Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μέσα στα νέα μέσα

Posted by sarant στο 30 Νοέμβριος, 2018


Σε δυόμισι μήνες, καλά να’μαστε, το ιστολόγιο θα συμπληρώσει δέκα χρόνια ζωής. Κάθε μέρα (τα τελευταία πέντε χρόνια αδιάλειπτα) δημοσιεύεται ένα άρθρο κι εσείς το σχολιάζετε -τις περισσότερες φορές τα σχόλιά σας ξεπερνούν τα εκατό. Με αρκετούς έχω γνωριστεί -ή έχουν γνωριστεί μεταξύ τους- και έχουμε συναντηθεί πολλές φορές. Άλλοι μάς διαβάζουν, μπορεί και καθημερινά, χωρίς να σχολιάζουν ή σχολιάζοντας πολύ σπάνια.

Τα άρθρα του ιστολογίου αναδημοσιεύονται στο Φέισμπουκ, αν και όχι αυτόματα όπως γινόταν παλιότερα. Από τότε που μια φίλη με παρακίνησε να δοκιμάσω την αναδημοσίευση στο Φέισμπουκ, κάπου το 2011-12, οι επισκέπτες του ιστολογίου έχουν αυξηθεί κατακόρυφα (αν και η εξέλιξη αυτή δεν είχε μονο καλά). Ως τότε, το Φέισμπουκ λίγο το χρησιμοποιούσα, κυρίως για να έρχομαι σε επαφή με παλιούς συμμαθητές. Τώρα συμμετέχω και εκεί πολύ ενεργά, ίσως αφιερώνοντας υπερβολικά πολύ χρόνο.

Τα άρθρα του ιστολογίου αναδημοσιεύονται αυτόματα και στο Τουίτερ, αλλά με το Τουίτερ δεν έχω άλλες παρτίδες και μπαίνω σπανιότατα -είμαι φύσει φλύαρος οπότε δεν μπορώ να περιοριστώ σε 140 χαρακτήρες. Ποτε πότε με ρωτάνε κάτι εκεί και το βλέπω μια βδομάδα ή δέκα μέρες μετά, αν τύχει και μπω. Ωστόσο, παρακολουθώ τα τιτιβίσματα επωνύμων, πολιτικών κυρίως, αν τύχει και αναδημοσιευτούν στο Φέισμπουκ ή σε κάποιον ιστότοπο.

Όλα αυτά δεν τα λέω για να περιαυτολογήσω (ή να περιαυτομπλογκήσω) αλλά για να περιγράψω μια κατάσταση που ήταν πολύ διαφορετική πριν από 10-20 χρόνια και ανύπαρκτη πριν από 30 χρόνια: εννοώ τη διαπροσωπική επικοινωνία και ανταλλαγή απόψεων μέσω Διαδικτύου, που γίνεται στα λεγόμενα «κοινωνικά δίκτυα» ή στα «νέα μέσα» ή στα «μέσα κοινωνικής δικτύωσης» -καθώς το φαινόμενο είναι σχετικά καινούργιο, η ορολογία δεν έχει αποκρυσταλλωθεί εντελώς. Άλλωστε, και τα ίδια τα μέσα μεταβάλλονται με μεγάλη ταχύτητα: πριν από δέκα χρόνια, ας πούμε, τα ιστολόγια μεσουρανούσαν, ενώ σήμερα έχουν περάσει σε δεύτερη μοίρα. Το Φέισμπουκ, που μεσουράνησε στη συνέχεια και ακόμα διατηρεί τεράστια απήχηση, δεν έχει παρά 12 ετών ηλικία.

Πριν από μερικές μέρες είχαμε δημοσιεύσει ένα αφήγημα του Σταύρου Ζουμπουλάκη, στο οποίο ο συγγραφέας επισήμαινε πως οι άνθρωποι της γενιάς του, όσοι γεννήθηκαν στο χωριό, είδαν μέσα σε λίγες δεκαετίες την ελληνική ύπαιθρο να περνάει από τις αγροτικές μεθόδους της εποχής του Ησιόδου στη σύγχρονη εποχή. Με την ίδια λογική, οι άνθρωποι της γενιάς μας, όσοι είχαν κάποια επαφή με υπολογιστές, έχουν ζήσει όλες τις μορφές επικοινωνίας και ανταλλαγής απόψεων μέσω Διαδικτύου, από τις πιο «πρωτόγονες» έως τις σημερινές -και θα γνωρίσουν και πολλές ακόμα.

Διότι βέβαια, όπως έχουμε ξανασυζητήσει, στα πρώτα βήματα του Διαδικτύου, ήταν άλλες οι μορφές επικοινωνίας. Τα περισσότερα σημερινά «κοινωνικα μέσα ήταν ανύπαρκτα στην αρχή του αιώνα μας. Το Φέισμπουκ άνοιξε στο διεθνές κοινό το 2006 (υπάρχει από το 2004) ενώ το Τουίτερ έγινε δημοφιλές από το 2008-9. Τα ιστολόγια και τα φόρουμ ήταν λίγο παλιότερα, υπήρχαν από τον προηγούμενο αιώνα, αν και τη δημοτικότητά τους την απέκτησαν στις αρχές του αιώνα μας. Όλα αυτά τα μέσα έχουν πολλές διαφορές, αλλά ένα κοινό χαρακτηριστικό, ότι είναι… ιστοπαγή, όπως αποδίδουμε το web-based, δηλαδή έχουν μια διεύθυνση στον Παγκόσμιο Ιστό και οι επισκέπτες/αναγνώστες/μέλη την επισκέπτονται, συνδέονται, διαλέγουν τι θα διαβάσουν και πού θα σχολιάσουν.

Παλιότερα, δεν ήταν έτσι. Τον καιρό που οι περισσότεροι μπαίναμε στο Διαδίκτυο με αργές τηλεφωνικές συνδέσεις (dial-up) οι ψηφιακές κοινότητες δεν ήταν ιστοπαγείς. Υπήρχαν οι ομάδες συζήτησης του Usenet, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, υπήρχαν και οι λίστες συζήτησης (mailing lists αγγλικά), που συνήθως τις λέγαμε σκέτα «λίστες». Ακόμα υπάρχουν, και οι μεν και οι δε, αν και έχουν περάσει στο περιθώριο.

Το χαρακτηριστικό στις λίστες ήταν ότι η συζήτηση γινόταν με ηλεμηνύματα (τα ημέιλ που λέμε) και ότι στη λίστα έπρεπε να γραφτείς «μέλος». Από τη στιγμή που γραφόσουν, ό,τι μήνυμα έστελνες στη λίστα το έπαιρναν ως μέιλ όλα τα μέλη της, αλλά κι εσύ έπαιρνες σε ηλεμηνύματα όλα τα σχόλια που έκαναν τα άλλα μέλη της λίστας, είτε απαντούσαν σε σένα είτε (το συνηθέστερο) όχι. Αυτό σημαίνει ότι μια δραστήρια λίστα με αρκετά μέλη είχε ίσως και εκατοντάδες μηνύματα κάθε μέρα, και δεν ήταν σπάνιο, όταν κάποιος έφευγε π.χ. διακοπές, να επιστρέφει και να βρίσκει καμιά χιλιάδα αδιάβαστα μηνύματα να μπουκώνουν το ηλεγραμματοκιβώτιό του. (Γι’ αυτό υπήρχε η δυνατότητα να διακόπτεις την αποστολή μηνυμάτων, χωρίς να διαγράφεσαι από τη λίστα). Αλλά και λίγα σχετικώς μέλη να είχε μια λίστα, αν ήταν φλύαρα (ή αν ξεσπούσε κανένας καβγάς) τα μηνύματα ήταν πολλά -και έρχονταν όλα στο γραμματοκιβώτιο όλων των μελών, ενώ σε ένα φόρουμ το κάθε μέλος διαλέγει ποιο θρεντ θα διαβάσει. Βέβαια, αν έβλεπες ότι κάποιο ηλεμήνυμα είχε θέμα που δεν σε ενδιέφερε μπορούσες να μην το ανοίξεις, ενώ υπήρχε και το πλοκ για να μη βλέπεις καθόλου τους ενοχλητικούς.

Οι λίστες φιλοξενούνταν σε διακομιστές (σέρβερ), κυρίως πανεπιστημιακούς, και είχαν έναν ή περισσότερους διαχειριστές, που τους λέγαμε κοινώς «λίσταρχους». Η επικοινωνία με τον σέρβερ γινόταν με μέιλ, με τυποποιημένες εντολές του Unix. Όταν άρχισα να ασχολούμαι με το Διαδίκτυο, γύρω στα 1995 πρέπει να ήταν, έγινα σιγά σιγά μέλος σε καμιά εικοσαριά λίστες, και ακόμα είμαι μέλος σε δυο-τρεις, πανεπιστημιακές (π.χ. μία λίστα βυζαντινολόγων και άλλη μία νεοελληνιστών). Αλλά βέβαια το περισσότερο (από μιαν άλλη άποψη, το λιγότερο) ενδιαφέρον το είχαν οι λίστες γενικής συζήτησης. Μια τέτοια ήταν η Hellas List, που μέλη της είχε κυρίως Έλληνες φοιτητές (και μεταπτυχιακούς, κτλ.) που σπούδαζαν σε πανεπιστήμια του εξωτερικού, κυρίως αμερικάνικα. Λιγότερες ήταν οι ελληνικές λίστες που να εδρεύουν στην Ελλάδα.

Ένα χαρακτηριστικό της συζήτησης σε λίστες ήταν ότι οι άλλοι που έπαιρναν τα σχόλιά σου με ηλεμηνύματα έβλεπαν και την ηλεκτρονική σου διεύθυνση και το όνομα που χρησιμοποιούσες για να παίρνεις και να στέλνεις ηλεμηνύματα στο πρόγραμμα ηλεταχυδρομειου σου (που συνήθως ήταν το πραγματικό σου όνομα). Μπορούσε βέβαια κανείς, αν ήξερε τα κόλπα, να στείλει πλαστό μήνυμα, αλλά αυτό ήταν σπάνιο: γενικά δεν υπήρχε ανωνυμία (ή, έστω, υπήρχε σε μικρή έκταση). Αντίθετα, στις ομάδες του Usenet οι χρήστες δεν έδιναν το πραγματικό τους όνομα αλλά κάποιο χρηστώνυμο, όπως και στα φόρουμ αργότερα ή στο ιστολόγιό μας σήμερα. Στο Φέισμπουκ, πάλι, οι περισσότεροι χρησιμοποιούν το πραγματικό τους ονοματεπώνυμο, και αυτό τυπικά είναι υποχρεωτικό -κατά καιρούς μάλιστα το σύστημα ζητάει από χρήστες να επιβεβαιώσουν την ταυτότητά τους. Στο Τουίτερ, απ’ όσο ξέρω, οι επώνυμοι χρησιμοποιούν φυσικά το ονοματεπώνυμό τους αλλά ο μέσος χρήστης έχει χρηστώνυμο.

Εγώ γι’ αυτά τα μέσα θα μιλήσω, αυτά ξέρω. Οι νεότεροι έχουν και άλλα, ας πούμε το Ίνσταγκραμ, όπου ανεβάζεις φωτογραφίες με σύντομα ή και καθόλου σχόλια. Το δοκίμασα κι εγώ αλλά τελικά προτίμησα τις ίδιες φωτογραφίες, π.χ. από καμιά εκδρομή, να τις ανεβάζω στο Φέισμπουκ. Κάποιοι ανεβάζουν πολλές φωτογραφίες καθημερινά -πριν από λίγο καιρό που είχε πέσει το Ίνσταγκραμ για μερικές ώρες (δηλαδή δεν λειτουργούσε) κάποιος πνευματώδης τύπος είχε πει ότι οι μανιώδεις του Ίνσταγκραμ έμειναν νηστικοί διότι δεν έχει νόημα να καθίσεις να φας αν δεν μπορείς να ανεβάσεις τη φωτογραφία με το φαγητό σου να τη δει ο κόσμος όλος.

Ο κόσμος όλος; Εξαρτάται. Αυτά που γράφουμε στο ιστολόγιο μπορεί να τα διαβάσει ο κόσμος όλος αλλά βέβαια για να μας διαβάσει πρέπει να μας βρει -συνηθως ο καινούργιος μάς βρίσκει ή από το Φέισμπουκ ή γκουγκλίζοντας. Στο Φέισμπουκ, άλλοι έχουν «κλειστό προφίλ» δηλαδή όσα γράφουν τα βλέπουν μόνο οι «φίλοι» τους, ενώ άλλοι (όπως εγώ) έχουν ανοιχτό προφίλ δηλαδή τις σοφίες μου μπορεί να τις διαβάσει ο καθένας (και μάλιστα να σχολιάσει επίσης). Στο Τουίτερ, αν δεν κάνω λάθος, για να διαβάσεις όσα γράφει κάποιος πρέπει «να τον ακολουθείς».

Στο ιστολόγιο αναλύουμε τα πράγματα διά μακρών. Το Φέισμπουκ είναι για πιο σύντομα σημειώματα, έως και για ατάκες, αλλά μπορούν να γίνουν εκτενέστατοι διάλογοι και αντιπαραθέσεις. Το Τουίτερ είναι μόνο για ατάκες. Το κακό (ή ίσως, καλό) με το Φέισμπουκ είναι πως οι συζητήσεις (με εξαίρεση όσες γίνονται σε ομάδες) δεν είναι αναζητήσιμες μέσω Γκουγκλ και έτσι αν περάσουν μερικές μέρες είναι σχεδόν αδύνατο να βρεις τι ειπώθηκε σε μια παλιότερη συζήτηση. Είναι μέσο πτητικό, εφήμερο. Και είναι κρίμα διότι έχω διαβάσει πολύ αξιόλογα πράγματα στο Φέισμπουκ.

Βασικός μηχανισμός στο Φέισμπουκ (που δεν παίζει σχεδόν κανένα ρόλο στα ιστολόγια) είναι το λάικ και οι άλλοι τρόποι που έχεις για να δείξεις τη συμφωνία σου ή τη διαφωνία σου με τα λεγόμενα κάποιου. Το εύκολο λογοπαίγνιο εδώ είναι ότι η αναζήτηση του λάικ συνιστά λαϊκισμό. Η απήχηση κάποιου μπορεί να μετριέται με τον αριθμό των ακολούθων του, με τον αριθμό των λάικ που συγκεντρώνουν οι αναρτήσεις του ή με τον αριθμό των κοινοποιήσεων. Κάτι ανάλογο και στο Τουίτερ.

Είναι γνωστό ότι κάποιος μπορεί να αγοράσει εικονικούς ακόλουθους, ψεύτικους λογαριασμούς που βάζουν λάικ και καρδούλες σε όσα γράφει και, αν δεν κάνω λάθος, αυτό το έχουν κάνει αρκετοί πολιτικοί και λοιποί επώνυμοι. Υπάρχουν βέβαια και εφαρμογές που βρίσκουν (δεν ξέρω με πόση ακρίβεια) πόσοι ακόλουθοι είναι άνθρωποι με σάρκα και οστά (και ψήφο) και πόσοι είναι ρομποτάκια.

Τα κοινωνικά μέσα ή νέα μέσα έχουν αλλάξει την καθημερινή ζωή πολλών από εμάς. Αφιερώνουμε αρκετή ώρα σε αυτά -αν και βέβαια μπορεί να μπαίνουμε στο Φέισμπουκ από το γραφείο ή ενώ ταξιδεύουμε με το λεωφορείο ή ενώ περιμένουμε πελάτη στο ταμείο της επιχείρησής μας. Κάνουμε καινούργιες γνωριμίες και ξαναβρίσκουμε παλιές. Κάποιοι βρίσκουν συνεργάτες ή διαφημίζουν τη δουλειά τους ή το λογοτεχνικό ή καλλιτεχνικό έργο τους. Οι πολιτικοί προβάλλουν βέβαια τον εαυτό τους και τις θέσεις τους -συνήθως σε μονόλογο.

Όλο και περισσότερο, από τα νέα μέσα ενημερωνόμαστε. Ειδικά στην Ελλάδα, όπου η εμπιστοσύνη προς τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης ειναι (και όχι άδικα, θα έλεγε κανείς) πολύ χαμηλή, ο ρόλος των νέων μέσων στην ενημέρωση δεν αποκλείεται να είναι αυξημένος -αλλά αυτό περιμένω να το επιβεβαιώσω από τα σχόλιά σας. Υπάρχει βέβαια και η αλληλεπίδραση των παραδοσιακών μέσων με τα νέα, αφού μάλιστα όλα τα παραδοσιακά μέσα έχουν και διαδικτυακή παρουσία -μερικά μάλιστα εγκατέλειψαν την παραδοσιακή υπέρ της διαδικτυακής, παρόλο που το νέο οικονομικό μοντέλο δεν έχει ακόμα αποκρυσταλλωθεί.

Μια διάσημη ρήση που αποδίδεται στον Ουμπέρτο Έκο είναι ότι (παραθέτω από μνήμης και στο περίπου) με τα νέα μέσα έχει δοθεί βήμα στο παραλήρημα του κάθε πικραμένου, κι έτσι απόψεις που κάποτε τις άκουγε μόνο ο μπάρμαν, κάνοντας συγκαταβατικά νοήματα, τώρα έχουν αποκτήσει παγκόσμιο ακροατήριο. Τη βρίσκω προβληματική αυτή την άποψη, όσο κι αν έχει βάση αλήθειας -αν μη τι άλλο, ο κάθε πικραμένος δεν έχει το ακροατήριο που έχει ο «επώνυμος». Από την άλλη, βέβαια, και το κύρος του «πραγματικού» κόσμου δεν μεταφέρεται ατελώνιστο στον διαδικτυακό κόσμο: πολλοί επώνυμοι έχουν ρεζιλευτεί στα κοινωνικά μέσα όταν προσπάθησαν να επιβληθούν με επιχείρημα μόνο το εξωδιαδικτυακό τους όνομα.

Βέβαια, ενώ συνήθως όσα γράφουμε και λέμε στα κοινωνικά μέσα τα διαβάζει ένας στενός ή έστω πλατύτερος κύκλος φίλων και γνωστών, υπό ειδικές συνθήκες μπορεί να γίνουν ιότροπα, βάιραλ που λέμε, και να γνωρίσουν απίστευτα μεγάλη διάδοση -και όχι πάντα για καλό. Μια κοτσάνα που θα ειπωθεί στο φιλικό μας σαλόνι, θα μείνει μέσα στους τέσσερις τοίχους του. Η ίδια κοτσάνα στο Φέισμπουκ μπορεί να αναδημοσιευτεί, να αναπαράγεται εσαεί και να κοστίσει. Δεν έχουμε ακόμα συνειδητοποιήσει ακριβώς αυτή την πραγματικότητα.

Στα νέα μέσα ειναι πιο εύκολο να διαδώσεις ψευδείς ειδήσεις -φέικ νιουζ που τα λέμε. Από την άλλη, το μέσο δίνει επίσης δυνατότητες για ανασκευή της ψεύτικης είδησης και για διάδοση της ανασκευής, πολύ πιο εύκολα απ’ό,τι με τις πλαστές ή τις παραποιημένες ειδήσεις στα τηλεοπτικά κανάλια. Εξάλλου, υπάρχει πλέον ώσμωση ανάμεσα στους δύο κόσμους, κι αν κάποτε τα κοινωνικά μέσα ήταν εκείνα που αναδημοσίευαν μαζικά υλικό από τα παραδοσιακά μέσα, σήμερα και τα παραδοσιακά μέσα αντλούν υλικό από τα διαδικτυακά, συχνά μάλιστα αναπαράγουν και τρολιές ή ψέματα, όπως όταν τα Νέα αναδημοσίευσαν την πλαστή φωτογραφία του Έντι Ράμα, ή πέρυσι όταν η Athens Review of Books δημοσίευε κατασκευασμένους στίχους του Σουρή, αλιευμένους από το Διαδικτυο.

Βέβαια, τα νέα μέσα έχουν δυνατότητες που λείπουν από τα παραδοσιακά και δεν έχουν τους δικούς τους περιορισμούς. Ας πούμε, στην τηλεόραση υπάρχει απαγόρευση σε προεκλογικές πολιτικές εκπομπές το Σάββατο πριν από τις εκλογές -στο Διαδίκτυο αυτό δεν ισχύει. Τέτοια παραδείγματα μπορούμε να βρούμε πολλά. Λέγεται ότι ο Ντόναλντ Τραμπ χρησιμοποίησε αθέμιτες μεθόδους για να κερδίσει τις εκλογές εκμεταλλευόμενος τα νέα μέσα.

Πολλοί ζητούν να θεσμοθετηθεί με κάποιο τρόπο η καταπολέμηση των ψευδών ειδήσεων, αλλά αυτό έχει πολλούς κινδύνους. Ποιος θα αποφασίζει τι είναι ψευδής είδηση; Δεν είναι ολες οι περιπτώσεις το ίδιο ξεκάθαρες ούτε είναι ευδιάκριτες οι διαχωριστικές γραμμές. Είναι υπαρκτός ο κίνδυνος κοντά στα ξερά να καούν και τα χλωρά -ή κυρίως τα χλωρά. Ήδη το Φέισμπουκ ασκεί μια αυστηρή, ανόητη και αναποτελεσματική λογοκρισία, που αφήνει ανενόχλητα τα κηρύγματα ρατσιστικού μίσους αλλά μπορεί να κλείσει έναν λογαριασμό επειδή δημοσίευσε γυμνή φωτογραφία -ακομα κι όταν πρόκειται για τη διάσημη φωτογραφία με το κορίτσι που έτρεχε με τα ρούχα καμένα στο Βιετνάμ. Στο θέμα αυτό θέλω να ακούσω τις γνώμες σας.

Θα μπορούσα να γράψω πολλα ακόμα, αλλά θα σας έχω κουράσει. Μέσα στα νέα μέσα ανταλλάσσουμε απόψεις αλλά κυρίως γνωρίζουμε ανθρώπους. Κάθε ιστολόγιο, φόρουμ, τοίχος του Φέισμπουκ, ομάδα του Φέισμπουκ, ακόμα και ο χώρος σχολίων μιας εφημερίδας, αποτελεί μια κοινότητα ανθρώπων, με ορισμένους τακτικούς θαμώνες και πολλούς περιστασιακούς. Μια κοινότητα με ορισμένα κοινά στοιχεία, διαφορετικά από εκείνα των συμβατικών κοινοτήτων. Μια παρέα, ας πούμε. Στον πραγματικό κόσμο υπάρχουν παρέες που έχουν ορίσει σταθερό τόπο και χρόνο συνάντησης, στο τάδε ουζερί ή καφενείο την τάδε μέρα και ώρα, κάθε βδομάδα -μια ευλογημένη συνήθεια. Στον διαδικτυακό κόσμο κάτι ανάλογο γίνεται, και μάλιστα χωρίς να μας εμποδίζουν οι αποστάσεις. Η κατά πρόσωπο επαφή, φυσικά, δεν αναπληρωνεται. Και λείπουν και οι μεζέδες -αν και εμείς εδώ έχουμε κάθε Σάββατο τα μεζεδάκια.

 

 

Advertisements

228 Σχόλια to “Μέσα στα νέα μέσα”

  1. ndmushroom said

    Re: Το Τουίτερ είναι μόνο για ατάκες.

    ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΘΡΕΝΤ 🙂

  2. Σαν τα μπλογκ δεν έχει! Ωραία περάσαμε και στους αγκρεγκέιτορς, οι δύο σημαντικότεροι από τους οποίους (άλλη παιδί δεν έκανε μον’ η Μαριώ τον Γιάννη), το buzz και το gather8, δεν λειτουργούν πια αφού φάγαμε τα μουστάκια μας και στα δύο.
    Εγώ αφού ικανοποίησα τη ματαιοδοξία μου και εξάντλησα ό,τι απόθεμα επικοινωνιακότητας είχα, είμαι τώρα ευγνώμων για πέντε-έξι καλούς φίλους (στην πραγματική ζωή) που απόκτησα μέσα εδώ.

  3. ndmushroom said

    Η ιστορία με τον έλεγχο των fake news δεν αποτελεί παρά την κορωνίδα της αντεπίθεσης των παραδοσιακών ΜΜΕ εναντίον του νέου ανταγωνιστή. Σημειώνεται δε ότι είναι εξαιρετικά σπάνιο η αναφορά σε fake news να αναφέρεται σε παραδοσιακά ΜΜΕ, εκτός αν πρόκειται για τα «κακά» ρωσικά ΜΜΕ. Τα fake news, όταν χρησιμοποιούνται από το μηντιακό ή πολιτικό κατεστημένο -και όχι από τον Τραμπ και τους ακολούθους του- σημαίνουν social media. Αυτά πρέπει να ελεγχθούν, αυτά πρέπει να λογοκρίνονται, αυτά πρέπει να αναπτύξουν τεχνολογία για αυτόματο φιλτράρισμα. Τα «άλλα» fake news, αυτά των παραδοσιακών ΜΜΕ, μόνο τον Τραμπ απασχολούν και κανέναν άλλον (εντάξει, απασχολούν και τους χρήστες του ανταγωνιστικού Μέσου, που φτιάχνουν τα αντίστοιχα hashtags. Αλλά κανέναν σε αυτό που έχουμε συνηθίσει να ονομάζουμε «δημόσια σφαίρα»).
    Γιατί, στο κάτω κάτω, ποιοι προσκαλούνται ως ομιλητές, αν όχι ως διοργανωτές, στις εκδηλώσεις για τα κακά fake news και τα μέτρα που πρέπει άμεσα να λάβουμε; Οι εκπρόσωποι και εργαζόμενοι των παραδοσιακών ΜΜΕ, που κατέχουν το αντικείμενο. Ποιοι θα αναλάβουν να εκπονήσουν τους κανόνες για το τι είναι και τι δεν είναι fake news; Μα αυτοί που μιλούν τόσον καιρό ως ειδικοί, φυσικά. Και ποιοι θα ελέγχουν αν οι κανόνες εφαρμόζονται σωστά; Κάποια «ανεξάρτητη αρχή», από γνώστες του χώρου των ειδήσεων. Δηλαδή δημοσιογράφους, των παραδοσιακών ΜΜΕ.
    Και έτσι θα αποκατασταθεί η φυσική τάξη των πραγμάτων, όπου μια μικρή ομάδα ολοένα πιο εξαρτημένων από τα συμφέροντα των εργοδοτών τους εργαζομένων θα αποφασίζει, για λογαριασμό όλων ημών των αδαών και ευπίστων, ποια είναι η αλήθεια και θα εξοστρακίζει κάθε διαφορετική άποψη. Όπως γινόταν, δηλαδή, μέχρι την εμφάνιση των σόσιαλ, και της «δημοσιογραφίας των πολιτών».

  4. Καλημέρα! Προτιμώ τους αληθινούς φίλους και τους πραγματικούς μεζέδες, η αλήθεια να λέγεται. Αλλά είναι παρήγορο να κάνεις παρέα με ανθρώπους έστω και από απόσταση μιλώντας για θέματα που σε ενδιαφέρουν.
    Πιο πολύ από τα μίντια μου αρέσει το instagram. Ανεβάζεις εικόνες και βίντεο και οι υπόλοιποι σε ακολουθούν ή τους ακολουθείς και σχολιάζεις… Είναι εφήμερο, τη μία σε ακολουθούν, την άλλη σε βαριούνται. Το φμπ το μισώ αν και έχω λογαριασμό γιατί αν ανοίξεις λογαριασμό ακόμα και να τον κλείσεις έχεις φακελωθεί για πάντα! Αυτό το δικαίωμα δεν ξέρω από που το πήρε ο ιδρυτής του όπως και άλλα πολλά.
    Το twitter το παρακολουθώ για να γελάω με τις κοτσάνες του μπουμπούκου και της μπουμπούκας. Γελάς πολύ στο twitter!
    Σας αφήνω με αυτό το λινκ, ίσως να το πήρατε γραμμή χθες…
    http://ellinofreneianet.gr/documents/mousafirides/3396-youtuber-pause.html

  5. Ολα αυτά τα διαδικτυακά τα θεωρώ χειμερινά σπορ που μένεις μέσα στο σπίτι (ίντρενετ στο κινητό είναι επικίνδυνο πράγμα για μη ισχυρούς χαρακτήρες, ξεχνάνε την πραγματική ζωή). Το καλοκαίρι περνάνε σε δεύτερη μοίρα, η θάλασσα (μετά τον ΠΑΟΚ) πάνω απ’ όλα !

  6. Μπετατζής said

    3. Συμφωνά και διαφωνώ Έχω και γω μεγάλη καχυποψία με την επικράτηση της τάσης να χαρακτηρίζονται σχεδόν τα πάντα ως φέικ νιουζ. Στην πραγματικότητα επιχειρείται να φιμωθούν και απαξιωθούν οι φωνές κριτικής. Νομίζω ότι η επικράτηση του όρου προήλθε από τον ίδιο τον Τραμπ και αυτός είναι εκείνος που τον χρησιμοποιεί περισσότερο από όλους για να πλήξει τους επικριτές του https://www.google.com/search?source=hp&ei=I-4AXILEJ83QwALhu57YDg&q=%CF%84%CF%81%CE%B1%CE%BC%CF%80+fake+news&btnK=%CE%91%CE%BD%CE%B1%CE%B6%CE%AE%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7+Google&oq=%CF%84%CF%81%CE%B1%CE%BC%CF%80+fake+news&gs_l=psy-ab.3…1032.14671..15358…3.0..0.108.1849.4j14….2..0….1..gws-wiz…..0..0j0i131j0i22i30j0i22i10i30.aHJd_yN4XFg Και η πλάκα είναι ότι ο ίδιος ο Τραμπ εκλέχθηκε με τέτοιου είδους εκστρατεία σπίλωσης των αντιπάλων του σε 2-3 κρίσιμες πολιτείες.

    Παράδειγμα αυτής της παθογένειας : πρόσφατα σάιτ που υποτίθεται ότι ασχολείται με φέικ νιους, μύθους κλπ, επιχείρησε πολύ «προσεκτικά» να «καταρρίψει» τον «μύθο» των νεκρών στο πολυτεχνείο. (έμφαση στα εισαγωγικά). Πλέον βλέπω με τεράστια δυσπιστία τόσο τα νιουζ, φέικ ή ξεφέικ, όσο και αυτούς που ισχυρίζονται ότι τα ξεσκεπάζουν και αποκαλύπτουν τις όποιες αλήθειες.

    Αλλά τα ίδια τα μέσα πιστεύω ότι μόνο για χαβαλέ και χαλαρή επικοινωνία προσφέρονται (και για την προώθηση των σχέσεων στην πραγματική ζωή, εννοείται). Η αναβάθμισή τους σε ρόλο πολιτικό ή ειδησεογραφικό είναι ύποπτη και κατευθυνόμενη όπως δείχνει και η πολιτική αποκλεισμών του φέισμπουκ. Όποιος θέλει να διαμαρτυρηθεί ή να πει τη γνώμη του πρέπει να αφήσει τα πληκτρολόγια και να οργανωθεί κάπου.

  7. Καλημέρα σε όλους. Τι ωραία που συνόψισες Νικοκύρη την ιστορία του ιντερνετικού μας πολιτισμού των τελευταίων 20 χρόνων. Θα σταθώ λίγο στο θέμα της λογοκρισίας που πιστεύω ότι είναι μια συνεχόμενη προσπάθεια για να μειωθούν ακόμη περισσότερο οι προσωπικές ελευθερίες, κυρίως η ελευθερία έκφρασης και η ελευθερία στην γνώση-ενημέρωση και αυτό γίνεται υποτίθεται στο όνομα δικαιωμάτων και προστασίας άλλων δικαιωμάτων και παραμύθια της χαλιμάς. Η λογοκρισία πάντα κατά την άποψη μου είναι κακή.

  8. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    2 τέλος. Έτσι. Παρομοίως μέσω λελογισμένης χρήσης ίντερνετ (=σλανγκρ) απέκτησα καλούς φίλους και ωραίες γνωριμίες στην πραγματική ζωή. Κατά τα λοιπά muçun defterim yok 🙂 Ούτε τουίτερ ούτε άλλα μύδια-φρύδια-αρχιμήδια. Ούτε σμαρτόφωνο δεν έχω.

  9. nikiplos said

    Καλημέρα… Με άλλη ευκαιρία είχα αναφέρει παραδείγματα για τη δυναμική των μέσων αυτών, δοθεισών των υποθέσεων του Haren και του Μεξικού, όπου δυό κορίτσια κατά λάθος είχαν καλέσει …εκατοντάδες ανθρώπους στα γεννέθλιά τους…. Και μεν στο Μεξικό, απλά το γλέντι επεκτάθηκε στο χωριό, στο Haren έγιναν βίαια επεισόδια με επέμβαση της αστυνομίας, διαλύοντας κυριολεκτικά το μικρό χωριό…

    Πρόσφατα ένα κορίτσι κάλεσε τους συμμαθητές στο πάρτι των γεννεθλίων της και είτε από πρόθεση είτε από άλλη αιτία δεν πήγε κανείς! Το γεγονός όμως καθεαυτό, ότι δεν πήγε κανείς πήρε τεράστιες διαστάσεις με συζητήσεις και αντεκκλήσεις των φίλων, συγγενών, αλλά και συμπολιτών των πρωταγωνιστών εκθέτοντας τη ζωή τους…

    Τα μέσα αυτά είναι ευεπίφορα για ανάρτηση φρικιαστικών βίντεο, του κάθε αρρωστημένου μυαλού… Την περίοδο της υπερπροβολής της Ίσιδος, μπορούσε κανείς να δει βίντεο αποφεφαλισμών με έμφαση στις λεπτομέρειες, να δει ανθρώπους σε κλουβιά που τους βάζουν φόκο κα. Βίντεο σεξουαλικού δήθεν περιεχομένου, όπου οι πρωταγωνίστριες κυριολεκτικά βιάζονται, ζουν έναν εφιάλτη ακραίων σαδομαζοχιστικών σκηνών, και στο τέλος εμφανώς ποτισμένες με ουσίες για να αντέξουν να τα γυρίσουν ρίχνουν κι ένα ξέρασμα από την αηδία…

    Παλαιότερα μπορούσε κανείς εύκολα να δει τέτοιες σκηνές με παιδάκια από τις Φιλιππίνες σε πρωταγωνιστικούς ρόλους, δεν περιγράφω γιατί είχα αντέξει να δω μόνο 1 λεπτό… Σήμερα ακόμη μπορεί, αλλά πιο δύσκολα…

    Υπάρχουν και βίντεο, τα οποία δεν ξέρω αν είναι αληθινά, με κορίτσια που βιάζονται και ζουν φυλακισμένα κλεισμένα με αλυσίδες σε σπίτια κάπου σε τούτον τον κόσμο, αλλά δεν γνωρίζω αν είναι σκηνοθετημένα ή όχι…

    Ο Μαρκ Ζούκεμπεργκ, πάντως έχει πει μια σωστή κουβέντα: όλοι οι σημερινοί έφηβοι, θα αναγκαστούν να αλλάξουν ονοματεπώνυμο στα 30 τους, από την υπερέκθεσή τους στα μέσα αυτά…

  10. spiral architect 🇰🇵 said

    Καλημέρα.

    Στο φωτογραφικό «τομέα» πριν το instagram υπήρχε (και υπάρχει ακόμα) το flickr. Το instagram υπερσκέλισε το τελευταίο εκμεταλλευόμενο τη σόσιαλ μίντια μόδα της δημοσιότητας κάνοντας τους χρήστες του μικρούς Ρονάλντο ή Καρντάσιαν και βγάζοντας μεροκάματο σαν ινφλουένσερ.
    Λεξιλογικό ρώτημα: Γιατί ο/η ινφλουένσερ μού θυμίζει την ινφλουέντσα, ποια είναι η πιθανή λεξιλογική σχέση αυτών των εννοιών;

    Νικοκύρη, στο ιστορικό σου παρέλειψες την εποχή των φόρουμ.

  11. spyridos said

    Το μοντέρνο καφενείο και η απελευθέρωση της καθαρίστριας

    Πώς τα social media έπαιξαν ρόλο καθοριστικό στην αποφυλάκιση

    http://newpost.gr/blogs/xrhstos-ksanthakhs/707295/to-monterno-kafeneio-kai-h-apeleytherwsh-ths-katharistrias

  12. ndmushroom said

    Μία άλλη διάσταση που δεν αναφέρθηκε ιδιαίτερα είναι ο ρόλος του ίδιου του μέσου, που είναι πολλά περισσότερα από αυτό. Μέχρι τη άφιξη των πλατφορμών τύπου Facebook, Myspace, Hi5 κλπ., η επικοινωνία, είτε μέσω mailing lists, είτε μέσω usenet, είτε μέσω IRC και λοιπών τσατοπρογραμμάτων ήταν μεταξύ του αποστολέα και των παραληπτών (που μπορεί να ήταν συγκεκριμένοι, μπορεί να ήταν μέλη κάποιας λίστας, μπορεί να ήταν επισκέπτες του σχετικού φόρουμ κλπ.). Με το Facebook (πρωτίστως) και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που ακολούθησαν (όπως, πλέον, και με τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου), το μήνυμα δεν διαβάζεται μόνο από τους παραλήπτες του, αλλά και από τον ταχυδρόμο. Ο οποίος ταχυδρόμος έχει αναπτύξει εξαιρετικά προηγμένες τεχνολογίες για την επεξεργασία αυτών των μηνυμάτων ώστε να συνθέσει ένα λεπτομερέστατο προφίλ για τον κάθε αποστολέα (και ενίοτε για τον κάθε παραλήπτη, τον κάθε αναφερόμενο στο μήνυμα κλπ. κλπ.), το οποίο στη συνέχεια χρησιμοποιείται για τη χειραγώγηση των αποστολέων (και των παραληπτών, των αναφερομένων στο μήνυμα κλπ.), είτε από τον ίδιο τον ταχυδρόμο είτε από τρίτους στους οποίους ο ταχυδρόμος πουλά την πολιτιμότατη αυτή πληροφορία. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που τα fake news είναι πολύ πιο επιδραστικά στα social media από ό,τι στα παραδοσιακά: το fake news που θα εμφανιστεί στο ΔΙΚΟ ΣΟΥ tl/τοίχο επιλέχθηκε από σύνθετους αλγορίθμους ειδικά για ΣΕΝΑ. Πράγμα που σε καμία περίπτωση δεν ισχύει με τα παραδοσιακά ΜΜΕ, που δεν εξατομικεύουν το περιεχόμενό τους σε αυτόν τον βαθμό.

  13. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια! Πολλές εύστοχες παρατηρήσεις.

    10 Έχεις δίκιο, στα φόρουμ αναφέρθηκα ακροθιγώς. Για την ινφλουέντσα όμως σου βάζω απουσία:
    https://sarantakos.wordpress.com/2015/02/20/grippe-2/

    3 Πρόσφατα, σε συζήτηση για τα φέικ νιουζ συμμετείχαν δημοσιογράφοι μόνο του Σκάι και της… Δημοκρατίας!

  14. spiral architect 🇰🇵 said

    @13β: Πωωω, «τότε ήμουν απασχολημένος με το διάβασμα.» 😳 😳
    (Χριστόδουλος)

  15. leonicos said

    Κι εγώ άλλαξα όνομα, κι έγινα Λεώνικος.

    Κάποτε συμμετείχα σε τρεις παρέες

    α) Με καθηγητές ενος γυμνασίου. Βγαζαμε κι ένα μικρό περιοδικό. Πέθανε ο ένας και διαλυθήκαμε
    β) Με αλιούς Κουκουβανιώτες. Συνεχίζουμε να συναντιόμαστε, πάμε κι εκδρομές μονοήμερες, χωρίς συζύγους και γι’ αυτό επιστρεφουμε νωρις
    γ) στου Σαραντάκου

    Τώρα συμμετέχω μονο σε δυο παρέες επομένως

  16. leonicos said

    Μου έβγαλε ένα ανεξπέκτιδ κλόουζντ, αλλά επανηλθε. Πρόσκαι ρη μαρμάγκα ήταν;

    Αφού δεν είπα κακό λόγο. Ούτε ‘κακ’ από ‘κακ-α-το-ς’

  17. leonicos said

    Γς ή κάκτος;

  18. spiral architect 🇰🇵 said

    @15: Τώρα συμμετέχω μόνο σε δυο παρέες επομένως … ακολουθεί τηγανιά στο κεφάλι! 😆

  19. Πέπε said

    > > Παλιότερα, δεν ήταν έτσι. Τον καιρό που οι περισσότεροι μπαίναμε στο Διαδίκτυο με αργές τηλεφωνικές συνδέσεις (dial-up) οι ψηφιακές κοινότητες δεν ήταν ιστοπαγείς. Υπήρχαν οι ομάδες συζήτησης του Usenet […]
    η συζήτηση γινόταν με ηλεμηνύματα [..]
    Οι λίστες φιλοξενούνταν σε διακομιστές […]

    Επίσης, περπατούσαμε δυο ώρες ξυπόλητοι στα χιόνια για να πάμε σχολείο. Και βέβαια, μόνο τις μέρες που δεν είχαμε να βοηθήσουμε τον παππού μας με το άροτρο του Ησιόδου στο χωράφι.

    Δηλαδή, γενικά, με τα νέα μέσα παλιώνουμε και γερνάμε πιο γρήγορα. Θυμάμαι, το μακρινό 2006 (δε θα ήσασταν γεννημένοι οι περισσότεροι), …

  20. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Ο Μαρκ Ζούκεμπεργκ, πάντως έχει πει μια σωστή κουβέντα: όλοι οι σημερινοί έφηβοι, θα αναγκαστούν να αλλάξουν ονοματεπώνυμο στα 30 τους, από την υπερέκθεσή τους στα μέσα αυτά…

    Ο Ζουκεμπεργκ αργά ή γρήγορα θα μαθει να μετράει, και θα συνειδητοποιήσει πόσοι άνθρωποι ζούνε στον πλανήτη και χρησιμοποιούν το διαδίκτυο. Κανείς δε θα θυμάται τι έγραψες πριν απο 30 χρόνια, κι αν ακόμα μπορέσει να το βρει με τη wayback machine. Κι αν ακόμη είναι τόσο εύκολη η πρόσβαση στ’ άπλυτα του καθενός, ο φόβος για τα δικά σου άπλυτα θα σε αποτρέπει απ’ το να σκαλίσεις του άλλου, εκτός κι αν παίζονται πολλά (π.χ. στην πολιτική ή άλλη υψηλή καριέρα).

    Τα νεα μεσα παντα τρομαζουν τους παλιους (και μόνο).

  21. sarant said

    19 🙂

  22. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα

    και ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ σ΄ όσους γιορτάζουν σήμερα (Αν(δ)τρέες κλπ.).

  23. spiral architect 🇰🇵 said

    Άλλες άσχημες παρενέργειες των νέων μέσων.

    Παράδειγμα καλοκαιρινής ανάρτησης στο fb:

    Αγαπητοί μου φίλοι στο φέης από σήμερα και για δυο βδομάδες θα βρίσκομαι στη 🌴🌴<3 ΜΥΥΥΚΟΝΟΟ ❤ 🌴🌴 για να ξεσαλώσω. Παρ' όλα αυτά, θα τα λέμε συνεχώς και ο τοίχος μου θα είναι πάντα γεμάτος, γιατί αγόρασα το καινούργιο 📱 iphone 📱 (915€) ❤ που θα σας στέλνει σέλφις 👫 από την Ψαρρού ❤ και όταν αρχίζουν τελειώνουν τα χρήματα από τον Ορνό 😦 . Ευχηθείτε μου 🐠 "καλές διακοπές".🐠

    Μετά από δυο βδομάδες γυρίζοντας στο σπίτι της το βλέπει παραβιασμένο.
    Βρείτε το λάθος.

  24. ndmushroom said

    23
    Δε βλέπω κανένα λάθος. Όλα σωστά έγιναν. Ένας δαρβινιστής θα μας το εξηγήσει καλύτερα. 😛

  25. spiral architect 🇰🇵 said

    @24: Τουλάχιστον, της έμεινε το καινούργιο 📱 iphone 📱

  26. Κουνελόγατος said

    «Μετά από δυο βδομάδες γυρίζοντας στο σπίτι της το βλέπει παραβιασμένο.
    Βρείτε το λάθος».

    Το αι αι φον κάνει 950€, σωστά; Άκου 915€

  27. Alexis said

    #23: Ουάου!!!

    Διαθέτομεν και βρεγμένες σανίδες (απλανιάριστες).
    Η διαβροχή να γίνεται κατά προτίμησιν εις ασβεστόνερον!

    Κατά τ’ άλλα δεν βλέπω κι εγώ πουθενά λάθος. Σωστά όλα! Άλλωστε οι κλέφτες πώς θα ζήσουν; Κλέφτες θα γίνουν; 😂

  28. Γερμανοφιλλανδοαγγλοαμερικανοεβραιοτσολιάς said

    Επειδή εδώ και λεξικολογούμε.
    Το Σάββατο 16 Φεβρουαρίου 2019, το blog γίνεται 10 ετών. Καλό είναι, έως εκείνη την ημέρα, να βρούμε και την ελληνική λέξη για τον blogger.

    Το blog αποδίδεται ιστολόγιο. Ο blogger αποδίδεται ιστολογιάρχης ή ιστολογιούχος;

    Iστολογιάρχης όπως αγγελάρχης, αγελάρχης, αερολιμενάρχης, αιθουσάρχης, αλυτάρχης, αττικάρχης, αυλάρχης, βουστασιάρχης, γυμνασιάρχης, δασάρχης, διαμερισματάρχης, εθνάρχης, ενωμοτάρχης, επαυλάρχης, εργοστασιάρχης, θαλαμάρχης, θιασάρχης, καναλάρχης, καταστηματάρχης, κλαδάρχης, κοινοτάρχης, κομματάρχης, λιμενάρχης, λυκειάρχης, νομάρχης, οικογενειάρχης, ολιγάρχης, ομαδάρχης, ουλαμάρχης, παραλιάρχης, πατριάρχης, περιφερειάρχης, πλανητάρχης, πλωτάρχης, πολιτάρχης, προσωπάρχης, ραπτάρχης, σπουδάρχης, σταθμάρχης, σταυλάρχης, στρατάρχης, στρατοπεδάρχης, συνταγματάρχης, συσσιτιάρχης, σωματάρχης, ταγματάρχης, ταξιάρχης, τελετάρχης, τμηματάρχης, τομεάρχης, φεουδάρχης, ωδειάρχης (όποιος θέλει, ας προσθέσει και άλλα).
    Iστολογιούχος όπως αδειούχος, αζωτούχος, αλατούχος, αλκαλ(ι)ασβεστούχος, αλκαλ(ι)ούχος, αλκοολούχος, ανθρακούχος, αξιωματούχος, αριστούχος, ασβεστούχος, γηπεδούχος, δικαιούχος, διπλωματούχος, εξοδούχος, ευνούχος, ζαχαρούχος, ιωδιούχος, κλειδούχος, κληρούχος, κυπελλούχος, λαχιδ(ι)ούχος, λεμβούχος, λεωφορειούχος, μεριδ(ι)ούχος, μερισματούχος, ναυλούχος, οικοπεδούχος, ομολογιούχος, οξυγονούχος, οπιούχος, οφιούχος, περιπτερ(ι)ούχος, πηδαλιούχος, πολιούχος, πρατηριούχος, προνομιούχος, προσοδούχος, πτυχιούχος, ραβδούχος, ραδιούχος, σοκολατούχος, σπερματούχος, συμβασιούχος, συνταξιούχος, τιμαριούχος, τιτλούχος, τροπαιούχος, φθοριούχος, φωσφορούχος, χλωριούχος (όποιος θέλει, ας προσθέσει και άλλα).

  29. Avonidas said

    Πολύ ωραίο θέμα σήμερα, πάντως 🙂 Θα ήθελα με την ευκαιρία να αναφερθώ σε δύο παλιά κι αγαπημένα μου διαδικτυακά καφενεία: τη λίστα ανεκδότων και quiz, και τον Πίνακα Συζητήσεων για τη Φυσική (και όχι μόνο 😉 )

    * Η λίστα ανεκδότων του πανεπιστημίου της Πάτρας, JotD (Joke of the Day),

    https://anekdota.duckdns.org/

    (ακριβέστερα, του Τμήματος Μηχανικών Η/Υ & Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Πατρών) γεννήθηκε στο μακρινό 1995 (αν και υπήρχε σε κάποια μορφή από το 1993), με λίσταρχο τον Άκη Καρνούσκο. Ήταν αρχικά ένα μέσο για ν’ ανταλλάσσουν ανέκδοτα οι πληροφορικάριοι της Πάτρας, κι αριθμούσε λίγες δεκάδες μέλη. Γρήγορα η λίστα μεγάλωσε κι απέκτησε μέλη διεθνώς. Από την JotD ξεπήδησε το 1998 κι η QotD (Quiz of the Day) — πολλοί βλέπετε ήταν αυτοί που έστελναν γρίφους, και ακόμα περισσότεροι αυτοί που παθιασμένα τους έλυναν 😀

    Εγώ γράφτηκα το 2005, ενώ κι άλλοι θαμώνες της JotD και της QotD ζουν ανάμεσά μας, φανεροί ή κρυφοί 😉 Μέσα από τη σχεδόν καθημερινή ανταλλαγή email γελάσαμε, σπαζοκεφαλιάσαμε, αγαπηθήκαμε, βριστήκαμε, διεξάγ… διεξαγάγ… κάναμε ιερούς πολέμους, αποχαιρετίσαμε για πάντα αγαπημένους φίλους 😥 Πολλά από τ’ ανέκδοτα που μοιραστήκαμε άφησαν εποχή, κι είναι κι ένας κάποιος τηλεδιασκεδαστής, ονόματα δεν λέμε, που την έκλεβε συστηματικά για τις ανάγκες της εκπομπής του.

    * Ο Πίνακας Συζητήσεων για τη Φυσική, στην αρχική του μορφή, δεν υπάρχει πλέον. Στη νέα του μορφή μπορείτε να τον βρείτε εδώ,

    http://physboard.forumgreek.com/

    Δημιουργήθηκε από τον Καθηγητή Χρήστο Τρικαλινό του Τμήματος Φυσικής του ΕΚΠΑ, κι αρχικά ήταν απλώς (τι άλλο; ) ένας διαδικτυακός πίνακας ανακοινώσεων για τους φοιτητές του Τμήματος, όπου ενημερωνόμασταν για τις εξεταστικές, το πρόγραμμα των μαθημάτων, την ύλη των μαθημάτων, κλπ. Κυρίως όμως μπαίναμε για να δούμε το πρόγραμμα των καταλήψεων («δελτίο κατάληψης», όπως το είχα βαφτίσει 😛 ) Σύντομα δημιουργήθηκε ειδικό νήμα («Πολιτική») για τις ανακοινώσεις των Συντονιστικών και των Παρατάξεων, όπου βεβαίως γινόταν η σφαγή του Δράμαλη στα σχόλια κάθε που είχαμε κινητοποιήσεις (δηλαδή πάντα).

    Ο Πίνακας μεγάλωνε και μεγάλωνε και μεγάλωνε (κι εμείς μαζί του). Η πολιτική αποτελούσε πάντα μείζον συστατικό του, αλλά κι η φυσική δεν πήγαινε πίσω. Στον Πίνακα συζητήσαμε εμπνευσμένα και ενδιαφέροντα προβλήματα φυσικής· στον Πίνακα, επίσης, μεσουράνησαν ουκ ολίγοι παλαβιάρηδες, που τύφλα να ‘χουν οι Usenet kooks, με πρώτο και καλύτερο τον τιτανοτεράστιο Χρήστο Τσόλκα, νέμεση του Αϊνστάιν και φονέα της Σχετικότητας, ειδικής τε και γενικής 😛 — που κάποτε υπήρξα τόσο αφελής ώστε να επικοινωνήσω μαζί του με το πραγματικό μου ονοματεπώνυμο :-/

    Τεσπά, πολλά είπα. Άντε, με το καλό να τα δεκατοστήσουμε 😀

  30. ndmushroom said

    28
    Και γιατί όχι ιστολόγος; Και πιο απλό είναι, και δεν χρησιμοποιείται για άλλους μελετητές ιστών για να υπάρξει σύγχυση, και χρησιμοποιείται ήδη εκτεταμένα για να περιγράψει ακριβώς αυτό.

  31. Alexis said

    Ωραία η σύνοψή σου Νίκο για τα κοινωνικά δίκτυα!

    Η εποχή του μπλόγκιν και των μπλόγκερς (χοντρικά η πρώτη δεκαετία του αιώνα) ήταν κατά τη γνώμη μου η πιο «ενδιαφέρουσα» και η πιο γόνιμη για ανταλλαγή απόψεων, συζητήσεις κλπ. Και σίγουρα τα ιστολόγια εξακολουθούν ακόμα να προσελκύουν μεγάλο αριθμό ατόμων ειδικών ενδιαφερόντων, όπως π.χ. εμείς εδώ που «μαζευόμαστε» καθημερινά στου Σαραντάκου.

    Με το φατσοβιβλίο το πράγμα έχει ξεχειλώσει σαφώς, αφού ο κάθε πικραμένος (στην κυριολεξία) θεωρεί υποχρέωσή του να μας πληροφορήσει πού πίνει το φρέντο του ή να ποστάρει την αφεντομουτσουνάρα του να ρίχνει ζεμπεκιές στην πίστα.
    Βέβαια έχει κι αυτό το ενδιαφέρον του! Αν μη τι άλλο προσφέρει άφθονο γέλιο! 🙂

  32. Α χαχα, έχω δει κι εγώ τα νήματα του Πίνακα περί Τσόλκα και τις παρεμβάσεις του 🙂

  33. Avonidas said

    #32. Έχει και σελίδα στη Φρικηπαίδεια

  34. Ωραίο το «λίσταρχος»!
    Τα μόντεμ που λειτουργούσαν με ακουστικό τηλεφώνου τα θυμάται κανείς;

  35. Avonidas said

    #34. Είμαστε παλιοί, όχι αρχαίοι 😛

  36. spiral architect 🇰🇵 said

    Χρήστος Α. Τσόλκας – Ανοικτή Επιστολή – Απόρριψη της Θεωρίας της Σχετικότητας ΣΕΜΦΕ forum 😆 😆 😆 😆
    (o γιος μου μού τον έμαθε)

  37. Avonidas said

    Niagara falls, Frankie angel 🙂

  38. sarant said

    29 Ωραίο σχόλιο, Αβό! Στη λίστα των ανεκδότων ήμουν κι εγώ, ακόμα παίρνω μέιλ της.

    28-30 Κι εγώ «ιστολόγος» θα έλεγα στην καθομιλουμένη.

  39. Νέο Kid said

    29. Για βάλε κανα παλιό κουίζ -παζλ απ αυτά , να ζεστάνουμε φλάντζα !

  40. Avonidas said

    #39. Εδώ μπορείς να τα βρεις όλα, αλλά το πρόβλημα είναι ότι οι λύσεις δεν δίνονται πάντα, και οι απαντήσεις στέλνονταν με προσωπικό email, άρα δεν εμφανίζονται στη λίστα.

  41. Avonidas said

    #39. Να ένα ωραίο αριθμητικό:

    Ποιος είναι ο μέγιστος αριθμος που μπορεί να παρασταθεί με 3 μόνο (δεκαδικά) ψηφία, τις πράξεις: πρόσθεση, αφαίρεση, πολλαπλασιασμό, διαίρεση και ύψωση σε δύναμη — και, ας προσθέσω καλού-κακού, τη συνένωση ψηφίων;

    Επιπλέον:

    α) ποσα ψηφια εχει;
    β) ποια τα δυο πρωτα ψηφια;
    γ) ποια τα δυο τελευταια ψηφια;

  42. Ανδρεας Τ said

    @34 Λόγω ηλικίας, όχι απλώς θυμάμαι αυτά τα μόντεμ αλλά θυμάμαι και τις ταχύτητες επικοινωνίας (300σάρια και μας φαινόντουσαν γρήγορα). Θυμάμαι επίσης και τα μεγέθη των μόντεμ. Το πρώτο μόντεμ που είχα (πανεπιστημιακό) είχε επιφάνεια 30Χ40 εκ και άφθονους διακόπτες για τη ρύθμιση.

  43. Dionisis Fournogerakis said

    Άσχετο. https://www.tanea.gr/2018/11/26/media/toponymia-tis-athinas-tou-peiraia-kai-ton-perixoron-to-savvato-me-ta-nea/?fbclid=IwAR2YTCGarfGmrkecLx-7ynBi8ZTxUzefPO1LtsmXYKV0AbGH9CWl1aohLm8

  44. sarant said

    43 Δεν είναι κακό, χωρίς να είναι εξαιρετικό.

  45. spiral architect 🇰🇵 said

    Τα μέσα δικτύωσης αλλάζουν, εμείς μεγαλώνουμε, μαζί και οι συνήθειές μας. Κάποιοι παραμένουν στα ιστολόγια (καλή ώρα) ή/και φτιάχνουν από ένα (ή και περισσότερους καμιά φορά) λογαριασμό στα σόσιαλ και έπειτα παλεύουν να έχουν κανονικές διαπροσωπικές σχέσεις προσπαθώντας να απορρίψουν κατά το δυνατόν το πληκτρολόγιο. Εκ των πραγμάτων όμως, διαδικτυακά είτε με το irc είτε με το τουίτερ και το fb μπορείς να μιλήσεις ταυτόχρονα με πολύ περισσότερους απ’ ότι σε ένα τραπέζι με 15 άτομα παρέα.

    Από την άλλη, αν γνωρίσεις ενδεχομένως από κοντά μια διαδικτυακή περσόνα μπορεί πάνω στο κρασί και στην παρέα να σε απογοητεύσει σκεπτόμενος ότι τον έχω «φίλο» στο fb αλλά επ’ ουδενί δεν θα’ θελα να τον έχω γείτονα ή φίλο στην πραγματική μου ζωή. Γνώρισα δια ζώσης ανθρώπους κοινωνικότατους μεν στα σόσιαλ, αντικοινωνικούς δε στο τραπέζι ανταλλάσσοντας με τους άλλους (κοινούς) γνωστούς ελάχιστες κουβέντες.

    Γενικότερα, θεωρώ ότι αυτό που μεταβάλλει τη συμπεριφορά μας από τα σόσιαλ στη πραγματική ζωή (και το τούμπαλιν) είναι το παραμορφωτικό γυαλί του inteface του μέσου. Αυτό το γυαλί εκτός από τη συμπεριφορά μας παραμορφώνει και την οπτική με την αλήθεια γενόμενοι σιγά-σιγά αποδέκτες όσων φέηκ νιούζ (μας) σερβίρουν.

  46. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας.

    Πρῶτα νὰ εὐχηθῶ στὶς ἑορτάζουσες καὶ στοὺς ἑορτάζοντες, ἐντὸς καὶ ἐκτὸς ἱστολογίου καὶ ἰδιαίτερα στὸν Κόρτο, τὸν μοναδικὸ Ἀντρέα ποὺ γνωρίζω στὸ ἱστολόγιο, χρόνια πολλὰ καὶ καλά!

    Πιστεύω πὼς εἶμαι ἀπὸ τοὺς πιὸ διαδικτυακὰ καθυστερημένους στὸ ἱστολόγιο. Πίστευα καὶ πιστεύω πὼς τίποτα δὲν ὑποκαθιστᾶ τὶς διαπροσωπικὲς σχέσεις, χωρὶς διαμεσολάβηση συσκευῶν. Γι᾿ αὐτὸ χαίρομαι ποὺ στὸ ἱστολόγιο αὐτὸ εἶχα τὴν εὐκαιρία νὰ γνωρίσω ἀπὸ κοντὰ ἀρκετοὺς ἀπὸ τοὺς διαδικτυακοὺς συνομιλητές μου.

    Κατὰ τὰ λοιπά, ὡς μὴ συμμετέχων στὰ λεγάμενα* μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης δὲν ἔχω νὰ συνεισφέρω κάτι στὸ συγκεκριμένο θέμα.

    *Χρησιμοποιῶ τὴ λέξη λεγΆμενα καὶ ὄχι λεγΌμενα ὑποδηλώνοτας τὴν προσωπική μου ἄποψη γι᾿ αὐτά. Ὁ λεγάμενος, ἡ λεγάμενη εἶναι οὐσιαστικοποιημένο ἐπίθετο, μάλιστα πρόσφατα μιλούσαμε γι᾿ αὐτά. Συνήθως χρησιμοποιεῖται μᾶλλον ὑποτιμητικά. Σὲ κάποιες περιπτώσεις ἀντικαθιστᾶ κάποιες «κακὲς» λέξεις.

    Στὰ Θερμιὰ ὑπάρχει μιὰ βραχώδης ἀκτὴ μὲ σταλακτιτικοὺς σχηματισμούς, ἀποκαλούμενη Ψωλάρες. Κάποιες φορές, ὅταν παρίσταντες γυναῖκες, παιδιὰ ἤ ἄγνωστοι, ὅσοι ἀναφέρονται στὴν τοποθεσίαν αὐτὴ λένε:

    «Ρίξαμε ἕνα παραγάδι στὶς λεγάμενες καὶ πιάσαμε παντελονόψαρα. 🙂

  47. sarant said

    45 Βέβαια, και κάποιος που τον έχεις ακουστά (ή, ακόμα καλύτερα, ένας πχ δημοσιογράφος που τον διαβάζεις και συμφωνείς μαζί του) και δεν τον έχεις συναναστραφεί μπορεί να σε απογοητεύσει αν τον γνωρίσεις.

  48. Νέο Kid said

    41. Παραγοντικά επιτρέπονται στα σύμβολα;

  49. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο καθένας πλέον έχει βήμα για να πει το μακρύ του και το κοντό του. Το ίνσταγκραμ πλημμύρισε ψωνάρες με φουσκωμένα χείλη, στήθη και εγωισμό, οι συγγραφείς, οι ποιητές και οι δοκιμιογράφοι είναι πια περισσότεροι από τους αναγνώστες, παλιοί φίλοι, συμμαθητές, συμφοιτητές και συστρατιώτες ξαναβρεθήκανε, παλιές αγάπες βλέπουμε ότι συνέχισαν μια χαρά τη ζωή τους παρά τις περί του αντιθέτου παλιές διαβεβαιώσεις (😉)…Αλλά και ο ανώνυμος και επώνυμος ρατσιστικός και φασιστικός λόγος βρήκε γόνιμο χωράφι για να σπέρνει το δηλητήριό του. Τα υπέρ και τα κατά των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

  50. Νέο Kid said

    Επειδή πρέπει να φύγω , υποθέτω ότι δεν επιτρέπονται παραγοντικά ( ούτε βέβαια πολλαπλές παρενθέσεις και παραγοντικά) και λέω
    9^9^9 με τελευταία ψηφία …89.
    ( 9^9 είναι 89 mod 100 )

  51. cronopiusa said

    Χρόνια πολλά στον Κόρτο, στον Ανδρέας Τ , στις Αντριάννες, Αντρίκους…

  52. Avonidas said

    #48. Παραγοντικά επιτρέπονται στα σύμβολα;

    Όχι, μόνο οι πράξεις που παρέθεσα.

  53. sarant said

    51 Καλά που το θυμήθηκες, χρόνια πολλά σε όσες και όσους γιορτάζουν!

  54. Avonidas said

    #49. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι για όλα αυτά, το πρόβλημα βρίσκεται στους ανθρώπους, κι όχι στα νέα ή παλιά μέσα.

    http://www.smbc-comics.com/comic/2013-01-31

  55. Δημήτρης said

    Νίκο, ακόμα θυμάμαι την πρώτη μας συνάντηση στο Usenet. Είχα βάλει στη θέση του ένα φασιστοειδές και μου έγραψες «Ν’ αγιάσει το πληκτρολόγιό σου, ακόμα γελάω.». Αξέχαστες εποχές!

  56. Avonidas said

    #50. Εννοείς 9^(9^9) ή (9^9)^9;

  57. Ωραία εισαγωγή στο σύντομο αλλά πυκνό ιστορικό των νέων μέσων.
    Μιας και στη συγκεκριμένη διαδικτυακή ομήγυρη πρυτανεύει η λεξιλογία, να αφήσω εδώ (άλλη μια τουιτερική έκφραση) μιαν απορία για τον όρο media literacy.
    Διάφορες αποδόσεις είναι σε χρήση, επικρατεί μάλλον εύλογα μια σχετική αμηχανία με αποτέλεσμα – από γλωσσική άποψη – να μην είμαστε στα μέσα και στα έξω, αλλά μάλλον στην απέξω προς το παρόν. Είναι και τα «μέσα» μια λέξη με μεγάλο σημασιολογικό εύρος (από βίσματα μέχρι πόροι) και δεν βοηθάει πολύ.

    Media literacy λοιπόν:
    Αλφαβητισμός στα μέσα – έλκει από την προγενέστερη γνώση του γραπτού αλφάβητου
    Εγγραμματισμός στα μέσα – πιο επιστημονική απόδοση ίσως; Επίσης: εγγραμματοσύνη
    Γραμματισμός στα μέσα – λεπτή απόχρωση, ίσως το αποτέλεσμα του εγγραμματισμού ως εκπαιδευτικής διαδικασίας;
    Οπτικοακουστική αγωγή – εκπαιδευτικό συγκείμενο, μάλλον αποδίδει το media education παρά το literacy
    Οπτικοακουστικός (εγ)γραμματισμός – ικανότητα κατανόησης/αντίληψης και παραγωγής πάσης φύσεως επικοινωνιακού περιεχομένου με θέαση (κείμενα, εικόνες) και/ή ακρόαση (ηχητικές εγγραφές), μήπως αυτό καλύτερα; Αλλά αν αποδίδει το audiovisual literacy;
    (Εγ)γραμματισμός στα (νέα) μέσα (επικοινωνίας / κοινωνικής δικτύωσης) – αλλά δεν είναι μόνο για social media, μπορεί όμως να είναι υποκατηγορία του κριτικού γραμματισμού (critical literacy) ως δεξιότητα του πολίτη να διακρίνει/αναλύει τα πάσης φύσεως μηνύματα.
    Μεσικός / μιντιακός (κριτικός) (εγ)γραμματισμός – πιο κοντά στον αγγλικό όρο, λιγότερο διαδεδομένη απόδοση
    Παιδεία στα (/για τα) μέσα [επικοινωνίας / (νέα) (επικοινωνιακά) μέσα] – πάλι ως γενικότερη παιδεία και όχι εκπαίδευση

    «Γραμματισμός» φαίνεται να επικρατεί (στατιστικά), μαζί με τα «μέσα». Αλλά σε ποιο συνδυασμό έχουμε την καλύτερη απόδοση;

  58. Νέο Kid said

    Μα Το 9^(9^9) είναι το 9^9^9. Οι παρενθέσεις περιττεύουν .
    Το (9^9)^9 είναι προφανώς πολύ μικρότερο.

  59. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Ωπ, μου διέφυγε ο Αντρέας. Πολύχρονος, Κόρτο!

  60. Avonidas said

    #58. Οκ, τότε η απάντησή σου στο (γ) είναι σωστή 🙂

    Ένα πιο δυσκολάκι: πόσο κάνει
    (1/e)^(1/e)^(1/e)^…. (άπειρες φορές)
    ?

    όπου e είναι η βάση των Νεπέρειων λογαρίθμων, φυσικά.

  61. ΣΠ said

    41, 50
    Να συμπληρώσω τις άλλες δύο απαντήσεις:
    α. 78 ψηφία
    β. Τα δύο πρώτα είναι 19…

  62. Όποιος πρωτογνώρισε τους Η/Υ με τις διάτρητες κάρτες, να σηκώσει το χέρι του! (Τί ταλαιπωρία!). Ακολούθησαν οι ταλαιπωρίες με το Dial-Up Ιντερνέτ. Εντάξει. Μόνο εδώ κάθε πέρσι και χειρότερα. Σε όλους τους άλλους τομείς, κάθε πέρσι και καλλίτερα!

  63. spiral architect 🇰🇵 said

    @62: Εγώ! 🤞👌
    (προγραμματισμός σε basic και fortran σε τερματικό/ά στο εργαστήριο Η/Υ της σχολής από το κεντρικό κομπιούτερ της Ολυμπιακής)

  64. Avonidas said

    #61. Όχι· το (9^9)^9 έχει 78 ψηφία, αλλά εμείς ζητάμε το 9^(9^9), που όπως είπε ο Kid είναι πολύ μεγαλύτερο.

    Συνειδητοποιώ ότι θα έπρεπε να έχω συμπεριλάβει τις παρενθέσεις στις επιτρεπτές πράξεις — αν και δεν είναι ακριβώς πράξη, είναι σήμανση.

  65. Triant said

    34: Acoustic coupler 150 – 300 baud rate. Τα είχανε οι περιοδεύοντες πωλητές της Colgate-Palmolive για να στέλνουν τις παραγγελίες από τα ξενοδοχεία της επαρχίας. Μιλάμε για 1984!
    Οι πωλητές είχαν ένα ¨»laptop» EPSON μεγέθους Α4 πάχους 4-5 εκατοστών που είχε πληκτρολόγιο, οθόνη 4Χ20 χαρακτήρων, εκτυπωτή ταμειακής, και κασετόφωνο μικροκασέτας, όλα ενσωματωμένα. Εγώ είχα γράψει το software του server (8086 Assembly). Τότε μάλιστα θυμάμαι γράφαμε με καλέμι και σφυρί.

  66. Avonidas said

    #65. Τότε μάλιστα θυμάμαι γράφαμε με καλέμι και σφυρί.

    Κι έπρεπε να φυσήξουμε δυνατά στις εγκοπές, να φύγουν τα «1» που είχαν σκαλώσει, μη και μπουκώσει το μηχάνημα και μας πεθάνει.

    Αλλά πες τα στους νέους σήμερα, και δε θα σε πιστέψουνε 😛

  67. sarant said

    55 Τι χρόνια κι εκείνα, ε Δημήτρη;

    65 Μωρέ μπράβο!

  68. ΣΠ said

    64
    Σωστά. Διορθώνω:
    α) 369693100 ψηφία
    β) Τα δύο πρώτα ψηφία είναι 42…

  69. Avonidas said

    #68. Βingo! 😀

  70. Γιάννης Ιατρού said

    53: δεν προσέχεις 🙂

  71. Γιάννης Ιατρού said

    43, 44: του 1995 βεβαίως, αλλά δεν νομίζω να παίζει ρόλο η ημερομηνία έκδοσης, δεν έχουν αλλάξει και πολλά από τότε ….

  72. Dimitris said

    #66

    *ttps://www.youtube.com/watch?v=ue7wM0QC5LE

  73. ΣΠ said

    60
    Έστω x=(1/e)^(1/e)^(1/e)^….
    Τότε x=(1/e)^x ή x*e^x=1
    Επομένως x=W(1)
    όπου στο δεύτερο μέλος έχουμε την συνάρτηση W.
    Η απάντηση είναι x=Ω=0.567143290409783872999968662210… (https://en.wikipedia.org/wiki/Omega_constant).

  74. Avonidas said

    #73. Άριστα με τόνο! 😀

  75. Χωρίς τόνο 🙂 Θα έπρεπε πρώτα να αποδείξεις ότι τείνει προς πεπερασμένο όριο (όχι πως είναι πολύ δύσκολο)· ΑΝ τείνει προς πεπερασμένο όριο x, τότε φυσικά logx = -x

  76. Avonidas said

    #75. Ζήτησα να το βρει, όχι να το αποδείξει 🙂

  77. ΣΠ said

    75
    Εντάξει, δεν θα γράψω και paper. 🙂

  78. Νέο Kid said

    Άντε να βάλω κι εγώ ένα γενικού ενδιαφέροντος και αντίληψης ,για να παίξουν ευχάριστα όλοι 😀
    Το ηλιακό ρολόι είναι μια συσκευή μέτρησης του χρόνου. Είναι η συσκευή με τα λιγότερα κινούμενα μέρη. Κανένα .
    Ποια συσκευή που μετράει το χρόνο έχει τα περισσότερα κινούμενα μέρη;

  79. Γιάννης Ιατρού said

    78:

  80. Γιάννης Ιατρού said

    η κλεψύδρα 🙂

  81. 78 Η κλεψύδρα

  82. Νέο Kid said

    Σωστά, η κλεψύδρα! (Πω, πωω κινούμενα μέρη αυτή η κινούμενη άμμος…!)

  83. ΣΠ said

    Δηλαδή, αν η κλεψύδρα είναι με νερό, θεωρούμε κάθε μόριο κινούμενο μέρος;

  84. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Θα κανω δύο μόνο διορθώσεις στο πολύ καλό σημερινό άρθρο του κ. Σαραντάκου, για να μήν εκτίθεται στις νεώτερες γενεές και χαίρονται τα εθνικοβαρεμένα μαθητούδια που τον διαβάζουν στις καταλήψεις:

    1) Εδώ και 13 μήνες (από τον Οχτώβρη του 2017), το Twitter έχει διπλασιάσει τους χαρακτήρες του και πλέον μπορεί ο κάθε χρήστης να γράψει 280 χαρακτήρες και ουχί 140, όπως νομίζει ο κ. Σαραντάκος

    2) Το Twitter δεν μοιάζει με το Facebook, που αν δεν είσαι φίλος («ακολουθείς» στο Twitter) κάποιον χρήστη, αδυνατείς να παρακολουθήσεις τις αναρτήσεις του. Στο Twitter και ο μή διαθέτων λογαριασμό μπορεί να δεί τις αναρτήσεις όλων των υπολοίπων χρηστών, αν πάει και τους βρεί. Απλώς, όταν ακολουθείς κάποιον, το Twitter σού στέλνει αυτομάτως τις αναρτήσεις του, σαν να είναι νέες ειδήσεις

    3) Με κίνδυνο να έχω την τύχη του αξιαγάπητου πολιού σχολιαστού από την Ραφήνα, θα αποκαλύψω την σημαντικότερη ιδιότητα του Twitter, που αγνοεί το 99% του κόσμου και το έχει κάνει τόσο δημοφιλές παγκοσμίως:

    Σε αντίθεση με το Facebook, που σε αποβάλλει οριστικά ή για κάποιο διάστημα αν αναρτήσεις ακόμη και κάποιο αθώο γυμνό (από αναγεννησιακό πίνακα π.χ.), το Twitter σού επιτρέπει ΤΕΡΑΣΤΙΑ ελευθερία λόγου, εξ ού και η λατρεία του Πλανητάρχου Ντόναλντ προς το Twitter.

    Αυτό βεβαίως έχει και τα κακά του (για τους συντηρητικούς) ή τα πολύ καλά του (για εμάς τους προοδευτικούς): Το Twitter έχει γεμίσει με σκληρή πορνογραφία. Κάθε γνωστή πορνοστάρ, εταιρεία παραγωγής πορνοταινιών, πορνοϊστοσελίδες κλπ. έχει τον δικό της λογαριασμό στο Twitter και ανεβάζει σύντομα σκληρά βίντεο, ακόμα και λίγες ώρες μετά το γύρισμα!..

  85. ΣΠ said

    Να βάλω κι εγώ ένα κουίζ λογικής.

    Ποια είναι η σωστή απάντηση σε αυτή την ερώτηση;
    1. Όλες οι επόμενες.
    2. Καμμία από τις επόμενες.
    3. Όλες οι προηγούμενες.
    4. Μία από τις προηγούμενες.
    5. Καμμία από τις προηγούμενες.
    6. Καμμία από τις προηγούμενες.

  86. ndmushroom said

    5

  87. ndmushroom said

    Παρότι οι σχετικές σελίδες, οι σύλλογοι, τα βιβλία κλπ. αφθονούν, ας προτείνω τη στήλη του (συμπατριώτη, μάλλον) στη Guardian, κάθε δεύτερη Δευτέρα (είναι και καλή μέρα, για να ξεφύγεις λίγο από το δευτεριάτικο μουντ)
    https://www.theguardian.com/science/series/alex-bellos-monday-puzzle

  88. sarant said

    85 Το 6 🙂

  89. ndmushroom said

    88
    Αν ίσχυε το 6, θα ίσχυε και το 5, οπότε εξ ορισμού το 6 δεν θα μπορούσε να ισχύει. 🙂

  90. Avonidas said

    Ποια είναι η σωστή απάντηση σε αυτή την ερώτηση;

    Η σωστή απάντηση ειναι ΠΑΝΤΑ ΔΞ/ΔΑ 😉

  91. Γιάννης Ιατρού said

    90: Συνειδητό Λευκό (ή άκυρο;; δεν θυμάμαι) το λένε 🙂 🙂 🙂 🙂

  92. > ενώ υπήρχε και το πλοκ για να μη βλέπεις καθόλου τους ενοχλητικούς

    άντε οι νέοι να μη ξέρουν καθόλου το πλονκ; Αλλά και οι παλαίουρες να τούχουν φάει το νι…

  93. Γιώργος Παρμενίδης said

    Παρακαλώ, υπάρχει επίθετο που να πηγάζει από τη λέξη «πάγος»; Πώς λέγεται το σπίτι που είναι φτιαγμένο από πάγο; Εδώ και δύο ώρες προσπαθώ να βρω τη λέξη για να βοηθήσω τον γιό μου στην μαθητική του εργασία. Είμαστε από τη Γεωργία, τα ελληνικά δε τα μάθαμε και τόσο καλά. Ευχαριστώ.

  94. sarant said

    89 Δεν έχεις άδικο 🙂

    92 Ευφωνικό

    93 Καλησπέρα αγαπητέ. Παγερός από τον πάγο, που το λέμε και κυριολεκτικά (η παγερή νύχτα) και μεταφορικά (πχ παγερό ύφος)

    Το λεξικό αυτό μπορεί να σας βοηθήσει:

    http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/search.html?lq=%CF%80%CE%B1%CE%B3%CE%B5%CF%81&dq=

  95. gbaloglou said

    Ιούνιος 1993, ετοιμάζομαι να αναχωρήσω για μαθηματικό συνέδριο (και αρκετές ώρες οδήγησης) στις ΗΠΑ, και λέω να ρίξω μια τελευταία ματιά στο sci.math: βγαίνουν λοιπόν οι τίτλοι των άρθρων στην οθόνη του τερματικού (και όχι υπολογιστή), και κάτω κάτω, τελευταίο άρθρο, γράφει «Fermat’s Theorem proved by Wiles»! Ακόμη δραματικότερο, βλέποντας τους τίτλους άρθρων στο bit.listserv.hellas, στα Greenglish συνήθως, διαβάζω «Rabbit shot dead» … και σκέφτομαι ότι πρόκειται για κάποιο ανέκδοτο … κοιτώντας όμως πιο προσεκτικά διαβάζω «Rabin shot dead»!

  96. Νέο Kid said

    Το παγερό σπίτι όμως, δεν είναι το «σπίτι φτιαγμένο από πάγο» που ψάχνει ο άνθρωπος. Νομίζω ότι δεν υπάρχει κατάλληλο επίθετο , εκτός κι αν δεχτούμε το «πάγινο σπίτι» ( όπως λέμε τούβλινο ή πλίθινο ή ξύλινο)

  97. Γιώργος Παρμενίδης said

    94. Σας ευχαριστώ. Μα μπορώ να πω «παγερό σπίτι» και να είναι ένα σπίτι φτιαγμένο από πάγο;

  98. ΚΩΣΤΑΣ said

    Πολύ ωραία η αναδρομή σου, Νικοκύρη, γενικώς στα ιντερνετικά και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

    Η δική μου άποψη. Η πρόοδος των επιστημών και ανάπτυξη της τεχνολογίας, γενικώς συμβάλλει στην καλυτέρευση της ζωής των ανθρώπων, υπό μία προϋπόθεση. Οι χρήστες θα πρέπει συνειδητά να κάνουν χρήση ως ένα σημείο που διευκολύνει και εξυπηρετεί τις ανάγκες τους και όχι να γίνονται υποχείριά της. Θα με ρωτήσετε, ίσως, έχεις πολύ καιρό που το σκέφτεσαι και ξόδεψες πολύ μυαλό; Κι όμως, η πραγματική ζωή έχει αποδείξει ότι αυτή η απλή σκέψη δεν τηρείται από χιλιάδες κόσμο.

    Προσωπικά χρησιμοποιώ το ίντερνετ για διαχείριση όλων των οικονομικών και προσωπικών αναγκών, τράπεζες, εφορίες, πληρωμές δαπανών, ηλεκτρονικές αιτήσεις κλπ.

    Είχα ανοίξει το 2008 ένα μπλογκ – συμπλήρωσα 10 χρόνια – έχω χάσει όμως τους κωδικούς και σήμερα παραμένει ανενεργό. Δεν έχω φέισμπουκ, δεν ξέρω τι είναι ινσταγκραμ, τουϊτερ, κλπ. Ερευνώ, διαβάζω βιβλία, ειδήσεις, ιστοσελίδες και κάνω κανένα σχόλιο, όπως εδώ.

  99. ndmushroom said

    93
    Δεν νομίζω ότι έχουμε λέξη για το «φτιαγμένο από πάγο», μάλλον γιατί στην Ελλάδα ο πάγος δεν κρατάει ποτέ αρκετά ώστε να φτιάξουμε κάτι με αυτόν. 🙂
    Αν η εργασία ζητά κάποιο επίθετο που να βγαίνει από τον πάγο, αυτό είναι όντως το «παγερός», αλλά δεν σημαίνει φτιαγμένο από πάγο. Αν η εργασία δεν ζητά αυτό και απλά ο γιος σας θέλει να γράψει για ένα σπίτι από πάγο, ας το γράψει έτσι: σπίτι από πάγο (ή ιγκλού, αν μιλάμε για εσκιμώους) 🙂

  100. Γιώργος Παρμενίδης said

    94, 96, 99. Σας ευχαριστώ. Η εργασία είναι για το Δημοτικό Σχολείο και μας ζητάει να δώσουμε το επίθετο σπιτιού φτιαγμένο από: άχυρο, χαρτί, ξύλο, πέτρα, τούβλο, πάγο. Ε ας το βρει η δασκάλα τους λοιπόν. Εμείς θα βάλουμε το «παγερό».

  101. Γιάννης Κουβάτσος said

    Μπορούμε ίσως να δημιουργήσουμε το επίθετο παγόκτιστος κατά το λιθόκτιστος.

  102. mitsos said

    Καλησπέρα

    Το θέμα μας είναι λοιπόν η σχέση μας με τα Μέσα

    Νομίζω πως και μόνο το εξαιρετικά συνοπτικό αλλά περιεκτικότατο κείμενο του Νικοκύρη καλύπτει ακόμα και τους οπάδους του Μέσα σ’ όλα
    Αφήνοντας τα υπόλοιπα δυο Μ στην άκρη θα ασχοληθούμε με τα Μέσα τα ιντερνετικά – αφήνοντας έξω από τη συζήτηση και τα Μεταφορικά και τα Επικοινωνιακά και και τα πολιτικά και τον μπάρμα απ’ την Κορώνη ( άρθρο για τον μπάρμπα έχει ; )

    Εδώ και πολλά χρόνια συνδιαχειριστής ιστοσελίδας για τις φυσικές επιστήμες αποφάσισα ότι δεν χρειαζόμουν ούτε φατσοβιβλίο ούτε αργότερα τα τιτιβίσματα

    Κάποιες λίστες Google mail αντικαταστάθηκαν από επιλογές που να ανταποκρίνονται στις αλλαγές της ζωής ενός εκπαιδευτικού που βάδιζε προς συνταξιοδότηση …

    Οπότε έχουμε και λέμε
    1) η πραγματική ζωή ενός ανθρώπου με οικογένεια , μπαξέ και συνάμα με συνεχή παρουσία στα δημοτικά, πολιτικά και κοινωνικά δρώμενα της μικής πόλης που ζει
    2) η διαχείριση ιστοσελίδα Φυσικής-Χημείας
    3) επιλεκτική παρακολούθηση ζωντανών διαδικτυακών μεταδόσεων του «Δίαυλου»
    4) Παρακολούθηση 1-2 μαθημάτων «Mathesis»
    5) Οι λέξεις έχουν την δική τους Ιστορία …

    Δεν νομίζω πως χρειάζομαι και άλλη μια ζωή με ένα φατσοβιβλίο και διάφορα τσίου που δύσκολα ελέγχονται
    Ήδη αν αφαιρέσουμε τις ώρες ύπνου οι περισσότερες ώρες της ζωής μου διαμεσολαβούνται μέσω οθόνης και πληκτρολογίου

    Αν προσθέσουμε τώρα και κάποιες ματιές
    -στις τοπικές ιστοσελίδες στο
    -Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης
    -μια ωρίτσα για καφέ , ( + 2 για ψώνια και μαγείρεμα )
    -μια ωρίτσα μεσημεριανή σιέστα και μια για το βιβλίο που έχει σελιδοδείκτη .
    και όλα τα δρώμενα μετά στο Διαδίκτυο

    Ευτυχώς εδώ και λίγους μήνες καθιέρωσα και ένα πρωϊνό μισάωρο περίπατο

  103. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Ποτέ στην ιστορία ο λαός δεν είχε τόση δύναμη στα χέρια του όση τώρα με τα νέα μέσα, αλλά αντί να την αξιοποιήσει προς όφελός του, είναι χωμένος μέσα εξυπηρετώντας πλήρως την οικονομική ελίτ που είναι απ΄ έξω και ελέγχει τα νέα μέσα. 🙂

    97 – Πείτε το παγόσπιτο, δεν ξέρω αν υπάρχει η λέξη αλλά έτσι λέγαμε στον στρατό τα ιγκλού που φτιάχναμε στην χειμερινή διαβίωση στον Όλυμπο στα 2700 μέτρα για να κοιμηθούμε μιά νύχτα. Μείον 38 έξω, συν 5 με ένα κερί μέσα, πολύ πιο άνετα από το αντίσκηνο. 🙂

  104. mitsos said

    Παράλειψη

    Χρόνια Πολλά σε κάθε Ανδιανή και κάθε Ανδρέα της ιστοσελίδας

  105. # 100

    έχουμε χάρτινο, ξύλινο, πέτρινο και αχυρένιο, τουβλένιο άρα…παγιένο για λόγους συμμετρίας!!!

  106. Γιάννης Ιατρού said

    100, 101 κλπ. ενα σπίτι φτιαγμένο από πάγο, λίγο απλοϊκά, θα το έλεγα «παγόσπιτο» 🙄🙄🙄

  107. gbaloglou said

    100, 105 … παγοπαγές!

  108. sarant said

    100-101 Πάγινο ή παγένιο; Να δούμε τι θα πει η δασκάλα. Πάντως δεν υπάρχει καθιερωμένο επίθετο.

  109. Γιάννης Ιατρού said

    103β: Δεν σε είδα εγκαίρως ρε Λάμπρο!
    Πάντως επίθετο ζητά η δασκάλα, ίσως και «παγόχτιστο», αν δει κανείς και τις άλλες λέξεις με τα οικοδομικά υλικά … που γράφει

  110. Γιάννης Κουβάτσος said

    Θα παρακαλέσω τον κύριο Παρμενίδη να μας ενημερώσει ποια απάντηση δέχτηκε ή πρότεινε η δασκάλα. Είμαι πολύ περίεργος. 😊

  111. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Έχεις αρχίσει να χάνεις τα αντανακλαστικά σου, ου γαρ έρχεται μόνο. 🙂 Aς το πεί ψυγείο τότε. 🙂

  112. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    109 – Πάντως λέμε ξυλόσπιτο το σπίτι που φτιάχνουμε με ξύλα (η σκυλόσπιτο αυτό που φτιάχνουμε με σκύλους 🙂 ) κι αφού δεν υπάρχει ειδική λέξη, μια χαρά είναι το παγόσπιτο που είναι τουλάχιστον 35 ετών (το 83 την άκουσα από τους παλιούς, λογικά είναι πιο παλιά).

    Υ.Γ – Τώρα άμα πώ τίποτε @@@ για την υποχρεωτική εκπαίδευση θα φταίω; 🙂

  113. ΓιώργοςΜ said

    112 τέλος: Ίσα-ίσα, αυτή είναι μια προσέγγιση πολύ μοντέρνα, βάζει τα παιδιά να ψάξουν και ίσως να εφεύρουν μια λέξη που δε θα βρουν στα λεξικά, ακονίζοντας το αισθητήριο της γλώσσας. Δεν υπάρχει σωστό και λάθος (ή δεν θα έπρεπε να υπάρχει, είναι θέμα της δασκάλας), μόνο προσπάθειες. Και οι λάθος και οι σωστές διδάσκουν.

  114. Πέπε said

    Κατά τη γνώμη μου η ερώτηση (για το σπίτι από πάγο) είναι λάθος. Θεωρητικά με τις καταλήξεις -ινος και -ένιος φτιάχνεις επίθετα που δείχνουν το υλικό, αλλά στην πράξη δεν υπάρχει ούτε πάγινος ούτε παγένιος. Εν πάση περιπτώσει, αν έβλεπα σ’ ένα κείμενο «παγόσπιτο»-που όμως δεν είναι επίθετο- θα το καταλάβαινα χωρίς πολλές εξηγήσεις (παρόλο που το «σκυλόσπιτο» ή το «δεντρόσπιτο» δε δείχνουν υλικό).

  115. Πέπε said

    113:

    Ίσως είμαι πολύ συντηρητικός, αλλά δε συμφωνώ. Το να φτιάχνουν καινούργιες (και κατανοητές) λέξεις το κάνουν τα παιδιά από 2 χρονών. Στο δημοτικό ο στόχος είναι να μάθουν τη γλώσσα όπως είναι (π.χ. με επίθετο ξύλινος αλλά χωρίς επίθετο πάγινος).

  116. Πέπε said

    …εκτός αν η σωστή απάντηση είναι «δεν υπάρχει!», και στόχος της άσκησης είναι να συνειδητοποιήσουν ότι ο κάθε κανόνας δε λειτουργεί υποχρεωτικά παντού και πάντα. Αν είναι έτσι, δεν είναι λάθος η άσκηση.

    Συγχωρέστε μου τα απανωτά σχόλια.

  117. sarant said

    110 Κι εγώ έχω μεγάλη περιέργεια ποιαν απάντηση θεώρησε σωστή η δασκάλα. Παρακαλώ τον κ. Παρμενίδη να μας το πει.

  118. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    113 – Δεν ξέρω αν είναι μοντέρνα προσέγγιση η παλιά, σίγουρα είναι αχρείαστη (για να μη πώ τίποτε πιο βαρύ) για τα παιδιά. Αφού εδώ δεν μπορούν να βγάλουν άκρη οι δάσκαλοι κι οι καθηγητές τα παιδιά τι πρέπει να κάνουν, να κόψουν τις φλέβες τους;
    Στην φύση, η γνώση πρέπει να έχει αντίκρυσμα για την επιβίωση, δηλαδή να υπάρχει επίγνωση, το ίδιο και στις τεχνητές οικονομικές ανθρώπινες κοινωνίρς. Η γνώση μόνο για την γνώση δεν μας κάνει πιο έξυπνους κι αν κρίνουμε από τον γενικό πληθυσμό, μάλλον πιο βλάκες.

    Υ.Γ – Δεν υπάρχει σωστό και λάθος αλλά στα εκπαιδευτήρια ανθρώπων τιμωρούν το λάθος και επιβραβεύουν το σωστό, δηλαδή κάτι ανύπαρκτο.

  119. Γιάννης Κουβάτσος said

    Τότε να καταργήσουμε τις ανθρωπιστικές σπουδές, να κλείσουμε τις φιλοσοφικές κλπ σχολές (Ιουστινιανέ, κάτι ήξερες), αφού σαφώς δεν βοηθούν στην επιβίωση. Άλλωστε, αυτή είναι και η γενικότερη τάση της εποχής, η χυδαία χρησιμοθηρία.

  120. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>να περιαυτολογήσω (ή να περιαυτομπλογκήσω)
    αλλά όχι «περιφεϊσμπουκήσω» ,είναι χάλια 🙂

  121. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Θεία να μάθεις υπολογιστή, να μπαίνεις στο ίντερνετ, για να έχεις καλά γεράματα»
    παραίνεση ανιψιού στην 70άρα θεία.

  122. Αν μπορεί η θεία να το κάνει, σαφώς να το κάνει!

  123. Γιάννης Ιατρού said

    122: Και οι θείοι ρε Άγγελε; Στο πηγάδι … κλπ.;

  124. Πάντως μερικές φορές -όπως εδώ- αυτοί που παιδεύονται από τις εμπνεύσεις των δασκάλων είναι οι γονείς ενώ από τις εμπνεύσεις των καθηγητών παιδεύονται αυτοί που τους κάνουν ιδιαίτερα…

  125. caktos2 said

    62΅:

    >Όποιος πρωτογνώρισε τους Η/Υ με τις διάτρητες κάρτες, να σηκώσει το χέρι του!

    Εγώ!

    Και τη … Διάτρητη Εξέλιξη!

    https://caktos.blogspot.com/2013/06/blog-post_13.html

  126. caktos2 said

    Κορίτσια ο Μπάρκουλη!

    Ναί, γιόρταζε κι κι αυτός ο Αντρέας χτες.

    Κι είχα όλα τα πιτσιρίκια μέσα στο σκαραβαίο μου όταν είδαμε να γυρίζουν ταινία στην πλατεία Αγίουτ Βαρνάβα.
    Κι όταν ο τύπος με το χωνί φώναξε “Ησυχία! Γυρίζουμε!”, έβαλα μπρoς και πλησίασα σιγά με το Φολκς Βάγκεν που έτριζαν οι λαμαρίνες του, και σφύριζαν οι τρύπιες εξατμίσεις του.
    Εφτασα στο κέντρο της σκηνής και ρώτησα τον σκηνοθέτη που τα είχε παίξει, αν παίζει στο έργο κι ο Μπάρκουλης.

    -Ρε συ, εδώ δουλεύουμε. Βγάζουμε το ψωμί μας.

    Οντως ήταν σαχλό το αστείο μου.

    Γιόρταζε όμως κι εκείνος ο [μπιπ] Αντρέας του σουπερμάρκετ:

    https://caktos.blogspot.com/2015/03/blog-post_25.html

  127. caktos2 said

    >Κορίτσια ο Μπάρκουλη!

    Κορίτσια ο Μπάρκουλης!

  128. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Στους μικροβολεμένους στηρίζεται αυτό το σάπιο σύστημα, είναι αυτοί που δεν μπορούν να δούν πέρα από το καβούκι τους, δεν μπορούν να δούν την απελπισία των αποφοίτων των πανεπιστημίων που αναγκάζονται να δουλεύουν για 250 ευρώ τον μήνα σε διάφορες καφετέριες, πιτσαρίες και σουβλατζίδικα για να μη συντηρούνται από τους γονείς τους, δεν μπορούν να δούν την απελπισία των εκατομμυρίων ανέργων, οι συσωρευμένες ανούσιες γνώσεις τους, δεν τους βοηθούν στο να κατανοήσουν την πραγματικότητα πέρα από την μικροβολή τους.
    Είναι αυτοί που φιλοκαλούν μετ’ ευτελείας και φιλοσοφούν μετα μαλακίας, ο παροιμιώδης και περισπούδαστος μέσος ανθρωπάκος.

    Κοιτάζω το συμφέρον μου διαβάζω εφημερίδα και στο στρατό υπηρέτησα για την μαμά πατρίδα και στις κρίσιμες εκλογές θα ψηφίσω το μέσον που με βόλεψε στην δουλίτσα μου.

  129. Καλημέρα, καλό μήνα

  130. Alexis said

    Καλημέρα.
    Να πω κι εγώ, έστω και καθυστερημένα, χρόνια πολλά στον Κόρτο (δεν ήξερα βέβαια ότι τον λένε Ανδρέα, σήμερα το ‘μαθα) και σε όλους τους εορτάζοντες και εορτάζουσες.

  131. Alexis said

    #100, 114: Νομίζω ότι σκοπός της άσκησης είναι να δείξει πώς από ουσιαστικά δημιουργούνται, με την κατάλληλη κατάληξη, επίθετα που σημαίνουν προέλευση ή υλικό κατασκευής, άρα για μένα η σωστή απάντηση είναι «δεν υπάρχει».
    Το «παγόχτιστο» είναι μεν σωστό, αλλά θεωρώ ότι είναι πολύ εξεζητημένο και ο τρόπος σχηματισμού του ξεφεύγει από τους σκοπούς της άσκησης.

  132. Πέπε said

    @118:
    Εγώ πάντως 12 χρόνια μαθητής και 14 δάσκαλος (χώρια τα υπόλοιπα «εκπαιδευτήρια ανθρώπων» όπου φοίτησα), δεν είδα να τιμωρείται το λάθος. Εσύ Λάμπρο (που πήγες και λίγο πιο παλιά σχολείο) μπορεί να το είδες, αλλά το ότι είδες κάτι κάποτε δε σημαίνει ότι αυτό είναι ο κανόνας, όπως το παρουσιάζεις.

    Όσο για το ότι το λάθος είναι κάτι το ανύπαρκτο, σοφιστείες. Κάποια πράγματα είναι ζητήματα άποψης (διασταλτικό παράδειγμα, ενδεχομένως, η άσκηση με τον πάγο – και σίγουρα ένα σωρό πιο πειστικά παραδείγματα), αλλά ένα κι ένα δεν κάνει τρία ακόμη κι αν το νομίζει κάποιος. Δηλαδή, και πάλι παίρνεις κάτι που συμβαίνει κάπου κάποτε και το ανάγεις σε απόλυτο κανόνα.

  133. Νέο Kid said

    Κι εγώ νομίζω ότι μια τέτοια άσκηση δεν έχει μπει με πρόθεση να «αξιολογήσει» , αλλά να κάνει τα παιδιά να ψαχτούν ως προς τα όρια του τι είναι εφικτό στη γλώσσα και τι όχι.
    Ως εκ τούτου , είναι καλή και εκπαιδευτική.
    Ενδιαφέρουσα η οξυδερκής παρατήρηση του Ndμανιτάρι ότι ο πάγος δεν κρατάει πολύ στην Ελλάδα , ώστε να έχει «επιθετοποιηθεί» γλωσσικά.
    Υποθέτω ότι οι Ινουίτ θα έχουν πολλά και διαφορετικά επίθετα που να σημαίνουν icy…
    ( και ελάχιστα ή κανένα για το «αμμώδες» έδαφος..,☺️)

  134. Jane said

    Ωραίο άρθρο, κ. Σαραντάκο.
    Εύλογο είναι πως το , τι είδους και το πόσο ενεργός χρήστης των σόσιαλ μίντια είναι κάποιος, έχει να κάνει με την ηλικία , το είδος της δουλειάς του , τον τόπο διαμονής, τα ενδιαφέροντα και με τον χρόνο που διαθέτει.

    Στις ηλικίες 13-18 έχει σχέση κυρίως με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Έχω δει παιδιά να κάθονται δίπλα-δίπλα και να προτείνει ο ένας , «ρε συ, πάμε να παίξουμε;» και πήγαν ο καθένας σπίτι του για να συνδεθούν στον υπολογιστή και να παίξουν κάποιο διαδικτυακό γκέιμ! Ή να κάθονται ένας πλάι στον άλλο, να μην κοιτιούνται αλλά να ανταλλάσσουν εικόνες κι ανέκδοτα με το σμάρτφον και να γελάνε.

    Εμένα μ’ αρέσουν τα μπλογκς και το τουήτερ.
    Το τουήτερ γιατί , πέρα από τις έξυπνες κι αστείες ατάκες, δίνει άμεση ενημέρωση χωρίς πολλά λόγια και δραματοποίηση. Είδα πολλά τηλεοπτικά φέικ νιουζ να αναιρούνται και πολλούς δημοσιογραφικούς «αστέρες» να ξεβρακώνονται χάρη στο τουήτερ.

    Τα μπλογκς γιατί , ανάλογα με τη θεματική , μαθαίνω πολλά για γλωσσικά , ιστορικά , πολιτικά ή μαγειρικά θέματα, που με ενδιαφέρουν. Πολλές φορές είναι ενδιαφέροντα και τα σχόλια , που συμπληρώνουν το άρθρο και γίνονται ενδιαφέρουσες συζητήσεις.
    Σ’ αυτό το ιστολόγιο υπάρχουν πράγματι σχολιαστές με γνώσεις , που εμπλουτίζουν το κύριο άρθρο.

    Παρακολουθώ αυτό το μπλογκ από το 2011 καθημερινά. Μ’ αρέσει γιατί πέρα από τα γλωσσικά-λεξιλογικά κι άλλα θέματα , τοποθετείται σε ένα προοδευτικό πλαίσιο θέασης της κοινωνίας, έστω κι αν δεν συμφωνώ με όλες τις απόψεις του ιστολόγου.

    Φυσικά, στα δημοφιλή μπλογκς, υπάρχουν και οι εμμονικοί χαρακτήρες σχολιαστών. Αυτοί που βαράνε δεκαπεντάωρες βάρδιες και που σχολιάζουν έτσι, για να σχολιάσουν. Ενίοτε έχουν την πλάκα τους, άλλοτε γίνονται κουραστικοί αλλά τι να κάνουμε , έτσι είναι και στα χωριά μας , καθένα έχει και τον κουζουλό του. Το θέμα είναι, ακόμη και ανώνυμα να τηρούνται οι βασικοί κανόνες συμπεριφοράς και πολιτισμού.

  135. Πέπε said

    134:

    Ένας άλλος e-ανθρώπινος τύπος είναι αυτός που λόγω κάποιας μη αποδεκτής συμπεριφοράς τον διώχνουνε, και εμμονκά προσπαθεί να ξαναμπεί. Όλοι μάλλον έχουμε συναντήσει αρκετούς από δαύτους.

    Το παρόν ιστολόγιο με τους σχολιαστές του πράγματι έχει πετύχει έναν μάλλον εξαιρετικό μέσο όρο στο επίπεδο τόσο των γνώσεων και των απόψεων (και οι απόψεις έχουν επίπεδα) όσο και της ευπρέπειας.

  136. caktos2 said

    135:

    >Το παρόν ιστολόγιο με τους σχολιαστές του πράγματι έχει πετύχει έναν μάλλον εξαιρετικό μέσο όρο στο επίπεδο τόσο των γνώσεων και των απόψεων (και οι απόψεις έχουν επίπεδα) όσο και της ευπρέπειας.

    Μερσί

  137. leonicos said

    @18

    Τώρα συμμετέχω μόνο σε δυο παρέες επομένως … ακολουθεί τηγανιά στο κεφάλι!

    Δεν το έπιασα. Αλλά δεν το θεωρώ απαραίτητο

  138. Πέπε said

    136
    Ζεβουζανπρί

  139. Μανούσος said

    Ὁ τρὰμπ μπορεῖ νὰ εἶναι ὅτι εἶναι […], ἀλλὰ ὅταν τὸν τὸ νὰ συγκεντρώνει τὰ ῦρὰ κατ’ ἀποκλειστικότητα εἶναι ἄδικο καὶ πρέπει νὰ λέμε καὶ τοῦ στραβοῦ (τοῦ Τράμπ) τὸ δίκιο καὶ νὰ μὴ τὸ κάνουμε ὅπως ἡ παροιμία ὅτι «ὅλα τὰ στραβὰ κουλούρια ἡ νὐφη τὰ κάνει»…

    Καὶ ἐδῶ βλέπουμε τὰ δικά μας:
    https://sputniknews.gr/ellada/201811261476136-eliamep-integrity-initiative-bretania-presveies/

  140. Μανούσος said

    Ἐπανάληψη…

    Ὁ Τρὰμπ μπορεῖ νὰ εἶναι ὅτι εἶναι […], ἀλλὰ τὸ νὰ συγκεντρώνει τὰ πυρὰ κατ’ ἀποκλειστικότητα εἶναι ἄδικο καὶ πρέπει νὰ λέμε καὶ τοῦ στραβοῦ (τοῦ Τράμπ) τὸ δίκιο καὶ νὰ μὴ τὸ κάνουμε ὅπως ἡ παροιμία ὅτι «ὅλα τὰ στραβὰ κουλούρια ἡ νὐφη τὰ κάνει»…

  141. sarant said

    Αρχαίο ρητό: Είπαμε να γίνεται χρήση, αλλά όχι και κατάχρηση.

    134 Nα είστε καλά! Και εικοσπεντάρηδες έχω δει να παίζουν έτσι.

  142. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Η γραμματική της φαντασίας» του Ροντάρι είναι ένα πολύτιμο βοήθημα στην εξερεύνηση της γλώσσας και με έχει βοηθήσει πολύ στο μάθημα μέσα στην τάξη:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.politeianet.gr/books/9789603754855-rodari-gianni-metaichmio-grammatiki-tis-fantasias-204740&ved=2ahUKEwiwrpCpo_7eAhXIb1AKHVYgABIQFjAAegQIAxAB&usg=AOvVaw1agzlmFd7HowX8hfwgOsWy

  143. loukretia50 said

    Η παγιένια παγοικία?

    Ω! είναι παγαμυθένια !

  144. Corto said

    Έστω και καθυστερημένα, ευχαριστώ άπαντες για τις ευχές!!!

    Καλό μήνα να έχουμε!

  145. 143 Μπγγγ, είναι κγύα!

  146. Θρασύμαχος said

    Μια που ο λόγος (και) περί λογοκρισίας, πολύ χαίρομαι, αγαπητέ οικοδεσπότη, που μας βλέπω να συνυπάρχουμε ως λημματογράφοι στο «Λεξικό λογοκρισίας» των Πετσίνη-Χριστόπουλου https://kastaniotis.com/book/978-960-03-6367-8 που κυκλοφορεί από χθες. Εγώ βέβαια ως ψευδώνυμος (εδωμέσα, όχι στο Λεξικό!) θα ήταν άκομψο να το διαφημίσω.

  147. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    132 – Κατ’ αρχήν αυτό με το σωστό-λάθος, είναι απάντηση στον Γιώργο Μ που το επισήμανε δεν το είπα εγώ. Από κει και πέρα, όταν βαθμολογείς με τι κριτήρια το κάνεις;
    Μπορεί να πήγα πριν πολλά χρόνια σχολείο αλλά εν τω μεταξύ μεγάλωσα δύο κόρες, η μικρή φέτος αποφοίτησε από το Γεωπονικό, πάνω από είκοσι χρόνια ασχολούμαι ερευνητικά με την εκπαίδευση, έχω μιλήσει με εκατοντάδες εκπαιδευτικούς (οι 236 από αυτούς με ονοματεπώνυμο) όλων των βαθμίδων,
    γνωρίζω πολύ και τα σοβαρά προβλήματα αλλά και τις ελεινές δολοπλοκίες του κλάδου σας που είναι πλήρως χειραγωγημένος.
    Εμένα όμως με ενδιαφέρουν τα παιδιά γι’ αυτό όπως θα έχεις παρατηρήσει, πάντα καταφέρομαι εναντίον της υποχρεωτικής εκπαίδευσης (ουσιαστικά μόνο για την πρωτοβάθμια που είναι η σημαντική) και ποτέ κατά των εκπαιδευτικών ασχέτως αν θίγονται οι περισσότεροι.

    Στα εκπαιδευτήρια κάθε βαθμίδας γίνεται ο κακός χαμός για την πρωτιά, μέχρι και την σημαία έβαλαν σαν τρόπαιο για κίνητρο, η λεγόμενη παραπαιδεία οργιάζει, τα μεσαία και κατώτερα στρώματα αιμοραγούν κυριολεκτικά οικονομικά, τα παιδιά είναι αλαφιασμένα από τον γονεϊκό ψυχαναγκασμό κι απ’ το δρομολόγιο εκπαιδευτήριο, σπίτι, φροντιστήριο, σπίτι, κι όλα αυτά για ποιό λόγο είπαμε; για να ανοίξει το μυαλό τους, να διευρυνθεί ο γνωσιακός τους ορίζοντας και να μπορούν να φιλοσοφούν και να κρίνουν σωστά στην ζωή τους, σωστά;
    Αυτός είναι κι ο στόχος της δασκάλας που έβαλε αυτή την άσκηση στα παιδάκια, και μπορεί ο πατέρας του παιδιού αλλά και κανείς εδώ μέσα να μη μπορεί να βγάλει άκρη, παρ’ όλα αυτα αρκετοί την βρήκαν έξυπνη και μοντέρνα, δηλαδή, ενώ οι ίδιοι δεν τα κατάφεραν, περιμένουν σαν κάτι φυσικό να το καταφέρουν τα μικρά παιδιά.

    Δύο πράγματα είναι που καθορίζουν την ζωή των ανθρώπων, η σεξουαλικότητα και τα χρήματα αλλά όλως περιέργως, στα εκπαιδευτήρια δεν διδασκόμαστε τίποτε γι’ αυτά. Θεωρείται σωστό οκτάχρονα παιδιά να διδάσκονται περι θεϊκής δημιουργίας του κόσμου κι άλλες θρησκευτικές ηλιθιότητες και διαστροφές, και ιστορικές σοβινιστικές ανακρίβειες για να είναι περήφανοι Έλληνες, αλλά ΛΑΘΟΣ να διδαχθούν για την σεξουαλικότητα για το σέξ και για τα χρήματα, πώς δημιουργούνται, ποιά είναι η φύση τους, ποιά η δύναμή τους, πώς καθορίζεται οι αξία τους και ΚΥΡΙΩΣ, πώς διαχειρίζονται και πώς επενδύονται, με αποτέλεσμα, όταν μεγαλώσουν να είναι σεξουαλικά καταπιεσμένα και διεστραμμένα μιά κι ότι σχετικό έμαθαν το έμαθαν μέσα από την πορνογραφία και την πορνεία, και έρμαια των λήσταρχων τραπεζικών και των πολιτικών απατεώνων που τους τάζουν παραμύθια και τους έχουν μιά ζωή υποχείρια για μιά «σίγουρη» δουλίτσα.

    Τέλος πάντων, δεν έχει νόημα να ανοίγω εδω συζήτηση για την εκπαίδευση, απλά με πονάει πολύ, να βλέπω νέα παιδιά με πτυχίο απελπισμένα, να εξευτελίζονται για 250,300, και 400 ευρώ τον μήνα κι ούτε κάν στο αντικείμενο που σπούδασαν αλλά σε δουλειές του ποδαριού, τότε γιατί σπούδαδαν; Ά ξέχασα, για να διευρύνουν την σκέψη τους.😕

    Υ.Γ – Εν έτη 2018, ο ποιμένας της Θεσσαλονίκης, είπε στο μορφωμένο ποίμνιό του να πιστεύει στο ψεύδος πως υπάρχουν κι άλλοι πλανήτες εκτός της Γής.
    Ο ΘΕΟΣ ΜΑΖΙ ΣΑΣ.☺

  148. ΓιώργοςΜ said

    147 Στο βαθμό που με αφορά, δεν είπα ούτε αποδέχτηκα τίποτε σχετικό με τιμωρία. Ίσα-ίσα, είπα πως ή άσκηση είναι (ή μπορεί να είναι) ένας τρόπος προβληματισμού χωρίς ενοχές, όπου κάθε πρόταση μπορεί να συζητηθεί χωρίς να χρειάζεται να συγκριθεί με μια εξ ορισμού σωστή.

    Στα πιο γενικά:

    Όσον αφορά τη βαθμολόγηση, περισσότερο έχει να κάνει με το πώς τη βιώνει κανείς παρά με τη μέθοδο αυτή καθεαυτή. Αν δεν έχει κίνητρο κανείς, αν δεν έχει επιβράβευση, γιατί να προσπαθήσει;
    Πώς αλλιώς θα καταλάβει κανείς το επίπεδο που βρίσκεται σε σύγκριση με την ομάδα;
    Αν κάποιος δάσκαλος (ή πολλοί), για οποιοδήποτε λόγο βγάζει το άχτι του στα παιδιά στοχοποιώντας αυτά που δεν τα πάνε καλά, δε σημαίνει πως θα πρέπει να καταργηθεί η εκπαίδευση, με τον ίδιο τρόπο που δεν καταργούμε τις αεροπορικές μεταφορές επειδή κάποια αεροπλάνα πέφτουν. Αν πέφτουν συστηματικά τα αεροπλάνα της Α εταιρείας ή του Χ τύπου, ψάχνουμε τις αιτίες και τις λύνουμε. Το ίδιο και με τις παθογένειες του εκπαιδευτικού ή οποιουδήποτε άλλου συστήματος.

    Η παραπαιδεία είναι κυρίως ελληνικό φαινόμενο, οπότε δεν είναι θεσμικά συνυφασμένο με την υποχρεωτική ή οποιαδήποτε άλλη βαθμίδα εκπαίδευσης. Ο κακός χαμός για την πρωτιά, όπου υπάρχει, είναι όντως παθογένεια πρωτίστως κτγμ της οικογένειας και της κοινωνίας. Δεν είναι κακό να είναι περήφανος κανείς που είναι πρώτος, είτε στο σχολείο, είτε στον αθλητισμό, είτε στη μουσική, είτε σε οποιοδήποτε στίβο διαλέξει. Κακό είναι να βγάζουμε άχρηστους αυτούς που δεν είναι πρώτοι, και συμφωνώ με το γονεϊκό ψυχαναγκασμό σαν αιτία, χωρίς να βγάζω την ουρά μου απέξω.

    Για τα δύο μοναδικά πράγματα που καθορίζουν τη ζωή των ανθρώπων, παρατηρώ πως ενώ όλοι γεννιούνται με γεννητικά όργανα, κανείς δε γεννιέται με πορτοφόλι ή πιστωτική, οπότε θα συμφωνήσω μόνο μερικώς 🙂

    Τέλος, στο «γιατί σπουδάζουν», η απάντηση έχει ήδη δοθεί: Είτε γιατί ενδίδουν στον ψυχαναγκασμό που εμείς οι μεγαλύτεροι υποθάλπτουμε, είτε γιατί όντως πιστεύουν πως μπορούν να τα καταφέρουν επαγγελματικά στον τομέα που διάλεξαν (περιέργως κάποιοι τα καταφέρνουν), είτε επειδή τους αρέσει να ανταποκρίνονται στην πρόκληση της γνώσης, είτε για οποιονδήποτε συνδυασμό αυτών. Ή απλώς επειδή τους αρέσει· αν είχα λυμένο το βιοποριστικό μου πρόβλημα, μεταξύ άλλων θα παρακολουθούσα μαθήματα σ’ ένα αντικείμενο που μ’ ενδιαφέρει. Άλλοι θα έκαναν υποβρύχιο ψάρεμα, άλλοι πσαρεύουν 🙂 από βάρκα, άλλοι κάνουν αναρίχηση, άλλοι ζωγραφίζουν, περί ορέξεως κλπ κλπ

  149. 19, 21, 🙂

    Η κλασική προσθήκη:

  150. 41,

    2/(1-1) = άπειρο

  151. 73, … συνάρτηση W …

    [Χημ. μηχ. mode on]

    …η οποία συνάρτηση W (Lambert) είναι παραμελημένη, παρότι γνωστή επί αιώνες.

    Πχ, σε βιβλία με μηχανική ρευστών αναφέρεται κλασικά η εξίσωση Colebrook για τον συντελεστής τριβής Moody/Fanning, και αμέσως μετά συνταγές για την λύση της με προσεγγιστικές μεθόδους ή άλλες προσεγγιστικές εξισώσεις.

    Στην πραγματικότητα η λύση είναι αναλυτική, μέσω της συνάρτησης W, όπως έχει ήδη μπει στην Βίκη.

    [Χημ. μηχ. mode off]

  152. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    148 – Δεν είπα πως είπες κάτι για τιμωρία, για την επισήμανσή σου μη ύπαρξης σωστού και λάθους είπα, για τα υπόλοιπα, σε αναφέρω σ΄αυτούς που θεωρούν την άσκηση έξυπνη.

    «Όσον αφορά τη βαθμολόγηση, περισσότερο έχει να κάνει με το πώς τη βιώνει κανείς παρά με τη μέθοδο αυτή καθεαυτή.’ ;;;;;;; Δηλαδή μια κακή βαθμολόγηση μπορεί κάποιος μαθητής να την βιώσει με ευχαρίστηση;

    «Αν δεν έχει κίνητρο κανείς, αν δεν έχει επιβράβευση, γιατί να προσπαθήσει;» Μα για να διευρύνει των πνευματικό του ορίζοντα, γι΄αυτό δεν πάμε στο εκπαιδευτήριο; ΤΙ, ΟΧΙ;

    «Πώς αλλιώς θα καταλάβει κανείς το επίπεδο που βρίσκεται σε σύγκριση με την ομάδα;» Για ποιό λόγο, ανταγωνίζεται κάποιον;

    » Αν πέφτουν συστηματικά τα αεροπλάνα της Α εταιρείας ή του Χ τύπου, ψάχνουμε τις αιτίες και τις λύνουμε. Το ίδιο και με τις παθογένειες του εκπαιδευτικού ή οποιουδήποτε άλλου συστήματος.» Τα αεροπλάνα όμως παρ΄ότι είναι πολύ μεταγενέστερα της εκπαίδευσης, εξελίχθηκαν ραγδαία και έχουν γίνει από τα πλέον αξιόπιστα ΜΜΜ, ενώ οι παθογένειες το εκπαιδευτικού συστήματος διαιωνίζονται, είναι τυχαίο; είναι όντως παθογένειες ή μήπως αυτή είναι η σωστή λειτουργία του; αυτός ο σκοπός του;

    «Η παραπαιδεία είναι κυρίως ελληνικό φαινόμενο, οπότε δεν είναι θεσμικά συνυφασμένο με την υποχρεωτική ή οποιαδήποτε άλλη βαθμίδα εκπαίδευσης.»
    ΜΥΘΟΣ, σιγά μην είναι ελληνικό φαινόμενο, σε όλο τον κόσμο υπάρχει η προγύμναση κι η ενισχυτική διδασκαλία, Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία, Αυστραλία, ενώ στις ΗΠΑ γίνεται το έλα να δείς και ειδικά στις χώρες της άπω ανατολής ξεπερνάει τα όρια της τρέλας, η ελλαδίτσα έχει πάψει προ πολλού να είναι το κέντρο της Γής.

    «Ο κακός χαμός για την πρωτιά, όπου υπάρχει, είναι όντως παθογένεια πρωτίστως κτγμ της οικογένειας και της κοινωνίας.»
    Τι εννοείς όπου υπάρχει, μπορείς να μου δείξεις ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ; Άρα οι οικογένειες και η κοινωνία φυσικά, είναι άρρωστες, πώς μπορεί να περιμένουμε κάτι άρρωστο να παράξει κάτι υγιές;

    «Δεν είναι κακό να είναι περήφανος κανείς που είναι πρώτος, είτε στο σχολείο, είτε στον αθλητισμό, είτε στη μουσική, είτε σε οποιοδήποτε στίβο διαλέξει.»
    Η περηφάνια, είναι εξ ορισμού κακή και κάκιστο να την επιδιώκουμε και ακόμη χειρότερο να την συνιστούμε στα παιδιά. Όποιος είναι πρώτος σε κάτι,δεν σημαίνει πως είναι πρώτος σε όλα κι ούτε πως είναι καλύτερος άνθρωπος, που (θα έπρεπε να) είναι το ζητούμενο σε μια ανθρώπινη κοινωνία.

    «Κακό είναι να βγάζουμε άχρηστους αυτούς που δεν είναι πρώτοι,» Αυτό συμβαίνει κατά κόρον στην κοινωνία κι η συμβολή της εκπαίδευσης σ΄αυτή την αρρωστημένη αντιμετώπιση, είναι καίρια.

    » και συμφωνώ με το γονεϊκό ψυχαναγκασμό σαν αιτία, χωρίς να βγάζω την ουρά μου απέξω.» Για ποιό λόγο είσαι ψυχαναγκαστικός με τα παιδιά σου αφού στο εκπαιδευτήριο πηγαίνουν για να μάθουν γράμματα κι όχι να είναι άριστα στα μαθήματα, έτσι δεν είναι;

    «Για τα δύο μοναδικά πράγματα που καθορίζουν τη ζωή των ανθρώπων, παρατηρώ πως ενώ όλοι γεννιούνται με γεννητικά όργανα, κανείς δε γεννιέται με πορτοφόλι ή πιστωτική, οπότε θα συμφωνήσω μόνο μερικώς.»
    Εσύ μάλλον δεν θα χρησιμοποιείς λεφτά, εργάζεσαι από ευχαρίστηση κι όχι για χρήματα οπότε δέχομαι πως στην δική σου περίπτωση, δεν είναι καθοριστικά για την ζωή σου, για όλους εμάς τους υπόλοιπους, είναι καθοριστικά κι ας μη γεννηθήκαμε με πορτοφόλι, προσωπικά ούτε ρούχα είχα όταν γεννήθηκα. 🙂

    «αν είχα λυμένο το βιοποριστικό μου πρόβλημα, μεταξύ άλλων θα παρακολουθούσα μαθήματα σ’ ένα αντικείμενο που μ’ ενδιαφέρει. Άλλοι θα έκαναν υποβρύχιο ψάρεμα, άλλοι πσαρεύουν 🙂 από βάρκα, άλλοι κάνουν αναρίχηση, άλλοι ζωγραφίζουν, περί ορέξεως κλπ κλπ»
    Δεν σε καταλαβαίνω, αφού τα λεφτά δεν καθορίζουν την ζωή σου γιατί δεν το κάνεις;

    Η μοναδική ένστασή μου κατά της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, είναι το παραμύθι πως μας μαθαίνει γράμματα για να ανοίξει το μυαλό μας, αν βγεί αυτή η παράγραφος, είναι απολύτως αποδεκτή από μένα, λειτουργεί ΤΕΛΕΙΑ.

    Υ.Γ – Με ποιούς τρόπους λύνεται το βιοποριστικό πρόβλημα;

  153. Γιάννης Κουβάτσος said

    148:Πολύ σωστά. Άλλωστε, αν καταργήσουμε την υποχρεωτική εκπαίδευση, οι εναλλακτικές επιλογές είναι ο αναλφαβητισμός και η κατ’οίκον διδασκαλία, όπου τα παιδιά θα υφίστανται την προπαγάνδα και τις θρησκευτικές και άλλες εμμονές των γονέων τους, όπως συμβαίνει στις ΗΠΑ.

  154. Πέπε said

    @152:

    > > «Όσον αφορά τη βαθμολόγηση, περισσότερο έχει να κάνει με το πώς τη βιώνει κανείς παρά με τη μέθοδο αυτή καθεαυτή.» ;;;;;;; Δηλαδή μια κακή βαθμολόγηση μπορεί κάποιος μαθητής να την βιώσει με ευχαρίστηση;

    Λάμπρο, δεν υπάρχει μόνο η βαθμολογία. Θυμήσου κάποια αφήγηση των κοριτσιών σου ή άλλων μαθητών ή και δική σου ανάμνηση, πάνω στο εξής σενάριο: Κάνει ο δάσκαλος μια ερώτηση προς όλη την τάξη (που μπορεί να έχει μία και μοναδική απάντηση, ή να είναι κρίσεως», και ρωτάει κατά σειράν όσους σηκώσουν χέρι. Ο πρώτος δε λέει το σωστό. Τι γίνεται συνήθως;

    Το 1950 μπορεί ο δάσκαλος να τον κατακεραύνωνε, να τον τιμωρούσε, να τον βαρούσε ή δεν ξέρω τι άλλο. Από τότε που ξεκινάνε οι παλιότερες σχετικές δικές μου εμπειρίες, ο κανόνας και ο μέσος όρος των αντιδράσεων των δασκάλων είναι χονδρικά σαν αυτό που λέει στο ανέκδοτο με τον Τοτό «όχι αλλά μ’ αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι», αλλά χωρίς ανεκδοτολογική απόχρωση (άσχετα αν κατά βάθος του δασκάλου δεν του αρέσει καθόλου ο τρόπος που σκέφτεται το παιδί). Πολύ συχνά δε, μετά από ένα λάθος που μπορεί να δώσει πάσα για μια χρήσιμη κουβέντα, ο δάσκαλος μπορεί και να κόψει την ήδη υπάρχουσα συζήτηση.

    Απ’ όσα έχω δει/ακούσει, τέτοιες αντιδράσεις είναι τόσο πλέον γενικευμένες ώστε δεν μπορούμε να μιλάμε για «φωτισμένους δασκάλους». Αυτή είναι η τάση της εκπαίδευσης.

    Έχεις τόσο διαφορετικές εμπειρίες;

    > > «Ο κακός χαμός για την πρωτιά, όπου υπάρχει, είναι όντως παθογένεια πρωτίστως κτγμ της οικογένειας και της κοινωνίας.» Τι εννοείς όπου υπάρχει, μπορείς να μου δείξεις ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ;

    Κατ’ αρχήν, δεν υπάρχει ποτέ πέρα από τους 3-4 πιθανούς υποψηφίους για την πρωτιά σε κάθε ομάδα. Αλλά και γενικότερα, κατά τη δική μου εμπειρία είναι μάλλον περιθωριακό φαινόμενο. Θα συναντήσεις ένα παιδί στα (πόσα να πω; δεν έχω κάνει και στατιστική μέτρηση, αλλά πάντως λιγότερο από ένα ανά τάξη) που αν δε βγει πρώτο ενώ το θεωρούσε πιθανό, θα πικραθεί, ενδεχομένως να τα βάλει με το άλλο παιδί που του ‘φαγε την πρωτιά, ενδεχομένως να υποψιαστεί μεροληψία των δασκάλων κλπ.. Προβληματικές καταστάσεις τύπου Ανιάν, που δεν αντιπροσωπεύουν ούτε την πλειοψηφία ούτε μια κάπως υπολογίσιμη μειοψηφία αλλά τις εξαιρέσεις.

    Βέβαια, θα μπορούσαν ίσως να λείψουν και αυτές οι περιπτώσεις αν δε γινόταν θεσμοθετημένα τόσος ντόρος σχετικά με τις πρωτιές. Αφενός με τις βραβεύσεις του Υπουργείου, και αφετέρου με τα παράλληλα παραδείγματα από τον αθλητισμό (χρυσό – αργυρό κλπ.), από την κουλτούρα τύπου βιβλίου Γκίνες (τόσα εκατομμύρια εισιτήρια έκοψε η τάδε ταινία), κλπ.. Αλλά το κίνητρο να βγεις πρώτος είναι ένα κίνητρο να είσαι καλός, όσο κι αν παρερμηνεύεται από πολλούς.

    > > Η μοναδική ένστασή μου κατά της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, είναι το παραμύθι πως μας μαθαίνει γράμματα για να ανοίξει το μυαλό μας

    Εγώ προσωπικά έμαθα γράμματα στο σχολείο, έμαθα μερικά ακόμα γράμματα στο πανεπιστήμιο, έμαθα ή τέλος πάντων διδάχτηκα και κάμποση σαβούρα (πολύ περισσότερη στο πανεπιστήμιο παρά στο σχολείο), και αυτά, μαζί με οικογενειακά ερεθίσματα, με βοήθησαν να μάθω κι άλλα «μόνος μου» (φαντάζομαι καταλαβαίνεις το νόημα των εισαγωγικών: όχι εντελώς μόνος μου σαν τον ναυαγό στο νησί με τον ένα φοίνικα), με συνέπεια να ανοίξει το ρημάδι μου όσο κατάφερε να ανοίξει. Δεν είχαν ανοιχτήρια στο σχολείο να μου το ανοίξουν εκείνοι, αλλά με βοήθησαν. Α, και επίσης διδάχτηκα και μερικά ακόμη που επί της ουσίας δεν τα έμαθα (λόγω κακού δασκάλου / κακού συστήματος / ότι είχα αλλού ή πολύ ψηλά τον νου μου κλπ κλπ), αλλά τώρα λυπάμαι και μετανιώνω γιατί συνειδητοποιώ την αξία τους.

  155. Πέπε said

    Και τα θρησκευτικά (που δεν μπορώ να ξαναβρώ πού τα ανέφερες) μπορεί να είναι μια χαρά μάθημα, αν ο διδάσκων θεολόγος έχει κάποια ιδέα της αποστολής του. Για πλήθος λόγους: από το ότι δεν μπορείς να ζεις σε μια χώρα που κάνει διακοπές Χριστούγεννα-Πάσχα και να μην ξέρεις τι είναι αυτό, μέχρι την κωδικοποιημένη σοφία αιώνων που κρύβει τόσο η χριστιανική όσο και κάθε άλλη μυθολογία.

  156. # 152

    …Με ποιούς τρόπους λύνεται το βιοποριστικό πρόβλημα;…

    Αν δεν έχεις διαβάσει τον Γιώργη Αγιώργη, ευκαιρία είναι. Αν τον έχεις διαβάσει και διερωτάσαι ακόμη… δεν θα το λύσεις ποτέ !

  157. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    154 – Πέπε παρεξήγησες περι τιμωρίας, εννοώ την βαθμολόγηση και πόσο επηρεάζει αυτή το παιδί.☺
    Θα τα πούμε αύριο γιατί είμαι πολύ κουρασμένος, δυστυχώς δεν ζώ ακόμη από το χρηματιστήριο αλλά από την οικοδομή☺.
    Πάω για ύπνο, καληνύχτα.

  158. Γιάννης Κουβάτσος said

    154: «μετά από ένα λάθος που μπορεί να δώσει πάσα για μια χρήσιμη κουβέντα,»
    Αυτό ακριβώς γίνεται, Πέπε, και το ξέρεις και το ξέρω, επειδή γνωρίζουμε την τρέχουσα εκπαιδευτική διαδικασία. Αν προσπαθούμε να κρίνουμε την τάξη του 2018 με γνώμονα τις εμπειρίες μας από την τάξη του 1968 και του 1978, πέφτουμε σε χοντρές ανακρίβειες.

  159. Παναγιώτης Κ. said

    @150. Ξέχασες να βάλεις την φατσούλα που φανερώνει αστείο!

  160. Και γω μετείχα σ’ αυτήν την παλιά πραγματικότητα που ανιστορείται ο Νίκος· άντλησα μπόλικο γλωσσικό υλικό από την πάλαι λίστα Hellas. Και γω είμαι από δαύτους που νομίζουν ότι το ξάνοιγμα τούτου του ιστολογίου στο Φέισμπουκ είχε αρνητικές συνέπειες· αλλά συνειδητή επιλογή ήταν του Νίκου, δεν που πέφτει λόγος. Και γω είμαι πια μεσήλικας, και φρονώ το κάθε πέρσι και καλύτερο· και βρίσκομαι έντρομος αντιμέτωπος με μια νέα πραγματικότητα που δεν μπορώ να την κατανοήσω. (Κάτι που άρχισε προ δεκαετίας, με το ότι το Τουΐτερ το παίρνει ο κόσμος στα σοβαρά.)

  161. Πέπε: εύγε. Σώφρονας.

    Και πού θα πάει, κάποτε θα ξαναρχίσω το δικό μου το ιστολόγιο, και θα αναφερθώ στην αναβίωση της ασκομαδούρας στην Κρήτη…

    (Αυτό που με ξάφνιασε όταν πρωτάκουσα Παπαδάκη ήταν το πόσο κοντά ήταν το άκουσμα της ασκομαδούρας στην οικεία λύρα· αλλά το λυράκι είχε παρόμοια γκάμα και ισοκράτημα, εν τέλει μάλλον δεν είναι και τόσο έκπληξη. Είναι βέβαια και αναβίωση μέσω του επιζήσαντος ακούσματος της λύρας…)

    Το τελευταίο σου άρθρο στο ιστολόγιό σου είναι έξοχο· λέω να το εξαγγλίσω…

  162. # 161

    Εξαιρετικός ο Αλέξανδρος, το παλιά μου αγάπη που θα βρω γωνιά γαληνεμένη είναι από τα πολύ αγαπημένα μου τραγούδια

  163. Πέπε said

    @161:
    Νίκο με τιμά εξόχως το σχόλιό σου.

    Ακριβώς: ο Παπαδάκης έχει δηλώσει (σε συνέντευξη που παραθέτω στο εν λόγω κείμενο) ότι, καθώς είχε μεγαλώσει με λύρες αλλά όχι με ασκομαντούρες -που είχαν προ δεκαετιών εξαφανιστεί από τα μέρη του-, στην ασκομαντούρα παίζει «όχι ασκομαντουρίστικα αλλά μεταφράζοντας από τη λύρα» (όχι sic αλλά περίπου).

    Στην ίδια συνέντευξη μου είχε επίσης πει ότι στην Κάρπαθο βρήκε να παίζουν ένα παλαιινό είδος λύρας που λογικά (έκρινε ο ίδιος) πρέπει να παιζόταν και στα μέρη του πιο παλά. Το έφερε λοιπόν και το έδειξε (μαζί με την αντίστοιχη τεχνική) στους συγχωριανούς του μπαρμπάδες. Εκείνοι πράγματι το αναγνώρισαν, αλλά χωρίς ιδιαίτερη συγκίνηση: «έτσι έπαιζαν οι παλαιοί, επειδή δεν ήξεραν», του είπαν.

  164. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @163.Πέπε said:

    » …στην Κάρπαθο βρήκε να παίζουν ένα παλαιινό είδος λύρας που λογικά (έκρινε ο ίδιος) πρέπει να παιζόταν και στα μέρη του πιο παλά. Το έφερε λοιπόν και το έδειξε (μαζί με την αντίστοιχη τεχνική) στους συγχωριανούς του μπαρμπάδες. Εκείνοι πράγματι το αναγνώρισαν, αλλά χωρίς ιδιαίτερη συγκίνηση: «έτσι έπαιζαν οι παλαιοί, επειδή δεν ήξεραν», του είπαν. »

    Πέπε, αὐτὴ ἡ «ἐκσυγχρονιστικὴ» τάση ἔχει ἐπικρατήσει γενικῶς.
    Στὰ Θερμιὰ οἱ νέοι λαουτιέρηδες παίζουν μὲ συγχορδίες καὶ χάνεται σιγά-σιγά ἡ παλιὰ «γεμάτη» πενιά.

  165. sarant said

    160 Πράγματι, στην Παιδιόφραστο έχουν απαθανατιστεί οι κόντρες με τον Αστέρα Αμαλιάδας 🙂

  166. gbaloglou said

    165 Και όχι μόνον αυτές, πρέπει όμως να ψάξω/ψάξουμε για να βρούμε και άλλες, και οι σελίδες είναι πολλές 🙂 [Ο συνσυγγράψας ίσως έχει ευκολότερη πρόσβαση σε ηλεκτρονικό αντίγραφο του κειμένου, εγώ μπορεί να ρίξω μια ματιά στο χάρτινο για πλάκα 🙂 ]

  167. gbaloglou said

    165-166 Πράγματι, πέραν του Αστέρα Αμαλιάδας (σχόλιο στίχου 635, «βοϊδόπουτσα/(βού)νευρον»), έχουμε και τον Γιάννη Κούταλο, και μάλιστα διπλό (σχόλιο στίχου 430, «χέζω» με αντικείμενο & σχόλιο στίχου 729, «συχαρίκια»): μα τι μέσον είχε αυτός ο Γιάννης ο Κούταλος, μέσα στα μέσα πρέπει να ήταν 🙂 [Υποπτεύομαι πάντως ότι είχαμε αναφορές στην hellas list και πέραν του Commentary.]

  168. sarant said

    167 Έχεις νέα του Γιάννη;

  169. gbaloglou said

    168 Τίποτα, δεν είχαμε άλλωστε προσωπική επικοινωνία/φιλία. Πριν με ρωτήσεις τον αναζήτησα διαδικτυακά, χωρίς ιδιαίτερη επιμονή, και δεν τον βρήκα. Ας πω πάντως εδώ ότι κάποιες φιλίες της hellas έχουν επιζήσει στο facebook, ιδίως στον τοίχο γνωστής πολύγλωσσης φίλης βλέπω πολλά ονόματα παλιών μελών 🙂

  170. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Έμεινε, εξαιτίας της στρεβλής επανάληψης από τα Μέσα-τα νέα πρωτίστως- (ένα από τα τρία παντοδύναμα Μ, μην ξεχνάμε), ότι ο Μπαλτάς ως υπ.Παιδείας/και μετά ο σύριζα γενικώς/είναι κατά της Αριστείας. Ενώ αφορούσε μαθητές ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ η ρύθμιση. Αλλά μετά,αφού παγιώθηκε, το αντιγυρίζουνε/με πια ειρωνικά για τους «άριστους» τύπου Μητσοτακούλη κλπ.

  171. sarant said

    169 Υπάρχει και ομάδα στο Φέισμπουκ

  172. gbaloglou said

    171 Θνήσκουσα πάντως η ομάδα (νομίζω την είχε πάρει το μάτι μου κάποτε), ούτε δύο μηνύματα ημερησίως…

  173. sarant said

    172 Ναι, κάπου εκεί. Και το ένα στάνταρ ειδησεογραφικό.

  174. 167. Υποσημ. 124: A particularly striking instance of this is the seven-part (!) epithet polima0oyfoxristianopeokroystopaido (πολυμαθουφοχριστιανοπεοκρουστ􏰑παιδο, ‘‘polymath UFO [􏱊 ‘clueless’ in Greek slang] Christian penis-stroking lad’’) (Constantine Thomas; Re: Mallia Skebouln!! Htav RE: Kale o . . . Pipis, bit.listserv.hellas, July 23, 2000).

  175. gbaloglou said

    173 Αγιολογικό, θα έλεγα 🙂

    174 ΝΑΙ, πως μπόρεσα να ξεχάσω κάτι τέτοιο;! [Αριστοφάνης, Παιδιόφραστος, Constantine Thomas!]

  176. sarant said

    Και στο «Η γλώσσα έχει κέφια» έχω βάλει ένα μακρινάρι από την Hellas.

  177. gbaloglou said

    176 Ε, τώρα ξέρω ποιο βιβλίο θα πάρω μαζί μου την επόμενη φορά που θα φάω έξω 🙂

  178. Γιώργος Παρμενίδης said

    94, 96, 99, 101 Φίλοι μου, εμείς επιλέξαμε να βάλουμε το επίθετο «παγόκτιστος» που η δασκάλα πήρε τελικά για σωστό. Παρ’όλα αυτά ο μικρός μου είπε ότι η δασκάλα μέτρησε σαν σωστό ακόμη και το «ιγκλου» που κατά τη γνώμη μου είναι λάθος. Το «ιγκλου» δεν είναι επίθετο και είναι απλά ένας τύπος σπιτιού φτιαγμένο από πάγο αλλά δε μπορούμε να πούμε πως όλα αυτά τα σπίτια λέγονται «ιγκλού». Πάντως επειδή ο μικρός ασχολείται περισσότερο με τον ΠΑΟΚ και λιγότερο με τα μαθήματα δε κατάφερε να θυμηθεί άλλη προτεινόμενη λύση. Σας ευχαριστώ για την βοήθεια.

  179. sarant said

    178 Τέλος καλό όλα καλά δηλαδή.

  180. Γιάννης Κουβάτσος said

    Παγόκτιστος, λοιπόν. Άρα η δασκάλα δεν είχε κάτι συγκεκριμένο κατά νου, απλώς περίμενε τις απαντήσεις των παιδιών, όπως φαίνεται από την αποδοχή του ιγκλού. Που, βέβαια, δεν είναι επίθετο.

  181. Γιώργος Παρμενίδης said

    179 Ακριβώς. Η άσκηση ήταν ολόσωστη. Πάντως η λέξη «παγόκτιστος» ίσως και να δημιουργήθηκε εδώ! Δεν υπάρχει αλλού στο διαδίκτυο.

  182. Γιάννης Κουβάτσος said

    181:Μου ήρθε κατά το πλινθόκτιστος, λιθόκτιστος κλπ. Η γλώσσα μας προσφέρεται για τον σχηματισμό σύνθετων λέξεων. Σήμερα ένας μαθητής μου (Γ’δημοτικού) μού είπε ότι ονόμασε τον σκύλο του Κλεφτοπαπουτσή. 😊

  183. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @178. Γιώργος Παρμενίδης said:

    » …επειδή ο μικρός ασχολείται περισσότερο με τον ΠΑΟΚ και λιγότερο με τα μαθήματα δε κατάφερε να θυμηθεί άλλη προτεινόμενη λύση. »

    Ποῦ εἶσαι Τζῆ; 🙂

    @107. gbaloglou said:

    » … παγοπαγές!

    Στὸ φροντιστήριο τοῦ Ἀδώνιδος θὰ ἦταν φαβορί. 🙂

    @182. Γιάννης Κουβάτσος said:

    » …Σήμερα ένας μαθητής μου (Γ’δημοτικού) μού είπε ότι ονόμασε τον σκύλο του Κλεφτοπαπουτσή. »

    Σκέψου νὰ ἦταν θηλυκὸ τὸ σκυλὶ καὶ νὰ τό ᾿βγαζε Παπουτσοκλέφτρα. 🙂

  184. Πέπε said

    @181:
    > > Η άσκηση ήταν ολόσωστη.

    Εννοώντας, προφανώς, την άσκηση του παιδιού, δηλαδή τις απαντήσεις του, έτσι; Γιατί η άσκηση ως ερώτηση εξακολουθεί να μη μου φαίνεται ολόσωστη. Η δασκάλα δεν είπε ποια λέξη θα περίμενε κυρίως ως σωστή απάντηση;

    Και αλήθεια, η άσκηση ήταν της δασκάλας ή του βιβλίου; Από την πείρα μου, είναι πάρα πολύ εύκολο να ξεκινήσει κανείς να φτιάχνει ασκήσεις που νομίζει ότι είναι εύκολες και στην πράξη να αποδειχτεί ότι είναι δύσκολες ή άλυτες ή απλώς λάθος (π.χ. να ζητάς τα αντίθετα πέντε κοινών λέξεων και να σου διαφύγει ότι μία από αυτές δεν έχει αντίθετο).

  185. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Όλα τα λεφτά η δασκάλα, ΘΕΑ, αν ήταν στο χέρι μου θα τις διπλασίαζα τον μισθό γι’ αυτή την μοντέρνα προσέγγιση που κάνει τα παιδιά να ψαχτούν τι είναι εφικτό στην γλώσσα. Τι ανακάλυψαν τα παιδιά μ’ αυτή την φανταστική άσκηση; πως ΟΛΑ είναι εφικτά, σωστές κι οι ξένες λέξεις, σωστές και οι ανύπαρκτες ελληνικές, ΟΛΑ ΙΣΙΑ.☺☺☺

    179 – Δηλαδή είναι όλα σωστά;

    Πέπε είχα σκοπό να σου απαντήσω χθές αλλά είχατε πιάσει ωραία κουβέντα και δεν ήθελα να την χαλάσω, σήμερα πάλι μετα από αυτά που διάβασα δεν βλέπω να έχει κάποιο νόημα, θα επιμείνω μόνο στο ότι, αν αφαιρεθεί η παράγραφος πως η υποχρεωτική εκπαίδευση μας μαθαίνει γράμματα για να ανοίξει το μυαλό μας, την θεωρώ ΤΕΛΕΙΑ.

    Υ.Γ – Κι ένα τελευταίο, οι κόρες μου ήξεραν να διαβάζουν και να γράφουν πολύ πρίν πάνε στο σχολείο και μάλιστα τα έμαθαν πολύ εύκολα παίζοντας με την μαμά τους (αυτή τους τα έμαθε) 17 συνολικά χρόνια στα διάφορα εκπαιδευτήρια και πήραν ελάχιστα ουσιώδη για την ζωή τους, το 90% το έχουν πάρει από την οικογένεια.
    Είναι υπερβολικά μεγάλο τίμημα τα 17 χρόνια για το 10% που εκτός του ότι θα μπορούσαν πολύ εύκολα να το αποκτήσουν μόνες τους, τις σπρώχνει στην βάση της οικονομικής πυραμίδας δηλαδή στην μισθολογική οικονομική εξάρτηση.
    Το σημαντικό, είναι πως το συνειδητοποίησαν και οι δύο, πρώτα η μεγάλη και πρόσφατα η μικρή, δύο στα δύο στην μάχη με το ολοκληρωτικό σύστημα, δεν το λές και λίγο.

  186. Πέπε said

    @185:
    Μα δεν είναι όλα εφικτά. Το «πάγινος / παγένιος» δεν είναι εφικτό, παρόλο που θα είχε κάθε λόγο να περιμένει κανείς ότι θα ήταν, και παρόλο που το «κλεφτοπαπουτσής» είναι.

    Ή μάλλον, είναι εφικτό υπό συγκεκριμένους όρους: αν κάποια στιγμή γίνουν μόδα τα σπίτια από πάγο ή οτιδήποτε άλλο αντικείμενο από πάγο (πες π.χ. ότι λανσάρει κάποιος φόρμες για παγάκια σε σχήματα ζώων, δηλαδή ζωάκια από πάγο), και δεν έχουμε λέξη να τα ονομάσουμε, και τα ονομάσει «πάγινα» κάποιος που η φωνή του ακούγεται πολύ (π.χ. μια διαφημιστική εταιρέια), μπορεί να καθιερωθεί, και τότε θα αποδειχθεί ότι είναι εφικτό. Αυτό ακριβώς έγινε με τα τοξικά ομόλογα που συζητάγαμε τις προάλλες, και έχει ξαναγίνει άπειρες άλλες φορές.

    Αλλά εφόσον δεν έχει γίνει μέχρι στιγμής με τον πάγο, δεν μπορούμε να πούμε ποια ακριβώς λέξη θα επικρατήσει αν κάποτε επικρατήσει κάποια. Άρα επί του παρόντος η λέξη που ζητάμε δεν υπάρχει.

    Όσο για το ιγκλού, είναι ξεκάθαρα λάθος (κι όχι βέβαια επειδή δεν είναι ελληνικό).

    ____________

    Λάμπρο, κι εγώ ήξερα να διαβάζω πριν πάω σχολείο. Το αποτέλεσμα ήταν ότι όταν οι άλλοι κόπιαζαν να μάθουν να γράφουν εγώ βαριόμουν, κι έτσι απαξίωσα την όλη διαδικασία, και τελικά μερικές χρονιές (με αποκορύφωμα τη Γ’ Δημοτικού) πήγαν χαμένες, δεν κέρδισα τίποτε παρά μόνο προβλήματα. Αλλά δε φταίει το σχολείο γι’ αυτό.

  187. Πέπε said

    διόρθωση: κόπιαζαν να μάθουν να διαβάζουν

  188. > 179 – Δηλαδή είναι όλα σωστά;

    Ό,τι αρμόζει στους μορφολογικούς κανόνες της νεοελληνικής, και στις κοινωνιογλωσσολογικές νόρμες που επιτρέπουν τη λεξιπλασία, είναι σωστό. (Και οι νόρμες είναι πιο επιεικείς στα σύνθετα από ό,τι στη δημιουργία παραγώγων επιθέτων.)

    Προφάνουσλυ.

  189. Μαρία said

    168
    Πολλοί απ’ αυτό το νήμα είναι εξαφανισμένοι https://sarantakos.wordpress.com/2012/03/13/sta-akra/#comments

  190. Γιάννης Κουβάτσος said

    188: Ακριβώς.
    Οι ειρωνείες είναι εύστοχες, όταν βασίζονται στη γνώση. Όταν είναι προϊόν ασχετοσύνης, γίνονται αυτεπίστροφες.

  191. Νέο Kid said

    Ρε συ Λάμπρο, με το συμπάθιο κιόλας , αλλά μάστορας είσαι και θα καταλάβεις.
    Άλλαξε κανα εργαλείο αδερφάκι μου! Εσυ βαστάς ένα σφυρί κι όλα τα θέματα τα βλέπεις πρόκες για βάρεμα…

  192. sarant said

    189 Πράγματι, αλλά βεβαίως έχουν περάσει έξι χρόνια. Και είχαμε κάνει και 800 σχόλια!

  193. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    186 – Πέπε, δεν έχει νόημα ρε φίλε η συζήτηση, άλλα λέω εγώ άλλα εσύ, ή δεν θέλεις να δείς τι λέω ή δεν μπορείς δεν ξέρω, παρ΄όλο που παραδέχεσαι πως το ιγκλού είναι λάθος και στο 184 λές -«Γιατί η άσκηση ως ερώτηση εξακολουθεί να μη μου φαίνεται ολόσωστη. Η δασκάλα δεν είπε ποια λέξη θα περίμενε κυρίως ως σωστή απάντηση;» δεν βλέπεις την ουσία του πράγματος που είναι πως το εκπαιδευτικό σύστημα δεν ενδιαφέρεται να προάγει την κριτική σκέψη των μαθητών αλλά την εξειδικευμένη γνώση και δεν χρειαζόταν αυτή η ηλίθια άσκηση για να αποδειχθεί αυτό, το αποδεικνύει περίτρανα η ίδια η κοινωνική συμπεριφορά και δη η λαϊκή.
    Καταλαβαίνω πως σαν εκπαιδευτικός δεν μπορείς να το παραδεχθείς δημόσια αυτό και δεν έχω καμία τέτοια απαίτηση από τους εκπαιδευτικούς, (τόσους φίλους έχω άλλωστε 🙂 ) αλλά μη προσπαθείτε να με πείσετε πως ο ήλιος ανατέλλει από την δύση, δεν υπάρχει περίπτωση. 🙂

    Το έχω πεί πολλές φορές, δεν έχω τίποτε με τους εκπαιδευτικούς, υπάρχουν καλοί και κακοί όπως σε όλα τα επαγγέλματα, απλά δεν είναι λειτουργοί όπως ευαγγελίζονται, (όπως δεν είναι ούτε οι αστυνομικοί, οι δικαστές, οι παπάδες και λοιποί «λειτουργοί») παρά απλοί υπάλληλοι της οικονομικής ελίτ την οποία οφείλουν να υπηρετούν πιστά κι αδιαμαρτύρητα και αυτό ακριβώς κάνουν, όπως κι άλλοι υπάλληλοι -«λειτουργοί».

    «Λάμπρο, κι εγώ ήξερα να διαβάζω πριν πάω σχολείο. Το αποτέλεσμα ήταν ότι όταν οι άλλοι κόπιαζαν να μάθουν να γράφουν εγώ βαριόμουν, κι έτσι απαξίωσα την όλη διαδικασία, και τελικά μερικές χρονιές (με αποκορύφωμα τη Γ’ Δημοτικού) πήγαν χαμένες, δεν κέρδισα τίποτε παρά μόνο προβλήματα.»
    Θές το πιστεύεις θές όχι, κι οι κόρες μου στην γ΄δημοτικού είχαν τα μεγάλα προβλήματα, με την διαφορά πως τα εξισορροπούσαν με εξωσχολικές δραστηριότητες όπως κολύμβηση, ρυθμική, θέατρο, μουσική, ζωγραφική κλπ.

    «Αλλά δε φταίει το σχολείο γι’ αυτό.» Σοβαρά δεν φταίει το σχολείο που ομογενοποιεί τις ικανότητες των παιδιών; και ποιός φταίει τότε;

    Υ.Γ – Το ότι εσύ έμαθες να διαβάζεις και να γράφεις τόσο νωρίς, (φαντάζομαι το ίδιο εύκολα με τις κόρες μου, άλλωστε κι άλλα παιδιά το έχουν κάνει) δεν σου κίνησε την περιέργεια πώς συνέβει όταν έγινες εκπαιδευτικός; Το έψαξες περισσότερο ή πίστεψες πως είσαι μοναδική ιδιοφυϊα; 🙂
    Εγώ που το έψαξα πολύ, βρήκα ΑΠΙΘΑΝΑ πράγματα για τις δυνατότητες του ανθρώπινου εγκεφάλου φίλε μου, τόσο απίστευτα που δεν με πιστεύει ΚΑΝΕΙΣ κι ας φέρνω ένα σωρό αποδείξεις. 🙂

  194. Νέο Kid said

    Όλα τα παιδιά με υψηλή νοημοσύνη βαριούνται στο σχολείο…
    Δε φταίει το σχολείο γι αυτό. Τι σχολείο πρέπει να είναι φτιαγμένο και προσαρμοσμένο στη μέση ευφυΐα .
    Στην Αμερική υπάρχουν σχολεία και προγράμματα για χαρισματικά παιδιά.

  195. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    188 – Mα τι λές, τι σχέση έχουν αυτά με την άσκηση που έβαλε η δασκάλα κι μ΄αυτό που ρώτησα τον Νίκο; Δηλαδή θεωρείς σωστή την άσκηση κι ας δέχεται για σωστή απάντηση μιά ανύπαρκτη λέξη αλλά και μία ξένη που είναι και λάθος; και ποιές είναι οι λάθος απαντήσεις τότε;
    Φαίνεται θα αρμόζει στους μορφολογικούς κανόνες της νεοελληνικής, και στις κοινωνιογλωσσολογικές νόρμες που επιτρέπουν τη λεξιπλασία, κι επειδή δεν φτάνουν μέχρι εκεί οι γνώσεις μου, την θεωρώ ηλίθια, αναρωτιέμαι μόνο, αυτοί που την βρήκαν μοντέρνα και έξυπνη, εξακολουθούν να την βλέπουν έτσι;
    Μόνο ο Πέπε (προς τιμήν του) έστω και ευγενικά διατυπωμένα, την θεωρεί λάθος.

    191 – Κίντο δεν τα βλέπω όλα πρόκες, με τρία πράγματα ασχολούμαι σοβαρά εδώ, σεξουαλικότητα, υποχρεωτική εκπαίδευση, χρηματιστήριο, όλως «τυχαίως» πιάνουν σχεδόν όλο το φάσμα της κοινωνίας, αλλά μια συζήτηση επί της ουσίας δεν κατάφερα να κάνω εδώ, το ίδιο σκηνικό είναι και έξω, γύρω γύρω όλοι από το πρόβλημα αλλά αν τό δείξω κοιτάνε αλλού. 🙂
    Όπως έχω πεί, τώρα που τελείωσε κι η μικρή το εκπαιδευτικό κάτεργο θα αραιώσω αρκετά τα σχόλιά μου, ειδικά από του χρόνου θα γίνω σχεδόν Aerosol, θα ασχοληθώ με τις κόρες μου που αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα, με θέματα που αφορούν το μέλλον τους, δεν έχω πλέον κάποιο κίνητρο γι΄αυτά τα θέματα εδώ γι΄αυτό μη στενοχωριέσαι, από δω και πέρα, μόνο χαβαλέ, ειδικά για την εκπαίδευση ΟΥΤΕ ΚΙΧ. 🙂

  196. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    194 – Έλα ρε σοβαρέψου, δεν υπάρχει μέση ευφυϊα, αυτά είναι παπαριές των κεφαλαιούχων που κατευθύνουν την εκπαίδευση προς τα εκεί που τους βολεύει, το ανθρώπινο μυαλό είναι από την φύση του ΥΠΕΡυψηλής ευφυϊας, έχει άπειρες κι απίστευτες δυνατότητες, απλώς δεν γνωρίζουμε τον χειρισμό του και τις ανακαλύπτουμε τυχαία. Ο εγκέφαλος, είναι σαν τους υπολογιστές (σε απείρως πιο εξελιγμένη μορφή) ίδιου τύπου, όλοι έχουν τις ίδιες δυνατότητες αλλά δεν τους χειρίζονται όλοι το ίδιο, αυτοί που γνωρίζουν φτιάχνουν «παπάδες» ενώ οι περισσότεροι παίζουν παιχνίδια και βλέπουν τσόντες ενώ άλλοι σχολιάζουν σε διάφορα ιστολόγια λέγοντας μπούρδες για την εκπαίδευση το σέξ και το χρηματιστήριο 🙂 αυτό δεν σημαίνει πως οι γνωρίζοντες έχουν πιο έξυπνους υπολογιστές.

    Η κορυφή της οικονομικής πυραμίδας χωράει λίγους, αν ανέβουν οι πολλοί επάνω εσύ σαν στατικός γνωρίζεις πολύ καλά πως θα έχει πρόβλημα το οικοδόμημα, πώς λοιπόν θα αποτραπούν οι πολλοί να ανέβουν στην κορυφή χωρίς βία και φύλαξη; (τους φύλακες ποιός θα τους φυλάει 🙂 ) που θα προκαλέσουν αντίδραση; Μόνο με έναν τρόπο, με τον αυτοέλεγχο, να μή θέλουν να ανεβούν, ΠΩΣ ΟΜΩΣ ΕΠΙΤΥΓΧΑΝΕΤΑΙ ΑΥΤΟΣ; Καλή η θρησκεία που διδάσκει εγκράτεια και φτώχεια, καλά και τα κόμματα που διχάζουν και διασπούν την συνοχή του λαού αλλά δεν φτάνουν γιατί είναι κι αυτή η ρημάδα η τεχνολογική εξέλιξη, τι κάνουν τότε οι μάγκες οι πλούσιοι για να καταφέρουν τον αυτοέλεγχο της σκέψης του λαού; 🙂

    Y.Γ – Θα έχεις προσέξει φαντάζομαι όλα αυτά τα χρόνια που σχολιάζω εδώ πως ενώ όλοι κατά καιρούς τρώγεστε μεταξύ σας, θρήσκοι, άθρησκοι, αριστεροί, δεξιοί, κεντρώοι, για θρησκείες, κόμματα, ποδόσφαιρο, και ό,τι άλλο, όταν μιλάω για τον μεγάλο πλούτο και πόσο εύκολα μπορεί να αποκτηθεί, όλοι συνασπίζεστε εναντίον μου (μόνο δύο δεν το έχουν κάνει, ξέρουν αυτοί, και μάλιστα ο ένας μετά από χρόνια το παραδέχτηκε) με τα γνωστά επίθετα και τα άλλα χαριτωμένα – τα λεφτά δεν είναι το πάν, δεν φέρνουν την ευτυχία, η μόρφωση δεν αγοράζεται με λεφτά, κλπ, ΤΥΧΑΙΟ ΛΕΣ; 🙂

    TEΛΟΣ τα εκπαιδευτικά, καληνύχτα σας.

  197. Πέπε said

    @193:

    Έμαθα να διαβάζω γιατί μου έδειξαν οι γονείς μου, που όμως δεν τους έκοψε τουλάχιστον να μου δείξουν και να γράφω. Έτσι, πέρα από το ότι οι δεξιότητές μου δε συμβάδιζαν με των άλλων παιδιών, επιπλέον δε συμβάδιζαν ούτε μεταξύ τους.

    Κοίταξε να δεις, καταλαβαίνω ότι είναι πρόβλημα να απευθύνεται το σχολείο στο «μέσο» παιδί τη στιγμή που κανείς δεν είναι μέσος (σαν την περίφημη οικογένεια με τα 1,3 παιδιά), αλλά πραγματικά δεν μπορώ να φανταστώ πώς αλλιώς θα γινόταν. Άλλο μάθημα θα έκαναν σε μένα που διάβαζα αλλά δεν έγραφα, άλλο στον άλλο που ούτε διάβαζε ούτε έγραφε, κι άλλο στον τρίτο που έκανε και τα δύο;

    Κάτι άλλο που ίσως έχει θέση στην κουβέντα:

    Έχω γνωρίσει μερικούς ανθρώπους, 2-3, που θα τους έλεγε κανείς τζίνιους. Επίσης, λίγα παιδιά που ίσως προαλείφονται κι αυτά για τζίνιους. Άμα κάτσεις να το καλοεξετάσεις, δε φαίνεται να είναι άνθρωποι με διαφορετικές προδιαγραφές από τους υπόλοιπους, απλώς (όπως ακριβώς υποστηρίζεις) άνθρωποι που λόγω οικογένειας, συγκυριών, οτιδήποτε, τις αξιοποιούν περισσότερο τις προδιαγραφές τους.

    Κανείς από αυτούς (τους μεγάλους) δεν είναι ξεχωριστά ευτυχής. Πέρα από το να προβληματίζονται για πράγματα που άλλοι ούτε ξέρουν ότι υπάρχουν ούτε νοιάζονται, αντιμετωπίζουν και προβλήματα μοναξιάς, γιατί με ποιον να επικοινωνήσεις όταν παίρνεις χίλες στροφές μέχρι ο άλλος να πάρει δέκα;

    Φυσικά, αυτό δε θα ήταν πρόβλημα αν όλος ο κόσμος μάθαινε να αξιοποιεί ανάλογα τις προδιαγραφές του. Αλλά εφόσον αυτό δε συμβαίνει επί του παρόντος, πρέπει να διατηρεί κανείς και μια επαφή με τους γύρω του. Παραπάνω στροφές για λιγότερη ευτυχία είναι δώρον άδωρον, και δεν ωφελεί να λες «φταίει που οι άλλοι θήτευσαν σ’ άνα κακό εκπαιδευτικό σύστημα» (ή «φταίει που [οτιδήποτε]»).

  198. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    197 αρχή – Οι κόρες μου ήξεραν και να γράφουν κι όχι δεν είναι τζίνιους η οτιδήποτε άλλο, απλά καθημερινά αλλά ευχάριστα κορίτσια ήταν και είναι.
    Είναι λάθος – απάτη όλο το εκπαιδευτικό σύστημα Πέπε, (ή ολόσωστο☺) έχει συγκεκριμένο λόγο ύπαρξης και σε λίγα χρόνια που θα εκλείψει αυτός ο λόγος θα σταματήσει και η ύπαρξή του με αυτή την αντιεγκεφαλική μορφή. Δεν ξέρω τι θα το αντικαταστήσει και αν, θα δείξει ο χρόνος.
    Αν κάνεις τον κόπο και συγκρίνεις την συμπεριφορά των ανεπτυγμένων και αναπτυσόμενων λαών, θα εκπλαγείς από την ομογενοποιημένη αντίδραση των μεσαίων και κατώτερων στρωμάτων απέναντι στον μεγάλο πλούτο.

    τέλος – Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι λοιπόν;
    Η ευτυχία δεν βρίσκεται στις πολλές σχέσεις και συναναστροφές ούτε φυσικά στα υλικά αγαθά και τα χρήματα, αλλά στην αυτογνωσία του είναι, στις γεμάτες αισθήσεις και στην σεξουαλική απόλαυση και συντροφικότητα, αυτά συνεπάγονται διαφορετικό τρόπο σκέψης και στάση ζωής από το καθιερωμένο – επιβεβλημένο πρότυπο, πολύ πιο εύστροφο.

    Η ευτυχία δεν κοστίζει, αξίζει και είναι δωρεάν.

    Καληνύχτα

  199. Νέο Kid said

    Πέπε, σε γενικές γραμμές καλά τα λες στο 197. Ασφαλώς και η υψηλή νοημοσύνη ΔΕΝ είναι εχέγγυο ευτυχίας ( αν ορίσουμε την ευτυχία ως την απρόσκοπτη κι αρμονική ένταξη και συνύπαρξη στον κοινωνικό περίγυρο ) κι ο λόγος είναι αυτό που είπες με λαϊκό τρόπο « οι χίλιες στροφές vs δέκα στροφές» και που κάπως πιο επιστημονικώς ποσοτικοποιημένο ορίζεται σαν ο «νόμος των 2 τυπικών αποκλίσεων» Στην γκαουσιανή καμπάνα της (σχεδόν) κανονικής κατανομής του δείκτη νοημοσύνης μπορούμε να επικοινωνήσουμε εποικοδομητικά σε απόσταση το πολύ δύο τυπικών αποκλίσεων ενθεν κι ενθεν . Αυτό σημαίνει ας πούμε ότι ένα παιδί με δείκτη νοημοσύνης κοντά στις +3 τυπικές αποκλίσεις (standard deviations) από το μέσο όρο ,μπορεί να επικοινωνήσει αρμονικά με όσους έχουν δείκτη νοημοσύνης τουλάχιστον 115 ( που είναι πολύ! Είναι μία τυπική απόκλιση πάνω από το μ.ο. Θα εκτιμούσα ότι αυτός είναι περίπου ο μ.ο των σχολιαστών του ιστολογίου εδώ, ας πούμε.ισως και λίγο παραπάνω.)
    Ο άνθρωπος δυστυχώς είναι γενετικά προδιατεθειμένος με ένα συγκεκριμένο δυναμικό ( αυτό που οι Αγγλοσάξωνες λένε potential) Το ΠΩΣ θα αξιοποιήσει και ΤΙ θα κάνει μ αυτό το δυναμικό είναι ΑΛΛΟΥ παπά ευαγγέλιο , και συνήθως είναι και προϊόν τυχαίων διεργασιών.
    Μη λέμε ξανά τα ίδια και τα ίδια…

  200. Νέο Kid said

    199. Διευκρίνιση: +3 τυπικές αποκλίσεις σημαίνει πρακτικά 1 στα 1000 με 1200 παιδια. Δεν είναι και λίγα.

  201. gbaloglou said

    178 κλπ «παγόκτισμα»;;;

  202. 197. Πέπε, συμφωνώ πως «πρέπει να διατηρεί κανείς και μια επαφή με τους γύρω του»· κάτι που αργά το έμαθα στη ζωή μου. Διαφωνώ για το «Παραπάνω στροφές για λιγότερη ευτυχία είναι δώρον άδωρον»―δεν θεωρώ την ευτυχία μεγαλύτερο αυτοσκοπό, από τον αυτοσεβασμό. Αλλά αυτά είναι ζητήματα που καυγαδίζουν οι φιλόσοφοι χιλιετηρίδες, δεν θα τις λύσουμε εδώ. 🙂

    Και όμως…

    195.

    > κι ας δέχεται για σωστή απάντηση μιά ανύπαρκτη λέξη

    Ανύπαρκτη! Τέτοιο στρυφνό ρυθμισμό δεν περίμενα να δω από ελληνόφωνο.

    Λάμπρο, μπορεί να δουλεύω για το Αυστραλιανό υπουργείο παιδείας (κεφαλαιούχους δεν συναναστρέφομαι πολλούς, γραφειοκράτες πάντως μπόλικους)· αλλά εδώ γράφω, όταν γράφω, ως γλωσσολόγος. Και ως γλωσσολόγος, όταν ακούω κάποιον να λέει στα σοβαρά πως μια λέξη σαν το «παγόκτιστος», που τηρεί τους μορφολογικούς κανόνες της ελληνικής, είναι «λάθος», καταλαβαίνω πως έχω να κάνω με αδαή. Αδαή μάλιστα, που ενστερνίζεται νόρμες από το περιβάλλον του, χωρίς να διερωτάται ιδιαίτερα πού στηρίζονται και πότε ισχύουν. (Κάτι που από σένα δεν το περίμενα.)

    Και το να είσαι αμέτοχος στα πορίσματα της γλωσσολογίας έγκλημα δεν είναι· και γω δεν ξέρω ιτς περί χρηματιστηρίου, λόγου χάριν. Πλην όμως…

    > κι επειδή δεν φτάνουν μέχρι εκεί οι γνώσεις μου, την θεωρώ ηλίθια

    … όταν δε φτάνουν κάπου εμένα οι γνώσεις μου, ρωτώ να μάθω παραπέρα. Δεν χλευάζω την ορολογία επιστημονικού πεδίου που δεν τυχαίνει να τη σκαμπάζω.

    Το ότι η ευτυχία ορίζεται από την αυτογνωσία κι όχι από τους παράδες, δεκτό. (Το να λες ότι η ευτυχία ορίζεται από το γαμήσι περισσότερο από τους παράδες, μου φαίνεται κωμικά αφελές, αλλά ας είναι.) Η συντροφικότητα πάντως, που τη δέχεσαι δίπλα στο γαμήσι ως παράγοντα, έχει και μια προϋπόθεση αμοιβαιότητας. Και η αυτογνωσία συνεπάγεται και αυτοκριτική. Και διάολε, είσαι μέρος ενός κοινωνικού συνόλου, δεν είσαι ο Αγιάννης στην έρημο με τις ακρίδες, να κονομάς την ευτυχία σου σολιψιστικά. Ο σεβασμός στο συνάνθρωπο δεν κοστίζει, αξίζει και είναι δωρεάν.

    Αν εσύ τώρα είσαι υπεράνω, μαγκιά σου. Το *πλονκ* που εισπράττει αυτή η μαγκιά πάντως, μαγκιά μου.

    > τρία πράγματα ασχολούμαι σοβαρά εδώ, σεξουαλικότητα, υποχρεωτική εκπαίδευση, χρηματιστήριο

    Εδώ πάντως ήταν κάποτε γλωσσικό το ιστολόγιο.

    Προ του Φέισμπουκ.

  203. Νέο Kid said

    Nικ, όχι ότι έχει ανάγκη συνηγόρου αλλά σε δουλειά να βρίσκομαι…, νομίζω ότι ψιλοπαρεξηγησες τον Πέπε. Θεωρώ ότι μίλησε για το ιγκλού κυριως, που βεβαίως είναι αναμφισβήτητα ουσιαστικό και όχι επίθετο ( όπως μας παρουσιάστηκε ότι ζητούσε η άσκηση. Επίθετα ) .
    Αλλά μια άρτια διδασκαλία ( αν το έκανε η δασκάλα ,μπράβο της) θα έπρεπε να διευκρινίσει ότι το παγόκτιστος ΔΕΝ είναι το επίθετο που αντιστοιχεί στο ουσιαστικό πάγος ( όπως ας πούμε είναι το όμορφος-η-ο για την ομορφιά ) αλλά κάτι …ξέρω γω πώς να το πω « μεσοβέζικο» , «χρηστικό». Σωστό μεν ,αλλά σε συγκεκριμένο περιορισμένης εμβέλειας συγκείμενο.
    Κι αυτό βέβαια θα γινόταν εύκολα κατανοητό στα παιδια με ένα αντίστοιχο παράδειγμα ( ένα καλό παράδειγμα ισον με δέκα θεωρίες!) με άλλο « δομικό» υλικό, ας πούμε το ξύλο.
    Το επίθετο ( γενικής χρήσεως) που αντιστοιχεί στο ουσιαστικό «ξύλο» είναι το ξύλινος – η -ο , κι όχι βέβαια το ξυλόκτιστος…
    Ε, αντίστοιχο του ξύλινος για τον πάγο , δεν υπάρχει στα ελληνικά, πώς να το κάνουμε. Αυτό νομίζω εννοούσε ο Πέπε.

  204. Πέπε said

    203
    Για την ακρίβεια, παγόκτιστος δε σημαίνει φτιαγμένος (γενικά καθ’ οιονδήποτε τρόπο) από πάγο, όπως το χάρτινος ή το ξύλινος, αλλά μόνο χτισμένος από πάγο, άρα αναφέρεται σε σπίτια και κτίρια.

    Αλλά δε νομίζω ότι το εν λόγω τμήμα του σχολίου του Νικ αναφερόταν σ’ εμένα 🙂

  205. sarant said

    202 Χωρίς να μπαίνω στην ουσία του θέματος, διότι δεν έχω διαβάσει και τα προηγούμενα σχόλια, απόψεις που δεν συμφωνούν με τη γλωσσολογία εκφράζονταν ανέκαθεν.

    Αλλά δεν νομίζω ότι ήταν πετυχημένος ο χειρισμός του θέματος από τη δασκάλα, εκτός αν έβαλε τον πάγο για να τους πει ότι ενώ υπάρχει λέξη ξύλινος και χάρτινος, δεν υπάρχει προς το παρόν λέξη πάγινος.

    (Το πάγινος υπάρχει ως λέξη; )

  206. Νέο Kid said

    204. Α ναι. Διάβασα βιαστικά. Νόμιζα ότι ο «στρυφνός ρυθμισμός» απευθύνθηκε σε σένα. Μέα κούλπα.
    Για το άλλο που λες , έτσι είναι αναμφισβήτητα. Η ρίζα « κτις/ζ» προϋποθέτει κάτι καταναγκη τεχνητό/ κατασκευασμένο από άνθρωπο ή ζώο.
    Ο κορμός του δέντρου είναι ξύλινος, αλλά όχι ξυλόκτιστος.
    Το ιγκλού είναι παγόκτιστο αλλά το παγόβουνο δεν είναι παγόκτιστο . Ο βράχος είναι λίθινος αλλά όχι λιθόκτιστος
    (Εκτός βέβαια αν βάλουμε στο σκεπτικό τη φύση ή το θεό ως «κτίστες» …αλλά let’s spare ourselves the agony…😊)

  207. Γιάννης Κουβάτσος said

    205:Αυτά τα φυλλάδια εκτυπώνονται έτοιμα από εκπαιδευτικούς ιστότοπους. Θα πρέπει οι συνάδελφοι να τα διαβάζουν προσεκτικά πριν τα μοιράσουν στους μαθητές τους, γιατί πολλές φορές περιέχουν λάθη κάθε είδους.

  208. Στο 205 ο Νικοκύρης αναρωτήθηκε: (Το πάγινος υπάρχει ως λέξη; )

    Τσου. Το ψαχτήρι μόνο εδώ το εντόπισε.

    Το καλύτερο είναι το «παγοπαγής»

  209. Γιάννης Ιατρού said

    205: ..Το πάγινος υπάρχει ως λέξη; ..
    Εμ, στην Ελλάδα (και τριγύρω…) δεν έχουμε (τέτοιο πάγο), που να τον βρούμε να φτιάξουμε μ΄αυτόν και σπίτια ή οτιδήποτε παρόμοιο; Σε άλλες γλώσσες περιοχών με το κατάλληλο κλίμα (θα) υπάρχει. Οι λέξεις δημιουργούνται από κάποιο λόγο, αιτία κλπ. Αυτή πως να δημιουργηθεί λοιπόν στα Ελληνικά μια τέτοια, επομένως (αναγκαστικά) πρόκειται για άσκηση του τύπου, «αν ήταν να το κάναμε από πάγο, πως θα το λέγαμε, με μιά λέξη/επίθετο;».

    Κι εκείνος ο σχολιαστής που ρώτησε, δεν αξιώθηκε να δώσει μια πληροφόρηση για το τι έγινε τελικά στην τάξη του παιδιού του ….

  210. Γιάννης Κουβάτσος said

    208: Το παγοπαγής είναι σωστό αλλά ετυμολογικά αδιαφανές για τα παιδιά του δημοτικού. Γι’ αυτό πρότεινα το παγόκτιστος, που τους είναι πιο κατανοητό.

  211. Νέο Kid said

    208. Και το -παγές όμως εμπεριέχει τεχνητή κατασκευή . Από το πήγνυμι δε βγαίνει;
    Έτσι, το σιδηροπαγές σκυρόδεμα δεν είναι σκυρόδεμα από σίδερο, απλά είναι «δεμένο» ,έχει χωμένα μέσα του σιδεράκια. 😀

  212. Γιάννης Κουβάτσος said

    209: Έδωσε ο άνθρωπος. 😊

  213. ΓιώργοςΜ said

    Το γεγονός πως δεν υπάρχει καταγεγραμμένη μια λέξη, δεν απαγορεύει έναν πετυχημένο νεολογισμό. Λέμε ξύλινο σπίτι, κρίθινο ή κριθαρένιο παξιμάδι, ένα παραμύθι θα μπορούσε να λέει για το τυρένιο σπίτι ενός ποντικού, ή το πάγινο ή παγένιο σπίτι του Εσκιμώου, και να είναι απολύτως κατανοητό. Δε χρειάζεται να είναι Σεφέρης κανείς για να φτιάξει μια λέξη, η ευρεία χρήση ή όχι, καθώς και η συμμόρφωση στη μέθοδο της γλώσσας εν προκειμένω, την κάνει αποδεκτή σε ένα κείμενο, και κτγμ τέτοιες ασκήσεις ακονίζουν το αισθητήριο της γλώσσας καλύτερα από την αποστήθιση κανόνων.

  214. Γιάννης Ιατρού said

    212 (209) Α, ευχαριστώ, το είδα τώρα (178). Μου είχε διαφύγει, οπότε ανακαλώ το σχετικό 🙂

  215. Νέο Kid said

    213. Μα δεν είπε κανείς , απ όσους ασχολήθηκαν εδώ με το θέμα, το αντίθετο Γιώργο.
    Με εξαίρεση το Λάμπρο, εντάξει. Αλλά αυτόν τον βαραίνει το σφυρί, είπαμε.

  216. Πέπε said

    @213:
    Μα τι λέτε βρε παιδιά;

    Με βάση τον κανόνα «πώς γίνεται συνήθως» (που γενικά είναι σωστός), θα έπρεπε να λέμε π.χ. «φυλλάκι», «ποδάκι». Αλλά λέμε «φυλλαράκι», «ποδαράκι», και μόνο πολύ μικρά παιδιά που ακόμη δεν έχουν κατακτήσει όλο τον μηχανισμό της γλώσσας, ή ξένοι που τώρα μαθαίνουν ελληνικά, μπορεί να το πουν αλλιώς. Επειδή αλλιώς είναι λάθος.

  217. Νέο Kid said

    216. Τώρα περί άλλων τυρβάζεις και σύ Πέπε. Για νεολογισμούς μίλησε ο Γιώργος. Το φυλλάκι και το ποδάκι δεν είναι νεολογισμοί, ούτε φανταζομαι κανέναν να θέλει να τους εισαγάγει. Είναι απλώς γραμματικά λάθη. Δεν έχουν σχέση με τον παγένιο ή τον πάγινο ,που θα μπορούσαν να σταθούν. Δεν υπάρχει «σωστό», ώστε να πούμε δικαιολογημένα «αυτά είναι λάθος. Το σωστό είναι το …»
    Προσωπικά θα έγραφα « από πάγο» αν ήθελα να αναφερθώ σε επίθετο , αλλά δεν θα έκοβα και τις φλέβες μου κιόλας αν έβλεπα σ ένα λογοτεχνικό ή ποιητικό κείμενο το παγένιος ή το πάγινο.
    Γιατί όχι τότε και σε ένα «καθημερινό» κείμενο; Αυτό λέει ο Γιώργος.

  218. Γιάννης Κουβάτσος said

    Συμφωνώ με τον Κιντ. Όλες οι λέξεις μιας γλώσσας κάποια στιγμή γεννήθηκαν για να ικανοποιήσουν την ανάγκη γισ έκφραση και
    συνεννόηση. Και αυτή η λεξιπλασία δεν σταματάει ποτέ. Άλλες από αυτές τις λέξεις αποδεικνύονται θνησιγενείς και άλλες καθιερώνονται. Το πάγινος και το παγένιος σχηματίζονται ομαλά και, αν για κάποιο λόγο τα παγοδημιουργήματα στη χώρα μας πολλαπλασιαστούν, πάγινα ή παγένια είναι πιθανόν να τα αποκαλούμε.

  219. Πέπε said

    217-218

    Υπάρχει κάποια διαφορά ανάμεσα στο «θα μπορούσαν να σταθούν» και στο «στέκουν», και ανάμεσα στο «είναι πιθανόν [στο μέλλον] να τα αποκαλούμε» και στο «τα αποκαλούμε».

    Σίγουρα η γλώσσα αναπλάθεται κάθε στιγμή. Αλλά άλλη αυτή η διαδικασία, κι άλλη το να μάθεις τι ήδη υπάρχει και πώς είναι. Μάλιστα θεωρώ ότι το πρώτο προϋποθέτει το δεύτερο. Γι’ αυτό άλλωστε και τα παραδείγματα που έφερα: το ντόπιο παιδάκι πολύ μικρής ηλικίας ή ο ξένος, που ακόμα μαθαίνουν, δεν έχουν κατακτήσει σε επαρκή βαθμό την παρούσα κατάσταση της γλώσσας, γι’ αυτό και οι νεολογισμοί τους δε στέκουν (παρόλο που, στο παράδειγμα, την έχουν κατακτήσει αρκετά ώστε οι νεολογισμοί τους να είναι από κεινους που «θα μπορούσαν να σταθούν»).

    Αυτά με την άνευ όρων ελεύθερη δημιουργικότητα στην εκπαίδευση είναι μια τσιχλόφουσκα, βασισμένη (όπως πολύ συχνά συμβαίνει) σε ένα πυρήνα αληθείας, οικτρά διαστρεβλωμένο. Και στους καταλόγους των ντελίβερι γράφει «δημιουργήστε τη δική σας πίτσα», δηλαδή παραγγείλτε ό,τι συνδυασμό θέλετε από τα διαθέσιμα υλικά. Μπορεί να βγει νόστιμη (έστω υποκειμενικά), αλλά δημιουργία δεν είναι.

    Οι μικρές ηλικίες, που μαθαίνουν κάτι που προφανώς έχουμε συμφωνήσει ότι δεν το ξέρουν ακόμη πλήρως, έχουν ανάγκη τις σταθερές. Όλη την ώρα ρωτάνε «πώς είναι το σωστό, έτσι ή έτσι;». Θα ‘ρθει καιρός να τους πεις ότι εξαρτάται, αλλά αργότερα.

  220. sarant said

    216 κε
    Φυλλάκι, ποδάκι: ενώ είναι κανονικά σχηματισμένα, δεν υπάρχουν -δηλαδή ποτέ ή πολύ σπάνια τα λένε φυσικοί ομιλητές.
    Παρομοίως, λέμε πχ «σταλίτσα» και πολύ σπάνια «σταλούλα» (κι ας το έχει γράψει ο Σολωμός).

  221. Νέο Kid said

    220. Ε καλά τώρα. Ο Σωλομός δεν ήταν και κανένας σπουδαίος ελληνομαθής…
    Σου λέει « τι ξανθούλα ,τι σταλούλα!» 😛

  222. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Αυτά με την άνευ όρων ελεύθερη δημιουργικότητα στην εκπαίδευση είναι μια τσιχλόφουσκα,»
    Σαφώς και δεν υφίσταται άνευ όρων ελεύθερη δημιουργικότητα στην εκπαίδευση, οι εκπαιδευτικοί το ξέρουμε καλά αυτό. Καθημερινά, ειδικά στο δημοτικό, ειδικότερα στα σχολεία με μεγάλο αριθμό αλλοδαπών μαθητών, διορθώνουμε λέξεις και εκφράσεις που δεν υφίστανται και λεξιπλασίες που δεν σχηματίζονται ομαλά και βάσει των κανόνων. Αν όμως ένα παιδί πρότεινε το πάγινο ή το παγένιο, δεν θα βιαζόμουν να το απορρίψω ως ανύπαρκτο, θα το συζητούσαμε στην τάξη, αλλά, τελικά, θα γράφαμε στο βιβλίο ή στο τετράδιο «από πάγο», αφού οι κανόνες είναι κανόνες. 😊

  223. Πέπε said

    221:
    Δεν ξέρω Κιντ αν σοβαρολογείς ή κάνεις πλάκα, αλλά ο Σολωμός πράγματι δεν ήταν σπουδαίος ελληνομαθής. (Βέβαια, δεν ξέρω μήπως υπάρχει «σταλούλα» στο ζακυνθινό ιδίωμα, όπως υπάρχουν «τα νύχια τα μακρία», αλλά δεν αποκλείεται και να είναι ξεκάθαρο λάθος.)

  224. Πέπε said

    222:
    Εντάξει Γιάννη, αφού το φέραμε από δω και το φέραμε από κει, τελικά μάλλον θα συμφωνήσω με το τελευταίο σου σχόλιο.

    Αλλά έχω μια απορία: μιας και όλη η συζήτηση έγινε για τύπους που ενώ δεν υπάρχουν, ωστόσο θα ήταν απολύτως ομαλοί αν υπήρχαν, θέλω να ρωτήσω: στο δημοτικό ακούς συχνά λεξιπλασίες που ΔΕΝ σχηματίζονται ομαλά και βάσει των κανόνων;

  225. Νέο Kid said

    223. Όχι εντάξει σοβαρολογούσα . ( το παθαίνω καμια φορά , αλλά το πολεμάω σθεναρά! 😊)
    Το ήξερα ότι ο Σολωμος ήταν Ιταλιάνο , σιορ.

  226. Γιάννης Κουβάτσος said

    224: Τώρα που το λες, μάλλον δεν είναι εκτός κανόνων, απλώς δεν υφίστανται ως έννοιες. Μου έρχεται ένα πρόχειρο παράδειγμα με τις οικογένειες λέξεων. Μαζί με τη γειτονιά, γειτονεύω, γείτονας, γειτονόπουλο μού πέταξαν και ένα γειτονάρας. Ώπα, παίδες, τι είναι αυτό; Ο μεγάλος γείτονας, κύριε. Μοιάζει ανέκδοτο, το ξέρω, αλλά στο δημοτικό ακούμε πολλά τέτοια, ιδίως στις μικρομεσαίες τάξεις. Στην έκτη ένας άλλος μού έγραψε στο κριτήριο για το πετρομάζωμα. Η ερώτηση βέβαια ήταν για το παιδομάζωμα. 😊

  227. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    202 – Δεν είχα σκοπό να επανέλθω σχολιάζοντας σ΄αυτό το νήμα αλλά με εξέπληξες πολύ δυσάρεστα Νικ, και γιατί χρησιμοποιείς φαντασιώσεις για να μου επιτεθείς (;) εντελώς άδικα, αλλά και γιατί επιβεβαιώνεις την άποψη μου για την υποχρεωτική εκπαίδευση, κάτι επίσης πολύ λυπηρό για μένα.
    Ειλικρινά δεν περίμενα κάτι τέτοιο από σένα, από τα λίγα σχόλια που γράφεις κατά καιρούς, είχα σχηματίσει άλλη εικόνα για σένα, ελπίζω να ήταν μια άτυχη στιγμή κι όχι ο κανόνας.
    Επειδή θα απαντήσω ξεχωριστά σε παραγράφους θα δημιουργηθεί ΜΕΓΑΛΟ σεντόνι γι΄αυτό όσοι ενοχλούνται, να το προσπεράσουν.

    «> κι ας δέχεται για σωστή απάντηση μιά ανύπαρκτη λέξη

    Ανύπαρκτη! Τέτοιο στρυφνό ρυθμισμό δεν περίμενα να δω από ελληνόφωνο.»

    Αφού σου τονίσω πως δεν είναι σωστό να απομονώνεις μία φράση από μία παράγραφο -» Mα τι λές, τι σχέση έχουν αυτά με την άσκηση που έβαλε η δασκάλα κι μ΄αυτό που ρώτησα τον Νίκο; Δηλαδή θεωρείς σωστή την άσκηση κι ας δέχεται για σωστή απάντηση μιά ανύπαρκτη λέξη αλλά και μία ξένη που είναι και λάθος; και ποιές είναι οι λάθος απαντήσεις τότε;» – και να βγάζεις τα δικά σου αυθαίρετα συμπεράσματα αντί να απαντήσεις στην ΣΑΦΕΣΤΑΤΗ ερώτησή μου, αλλά ακόμη κι έτσι στεγνά όπως το απομονώνεις, είναι υπαρκτή η λέξη;

    «Λάμπρο, μπορεί να δουλεύω για το Αυστραλιανό υπουργείο παιδείας» Τα συγχαρητήριά μου. «(κεφαλαιούχους δεν συναναστρέφομαι πολλούς, γραφειοκράτες πάντως μπόλικους)·» Αυτό είναι φανερό, το κατάλαβα κι εγώ ο αδαής. «αλλά εδώ γράφω, όταν γράφω, ως γλωσσολόγος.» Ναί το ξέρω, κι είναι ένας από τους λόγους που διαβάζω τα σχόλιά σου.

    «Και ως γλωσσολόγος, όταν ακούω κάποιον να λέει στα σοβαρά πως μια λέξη σαν το «παγόκτιστος», που τηρεί τους μορφολογικούς κανόνες της ελληνικής, είναι «λάθος», καταλαβαίνω πως έχω να κάνω με αδαή.» Συγχαρητήρια φίλε μου, ανακάλυψες την Αυστραλία :), μα βρε Νικ πότε είπα πως έχω και την παραμικρή γνώση όχι γλωσσολογίας αλλά για την ίδια την ελληνική γλώσσα; τόσες φορές έχω πεί πως δεν ξέρω την τύφλα μου κι ότι έχω μάθει πολλά στο ιστολόγιο από διάφορους επιφανείς σχολιαστές όπως κι εσύ. Για πές μου κι εσύ σε παρακαλώ σαν γλωσσολόγος, έχω γράψει καμιά 6- 7 σχόλια που αφορούν το θέμα, ΣΕ ΠΟΙΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΝΑΦΕΡΩ ΠΩΣ Η ΛΕΞΗ ΠΑΓΟΚΤΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ;

    «Αδαή μάλιστα, που ενστερνίζεται νόρμες από το περιβάλλον του, χωρίς να διερωτάται ιδιαίτερα πού στηρίζονται και πότε ισχύουν. (Κάτι που από σένα δεν το περίμενα.)»
    Ποιές νόρμες ενστερνίζομαι από το περιβάλλον μου από πού το έβγαλες αυτό το συμπέρασμα και για ποιό λόγο να διερωτηθώ για κάτι που δεν μ΄ενδιαφέρει αλλά και δεν έχω κάνει; 🙂

    «Και το να είσαι αμέτοχος στα πορίσματα της γλωσσολογίας έγκλημα δεν είναι·: Kάνεις μεγάλο λάθος, δεν είμαι καθόλου αμέτοχος, μ΄αρέσει το θέμα και γι΄αυτό παρακολουθώ με ενδιαφέρον τις όποιες συζητήσεις εδώ κατά διαστήματα, είτε με τον Σμερδαλέο είτε με σένα ή με κάποιους άλλους, αυτό δεν σημαίνει πως έχω γνώση του θέματος πέρα από μια επιφανειακή που απέκτησα εδώ, και η φυσική μου αρέσει πολύ κι από παιδάκι ασχολούμαι μαζί της πολύ και κυρίως τέτοια ιστολόγια παρακολουθούσα και παρακολουθώ, όπως το Physics 4u που το παρακολουθούσα από την αρχή του, (εκεί γνώρισα αυτό το ιστολόγιο) το Physics gg, και το Μαύρο όχι άλλο κάρβουνο, μ΄έχει δεί κάποιος εδώ να κάνω το παραμικρό σχόλιο σε ανάλογες συζητήσεις; τι να πώ; 🙂 Έχω σαν αρχή πως η συμμετοχή σε κάτι, όταν δεν έχεις το απαραίτητο υπόβαθρο, πρέπει να αρχίζει με παρακολούθηση και να τελειώνει με εύλογες ερωτήσεις αλλιώς γίνεσαι καρναβάλι. 🙂

    «και γω δεν ξέρω ιτς περί χρηματιστηρίου, λόγου χάριν. » ΚΑΚΩΣ, ΚΑΚΙΣΤΑ κατά την γνώμη μου, γι΄αυτό και παίζουν μπάλα μόνοι τους οι κεφαλαιούχοι και πάμε εμείς να σκοτωθούμε στους πολέμους τους της δημιουργικής καταστροφής. Αλήθεια, έχεις σκεφτεί ποτέ σου, για ποιό λόγο δεν ξέρεις ιτς περί χρηματιστηρίου αλλά και γιατί δεν θέλεις να μάθεις;

    «Πλήν όμως…..> κι επειδή δεν φτάνουν μέχρι εκεί οι γνώσεις μου, την θεωρώ ηλίθια
    … όταν δε φτάνουν κάπου εμένα οι γνώσεις μου, ρωτώ να μάθω παραπέρα. Δεν χλευάζω την ορολογία επιστημονικού πεδίου που δεν τυχαίνει να τη σκαμπάζω.»

    Πάλι η ίδια επιλεκτική τακτική και δεν μπορώ να κατανοήσω τον λόγο, ας το δούμε ολόκληρο -«Δηλαδή θεωρείς σωστή την άσκηση κι ας δέχεται για σωστή απάντηση μιά ανύπαρκτη λέξη αλλά και μία ξένη που είναι και λάθος; και ποιές είναι οι λάθος απαντήσεις τότε; Φαίνεται θα αρμόζει στους μορφολογικούς κανόνες της νεοελληνικής, και στις κοινωνιογλωσσολογικές νόρμες που επιτρέπουν τη λεξιπλασία, κι επειδή δεν φτάνουν μέχρι εκεί οι γνώσεις μου, την θεωρώ ηλίθια,…..» Αφού σου επισημάνω πως μιλώ ΠΑΝΤΑ για την ΑΣΚΗΣΗ κι όχι για την λέξη παγόκτιστος, ΕΛΠΙΖΩ να βλέπεις (σ΄έχει φοβηθεί το μάτι μου 🙂 ) πως είναι διαφορετικό το νόημα από αυτό που παρουσιάζεις εσύ επιλεκτικά, θάχεις τους λόγους σου φυσικά αλλά δεν νομίζεις πως με αδικείς;

    «Το να λες ότι η ευτυχία ορίζεται από το γαμήσι περισσότερο από τους παράδες, μου φαίνεται κωμικά αφελές, αλλά ας είναι.» Μπορεί και να είναι, εξ ιδίων κρίνω κι απ΄το γεγονός πως οι παράδες είναι πολύ πρόσφατο κατασκεύασμα και μάλιστα ανθρώπινο κι όχι φυσικό και δεν μπορείς μ΄αυτούς να αγοράσεις αισθήσεις και συναισθήματα, αλλά ο καθένας όπως ευτυχεί.

    «Η συντροφικότητα πάντως, που τη δέχεσαι δίπλα στο γαμήσι ως παράγοντα, έχει και μια προϋπόθεση αμοιβαιότητας.» Δεν σε καταλαβαίνω, αμοιβαιότητα, είναι ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ για συντροφικότητα.

    » Και η αυτογνωσία συνεπάγεται και αυτοκριτική.» Κι ο ήλιος βγαίνει από την ανατολή, εξακολουθώ να μη σε καταλαβαίνω.

    » Και διάολε, είσαι μέρος ενός κοινωνικού συνόλου, δεν είσαι ο Αγιάννης στην έρημο με τις ακρίδες, να κονομάς την ευτυχία σου σολιψιστικά.»
    Από πού το συμπέρανες αυτό; ένας άνθρωπος σαν κι εμένα που θεωρεί την οποιαδήποτε ιδεολογία και δόγμα αρρωστημένο κατασκεύασμα, πώς μπορεί να κονομάει την ευτυχία του σολιψίστικα;

    «Ο σεβασμός στο συνάνθρωπο δεν κοστίζει, αξίζει και είναι δωρεάν.» Ο σεβασμός εμπνέεται δεν επιβάλλεται και μπορεί να είναι δωρεάν αλλά δεν αξίζει για όλους τους συνανθρώπους μας. Όταν γεννήθηκε η μεγάλη μου κόρη, έγραψα πάνω από το κρεβατάκι της με μεγάλα χρωματιστά γράμματα, ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΟΥΣ ΜΙΚΡΟΤΕΡΟΥΣ για να το βλέπω κάθε μέρα να μου γίνει συνείδηση και να το κάνω κτήμα μου.

    «Αν εσύ τώρα είσαι υπεράνω, μαγκιά σου.» Αυτό είναι άλλο ένα (από τα πολλά) δικό σου αυθαίρετο συμπέρασμα για μένα κι ας μη με γνωρίζεις προσωπικά, φαίνεται πως οι γλωσσολόγοι θα έχετε κάποιο ιδιαίτερο κριτήριο που αντιλαμβάνεται τον άλλο από μερικά γραπτά του με την προϋπόθεση να τα ερμηνεύεται όπως σας αρέσει. Έτσι για την κουβέντα, έχω πεί πολλές φορές εδώ, πως είμαι ο πλέον κοινός άνθρωπος, από κει και πέρα ο καθένας ας υποθέτει ό,τι θέλει, δεν έλαβα ποτέ σοβαρά τις γνώμες για μένα στο διαδίκτυο, καλές ή κακές, ούτε τώρα θα το κάνω.

    «Το *πλονκ* που εισπράττει αυτή η μαγκιά πάντως, μαγκιά μου.» Δεν ξέρω τι είναι το πλονκ κι ούτε με ενδιαφέρει να μάθω, μαγκιά μια φορά δεν έχω ούτε μ΄αρέσει ούτε πουλάω, όποιος έχει αντιμετωπίσει τον θάνατο έχει συνείδηση των ανθρώπινων ορίων και τι σημαίνει σεβασμός στην ζωή, ΜΑΓΚΙΑ ΣΟΥ λοιπόν.

    «τρία πράγματα ασχολούμαι σοβαρά εδώ, σεξουαλικότητα, υποχρεωτική εκπαίδευση, χρηματιστήριο» Ξανά μανά τα ίδια, θα είναι το ίρτζι σου. 🙂
    Aυτό το έγραψα σαν απάντηση στον Κίντ που μιλάω εδώ μαζί του πάνω από 7 χρόνια κι εννοώ πως μόνο σ΄αυτά τα θέματα έχω γνώση και μπορώ να εκφράσω εμπεριστατωμένη άποψη, σωστή, λάθος, είναι άλλο θέμα.

    «Εδώ πάντως ήταν κάποτε γλωσσικό το ιστολόγιο.» Δεν ξέρω για ποιά εποχή μιλάς, από το 2010 που το επισκέπτομαι το ίδιο είναι, κεντρικό θέμα τα γλωσσικά και μετά όπως πάει η κουβέντα.

    «Προ του Φέισμπουκ.»
    Δεν έχω φέισμπουκ και δεν ξέρω την διαφορά.

    Αυτά ως προς τις φαντασιώσεις σου, ως προς την επιβεβαίωση μου για την υποχρεωτική εκπαίδευση, είναι πως ενώ από το πρώτο μου σχόλιο μιλώ ΟΛΟΦΑΝΕΡΑ για την άσκηση ΚΑΙ ΜΟΝΟ, όλοι ασχοληθήκατε (απ΄αυτούς που διάβασα, γιατί δεν διαβάζω πολλούς πλέον) με την ανύπαρκτη λέξη και με διάφορες αναλύσεις προσπαθήσατε να με πείσετε τι και πώς μπορεί να επιτευχθεί με την λεξιπλασία, λές και το αμφισβήτησα. Με λίγα λόγια, ενώ εγώ έδειξα το δάσος, (σωστό, λάθος, το συζητάμε) εσείς δεν είδατε ούτε καν το δέντρο παρά μόνο το δάχτυλό μου. Κι ένα ας πούμε παράπονο από τους φίλους εδώ που ξέρω πως διαβάζουν τα σχόλιά μου, ΚΑΝΕΙΣ δεν πήρε το μέρος μου, όχι για να με υποστηρίξει, τα έχω καταφέρει και σε πολύ πιο δύσκολες καταστάσεις στην ζωή μου 🙂 αλλά για να πεί το φανερό και αυτονόητο, ΠΩΣ ΜΙΛΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΚΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΛΕΞΗ, είναι κι αυτό ένα πικρό συμπέρασμα για την ομογενοποιημένη σκέψη που δημιουργεί η υποχρεωτική εκπαίδευση.

    Φιλικά και με εκτίμηση.

    Μιά και ζείς στην Αυστραλία, σου αφιερώνω αυτό το δυνατό (από κάθε άποψη) τραγούδι.

    Να σκέφτεσαι υπερβατικά.

  228. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    215 – » Μα δεν είπε κανείς , απ όσους ασχολήθηκαν εδώ με το θέμα, το αντίθετο Γιώργο.
    Με εξαίρεση το Λάμπρο, εντάξει. Αλλά αυτόν τον βαραίνει το σφυρί, είπαμε.»

    Για βρές ρε Κίντο πού είπα το αντίθετο εγώ και είμαι η εξαίρεση και θα ζητήσω συγγνώμη απ΄όλους σας, αν όμως δεν το βρείς, ζήτα εσύ συγγνώμη από τον εαυτό σου που παρά την αναμφισβήτητη ευφυϊα σου, δεν τον πίστεψες αληθινά ποτέ σου γι΄αυτό και δεν έγινες πλούσιος, μετά ψάξε να βρείς ποιοί εδώ μέσα έχουν σφυριά στο μυαλό τους.

    Αν και έχω κατανοήσει τον λόγο από πολλά χρόνια, πάντα με εκπλήσσει που το δέντρο καλύπτει το δάσος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: