Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τελικά την ενστερνιστήκαμε την τραγανότητα

Posted by sarant στο 20 Δεκεμβρίου, 2018


Όπως λέει το κλισέ, το σημερινό ποστ είναι βιωματικό.

Την Κυριακή έβλεπα ποδόσφαιρο στην τηλεόραση,  αλλά στο ημίχρονο της μπάλας παρέδωσα το τηλεκοντρόλ οπότε μεταξύ άλλων είδα για λίγο ένα ζαχαροπλαστικό ριάλιτι, όπου άκουσα τη λέξη «τραγανότητα» -οι υποψήφιοι θα έφτιαχναν ένα γλυκό σαν πύργο από σου (όπως ο κύριος μετά σου) και η παρουσιάστρια τους επισήμανε πως έπρεπε να προσέξουν πολύ την τραγανότητα του γλυκού.

Χτύπησε μέσα μου ένα καμπανάκι.

Πριν από πολλά πολλά χρόνια, όταν έδινα εξετάσεις για μια θέση μεταφραστή σε ευρωπαϊκό όργανο, μας έβαλαν μεταξύ άλλων ένα κείμενο από το περιοδικό Εκόνομιστ, που είχε τον τίτλο Embrace crunchiness, το οποίο υποστήριζε ότι πρέπει να είναι ορθές-κοφτές οι αποφάσεις μας, και γενικότερα η προσέγγισή μας στη ζωή, όχι ίσως και αλλά και θα δούμε, όχι μεσοβέζικες αλλά ναι/όχι.

Στο κείμενο, που βέβαια ηταν θατσερικού προσανατολισμού, επανερχόταν ο όρος του τίτλου, crunchiness, σαν συμβολο της προσέγγισης που υποστήριζε ο αρθρογράφος. Με είχε προβληματίσει πολύ πώς θα αποδώσω τη λέξη του τίτλου. Τελικά, επειδή μέσα στο κείμενο γίνονταν αρκετές αναφορές και σε τραγανά -crunchy- εδέσματα, ενώ βέβαια ο αρθρογράφος επεκτεινόταν μεταφορικά στις καταστάσεις της ζωής, προτίμησα να κρατήσω την κυριολεξία και να το πω «τραγανότητα». Έβαλα τίτλο «ενστερνιστείτε την τραγανότητα», αν και γνώριζα ότι παίρνω ενα ρίσκο, αφού χρησιμοποιούσα μιαν «ανύπαρκτη» λέξη που δεν την είχαν τα λεξικά (παρεμπιπτόντως, στις εξετάσεις αυτές είχαμε δικαίωμα να έχουμε μαζί μας όσα λεξικά θέλαμε και μπορούσαμε να κουβαλήσουμε).

Αυτα γίνονταν πριν από 30 χρόνια, όταν η λέξη «τραγανότητα» ακουγόταν πολύ λίγο. Κανένα από τα τότε λεξικά δεν την είχε. Ωστόσο, ήμουν μάλλον ικανοποιημένος από την επιλογή μου.

Όταν με το καλό τελειώσαμε και βγήκαμε έξω, στη συζήτηση που κάναμε όσοι είχαμε εξεταστει σε αυτό το κείμενο, διαπίστωσα πως ήμουν ο μοναδικός που είχα επιλέξει την κυριολεξία και την τραγανότητα. Όλοι οι άλλοι είχαν επιλέξει μεταφορικούς όρους, αποφασιστικότητα ας πούμε (οι περισσότεροι).

Αυτό οπωσδήποτε κλόνισε την αυτοπεποίθησή μου, αλλ’ όταν κανα μήνα αργότερα βγηκαν τ’ αποτελέσματα διαπίστωσα ότι είχα περάσει -ο μόνος από την ομήγυρη.

Αυτό δεν σημαίνει ότι επιβραβεύτηκε αναγκαστικά η τραγανή επιλογή μου -οι βαθμολογητές εκριναν το σύνολο της μετάφρασης, όχι τον τιτλο μονο. Αλλά πάντως η τραγανότητα δεν με χαντάκωσε -πράγμα που με χαροποίησε διότι είχα μείνει συνεπής σε μιαν αρχη που από τότε είχα, να αποδίδω έναν ορο του πρωτοτύπου, κατά το δυνατόν, με έναν όρο του μεταφράσματος: αφού τραγανά τα μπισκότα, τραγανές και οι αποφάσεις.

Είπα ότι το κείμενο αυτό ήταν ζόρικο. Για να πάρετε μια ιδέα, παραθέτω την αρχή του όπως τη βρηκα τώρα με τη βοήθεια του γκουγκλ. Το υπόλοιπο δεν είναι διαθέσιμο παρά μόνο, ίσως, σε συνδρομητές του Εκόνομιστ, που δεν είμαι πια. Αν κάποιος βρει το υπόλοιπο κείμενο, ας το αναρτήσει για να το έχω.

Embrace crunchiness

CRUNCHINESS brings wealth. Wealth leads to sogginess. Sogginess brings poverty. Poverty creates crunchiness. From this immutable cycle we know that to hang on to wealth, you must keep things crunchy.

Crunchy systems are those in which small changes have big effects-leaving those affected by them in no doubt whether they are up or down, rich or broke, winning or losing, dead or alive. The going was crunchy for Captain Scott as he plodded southwards across the sastrugi. He was either on top of the snow-crust and smiling, or floundering thigh-deep. The farther south he marched the crunchier his predicament became.

Sogginess is comfortable uncertainty. The modern Scott is unsure how deeply he is in it. …

Πολλοί συνεξεταζόμενοι έπαθαν σοκ βλέποντας τα sastrugi, αλλά αυτό είναι μη πρόβλημα από μεταφραστική άποψη. Αν δεν το έχει το λεξικό με κάποια απόδοση (όχι με ορισμό!), το αποδίδεις, απλούστατα, «σαστρούγκι» και δεν σε ενδιαφέρει κιόλας τι ακριβώς είδους παγοσχηματισμός είναι.

Η μεταφραστική δυσκολία του κειμένου, θυμάμαι, δεν βρισκόταν ούτε στα σαστρούγκι ούτε (τόσο πολύ) στον τίτλο, αλλά στο ότι ήταν συνεχώς απαιτητικό, με πολλά σχήματα λόγου και με πλούσιο λεξιλόγιο σε πολλά επίπεδα.

Στις εξετάσεις εκείνες μπορούσες να διαλέξεις αγγλικό ή γαλλικό κείμενο για την πρώτη εξέταση και κείμενο οποιασδήποτε άλλης κοινοτικής γλώσσας για τη δεύτερη εξέταση. Όμως δεν ήταν άτυχοι όσοι προτίμησαν τα αγγλικά για την πρώτη εξέταση, διότι και το γαλλικό κείμενο ήταν εξίσου απαιτητικό -από το Νουβέλ Ομπσερβατέρ αν θυμάμαι καλά. Μάλιστα, επειδή γινόταν λόγος σε δυο-τρία σημεία για τη Γαλλίδα φιλόσοφο Mona Ozouf, πολλοί έχασαν πολλή ώρα προσπαθώντας να βρουν αν το όνομα Mona Ozouf ανήκει σε άντρα ή σε γυναίκα. Από το κείμενο δεν φαινόταν, διότι στα γαλλικά οι αντωνυμίες δεν βοηθάνε, ενω στα αγγλικά θα βρεις, ιδίως αν είναι προσεχτικός ο συντάκτης, ένα her που θα σε κατατοπίσει. (Στα γαλλικά, όμως, η κτητική αντωνυμία συμφωνεί στο γένος με το προσδιοριζόμενο αντικείμενο, όχι με το υποκείμενο, λέμε: sa mère και δεν ξέρει ο αναγνώστης αν εννοούμε τη μητέρα του ή τη μητέρα της. Στα αγγλικά, her mother). Οπότε όσοι το ψείριζαν πολύ και δεν αρκέστηκαν στο ότι για να λέγεται Μόνα θα είναι γυναίκα, έχασαν και χρόνο και ψυχραιμία.

Στα τριάντα χρόνια που πέρασαν από τότε, αμφιβάλλω αν έχω χρησιμοποιήσει ξανά τη λέξη «τραγανότητα» στη ζωή μου. Δεν περιγράφω και εκπομπές μαγειρικής, άλλωστε. Ωστόσο, τη λέξη τη βρίσκω σε 2 από τα 4 μεγάλα σύγχρονα λεξικά μας: στο Χρηστικό της Ακαδημίας και στο ΜΗΛΝΕΓ ενώ αν γκουγκλίσετε θα βρείτε ότι χρησιμοποιείται κάμποσο σε συνταγές μαγειρικής και σε όλη την παραγαστρονομική φιλολογία.

Οπότε, σήμερα που η τραγανότητα έχει μπει σε λεξικό και βγάζει μερικές χιλιάδες γκουγκλιές, η επιλογή θα ξένιζε λιγότερο. Παναπεί, μέσα σε 30 χρόνια ενστερνιστήκαμε την τραγανότητα.

Και η απαραίτητη υπενθύμιση: Απόψε στις 8 το βράδυ στο βιβλιοπωλείο Booktalks του Παλ. Φαλήρου θα γίνει παρουσίαση του βιβλίου μου «Η γλώσσα έχει κέφια».

198 Σχόλια προς “Τελικά την ενστερνιστήκαμε την τραγανότητα”

  1. B. said

    Να φροντίσουμε να είναι τραγανά τα μεζεδάκια του Σαββάτου… Καλή επιτυχία απόψε.

  2. Kostas Mparas said

    Καλημερα…και παλι! θελω τη βοηθεια σας! ειμαστε μια θεατρικη ομαδα κι ετοιμαζουμε ενα ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ για την καινουρια μας παρασταση κι εχουμε…μπλεξει!!! ειναι σωστη η χρηση του ρηματος «διαπραγματευομαι» γραμματικα ή εστω λογοτεχνικα στο παρακατω αποσπασμα ;…» Η καινούρια παράσταση της ομάδας…, αντλώντας υλικό από βιβλία, ταινίες, θεατρικά έργα, τραγούδια και τη ζωή διαπραγματεύεται σκέψεις και συναισθήματα που νιώθουμε συχνά, αλλά σπάνια κατανοούμε.»Αν εγραφε π.χ. «…διαπραγματεύεται με τις σκέψεις και τα συναισθήματα που νιώθουμε…» θα ηταν πιο σωστο ή οχι; καποιο αλλο ρημα ισως θα ηταν πιο…αντιπροσωπευτικο των προθεσεων μας;σας ευχαριστω πολυ!!!

  3. Kostas Mparas said

    Στις Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2018, 9:59:30 π.μ. EET, ο χρήστης Kostas Mparas έγραψε: Καλημερα…και παλι! θελω τη βοηθεια σας! ειμαστε μια θεατρικη ομαδα κι ετοιμαζουμε ενα ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ για την καινουρια μας παρασταση κι εχουμε…μπλεξει!!! ειναι σωστη η χρηση του ρηματος «διαπραγματευομαι» γραμματικα ή εστω λογοτεχνικα στο παρακατω αποσπασμα ;…» Η καινούρια παράσταση της ομάδας…, αντλώντας υλικό από βιβλία, ταινίες, θεατρικά έργα, τραγούδια και τη ζωή διαπραγματεύεται σκέψεις και συναισθήματα που νιώθουμε συχνά, αλλά σπάνια κατανοούμε.»Αν εγραφε π.χ. «…διαπραγματεύεται με τις σκέψεις και τα συναισθήματα που νιώθουμε…» θα ηταν πιο σωστο ή οχι; καποιο αλλο ρημα ισως θα ηταν πιο…αντιπροσωπευτικο των προθεσεων μας;σας ευχαριστω πολυ!!!

  4. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Καλημέρα, ωραίο που μοιράστηκες μαζί μας τις δύσκολες στιγμές αγωνίας ενός υπό δοκιμασίαν νέου.

    Τα ριάλιτυ μαγειρικής, πάντως, εκτός από την τραγανότητα, πλέον προσφέρουν πλήθος παρομοίων λέξεων, όπως αλατότητα, την οποία δεν χρησιμοποιούμε αλόγιστα, όσο και αν το αντίθετό της, η γλυκύτητα μάλλον, είναι για τα καλά μέσ’ στη ζωή μας.
    Όλες τις άλλες που έρχονται όμως, και μπαίνουν στα σπίτια μας από τους τηλεοπτικούς δέκτες (οι διαφημίσεις: άλλο κακό!), να τις ενστερνιστούμε άκριτα και αμαχητί;
    Ή να αντισταθούμε;

  5. ap8938 said

    εάν το κείμενο είναι αυτό, τότε γράφτηκε από τον Nico Colchester και δημοσιεύτηκε στους FT to 1988 μετίτλο crunchiness
    https://www.ft.com/content/97179eaa-b02d-11e7-aab9-abaa44b1e130

  6. ap8938 said

    το παραθέτω εδώ γιατί το λινκ δεν δουλεύει

    Crunchiness
    Nico Colchester explores the cycle of wealth

    Crunchiness brings wealth. Wealth leads to sogginess. Sogginess brings poverty. Poverty creates crunchiness. From this immutable cycle we know that to hang on to wealth, you must keep things crunchy.

    Crunchy systems are those in which small changes have big effects leaving those affected by them in no doubt whether they are up or down, rich or broke, winning or losing, dead or alive. The going was crunchy for Captain Scott as he plodded southwards across the sastrugi. He was either on top of the snow-crust and smiling, or floundering thigh-deep. The farther south he marched the crunchier his predicament became.

    Sogginess is comfortable uncertainty. The modern Scott is unsure how deeply he is in it. He can radio for an airlift, or drop in on an American early-warning station for a hot toddy. The richer a society becomes, the soggier its systems get. Light-switches no longer turn on or off: they dim.

    Intelligent questions replace the church’s absolute faith. Seat belts are worn. Words (like these) are not written down, but processed endlessly. Exam papers are no longer passed or failed but graded, with no one quite sure what grade is needed for what.

    Some of these softnesses are the welcome accompaniments of wealth. But lurking beyond sogginess lies moral hazard and systemic drama. Take the world-wide move from fixed-rate money-lending to floating-rate loans. Fixed-rate lending is crunchy: borrower and lender commit themselves to a future view of inflation and interest rates. If interest rates rise, borrowers are heftily deterred, for no one wants to be saddled with a loan at a rotten rate. In a soggy, floating-rate system, no such commitment is needed: the borrower lives in hope that his interest charge will fall. He knows that it will be no higher than his neighbour’s and suspects that there is safety in numbers. The result is a need for puzzlingly high rates of interest to curb consumer borrowing.

    The dangers of sogginess abound in a modern economy. “Portfolio insurance”, provided in a financial futures market that transfers crunchiness from hedgers to speculators, gave some American investors a soggy feeling of reassurance before 1987’s stockmarket crash. So share prices had to move horribly to undo their comfortable excesses. Soggy federal deposit insurance, coupled with the move towards a soggier interest-rate regime, has taken many of America’s thrifts and banks into the shadow of a systemic collapse. Dramatic bail-outs are now needed.

    Liability insurance provided American industry with a soggy riposte to the highly unsatisfactory evolution of American tort law. Don’t fight the absurd lawsuit: let our insurers settle it out of court. Liability insurance cover has now become so expensive that whole areas of business are threatened. And the next soft-headed notion will be “no-fault insurance” no matter who is to blame, your insurers will pay up.

    Crunchiness is not just a facet of right-wing politics. Much of the sogginess so far mentioned was served up by the free market: the comforts of sogginess are much in demand.

    Stalin was crunchy in his own way. Gorbachev needs somehow to become a lot crunchier in his. Mrs Thatcher is certainly crunchy. Her policies towards the Falkland Islands, the British coalmining union and the dwindling worth of the pound were crunchiness writ large. Inflation is acutely soggy, leaching away the wealth of savers and the obligations of debtors, transferring national income from the uncomplaining to the militant. But after nine crunchy years fighting inflation Mrs Thatcher seems to be flirting with sogginess today. Her desire to keep sterling floating rather than link it firmly to the D-mark is uncrunchy too – the Bundesbank being the crunchiest institution in a country that is rapidly becoming Europe’s soggiest. President Reagan? Crunchy but with a sentimentally soft centre. Munchy perhaps.

    A crunchy policy is not necessarily right, only more certain than a soggy one to deliver the results that it deserves. Run your country, or your company, or your life as you think fit. But whatever you decide, keep things crunchy.

    Colchester’s crunchiness: This leader was written in August 1988 by Nico Colchester, our former deputy editor, who died last week at the age of 49. Its message is timeless .

  7. Ευάγγελος said

    @2 και 3
    Καλημέρα…….Σβήσε το δια και είσαι εντάξει

  8. Γιάννης Κουβάτσος said

    3: «πραγματεύεται σκέψεις και συναισθήματα που νιώθουμε συχνά,» νομίζω πως είναι το σωστό. Είχαμε και σχετική συζήτηση προχτές.

  9. κτ’ρ κτ’ρ (kıtır kıtır) η τραγανότητα για τους Καππαδόκες, όπως ξέρουν όσοι έχουν διαβάσει το περίφημο και δυσεύρετο βιβλιαράκι περί παστουρμά 🙂

  10. Triant said

    Καλημέρα.

    Εμένα Νίκο από όλο το άρθρο αυτό που με εντυπωσίασε είναι ότι προφταίνεις να βλέπεις και μπάλα!

  11. Avonidas said

    Καλημέρα από την τραγανή και χιονοπασπαλισμενη Κρακοβια 🙂

    Αν το crunchiness σημαίνει να είσαι στιβαρός στις αποφάσεις σου, να λες μονο ναι/όχι, τότε μπορούμε να το μεταφράσουμε ψηφιακότητα ή διακριτότητα 😉

    (θα μπορούσαμε να το πουμε και δημοψηφισματικότητα 😛)

  12. Avonidas said

    Crunchy systems are those in which small changes have big effects

    Χαοτικά συστήματα, δηλαδή; Μμμ, ωραία πρότυπα ο Εκονομιστ!

    Η δική μου μετάφραση: «Αγκαλιάστε το χαος» 😋

  13. ΓΤ said

    Στον Σταματάκο, που εξεδόθη κατά 1971 μεριά, απαντά το λήμμα «τραγανότης»…

  14. Avonidas said

    Πάντως Νικοκύρη, στις εξετάσεις έχεις τραγανό, εε, τσαγανό ήθελα να πω.

  15. Γιάννης Κουβάτσος said

    10:Δεν έβλεπε απλώς μπάλα, έβλεπε την Πανάθα. Το λες και άσκηση θρησκευτικών καθηκόντων. 😊
    Ελπίζω να εκτίμησες, Νικοκύρη, την τραγανότητα και τη γεμάτη γεύση του γκολ του σεφ Μακέντα. 💚

  16. Παναγιώτης Κ. said

    Υπάρχουν περιπτώσεις όπου αυθόρμητα μας έρχεται μια λέξη στον νου χωρίς να εξετάζουμε αν βρίσκεται στο λεξικό.Αυτός που την ακούει καταλαβαίνει τι θέλουμε να πούμε και σιγά-σιγά μπορεί να καθιερωθεί.
    Αντί για τη λέξη τραγανότητα ποια άλλη θα μπορούσαμε να βάλουμε στη θέση της;

  17. dryhammer said

    Την τραγανότητα την είχα για krispiness παρά για crunchiness, από Ελληνικά στα Αγγλικά μεταφράζοντας (λέμε τώρα) και χρησιμοποιούσα τον όρο σαν δικό μου νεολογισμό για να περιγράψω μια ιδιότητα των λιόκαφτων νεανίδων. Αν μάλιστα δεν είχαν ξε-πλυθεί από τη θάλασσα, είχαν και bonus την αλατότητα. (Tο salinity το έμαθα στο βαπόρι με άλλη σημασία).

  18. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα ! Και θυμήθηκα τη Μοιραράκη που έλεγε για τα χαλιά της «θαυμάστε την πυκνότητα και την κρουστότητα !» Καθ’ όλα υπαρκτή λέξη, σημαίνει συνοχή, αλλά τότε μου ακουγόταν κινέζικη !

  19. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2-3 Όπως σας απάντησαν, το «πραγματεύομαι» είναι καλύτερο.

    6 Α μπράβο, αυτό είναι, το θυμήθηκα όλο τώρα. Δεν το λες και εύκολο κείμενο.

    10-15 Ακριβως 🙂

  20. jesus said

    να προτείνω το «παγοθίνες» ως μετάφραση για το sastrugi, κατά το «αμμοθίνες»;

  21. «αμφιβάλλω αν έχω χρησιμοποιήσει ξανά τη λέξη «τραγανότητα» στη ζωή μου. Δεν περιγράφω και εκπομπές μαγειρικής, άλλωστε. Ωστόσο, τη λέξη τη βρίσκω σε 2 από τα 4 μεγάλα σύγχρονα λεξικά».

    # Νομίζω ότι στο αγγλικό κείμενο που εξετάστηκε ο Νοικοκύρης, η αγγλική λέξη που η «κατά λέξη» μετάφρασή της είναι «τραγανότητα», χρησιμοποιείται μεταφορικά ως αντίθετο της «μαλθακότητας»
    Πάντως, δεν καταλαβαίνω την «λεξικομανία». Το γράφουν δεν το γράφουν τα λεξικά, στην ελληνική γλώσσα έχουμε πλείστες όσες περιπτώσεις που από το επίθετο παράγεται ένα ουσιαστικό (μαλθακός-μαλθακότητα, φιλικός-φιλικότητα κλπ, κλπ). Συνεπώς, δεν χρειαζόμαστε την άδεια κανενός λεξικού για να παράξουμε την τραγανότητα από το επίθετο τραγανός. Για παράδειγμα, από το επίθετο αριστερός θα παρήγαγα το ουσιαστικό «αριστερότητα», εάν βεβαίως μου χρειαζόταν (άλλωστε χρησιμοποιείται αρκετά η …αντίθετη λέξη «δεξιότητα», και θα απέδιδα δικαιοσύνη!)

  22. ΓΤ said

    @21 Δεν χρειάζεται να παραγάγουμε την «τραγανότητα», απαντά, όπως είδαμε στο σχόλιο #13, από το 1971 στον Σταματάκο…

  23. Πάνος με πεζά said

    Η τραγανότητα ήρθε μάλλον μαζί με την αλατότητα, από τους Σκαρμουτσοκοντιζάδες…

  24. Χαρούλα said

    9 Δύτη σ’ευχαριστώ!
    στα χρόνια του δημοτικού(60-70), ένας συμπαθέςτατος πλανόδιος στην Άεξανδρούπολη, πουλούσε «τικίρ-τικίρ». Πέντε στρόγγυλα τραγανά κουλουράκια, δεμένα με κλωστή. Σαν κριτσίνια. Φτηνά και αγαπημένα των παιδιών! Νόμιζα τόσα χρόνια, πως το όνομα είχε να κάνει με ήχο. Σήμερα κατάλαβα. Κάποιος άκουσε ανάποδα την καππαδόκικη λέξη και τσουπ, νέα ορολογία!

  25. # 15

    Kαι μια που ο Ατρόμητος δεν έπαιξε καλά στο πρώτο ημίχρονο ΛΟΓΙΚΑ άλλαξε κανάλι στο δεύτερο κι έχασε το καλό θέαμα που παρουσίασε τότε η ομάδα του Περιστερίου. Αυτός ο ΠΑΟ μόνο ωφελιμιστικά μπορεί να παίζει

    Ωφελιμιστικά παίζει κι ο ΠΑΟΚ γι αυτό δεν βλέπεται φέτος ευχάριστα. Το ωραίο θέαμα που παρουσίασε πέρισυ ο ΠΑΟΚ το σκότωσαν οι δυο μηδενισμοί ελέω Βασιλειάδη και είναι το μόνο πράγμα (οι δυο μηδενισμοί) που δίνει ακόμα ελπίδες σ’ αυτούς που έκαψαν τον φούρνο του Κωνσταντινέα, και κτύπησαν εχθές τον Τζήλο, συμπτωματικά μετά τα ματς Ξάνθης-ΟΣΦΠ και τα δύο.

  26. ΓΤ said

    @25 Στον οποίο φούρνο του Κωνσταντινέα ασφαλώς βασίλευε η τραγανότητα…

  27. Alexis said

    Καλημέρα.
    Ούτε κι εγώ χρησιμοποιώ τη λέξη, ίσως γιατί δεν χρειάστηκε, αλλά θεωρώ ότι είναι ένας καθ’ όλα ομαλός σχηματισμός: τραγανός-τραγανότητα.

    Ωστόσο μου κάνει μεγάλη εντύπωση η χρήση της λέξης από τον Νικοκύρη για να αποδώσει το αγγλικό crunchiness στο συγκεκριμένο κείμενο. Στα ελληνικά η λέξη έχει μόνο κυριολεκτική σημασία και λέγεται αποκλειστικά και μόνο σε συμφραζόμενα που έχουν να κάνουν με φαγητό.
    Αν σήμερα έβλεπα ένα άρθρο στα ελληνικά με τίτλο «Ενστερνιστείτε την τραγανότητα» θα προσπαθούσα να μαντέψω τι στο καλό θέλει να πει και αν πρόκειται για κάποιου είδους λογοπαίγνιο, γιατί σαν κυριολεξία δε νομίζω ότι στέκει, ούτε και λέγεται από κανέναν…

  28. Πέπε said

    Συγγνώμη, τραγανάδα δε λέμε;

  29. Avonidas said

    #20. να προτείνω το «παγοθίνες» ως μετάφραση για το sastrugi, κατά το «αμμοθίνες»;

    #27. Ωστόσο μου κάνει μεγάλη εντύπωση η χρήση της λέξης από τον Νικοκύρη για να αποδώσει το αγγλικό crunchiness στο συγκεκριμένο κείμενο.

    Οι Εσκιμώοι έχουν 100 λέξεις για το χιόνι. Ο Νικοκύρης έχει 100 λέξεις για την τραγανότητα. 🙂

  30. Stella said

    Αξιότιμε κύριε Σαραντάκο σας ευχαριστώ για την χθεσινο-βραδυνή σύναξη στο Πολιτιστικό Κέντρο Λαμπηδόνα.

  31. μήτσκος said

    Δηλαδή το «crunchy systems» στο κείμενο το κάνατε «τραγανά συστήματα»;

    Πραγματικά πολύ θαραλέα επιλογή η «τραγανότητα».

  32. Πέπε said

    > > διαπίστωσα πως ήμουν ο μοναδικός που είχα επιλέξει την κυριολεξία και την τραγανότητα. Όλοι οι άλλοι είχαν επιλέξει μεταφορικούς όρους, αποφασιστικότητα ας πούμε (οι περισσότεροι).

    μα η τραγανότητα είναι η μεταφορά, και η αποφασιστικότητα είναι η πιο κυριολεκτική απόδοση! Μάλλον ήσουν ο μοναδικός που επέλεξε την κατά λέξη μετάφραση, ή την πιο πιστή.

  33. raf said

    Καλημέρα σε όλους! Πάντοτε ευχάριστα τα μεταφραστικά άρθρα.

  34. μήτσκος said

    θαρραλέα

  35. Avonidas said

    Είναι και τα διόδια της Τραγάνας. Crunchy Toll.

  36. Κιγκέρι said

    Το τραγανό έχω ακούσει να το λένε και κραπανιστό, τη δε πράξη της τραγανότητας την περιγράφει το ρήμα «κρατσανάει»!

  37. cronopiusa said

    Δωρεάν τρόφιμα για τους δικαιούχους του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης…

    Echo de menos
    El crujir de tus tostadas
    Sentir por el pasillo
    Tu gato que araña

  38. dryhammer said

    36. Όπως λέμε Crunchy Troll?

  39. loukretia50 said

    2. Κostas Mparas
    Αν το ενδιαφέρον σας για την καλύτερη δυνατή απόδοση της προσπάθειάς σας απεικονίζει τη γενικότερη στάση σας να προσέχετε τη λεπτομέρεια . νομίζω ότι είναι ενδεικτικό για την πρόθεσή σας να κάνετε τη διαφορά.
    Σας το εύχομαι!

    Η ερώτησή σας απαντήθηκε ήδη, επειδή όμως αναφερθήκατε και σε άλλες λέξεις, απλώς κάποιες ιδέες , αν θέλετε ποικιλία στη σχετική χαρτούρα! :
    «Η καινούρια παράσταση της ομάδας…,
    αντλεί υλικό από τη ζωή και το καθρέφτισμά της μέσα από βιβλία, ταινίες, θεατρικά έργα και τραγούδια και / ενώ
    πραγματεύεται, δίνει υπόσταση σε, εκφράζει, ανιχνεύει , δραματοποιεί , σχηματοποιεί, ζωντανεύει, ξεδιπλώνει, προσεγγίζει….
    ή
    σε μια προσπάθεια να εκφράσει….κλπ

  40. Για αυτό και οι αρχαίοι εφηύραν την χρήση του ουδέτερου ενός επίθετου για να εννοήσουν το αφηρημένο ουσιαστικό (π.χ. το εύδαιμον, το ελεύθερον). Εν προκειμένω θα έλεγαν «το τραγανόν» και θα… καθάριζαν!

  41. Alexis said

    Κι επειδή το άρθρο είναι μεταφραστικό ας κάνω και μία ερώτηση για όποιον ενδιαφέρεται να απαντήσει:
    Πώς θα μεταφράζατε, αν ήσασταν π.χ. υποτιτλιστές σε μια ταινία, τρεις «διάσημες» αγγλικές (αμερικάνικες) βρισιές;
    -Το «fuckin» ως επιθετικό προσδιορισμό (π.χ. This is not your fuckin’ business!)
    -To «son of a bitch»
    -To «asshole» όταν χρησιμοποιείται ως υβριστική προσφώνηση/χαρακτηρισμός;

    Δεν θέλω να μου απαντήσετε πώς θα μεταφράζατε με βάση κανόνες ευπρέπειας και πολιτικής ορθότητας αλλά με βάση την πιστότερη απόδοση του νοήματος του πρωτοτύπου.

  42. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Κριτσανιστό η συνώνυμη λέξη του τραγανού, το χρησιμοποιούσαμε μικροί για τα χόνδρινα κομμάτια στο κοτόπουλο, αλλά… κριτσανιστότητα δε θα τολμούσα ποτέ να πω 🙂

  43. Κιγκέρι said

    Να προσθέσω επίσης, μέρες που είναι, ότι όποιος καταγίνεται με μελομακαρονα και κουραμπιέδες διαπιστώνει πως μικρές αλλαγές στις ποσότητες βούτυρου και ζάχαρης ή στο χρόνο ψησίματος έχουν μεγάλες επιπτώσεις στην τελική τραγανότητα του προϊόντος!

  44. Corto said

    Crunchy το ελληνικόν, ή πώς η Ελλάς προθύμως ανταποδίδει την φιλοφρόνησιν:

    “Crunchy. ‘Elaborado en Grecia’. Este país se va a la mierda”

    «Crunchy. Παρασκευάζεται στην Ελλάδα. Αυτή η χώρα (η Αργεντινή) πάει κατά διαόλου»

    (Ατάκα του Ρικάρντο Νταρίν για την σοκολάτα μάρκας «Crunchy», από την ταινία 9 Βασίλισσες/ Nueve reinas, 2000)

  45. Alexis said

    #40: Είδες οι ΑΗΠ;
    Μετά πλάκωσαν οι χριστιανομπολσεβίκοι και τα έκαναν όλα γης μαδιάμ! 😊
    Πάντως αυτό το σχήμα χρησιμοποιείται και σήμερα στα νέα ελληνικά, π.χ. «Δεν μπορεί να αντιληφθεί το γελοίο του πράγματος» αντί «τη γελοιότητα».

  46. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα σχόλια!

    20 Δεν μου φαίνονται κακές οι παγοθίνες.

    25 Το πρωτάθλημα έχει τελειώσει για φέτος

    30 Να είστε καλά, εγώ χάρηκα πολύ την εκδήλωση.

    31 Ναι, έτσι το έβαλα.

    41 Η απάντηση σε αυτά μπορεί και να αξίζει άρθρο.
    Για το φάκεν έχει γράψει ο Γιάννης Χάρης. Ποτέ σχεδόν δεν το αποδίδω «γαμημένο» Θα πεις άλλη βρισιά, πχ Κοίτα τη δουλειά σου, ρε μαλάκα. Ή όχι «σβήσε το γαμημένο το τσιγάρο» αλλά «σβήσε το κωλοτσίγαρο».

  47. ΓιώργοςΜ said

    41 Ενδιαφέρουσα άσκηση.
    α. Χωρίς να μου αρέσει, έχει επικρατήσει ο αγγλισμός σε μετάφραση (κοίτα τη γαμοδουλειά σου στο παράδειγμα) αλλά δε νομίζω πως ταιριάζει καθόλου, η σύνθετη λέξη προσδιορίζει μάλλον μια δουλειά σχετική με το γάμο παρά τη δουλειά ποιοτικά. Εγώ θα έβαζα «κοίτα τη γαμημένη τη δουλειά σου» αν για κάποιο λόγο το μετέφραζα πιστά, αλλά μάλλον θα διάλεγα εναλλακτική σύνταξη, πχ «δεν κοιτάς τη δουλειά σου, λεώ εγώ;» και ανάλογα με την ένταση θα πρόσθετα και κανένα κοσμητικό επίθετο για τον αποδέκτη («ρε μαλάκα» πχ)
    β. Ανάλογα με το αν είναι χαϊδευτικό ή υβριστικό, από «τσόγλανε» ως «μούλε του κερατά¨
    γ. Μαλάκας ή κωλόπαιδο, ανάλογα την ένταση.

  48. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    Και το γκουγκλομεταφραστήρι μεταφράζει το crunchiness σε τραγανότητα.
    https://translate.google.rs/?hl=el&tab=wT#view=home&op=translate&sl=en&tl=el&text=crunchiness

  49. loukretia50 said

    46. Κακές δεν είναι οι παγοθίνες, αλλά ψευδίζουν!
    Μάλλον έχω συνδέσει το συριστικό με την ολισθηρότητα του πάγου και μου φαίνονται πιο ομαλά τα παγοσχήματα

  50. nikiplos said

    Καλημέρα… Το αγγλικό κείμενο που παρατέθηκε στο @6, μου φάνηκε ιδιαίτερα δύσκολο. Πράγματι πρέπει να ήταν άθλος για τον ΝΣ να το μεταφράσει, ιδιαίτερα σε μια εποχή που αυτά τα θέματα δεν ήταν ελκυστικά για τους Έλληνες αναγνώστες, επομένως υπήρχε μικρή εξοικείωση με τους όρους που χρησιμοποιούνται σε σχέση με σήμερα. Ακόμα χειρότερα, τέτοια θέματα θα ήταν αποκρουστικά για τους πολιτικοποιημένους της εποχής, που απέναντι στα απανωτά κραχ των αμερικανικών κεφαλαίων, ίσως και να αντιπαρέβαλλαν την περεστρόϊκα και τα ανοίγματα του Γκόρμπυ, που τότε φάνταζε κραταιός κι ελκυστικός, χωρίς να υπάρχει ούτε ένα σημάδι που να υποδεικνύει την κατάρρευση η οποία συντελέστηκε δύο χρόνια μετά.

    Σίγουρα ο Νικοκύρης θα ήξερε και θα μπορούσε να γράψει για «σφίξιμο των λουριών» ή για «άκαμπτη, λιγότερο ευέλικτη οικονομία» κλπ Το γεγονός ότι προτίμησε την κατά λέξη απόδοση του τραγανός, κατά τη γνώμη μου, ενδεχομένως να περιλαμβάνει και άλλα πράγματα που είδε τότε ο ίδιος, τόσο στο άρθρο, όσο και στο δυτικό μοντέλο.

  51. ΓΤ said

    Επί του πιεστηρίου: Μετά την επίθεση στον Τζήλο, οι διαιτητές θα απόσχουν από τα καθήκοντά τους το Σαββατοκύριακο.

  52. Χαρούλα said

    Διαβάζωντας τον Πέπε στο 28, μου γεννιέται η απορία. Υπάρχει κανόνας, πότε έχουμε την κατάληξη -οτητα και πότε -αδα
    Ή το έχουμε πει κσι δεν …πρόσεχα;

  53. Γς said

    Τραγανό, τραγανότητα [και τραγανίλα!] και η αρχαία Οπούντια από την οποία πήρε τ όνομά του ένα γένος στην οικογένεια των κακτοειδών.[καμία σχέση με τον τόπο καταγωγής του]
    Το πιο συνηθισμένο είδος του είναι η Οπουντία η ινδική συκή, (Opuntia ficus-indica), η «φραγκοσυκιά»

    Και ποια η σχέση της τραγανίλας[!] με την αρχαία Οπούντια;

    Η πόλη ήταν στην περιοχή της σημερινής Τραγάνας της Φθιώτιδας, Αταλάντη μεριά.

    Υπάρχει όμως κι άλλη Τραγάνα. κοντά στους Γαργαλιάνους με τους θολωτούς τάφους της και τ άλλα μυκηναϊκά της κει κάτω στο βασίλειο του Νέστορα…

  54. Theo said

    @46:
    Το πρωτάθλημα έχει τελειώσει για φέτος

    Μην είσαι και τόσο σίγουρος! Ποιος ξέρει τι «επεισόδια» και δικαστικές δολοπλοκίες μπορεί να σκαρώσει ο Μαρινάκης και τι μπορεί να αποδώσει το μπούλινγκ του κυρ Σάββα σε διαιτητές και άλλους παράγοντες.
    Έχει κι ο ΠΑΟΚ τη συνήθεια να χύνει την καρδάρα με το γάλα στον δεύτερο γύρο.

    Καλημέρα!

  55. # 46 β

    Νίκο, ήδη αναβλήθηκαν τα ματς της Κυριακής και στις 4 Ιανουαρίου θα αποφασίσουν οι διαιτητές αν θα συνεχίσουν την αποχή τους ή όχι. Είναι πάγια τακτική κάποιων να απαξιώνουν ό.τι δεν πορεύεται σύμφωνα με τις βουλήσεις των. Φυσικά την μόνη ρεαλιστική λύση, να διευθύνουν ως το τέλος ΞΕΝΟΙ διαιτητές τα ματς του ΠΑΟΚ και του ΟΣΦΠ – ώστε να μην τα σφυρίζουν με την ψυχή στο στόμα οι Ελληνες διαιτητές- δεν νομίζω πως πρόκειται να υλοποιήσει ο Βασιλειάδης. Θυμίζω πως ο Θεοδωρίδης έχει ζητήσει να φύγουν οι ξένοι διαιτητές για να επανέλθει η «κανονικότητα»…

  56. Γς said

    52:

    >πότε έχουμε την κατάληξη -οτητα και πότε -αδα

    και -ίλα [σχ. 53]

  57. ΓΤ said

    @53 όθεν και Λοκροί Οπούντιοι

  58. Πέπε said

    52
    Κι εμένα η ίδια απορία μού γεννήθηκε διαβάζοντάς με.

    Ίσως το -ότητα είναι πιο λογιοπρεπές: στιλπνότητα vs γυαλιστεράδα

    Από το μαλακός δεν έχουμε μαλακότητα. Από το σκληρός έχουμε μεν σκληρότητα, αλλά πρωτίστως με τη μεταφορική έννοια (δεν υπάρχει σκληρότητα φαγητού – υπάρχει σκληρότητα υλικών, αλλά πιο πολύ σε επιστημονικό συμφραζόμενο).

    Γλύκα, γλυκάδα (η γλυκύτητα είναι άλλο), νοστιμιά, πίκρα / πικράδα (πικρότητα ίσως σε ειδικό ύφος), ?αλμύρα (το λέμε ως ιδιότητα του αλμυρού;). Τρυφεράδα (του κρέατος) vs τρυφερότητα (της συμπεριφοράς).

  59. ΓΤ said

    @54 Και καλά να ‘σαι μπουλαδόρος απά’ στων ορμονών τη βρἀση, αλλά κυρ Σάββας, υπερογδοηκοντούτης γωλεός καρκίνου, τι να πω…

  60. loukretia50 said

    58. και νοστιμάδα!

  61. # 46, 54

    Υπάρχει μια αλήθεια που δεν γράφεται :

    Το ξήλωμα της εγκληματικής ξεκίνησε όταν ο ΠΑΟΚ δεν κατέβηκε να παίξει στην ρεβάνς του κυπέλλου. Το πλήρωσε με το να μην διεκδικήσει το προπέρσινοπρωτάθλημα λόγω τιμωριών και ακόμα και με τοπερσινό όπου είχε διπλάσειες ποινές από την ΑΕΚ σαν υποτροπος. Το δυστύχημα ήταν πως ενώ ΠΑΟ και ΑΕΚ στην αρχή ήταν μαζί με τον ΠΑΟΚ και ην κάθαρση, στο δρόμο και επειδή δεν μπορούσαν-δεν ήθελαν να ανταγωνισθούν τον Ιβάν στις επενδύσεις και την ανωτερότητα που παρουσίασε η ομάδα του άρχισαν το παραμύθι για την «παρ4άγκα του Ιβάν» που τους βόλευε στις σχέσεις τους με τους οπαδούς και το αποτέλεσμα ήταν να ξανασηκώσει κεφάλι η γνήσια παράγκα και να φτάνουμε σε αδιέξοδο με τις μεθόδους της.
    Υπάρχει κάτι απλό : δεν θα γινότουσαν ποτέ αυτά με τον Τζήλο (ακόμα κι αν τους είχε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ αδικήσει και όχι με τα μάτια των Τσουκαλά-Καραπαπά-Θεοδωρίδη ) αν δεν πίστευαν πως υπάρχει τρόπος να πετύχουν τον στόχο τους. Και φυσικά αυτό περιλαμβάνει και την περισινή συμπεριφορά Βασιλειάδη (δηλώσεις πριν την δίκη) και αθλητικού εισαγγελέα (μη δίωξη όλων των εμπλεκομένων αλλά μονόπλευρη λες κι ήταν δικαστής) που είναι η ελπίδα τους.

  62. Πω, πω, παλούκι το μεταφραστικό θέμα! Δεν είναι περίεργο που μόνο ο Νικοκύρης πέρασε!

  63. Alexis said

    #46, 47: Ευχαριστώ για τις απαντήσεις.

  64. Theo said

    @59:
    Για φραστικό μπούλινγκ μιλάμε, φίλε μου. Για τα άλλα υπάρχουν οι «επιστήμονες».

  65. leonicos said

    Περίενα να σκάσει το άρθρο το πρωί… περίμενα… τελικά π΄ρα των οματιω μου κι έφυγα

  66. plintirio said

    Καλά το τραγανότητα, το sogginess πως το μεταφράσατε; Στο φαγητό δεν έχει ακριβώς την έννοια του μαλακού αλλά του λασπωμένου

  67. leonicos said

    Πέπε

    το χθέσινό σχόλιό σου με ανέβασε

    και που με μαλώουν διορθώνομαι;

    Αμ, πού μυαλό; Τα ΜΥΑΛΑ έχουν πάει αλλού

  68. leonicos said

    Να έχετε χάρη που με ξαναφωναξε η Φω κάτω

  69. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    49 Αυτό θκέφτηκα κι εγώ, αλλά οι παγοθίνεθ δεν είναι κακή απόδοθη. Να τον θτηρίκθουμε τον Jesus, δικό μαθ παιδί είναι.

  70. ΓΤ said

    @64, Ασφαλώς, κατανοώ τον λεκτικό εκφοβισμό 🙂

  71. loukretia50 said

    69 – 70, ελπίζω και ο Χεθούθ!

  72. ΓΤ said

    @64 Βεβαίως «επιστήμονες», ιδία τα τάγματα ευρύνωτων χαρβαρδικών αποφοίτων στις «φυσούνες» 🙂

  73. Ευτυχία said

    για τραγανά γούστα…

    http://www.greek-language.gr/greekLang/literature/tools/concordance/seferis/content.html?collection_id=2&text_id=048&hilight=1429

  74. BLOG_OTI_NANAI said

    Η τραγανότητα γενικά δεν χρησιμοποιείται σε βιβλία και κείμενα. Μάλλον οι μάγειροι την καθιέρωσαν.

    Ένα σχετικό κείμενο:

  75. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ ᾿μένα.

    Μιὰ προσέγγιση στὸ crunchy εἶναι καὶ τὸ τσεκουρᾶτο, μὲ ἀπόδοση τοῦ Embrace crunchiness τὸ ἐνστερνιστεῖτε τὸ τσεκουρᾶτο.

    Μ᾿ αὐτὸ θυμήθηκα κάποιον μαργαριτολόγο ποὺ ἔλεγε τσεκουριτάτε τὴν διαβόητη μυστικὴ ἀστυνομία τοῦ Τσαουσέσκου, τότε τὸν Δεκέμβρη τοῦ ᾿89· πιθανώτατα ἀπὸ παράκουσμα, ἢ ἐπειδὴ τοῦ ἦταν πιὸ εὔκολο νὰ τὸ θυμᾶται, συνδέοντάς το μὲ κάποιαν ἑλληνικὴ λέξη.

    Ὁ ἴδιος ἔλεγε πὼς μία ἀνηψιά του πῆγε στὶς Ἰνδίες νὰ γίνει μπουροῦ.

  76. Τραχύτητα ίσως διάλεγα στο κείμενο αυτό.

  77. dryhammer said

    72. Να θέμα για essay (μην πω και thesis): Η χαρβαρδική ευρυνωτώτητα ως συνιστώσα επιτυχούς σταδιο-δρομίας

  78. ΓΤ said

    @77 ευρυνωτία 🙂

  79. ΓΤ said

    @75 Μπορεί η ανιψιά να ήταν κοχυλοφυσητόκορμη.

  80. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    79 Να είχε νωτοευρωστία.

  81. Γιάννης Κουβάτσος said

    Οι βρισιές δεν πρέπει να μεταφράζονται πιστά, γιατί έτσι ψευτίζει το κείμενο ή ο διάλογος. Κανείς δεν λέει στα ελληνικά «αυτός ο αναθεματισμένος σκύλας γιος», ή «είναι αναθεματισμένα γρήγορος», όπως διαβάζουμε πολλές φορές.

  82. loukretia50 said

    ΓΤ
    γιατί όχι :
    χάρβαλον βάρβαρον διαφυσουμένων παγενώτων?

  83. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @77,78. Τὸ χαρβαρδικὸν εὐρύνωτον, ἂν ἀκολουθήσουμε τοὺς ΑΗΠ, καταπωςλέει ὁ Ἄρης Γαβριηλίδης στὸ #40. 🙂

  84. ΓΤ said

    @81 Όχι, φαντάσου τη με αραχνοϋφαντο παρεό, παραδομένη σε ζέφυρου απαλοχάδι, όπως χείλη φυσούν γυαλί για να το σχηματώσουν, έτσι κορμί που πλάστηκε να γλυκοηχεί στην άμμο, στήθη ελεύθερα σαφώς να προστάζουν τη λιβιδινική πυριπνοή…

  85. ΓΤ said

    διορθώνω

    84 για 80 🙂

  86. ΓΤ said

    @82 με αγριότη Ουγενότων

  87. loukretia50 said

    84. Α.. τρα βέρ σιφλέ Νεπωτίς ?

  88. loukretia50 said

    86. Αγριάς γάρ τις. ου γηγενής, υπήλθεν εκ των εικότων

  89. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    84 να προστάζουν τη λιβιδινική πυριπνοή…πύρκαυλων εφήβων τε και γηραιών αρρένων.

  90. π2 said

    55: Θυμίζω πως ο Θεοδωρίδης έχει ζητήσει να φύγουν οι ξένοι διαιτητές για να επανέλθει η «κανονικότητα»…
    Πού και πότε;

  91. ΓΤ said

    @88 «Αγριάς γάρ τις, ου γηγενής, επήλθεν εκ των εικότων» (Σάββα Θεοδωρίδου του Ελλογιμωτάτου «Ρήσεις Αποφθεγματικαί»)

  92. ΓΤ said

    @89 όχι «πύρκαυλων» αλλ’ «ιθυφαλλικών» 🙂

  93. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @17. dryhammer said:

    » Την τραγανότητα την είχα για krispiness παρά για crunchiness, από Ελληνικά στα Αγγλικά μεταφράζοντας (λέμε τώρα) και χρησιμοποιούσα τον όρο σαν δικό μου νεολογισμό για να περιγράψω μια ιδιότητα των λιόκαφτων νεανίδων.

    Καλωσόρισες, Ξεροσφύρη.

    Στὴν περίπτωση θὰ ταίριαζε καὶ τὸ crustiness.

    Κάτι σὰν τὴν ξεροψημένη πετσούλα τοῦ γουρουνόπουλου· νὰ θές νὰ τὸ φᾶς μέχρι κόκκαλο. 🙂

  94. loukretia50 said

    89 erection – eruption – corruption

  95. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    92 Από το σλανγκρ προέρχομαι και είναι εμφανές, διατί να το κρύψωμεν άλλωστε? 🙂

  96. ΓΤ said

    @94 και ρέκτης και homo erectus

  97. ΓΤ said

    @95 Μπέσα σου μιλάω, λιώνω στα γήπεδα των αράδων και στα θρασεμένα ζιζάνια

  98. loukretia50 said

    91. Ενίσταμαι! αυτός που αναφέρετε με τρολλάρει!
    εγώ αντικατέστησα τη «δόξα», άλλος θα τη δρέψει?

  99. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    97 ????????

  100. leonicos said

    τραγανότητα

    κι εγώ σήμερα την πρωτακούω

    Αλλά εγώ δεν λαμβάομαι υπ’ όψιν καθότι λεξιπενικός

  101. loukretia50 said

    99. ένας πρόχειρος ορισμός νομίζω είναι :
    Ζιζάνιον το θρασύ : ον γελαδερόν, ανεμιαίον και κομπορρήμον, αεί πελάζον εις αγρούς αλλοτρίους παρεισφρύει και προκαλεί θυμηδίαν ή χαμόν.

    Α. Αποδοχή Β. πυρ κατά βούλησιν!
    Γ. Άλλο

    Προσφέρονται τραγανά κούκις

  102. Γιάννης Κουβάτσος said

    55, 90: Για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους:ο κυρ Σάββας δεν ζήτησε να φύγουν οι ξένοι διαιτητές. Το αντίθετο, τώρα τους θέλει, αφού η επιρροή (για να μην πω τίποτα χειρότερο) έχει περάσει σε άλλα χέρια. Το 2015 όμως διατράνωνε την αμέριστη εμπιστοσύνη και συμπαράσταση της ομάδας του στους Έλληνες διαιτητές. Ήταν αλλιώς τα κόζια τότε.
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.sdna.gr/podosfairo/superleague/article/525821/o-kyr-savvas-kai-oi-ksenoi-diaitites&ved=2ahUKEwiypt7Px67fAhVOJVAKHcqWDjIQFjAEegQIBRAB&usg=AOvVaw1pL316hP8119xv5c5a0KKv&cshid=1545314222518

  103. leonicos said

    2 Κώστα Μπάρα

    διαπραγματεύεται σκέψεις και συναισθήματα που νιώθουμε συχνά, αλλά σπάνια κατανοούμε.»Αν εγραφε π.χ. «…διαπραγματεύεται με τις σκέψεις και τα

    η άποψή μου:

    το πρώτο είναι σωστό, υποννοείται με το εαυτό σου, με τη ζωή…

    διαπραγατεύεσαι πάντα κάτι με κάποιον, αλλ’ αυτός ο κάποιος μπορεί να είναι και κάτι απρόσωπο

    Δεν διαπραγματεύεσαι τα ίδια τα πράγματα με τον εαυτό τους. άρα η 2η εκδοχη δεν πάει.

  104. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    101 Πράμα δεν καταλαβαίνω σήμερα. Καλύτερα να πάω να τελειώσω τις δουλειές μου (έχει και βιβλιοπαρουσίαση το βραδάκι).

  105. Γιάννης Κουβάτσος said

    Μην τον μπερδεύεις τον άνθρωπο, Λεώνικε. 😊 Δεν γίνεται να διαπραγματεύεσαι σκέψεις και συναισθήματα, εκτός αν μιλάμε για προτάσεις τύπου «Πόσα δίνεις για να σ’αγαπάω ή για να σε σκέφτομαι;». Ο κύριος Μπάρας προφανώς και δεν εννοεί κάτι τέτοιο, άρα πραγματεύεται είναι το ρήμα που ζητάει. Πραγματεύεται ο συγγραφέας, διαπραγματεύται ο έμπορος.

  106. ΣΠ said

    104
    Ούτε εγώ. Προσβλήθηκαν από ζουραρίτιδα οι σχολιαστές. 🙂

  107. Γιάννης Ιατρού said

    Χαιρετώ !

    104: Έλα ντε …

  108. loukretia50 said

    104. ϊσως εσύ νάχεις δίκιο κι εγώ να μπερδεύομαι σε ξένες συχνότητες νομίζοντας ότι έχω συντονιστεί.
    Το διασκέδασα όμως!

  109. leonicos said

    27 Αλέξη

    Ούτε κι εγώ χρησιμοποιώ τη λέξη, ίσως γιατί δεν χρειάστηκε, αλλά θεωρώ ότι είναι ένας καθ’ όλα ομαλός σχηματισμός: τραγανός-τραγανότητα.

    Συμφωνώ ως προς τον καθ’ όλα ομαλό σχηματισμό, αλλά υπάρχει και το usage (σημασιολογική χρήση;) Και η λέξη ‘τραγανότητα’ βρίσκεται κατά κάποιον τρόπο στη γκρίζα ζώνη. Δεν την χρησιοποιήσαμε αλλά δεν αποκλείεται να τη χρειαστούμε σε μια ειδική περίπτωση.

    Για σκέψου όμως και την αριστερότητα, που αναφέρθηκε πιο πανω, την παγωμενότητα, την πεθαμενότητα, την κουρασμενότητα κοκ, καθ’ όλα ομαλοί σχηματισμοί, που θα πρέπει να εξηγήσεις σε κάποιον που μαθαίνει ελληνικά γιατί δεν χρησιμοποιούνται, και πάλι δεν θα σε καταλάβει. Η παγωμενότητα δεν είναι η ψυχρότητα ούτε η παγωνιά αλλά η ιδιότητα του παγωμενου, και μπορεί να είναι πολλή ή λίγη. Η πεθαμενότητα είναι η ιδιότητα του πεθαμένου όχι ο θάνατος, και η κουρασμενότητα η ιδιότητ α του κουρασμένου και όχι η κούραση. Εντούτοις, θα του πούμε ‘συμμερίζομαι την κούραση, τον κόπο ή ό,τι άλλο’ αλλά όχι την ‘κουρασμενότητα’του

  110. leonicos said

    105 Βρε Γιάννη μου

    δεν πραγματεύεσαι σ’ ένα θεατρικό έργο

  111. loukretia50 said

    Γιατί μόνο ο Ζουράρις αρέσκεται σε παιχνίδια με λέξεις?
    Άλλο αν κρίνετε – μάλλον σωστά, ότι δεν είχαν θέση στο νήμα.
    Συγνώμη αν το παράκανα.

  112. ΓΤ said

    @108 «Θρησκεία μας η κατανάλωσις» (Ουγενότος Γκάλερις)

  113. leonicos said

    105 Και η Λουκρητία στο 39 συστρατεύεται μαζί σου.

    Έστω, πέστεπως κάνω λάθος.

  114. Πέπε said

    @109:
    Πεθαμενότητα: η νεκρότητα. (Π.χ. βαθμός νεκρότητας: συμπληρώστε 0-10).

    (Πάντως εύκολα μπορείς να εξηγήσεις σ’ έναν που μαθαίνει ελληνικά ότι τα συγκεκριμένα παραδείγματα δεν είναι σωστά γιατί προέρχονται από μετοχές: στ’ αγγλικά υπάρχουν διάφορες ιδιότητες -edness, στα ελληνικά όχι.)

  115. ΣΠ said

    111
    Μα έβαλα το emoji για να δείξω ότι αστειεύομαι. Δεν το παρακάνατε καθόλου. Ήταν πολύ διασκεδαστικό.

  116. Γιάννης Κουβάτσος said

    Λεώνικέ μου αγαπητέ, και το εννοώ, το θεατρικό κείμενο δεν το γράφει συγγραφέας; Ε, σ’ αυτό το κείμενο πραγματεύεται διάφορα θέματα, ανάμεσα στα οποία είναι σκέψεις και συναισθήματα. Ο Σαίξπηρ π.χ. στον «Οθέλλο» πραγματεύεται την ερωτική ζήλεια. Σε κάτι τέτοιο εικάζω ότι αναφέρεται ο κύριος Μπάρας.

  117. cronopiusa said

    Me gusta oír crujir tus rodillas
    Cuando te sientas en cuclillas
    Es un sonido cavernoso
    Que sorprende por lo hermoso
    Clac, clac, clac, clac…

    Todas mis cintas están grabadas
    Con el crujir de tus rodillas
    Al levantarme por las mañanas
    Oigo esta música sagrada
    Clac, clac, clac, clac…

    Y ya no puedo estar,
    Más de 24 horas
    Sin el crujir de tus rodillas
    Oír tu caminar es una dulce maravilla
    Clac, clac, clac, clac…

  118. Γιάννης Ιατρού said

    111 (107) Δεν είπαμε να σταματήσετε, πως την «βρίσκουμε» είπαμε 🙂 🙂

  119. # 102

    Δεν βάζεις πράγματα στη θέση του, βγάζεις…

    Μετά το ματς με την Μίλαν και εκθειάζοντας τον διαιτητή (προφανώς για το παραμύθι πέναλτυ που υπέδειξε και για την ανοχή του στον Σισέ) ο μπάρμπας είπε τέτοιους διαιτητές θέλω, όχι σδαν αυτούς που φέρνπουν ο Περέιρα με τον Τριτσώνη,! Να φύγουν όλοι οι ξένοι που διοικούν την διαιτησία και οι διαιτητές που φέρνουν
    Βέβαια όλοι ξέρουμε τι διαιτητές θέλει, δεν είναι θέμα εθνικότητας…

  120. Τώρα που βλέπω όλο το κείμενο καταλαβαίνω τι ήθελε να πει ο συγγραφέας.

    Ομολογώ ότι έχοντας δει το γραπτό μόνο μέχρι την δεύτερη παράγραφο, είχα υποθέσει λανθασμένα πως ο συγγραφέας ήθελε να μιλήσει για χαοτικά ή εύθραυστα συστήματα, αλλά μετά φαίνεται καθαρά πως εννοεί την προσέγγιση ορθά-κοφτά (crunchy) σε αντίθεση με την πλαδαρότητα στάσης και αντίληψης – κι έτσι και γιουβέτσι – (sogginess) όπως είπε ο Αβονίδας στα σχ. 11-12.

    Στην θέση του crunchiness θα μπορούσε να έχει μπει το crispness, καθώς μάλιστα ο όρος είναι δόκιμος για την διάκριση ανάμεσα σε fuzzy logic και crisp logic. Από την άλλη, έτσι θα χανόταν ίσως η συνειδητή, νομίζω, επιλογή του συγγραφέα για το crunch, που παραπέμπει και στο «ζόρι» σε διάφορες εκφράσεις, όπως στην μπασκετική crunch time.

    Οπότε, ναι, με βάση τα συμφραζόμενα και την λογοπαικτική διάθεση του συγγραφέα στο πρωτότυπο, «τραγανότητα», με όλη την παραξενιά της, είναι λογική επιλογή – με λίγη τσαγανότητα.

  121. loukretia50 said

    112.
    Eκεί στο Νότον… των αθλίων Ουγενότων…

    Εις τον ρουν των γεγονότων
    πάντα μεταξύ των πρώτων
    Με το χρήμα πεπτωκότων
    και την αίγλην τεθνεώτων
    στης πολιτικής το λόττον
    σας προτάσσουνε καρότον
    Bottom club

    ΛΟΥ
    Κάνουνε μεγάλον κρότον…

  122. Νίκος Κ. said

    Η μετάφραση του crunchiness σε «τραγανότητα», απαιτούσε αρκετή τραγανότητα από τον μεταφραστή. Ίσως αυτό να εκτιμήθηκε από τον βαθμολογητή, που πιθανόν να συμμεριζόταν τις απόψεις του κειμένου. 🙂

  123. cronopiusa said

  124. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    52-58 Αυτό θα έλεγα κι εγώ, το -άδα είναι πιο λαϊκό/ λογοτεχνικό

    62 Πέρασαν και άλλοι (όχι πολλοί, κάπου πεντέξι με πρώτη γλώσσα αγγλικά) αλλά από άλλα εξεταστικά κέντρα ΄

    66 Πλαδαρότητα αν θυμάμαι καλά

    74 Και αυτό είναι του 2002

    123 Πίκρα….

  125. BLOG_OTI_NANAI said

    74: Ναι, πολύ μεταγενέστερο από το δικό σου.

    Διάφορα τραγαν*

  126. BLOG_OTI_NANAI said

  127. Πέπε said

    @125 (φττπ Πέτρου Βλαστού):

    Πράγματι, κι εδώ στην Κρήτη τους χόνδρους τους λένε τραγανά. Όχι μόνο στο φαγητό: κάποιος περιέγραφε μια επέμβαση που χρειάστηκε να κάνει στη μύτη, όπου ο γιατρός «έκοψε και τραγανά».

  128. mitsos said

    Τραγάνα : ξερό άγονο έδαφος,
    Μάλλον εδώ μιλάμε για την αντίθεση του σκληρού αλλά εύθρυπτου με το εύκαμπτον αλλά ανθεκτικό …
    Είναι ασφαλώς οι κατάλληλοι όροι για να περιγράψουν την δύσκολη ισορροπία στην παρασκευή μελομακάρονων και κουραμπιέδων … τα οποία δεν πρέπει να είναι ούτε εύθρυπτα και ξερά, ούτε λασπωμένα και εύκαμπτα. Πρέπει να ισορροπούν στην μεσότητα …
    Τώρα για το σημαινόμενο στην χρηματηστηριακή γλώσσα … έτσι κι αλλιώς το ζητούμενο είναι με οποιαδήποτε εξέλιξη να μν διαψευστεί η «»»επιστήμη»»»

    https://drive.google.com/open?id=1K6E4jUSytn0iwWAQRydxl6juRdp2iWPm

  129. Ο Εργοτέλης με 3-2 απέκλεισε τον Αρη κι έτσι ο ΠΑΟ θα βρει (πιθανότατα, κλήρωση είναι) βολικό αντίπαλο στην φάση των 16..

    Πάει κι ο Πασκουάλ σπίτι του στα μπασκετικά!

  130. Avonidas said

    #120. ο όρος είναι δόκιμος για την διάκριση ανάμεσα σε fuzzy logic και crisp logic

    Θυμάμαι έναν καιρό μια διαφήμιση πλυντηρίου που καυχιόταν πομπωδώς ότι τα προγράμματα του πλυντηρίου λειτουργούν με fuzzy logic. Σου λέει, πόσοι ξέρουν τι είναι…

    Αναρωτιέμαι αν χρησιμοποιούσε και softener logic για τα μάλλινα κι ευαίσθητα 😉

  131. # 128

    Τεαγάνα λένε οι ψαράδες τους βυθούςμε κοράλια και φυτά που κρατάνε ψάρι, ιδανικοί για καθετές, δύσκολοι για παραγάδια και πολύ ζόρικοι για τα δίχτυα

  132. 69, 🙂
    Υποθέτω το σχόλιο αναφέρεται στο παρακάτω (Welease Bwaian):

  133. BLOG_OTI_NANAI said

    123: Δεν χρειάζεται να είμαστε υπερβολικοί. Θυμάμαι σε κάποιο χωριό στη Μακεδονία το κεφάλι το έλεγαν στην καθημερινή τους γλώσσα κάποιες φορές «πατσά». Δηλαδή, αν κάποιος στον κινηματογράφο καθόταν ακριβώς μπροστά σε κάποιον και ο άλλος ήταν και λίγο αγενής, θα μπορούσε να σου πει: «ρε φίλε, πάρ’ την πατσά’ ς από μπροστά να βλέπουμε«.

    Αν όμως ως παιδί αυτός γράφει «πατσά» αντί για «κεφάλι» μέσα στα νεοελληνικά κείμενα ή στην έκθεση τι γίνεται; Κι αν ο καθένας γράφει κάθε είδους προφορικό τύπο που υπάρχει στον τόπο του; Δεν είπαμε να έχουμε τη διάσταση μεταξύ καθαρεύουσας και δημοτικής, αλλά πρέπει και το παιδί να ξέρει να στείλει ένα βιογραφικό, να γράψει ένα κείμενο, να υποβάλλει μια αναφορά και να την γράφει στην πανελλαδικά αποδεκτή δημοτική.

    Κάθε ένας μπορεί κοτσάρει μια εικόνα στο τουίτερ αλλά πρέπει κι εμείς να σκεφτόμαστε περί τίνος πρόκειται.

  134. 130, 🙂

    Πράγματι, η λογική για το μαλακτικό των ρούχων ήταν ενσωματωμένη στο softwear.

  135. ΚΑΒ said

    127. Ξενοφάνης ὁ Κολοφώνιος ἐν παρῳδίαις · πὰρ πυρὶ χρὴ τοιαῦτα λέγειν χειμῶνος ἐν ὥρῃ ἐν κλίνῃ μαλακῇ κατακείμενον, ἔμπλεον ὄντα,
    πίνοντα γλυκὺν οἶνον, ὑποτρώγοντ’ ἐρεβίνθους· ’τίς πόθεν εἶς ἀνδρῶν, πόσα τοι ἔτη ἐστί, φέριστε; πηλίκος ἦσθ’ ὅθ’ ὁ Μῆδος ἀφίκετο;’

    το τραγανώντας μόνο 1 φορά

    https://www.google.com/search?client=firefox-b&q=%CF%84%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%B1%CE%BD%CF%8E%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%82

  136. Πέπε said

    @133:

    Αυτό δεν είναι διαφορά διαλέκτου – κοινής, είναι διαφορά ύφους (να ξέρεις πού βρίσκεσαι και σε ποιον απευθύνεσαι). Αν στο παράδειγμα ο πίσω θεατής ήθελε να πει το ίδιο χωρίς να γίνει αγενής, υποθέω ότι θα έλεγε «κεφάλι», όχι επειδή είναι η πανελλήνια λέξη αλλά επειδή και στο ιδίωμα αυτή είναι η υπό κάθε όρους αποδεκτή λέξη.

  137. BLOG_OTI_NANAI said

    133: προσθέτω ότι ασφαλώς και αποτελεί υποβάθμιση του κειμένου μας όταν δεν μπορούμε να διακρίνουμε που προορίζεται ένα κείμενο και γράφουμε κάθε είδους προφορικούς τύπους σε γενικά κείμενα. Άλλο αν κάποιος γράψει λογοτεχνία στη δημώδη του τόπου του, και άλλο αν εργάζεται σε μια εταιρεία και δεν ξέρει να διακρίνει ότι πρέπει να γράψει με τρόπο κατανοητό. Αν δεν τον ενδιαφέρει να τον καταλαβαίνουν όλοι, δεν σημαίνει ότι δεν ενδιαφέρει και την εταιρεία ή την υπηρεσία που εργάζεται. Δεν μπορείς ως λογιστής π.χ. να γράφεις μια έκθεση σε κρητική διάλεκτο του βουνού και να την στείλεις στον πελάτη του γραφείου, ούτε σε κυπριακή προφορική διάλεκτο και να καθαρογράφεις δικαστική απόφαση. Ασφαλώς και υποβαθμίζεις τον γραπτό λόγο σε κάτι ακατανόητο για το οποίο μόνο «γαλλικά» θα ακούσεις….

  138. BLOG_OTI_NANAI said

    135: Καλό το «ὑποτρώγοντ’ ἐρεβίνθους·» => τραγανώντας ρεβίθια 🙂

  139. Γιάννης Κουβάτσος said

    133: Πολύ σωστά. Θυμάμαι συνάδελφο στον στρατό να μιλάει με απίστευτα βαριά καρδιτσιώτικη προφορά, σε σημείο που δύσκολα γινόταν κατανοητός. Ρε Θανάση, του λέω, αν διοριστείς σε σχολείο της Αθήνας ή μακριά από τη Θεσσαλία, έτσι θα μιλάς στους μαθητές σου; Φυσικά, τιμώ και θα συνεχίσω να τιμώ την ντοπιολαλιά μου, μου απάντησε. Ή, τουλάχιστον, έτσι κατάλαβα πως μου απάντησε. Χάσαμε επαφή μετά τον στρατό, ελπίζω να έριξε νερό στο γλωσσικό κρασί του, παραήταν μπρούσκο.
    Καλά λοιπόν τα ιδιώματα και οι ντοπιολαλιές αλλά στον χρόνο τους και στον χώρο τους.

  140. ΣΠ said

    133, 139
    Σωστά είναι όλα αυτά. Άλλωστε οι Κύπριοι που σπουδάζουν σε πανεπιστήμια της Ελλάδας δεν χρησιμοποιούν τύπους της κυπριακής διαλέκτου. Το πρόβλημα στο έγγραφο στο 123 είναι ότι έχει συμπεριλάβει την χρήση λέξεων της κυπριακής διαλέκτου στην ενότητα «Γλωσσική ανεπάρκεια ή γλωσσική υποβάθμιση δηλαδή χαμηλή ποιότητα στον λόγο μας».

  141. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    ζουμερότητα, μαλακότητα (του κρέατος) .
    http://dspace.aua.gr/xmlui/bitstream/handle/10329/6563/Georgiadis%20G.%20-%20%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%B3%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B5%CF%82%20%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%BB%CF%89%CF%83%CE%B7%CF%82%20%CE%BA%CF%81%CE%AD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%82.pdf?sequence=1

  142. Μαρία said

    133

  143. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    gpointofview said:

    «Πάει κι ο Πασκουάλ σπίτι του στα μπασκετικά!»

    » Με Ρικ Πιτίνο μιλάει ο Παναθηναϊκός

    …ήταν προπονητής τόσο στους Νιου Γιορκ Νικς (1987-1989) όσο και στους Μπόστον Σέλτικς (1997-2001). Μάλιστα το 2013 εισήχθη και στο διάσημο Basketball Hall Of Fame του Σπρίνγκφιλντ. Εκτός του ότι είναι ο μοναδικός προπονητής με δύο τίτλους NCAA με δύο διαφορετικά πανεπιστήμια είναι και ο μοναδικός που οδήγησε τρεις διαφορετικές κολεγιακές ομάδες στο Final 4. Επίσης, είναι ένας από τους τέσσερις που έχουν καταφέρει να συμμετάσχουν σε Final 4 σε τέσσερις διαφορετικές δεκαετίες και ένας από τους μοναδικούς τρεις, που έχουν βρεθεί σε τουλάχιστον δύο Final 4 με δύο διαφορετικά προγράμματα…

    Βέβαια ο Ρικ Πιτίνο έχει συνδέσει το όνομά του με πολλά σκάνδαλα στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, που εμπεριέχουν σεξ, εκβιασμούς, πόρνες αλλά και δωροδοκίες παικτών.

  144. BLOG_OTI_NANAI said

    140 (και 142): Ελπίζω ότι το γράφει έχοντας κατά νου τις περιπτώσεις που επισημάναμε. Όπως λέει και ο Γιάννης στο 139 η «υποβάθμιση» έχει να κάνει μόνο με τυχόν άστοχη χρήση που θα έχει και ως πρακτική συνέπεια την μή κατανόηση από τρίτους, κειμένου που πρέπει οπωσδήποτε να γίνει κατανοητό. Για τέτοια παραδείγματα μιλάμε. Νομίζω και ελπίζω ότι οι περισσότεροι πλέον έχουμε μάθει να σεβόμαστε τη γλώσσα του λαού μακριά από ελιτίστικες νοοτροπίες.

  145. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Εντάξει η τραγανότητα, κυριολεκτικά ή μεταφορικά.
    Αλλά το ’’τραγανό κρασί’’ ή ’’κρασί με τραγανή οξύτητα’’;; Χρησιμοποιείται από τους οινογνώστες-γευσιγνώστες για ένα λευκό κρασί στο οποίο «υπάρχει μια ικανοποιητική ποσότητα οξύτητας που σας δίνει μια αίσθηση γεύσης παρόμοια με τη φρεσκοτριμμένη λεμονάδα, σε συνδυασμό με την απουσία σακχάρων ή έντονων γεύσεων φρούτων».

    Δεν ξέρω πώς στο καλό τού(ς) κατέβηκε το συγκεκριμένο επίθετο και πώς στέκει η συσχέτιση του με ένα ρευστό. (Θα μου πείτε και με το ’’σώμα’’ του κρασιού, το ίδιο δεν γίνεται; Πιστεύω πως όχι, αλλά θέλει συζήτηση…)

    Το ’’τραγανό κρασί’’ αλλά και πολλές εκφράσεις και όροι γαστρονομικοί, που εμφανίζονται ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, θεωρώ ότι εκφέρονται από τους ειδικούς (ή «ειδικούς»), ψάχνοντας επίτηδες «χτυπητές» / παράξενες λέξεις, για εντυπωσιασμό και ως ένδειξη γνώσης και εξειδίκευσης.

    (Πιστεύω ότι θα υπάρξει αντίλογος…)

  146. Γιάννης Κουβάτσος said

    Σαν τα μούτρα του τον κατάντησε ο Τράκης τον Εξάστερο. Θα τρίζουν τα κόκαλα του πατέρα του…😯

  147. Γιάννης Κουβάτσος said

    144: Και πάλι σωστά. Και εννοείται ότι δεν υπάρχει και δεν μπορεί να υπάρχει η παραμικρή χροιά ελιτισμού. Θα ήταν ασέβεια στους γονείς μας και στους παππούδες μας.

  148. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    1) Σε μιά ανάρτηση για το «τραγανός», η οποία ήδη βρίσκεται 11 ώρες στον Ουρανό του Διαδικτύου, ουδείς σχολιαστής φιλοτιμήθηκε να διορθώσει την σημαντική παράλειψη του κ. Σαραντάκου: Πότε πρωτοκαταγράφεται η (εκ του «τρώγω» – αόρ. β΄ «τραγείν», εξ ού και ο ομηρικός «τράγος») κοσμαγάπητη αυτή λέξις; Η πρώτη καταγραφή της λέξεως «τραγανός» με την σημερινή σημασία του «ευκολοφάγωτου» γίνεται στους «Δειπνοσοφιστές» του Αθηναίου Ναυκρατίτου (8, 347e), στο περίφημο απόσπασμα από το οποίο μαθαίνουμε ότι ο Αισχύλος θεωρούσε τις τραγωδίες του «…τεμάχη των μεγάλων του Ομήρου δείπνων»

    Γράφει ο Αθήναιος ο Ναυκρατίτης:

    2) Γράφει ο ανελλήνιστος φιλόλογος κ. Πέπες στο σχόλιο 127: «Πράγματι, κι εδώ στην Κρήτη τους χόνδρους τους λένε τραγανά».

    Αλλά, κύριε Πέπε μου, από τον ρωμιοσυνιστή Blog-oti-nanai και τα «Συνώνυμα και Συγγενικά» του Πέτρου Βλαστού περίμενες να μάθεις ότι «τραγανό» ονομάζεται και ο «χόνδρος»; Το έχει καταγράψει εδώ και 1.500 χρόνια ο Ησύχιος ο Αλεξανδρεύς στο Λεξικό του

    Η μαρτυρία σου, κ. Πέπε, ότι οι Κρήτες εξακολουθούν να λένε «τραγανά» τους χόνδρους, τί άλλο δείχνει παρά την Συνέχεια της Τρισχιλιετούς Ελληνικής Γλώσσης; Αυτό γιατί αρνείσαι να το επισημάνεις; Για να μή σε πούνε «εθνικοβαρεμένο» οι χριστιανομπολσεβίκοι σχολιαστές του παρόντος Ιστολογίου;

  149. Γιάννης Κουβάτσος said

    Όπως βλέπεις, Πέπε, δεν τον μαλάκωσε τον Βάτμαν ο Λεώνικος. Και πώς θα μπορούσε, άλλωστε…Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι.

  150. Χαρούλα said

    145 ΜΙΚ_ΙΟΣ
    ….Το «τραγανό κρασί’’ αλλά και πολλές εκφράσεις και όροι γαστρονομικοί, που εμφανίζονται ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, θεωρώ ότι εκφέρονται από τους ειδικούς (ή «ειδικούς»), ψάχνοντας επίτηδες «χτυπητές» / παράξενες λέξεις, για εντυπωσιασμό και ως ένδειξη γνώσης και εξειδίκευσης.
    (Πιστεύω ότι θα υπάρξει αντίλογος…)….

    Κανένας αντίλογος από μένα! Αντίθετα χειροκροτώ και ταυτίζομαι απόλυτα!
    Μόνο για το «σώμα- corps» διαφωνώ. Δηλώνει την πυκνότητα (γευστικά και οπτικά) και νομίζω ως εκ τούτου δεν είναι υπερβολικό. Άλλωστε δεν είμαστε αγενείς… Δεν το λέμε χοντρό όταν έχει σώμα. Απλά …γεμάτο!😊😅

  151. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τραγανίζω, κουκαλίζω (π.χ.τον τραχανά ή τα ροβίθια) στην Κρήτη
    «Πάρε μποντικέ το δόντι μου
    και δο μου σιδερένιο
    να κουκαλίζω το ψωμί
    και το παξιμαδένιο

    αλλά και ρουκανίζω (ροκανίζω), π.χ.καρότα. Ρουκανιστά έλεγαν οι πιο παλοί τα τραγανά μέρη.

    58. Πέπε>>Ίσως το -ότητα είναι πιο λογιοπρεπές: στιλπνότητα vs γυαλιστεράδα
    γυαλάδα

    60 Λου >>58 Πέπε και ξινάδα, φαγητό, ξινή γεύση και
    οξύτητα χαρακτήρος 🙂

    Σε -ότητα ,όπως τραγανότητα, συγγενικά, υφίστανται: ευθραυστότητα ευθρυπτότητα

  152. # 146

    Δυστυχώς η κατάσταση στο ελληνικό μπάσκετ- όπως την διαμόρφωσαν ΠΑΟ κσι ΟΣΦΠ με τα κλειστά εισιτήρια της ευρωλίγκας, δηλαδή πρωτάθλημα της πλάκας- δεν επιτρέπει την είσοδο επενδυτών αλλά μόνο μεγάλων δωρητών και ευεργετών (ο Ιβάν είπε πως θα ασχοληθεί το 2021 αν μέχρι τότε αλλάξει η κατάσταση) και φυσικά τώρα Τράκης και οι χαζοχαρούμενοι αδελφοί βλέπουν με απόγνωση πως το πρωτάθλημα που διαμόρφωσαν μακροχρόνια ουσιαστικά τους απαγορεύει σοβαρές επενδύσεις, μόνο πυροτεχνήματα ένός καλού προπονητή ή ένός μετριοκαλού παίκτη που τον ανεβάζουν στα ύψη οι φυλλάδες. Διαμαντίδη και (νεαρό) Σπανούλη δεν βρίσκεις κάθε μέρα και τώρα και να τον βρεις δεν μπορείς να τον βαστήξεις, ό,τι καλό βγει θα πάει Ρεάλ ή ΤΣΣΚΑ ή Φενέρ λόγω Ομπράντοβιτς. Αποφάγια τύπου Βεζένκοφ επιστρέφουν εδώ.

    Λείπει κι ο Ριβαλντίνιο να μας πει σε ποιά αθλήματα (τέννις με τρεις μπάλλες, τάβλι με εικοσάεδρα ζάρια κ.λ.π.) είναι πρωταθλητής ο ΠΑΟ, για παρηγοριά…

  153. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @152. gpointofview said:

    » …τάβλι με εικοσάεδρα ζάρια… 🙂 🙂

    Σκέψου νὰ φέρεις … εἰκοσάρες!

  154. Βήματα προόδου…

    Π΄’ερισυ μετά από το ρολό χαρτιού που πετάχτηκε στον Οσκαρ Γκαρσία ο υφυπουργός είχε πεί το ίδιο βράδυ «Τι κρίμα που θα χάσει το πρωτάθλημα εξ αιτίας ενός ηλίθιου»
    Φέτος με καθυστέρηση μιας μέρας για την δολοφονική απόπειρα εναντίον του Τζήλου μίλησε με υπονοούμενα, σαφή βέβαια, αλλά ζήτησε από άλλους να δράσουν !
    Είπε :
    «Θα πρέπει όμως και ο ΠΣΑΤ να λάβει πρωτοβουλίες γιατί πολλά θύματα επιθέσεων είναι πολύ καιρό στα πρωτοσέλιδα συγκεκριμένων εφημερίδων. Μιλάμε για εγκληματικές οργανώσεις που προσπαθούν να καταστρέψουν οποιαδήποτε προσπάθεια εξυγίανσης υπάρχει. Μιλάμε για επιθέσεις που έχουν προαναγγελθεί.»

    από τον αθλητιθκό τύπο :
    Υπενθυμίζεται ότι μετά τον αγώνα Ξάνθη – Ολυμπιακός κατά του Τζήλου μίλησε ο υπεύθυνος επικοινωνίας της ΠΑΕ Ολυμπιακός Κ. Καραπαπάς κάνοντας λόγο για «σημαδεμένη τράπουλα» και ζητώντας να μάθει με ποιόν μίλησε στο τηλέφωνο ο Τζήλος πριν από το παιχνίδι. Ακολούθησαν πρωτοσέλιδα κατά του λαρισαίου διαιτητή από κόκκινες εφημερίδες και στη συνέχεια ανέλαβε δράση ο επίτιμος πρόεδρος του Ολυμπιακού ο οποίος τόσο με δηλώσεις του στην εφημερίδα ΦΩΣ, όσο και μετά τη νίκη του Ολυμπιακού επί της Μίλαν χαρακτήρισε αίσχος την διεθνοποίση του Τζήλου και καταφερόταν με δημόσιες δυσμενείς κρίσεις εναντιόν του.

    Τέλος στην ιντερνετική εκπομπή της «Θύρας 7» οι παρουσιαστές ουσιαστικά προανήγγειλαν το χτύπημα κάνοντας λόγο για ατυχήματα που συμβαίνουν στις γιορτές.

  155. BLOG_OTI_NANAI said

    148: Αγαπητέ μπάρμπα, από τον Ησύχιο περίμενες να μάθεις, κάτι που αποδίδεται στον Ηρωδιανό ήδη από τον 2ο αιώνα μ.Χ.;

  156. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Έχετε δίκιο, κ. Blog (155). Λόγω βιασύνης, συρρίκνωσα 300 χρόνια την πρώτη ταύτιση του χόνδρου με τον τραγανό. Αλλά, εν τοιαύτη περιπτώσει, οφείλει να βγεί ο κ. Πέπες και να δηλώσει ότι η μαρτυρία του πως οι Κρητικοί εξακολουθούν να λένε «τραγανά» τους χόνδρους, επιβεβαιώνει την αδιάπτωτη Συνέχεια της Θείας Ελληνικής Γλώσσης

  157. Γιάννης Κουβάτσος said

    154: Ξάνθη – Ολυμπιακός το 2012, διαιτητής ο Κωνσταντινέας, και ύστερα από λίγες μέρες ανατινάχτηκε ο φούρνος του.
    Ξάνθη – Ολυμπιακός, διαιτητής ο Τζήλος, και ύστερα από λίγες μέρες τόπι στο ξύλο ο άμοιρος.
    Θ’ αρχίσω να πιστεύω στις συμπτώσεις.

  158. Γς said

    140:

    Κυπριακή διάλεκτος και άστα να πάνε…

    Πριν λίγο στο ΦΒ μου έλεγε η δικιά μου τι ώρα να πάω να την πάρω απ το αεροδρόμιο και επειδή πάντα το αφήνει ανοιχτό το Messanger είπα να κρυφακούσω τα λεγόμενά της με την αδελφή της.
    Και όντως ακούγονταν άψογα. Μόνο που δεν καταλάβαινα τίποτα στα Κυπραίικα

  159. ΚΩΣΤΑΣ said

    Τραγανά γέλια, το είπε κανείς; Συνηθίζεται θεσσαλιστί!

  160. #157

    Στο ενδιάμεσο υπήρξε ο Καλογερόπουλος, αυτός πρόλαβε κι εγκατέλειψε το διαιτητιλίκι μετά από ματς Ξάνθης-ΟΣΦΠ πριν τις φάει…

    Αν θες να γελάσεις διάβασε την ανακοίνωση του Κισσαμικού-Α.Ο.Χανίων (ιδιαίτερη πατρίδα γνωστού εφοπληστού, προέδρου μεγάλης ΠΑΕ) εναντίον διαιτητή για τον αγώνα του με τον …ΠΑΟ (!!!!) σε ύφος που θυμίζει έντονα εκπρόσωπο τύπου και επίτιμο πρόεδρο κάποιας ΠΑΕ !!

    https://www.sdna.gr/podosfairo/kypello-elladas/article/547609/kissamikos-o-diamantopoylos-ekane-oti-pernoyse-apo-xeri

  161. Triant said

    Βέβαια ο Ρικ Πιτίνο έχει συνδέσει το όνομά του με πολλά σκάνδαλα στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, που εμπεριέχουν σεξ, εκβιασμούς, πόρνες αλλά και δωροδοκίες παικτών.
    Ότι πρέπει για την αγνή Πανάθα (μας).

  162. # 161

    Στο Αμέρικα χωρίς σεξ ή Ινδιάνους δεν πας πουθενά !

  163. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    150, Χαρούλα:
    Κι εγώ αυτό γράφω / πιστεύω (#145), δλδ ότι δεν συμβαίνει το ίδιο με το ’’σώμα’’ στο κρασί, αλλά ίσως θέλει συζήτηση…
    Η προσωπική μου γνώμη είναι ότι ακριβώς η διαφορετική πυκνότητα (ιξώδες), τα ποσοστά αλκοόλης και κάποιες ιδιαίτερες ουσίες, που σχετίζονται με την ποικιλία και τον τρόπο οινοποίησης, μάς επιτρέπουν να χρησιμοποιούμε τη λ. ’’σώμα’’ για τα κρασιά. Άρα, συμφωνούμε…
    Τώρα, κάποιοι ιδιότροποι και στομφώδεις χαρακτηρισμοί για το ’’σώμα’’, (όπως π.χ. στρογγυλό, ογκώδες, επίπεδο κλπ.) ανήκουν, νομίζω, στην ίδια κατηγορία με την ’’τραγανή οξύτητα’’.

  164. leonicos said

    156 Ιάκωβε Αδελφόθεε

    Έλειπα μερικές ώρες επειδή μεταξύ άλλων παραβρέθηκα και στην παρουσάση τυο βιβλίου του Νίκου Σαραντάκου, ενώπιον 100 περίπου ατόμων, που κρέμονταν σαν τσαμπιά επειδή ο χώρος ήταν περιορισμένος

    Άσχετα με τη βιασύνη, που αν την είχε διαπ΄ραξει άλλος θα το αποκαλούσες προχειρότητα, τσαπατσουλιά, αχετοσύνη κοκ
    συνέβαλες ουσιαστικά στην εξέλιξη αυτού του άρθρου

    Συνεχίζεις το ίδιο απαξιωτικό / επιθετικό στιλ, που όπως μας εξήγησες, και το σεβάστηκα εγ΄ώ προσωπικά, ότι είναι το χούι σου και δεν αλλάζει. (Πιστεύω ότι ξέρεις τι σημαίνει χούι ρωσιστί. Κια να μην ξέρεις, το επιτεείο σου στο πίτσ’ φυτίλι θα σ’ το πει).

    Όταν μου ανέφερες ότι ‘έτσι είσαι κι έτσι θα μείνεις’ μου δημιουργήθηκαν μερικές απορίες. Σκεφτηκα πως αν δεν είσαι κανένας αγράμματος έλληνα εστιάτορας του Σικάγου, εστιάτορας από λαντζιέρης, και είσαι σε κάποιο χώρο όπου κυκλοφορεί κόσμος, είναι αδύνατο εκεί να έχεις αυτό το στιλ, κι επομένως το βγάζεις εδώ, γιατί είναι στ’ απωθημένα σου.
    Κατάλαβα επίσης ότι έεις ένα βαρύ ψυχολοφγικό τραύμα, προφανώς δεν σε αγάπησαν ποτέ, δεν σε αναγνώρισαν ποτέ, και γι΄αυτό έχεις αυτή τη συμπεριφορά. Αυτό όντως δεν αλλάζει, αν π.χ. μεγάλωσες σε κωλογειτονιά ή σε ορφανοτροφείο, και αυτό το συμεριστήκαμε σιωπηλώς.

    Εντύτοις όμως, σε χθεσινό σχόλιό σου κάλεσε τον Ιατρού να στείλει βίντεο της βιβλιοπαρουσίασης, το οποίο εναγωνίως περιμένει το επιτελείο σου για να εντοπίσει λάθη και γκάφες.

    Αυτό αποδεικνύει ότι εκτός του ότι πάσχεις από Συνδρομο Μη-Αναγνώρισης, που προσπαθήσαμε να το δούμε με συγκατάβαση, είσαι και κακοπροαίρετος.

    Αντιλαμβάνομαι ότι γραφτηκε από λάθος, αλλ’ αυτό είναι το χειρότερο. Τα λάθη αυτού του τύπου δείχνουν τον εσωτερικό μας άνθρωπο, και ο δικός σου είναι απορριπτέος. Αυτόχρημα απορριπτέος.

    Πολύ λυπάμαι γιατί είχα εναποθέσει ελπίδες πάνω σου

  165. Πέπε said

    @145
    > > Το ’’τραγανό κρασί’’ αλλά και πολλές εκφράσεις και όροι γαστρονομικοί, που εμφανίζονται ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, θεωρώ ότι εκφέρονται από τους ειδικούς (ή «ειδικούς»), ψάχνοντας επίτηδες «χτυπητές» / παράξενες λέξεις, για εντυπωσιασμό και ως ένδειξη γνώσης και εξειδίκευσης.

    Πιθανόν ναι. Τα κείμενα γευσιγνωσίας κρασιού είναι εξίσου μνημειώδη με τα χριστουγεννιάτικα μενού γκουρμελήδικων εστιατορίων.

    Με μια όμως επιφύλαξη: πρόκειται για ένα λεξιλόγιο (αυτό του κρασιού εννοώ) που περιγράφει γεύσεις και αρώματα, και κάποιες άλλες εντυπώσεις που δεν είμαι καν σίγουρος με ποια αίσθηση τις αντιλαμβανόμαστε. Για τη γεύση και την όσφρηση δεν υπάρχει κοινό λεξιλόγιο παρά μόνο υποτυπώδες, καθώς συνολικά η ανθρωπότητα δεν τις έχει καλλιεργήσει ιδιαίτερα. Εδώ για την όραση και την ακοή, που όλοι έχουμε πολύ πιο εξειδικευμένες κοινές εμπειρίες, και δεν είναι εύκολο να συνεννοηθείς. Λες «μπλε» και μπορεί να εννοείς χιλιάδες αποχρώσεις. Υπάρχουν ειδικότερες λέξεις για πολλές αποχρώσεις, αλλά αποτελούν επαγγελματικό λεξιλόγιο (ζωγράφων, ανθρώπων του ρούχου…) που δεν το καταλαβαίνουν όλοι. Το ίδιο και με τους ήχους: έχετε ακούσει μουσικούς να περιγράφουν ο ένας στον άλλο τις διαφορές στον ήχο μεταξύ δύο βιολιών λ.χ.; Και πάλι καλά για τους μουσικούς ήχους, για τους θορύβους όμως, πέρα από λίγες ηχομιμητικές λέξεις (κρότος, πάταγος, φλοίσβος, βουητό, μουρμούρισμα…) η μόνη λύση είναι «ένας ήχος σαν …».

    Ε, πόσο μάλλον για τις γεύσεις και τα αρώματα του κρασιού. Μιλάμε για έννοιες πέρα από τα όρια της κοινής εμπειρίας όσων ανθρώπων απαρτίζουν τη γλωσσική κοινότητα, άρα πέρα από τα όρια της γλώσσας, που ωστόσο η γλώσσα καλείται να τις καλύψει. Ε, τι να σου κάνει η δόλια; Θα τεντωθεί, θα απλωθεί, θα κάνει ακροβασίες, μπορεί να πάθει και κάνα διάστρεμμα -συμβαίνουν αυτά- αλλά πάντως θα προσπαθήσει.

  166. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Εκλεκτέ σχολιαστά, αξιαγάπητε κ. Λεώνικε (164), επιτρέψτε μου μιά ερώτηση:

    Γιατί ο αγαπητός σε όλους μας κ. Σαραντάκος δικαιούται να κρίνει και να σχολιάζει τους πάντες κάθε Σαββάτο στα μεζεδάκια του, και δεν δικαιούμαι εγώ να ζητώ το χθεσινό Βυρωνιώτικο βίντεο από τον Ιατρού, για να κρίνω την διάλεξη του κ. Σαραντάκου; Δύο μέτρα και δύο σταθμά;

    Κύριε Λεώνικε,

    είμαι γεννημένος το 1949 (καβαντζάρω τα 70 σε λιγάκι…) και σ’ αυτές τις ηλικίες πρέπει να βρεί κανείς μιά δημιουργική απασχόληση για να σκοτώνει τις ώρες του, γυμνάζοντας συγχρόνως το μυαλό, μπάς και γλυτώσει το αλτσχάϊμερ. Εγώ έχω βρεί αυτή την απασχόληση (να σχολιάζω στο κορυφαίο γλωσσικό ιστολόγιο του Ρωμέικου) και πιστέψτε με, μέ ωφελεί αφάνταστα.

    Δεν θα σάς το κρύψω, κ. Λεώνικέ μου: Πέρα από την γυμναστική του μυαλού, είναι μεγάλη η ηδονή που απολαμβάνω, όταν αποστομώνω έναν Πέπε , όταν έχω κάνει έναν κακόψυχο Ιατρού να με τρέμει (σ.σ.: φοβήθηκε να μού πεί αν θα στείλει συνεργείο στην χτεσινή διάλεξη στην Λαμπηδόνα, με αποτέλεσμα να χαθούν για πάντα αυτά που είπε ο κ. Σαραντάκος…), ΄όταν στέλνω ξανά στην τρύπα του έναν Blog-oti-nanai, όταν έχω περιορίσει ακόμη και τις φαφλατάδικες ποδοσφαιρικές αναλύσεις ενός Gpoint (σ.σ.: μετά την αποκάλυψή μου ότι ο ΠΑΟΚ ήτο ομάδα της Χούντας πιό πολύ κι από τον Παναθηναϊκό) και γενικά όταν προβαίνω στις καθημερινές μεγάλες αποκαλύψεις μου που τόσο συναρπάζουν το ανυποψίαστο κοινό του παρόντος Ιστολογίου…

    Γνωρίζοντας πόσο ανοιχτομάτης και ανεκτικός είστε, κ. Λεώνικε, μετά τα όσα μόλις σάς αποκάλυψα, νομίζω πως θα πάρετε πίσω τις εναντίον μου κατηγορίες (σχόλιο 164) ότι έχω βαριά ψυχολογικά τραύματα, απωθημένα, είμαι κακός άνθρωπος και τα λοιπά…

  167. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα! Γύρισα από την εκδήλωση που την παρακολούθησε πολυμελές κλιμάκιο του ιστολογίου

    135 Είναι πολύ ωραίο αυτό το απόσπασμα….!

    143 Αλλο πάλι και τούτο!

    164 Πράγματι ο Λεώνικος ήταν, τον είδα κι εγώ 🙂

  168. Παναγης Αντωνοπουλος said

    Όταν την λέξη δεν μπορεί να την απορρίψει η λογική , όλα τα λεξικα σοβουν !!

  169. loukretia50 said

    Πέπε και όσοι εκτιμάτε την απόλαυση που δίνει το καλό κρασί¨
    Υπάρχει μια πολύ συμπαθητική ταινία με λεπτές αποχρώσεις, που εστιάζει σε μια περιπλάνηση συνδυασμένη με την απόλαυση εξαιρετικών κρασιών. Γλυκόπικρη, ανθρώπινη, δεν έχει σούπερ σταρ ή σασπένς, αλλά μπορεί να σας αρέσει
    Sideways https://youtu.be/Pqbz8yojxBY

  170. Γιάννης Ιατρού said

    Κάποιος εδώ μέσα κάνει υποθέσεις αδίκως, χωρίς ίχνος κοινού νού, παρά τον τίτλο της στήλης του…

  171. Γιάννης Ιατρού said

    167: Αχά! δηλαδή του δίνεις άλλοθι, ε; Ποιός ξέρει που γύριζε 🙂 🙂 🙂

  172. Γιάννης Ιατρού said

    171 -> 167γ

  173. loukretia50 said

    ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ! με λίγο ρετρό…

    Nancy Sinatra and Lee Hazlewood – Summer Wine https://youtu.be/mQiDs9tKZv4
    Johnny Cash – Melva’s Wine https://youtu.be/YnL_o7xzzCo
    Red Red Wine – Bob Marley https://youtu.be/Ej1Kpv0WScw

  174. 152, … αθλήματα (τέννις με τρεις μπάλλες, τάβλι
    με εικοσάεδρα ζάρια …

    …όπου με τα εικοσάεδρα ζάρια
    ξαναγυρνάμε στο ποδόσφαιρο,
    μιας και η παραδοσιακή μπάλα
    είναι βασισμένη στο αντίστοιχο
    πλατωνικό στερεό – με αποκοπή
    (που βρήκε και την μετενσάρκωσή του
    στα buckyballs).

  175. Γς said

    164:

    >Πιστεύω ότι ξέρεις τι σημαίνει χούι ρωσιστί

    https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSYq94bXHEpTuvt70am7eGQsZDKMoXDW2VZdPnu-w9QLqMUw0v2GA

  176. Alexis said

    Δεν ξέρω ποια θα βγει λέξη της χρονιάς, αλλά η τελευταία φράση του Λεώνικου στο σχόλιο 164 διεκδικεί επαξίως τον τίτλο της «ατάκας της χρονιάς» 😂

  177. Alexis said

    Να μας πει ο λαλίστατος κ. Ιατρού (3 μεταμεσονύχτια σχόλια εντός πεντάλεπτου, όρα #170-172) γιατί δεν απέστειλε συνεργείο για την μαγνητοσκόπηση της εκδήλωσης.

    Είχε χαλάσει το βαν των εξωτερικών μεταδόσεων;

    Ή έπαθε ο μπούμαν λουμπάγκο;

    Τι μας αποκρύπτετε;

  178. Πέπε said

    @169 Λουκρητία

    Βέβαια! Θυμάμαι τη σκηνή, κάπου στην αρχή, που ο οινοφίλ προσπαθεί να μυήσει τον κάφρο φίλο του στις λεπτές απολαύσεις του κρασιού:

    -…Και μετά το μυρίζουμε. Πιο μέσα τη μύτη σου, να πιάσεις όλο το άρωμα. Μα τι, ντρέπεσαι; Πολύ ωραία, τώρα μια μικρή γουλιά. Μην την καταπιείς ακόμα, τη γυρίζουμε σ’ όλες τις μεριές του στόματος…
    -Μμμ, τελικά ωραιο είναι (δε νιώθει τίποτε αλλά προσπαθεί να του κάνει το χατίρι).
    -Μη μου πεις ότι τόσην ώρα μάσαγες τσίχλα!

  179. Γιάννης Ιατρού said

    177: Ποιός το είπε ρε Αλέξη πως δεν; Όλα υπάρχουν 🙂

  180. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    179 Όλα υπάρχουν και θα βγουν στο φως!

  181. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    179/180 Όλα όλα? Και τα παραλειπόμενα? Και τα ντοκουμέντα από τη σκοτεινή, ζοφερή, κακόψυχη υπόγα?
    Αναμένουμε…

  182. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    Νίκο, έχεις μέηλ 🙂

    181: Χτήνος, ελήφθη 🙂 (δες κι εσύ το μέηλ σου)

  183. 178, … Θυμάμαι τη σκηνή, κάπου στην αρχή,
    που ο οινοφίλ προσπαθεί …

    Εν αρχή, οινολόγος!

  184. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    183 Οινολόγος με κίρρως.

  185. Theo said

    @169, 183:
    Και μια ακόμα οινοφιλική ταινία, με πολλές αναφορές στη γευσιγνωσία και την παραγωγή του κρασιού a href=https://www.imdb.com/title/tt5247704/>Επιστροφή στη Βουργουνδία

  186. Theo said

    Πιο σωστά:
    Επιστροφή στη Βουργουνδία

  187. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Γαλάτης μπέκρος: Οινοφλίξ.

  188. 184, 😀

  189. Για την τραγανότητα βάζω και παλιότερη συζήτηση που είχε ξεκινήσει με το θρουλί, και στη συνέχεια ο Μπουκανιέρος είχε αναφέρει το εύθρυπτο, που οδηγεί στην ευθρυπτότητα, η οποία βλέπω πως χρησιμοποιείται κανονικά με την κυριολεκτική της σημασία.
    Λέμε τώρα, μια που χαζεύω σήμερα…

  190. 179,
    Βέβαια, ενδιαφέρουσα ταινία, έχει και την σκηνή που σακάτεψε την φήμη του Μερλό προς όφελος ανταγωνιστών του!

  191. Για το 169 το προηγούμενο, 190.
    (Free upgrade!)

  192. Χαρούλα said

    Εν αρχή, οινολόγος …και πάλι με εντυπωσιάσατε όμορφα! Ευρυματικότατος!

    Για τους σινεφίλ, (και όχι απαραίτητα οινοφίλ)
    http://www.gregoryswinejournal.com/pagesgr/article.aspx?aid=4

  193. Χαρούλα said

    Το 192α για τον κ.Νικολάου 183. Αλλά ΣτοΔγιαλοΧτηνος, εξίσου έξυπνα τα 184 & 187

  194. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @183. Μιχάλης Νικολάου said:

    » …Εν αρχή, οινολόγος! 🙂 🙂

    …καὶ θεὸς οἰνολόγος.

    @ΣτοΔγιαλοΧτηνος (184,187) 🙂 🙂

  195. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Μὲ φύλλο ἡ τραχανόπιτα
    γιὰ νά ᾿χει τραγανότητα.

  196. loukretia50 said

    195. Ω! Δον Μαρτίνεζ! attention!
    κάλλιο τραχανά ζωμόν!

    Φύσα την τραγανόπητα γιατί θα ζεματάει
    κι αν ζεματάει θα καείς και το στυλάκι πάει,
    σαν «γιο χοχο!» θ΄αναφωνείς, ως Σάντα- Κλάους- σκούζων
    Και η αψάδα μη θαρρείς πως σβήνει με το ούζον!
    Είναι αλλιώς να τη γευτείς μικρές μπουκιές αράδα.
    Γουρουνιστί αν θα τη φας, δεν έχει νοστιμάδα
    ΛΟΥ
    Για δες για πότε σκάρωσα τραγανομαντινάδα!

  197. 193 Και πού να δεις και τον Γαλάτη σκηνοθέτη: Νετφλίξ 🙂

  198. 197,
    Άξιος!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: