blokhintsev, η κβαντική μηχανική έπρεπε να θεμελιωθεί πάνω στη στατιστική φυσική. Μέσα από το έργο του προσπάθησε να πετύχει ακριβώς αυτό. Το πέτυχε μάλιστα σε μεγάλο βαθμό. Επέμεινε σε αυτή την άποψη ακόμα και πολύ αργότερα, όταν η αντίθετη άποψη που εκφραζόταν από τον Fock είχε κυριαρχήσει στην ΕΣΣΔ.
    Μια συνοπτική και αρκετά απλή έκθεση της στατιστικής ερμηνείας είναι η εξής: Η κβαντική μηχανική μελετά στατιστικά σύνολα από σωματίδια, όχι μεμονωμένα σωματίδια, όπως υποστηρίζει η «Κοπεγχάγη». Σε αυτά τα σύνολα εφαρμόζουμε έννοιες που δανειζόμαστε από τον μακρόκοσμο. Τέτοιες έννοιες είναι η ενέργεια, η ορμή κ.α. Κάτω από αυτό το πρίσμα, αλλάζει τελείως η εικόνα που έχουμε για τις αλληλεπιδράσεις, για το ρόλο του οργάνου μέτρησης και του παρατηρητή.
    Για το ζήτημα της μέτρησης, ο Blokhintsev ξεκινά από το κοινά παραδεκτό ότι η αλληλεπίδραση ανάμεσα στο όργανο και το υπό μελέτη σύστημα δεν είναι αμελητέα στην κβαντική μηχανική, όπως στην κλασσική φυσική. Επίσης συμφωνεί ότι η διαδικασία της μέτρησης αλλάζει την κατάσταση ενός συστήματος. Η συμφωνία όμως φτάνει μέχρι αυτό το σημείο.
    Σύμφωνα με τη στατιστική ερμηνεία, στη φύση οι νόμοι δρουν με στατιστικό τρόπο. Φέρνει ως παράδειγμα τη στατιστική κανονικότητα της αποδιέγερσης των ραδιενεργών ατόμων χωρίς την παρέμβαση κάποιας μέτρησης. Οι στατιστικοί νόμοι έχουν σαφώς αντικειμενικό χαρακτήρα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι στην πραγματικότητα κανένα σύστημα δεν είναι πλήρως απομονωμένο από το περιβάλλον του, ούτε καν στην κλασσική φυσική. Εμείς λοιπόν ανακαλύπτουμε και μελετάμε αυτούς τους νόμους.
    Τι συμβαίνει λοιπόν κατά τη διάρκεια των μετρήσεων; το όργανο αναλύει ένα σύνολο σωματιδίων σε διάφορα υποσύνολα κβαντικών καταστάσεων, σύμφωνα με τη στατιστική κατανομή που υπάρχει και δρα στη φύση. Αυτή η διαδικασία αντιστοιχεί σε αυτό που ονομάζεται συνήθως «αναγωγή της κυματοδέσμης».
    Το μακροσκοπικό περιβάλλον καθορίζει την κατάσταση της κίνησης του σωματιδίου. Εδώ έχουμε μια διαφορετική προσέγγιση της σχέσης του Heisenberg, απαλλαγμένης από τις φιλοσοφικές προεκτάσεις που έδινε η «Κοπεγχάγη». Η αναπαράσταση της κίνησης σε όρους ορμής ή χώρου εξαρτάται από το περιβάλλον και τις συνδέσεις του συστήματος με αυτό.
    Η γνώση που αποκτάμε από την κυματοσυνάρτηση είναι αντικειμενική, γιατί αντανακλά τη στατιστική που εμφανίζεται σε σύνολα και όχι σε μια μόνο μέτρηση. Όλη αυτή η διαπραγμάτευση οδηγεί στη στατιστική διατύπωση της αιτιότητας. Ο κλασσικός ορισμός της αιτιότητας υπάρχει περίπτωση να μην μπορέσει ποτέ να εφαρμοστεί σε μεμονωμένα φαινόμενα. Αυτό οφείλεται στο ότι δεν υπάρχουν πραγματικά απομονωμένα φαινόμενα στο μικρόκοσμο. Η συμπεριφορά του κάθε ξεχωριστού σωματιδίου εκφράζεται μέσα από τους στατιστικούς νόμους.
    Ο άλλος πόλος της αντιπαράθεσης ήταν κυρίως ο φυσικός και ακαδημαϊκός V. A. Fock. Ο Fock σε όλη τη διάρκεια της συζήτησης υπερασπίστηκε την αρχή της συμπληρωματικότητας και την ερμηνεία του Bohr. Θεωρούσε ότι αυτή η ερμηνεία, αποκαθαρμένη από θετικιστικές και ιδεαλιστικές τάσεις, βρίσκεται σε συμφωνία με τον διαλεκτικό υλισμό και τον επιβεβαιώνει. Άλλωστε ο Fock εξέφραζε αυτή την αντίληψη και στην αντίστοιχη προπολεμική αντιπαράθεση.
    Η κριτική που άσκησε ο Fock στη στατιστική ερμηνεία του Blokhintsev ήταν όμοια από την άποψη της φυσικής με την αντίστοιχη του Heisenberg. Σύμφωνα με αυτή, δεν υπάρχει λόγος να θεωρήσουμε ένα στατιστικό σύνολο αν η κυματοσυνάρτηση περιγράφει πλήρως τις πιθανότητες των συστημάτων σε αυτό το σύνολο. Αυτή η κριτική συνδέεται άμεσα με τη συνολική αντίληψη και ερμηνεία του Fock.
    Η πιο πλήρης έκθεση της αντίληψης του Fock δίνεται σε ένα άρθρο του στο Chechoslovak Journal of Physics το 1957. Αυτή η γραμμή επεκτείνεται και στο βασικό του βιβλίο για την κβαντομηχανική το οποίο εκδόθηκε πρώτη φορά το 1931 και γνώρισε αλλεπάλληλες εκδόσεις. Ας δούμε λοιπόν πιο αναλυτικά αυτό το άρθρο.
    Ο Fock είναι κατηγορηματικά αντίθετος στις προσπάθειες για κλασσική ερμηνεία της συμπεριφοράς του κυματοσωματιδίου, όπως αυτές εκφράστηκαν από τον de Broglie, τον Bohm κ.α.. Τις θεωρεί τεχνητές και χωρίς ευρετική αξία. Άλλωστε υπάρχουν και σημαντικοί λόγοι από την πλευρά της φυσικής θεωρίας που καθιστούν αδύνατη την κλασσική ερμηνεία της κυματοσυνάρτησης. Ως τέτοιες αναφέρει:
    την εξάρτηση της κυματοσυνάρτησης από όλους τους βαθμούς ελευθερίας του συστήματος, όχι μόνο από τις 3 χωρικές συντεταγμένες.
    το ότι κυματοσυναρτήσεις που έχουν υποστεί μετασχηματισμό Fourier μπορούν να περιγράφουν την ίδια κατάσταση.
    τα διαφορετικά χαρακτηριστικά του προβλήματος των πολλών σωμάτων σε σχέση με το ένα σώμα.
    την αναγωγή της κυματοσυνάρτησης.
    Στη συνέχεια παρουσιάζει την αντίληψη του Bohr, την οποία θεωρεί σε γενικές γραμμές σωστή. Το κβαντικό φαινόμενο και η πειραματική συσκευή πρέπει να αντιμετωπιστούν σαν όλο. Για την πλήρη περιγραφή πρέπει να συνδυαστεί η κβαντική περιγραφή του ατομικού αντικειμένου με την κλασσική περιγραφή του οργάνου μέτρησης. Με αυτό τον τρόπο συνδέονται σωστά τα αποτελέσματα που μας παρέχει η μετρητική συσκευή με την περιγραφή του αντικειμένου.
    Όμως η υπερβολική έμφασή που αποδίδει ο Bohr στο ρόλο του οργάνου εγείρει σημαντικές ενστάσεις, μπορεί να οδηγήσει σε παρερμηνεία. Δεν τονίζεται από τον Bohr ότι αυτό που ερευνούμε δεν είναι η μέτρηση του οργάνου αλλά οι αντικειμενικές ιδιότητες του σωματιδίου όπως η μάζα, το φορτίο και το σπιν του. Αυτές είναι πλήρως αντικειμενικές και πρέπει να εξαχθούν μέσω της αφαίρεσης από τις μετρήσεις των οργάνων μέτρησης.
    Ο Fock παρατηρεί ακόμα ένα ζήτημα που προκαλεί παρερμηνείες. Ο Bohr χρησιμοποιεί θετικιστική ορολογία για τη διατύπωση της θεωρίας του. Έτσι χρησιμοποιεί τον όρο «μη-ελεγχόμενες αλληλεπιδράσεις» για να περιγράφει την αλληλεπίδραση μεταξύ οργάνου και σωματιδίου. Όμως η αλληλεπίδραση οργάνου- αντικειμένου είναι φυσική και αντικειμενική διαδικασία. Για αυτό το λόγο είναι ελεγχόμενη. Η φαινομενική εικόνα μιας «μη-ελεγχόμενης» αλληλεπίδρασης προκύπτει από την εφαρμογή κλασσικών εννοιών πέρα από τα όρια ισχύος τους.
    Αντίστοιχο πρόβλημα προκύπτει από την αντιπαράθεση των εννοιών συμπληρωματικότητα-αιτιότητα, όπως παρουσιάζεται από τον Bohr. Με την έννοια συμπληρωματικότητα δεν ερμηνεύει μόνο τις σχέσεις απροσδιοριστίας του Heisenberg, αλλά όλα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της κβαντομηχανικής περιγραφής, στα οποία διαφέρει από την κλασσική. Η έννοια αιτιότητα, από την άλλη πλευρά, χρησιμοποιείται μόνο με τη στενή σημασία που της αποδίδεται στα πλαίσια του κλασσικού λαπλασιανού ντετερμινισμού. Η αιτιότητα, όμως, στη γενική της έκφραση δηλώνει την ύπαρξη των νόμων που διέπουν τη φύση. Ειδικά αυτών που σχετίζονται με το χώρο και το χρόνο. Με αυτή την ερμηνεία η αιτιότητα δεν έρχεται σε αντίθεση με την κβαντική μηχανική. Όμως για να επιτευχθεί αυτό η αιτιότητα πρέπει να τεθεί σε ευρύτερο πλαίσιο.
    Ο Fock υποστηρίζει ότι η καινοτομία των ιδεών του Bohr και, κυρίως, η χρήση ατυχούς ορολογίας εκ μέρους του έστρωσε το έδαφος για την θετικιστική ερμηνεία τους, την οποία δεν θεωρεί σωστή. Με έμφαση τονίζει ότι αυτό που συνήθως αποκαλείται «Σχολή της Κοπεγχάγης» είναι ακριβώς η θετικιστική ερμηνεία των νέων αντιλήψεων. Πλέον ακραίος σε αυτή την ερμηνεία είναι ο Jordan, ενώ άλλοι σημαντικοί φυσικοί όπως ο Born και ο Heisenberg απορρίπτουν σταδιακά τις θετικιστικές τους προκαταλήψεις.
    Η αντίθεση προς τις ιδέες του Bohr από τους Bohm, de Broglie κ.α. οφείλεται ακριβώς στην παρανόηση που προκαλεί η θετικιστική ερμηνεία τους. Κατηγορεί αυτούς τους επιστήμονες ότι δεν ξεκινούν από τις ιδιότητες της φύσης, αλλά από κάποιο δόγμα που προσπαθούν να επιβάλλουν σε αυτή, αρνούμενοι τη γενικότερη πιθανοκρατική μορφή των νόμων της. Πρόκειται, αναφέρει, για πολύ στενό υλισμό και γι’ αυτό λαθεμένο. Από αυτό προκύπτει ότι κάθε προσπάθεια για μηχανιστική, στενά ντετερμινιστική ερμηνεία της κβαντομηχανικής είναι καταδικασμένη σε αποτυχία.
    Πως αντιμετωπίζει ο Fock το ζήτημα της μέτρησης; Ξεκινώντας από τα κοινά παραδεκτά δεδομένα, ότι η επίδραση του οργάνου δεν είναι αμελητέα στη μέτρηση, εισάγει την έννοια σχετικότητα ως προς το μέσο παρατήρησης. Με αυτό εννοεί ότι οι ιδιότητες των σωματιδίων εκφράζονται μέσω της αλληλεπίδρασης με το μέσο παρατήρησης. Δεν μπορούμε λοιπόν να μην υπολογίσουμε αυτή την αλληλεπίδραση. Σε καμία περίπτωση όμως η σχετικότητα της μέτρησης δεν σημαίνει ότι αυτή δεν είναι αντικειμενική.
    Για την κυματοσωματιδιακή φύση η θέση του Fock είναι ότι πρέπει να διαμορφωθούν νέες έννοιες για την περιγραφή της. Ουσιαστικά συμφωνεί με την αρχή της συμπληρωματικότητας. Η έκφραση της κυματικής ή της σωματιδιακής φύσης εξαρτάται από τις εξωτερικές συνθήκες, τις οποίες ταυτίζει με τις συνθήκες μέτρησης. Υπάρχουν συγκεκριμένες συνθήκες όπου μπορούν να εκφραστούν ταυτόχρονα και οι κυματικές και οι σωματιδιακές ιδιότητες. Σε αυτές τις συνθήκες όμως δεν εκφράζονται με σαφήνεια. Η κυματοσωματιδιακή φύση εκφράζει ακριβώς αυτή τη δυνατότητα έκφρασης διαφορετικών ιδιοτήτων και δεν πρέπει να εκληφθεί με κυριολεκτικό τρόπο, όπως π.χ. με τη θεωρία του κύματος-οδηγού που πρότεινε ο de Broglie.
    Με βάση όλα τα παραπάνω, ο Fock υποστηρίζει τη στατιστική, για την ακρίβεια πιθανοκρατική, περιγραφή της κατάστασης του αντικειμένου. Σε αυτή προσδίδει την έννοια των διαφόρων πιθανοτήτων των αλληλεπιδράσεων του σωματιδίου με το όργανο μέτρησης. Χρησιμοποιώντας τις διαλεκτικές κατηγορίες της δυνατότητας και της πραγματικότητας ερμηνεύει την αναγωγή της κυματοδέσμης. Πριν την αναγωγή οι πιθανότητες αντιστοιχούν στις διάφορες δυνατότητες που έχει το σύστημα. Η αναγωγή της κυματοδέσμης αντιστοιχεί ουσιαστικά στη μετατροπή της δυνατότητας σε πραγματικότητα.
    Επιχειρώντας το σχολιασμό της αντίληψης του Fock, έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής. Προσπαθεί να εντάξει την ερμηνεία του Bohr σε διαλεκτικό – υλιστικό πλαίσιο, απορρίπτοντας τις θετικιστικές παρερμηνείες που κυριάρχησαν εκείνα τα χρόνια, αλλά και σήμερα. Απορρίπτει όμως εξαρχής κάθε προσπάθεια ερμηνείας σε βαθύτερο επίπεδο, καθιστώντας την αντίληψη του Bohr ως την τελευταία λέξη της επιστήμης στο ζήτημα. Πρέπει να παρατηρήσουμε ότι τόσο η ερμηνεία του Fock, όσο και η αντίστοιχη στατιστική του Blokhintsev πατούσαν πάνω στα πειραματικά δεδομένα, τα ερμήνευαν εξίσου ικανοποιητικά. Η επίλυση της αντιπαράθεσης, η επικράτηση μιας από αυτές θα έπρεπε να στηριχτεί στην περαιτέρω επιστημονική έρευνα. Αυτό όμως δεν συνέβη στην πράξη.
    Τρία χρόνια νωρίτερα ο Fock σε άρθρο του ασκούσε κριτική στις αντιλήψεις του Bohr σχετικά με δύο βασικά ζητήματα. Το πρώτο αφορούσε την αυθαίρετη επέκταση της συμπληρωματικότητας και σε άλλα πεδία εκτός της κβαντομηχανικής, όπως στη βιολογία. Το δεύτερο αφορούσε το μη-ελεγχόμενο χαρακτήρα της αλληλεπίδρασης ανάμεσα στο όργανο και το αντικείμενο, στην ίδια κατεύθυνση με το παραπάνω άρθρο.
    Έχει ιδιαίτερη σημασία το γεγονός ότι προσχέδιο αυτού του άρθρου είχε δημοσιευτεί στο UFN το 1951, στο αποκορύφωμα της αντιπαράθεσης ανάμεσα στις δύο αντιλήψεις. Στην πραγματικότητα οι υποστηρικτές της «Κοπεγχάγης» ποτέ δεν στερήθηκαν τη δυνατότητα να εκθέσουν τις αντιλήψεις τους. Για παράδειγμα, ο Landau στο κλασσικό πλέον σύγγραμμα του για την Κβαντική Μηχανική, το οποίο κυκλοφόρησε πρώτη φορά το 1948, εκφράζεται καθαρά υπέρ της «Κοπεγχάγης».
    Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 η αντιπαράθεση ανάμεσα στις δύο αντιλήψεις, του Fock και του Blokhintsev, οδηγείται βαθμιαία προς το τέλος της. Μέσα από τις πηγές της εποχής, τόσο τα επιστημονικά συγγράμματα και άρθρα όσο και τα φιλοσοφικά εγχειρίδια, φαίνεται ότι επικράτησε τελικά η αντίληψη του Fock. Όλο και περισσότεροι Σοβιετικοί επιστήμονες και φιλόσοφοι κινούνταν πλέον σε αυτή τη γραμμή πλεύσης. Από την άλλη πλευρά, ο Blokhintsev συνέχισε την προσπάθεια θεμελίωσης της κβαντικής μηχανικής πάνω στη στατιστική ερμηνεία, ακόμα και τις επόμενες δεκαετίες. Δεν απολάμβανε όμως πλέον την προηγούμενη αποδοχή.
    Το σημείο καμπής στην αντιπαράθεση τοποθετείται στο 1957. Εκείνη τη χρονιά ο Fock συναντήθηκε με τον Bohr στην Κοπεγχάγη, όπου ήταν προσκαλεσμένος για μια σειρά διαλέξεων. Σε αυτές τις συναντήσεις οι δύο επιστήμονες είχαν την ευκαιρία να ανταλλάξουν τις απόψεις τους πάνω στην κβαντομηχανική και την εξέλιξη της από κοντά. Το αποτέλεσμα της μεταξύ τους συζήτησης ήταν η περαιτέρω προσέγγιση των απόψεων τους.
    Όπως έχουμε ήδη παρουσιάσει, ο Fock αποδεχόταν την αρχή της συμπληρωματικότητας ως το θεμέλιο της κβαντικής μηχανικής. Θεωρούσε ότι αυτό προέκυπτε εξαιτίας της αναγκαστικής διαμεσολάβησης ενός μακροσκοπικού οργάνου στη μέτρηση. Πεποίθηση του όμως ήταν ότι η αρχή της συμπληρωματικότητας πρέπει να ξεκαθαριστεί από οποιαδήποτε ιδεαλιστική και θετικιστική επέκταση.
    Η συζήτηση του Fock με τον Bohr οδήγησε τον δεύτερο σε μερική αλλαγή παλαιότερων αντιλήψεων του. Τέτοια σημεία αποτελούσαν το «μη-ελεγχόμενο» της αλληλεπίδρασης του οργάνου μέτρησης με το αντικείμενο, η ακατάλληλη ορολογία του που προκαλούσε συγχύσεις, η μεταφορά της αρχής της συμπληρωματικότητας και σε άλλες επιστημονικές περιοχές εκτός της κβαντικής φυσικής όπως η βιολογία. Η εγκατάλειψη αυτών των θέσεων από τον Bohr είναι εμφανής στα τελευταία έργα του σε σχέση με τα παλαιότερα.
    Μετά τη στροφή που σημειώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1950, η ερμηνεία του Fock κυριάρχησε σχεδόν απόλυτα στην ΕΣΣΔ. Πλέον αντίθεση εκφραζόταν μόνο με τις πιο ακραίες θετικιστικές πλευρές της ερμηνείας της «Κοπεγχάγης». Οι ερμηνείες των Bohm, de Broglie κ.α. που προσπαθούσαν να θεμελιώσουν αιτιοκρατικά και, σε μεγάλο βαθμό, υλιστικά την κβαντομηχανική δεν γίνονταν αποδεκτές από τους Σοβιετικούς επιστήμονες.
    Η αποδοχή της, έστω και τροποποιημένης προς το υλιστικότερο, ερμηνείας της «Κοπεγχάγης» και η αντίθεση με τις ερμηνείες των παραπάνω είχαν, κατά τη γνώμη μας, σημαντικές μακροπρόθεσμες συνέπειες. Σταδιακά όλο και μεγαλύτερο κομμάτι της κριτικής στρεφόταν κυρίως ενάντια στο «μηχανικισμό» παρά στις θετικιστικές προεκτάσεις της «Κοπεγχάγης». Ακόμα και καθαρά θετικιστικές θέσεις του Heisenberg, όπως η αρχή της παρατηρησιμότητας, αν και κριτικάρονταν, σε κάποιο βαθμό δικαιολογούνταν φιλοσοφικά από τους Σοβιετικούς.

    Συμπεράσματα

    Η συζήτηση στη Σοβιετική Ένωση αλληλεπιδρούσε με την αντίστοιχη συζήτηση στις καπιταλιστικές χώρες. Επηρεαζόταν από τις εξελίξεις σε αυτές και επηρέαζε ταυτόχρονα.
    Οι δύο σχολές που συγκρούστηκαν στην ΕΣΣΔ εκφράζονταν κατά κύριο λόγο από τον Fock, υποστηρικτή μιας πιο υλιστικής εκδοχής της «Κοπεγχάγης», και τον Blokhintsev, υποστηρικτή της στατιστικής ερμηνείας της κβαντομηχανικής. Η διαπάλη ξεκίνησε ήδη από τη δεκαετία του 1930, συνεχίστηκε και κορυφώθηκε τις δεκαετίες 1940-1950. Από το 1958 και μετά η αντίληψη του Fock καθίσταται κυρίαρχη στην ΕΣΣΔ, επικρατεί στο σύνολο της σχετικής Σοβιετικής βιβλιογραφίας.
    Το πρώτο ζήτημα που θέλουμε να σχολιάσουμε είναι η σχέση επιστημόνων- φιλοσόφων στη διαπάλη που μελετούμε. Όπως αρκετές φορές έχουμε αναφέρει ήδη, στη δυτική βιβλιογραφία βρίσκουμε μια σχηματοποιημένη αντίληψη της αντιπαράθεσης, όπου οι φιλόσοφοι του Κομμουνιστικού Κόμματος είναι ενάντια στη σύγχρονη επιστήμη και προσπαθούν να επιβάλλουν το «δόγμα» τους. Από την άλλη πλευρά μάχονται οι επιστήμονες για να διατηρήσουν την «ανεξαρτησία» τους.
    Όμως αυτή η σκόπιμη υπεραπλούστευση δεν αντικατοπτρίζει το σύνολο των παραμέτρων που παίζουν ρόλο στην υπόθεση. Πρώτα από όλα, είδαμε ότι η αντιπαράθεση ξεκίνησε και συνεχίστηκε ανάμεσα σε φυσικούς επιστήμονες τόσο πριν το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο όσο και μετά. Σίγουρα, οι φιλόσοφοι συμμετείχαν ενεργά στη διαπάλη και στη συζήτηση με σκοπό να εξάγουν τα φιλοσοφικά συμπεράσματα από τη σκοπιά του διαλεκτικού υλισμού. Πρέπει άλλωστε να παρατηρήσουμε ότι στα εγχειρίδια της φιλοσοφίας που διαπραγματεύονταν το ζήτημα, παρ’ όλο τον αναγκαστικά περιορισμένο χαρακτήρα τους, φαίνεται ότι οι συγγραφείς τους γνώριζαν αρκετά καλά το θέμα, στηρίζονταν στις ανακαλύψεις και τις απόψεις των φυσικών επιστημόνων.
    Η φιλοσοφία του διαλεκτικού υλισμού είναι παρούσα και στις δύο πλευρές της αντιπαράθεσης. Τόσο ο Blokhintsev όσο και ο Fock στηρίζονται σε αυτή, προσπαθούν να στηρίξουν την άποψη τους πάνω της. Έτσι όμως αβίαστα προκύπτει το ερώτημα ποιος από τους δύο είχε δίκιο; Εκτιμούμε ότι η πλέον σωστή αντίληψη είναι αυτή που εξέφρασε ο Blokhintsev τη δεκαετία του 1960. Δηλαδή ότι οι δύο διαφορετικές απόψεις αποτελούν διαφορετικές πλευρές του προβλήματος. Η λύση θα έρθει μέσα από την εμβάθυνση στο πρόβλημα, στην ανάπτυξη της θεωρίας. Η ορθότητα αυτής της θέσης αποδεικνύεται από το γεγονός ότι η συζήτηση συνεχίζεται αμείωτη μέχρι και σήμερα. Μόνο που από αυτή λείπει πλέον η θέση του διαλεκτικού υλισμού.

  59. Χαρούλα said

    Από το 1974(νομίζω)

    και το 1981

  60. sarant said

    59 Θαρρώ από το 1977. Το 1974 το ΚΚΕ δεν κατέβηκε αυτόνομα στις εκλογές.

  61. LandS said

    «[Η στασιμότητα του ΚΚΕ και η αδυναμία του να πρωταγωνιστήσει οφείλεται] αφενός στις νέες επεξεργασίες που έχει κάνει ως προς την ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος… και αφετέρου στην άρνηση των συμμαχιών και στην ολοσχερή άρνηση συμμετοχής,..σε οποιαδήποτε «αστική» κυβέρνηση ή έστω στήριξής της.»

    Δεν ξέρω αν με πρόλαβε κανείς άλλος, αλλά πέρα από τους δυο παραπάνω λόγους, ο πιο σπουδαίος κατά τη γνώμη μου είναι ότι δεν προβάλει (επειδή δεν έχει; ) πειστική προοπτική εξουσίας.
    Και με τον τρόπο που [ξανα]βλέπει την ιστορία του Παγκόσμιου Κομμουνιστικού Κινήματος και με την άρνηση των συμμαχιών δείχνει ότι υποτιμά βαθιά τόσο τον παράγοντα του συσχετισμού δυνάμεων όσο και την ανάγκη αξιοποίησης των ιδιαιτεροτήτων της εκάστοτε συγκυρίας. Αυτό βέβαια δεν το εμποδίζει, κάποιες φορές, να παίρνει θέσεις οπορτουνιστικές ή/και αντι-διεθνιστικές.
    Αναφέρομαι στη θέση «να μείνουν στη πατρίδα τους να πολεμήσουν», για τους πρόσφυγες, ικανοποιημένο με την διαπίστωση ότι φταίνε οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι (που φταίνε) και στην ανεξήγητα διαφορετική από αυτή της δεκαετίας του 40, σημερινή του θέση για το Μακεδονικό.

  62. Χωρίς να ξέρω τις πολύ ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες που δίνει ο Δημ. Σκόρδος στη μελέτη όπου παραπέμπει ο Γιώργος, πιστεύω κι εγώ ότι με τη σημαντικότατη και ολέθρια εξαίρεση της γενετικής (Λυσένκο), το σοβιετικό καθεστώς δεν επενέβαινε σοβαρά στις θετικές επιστήμες. Κάποιο καριερίστες μπορεί να δοκίμαζαν να ξεφορτωθούν τους ανταγωνιστές τους καταγγέλλοντάς τους για ανεπαρκή πίστη στο δόγμα, αλλά βασικά οι επιστήμονες ήταν ελεύθεροι στις θεωρίες τους, ακόμα και όταν είχαν φιλοσοφικές προεκτάσεις. Εχουμε ξαναμιλήσει εδώ για την επέμβαση του Στάλιν το 1950, που έσωσε τη γλωσσολογία από τις προσπάθειες κάποιων να την καπελώσουν επικαλούμενοι τον διαλεκτικό υλισμό. Και ο μέγας μαθηματικός Σαφαρέβιτς έφτασε να υποστηρίξει σε δημοσίευμά του της δεκαετίας του 1970 (εντάξει, όχι επί Στάλιν) ότι η δικαίωση των μαθηματικών αληθειών έγκειται στο ότι αποτελούν σκέψεις του Θεού – και δεν ξέρω να έπαθε τίποτε…

  63. mitsos said

    @58
    Πολύ καλή η σύνοψη σου …

    Στα περιθώρια της έκτασης που θα μπορούσε να έχει ένα τέτοιο σχόλιο εδώ είναι λογικό να μην υπάρξει αναφορά στον διδακτικό μετασχηματισμό του Tarasov

    Νομίζω δεν χρειάζεται μια διακριτή θέση του διαλεκτικού υλισμού … Έχει ήδη ενσωματωθεί στην προσέγγιση της αντίφασης μεταξύ συνεχούς-ασυνεχούς από τον μαθηματικό φορμαλισμό για το σημείο ( ή στιγμής ) μέσω του ορίου ( στο μηδέν ) και από την διαδικασία κανονικοποίησης των κυματοσυναρτήσεων (στην κβαντομηχανική ). Αγωνιούν για τον διαλεκτικό υλισμό μόνον αυτοί που διαβάζουν υλισμό και σκέφτονται κάτι με μάζα (αδράνεια ), σχήμα και τροχιά … υπάρχουν ακόμη και αυτού του είδους οι υλιστές αν και δεν είναι και πολύ διαλεκτικοί. Απλά δεν μπορούν να αποδεχτούν ότι όσα γνωρίζουμε για την φύση είναι όσα μας επιτρέπει η αλληλεπίδραση μας με αυτήν ( μπορεί να φταίει εκείνος ο προβληματικός Λενιστικός όρος για την «αντανάκλαση» ! )

  64. Παναγιώτης Κ. said

    Δεκαετίες ΄70 και ΄80. Οι αποκαλυπτικές όπως φάνηκε μετά την κατάρρευση, κριτικές του υπαρκτού ξεπερνιούνταν με έναν σχετικά εύκολο τρόπο. ‘Εμμεσα ή άμεσα χαρακτηρίζονταν από τους κρινόμενους…ιμπεριαλιστικά πρακτορεία!
    Αυτοί εν τω μεταξύ που έκαναν την κριτική ήταν μαρξιστές και είχαν θητεύσει στα κομμουνιστικά κόμματα των χωρών τους.

    Δεν λέω κάτι πρωτότυπο! Κριτήριο μιας θεωρίας αποτελεί η πράξη, η εμπειρία.
    Η πράξη λοιπόν διέψευσε την θεωρία.
    Είναι πολλοί αυτοί που δεν επιχαίρουν γι αυτή την εξέλιξη. Από την άλλη οι ίδιοι αυτοί δεν μπορούν να αποκρύψουν την πολιτική πραγματικότητα στις χώρες του υπάρξαντος.

  65. Mπετατζής said

    61. Mήπως μπορείς να μας παραπέμψεις στην θέση του ΚΚΕ για τους πρόσφυγες που αναφέρεις ;;;; (αν έχεις χρόνο φυσικά).

    Επίσης και μόνο η φράση «θέση της δεκαετίας 1940 για το Μακεδονικό» εξηγεί το κατ΄ εσέ ανεξήγητο. Εννοώ δηλαδή ότι σήμερα είναι πολύ διαφορετικά τα πράγματα.

  66. Χαρούλα said

    Νταντάδες, Ηθοποιοί, Μουσικοί, Ο Καραγκιόζης …καραγκιόζης, αλλά και Ο Καραγκιόζης παραλίγο βεζύρης. Και Οι εκτελεστές. Όλοι σΤο παιχνίδι. Τέλος η Απεργία! Κάτω η φαλλοκρατία! Μπουλντόζα, Κομμάτια κσι θρύψαλα, Εφιάλτες…
    Το θρίλερ του έρωτα, Η δίκη του Σωκράτη και Ο Σαίξπηρ ζει στο καταφύγιο
    Πού πάει το λεωφορείο; …καλοτάξιδος!

  67. Χαρούλα said

    60 ευχαριστώ. Δεν ήμουν σίγουρη…

  68. LandS said

    7 Ακόμα πιο ενδιαφέρουσα θα ήταν η ουχρονία αν ο Τσοχατζόπουλος είχε κερδίσει τον Σημίτη στην αντίστοιχη εκλογή.

    Δηλαδή θα είχε το σήμερα μεγαλύτερο ενδιαφέρον αν είχε καταδικαστεί ΄σε φυλάκιση ο Σημίτης και νόμιμος ιδιοκτήτης της εκτελεστικής εξουσίας ήταν ο Τσοχατζόπουλος;

  69. Pedis said

    Δεν αναπτύχθηκε η κβαντομηχανική στη Σοβιετική Ένωση, λέει ο χοαξ ο κοινός … Παράξενο πως οι θεωρητικοί φυσικοί της ηγήθηκαν στην ανάπτυξη της κβαντικής θεωρίας πεδίου, για να μην αναφερθούμε στην ανάπτυξη της πυρηνικής φυσικής και των πολλαπλών εφαρμογών κλπ κλπ.

    Βρε τι θα διαβάσουμε σήμερα…

  70. nestanaios said

    7, 68.

    Ποιός Τσοχατζόπουλος; 12% είχε. 40+ ο Σημίτης και 40+ ο Αρσένης. Αν είχε πάει στο συνέδριο ο Ανδρέας, την πρωτιά θα την είχε ο Αρσένης. Αλλά δυστυχώς δεν «Πήγε».

    Ο Τσοχατζόπουλος, απ’ότι έχει φανεί έλαβε μέρος μόνο και μόνο για να μη βγει ο Αρσένης. Σημιτικός ο Τσοχατζόπουλος.

  71. sarant said

    70 Δεν τα θυμάσαι καλά. Ο Αρσένης βγήκε τρίτος στον πρώτο γύρο (Γιώργο, χάσαμε). Ο δεύτερος γύρος ήταν με Σημίτη και Τσοχατζόπουλο και νίκησε με βραχεία κεφαλή ο πρώτος.

  72. sarant said

    70-71
    Μετά την παραίτηση του Ανδρέα Παπανδρέου από το αξίωμά τον Ιανουάριο του 1996, έθεσε υποψηφιότητα για την ανάδειξη του νέου πρωθυπουργού που θα εξέλεγε η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Ισοψήφησε με τον Κώστα Σημίτη (από 53 ψήφοι), ενώ ακολούθησαν σε ψήφους οι Γεράσιμος Αρσένης και Γιάννης Χαραλαμπόπουλος. Στην επαναληπτική ψηφοφορία έλαβε 75 ψήφους, έναντι 86 του Κώστα Σημίτη.

  73. nestanaios said

    22.
    Δεν πρέπει να ξεχνάμε το 1989. «Τούτο το καλοκαίρι θα πάμε αριστερά» και πήγαμε δεξιά, πολύ δεξιά.
    Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε αυτό που είχε πει ο Ανδρέας. «Η Aριστερά είναι τσόντα της δεξιάς».

  74. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τί 95 ,τί 100χρονα
    (από κάτω από το βίδεο περνάει το τρειλερ με τις προ 5ετίας ειδήσεις-υπουργός υγείας Άδωνης)

  75. Γιάννης Κουβάτσος said

    73: Από πού κι ως πού η αριστερά είναι τσόντα της δεξιάς; Κι αν το είπε αυτό ο Παπανδρέου, πότε το είπε; Μήπως τότε πού του ζητήσανε λόγο, αριστεροί και δεξιοί, για το σκάνδαλο μεγατόνων του Κοσκωτά και της σχετικής πολιτικής διαπλοκής;

  76. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Πάντως για την ουχρονία που έγινε λόγος, επαναφέρω ρεβιζιονιστικά την αντίρρησή μου για τη λέξη, προτείνοντας πάλι τον όρο αμφίγηση (αμφί + αφήγηση), δεδομένου ότι η αλλαγή δεν αφορά τη χρονική στιγμή των γεγονότων αλλά τα ίδια τα γεγονότα. Τι θα γινόταν αν (στην ίδια χρονική στιγμή) είχε γίνει κάτι άλλο. Για την οριστική διευθέτηση του ζητήματος προτείνω έναν μαζικό, αιματηρό καβγά και μια μνημειώδη διάσπαση σε ουχρονικούς και αμφιγητές 🙂

  77. nestanaios said

    72.
    Έχουν περάσει πολλά χρόνια και ενδεχομένως να μη θυμάμαι καλά. Θυμάμαι όμως ότι πήγα στο στάδιο ειρήνης και φιλίας και το σύνθημα «τούτο το καλοκαίρι θα πάμε αριστερά». Θυμάμαι ότι τους ψήφησα και βρέθηκα με κυβέρνηση Βασιλικών. Αυτό το θυμάμαι πολύ καλά.

  78. Ξυπεταιων said

    Σαν σημερα .

    Την περίοδο που ήταν στον Ολυμπιακό ο Γόδας, που ήταν ήδη μέλος του ΚΚΕ μετείχε στην Εθνική Αντίσταση ως μαχητής του 5ου Λόχου του ΕΛΑΣ στην Κοκκινιά. Το 1944 ως λοχαγός πλέον του ΕΛΑΣ πολέμησε τους Γερμανούς και τους Έλληνες συνεργάτες τους στην μάχη της 7ης Μαρτίου στην Κοκκινιά. Έλαβε μέρος σε μάχες στον Πειραιά και στο Πέραμα, όπως και στην κρίσιμη επιχείρηση για την προστασία της Ηλεκτρικής Εταιρείας (σ.σ. σημερινή ΔΕΗ Κερατσινίου) από γερμανικό σαμποτάζ, κατά την εκκένωση Αθήνας και Πειραιά από τις κατοχικές δυνάμεις.

    Τον Δεκέμβριο του 1944 μετείχε και στις μάχες της Αθήνας και του Πειραιά (Δεκεμβριανά). Πολέμησε τους Άγγλους στις μάχες της Δραπετσώνας, του Προφήτη Ηλία και στο νεκροταφείο της Ανάστασης στον Πειραιά. Στις συγκρούσεις αυτές η μονάδα του Γόδα είχε πολλές απώλειες. Με την αποχώρηση των δυνάμεων του ΕΛΑΣ από την Αθήνα και τον Πειραιά, η μονάδα του κατέφυγε αρχικά στηνΛαμία και μετά στο όρος Βελούχι στη Ρούμελη, σε μονάδες του ΕΛΑΣ που βρίσκονταν εκεί.

    Η επιστροφή στον Πειραιά, η σύλληψη και η εκτέλεση

    Αφότου υπήρξε η υπογραφή της συμφωνίας της Βάρκιζας, γύρισε στον Πειραιά. Εκεί συνελήφθη και καταδικάστηκε στην δίκη που έμεινε στην ιστορία ως η δίκη του ασύλου της Κοκκινιάς. Αρχικά μεταφέρθηκε στις φυλακές της Αίγινας (όπου έπαιζε και εκεί μπάλα). Ακολουθεί η κράτησή του στις Φυλακές Αβέρωφ της Λεωφ. Αλεξάνδρας (στο σημείο όπου αργότερα χτίστηκαν ο Άρειος Πάγος και το Εφετείο Αθηνών), επιστροφή στην Αίγινα και τελικά νέα μεταφορά στις φυλακές της Κέρκυρας (θανατοποινιτών), όπου έμεινε τρία χρόνια, αρνούμενος να υπογράψει δήλωση μετανοίας για τα πολιτικά του φρονήματα ώστε να σωθεί.

    Ο Νίκος Γόδας, εκτελέστηκε ως κομμουνιστής στις 19 Νοεμβρίου του 1948 στη νησίδα Λαζαρέτο της Κέρκυρας φορώντας την εμφάνιση του Ολυμπιακού, την ερυθρόλευκη φανέλα και το λευκό σορτσάκι, σύμφωνα με την τελευταία του επιθυμία.
    gazzetta.gr.

    https://xyzcontagion.wordpress.com/2015/02/19/georgios-mix-drvda-father/1945-06-30-%CF%81%CE%B9%CE%B6%CE%BF%CF%83-%CE%B7-%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%AF%CF%83%CF%87%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%B7-%CF%83%CE%BA%CE%B7%CE%BD%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B4/

    Τιμη και δοξα στους αγωνιστες του ΚΚΕ.

  79. nestanaios said

    75.
    Δεν υπάρχουν δεξιοί και αριστεροί. Ο χώρος είναι ένας και λέγεται «ΚΑΠΙΤΑΛ».

  80. # 51

    Αγαπητέ Γιάννη Κουβάτσο, πριν λίγο ο πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής Τάκης Νικολούδης, με θητεία σε ΟΣΦΠ και ΑΕΚ (ο ΠΑΟ του ξέφυγε) δήλωσε πως :

    Για την κούρσα του πρωταθλήματος:

    «Ο ΠΑΟΚ θα είναι ο επόμενος πρωταθλητής για τουλάχιστον τρία χρόνια.

    Να σου παραγγείλω μια μερίδα ηρεμηστικά να ξελαμπικάρεις ή προτιμάς να σου προμηθεύσω μια μέθοδο γιόγκας με βαζελίνη ;

    Μην τα παίρνεις όλα κατάκαρδα, μετ΄από τρία χρόνια που λέει κι ο Τάκης ποιός ξέρει τι γίνεται, σαν νερό θα περάσουν εκτός και έλθει το ΚΚΕ στην εξουσία και σε δικαιώσει !

  81. Γιάννης Κουβάτσος said

    79: Κι όμως υπάρχει και δεξιά και αριστερά. Η μεταμοντέρνα ισοπέδωση είναι και αυτή πολιτική στάση, όσο και αν οι θιασώτες τους θεωρούν ότι βρίσκονται υπεράνω τέτοιων «ξεπερασμένων» διαχωρισμών.

  82. Γιάννης Κουβάτσος said

    81:Οι θιασώτες της, διορθώνω.

  83. LandS said

    31 Και ο προκάτοχος του Φλωράκη. Ο Κολιγιάννης

  84. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το είπε αυτό ο Τάκης ο Νικολούδης, βρε Τζι; Ε, τότε περιττό να διοργανωθούν τα επόμενα τρία πρωταθλήματα και να γίνει από τώρα η απονομή στον Μπάοκ.
    (Το ξέρεις πώς δεν πας και πολύ καλά, έτσι; 💚👍)

  85. LandS said

    65
    Από το υπόμνημα που κατάθεσε ο Δ. Κουτσούμπας στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

    «σημείο2. Είναι αυτονόητο το δικαίωμα ανθρώπων – θυμάτων πολέμων, επεμβάσεων και αντιδραστικών καθεστώτων να αναζητήσουν μια ασφαλέστερη ζωή σε άλλες χώρες, παρά το γεγονός ότι οριστική λύση στο πρόβλημα μπορεί να δοθεί εάν ο κάθε λαός στη χώρα του οργανωθεί και παλέψει για την ανατροπή του συστήματος, που γεννά πόλεμο, φτώχεια, προσφυγιά.»
    https://www.rizospastis.gr/story.do?id=8807449

    Οριστική λύση, λοιπόν, δίνεται με την οργάνωση και πάλη του κάθε λαού στη χώρα του για την ανατροπή του συστήματος, που γεννά πόλεμο, φτώχεια, προσφυγιά. Και παρά το γεγονός αυτό τα θύματα έχουν δικαίωμα να αναζητήσουν ασφαλέστερη ζωή σε άλλες χώρες. Και στο σημείο 7, για την άμεση ανακούφιση του προβλήματος προτείνει την απευθείας μεταφορά των προσφύγων στις χώρες προορισμού, την αποχώρηση του ΝΑΤΟ από το Αιγαίο και άλλα (κάποια από αυτά γίνονταν και γίνονται έτσι και αλλιώς)

    Σε άλλες ανακοινώσεις του ΚΚΕ γράφεται: «Το ΚΚΕ καλεί τους κατοίκους των νησιών του Αιγαίου να απορρίψουν την πολιτική της ΕΕ – κυβέρνησης που εγκλωβίζει πρόσφυγες και μετανάστες στα νησιά. Καθώς και τις επεμβάσεις και τους πολέμους που κάνουν ΝΑΤΟ – ΗΠΑ – ΕΕ και δημιουργούν τους προσφυγές και τους μετανάστες.
    Τώρα πρέπει να παλέψουμε πιο αποφασιστικά να φύγει τώρα το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο και να αποχωρήσει η χώρα από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς προκειμένου να υπερασπιστούμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και να μη συμμετάσχει η χώρα σε ιμπεριαλιστικές σφαγές και πολέμους»
    Για αυτό καθαυτό το δράμα των προσφύγων ούτε λέξη ούτε μια προτροπή για συμβολή στην αντιμετώπισή του.

  86. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    100 χρόνια ΚΚΕ, τα 100 χρόνια μοναξιάς, είναι καλύτερο βιβλίο. Δεν υπάρχει κανέναν ΚΚΕ, μόνο μια ψευδεπίγραφη πινακίδα στο καφενείο του Περισσού που μαζεύονται μερικοί καπιταλοκρατικοδίαιτοι σταλεγάκηδες ρεμπεσκέδες που χοντραίνουν τον κώλο τους παριστάνοντας τους επαναστάτες κομουνιστές.

    «Τα τελευταία χρόνια, το ΚΚΕ αφενός φαίνεται να δικαιώνεται αφού μια σειρά θέσεις του έχουν επαληθευτεί από τη ζωή,» Και δέκα άλλες σειρές διαψεύσθηκαν, ακόμη κι οι χαρτορίχτρες, έχουν μεγαλύτερη επιτυχία, γι΄αυτό και περισσότερους οπαδούς.

    «αλλά από την άλλη βρίσκεται, για πρώτη φορά, σε μια λαμπρή απομόνωση και δεν έχει μπορέσει, ίσαμε τώρα, να αυξήσει την επιρροή του παρά τη βαθύτατη κρίση, ούτε να πρωταγωνιστήσει στις πολιτικές εξελίξεις.
    Αυτό οφείλεται, κατά τη γνώμη μου, σε δύο παράγοντες. Αφενός στις νέες επεξεργασίες που έχει κάνει ως προς την ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος: εξύμνηση του Ι.Β.Στάλιν, θεωρία για οπορτουνιστική στροφή στην ΕΣΣΔ το 1956, άρνηση των λαϊκών μετώπων του 1936, υποβάθμιση του ΕΑΜ και υπερανάδειξη του αγώνα του Δημοκρατικού Στρατού) και αφετέρου στην άρνηση των συμμαχιών και στην ολοσχερή άρνηση συμμετοχής, έστω και ως θεωρητικό ενδεχόμενο, σε οποιαδήποτε «αστική» κυβέρνηση ή έστω στήριξής της.»

    Αυτό οφείλεται, στο ότι η κλειστή κρατικοδίαιτη σέχτα των ρεμπεσκέδων που το παίζουν επαναστάτες κομουνιστές, ζεί στον δικό της κόσμο και δεν έχει ΚΑΜΙΑ επαφή με την πραγματικότητα πόσο μάλλον με την νεολαία που τους έχει γυρισμένη την πλάτη. Το τραγικό, είναι πως αν κοιτάξει κανείς αμερόληπτα την ιστορία, θα δεί πως ΠΟΤΕ δεν είχε επαφή με την πραγματικότητα, άδικα και στον βρόντο πήγαν οι θυσίες των χιλιάδων απλών αγωνιστών. Φυσικά αυτό δεν είναι «προνόμιο» του ΚΚΕ, αυτός είναι ο ρόλος των κομμάτων και των θρησκειών, να παραμυθιάζουν τον άβουλο αλλά «κυρίαρχο» λαό με το ΑΛΑΘΗΤΟ κριτήριο. 🙂 🙂 🙂

    «Πολύς κόσμος πιστεύει πως το ΚΚΕ έχει μεταθέσει τη λύση όλων των προβλημάτων για τη σοσιαλιστική επανάσταση και κατά συνέπεια έως τότε κλείνεται στο καβούκι του και μεριμνά για τη συντήρηση και αναπαραγωγή των δυνάμεών του.»
    Πόσος είναι αυτός ο πολύς κόσμος, αραία αραία να φαινόμαστε καμιά σαρανταρέα; Ο πολύς κόσμος δεν ενδιαφέρεται για τις ανέφικτες μπούρδες του ΚΚΕ (και μετά την τραγική ακροδεξιά πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση, ούτε για την ανύπαρκτη παγκοσμίως αριστερά) κι αν δεν αγνοεί εντελώς την ύπαρξή του, είναι γιατί τα ΜΜΑ για δικούς τους λόγους, το προβάλλουν στην τηλεόραση που «ενημερώνει» τον λαό, σαν τον Καραγκιόζη ένα πράμα, όλοι τον γνωρίζουν, ακόμη και τα μικρά παιδιά, αλλά ποιός πάει να διασκεδάσει μαζί του; 🙂

    «Όχι βέβαια ότι οι επαγγελίες της μη κομμουνιστικής αριστεράς είναι πολύ σαφέστερες ή πειστικότερες.» Mα όλα τα αριστερά κόμματα που είναι σε κυβερνήσεις, το έχουν ρίξει στις κωλοτούμπες αλλά Αλέξη, υπάρχει κάτι πιο σαφές και πειστικό από αυτό; δεν χρειάζεται και πολύ μυαλό για να καταλάβει κανείς το μήνυμα.

    «Οπότε, κάπως απότομα, ας ευχηθούμε στο ΚΚΕ, όχι βεβαιως να τα εκατοστίσει, αλλά να συνεχίσει για πολλά χρόνια ακόμα να αγωνίζεται για την υπεράσπιση της εργατικής τάξης και για ένα καλύτερο αύριο.»
    Μόνο να προσέξει μη σκίσει κάνα καλσόν από τον πολύ αγώνα για ένα καλύτερο μεθαύριο (για το αύριο αγωνίστηκε τον προηγούμενο αιώνα και πρόκοψε η εργατική τάξη 🙂 ).

  87. Γιάννης Κουβάτσος said

    85:Γιατί, πότε πρότεινε συγκεκριμένες και εφαρμόσιμες λύσεις το ΚΚΕ για να προτείνει και στο προσφυγικό; Μια ζωή μαξιμαλισμοί και συνθηματολογίες.

  88. Μαρία said

    65, 85
    Παφίλης, Φεβρουάριος 2016 μετά το 6:02

  89. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κι εδώ μια συγκεκριμένη πρόταση, για να μην είμαστε άδικοι:
    «Καλούμε τους πρόσφυγες και μετανάστες να πάρουν μέρος πιο ενεργά στο πλευρό του ΚΚΕ και του ταξικού εργατικού κινήματος, για να δυναμώσει ο κοινός αγώνας κατά του ιμπεριαλιστικού πολέμου, για να μη «σκοτώνονται οι λαοί για του αφέντη το φαί», για απεμπλοκή της Ελλάδας από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και τις επεμβάσεις, ενάντια στα σχέδια για διαμελισμό κρατών και αλλαγές συνόρων. Να παλέψουμε μαζί για την ανατροπή του καπιταλισμού, που είναι συνώνυμος με την εκμετάλλευση και τη φτώχεια, τον πόλεμο και την προσφυγιά.»

  90. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    6 – ««Εργατική τάξη» και «εργαζόμενοι» είναι το ίδιο πράγμα;»
    Όχι, δεν υπάρχει καμία εργατική τάξη, μόνο εργαζόμενοι εθελοντές οικονομικοί σκλάβοι, γι΄αυτό και δεν επιτεύχθηκε ποτέ η εργατική ταξική συνείδηση που ευαγγελιζόταν ο αιθεροβάμων Κάρολος, ταξική συνείδηση έχουν μόνο οι κεφαλαιούχοι, οι άλλοι έχουν προκατασκευασμένες ψευδαισθήσεις που φροντίζουν με ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΥΛΑΒΕΙΑ να τους παρέχουν ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ οι κεφαλαιούχοι.

    32 – «Επαινείται από κάποιους το ΚΚΕ για την σταθερότητα των θέσεών του.
    Μπορεί όμως ευλόγως κάποιος να αναρωτηθεί: Είναι προς έπαινο η εμμονή στο λάθος;»
    Όταν οι συνθήκες μεταβάλλονται, πρέπει να αλλάζουν και οι θέσεις – σκέψεις μας αλλιώς τον ήπιαμε. 🙂 Τα πάντα ρεί, είχε πεί ο γίγαντας Ηράκλειτος, πρίν 2,500 χρόνια, αλλά το νέο δεν έφτασε ακόμη στον Περισσό που ζεί στο δικό του αμετάβλητο σύμπαν. 🙂

    79 – Nestanaios με εκπλήσεις ευχάριστα, αν και φανατικός οπαδός σου, 🙂 δεν σου τόχα.

  91. Πάντως μετανάστες εργάτες σε πορεία μαζί με Έλληνες έχω δει μόνο σε πορείες του ΠΑΜΕ, βέβαια και (λιγότερο, αλλά δεν φταίει ο χώρος για αυτό) των πρωτοβάθμιων σωματείων που εν γένει κινούνται στον α/α χώρο (όπως λέγαμε παλιά). https://pamehellas.gr/category/greek-categories/grammateies/metanastwn-prosfugwn

  92. Mπετατζής said

    85, 88 Έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε (Πιραντέλο)

  93. Mπετατζής said

    Παράλληλα το ΚΚΕ καλεί σε δράση, ανάπτυξη κινητοποιήσεων με στόχο:

    1. Να σταματήσουν οι τρομοκρατικές επιχειρήσεις και οι φυλακίσεις των μεταναστών χωρίς χαρτιά. Να υπάρξουν ανθρώπινοι και αξιοπρεπείς κρατικοί χώροι φιλοξενίας μέχρι να τακτοποιηθούν και όχι στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπου θα παρέχεται δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και προληπτικές εξετάσεις, δωρεάν σίτιση και στέγαση, διερμηνεία και νομική αρωγή για τη διατύπωση των αιτημάτων τους.

    2. Να ληφθούν ειδικά μέτρα για τους μετανάστες και πρόσφυγες, στο πλαίσιο των συνολικών προτάσεων του Κόμματος για τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες για την αντιμετώπιση της νέας γρίπης.

    3. Ειδική μέριμνα από κρατικούς φορείς -και όχι ΜΚΟ- για ανήλικους πρόσφυγες και μετανάστες, ειδικά για τους ασυνόδευτους ανήλικους, καθώς και για μητέρες με παιδιά.

    4. Ειδική κρατική μέριμνα και υποδομές για τα θύματα σωματεμπορίας και ειδικά τις γυναίκες – θύματα κυκλωμάτων πορνείας.

    5. Να νομιμοποιηθούν όσοι ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα. Να καταργηθεί η ομηρία των συνεχών ανανεώσεων των αδειών παραμονής, των παραβόλων και των προστίμων. Να διευκολύνεται η οικογενειακή επανένωση, κόντρα στις προβλέψεις της σχετικής Οδηγίας της ΕΕ. Να μην εφαρμοστούν οι τρομοκρατικές τροπολογίες που ψηφίστηκαν πρόσφατα για 12μηνη φυλάκιση ενόψει απέλασης των μεταναστών χωρίς χαρτιά και απέλαση όλων των μεταναστών -«νόμιμων» και «παράνομων»- που θα θεωρούνται επικίνδυνοι για τη «δημόσια ασφάλεια».

    6. Να δοθεί άσυλο ή ανθρωπιστικό καθεστώς στους πρόσφυγες και όσους προέρχονται από χώρες ιμπεριαλιστικής κατοχής ή εμφυλίων, ενάντια στις σχετικές οδηγίες. Να καταργηθεί το πρόσφατο ΠΔ που ουσιαστικά καταργεί το άσυλο, μεταφέροντας την αρμοδιότητα απόφασης επί των αιτήσεων ασύλου σε πρώτο και τελευταίο βαθμό στις 54 Αστυνομικές Διευθύνσεις της χώρας.

    7. Να δοθούν ταξιδιωτικά έγγραφα σε όσους θέλουν να πάνε σε άλλο κράτος-μέλος της ΕΕ, ενάντια στο φακέλωμα της Σένγκεν και στον Κανονισμό του Δουβλίνου.

    8. Να αναγνωριστούν κοινωνικά, δημοκρατικά και πολιτικά δικαιώματα στους μετανάστες. Να μπορούν να ασκούν τα θρησκευτικά τους πιστεύω ελεύθερα (π.χ. ίδρυση του τζαμιού στην Αθήνα και του νεκροταφείου για τους μουσουλμάνους στο Σχιστό).

    9. Να εγγραφούν στα δημοτολόγια τα παιδιά των μεταναστών που γεννιούνται στην Ελλάδα. Να νομιμοποιηθούν χωρίς όρους και περιορισμούς όσα παιδιά ενηλικιώνονται. Να δοθεί ιθαγένεια με την ενηλικίωση σε όσους το επιθυμούν.

    10. Να παρθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα για την ισότιμη πρόσβαση των παιδιών των μεταναστών στις δομές της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης και την ένταξη της εκμάθησης της μητρικής τους γλώσσας και του πολιτισμού στο πρόγραμμα της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης.

    11. Να απορριφθούν τα μέτρα παραπέρα στρατιωτικοποίησης των συνόρων και εκχώρησης της φρούρησής τους στη FRONTEX, το ευρωπαϊκό σύστημα επιτήρησης των συνόρων και όποιο νέο σώμα καταστολής δημιουργηθεί.https://www.komep.gr/2009-teyxos-5/gia-ta-dikaiomata-metanaston-kai-prosfygon

  94. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

  95. Pedis said

    Για πλάκα τα γράφουν μπετατζη για να σε πειραξουν … δεν τα πιστευουν.

    Κανάλλο σχόλιο για την οπισθοδρόμηση της νεας φυσικής στη ΣΕ;

  96. Ταιριαστό τραγούδι με την μέρα… (είναι και το καλύτερο του συγκροτήματος στα γούστα μου)

  97. Mπετατζής said

    95. Δεν τσατίζομαι ποτέ Pedis, παρά μόνο αν μου τσουκνώσει το κοκκινιστό 🙂

    Τι α κάν΄ς, α κάτσ΄ς να μαλωσ΄ς 🙂

  98. Πουλ-πουλ said

    68.
    Προφήτης του παρελθόντος?

  99. Γιάννης Κουβάτσος said

    Εντάξει, ρε παιδιά, σε πάρτι γενεθλίων είμαστε, θα πούμε και κάνα αστείο, θα κάνουμε και λίγο χαβαλέ. Ομπρός, μαζευτείτε να σβήσουμε τα κεράκια:🍰🍸

  100. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κι ένα ανέκδοτο, που διαψεύδει όσους ισχυρίζονται ότι οι κουκουέδες δεν εκσυγχρονίζονται:

    Ένας παλιός κομμουνιστής λέει το παράπονό του: «Από τότε που μπήκα στο Κόμμα ήξερα πώς ο ένας φωνάζει τον άλλον «σύντροφε»… Με τον καιρό βέβαια προστέθηκαν και άλλες προσφωνήσεις… Με την Κατοχή και το ΕΑΜ ήρθε το «συναγωνιστές»… Χρειαζόμασταν κάτι πιο πλατύ και μετωπικό, άντε και το δεχτήκαμε… Μετά τη μεταπολίτευση ήρθε και το «φίλοι»… Είπαμε δεν πειράζει, έπρεπε να ανοιχτούμε περισσότερο… Αλλά να μπω προχτές στα γραφεία και η άλλη να μου πει «γεια σου χρυσό μου!»… αυτό πια δεν αντέχεται με τίποτα…

  101. sarant said

    100 Χαχά, αυτό το λέγανε και για συριζαίους. Πάντως το «φίλος» το είχε καθιερώσει η ΕΔΑ από τη δεκαετία του 1950.

  102. Μαρία said

    100
    Ανακρίβειες παρατηρώ 🙂 Το φίλε ήταν εδαΐτικη προσφώνηση.

    Η παραλλαγή που ξέρω:
    Ένας κομμουνιστής οργανώνεται στο ΕΑΜ. -Γεια σας, σύντροφοι. -Γεια σου συναγωνιστή.
    Στην απελευθέρωση τον μπουζουριάζουν, βγαίνει μετά απο χρόνια και περνάει απ’ τα γραφεία της ΕΔΑ. -Γεια σας συναγωνιστές. -Γεια σου, φίλε. Το ’67 τον ξαναμπουζουριάζουν. Στη μεταπολίτευση περνάει απ’ τα γραφεία του Ρήγα. -Γεια σας, φίλοι. -Γεια. Τι γίνεται, ρε μαλάκα;
    https://sarantakos.wordpress.com/2013/03/11/syntrofoi/#comment-162919

  103. Γιάννης Κουβάτσος said

    102:Ακόμα καλύτερη εκδοχή. 😂👍

  104. nikiplos said

    Στο@33,ανέφερα έναν από τους πρωτοπόρους της κβαντομηχανικής: τον Fock…
    Δεν απαιτούνταν ούτε τα σεντόνια, ούτε οι εμβριθείς αναλύσεις… 🙂

  105. Χαρούλα said

    Πάει μια μέρα ο φιλομαθής γιος στον κομμουνιστή πατέρα του και τον ρωτάε: Μπαμπά πετάει ο γάϊδαρος; Τι είναι αυτά που λες παιδί μου; Οχι βέβαια. Ποιός το είπε αυτό; Μετά από δυο μέρες ξαναρωτάει ο μικρός: Μπαμπά σίγουρα δεν πετάει ο γάϊδαρος; Οχι παιδί μου. Αφού σου είπα, δεν πετάει. Αυτές είναι ιδεαλιστικές αντιλήψεις της αστικής σκέψης. [και με διδακτικό ύφος]: Η επιστήμη αποκλείει κάτι τέτοιο! Τη τρίτη μέρα ξαναρωτάει ο μικρός: Ρε πατέρα είσαι σίγουρος οτι δεν πετάει ο γάϊδαρος; Παιδί μου ποιος σου το είπε αυτό; Ε, να ρε πατέρα, το διάβασα στο ριζοσπάστη… Αποτραβιέται τότε σκεπτικός ο πατέρας και απαντά: Ε, εντάξει πετάει…σηκώνεται λίγο από τη γή και ξαναπέφτει…

  106. Jane said

    Το ΚΚΕ έρχεται από πολύ μακριά και πάει πολύ μακριά, γιατί «η υπόθεση του προλεταριάτου»,
    ο κομμουνισμός, είναι η πιο καθολικά ανθρώπινη, η βαθύτερη, η πιο πλατιά.

    «Κάπα, Κάπα, Εψιλον.
    τρία κόκκινα γράμματα…
    Πολύ πονέσαμε σύντροφοι,
    πολύ ξαγρυπνήσαμε
    πολύ μακριά κοιτάξαμε
    από κανέναν δεν το δανειστήκαμε το κόκκινο.
    – δικό μας αίμα
    τρία κόκκινα γράμματα
    σεμνή υπογραφή του λαού μας
    στις λεωφόρους του μέλλοντος
    ο δρόμος φεύγει γρήγορα
    η Ιστορία δεν γυρίζει πίσω…»

  107. Σωτήρς said

    Ένα ανέκδοτο της Ανατολικής Ευρώπης μετά τον Β’ ΠΠ:

    «Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στον καπιταλισμό και τον σοσιαλισμό; Στον καπιταλισμό υπάρχει εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο· στον σοσιαλισμό συμβαίνει το ακριβώς αντίστροφο.»

    Σημειώνει ο συγγραφέας από όπου το ξεπατίκωσα πως μπορεί να είναι εμπνευσμένο, όμως δεν υπάρχουν αντίστοιχα που να διακωμωδούν τις παλαιές κοινωνικές δομές, θεσμούς, νοοτροπίες και την ανικανότητα τους να αντισταθούν στις δυνάμεις της αλλαγής. Η αντιδραστική ρητορική – ‘Αλμπερτ Χίρσμαν

  108. Κουτρούφι said

    Αφού ξεκίνησε από τον Πειραιά: https://www.youtube.com/watch?v=O0JcgHIsapY
    «Γεια σου Περαία αθάνατε της εργατιάς κολώνα» Γενίτσαρης, 1956
    Καζαντζίδης στο τραγούδι, Δημήτρης -Μπέμπης-Στεργίου στο μπουζούκι.

  109. Jane said

    .«»Η αντάρα, το Λενάκι κι η Ρηνιώ», «το νούμερο 8 της φάμπρικας που κανείς δεν ξέρει το όνομά του», η γυναίκα του μετανάστη-εργάτη που δεν ήθελε να της μιλήσουν «πάλι για ταξίδια», ο «Περέντα» από την Αστούρια που ξέρει ότι απεργία σημαίνει «φωτιά που καίει», αποχαιρετούν τον βάρδο τους, Γιώργο Σκούρτη, μια σπουδαία φυσιογνωμία της λογοτεχνίας και ειδικά του θεάτρου, που «έφυγε» σήμερα σε ηλικία 78 ετών.

    Γεννημένος στην Αθήνα, το 1940, ο Γιώργος Σκούρτης έκανε την πρώτη εμφάνισή του στο θέατρο το 1970 με το έργο «Οι νταντάδες», που παρουσιάστηκε στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν.

    Θα ακολουθήσουν «Οι μουσικοί», «Οι εκτελεστές», «Οι ηθοποιοί», «Κομμάτια και θρύψαλα», «Ο Καραγκιόζης παρά λίγο Βεζύρης», «Απεργία» και άλλα έργα, που θα επηρεάσουν καθοριστικά την εξέλιξη της ελληνικής δραματουργίας.

    Εξίσου σημαντικά για την εξέλιξη και της πεζογραφίας ήταν τα μυθιστορήματά του «Mπάρμπα-Tζωρτζ», «Αυτά κι άλλα πολλά», «Ιστορίες με πολλά στρας», «Το χειρόγραφο της Ρωξάνης», «Το συμπόσιο της Σελήνης», «Πήδημα Θανάτου», «Ο Κίλερ», «Αυτός ο μπάτσος».

    Η φωνή του Λάκη Χαλκιά και της Βίκυς Μοσχολιού, σε μελοποίηση του Γιάννη Μαρκόπουλου από τον εμβληματικό κύκλο τραγουδιών «Μετανάστες», σε στίχους Γιώργου Σκούρτη, θα «μιλήσουν» στο νου και την καρδιά της εργατικής τάξης, με τη «Φάμπρικα» και το ανυπέρβλητο «Μιλώ για τα παιδιά μου». Και ποιος, άλλωστε, δεν τραγούδησε το «Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί», σε μελοποίηση του Γιάννη Μαρκόπουλου και ερμηνεία του Νίκου Ξυλούρη.

    Στίχους του Γιώργου Σκούρτη μελοποίησαν και πολλοί άλλοι μεγάλοι συνθέτες, όπως οι Σταύρος Ξαρχάκος, Δήμος Μούτσης, Γιάννης Ζουγανέλης, Γιάννης Σπυρόπουλος-Μπάχ, Χρήστος Νικολόπουλος, Γιώργος Κατσαρός, Μίμης Πλέσσας, κ.ά.

    Το ΚΚΕ αποχαιρετά με θλίψη τον θεατρικό συγγραφέα, λογοτέχνη και στιχουργό Γιώργο Σκούρτη που, με το έργο του, άφησε σπουδαία παρακαταθήκη στο λαϊκό πολιτισμό του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα».
    Ανακοίνωση του ΚΚΕ για τον θάνατο του Γιώργου Σκούρτη

  110. Γιάννης Ιατρού said

    100/102 κλπ. Εύχομαι αυτό να μην είναι ανέκδοτο (άσε που είμαι κι επιφυλακτικός με την πηγή…)

  111. ΚΩΣΤΑΣ said

    Είναι γνωστό τοις πάσι ότι αποκηρύσσω μετά βδελυγμίας τον κομμουνισμόν και τα παραφυάδας αυτού. 😉 Ωστόσο, έστω και ως απόξω, δικαιούμαι να καταθέσω κι εγώ τη γνώμη μου.

    Ιστορικά, δεν έχω καλή γνώμη για το ΚΚΕ από της ιδρύσεώς του έως το τέλος του εμφυλίου, 1949. Ας μην ξεχνάμε ότι η δράση του ανάγκασε τον εθνάρχη Ελευθέριο Βενιζέλο, το 1929, να ψηφίσει το ιδιώνυμο, και να εγκαινιάσει τις εκτοπίσεις, εξορίες και φυλακίσεις. Την ανακάλυψη Βενιζέλου εφάρμασαν αδιάσπαστα όλες οι μετέπειτα κυβερνήσεις έως το 1974, ώσπου ήρθε ο νέος εθνάρχης, Κων. Καραμανλής, σοφότερος πλέον μετά την αυτοεξορία του και τα κατάργησε όλα αυτά.

    Για το διάστημα 1949-74, στη χώρα μας ήταν εκτός νόμου, απασχόλησε την επικαιρότητα με κάτι παράνομους μηχανισμούς – Μπελογιάννης, Πλουμπίδης …. – αλλά η κριτική εστιάζεται κυρίως στη δράση του και τη συμπεριφορά προς τους εξόριστους οπαδούς του στις σοσιαλιστικές; χώρες. Επ΄αυτού δεν έχω κατασταλαγμένη άποψη, αλλά αν πιστέψω τους ρεβεζιονιστές – αναθεωρητές, είναι ακόμη χειρότερη η εικόνα του, γιατί όσα κακά έκανε, τα έκανε σε δικούς του αγωνιστές και όχι στους αντιδραστικούς αντιπάλους του.

    Από το 1974 και μετά θεωρώ το ΚΚΕ ως ένα κόμμα ευπρεπές και απόλυτα δημοκρατικό προς την ελληνική κοινωνία. Ανεξάρτητα των απόψεών του, που τις θεωρώ ξεπερασμένες και ουτοπικές, σέβεται τους κανόνες της αστικής δημοκρατίας και κανένα φόβο δεν μου προκαλεί, μην τυχόν έρθει στην εξουσία. Ας έρθει να το δοκιμάσουμε και αυτό.

    Σε αντίθεση με το ΚΚΕ ως κόμμα, έχω άριστη γνώμη και τιμώ, αγαπώ και σέβομαι τους απλούς κοκουέδες. Κατά κανόνα είναι άνθρωποι φτωχοί, πίστεψαν σε κάποιες ιδέες, αγωνίστηκαν γι’ αυτές, υπέφεραν, διώχθηκαν …, αλλά παραμένουν φτωχοί, τίμιοι και συνεπείς με τους αγώνες τους. Αντίθετα οι εκ διασπάσεως προελθόντες αναθεωρητές, μου φαίνονται πονηροί, ελίτες και κρυφοκαπιτάλες. Κι αν καμαρώνουν σήμερα ότι έγιναν και κυβέρνηση, ας κρατούν μικρό καλάθι. Για την ώρα μετακόμισαν προς το κόμμα τους κυρίως οι απατεώνες του ΠΑΣΟΚ. Να δούμε αν τους κρατήσουν και αν τους συμμορφώσουν.

    Κλείνοντας να ευχηθώ στο ΚΚΕ άλλη μια εκατονταετία, γιατί σε μια πλουραλιστική πολυφωνική δημοκρατία όλοι χρειάζονται.

  112. Πάνος με πεζά said

    Τεράστια απώλεια αυτή του Γιώργου Σκούρτη, δεν πήρα χαμπάρι τις προηγούμενες ώρες, και τη διαβάζω εδώ… Τα σπονδυλωτά «Κομμάτια και θρύψαλα¨είναι από τα έργα του που μου έμειναν..

  113. Πάνος με πεζά said

    Εντωμεταξύ, αν μου έβαζαν στον «Εκατομμυριούχο» την ερώτηση ποιος στιχουργός έγραψε το «Ανεπανάληπτος», ο Σκούρτης θα ήταν ίσως η πρώτη επιλογή που θα αφαιρούσα !

  114. Νίκος Κ. said

    Σχετικά με την αντιμετώπιση της κβαντομηχανικής στη Σοβιετική Ένωση:

    Παρ’ όλο που δεν έγιναν όσα τραγικά συνέβησαν με τη βιολογία επί Στάλιν (υπόθεση Λισένκο), την έβλεπαν με πολλή καχυποψία, καθότι θεωρούσαν ότι δεν ταιριάζει με τη γενικότερη φιλοσοφική τους προσέγγιση. Ο κορυφαίος σοβιετικός φυσικός σε αυτόν τον τομέα Λεβ Λαντάου φυλακίσθηκε επί ένα χρόνο (1938-1939) και απελευθερώθηκε μόνο μετά από παρέμβαση του επίσης κορυφαίου σοβιετικού φυσικού Πιοτρ Καπίτσα (φωτογραφία του Λαντάου στη φυλακή: https://en.wikipedia.org/wiki/Lev_Landau#/media/File:1938-LandauL.jpg)

    Επίσης έχω προσωπικά ακούσει (σε διάλεξη) τον βραβευμένο Σοβιετικό/Ρώσο φυσικό Viatcheslav Mukhanov (βραβείο BBVA από κοινού με τον Hawking https://www.bbva.com/en/hawking-mukhanov-frontiers-knowledge-award-discovering-galaxies-formed/) να λέει για το πως έβλεπαν «με μισό μάτι» την κβαντομηχανική στη Σοβιετική Ένωση ακόμη και στις δεκαετίες του 1970-1980

  115. Alexis said

    #109:
    Ανοίγει η πόρτα του μπιστρό
    πετάνε έξω έναν ξανθό
    σκύβω στο φως για να τον δω
    και βλέπω τον Σταμάτη…

    Με πήρε σπίτι ώρα δυό
    και μου ‘βρασε βαρύ γλυκό
    μα εγώ ξεσπάω σε λυγμό
    και μου ‘δωσε ουζάκι…

    Οι πιο συγκλονιστικοί στίχοι που έχω ακούσει για τον πόνο της ξενιτιάς και του μετανάστη.
    Τους πρωτοάκουσα στα 20 και από τότε τους κουβαλάω μαζί μου…

  116. Jane said

    Και 2 ανέκδοτα

    Πεθαίνει ο Λένιν και πάει στον Άγιο Πέτρο. Χαμογελαστός ο άγιος του λέει τα καθέκαστα: «Καλός είσαι αλλά οι κομμουνισταί πάτε στην κόλαση, τέκνον μου».
    -Εντάξει κανένα πρόβλημα , λέει ο Λένιν και κατεβαίνει άνετος.
    Μετά από λίγες μέρες χτυπάει το τηλέφωνο του Θεού κι είναι ο διάολος αναστατωμένος.
    -Θεέ μου , κάνε κάτι , σε ικετεύω, εδώ γίνεται χαμός! Τα διαβολάκια οργανώθηκαν σε σωματεία και κάνουν απεργίες , τίποτα δε λειτουργεί. Πάρε αυτόν τον Λένιν από δω, θα τα διαλύσει όλα.
    «Εντάξει» του λέει ο Θεός και παίρνει πάνω τον Λένιν, να τον ελέγχει.
    Μετά από 2 βδομάδες παίρνει ο διάβολος ξανά τηλέφωνο από περιέργεια να δει τι γίνεται.
    -Θεέ μου , γεια σου ,λέει ο διάβολος , πήρα να δω , τι κάνεις.
    «Έεεπ !», τον κόβει ο ύψιστος. «Καταρχάς δεν υπάρχει Θεός και δεύτερον θα με αποκαλείς σύντροφο!»
    ………………………………………………………………………………………………………..

    Ο σύντροφος Στάλιν συνήθιζε να παίρνει εμπειρίες μιας εβδομάδας από τις συνθήκες σε όλα τα Σοβιετικά επιτεύγματα , από κολχόζ, σοφχόζ, πανεπιστήμια, νοσοκομεία , τα πάντα, για να υποδεικνύει διορθώσεις.
    Πριν να ολοκληρώσει το έργο του όμως, δυστυχώς πεθαίνει .
    Πάει κι αυτός στον άγιο Πέτρο. Σκυθρωπός ο άγιος του λέει : «Αμαρτίες πολλές σε βαραίνουν , τέκνο μου. Κι είσαι και κομμουνιστής. Στην κόλαση κατευθείαν!».
    Περνάνε καμιά 200ριά χρόνια , κατεβαίνει ο Άγιος Πέτρος να δει, τι γίνεται στην κόλαση. Όλοι οι αμαρτωλοί σπαράζουν μες στην απελπισία από τα βασανιστήρια. Ο σύντροφος Στάλιν χαμογελαστός. Τρελάθηκε ο Άγιος Πέτρος. «Ρε συ , καλά δε χαμπαριάζεις τίποτα; Εδώ οι άλλοι σπαράζουν».
    -«Χα, χα , φιλαράκι» , λέει ο Στάλιν. «Εγώ έχω κάνει μια βδομάδα σε γκουλάγκ , τι να μου πουν 200 χρόνια κόλασης;»

  117. ΣΠ said

    113
    Αυτό θα το έβρισκες;

  118. Πάνος με πεζά said

    Ναι, είναι τελικά 3-4 τραγούδια εντελώς «αταίριαστα» για Σκούρτη…

  119. sarant said

    113 Δεν με ενθουσιάζει ο Ανεπανάληπτος, ενώ οι Μετανάστες έχουν τραγουδάρες.

  120. sarant said

    Και συνεχίζω: Ιδίως αυτό που έβαλε ο Αλέξης στο 115

  121. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Ας μην ξεχνάμε ότι η δράση του ανάγκασε τον εθνάρχη Ελευθέριο Βενιζέλο, το 1929, να ψηφίσει το ιδιώνυμο, και να εγκαινιάσει τις εκτοπίσεις, εξορίες και φυλακίσεις.»
    Για ν’ αλλάξουμε λίγο κάποιες λεπτομέρειες, αφήνοντας ίδια την ουσία:
    «Ας μην ξεχνάμε ότι η δράση των αντεπαναστατών ανάγκασε τον πατερούλη Ιωσήφ Στάλιν να εγκαινιάσει τις εκτοπίσεις, εξορίες και φυλακίσεις.»
    Ώπα! Τι έχουμε εδώ! Τον Κώστα να σταλινίζει. 😉

  122. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ένα ανέκδοτο που λέγεται ότι το διηγιόταν ο ίδιος ο Στάλιν:
    «Ο Στάλιν δέχεται στο γραφείο του μια αντιπροσωπεία βιομηχανικών εργατών από τα Ουράλια. Μόλις φεύγουν, ψάχνει την πίπα του να καπνίσει –πουθενά η πίπα. Φωνάζει τον Μπέρια: —Λαβρέντι, ήταν εδώ οι εργάτες απο τα Ουράλια, μόλις έφυγαν και δεν μπορώ να βρω την πίπα μου…
    Ο Μπέρια αμέσως τρέχει πίσω απο την αντιπροσωπεία. Ο Στάλιν ψαχουλεύει λίγο ακόμα στο γραφείο του, ανοίγει ένα συρτάρι, σηκώνει κάτι χαρτιά και βρίσκει απο κάτω την πίπα.
    Παίρνει τηλέφωνο.
    —Λαβρέντι, άκυρο, τη βρήκα τελικὰ την πίπα. Στο συρτάρι ήταν.
    —Α ναί; Γιατὶ εδώ εχουν ήδη όλοι ομολογήσει.»
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.politeianet.gr/books/9786185004651-anthologia-kichli-i-pipa-tou-stalin-kai-alla-antisobietika-anekdota-278453&ved=2ahUKEwjI1t_Ss-HeAhVOsaQKHfO5AyUQFjAAegQIBBAB&usg=AOvVaw3iLTIigLvXi4QWX6utuPlb

  123. Jane said

    Στο μεταξύ οι ιστολογικές του Ζακ Κωστόπουλου βγήκαν καθαρές..

    Ας θυμηθούμε , τι έγραφε το Βήμα στις 2/10/18: «Ο 32χρονος , σύμφωνα με μαρτυρίες , φέρεται να είχε προχωρήσει το τελευταίο διήμερο σε εκτεταμένη χρήση ναρκωτικών και μάλιστα την προηγούμενη ημέρα είχε παρουσιάσει σημαντικό πρόβλημα υγείας λόγω χρήσης κοκτέιλ ουσιών και η κατάστασή του επιδεινώθηκε την μοιραία ημέρα».Σε αυτές τις αναφορές προχώρησαν αξιωματικοί της Ασφάλειας Αττικής που παρακολουθούν όλο το πλέγμα ερευνών σχετικά με τον θάνατο του 32χρονου.

    Ούτε μαχαίρι ούτε ναρκωτικά λοιπόν…
    Κι ο μεσίτης ποιον έχει για δικηγόρο; Τον Αναπληρωτή Γραμματέα Διεθνών Σχέσεων κι Ευρωπαϊκής Ένωσης της Ν.Δ.

  124. Μαρία said

    -Ποιος έφτιαξε το κανάλι που συνδέει τη θάλασσα της Βαλτικής με τη Λευκή θάλασσα;
    -Τη δεξιά όχθη αυτοί που έλεγαν ανέκδοτα. Την αριστερή αυτοί που τα άκουγαν.

  125. Γιάννης Κουβάτσος said

    123: Τελικά οι ιατροδικαστές δεν ήταν στο κόλπο, για να κουκουλώσουν την υπόθεση; Κάτι τέτοιο υπαινίσσονταν ή και διαβεβαίωναν ξεκάθαρα κάποια σχολιάκια. 😉
    Καλό είναι λοιπόν να αφήσουμε τις παρωπίδες στην άκρη και να είμαστε επιφυλακτικοί και καθόλου απόλυτοι για ζητήματα που δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε είτε συμβαίνουν σε ένα νεκροτομείο είτε σε κάποιο αλβανικό βουνό.

  126. Pedis said

    # 114 – Ο Λαντάου δεν φυλακίστηκε ως πρωτοπόρος θεωρητικός φυσικός στην κβαντομηχανική. Το βιβλίο του της κβαντομηχανικής μεγάλωσε γενιές και γενιές σοβιετικών φυσικών.

    Άλλο: δεν ξέρω αν είναι κατανοητό αλλά οι φυσικοί στη ΣΕ δεν θα κατασκεύαζαν την ατομική βόμβα το ’49, έχοντας ξεκινήσει τις σχετικές προσπάθειες από το ’42, έχοντας παραγκωνίσει την κβαντομηχανική.

    Υπάρχει μια τεράστια σειρά επιφανών θεωρητικών και πειραματικών φυσικών που συντέλεσαν στην ανάπτυξη όλων των τομέων της κβαντικής θεωρίας στη ΣΕ.

  127. Pedis said

    Α προπό, σχετικό/άσχετο: διαβάζοντας τη βιογραφία του Frank Close για τον Bruno Pontecorvo «Half Life: The Divided Life of Bruno Pontecorvo, Physicist or Spy», σε κάποιο σημείο γίνεται αναφορά στον
    Flerov, δεξι χέρι του Kurchatov («πατέρα» της σοβιετικής ατομικης βόμβας) ο οποίος είχε ανακαλύψει την αυθόρμητη σχάση. Στάλθηκε, λοιπόν, ο Flerov στο μέτωπο κοντα στο Voronezh και βρέθηκε στη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου που είχε εκκενωθεί …

    Early in 1942, Georgii Flerov was in the Soviet military. He had been removed from the relative luxury of physics and sent to fight at the front near Voronezh, about 300 miles south of Moscow. By this point, Voronezh State University had been evacuated, but the library shelves were full of the latest international journals. One day, when he had a few hours to spare, Flerov visited the library to read the latest American news on fission. He was astonished at what he found: there wasn’t any.

    Initially puzzled, Flerov flipped through the pages of the available
    Western journals and found papers on other areas of physics by a variety of authors, but on fission—nothing. That was only half of it: not only had papers on fission disappeared, but the leading nuclear physicists had also.

    None of the field’s most prominent researchers—such as Fermi, Bethe, and Bohr—had published anything for several months.
    Then Flerov realized the explanation: the papers were absent because
    American research on fission had become secret. This also explained the disappearance of the nuclear scientists: they were keeping silent as they worked on a nuclear weapon.

    κεφ. 6, σελ 78.

  128. ΚΩΣΤΑΣ said

    121 –> … Ώπα! Τι έχουμε εδώ! Τον Κώστα να σταλινίζει.

    Μόνιμα η δεξιά και η αριστερά ερίζουν περί εμού, οι μεν δεξιοί λένε ότι είμαι αριστερός, οι δε αριστεροί λένε ότι είμαι δεξιός 😉 Μπορείς να καταλάβεις το δράμα μου, Γιάννη;

  129. sarant said

    127 Εντυπωσιακός!

  130. Jane said

    #125 Υπήρξε σχολιάκι δικό μου, που έλεγε πως οι ιατροδικαστές ήταν στο κόλπο;

  131. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Καλησπέρα σας,

    1) Μόλις τώρα αξιώθηκα να διαβάσω το άρθρο και ομολογώ ότι είναι κατατοπιστικό. Νομίζω, πάντως, ότι δεν αποδόθηκε (ούτε στα σχόλια…) η πρέπουσα τιμή στον θρυλικό ιδρυτή του ΚΚΕ, ΑβραάμΜπεναρόγια (1887 – 1979), τον οποίο είχε κάνει διάσημο ο Ελ. Βενιζέλος το 1919, όταν μέσα στην Βουλή και απευθυνόμενος προς τους εργάτες βροντοφώναξε την περίφημη φράση… «Ή εμέ, ή τον Μπεναρόγιαν!..» (Ελ. Σταυρίδης, «Τα Παρασκήνια του ΚΚΕ», σελ. 30):

    2) Γράφει ο κ. Σαραντάκος: «Υπάρχει εδώ ένας μύθος, ότι το ΣΕΚΕ συνεργάστηκε με τη βασιλόφρονα παράταξη, αλλά κατά τη γνωμη μου δεν στηρίζεται σε ισχυρά στοιχεία.»…

    Αλλά, κ. Σαραντάκο, ο κόσμος τόχει τούμπανο κι εσείς κρυφό καμάρι; Δείτε τί γράφει η έγκυρη Βικιπαίδεια στο λήμμα Μπεναρόγιας: «Ο Μπεναρόγια, όπως και το ΣΕΚΕ, τάχθηκε ενάντια στην Μικρασιατική Εκστρατεία, χαρακτηρίζοντάς την τυχοδιωκτική περιπέτεια και έλαβε ενεργό μέρος σε κινητοποιήσεις κατά αυτής. Στις εκλογές του Νοεμβρίου 1920 έστρεψε όλη την ισραηλιτική κοινότητα και όχι μόνο, κατά του Ε. Βενιζέλου και της πολιτικής του για συνέχιση του πολέμου στη Μικρά Ασία, συμμαχώντας με την μοναρχική Ηνωμένη Αντιπολίτευση. του Δ. Γούναρη. »

    Αν, αγαπητέ κ. Σαραντάκο, δεν πείθεσθε από την Βικιπαίδεια, μπορώ να σάς αναρτήσω δεκάδες δημοσιεύματα του περιοδικού «Χρονικά» του ΚΙΣ (στο οποίο αρθρογραφούσε και ο αείμνηστος πατήρ σας) που λένε ακριβώς το ίδιο: Η συντριπτική πλειοψηφία της Ισραηλιτικής Κοινότητος Θεσσαλονίκης ψήφιζε φανατικά τους Βασιλόφρονες, εξ ού και η λατρεία τους προς τον Διχτάτορα Μεταξά. Παρά την προπαγάνδα των εθνικοπαραφρόνων περί Εβραϊκής Καταγωγής του Ελ. Βενιζέλου, οι εν Ελλάδι Εβραίοι τον απηχθάνοντο και ουδέποτε τον ψήφισαν… Μή ξεχνάμε ότι η διαβόητη αντισημιτική οργάνωση «Τρία Έψιλον» ήταν 100% βενιζελική…

    3) Κάτι τελευταίο για τον θρυλικό Μπεναρόγια, που κανείς άλλος σχολιαστής ΔΕΝ θα τολμήσει να το πεί: Έφυγε το 1953 από την Ελλάδα και μετανάστευσε στο αγαπημένο του Ισραήλ, όπου πολύ γρήγορα γοητεύτηκε από το Σιωνιστικό Κίνημα (που τότε ήταν κάργα σοσιαλιστικό με κιμπούτς, κοινοκτημοσύνες κλπ) και έγινε φανατικός Σιωνιστής.

    Αν είναι δυνατόν!.. Ο διεθνιστής Ιδρυτής του ΚΚΕ, Αβραάμ Μπεναρόγιας, έγινε Σιωνιστής (= Εβραίος εθνικιστής) στα τελευταία 20 χρόνια της ζωής του και πέθανε το 1979 στο Τέλ Αβίβ ζητωκραυγάζοντας υπέρ του Σιωνισμού… Μάλιστα, πάνω στον τάφο του Μπεναρόγια είναι γραμμένο πως τυγχάνει Σιωνιστής!..

    Καλώ τους εκλεκτούς εβραιογνώστες του Ιστολογίου κ.κ. Λεώνικο και Άγγελο να μάς πούν τί γράφει ο τάφος του Μπεναρόγια στην φωτογραφία που αναρτώ ευθύς αμέσως. Μέχρι τότε, καλώ τον ακαταπόνητο κ. Ιατρού να βάλει την εβρέικη φράση στο GoogleTranslate για να ενημερωθούν και οι υπόλοιποι βιαστικοί αναγνώστες

  132. Στο 3ο Έκτακτο Συνέδριο(1924), το ΣΕΚΕ μετονομάστηκε σε Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, η σταλινοποίηση και η εξάρτησή του από την Κομιντέρν ολοκληρώνονται και η πρώτη δουλειά της νέας ηγεσίας (που υπαγορεύτηκε σε μεγάλο βαθμό από το εξωτερικό) ήταν να διαγράψει πάρα πολλά από τα ιδρυτικά μέλη του ΣΕΚΕ.
    Κόμμα με το όνομα Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (και τα αντίστοιχα πολιτικά χαρακτηριστικά) εμφανίζεται από το 1924 και μετά.
    Προς τι λοιπόν ο εορτασμός των 100 χρόνων;

  133. sarant said

    132 Σταλινοποίηση το 1924;

  134. Μαρία said

    Μπολσεβικοποίηση.

  135. Τίποτε πολιτικό δε γράφει ο τάφος του Μπεναρόγια. Γράφει απλώς «Ενθάδε κείται ο σύζυγός μου, ο πατέρας μας, ο αδελφός μας και ο παππούς μας ο αγαπητός Αβραάμ Μπεν Αρόγια, γιος της Σοφί και του Ελιέζερ, απεβίωσε 19 Ιγιάρ 5739 [=16 Μαΐου 1979]» και ακολουθεί μια συντομογραφική ευχή («ἔσται ψυχὴ αὐτοῦ ἐνδεδεμένη ἐν δεσμῷ τῆς ζωῆς», Α’ Βασ. ΚΕ΄ 29).

  136. Μαρία said

    Μια που αναφέρθηκε το ιδιώνυμο στη χτεσινή Ιστορία στο κόκκινο: Πολιτικό έγκλημα και πολιτικοί κρατούμενοι: διώκτες και διωκόμενοι στον ελληνικό 20ό αιώνα
    με Πολ. Βόγλη http://www.stokokkino.gr/archive.php

  137. 133 Ο Στάλιν έγινε γενικός γραμματέας το 1922

  138. Pedis said

    # 129, 127 – βέβαια, και το καταφέρνει, επειδή το ’42, με την κβαντομηχανική στο index … ( 🙂 ) στη πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη του Βορονέζ φροντίζουν να διατηρούν πλήρη σειρά των σχετικών επιστημονικών περιοδικών.

  139. Pedis said

    -> 137 – και είχε ήδη γεννηθεί πολλά χρόνια πριν …

  140. Νέο Kid said

    127. Πολύ ενδιαφέρον !
    Και ψάχνοντας για το Μανχάτταν Πρότζεκτ βλέπω ότι ξεκίνησε το 39 κι όχι μέσα στον πόλεμο, όπως λανθασμένα θυμόμουνα.

    ( ωραία ταινία -αμερικανιά θα γινόταν αυτή η ιστορία του Φλέροφ!)
    ( μια ερώτηση προς Φυσικούς. Η κβαντομηχανική έχει σίγουρα εφαρμογή στη nuclear physics, αλλά «ΠΟΣΗ» εφαρμογή; Θέλω να πω, ατομικό όπλο δεν φτιάχνεται μόνο με «κλασικές» γνώσεις; Μάλλον όχι, αλλά δεν είμαι σίγουρος )

  141. spiral architect 🇰🇵 said

    Βασίλης Ραφαηλίδης στο Ρ. το 1985:
    Καμιά δεξιά πουθενά στον κόσμο δεν έχει να επιδείξει ένα δεξιό ανάλογο του κομουνιστή μπελογιάννη, για παράδειγμα. Κανείς δεξιός δε θα πάει ποτέ στο εκτελεστικό απόσπασμα, αν μπορεί να διαφυλάξει τη ζωούλα του με μια απλή δήλωση μετανοίας, ή με μια προδοσία. Για τον δεξιό, καλό είναι ό,τι κάνει καλό σ’ αυτόν προσωπικά, το πολύ και στη γυναίκα του, ίσως και στα παιδιά του, άντε μετά βίας και στον κουμπάρο του, σε μια περίπτωση αυξημένης μέχρι τα έσχατα μασονικά όρια «κοινωνικότητας»

  142. Pedis said

    140 – Μανχάτταν ονομάστηκε το 42. Στα τέλη του 39 συστήνονται οι πρώτες επιτροπές και πέφτει το πρώτο λίγο χρήμα (6000 νταλλαρς της εποχης).

    για το δεύτερο: εκ των ων ουκ άνευ που λενε

  143. Νέο Kid said

    142. Σπασίμπα!

  144. Νέο Kid said

    142. Με βάση παντως την ιστορία του Φλεροφ, νομίζω ότι δικαίως η γουικιπηντια δίνει το 39 ως χρονιά έναρξης του Μανχάτταν ( ασχέτως αν δεν είχε πάρει ακόμα το τελικό όνομα) . Και πρέπει όντως απ το 39 να υπήρχε η απαγορεύσει δημοσιοποίησης σχετικών πέηπερς κλπ. Αλλιώς , από το 39 ως το 41 ας πούμε , όλο και κάτι του Φερμι, του Οπενχαιμερ, του άλλου του μαγυαρου ( πώς τον λέγαν; Τέλερ;) θα υπήρχε στο Βορονέζ.

  145. Pedis said

    Σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να συγχέεται η ισχύς και η υπολογιστική αξία του φορμαλισμού της κβαντικής μηχανικής με την λεγόμενη ερμηνεία της Κοπεγχάγης για την οποία πλέον κανείς δεν πολυ ενδιαφερεται …

  146. Νέο Kid said

    145. Δηλαδή, η κατάρρευση της κυματοσυνάρτησης ( αυτή δεν είναι η ουσία της ερμηνείας της Κοπεγχάγης ;)στην μετρησιμότητα, δεν ισχύει πλέον ως ερμηνεία ; Ή υπάρχουν άλλες ερμηνείες πιο μοντέρνες; Πλήρεις, ξέρω γω;

  147. Pedis said

    # 144 – πλήρης μυστικότητα επιβαλλεται από το 41 και δρακόντεια από τα τέλη του 42 όταν παίρνει μπροστά το πρότζεκτ έπειτα από την επιτυχία δημιουργίας αλυσιδωτής αντίδρασης από τους Φερμι, Άντερσον, Ζιλαρντ κλπ. Πρωτύτερα υπάρχει εθελοντική μυστικότητα από τους επιστήμονες με σημαντική πρωτοβουλία του Ζιλαρντ. Πάντως, στη Γαλλία το 39 ο Ζολιο Κιουρί δεν αποδέχεται την πρόσκληση του Ζιλαρντ να αποσύρει άρθρο από το νειτσουρ στο οποίο γίνεται γνωστή η δυνατότητα παραγωγής περισσότερων από ένα νετρόνια κατά τη σχαση του ουράνιου. Μερικα βασικα πραγματα είναι ήδη γνωστά …

  148. Pedis said

    146 αυτό δεν έχει εξηγηθεί επαρκώς από κανέναν … Η λεγόμενη ερμηνεία της Κοπεγχάγης έχει πολύ μπλα μπλα …

  149. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το πρόβλημα με τους κομμουνιστές, Σπάιραλ, δεν ήταν όταν βρίσκονταν στην ηρωική και μαρτυρική παρανομία. Το πρόβλημα ήταν όταν βρέθηκαν στην απόλυτη εξουσία και στέναξαν τους υπηκόους τους στην …ελευθερία και στην καταπίεση. 😯

  150. Γιάννης Κουβάτσος said

    Στην ελευθερία και στην καλοπέραση, διορθώνω.

  151. Γιάννης Κουβάτσος said

    Άσε που ο Ραφαηλίδης καταδίκαζε σε άλλα γραπτά του τη «συναισθηματική πανούκλα» και απαιτούσε ορθολογική ενασχόληση με την πολιτική, αλλά στο εν λόγω απόσπασμα ξανθοπουλίζει αγρίως.

  152. Πότε κουβεντιάζαμε ξανά για τον Κουρτσάτοφ και το μούσι του; https://sarantakos.wordpress.com/2015/08/06/hiroshima70/#comment-304323

  153. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πρωί είναι, συγχωρέστε με, ξαναδιορθώνω: «συγκινησιακή πανούκλα». Να μην τρίζουν και τα κόκαλα του Ράιχ. 😇

  154. spiral architect 🇰🇵 said

    @150: Γιάννη, εδώ και χρόνια δεν μπλέκω σε διαδικτυακές παλιοϊστορίες που εξάπτουν παλιούς νταλικιέρηδες και ανιψιούς ναυτικών της Βάρνας και του Αρχάγγελου των καιρών του «ανατολικού μπλοκ», του «γαμούσαμε με ένα καλτσόν» και του «ξέρεις τι είδα εγώ εκειπέρα;». Αυτό το καθεστώς επέζησε μέσα σε ένα μεταπολεμικό πενηντάχρονο ανηλεή Ψυχρό Πόλεμο και κατέρρευσε γιατί άρχισε να παίζει το δικό τους (οικονομικό) παιχνίδι. Όσο για μας στη «δημοκρατική Δύση» αυτό το καθεστώς καλώς ή κακώς μας έδωσε ένα κοινωνικό κράτος και ένα δίχτυ ασφαλείας για τους αδύναμους που κράτησε μέχρι πριν μερικά χρόνια. Τώρα πορευόμαστε σε ανασφαλείς δρόμους παρέα με μαλθουσιανές θεωρίες και technological singularity.

    Ο θεός να μας βηθήσει.

  155. Κουτρούφι said

    Είναι αλλόκοτο που στο θέμα «100 χρόνια ΚΚΕ» συζητείται και το θέμα «διαμάχη για την κβαντική θεωρία».
    Κρίσιμη εξέλιξη στην πορεία της διαμάχης ήταν το λεγόμενο παράδοξο Einstein Podolsky Rosen που διατυπώθηκε το 1935 (είναι το EPR που αναφέρεται στο #58). Με αυτό υποστηρίχτηκε ότι η κβαντική θεωρία δεν είναι πλήρης. Υπήρξε ανταπάντηση από τον Bohr. Το 1964 ο JS Bell έδωσε μια πιο μαθηματική μορφή στο παράδοξο EPR με τις λεγόμενες ομώνυμες ανισότητες. Με βάσεις τις ανισότητες αυτές σχεδιάστηκαν πειράματα με τα οποία θα γινόταν ο σχετικός έλεγχος. Διότι, άνευ πειράματος δεν υπάρχει Φυσική. Ενδεχόμενη παραβίαση των ανισοτήτων θα ήταν συμβατή με την πληρότητα της κβαντομηχανικής σε αντίθεση με το παράδοξο EPR. Αρκετά πειράματα που έχουν γίνει από το 70 και μετά έχουν βρει ενδείξεις για παραβίαση των ανισοτήτων Bell.
    Όλα αυτά ακούγονται αφηρημένα και απασχολούσαν μέχρι πριν μερικές δεκαετίες αυτούς που ενδιαφερόταν για τη θεμελίωση της Φυσικής και τους επιστημολόγους (στην Ελλάδα, του σημερινού υπουργου παιδείας συμπεριλαμβανομένου). Χου δε χελ κεαρς, δηλαδή. Τις τελευταίες δεκαετίες όμως αυτά έχουν γίνει πολύ της μόδας μέσω της ανάπτυξης των κβαντικών υπολογιστών και την προοπτική τεχνολογικών εφαρμογών. Το λεγόμενο entanglement πάει κι έρχεται. Δυστυχώς, η Ελληνική Γλώσσα απουσιάζει από τις εξελίξεις αυτές.

  156. Νέο Kid said

    152. Ωραίο νήμα ήταν αυτό , Δύτη! ( και είχε και πολύ γέλιο, μεταξύ και πολλών και πολύ σοβαρών συζητήσεων. Ωραίες εποχές…)

  157. cronopiusa said

  158. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα

    155: …η Ελληνική Γλώσσα απουσιάζει από τις εξελίξεις αυτές…
    Εμ τι να περιμένει κανείς, όταν όλες οι κορυφές των φυσικών (στην Ελλάδα) είναι εδώ στο μπλογκ και σχολιάζουν αντί να ασχοληθούν με το αντικείμενο 🙂

  159. nikiplos said

    @154, Αγαπητέ Σπειροειδή, κατέρρευσε γιατί απλά είχε έναν πολύ ισχυρότερο αντίπαλλο…. 🙂

  160. Νέο Kid said

    157. 😀😀😀👏🖕🏿🤪

  161. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    159 Αυτό που λες δεν αποκλείει και αυτό που λέει ο Σπάιραλ.

  162. Παναγιώτης Κ. said

    @155. Αφού έτσι και αλλιώς το θέμα έγινε…αλλόκοτο (εγώ το βρήκα πολύ ενδιαφέρον), γράψε μερικά πράγματα για το φαινόμενο entaglement. Οι αναγνώστες του ιστολογίου που δεν είμαστε φυσικοί, θα το ευχαριστηθούμε. 🙂

    Μια γενική παρατήρηση.Συνηθίζω να θέτω ερωτήματα καθώς διαβάζω το παρόν ιστολόγιο. Βεβαίως και θα μπορούσα να ψάξω σχετικά στο διαδίκτυο.
    Είναι όμως κάτι σαν την μουσική. Και σιντί έχουμε και στο διαδίκτυο μπορούμε να αναζητήσουμε. Παρ όλες αυτές τις δυνατότητες που υπάρχουν, αρέσει σε πολλούς από μας να ακούμε το Δεύτερο πρόγραμμα. Φαίνεται, η ιδέα του… συν-ακροάζεσθαι επιδρά στην επιλογή μας. 🙂

  163. Fanis said

    Θα ήθελα να απαντήσω στις δύο αιχμές κριτικής του συγγραφέα στο ΚΚΕ, διότι μου δίνει την εντύπωση ότι ενδιαφέρεται να ακούσει αντίλογο, σε αντίθεση με κάποιους σχολιαστές εδώ.

    Το πρώτο είναι τα συμπεράσματα και οι θέσεις του κόμματος σχετικά με την ιστορία του κομ.κινήματος. Σε όλη την ταραχώδη πορεία του 20ου αιώνα στο διεθνές κομ.κίνημα (και πρωταρχικά στο ΚΚΣΕ) συγκρούονταν δύο γραμμές. Η γραμμή της κολεκτιβοποίησης και η γραμμή του συμβιβασμού με την ατομική ιδιοκτησία ή με τον ατομικό πλουτισμό στα μέσα παραγωγής. Πότε επικρατούσε η μία και πότε η άλλη. Η καθεμία είχε βέβαια και πολιτικό/ιδεολογικό περιτύλιγμα, αντίστοιχες τακτικές συμμαχιών και αντίστοιχη διεθνή διπλωματία. Το δίδαγμα του 20ου αιώνα είναι λοιπόν ότι η γραμμή που επικράτησε μετά το ’56 οδήγησε σε υποχώρηση και τελικά σε ήττα. Είναι έτσι ή δεν είναι; Υπάρχει τεκμηριωμένος και ουσιαστικός αντίλογος σε αυτό; Όχι κατ’εμέ. Το ΚΚΕ είναι υποχρεωμένο να βγάζει συμπεράσματα από τις ήττες και από τις νίκες. Έχει κάνει μεγάλη προσπάθεια τα τελευταία χρόνια με αλλεπάλληλες εκδόσεις, στις οποίες δεν έχει υπάρξει ουσιαστικός πολιτικός αντίλογος, αντίστοιχος του βάθους της ανάλυσης αυτών των εκδόσεων και θέσεων. Και όχι η γενική απαξίωση, η λαθολογία και η υποτίμηση δεν είναι ουσιαστικός αντίλογος. Για πείτε λοιπόν, διαφωνείτε ότι η γραμμή των μετώπων της ΚΔ οδήγησε σε απαράδεκτες υποχωρήσεις και τελικά σε ήττα; Ειλικρινά δεν έχω ακούσει από κανέναν αριστερό φωστήρα μια σοβαρή υπεράσπιση της γραμμής των μετώπων.

    Tο δεύτερο έχει να κάνει με την πολιτική συμμαχιών. Και εδώ υπάρχει πλούσια ιστορία και διαπάλη. Οι συμπορεύσεις μέρους του κομ. κινήματος με τη σοσιαλδημοκρατία και άλλα μικροαστικά κόμματα έδειξαν τα όριά τους σε πολλές χώρες, οδήγησαν σε υποχωρήσεις και εγκατάλειψη αρχών, τρανταχτό παράδειγμα στην Ελλάδα η συγκυβέρνηση του ’89. Σήμερα υπάρχει από το ΚΚΕ η πρόταση μιας πλατιάς συμμαχίας στους μαζικούς φορείς της εργατικής τάξης, από τα κάτω και χωρίς ιδεολογικούς περιορισμούς, μόνο ταξικούς. Όσοι μιλάτε εδώ προκλητικά για κρατικοδίαιτους και βολεμένους, ξέρετε ότι πρώτοι τα μέλη του ΚΚΕ θα απεργήσουν, θα βγουν μπροστά στις διεκδικήσεις, θα βάλουν την ατομικότητά τους σε δεύτερη μοίρα. Έτσι συνεχίζει να είναι το κόμμα η πρώτη δύναμη του κινήματος στο πεζοδρόμιο, ενώ άλλους τους ψάχνουμε. Έχετε πάει να γραφτείτε σε σωματείο και σας είπαν οι κουκουέδες όχι; Αυτό πάει να πει πολιτική συμμαχιών.

    Μιλάμε για δύο μεγάλα ζητήματα που οδήγησαν στα δύο μεγαλύτερα πολιτικά λάθη του ΚΚΕ. Η πολιτική των μετώπων οδήγησε στη Βάρκιζα και η πολιτική των συμμαχιών οδήγησε στο ’89. Πρέπει ή δεν πρέπει το σύγχρονο κόμμα να βγάλει βαθιά συμπεράσματα από αυτές τις εμπειρίες και αυτά τα λάθη, που ακόμα χρησιμοποιούνται εναντίον του; Και όταν το κάνει αναλυτικά και τεκμηριωμένα γιατί το ειρωνεύεστε κάποιοι; ίσως το μόνο που θα μπορούσε να ικανοποιήσει κάποιους θα ήταν να βγει το κόμμα και να πει: τα κάναμε όλα λάθος, είμαστε ένα λάθος, το διαλύουμε το μαγαζί. Μην περιμένετε να γίνει αυτό όμως. Βοηθήστε και με τη διαφωνία σας να βγουν πιο στέρεα συμπεράσματα, να απαντηθούν ερωτήματα. Να πιστέψει τελικά η εργατική τάξη στη δύναμή της.

    ΥΓ. Σχετικά με την ουχρονία που τέθηκε, τα πράγματα είναι πολύ ξεκάθαρα. Η πρόταση των λεγόμενων ανανεωτικών στο 13ο συνέδριο ήταν ανοιχτά η διάλυση του ΚΚΕ και η διάχυσή του στον Συνασπισμό, που θα γινόταν ενιαίο κόμμα, εντός του οποίου το ΚΚΕ θα ήταν μια τάση. Αν αυτή η πρόταση περνούσε πολύ απλά δεν θα υπήρχε ΚΚΕ σήμερα, όπως έγινε στην Ιταλία και σε άλλες χώρες. Πιθανότατα η συνεπής πτέρυγα θα ήταν αυτή που θα έφευγε και θα ίδρυε δικό της κόμμα. Σε αυτή την περίπτωση όμως ο τίτλος, το σήμα και κυρίως το αρχείο του κόμματος θα ήταν σε άλλα χέρια, μάλλον στα χέρια του αστικού κράτους, όπως έγινε σε πολλές χώρες.

  164. Παναγιώτης Κ. said

    @159. Και γιατί ο αντίπαλος αποδείχτηκε ισχυρότερος;

  165. sarant said

    163. Ευχαριστώ. Επειδή ήταν το πρώτο σας σχόλιο, κρατήθηκε σε καραντίνα. Ευχαριστώ πολύ για τη συγκροτημένη απάντηση. Τώρα δεν ευκαιρώ να τη σχολιάσω όπως της αξίζει. Πάντως, θα μπορούσε να πει κανείς ότι η μη ύπαρξη μετώπου επέτρεψε στον Χίτλερ να ανέβει στην εξουσία και ότι η γραμμή των μετώπων έφερε το ΕΑΜ.

  166. Γιάννης Κουβάτσος said

    «πρώτοι τα μέλη του ΚΚΕ θα απεργήσουν, θα βγουν μπροστά στις διεκδικήσεις, θα βάλουν την ατομικότητά τους σε δεύτερη μοίρα.»
    Στην αντιπολίτευση πάντα. Όταν γίνονται εξουσία, οι απεργίες απαγορεύονται διάφορα ροπάλου. Άστα, φίλε, άστα.

  167. Γιάννης Κουβάτσος said

    διά ροπάλου, ρε αλήτη κορέκτορα.Δεν είναι να γράφεις σε σμαρτφόνι…

  168. Παναγιώτης Κ. said

    @162 συνέχεια–>155.
    …Ίσως να το θεωρήσεις εκτός… χρόνου για να γράψεις σχετικά. Να το κάνεις σε μιαν επόμενη ευκαιρία.

    Έχω παρατηρήσει ότι σε αυτό το ιστολόγιο ποτέ δεν χάνονται οι…ευκαιρίες για να γράψεις εκείνο που σκέφτηκες αλλά δεν πρόλαβες. 🙂

    @163 τέλος. Έγινε τέτοια πρόταση;
    Μου φαίνεται αδιανόητο!

  169. nikiplos said

    164@, γιατί είχε πρόσβαση σε πάμφθηνες ζωτικές πρώτες ύλες (χαλκός, σίδηρος, χρώμιο πετρέλαιο), στρατιωτική υπεροπλία και έλεγχο σε πολλά ζωτικά ζητήματα (θαλάσσια στενά κλπ), όπου οι Σοβιετικοί έπρεπε να πληρώνουν πολύ ακριβά για αντίστοιχα οφέλη… Η ΕΣΣΔ, εκτός από την (διαλυμένη) ανατολική Ευρώπη, δεν είχε αλλού ζωτικές συμμαχίες. Με τα ανοίγματα του Νίξον στην Κίνα, διαρρήχθηκε και το λεγόμενο αρραγές στο ανατολικό μπλοκ.

    Οι ΗΠΑ παραβίαζαν συχνά τον εναέριο χώρο της ΕΣΣΔ, έκαναν ανοιχτή εναέρια κατασκοπεία (αποτέλεσμα της παρανόησης αυτής ήταν και το κορεατικό Boeing). Μετά την κρίση στην Κούβα, η ΕΣΣΔ χρησιμοποίησε περισσότερο την Ευρώπη και την κοντινή Ασία ως απειλητικό προκάλυμμα παρά κάτι άλλο. Οι ΗΠΑ όμως είχαν το Βερολίνο στο μαλακό τους υπογάστριο… Από τη μια η ΕΣΣΔ αμυνόταν και εξοπλιζόταν μόνο αμυντικά, από την άλλη οι ΗΠΑ, εξοπλίζονταν για έναν καθαρά επιθετικό πόλεμο… Πλην Κορέας κέρδισαν σε όλα τα σημεία…

    Φυσικά η πρόσβαση των Δυτικών οικονομιών σε φθηνές πρώτες ύλες (φθηνό πετρέλαιο) εκτόξευσε τις οικονομίες τους δημιουργώντας μια ευημερία η οποία ήταν μόνο στη φαντασίωση των κατοίκων του ανατολικού μπλοκ. Ο ψυχρός πόλεμος επέτρεψεε την απομόνωσή τους…

  170. Ξυπεταιων said

    @ 159. Ακριβως . Τον εαυτο του.

  171. Παναγιώτης Κ. said

    Η μελέτη της ιστορίας του κομμουνιστικού κινήματος είναι μια πολύ καλή πολιτική άσκηση και βοηθάει τον μελετητή να πατάει πιο στέρεα τα (πολιτικά ) πόδια του.

  172. nikiplos said

    Σήμερα υπάρχει από το ΚΚΕ η πρόταση μιας πλατιάς συμμαχίας στους μαζικούς φορείς της εργατικής τάξης, από τα κάτω και χωρίς ιδεολογικούς περιορισμούς, μόνο ταξικούς

    Πριν 10 έτη περίπου, που είχα ασχοληθεί ολίγον με τα συνδικαλιστικά, καθόλου δεν επιβεβαιωνόταν αυτό που ειπώθηκε από τη στάση των συνδικαλιστών του ΚΚΕ. Προτιμούσαν να πάρουν τα προεδρεία και την εξουσία στα συνδικάτα οι δεξιές παρατάξεις, παρά να συνεργάζονταν με αριστεριστές και ανεξάρτητους συνδικαλιστές. Ό,τι δεν μπορούσαν να το ελέγξουν (καπελώσουν) το παρέδιδαν αμαχητί…

    (έχω δυό τρία παραδείγματα, αλλά το πιο ενδεικτικό, ήταν οι εργαζόμενοι στην πάλαι ποτέ κραταιή Intracom, που είχε και συνέπειες, καθώς εκεί το προεδρείο μπορούσε μόνο να καλέσει για γενική συνέλευση)…

  173. LandS said

    100 (Τώρα το είδα)

    Αυτό είναι κατά κάποιο τρόπο γεγονός. Όμως δεν έχει συμβεί σε μάζωξη του ΚΚΕ, αλλά του ΚΚΕ εσωτ.

  174. # 154, 161

    Δεν άρχισε, υποχρεώθηκε να παίξει το δικό τους οικονομικό παιχνίδι, τον πόλεμο των άστρων που εφάρμοσε ο Ρέγκαν και τους διέλυσε.

  175. Παναγιώτης Κ. said

    @169. Όλα όσα έγραψες τα προσυπογράφω.
    Οι ουρές όμως στα σούπερ μάρκετ πως μπορούν να εξηγηθούν;
    Το ερώτημα ακούγεται άχαρο αλλά δεν μπορούμε και να το παρακάμψουμε.
    Τα προβλήματα στις ΧΥΣ (Χώρες του Υπαρκτού Σοσιαλισμού) δεν τα πληροφορηθήκαμε από εχθρικές πέννες. Άνθρωποι φιλικά διακείμενοι, άνθρωποι κομμουνιστές έγραψαν σχετικά. Να αυτή τη στιγμή που γράφω, σήκωσα για λίγο το κεφάλι και το μάτι μου έπεσε στο βιβλίο της Έλλης Παππά «Μαρτυρίες μιας διαδρομής» όπου αναφέρεται και στην Σοβιετική Πραγματικότητα.
    Από όσα έχουμε διαβάσει και ακούσει ναι μεν στο κέντρο της σοσιαλιστικής ιδεολογίας ήταν (και είναι) ο Άνθρωπος αλλά πρακτικά, δεν δόθηκε η πρέπουσα σημασία στους ανθρώπους. Νοητικά και αφηρημένα μπορεί να τασσόμαστε εναντίον της ιδιοκτησίας.(Ό,τι αντιλαμβανόμαστε με αυτό τον όρο). Έρχεται όμως η ανθρώπινη φύση και άλλα…προστάζει.:)
    Στο τέλος-τέλος πολύ λίγοι είναι οι άνθρωποι που βάζουν σε πρώτο πλάνο τις ιδέες (αν και, καθώς λένε οι Γάλλοι,πρώτα τρώμε και μετά φιλοσοφούμε…)
    Ο περισσότερος κόσμος είναι υποταγμένος στην… πεζή πραγματικότητα.

  176. LandS said

    93
    Βεβαίως και αυτά είναι θέσεις και προτάσεις του ΚΚΕ. Αλλά επίτρεψέ μου να πω ότι δεν είναι στο θέμα που συζητάμε.
    Στο θέμα που συζητάμε είναι η θέση «ο κάθε λαός στη χώρα του οργανωθεί και παλέψει για την ανατροπή του συστήματος, που γεννά πόλεμο, φτώχεια, προσφυγιά». Και αναρωτιέται κανείς, 200 χρόνια από τη γέννηση του Μαρξ αυτό το «προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε» που βρίσκεται; Δεν θα έπρεπε να υπήρχε δίπλα στο ξερό «στη χώρα του» κάτι σα «με τη βοήθεια του διεθνούς – κομμουνιστικού / εργατικού / αλληλεγγύης / φιλειρηνικού /κάποιου τέλος πάντων – κινήματος;»
    Γιατί τότε τα σημεία που παρέθεσες και στα οποία δύσκολα κάποιος βρίσκει αντίρρηση από προοδευτικούς δεν θα εξαντλούντο στο να είναι μια λίστα διεκδικήσεων για τις οποίες άλλοι έχουν τη πρωτοβουλία.

    Και κάτι γενικότερο.
    Όσο καλές/απαραίτητες/ώριμες είναι οι διεκδικήσεις δεν είναι τίποτα χωρίς πράξεις που θα δημιουργήσουν τον συσχετισμό δυνάμεων για να επιτευχθούν. Και το συσχετισμό δυνάμεων δεν τον καταφέρνεις μόνο με το να λες στους άλλους «πύκνωσε τις γραμμές μου». Καταλαβαίνεις τι θέλω να πω.

  177. spiral architect 🇰🇵 said

    Έχουμε πει εδώ, εγώ και κάποιοι άλλοι ότι, ένα σύστημα ή μια προσωπικότητα που συνδέεται με αυτό θα πρέπει να κρίνονται με τα μέτρα της τότε εποχής κι ανάλογα με τις ιστορικές συνθήκες. Μεταγενέστερα αυτών των συνθηκών απλά εξάγουμε συμπεράσματα και (ίσως) διδασκόμαστε.

    Το σύστημα που κριτικάρουμε επ’ αφορμή των 100 χρόνων του ΚΚΕ είχε καλά και στραβά που κατά την ταπεινή μου γνώμη τα πρώτα υπερτερούσαν των δευτέρων, αφ’ ενός βοηθώντας ένα λαό (τις διαφορετικές «φυλές» των σοβιετικών) να ξεφύγει από την υπανάπτυξη των τσάρων (με αντιθέσεις και απώλειες) και αφ’ ετέρου έδωσε μια ελπίδα για «καλύτερες μέρες» στους λαούς της Δύσης που έφυγαν από δυο (κυρίως το Β’) παγκόσμιους πολέμους.

    Όποιος θέλει διαλέγει και συμμετέχει, με το ζόρι παντρειά δεν γίνεται.

    Υ.Γ.: Προσοχή στα λογικά άλματα. 🙂

  178. 139 Και είχε προετοιμάσει οργανωτικά και ιδεολογικά την θέση του πολλά χρόνια μετά που γεννήθηκε και πολλά χρόνια πριν να γίνει γραμματέας. Ναι;

  179. Γιάννης Κουβάτσος said

    Όπως τα λέει ο Σπάιραλ με μια διαφορά:τα στραβά ήταν πολύ περισσότερα από τα καλά, με πρώτη και χειρότερη την ανελευθερία. Όλα τα άλλα συγχωρούνται και δικαιολογούνται, αλλά η κατάπνιξη στοιχειωδών ελευθεριών και ο εκτεταμένος χαφιεδισμός καταδικάζουν αυτό το σύστημα σε πλήρη απαξίωση και το καθιστούν παράδειγμα προς αποφυγήν.

  180. spiral architect 🇰🇵 said

    Θυμάμαι τη δεκαετία του 80 πρωτοετής-δευτεροετής φοιτητής έσκασαν μύτη στο τότε πρωτόγονο μετρό της Αθήνας κάτι κίτρινοι συρμοί από την DDR· τα καναρίνια. Οι εφημερίδες της εποχής έγραφαν ότι, αυτοί οι συρμοί δόθηκαν στην Ελλάδα με μια μορφή κλίρινγκ «ανατολικογερμανικά βαγόνια αντί ελληνικών πορτοκαλιών». Τα βαγόνια ήταν αυτά που δούλευαν στο μετρό του Βερολίνου, αυτά που μας είχαν δώσει τότε είχαν προσωρινό χαρακτήρα (δείτε τη φωτό του λίκνου πάνω αριστερά, όπου στις πόρτες είχαν προσαρμόσει κάτι ραμπάκια για να καλύψουν το μεγαλύτερο κενό συρμού-ράμπας του ΗΣΑΠ.

    Η δουλειά με το κλίρινγκ φαινότανε καλή, (με τη σημερινή φρασεολογία ήταν «win-win») θα ερχόντουσαν νέοι προσαρμοσμένοι συρμοί από την DDR που θα αντικαθιστουσαν τους τότε γκρι Ζίμενς και τους παλιότερους ξύλινους Ζίμενς και θα πληρώναμε πάλι με πορτοκάλια. Ούτε συνάλλαγμα, ούτε τίποτα, μόνο βιταμίνη C αντί χάλυβα

    Ωπ, τι είπα; Τη λέξη κλειδί. Ζίμενς! 😉 Όπως καταλαβαίνετε, η δουλειά με τους ανατολικογερμανούς χάλασε και ξαναπήραμε από τη μεγάλη μας φίλη τους γνωστούς πορτοκαλί Ζίμενς που κυκλοφορούν ακόμα τίγκα στο γκράφιτι.

    Όλα αυτά, απλώς για την ιστορία.
    (άλλη λέξη-κλειδί: κίνητρο) 😉

  181. 131, Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said…., Ομοίως πως 135, Αγγελος said
    # Περί Αβραάμ Μπεναρόγια, τα κατωτέρω από μια εργασία υπό δημοσίευση:

    «Έργο του Μιλιούκωφ είναι ασφαλώς και μια επιστολή της Σοσιαλιστικής Φεντερασιόν της Θεσσαλονίκης που στάλθηκε στο Διεθνές Σοσιαλιστικό Γραφείο την 21/7(3/8)/1913. Στην επιστολή αυτή πρωτοεμφανίζεται μια «επινόηση» για την οποία θα γίνει εκτενέστερη αναφορά στο παρόν πόνημα. Καταγγέλλονται, για πρώτη φορά, ελληνικές αγριότητες στο Κιλκίς: «Οι Βουλγαρικές ωμότητες έχουν γίνει παντού γνωστές…Εξίσου τρομερές και απαίσιες [ωμότητες] διέπραξαν οι Έλληνες και οι Σέρβοι… Κατά την είσοδο του Ελληνικού στρατού στο Κιλκίς, οι προφυλακές κατέσφαξαν Μουσουλμάνους για να παρουσιάσουν τη σφαγή ως βουλγαρική βαρβαρότητα και να εξάψουν τον πατριωτισμό των ανδρών ώστε να συγχωρεθεί η ολοσχερής καταστροφή της πόλης του Κιλκίς και όλων των γύρω χωριών καθώς και η σφαγή του Βουλγαρικού πληθυσμού»(1). Λίγες μέρες μετά την επιστολή αυτή, στις 30/7(2/8)/1913, άρχιζε το «έργο» της η «Επιτροπή Κάρνεγκι»: Ένα κλιμάκιό της (Μπραίηλσφορντ, Ντάττον, Γκοντάρ-ως σελ. 9 της «Έκθεσης»), αναχωρούσε από το Παρίσι για το «θέατρο του πολέμου». Θα έφτανε στη Θεσσαλονίκη μετά από κάποιες περιπέτειες. Ο Μιλιούκωφ όμως βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη πριν από το «κλιμάκιο» και όπως σημειώνει ο Μιχαηλίδης(2) συναντήθηκε με τον Βούλγαρο σοσιαλιστή ηγέτη Ντίμιταρ Βλαχώφ. Ασφαλώς συναντήθηκε και με σοσιαλιστές ηγέτες της Φεντερασιόν Θεσσαλονίκης, όπως ο Αβραάμ Μπεναρόγια. Ο τελευταίος, γεννημένος στη Βουλγαρία, μέλος του Βουλγαρικού Σοσιαλιστικού Δημοκρατικού Κόμματος των Εργατών, και με ιδέες πολύ κοντά προς αυτές της ΕΜΕΟ (Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση)(3), δεν θα ήταν δύσκολο να πεισθεί ώστε να υποβάλει μια επιστολή σαν την ανωτέρω. Άλλωστε, παρόμοια είναι και η προαναφερθείσα εκδούλευση που εξασφάλισε ο Μιλιούκωφ τον Ιανουάριο του 1913».
    ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
    (1) Τρότσκι, ό.π, σελ.358 (σχόλιο εκδότη Νο 12)
    (2) Michailidis, The Carnegie Commission…, ό.π.
    (3) Σύμφωνα με την αγγλική Βικιπαίδεια (λήμμα, Avraam_Benaroya)

  182. Ειλικρινά, μου προξενεί κατάπληξη που κανείς δεν ενοχλείται από το γεγονός πως ένα κόμμα φτιαγμένο το 1924 γιορτάζει τα 100χρονά του το 2018.

    Ο τρόπος λειτουργίας, η πλήρης δημοκρατία, η ελεύθερη ανταλλαγή ιδεών και γενικά η πολιτική φυσιογνωμία και η εσωτερική κουλτούρα του ΣΕΚΕ δεν έχει καμία σχέση με τον μηχανισμό που προέκυψε ως ΚΚΕ το 1924.

    Από την τελευταία συνέντευξη του Α. Στίνα (Σπύρος Πρίφτης) που υπάρχει εδώ: http://stinas.vrahokipos.net/biography/interview.htm :

    [ … ]
    Η «Μπολσεβικοποίηση» που αναφέρατε έχει ήδη αρχίσει από τα 1924 και ήταν μία από τις σπουδαιότερες αποφάσεις του έκτακτου συνεδρίου, που συνήλθε στην Αθήνα από τις 26 Νοεμβρίου ως τις 3 Δεκεμβρίου. Δεν έλαβα μέρος γιατί με έστειλαν για κομματική δουλειά στα Γιάννενα. Το χαρακτηριστικό αυτής της σύγκλισης ήταν ότι ενώ το επέτρεπαν οι υπάρχουσες πολιτικές συνθήκες το συνέδριο δεν έγινε μυστικά και κρυφά από την Αστυνομία αλλά κρυφά και μυστικά από το κόμμα. Είναι η αρχή θα έλεγα της Σταλινοποΐησης του κόμματος, στην οποία όλοι έχουμε το μερίδιο της ευθύνης μας. Πρέπει όμως να δούμε για να έχει κριτικό αποτέλεσμα τούτη η κουβέντα, την πρότερη κατάσταση στο κόμμα. Μέχρι τότε το κάθε μέλος ανήκε σε ένα τμήμα του κόμματος δηλαδή στην κομματική οργάνωση μιας πόλης ή μιας επαρχίας. Πλήρωνε την συνδρομή του κάθε μήνα και συμμετείχε στις κινητοποιήσεις του κόμματος: συγκεντρώσεις διαλέξεις, διαδηλώσεις. Επίσης απαραιτήτως έπρεπε να είναι μέλος ενεργό και δραστήριο του συνδικάτου. Τα μέλη του κόμματος βρίσκονταν σε καθημερινή επαφή μεταξύ τους στο συνδικάτο, στο Εργατικό Κέντρο, στην εργατική λέσχη, στο εργοστάσιο, στην συνοικία και ελεύθερα μεταξύ τους συζητούσαν για τα προβλήματα του κινήματος δίχως να ζητήσουν από κανέναν την άδεια.

    Οι αποφάσεις όμως του έκτακτου συνεδρίου δηλαδή η κατάργηση των συζητήσεων μεταξύ των ανθρώπων της βάσης και η δημιουργία στεγανών, ο καθορισμός «αρμοδιοτήτων» μέσα στο κόμμα με την δημιουργία των πυρήνων στη βάση είναι οι αιτίες της σταλινοποίησης του κόμματος.

    Συζήτηση σε πολιτικά θέματα μπορούσε να γίνει μόνον με την έγκριση της περιφερειακής επιτροπής και με την παρουσία αντιπροσώπου της. Για την πολιτική γραμμή του κόμματος συζήτηση επιτρέπονταν μόνον όταν προκηρύσσονταν το Συνέδριο του κόμματος. Συζήτηση για οποιοδήποτε ζήτημα ανάμεσα στο ένα μέλος ενός πυρήνα με το μέλος ενός άλλου πυρήνα αυστηρά απαγορεύονταν. Ακόμη απαγορεύονταν οι συζητήσεις ανάμεσα στα μέλη του ίδιου πυρήνα έξω από τις συνεδριάσεις του πυρήνα.

    Αν τα δούμε αυτά τα γεγονότα τώρα αποστασιοποιημένα από έναν υποκειμενισμό, θα λέγαμε, ότι με την ουσιαστική απαγόρευση των πολιτικών συζητήσεων και με την διαρκή υπό έλεγχο πρακτική απασχόληση, η κριτική σκέψη και η πρωτοβουλία εκμηδενίζονταν και τα μέλη από σκεπτόμενα ανθρώπινα πλάσματα μεταμορφώνονταν σε ρομπότ.
    [ … ]

    Σημειώνω (για όταν θα τελειώσουν οι εκατόχρονοι εορτασμοί) πως έχουν μεγάλο ενδιαφέρον τα κείμενα του Α. Στίνα που υπάρχουν στο ‘Ρωσική Επανάσταση’, Ρόζα Λούξεμπουργκ, δ’ έκδοση ύψιλον, όπως φυσικά και το βιβλίο του ‘ΕΑΜ-ΕΛΛΑΣ-ΟΠΛΑ’. Υπάρχουν εδώ: goo.gl/jyq1n8 κι εδώ: goo.gl/xadTxM

  183. sarant said

    182 Εγώ πάντως έγραψα και στο άρθρο ότι δεν μπορείς να θεωρήσεις το ΣΕΚΕ κάτι ξένο και διαφορετικό από το ΚΚΕ, τη στιγμή που πχ ήδη από το 1921 έχει τον τίτλο ΣΕΚΕ(Κ).

  184. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ ᾿δῶ.

    Προσπαθώντας ν᾿ ἀναπληρώσω τὰ κενὰ τῆς ὁλιγοήμερης ἀπουσίας μου, ἀνατρέχω στὰ «Πρόσφατα κείμενα» καὶ διαβάζω μὲ ἔκπληξη:

    » 100 χρόνια ΚΚΕ
    Πεθαμένοι που ανασαίνουν»

    Μοῦ πῆρε κάποια δευτερόλεπτα νὰ καταλάβω πὼς πρόκειται γιὰ δυὸ διαφορετικὰ ἄρθρα. 🙂

  185. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Μὲ τὴν εὐκαιρία θέλω νὰ εὐχηθῶ στὰ μέλη καὶ στοὺς ὀπαδοὺς τοῦ ΚΚΕ γιὰ τὴν ἐπέτειο.

    Τυχὸν ἄλλα σχόλια ἀργότερα.

  186. LandS said

    180 Το ΚΚΕ, από την πρώτη μέρα της νόμιμης λειτουργίας του, ζητούσε τη κατάργηση του κληρινγκ με τις χώρες της Κομεκόν.

  187. Γιάννης Κουβάτσος said

    «100 χρόνια ΚΚΕ
    Πεθαμένοι που ανασαίνουν»
    Το σχόλιο της ημέρας. Δημήτρη Μαρτίνε, σπας κόκαλα. 😉👍

  188. LandS said

    183 Στο κάτω – κάτω το 1924 άλλαξε όνομα, δεν επανιδρύθηκε.

  189. Νίκος Κ. said

    163 [Το δίδαγμα του 20ου αιώνα είναι λοιπόν ότι η γραμμή που επικράτησε μετά το ’56 οδήγησε σε υποχώρηση και τελικά σε ήττα]

    Απορώ πώς μπορεί σήμερα ένα κόμμα (ΚΚΕ), με τόσα που έχουν γίνει πλέον γνωστά, να υμνεί «τη γραμμή την προ του 1956» Δηλαδή αυτή που οδήγησε στην εξόντωση της πλειοψηφίας της Κεντρικής Επιτροπής των Μπολσεβίκων, που έκαναν την επανάσταση του 1917. Όλοι αυτοί εξοντώθηκαν ως προδότες από το ίδιο τους το κόμμα. Αλήθεια, πώς μπορούν να υμνούν μια επανάσταση (του 1917) που οι ηγέτες της καταδικάσθηκαν 20 χρόνια μετά ως προδότες; Και να εκθειάζουν και τις περίφημες δίκες!
    https://en.wikipedia.org/wiki/Central_Committee_elected_by_the_6th_Congress_of_the_Russian_Social_Democratic_Labour_Party_(Bolsheviks)

  190. LandS said

    181 Και λίγη προσοχή στη σημασία του τόπου γέννησης των ιδρυτών των κομμουνιστικών κομμάτων στα Βαλκάνια. Ο Μπλάγκοεφ (ιδρυτής του ΚΚ Βουλγαρίας) γεννήθηκε στη Καστοριά.

  191. 188 Ναι, ‘άλλαξε όνομα’ διαγράφοντας σχεδόν όλη την ιδρυτική ομάδα του ΣΕΚΕ…

  192. (190) Αλλά επειδή δεν μπορούσαν οι Βούλγαροι να δώσουν στην Καστοριά το όνομά του 🙂 το έδωσαν στην Ανω Τζουμαγιά…

  193. (186) Γιατί; Με ποιο σκεπτικό;

  194. LandS said

    191 Θες να πεις ότι το ΣΕΚΕ(Κ) συνέχισε να υπάρχει;

  195. LandS said

    193 Για να αναπτυχθούν πιο γρήγορα και πιο ελεύθερα οι σχέσεις μας με τις Σοσιαλιστικές Χώρες.
    Αμυδρά θυμάμαι (μπορεί και «θυμάμαι») ότι είχαν γίνει κάποιες κινήσεις επί ΠΑΣΟΚ, πριν τη Κατάρρευση.

  196. sarant said

    189 Ένα από τα πιο καταδικαστικά στοιχεία για τη σταλινική περίοδο είναι αυτό: το ποσοστό των μελών της ΚΕ του 1934 που έπεσαν θύματα εκκαθαρίσεων.

  197. Γερμανοφιλλανδοαγγλοαμερικανοεβραιοτσολιάς said

    Επειδή καλό είναι (και) να ακριβολογούμε:

    Ο Γρ. Φαράκος διατέλεσε ΓΓ για μία διετία: 1989-1991. Σήμερα αποκαλείται κι αυτός «προδότης». Ενδεικτικό τής εμπάθειας αποτελεί και το πραγματικό γεγονός ότι η ηγεσία του κόμματος απουσίασε επιδεικτικά από την κηδεία του (24.3.2007) ενώ έσπευσε να παραστεί στην κηδεία του (αρχιεπίσκοπου) Χρήστου Παρασκευαΐδη (31.1.2008)!

    Ο Κοτζιάς, μεταξύ των άλλων, στα βιβλία του που είχε γράψει αφενός είχε «δικαιολογήσει» το πραξικόπημα του Γιαρουζέλσκι και αφετέρου είχε «εξυμνήσει» το καθεστώς του Χόνεκερ.

    Ίσως, θα μπορούσε να γραφεί ότι το ΚΚΕ υπήρξε για μία 44ετία: 1924-1968. Η διάσπαση του 1968 ήταν καθοριστική. Επειδή, όταν βίωνα την ήδη χαμένη νεότητά μου, δραστηριοποιήθηκα στη λεγόμενη Επαναστατική Αριστερά, πάντα αντιπαθούσα αμφότερα τα αποκόμματα, αλλά πιο πολύ το γραφείο εξωτερικού (αν και, εδώ και δεκαετίες, δεν ανήκω στην Επαναστατική Αριστερά, εξακολουθώ και το λέω εξωτερικού) για 3 λόγους:
    α΄ στη διάσπαση του 1968, οι πιο πολλοί σταλίνες (εννοείται ότι τώρα, εδώ και δεκαετίες, μισώ το Στάλιν) πήγαν με το γραφείο εσωτερικού (ενάντια στον τότε χρουτσωφικό-μπρεζνιεφικό έλεγχο του ΚΚΕ),
    β΄ το ΚΚΕ εσ. είχε την αναγνώριση του ΚΚ Κορέας,
    γ΄ τα λεγόμενα «κνατ» που (ενίοτε και σε συνεργασία με την αστυνομία) μάς κτυπούσαν· υποθέτω θα έχετε διαβάσει την αυτοκριτική του Δημήτρη Φύσσα, που ο ίδιος δημοσιοποίησε, όταν παραιτήθηκε από το κόμμα και ζήτησε δημόσια συγγνώμη σε όσους, κατ’ εντολή του κόμματος, συκοφάντησε ή κτύπησε.
    Το γραφείο εσωτερικού, αν και σταλινικό (να σας θυμίσω και τις αντικαταστατικές διαγραφές της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος β΄ Πανελλαδική), μετά το 1974, μετεξελίχθηκε σε ευρωκομμουνιστικό στην απέλπιδα προσπάθειά του να βρει διεθνή στηρίγματα.
    Το γραφείο εξωτερικού, αν και σταλινικό, ακολουθώντας τη «γραμμή» της ΕΣΣΔ διατηρούσε την από το 1956 αποκήρυξη του Στάλιν (οι πρώην κνίτες ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι, επί Φλωράκη, στην «ακτίφ» της ΚΝΕ οι σταλινικοί αποκαλούνταν «φραξιονιστές») και, μετά το 1991, άρχισε να ξαναγίνεται σταλινικό.

    Πρόκειται για ένα κόμμα που αποφεύγει, με επιμέλεια, να ασχοληθεί με τα σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα και εκτονώνεται με ακατάσχετη «επιχειρηματολογία» κατά της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και … ο,τιδήποτε δυτικού!

    Επίσης, το ΚΚΕ εξ. ουδέποτε συγκρούσθηκε με την αστυνομία ούτε καν διανοήθηκε να μετάσχει σε απαγορευμένη πορεία. Το αντίθετο, φρόντιζε να κτυπά (ακόμη και να «συλλαμβάνει» και να παραδίδει στους μπάτσους) κομμουνιστές της λεγόμενης Επαναστατικής Αριστεράς και, στη συνέχεια, αναρχικούς· τελευταία φορά ήταν την Πέμπτη 20 Οκτωβρίου 2011 που φρόντισε να «περιφρουρήσει» τη Βουλή και να συγκρουσθεί με αντεξουσιαστές!

    Τέλος, να μη ξεχνάμε ότι (όταν ακόμη είχε δύναμη – τώρα πια δεν μπορεί) αδιαφόρησε εγκληματικά να ασχοληθεί με την εγκληματική οργάνωση «Χρυσή Αυγή» (το βάρος το έχουν αναλάβει οι αναρχικοί).

  198. spiral architect 🇰🇵 said

    [..] Επίσης, το ΚΚΕ εξ. […]

    Καρφώνεστε κυρκόπουλα, καρφώνεστε. 😉
    (τα υπόλοιπα προσθέτουν περισσότερα καρφιά)

  199. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    177 – Spiral, καλώς ή κακώς όλοι και όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος και στην προκειμένη περίπτωση, το αποτέλεσμα ήταν καταστροφικό και για όσους πίστεψαν σ΄αυτό το σύστημα (έστω μόνο στην εφηβεία τους κάποιοι 🙂 ) αλλά κυρίως γι΄αυτούς που το έζησαν. Δεν είναι τυχαίο που κανείς (πλήν βολεμένων) δεν λυπήθηκε που κατέρρευσε, που όλοι αισθάνθηκαν ελεύθεροι και κυρίως που μετά από σχεδόν 30 χρόνια άγριου καπιταλισμού, κανείς δεν θέλει το προηγούμενο καθεστώς στις πρώην ανατολικές χώρες.
    Τα ξαδέρφια μου Πέτρος και Ματούλα, γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στην Βουδαπέστη, οι γονείς τους, ο θείος μου Νίκος κι η θεία μου Μετάξω ήταν αντάρτες και μάλιστα ανάπηροι από το Βίτσι, δηλαδή μεγάλωσαν με κομουνιστική συνείδηση και οικογενειακά και κρατικά. Σήμερα (κυριολεκτικά τώρα που μιλούμε) στην Ουγγαρία υπάρχει μεγάλη φτώχεια και σε μεγάλο βαθμό πείνα (μην ακούτε τις παπαριές των ΜΜΑ περί ανάπτυξης από τον και καλά πατριώτη Όρμπαν κι άλλα κουφά, αν δεν πιστεύετε εμένα, κοιτάξτε το ταμπλό που δεν λέει ποτέ ψέματα, τουλάχιστον όχι για πάνω από μια βδομάδα 🙂 ) και οι ίδιοι όπως και τ΄ανίψια μου τα φέρνουν δύσκολα πέρα, κι όμως, ούτε που περνάει από το μυαλό τους η επιστροφή στο κομουνιστικό καθεστώς, άλλωστε το δείχνουν και τα εκλογικά αποτελέσματα σε όλες αυτές τις χώρες.

    «Όποιος θέλει διαλέγει και συμμετέχει, με το ζόρι παντρειά δεν γίνεται.»
    Δεν τίθεται θέμα επιλογής, αν όλα αυτά που μάθαμε εκ των υστέρων (εγώ είχα το θλιβερό προνόμιο να τα μάθω πολύ πιο νωρίς, στα μέσα του 70) αλλά και η στάση αυτών που έζησαν την πραγματικότητα, δεν είναι ικανά να αλλάξουν την γνώμη των θεωρητικολόγων, (εκ του ασφαλούς πάντα) τότε μιλάμε για πιστούς και μπροστά στην πίστη η λογική καταρρέει, όπως στην παντρειά ένα πράμα :).

    Υ.Γ – Και για να πιάσουμε λίγο και το κόμμα (ένα είναι το κόμμα 🙂 ), δες τις θέσεις του στο σχόλιο 93 και με το χέρι στην καρδιά, πές μου πόσες θεωρείς εφικτές και θα τις υπέγραφες, εγώ μόνο τις 2,3,4,9, οι άλλες είναι στην σφαίρα της φαντασίας του κόμματος, όσο για το τζαμί τι να πώ, αντί να γκρεμίσουμε τα μεγάλα αποβλακωτήρια τις εκκλησίες, να χτίσουμε και τζαμιά για να προωθηθεί καλύτερα η αποβλάκωση του κόσμου.

  200. Νέο Kid said

    199. Εγώ ξέρω καποιους ανέργους και καποιους νεόπτωχους που θα άλλαζαν ευχαρίστως την καπιταλιστική «ελευθερία» με κομμουνισμό.

  201. Ξυπεταιων said

    ..» 100 χρόνια ΚΚΕ
    Πεθαμένοι που ανασαίνουν»

    Μοῦ πῆρε κάποια δευτερόλεπτα νὰ καταλάβω πὼς πρόκειται γιὰ δυὸ διαφορετικὰ ἄρθρα. 🙂…

    Το ΚΚΕ ζει και αναπνεει στους δρομους , δεν ναρκισσευεται μπροστα σε ενα πληκτρολογιο.

  202. Γιάννης Κουβάτσος said

    Να ντύνεται καλά, να μην κρυώσει το κομματάκι με τα σπίρτα.

  203. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Εγώ ξέρω καποιους ανέργους και καποιους νεόπτωχους που θα άλλαζαν ευχαρίστως την καπιταλιστική «ελευθερία» με κομμουνισμό.»
    Και με ένα κελί στη φυλακή, αλλά αυτός δεν είναι τρόπος να καταπολεμηθεί η ανεργία και η φτώχεια.

  204. Νέο Kid said

    203. Αν δεν έχεις να φας , και η φυλακή είναι μια κάποια λύση.

  205. Ξυπεταιων said

    202 Αυτο ειναι το καλυτερο που μπορεις ? Πιο φτηνιαρικο δεν εχεις ?

  206. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    200 – Eγώ δεν ξέρω κάποιους, ξέρω πολλούς, κανείς τους όμως δεν έζησε σε κομουνιστικό κράτος, αυτοί οι κάποιοι δικοί σου πού γεννήθηκαν και μεγάλωσαν;
    Το ότι δείχνω την πραγματικότητα των πρώην ανατολικών χωρών Κίντ, δεν σημαίνει πως θεωρώ τον καπιταλισμό καλύτερο ή ανθρώπινο, η άποψή μου για όλα τα οικονομικά συστήματα, είναι πως είναι ζωώδη και δημιουργήθηκαν για την αντικατάσταση των ζώων από τους ανθρώπους, εξ ού και η ζωώδης συμπεριφορά τους σ΄αυτούς, δεν τους εκλαμβάνουν ώς ελεύθερα και ανώτερα λογικά όντα με αισθήσεις, συναισθήματα και φαντασία, αλλά ώς παραγωγικές μονάδες, ώς στατιστικούς αριθμούς και το τραγικό, είναι πως οι σύγχρονοι άνθρωποι παρ΄όλο που μορφώθηκαν και σπούδασαν, αποδέχονται αυτή την ιδιότητα, η ζωή τους είναι προγραμματισμένη σ΄αυτά τα μέτρα, 8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ανάπαυση, 8 ώρες ύπνο, αυτά είναι για τα μαντρωμένα ζώα, συνεπώς το ίδιο κι ο κομουνισμός.
    Το μόνο σύστημα που είναι ανθρώπινο, είναι η δημοκρατία, αλλά δεν είναι οικονομικό, δεν είναι τυχαίο που η κριτική σκέψη έφτασε στο απόγειό της στα χρόνια που υπήρχε κι ούτε είναι τυχαίο που οι άνθρωποι που την έφτασαν τόσο ψηλά, δεν δούλευαν, η δουλειά είναι για τα ζώα, για τους ανθρώπους είναι η σκέψη και η φαντασία.
    Οι άνθρωποι, είναι για το αδύνατο, για το δυνατό, είναι τα ζώα και η τεχνολογία.

  207. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το ΚΚΕ, οι δρόμοι, οι ντουντούκες, καμιά εκατοστή νοματαίοι αραιά-αραιά, οι οδηγοί να κορνάρουνε ενοχλημένοι για την ταλαιπωρία και την Πρωτομαγιά μοναχούλια στην Ομόνοια, μην τυχόν και μολυνθούν από κακές παρέες…Ελάτε, ρε παιδιά, βγάλτε την τραγιάσκα, ξυρίστε το μουστάκι, σκίστε μερικές δεκάδες χιλιάδες φύλλα απ’ το ημερολόγιο, περάστε το κατώφλι του 21ου αιώνα, για να μη γελάει από κει πάνω κι ο γερο-Μαρξ.

  208. Ξυπεταιων said

    207 Αυτο ειναι ενα σχολιο που εχει πολιτικο υποβαθρο και αποδεκτο προς συζητηση,δεν μπορω ομως να δεχτω το καλαμπουρακι… » 100 χρόνια ΚΚΕ Πεθαμένοι που ανασαίνουν»…οταν το ΚΚΕ ειναι το μονο κομμα που εχει πεθαμενους που ΔΕΝ ανασαινουν.

  209. cronopiusa said

  210. ΚΩΣΤΑΣ said

    Τί γίνεται εδώ ρε παιδιά, μένω ενεός, απορώ και εξίσταμαι. Μόνο εγώ, ο εκπρόσωπος του ερέβους και του σκότους, της οπισθοδρόμησης και της συντήρησης, βρέθηκα να πω και έναν καλό λόγο για το ΚΚΕ και τους κουκουέδες; Τί σόι προοδευτικοί και αριστεροί είστε, φάγατε όλη τη ζωή σας εκεί και τώρα ξαφνικά ανανήψατε; Σας βλέπω σε λίγα χρόνια να λέτε τα ίδια και για το ΚΚΕ εσωτ,… μπαρντόν, Σύριζα! 😉

  211. Γιάννης Κουβάτσος said

    Σιγά που φάγαμε τα χρόνια μας στο ΚΚΕ εξ. , Κώστα. Είχαμε καλύτερα πράγματα να κάνουμε. 😊 Απλώς η παλιά κόντρα μεταξύ ρηγάδων και κνιτών καλά κρατεί.

  212. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @Ξυπεταιων. (#201,208). Τὸ σχόλιό μου (#184) ἦταν μιὰ ἀπόπειρα χιοῦμορ ἀπὸ τὴν πλευρά μου. Τὸ δήλωσα καὶ μὲ τὴ γελαστὴ φατσούλα ποὺ ἔβαλα δίπλα.
    Πάντως δὲν ἦταν κακοπροαίρετο.

    Προφανῶς δὲν ἀναφερόμουνα σὲ πεθαμένους ἀνθρώπους. Θέλησα νὰ κάνω ἕναν ὑπαινιγμὸ γιὰ τὴν ἰδεολογικὴ ἀκαμψία ποὺ ὑπάρχει στὸ συγκεκριμένο κόμμα.

    Ἐπίσης αὐτό: «…το ΚΚΕ ειναι το μονο κομμα που εχει πεθαμενους που ΔΕΝ ανασαινουν»
    δέν τὸ κατάλαβα.

    Τὰ μέλη καὶ οἱ ὁπαδοί τῶν ἄλλων κομμάτων δὲν πεθαίνουν; 🙂

    Πέρα ἀπὸ πλάκα τώρα.

    Σέβομαι τοὺς ἀγῶνες τῶν ἁπλῶν ἀνθρώπων ποὺ βρέθηκαν στὶς γραμμές τοῦ ΚΚΕ σὲ δύσκολες ἐποχές καὶ πλήρωσαν πολὺ ἀκριβά, κάποιοι μὲ τὴν ἴδια τὴ ζωή τους, αὐτὴ τὴν ἐπιλογή.

    Δυστυχῶς, ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ τὸ κόμμα ἔπαψε νὰ εἶναι ἕνας ζωντανὸς ὀργανισμὸς ποὺ παράγει Πολιτικὴ καὶ Ἰδεολογία κι ἔγινε μηχανισμὸς ἐπιβολῆς ἀποφάσεων ποὺ παίρνονται πάνω καὶ ἔξω ἀπὸ τὴν κοινωνία, στὴν οὐσία ἔπαψε καὶ νὰ ζεῖ.

  213. Ξυπεταιων said

    212 Δεν θα συμφωνησω με τη τελευταια παραγραφο προφανως ,αλλα μετα τις εξηγησεις σου θεωρω την παρεξηγηση ληξασα ,ελπιζω κι εσυ.,
    Παντως επιμενω οτι το ΚΚΕ ειναι το μονο κομμα που ειχε νεκρους μονο και μονο επειδη ηταν μελη του .
    ν. 509…Γ ψηφισμα .
    Αυτο ο κ. Κουβατσος θα βρει τροπο να το χλευασει;

  214. ΚΩΣΤΑΣ said

    213 –> Παντως επιμενω οτι το ΚΚΕ ειναι το μονο κομμα που ειχε νεκρους μονο και μονο επειδη ηταν μελη του .

    Ξυπεταιών, με όλο το σεβασμό στο πρόσωπό σου και στις απόψεις σου, εγώ έχω τη γνώμη ότι και άλλα αστικά κόμματα έχουν νεκρούς, μόνο και μόνο επειδή δεν ήταν μέλη του ΚΚΕ. Είναι αυτοί που το τιμωρό χέρι του λαού, η ΟΠΛΑ, και κάποιοι τυχάρπαστοι καπεταναίοι τους βάφτιζαν συλλήβδην και αθρόα δοσίλογους, ταγματαλήτες, μοναρχαφασίστες, αντιδραστικούς κλπ και χωρίς κανένα στοιχείο ή δίκη τους εξόντωναν ατομικά ή ομαδικά και σε ορισμένες περιπτώσεις κατά χιλιάδες.

    Εντάξει, αυτά ανήκουν στο παρελθόν, ας τα αφήσουμε και ας δούμε μπροστά, μονοιασμένοι κι αγαπημένοι όλοι μαζί, ας προχωρήσουμε στην αντιμετώπιση των προβλημάτων του μέλλοντος

  215. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Eίναι πολλοί οι αθώοι που τους τσάκισαν τα ψέματα που πίστεψαν, είναι όμως αθώοι όσοι πιστεύουν σε ψέματα;
    Αυτοί που δεν αμφισβητούν ποτέ την όποια εξουσία, είναι αποχαυνωμένα βόδια, η όποια εξουσία που δεν ανέχεται την αμφισβήτηση, είναι φασισμός.

    Υ.Γ – Πόσοι γονείς ανέχονται την αμφισβήτηση από τα παιδιά τους, ειδικά από τα μικρά; 🙂

  216. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @213. Χαίρομαι γιὰ τὰ γραφόμενά σου. Προφανῶς κι ἀπὸ τὴν πλευρά μου δὲν ὑπάρχει παρεξήγηση.

    Ὅσο γιὰ τὸν Κουβάτσο, ἔχω ράμματα γιὰ τὴ γούνα του. Ἀκοῦς ἐκεῖ ΚΚΕ εξ; Ἀπὸ ποιούς, τὴν Ἀναθεωρητικὴ Ὁμάδα; 🙂

    Καὶ γιὰ νὰ εὐθυμήσουμε λιγάκι, μετὰ τὸ μακάβριο χιοῦμορ μου, 🙂 θὰ σᾶς διηγηθῶ μιὰ παλιὰ ἱστορία.
    (Τί νὰ κάνουμε; Αὐτὸ εἶναι τὸ ἴρτζι μου, ποὺ ἔλεγε κι ὁ Βέγγος-Θρασύβουλας).

    Λίγο μετὰ τὴν Μεταπολίτευση, σὲ γλέντι τοῦ Συλλόγου Κυκλαδιτῶν Φοιτητῶν, τραγουδούσαμε (οἱ Πανσπουδαστικάριοι) αὐτοσχέδια κοτσάκια ποὺ εἶχαν σκαρώσει κάποιοι ἀπεραθίτες συμφοιτητές.

    Κολοκύθια μὲ τὴ ρίγα-
    νη θὰ κάνω μὲ τὸ Ρήγα

    Καὶ στὸ τρίτο τὸ ἀντάρτι-
    κο αὐτοὶ θά ᾿χουνε πάρτυ

    Τὸ τελευταῖο εἶναι χαρακτηριστικὸ τοῦ ἐπαναστατικοῦ κλήματος τῆς ἐποχῆς.

    Πάντως ἐκείνη τὴν ἐποχή, ζώντας ἀκόμα στὸν ἀπόηχο τοῦ ἀντιδακτατορικοῦ ἀγώνα, μπορούσαμε νὰ γλεντᾶμε μαζὶ καὶ ν᾿ ἀλληλοπειραζόμαστε χωρὶς νὰ μαλώνουμε. Οἱ κόντρες ἦταν γιὰ τὶς γενικὲς συνελεύσεις.

  217. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το ΚΚΕ είχε πολλούς νεκρούς και εξορισμένους και φυλακισμένους, επειδή ηττήθηκε. Στις χώρες που βρέθηκαν στην εξουσία τα αδελφά του κόμματα, τα θύματα ήταν από άλλους πολιτικούς χώρους. Αν και, τώρα που το σκέφτομαι, πολλά από αυτά τα θύματα είχαν απλώς την επιμονή να είναι πιο κόκκινοι από τους κόκκινους, για να θυμηθώ κι έναν στίχο του Νίκου Παππά.

  218. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ανανεωτική ομάδα, Δημήτρη. 😊

  219. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @216. Γιὰ τοὺς νεώτερους.

    Τὸ ΚΚΕ ἀποκαλοῦσε Ἀναθεωρητικὴ Ὁμάδα (Α.Ο. σὲ συντομογραφία) τὸ ΚΚΕ ἐσωτερικοῦ, τὸ ὁποῖο μὲ τὴ σειρά του, ἀποκαλοῦσε τὸ ΚΚΕ Δογματικὴ Ὁμάδα (Δ.Ο.) καὶ ΚΚΕ ἐξ(ωτερικοῦ).

  220. Ξυπεταιων said

    @ 216 Θα στο πω Πειραιωτικα , εισαι μαγκιτης .

    @ 214 Ειμαι ο τελευταιος που θα διαφωνησει οτι υπηρξαν αθωα θυματα και απο την αλλη παραταξη .
    Μιλαω ομως για το επισημο Ελληνικο κρατος μετα τον εμφυλιο.

  221. Πέπε said

    @216:

    Δημήτρη, σε απεραθίτικο αντάρτικο τραγούδι έχω ακούσει (σε σημερινή βέβαια εκτέλεση) ένα κοτσάκι που είναι σχεδόν το ίδιο με το δεύτερο που λες, αλλά δεν είναι σκωπτικό:

    Και στο τρίτο το αντάρτι-
    κο κι εμείς θα ‘χουμε πάρτη.

    Υποθέτω ότι πάρτη εννοεί συμμετοχή.

    Τώρα, πώς καταλαβαίνει κανείς ακούγοντας το τραγούδι τη διαφορά ανάμεσα στη σοβαρή πάρτη και το σκωπτικό πάρτι; Ε, μάλλον στον καιρό του ενός τραγουδιού ήξεραν μόνο τη μία λέξη, και στον καιρό του άλλου μόνο την άλλη.

  222. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @218. Σιγὰ μὴν εἶναι καὶ τὰ μωρὰ τοῦ Δώνη καὶ τοῦ Πὶνγκ Πὸνγκ Σάνγκ. 🙂

  223. Ξυπεταιων said

    Για να μην υπαρξει παλι παρεξηγηση

    μαγκίτης
    Λέξη που χαρακτηρίζει πιο εμφατικά τον μάγκα. Απο το slang

  224. ΚΩΣΤΑΣ said

    220 β Μετά τη διευκρίνηση όλα καλά, λήξη διαφωνίας.

  225. sarant said

    219 Σωστά, αναθεωρητική ομάδα.

    Εγώ που έχω περάσει και από τους δύο χώρους, ανανεωτές και ορθόδοξους, αγαπώ και σέβομαι εξίσου και τους δύο.

  226. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @221. Πέπε, μπορεῖ νὰ τό ᾿πιασα μὲ λάθος νόημα μέσα στὸ γενικότερο κλῖμα καὶ μετὰ ἀπὸ γενναία οἰνοποσία. 🙂

  227. ΣΠ said

    219
    Από φίλο ρηγά είχα ακούσει το «κουκουέξαλλοι».

  228. Γιάννης Κουβάτσος said

    Δογματικούς, όχι ορθόδοξους. Το δ.ΚΚΕ, έγραφε η Αυγή. 😊

  229. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @223. Χρόνια μέσ᾿ στὴν Τρούμπα μαγκίτης κι ἀλανιάρης

  230. mitsos said

    @ 225 β
    Τρίτο κοινό χαρακτηριστικό Νικοκύρη
    Πάντως την δεκαετία 1970-79 δεν ήσουν Κυψέλη
    μην τρελαθούμε τελείως .

  231. Μαρία said

    Τα στελέχη που έζησαν τη διάσπαση του 1968 χρησιμοποιούσαν και το χαρακτηρισμό «δωδεκατικοί» για τους Κολιγιαννικούς. (απ’ τη 12η ολομέλεια)

  232. Ξυπεταιων said

    Ολοι αυτοι οι χαρακτηρισμοι υπαγονται στα πλαισια της πολιτικης αντιπαλοτητας . Υπαρχει ενας ομως που ειναι απαραδεκτος .ΚΚΕεξ. Παραπεμπει ευθεως στο «ξενοκινητο» ΚΚΕ ,και με αυτη την κατηγορια ριχνανε κοσμο τα εκτακτα στρατοδικεια το 50.
    Ευτυχως απεσυρθη γρηγορα τοτε αυτος ο χαρακτηρισμος , αλλα τον ανεσυραν σημερα δημοκρατες σχολιαστες.

  233. Fanis said

    @165
    Ευχαριστώ για τη φιλοξενία και βέβαια κατανοώ και αποδέχομαι την καραντίνα. Το θέμα είναι όντως πολύ μεγάλο, άλλωστε η μελέτη συνεχίζεται και τα συμπεράσματα εμπλουτίζονται. Πράγματι, η γραμμή των μετώπων μαζικοποίησε για ένα διάστημα τα κομμουνιστικά κόμματα και πράγματι το ΕΑΜ ακόμα αποτελεί την πιο μαζική έκφραση του λαϊκού κινήματος στην ελληνική ιστορία. Όμως, έχασε. Και δεν έχασε από τον δυσμενή συσχετισμό δυνάμεων, όπως έχασε ο ΔΣΕ. Ίσα-ίσα ο συσχετισμός δύναμης το ’43-’44 ήταν υπέρ του ΕΑΜ. Έχασε λόγω της προβληματικής γραμμής της εθνικής ενότητας. Θέλετε να μένουμε στην αδιαμφισβήτητη ηρωική ιστορία του ΕΑΜ χωρίς να βλέπουμε το τέλος της; Για το ζήτημα της ανόδου του Χίτλερ δεν θα επεκταθώ, ωστόσο η βρώμικη ιστορία της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας μάλλον αμφισβητεί την ουχρονία που θέσατε.

    @166
    Αν υποθέσουμε ότι υπάρχει εργατική εξουσία (αφήνω στην άκρη το ζήτημα του αν η εσσδ ήταν όντως μια τέτοια, είναι άλλο ζήτημα αυτό), η απεργία εναντίον ποιου ασκείται; Στον καπιταλισμό η απεργία είναι ένα αποφασιστικό όπλο κατά του κέρδους του αστού, ένα εκβιασμός ουσιαστικά εναντίον του, που με τον καιρό απέκτησε (πολύ περιορισμένη πλέον) νομιμότητα. Όμως, στο σοσιαλισμό που δεν υπάρχει κέρδος και που το προϊόν απολαμβάνει η εργατική τάξη, εναντίον ποιου στρέφεται η απεργία, ποιον εκβιάζει; Μια απάντηση θα μπορούσε να είναι τα διευθυντικά στελέχη, καθώς στο σοσιαλισμό υπάρχει ακόμα η διάκριση επιτελικής/εκτελεστικής εργασίας, η οποία, όμως, υποτίθεται ότι σταδιακά εκλείπει. Δεν δίνω απάντηση, απλά προβληματίζομαι, θέλω να πω το θέμα δεν είναι απλό.

    @168
    Μα γιατί σου φαίνεται αδιανόητο; όλη η γραμμή των αναθεωρητών της εποχής ήταν διεθνώς αυτή. Έτσι διαχύθηκαν πολλά ΚΚ σε ευρύτερα αριστερά σχήματα. Θα αναφερθεί αναλυτικά και το νέο δοκίμιο ιστορίας που βγαίνει μέχρι το τέλος του χρόνου. Εδώ (https://www.youtube.com/watch?v=uCtpgi5YQw0) αναφέρεται στην πρόταση αυτή η Παπαρήγα (λεπτό 29:20).

    @172
    Μα και τότε και τώρα είναι διαφορετική η τακτική των αριστεριστών από αυτή του κκε στα συνδικάτα. Γιατί να θεωρείται παράδοση του σωματείου το να το πάρει η δεξιά και να μην θεωρείται παράδοση το να το πάρουν οι αριστεριστές; Δεν είναι βέβαια το ίδιο και άλλα και τα δύο διαφωνούν με τη γραμμή του κόμματος. Δεν έχει να κάνει με έλεγχο και καπέλωμα, έχει να κάνει με διαφορετική γραμμή, με διαπάλη, και ούτε επιλέγουμε τον έναν ή τον άλλον. Πέρα από αυτό, όμως, καλούμε όλους να μπουν στα συνδικάτα, ανεξάρτητα ποια παράταξη θα ψηφίσουν, να γίνει εκεί το κέντρο της πολιτικής συζήτησης και όχι η Βουλή, με όλες τις απόψεις να ακούγονται και να κρίνονται εκεί.

    @189
    Κανένας δεν εκθειάζεται, γίνεται κριτική και στην περίοδο Στάλιν, όσο αφορά το πολιτικό εποικοδόμημα και την άσκηση της εξουσίας (πχ στο Σύνταγμα του ’36, στην αυτοδιάλυση της ΚΔ κ.ά.). Αυτό που δικαιώθηκε όμως ήταν η πολιτική της κολεκτιβοποίησης, πόσο μάλλον όταν η γραμμή της χαλάρωσης οδήγησε την εσσδ να κατεβάσει Η ΙΔΙΑ ΜΟΝΗ ΤΗΣ την κόκκινη σημαία από το Κρεμλίνο. Αυτό το συμπέρασμα κρατάμε και συνεχίζουμε τη μελέτη. Δεν θέλω να μπω στην πτωματολογία της wikipedia. Σχετικά με αυτό που λες θέλω μόνο να σημειώσω ότι οι μετεπαναστικές περίοδοι χαρακτηρίζονται από διαφωνίες και αλληλοσκοτωμούς στις ηγεσίες τους (τρανταχτό παράδειγμα η γαλλική), όταν επιχειρείται να εδραιωθεί κάτι εντελώς νέο και χωρίς προηγούμενη πείρα. Δεν το δικαιολογώ και πιστεύω ότι στο σοσιαλισμό του μέλλοντος αυτό δεν θα γίνει.

    ΥΓ. Το ΚΚΕ υπάρχει ως συνεχόμενος οργανισμός από το 1918, με αδιάσπαστη παρουσία. Κάποιοι εξαρτούν την ύπαρξη του ΚΚΕ με τη συμφωνία με την κάθε φορά γραμμή του, όταν συμφωνούσαν υπήρχε, όταν διαφώνησαν, σταμάτησε να υπάρχει. Δεν νομίζω ότι είναι το σωστό κριτήριο αυτό. Δηλ. να πούμε και μεις ότι το Γαλλικό ΚΚ δεν υπάρχει σήμερα;

  234. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Καλώ τον έντιμο κ. Σαραντάκο, τον ακαταπόνητο Ιατρού και τους κουκουέδες σχολιαστές να βγούν και να αποδομήσουν τον νέο «Χόακα Κίσινγκερ» που διαδίδει ο αγαπημένος γιός του Νίκου Ζαχαριάδη και της Ρούλας Κουκουλου, Σήφης. Σε πολύ πρόσφατη συνέντευξή του στα μαρινακικά «ΝΕΑ», ο Σήφης Ζαχαριάδης δήλωσε επί λέξει:

    «Διάβασα πρόσφατα στο Ιντερνετ (δεν ξέρω αν είναι αληθές), ένα άρθρο του Κίσινγκερ, που γράφει πως στα 96 του χρόνια κατάλαβε πως το μεγαλύτερο έγκλημα που έκαναν οι ΗΠΑ ήταν η διάλυση της ΕΣΣΔ. Εκεί γράφει: «Τώρα βλέπω τα εγγόνια μου να νοιάζονται μόνο για τα χρήματα»…»

    Ως μόνιμος κάτοικος ΗΠΑ, διαψεύδω τον χόακα του Σήφη Ζαχαριάδη και είναι μεγάλη ντροπή για τα «ΝΕΑ» που δεν τον διέψευσαν αυτοστιγμεί. Αν προκληθώ από τον κρυφοκομμουνιστή Ιατρού και τους λοιπούς κουκουέδες σχολιαστές ότι τάχα είναι αλήθεια ο ζαχαριαδικός χόακας, θα αναρτήσω αποστομωτικά ντοκουμέντα και θα γίνει του Κουτρούλη ο Γάμος.

    Προς το παρόν, παραπέμπω στην τελευταία (20 Σεπτέμβρη 2018) συνέντευξη του Κίσινγκερ περί ΕΣΣΔ. Αν είχε πεί την αρλούμπα που του αποδίδει ο Σήφης, σίγουρα ο δημοσιογράφος θα την μνημόνευε…

    Αλλά έτσι ήσαν πάντοτε οι Ρωμιοί κομμουνιστές: Όπως κάνανε επί 18 αιώνες και τα ξαδερφάκια τους οι χριστιανούληδες, επαρηγορούντο από ψευδείς προφητείες, φήμες κλπ: Αν είναι δυνατόν ο 68χρονος γιός του Νίκου Ζαχαριάδη, να παραπέμπει (ψευδώς) στον Κίσινγκερ, για να μάς πείσει για την αξία της μακαριστής Σοβιετικής Ένωσης!..

  235. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @233.Fanis said:

    » ….το ΕΑΜ ακόμα αποτελεί την πιο μαζική έκφραση του λαϊκού κινήματος στην ελληνική ιστορία. Όμως, έχασε. Και δεν έχασε από τον δυσμενή συσχετισμό δυνάμεων, όπως έχασε ο ΔΣΕ. Ίσα-ίσα ο συσχετισμός δύναμης το ’43-’44 ήταν υπέρ του ΕΑΜ. Έχασε λόγω της προβληματικής γραμμής της εθνικής ενότητας. »

    Νομίζω πὼς ὑπεραπλουστεύετε τὰ πράγματα.

    Τὸ Δεκέμβρη τοῦ ᾿44 μπορεῖ νὰ ὑπερτεροῦσαν ἀριθμητικὰ οἱ ἐαμικές δυνάμεις, ἀλλὰ ὁ 2ος Π.Π. δὲν εἶχε τελειώσει καὶ μιὰ ἐδεχόμενη ἐνδοσυμμαχικὴ ἐμπλοκὴ (ΕΣΣΔ-Ἀγγλία) μπορεῖ νὰ ἄλλαζε τὴν ἔκβασή του.

    Ἐπὶ πλέον Τσῶρτσιλ καὶ Στάλιν εἶχαν συμφωνήσει τὸ 90-10 γιὰ τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὸν Ὀκτώβρη τοῦ ᾿44. Ἂν καὶ ἡ συμφωνία τῶν ποσοστῶν δὲν ἐπιβεβαιώνεται ἐπίσημα, τὰ κατοπινὰ γεγονότα δείχνουν ὅτι κάτι τέτοιο εἶχε συμφωνηθεῖ ἔστω καὶ ἀνεπίσημα.

    Συνεπῶς δὲν ἔφταιξε ἡ «προβληματικὴ γραμμὴ τῆς ἐθνικῆς ἑνότητας», ἀλλὰ κυρίως, ἐξωγενεῖς γαιωπολιτικοί παράγοντες. Βεβαίως ὑπῆρξαν καὶ λάθος ἐπὶ μέρους χειρισμοί καὶ ἀποφάσεις τῆς ἡγεσίας τῶν ἐαμικῶν δυνάμεων, κυρίως τοῦ ΚΚΕ ποὺ εἶχε τὸν πρῶτο ρόλο.

    Κάτω ἀπὸ τὶς συνθῆκες αὐτὲς τὸ ἀποτέλεσμα τῆς σύγκρουσης ἦταν δεδομένο.

    ἐπιλογὴ τῆς σύγκρουσης καὶ οἱ μετέπειτα χειρισμοὶ ὁδήγησαν στὴ συντριβὴ τῆς ἀριστερᾶς καὶ στὰ δεινὰ ποὺ τράβηξε ἕνα μεγάλο μέρος τοῦ λαοῦ.

  236. spyridos said

    233 » … η βρώμικη ιστορία της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας μάλλον αμφισβητεί …»

    Το SPD δεν το ξεπέρασε ποτέ. Βαθιά πληγή. Το 2000 βρέθηκε σε μια λαική γειτονιά του Εσσεν
    επιγραφή από τις εκλογές του 1932.

    wählt thälmann

    Το DKP (ΚΚΓερμανίας) ζήτησε να γίνει μνημείο. Αλλά με ψήφους των SPD CDU Republikaner (νεοναζί) η πρόταση απορρίφθηκε

    Φωτο της επιγραφής
    http://www.pi-news.net/2012/01/ernst-thalmann-fuhrerfigur-der-linken/

  237. Γιάννης Κουβάτσος said

    Σιγά να μη νοστάλγησε ο Κίσιγκερ τον υπαρκτό σοσιαλισμό. Ό,τι να ‘ναι πια σ’ αυτό το διαδίκτυο.
    235:Σωστά. Όπως έγραψε κι ο Αβέρωφ στο «Φωτιά και τσεκούρι»: Ο πόλεμος ήταν τοπικός, αλλά το παιχνίδι ήταν παγκόσμιο.

  238. spiral architect 🇰🇵 said

    Κακόψυχε, μάζεψε τα νερά και έλα! Σε φωνάζουν.

  239. Γιάννης Κουβάτσος said

    «όταν επιχειρείται να εδραιωθεί κάτι εντελώς νέο και χωρίς προηγούμενη πείρα»
    Αυτό είναι ένα ιστορικό δίδαγμα. Τέτοιες τεράστιες αλλαγές οδηγούν σε αποτυχία, αφού προκύπτουν συνεχώς απρόβλεπτοι παράγοντες που οδηγούν τα πράγματα σε ανεπιθύμητη κατεύθυνση. Άρα, ο σωστός δρόμος είναι ο δρόμος των μεταρρυθμίσεων του δημοκρατικού σοσιαλισμού. Μπορεί να μην προσφέρεται για ύμνους, ποιήματα και πανηγύρια, αλλά τουλάχιστον δεν οδηγεί στην κόλαση.

  240. Γερμανοφιλλανδοαγγλοαμερικανοεβραιοτσολιάς said

    198.
    Εάν ξαναδιαβάσετε το σχόλιο μου (προσεκτικά αυτή τη φορά – και όχι επιπόλαια), θα διαπιστώσετε ότι ο χαρακτηρισμός «κυρκόπουλο» είναι επιεικώς ατυχής.

    207.
    Σωστός. Τα είπατε όλα.
    Πράγματι το ΚΚΕ είχε νεκρούς και, μετά τον εμφύλιο, τα τότε μέλη του δεινοπάθησαν. Λογικό· χάσαμε ένα πόλεμο και η τότε ηγεσία του ΚΚΕ απειλούσε («το όπλο παρά πόδα», κλπ). Σκεφθείτε, όμως, εάν εμείς είχαμε νικήσει, τι θα είχαμε κάνει στην τότε αστική τάξη;

    212.
    Καλά τα λέτε.
    Δεν αμφισβητούμε τους αγώνες του ΚΚΕ, αν και κρίνουμε τα ολέθρια σφάλματά του (θεωρείτο από τα πιο προβληματικά ΚΚ στον κόσμο). Το Ιταλικό ΚΚ και το Γαλλικό ΚΚ ήταν πιο μαζικά από το ΚΚΕ· και, όμως, αυτοί απέφυγαν τον εμφύλιο. Αμφισβητούμε ότι το ΚΚΕ εξωτερικού είναι το ΚΚΕ. Αμφισβητούμε το «κόλλημα» του γραφείου εξωτερικού να «μονοπωλεί» τον τίτλο του ΚΚΕ (και από το γραφείο εσωτερικού και από την Επαναστατική Αριστερά) και να ισχυρίζεται ότι κομμουνιστές είναι μόνο … τα δικά του μέλη!

    231.
    Όσους παρέμειναν στο γραφείο εξωτερικού τους αποκαλούσαν και «κολιγιάννηδες» – «κολιγιάννηδες» και όχι «κολιγιαννικούς».
    Το γραφείο εσωτερικού ξεκίνησε ως ένα «αντικολιγιαννικό» ΚΚΕ. Μη ξεχνάτε ότι, αμέσως μετά τη διάσπαση, η ηγεσία του ΚΚΕ εσωτερικού ζήτησε το «χρίσμα» των σοβιετικών (οι οποίοι δεν είχαν κανένα λόγο να τους το δώσουν αφού δεν τους έλεγχαν).

    232.
    Η ονομασία ΚΚΕ γραφείο εξωτερικού βγήκε επειδή η ηγεσία του ήταν στο εξωτερικό.
    Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ήταν (και) ξενοκίνητο· στην πράξη ήταν, όπως όλα όσα ανήκαν στην Τρίτη Διεθνή [με εξαίρεση, μετά το 1939 (όταν η ΕΣΣΔ εισέβαλε στη Φιλλανδία), το ΚΚ Φιλλανδίας] – αλλά το ΚΚΕ παρέμεινε και μετά το 1943 (όταν ο Στάλιν διέλυσε την Τρίτη Διεθνή) και το ΚΚΕ εξ. παρέμεινε και μετά το 1968. Δεν νομίζω να αμφισβητείτε αυτόν τον «σφιχτό εναγκαλισμό» του με την ΕΣΣΔ (ακόμη και το Πορτογαλικό ΚΚ δεν ήταν έτσι).

  241. giorgos said

    » …Πολλές άπό τίς πλέον προχωρημένες άνακαλύψεις στόν τομέα τής μικροηλεκτρονικής καί τής διαστημικής τεχνολογίας έγιναν πρώτα από τούς Ρώσσους . Μέ τήν δίκη τού Ρόζενμπεργκ άπεδείχθη ότι οί σοβιετικοί έπιστήμονες είχαν φθάσει στήν άνακάλυψη τής ατομικής βόμβας πρίν άπό τόν πόλεμο καί , όταν μεταπολεμικά έκλήθηκε κάποιος σοβιετικός έπιστήμονας νά κάνη μιά διάλεξη στήν Αγγλία , έμειναν όλοι μέ τό στόμα άνοιχτό βλέποντας νά άναλύη στόν πίνακα έξισώσεις γιά τίς όποίες οί Αγγλοι είχαν φτιάξη καμμιά έξηνταριά πρόσθετες «μυστικές ύπηρεσίες» , γιά νά τίς «διαφυλάξουν» ώς «κρατικά μυστικά» »
    Αυτά όσον άφορά τήν άνάπτυξη τής επιστήμης στήν πρώην ΕΣΣΔ . Σχετικά μέ τό ΚΚΕ …Εδώ http://katotokerdos.blogspot.com/2012/05/blog-post_30.html

  242. Νίκος Κ. said

    233

    [«Δεν θέλω να μπω στην πτωματολογία της wikipedia»]

    Δεν πρόκειται για καμμία «πτωματολογία». Παρατίθενται να ονόματα της επαναστατικής Κεντρικής Επιτροπής (1917) και στον καθένα από αυτούς μπορεί κάποιος να βρει στο λινκ τι απέγινε: η πλειοψηφία εκτελέστηκε την περίοδο 1936-1939. https://en.wikipedia.org/wiki/Central_Committee_elected_by_the_6th_Congress_of_the_Russian_Social_Democratic_Labour_Party_(Bolsheviks)
    Αν όμως αμφισβητείτε κάποιο από αυτά τα στοιχεία, ευχαρίστως να το ακούσουμε.

    [«Σχετικά με αυτό που λες θέλω μόνο να σημειώσω ότι οι μετεπαναστικές περίοδοι χαρακτηρίζονται από διαφωνίες και αλληλοσκοτωμούς στις ηγεσίες τους» ]

    Κατ’ αρχήν δεν έχουμε «αλληλοσκοτωμούς». Ο Στάλιν εξόντωσε (μετά από δίκες παρωδία και συχνά μετά από ανάκριση-βασανιστήριο) την πλειοψηφία της επαναστατικής Κεντρικής Επιτροπής ως προδότες. Ούτε πρόκειται για «μετεπαναστατική περίοδο». Είχαν περάσει 20 χρόνια από την επανάσταση και μετά έννιωσε την ανάγκη να τους εκτελέσει. Αν πράγματι «δεν το δικαιολογείτε» τότε να υποθέσω πως διαφωνείτε με τη θέση του ΚΚΕ για τις διαβόητες αυτές δίκες (που τις θεωρεί δίκαιες).

  243. Γιάννης Κουβάτσος said

    242:Ως γνωστόν, ο Στάλιν και ο Μάο εξόντωσαν περισσότερους κομμουνιστές απ’ό, τι όλοι μαζί οι αντίπαλοί τους.

  244. mitsos said

    Εντάξει καλά κάνουμε και σύζητάμε θετικά και αρνητικά του ΚΚΕ, φωτίζοντας ο καθένας διαφορετικές όψεις της Ιστορίας , αλλά …

    … αλλά θα ήταν καλό να μην ξεχνάμε πως ο διάλογος αυτός σήμερα δεν γίνεται γαι να βγάλει ο καθένας μας ( εμού συμπεριλαμβανομένου ή πρωτίστως ή τουλάχιστον εμού ) . Και αυτό διότι η άνοδος των πιο ακραίων νεοφιλελεύθερων απόψεων και των ακοδεξιών – φασιστικών δυνάμεων σε όλη σχεδόν την ευρώπη απιτεί καινούρια μέτωπα πολιτικής παρέμβασης και όχι μόνο διαπιστώσεις και καταγγελίες. Αν δεν θέλουμε να δούμε πάλι Ευρωπαϊκές τραγωδίες ( εντός ΕΕ ή εξαγόμενες ) καλό θα ήταν να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε και πάλι την εμπειρία του ΕΑΜ . Όλοι και η ηγεσία του ΚΚΕ.

  245. sarant said

    233 τέλος: Με πολλά που λέτε συμφωνώ. Πάντως, το ΚΚΕ αποκαλεί μεταλλαγμένα τα κομμουνιστικά κόμματα σαν το Γαλλικό ΚΚ.

  246. Γιάννης Κουβάτσος said

    244:Προ ημερών μίλησε ο Τσίπρας για την ανάγκη σύμπραξης και συνεργασίας όλων των προοδευτικών δυνάμεων, με σκοπό την καταπολέμηση της ακροδεξιάς απειλής. Δεν ελπίζω ότι θα εισακουστεί στην έκταση που είναι αναγκαίο. Θα πρυτανεύσουν πάλι οι μικροκοπολιτικές σκοπιμότητες.

  247. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @246. Δυστυχῶς, Γιάννη, θὰ πρυτανεύσουν οἱ μικροπολιτικὲς σκοπιμότητες.

    Φομᾶμαι ὅμως ὅτι καὶ ἡ πρωτοβουλία ἀπὸ μικροπολιτικὴ σκοπιμότητα πάρθηκε.

  248. Γιάννης Κουβάτσος said

    248:Σημασία στην πολιτική έχει το αποτέλεσμα, Δημήτρη. Ας ευοδωθεί αυτή η ευρεία συμμαχία και ας υποκινείται από υστεροβουλία.

  249. Fanis said

    @ 242, 243
    Προφανώς η διαφωνία μας αντανακλά διαφορετικές αντιλήψεις πάνω στο μαρξισμό-λενινισμό και στην διαφορετική ανάγνωσή του, πράγμα βέβαια θεμιτό (ιδιαίτερα την αντίληψη για την αναγκαιότητα επαναστατικής βίας), αλλά ας το αφήσουμε αυτό στην άκρη. Δεν αμφισβητώ τις εκτελέσεις στις δίκες του ’38, κανείς δεν το κάνει. Αυτό που αμφισβητώ είναι η εικόνα που δίνεται από την ιστορική ιστοριογραφία που θέλει ένα άτομο να κυνηγάει και να σκοτώνει όλους τους υπόλοιπους, επειδή είναι αιμοδιψής παράφρων. Καταρχήν, η κόντρα δεν ήταν προσωπική, συγκρούονταν σκληρά δύο γραμμές μέσα στο κκσε, ενώ δολοφονίες και σαμποτάζ έγιναν και από την άλλη πλευρά (πχ η δολοφονία του Κίροφ). Υπάρχουν στοιχεία για συνεννόηση των αντιπολιτευόμενων ομάδων με ξένες δυνάμεις. Και ναι, η περίοδος μπορεί να χαρακτηριστεί μετεπαναστατική ακόμα και 20 χρόνια μετά δεδομένων των συνθηκών. Δεν είμαι σε θέση να κάνω μια συνολική τοποθέτηση πάντως για τις δίκες.

    Ακόμα και αν είναι έτσι όμως, δηλαδή ακόμα και αν ο Στάλιν τους καθάρισε επειδή ήθελε να παραμείνει στην εξουσία αυτοπροσώπως, σε τι θα μας εμποδίσει αυτό από το να μελετήσουμε την οικονομική πολιτική και το αν η κολεκτιβοποίηση ή αν οι μεταρρυθμίσεις Κοσίγκιν (από το ’56 και μετά) είναι η πιο σωστή συνταγή για το σοσιαλισμό; Για το μαρξισμό το κύριο είναι η οικονομία και όχι η πολιτική. Ας κρατήσουμε τα καλά και ας πετάξουμε τα στραβά από όλες τις περιόδους της εσσδ, γιατί όχι; Το θέμα είναι να μην μπαίνει εμπόδιο ο σταλινομπαμπούλας κάθε φορά που προβάλλουμε την αναγκαιότητα του σοσιαλισμού στο σήμερα.

  250. Νίκος Κ. said

    249: Μα αυτό ακριβώς: Πολύ φοβάμαι ότι η τραγική αυτή κατάληξη δεν ήταν μόνο πρόβλημα του «εξουσιομανούς» Στάλιν αλλά αναγκαίο επακόλουθο της ίδιας της οικονομικής πολιτικής, που έπρεπε να συνδυασθεί με μια βάρβαρη πολιτική καταπίεση. Κι αν ανέφερα το παράδειγμα με τα μέλη της επαναστατικής Κεντρικής Επιτροπής, σκεφθείτε τι ποταμοί αίματος ενάντια σε υποτιθέμενους «προδότες», χύθηκαν από τον απλό κόσμο. Και γεννάται το ερώτημα: αξίζει ένας τέτοιου είδους «σοσιαλισμός»; (Για εμένα η απάντηση είναι προφανής).

  251. Pedis said

    # 245 – μεταλλαγμενο …; μεταληγμενο θα έλεγα το ΚΚΓ …

  252. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ας βάλω κι εγώ ένα σεντόνι:
    Η ιστορία δεν μας έχει δώσει ως τώρα επιτυχημένο πείραμα δημοκρατικού δρόμου προς το σοσιαλισμό: απεναντίας μας έδωσε αρνητικά παραδείγματα προς αποφυγήν και σφάλματα για μελέτη, πράγμα όχι αμελητέο. Ασφαλώς, μπορεί κανείς ν’ αντιτείνει, στο όνομα φυσικά του ρεαλισμού (του ρεαλισμού της δικτατορίας του προλεταριάτου ή του ρεαλισμού των άλλων, των υγιώς σκεπτόμενων φιλελεύθερων) πως αν αυτός ο δημοκρατικός σοσιαλισμός δεν υπήρξε ακόμη πουθενά είναι διότι είναι ανέφικτος. Ίσως: δεν έχουμε πια τη χιλιαστική πίστη, τη βασισμένη σε μερικούς σιδερένιους νόμους μιας αναπόφευκτης δημοκρατικής και σοσιαλιστικής επανάστασης. Ένα όμως είναι βέβαιο: ο σοσιαλισμός θα είναι δημοκρατικός ή δεν θα είναι σοσιαλισμός. Επιπλέον, η αισιοδοξία μας για το δημοκρατικό δρόμο προς το σοσιαλισμό δεν θα πρέπει να μας κάνει να τον θεωρούμε σαν μια ‘βασιλική ατραπό’, ευκολοδιάβατη και δίχως κινδύνους. Κίνδυνοι υπάρχουν, αλλά κάπως μετατοπισμένοι: τελικά, οι κίνδυνοι είναι να πάρουμε το δρόμο που οδηγεί στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και στις σφαγές και να είμαστε, εμείς, τα διαλεχτά τους θύματα. Σ’ αυτό θ’ απαντήσω ότι, κίνδυνος για κίνδυνος, είναι πάντως προτιμότερος παρά να σφάζουμε τους άλλους για να καταλήξουμε κι οι ίδιοι κάτω από το λεπίδι κάποιας Επιτροπής Κοινής Σωτηρίας ή κάποιου Δικτάτορα του προλεταριάτου.
    Κίνδυνοι του δημοκρατικού σοσιαλισμού που δεν θα μπορούσαμε σίγουρα ν’ αποφύγουμε παρά μόνο μ’ έναν τρόπο: να κάτσουμε φρόνιμα και να βαδίσουμε δίχως λοξοδρομήματα υπό την προστασία και την επιτήρηση της προχωρημένης φιλελεύθερης δημοκρατίας. Αυτό όμως είναι μια άλλη ιστορία ……».

    Από το κεφάλαιο «Προς ένα Δημοκρατικό Σοσιαλισμό» του βιβλίου του Νίκου Πουλαντζά «Το Κράτος, η Εξουσία, ο Σοσιαλισμός».

  253. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Πολὺ μοῦ ἄρεσε ἡ συζήτηση ποὺ ξεκίνησε ἀπὸ τὸ ΚΚΕ καὶ ἔφτασε τελικὰ μέχρι τὴν ΕΣΣΔ καὶ τὰ προβλήματα ποὺ ὁδήγησαν στὴν κατάρρευση τοῦ συστήματος. Παρὰ τὶς ἀντίθετες ἀπόψεις, ἡ συζήτηση ἐξελίχτηκε νηφάλια καὶ πολιτισμένα, χωρὶς φανατισμὸ καὶ ἀκρότητες.

    Νὰ τὰ λέμε κι αὐτά, ὄχι μόνο νὰ γκρινιάζουμε ὅταν «πλακωνόμαστε». 🙂

  254. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    247 – Έλα βρε Δημήτρη, το πράγμα είναι επιεικώς γελοίο, ο άνθρωπος που ξεφτίλισε την έννοια αριστερός εφαρμόζοντας τις ακροδεξιές πολιτικές της φασιστικής ΕΚΤ (που ελέγχεται από ποιούς είπαμε; 🙂 ) στην θέση του Σαμαρά για να μην καεί το σύμπαν στην χώρα από τις λαϊκές αντιδράσεις (όπως και γίνεται, ησυχία τάξη κι ασφάλεια από το ποίμνιο) μιλάει για σύμπραξη των προοδευτικών δυνάμεων κατά της ακροδεξιάς απειλής, λές κι ο ΣΥΡΙΖΑ που ανοίγει τον δρόμο για την ακροδεξιά, είναι προοδευτική δύναμη.
    Από μικρός είχα μεγάλο πρόβλημα με τις λέξεις, προοδευτικός, δημοκράτης, ελευθερία, όταν τις άκουγα να βγαίνουν από φασιστικά στόματα, με λέρωναν βαθιά, ακόμη δεν το έχω ξεπεράσει και το κακό, είναι πως αυτά τα στόματα έχουν πληθύνει πολύ και είναι πολύχρωμα.

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%BA%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B3%CE%BA%CE%B9_%CE%9B%CE%AF%CE%B3%CE%BA%CE%B5%CF%84%CE%B9

  255. Fanis said

    @250, 252
    Δεν ήθελα να πάω στα βαθιά αλλά η συζήτηση με ιντρίγκαρε. Δυστυχώς ή ευτυχώς (μάλλον δυστυχώς γιατί ούτε εμένα μου αρέσουν τα αίματα) έτσι πάει μπροστά η ιστορία. Με ανελέητη σύγκρουση του νέου με το παλιό, με βία που είναι η μαμή της ιστορίας, όπως έλεγε μια ψυχή. Η ίδια ψυχή έκανε κριτική στους κομουνάρους του 1871 επειδή δεν δέσμευσαν το τραπεζικό χρήμα και «έχασαν από την καλή τους τη καρδιά».
    Το να το αναγνωρίζεις αυτό δεν σημαίνει ότι σου αρέσει κιόλας. Το να μην το αναγνωρίζεις όμως είναι σαν να περιμένεις να σου δώσει η COSCO το λιμάνι βάσει πράξεως της Βουλής, είναι δηλαδή αυταπάτη. Όπως έλεγε μια άλλη ψυχή, ελευθερία δεν είναι η φαντασιακή ανεξαρτησία από τους νόμους κίνησης της κοινωνίας αλλά η γνώση τους και η χρήση τους προς όφελος της εργατικής τάξης. Αλλά αυτό σημαίνει αναθεωρητής, να ξεχνάς τα βασικά πορίσματα του μ-λ.
    Εκείνη την εποχή οι σοσιαλιστικές σχέσεις παραγωγής αποτελούσαν το καινούργιο και οι κουλάκοι το παλιό που επιβίωνε (ενισχυμένοι μάλιστα μετά την εφαρμογή της ΝΕΠ). Ή ο ένας ή ο άλλος θα επικρατούσε από αυτή την ανελέητη μάχη ή άλλος. Και ξέρετε ποιος επικράτησε; Μα φυσικά οι κουλάκοι, αφού η εσσδ δεν υπάρχει πια.

  256. Γιάννης Ιατρού said

    Διαβάζοντας το άρθρο, αλλά κυρίως τα σχόλια, παρατηρώ πως το θέμα του ΚΚΕ (και πολύ περισσότερο αυτό της θεωρίας του κομουνισμού), δεν εξετάστηκε/σχολιάστηκε καθόλου από φιλοσοφικής, ας πούμε, πλευράς.

    Εννοώ πως από πολύ παλιά οι ΑΗΠ, η διανόηση (π.χ. Πλάτωνος Πολιτεία, Αριστοτέλης Πολιτικά VII & VIII, ο Κικέρων με τα De republica και De legibus, ο χιώτης Θεόπομπος, ο Εκαταίος ο Αβδηρίτης κλπ. κλπ.) ψάχνοντας να βρει την ιδανική πολιτεία που θα έλυνε τα προβλήματα του κόσμου μέχρι και φανταστικούς τόπους έφτιαξε (π.χ. Νήσοι Μακάρων, Ηλύσια Πεδία, Μεροπίς Νήσος, Ατλαντίδα, Ελιξοία στους Υπερβόρειους κλπ.) που ήταν ιδανικοί για τους κατοίκους τους. Αλλά κι αυτοί, εκεί, σ΄αυτούς τους φανταστικούς τόπους έμειναν. Στην πράξη δεν είδα μεγάλα (σε σχέση με τις θεωρίες τους) πράγματα.

    Κατ’ εμέ μια Ουτοπία, κάτι το φανταστικό, το μη υπαρκτό, το μη πραγματοποιήσιμο δηλαδή. Όπως και η εφαρμογή της θεωρίας που είναι πίσω από το ΚΚΕ (και γενικά τα ΚΚ).

  257. Γιάννης Κουβάτσος said

    Δεν είναι το ίδιο, Γιάννη, οι ονειροφαντασίες των φιλοσόφων με το σοσιαλιστικό πρόταγμα. Μπορεί να μην υφίσταται επιστημονικός σοσιαλισμός, αλλά κίνημα με σκοπό την επέκταση του κοινωνικού ελέγχου στον τομέα της κοινωνίας υφίσταται.

  258. spiral architect 🇰🇵 said

    Ναι καλά, τραγουδήστε!
    (ωραία μου πουλάκια)

  259. spiral architect 🇰🇵 said

    Στην τελική μέσα σ’ αυτό το σκατόλακκο που ζούμε, (και όχι μόνο στην Ελλάδα) οι μόνοι που ενοχλούν και αντιδρούν (#258) είναι οι του ΚΚΕ. Οι υπόλοιποι αριστερούληδες προσπαθώντας να ετεροκαθοριστούν ασχολούνται πια με δικαιωματισμούς, σκυλάκια, γατάκια, αγάπες και λουλούδια θολώνοντας τα νερά, ενώ οι πρώην σύντροφοί τους δίνουν συνεντεύξεις σε φασιστικά διαδικτυακά κανάλια (ποιος θα τους δει άραγε εκτός απ’ τους ψαγμένους;)
    – Ποιος κατεβάζει προτάσεις μέσα στη Βουλή για κατάργηση μνημονίων και εφαρμοστικών νόμων που δεν ψηφίζονται από την Ολομέλεια;
    – Αντίθετα, ποιοι περνούν «εκσυχρονιστικούς» νόμους για περαιτέρω ξεπουλήματα, χωρίς στην πλατεία Συντάγματος και στους κοινωνικούς χώρους να ανοίγει μύτη;
    (ο Σαμαράς πρέπει να βαράει την καρκάλα του στον τοίχο)

    Τουλάχιστον, υπάρχει ένα σημείο αναφοράς, που διαχρονικά δεν χει αλλάξει, ρε γμτ!

  260. Μπετατζής said

    Εντωμεταξύ, με μια πρόχειρη διαγώνια ματιά στην ειδησεογραφία, είδα να συμβαίνουν μεταξύ άλλων τα εξής (ατάκτως ερριμένα, όχι με σειρά σπουδαιότητας)
    – 60χρονη προφυλακίστηκε με τον τρομονόμο για αποτύπωμά της σε βιβλίο
    – 65χρονος οικοδόμος που ε ρ γ α ζ ό τ α ν σε ταράτσα, έπεσε και σκοτώθηκε στην Θεσσαλονίκη (στατιστικά πρέπει να σκοτώνεται περίπου ένας εργάτης τη βδομάδα, ειδικά σε Δήμους και στην καθαριότητα, αλλά δεν βλέπω να γίνεται κανένα θέμα).
    – Κατατέθηκε στη Βουλή ο προϋπολογισμός. Προβλέπει μεταξύ άλλων, πλεόνασμα και επιδόματα και μείωση της φορολογίας για τις επιχειρήσεις.
    – καθαρίστρια βρίσκεται ήδη στη φυλακή για 10 χρόνια, επειδή άλλαξε στο πτυχίο της το Ε΄ τάξη Δημοτικού σε Στ΄ τάξη Δημοτικού, προκειμένου να δουλέψει ως καθαρίστρια και να έχει μισθό καθαρίστριας.
    – φασίστες επιτέθηκαν νύχτα και πισώπλατα σε στέλεχος του ΚΚΕ στο Γέρακα

    κλπ. κλπ

    Ουτοπίες, ουχρονίες, Στάλιν, δίκες της Μόσχας, μεταρρυθμίσεις κλπ.

  261. Μπετατζής said

    256. Καταγγέλω και τον χωροφύλακα Ιατρού, επειδή γράφει με ένα μ τον κομμουνισμό για να σκορπίσει οπορτουνιστικές αυταπάτες και απογοητεύσεις 🙂

  262. Μπετατζής said

    Στο βιντεάκι πορεία πεθαμένων στο Γέρακα για την επίθεση που λέγαμε https://www.youtube.com/watch?time_continue=4&v=jBuLbAnNm5k άντε καλημέρα.

  263. cronopiusa said

    https://twitter.com/stenikito/status
    /1065319584708874240

  264. ΚΩΣΤΑΣ said

    Υπόψη και αυτό, αφιέρωμα στα ΝΕΑ του Σαββατοκύριακου για τα 100 χρόνια ΚΚΕ

    Παρουσιάζεται επίσης ένα άγνωστο γράμμα του Ναπολέοντα Σουκατζίδη, από το στρατόπεδο συγκέντρωσης Χαϊδαρίου, στον πατέρα του, λίγους μήνες πριν εκτελεστεί με τους 200 της Καισαριανής,

    https://www.in.gr/2018/11/21/politics/kommata/100-xronia-kke-istoria-den-gyrizei-piso/

  265. sarant said

    260 Ενώ την ίδια στιγμή ο πλυντηριάς γαλλοελβετός τραπεζίτης βγάζει το βραχιολάκι και φεύγει, η δε πλαστογραφία πτυχίου πανεπιστημίου δεν οδηγεί σε καταδίκη επειδή η δικαστική υπάλληλος το έκανε για να μην αισθάνεται μειονεκτικά. Ποιος είπε ότι έπαψε να είναι ταξική η κοινωνία;

  266. Μπετατζής said

    264. Ο Κράιπε σκοτώθηκε στους Μολάους. Μαλακία το αφιέρωμα από τα μπετά (δεν άντεξα).

  267. cronopiusa said

  268. cronopiusa said

    Και ο ηγέτης της Ελλάδας, Γερούν Ντάισελμπλουμ, είχε πλαστό πτυχίο

  269. giorgos said

    «Η μεταπολεμική ανόρθωση τής Σοβ.Ενωσης έγινε αφ’εαυτής χωρίς προγράμματα βοηθείας καί δάνεια , ούτε μέσω αποικιοκρατικών σχέσεων μέ άλλες χώρες . Αυτό πού πρέπει ιδιαίτερα νά σημειωθή είναι ότι ή μεταπολεμική ανόρθωση τού στρατιωτικού τομέα συνεβάδισε μέ τήν ανόρθωση τής έν γένει οίκονομίας , μέ μιάν εντυπωσιακή άνοδο τού έπιπέδου ζωής καί ίδίως τής παιδείας . Ο σοσιαλισμός τό ’17 δέν έπεσε , παρά τίς εκστρατείες τής Δύσεως . Μέ τήν παγκόσμια κρίση τού ’29 δέν έπηρεάσθηκε καθόλου . Σέ διάστημα ελαχίστων ετών άντιμετώπισε (καί κέρδισε) έναν εναντίον του παγκόσμιο πόλεμο . Οποιδήποτε δηλαδή πολιτική τής Δύσεως σέ διάστημα εβδομήντα σχεδόν χρόνων στάθηκε άπέναντί του πλήρως άναποτελεσματική . Καί παρά τήν πολιτική αύτή , ό σοσιαλισμός ώς σύστημα κατάφερε νά άναπτύξημιάν άχανή έκταση όπως αυτή τής Ρωσσίας , νά έπιδείξη τεράστια έπιστημονική πρόοδο καί νά έγγίση ύπατες τεχνολογικές κατακτήσεις .»
    Ολα αυτά αποδεικνύουν τήν υπεροχή τού συστήματος.
    Επεσε όμως τό ’90 , τόν έριξε ή αμερικανική πολιτική? ή ύπήρξαν λόγοι καταρρεύσεως τού συστήματος έκ τών έσω?
    Στό παρακάτω απόσπασμα εξηγούνται οί λόγοι…

    «Πάνω άπό μισόν αίώνα ή άνθρωπότητα έζησε μέ τήν πλάνη σύγκριση σοσιαλισμού καί καπιταλισμού.
    Αλλά τά είδη δέν συγκρίνονται διότι δέν είναι όμοειδή . Ο σοσιαλισμός προσπάθησε νά φκιάξη άνθρώπους (τόν «σοσιαλιστικό άνθρωπο») , ένώ ό καπιταλισμός φκιάνει άπλώς αύτοκίνητα .
    Τό νά φκιάνει αύτοκίνητα δέν σημαίνει ότι δέν συντελεί σέ μία «σοσιαλιστικοποίηση» τής παραγωγής όπως τήν άπαιτεί ό σοσιαλισμός (βλέπε πιό κάτω) , άλλά μόνο ότι σάν κοινωνικό σύστημα είναι πιό προσγειωμένο καί πρακτικό . Δυστυχώς , άν δέν είχαμε τό παράδειγμα τών θρησκειών , θά μπορούσαμε νά πούμε ότι ή έννοια τής μάζης θά μπορούσε νά έξαφανισθή άπό τήν ίστορία καί νά άντικατασταθή άπό τό «άτομον» τών συνταγμάτων καί τού διαφωτισμού. Ο καπιταλισμός διατυμπανίζει κατά κόρον αύτά τά πράγματα σάν ίδεολογία , γιατί ξέρει πώς κατά πράξιν πρέπει νά έφαρμόση άλλην τακτική .
    Τό λάθος τού σοσιαλισμού δέν είναι ότι έδημιούργησε τήν ίδεολογία τού «σοσιαλιστικού άνθρώπου» .Τό λάθος του είναι ότι τήν πίστεψε . Οτι δηλαδή έπροσπάθησε νά μπάση έκ νέου ένα ίπποτικό ίδεώδες σέ μιάν έποχή , τήν έποχή τής τεχνολογίας , όπου οί άνθρωποι κάθε άλλο παρά ύποχρεωμένοι ήσαν νά διακινδυνεύσουν τήν ζωή τους γιά νά έπιβιώσουν .
    Ιπποτικό δέν είναι τό παράδειγμα τού A.Hennecke στήν άνατολική Γερμανία καί τής «σταχανωφικής κίνησης» στήν Σοβ.Ενωση παληότερα ? Αύτές όμως είναι ίδεολογίες μάλλον άθλητικών συλλόγων πού προετοιμάζονται γιά πρωταθλήματα , παρά ίδεολογίες μέ τίς όποίες μπορούν νά δουλέψουν κοινωνίες. Στό σημείο αύτό ό καπιταλισμός ύπήρξε πολύ πιό προσγειωμένο καί σύμφωνο μέ τά άνθρώπινα σύστημα παραγωγής .
    Οί άνθρωποι στόν σοσιαλιστικό κόσμο έχουν σχεδόν ξεχάσει τί θά πή «ώράριο» καί «έργασία» .
    Η γραφειοκρατία είναι ό δευτερεύων λόγος , γιατί γραφειοκρατία ύπάρχει καί στήν Δύση . Πρωτεύων λόγος είναι ή ίδια ή σοσιαλιστική ίδεολογία , όπως έφαρμόσθηκε ώς τώρα ,πού ύπό τό σύνθημα τής κοινωνικής ίσότητος έπροσπάθησε νά έξαλείψη τήν έκ φύσεως διαφορά τών άνθρώπων καί νά έξισώση τόν προικισμένο μέ τόν άπροίκιστο , ή μάλλον άκριβέστερα : στήν συναίσθηση διαφοράς τού πρώτου – πού τού χρειάζεται σάν κίνιτρο δημιουργικότητας – νά άντιπαραθέση ένα κολλεκτιβιστικό ίδεώδες σάν έκφραση τού «γενικού συμφέροντος» . Αλλά σκοπός τής κοινωνικής έργασίας -όπως καί πραγμάτωσής της- δέν είναι νά έξισωθή ό βλάκας μέ τόν έξυπνο καί ό έργατικός μέ τόν τεμπέλη , άλλά , ύπό πραγματικές συνθήκες κοινωνικής ίσότητας τού σοσιαλισμού , νά καθορισθή έπακριβώς ή διαφορά τους . Καί ή κοινωνική άναγνώριση αύτού τού πράγματος λέγεται «άμοιβή» .
    Η έννοια τού «προικισμένου» πού λέμε έδώ δέν έχει νά κάνη μέ τήν έννοια τού νιτσεικού «ύπερανθρώπου» , πού δέν τού χρειάζεται ή ίστορία , άλλά μέ τήν κοινωνικώς προσδιωρισμένη κατάσταση τού προνομιούχου άτόμου- είτε διανοούμενου , είτε έπιχειρηματία , είτε έργάτη – πού μέτρο της άκριβώς έχει τήν κοινωνική του προσφορά .
    Ο καπιταλισμός , ώς σύστημα τυχοδιωκτικής ύφής όπως ύπήρξε στήν άρχή του , εύρέθηκε πιό κοντά στό δεδομένο τής φυσικής διαφοράς τών άνθρώπων καί άρα πιό κοντά στίς καθημερινές συνθήκες λειτουργίας τών κοινωνιών παραγωγής»

  270. sarant said

    266 Κρεχ, Κράιπε, το ίδιο είναι 🙂

    Τι εννοείς «από τα μπετά»;

  271. ΚΩΣΤΑΣ said

    266 –> … Μαλακία το αφιέρωμα από τα μπετά (δεν άντεξα). 🙂

    Ναι, το έβαλα μόνο και μόνο για το αδημοσίευτο γράμμα του Σουκατζίδη, Αν και αυτό είναι ήδη δημοσιευμένο, ….

  272. Γιάννης Ιατρού said

    261: Για να δω αν προσέχετε 🙂 🙂

  273. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    270 https://www.slang.gr/lemma/13652-ap-ta-mpeta
    Μπαίνουμε και στο σλανγκ πού και πού Νικοκύρη 🙂

  274. cronopiusa said

  275. Μπετατζής said

    270. Εντάξει υπερβάλλω, δεν είναι κακό να γίνονται αφιερώματα, έστω και με λάθη. Από τα μπετά θα πει, από την αρχή, από τα θεμέλια. Εναλλακτικά, φάγαμε γκολ από τα αποδυτήρια 🙂

  276. spiral architect 🇰🇵 said

    @260, 265:
    Φυσικά και είμαστε όλοι ίσοι απέναντι στο νόμο. Απαγορεύεται το ίδιο, τόσο στους πλούσιους όσο και στους φτωχούς, να κοιμούνται κάτω από τις γέφυρες, να ζητιανεύουν και να κλέβουν ψωμί.

    Ανατόλ Φρανς

  277. Γιάννης Κουβάτσος said

    257:Στον τομέα της οικονομίας, διορθώνω.

    Άλλο αγορά και άλλο καπιταλισμός. Δεν καταργείται η αγορά στον σοσιαλισμό, απλώς δεν αφήνεται ασύδοτη και απόλυτη ρυθμίστρια των υπόλοιπων κοινωνικών λειτουργιών.

  278. Μπετατζής said

    274. Κρονοποιούσα, πάτησα το σύνδεσμο που δίνεις εκεί που λέει antireport και μου έβγαλε αυτό το τουί ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΛΙ ΚΑΨΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ. ΕΙΝΑΙ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΠΟΣΟ ΑΝΤΡΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ. ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΕΣ ΣΤΑΖΟΥΝΕ ΣΑ ΧΑΛΑΣΜΕΝΕΣ ΚΑΝΟΥΛΕΣ ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΟΥΝΕ ΤΙΣ ΜΑΧΕΣ ΠΟΥ ΔΙΝΟΥΜΕ ΣΤΑ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ Έλπιζα να είναι άσχημη τρολιά αλλά δεν νομίζω.

  279. Γιάννης Κουβάτσος said

    265:Ή ότι θα πάψει ποτέ να είναι. Οι κομμουνιστικοί παράδεισοι είναι αϊστορικοί. Εν αντιθέσει με τους φορολογικούς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: