Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Γιατί τρώμε ψάρια;

Posted by sarant στο 29 Νοέμβριος, 2018


Τρώμε ψάρια επειδή είναι νόστιμα, τρώμε ψάρια επειδή περιέχουν ωμέγα-3, κάποιοι τα τρώνε επειδή τα ψαρεύουν οι ίδιοι, ενώ όταν ήμουν μικρός και δεν μου πολυάρεσαν -ίσως επειδή ήταν μπελάς να τα καθαρίζεις- η μητέρα μου με πρότρεπε να τρώω ψάρια επειδή κάνουν καλό στα μάτια, μια παραίνεση που θα την έχουν ακούσει αμέτρητα παιδιά.

Όμως εδώ δεν διαιτολογούμε αλλά λεξιλογούμε, ως γνωστόν. Οπότε, θα εννοήσουμε και την ερώτηση του τίτλου κάπως διαφορετικά, αν και βέβαια επίτηδες τη διατύπωσα έτσι ώστε όποιος τη διαβάζει να σκέφτεται πρώτα τη διαιτολογική πλευρά. Κάπως διαφορετικά, δηλαδή ετυμολογικά -γιατί τρώμε ψάρια και όχι ιχθείς, ή, μ’ άλλα λόγια, πώς γεννήθηκε η λέξη «ψάρι»;

Να προειδοποιήσω πριν ξεκινήσω ότι στο σημερινό άρθρο θα θίξω μόνο τα ετυμολογικά του ψαριού -όχι τις σημασίες που έχει προσλάβει η λέξη ή τα φρασεολογικά του: αυτα τα αφήνω για μελλοντικό άρθρο, αφού αν ήθελα να τα χωρέσω όλα, ετυμολογικά, ιστορία λέξης, φρασεολογικά, λαογραφικά κτλ. σε ένα άρθρο θα επρεπε να γράψω πάρα πολλά. Οπότε, μη μου πείτε στα σχόλια για το ψάρι έξω απ’ το νερό ούτε για το φανταρίστικο ψάρωμα.

Στην ομάδα Υπογλώσσια του Φέισμπουκ τέθηκε το εξής ερώτημα:

Εχθές, παρακολουθώντας ένα ντοκιμαντέρ για την Δήλο, αναφερόμενοι στη διατροφή τους, οι ειδικοί είπαν πως το ψάρι ήταν είδος πολυτελείας, και το δικαιολόγησαν αναφερόμενοι στην ετυμολογία της λέξης «ψάρι»< οψάριον<οψέ (αργά). Είναι έτσι;

Δεν είναι έτσι, κι αν το είπαν ειδικοί τότε είναι διπλό το κακό, αλλ’ ας ελπίσουμε ότι ο φίλος δεν άκουσε καλά αυτό που ειπώθηκε. Όμως να δούμε ποια είναι η ετυμολογία του ψαριού.

Το ψάρι ετυμολογείται από το οψάριον, που είναι υποκοριστικό της λέξης όψον. Όψον ήταν στα αρχαία ελληνικά το προσφάι που συνοδεύει το ψωμί ή ο μεζές που συνοδεύει το κρασί. Η λέξη μπορεί να συνδέεται ετυμολογικα΄με το οψέ, και ίσως αυτό να άκουσε ο φίλος μας στην εκπομπή.

Λοιπόν, ο φτωχόκοσμος στην αρχαιότητα έτρωγε ψωμί με κάποιο συνοδευτικό για να νοστιμίσει, ή ελιές ή κρεμμύδι ή κάποιο λαχανικό ή ψαράκι (μαρίδα ή γόπα βέβαια, όχι σφυρίδα αθηναϊκή). Ήδη από τον Όμηρο συναντάμε πολλές φορές να γίνεται λόγος για όψον ή όψα, ας πούμε στο Λ της Ιλιάδας ο Νέστορας κερνάει τον Πάτροκλο κρόμυον ποτῷ ὄψον, δηλαδή «κρεμμύδι, μεζέ για το ποτό»

Σε κάποιο απόσπασμα κωμωδίας του Αριστοφάνη διαβάζουμε ότι ο καλύτερος μεζές είναι η φακή (φακῆν ἥδιστον ὄψων) αλλά δεν είχαν όλοι αυτή τη γνώμη. Φαίνεται πως οι Αθηναίοι ειδικά προτιμούσαν ψαράκι για προσφάι και είναι πολύ χαρακτηριστικό αυτό που γράφει ο Πλούταρχος στα Συμποσιακά του, την τερπνότατη αυτή συλλογή «προβλημάτων» που συζητιούνται μ’ ένα ποτήρι στο χέρι. Λοιπόν, ενώ εξετάζουν αν η θάλασσα ή η ξηρά βγάζει τις πιο νόστιμες λιχουδιές (ποια από τις δυο είναι «ευοψωτέρα»), λέει κάποιος από τους συμποσιαστές ότι «πολλῶν ὄντων ὄψων ἐκνενίκηκεν ὁ ἰχθὺς μόνος ἢ μάλιστά γ’ ὄψον καλεῖσθαι διὰ τὸ πολὺ πάντων ἀρετῇ κρατεῖν», δηλαδή ενώ τα όψα είναι πολλά, τα ψάρια, επειδή είναι πολύ ανώτερα, κατάκτησαν το δικαίωμα να αποκαλούνται αυτά μονάχα «όψα». Παναπεί, το προσφάι που σέβεται τον εαυτό του είναι ψαράκι.

Συνεχιζει ο Πλούταρχος λέγοντας ότι οψοφάγους δεν έλεγαν οι αρχαίοι όσους αγαπούσαν το βοδινό κρέας όπως ο Ηρακλής ή τα σύκα όπως ο Πλάτωνας ή τα σταφύλια όπως ο Αρκεσίλαος, αλλά μόνο όσους τους άρεσαν τα ψαρικά. Που όμως, ούτε τότε πρέπει να ήταν φτηνά, διότι λίγο πιο κάτω μάς θυμίζει ότι ο Δημοσθένης κατηγορούσε τον Φιλοκράτη ότι με το «προδοτικόν χρυσίον», τα λεφτά που υποτίθεται ότι πήρε από τον Φίλιππο για να κλείσει τη «Φιλοκράτειο ειρήνη» αγόραζε «πόρνες και ψάρια» (πόρνας και ιχθύς ηγόραζεν». Αλλά πλατειάζω.

Όψον ήταν το προσφάι, ο μεζές, και οψάριον το υποκοριστικό του, το μεζεδάκι ας πούμε. Αρχικά η λέξη χρησιμοποιείται ακριβώς ως υποκοριστικό του προσφαγιού, αλλά σιγά σιγά, καθώς ο ιχθύς είναι το κατεξοχήν όψον, το οψάριον παίρνει τη σημασία «ψάρι» και έτσι βρίσκουμε τη λέξη πχ στα Ευαγγέλια, όπου στο γνωστό θαύμα του Ιησού το παιδάριον είχε «πέντε άρτους κριθίνους και δυο οψάρια». Κι έτσι, σιγά σιγά το ψάρι εκτόπισε τον ιχθύ στην καθομιλουμένη γλώσσα.

Μια και πιάσαμε τα ετυμολογικά, να πούμε ότι ενω το ψαροκόκαλο είναι το κόκαλο του ψαριού, το ψαρονέφρι δεν είναι το νεφρό του ψαριού αλλά εκλεκτό κομμάτι χοιρινό κρέας. Πού βρέθηκε το ψάρι τότε; Είναι άλλου είδους ψάρι αυτό, ψάρι του βουνού και του λόγγου. Ψάρι λέγεται η περιοχή του σφαγίου γύρω από την οσφύ, που περιβάλλει τα νεφρά. Αυτή η περιοχή στα αρχαία λεγόταν ψόαι ή ψύαι (στον πληθυντικό βέβαια) και το υποκοριστικό, *ψυάριον, έδωσε τον τύπο «ψάρι» στα νεότερα χρόνια, που δεν επιβίωσε μεν αλλά διατηρήθηκε στο ψαρονέφρι.

Και αφού το σημερινό άρθρο κινήθηκε κυρίως στην αρχαιότητα, θα κλείσω θυμίζοντάς σας το γνωστό ομηρικό παράδοξο. Ποιο παράδοξο; Ότι ενώ στην Ελλάδα ανέκαθεν τα ψάρια έπαιζαν σημαντικό ρόλο στο διαιτολόγιο, στα ομηρικά έπη οι πρωταγωνιστές δεν παρουσιάζονται ποτέ να έχουν ψάρια στο τραπέζι τους, μόνο κρέατα, ψωμί και κρασί. Μόνο σπρωγμένοι από έσχατη πείνα (στην Οδύσσεια) καταδέχονται οι ομηρικοί ήρωες να ψαρέψουν. Το παράδοξο αυτό προβληματίζει τους μελετητές του Ομήρου από την αρχαιότητα κιόλας ως τις μέρες μας -δείτε εδώ μια δημοσίευση του 2008 με καλή ανασκόπηση των παλαιότερων απόψεων, που ερμηνεύει την απέχθεια του Ομήρου για την ψαροφαγία ως συμβολική του φόβου της αριστοκρατίας για τη θάλασσα.

Πάντως, όπως είχαμε πει παλιότερα, ο κωμωδιογράφος Εύβουλος είχε σατιρίσει  την ψαροφοβία και όχι μόνο του Ομήρου σε μια χαμένη κωμωδία του, από την οποία ο Αθήναιος διέσωσε το εξής καίριο απόσπασμα:

ἰχθὺν δ’ Ὅμηρος ἐσθίοντ’ εἴρηκε ποῦ
τίνα τῶν Ἀχαιῶν; κρέα δὲ μόνον ὤπτων, ἐπεὶ
ἕψοντά γ’ οὐ πεποίηκεν αὐτῶν οὐδένα.
ἀλλ’ οὐδὲ μίαν ἀλλ’ ἑταίραν εἶδέ τις
αὐτῶν, ἑαυτοὺς δ’ ἔδεφον ἐνιαυτοὺς δέκα.
πικρὰν στρατείαν δ’ εἶδον, οἵτινες πόλιν
μίαν λαβόντες εὐρυπρωκτότεροι πολὺ
τῆς πόλεος ἀπεχώρησαν ἧς εἷλον τότε.

(Ναι, πόλεος το έχει, δεν είναι λάθος δικό μου)

Είχα παραθέσει τότε μιαν ωραία γυμνασιακή μετάφραση όπως τη διέσωσε ο Μ.Μ., φίλος του πατέρα μου:

Τί έκανες βρε Όμηρε στα έρμα παλικάρια
τα έβαλες και τρώγανε μόνο βραστά πλατάρια.
Κανείς από τους Αχαιούς δεν έτρωγε ψαράκια
ούτ’ έναν δεν ιστόρησες να ψήνει παϊδάκια.
Είδε κανένας απ’ αυτούς εταίρες, χανουμάκια;
Μόνοι τους βολευόντουσαν κοντά δέκα χρονάκια.
Πικρός τους βγήκε ο πόλεμος: πήραν με βιά την πόλη
κι ορθάνοιχτοι στα νώτα τους γυρίσαν πίσω όλοι!

Πολύ καλή μετάφραση αλλά ίσως μπέρδεψε κάπου το «έψοντα» διότι βέβαια ο Όμηρος ψητά κρέατα παρουσιάζει, ποτέ βραστά. Το έψω σήμαινε βράζω, γι’ αυτό και σήμερα οι Κρητικοί ψήνουν σούπα.

Αυτό το διόρθωσε στο πιτς φιτίλι ο φίλος μας ο Τιπούκειτος σε σχόλιό του:

Είπε ποτές ο Όμηρος πως τρώγανε ψαράκια
οι Έλληνες; Μόνο ψήνανε κρέατα για σουβλάκια
(αφού ποτέ κανένας τους μαγειρευτά δεν βάνει).
Ούτε κανείς τους έκανε μ’ εταίρα νάνι-νάνι:
δέκα χρονάκια το ‘παιζαν μονάχοι το βιολί τους.
Ξινός τους βγήκε ο πόλεμος, αφού με το κωλί τους
οχτώ μέτρα φαρδύτερο φύγαν από την Τροία,
κι ας πάτησαν το Ίλιον — το λέει κι η ιστορία.

Αλλά, φάτε μάτια ψάρια -δηλαδή, για τα υπόλοιπα λεξιλογικά-φρασεολογικά του ψαριού σε άλλο άρθρο!

Advertisements

230 Σχόλια to “Γιατί τρώμε ψάρια;”

  1. Πεσκέσι για τους έχοντες συνήθειες ψαράδων
    ή και νοσούντων ελαφρώς την νύχτα φουκαράδων
    στις τέσσερις να βρίσκουνε άρθρο ανεβασμένο
    φρεσκότατο αν και παλιά ξανά σχολιασμένο

    Πάντως το φάτε μάτια ψάρια και σχετικό και άσχετο μου μοιάζει με το θέμα

    Αν θυμάμαι καλά μια άλλη ιστορική ερμηνεία του αποσπάσματος του Εύβουλου είχα δώσει εμμέτρως τω καιρώ εκείνω…

  2. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ψαρωτική καλημέρα! 🙂
    Βροχουλίζει αλλά έχουμε και ψαρόσουπα, ωραία!

  3. Alexis said

    Καλημέρα.
    Μας ψάρωσες σήμερα…
    (για να δεις αν παρακολουθούμε άραγε; ) 🙂

  4. Νέο Kid said

    Το «ομηρικό παράδοξο» είναι ολοζώντανο ακομα και σήμερα στο νησί της κόκκινης κρεοφαγίας , την Κύπρο.

  5. spiral architect 🇰🇵 said

    Πρωινή κακαβιά; Ακόμα δεν ήπιαμε καφέ βρε!

  6. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Το έψω σήμαινε βράζω, γι’ αυτό και σήμερα οι Κρητικοί ψήνουν σούπα.
    ψήνουμε βραστό και οφτό στα γλέντια.Το τσιγαριαστό είναι έξτρα πιάτο 🙂

    Επ΄ευκαιρία, για ψητό, οφτό, βραστό, κοκκινιστό συμβαίνει αυτό που σημειώσατε (και) χθες «απόπτωση του ουσιαστικού και παράλληλη ουσιαστικοποίηση του επιθέτου, »
    Γκουρμεδιές πρωινιάτικα. Ψαροκρεατικά στην οθόνη. «Φάτε μάτια ψάργια»

  7. Alexis said

    #6: Και η έκφραση «ψήνω έναν καφέ» είναι πανελλήνια νομίζω.

  8. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    5. 🙂

    Κανόνισα την όρεξή μου από τη ψαρο-σπόντα οψάργας https://sarantakos.wordpress.com/2018/11/28/toxic/#comment-544238

  9. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>απέχθεια του Ομήρου για την ψαροφαγία ως συμβολική του φόβου της αριστοκρατίας για τη θάλασσα.
    Εν πολλοίς οι νεοέλληνες είμεθα γνήσια εγγόνια του Ομήρου. Δεν πολυαγαπούν οι πολλοί τα ψάργια, απο τεμπρλιά για τα κόκαλα ,λέω γω 🙂 😦

    8 ΤηΝ ψαρο-σπόντα! κοκαλο μου κατσε! 🙂
    Ψαροπούλια του πρωιού χαιρετώ σας.

    Το πρωινό (θαλασσο)πουλι τρώει το ψάρι. Γεια σου Τζη!

  10. Alexis said

    Στον Τρωικό τον πόλεμο οι Αχαιοί κι οι Τρώες
    κρέατα μόνον έτρωγαν, αρνιά, κατσίκια, βόες.
    Τα ψάρια δεν γουστάρανε, το ψάρεμα εν γένει,
    στις λιχουδιές της θάλασσας δεν ήταν μαθημένοι.
    Γιατί όπως λέει ο Όμηρος πόλεμο όταν κάνεις
    δεν γίνεται με ψάρεμα την ώρα σου να χάνεις.

  11. Παναγιώτης Κ. said

    Αν κατά λάθος ανέβηκε νωρίς το σημερινό, είναι ευχάριστο λάθος! 🙂

    Σε κάποια χωριά κοντά στα Γιάννενα, τη μέρα των Χριστουγέννων δεν τρώνε κρέας αλλά ψάρι.
    Λένε επίσης ότι η λίμνη των Ιωαννίνων, η Παμβώτιδα, έσωσε τον πληθυσμό της πόλης από την πείνα στη διάρκεια της Κατοχής.

    Μου είπαν το εξής, εντυπωσιακό για μένα. Σε χωριό της Θεσπρωτίας κοντά στη θάλασσα οι γυναίκες έσπευδαν στην ακρογιαλιά για να μαζέψουν όστρακα και ο,τι άλλο φαγώσιμο αφήνει η θάλασσα όταν τραβηχτούν τα νερά. Εντυπωσιακό μεν για μένα αλλά κοινός τόπος στην διατροφική τους κουλτούρα.

  12. Νέο Kid said

    Η Ιστορία της διατροφής είναι πολύ ενδιαφέρουσα και έχει δώσει και δίνει πολλά διδάγματα στην «κανονική» Ιστορία, και στην κοινωνιολογία, κλπ. Οι ιστορικοί του ιστολογίου θα μπορούσαν ίσως να επιβεβαιώσουν ότι μερικά από τα σπουδαιότερα αρχαιολογικά πορίσματα έχουν προκύψει από αρχαία υπολείμματα τροφών. Υπάρχουν πολλά σχετικά ακαδημαϊκά πονήματα και ωραία εκλαϊκευτικά βιβλία σχετικά.
    Η διατροφή της «νομενκλατούρας» είναι λογικό να διέφερε απ αυτή των «πληβείων» ( μη συγχρονικοί οι όροι, οκ. Αλλά κάπως πρέπει να συνεννοηθούμε…🙂 ) για πρακτικούς και «ιδεολογικούς» λόγους. Κοπάδια με ζα ,οι προύχοντας είχαν ,και επι Ομήρου και πολύ αργότερα. Τα ψάρια ήταν για το λαουτζίκο ( και στη χώρα μας μέχρι πολύ πρόσφατα σχετικά. )
    Στις μέρες μας βέβαια που η κατανάλωση τροφής περνάει από πολλά κύματα παραγωγής και ανακατανομής ,η διαφορετικότητα του είδους διατροφής βαίνει εκθετικά μειούμενη .
    Ένα διαφορετικής προέλευσης «ομηρικό παράδοξο» υπήρχε και ακόμα υπάρχει σε μεγάλο βαθμό στους Ινδουιστές, από την ανάποδη! κατά κάποιο τρόπο .
    Εκεί, οι ανώτερες κάστες ήταν/είναι αυστηρά χορτοφάγοι , και όσο πας «προς τα κάτω» στην ιεραρχία έρχονται οι κρεοφάγοι.
    Αυτό έχει μάλλον να κάνει με έναν σοφό « καταμερισμό ενέργειας» από την τροφή , με βάση τις ανάγκες του καθενός. Ο εργάτης ,αν δεν καρδαμωσει με ζωική πρωτεΐνη θα κλατάρει, ενώ ο καθήμενος τη βγάζει και με φακή… μικρές οι ενεργειακές ανάγκες του.

  13. spiral architect 🇰🇵 said

    @12: Αν και καθήμενος ορθώς ομίλησες.
    (για τις τέσσερις τελευταίες προτάσεις σου)

  14. spiral architect 🇰🇵 said

    @10: Βόες; 😆

  15. π2 said

    Κομψή η εξήγηση του Μπερντόφσκι που παραθέτεις (λίγο πολύ: ο Όμηρος σκηνοθετεί έναν αντεστραμμένο κόσμο, στον οποίο η υψηλή ψαροφαγία που συνδέεται με το επικερδές εμπόριο δεν πρέπει να έχει θέση), αλλά ουσιαστικά αποτελεί επέκταση της άποψης του Davidson (τον παραθέτει ο Πολωνός), ότι ο Όμηρος σκιαγραφεί μια ηρωική κοινωνία, στην οποία το κρέας υποχρεωτικά έχει κυρίαρχη θέση γιατί αυτό αφιερώνεται στους θεούς. Κι η θέση αυτή μου φαίνεται απλούστερη.

  16. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια! Μάλλον έκανα κάποιο λάθος και το σημερινό άρθρο ανέβηκε από χτες το βράδυ.

    11 Το ίδιο και στις παραλίες του Ατλαντικού όπου η άμπωτη μπορεί να πηγαίνει χιλιόμετρα μέσα..

  17. sarant said

    15 Αλλά γιατί δεν αφιέρωναν ψάρια στους θεούς;

  18. Νέο Kid said

    10. Πολύ σοφά εμίλησε ο φίλτατος Αλέξης
    Τον τρωικο τον πόλεμο ανέλυσε με λέξεις
    που ο ίδιος δε ο Όμηρος θα είχε να ζηλέψει
    Κι αν διάβαζε κι ο Αχιλλεύ ,θα είχε ήδη πέψει
    τον Πάτροκλο πέντε αρνιά να φέρει για την…πέψη!

  19. Σκέφτομαι μήπως έχει να κάνει και με απομεινάρια ενός πρωτόγονου τοτεμισμού: τρώμε το μεγάλο, ισχυρό ζώο και γινόμαστε μεγάλοι και ισχυροί – πόσο μάλλον αν είμαστε θεοί 🙂 Το ψάρι τι να φτουρήσει; Άσε που δεν χορταίνεις, ιδίως αν έχεις το σωματότυπο ενός Αίαντα ξερωγώ.

  20. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    19 Για να φτουρήσει το ψάρι πρέπει να ΄ναι μεγάλο.
    https://www.slang.gr/definition/25789-karxarias

  21. nikiplos said

    Μα και σήμερα το «ελληνικό» παράδοξο εξακολουθεί να ισχύει… Σε κάθε γωνία της Ελλάδας θα δεις ψησταριά να γυρίζει γύρο, αλλά κανένα fish and chips… Το αντίστροφο στην Κ. Ευρώπη και στην Ιταλία όπου τα θαλασσινά έχουν εξέχουσα θέση…

    Ένεκα ναυτικής οικογένειας από τη μητέρα μου, το ψάρι και τα θαλασσινά έχουν εξέχουσα θέση στη …δική μου μόνο διατροφή… Και προχθές αγόρασα με 5€ από καΐκι γάβρο και σαρδέλες… Τα φιλέτιασα και τα έβαλα με ξύδι, σκόρδο να γίνουν εξαιρετικός τσίρος… Προσέθεσα και κόκκινη καυτερή και μου βγήκε ένας ολόκληρος τενεκές… Καθόλου δεν κουράζεσαι να τον φας, αφού είναι ήδη φιλετιασμένος…

  22. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    16α (11α): Καταγγέλλω την υποκλοπή στο Σαραντάκειο πισί και τις κρυφές συνεργασίες με τον Σφακ 🙂 🙂

  23. mathmus said

    Με σεβασμό, μια, κατά τη γνώμη μου, χρήσιμη επισήμανση:
    «πόρνας και ιχθύς ηγόραζεν». Το μονοτονικό μπορεί να παραξενέψει κάποιον για τον τύπο «ιχθύς» που είναι αιτιατική πληθυντικού αλλά με περισπωμένη, σε αντίθεση με την Ονομαστική Ενικού που παίρνει οξεία.

  24. ΓιώργοςΜ said

    14 Ο βους, του βοός, υποθέτω 🙂

    17 Επειδή δεν ήταν κορόιδα. Στους θεούς αφιέρωναν τα εντόσθια, τα οποία είναι το πιο τοξικό (για να κάνω τη σύνδεση με χτες) κομμάτι του ζώου, έχει μεγαλύτερη πιθανότητα να μεταφέρει αρρώστιες. Κι επειδή οι σοφοί ήταν δύσκολο να πείσουν το πόπολο να μην τρώει κοκορέτσι, σπληνάντερο και μαγειρίτσα, έλεγαν «αυτό είναι για τους θεούς», και ξεμπέρδευαν.
    Τα ψάρια, όπως και τα (υποδεέστερα από τα θεϊκά) κοψίδια από τα θυσιάσματα, τα έτρωγαν οι ευσεβείς πιστοί.

  25. nikiplos said

    Μα είναι λογικό… και στα 70ς πριν έρθει η ΕΟΚική υπερπαραγωγή στο κόκκινο κρέας το τρώγαμε στη χάση και στη φέξη. Οι ΑΗΠ, λογικά έτρωγαν μόνο τη Λαμπρή… Προφανώς οι πλούσιοι θα έτρωγαν συχνότερα, οπότε ο Όμηρος αυτό φαντάστηκε να τρώνε οι πλούσιοι…

    Καληώρα σήμερα θα εικονοποιούσαμε τη Σεγκολέν με τον Νικολά να τρων αστακό και ψαρόσουπα… Άντε τίποτες χαντούμηδες στο Τέχας να τους εικονοποιούσαν να τρων φιλετάκια νουά… Με τίποτε όμως δεν θα τους εικονοποιούσαμε να τρων πιτόγυρο ή μπέργκερ

  26. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα !
    Είναι και η άλλη έκφραση παραδοξολογίας, «σαν ψάρι χωρίς ποδήλατο»… Σήμερα δεν πολυλέγεται, αλλά πριν από καμια εικοσαριά χρόνια ακουγόταν. Νομίζω και στα γαλλικά;
    Επίσης το έχω διαβάσει σίγουρα και σε καθαρευουσιάνικο κείμενο («ωσαν ιχθύς άνευ ποδηλάτου»).

  27. # 7

    Θυμήθηκα την παραλλαγή που είχα δημιουργήσει στο άσμα και τραγουδούσα στο εκάστοτε ταίρι μου αντί παρακλήσεως :

    Αναψε το στιγάρο, δός μου φωτιά, έχω μεγάλο ντέρτι μεσ’ στην καρδιά…
    Αναψε την γκαζιέρα, ψήσε καφέ, το καφεκούτι είναι μεσ’ σδτον μπουφέ !

  28. Alexis said

    #25: Κι εγώ αυτό θεωρώ ως πιο πιθανή εξήγηση. Ότι λόγω κοινωνικής θέσης (μην ξεχνάμε ότι ήταν όλοι τους βασιλιάδες) οι ομηρικοί ήρωες έτρωγαν κρέας, ενώ τα ψάρια θεωρούνταν τροφή των κατώτερων κοινωνικών τάξεων.

  29. Alexis said

    Θυμάμαι ότι στα φοιτητικά μου χρόνια χρησιμοποιούσαμε τη λέξη «ευρύπρωκτος» σε μεταξύ μας αστεία, για πλάκα.
    Δεν είχα φανταστεί τότε ότι η λέξη είναι υπαρκτή και μάλιστα αρχαία. Θεωρούσα ότι πρόκειται για νεότερη χιουμοριστική λεξιπλασία.

  30. cronopiusa said

  31. cronopiusa said

  32. «Αυτή η περιοχή στα αρχαία λεγόταν ψόαι ή ψύαι (στον πληθυντικό βέβαια) και το υποκοριστικό, *ψυάριον, έδωσε τον τύπο «ψάρι» στα νεότερα χρόνια, που δεν επιβίωσε μεν αλλά διατηρήθηκε στο ψαρονέφρι».

    # Και βέβαια επιβίωσε, αλλά τί να σας κάνω που δεν θέλετε να μάθετε Μακεδονικά;
    Λοιπόν: Όταν έσφαζαν το γρούν(ι) [την παραμονή των Χριστουγέννων], μαζεύονταν οι καλοφαγάδες της γειτονιάς (με το πρόσχημα του …βοηθού σφάχτη). Αφού έγδερναν και ξεκοίλιαζαν το σφαχτό, το πρώτο πράμα που έκαναν ήταν «να βγάλουν τα ψαράκια», τα οποία έψηναν και καταβρόχθιζαν αυθωρεί και παραχρήμα. Ακολουθούσε η παραδοσιακή τηγανιά με μπόλ(ι)κο κόκκινο κρασί!
    Και μια που μου θυμίσατε τα Μακεδονικά, το προσφάι το έλεγαν και κολατσιό. Επίσης, πιστοί στην …ομηρική παράδοση οι Μακεδόνες, θεωρούσαν τα ψάρι υποδεέστερο από το κρέας: Όσοι, τω καιρώ εκείνω, μπορούσαν να αγοράσουν τα …σπάνια αυτά είδη, προμηθεύονταν ψάρι για το Σαββατόβραδο και κρέας για την Κυριακή!

  33. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    23 Λέτε να υπάρχει έστω και ένας άνθρωπος που να ξεχωρίζει την αιτιατική από την περισπωμένη και όχι από τη σύνταξη της φράσης; Ή θα το περάσει για ονομαστική ενικού; (Χωρια που οι αρχαίοι έβαζαν συχνά περισπωμένη και στον ενικό).

    32 Να βγάλουν τα ψαράκια λοιπόν, ενδιαφέρον!

  34. loukretia50 said

    Ώστε ψαράκι, φίλτατοι, η έμπνευση επιβάλλει!!
    Ψαρόσουπα λοιπόν κι εγώ θα σας σερβίρω πάλι.
    Διαλέγω τα καλύτερα απ΄την καλή ψαριά σας
    και αντιρρήσεις αγνοώ πολλών απ΄τη μεριά σας,

    Ας μεριμνούν οι αλιείς να ρίχνουν παραγάδι,
    γοργά να ρθούν, και έτοιμα να είναι για το βράδυ.
    Ας βγάλουν και τα κόκκαλα – καθόλου δε γουστάρω-
    και με καλό κρασί λευκό μαζί σας θα ριμάρω
    ΛΟΥ
    Βρε πάτε καλά πρωί πρωί?

  35. Γερμανοφιλλανδοαγγλοαμερικανοεβραιοτσολιάς said

    Λέμε ψαρονέφρι το μπον φιλέ του χοιρινού. Την παλιά (κακιά) εποχή της αντιπαροχής, οι εργολάβοι/κατασκευαστές αποκαλούσαν ψαρονέφρι, μεταφορικά, και το ρετιρέ!

    Πολλές παροιμίες και εκφράσεις είναι ατυχείς (άλλωστε, ο δήθεν «σοφός» λαός κάθε άλλο παρά σοφός είναι). Κλασσικό παράδειγμα οι παροιμίες που αναφέρονται στον αδικημένο και παρεξηγημένο λύκο (πχ «λυκοφιλία»). Όμοιως, ατυχής είναι και η ατάκα: «Του κυνηγού και του ψαρά το πιάτο, 6 φορές είν’ αδειανό και 1 φορά γεμάτο» (για τον κυνηγό ισχύει· μα, ποτέ για τον ψαρά). Υπάρχει μία ολόσωστη παροιμία – και ιαπωνική και κινέζικη: «Αν θέλεις να βοηθήσεις έναν πτωχό, μάθε τον να ψαρεύει».

  36. sarant said

    35α Αυτό δεν το ήξερα, μόνο τα οικόπεδα-φιλέτα.

  37. loukretia50 said

  38. Τσούρης Βασίλειος said

    11.Παναγιώτης Κ. said
    Λένε επίσης ότι η λίμνη των Ιωαννίνων, η Παμβώτιδα, έσωσε τον πληθυσμό της πόλης από την πείνα στη διάρκεια της Κατοχής.
    Κύριε Παναγιώτη θυμάστε καθόλου τις νοστιμότατες τσίμες στο νταβά;
    Στρωμένες σε ορόφους ( ορόφους του νταβά βεβαίως-βεβαίως) με το κεφάλι πάντα προς το κέντρο, Συνήθως μικρές 2-3 εκατοστά μήκος.

    Για τους φίλους που δεν ξέρουν:
    geogreece.gr/fish.php
    Τσίμα Epirus minnow
    Cyprinidae
    Μεγάλο κεφάλι, αναλογικά. Κοντό και μυτερό ρύγχος. Κυκλοειδή λέπια. Ατελής πλευρική γραμμή. Η ράχη είναι χρώματος καφετί προς το κίτρινο ή προς το πράσινο. Στη ράχη υπάρχει μια σκούρα λωρίδα στο μέσο της πλευράς κατά μήκος του σώματος.
    Υπάρχει μόνο στην Ελλάδα και μόνο στη λίμνη Παμβώτιδα (Ιωαννίνων).
    και
    Η τσίμα (pelasgus epiroticus) είναι μικρό σε μέγεθος ψάρι του γλυκού νερού, ενδημικό της λίμνης Παμβώτιδας. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 έχει παρατηρηθεί κατάρρευση του πληθυσμού της με εκτιμώμενες απώλειες της τάξης του 90% wikipedia.org/wiki/Τσίμα
    Ο φίλος Θανάσης από το νησί μου είπε πριν 4-5 χρόνια ότι εξαφανίστηκαν από τη λίμνη, και κάποιοι που πιάνουν μικρά ψαράκια και νομίζουν πως είναι τσίμες κάνουν λάθος.Αυτά είναι σκρέτζια

    καιαπό δω

    http://www.naturagraeca.com/ws/129,191,114,1,1,
    Στη λίμνη ζούνε 24 είδη ψαριών από τα οποία πολλά είναι εισηγμένα και δυστυχώς έχουν εκτοπίσει τα αυτόχθονα είδη της Παμβώτιδας. Τα πιο σημαντικά ψάρια της λίμνης είναι ο ενδημικός ποταμοκέφαλος της Παμβώτιδας (Squalius pamvoticus), ο ιδιαίτερα σπάνιος ηπειρωτικός πελασγός (Pelasgus epiroticus), τα χέλια (Anguilla anguilla), η λουροβελονίτσα (Cobitis hellenica), το γριβάδι (Cyprinus carpio), ο λουρογωβιός (Economidichthys pygmaeus), το στρωσίδι (Luciobarbus albanicus), η δρομίτσα (Rutilus panosi), το γλανίδι (Silurus aristotelis), ο γουλιανός (Silurus glanis) και το γλήνι (Tinca tinca). Από τα εισηγμένα είδη, εδώ συναντάει κανείς τον οξύρυγχο του Δούναβη (Acipenser gueldenstaedtii), το χρυσόψαρο (Carassius auratus), την πεταλούδα (Carassius cf. gibelio), τον χορτοφάγο κυπρίνο (Ctenopharyngodon idella), τον ασημοκυπρίνο (Hypophthalmichthys molitrix), τον μαρμαροκυπρίνο (Hypophthalmichthys nobilis), την τιλάπια του Νείλου (Oreochromis niloticus) και την αμερικάνικη σπάτουλα (Polyodon spathula). Τέλος στην Παμβώτιδα ζούνε και πολλά ενδιαφέροντα μαλάκια, όπως το ενδημικό της λίμνης γαστερόποδο του είδους Bithynia graeca και τα γαστερόποδα Trichonia trichonica, Pisidium obtusale, Gyraulus piscinarum και Pseudobithynia westerlundii.

    Η Παμβώτιδα έχει υποστεί πλήθος παρεμβάσεων, που υποβάθμισαν με τα χρόνια την οικολογική της αξία. Η αποξήρανση των ελών της Λαψίστας, η χρησιμοποίηση της λίμνης για αρδευτικούς σκοπούς, η οργανική ρύπανση από τα αστικά και γεωργικά λύματα, οι καταπατήσεις παραλίμνιων εκτάσεων και η εισαγωγή ξενικών ειδών ψαριών στη λίμνη είναι τα σημαντικότερα προβλήματα.

  39. Corto said

    Καλημέρα!

    «…γι’ αυτό και σήμερα οι Κρητικοί ψήνουν σούπα»

    Και ευρύτερα πανελλήνια η έκφραση. Εκτός από το «ψήνω καφέ» που προαναφέρθηκε (σχ.7 και 27), γνωστή είναι και η λαϊκή παροιμία:

    «Έλληνας είσαι, φασουλάδα ψήσε»

  40. Corto said

    35:
    Πληρέστερα η έκφραση έχει ως εξής:
    «του χαρτοπαίχτη, του ψαρά, του κυνηγού το πιάτο, εφτά φορές είν’ αδειανό και μια φορά γεμάτο»

  41. spiral architect 🇰🇵 said

    @35: Εμένα μ’ αρέσει η κινέζικη παροιμία «αν περιμένεις αρκετά στην όχθη του ποταμού, θα δεις τα πτώματα των εχθρών σου να περνούν επιπλέοντας από μπροστά σου». 🙂

  42. loukretia50 said

    Σιγή ιχθύος…

  43. π2 said

    17: Φαντάζομαι επειδή η θυσία σε επίπεδο τελετουργίας επικεντρώνεται στον φόνο του θυσιαζόμενου ζώου. Οι αρχαίες πηγές κάνουν πολύ συχνά τη διάκριση αιματηρής θυσίας, θυσίας δηλαδή που απαιτεί φόνο, και απλής θυσίας (π.χ. καρπών, φρούτων, ξηρών καρπών κλπ.) Με το ψάρι αδυνατίζει η τελετουργική πράξη του φόνου προς τιμήν των θεών. Ακόμη και σε μια περίπτωση που μαρτυρείται θυσία ψαριού (Αθήναιος 7.297) είναι σαφές ότι αυτό καταγράφεται ως παράδοξο και ότι η θυσία αυτή μιμείται στην πραγματικότητα τη θυσία τετραπόδου: οι Βοιωτοί υποτίθεται ότι αφιέρωναν στους θεούς χέλια της Κωπαΐδας, τα οποία ήταν τεράστια (άρα σαν τα ζώα που συνήθως αποτελούσαν αφιερώματα στους θεούς) και τα στεφάνωναν όπως τα συνηθισμένα σφάγια.

    Παρεμπιπτόντως, η σφαγή του θυσιαζόμενου ζώου ήταν μια εξειδικευμένη διαδικασία. Σε αντίθεση με άλλες αφιερώσεις στους θεούς, όπως μια απλή χοή, τις οποίες οποιοσδήποτε μπορούσε να επιτελέσει, η σφαγή του θυσιαζόμενου ζώου έπρεπε να γίνει από επαγγελματία, από αξιωματούχο του ιερού. Οι ειδικοί αυτοί ονομάζονταν συχνά μάγειροι, με αποτέλεσμα τη σύγχυση: συναντά κανείς σε μια γραμματειακή ή επιγραφική πηγή μάγειρο και δεν ξέρει με σιγουριά αν πρόκειται απλώς με κάποιον επιφορτισμένο με την παρασκευή του γεύματος στο πλαίσιο μιας γιορτής ή για υψηλόβαθμο ιερατικό προσωπικό

  44. ΚΑΒ said

    Ὅτι αἱ ψόαι μου ἐπλήσθησαν ἐμπαιγμάτων

    Αυτό ζητούσα (ψαλμός 37) και βρήκα και αυτό του Γαληνού που δεν το μεταφράζω, αφού θαυμάσια τα ελληνικά του Γαληνού, όπως κάποιος χτες δήλωσε.

    οἶδα γοῦν ἐγώ τινα τῶν ὑπ’ ἐμοῦ θεραπευθέντων ἐν τρισὶν ἡμέραις εἰς τὸ κατὰ φύσιν ἐπανελθόντα διά τε φλεβοτομίας καὶ φαρμάκου τοιοῦδε· κηρωτὴν διὰ ῥοδίνου τοῦ ἁπλοῦ ποιήσας ὑγρὰν οὕτως, ὡς ἐπὶ τῶν καταγμάτων χρώμεθα μεθ’ ὕδατος ψυχροῦ, καὶ γὰρ θέρους ἦν ἀρχὴ, δεύσας τε καὶ ἀναφυράσας ἐπέθηκα τῷ αἰδοίῳ καὶ ταῖς ψόαις ὀνομαζομέναις.

  45. Alexis said

    Το WWF έχει κυκλοφορήσει μια πολύ έξυπνη αφίσα με τίτλο «Αφήνω το γόνο να γίνει γονιός» και υπότιτλο «Δεν καταναλώνω ψάρια μικρότερα από το νόμιμο μέγεθος!»
    Κάτω από κάθε ψάρι υπάρχει μεζούρα και τα ψάρια εμφανίζονται σε φυσικό μέγεθος, έτσι ώστε να έχει κανείς άμεση εικόνα για το ελάχιστο νόμιμο μέγεθος αλίευσης.

  46. Alexis said

    #39: Βεβαίως. Και στο «Άμαν Κατερίνα μου» του Τούντα λέει: «Έχεις τσουκάλι πήλινο και ψήνεις φασουλάδα»

  47. Πέπε said

    > > γιατί τρώμε ψάρια και όχι ιχθείς, ή, μ’ άλλα λόγια, πώς γεννήθηκε η λέξη «ψάρι»;

    Ιχθύς βέβαια, ή (άντε) ιχθύες. Ιχθείς, μόνο σε αστρολογικά συμφραζόμενα, και πάλι, βέβαια, όχι πάντοτε.

  48. κουτρούφι said

    Από Σιφνέικα κάλαντα δεκάχρονου αγοριού το 1945

    Ήρχα και γω για να σας πω
    πόσο τα ψάρια αγαπώ
    κι άμα θυμηθώ τα ψάρια
    θα του δώσω στα ποδάρια

    Και στα Τσουβαλοκούντουρα[1]
    πη(γ)αίνω για πιο σίγουρα.
    Έχω τα πατήματά μου
    και θα κάνω τη ψαριά μου

    Πατήματα έχω έξι – εφτά,
    κάθομαι μερικά λεπτά,
    το καλάθι να γεμώσω
    κι ύστερα θε να του δώσω

    Άμα μπροβάλω στου Γελέ [2],
    φωνά(τ)ζει ο Ντόντος [3]: Μωρ’ Αλέ [4],
    φέρνεις κανενα ψαράκι
    να παστρέψω κρομμυδάκι

    Και του φωνά(τ)ζω φέρνω δυο,
    μια πέρκα κι ένα κοκκοβιό,
    ύστερα το μετανιώνω
    την αλήθεια φανερώνω
    ……………………………..
    βάλε πάνω το τσικάλι
    μα γεμάτο το ‘χω πάλι

    [1] Παράλια τοποθεσία στη Βόρεια Σίφνο
    [2] Τοποθεσία στη Βόρεια Σίφνο
    [3] ο αδερφός του
    [4] Σύμφωνα με τη σιφνέικη συνήθεια το «ο Αλέκος» γίνεται «το Αλέ»

  49. Corto said

    46: Ακριβώς Αλέξη, πολύ εύστοχο παράδειγμα!

  50. Corto said

    Στο Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο γράφει:

    «λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· ἐνέγκατε ἀπὸ τῶν ὀψαρίων ὧν ἐπιάσατε νῦν.
    ἀνέβη Σίμων Πέτρος καὶ εἵλκυσε τὸ δίκτυον ἐπὶ τῆς γῆς, μεστὸν ἰχθύων μεγάλων ἑκατὸν πεντήκοντα τριῶν· καὶ τοσούτων ὄντων οὐκ ἐσχίσθη τὸ δίκτυον.»
    (Ιω. 21,10-11)

    Βεβαίως ο αριθμός 153 δεν είναι τυχαίος.

  51. loukretia50 said

    Είναι πολύ λογικό η αποδυνάμωση του τελετουργικού να είναι ακριβώς ο λόγος που δε θυσίαζαν ψάρια.
    Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι τα προσκόμιζαν ζωντανά σε δοχείο με νερό, αποκλείεται αυτά να ανταποκρίνονταν με τον προσήκοντα σεβασμό για την περίσταση.

  52. loukretia50 said

    Π2 – μπορεί να σας ενδιαφέρει
    https://funkystock.photoshelter.com/gallery/Pictures-of-Roman-Mosaics-of-Seascapes-Ships-Marine-Life-Mythical-Sea-Gods-Pictures-Images/G0000SLJYtNMgc2E/C0000LcfNel7FpLI

    Fisherman Mooring His Boat, Detail of Mosaic from Thugga or Dougga http://pinake.files.wordpress.com/2012/09/pesca-del-pulpo.jpg

  53. ΚΑΒ said

    >>στο γνωστό θαύμα του Ιησού το παιδάριον είχε «πέντε άρτους κριθίνους και δυο οψάρια Ιωάννης

    οι άλλοι ευαγγελιστές γράφουν για ἰχθύας δύο

  54. Γιάννης Ιατρού said

    …Ήδη από τον Όμηρο συναντάμε πολλές φορές να γίνεται λόγος για όψον ή όψα, ας πούμε στο Λ της Ιλιάδας ο Νέστορας κερνάει τον Πάτροκλο κρόμυον ποτῷ ὄψον, δηλαδή «κρεμμύδι, μεζέ για το ποτό»…

    Αυτό με τον Όμηρο και γενικά με τον ὄ-ψον και το πρόθεμα ὄ- είναι ένα θέμα που έχει αναλυθεί ιδιαίτερα από τον εξέχοντα φιλόλογο και γλωσσολόγο (ειδικό για την ΙΕ και τον Όμηρο) Φρειδερίκο Μπέχτελ στο μνημειώδες για την ετυμολογία ομηρικών λέξεων κλπ. έργο του «Lexilogus zu Homer: Etymologie und Stammbildung homerischer Wörter» (1914). Ο Pierre Chantraine (στο ετυμολογικό λεξικό του, σελ. 846) κάνει νύξη γι΄ αυτό, χωρίς άλλες λεπτομέρειες.

    Παρ΄όλο που το έργο έχει γραφεί (δυστυχώς για πολλούς σχολιαστές) στα γερμανικά, νομίζω πως αξίζει να το παραθέσω αυτούσιο εδώ (καθότι το βιβλίο αυτό του F.B. δεν «κυκλοφορεί» στο διαδίκτυο…):

  55. Crazy Father said

    «Αυτή η περιοχή στα αρχαία λεγόταν ψόαι ή ψύαι (στον πληθυντικό βέβαια) και το υποκοριστικό, *ψυάριον, έδωσε τον τύπο «ψάρι» στα νεότερα χρόνια, που δεν επιβίωσε μεν αλλά διατηρήθηκε στο ψαρονέφρι».

    Πολύ διαφωτιστικό, ιδέα δεν είχα για την ετυμολογία αυτή. Έτσι εξηγείται ο «λαγονοψοΐτης μυς» αλλά και το αυτούσιο δάνειο της αγγλικής (psoas).

    Η συζήτηση περί ψαροφαγίας εναντίον κρεατοφαγίας, μου θύμισε το δόγμα ενός γνωστού μου Ρουμελιώτη, σκληροπυρηνικού κρεατοφάγου: «Το καλύτερο ψάρι είναι το κατσίκι».

  56. loukretia50 said

    Από το «Φυσιολόγο» – ψηφιακή αρχαία Κυπριακή γραμματεία
    http://akg.cyi.ac.cy/el/content/%CF%86%CF%85%CF%83%CE%B9%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BF%CF%83

    Σώπατρος γὰρ ὁ φλυακογράφος ↓ ἐν τῶι ἐπιγραφομέ-
    νωι δράματι Φακῆ1 λέγει οὕτως·
    (v. 1) Κρεανομοῦμαι ↓, καὶ τὸν ἐκ Τυρρηνίας
    οἶνον ↓ σὺν ὀπτῶι2 ↓ λαμβάνειν ↓ ἐπίσταμαι ↓.
    (στ. 1). κρεανομοῦμαι: Ἡ ἀποκατάσταση τοῦ σωστοῦ ρηματικοῦ τύπου, ἀντὶ τοῦ φανερὰ ἐσφαλμένου κρέανο Μοῦσαι τῆς χειρόγραφης παράδοσης τοῦ κειμένου, ὀφείλεται στὸν Casaubon. Τὸ ρῆμα στὴν ἐνεργητ. φωνὴ ἔχει τὴ σημασία τοῦ «κόβω, μοιράζω τὸ κρέας» (Ἰσαῖος 9.33 πολλάκις ἐληλυθότι αὐτῶι οὐδεπώποτε κεκρεανομήκασι), ἐνῶ τὸ ἴδιο φαίνεται πὼς συμβαίνει καὶ στὴ μέση φωνή (Θεόκρ. 26.24 αἱ δ’ ἄλλαι τὰ περισσὰ κρεανομέοντο γυναῖκες). Μὲ τὴν πρώτη λέξη τοῦ στίχου ἑδραιώνεται ἡ ἄποψη πὼς πρόκειται γιὰ συμπόσιο, ὅπου τὰ κύρια φαγητὰ ἔχουν νὰ κάνουν μὲ τὸ κρέας. Συνδυάζοντας δὲ τὴν πληροφορία (TGrL2 σ.λ.) γιὰ δημόσια διανομὴ κρέατος ἀπὸ τὸν Μάρκο Ἀντώνιο κατὰ τὴν κηδεία τῆς μητέρας του μὲ τὰ περίδειπνα(βλ. προηγούμενο ἀπόσπ.), κατὰ τὰ ὁποῖα μαγειρεύονταν καὶ φακές, καὶ μὲ τὸ νόημα περὶ γρήγορης ἐναλλαγῆς ἀπὸ τὴ χλιδὴ στὴν ἔνδεια ἢ τὴν ἀπώλεια τῶν ταλάντων τοῦ προηγούμενου ἀποσπ., δὲν ἀποκλείουμε τὴν πιθανότητα τὸ συμπόσιο τῆς Φακῆς νὰ ἔγινε πρὸς τιμὴν νεκροῦ, χωρὶς νὰ ἀποκλείεται ἡ κωμικὴ ἀπόδοσή του.
    Athen. 3, 101a
    1Ἐν δὲ Φυσιολόγωι ↓ (sc. Σώπατρός φησιν [vid. supra F8])·
    (v. 1) 2Μήτρας ὑείας οὐκ ἀφεψηθεὶς3 ↓ τόμος ↓,
    τὴν δηξίθυμον ἐντὸς ὀξάλμην ↓ ἔχων.

    οὐκ ἀφεψηθείς: Ὁ Kaibel1 διόρθωσε τὴ γραφὴ τῶν χφφ. σὲ εὖ καθεψηθείς. Τὸ ρ. καθέψω σημαίνει «βράζω καλά», ἀλλὰ καὶ «χωνεύω», ἐνῶ γιὰ φυτὰ δηλώνει τὴν ἀποξήρανση στὸν ἥλιο (βλ. π.χ. Θεόφρ. Περὶ φυτ. ἱστ. 7.5.2 ἀρδεύουσι τὰ μὲν ἄλλα πρωῒ ἢ πρὸς ἑσπέραν, ὅπως μὴ καθέψηται, τὸ δὲ ὤκιμον καὶ μεσημβρίας), μὲ μεταφορικὴ δὲ σημασία (βλ. LSJ92 σ.λ., ΙΙ) «πραΰνω, μαλακώνω». Ἡ μετάφραση τοῦ τύπου εὖ καθεψηθεὶς θὰ ἦταν «καλοβρασμένος» (πβ. π.χ. Ἀέτ. Λόγ. ἰατρ. 11.29.40 μαλάχης αἱ ῥίζαι εὖ καθεψηθεῖσαι ἐν μελικράτωι, Ἀλεξ. Τραλλ. Θεραπ. 2.125.4 σεμιδάλεως εὖ μάλα καθεψηθείσης, κ.τ.τ.), ἡ ἑρμηνεία ὅμως τοῦ στίχου σὲ συνδυασμὸ μὲ τὸν ἑπόμενο δὲν φαίνεται νὰ εἶναι ἔτσι ἡ καλύτερη δυνατή.
    Τὸ ἀφέψω στὴν ἐνεργ. φωνὴ σημαίνει «καθαρίζω, διυλίζω μὲ βρασμό», καὶ μεταφορικὰ «λαγαρίζω, ἑτοιμάζω ἀναταραχὴ γιὰ ξεκαθάρισμα» (πβ. Ἀριστοφ. Ἱππ. 1321 τὸν Δῆμον ἀφεψήσας ὑμῖν καλὸν ἐξ αἰσχροῦ πεποίηκα καὶ 1336 ὅσα με δέδρακας ἀγάθ’ ἀφεψήσας, κ.τ.τ., βλ. LSJ92 καὶ TGrL3 σ.λ.). Ὁ τύπος τῆς παθητικῆς φωνῆς, ποὺ ἔχουμε ἐδῶ, ἀπαντᾶ συχνὰ μὲ τὸ νόημα τοῦ «βράζομαι πρὸς διύλιση, σιγοψήνομαι στὴν κατσαρόλα» (τὸ πρῶτο γιὰ ὑγρά, τὸ δεύτερο γιὰ στερεὰ φαγητά), ἀλλὰ καὶ «καταναλίσκομαι μὲ τὸ βράσιμο, ἐξατμίζομαι». Στὴν περί¬πτωσή μας μπορεῖ νὰ σημαίνει τὸ μὴ παραβρασμένο, μὰ καλοψημένο, κρέας (βλ. LSJ92 / LSK4 καὶ TGrL3 σ.λ.), ἑρμηνεία πιὸ πρόσφορη στὸ ἐδῶ ἀπόσπ., πέραν τοῦ ὅτι τὸ οὐκ ἀφεψηθεὶς τῆς χειρόγραφης παράδοσης εἶναι lectio difficilior.

  57. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα, μερικά πολύ ωραία σχόλια!

  58. # 41

    Εγώ ξέρω την αραβική : αν είχε υπομονή ο δολοφόνος το θύμα θα πέθαινε από μόνο του !

  59. Avonidas said

    -Τι σου θυμίζει αυτό το ψάρι;
    -Άλλα ψάρια
    -Και τα άλλα ψάρια τι σου θυμίζουν;
    -Άλλα ψάρια

    -Joseph Heller, Catch-22

  60. # 45

    Ωραία η αφίσα αλλά ολίγον εκτός πραγματικότητας για τα περισσότερα είδη :

    Για τα περκοειδή ψάρια που ζουν στα βαθιά δεν υπάρχει επιστροφή άμα ανέβουν περισσότερο από 20 περίπου μέτρα από τον βυθό λόγω της δημιουργούμενης φούσκας

    Η σαρδέλλα κι ο γάβρος που αλιεύονται σε τεράστιες ποσότητες με τράτα είναι αδύνατον να μετρήθουν καθότι θανατερά χρονοβόρο το μέτρημα σε χιλιάδες ψάρια.

    Τα ψάρια που πιάνονται στα δίχτυα ταλαιπωρούνται πολύ στο ξεψάρισμα οπότε δύσκολα θα αντέξουν για να επιστρέεψουν στο νερό.

    Εμειναν τα παραγαδίσια με τσιπούρες και λιθρίνια…

  61. loukretia50 said

    59 Μάλλον αυτός θα τόλεγε!

  62. Νέο Kid said

    Και η θρυλική ατάκα των δελφινιών , κατά Ντάγκλας Άνταμς, όταν την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια από την υπό κατεδάφιση Γη.
    «Αντίο! Κι ευχαριστώ για τα ψάρια!»

  63. Alexis said

    #55: Και «το καλύτερο ψάρι είναι το ψαρονέφρι» λέγεται επίσης από φίλους του κρέατος.

  64. Corto said

    «Όψον ήταν στα αρχαία ελληνικά το προσφάι…»

    Εκ του οποίου προέρχεται και το ψώνιο, ψωνίζω, ψωνάρα κοκ

    «Κάθε πρωί στην αγορά μικρή μου τριγυρίζεις,
    και μόνο απ’ τα ψαράδικα πηγαίνεις και ψωνίζεις»
    (Σκαρβέλης)

  65. Μικρός, σε περίπατο στο κέντρο της Αθήνας με τη μητέρα μου, είδα σ΄ένα παλαιοβιβλιοπωλείο μια «κλείδα της Εσπεράντο» (σύντομη επισκόπηση της γραμματικής και μικρό λεξικό) και την παρακάλεσα να μου την αγοράσει. Εν συνεχεία καθήσαμε σ’ ένα καφεζαχαροπλαστείο (ίσως το Πέτρογραδ, για όσους το θυμούνται) και άρχισα να τη φυλλομετρώ. Ήταν γραμμένη σε βαριά καθαρεύουσα και πολλές λέξεις δεν τις καταλάβαινα. Σε κάποια στιγμή ρώτησα «Μαμά, τι θα πει ψόα;» Εκείνη μου απάντησε «Δεν ξέρω, αλλά μη ρωτάς άγνωστες λέξεις τόσο δυνατά, γιατί μπορεί να είναι τίποτε που να έχει να κάνει π.χ. με το πουλάκι.» Αρκετά χρόνια αργότερα έμαθα τι θα πει ψόα και πού είχε πάει ο νους της μητέρας μου…

  66. ΚΩΣΤΑΣ said

    Οι Λαρισαίοι τρέφονταν πάντα – αντάμ παπαντάμ – με ψάρια. Το καλύτερο καλύτερο ψάρι στη Λάρισα είναι του ζ’γουρ! 😉

  67. loukretia50 said

    γιατί μας κρύβετε το καλύτερο?

    «..Εἶπε γάρ που ῞Ομηρος· ᾿Επὶ δὲ κρόμυον ποτῷ ὄψον. ᾿Εὰν οὖν ἐνέγκῃ τις κρόμμυον, αὐτίκα μάλα τοῦτό γε ὠφελημένοι ἔσεσθε· ἥδιον γὰρ πιεῖσθε. Καὶ ὁ Χαρμίδης εἶπεν· ᾿Ω ἄνδρες, ὁ Νικήρατος κρομμύων ὄζων ἐπιθυμεῖ οἴκαδε ἐλθεῖν, ἵν᾿ ἡ γυνὴ αὐτοῦ πιστεύῃ μηδὲ διανοηθῆναι μηδένα ἂν φιλῆσαι αὐτόν.
    Νὴ Δί᾿, ἔφη ὁ Σωκράτης, ἀλλ᾿ ἄλλην που δόξαν γελοίαν κίνδυνος ἡμῖν προσλαβεῖν. ὄψον μὲν γὰρ δὴ ὄντως ἔοικεν εἶναι, ὡς κρόμμυόν γε οὐ μόνον σῖτον ἀλλὰ καὶ ποτὸν ἡδύνει. Εἰ δὲ δὴ τοῦτο καὶ μετὰ δεῖπνον τρωξόμεθα, ὅπως μὴ φήσῃ τις ἡμᾶς πρὸς Καλλίαν ἐλθόντας ἡδυπαθεῖν.
    Μηδαμῶς, ἔφη, ὦ Σώκρατες. Εἰς μὲν γὰρ μάχην ὁρμωμένῳ καλῶς ἔχει κρόμμυον ὑποτρώγειν, ὥσπερ ἔνιοι τοὺς ἀλεκτρυόνας σκόροδα σιτίσαντες συμβάλλουσιν· ἡμεῖς δὲ ἴσως βουλευόμεθα ὅπως φιλήσομέν τινα μᾶλλον ἢ μαχούμεθα…»
    Ξενοφών, Συμπόσιον
    https://www.mikrosapoplous.gr/texts1.htm

  68. Avonidas said

    Κάθε Παρασκευή, ολόκληρο το Ινστιτούτο βρωμάει ψαρίλα :-/

    …ε, κάπως πρέπει κι οι Πολωνοί να διατρανώσουν τον καθολικισμό τους, με τις ορδές των μουσουλμάνων που ετοιμάζονται να κατακλύσουν την Ευρώπη! 😛

  69. Η πεθερά μου κάποτε, όντας λίγο άρρωστη, παραπονέθηκε στη γυναίκα μου ότι η άλλη της κόρη της έφτιαχνε ψάρι ενώ για τον εαυτό της έψηνε κρέας. Στην πραγματικότητα, η κόρη είχε πει πως θα φτιάξει «ψαρονέφρι», και όντως αυτό έψηνε — αλλά η πεθερά μου, Θεσσαλονικιά μικρασιατικής καταγωγής, δεν ήξερε τη λέξη!

    Πάντα απορούσα γιατί να λέγεται έτσι το ψαρονέφρι. Τώρα, χάρη στον Νικοκύρη, έλυσα απορία 55 ετών!

  70. spiral architect 🇰🇵 said

    Δεν ξέρετε τα ψαρονέφρια ρε; Ρωτήστε τον Κιντ!

  71. Triant said

    @65:
    Εσένα τουλάχιστον η μητέρα σου είπε πως δεν ξέρει. Γιατί στην οικογένεια της μητέρας μου, προπολεμικά, είχε λάβει χώρα ο εξής διάλογος ο οποίος έκτοτε χρησιμοποιείται (εσωτερικά) σε παρόμοιες περιπτώσεις:
    – Θεία, τι είναι οι Εσκιμώοι;
    – Οι Εσκιμώοι παιδί μου είναι κάτι κακούργοι!

  72. Σωτήρς said

    Και ο διάλογος από το «Μάθε παιδί μου γράμματα» όταν παραγγέλνουν στην ταβέρνα. Θες ότι άρεσε στους γονείς μου αυτή η ταινία πρέπει να την έχουμε δει πάνω δέκα φορές και μου έρχονται ατάκες.

    Περικλής: Σωκράτη παιδί μου τι θα φας;
    Σωκράτης: Κοτόπουλο
    Περικλής: Κοτόπουλο; Όρνιθα, μάθε επιτέλους να μιλάς. Γκαρσόν θα μας φέρετε μια μερίδα όρνιθα, για μένα μια μερίδα ιχθείς και δια ποτόν οίνον.
    Γκαρσόν: Από ιχθείς έχουμε μόνο γαύρο κύριε Περικλή. Κρασάκι έχουμε και χύμα και εμφιαλώμένο.
    Περικλής: Εμφιαλωμένο βεβαίως. Χύμα … χυδαία δημοτική.

  73. Νέο Kid said

    70. Καλό μεν το ψαρονέφρι , αλλά το καλύτερο ψάρι είναι αναμφισβήτητα ένα ωραίο χοντρό σενιάν μπον φιλέ !
    Μι τρε σιάτας μάντζι μποβάζιον! που θα έλεγε κι ο Άγγελος . 😀

  74. Avonidas said

    #71. Εσένα τουλάχιστον η μητέρα σου είπε πως δεν ξέρει.

    Μεγάλη αρετή αυτή, και σπάνια στην Ελλάδα.

  75. spiral architect 🇰🇵 said

    Καλή ψαριά στους Φρίτσηδες!
    (ακούς Κίντο;)

  76. Νέο Kid said

    74. Ναι, αλλά με μέτρο ! Τα πολλά «δεν ξέρω» οδηγούν το παιδί στο εύλογο συμπέρασμα ότι ο γονιός του είναι από αναξιόπιστος ώς αχάππαρος. Άμα γίνεις γονιός θα καταλάβεις.
    (Φαντάσου σενάριο: (Αβονιδάκι)- ποσό μεγάλο είναι το σύμπαν μπαμπά;
    -(Αβονίδας) Δεν ξέρω
    Αβονιδάκι: Πόσα είναι τα σύμπαντα μπαμπά;
    Αβονίδας: Δεν ξέρω
    Αβονιδάκι: ποσά είναι τα στοιχειώδη σωματίδια μπαμπά;
    Αβονίδας : Δεν ξέρω
    Αβονιδάκι: ντετερμινιστικά ή στατιστικά θα αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις της εντροπίας και τον επαπειλούμενο θερμικό θάνατο του σύμπαντος μπαμπά;
    Αβονίδας : Δεν ξέρω…
    Αβονιδάκι : ( σπουδαίος επιστήμονας ο μπαμπάς μου!… ) 😃😂😃

  77. Triant said

    73: Γιατί το ψήνεις το κρέας και το χαλάς Κίντο;

  78. sarant said

    65 Χαχαχά!

    67 Παράλειψη!

    68 Για να διαφοροποιηθούν από τους μουσουλμάνους θα περίμενα να τρώνε λουκάνικα.

  79. Avonidas said

    #76. Πφφφ, σ’ έχω!

    Αβονιδάκι: ντετερμινιστικά ή στατιστικά θα αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις της εντροπίας και τον επαπειλούμενο θερμικό θάνατο του σύμπαντος μπαμπά;
    Αβονίδας : Ρώτα τη μάνα σου

    😀

  80. dryhammer said

    76. Αν το Αβονιδάκι είναι σε θέση να θέσει το ερώτημα: «ντετερμινιστικά ή στατιστικά θα αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις της εντροπίας και τον επαπειλούμενο θερμικό θάνατο του σύμπαντος μπαμπά;» και να καταλαβαίνει τι ακριβώς ρωτάει, τότε θα εκτιμήσει το «Δεν ξέρω» του μπαμπά του και δίκαια θα συμπεράνει : «Σπουδαίος επιστήμονας ο μπαμπάς μου!…» (άνευ emoji).

  81. Πέπε said

    76:
    Εναλλακτικό τέλος:

    Αβονίδαινα: Ε άσ’ τον πια τον πατέρα σου, τον ζάλισες με τις ερωτήσεις!
    Αβονίδας: Όχι γυναίκα, άσε το παιδί να ρωτάει, να μαθαίνει.

  82. Νέο Kid said

    78. Παρασκευή ρε Νικοκύρη! Νηστεία . ( πωωω!, εσυ πρέπει νασαι ασχετότερος και εμού στα θρησκευτικά…😊)

  83. Νέο Kid said

    79. I didn’t see this one coming! … well thought!! 😀😀😅

  84. Νέο Kid said

    77. ? Μα πώς να το φάμε το φιλέτο; Βραστό;

  85. Νέο Kid said

    80. Να ένας προσεκτικός πολυεπίπεδος αναγνώστης ! 😉

  86. Triant said

    84:
    Με λίγο χοντρό αλάτι και καλό κρασί. Άντε και να το ακουμπήσεις στην πλάκα λίγο για να μην ενοχλείς τους διπλανούς. Άμα αρχίσει όμως να βγάζει το αίμα του είναι πιά αργά. 🙂

  87. sarant said

    82 Α ναι!

    86 Μήπως να περπατάει κιόλας;

  88. ΚΑΒ said

    11. Παναγιώτης Κ. said

    Μου είπαν το εξής, εντυπωσιακό για μένα. Σε χωριό της Θεσπρωτίας κοντά στη θάλασσα οι γυναίκες έσπευδαν στην ακρογιαλιά για να μαζέψουν όστρακα και ο,τι άλλο φαγώσιμο αφήνει η θάλασσα όταν τραβηχτούν τα νερά. Εντυπωσιακό μεν για μένα αλλά κοινός τόπος στην διατροφική τους κουλτούρα.

    Τα ψάρια τρώνε τα μυρμήγκια με τη φουσκονεριά,
    τα μυρμήγκια τρώνε τα ψάρια με τη φυρονεριά.

    40.
    Πληρέστερα η έκφραση έχει ως εξής:
    «του χαρτοπαίχτη, του ψαρά, του κυνηγού το πιάτο, εφτά φορές είν’ αδειανό και μια φορά γεμάτο»

    Του ψαρά το σπίτι είναι έρημο και του κυνηγού παντέρημο

    >>φρασεολογικά, λαογραφικά κτλ. σε ένα άρθρο θα επρεπε να γράψω πάρα πολλά

    Συγνώμη, Νικοκύρη. Απλώς συμπλήρωσα απαντώντας

  89. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ μένα.

    Φανατικὸς ψαρὰς ἡ ἀφεντιά μου καὶ καθόλου ψαροφάγος.

    Τὸ παράπονο τοῦ παπποῦ μου:
    «Κάθε μέρα κρέας, παιδάκι μου. Λεοντάρι εἶσαι;»

    Καὶ γιὰ μένα τὸ καλύτερο ψάρι εἶναι τὸ ψάρι τοῦ χοίρου. Ἔτσι λέγανε, καὶ στὰ Θερμιά, τὸ ψαρονέφρι.

  90. ΓΤ said

    Να μην παραλείψουμε το υπέροχο Richard Flanagan, «Εγχειρίδιο ιχθύων. Ιστορίες σε 12 ψάρια», μτφρ. Αθηνά Δημητριάδου, Αθήνα, «Άγρα», 2006.

    Φρέσκια έκφραση που ακούγεται από τζογαδόρους όταν πιάνουν στοίχημα μετά από πολλές επισκέψεις «στον κουβά»: «Επιτέλους, θα φάω ψάρι!»

  91. # 88

    Υπάρχει μια κρυφή διαφορά εδώ, ο κυνηγός εννοείται πως κυνηγά για να φάει κυνήγι, ενώ ο ψαράς λογίζεται σαν επαγγελματίας. Οπότε την εποχή που φιάχτηκε η παροιμία όντως οι ψαράδες πεινάγανε αλλά όχι γιατί δεν πιάνανε ψάρια αλλά γιατί δεν βρίσκανε να τα πουλήσουνε πριν χαλάσουνε, δεν έτρωγε ο κόσμος ψάρια και δεν υπήρχαν ψυγεία να τα διατηρήσουν. Ο ερασιτέχνης ψαράς -ειδικά εκείνες τις εποχές- έβγαζε πάντα το γεύμα της ημέρας, κάτι που ισχύει λίγο πολύ και σήμερα για τον καλό ερασιτέχνη και τον οποιονδήποτε κυνηγό αν ασχοληθεί με αγριογούρουνα που έχει γεμίσει ο τόπος.

  92. mitsos said

    Καλησπέρα σας …

    Είσαστε σήμερα σε συζητήσεις πολύ έξω από τις δικές μου αναζητήσεις … διαβάζω και μαθαίνω από όλους σας.

    Ίσως κάποιος σήμερα τσιγκλάει τον «αδελφόθεο» με τα πολλά παρατσούκλια … Λέω για το απόσπασμα που παραθέτει ο Νικοκυρης από τον Αθηναίο για τα όσα έγραφε ο Ευβουλος στην κωμωδία …

    Λες όλα αυτά για την προτίμηση ή μη των ψαρικών ως μεζέδες … να έχουν την ίδια βαρύτητα με την αναφορά σε ευρύπρωκτους …

    Διότι κατά τ’ άλλα ο Αχιλλέας και ο Αγαμέμνων ξεκατινιάζονται για να υπερασπιστούν την ιδιοκτησία της Βρησηίδας και της Χρησυΐδας το γουνάκι …( ξαδέφες πρώτες νομίζω ήταν κι αυτές).

    Έντάξει ψάρι θυσία δεν νομίζω να έχει την ίδια αξία με θυσία αμνού … Το ψάρι δεν το ξεγέννησες δεν το ετάϊσες με μπιμπερό , δεν έπαιξες με δαύτο στην αυλή. Είναι θυσία να δεις ένα αρνάκι σου να βελάζει καθώς το σφάζεις.
    Αντίθετα τό ψαρικό τ΄αγγίστρωσες και …μη μου πεις πως κεραυνοβόλα δεθηκες μαζί του συναιθηματικά, καθώς περίμενες υπομονετικά να τσιμπησει το βουβό το ψαρικό … βουβό θα μείνει άλλωστε κι όταν το σφάζεις .

    Αλλά όντως ως μπινελίκι για παραθαλάσσια οινοποσία το ψαρικό είναι πιο ταιριαστό … Αλλά οι πρόγονοι μας προτιμούσαν τα ορεινά με θέα την θάλασσα ( και των κινδύνων της ) από μακριά.

    Είναι μάλλον δύσκολο πολύ,
    από του Όμηρου τα έπη
    σαν πηγή Ιστορική,
    να βγει η αλήθεια στο κλαρί
    είτε το θέμα μας είναι η διατροφή
    είτε κάθενός η διαστροφή.

    (θα ήταν καλύτερα να το αφήσου για την Λου )

    ουχί χύμα αλλά χύδειν ( @72 Σωτηρς )

  93. ΓΤ said

    @92 ουχί «χύδειν» αλλά «χύδην»

  94. cronopiusa said

  95. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ποιος ψήνεται για ψητό ψάρι σε ψαροψησταριά ;

    55 >> «Το καλύτερο ψάρι είναι το κατσίκι»
    βαφτίζει το κρέας, ψάρι 🙂

    Ψαροκόλυβα
    http://www.rethymnoguide.gr/sintages/fagita/6429-psarokoluva-to-fagito-tou-xioniou

    Κυνηγοί-ψαράδες
    πρώτοι ψευταράδες 🙂

  96. [video src="https://lolsnaps.com/wp-content/uploads/2018/11/ezgif-1-fd096edfd6bf.mp4" /]

  97. mitsos said

    @93
    Ναι μάλλον έχεις δίκιο.
    Ευχαριστώ.
    Ωστόσο δυο τουλάχιστον βιβλία Φυσικής ( 1939-1946 ) εχουν την γραφή με ει ….;

  98. # 92

    Πρόκειται περί παρεξήγησης (σικ)

    Ως λέει κι ο ποιητής δια τους ΑΗΠ

    τον αρχαίο τον καιρό ζούσαν άνθρωποι βαρβάτοι
    που χρόνια πολλά πέρναγαν επάνω στο κρεβάτι
    επέφτανε μωρά παιδιά και σηκωνόνταν γέροι
    και που και που την έπαιζαν και λίγο με το χέρι

    Η ορθή ερμηνεία του αποσπάσματος του Εύβουλου εδόθη στο σχόλιο 13 της παλιότερης δημοσίευσης που αναφέρει ο Νικοκύρης, να την επαναλάβω εδώ για τους (φιλομαθείς) νέους αναγνώστες :

    Του Εύβουλου το νόημα δεν πιάσατε καθόλου
    μία ξερή μετάφραση πετάξατε του κώλου
    διόλου δεν μελετήσατε βαθιά τον ποιητή
    να δείτε πως για φάρμακο κοιλίας ομιλεί
    Κρέας βραστό μας συνιστά ο ποιητής εδώ
    τι της κοιλίας φάρμακο είναι το πιο καλό
    αποφυγή ψαρόσουπας μα και κοντοσουβλίου
    τα εψημένα κρέατα είναι πληγή του βίου
    Προς το χωνεύειν συνιστά κοιλίας εντριβή
    κυκλοτερώς να γίνεται με χείρα μαλακή
    και τελος το ευρύπρωκτοι έχει άλλη σημασία
    διότι αφορά χεσίματος μεγάλη ευκολία.

  99. ΓΤ said

    Στην άκρως ψιθυριστή γλώσσα του «Αγίου» Όρους «πουρναρόψαρο» λέγεται το αγριογούρουνο…

  100. loukretia50 said

    99. «πουρναρόψαρο» λέγεται το αγριογούρουνο…

    Χίλιοι μύριοι καλογέροι στήνουν στο θεριό καρτέρι

    Μα τι θαρρούν, πως ψάρωσε λες κι ήτανε ιχθύς
    και στα πουρνάρια κρύβεται
    ο θηριώδης υς ?

  101. loukretia50 said

    Poisson volant Arizona Dream https://youtu.be/kaQFI6tHa5Q

  102. Σωτήρς said

    Πότε ξεκίνησε να χρησιμοποιείται η ονομασία ψαρονέφρι για το φιλέτο άραγε;

    Το παρακάτω δεν είναι ανέκδοτο. Πριν είκοσι χρόνια στο χωριό ένας χασάπης παλαιού τύπου επέμενε ότι για ψαρονέφρι να πάνε στο ψαράδικο. Αμ να του λένε πως είναι το χοιρινό φιλέτο, αυτός ανένδοτος ότι δεν το ξέρει έτσι.

  103. loukretia50 said

    Big Fish & Begonia Chinese Animated Feature https://youtu.be/SbdIc4TwVtA

    Big Fish – Tim Burton – Pearl Jam https://youtu.be/y-uXPkQQCYY

    Speaking of the devil… Moby Dick!

  104. loukretia50 said

    Bρε τη μαρμάγκα! χρόνια και ζαμάνια!

  105. Χαρούλα said

    Χαχαχαχα!
    Δείτε να μαθαίνετε πτωχοί…..
    (Για να είμαι και ειλικρινής, δεν το άντεξα όλο. Ίσως αδικώ την κυριούλα)

  106. loukretia50 said

    Μπορεί κάποιος να με πληροφορήσει αν σώζεται το κείμενο του «Ψαρολόγου / Οψαρολόγου» – αντίστοιχο με τον «Πωρικολόγο» ?
    Ψάχνω, αλλά το μόνο που βρήκα είναι μια σελίδα χειρόγραφη και δυσανάγνωστη.

  107. spiridione said

    106.
    http://georgakas.lit.auth.gr/dimodis/index.php?option=com_chronoforms&chronoform=showErgo&ergoID=48#teliki-ekvasi-tis-dikis

  108. Χαρούλα said

    106
    Loucretia κάποιες προτάσεις έχει εδώ. Δεν ξέρω αν είναι ικανοποιητικές
    http://georgakas.lit.auth.gr/dimodis/index.php?option=com_chronoforms&chronoform=showErgo&ergoID=48#teliki-ekvasi-tis-dikis

  109. loukretia50 said

    107- 108 : Σας ευχαριστώ πολύ!!
    Μόνο εκεί δεν το αναζήτησα, γιατί πίστευα πως θυμάμαι τα κείμενα που αναφέρει!
    Γεράματα! -μνήμη χρυσόψαρου!

    Εξαιρετικός ο Τζῆρος ὁ λειψαξούγγιος, μετὰ κλοτζάτων καὶ τυμπανιστριῶν καὶ ἡ Λαβρακότουρνα !

  110. Πέπε said

    105:

    Δε μου είναι πρωτοφανής αυτός ο τρόπος ανάλυσης. 🙂

    Εν πάση περιπτώσει, ο ψαρ είναι πουλί μεν, αλλά ένα συγκεκριμένο πουλί, το ψαρόνι, δε σημαίνει γενικά «πτηνό».

  111. ΚΑΒ said

    https://www.newsbeast.gr/politiki/arthro/4259513/gia-toys-ethnikistes-i-taytotita-einai-aima-gia-emas-axies

    Για το Σάββατο

  112. Χαρούλα said

    Ο ΚΑΦΚΑ ΚΑΙ ΤΑ ΨΑΡΙΑ.

    Στην φωτογραφία του Κάφκα που έχω κολλήσει
    στον καθρέφτη της κάμαράς μου, έβαλα δεξιά
    κι αριστερά από ένα ψάρι.
    Γιατί ο Κάφκα αγαπούσε τα ψάρια και δεν τα
    έτρωγε.
    Το χειμώνα μαζί με τα ψάρια έκανε μπάνιο
    στο κρύο νερό μιας λίμνης, όπως κι ένας
    άγιος πρόγονός του, που έσπαζε τον πάγο της
    λίμνης κι έμπαινε μέσα.
    Άλλωστε η αγάπη του για τα ψάρια φάνηκε
    και στο θάνατό του. Τον τελευταίο καιρό
    δε μιλούσε, έγραφε ό,τι ήθελε να πει κι ο θά-
    νατός του έμοιασε με θάνατο ψαριού που το βγάλαν στη στεριά.
    Πέθανε γιατί δεν μπορούσε πια ν’ αναπνεύσει.
    Κι ας είναι ευλογημένη η Dora Dymant

    ΜΙΛΤΟΣ ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ

    ΕΚΤΟΠΛΑΣΜΑΤΑ (1986)

    Dora Dymant: η νέα κοπέλα που έζησε με τον Κάφκα τον τελευταίο χρόνο της ζωής του και παραστάθηκε στοργικά στον θάνατό του

  113. Π.Χ. said

    Υπάρχει και το ναουσέικο γκαβόψαρο (παστή τηγανιτή μελιτζάνα) μεζές για τσίπουρο.
    https://www.slang.gr/lemma/10915-gkabopsaro

  114. ΚΑΒ said

    Απ’ όσο θυμάμαι ο Καβαδίας στα ποιήματά του μόνο 1 και μοναδική φορά αναφέρει τη λέξη ψάρια.

  115. Alexis said

    #111: Για τον Σωκράτη λες;
    Ντάξει μωρέ κοντά έπεσε…
    Να το είπε όντως ή να είναι μεζές του δημοσιογράφου;

    #110: Αυτός ο τσαρλατανισμός θες να πεις…

  116. Alexis said

    #111: Άλλωστε όπως λέει και ο Πλάτων στην «Πολιτεία»: «Νόμος είναι το δίκιο του Σωκράτη»

  117. ΚΑΒ said

    Στην τροφή των ψαρονιών (κοπάδια ολόκληρα είναι) είναι και οι ελιές. Πέρσι σπίτι μέσα σε λιόφυτο είχε γίνει μαύρο από τις κουτσουλιές τους.

  118. loukretia50 said

    έχει την τιμητική του σήμερα…

  119. Νέο Kid said

    Η αγάπη του Κάφκα για τα ψάρια που αναφέρθηκε απ τη Χαρούλα, μου θύμησε συνειρμικά την εραλδική αναφορά του Γιούνγκ στα «επεισόδια» με τα ψάρια , που έδωσαν το έναυσμα στη Συγχρονικότητα (Synchronicity).

  120. Γιάννης Ιατρού said

    Διαπιστώνω πως μέχρι τώρα δεν έχει αναφερθεί η σημασία του ψαριού (η χρήση, σαν λέξη (ΙΧΘΥΣ) και ως απεικόνιση) στην χριστιανική θρησκεία! Για τη νηστεία κάτι ειπώθηκε … Έχουμε γεμίσει παγανιστές 🙂
    Και αποσιωπάτε το ότι ο άλλος, με δυό ψωμιά και τρία ψάρια είχε κάνει ολόκληρο γαμήλιο catering…

  121. ΣΠ said

    Είναι και η κεφαλιά-ψαράκι στο ποδόσφαιρο.

  122. loukretia50 said

    Πάει, χάλασε ο κόσμος! Τώρα πια δίνουν εξωτικά ονόματα στα ψάρια!
    Fish Called Wanda – Don’t Call Me Stupid https://youtu.be/PoaOwSPJPHw
    Dory – Finding Nemo https://youtu.be/zNyYDHCg06c

    Συμπληρωματικά, για ένα κρύο βράδυ
    The Fish Song – Three Stooges https://youtu.be/PVa3BwXy7v8
    Tears For Fears – Fish Out of Water https://youtu.be/TQCA1xG30kQ
    Saint Privat – Poisson rouge https://youtu.be/x7ySLGzRfrc

  123. Χοσέ Μιγκέλ
    Μίγκελ Χοσέ
    Χοσέ Μιγκέλ
    Το πλοίο του Μίγκελ Χοσέ

    Στο πλοίο του Χοσέ Μίγκελ
    Ο τσίρος και το σκουμπρί…

    Joxe Migel
    Migel Joxe
    Joxe Migel
    Migel Joxeren batela.

    Joxe Migelen batelan
    txitxarrua eta berdela…

  124. Corto said

    120:
    Γιάννη, στο σχ.50 αναφέρθηκα στον αριθμό 153 (όσα τα ψάρια που αλιεύθηκαν από τους μαθητές στην λίμνη Τιβεριάδα) με τις εκπληκτικές μαθηματικές ιδιότητες, αλλά μάλλον δεν τόνισα αρκετά την συμβολική σημασία του αριθμού αυτού για τον Χριστιανισμό.

  125. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    99 Βρε τι μαθαίνει κανείς!

    107 Α μπράβο

    111 Τι είπε;

    114 Αξίζει να το ψάξει κανείς αυτό -αλλά και άλλοι ναυτικοί δεν ασχολούνται με τα ψάρια.

  126. Γιάννης Ιατρού said

    124: Σωστά λες,
    Για το 153 οι «ελληνόψυχοι» έχουν την δική τους εξήγηση 🙂 (τά άλλα, τα του Ιερώνυμου και του Αυγουστίνου δεν τα αναφέρω 🙂 ):
    Δυο κύκλοι (το σύμβολο της ύλης και του πνεύματος) η περιφέρεια των οποίων αγγίζει το κέντρο του άλλου κύκλου, θεωρούνταν από τους πυθαγόρειους ιερό μυστικιστικό σύμβολο, γνωστό ως «το σημείον τού ιχθύος» (vesica piscis) και του οποίου η αριθμητική σχέση (μήκος/ύψος) εκφράζεται με τον αριθμό 153.

    Ο εν λόγω αριθμός τον οποίο ο ίδιος ο Πυθαγόρας θεωρούσε ιερό, διαιρούμενος με το 265 μας δίνει την πλησιέστερη προσέγγιση της τετραγωνικής ρίζας του 3 (1,73205…) και εκφράζει την αριθμητική αναλογία του ισοσκελούς τριγώνου, μαθηματικός τύπος που ήταν γνωστός ακόμα και στον Αρχιμήδη ως «το μέτρον του ιχθύος»

  127. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γιά νὰ τὸ συνδέσουμε μὲ τὸ χτεσινό, ὑπάρχουν καὶ τοξικὰ ψάρια.

    Ἐπίσης προσοχὴ στὰ παντελονόψαρα. 🙂

  128. Corto said

    126: Μπράβο Γιάννη, εξαιρετικά ενδιαφέροντα αυτά που γράφεις!
    Κι αν προσθέσουμε και τις διάφορες άλλες ιδιότητες του αριθμού, όπως ότι είναι τριγωνικός, ότι ισχύει 1^3 +2^3+3^3=153 κλπ, καταλαβαίνουμε την τεράστια σημασία του.

    https://en.m.wikipedia.org/wiki/153_(number)

  129. Γιάννης Ιατρού said

    127: Δημήτρη (και πσαράδες του μπλογκ), ξέρεις αν ο Λαγοκέφαλος (που προέρχεται από θάλασσες εκτός Μεσογείου), έχει καμιά σχέση με το λαγόψαρο που αναφέρεται από τους ΑΗΠ; Είναι διαφορετικά ψάρια;

  130. Corto said

    126: Μπράβο Γιάννη, εξαιρετικά ενδιαφέροντα αυτά που γράφεις!
    Κι αν προσθέσουμε και τις διάφορες άλλες ιδιότητες του αριθμού, όπως ότι είναι τριγωνικός, ότι ισχύει 1^3 +5^3+3^3=153 κλπ, καταλαβαίνουμε την τεράστια σημασία του.

    https://en.m.wikipedia.org/wiki/153_(number)

  131. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Μόλις έστειλα βαρβάτο σχόλιο που ανατρέπει όλα όσα ξέραμε μέχρι τώρα για τα οψάρια, αλλά μού το έπιασε η μαρμάγκα γιατί είχε πολλή βιβλιογραφία

  132. Corto said

    Προφανώς το σχόλιο 128 είναι άκυρο (τεχνικό λάθος).

  133. 131

    Καλή μαρμάγκα! ❤

    https://el.wiktionary.org/wiki/%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%BC%CE%AC%CE%B3%CE%BA%CE%B1

  134. Γιάννης Ιατρού said

    πολύ φίλη μου 🙂

  135. loukretia50 said

    Νόμιζα πως η λέξη «ψάρι» δεν εμπνέει τους ποιητές. Απόψεις!
    Σε άλλη γλώσσα είναι πιο εύηχο :

    Antonin Artaud, 1926
    Petit poème des poissons de la mer https://youtu.be/6kbnkjRhVFU

    «…Les poissons de la mer sont morts
    Parce qu’ils ont préféré à être
    D’aller au but sans rien connaître
    De ce que tu appelles obéir.
    Dieu seul est ce qui n’obéit pas,
    Tous les autres êtres ne sont pas encore, et ils souffrent.
    Ils souffrent, ni vivants ni morts.
    Pourquoi ?…………………………………..
    L’Être est celui qui s’imagine être
    Être assez pour se dispenser
    D’apprendre ce que veut la mer…
    Mais tout petit poisson le sait !

    Μικρή ιστορία – με όχι τόσο μικρή διάρκεια! – που απαγγέλλει ο ίδιος. Σκέφτηκα ότι μπορεί να ενδιέφερε κάποιον – ίσως τον Άγγελο..

  136. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @129. Μᾶλλον δὲν εἶναι τὸ ἴδιο, Γιάννη. Ὁ λαγοκέφαλος πέρασε στὴ Μεσόγειο ἀπὸ τὴν Ἐρυθρὰ μετὰ τὸ ἄνοιγμα τῆς διώρυγας τοῦ Σουέζ.

    Τί λένε τὰ ἀρχαῖα κείμενα; Ἂν μιλοῦν γιὰ τὸ ἴδιο ψάρι πρέπει νά λένε κάτι γιὰ τὴν τοξικότητά του.

  137. Γιάννης Ιατρού said

    130: Corto
    Λεπτομέρειες εδώ 🙂

  138. Γιάννης Ιατρού said

    136: Ναι, ο Γαληνός το αναφέρει και γράφει περί αντίδοτου.

  139. Γιάννης Ιατρού said

    138 (136): Εδώ Δημήτρη

  140. Κώστας said

    @Γιάννης Ιατρού & Corto

    Κάποτε με προβλημάτισαν κι εμένα «τα… ακριβώς 153 (υπόπτου προελεύσεως) ψάρια»… 🙂

  141. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    1) Καλώ τον αδέκαστο χωροφύλακα Ιατρού (120) να πείσει τον κ. Σαραντάκο να κράξει αγρίως το Σαββάτο την ιστορική αγραμματοσύνη του αναπληρωτού υπουργού Εξωτερικών Γιώργη Κατρούγκαλου σήμερα Πέμπτη 29/11/2018 στην Επιτροπή της Βουλής για την Αναθεώρηση του Συντάγματος, όπου μπέρδεψε τον Σωκράτη με τον Ισοκράτη!.. Το ακόμα πιό φοβερό είναι ότι την απίστευτη αγραμματοσύνη του Κατρούγκαλου ΔΕΝ την πήρε χαμπάρι ούτε κάν η «Αυγή», που υποτίθεται ότι είναι μια εγγράμματη εφημερίδα, στην οποία αρθρογραφεί και ο ίδιος ο κ. Σαραντάκος. Σε τέτοια ύψη έχει φτάσει η αγραμματοσύνη στο Ρωμέικο…

    Προειδοποιώ τον αδέκαστο Ιατρού ότι ο κ. Σαραντάκος καλά θα κάνει να μή σιωπήσει το Σαββάτο, διότι όλοι θα αντιληφθούν πως το Ιστολόγιό του έχει δώσει απόλυτη ΑΣΥΛΙΑ στους συριζαίους, οποιουδήποτε βεληνεκούς αγραμματοσύνη κι αν διαπράξουν…

    2) Γράφει ο κ. Σαραντάκος στο παρόν άρθρο: «…σιγά σιγά, καθώς ο ιχθύς είναι το κατεξοχήν όψον, το οψάριον παίρνει τη σημασία «ψάρι» και έτσι βρίσκουμε τη λέξη πχ στα Ευαγγέλια, όπου στο γνωστό θαύμα του Ιησού το παιδάριον είχε «πέντε άρτους κριθίνους και δυο οψάρια»…»

    Αλλά κ. Σαραντάκο, γιατί δεν λέτε την αλήθεια στο κοινό σας; Δεν αντιλαμβάνεστε ότι με τέτοιες γκάφες χάνετε το τεράστιο γλωσσικό κύρος που έχετε σήμερα στο Ρωμέικο; Για ποιά Ευαγγέλια μιλάτε; Μόνο ο αντισημίτης ευαγγελιστής Ιωάννης κάνει λόγο για «οψάρια» σε ΟΛΟΚΛΗΡΗ την Αγία Γραφή, 5 φορές μάλιστα (Ιω. 6,9 + Ιω. 6,11 + Ιω. 21,9 + Ιω.21,10 + Ιω. 21,13), διηγούμενος τα γνωστά θαύματα του ραββίνου Χριστού. Οι άλλοι 3 ευαγγελισταί διηγούνται κι αυτοί τα ίδια θαύματα, αλλά χρησιμοποιούν την λέξη ιχθύς!..

    Πώς εσείς ο – ομολογουμένως – ειδήμων + ρέκτης της Θείας Ελληνικής Γλώσσης δεν υποψιαστήκατε ότι κάτι τρέχει εδώ πέρα; Γιατί σε ολόκληρη την Αγία Γραφή ΜΟΝΟ ο Ιωάννης χρησιμοποιεί την λέξη οψάρια για τα ψάρια; Τεκμηριωμένη απάντηση θα απαιτούσε ένα ολόκληρο βιβλίο. Το μόνο που μπορώ να πώ τώρα είναι πως έχει άμεση σχέση με αυτό που επισημαίνει ο δαιμόνιος Ιατρού στο 120: Με το αρκτικόλεξο Ι.Χ.Θ.Υ.Σ. που ξεκίνησε (όπως λεπτομερώς γράφει ο Ιερός Αυγουστίνος στο «De civitate Dei contra paganos») από μία φράση του ευαγγελιστού Ιωάννη, εξ ού και η αντικατάστασις της ελληνικώτατης λέξεως «ιχθύς» με το «οψάριον» σε 5 σημεία του ευαγγελίου του.

    ΚΟΝΤΟΛΟΓΙΣ: Η πρώτη σαφής χρήσις της λέξεως «οψάριον» με την σημασία του ψαριού στην Θεία Ελληνική Γλώσσα έγινε από τον Εβραίο συγγραφέα του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου. Ασχέτως αν (όπως επισημαίνει κι ο Πλούταρχος στο περίφημο απόσπασμα που παραθέτει ο κ. Σαραντάκος) και πρίν το 120 μ.Χ. που έγραψε ο Ιωάννης, οι Έλληνες θεωρούσαν ως κατ’ εξοχήν οψάριον τον ιχθύ.

    3) Προς απόδειξιν των ανωτέρω, θα παραθέσω ένα εκπληκτικό απόσπασμα από τον Αθήναιο («Δειπνοσοφισταί», βιβλίον 9ον,, κεφ. 8ον, 385b+c), όπου ο μέγας Ρωμαίος νομομαθής Ουλπιανός εξεμάνη όταν κάποιος τόλμησε να χρησιμοποιήσει την λέξη «οψάριον» για τα ψάρια!.. Και διαβεβαίωσε ο σοφός Ουλπιανός πως ΚΑΝΕΙΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟΤΕ (σ.σ.: γύρω στο 200 μ.Χ.) δεν είχε ξαναχρησιμοποιήσει την λέξη με παρόμοια σημασία!..

    Προφανώς, ο Ουλπιανός δεν είχε διαβάσει το κάργα αντισημιτικό Τέταρτο Ευαγγέλιο, το επιλεγόμενον… κατά Ιωάννην

    Και για να μή τολμήσει κανείς από τους συνήθεις υπόπτους (Πέπες, Άγγελος, Λεώνικος, Ιατρού, κύρ Γιάννης Κουβάτσος, Alexis, Π-2, κύρ Δημήτρης Μαρτίνος κλπ.) να αμφισβητήσει την μετάφρασή μου, παραθέτω και την εγκυρώτατη γαλλική μετάφραση του χωρίου από το remacle.org:

    «On servit un grand poisson dans une saumure acéteuse, oxalmee. Quelqu’un dit : Rien de meilleur que le poisson servi dans cette saumure. Aussitôt Ulpien qui ne s’occupait qu’à ramasser des épines, fronce le sourcil, et dit : Où trouverez-vous le mot oxalmee? D’ailleurs, je ne sache pas qu’aucun des auteurs vivans ait employé le mot opsarion pour désigner le poisson»

  142. Corto said

    137 (Γιάννης) και 140 (Κώστας):
    Σας ευχαριστώ για τις πληροφορίες! Θα τα μελετήσω αμέσως μόλις μπορέσω. Σε κάθε περίπτωση είναι πολύ ενδιαφέροντα.

  143. Γιάννης Ιατρού said

    140: Κώστα
    κι αυτός από την πηγή που παρέθεσα στο #137 νοσφίζεται, όπως όλος ο καλός ο κόζμος 🙂

  144. Κώστας said

    Εγώ είμαι… «αυτός». 🙂

  145. Γιάννης Ιατρού said

    141α: Η ΑΥΓΗ παραθέτει το άρθρο του ΑΠΕ-ΜΠΕ. Ίσως θα έπρεπε να το επισημάνει (ή διορθώσει, αν είναι λάθος απόδοση). Το τι είπε ακριβώς ο υπουργός, εγώ δεν το άκουσα. Είναι πολύ εύκολο α) να μην ακούστηκε καλά το Ι του Ι-Σοκράτη ή/και β) κάποιος «φωστήρας» του ΑΠΕ-ΜΠΕ να το απέδωσε λάθος.
    Εσύ, τα έχεις ελέγξει αυτά, προτού γράψεις το σχόλιό σου;

  146. Γιάννης Ιατρού said

    144: Ααααα 🙂 🙂

  147. Κώστας said

    Και ένσταση: αναφέρω πηγές και παραθέτω λινκ! 🙂

  148. Γιάννης Ιατρού said

    147: Σωστός, ναι, κάτω-κάτω (εσύ έχεις την ελληνική έκδοση, εγώ έχω την εγγλέζικη – στο [1]). Αλλά γιατί ‘ένσταση’ ρε Κώστα, εγώ δεν σε αμφισβήτησα, αφού ήδη από το 2007 το έχεις γράψει! 🙂

  149. Κώστας said

    Η ένσταση είναι για το «νοσφίζεται». 🙂

  150. ΣΠ said

    126
    Χωροφύλαξ, τα λες λίγο μπερδεμένα. Ας δούμε το σχήμα.

    Vesica piscis είναι το σχήμα που σχηματίζεται από την τομή των δύο κύκλων. Ο λόγος ύψους προς πλάτος ΜΝ/ΑΒ είναι ίσος με την τετραγωνική ρίζα του 3, η οποία προσεγγίζεται από τον λόγο 265/153. Μέσα στο σχήμα υπάρχουν δύο ισόπλευρα (όχι απλώς ισοσκελή) τρίγωνα, τα ΜΑΒ και ΝΑΒ και είναι γνωστό για τα ισόπλευρα τρίγωνα ότι ο λόγος του ύψους προς την βάση είναι το μισό της τετραγωνικής ρίζας του 3. Τίποτα το ιδιαίτερο για τον αριθμό 153.

  151. Γιάννης Ιατρού said

    149: Δεκτή!
    Αλλά θα αποκαλύψω εδώ την τεράστια σημασία του αριθμού αυτού, του 153, την οποία επιμελώς αποκρύπτουν γνωστοί κύκλοι παρεπιδημούντων αποδομιστών: «Πέρασε» με 153 «ναι» ο προϋπολογισμός του 2018

    150: Σταύρο, η «πηγή» στο #137 τα «αποκαλύπτει», εγώ δεν είπα πως είναι κάτι μυστικιστικό, αφού ξέρεις πόσο επιρρεπής είμαι σε κάτι τέτοια… (θα γραφτώ και στην Ελληνική Αγωγή σε λίγο, αμέ!) 🙂

  152. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Εγώ πάντως μόλις χτύπησα κάτι μπιφτέκια ανοιχτής θαλάσσης μούρλια, to eat the mother and to the child to don’t give.

  153. nestanaios said

    Ευτυχώς υπάρχει η ετυμολογία. Και η ετυμολογία διαφοροποιεί (μεγαλοποιεί) την ελληνική από τις άλλες γλώσσες.
    Από το σκίφος έχουμε ξίφος. Από το σπελλίζω έχουμε ψελλίζω. Από τον σπάρον έχουμε ψάρον. Από το σπαράττω (σπαράζω) έχουμε ψαράττω και ο νοών νοείτω.

  154. Γιάννης Ιατρού said

    152: Θα ήπιες και θαλασσόνερο, ε; 🙂

  155. Χαρούλα said

    Χτες Τοξότες, σήμερα Ψάρια, αύριο ποιό ζώδιο έχει σειρά;;;!😂😊😂
    Καληνυυύχτα! Καρτουνίστικη!

  156. Πέπε said

    @141:
    > > Και για να μή τολμήσει κανείς από τους συνήθεις υπόπτους (Πέπες, Άγγελος, Λεώνικος, Ιατρού, κύρ Γιάννης Κουβάτσος, Alexis, Π-2, κύρ Δημήτρης Μαρτίνος κλπ.) να αμφισβητήσει την μετάφρασή μου, παραθέτω και την εγκυρώτατη γαλλική μετάφραση του χωρίου από το remacle.org:

    Πολύ καλά, δε θα τολμήσω λοιπόν να προτείνω αντιπαραβολή της νεοελληνικής μεταφράσεως Ι.Α. με τη γαλλική. (Γιατί αν το τολμούσα, μπορεί και να ‘βρισκα καναδυό σημεία που δε συμφωνούν και πολύ η μία με την άλλη.)

  157. Γιάννης Ιατρού said

    156: … και μετά να πέσει και κανένα γαλλικό, που λέει κι ο λαός 🙂

  158. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    154 Δυστυχώς γιατρέμ. Και κάπου είχα διαβάσει παλιά πως αυτοί οι μαλάκες οι Ρωμαίοι αλάτιζαν το κρασί, για συντήρηση ξερωγώ.

  159. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ο ψαρής ή ψαρός ,ο γκρίζος.
    (ο Ψαρής και ο Ντορής τα γνωστά αλόγατα )
    Ψαρή Φοράδα μια παραλία με αρκετά σπίτια και πλήθος θερμοκήπια, στα μέρη μου.

    Ψαρές στην Κρήτη, οι παπούλες (το φυτό της φάβας,το λαθούρι)

    Και το ψάρι της πρωταπριλιάς

    http://www.momes.net/Fetes/Poisson-d-avril/Origine-du-Poisson-d-Avril

  160. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Να βγεί ο κ. Gpoint και να μάς αναλύσει γιατί πρίν λίγο έχασε ο μεγάλος ΠΑΟΚ 4-0 από την Τσέλσι, ενώ μέχρι πρίν 3 ώρες μάς έλεγαν ότι πάει στο Λονδίνο για να πάρει την ισοπαλία.

    1) Κύριε Ιατρού (145)

    παρατηρώ ότι ενώ έχεις στόφα μεγάλου ερευνητή, ασχολείσαι με αερολογίες. Ψάχνω το βίντεο του Κατρούγκαλου που μπέρδεψε τον Σωκράτη με τον Ισοκράτη και δεν το βρίσκω. Αν αποδειχτεί ότι για όλα φταίει ο συντάκτης του ΑΠΕ που δεν άκουσε το ιώτα στο «Ισοκράτης», θα πρόκειται για ακόμα μεγαλύτερο μεζεδάκι: «Το ΑΠΕ έβγαλε αγράμματο τον αν. υπουργό Εξωτερικών». Αν, όμως, αποδειχτεί ότι όντως διέπραξε την γκάφα ο Κατρούγκαλος και δεν την περιλάβει στα μεθαυριανά μεζεδάκια ο κ. Σαραντάκος, εσύ τί θα πείς;

    2) Βλέπω κ. Ιατρού ότι δεν βγάζεις άχνα για τις συγκλονιστικές αποκαλύψεις που έκανα για το «οψάριον» στο σχόλιο 141: Ότι η σύνδεσις της λέξεως με το ψάρι έγινε από εβραιοχριστιανούς συγγραφείς και ουδείς Έλλην είπε οψάριον το ψάρι προτού επικρατήσει ο Χριστιανισμός. Βασικά υπεύθυνος είναι ο συγγραφεύς του Κατά Ιωάννην Ευαγγελίου, από αυτόν ξεκίνησαν όλα, ενώ οι υπόλοιποι 3 ευαγγελιστές αποκαλούν συνεχώς τα ψάρια… «ιχθύες»

    Ο σημαίνων ρόλος των χριστιανών στην ταύτιση «οψαρίου» και «ψαριού» αποδεικνύεται από μιά απλή ανάρτηση των σχετικών λημμάτων του Liddell-Scott

    Όπως βλέπεις, κ. Ιατρού, ΟΛΕΣ οι σύνθετες λέξεις του «οψάριον» που έχουν σχέση με το ψάρι πρωτολανσαρίστηκαν από χριστιανούς συγγραφείς, με πρώτη και καλύτερη την λέξη «οψαρέλαιον» που είναι μιά δημιουργία του Σέξτου Ιουλίου Αφρικανού (160 – 240 μ.Χ.) που ήτο διακεκριμένος εκκλησιαστικός συγγραφεύς. Οι Έλληνες (αν και μεγάλοι λάτρεις των ψαριών) δεν γούσταραν την ταύτιση της λέξεως «οψάριον» με το ψάρι, όπως απέδειξα με την φωτοτυπία από τους «Δειπνοσοφιστές» στο 141

    3) Θα τελειώσω με κάτι σημαντικότερο, μιάς και στο παρόν άρθρο ο κ. Σαραντάκος αναφέρει το εξαίσιο σατιρικό ποίημα του Ευβούλου για τους Έλληνες στην Τροία που ηυνανίζοντο και αλληλοεξεκωλιάζοντο, με αποτέλεσμα να επιστρέψουν στην Πατρίδα ευρυπρωκτότεροι… Ως γνωστόν, το ποίημα αυτό του Ευβούλου το διέσωσε ο Αθήναιος στους «Δειπνοσοφιστές».

    Τί έχεις να πείς, κ. Ιατρού, για την μεγάλη αποκάλυψη που κάνω ευθύς αμέσως; Το perseus.tufts.edu (που είναι υποκατάστημα του TLG) στην αγγλική μετάφραση (C. D. Yonge, B.A., 1854) των «Δειπνοσοφιστών» ΑΠΟΣΙΩΠΑ τους 5 τελευταίους στίχους του 8στιχου ποιήματος του Ευβούλου, γιατί είναι πορνικοί και καταγγέλλουν τους Ηρωες της Ιλιάδος ότι ήσαν αυνάνες και κίιναιδοι!..

    ΥΓ: Κύριον Πέπεν (156): Τολμήστε, τολμήστε… Αλλάζει το νόημα αυτών που λέω από τις μικρές αυτές διαφορές των δύο μεταφράσεων; Μέχρι να τολμήσετε εσείς, καλώ τον αδέκαστο κ. Ιατρού και τον ειδήμονα κ. Σαραντάκο να βγούν και να μάς πούν: Ποιά μετάφραση του αποσπάσματος των «Δειπνοσοφιστών» για τον Ουλπιανό και το οψάριον είναι η καλύτερη: Η δικιά μου ή του Remacle.org;

  161. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    155 🙂

    Στο ψαρόνημα (μόλις το έγραψα θυμήθηκα κι ότι υπάρχει είδος νήματος (κλωστής) τέτοιο! : ψαρόνημα
    ας αναφέρουμε το χωργιό Ψάρι και το νησί Ψαρά.

    Βρε τα ψάργια και δεν τους τόχα
    http://www.haniotika-nea.gr/psari-zoo-pou-anakalipse-proti-fora-sex/

  162. Γιάννης Ιατρού said

    158: …οι μαλάκες οι Ρωμαίοι αλάτιζαν το κρασί
    Ενδιαφέρον θέμα Χτήνος.

    Τα περισσότερα χλωριούχα άλατα (Χλωριούχο νάτριο εν προκειμένω) που εμφανίζονται στο κρασί έχουν γεύση πικρή και όχι αλμυρή, αλλά ακόμα και όταν έχουν (έντονη) αλμυρή γεύση δίνουν μια αίσθηση σαπουνάδας.

    Πρόσφατα διάβασα σε ένα σχετικό άρθρο, πως ο γαστρονόμος Nathan Myrhvold (που έχει εμμονή με την μοριακή γαστρονομία), πιστεύει ακράδαντα ότι οι άνθρωποι πρέπει να αλατίζουν το κρασί τους, όπως θα έκαναν με οποιοδήποτε άλλο τρόφιμο. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Myrhvold το συνιστά αυτό ως μια τακτική για να γίνει το κρασί μας πιο γευστικό, να ενισχυθούν οι γεύσεις του.

    Η αλατότητα είναι κάτι που συμβαίνει στο κρασί και αποτελεί μεγάλο παράγοντα ανησυχίας για τις οινοπαραγωγικές χώρες που έχουν αλμυρά εδάφη! Η αλατότητα στο έδαφος αυξάνεται με την συνεχή ύδρευση και αυτό συμβαίνει κυρίως στις περιοχές με ξηρό κλίμα, όπου τα αμπέλια χρειάζονται αρκετό νερό. Γενικά η σύνθεση του εδάφους συνήθως δεν επηρεάζει αρνητικά την σύνθεση των κρασιών, η αλατότητα όμως αποτελεί εξαίρεση. Δεν είναι τυχαίο που οι οινοπαραγωγικές χώρες έχουν διαφορετικά όρια αλατότητας η κάθε μια, που μάλιστα μπορεί να έχουν και τεράστια διαφορά από χώρα σε χώρα.

    Ο Myrhvold προτείνει λοιπόν να βάζουμε μια ελάχιστη πρέζα αλατιού ανά ποτήρι κρασιού. Άν ένα κουταλάκι του γλυκού αλάτι ζυγίζει περίπου έξι γραμμάρια, τότε το ένα δέκατο του κ.γ. ανά λίτρο κρασιού είναι ακριβώς όσο π.χ. το όριο αλμυρότητας της Αυστραλίας: 0,6 g/L!

    Τι να πω, ίσως το αλάτι να τονίζει όντως τα χαρακτηριστικά του κρασιού και να δίνει μια γευστική αίσθηση φρούτων στο στόμα. Μαζί με την ένταση των γεύσεων έρχεται όμως και η γεύση της σαπουνάδας 🙂 , κάτι που φυσικά καταστρέφει οποιοδήποτε άλλο πλεονέκτημα.

    Οπότε μάλλον ήταν τρελοί αυτοί οι Ρωμαίοι 🙂

  163. # 160

    Επειδή προηγήθηκε το ματς Μπάτε-Βίντι 2-0 ήταν προφανές πως η τύχη του ΠΑΟΚ κρινότανε από δυο πράγματα 1ον να μη κερδίσει η Βίντι την Τσέλσυ και 2ον να νικήσει ο ΠΑΟΚ την Μπάτε. Το μοναδικό αποτέλεσμα που θα άλλαζε κάτι ήταν η νίκη του ΠΑΟΚ η οποία θα επέτρεπε την πρόκριση και με ισοπαλία της Βίντι, η ισοπαλία δεν του αρκούσε. Οπότε λογικό ήταν να κατέβει για το 0-0 και να ψάξει κάποιο γκολ μόνο προς το τέλος. Η αποβολή του Χατσερίδη στο 6 μόλις λεπτό αποδυνάμωσε πλήρως αυτό το σενάριο γι αυτό δεν μπήκε ο Βαρέλα αμέσως αλλά στο 75 που είχε κοπάσει το γρήγορο και δυνατό παιχνίδι διότι ερχόταν από τραυματισμό και για τον ίδιο λόγο προφυλάχθηκαν οι Μαουρίσιο-Πέλκας.
    Δεν αξίζει να ρισκάρεις πολλά όταν η τύχη σου εξαρτάται από άλλους, λογικό ήταν κι αυτό έκανε ο Λουτσέσκου, όχι πως συμφωνώ πλήρως μαζί του, αλλά δεν στενοχωρήθηκα κιόλας, δεν χάθηκε τίποτε, όπως και δεν χάθηκε και για τον ΟΣΦΠ αλλά τώρα αντί για νίκη θέλει νίκη καλύτερη του 3-1

    Με αυτά που σου έγραψα πήγαινε τώρα σε κάνα άλλο σάιτ να πουλήσεις γνώση και ενημέρωση…

  164. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Μάστα. Και δε μου λές, βοηθάει και στη συντήρησή του ή θυμάμαι λάθος και θα στέκομαι διορθωμένος όσο ξεκουράζεις τη βαλίτσα σου?
    Γιατί είχα ζόρικη μέρα κι είμαι κομμάτια 🙂

    Γμτ δε θυμάμαι ποιά περιοχή είχαν κατακτήσει για τις αλυκές της. Παλαιστίνη ίσως?

  165. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Κύριε Gpoint (163),

    είδα το παιχνίδι και συμφωνώ 100% με την ανάλυσή σας. Το συμπέρασμα είναι πως η Τύχη έχει τον πρώτο λόγο στο Ποδόσφαιρο, πολύ περισσότερο από τον λόγο που έχει η Τύχη στην κανονική Ζωή.

    Ποιός θα μπορούσε να προβλέψει ότι μέσα στο Λονδίνο θα απεβάλετο ο αφελής Χατσερίδης στο 6΄; Με 10 παίκτες για 90 λεπτά, τί σχέδια να κάνει ο Λουτσέσκου; Καταρρέουν όλα και το μόνο που μάς απασχολεί είναι να μήν οδηγηθούμε στην συντριβή και γελάει μαζί μας όλη η Ευρώπη. Άρα το 4-0 είναι καλό αποτέλεσμα για τον ΠΑΟΚ…

    Παρεμπιπτόντως, θερμά συγχαρητήρια για το εξαίρετο ποίημά σας (σχόλιο 98β) που δίνει μιά άλλη ερμηνεία στο ποίημα του Ευβούλου

  166. Επειδή είναι λίγο μπερδεμένη η κατάσταση στον όμιλο του ΠΑΟΚ να την ξεκαθαρίσω.:

    Η μόνη ομάδα που βαστάει την τύχη στα χέρια της είναι η Μπάτε με νίκη επί του ΠΑΟΚ

    Η Μπάτε προκρίνεται επίσης και με ισοπαλία αν δεν νικήσει η Βίντι την Τσέλσυ

    Η Βίντι προκρίνεται μόνο αν φέρει καλύτερο αποτέλεσμα από την Μπάτε

    Ο ΠΑΟΚ προκρίνεται μόνο με νίκη και ταυτόχρονη ήττα της Βίντι

  167. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα και να με συμπαθάτε για την απουσία. Αν είπε ο Κατρούγκαλος Σωκράτη τον Ισοκράτη ή αν το έκανε το ΑΠΕ-ΜΠΕ δεν το ξέρω, βρείτε σας παρακαλώ πολύ την απάντηση.

  168. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    162 Στο λυγξ λέει πως αλάτι βάζανε και οι αρχαίοι ημών.
    https://www.mixanitouxronou.gr/apo-pies-perioches-tis-elladas-promithevontan-i-romei-ta-korifea-krasia-tis-aftokratorias-to-akrivo-krasi-pou-skotose-ton-ritora-marko-antonio/

  169. Γιάννης Ιατρού said

    164: Ίσως στη σημερινή Γαλλία, στη Καμάργκ (μια περιοχή της Προβηγκίας, στο δέλτα του Ροδανού ποταμού νότια της πόλης Αρλ) με τις αλυκές της. Γνωστές αλυκές (στη Θράκη) ήσαν κι αυτές του Αίνου και της Απολλωνίας βλ. Τραϊανό και Αδριανό.

    Επί Ρωμαίων το αλάτι λειτουργούσε και ως νόμισμα. Γενικά, η αξία του αλατιού ήταν πάντα πολύ μεγάλη, γιατί νομίζεις οι Άγγλοι λένε τον μισθό «salary»;

  170. # 166

    Και κάτι ακόμα :

    Μακάρι να διαψευσθώ αλλά δυο φορές ο ΟΣΦΠ και μια η ΑΕΚ πουθέλανε μια βοήθεια -όπως ο ΠΑΟΚ τώρα με την Τσέλσυ- για να προκριθούνε, δεν την βρήκανε. Ισως γιατί δεν έχουμε καλό όνομα στην Ευρώπη και τα επεισόδια στο ΑΕΚ-Αγιαξ, συνηγορούν κι αυτά.

  171. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    169 Έτσι. Πολύτιμο, κι ο Γκάντι με την πορεία για το αλάτι. Τι να σου πω, εγώ είμαι του πιπεριού 🙂

  172. Κώστας said

    54: Moυ κάνει εντύπωση που ο Μπέχτελ δεν συνειδητοποιεί ότι όλα όσα γράφει για την αρχική σημασία του -ο φρίσκουν απόλυτη εφαρμογή και στο Obst «φρούτα». Και εδώ υπήρξε η σύνθεση «προς, επί» συν «φαγητό».

  173. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    (167) Μεζεδάκι ολκής:

    Το ΑΠΕ διόρθωσε πρίν λίγο το «Σωκράτης», κάνοντάς το «ΙσΩκράτης»!..

    Αναμένεται αύριο το βίντεο της Βουλής, για να δούμε ποιός είναι ο γκαφατζής: Ο Κατρούγκαλος, το ΑΠΕ, η Αυγή, ή ο Χατζηπετρής;

  174. Ενδιαφέρουσα η μαρτυρία του Αθήναιου για τον Ουλπιανό. Αλλά εγώ τον βλέπω να λεει «Πού κείται οξάλμη;», δηλαδή αυτό που λέει ο Γάλλος μεταφραστής, Où trouverez-vous le mot oxalmee? , και όχι «Τι είναι αυτό μέσα στην οξάλμη;» Οι αττικιστές, ως γνωστόν, έδιναν ειαίτερη σημασία στο αν η Α ή Β λέξη «κείται ή ου κείται» στο corpus των δόκιμων Αττικών συγγραφέων. Το ίδιο λέει και για τη λέξη «οψάριον» — ότι κανένας συγγραφέας, ούτε καν σύγχρονός τους, δεν τη χρησιμοποιεί. Ακριβώς δηλαδή μαρτυρεί ότι οι λέξεις «οξάλμη» και «οψάριον» ήταν σε κοινή χρήση, αλλά οι καθαρολόγοι τις περιφρονούσαν («εναυτίασα ακούσας τούνομα», λέει για δεν θυμάμαι ποια κοινότατη λέξη ο Φρύνιχος ο Αράβιος)
    Προφανώς όμως το «οψάριον» δεν είχε εκτοπίσει ακόμα τον ιχθύν, αφού τον χρησιμοποιεί ο ευαγγελιστής Μάρκος με τα λαϊκά ελληνικά του (να ήταν ο Λουκάς, δεν θ’ αποδείκνυε τίποτε). Ίσως μάλιστα ακριβώς τότε, ανάμεσα στη συγγραφή των συνοπτικών ευαγγελίων (ή της κοινής τους πηγής) και του κατά ιωάννην, να άρχισε η μια λέξη να εκτοπίζει την άλλη.
    Ας σημειωθεί ότι εκτός από το θαύμα του χορτασμού των 5000 με πέντε ψωμιά και δύο ψάρια, υπάρχει και θαύμα χορτασμού 4000 με εφτά ψωμιά και λίγα ψαράκια. Για κάποιο λόγο δεν μας το διδάσκουν στο σχολέιο και έτσι έιναι σχεδόν άγνωστο στο ευρύ κοινό.

  175. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Εκλεκτέ Νέστορα του Ιστολογίου κ. Άγγελε (174),

    σε συγχαίρω γι’ αυτό σου το σχόλιο, έπιασες την ουσία με την μία!.. Όπως βλέπεις, και το εγκυρώτατο remacle.org μεταφράζει λάθος την Αρχαιοελληνική Γραμματεία. Για να σε πείσω, ότι η δική μου μετάφρασις είναι η σωστή, θα αναρτήσω μερικές σελίδες από το μνημειώδες σύγγραμμα του (μεγαλύτερου – παγκοσμίως – ειδικού στον Αθήναιο) James Davidson «Courtesans [and] Fishcakes: The Consuming Passions of Classical Athens» (1η αγγλική έκδοσις 1997)




  176. … ετυμολογία της λέξης «ψάρι»< οψάριον
    <οψέ (αργά) …

    Το «οψέ» θυμάμαι μού είχε καρφωθεί στο γυμνάσιο
    όταν είχαμε μάθει πως οι νεοσσοί κάποιου πουλιού
    (πού να θυμάμαι τώρα ποιανού)
    είναι, λέει, «οψέ βαδιστικοί»
    (= αργούν να περπατήσουν, νομίζω).
    Γιατί έπρεπε να το μάθω αυτό, πάντα απορούσα,
    αλλά η διαγραφή του από την μνήμη προχωράει
    πολύ οψέ.

  177. caktos2 said

    176:

    >ετυμολογία της λέξης «ψάρι»< οψάριον
    <οψέ (αργά) …

    Να τηγαμήσεις πσάρια, αψέ

  178. Κατούρα και λίγο

  179. Η απόλυτη γελοιότητα…

    Βασιλειάδης, υφυπουργός αθλητισμού, γνωστός για την συμπάθεια προς τον Μελισσανίδη, σε δηλώσεις για χούλιγκαν κ.λ.π. :

    Η ΑΕΚ έχει στις τάξεις των οπαδών της αντιεξουσιαστές, οι άλλες ομάδες ακροδεξιούς !!!

    Είναι διαφορετικό να είσαι ΑΕΚ, πάλι καλά που δεν τους είπε ακροαριστερούς κι έμεινε στην πολιτική ορθότητα…

  180. spiral architect 🇰🇵 said

  181. Alexis said

    #133: Ώστε αντιδάνειο η μαρμάγκα;

  182. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα.

  183. leonicos said

    ψόαι ή ψύαι

    ψαρονέφρι = ψοϊτης μυς, από τους μεγαλύτερους μυες του σώματος, σηκώνει τον μηρό προς την κοιλιά και λειτουργεί στη βάδιση

  184. Νέο Kid said

    Μεγάλη χαρά για τη μεγάλη νίκη της Απολλωνάρας ( η πρώτη κυπριακής ομάδας επί ιταλικής , ever) με 2-0 επί της Λάτσιο! Και η Αθλητική Ένωση Κιτίου (ΑΕΚ Λάρνακας) νίκησε μέσα στην Ελβετία 1-0 τη Ζυρίχη.
    Για τα καλαμαράδικα τσίρκουλα, ένα μόνο που έχω ξαναπεί ήδη παλιότερα, κι αν οι κρατούντες είχαν λίγη τσίπ(ρ)α, θα το είχαν ήδη εφαρμόσει…
    ΚΛΕΙΣΤΕ τα σύνορα ΤΩΡΑ σε όλα τα νούμερα που μας ξεφτιλίζουν με τα βιντεοκλάμπ , την μπέτις Βαλάση και τις μπάτε σκύλοι αλέστε ..
    Είπαμε, όταν θα επιστρέψει ( σε 2-3 χρόνια , το αργότερο) Ο ένας και μοναδικός Πρέσβης του ποδοσφαίρου στο θρόνο του, θα ξανακερδίσει μόνος του,οπως πάντα, το χαμένο ευρωπαϊκό έδαφος. Ευρώπη χωρίς Πανατινάικος ντεν υπάρχει για το Ψωροκωσταίικο!

  185. leonicos said

    12 νεο-Κιδ

    Η Ιστορία της διατροφής είναι πολύ ενδιαφέρουσα

    Θα υπερθεματίσω. Στις ανασκαφές, όταν βρεθεί σκελετός, μαζεύουν πολύ προσεκτικά το χώμα της περιοχής της κοιλιάς, για να βρεθούν υπολείμματα τροφών, κουκούτσια κοκ στο σημειο που θα υπήρχε το έντερο του νεκρού, ακριβώς γι’ αυτό τον λόγο.

    Η οικονομία και ο έρωτας παράγουν την ιστορία

  186. Νέο Kid said

    Δείτε και τις φοβερές γκολάρες της Απολλωνάρας!
    Το πρώτο , ανάποδο ψαλιδάκι τυφλά ναχει ο εντυ μερξ, και στο δεύτερο κρύφτηκε η μπάλα από τους παιχταράδες μας και τον Παπούλαρο!
    https://www.liveonscore.com/apollon-limassol-2-0-lazio-full-highlight-video-uefa-europa-league-2018-2019/

  187. leonicos said

    @23 αιτιατική πληθυντικού αλλά με περισπωμένη, σε αντίθεση με την Ονομαστική Ενικού που παίρνει οξεία.

    πολύ σωστό

  188. Γιάννης Ιατρού said

    τι Ισοκράτης και Ισωκράτης κλπ. …
    i-sokrates κατά το i-phone είναι αυτό που ταιριάζει στην εποχή μας (έστω iso-krates για τους φανατικούς των κανονισμών κλπ.)!

  189. BLOG_OTI_NANAI said

    Ο βατμαν βλακείες γράφει πάλι, αφού ο Ιωάννης βρήκε τη λέξη έτοιμη, αφού είχε τη χρήση αυτή τουλάχιστον 50 χρόνια πριν:

  190. Γιάννης Ιατρού said

  191. Ολες οι πορείες του ΠΑΟ έγιναν επί οικογενείας και πριν, μετά ήταν χειρότερης ξεφτίλας από τις σημερινές των άλλων ομάδων που οφείλονται βασικά στο γιγάντωμα της παράγκας που απορροφά την δραστηριότητα των συλλόγων χωρίς να αφήνει πολλά περιθώρια για διάσπαση δυνάμεων και προς Ευρώπη.
    Ο ΠΑΟ δεν έχει άλλη πραγματική λύση εκτός από την επιστροφή της οικογένειας γιατί το μόνο εκμεταλλεύσιμο οικονομικό στοιχείο του είναι η Παιανία και χωρίς αυτήν θα προσελκύει μόνο επενδυτές του στυλ Αμπού Αζίζ, Τσάκα, Πιγκπόνγκ και Ρέστη και θα βολεύεται με Νευροκόπι αντί Ευρώπη. Το πλάνο του Τράκη με παραχώρηση του ΟΑΚΑ δύσκολα θα το υπογράψει κυβέρνηση ακόμα και του Τσίπρα

  192. Νέο Kid said

    Ναι, μεγάλη ξεφτίλα να κερδίζεις μέσα στο Μεάτσα την Ίντερ , και μέσα στο Ολύμπικο 3-2 τη Ρόμα με διαστημική μπαλάρα..,
    Σε κατανοώ όμως.., έχεις και ντέρμπι με τη Λαμία τώρα…

  193. Alexis said

    #188, 190: 😆 😆

    Αν ο συντάκτης του ΑΠΕ διόρθωσε τον Σωκράτη σε Ισωκράτη τότε υποψιάζομαι ότι μάλλον αυτός διέπραξε και την αρχική πατατιά.

  194. π2 said

    189: Τζάμπα παιδεύεσαι με τον ντετέκτιβ της φακής. Από τη στιγμή που το οψάριον μαρτυρείται ήδη από τον 3ο και 2ο αι. π.Χ., είναι εξ ορισμού παράλογο τα σύνθετα του οψαρίου να είναι μόδα των χριστιανικών.

    Μια ενδιαφέρουσα προχριστιανική περίπτωση οψαρίου σε επίσημα κείμενα: Ιερός νόμος του τέλους του 2ου αι. π.Χ από το ιερό της Αταργάτιος στη Δήλο, όπου το ψαράκι αναφέρεται μεταξύ των τελετουργικών διαιτητικών απαγορεύσεων: http://cgrn.ulg.ac.be/file/217/

  195. leonicos said

    52

    Λουκρητία, ψώνισα από τα μωσαϊκά σου

  196. sarant said

    189-194 Α μπράβο. Από την άλλη, αναγνωρίζω ότι δεν είχα υπόψη μου το απόσπασμα με τον Ουλπιανό, που είναι όπως το λέει ο Άγγελος στο 174 αλλά και πάλι έχει πολύ ενδιαφέρον.

  197. Γιάννης Ιατρού said

    194 (1965): Που για να το γράφουν έτσι στο τέλος του 2ου αι. π.Χ σημαίνει πως θα ήταν σε χρήση αρκετά χρόνια πριν…..

  198. leonicos said

    110

    Πεπε, μόνο ότι λέει ελληνίδες λέξεις, αρκεί

  199. leonicos said

    110

    Δεν ήξερε το ψ΄ρι. Η μαμά της την τάιζε ιχθείς

  200. leonicos said

    110 Πέπε

    σε καταγγέλλω ότι με το σχόλιό σου μου κίνησεςτο ενδιαφέρον με αποτέλεσμα να χάσω κάποια πολύτιμα λεπτά από τη ζωή μου

    Η απόλυτη ηλιθιότητα, γελοιότητα και αγραμματοσύνη. Και όμως έχει κοινό! Ζητάει και κάποιον ειδικό να επιβεβαιώσει τις ανοησίες της.

    Στείλε της άσπρο κρασί

  201. «οψέ (αργά)».
    Άραγε, σχετικό και το βιβλικό «Οψίας δε γενομένης…»;

  202. sarant said

    201 Ναι, σχετικό. Και το απόψε.

    177 Τώρα το είδα αυτό. Κρίμα που θα ισχύσει ολόκληρος ο αποκλεισμός.

  203. spiridione said

    167.
    Το βίντεο. Ο Κατρ. μιλάει γύρω στο 4.12. Όποιος μπορεί ας το ακούσει.
    https://www.hellenicparliament.gr/Vouli-ton-Ellinon/ToKtirio/Fotografiko-Archeio/#61a9f225-d259-4a8b-b748-a9a800a60565

  204. sarant said

    203 Μπράβο Σπύρο. Ο Κατρούγκαλος μιλάει στο 4.12.00 (κρατάει 4 ώρες η συζήτηση!) και το επίμαχο είναι γύρω στο 4.16.15.

    Εγώ ακούω Ισοκράτης.

  205. Γιάννης Ιατρού said

    203: ΙΣοκράτης λέει,ξεκάθαρα, εδώ το σχετικό ακουστικό απόσπασμα από το βίδεον της Βουλής (04h16m23s), με προσθήκη 2X σε αργή εκφορά της λέξης «Ισοκράτης» στο τέλος 🙂 :
    http://www.filedropper.com/04h16m23s29112018exctractslow

    ΥΓ: Δυστυχώς αυτές τις μέρες το kiwi έχει τεχνικά προβλήματα, κι έτσι δεν γίνεται να ανεβάσω εκεί το ακουστικό απόσπασμα. Εναλλακτικά το ανέβασα στο filedropper (το οποίο έχει πρόβλημα με τους ελληνικούς χαρακτήρες, αλλά το αρχείο κατεβαίνει σαν mp3 κανονικά από τη ανωτέρω διεύθυνση…)

  206. BLOG_OTI_NANAI said

    194: Δεν αποκλείεται καθόλου να είναι και προ Χριστού η χρήση αυτή. Απλά προσπάθησαν να βρω το «οψάριον» μαζί με συμφραζόμενα από τα οποία να φαίνεται ξεκάθαρα ότι πρόκειται για ψάρια, ώστε να μην φέρει την δικαιολογία ότι το «οψάριον» είχε και άλλες σημασίες.

    Υπάρχει και στον Βατικανό Κώδικα της Μετάφρασης των Ο΄, στο βιβλίο του Τωβίτ 2,2 ένα «οψάρια», αλλά πιθανόν εκεί σημαίνει «εδέσματα». Στον Σιναϊτικό όμως είναι «όψα»:

  207. BLOG_OTI_NANAI said

    206: Έβαλα ανάποδα τους κώδικες… Τέλος πάντων φαίνεται ότι το «οψάρια» είναι στον Σιναϊτικό.

  208. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @139.(Ἀπάντηση μὲ ἀντανακλαστικὰ Ρὰν Τὰν Πλὰν). 🙂
    Γιάννη, τότε πιθανώτατα πρόκειται γιὰ τὸ ἴδιο ψάρι. Ταιριάζει τὸ ὄνομα καὶ ἡ τοξικότητα.
    Βέβαια, ἂν ἰσχύει αὐτό, τὸ ψάρι προϋπῆρχε στὴ Μεσόγειο καὶ δὲν ἦρθε ἀπὸ τὴν Ἐρυθρὰ μετὰ τὸ ἄνοιγμα τοῦ Σουέζ, ὅπως λέει ἡ Βίκη

  209. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    208 Κι αυτός ο καραγκιόζης ο Γαληνός δεν τράβηξε μια φωτογραφία να μην τραβιόμαστε εμείς σήμερα 🙂
    Πάντως πρώτη φορά βλέπω σε αρχαία ή και μεταγενέστερη πηγή αναφορά στο συγκεκριμένο ψάρι (αν είναι αυτό, πάντως ταιριάζει), πέραν των εντελώς σύγχρονων ευρημάτων.

  210. Γιάννης Ιατρού said

    208: Μπορεί να είχε έρθει κι από άλλους δρόμους, έστω και σε μικρούς αριθμούς. Με το Σουέζ μπουκάρανε πολλά … Πάντως αν ήσαν σπάνια, μου κάνει εντύπωση που τα αναφέρει ο Γαληνός. Μία εξήγηση είναι να τα αναφέρει γι αυτούς που συνόρευαν με θάλασσες εκτός Μεσογείου, π.χ. Ερυθρά θάλασσα, Περσικό κόλπο κλπ.

  211. Λεσσεψιανός μετανάστης ο κύριος λαγόψαρος

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9B%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CE%BA%CE%AD%CF%86%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CF%82

  212. Γιάννης Ιατρού said

    Να καταγραφεί άμεσα και να απορριφθεί τυχόν αίτημα ασύλου…. καθότι δεν απειλείται αλλά αντιθέτως απειλεί 🙂
    Μα αυτό μας κάνει εντύπωση ρε Σκύλε, πως τον αναφέρει ο Γαληνός…

  213. Προυσπάθησα να ανασύρω από την προσωπικήν μου βιβλιοθήκην το Ιχθυολεξικόν, φροντίδι της Ε.Ε. εκδοθέν, πλήν όμως έκανε πεόκρυο εις το σχετικόν δωμάτιον και απεσύρθην ταχέως εις την θαλπωρήν του τζακίου, του λαπιτοπίου και της τηλεοράσεως ήτις προβάλει το Wicked Tuna.

    212 Μην έπαθε κι ο Γαληνός ό,τι είχε πάθει κι ο Αριστοτέλης που όταν δίδασκε τον (ακόμα όχι) Μεγαλέξαντρο και τα άλλα πριγκηπόπ’λα, κατέγραφε ως φυσικές παρατηρήσεις ό,τι μπούρδα του έφερναν τα σκατόπαιδα;

  214. Γιάννης Ιατρού said

    213: Σκύλε, άστα …. Σιβηρία!
    a: Συνιστώ την τακτική «λαπτόπι επί γονάτων» προς άμεση εκμετάλλευση της εκπεμπουμένης θερμότητας 🙂
    β: δεδομένου του ότι ζούσε επί ρωμαϊκής εποχής (στη Ρώμη πέθανε…) κατά την οποία τόποι παρά την Ερυθρά θάλασσα κλπ. ανήκαν στην ρωμαϊκή επικράτεια, είναι πιθανό να αναφέρεται σε ψάρια που ζούσαν σ΄αυτές τις περιοχές και να ήθελε να βοηθήσει/συμβουλέψει τους εκεί ντόπιους ή τους εκεί κατοικούντες (αποσπασμένους…) Ρωμαίους.

  215. 214α, μωρέ το μπουμπούνισα από νωρίς το τζάκι και λίγο πριν βραδιάσει έριξα κι ένα τρίωρο καλοριφέρ. Ας πάει και το παλιάμπελο!

  216. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @215. Καλῶς τὸ σκλί. Δὲν σὲ βλέπουμε συχνά. Πῶς τὰ περνᾶς;

    @214β.Λές νὰ τό᾿γραψε γιὰ ὅσους παραθέριζαν στὸ Σάρμ ἐλ Σέιχ καὶ στὴν Ἄκαμπα; 🙂

  217. 216 Καλώς σε ηύρα υψηλότατε. Αραίωσα αλλά άμα έχω κάτι να ειπώ, πετάγομαι. Όχι σαν τον 武 術 βεβαίως… 😉

    https://en.wikipedia.org/wiki/Wushu_(sport)

  218. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    1) Δέχομαι κι εγώ ότι ο Κατρούγκαλος στο βίντεο μίλησε σωστά για Ισοκράτη και ουχί για Σωκράτη, που άκουσε το ΑΠΕ και αναπαρήγαγον οι πάντες.

    Μετά την «Αυγή», και τα έγκυρα «Νέα» του Μαρινάκη παρασύρθηκαν από το ΑΠΕ και μπέρδεψαν τον Σωκράτη με τον Ισοκράτη. Μόνο η «Real» του λάου – λάου Χατζηνικολάου διόρθωσε την γκάφα του ΑΠΕ και είναι ασφαλώς προς τιμήν της. Ελπίζω αύριο ο κ. Σαραντάκος να καταχεριάσει το ΑΠΕ και τους αναπαράξαντες την γκάφα του

    2) Ξεκωλώθηκε από το πρωΐ ο αρχηγός των Μεταλληνιστών κ. Blog-oti-nanai (189 + 206 + 207) να βρεί έστω και ένα οψάριον που να σημαίνει ψάρι, πρίν από τον εβραίο συγγραφέα του Τετάρτου Ευαγγελίου. Μάταιος κόπος…

    Για να τον αποστομώσω οριστικά και να μή κουράζεται (κλέβοντας χρόνο από τις προσευχές και τους εσπερινούς…) θα αναρτήσω δύο ντοκουμέντα: Το πρώτο είναι τα σχετικά με το οψάριον λήμματα απο τον Σουΐδα (10ος αιών μ.Χ.)

    Αφελέστατε «ποντικέ των βιβλίων» κ. Blog-oti-nanai: Ο Σουΐδας γράφει σαφώς ότι «οψάριον» (ακόμα και…) τον 10ο αιώνα ονομαζόταν ΜΟΝΟ το μικρό ψάρι (ιχθύδιον) και ουχί το μεγάλο (από φαγκρί και πάνω…) που πρωταγωνιστεί στην ιστορία του Ουλπιανού με την οξάλμη. Αν, ώ αγαθέ, οψάριον επί Βυζαντίου ονομαζόσαντε ΟΛΑ τα ψάρια, γιατί η μαγειρική γενικώς ονομαζόταν «οψαρτυτική» και «οψαρτύτης» ο μάγειρος;

    Σοβαροί να είμαστε, κ. Blog-oti-nanai μου: Μπές στον Σουΐδα, βάλε «οψαρ» στο search και θα πάθεις πλάκα με το πόσοι πολλοί βυζαντινοί είχαν γράψει συγγράμματα Οψαρτυτικής, τουτέστιν Μαγειρικής γενικώς και ουχί αποκλειστικώς Ψαρικής…

    Το δεύτερο ντοκουμέντο είναι από το μνημειώδες σύγγραμμα του James Davidson «Courtesans [and] Fishcakes: The Consuming Passions of Classical Athens» (1η αγγλική έκδοσις 1997) που ήδη μνημόνευσα στο σχόλιο 175 (κατεβάστε ΕΔΩ την ελληνική μετάφραση του «Περίπλου» και παρακαλώ τον δαιμόνιο κ. Ιατρού να μάς την προσφέρει με δυνατότητα searh). Αναρτώ τις σελίδες όπου ο μέγας Davidson (ο μεγαλύτερος εν ζωή ειδικός στον Αθήναιο, επαναλαμβάνω…) εξηγεί γιατί ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ οι ιχθύες ονομάζονται 5 φορές οψάρια…




  219. BLOG_OTI_NANAI said

    Καλά, αντί να μας ζαλίζεις τον γκιώνη, άντε τώρα να πεις τις δικαιολογίες σε κανένα ανιψάκι σου μπας και σε πιστέψει, αλλά φρόντισε να είναι κάτω από 10 ετών.

  220. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Νικοκύρη (+141, 160/2 κλπ κλπ έως 218)
    Σχετικά με την εκτόπιση της γενικής σημασίας της λ. «οψάριον» (Ο Φιλήμων αναφέρει και «πετραία ταύτ’ οψάρια, κάππαριν, θύμον, ασπάραγον…»), από το «οψάριον» = ψ ά ρ ι:

    Επικαλούμενος -κι εγώ- τους «Δειπνοσοφιστές» του Αθήναιου, παραθέτω δύο αποσπάσματα, που αποτελούν τουλάχιστον ένδειξη ότι η μετατόπιση αυτή είχε ξεκινήσει ίσως και από τον 5ο αι. π.Χ., συνεχίστηκε (έστω περιορισμένα) κατά τους πρωτοχριστιανικούς αιώνες και ολοκληρώθηκε στους βυζαντινούς χρόνους.

    1ο) Βιβλ. ΙΧ, 35
    ’’ Ὀψάριον δὲ τῶν μὲν ζώντων ἡμεῖς λέγομεν. Ἀτὰρ καὶ Πλάτων ἐπὶ τοῦ ἰχθύος ἐν Πεισάνδρῳ• Ἤδη φαγών τι πώποθ΄, οἷα γίγνεται, ὀψάριον ἔκαμες καὶ προσέστη τοῦτό σοι;
    Β. Ἔγωγε πέρυσι κάραβον φαγών.’’

    [Πλάτων (ο κωμωδιογράφος) 5ος αι. π.Χ.]

    2ο) Βιβλ. VII, 65
    ’’ Ἄλεξις δ᾽ ἐν Ὀδυσσεῖ ὑφαίνοντι, καὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ θύννου ἐπαινῶν φησι·
    Καὶ τοὺς ἁλιέας δ’ εἰς τὸ βάραθρον ἐμβαλῶ· ἀπελευθέρων ὀψάρια
    θηρεύουσί μοι, τριχίδια καὶ σηπίδια καὶ φρυκτούς τινας.
    Β. Οὗτος δε πρότερον κεφαλὴν, εἰ κεφαλήν θύννου λάβοι,
    ἐνόμιζεν ἐγχέλεια καὶ θύννους ἔχειν.’’

    [Ἄλεξις (Αλέξης) 4ος αι.π.Χ. Εδώ τα «οψάρια» συνδέονται σαφώς με τους «αλιείς». Και ο θύννος (τόννος) δεν είναι «ιχθύδιον»…]

    Βέβαια, το κατά πόσον αυτά που διασώζει ο Αθήναιος (2ος-3ος αι. μ.Χ.) είναι σωστά και ασφαλή (όλα), παραμένει ζήτημα…

  221. π2 said

    218: Και τώρα πες μας για το νόημα της φράσης non sequitur.

  222. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Κύριον Μίκιον (220):

    Μή κουράζεσθε. Το θέμα έχει λυθεί. Ο ευαγγελιστής Ιωάννης είναι αυτός που πρωτοείπε «οψάρια» τα μαγειρεμένα ψάρια, για να τα ξεχωρίσει από τους Ιχθύες. Του ήταν αδιανόητο ότι ο Ι.Χ.Θ.Υ.Σ (δηλ. ο Ιησούς Χριστός) μπορεί να μαγειρεύεται και να τρώγεται ως έδεσμα + μπινελίκι από τους παγανιστές. Τα αναφέρει όλα με το νί και με το σίγμα ο Ιερός Αυγουστίνος στο «De civitate Dei contra paganos» (= Η Πόλις του Θεού εναντίον των Παγανιστών). Η ταύτισις της λέξεως «οψάριον» με τα ψάρια ήταν 100% έργο των χριστιανών συγγραφέων, για να κρατήσουν αμόλυντη την λέξη «Ι.Χ.Θ.Υ.Σ.» που ως αρκτικόλεξο εσήμαινε τον Χριστό

    Αν με προκαλέσει κι άλλο ο πανάσχετος Blog-oti-nanai, θα αναρτήσω τις σχετικές σελίδες από το έργο αυτό του Αυγουστίνου και δεν θα ξέρει πού να κρυφτεί. Τού πρόσφερα του κρετίνου το μνημειώδες σύγγραμμα του Davidson στα ελληνικά («Courtesans [and] Fishcakes: The Consuming Passions of Classical Athens») κι ούτε μπήκε στον κόπο να το κατεβάσει και να το ξεφυλλίσει ο τεμπελχανάς. Αυτοί είναι οι λόγιοι της Ορθοδοξίας, γι’ αυτό πήγε κατά διαβόλου το Ρωμέικο. Και τώρα ψάχνει ο κ. Blog στα κιτάπια του, μπάς και βρεί κανέναν αιγυπτιακό πάπυρο που να τεκμηριώνει την σημασία ψάρι για το «οψάριον» πρίν από τον ευαγγελιστή Ιωάννη. Εγχείρημα που ισοδυναμεί με τον τετραγωνισμό του Κύκλου

  223. π2 said

    Άρα στη Δήλο τα έτρωγαν ωμά τα ψάρια και όχι μαγειρεμένα, ε; Σούσι σα να λέμε. Μα όλα οι ΑΗΠ τα ανακάλυψαν πια;

  224. BLOG_OTI_NANAI said

    222: Σαχλαμάρα βατμαν, πριν σου την φέρω στριφογυριστή, είχες γράψει στο σχόλιο 141:

    «Η ΠΡΩΤΗ σαφής χρήσις της λέξεως «οψάριον» με την σημασία του ψαριού στην Θεία Ελληνική Γλώσσα έγινε από τον Εβραίο συγγραφέα του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου»

    Τώρα, τα ψάρια τα έκανες «μαγειρεμένα ψάρια«, μετά θα τα κάνεις ψητά, μετά πλακί, και συνεχίζεις τις γελοιότητες όπως πάντα για να κρυφτείς.

  225. BLOG_OTI_NANAI said

    Να επισημάνω ότι στο σχόλιο 189 το εύρημα που παρουσίασα γράφτηκε ΠΕΝΗΝΤΑ περίπου χρόνια ΠΡΙΝ το Ευαγγέλιο του Ιωάννη…

  226. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    @222. ΄Ντάξει-ει-ει-ει! Έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε…

  227. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Αγαπητέ μου κ. Blog-oti-nanai (224 + 225),

    για ποιό εύρημα μιλάς; Άς μάς πεί ο ειδήμων κ. Σαραντάκος ή ο αδέκαστος Ιατρού, αν στην φράσι «οι αλιείς και οψαριοπώλαι» του σχολίου 189, το «οψαριοπώλαι» σημαίνει πωλητές αποκλειστικά ψαριών όπως το ερμηνεύεις εσύ. Γιατί μαζί με τα ψάρια να μή πουλούσαν και άλλα οψάρια;

    ΑΝ ήταν όντως εύρημα το «εύρημά» σου, δεν θα τόξερε ο Davidson και δεν θα το κατέγραφε; Εν τοιαύτη περιπτώσει, εγώ ζήτησα να μού βρείς χρήση του οψάριον= ψάρι πρίν τον ευαγγελιστή Ιωάννη και όχι των συνθέτων του οψάριον.

    Οι μισοί από τους συγγραφείς της Αγίας Γραφής ήσαντε ψαράδες και ξέραν ελληνικά. Γιατί μόνο στον Ιωάννη απαντάται το οψάριον= ψάρι; Γιατί οι άλλοι ευαγγελιστές (ακόμη και ο «λαϊκός» Μάρκος, όπως σοφά επισημαίνει στο σχ. 174 ο σοφός Νέστωρ του Ιστολογίου κ. Άγγελος) χρησιμοποιούν το ιχθύς, περιγράφοντας τα ίδια θαύματα;

    Όσο για το ότι τα είδα ξαφνικά σκούρα και περιορίζω την χρήση του οψαρίου στα μαγειρεμένα ψάρια, σε πληροφορώ το εξής. Πρίν ξεκινήσω τα σχόλιά μου σε αυτό το νήμα, ήξερα απέξω κι ανακατωτά τί λέει ο Davidson περί οψαρίων στο κεφάλαιο για τις Τροφές. Απλώς, όταν γράφω ένα σχόλιο, δεν ανακοινώνω εξ αρχής όλους τους άσους μου, ώστε να παγιδεύω κάποιους αφελείς και ανίδεους όπως εσύ και να τους κατατροπώνω αφού πρώτα εκτεθούν δεόντως…

    Δεν σε ψυλλιάζει το γεγονός ότι ακόμη και ο Ιατρού έχει σταματήσει να με προκαλεί, γιατί ξέρει ότι θα την πατήσει και θα τον βγάλω άσχετο και γκαφατζή; Την έχει πάθει πολλές φορές και το πάθημα του έγινε μάθημα. Εσύ πότε θα βάλεις μυαλό;

  228. Γιάννης Ιατρού said

    To Whom It May Concern: 🙂 🙂

    Για να σχηματίσουμε μια γνώμη για τα επιχειρήματα και γενικότερα για έχουμε μια πλήρη εικόνα του τι ακριβώς γράφει ο J. Davidson, συγγραφέας του «Courtesans [and] Fishcakes: The Consuming Passions of Classical Athens», παραθέτω -από άλλη πηγή και με OCR- ολόκληρο το σχετικό απόσπασμα (από το πρώτο κεφάλαιο, μέρος 1, Τα Φαγητά) από το μεταφρασμένο βιβλίο (Αρχαίοι Αθηναίοι: Ηδονές, καταχρήσεις και πάθη, 2003).
    Θα το βρείτε εδώ 🙂

  229. BLOG_OTI_NANAI said

    227: Απλά μάθε να γράφεις και κανένα «ίσως», «πιθανόν», «έχω την εντύπωση» για να αφήνεις χώρο στην πιθανότητα ότι γράφεις κάτι που δεν ισχύει, όπως συνήθως κάνεις άλλωστε. Τώρα είναι αργά… Εάν κάποιος μελετάει κάποια γνωστικά αντικείμενα επί δεκαετίες, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα κάτι που γράφει να ισχύει. Στα ευκαιριακά ψαξίματα που βάζει ο Νίκος για λέξεις, ερμηνείες κ.λπ., δεν σώζει κάποιον μια απλή αναζήτηση διότι πάντα υπάρχει πιθανότητα να υπάρχει κάτι που δεν κατάφερε να βρει.
    Επίσης, θα πρέπει να ανοίγεις και κάποτε τα αυτιά σου για να μαθαίνεις, υπάρχουν πράγματι ικανοί μελετητές ή «κορυφαίοι», όμως δεν υπάρχουν αλάθητοι. Υπάρχουν πλήθος περιπτώσεων ικανότατων μελετητών στο αντικείμενο τους που κάνουν λάθος ερμηνείες, λάθος μεταφράσεις, έρευνες με ελλείψεις κ.λπ. κ.λπ. Δεν μπορείς να παίρνεις ένα βιβλίο και να το μετατρέπεις σε «ευαγγέλιο», όπως ένας χρήστης όνομα και μη χωριό, που για κάθε θέμα που συζητιέται σε αυτό το blog, βάζει παραθέσεις-κατεβατά από το ίδιο, ένα και μοναδικό βιβλίο…

  230. BLOG_OTI_NANAI said

    Ωραίο και το σχόλιο 220, τώρα το είδα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: