Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μην πυροβολείτε πάντα τον μεταφραστή -ή, τα φασούλια της θεώρησης

Posted by sarant στο 21 Δεκέμβριος, 2018


Δημοσιεύω σήμερα, με κάποιες επικαιροποιήσεις, ένα άρθρο που το είχα γράψει πριν από 11 χρόνια και το δημοσίευσα, τότε, στον παλιό μου ιστότοπο. Το θυμήθηκα επειδή τις προάλλες ειχαμε στο ιστολόγιο το ερώτημα πώς λέγεται η συγγενεια «αδελφός του παππού», και ένα από τα μεταφραστικά στιγμιότυπα που θα διαβάσετε στο άρθρο έχει σχέση με το όνομα αυτής της συγγένειας.

Πριν προχωρήσω, να θυμίσω ότι σήμερα στις 6-8 το απόγευμα θα είμαι καλεσμένος στον ραδιοφωνικό σταθμό 105.5 στο Κόκκινο.

Στο ιστολόγιο συχνά επισημαινουμε μεταφραστικά λάθη, δηλαδή λάθη σε μεταφρασμένα κείμενα. Πολλά από τα λάθη αυτά βρίσκονται σε ηλεκτρονικές δημοσιεύσεις. Στο σημερινό σημείωμα όμως θα επικεντρωθούμε σε μεταφραστικά λάθη που εντοπίζονται σε βιβλία.

Όταν διαβάζουμε ενα μεταφρασμένο βιβλίο, λογοτεχνικό ή όχι, και αντιληφθούμε μεταφραστικό λάθος, θεωρούμε ότι είναι υπεύθυνος ο μεταφραστής. Κι όμως, μερικές φορές το λάθος δεν είναι δικό του ή δεν είναι όλο δικό του, παρόλο που σ’ εκείνον πηγαίνει ο νους μας όταν βλέπουμε σημεία και τέρατα στη μετάφραση ενός βιβλίου.

Το μεταφρασμένο κείμενο, το κείμενο που παραδίνει ο μεταφραστής στον εκδοτικό οίκο, σχεδόν πάντα στις μέρες μας σε ηλεκτρονική μορφή, περνάει κι από άλλα χέρια ώσπου να φτάσει στο τυπογραφείο: από τον θεωρητή ή αναθεωρητή του κειμένου, από κάποια επιμέλεια ενδεχομένως (αν και αυτά τα δύο, αναθεώρηση και επιμέλεια, συνήθως τα αναλαμβάνει το ίδιο άτομο), από τον διορθωτή τέλος. Σ’ αυτά τα στάδια, το κείμενο βελτιώνεται και διορθώνονται λάθη, αλλά όχι πάντοτε. Υπάρχουν φυσικά και λάθη που ξεφεύγουν, δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι μερικά κείμενα με πολλά και ευμεγέθη μαργαριτάρια, που σχολιάζω στις σελίδες αυτές, είχαν περάσει από θεώρηση και επιμέλεια, μερικά μάλιστα τα είχε (ή τουλάχιστον φέρεται ότι τα είχε) επιμεληθεί στρατιά ολάκερη από αναθεωρητές και λοιπούς …., αλλά ως δια μαγείας τα λάθη παραμείναν, για να επιβεβαιωθεί και η παροιμία για τους πολλούς κοκόρους.

Εδώ όμως θα ασχοληθώ όχι με λάθη που ξέφυγαν από την αναθεώρηση, την επιμέλεια ή τη διόρθωση, αλλά λάθη που τα προκάλεσε η αναθεώρηση ή κάποιο από τα επόμενα στάδια. Σε άλλα σημειώματα του παλιού μου ιστοτόπου έχω σχολιάσει δυο μαργαριτάρια τα οποία είμαι σχεδόν βέβαιος ότι είναι έργο των χειρών του επιμελητή ή του διορθωτή. Να τα θυμίσω πρόχειρα:

 

  • ο επιμελητής διόρθωσε τη φράση «το Μπασέν ντε Λαντρ» σε «τον Μπασέν ντε Λαντρ», αγνοώντας ότι Bassin des Ladres ήταν κάποια περίφημα ιαματικά λουτρά, προφανώς νομίζοντας ότι πρόκειται για πρόσωπο.
  • ο ίδιος νυμανής επιμελητής κόλλησε νι στο Ρόμπερτ δε Μπρους, τον σκοτσέζο πολέμαρχο (Robert the Bruce), και τον έκανε «Ρόμπερτ δεν Μπρους»!

 

Στο ίδιο πνεύμα, αλλά με μεγαλύτερη ποικιλία, θέλω να αφηγηθώ τα εξής τρία περιστατικά, που όλα τους αφορούν βιβλία που βρίσκονται σε κυκλοφορία.

Πρώτο περιστατικό, ο ξαναμεταφρασμένος Σεφέρης

Σε βιβλίο του γνωστού Αμερικανού συγγραφέα Στίβεν Κινγκ, τα μότο των κεφαλαίων είναι από στίχους του Σεφέρη, φυσικά στα αγγλικά. Ο ελληνικός εκδοτικός οίκος αναθέτει το βιβλίο σε μια μεταφράστρια. Η μεταφράστρια μεταφράζει το κείμενο και αφήνει προς το παρόν τα μότο αμετάφραστα διότι δεν έχει στο σπίτι της τα ποιήματα του Σεφέρη (να σημειωθεί ότι αυτά έγιναν τον… προηγούμενο αιώνα, όταν δεν υπήρχε διαθέσιμο το σώμα των ποιημάτων του Σεφέρη σε ηλεκτρονική μορφή όπως τώρα στην Ανεμόσκαλα).

Κάποια στιγμη, η μετάφραση έχει τελειώσει αλλά ακόμα δεν έχουν ελεγχθεί τα μότο. Η μεταφράστρια λέει στην επιμελήτρια ότι δεν μπορεί να παραδώσει ακόμα το βιβλίο, αν και είναι κατά τα άλλα έτοιμο, επειδή θέλει να ταυτοποιήσει τους σεφερικούς στίχους. Η επιμελήτρια τη διαβεβαιώνει ότι θα τους βρει η ίδια, που έχει τον Σεφέρη (τα Άπαντα στον τόμο του Ίκαρου, όχι τον ποιητή τον ίδιο) σπίτι της.

Το κείμενο παραδίδεται, η μεταφράστρια επαφίεται στη διαβεβαίωση της επιμελήτριας, άλλωστε και ιεραρχικά δεν μπορεί να κάνει και πολλά πράγματα, δεν έχει θάρρος με τον συγκεκριμένο εκδοτικό οίκο. Το βιβλίο κυκλοφορεί και όταν η μεταφράστρια το πιάνει στα χέρια της πέφτει από τα σύννεφα. Αντί για τους αυθεντικούς στίχους του Σεφέρη, κάθε κεφάλαιο έχει σαν μότο ξαναμεταφρασμένη την αγγλική μετάφραση και μάλιστα ξανακακομεταφρασμένη!!

Αν βαρέθηκε η επιμελήτρια ή αν ανάθεσε την εργασία σε άλλον και αυτός ο άλλος τα θαλάσσωσε, δεν το ξέρουμε και δεν θα το μάθουμε. Το γεγονός είναι ότι η μεταφράστρια εκτέθηκε ανεπανόρθωτα, μια και πολλοί (και καθόλου αδικαιολόγητα) επέκριναν το ατόπημα σε συζητήσεις ή και στον Τύπο. Ακόμα και όταν πρωτοέγραψα αυτό το άρθρο, δέκα και βάλε χρόνια μετά το περιστατικό, μπορούσες να βρεις στο Διαδίκτυο να στηλιτεύεται η ξαναμετάφραση του Σεφέρη, η οποία, άδικα βέβαια, είναι δεμένη με το όνομα της μεταφράστριας.

Κινέζικα του υποκόσμου

Το δεύτερο παράδειγμα είναι ευτυχώς λιγότερο δραματικό ως προς την έκταση και τις συνέπειες. Σε γαλλικό αστυνομικό μυθιστόρημα για μεγάλον εκδοτικό οίκο, γίνεται λόγος για την Κίνα, και ο συγγραφέας χρησιμοποιεί την έκφραση L’ Empire du Milieu, που είναι γαλλική απόδοση της έκφρασης που χρησιμοποιούν οι Κινέζοι για το κράτος τους. Ο μεταφραστής το αποδίδει «Μεσαία αυτοκρατορία». Γράφει συγκεκριμένα: Από τότε που είχε έρθει στο Πεκίνο πριν από μερικούς μήνες, πρώτη φορά είχε την αίσθηση ότι εισέδυε στο μυστήριο της Μεσαίας Αυτοκρατορίας.

Και επειδή δεν είμαστε όλοι σινολόγοι, βάζει και υποσημείωση (Σ.τ.Μ.) όπου διευκρινίζει: «Ονομασία που έδιναν οι ίδιοι οι Κινέζοι στην αυτοκρατορία τους».

Το βλέπει αυτό η επιμελήτρια, που ήξερε γαλλικά αλλά προφανώς το μυαλό της ήταν πολλά έτη φωτός μακριά, και διορθώνει το «Μεσαία Αυτοκρατορία» σε «Αυτοκρατορία του Υποκόσμου»!!! Δηλαδή: Από τότε που είχε έρθει στο Πεκίνο πριν από μερικούς μήνες, πρώτη φορά είχε την αίσθηση ότι εισέδυε στο μυστήριο της Αυτοκρατορίας του Υποκόσμου.

Το λάθος έχει την εξήγησή του –στα γαλλικά, le milieu, πέρα από το «μέσο» είναι και ο υπόκοσμος. Les gens du milieu είναι οι κύκλοι του υποκόσμου. Εξήγηση έχει, αλλά δεν παύει να είναι εξωφρενικό ή μάλλον σχιζοφρενικό αν σκεφτούμε ότι η επιμελήτρια, ενώ άλλαξε τη φράση, διατήρησε την υποσημείωση, θέλοντας να μας κάνει να πιστέψουμε ότι οι ίδιοι οι Κινέζοι θεωρούν τη χώρα τους αυτοκρατορία του υποκόσμου! Ευτυχώς όμως εδώ το λάθος λίγοι το κατάλαβαν, ίσως επειδή έγινε σε αστυνομικό βιβλίο οπότε η ανάμιξη του υποκόσμου είναι δικαιολογημένη.

Ο αδελφός της γιαγιάς του Καίσαρα

Στο τρίτο παράδειγμα, φίλος μεταφραστής μεταφράζει βιβλίο στρατιωτικής ιστορίας, όπου γίνεται λόγος για τον Αύγουστο, τον Ρωμαίο αυτοκράτορα. Εδώ έχω ολόκληρη την αφήγηση του παθόντος μεταφραστή, που τα λέει πιο γουστόζικα από μένα, αλλά θα τα πω και με δικά μου λόγια, περιληπτικά.

Το κείμενο έλεγε ότι ο Αύγουστος αναγνώρισε ότι η στρατιωτική επιτυχία είναι το πρώτο βήμα για την πολιτική ανέλιξη, like his great uncle Caesar. Διότι πράγματι, ο Καίσαρας ήταν αδελφός της γιαγιάς του Αυγούστου. Τώρα, στα ελληνικά εμείς αυτή τη συγγένεια, τον αδελφό του παπού ή της γιαγιάς, δεν την πολυεξειδικεύουμε. Τους λέμε ή παπούδες ή θείους.

Θέλοντας να ακριβολογήσει, ο μεταφραστής μας έγραψε «όπως και ο μεγάλος θείος του Καίσαρας». Θα μπορούσε βέβαια να γράψει και «μεγαλοθείος» αλλά το φοβήθηκε, επειδή δεν βρήκε τη λέξη στο google (τώρα η λέξη υπάρχει, εγώ του την έμαθα!)· άλλωστε του άρεσε που ο συγκεκριμένος μεγαλοθείος ήταν και μεγάλος (αλλά και θείος).

Αγαθές προθέσεις, αλλά…. Αλλά το βιβλίο επρόκειτο να το αναθεωρήσει στρατηγός ε.α., ο οποίος δεν βρήκε του γούστου του τον μεγάλο θείο και αποκατάστησε την ιστορική ακρίβεια: όπως και ο αδελφός της γιαγιάς του Καίσαρας. Σωστό, αλλά τρομερά επικίνδυνο.

Διότι βέβαια, ακολούθησε ο διορθωτής, ο οποίος δεν χαμπαρίζει από αυτοκράτορες: είδε «του Καίσαρας», χτύπησε καμπανάκι ότι κάτι δεν πάει καλά, έσβησε το σίγμα και γέννησε νέο ιστορικό πρόσωπο: όπως και ο αδελφός της γιαγιάς του Καίσαρα.

Επιμύθιο

Θα μπορούσε κάποιος αυστηρός κριτής να πει ότι και οι τρεις μεταφραστές έκαναν, ο καθένας, από ένα τοσοδά λαθάκι. Η μεταφράστρια έπρεπε να είχε σπίτι τον Σεφέρη (τα Άπαντα, επαναλαμβάνω, όχι τον ποιητή) ή να τον δανειζόταν από κάπου και να έκανε τη δουλειά της μόνη της. Ο πρώτος μεταφραστής ίσως θα μπορούσε να διαλέξει μια κάπως πιο κομψή απόδοση, ξερωγώ «Η κεντρική αυτοκρατορία» ή «Η αυτοκρατορία του Μέσου» (αλλά κι αυτό χωράει παρερμηνεία). Ο τρίτος έπρεπε οπωσδήποτε να προφυλάξει τον εαυτό του και τις επερχόμενες γενεές, βάζοντας μια λεξούλα, ένα γραμματάκι: όπως και ο μεγάλος θείος του ο Καίσαρας, αν και βέβαια δεν ξέρουμε αν αυτό θα περνούσε από τα καυδιανά δίκρανα του στρατηγού ε.α.

Όμως και στις τρεις περιπτώσεις, πάνω στο αρχικό λαθάκι, το συγχωρητέο ή και σχεδόν ανύπαρκτο, στηρίχτηκε τερατούργημα, κοτζάμ Μέγαρο παρανόησης και παρερμηνείας. Οπότε, γι’ αυτό λέω ότι και οι τρεις μεταφραστές είναι τραγικές μορφές, αφού χωρίς να φταίνε βρέθηκαν εκτεθειμένοι.

Ωστόσο, πρέπει να το πω αυτό πριν κλείσω και να το υπογραμμίσω, το ξανακοίταγμα του μεταφράσματος από ένα άλλο μάτι είναι πάντοτε απαραίτητο, μακάρι το κείμενο να το έχει μεταφράσει ο θεός ο ίδιος· και πολύ περισσότερα είναι τα λάθη που αποσοβούνται χάρη στην αναθεώρηση-επιμέλεια-διόρθωση παρά εκείνα που παράγονται εξαιτίας τους, όπως αυτά που μόλις είδαμε. Αρκεί βέβαια ο θεωρητής-επιμελητής να κάνει τη δουλειά του και να μην αρκείται να ευπρεπίζει καταλήξεις.

Και κλείνω, αναδημοσιεύοντας ολόκληρη την καλογραμμένη αφηγηση του παθόντα για το τρίτο περιστατικό:

Ποιος σκότωσε τον αδερφό της γιαγιάς του Καίσαρα;

Ή

Πώς κατασκευάζεται ένα λαμπρό μαργαριτάρι

(μια ιστορία μεταφραστικού τρόμου και μυστηρίου)

Αφηγείται ο μεταφραστής του βιβλίου

Ένα ωραίο πρωινό, άνοιξα αμέριμνος μια μετάφρασή «μου» για να επιβεβαιώσω μια λεπτομέρεια σχετικά με τη διάταξη της ρωμαϊκής λεγεώνας (δεν είχα υψιπετείς σκοπούς – να παίξω στρατιωτάκια με τα παιδιά μου ήθελα, χωρίς όμως να μεταλαμπαδεύω εσφαλμένες πληροφορίες). Στην αρχή της παραγράφου «Οι αυτοκρατορικές λεγεώνες», έπεσα πάνω στην εξής φράση:

Αναγνωρίζοντας, όπως και ο αδερφός της γιαγιάς του Καίσαρα, ότι η στρατιωτική επιτυχία αποτελούσε βάση για πολιτική καριέρα, ο πρώτος Ρωμαίος αυτοκράτορας, ο Αύγουστος, ακολούθησε πολιτική συνετής επέκτασης, που συνδυαζόταν με τη μέριμνα για τη σταθεροποίηση της άμυνας της αυτοκρατορίας. (σελ. 63).

Δε χρειάζονται βαθιές γνώσεις ρωμαϊκής ιστορίας ή πολύχρονη μεταφραστική εμπειρία, αρκεί η κοινή λογική για να καταλάβει κανείς ότι η φράση που υπογράμμισα εδώ (ο αδερφός της γιαγιάς του Καίσαρα) αποτελεί μαργαριτάρι πρώτης γραμμής. Αν και δε μπορώ να ξέρω ή να θυμάμαι ποια ήταν η γιαγιά του Καίσαρα, πόσο μάλλον ποιος ήταν ο αδερφός της, εννοείται ότι εδώ γίνεται λόγος για τον ίδιο τον Ιούλιο Καίσαρα, ο οποίος, ναι, ήταν αδελφός της (μητρικής) γιαγιάς του Αύγουστου (μια πρόχειρη παραπομπή: Σουητώνιος, Αύγουστος, IV, 1). Όντας σίγουρος ότι δεν έχω κάνει εγώ τούτο το λάθος (κάνω κι εγώ λάθη, φυσικά, όπως όλοι οι άλλοι, αλλά σφάλματα τέτοιου είδους δεν κάνω ποτέ), υπόθεσα ότι θα είχα γράψει «ο αδερφός της γιαγιάς του, ο Καίσαρας» ή στη χειρότερη περίπτωση «ο αδερφός της γιαγιάς του Καίσαρας», και ο επιμελητής (ή κάποιος «αντ’ αυτού») είχε κάνει μια μηχανική και εντυπωσιακά άστοχη διόρθωση.

Έμεινα για ένα εικοστετράωρο μ’ αυτή την εντύπωση. Μετά, βρήκα τον καιρό να τσεκάρω το δικό μου αρχείο (αυτό που είχα στείλει στον εκδότη), όπου βρήκα τη φράση:

Αναγνωρίζοντας, όπως και ο μεγάλος θείος του Καίσαρας, ότι η στρατιωτική επιτυχία πρόσφερε μια καλή βάση για την πολιτική δημοτικότητα, ο πρώτος ρωμαίος αυτοκράτορας, ο Αύγουστος, ακολούθησε μια πολιτική συνετής επέκτασης, που συνδυαζόταν με τη μέριμνα για τη σταθεροποίηση της άμυνας της αυτοκρατορίας.

Και, κοιτώντας στο αγγλικό:

Recognizing, like his great uncle Caesar, that military success was a good basis for political popularity, the first Roman Emperor Augustus, followed a policy of cautious expansion, alternated with consolidation of the Empire’s defences. (p. 63).

Δε μας ενδιαφέρουν, εδώ, οι άλλες διαφοροποιήσεις – ούτε αν η φράση είναι περισσότερο ή λιγότερο πετυχημένη μεταφραστικά. Great uncle σημαίνει βέβαια μεγαλοθείος (θείος του πατέρα ή της μητέρας), αλλά εδώ δημιουργείται μια δισημία, ίσως κι ένα παιγνίδισμα, καθώς ο Καίσαρας ασφαλώς ήταν κι από μόνος του Great (άσε που ο Καίσαρας ήταν κι από μόνος του «Θείος», αν κι αυτό δε φαίνεται στα αγγλικά). Νομίζω ότι είχα προσθέσει μια χειρόγραφη παρατήρηση πάνω στο print out. Εκ των υστέρων, θα ήταν προτιμότερο να μην το ψιλοκοσκινίσω και να έγραφα απλώς «μεγαλοθείος» – με την ελπίδα ότι η λέξη θα γινόταν γλωσσικά αποδεχτή. Ή και σκέτο «θείος» (στα ελληνικά, ονομάζουμε συνήθως τους μεγαλοθείους απλώς θείους, αν δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος για διάκριση), αφήνοντας στη μπάντα τα μεγαλεία.

Τι έχει συμβεί εδώ; Προφανώς, ο στρατηγός-επιμελητής (ή κάποια ορντινάντσα του) θεώρησε τη λύση μου αδέξια και προτίμησε να αναλύσει τη συγγενική σχέση, γράφοντας «ο αδερφός της γιαγιάς του Καίσαρας», ή κάτι τέτοιο. Θεμιτό ως εδώ, ας πούμε (αν και κάποιος θα μπορούσε να το θεωρήσει πιο αδέξιο απ’ το δικό μου). Μετά, ήρθε με όλο του το πάσο ο τελικός διορθωτής για να προσέξει ότι αυτό το «ς» αποτελεί παραδρομή – μετά το «του» πάει γενική (οι διορθωτές για κάτι τέτοια ζούνε, και πληρώνονται για να σκέφτονται τυποποιημένα). Στο κάτω-κάτω, τι φταίει αυτός αν οι σοφοί δεν υιοθέτησαν την πολύ λογική ορθογραφία των εκδόσεων «Κάλβος»: ο αδερφός της γιαγιάς-του; (ίσως με τη φιλεύσπλαχνη σκέψη ν’ αφήσουν και κανένα εύλογο επιχείρημα στους πολυτονιστές) Και έτσι, μέσα απ’ αυτή τη μακρόχρονη και περίπλοκη διαδικασία, υποθέτω, σχηματίστηκε ένα ολοστρόγγυλο και λαμπερό μαργαριτάρι.

Κι έτσι εκτέθηκα λοιπόν. Όχι όμως και πάρα πολύ. Στο χοντρό εξώφυλλο του βιβλίου αναγράφεται μόνο ο τίτλος και η ένδειξη «Επιμέλεια: Δ…Γ…» (το όνομα του στρατηγού ε.α. -επιμελητή). Ούτε καν οι συγγραφείς δεν αναφέρονται, «τι να ξέρουν κι αυτοί;»), πόσο μάλλον ο μεταφραστής. Στη σελίδα τίτλου πάλι, οι (πέντε) συγγραφείς στριμώχνονται, κακήν κακώς, μόνο με τα αρχικά τους και κατά παραχώρηση, σε μιαν αράδα, ώστε να προβάλλει με μεγάλα γράμματα και μ’ όλα του τα γαλόνια ο στρατηγός: «Επιμέλεια: Δ… Γ…., ΥΠΤΓΟΣ ε.α.».[1] Πάλι δεν αναφέρεται μεταφραστής. Αυτόν μπορούμε να τον ανακαλύψουμε, με μικροσκοπικά γράμματα, μόνο στη σελίδα του copyright, μόλις δυο αράδες πάνω απ’ το «Τυπογραφικές διορθώσεις: Θ….Γ…». Ένδειξη που εντοπίζει επιτέλους, σύμφωνα με την προηγούμενη ανάλυση, τον πιθανό δράστη του εγκλήματος.

Ευγνωμονώ λοιπόν τις εκδόσεις …. που φρόντισαν, με τόσο τακτ, να με προστατέψουν.

[1] Στο αυτί του εξώφυλλου επίσης, τα βιογραφικά των συγγραφέων που με τόση επιμέλεια είχα μεταφράσει από τα αγγλικά απλοποιήθηκαν στο έπακρο στην ελληνική έκδοση, ώστε να γίνει χώρος για το βιογραφικό του στρατηγού – που πιάνει τόσο χώρο όσο των άλλων πέντε μαζί. Μα τι περίμεναν λοιπόν; Κανένας απ’ αυτούς δεν είχε καν το βαθμό του λοχία, κάτι ψωρολέκτορες και κάτι ψωροκαθηγητές πανεπιστημίων μονάχα – και μάλιστα πανεπιστημίων που κανείς δε μας βεβαιώνει ότι έγιναν ή θα γίνουν ιδιωτικά.

 

Advertisements

144 Σχόλια to “Μην πυροβολείτε πάντα τον μεταφραστή -ή, τα φασούλια της θεώρησης”

  1. rizes said

    ΣΚΙΑ ΠΕΡΙΦΕΡΟΥΣΑ
    https://vgiannelakis.wordpress.com/2018/08/03/%cf%83%ce%ba%ce%b9%ce%b1-%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b9%cf%86%ce%b5%cf%81%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%b1-2/

  2. gak said

    Καλημέρα, στα Ελληνικά είναι αρκετά δόκιμος ο όρος «Μέσο βασίλειο» όταν αναφερόμαστε στο πώς αποκαλούν οι Κινέζοι τη χώρα τους

  3. nikiplos said

    Καλημέρα… ενδιαφέροντα περιστατικά… κι αλλού συμβαίνει αυτό… ένα μικρό λάθος-υποχώρηση από το μηχανικό σε τεχνικό έργο προς εύφρανση του ιδιοκτήτη ή του κατασκευαστή, όχι σπάνια οδηγεί σε τερατογενέσεις που δύσκολα μαζεύεις τα αμάζευτα στη συνέχεια…

    ενός κακού, μύρια έπονται…

  4. Aghapi D said

    Σε πολύ μεγάλο εκδοτικό οίκο όπου μετέφραζα είδα βιβλίο συγγραφέως που δίδασκα σε προχωρημένη τάξη αγγλικών. Το ανέφερα, προσθέτοντας ότι το είχα μεταφράσει πρόχειρα ως βοήθημα, μαζί με μερικές μαθήτριες. Μού το ζήτησαν για να το δουν, το έστειλα υπενθυμίζοντας πως πρόκειται για πρόχειρο και φυσικά όχι εντελώς δικό μου πόνημα.
    Σε μερικούς μήνες το είδα να κυκλοφορεί με το όνομά μου στη μετάφραση και με το όνομα μιας επιμελήτριας. Δέν μού είχαν πει καν πως θα το εκδώσουν, δέν σεβάστηκαν την μεταφράστρια τού προηγούμενου βιβλίου τής ίδιας συγγραφέως, άφησαν την επιμελήτρια να κάνει ό,τι τής κατέβαινε, χωρίς να έχει ιδέα για το πρωτότυπο και το γενικό του ύφος.
    Τόσο θύμωσα που ακούστηκα από τη Σόλωνος ως την Ομόνοια 🙂
    Με πλήρωσαν τα διπλά απ’ ό,τι θα έπαιρνα φυσιολογικά και μού τελείωσε η συνεργασία μαζί τους με δυσαρέσκεια και από τις δύο πλευρές

  5. LandS said

    IMPERATOR CEASAR DIVI FILIUS AUGUSTUS

    Μετάφραση: Αυτοκράτωρ Καίσαρ θείος υιός σεβαστός. 😂😂😂

    Άλλο θείος και άλλος ο θείος.

    Με τον Αύγουστο όμως και τον Καίσαρα έχει άλλη πλάκα το μεταφραστικό, αφού ο ένας ήταν υιοθετημενος απο΄τον θείο του που ΄ταν θεϊκός

  6. Καλημέρα

    Δεν πείσθηκα ! Τα γαλόνια του στρατηγού έχουνε πάντα δίκιο !!

  7. Στα ερωτικά πάντα πρώτη η Λάρισσα…

    https://instanews.gr/63319/ellada/larisa-erotika-rantevoy-gia-500-eyro-ti-vradia-me-protagonistria-proin-estemmeni-vinteo.html?fbclid=IwAR1jtf65zFZ1irsAL8BAm-GETD4hdak6s1wK080ZvuGH72bDT22qNJG_aDw

    και μια που είπα Λάρισσα, θυμήθηκα τον Κούγια… ανέλαβε την πλευρά του Τζήλου στην υπόθεση για τον ξυλοδαρμό του, έχω την αίσθηση ότι θα προσπαθήσει να αποδείξει πως οι τραμπούκοι είχαν εντολή από εχθρούς του Μαρινάκη, π.χ. «τίγρης», για να τον εκθέσουν. Οψόμεθα.

  8. Alexis said

    #0: Όταν διαβάζουμε ενα μεταφρασμένο βιβλίο, λογοτεχνικό ή όχι, και αντιληφθούμε μεταφραστικό λάθος, θεωρούμε ότι είναι υπεύθυνος ο μεταφραστής.

    Δυστυχώς πολλές φορές ως αναγνώστες ούτε καν το αντιλαμβανόμαστε, αφού ούτε το πρωτότυπο έχουμε ούτε εξειδικευμένες γνώσεις για να κρίνουμε την ακρίβεια των γραφομένων.
    Το Μπασέν ντε Λαντρ που έγινε άνθρωπος, μόνο κάποιοι υποψιασμένοι γαλλομαθείς θα το καταλάβαιναν ή κάποιοι που έχουν ζήσει στη Γαλλία και τυχαίνει να το γνωρίζουν.
    Η κινέζικη αυτοκρατορία του υποκόσμου θα προκαλούσε ερωτηματικά (αλήθεια έτσι αποκαλούν τη χώρα τους οι Κινέζοι, θα αναρωτιόταν ο ανυποψίαστος αναγνώστης) αλλά και πάλι μπορεί να μη γινόταν αντιληπτό ότι πρόκειται για μεταφραστικό-εκδοτικό λάθος.

    Καλημέρα…

  9. Γς said

    中國

  10. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολυ για τα πρώτα σχόλια!

    4 … «με δυσαρέσκεια και από τις δύο πλευρές» Εσύ πάντως είχες λόγους.

  11. Ο αδερφός της γιαγιάς του, ο μεγαλοθείος. Εγώ θα έλεγα ο παραπαππούς του. Αν δεν κάνω λάθος, ο μακαρίτης στρατηγός Θρασύβουλος Τσακαλώτος είναι παραπαππούς του νυν …πολυμνημονιοφόρου υπουργού Ευκλείδη.

  12. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Μεγάλη κατάρα οι στρατηγοί και οι ναύαρχοι ε.α., που έχουν φιλολογικές βλέψεις και λογοτεχνίζοντα απωθημένα.
    Δημοσιεύουν κάποιο βαρύγδουπο δοκιμιάκι στη «Στρατιωτική Επιθεώρηση» συνήθως, η αντιγραφή της αντιγραφής ω αντιγραφή, με τσιτάτα που τους έχει μεταφράσει κάποιος στρατιώτης τους με σπουδές στην Εσπερία, και μετά δεν τους σταματάει ο θεός ο ίδιος!
    Κατάρα!

  13. Πέπε said

    Καλημέρα.

    Μα συγγνώμη, ο θείος του Καίσαρα ή όποιος ήταν αυτός (μπερδεύτηκα) πήγαινε γυρεύοντας. Με το που πέφτουμε σ’ έναν great uncle, έκφραση που δεν έχει απόλυτο αντίστοιχο στα ελληνικά, λαμβάνουμε τα μέτρα μας. Ας έλεγε από την αρχή ο μεταφραστής «όπως ο Καίσαρας, [που ήταν και] αδελφός της γιαγιάς του».

    (@Sarant: εντόπισα λαθάκι επιμέλειας (ή αναθεώρησης;) στο λινκ της υποσημείωσης, όχι καταστροφικό, αλλά καθιστώ υπεύθυνους όλους.)

  14. Τώρα που υπάρχει το ίντερνετ κι έγινε η θάλασσα γιαούρτι, θα μπορούσε να το μεταφράσει κανείς «αυτοκρατορία του κέντρου» ή ίσως ακριβέστερα (αλλά και επικίνδυνα) «του άξονα»: https://fr.wikipedia.org/wiki/Empire_du_Milieu

  15. και https://chine.in/guide/empire-milieu_216.html

  16. Γς said

    5:

    >Άλλο θείος και άλλος ο θείος.

    και άλλη η θεία [Μαρία]

  17. Alexis said

    #11: Ξάδερφος του παππού του, για την ακρίβεια.
    Οι Τσακαλώτοι είναι παλιά πρεβεζάνικη οικογένεια. Το πατρικό σπίτι του Ευκλείδη είναι στην παραλία της Πρέβεζας, πολύ κοντά στην Εξηκονταρχία του Καρυωτάκη. 😊

  18. Avonidas said

    Καλημέρα

    Ο πρώτος μεταφραστής ίσως θα μπορούσε να διαλέξει μια κάπως πιο κομψή απόδοση, ξερωγώ «Η κεντρική αυτοκρατορία» ή «Η αυτοκρατορία του Μέσου» (αλλά κι αυτό χωράει παρερμηνεία).

    Και τι τ’ οφελος; Αφού, οπως αποδείχτηκε, η επιμελήτρια επέμενε να κανει την έξυπνη και να (κακο)μεταφράσει το πρωτότυπο.

  19. atheofobos said

    Εάν διάβαζα κάπου ο μεγαλοθείος θα έσπαγα το κεφάλι μου να καταλάβω την συγγένεια, σε αντίθεση με το σαφέστατο αδελφός της γιαγιάς ή του παππού.

  20. Avonidas said

    Αυτο το πραγμα μου δινει στα νεύρα 😡 Κανεις επιμέλεια και βλέπεις κατι που σου μοιάζει μεταφραστικό μαργαριταρι, αλλά δεν είσαι και σίγουρος. Προτού υποθέσεις οτι επιμελείσαι τη δουλειά ενός ηλιθιου, σηκωσε το ρημαδοτηλεφωνο και παρε να ρωτήσεις.

    Πριν λιγο καιρο ειχα αναλαβει την επιμελεια ενος paper μιας συναδελφου που δεν ξερει καλα αγγλικά. Της ζητησα διευκρινισεις σχεδόν για καθε προτεινόμενη διόρθωση.

  21. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @18,

    η Μέση Αυτοκρατορία είναι, νομίζω, το ορθό(τερο).

    Η Αυτοκρατορία του Μέσου παρατηρείται μόνο στη Βαλκανική.

  22. 20: Και πού να τύχεις σε ριβιούερ που δεν γνωρίζει επαρκώς το αντικείμενο ή/και αγγλικά όσο είναι απαραίτητο. Γιατί κατά πάσα πιθανότητα ο κανονικός κριτής ήταν ο καθηγητής του, που του πάσαρε το πέιπερ. Και να το έχει κόψει, καταφανώς επειδή δεν το καταλαβαίνει…

  23. nikiplos said

    Να προσθέσω και τα καυδιανά δίκρανα τα οποία δεν γνώριζα… (μεγάλη υπόθεση ο γκούγκλης)…

  24. Avonidas said

    #23. Ο Στάθης τα ‘χει ψωμοτύρι, χρόνια τώρα. Βάζει και στα brassicae 😉

  25. Τίτος Χριστοδούλου said

    ‘Ταυτοποίηση’. Πώς νεολογίζονται κακά ελληνικά από κακές αγγλικές μεταφράσεις και φρούδους δανεισμούς. Κάποιος δημοσιογράφος, σε πρεμούρα ων και με την γνώση της ελληνικής για την οποία ως γνωστόν διακρίνονται, μετέφραζεν εξ αγγλικής είδηση που περιείχε την λέξη ‘identification’. To ‘-fication’ ετοίμως μετεφράσθη ως ‘-ποίηση’, στην γραμμή των χύδην νεολογισμών, όπως ‘ερημοποίηση’ αντί του ‘εξερήμωση’ κ.ο.κ. Αλλά το ‘identity’ εν ταυτώ απεδόθη ως ‘ταυτο-‘ και ιδού παρεδόθη στην ελληνική το καινοφανές τούτο έκτρωμα, του οποίου δεν θα ευρεθούν εμφανίσεις στην ελληνική προ της επελεύσεως του μηντιακού τσουνάμι. Θα βρείτε, αντίθετα, λέξεις και όρους όπως η ‘διακρίβωση ταυτότητας’ ή η ‘αναγνώριση’, με τόσο πλούσια πολιτισμική παρουσία στην τραγική μας λογοτεχνική παράδοση. Ένα σχόλιο λοιπον, για την ‘ποιησηποίηση’, πως το αγγλικό ‘-fication ή λατινικό ‘ -ficatio’ μας έδωσε ξύλινους κι αδέξιους, οπωσδήποτε αδόκιμους όρους, όπως η ‘ταυτοποίηση’… Όταν η δυνατότητα των δημοσιογράφων να επηρεάσουν την γλώσσα είναι αντιστρόφως ανάλογη της γλωσσικής των παιδείας…Ταυτοποίηση και παραποίηση.. στην γενική εκποίηση. Δεν θα παρέμβω και στην εμμανή εξαφάνιση του μορφήματος ‘νυ’ από την αιτιατική, όπου αντιμετωπίζεται μόνον ως φώνημα και όχι ως μόρφημα, διότι θα ελεγχθώ ως ‘νυμανής’…

  26. leonicos said

    Κάποτε κάποιος πολύ υψηλόφρων καθηγητής αποφάσισε να μεταφράσει τον Sabiston, δίτομο ή τρίτομο (ανάλογα την έκδοση) κλασικό χειρουργικό σύγγραμμα. Σκόρπισε τα κεφαλαια σε φοιτητές, πήρε μεταφράσεις απύθμενης αβελτηρίας, αλλοφροσύνης και ακατανοησίας, τις έκανε ματσάκια, δέκα δέκα, και τις μοίρασε σε λέκτορες κι επίκουρους καθηγητές να τις ελέγξουν. Ήμουν επίκουρος τότε. Τα κείμενα ήσαν απο καταλαβίστικα μέχρι απαράδεκτα. ούτε νόημα ούε γνώση, ούτε ελληνικά. Ζητήσαμε από τον εκδότη, γνωστό μούτρο αλλά όχι τον χειρότερο από τους δυο βασικούς του χώρου, τουλάχιστο τα κε΄μενα σε ηλεκτρονική μορφή και τον χρόνο να ξανακάνουμε τη δουλειά. Εκείνος ήταν ανένδοτος. Ήθελε λέει να ελέγξουμε την ορθογραφία, και σε αντάλλαγμα θα έμπαινε το όνομά μας ως μεταφραστών (για να προστεθεί στο κουρίκουλουμ βίτε προς προσεχη εξέλιξη κοκ). Δεντα έδωσε στην επιμελήτριά του, επειδή εκείνη δεν τα καταλάβαινε. Μερικοί αρνηθήκαμε και τα επιστρέψαμε όπως μας τα έδωσαν. Ο τύπος θεώρησε ότι ‘τα παραδώσαμε’ κι έβαλε τα ονόματά μας όπως είχε υποσχεθεί. Το βιβλίο κυκλοφόρησε μια χρονιά μόνο, αυτοί που πήραν κατάλαβαν τι γινόταν και άρχισαν να κάνουν σχόλια, και αποσύρθηκε. Το τικ στο κουρίκουλουμ έμεινε. Δεν έπαιξε ρόλο, είχαμε κάνει πολύ πιο σημαντικά πράγματα, αλλά λέω… πώς βλέπουν κάποιοι τις μεταφράσεις

  27. leonicos said

    25 ταυτοποίηση

    τι έχει η λέξη, ρε παιδιά, και τη χρησιοποιούμε συχνα;

  28. leonicos said

    ‘διακρίβωση ταυτότητας’ ή η ‘αναγνώριση’,

    δεν έχουν σχέση με την ταυτοποίηση

    πιθανώς κάθε identification να μην είναι ταυτοποίηση, αλλά κάποιες είαι

  29. ΓΤ said

    Ας δούμε λοιπόν το εξής ενδιαφέρον…

    Αφηγείται ο μεταφραστής του βιβλίου
    Ένα ωραίο πρωινό, άνοιξα αμέριμνος μια μετάφρασή «μου» για να επιβεβαιώσω μια λεπτομέρεια σχετικά με τη διάταξη της ρωμαϊκής λεγεώνας (δεν είχα υψιπετείς σκοπούς – να παίξω στρατιωτάκια με τα παιδιά μου ήθελα, χωρίς όμως να μεταλαμπαδεύω εσφαλμένες πληροφορίες).

    «δεν είχα υψιπετείς σκοπούς»… Φίλες και φίλοι, είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα ο «υψιπετής» και άλλο ο «υψιπέτης». Ο πρώτος είναι αυτός που έρχεται από ψηλά, ουρανόθεν, ουρανοκατέβατος, ενώ ο δεύτερος είναι αυτός που πετά ψηλά, αυτό που λέμε στα ελληνικά «soaring». Έτσι λοιπόν, οι σκοποί του μεταφραστή είναι κάθε άλλο παρά υψιπετείς, είναι υψιπέτες.
    Πηγαίνοντας δε στο λινκ με τα σχόλια για μαργαριτάρια, διαβάσαμε «ανθρωπΟνύμια», και μάλλον πρέπει να μιλήσουμε για τα εκτεινόμενα εν συνθέσει φωνήεντα.

  30. Πέπε said

    @29:

    http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/search.html?lq=%CF%85%CF%88%CE%B9%CF%80%CE%B5&dq=

    (Πάντως, έτσι κι αλλιώς συμφωνείτε: ο μεταφραστής λέει «δεν είχα υψιπετείς σκοπούς» κι εσύ λες «οι σκοποί του μεταφραστή είναι κάθε άλλο παρά υψιπετείς»!) 🙂

  31. ΓΤ said

    @30 Κάτι που λέει μόνο ο Τριανταφυλλίδης…

  32. ΓΤ said

    @30 Είναι υψιπέτες οι σκοποί (που δεν είναι) 🙂

  33. Πέπε said

    31
    Εντάξει, δεν τον ανέφερα για ευαγγέλιο. Αλλά πάντως, είναι κάτι που λέει κι ο Τριανταφυλλίδης (το ΛΚΝΕ).

  34. ΓΤ said

    Κείμενο που πας ν’ ανεβάσεις στο μπλογκ και το τρώει η μαρμάγκα: blogιοκομμένο

  35. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    12 Ναι, αλλά τουλάχιστον ο φαντάρος κονομάει καμιά τιμητική άδεια 🙂

    13 Τι έχει η υποσημείωση; (δεν είναι δική μου)

    24 🙂

    29-31 Δεν το λέει μόνο ο Τριανταφυλλίδης.
    Το λέει και το Χρηστικό της Ακαδημίας. Νομίζω ότι η αρχαία σημασία του «υψιπετής» (ουρανοκατέβατος) δεν υπάρχει πια, εδώ και αιώνες.
    Αλλά και στο ΛίντελΣκοτ βρίσκω υψιπετής = lofty, οπότε η ένστασή σας δεν έχει βάση

  36. dryhammer said

    Η μόνη φορά που είχα υψιπέτες σκοπούς ήταν όταν γνώρισα μια ψηλή που έκανε ξεπέτες… γιατί τα ύψη εδώ είναι κάτω του μέσου όρου (χιώτισες κοντές, νεραντζούλες φουντωτές κλπ κλπ)

  37. Πέπε said

    35
    Η υποσημείωση σε πάει στο παλιό σάιτ Σαραντάκος.κομ.

  38. ΓΤ said

    @35 Είναι σαφής η διάκριση των δύο εννοιών και στον Σταματάκο της ΝΕ και στην ΠLB

  39. sarant said

    38 Από τα σύγχρονα λεξικά πάντως, μόνο ο Μπαμπινιώτης υποστηρίζει ακόμα τη διάκριση. Και ξαναλέω ότι από την αρχαιότητα κιόλας εμφανίζεται η σημασία υψιπετής = lofty

  40. ΓΤ said

    @35 Αλλά και στο Liddlell-Scott σαφής η διάκριση υψιπέτης/υψιπετἠς http://myria.math.aegean.gr/lds/data/volD/pdf/pg_0506.pdf

  41. sarant said

    40 Αυτό είναι το μεταφρασμένο Λίντελ Σκοτ. Το κανονικό Λίντελ Σκοτ καταγράφει τη σημασία υψιπετής = lofty.

  42. Καλημέρα,
    2 κι εγώ έτσι το έχω ακουστά.

    Και διαβάζοντας το 26 του Λεώ, θυμήθηκα πως κι εγώ ο άσχετος έχω ανακατευτεί σε μετάφραση 🙂 Τα «παλιά καλά χρόνια», τότε που ήμουνα φοιτητής, σ’ ένα μάθημα είχαμε για βιβλίο κάτι χειρόγραφες σημειώσεις φωτοτυπημένες. Εντάξει, όχι μόνο σε ένα, αλλά ένα μας ενδιαφέρει. Ο καθηγητής που το έκανε (κι έδινε τις σημειώσεις) συμφώνησε με έναν εκδοτικό οίκο να μεταφράσει το βιβλίο για το μάθημά του από μια σειρά γνωστή (και εκτιμηταία). Ο οίκος είχε πάρει τα δικαιώματα κι ήθελε να ολοκληρώσει τη σειρά στα ελληνικά οπότε συμφωνήσανε πόσα θα πάρει ο καθηγητής, τι ποσοστά θα έχει όταν μοίραζε το βιβλίο στους φοιτητές του κλπ. Έτσι, μια χρονιά κάναμε μάθημα απ’ τα δοκίμια που όμως είχαν περάσει ήδη από έναν πρώτο έλεγχο από μια ομάδα που συμμετείχα κι εγώ. Έκανε τη μετάφραση ο καθηγητής, μας τα έδινε να τα διαβάσουμε να δούμε τι καταλαβαίνουμε και τι μας φαίνεται παράξενο, διόρθωνε τα πρώτα, τα χοντρά, τα χρησιμοποιούσε στην παράδοση, και έπαιρνε φίντμπακ κι απ’ τους υπόλοιπους φοιτητές. Έκανε τις διορθώσεις που θεωρούσε πως έπρεπε, και τάστελνε στον εκδοτικό. Το κέρδος μας ότι πήραμε στο τέλος το βιβλίο τυπωμένο και δεμένο. Μου φάνηκε εξαιρετικά σωστή δουλειά.

  43. ΓΤ said

    @41 Δεν θα μπορούσα ποτέ να ταυτίσω το «πέτομαι» με το «πίπτω»…

  44. ΓΤ said

    @41 Πηγαίνοντας κανείς στο Liddell-Scott στο TLG διαπιστώνει τη διαφορά υψιπέτης/υψιπετής (με τις αντίστοιχες αναφορές)

  45. ΓΤ said

    @41 Βλ. και Ευστ. 1520.62 και Σουίδα

  46. Γς said

    24:

    >Ο Στάθης τα ‘χει ψωμοτύρι, χρόνια τώρα. Βάζει και στα brassicae

    Brassica oleracea var. capitata, αν εννοείς τα λάχανα.

    Η δικιά μου τα λέει στα κυπραίικα Κραμπί

    Το γένος Brassica [Κράμβη ή βρασσική στα ελληνικά] της οικογένειας των Brassicaceae [Κραμβοειδών] περειέχει το μπρόκολο, το κουνουπίδι, το λάχανο, το γουλί, ραπανάκια, το σινάπι της μουστάρδας κλπ

    Κι ήταν η μακαρίτισσα η Ειρήνη που τα μελετούσε όλ αυτά και ήθελε να βγάλει και βενζίνη [Biodiesel από αυτά

    Και κοιτα σύμπτωση. Πάλι σήμερα πεταξα ενα φορρτηγό σημειώσεις της χειρόγραφα papers πάνω σε όλα αυτά Προσπαθώ να κρατήσω όσο το δυνατόν λιγότερα

    [και ο καιρός γαρ εγγύς, που η κόρη μου θα πεάξει τα υπόλοιπα. Μαζί με τα δικά μου]

  47. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μεγαλοθείος θα νόμιζα το αντίθετο του μικροθείος όπως μικρομπαμπάς / μικρομάνα. Ηλικιακό δηλαδή.
    Δεν ήξερα ότι λέγεται κι έτσι ο αδελφός παππού/γιαγιάς (θείος ή μπάρμπας σ΄εμάς)

  48. leonicos said

    Σέρνεστε σήμερα πάλι! Και φεύγω για Βελιγράδιι το βράδυ, και τι θα κάνετε χωρίς εμένα;

  49. leonicos said

    Ευτυχώς που θα φύγω, δηλαδή, γιατί έμαθα πως ήταν η Λουκρητία στη χτεσινή εκδήλωση, και δεν μου δόθηκε η ευκαιρία να τη γνωρίσω.

    Λουκρητία,

    σε κρύψανε από μένα οι χηλιάρηδες.

    Οι πράκτορες της Φωτεινής

    Όλοι πληρωμένοι είναι! Καλά τους τα λέει ο εκ Σικάγου!

  50. leonicos said

    χηλιάρηδες ζηλιάρηδες

  51. leonicos said

    Και ναμε μαλώσετε και να μη με μαλώσετε…

    Έκλεισα τ’ αρχεία μου, έκανα μπάκ-απ επειδή φέυγω, μη γίνει καναντου και χάσω το λάπτοπ, και το μονο που μου έεινε, είναι εδώ!

    Αλλά από αύριο και για μερικές μέρες, δεν α μπορείτε να με μαλώνετε!

    Να ου βάλει μπαν ο Νοικοκύρης καμιά δεκαρά μέρες, ούτε που θα μου φανει

  52. leonicos said

    46

    Γύρισε η κυπραια; ήείναι άλλη; ή απλώς θυμάσαι και τα λες σε ιστορικό ενεστώτα; Geniş zaman τουρκιστί;

  53. Μαρία said

    29
    Μου θύμισες ένα φιλόλογό μας που διόρθωνε την ατάκα του Χατζηαβάτη «Καραγκιόζη μην είσαι προπέτης» σε «…. προπετής.»

  54. leonicos said

    Μου γράφει η ξαδερφη μου: Ο Αιλών, (αδελφος της) είαι στη νοτιο Αφρική με τη γυναίκα του και την κόρη του.

    Μα… είχε τρεις γιους (από δεύτερο γάμο).

    Ναι, αλλά τώρα έχει μια κόρη

  55. leonicos said

    35, 40 κλπ

    Η αλήθεια είναι ότι ο υψιπετής νους ΣΗΜΕΡΑ είναι εκείνος που κινείται ψηλά (ό,τι και αν σημαίνει αυτό για τον καθένα)

    Η αλήθεια επίσης είναι ότι ανέκαθεν μιλούσαμε για το υψιπετές είδωλον της Αρτέμιδος στη Βραυρώνα, που ήταν ξύλινο άμορφο αποκαϊδι.

    Οπότε η σημασία ουρανοκατέβατος ΔΕΝ έχει χαθεί από αιώνες, και ας λέει ό,τι θέλει το αγγλικό LS

    Προφανώς χάσαμε τη διάκριση, και μετακινήσαμε τον τόνο.

    Θέλετε πέστε το λάθος, που πρέπει να το διορθώσουε καθέναςγια τον εαυτό του,

    θέλετε πέςστε το γλωσσική εξέλιξη και κρατήστε το.

    Στο κάτω κάτω, το μπέρδεμα το έχει κάνει η ίδια η γλώσσα χρησιμοποιώντας το ίδιο μόρφημα και για τις δύο σημασίες. πετάω και πετάω

    Μπορει δε η δ ιάκριση υψιπετής vs υψιπέτης να είαι μεταγενέστερη (αλεξανδρινή) για να γίνεται διάκριση.

    Κανένας κανόνας δεν επιβ’αλλει το ]ν ένα ή τον άλλο τονισμό, και αυτά που λέει ο Ευστάθιος είναι εκ του αποτελέσματος νόμος

  56. leonicos said

    μην πυροβολείτε τον σχολιαστή

  57. leonicos said

    Θα βγει και ο αφίλητος από παιδί, μη αναγνωρισμένος ενήλικας, και που θα πεθάνει άκλαυτος ότα πεθάνει, από το παγωμένο Σικάγο, γιατί με αυτή τη συμπεριφορά ποιος θα βρεθεί να τον κλάψει; και τότε θα καταλάβετε οτι λείπω.

  58. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    42 «…Έκανε τη μετάφραση ο καθηγητής, μας τα έδινε να τα διαβάσουμε να δούμε τι καταλαβαίνουμε και τι μας φαίνεται παράξενο, διόρθωνε τα πρώτα, τα χοντρά, τα χρησιμοποιούσε στην παράδοση, και έπαιρνε φίντμπακ κι απ’ τους υπόλοιπους φοιτητές….»

    Στην Ελλάδα, αυτό γίνεται μόνον από ελάχιστους καθηγητές που έχουν την εξουσία της βαθμολόγησης στους φοιτητές. Αν προσπαθήσεις να στείλεις κείμενο σου σε φίλους και γνωστούς οι περισσότεροι δεν …διαβάζουν καν 🙂 .

    Οπότε πρέπει να γίνουν διάφοροι κύκλοι/σύλλογοι ανάγνωσης σε διάφορα γνωστικά πεδία για να ανατροφοδοτειται το κείμενο (πρωτότυπο ή μετάφραση).

    Πιστεύω ότι αυτό πρέπει να επεκταθεί σε ειδικευμένα ιστολογια για λογοτεχνία (διηγήματα, νουβέλες, θεατρικά έργα,…)

  59. leonicos said

    Αχάριστοι! Φεύγω! Ου να μου….

    Έρχομαι Φωτεινήηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηη

  60. … τα βιογραφικά των συγγραφέων … απλοποιήθηκαν …,
    ώστε να γίνει χώρος για το βιογραφικό
    του στρατηγού –
    που πιάνει τόσο χώρο όσο των άλλων πέντε μαζί. …

    Το λες και
    Strategic decision.

  61. Σε δική μου μετάφραση, αναφερόταν το όνομα του Φουρτβένγκλερ. Μετά από σύσταση της επιμελήτριας, πρόσθεσα την υποσημείωση: «Διάσημος Γερμανός μαέστρος». Το βιβλίο εκδόθηκε με την υποσημείωση να γράφει: «Διάσημος Ιταλός μαέστρος»…

  62. … Το κείμενο έλεγε … like his great uncle Caesar.
    … ο μεταφραστής μας έγραψε «όπως και ο μεγάλος θείος του
    Καίσαρας».

    Αλλά το βιβλίο επρόκειτο να το αναθεωρήσει στρατηγός ε.α., ο οποίος
    … αποκατάστησε την ιστορική ακρίβεια: όπως και ο αδελφός της γιαγιάς του
    Καίσαρας.

    ακολούθησε ο διορθωτής, … έσβησε το σίγμα και
    γέννησε νέο ιστορικό πρόσωπο: όπως και ο αδελφός της γιαγιάς
    του Καίσαρα.

    Τα κάνανε σαλάτα
    (του Καίσαρα).

  63. 25, … ‘Ταυτοποίηση’. … το καινοφανές τούτο έκτρωμα, …

    Πολύ λογικότερη
    η ταφτοποίηση,
    όπως παραδίδεται στην φράση
    «Εντός, εκτός,
    και επί ταφτά.»

  64. Konstantinos said

    Ο αδερφος του πατερα μου αυτοαποκαλειται παππουθειος στα μικρανιψια του

  65. … ο Καίσαρας ήταν αδελφός της γιαγιάς του Αυγούστου …

    Κοίτα να δεις,
    ο Αύγουστος είχε
    Μπάρμπα στην ΚοΡώμη!

  66. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    62 >>… έσβησε το σίγμα και γέννησε νέο ιστορικό πρόσωπο: όπως και ο αδελφός της γιαγιάς του Καίσαρα.
    με καισαρική τομή

  67. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>υψιπετης
    «Αιέν υψιπετείν» νόμιζα σύνθημα της Ε.Α αλλά μάλλον του Λάμπρου είναι γιατί βλέπω πως «αιέν υψικρατείν» λεν οι αεροπόροι μας.

  68. Την ‘ταυτοποίηση’ την πρωτοείδα σε βιβλίο χημείας γύρω στο 1983, και με ξένισε αρκετά τότε. Σήμερα όμως λέγεται και γράφεται συχνότατα, και πρέπει να ομολογήσουμε ότι βολεύει να υπάρχει μονολεκτική απόδοση του identifcation.

  69. sarant said

    61 Αυτό με τον Φουρτβένγκλερ το έχουμε σχολιάσει και εδώ. Πρέπει να ηταν σε βιβλίο του Κερ, στο Μπουένος Άιρες ή θυμάμαι λάθος; Περιττές υποσημειώσεις, αλλά τώρα ξέρουμε τον φταίχτη 🙂

  70. Προσωπική ανάμνηση:
    Στις αρχές της μεταφραστικής μου σταδιοδρομίας στην ΕΕ πέρασε από τα χέρια μου έγγραφο όπου η φράση «Ο κανονισμός Τάδε est abrogé (=καταργείται)» είχε μεταφραστεί ως «Ο κανονισμός Τάδε είναι υπό μελέτη.» «Ποιος άσχετος το ‘γραψε αυτό;» ήταν η φυσική μου αντίδραση, και κοίταξα τα αρχικά του μεταφραστή, που ήταν γραμμένα στο κάτω περιθώριο — και ο δράστης ήμουν εγώ!
    Επειδή δεν συνηθίζω να μεταφράζω μεθυσμένος, αναζήτησα το χειρόγραφό μου. Εκεί, ολόκληρη η επίμαχη φράση (αποτελούσε ξεχωριστό άρθρο άλλου κανονισμού) έλειπε, και είχε προστεθεί εκ των υστέρων με μολύβι από άλλο χέρι.
    Τι είχε γίνει; Προφανώς, αφηρημένος, είχα παραλείψει τελείως όλο το άρθρο. Όταν το χειρόγραφο πήγε για δακτυλογράφηση, οι δακτυλογράφοι είδαν την παράλειψη, ήξεραν βεβαίως — αφού το είχαν γράψει χίλιες φορές — ότι Article 10 θα πει «Αρθρο 10», αλλά για το περιεχόμενο του άρθρου τηλεφώνησαν στο μεταφραστικό (που βρισκόταν σε άλλο κτίριο τότε), ρώτησαν κάποιον –ίσως κι εμένα — τι θα πει «Ο κανονισμός Τάδε est abrogé», αλλά επειδή δεν το είπαν με ακριβώς παριζιάνικη προφορά 🙂 — μπορεί να έκανε και παράσιτα το τηλέφωνο — ο κάποιος κατάλαβε «Ο κανονισμός Τάδε est en projet» και τους απάντησε «είναι υπό μελέτη»!

  71. Πέπε said

    #0 > > Θα μπορούσε βέβαια να γράψει και «μεγαλοθείος»
    ibid > > στα ελληνικά, ονομάζουμε συνήθως τους μεγαλοθείους απλώς θείους
    #11 > > Εγώ θα έλεγα ο παραπαππούς του.
    #19 > > Εάν διάβαζα κάπου ο μεγαλοθείος θα έσπαγα το κεφάλι μου να καταλάβω την συγγένεια, σε αντίθεση με το σαφέστατο αδελφός της γιαγιάς ή του παππού.
    #47 > > Μεγαλοθείος θα νόμιζα το αντίθετο του μικροθείος όπως μικρομπαμπάς / μικρομάνα. Ηλικιακό δηλαδή. Δεν ήξερα ότι λέγεται κι έτσι ο αδελφός παππού/γιαγιάς (θείος ή μπάρμπας σ΄εμάς)
    #64 > > Ο αδερφος του πατερα μου αυτοαποκαλειται παππουθειος στα μικρανιψια του

    Νομίζω δε χωράει αμφιβολία ότι δεν έχουμε κοινά αποδεκτή λέξη στα ελληνικά για τον αδελφό της μητέρας ή του πατέρα της μητέρας ή του πατέρα μας.

  72. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Καλημέρα σας από το παγωμένο Σικάγο, που ετοιμάζεται να εορτάσει την Ημέρα του Ανικήτου Ηλίου…

    Συγγνώμη που θα το πώ, αλλά ούτε εγώ δεν θα μπορούσα να φανταστώ πόσο ΑΝΕΛΛΗΝΙΣΤΟΙ είναι όλοι οι σχολιαστές αυτού του Ιστολογίου…

    Επί 9 ολόκληρες ώρες βρίσκεται στον Ουρανό του Διαδικτύου η παρούσα ανάρτησις και όλοι (του κ. Σαραντάκου συμπεριλαμβανομένου) νομίζετε ότι ΔΕΝ υπάρχει λέξις για τον «μεγαλοθείο» (great uncle) στην Θεία Ελληνική Γλώσσα…

    Αλλ’ ώ αγαθοί, γιατί δεν ανοίγετε το έγκυρο Liddell-Scott να ξεστραβωθείτε; Βεβαίως και υπάρχει τοιαύτη λέξις, εδώ και 1.500 χρόνια τουλάχιστον… Είναι ο «πρόθειος». Οι ΑΗΠ εφηύραν πρώτοι ΚΑΙ την έννοια του μεγαλοθείου και από αυτούς την πήραν οι Άγγλοι – Γάλλοι – Πορτογάλοι…

  73. Αιμ said

    Ακούτε Σαραντάκο ; Στο Κόκκινο

  74. Γιάννης Ιατρού said

    Ρε σεις, τι ακούστηκε; Άκου ΄κει …δεν είμαστε όλοι της πρώτης νιότης… !!!
    Να συγκληθεί εκτάκτως στο διευρυμένο όργανο του μπλογκ 🙂 🙂

  75. Μαρία said

    74
    Και για μεγαλοκοπέλες μίλησε ο Βάκης 🙂

  76. Jane said

    Νομίζω πως στα βιβλία ελάχιστα μεταφραστικά λάθη τα παίρνουμε χαμπάρι ή μάλλον ελάχιστοι τα καταλαβαίνουν, εκτός αν έχουν το πρωτότυπο και σχετικές γνώσεις.

    Εκεί που γίνεται κυριολεκτικά «χαμός στη μετάφραση» είναι στις κινηματογραφικές ταινίες. Και δεν εννοώ τον τίτλο , που μπορεί να τύχουμε και σε μερακλή μεταφραστή και να απολαύσουμε κάτι σαν το ανεπανάληπτο «Τελευταία έξοδος Ρίτα Χέιγουορθ» αλλά για τους υποτίτλους.
    Ειδικά στις ταινίες που μεταφράζονται για το διαδίκτυο, όπου δουλεύει κάργα η γκλουγκλ τρανσλέητ , καθώς τις μεταφράσεις τις κάνουν ερασιτέχνες, χάνει η μάνα το παιδί με αυτά που βλέπουμε να γράφουν.

    Θυμάμαι σε σειρά η φράση «it’s greek to me», αντί να αποδίδεται με το σύνηθες «αυτά είναι κινέζικα», να γράφουν από κάτω «αυτό είναι γρίφος».
    Φαίνεται το greek- γρίφος ταίριαζε καλύτερα, γιατί αν γράψεις στη γκουγκλ το it’s greek to me βγάζει αποτέλεσμα: κινέζικα ( έκφραση)

  77. ΓΤ said

    @53 Χαίρομαι, αν και δεν θα ‘πρεπε να σου θυμίσω τον φιλόλογο, διότι ο ήρωας Χατζηαβάτης έχει προφανώς διαφορετικό μορφωτικό επίπεδο από έναν μεταφραστή, και ασφαλώς, αφού μιλάει ο Χατζηαβάτης, το «προπέτης» είναι αυτό που πρέπει να ακουστεί. Φορές λαθεύει το σωστό, φορές σωστεύει λάθος. Ούτε και θα κουνούσαμε φιλόψογο δάχτυλο αν μας μιλούσαν για «κολοκύθια στο πάτερο», αφού είναι «πατερό». Σημερινό λεξικό είναι, πάντως, η ΠLB που καταγράφει τη διαφορά υψιπέτης/υψιπετής. Σε κάθε περίπτωση, χαίρομαι που συνέβαλα σε μια ανάσυρση από το παρελθόν, από του σχολείου τις μνήμες, και χαίρομαι διπλά που έκανες, τολμώσα, τα θυρανοίξια του ενικού αριθμού για να μου απευθυνθείς, γι΄αυτό κι εγώ στον ενικό συνέχισα. Η προσοικείωση και η οικειότης μεταξύ αγνώστων είναι μια κάποια λύσις, αφού κρατάει γερά τους σκαρμούς στους γλωσσικούς ερέτες.

  78. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Συγχαίρω από καρδιάς τον κ. Σαραντάκο, διότι προ 90 λεπτών (7.47 μ.μ. ώρα Ρωμέικου) στον συριζέικο Ραδιοσταθμο «Στο Κόκκινο 105,5 Fm» (όπου φιλοξενήθηκε επί δίωρον στην συγχωνευμένη εκπομπή «Εδώδιμα και Αποικιακά» με τον Αλέξη Βάκη και «Τα απομεινάρια μιάς μέρας» με τον Θανάση Λαζαρίδη) παρεδέχθη σιωπηρώς το αυτονόητο: Ότι η συντριπτική πλειοψηφία των αναγνωστών του παρόντος Ιστολογίου είναι συνταξιούχοι και μεγαλοκοπέλλες!.. (βλέπε και σχόλια 74 + 75)

    Το Επιτελείο μας απομαγνητοφώνησε ΕΠΙ ΛΕΞΕΙ τον σχετικό διάλογο ( 5 λεπτά πρίν τελειώσει
    η εκπομπή…) για να μή τολμήσουν να τον αμφισβητήσουν οι συνήθεις κακόβουλοι σχολιαστές Πέπες, Λεώνικος, Ιατρού, κύρ Γιάννης Κουβάτσος, κύρ Σταύρος, κύρ Δημήτρης Μαρτίνος και πάει λέγοντας…


    ΕΡΩΤΩ τον κ. Σαραντάκο: Πόθεν συμπεράνατε, κύριε Νίκο, ότι η συντριπτική πλειοψηφία των αναγνωστών αυτού του Ιστολογίου ανήκουν στην ηλικιακή ομάδα 46-54; Αν κρίνουμε από τους σχολιαστές, η συντριπτική πλειοψηφία είμαστε πάνω από τα 60: Ο κύρ Γιάννης από την Ραφήνα είναι 74, εγώ 70, ο Ιατρού 69, ο σοφός Νέστωρ του Ιστολογίου, κ. Άγγελος 67, ο κυρ Δημήτρης Μαρτίνος 66, ακόμα και το τζόβενο ο κύρ Γιάννης ο Κουβάτσος έχει καβατζάρει για τα καλά τα 57…

    ΥΓ: Γιατί δεν αντιδράσατε, κύριε Σαραντάκο, όταν ο Αλέξης Βάκης μίλησε για «μεγαλοκοπέλλες»; Ποιές είναι οι μεγαλοκοπέλλες του παρόντος Ιστολογίου και δεν τις έχουμε πάρει χαμπάρι;

  79. loukretia50 said

    κορίτσια, μας προξενεύουνε!!!
    (τώρα κι αν θα κρύβουμε ηλικία…)

  80. Χαρούλα said

    Όλα τα είχαμε, ο ληξίαρχος έλειπε!!!

    κ.Σαραντάκο ελπίζω να τον σκεφτόσασταν όταν λέγατε «αυθεντίες»! 😊😅😂😅😊

  81. Χαρούλα said

    79
    Εγώ θέλω ….αμεμερικανόβιο! Το είπα πρώτη!😘

  82. loukretia50 said

    Στο ιστολόγιο πλανάται – ενίοτε παραπλανάται! – η πείρα αιώνων!

  83. ΚΩΣΤΑΣ said

    Κολλήγα γιος του παππού μου ο παππούς,
    κολλήγα γιος του παππού μου ο πατέρας
    κι ο παππούς μου κολλήγας κι αυτός.

    Και μονάχα εγώ, του πατέρα μου γιος,
    έναν κλήρο είχα, λίγα στρέμματα βιος.

    Στους επιζώντες ή πρόσφατα τεθνεώτες συγγενείς, υπάρχει ξεχωριστή λέξη που τους προσδιορίζει, πέρα από την περιφραστική επεξήγηση. Πχ για μένα –> ο πατέρας του πατέρα μου, παππούς, ο πατέρας του παππού μου, προπάππος ή προπαππούς κλπ. Όπου υπάρχει δυσκολία, κυρίως σε απώτερους προγόνους, τότε μένει μόνο η περίφραση, πχ αδερφός του προπαππού μου.
    Έτσι συνηθίζεται, λαρισαϊστί.

    Κι όσοι ιδανικοί και ανάξιοι εραστές, στη Λάρισα να χορτάσετε ποιοτικό σεχ 😉 (@7)

  84. loukretia50 said

    Σήμερα άργησα και δε σας χαιρέτισα!

  85. Γιάννης Κουβάτσος said

    Α, ρε, Βάτμαν, έχεις την τρελάρα σου, είσαι ευτυχής…

  86. mitsos said

    Είναι να μη σου λάχει να θέλεις να βρεις τις συγγένειες του … Οιδίποδα !

    Τί του ήταν ο Κρέοντας και τι ο Μενοικέας
    Ποιος ήταν ο πρόθειος ( μαγαλοθείος ) και τι συγγένεια είχε με τον Λάβδακο και με τον Όσαλο …χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί την μάνα.
    Και κάποιος ήθελε από μια επιγραφή στη Λαοδίκεια να βγάλει αθησαύριστη στα λεξικά λέξη !

    https://drive.google.com/open?id=1HtjMbOZwHWMFZY3DFE_RGKszJ-BuD6yb

  87. Γιάννης Ιατρού said

    Νίκο, έχεις μέηλ 🙂

  88. Γιάννης Ιατρού said

    Διαψεύδονται διαδόσεις και φήμες περί ηλικίας μου, εγώ είμαι αυτός που ρίχνει αισθητά τον μέσο όρο εδώ μέσα 🙂

  89. sarant said

    87 Ελήφθη!

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα. Μετά την εκπομπή πέρασα κι από την παρουσίαση του βιβλίου «Το κουρασμένο μέλι» του Σταύρου Παναγιωτίδη.

    Όπως είπα, ο σκληρός πυρήνας των σχολιαστών του ιστολογίου είναι στη ζώνη ηλικιών 46-54, αλλά για μεγάλες τιμές του 54.

  90. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    1) Κύρ Γιάννη μου (85), γιατί πετάτε την μπάλλα στην εξέδρα; Δεν θα πάρετε θέση για το μέγα θέμα που προέκυψε με τις «μεγαλοκοπέλλες»; Ποιές είναι οι μεγαλοκοπέλλες στο παρόν Ιστολόγιο και δεν τις έχουμε πάρει χαμπάρι;

    2) Κύρ Μήτσο μου (86), τώρα ξυπνήσατε για το «πρόθειος»; Αφού μάς λέτε ότι γνωρίζατε την υπέροχη αυτή λέξη και πριν διαβάσετε το αποκαλυπτικό σχόλιό μου (72), γιατί επί 9 ώρες δεν βγήκατε να ελέγξετε τον κ. Σαραντάκο και τους ανελλήνιστους σχολιαστές του, που νόμιζαν ότι δεν υπάρχει αντίστοιχη λέξη του «great uncle» στην Θεία Ελληνική Γλώσσα;

    3) Αναγκάζομαι να γίνω και πάλι δυσάρεστος: Η είδησις της ημέρας που σκανδαλωδώς αποκρύπτεται επί 11 ολόκληρες ώρες σε αυτό το Ιστολόγιο, είναι η ανακάλυψις της μνημειώδους ΑΝΟΡΘΟΓΡΑΦΗΣ χριστιανικής επιγραφής του 6ου αιώνος μ.Χ. στην Χερσόνησο Ακρωτηρίου της Κύπρου

    Η επιγραφή γράφει: «ΚΕ ΒΟΗΘΙ ΤΟΙΣ ΤΟ ΩΝΟΜΑ ΣΟΥ ΦΩΒΟΥΜΕΝΟΙΣ (= Κύριε βοήθα τους φοβουμένους το όνομα σου»

    Το γεγονός ότι υπάρχουν 3 βαρβάτα ορθογραφικά λάθη σε 6 λέξεις (βοήθΕι, Ώνομα, φΩβουμένοις) συνιστά ΚΟΛΑΦΟ για τους κάθε λογής Ερασμίτες, μερικοί από τους οποίους παρεπιδημούν και εδώ (Άγγελος, Ιατρού, Σμερδαλέος, Πέπες, κ. Σαραντάκος κλπ.)

    Όπως ενημερώθηκε προ ολίγου το Επιτελείο μας από τον επικεφαλής της ανασκαφής, ομότιμο καθηγητή της Βυζαντινής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Κύπρου, κ. Δημήτρη Τριανταφυλλόπουλο, οι ανορθογραφίες της ανωτέρω επιγραφής επιβεβαιώνουν οριστικά ότι οι Κυπραίοι του 6ου αιώνος μετά Χριστόν μιλούσαν με την σημερινή προφορά τα ελληνικά και άρα όσα ισχυρίζεται ο Έρασμος και οι κάθε λογής οπαδοί του είναι ψεύδη και αντιεπιστημονικές παρλαπίπες

    ΥΓ: Αναμένεται η απάντησις του (δεδηλωμένου Ερασμίτου) σοφού Νέστορος του Ιστολογίου κ. Άγγελου…

  91. Χαρούλα said

    Με αναζητά κανείς;;;;

  92. Γιάννης Ιατρού said

    Είναι σε όλους γνωστό, ποιοι γράφουν και σήμερα ακόμα έτσι ανορθόγραφα, δειαδώσται 🙂

  93. Γιάννης Κουβάτσος said

    90: Άσε μας, ρε Βάτμαν, με τις μεγαλοκοπέλες…Εδώ έχασαν πάλι οι μεγαλοβαζέλες του Εξάστερου…Τι να περισώσει το παλικάρι που έρχεται απ’ την Αμέρικα…

  94. mitsos said

    @89
    Νίκο
    Ίσως με αναστροφή της «ζώνης ηλικιών 46-54»
    ας «πούμε 45-64» …σκέφτομαι πως θα είχαμε μια πιο ασφαλή εκτίμηση.

  95. ΣΠ said

    Μήπως εννοείτε τους γεννηθέντες το 46-54;

  96. Αμάν, Ιάκωβε (90), υπάρχει κανείς που να υποστηρίζει ότι η ριζική αλλαγή της ελληνικής προφοράς έγινε μετά τον 6ο αιώνα μ.Χ.; Φυσικά τον καιρό του Ιουστινιανού, πιθανότατα και του Μ. Κωνσταντίνου, όλα τα φωνήεντα και οι αρχαίες δίφθογγοι προφέρονταν όπως σήμερα, με τη σημαντική εξαίρεση των υ/οι, που μάλλον προφέρονταν σαν γαλλικό u ως τον 10ο αιώνα. Και δεν περιμέναμε να ανακαλυφθεί καινούργια επιγραφή για να το μάθουμε αυτό — πάμπολλα ορθογραφικά λάθη παπύρων, γκράφιτι, επιγραφών το αποδεικνύουν. Πολύ γνωστή είναι και η επιγραφή του Αλεξαμένου «Αλεξάμενος σέβετε θεόν»

  97. [audio src="http://www.stokokkino.gr/uploads/181221_180000.mp3" /]

  98. Ευτυχια said

    Νικο, σκεψου σοβαρα να κανεις εκπομπη στο ραδιοφωνο.
    Μην πω και στην τηλεοραση 🙂

  99. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Σοφέ Νέστορα του Ιστολογίου, κ. Άγγελε (96),

    Δεν αντελήφθητε ότι η σημασία της ανακαλυφθείσης επιγραφής βρίσκεται στο πού ανεκαλύφθη: Στο Νησί του Αποστόλου Βαρνάβα όπως λένε την Κύπρο οι χριστιανοί. Μέχρι τώρα, κάποιοι ισχυρίζοντο (με πρώτο και καλύτερο τον ίδιο τον Έρασμο) ότι οι Κύπριοι μέχρι τον 9ο αιώνα μιλούσαν με Ερασμιακή προφορά. Η επιγραφή αυτή τους διαψεύδει.

    Αυτά που γράφετε στο 96 είναι απολύτως σωστά, αλλά δεν συμπεριλαμβάνουν την Κύπρο. Για την Κύπρο εσείς οι Ερασμίτες μάς λέγατε ότι η Ερασμιακή προφορά συνεχίστηκε μέχρι το 900 μ.Χ. Και η επιγραφή αυτή σάς διαψεύδει…

    ΥΓ: Για το «πρόθειος» (βλέπε σχόλιο 72), δεν θα μάς πείτε κάτι κ. Άγγελε; Την γνωρίζατε κι εσείς την λέξη, πρίν διαβάσετε το σχόλιο μου;

  100. ΣΠ said

    97
    Και το δεύτερο μέρος
    http://www.stokokkino.gr/uploads/181221_190000.mp3

  101. Ευτυχια said

    Η παρουσιαση υπαρχει καπου?

  102. sarant said

    96 Μου αρέσει που απαντάς σοβαρά -αλλά έχει αξία για τους αναγνώστες.

    98 Να εισαι καλά!

    97-100 Ένα πουλάκι μου την έστειλε και φιλεταρισμένη, χωρίς διακοπή για ειδήσεις, θα δημοσιευτεί προσεχώς.

    101 Η χτεσινή παρουσίαση στο Φάληρο; Μόνο σε ηχητικό.

  103. Ευτυχια said

    102
    Ναι, αυτη, το ηχητικο υπαρχει καπου?
    Δεν μπορει καποιος θα εχει και βιντεο, για ολα υπαρχει ενα βιντεο σημερα…

  104. Μουτούσης Κωνσταντίνος said

    Περί ὑψιπέτειας διαλυτικαί τῆς συγχύσεως παρεκβολαί

    Τὸ μπέρδεμα κατά τὸ μᾶλλον ἢ ἧττον προῆλθε ἀπό τὴν κοινή ρίζα –πετ- τοῦ ρήματος πέτομαι ( πετῶ , πετάω ) ποὺ βρίσκεται στὸν -ὑψιπέτη- καὶ τοῦ ἐπιθετικοῦ προσδιορισμοῦ -ὑψιπετής- ποὺ προκύπτει ὅμως ἀπό τὸ αὐτό μὲν ἐπίρρημα -ὕψι- ἀλλά σὲ συνδυασμό μὲ ρῆμα διάφορον , τὸ πίπτω .

    Εὐστάθιος Θεσσαλονίκης :
    Τὸ δὲ »ὑψιπέτης» βαρύνεται κατὰ Ἀρίσταρχον πρὸς διαστολὴν τοῦ ὑψιπετής, ὃ δηλοῖ τὸν ἐξ ὕψους πεσόντα. οἱ δὲ περισπῶντες αὐτὸ ἐκ τοῦ ὑψιπετήεις ὡς τιμήεις τιμῆς, αἰγλήεις αἰγλῆς [Αἰολικῶς] πιθανῶς μὲν ποιοῦσιν, ἐπικρατεῖ δὲ ὅμως ἡ τοῦ Ἀριστάρχου γραφή. Ὥσπερ δὲ ὑψιπέτης βαρυτόνως, οὕτω καὶ εὐπέτης ὁ εὖ πετόμενος, οὕτω δὲ ἴσως καὶ προπέτης ὁ προπετόμενος, καὶ περιπεζίως εἰπεῖν, ὁ προαλής*. εὐπετὴς μέντοι ὁ εὖ πίπτων, ἤγουν συμβαίνων, ὅθεν καὶ εὐπετὲς πρᾶγμα τὸ εὔκολον, καὶ προπετὴς δὲ ὁ θρασὺς καὶ τῶν ἄλλων ἔμπροσθεν πίπτειν ἐθέλων τῇ τάξει.

    Αίλιος Ήρωδιανός :
    ὑψιπέτης: Ἀρίσταρχος ἐβάρυνεν εὑρὼν τὸ «ὠκυπέτα χρυσέῃσιν ἐθείρῃσιν» (Il. Η 42) οὕτως κεκλιμένον. ὡσεὶ καὶ ἀπὸ τοῦ παντοπώλης παντοπῶλα. πρόδηλον δὲ κἀκ τῶν διαλέκτων· ὑψιπέτας γὰρ εὑρέθη κατὰ τροπὴν τοῦ εἰς τὸ , ὅπερ ζητεῖ καὶ ἡ κλίσις καὶ ἡ βαρεῖα τάσις· τινὲς μέντοι ἐτόλμησαν ὡς τὸ «τιμῆς ἔσεται» (Il. Ι 605), οὕτως ὑψιπετήεις ὑψιπετῆς. ἀλλ’ ἐπὶ μὲν τοῦ τιμῆς εὕρομεν αἰτιατικὴν «καὶ χρυσὸν τιμῆντα» (Il. Σ 475), ἥτις ἐδίδασκε τὸ τῆς εὐθείας πάθος· ἐπὶ δὲ τοῦ προκειμένου οὐδὲν εὕρομεν τοιοῦτο, ἔνθεν ἐπείσθημεν τῷ Ἀριστάρχῳ.

    Πρὸς ἐπίρρωσιν τῶν παραπάνω , τὰ (μὲ ἲδια ἢ παρεμφερή κατάληξη) ἐπίθετα Διιπετές [χαρακτηρισμός διὰ τὸ Παλλάδιον – τὸ τῆς Ἀθηνᾶς ἂγαλμα ἀλλά καὶ γενικότερα Παλλάδια ἐκάλουν τὰ βαλλόμενα εἰς γῆν ( ἒπιπτον) ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀγάλματα ]
    , χαμαιπετής , γονυπετής , τονίζονται μόνον στὴ λήγουσα διότι εἶναι ξεκάθαρη ἠ σὐνδεσις αὐτῶν μὲ τὸ ρῆμα πίπτω .
    Ἡ διάκρισις λοιπόν ὑψιπετής /ὑψιπέτης κατά τοὺς Ἀρίσταρχον , Εὐστάθιον Θεσσαλονίκης καὶ Αἲλιον Ἡρωδιανόν καλόν εἶναι νὰ διατηρεῖται πρὸς ἀποφυγήν συγχύσεως (, κατ’ἀντιστοιχίαν,) τοῦ ἐξ’ὕψους πεσόντος μἐ τὸν εἰς ὕψος πετόμενον, (ἱπτάμενον) .

    Συμπέρασμα :

    προπετής ὀρθότερον ( τονισμός στὴ λήγουσα ) διὰ τὴν περιγραφή τοῦ ἀπερισκέπτου , σημαίνον τὸν προπίπτοντα πρὸ τοῦ λογισμοῦ (Ἡσύχιος)
    ὑψιπέτης ὀρθότερον ( τονισμός στὴν παραλήγουσα ) διὰ τὴν περιγραφή ἐκείνου ποὺ ἀληθῶς ὑψηλά ἵπταται ἢ καὶ μεταφορικῶς ἐκείνου ποὺ ἀπό τὰ ὕψη τὰ μεγάλα ἡ σκέψις του μεταιωρίζεται .

    *
    ἐκ τοῦ προ + ἂλλομαι (τινάσσομαι) , ἀπόκρημνος , παράτολμος , ἀστόχαστος ἀπερίσκεπτος

  105. Μαρία said

    104
    Περί υψιπετείας, για να μη κάνουμε μισές δουλειές.

  106. Μουτούσης Κωνσταντίνος said

    Αἲλιος Ἡρωδιανός
    * τροπήν τοῦ -η- εἰς τὸ -α- ( κάτι βέλη ὑπῆρχαν ἐκεῖ καὶ τὰ τσίμπησε τὰ γράμματα ἡ μαρμίτα )

    @ 105

    Παραδόξως δὲν τὸ βρῆκα στὴν ἀρχαία γραμματεία ὡς οὐσιαστικό καί ἒβαλα ἐπίτηδες ἐκεῖ τὸν τόνο διότι ἀπό’κεῖ ξεκίνησε καί ἡ σχετική συζήτησις. Ἀπό τὴ λέξη ὑψιπέτης .
    Ἂν ὑπάρχουν ὅμως ὑψιπετής καὶ ὑψιπέτης δὲν θὰ’πρεπε κάπου νά βρίσκονται καὶ οἱ λογικές ἀντιστοιχίες των, ὑψιπετεία καὶ ὑψιπέτεια ;

    à propos , πρέπει νὰ εἶχε δίκιο ὁ καθηγητής
    (σχ. 53) , ἐξαρτάται βέβαια καὶ μὲ ποιά σημασἰα τὴν εἲπατε τὴ λἐξη γιατῖ ἀπ’ ὅσο κοίταξα στὸ λεξικὀ σημαίνει καὶ 4-5 πράγματα ἀκόμα !

  107. 81, 🙂
    Στο 9:35, αν δεν πάει μόνο του, μέχρι το 10:04.

  108. # 83 τέλος

    Πολλές «ανατολικές» ωραίες υπάρξεις φέρουν το όνομα Λαρίσα, τυχαίο ;;

  109. Αν αληθεύουν τα νούμερα του υιού Σαββίδη είναι ένα καλό δείγμα για την «αντικειμενικότητα» των ΜΜΑ και της κοινωνίας που διαμορφώνεται από αυτά.

  110. Είχε κέφια η κληρωτίδα στο κύπελλο κι ας με διέψευσε στα προγνωστικά : Λαμία- ΠΑΟ ξανά (λέτε να χιονίζει με τα γνωστά επακόλουθα πάλι 😉 και Ξάνθη- ΟΣΦΠ (άμα βρεθεί έλληνας διαιτητής να το σφυρίξει, σφυρίχτε μου !! )

  111. BLOG_OTI_NANAI said

    Το «πρόθειος» το έχει ο Κουμανούδης. Λέμε το ίδιο;

    Η Αρχαιολογική Εφημερίς του 1885 έχει ένα σχόλιο:

  112. BLOG_OTI_NANAI said

    ΒΛΑΣΤΟΣ

    ΖΕΠΟΣ, ΒΑΣΙΛΙΚΑ

  113. Γιάννης Ιατρού said

    112: Βλέπω έχεις επιδοθεί με πάθος και ζήλο στην επεξεργασία των κειμένων, μέχρι και οσιάρ 🙂

  114. BLOG_OTI_NANAI said

    113: Αγαπητέ Γιάννη, πρόκειται για… πάθος, δεν το κρύβω! Το να μπορώ να ψάχνω τα κείμενα είναι φορές που με ευχαριστεί περισσότερο και από τα άλλα δύο πιο ευχάριστα πράγματα, ένα εκ των οποίων είναι το φαγητό 🙂

  115. BLOG_OTI_NANAI said

    Από το 112γ νομίζω ότι σκέτο το «προθειός» ή «μεγαλοθείος» δεν πλησιάζει τόσο στον προσδιορισμό ενεός προσώπου, όσο με την προσθήκη «μητρόθεν», «πατρόθεν». Και βεβαίως αν πρόκειται για παντρεμένους, είναι πιο πολύπλοκο αφού προστίθενται και οι συγγένειες από την πλευρά της/του συζύγου.

  116. BLOG_OTI_NANAI said

    113: Από τις πέντε εικόνες που έχω παραθέσει, μόνο από μία μπορεί να σκεφτεί κάποιος ότι είναι OCR, διότι υπάρχει και το area highlight ή το Line. Ποια είναι; 🙂

  117. sarant said

    103 Θα βάλουμε άρθρο, υπάρχουν συντομα αποσπάσματα σε βίντεο.

    109 Δεν υπάρχει αμφιβολία για τη χειραγώγηση -κι εσύ λες για τον Βασιλειάδη.

    112-113 Το μόνο κακό είναι ότι κάθε φορά που ο Μπλογκ δημοσιεύει εδώ εικόνες, θα έπρεπε εγώ να τις αποθηκεύω τοπικά διότι οι παλιές που έχει δημοσιεύσει έχουν χαθεί από τους ιστοτόπους φιλοξενίας.

  118. BLOG_OTI_NANAI said

    Δύο μεταφραστές με το «μεγαλοθειός/ά» (1948 και 1983):

    Και με σημασία της μεγάλης σε ηλικία θείας (Δελτίο Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών, 1986):

  119. BLOG_OTI_NANAI said

    117: Ναι, δυστυχώς, το postimage τις έστειλε στον αγύριστο και εγώ ο ίδιος τις περισσότερες εξ’ αυτών δεν τις είχα κρατήσει καν διότι θεωρούσα ότι θα έμεναν εκεί… Κρίμα.

    ΥΓ
    Νίκο, ίσως επειδή στα τελευταία post έβαλα πολλές εικόνες, υπάρχει ένα σχόλιο πάλι με εικόνες που μάλλον κρατήθηκε στα spam. Αν μπορείς ρίξε μια ματιά.

  120. Γιάννης Ιατρού said

    111: η δεύτερη με τα κεφαλαία (Η Αρχαιολογική Εφημερίς του 1885) 🙂

  121. Γιάννης Ιατρού said

    118: Λάθος, δεν τις έχει στείλει στον αγύριστο. Εκεί είναι όλες, αρκεί να αλλάξει κανείς την διεύθυνση από postimage.org σε .cc 🙂 Κάπου εδώ στο μπλογκ είχα αφήσει σχετική σημείωση

  122. sarant said

    121 Α, πολύ ωραία! Να δούμε πότε θα φιλοτιμηθώ, βέβαια.

    119 -το 118 ήταν που πιάστηκε (και άλλαξε ίσως την αριθμηση στα τελευταια)

  123. BLOG_OTI_NANAI said

    121:Βρε Γιάννη, με πρόλαβες διότι με αφορμή αυτό που είπε ο Νίκος το κοίταξα πριν λίγο και είχα συντάξει και το σχόλιο!

    =======================

    Νίκο, με αφορμή αυτά που είπαμε για το POSTIMAGE έκανα μια αναζήτηση και κοίτα τι είδα!

    Αν πάμε στο λινκ αυτό με ένα παλιό σχόλιο:

    https://sarantakos.wordpress.com/2016/06/27/barrel/#comment-367683

    Βλέπουμε 5 εικόνες που παραπέμπουν στα ΝΕΚΡΑ λινκ:





    Όπως διάβασα όμως, αρκεί να αλλάξουμε το «postimg.org» σε «postimg.cc» και τότε η εικόνα εμφανίζεται!

    Για παράδειγμα: https://s31.postimg.cc/n1qsc81vf/TOYRKI01.jpg

    Δηλαδή μάλλον ο ιστότοπος μετακόμισε σε άλλον σέρβερ ή κάτι τέτοιο και απλά άλλαξε το LINK.

    =======================

  124. BLOG_OTI_NANAI said

    120: Παιχνιδάκι για σένα!

  125. Γιάννης Ιατρού said

    123: Για το οσιαρ (120) δεν μου είπες 🙂

  126. Γιάννης Ιατρού said

    125: άκυρο 🙂

  127. Γιάννης Ιατρού said

    124: Αναρωτιέμαι, αν ο γούγλης έχει φτιάξει ειδική εκμάθηση για τέτοιους (παλιούς τυπογραφικούς) ελληνικούς χαρακτήρες, γιατί ο κιρατάς πολλές φορές τους μετατρέπει σωστά !

  128. # 117 β

    Νίκο στο παιχνίδι που διακόπηκε -μετά από πολλά επεισόδια- ΠΑΟ-ΠΑΟΚ ο Βασιλειάδης δεν βγήκε να κάνει δηλώσεις όπως έκανε στο παιχνίδι που δεν διεξήχθηκε -σε συνθήκες εκκλησίας- ΠΑΟΚ-ΟΣΦΠ και μάλιστα προδικάζοντας το αποτέλεσμα της δικαιοσύνης. Ουδέποτε ενοχλήθηκε από το γεγονός πως ο Μαρινάκης είναι μέχρι και μέσα στον αγωνιστικό χώρο ενώ του έχει απαγορευθεί κάθε σχέση με το ποδόσφαιρο σαν υπόδικου. Ο άνθρωπος κυνικά και ψηφοθηρικά ενήργησε και ενεργεί τώρα που βλέπει πως πλησιάζουν οι εκλογές και το κλίμα στην Θεσσαλονίκη, απλά μαζεύτηκε κάπως.
    Η διαφορά της αθλητικής ΕΡΤ από τα ιδιωτικά κανάλια είναι πως κάνει τα ίδια με αυτά απλά καλυμένα ενώ τα ιδιωτικά απροκάλυπτα. Λογικό αφού «κτίστηκε» επί εποχής ΝΔ και ΠαΣοΚ που λειτουργούσαν με λογική ΠΟΚ. Αυτούς δυστυχώς επανέφερε ο ΣυΡιζΑ και…αυτή η στάνη αυτό το τυρί βγάζει αν δεν αλλάξει εντελώς τεχνοτροπία ο τσοπάνης. Δες μια φορά πως καλύπτει τα αθλητικά ο OPEN με τον Ντέμη Νικολαϊδη και θα νομίσεις πως βρίσκεσαι σε άλλη χώρα από την πραγματική αντικειμενικότητα σε σχόλια και κριτικές. Οπως ξανάγραψα ο μόνος που σχολίασε όπως έπρεπε τις δηλώσεις Θεοδωρίδη ενώ όλοι οι άλλοι αφήνουν τα ψέμματά του ασχολίαστα, σαν δήθεν ακίνδυνα και περνάει το μήνυμά του σε όσους δεν έχουν μυαλό ή δεν ασχολούνται.

  129. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Καλημέρα! Συγνώμη για μία δοκιμή:

  130. BLOG_OTI_NANAI said

    127: Μάλλον, αλλά όχι πάντα όπως φαίνεται. Μέχρι στιγμής μοιάζει σαν να βελτιώνει μόνο καινούριες εισαγωγές βιβλίων. Τις παλιές τις αφήνει με τα σφάλματα του OCR της εποχής εισαγωγής τους. Κάποτε κοιτούσα βιβλία με την καλλιγραφική γραμματοσειρά του 17ου αιώνα, και ενώ πολλά ήταν εντελώς χάλια γεμάτα με «κινέζικους» χαρακτήρες, εντούτοις είχα βρει ΕΝΑ κατά τύχη, που ήταν αναγνωρισμένο τόσο σωστά, σαν να ήταν με χαρακτήρες π.χ. 19ου αιώνα. Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι έφτιαξαν κάποιον αλγόριθμο μεν, αλλά δεν κάθισαν να ξαναπεράσουν από την αρχή όλα τα βιβλία. Διότι αν πάρουμε για παράδειγμα το Finereader που είναι ίσως το καλύτερο, δεν έχει καμία σχέση το μέγα πλήθος λαθών που βγάζει η έκδοση 8 με την έκδοση 12 που «πιάνει» μέχρι και χαρακτήρες κακοτυπωμένους, αυτούς αν τους μεγεθύνεις βλέπεις ότι παρουσιάζουν κενά στο σώμα του γράμματος.

  131. BLOG_OTI_NANAI said

    130: Βεβαίως, η γραμματοσειρά του 17ου αιώνα είναι μεγάλο «μανίκι». Μπορεί να κάτσεις κανά δυο μέρες να κάνεις αυτή την εκνευριστική εκμάθηση στο Finereader, και όμως να μην δουλεύει σε άλλο βιβλίο! Διότι μπορεί να έχει σκαναριστεί με λίγα DPI λιγότερα ή περισσότερα, ή το μέγεθος της γραμματοσειράς να μην είναι ίδιο ακριβώς. Απ’ ότι έχω δει, το Finereader στην εκμάθηση αποθηκεύει εικονίτσες κάθε γράμματος που μαθαίνει, και νομίζω ότι τα γράμματα τα μετράει σε απόλυτο βαθμό με τα χιλιοστά τους, όσο είναι το μέγεθος της εικόνας. Αν δηλ. ένα γράμμα «ε» είναι 20 χιλιοστά, ένα άλλο «ε» που έχει ακριβώς το ίδιο σχήμα αλλά είναι 30 χιλιοστά δεν το βλέπει ως ίδιο γράμμα και δεν το αναγνωρίζει.
    Έτσι τουλάχιστον έχω καταλάβει.

  132. Γιάννης Ιατρού said

    130/131: Έτσι όπως τα λες είναι. Και το φαινρέντερ έχει βελτιώσεις (πολυτονική γραμματοσειρά που την λέει «καθαρεύουσα») όπως λες (μετά την έκδοση 11 δεν υπάρχει κάτι το αξιόλογο, το 12, 14 κλπ. δεν προσφέρουν επ΄ αυτόυ του θέματος τίποτα!). Αλλά κι αυτό για πολυτονικό και με γραμματοσειρές παλιές, πρακτικά δεν έχει αξία. Θα μπορούσαν να το βελτιώσουν κατά πολύ, αλλά δεν συμφέρει με τους λίγους χρήστες που έχουν αυτά τα ενδιαφέροντα. Και τα πράγματα γίνονται πολύ χειρότερα, αν έχεις λατινικούς χαρακτήρες και ελληνικό πολυτονικό ανάμεικτα….
    Άσε που για να γίνει το ελάχιστο, πρέπει να είναι καλό το πρωτότυπο (εικόνα), χωρίς «θόρυβο» και κολλημένα γράμματα …, σ΄αυτό δεν φταίνε τα προγράμματα οσιάρ, αλλά η προχειροδουλειά στο αρχικό σκανάρισμα.

    Ίσως για το σσιάρ να έβγαινε κάτι, αν κάποια εταιρεία/ίδρυμα έκανε χρήση ΕΣΠΑ και συναφών χρηματικών πηγών και σε συνεργασία με την abbyy κατόρθωνε να κάνει κάτι επ΄αυτού (καλύτερη/εξυπνότερη χρήση λεξικών και κάποια έξυπνη σύνδεση με τα συμφραζόμενα/γειτονικές λέξεις, αποσφαλμάτωση στα τονιζόμενα/με πνεύματα γράμματα στα πολυτονικά, καλύτερη αναγνώριση σε «διακεκομμένα» στοιχεία, π.χ. το β(ήτα)->ρ, γ(άμα)->ν, ρ(ο)->ο. δ(έλτα)-υ, σ(ς)->ο ή ε, φ(ι) και ψ(ι), χ(ι)->γ ή ν, θ(ήτα)->Ο κλπ.).

    Είναι πολλά και σίγουρα με πολύ ψωμί (ιστορικά, λαογραφικά, γλωσσικά κλπ.) τα παλιά κείμενα που είναι βασικά σε αχρηστία, γιατί δεν υπάρχει δυνατότητα αναζήτησης λέξεων κλπ. (ψηφιακά).

  133. ΣΠ said

    97
    Στο τραγούδι «Στου Θωμά» απο την ταινία «Ρεμπέτικο», δεν είναι μόνο το ραμόνι με τον Ροβιόλη, που έχει μπερδέψει πολλούς (και εμένα). Πολλοί (όπως ο Αλέξης Βάκης εν προκειμένω) αποδίδουν τους στίχους στον Γκάτσο ενώ είναι του Φέρρη.

  134. BLOG_OTI_NANAI said

    132: Σωστά. Θα έπρεπε τα μεγάλα έργα ψηφιοποίηση να δαπανήσουν ένα ποσό για τέτοια εργαλεία. Φαντάσου τι πλούτος θα έβγαινε μέσα από βιβλία με παλιές γραμματοσειρές που δεν μπορούν σήμερα να εντοπιστούν.

    Πάντως απορεί κανείς και με τον σχεδιασμό κάποιων έργων ψηφιοποίησης. Ασφαλώς, το OCR θα βγάλει σφάλματα και κανείς δεν περιμένει ότι θα δαπανηθούν αμέτρητες εργατοώρες για να διορθωθούν τόσο λάθη. Άλλωστε και η Google αδιόρθωτα τα δημοσιεύει. Όμως είδαμε έργα όπως το εξαιρετικό «Δημόσιες Βιβλιοθήκες» που εξαφανίστηκε σε μια νύχτα χωρίς να το πάρει χαμπάρι κανείς, που κανείς δεν προνόησε να τα περάσει από ένα απλό OCR ώστε σε ένα ποσοστό έστω 50-60% να μπορούν να αναζητηθούν. Και είδαμε και άλλα τέτοια έργα όπου οι σελίδες ανέβαιναν μόνο ως εικόνες. Νομίζω και η «Ανέμη» μόνο εικόνες έχει ανεβάσει.

    Δεν ξέρω αν αφορά κάτι σχετικό με δικαιώματα, όμως ίσως φταίει απλά ότι οι υπεύθυνοι του έργου δεν έχουν αντιληφθεί την αξία της αναζήτησης μέσω OCR.

  135. Ερατοσθένης said

    Κύριε blogotinanai,εσείς ξέρατε ότι υπάρχει στα αρχαία το πρόθειος που σημαίνει great uncle? Κι αφού υπήρχε τέτοια λέξη, γιατί ο Νοικοκύρης εισήγαγε το μεγαλοθείος;

  136. 69: Σωστά. «Φλόγα που σιγοκαίει», του Κερ.

  137. sarant said

    132 Είναι φοβερά ενδιαφέρον αυτό το θέμα, πράγματι.

    133 Αυτό το λάθος το κάνουν πολλοί -ίσως κι εγω παλιά να το είχα κάνει.

  138. BLOG_OTI_NANAI said

    135: Όχι βατμαν, δεν το ήξερα το «προθείος». Είναι πολλά αυτά που δεν ξέρω και γι’ αυτό μ’ αρέσει να είναι λίγα είναι αυτά που δεν βρίσκω.

    Ο Νίκος χρησιμοποίησε το «μεγαλοθείος» πρώτον γιατί είναι καλός στη δουλειά του και ξέρει να ελίσσεται γλωσσικά και δεύτερον επειδή η γλώσσα δεν είναι κάτι μουσειακό που το βάζεις στην προθήκη και γράφεις «μην αγγίζετε». Άλλωστε, το «προθείος» υπάρχει σε 4 επιγραφές όλες κι όλες. Δεν ήταν και καμιά καθιερωμένη λέξη.

  139. loukretia50 said

    «Προθείος»
    Μακριοβιότης της λέξης αντιστρόφως ανάλογη αυτής των προθείων…

  140. Γιάννης Ιατρού said

    135: έχετε κόσκινο; Εμείς, ψιλή κρησάρα 🙂

  141. Προθείο, δεν το ήξερα.
    Μόνο παραθείο και στρουθίο.

  142. loukretia50 said

    141. Την ατάκα του Βέγγου στην Ταυγέτη την ήξερες?
    «θεία, ασ’ το παραθείο θα σου βρω και εσένα θείο!»

  143. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    141 και θύω αναθύω

    142 👍

  144. loukretia50 said

    143. S. θείο – θειικόν οξύ – εσθίω

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: