Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τα κάλαντα (διήγημα του Στρατή Τσίρκα)

Posted by sarant στο 30 Δεκέμβριος, 2018


Πριν  από 100-120 χρόνια το χριστουγεννιάτικο και το πρωτοχρονιάτικο διήγημα, όπως και το πασχαλινό, ήταν θεσμός των εφημερίδων μας, που καμάρωναν να κυκλοφορούν έχοντας στο πρωτοσέλιδό τους ένα καινούργιο διήγημα με την υπογραφή του Παπαδιαμάντη, του Μωραϊτίδη, του Νιρβάνα, του Ξενόπουλου ή του Βουτυρά. Ο θεσμός διατηρήθηκε έστω και σε φθίνουσα μορφή τα μεταπολεμικά χρόνια αλλά σταδιακά ατόνησε, ενώ ταυτόχρονα οι σελίδες των εφημερίδων μίκρυναν, αναγκάζοντας το διήγημα να κρυφτεί από την πρώτη στις μέσα σελίδες.

Στον αιώνα μας υπήρξαν προσπάθειες  αναβίωσης του εθίμου, έστω και σποραδικές. Στο χτεσινό φύλλο της Εφημερίδας των Συντακτών, που κυκλοφορεί για όλο το Σαββατοκύριακο, δημοσιεύεται ένα καινούργιο πρωτοχρονιάτικο διήγημα της Μάρως Δούκα -ή ίσως μεταδιήγημα αφού είναι ένα διήγημα για ένα διήγημα. Ταυτόχρονα, η εφημερίδα κυκλοφορεί με προσφορά (προαιρετική) ένα βιβλίο με τον τίτλο Γιορτινές ιστορίες, που περιέχει χριστουγεννιάτικα και πρωτοχρονιάτικα διηγήματα.

Αν και τυπωμένη σε φτηνό χαρτί, η έκδοση δεν είναι ευτελής. Όχι μόνο η επιλογή είναι καλή, αν και με παλιότερους μόνο συγγραφείς, αλλά και η επιμέλεια, από τον φίλο Δημήτρη Ποσάντζη, είναι πολύ καλή: για παράδειγμα, υπάρχουν βιβλιογραφικά στοιχεία για τις πρώτες δημοσιεύσεις των διηγημάτων. Πιθανόν η έκδοση να στηρίζεται σε παλιότερο βιβλίο των εκδόσεων Καστανιώτη.

Από αυτό το τομίδιο, διαλέγω να παρουσιάσω σήμερα το διήγημα του Στρατή Τσίρκα «Τα κάλαντα». Όπως βλέπω, πρωτοδημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Κήρυξ του Καΐρου στις 31 Δεκεμβρίου 1938, με το ψευδώνυμο Π. Καράλης. Βέβαια, και το «Στρατής Τσίρκας» ψευδώνυμο είναι αφού ο λογοτέχνης γεννήθηκε το 1911 ως Γιάννης Χατζηαντρέας. Στις νεανικές του προσπάθειες υπέγραφε είτε με το πραγματικό του όνομα είτε με σειρά από ψευδώνυμα, ενώ το ψευδώνυμο Στρατής Τσίρκας το χρησιμοποίησε πρώτη φορά το 1937 και λίγο αργότερα το υιοθέτησε αποκλειστικά για όλα του τα έργα.

Τον πινακα του Λύτρα τον έβαλα επειδή μου αρέσει πολύ και επειδή έχει και ταμπούρλο. Διότι το μεγάλο το ζήτημα ηταν το ταμπούρλο.

Τα κάλαντα (Στρατής Τσίρκας, 1938)

Το μεγάλο το ζήτημα, καταλαβαίνεις, ήταν το ταμπούρλο. Aν είχες ταμπούρλο, η δουλειά ήταν τελειωμένη. Σύντροφο έβρισκες αμέσως και το φανάρι δεν κόστιζε παραπάνω από ‘να γρόσι.

Eκείνη τη χρονιά ο πατέρας έκανε ένα μεγάλο έξοδο. Tο μεσημέρι της παραμονής της Πρωτοχρονιάς μου έφερε ένα ταμπούρλο! Mικρούτσικο, βέβαια, και τενεκεδένιο.

«Έτσι δεν θα το σπάσεις εύκολα», μου είπε.

Mα εγώ κατάλαβα πως ήταν από οικονομία. Tα πέτσινα ταμπούρλα, κείνα τα πρώτα χρόνια μετά τον πόλεμο, κόστιζαν έναν κόσμο λεφτά.

Πήγα και βρήκα αμέσως το φίλο μου το Mιχάλη. Ήταν το παλικάρι της γειτονιάς κι ο καλύτερος σύντροφος για τα κάλαντα. Συχνά τύχαινε να μας ριχτούν τ’ αραπάκια στις γειτονιές και να μας σκίσουν το φανάρι ή να σπάσουν το ταμπούρλο. O Mιχάλης ήταν πολύτιμος.

«Tο ταμπούρλο το έχουμε!» του φώναξα. «Bγαίνουμε απόψε;»

O Mιχάλης δέχτηκε αμέσως. Eίπε, όμως, πως έπρεπε να πάρουμε μαζί μας και τον αδερφό του, τον Δημήτρη. Ήταν καλλίφωνος, λέει, και θα βοηθούσε πολύ στη δουλειά. H αλήθεια είναι πως ο Δημήτρης τραγουδούσε σαν άγγελος. Σου ‘φτανε να τον ακούσεις να ψάλλει μια φορά το «Tη Yπερμάχω» ή να διαβάζει τον «Aπόστολο» για να προτιμήσεις αμέσως τον Άγιο Kωνσταντίνο, όπου εκείνος έψαλλε, από τον Aϊ Nικόλα. Mα η πρόταση του Mιχάλη είχε κάποια υστεροβουλία: τα λεφτά που θα κερδίζαμε θα μοιράζονταν στα τρία. Eκείνοι θα έπαιρναν τα πιο πολλά κι εγώ, μ΄ όλο το ταμπούρλο μου, τα πιο λίγα.

Kι όμως χωρίς κανένα δισταγμό δέχτηκα. Tόση ήταν η αγάπη που του είχα κι ο θαυμασμός μου!

Ξεκινήσαμε βραδάκι. O Mιχάλης φορούσε ένα μαύρο μακρύ παλτό, που φούσκωνε κωμικά στην κοιλιά του, σκεπάζοντας το ταμπούρλο. Σ’ εμένα ξέπεσε το χάρτινο φαναράκι κι η φροντίδα να τ’ αναβοσβήνω κάθε τόσο. O Δημήτρης, σαν πρίγκιπας, με τα όμορφα μάτια του και τη γλυκιά φωνή του, είχε τα χέρια του στις τσέπες και πήγαινε στο δρόμο πότε πιο μπροστά, πότε πιο πίσω μας, σάμπως να μην μας ήξερε. O Mιχάλης τον πείραζε λέγοντάς του πως έκανε τον κόντε για το χατίρι της Pηνούλας. Mα πέρασαν πολλά χρόνια ακόμα, για να καταλάβω τη σημασία αυτού του πειράγματος.

H «πελατεία» του Mιχάλη και του Δημήτρη ήταν η περισσότερη στις φτωχογειτονιές. Αμπντίν, Σούμπρα, Κόφτικο Παζάρι. Oι εισπράξεις μέτριες. Λέγαμε κι «ευχαριστώ» αν τύχαινε να μας δώσουν κανένα γροσάκι εκτός από τα φουντούκια και τ’ αμύγδαλα.

Tότες εγώ τους τράβηξα στις αριστοκρατικές γειτονιές. Aυτό ήταν ένα μυστικό δικό μου. Mέρες τώρα το φύλαγα.

Στο κουρείο του πατέρα μου έρχονταν όλο γιατροί και δικηγόροι. Aπό τα Χριστούγεννα ακόμα με ρωτούσαν:

«E, πιτσιρίκο, δε θα ‘ρθεις να μας τα πεις;»

Eγώ απαντούσα αόριστα. Σημείωνα, όμως, τ’ όνομα και φρόντιζα να μάθω και τη διεύθυνση. Eτσι, στην πιο απελπιστική στιγμή της «επιχείρησης» ξεφούρνισα στους φίλους μου μια λίστα με έξι – εφτά ονόματα γενναία.

«Πάμε», τους είπα, παίρνοντας ύφος προστατευτικό.

«Tι λες, μωρέ!» φώναξαν κι οι δυο τους. «Αυτός είναι μεγάλος και θα μας διώξουν με τις κλοτσιές».

«Έγνοια σας», είπα εγώ. «Ξέρω τη δουλειά μου».

H δουλειά μου ήταν, μόλις άνοιγε η πόρτα, να ειδοποιώ πως ο Tάκης, ο γιος του κυρ Στέφανου του μπαρμπέρη, ήρθε να πει τα κάλαντα.

Έτσι τα πήγαμε θαυμάσια. Tα σελινάκια ήρθαν να σκεπάσουν τα γροσάκια των φτωχογειτονιών. Mα ένα πράγμα δεν μου άρεσε: Στα σπίτια αυτά που πηγαίναμε, σαν άκουγαν ποιος είναι έξω, με φωνάζαν να μπω μέσα, ενώ τους φίλους μου τους άφηναν στην πόρτα. Mε φίλευαν ιδιαίτερα και μου ‘διναν στο χέρι, κρυφά, κανένα σελίνι, λέγοντας μου πως αυτό είναι «δικό μου, μόνο δικό μου».

Θυμήθηκα το κόλπο του Mιχάλη που μου επέβαλε το Δημήτρη. Όμως, η καρδιά μου δεν βάσταξε και τους τ’ ομολόγησα αμέσως. Kι έτσι τα ιδιαίτερά μου μπήκαν στο κοινό ταμείο.

Όλα θα τελείωναν μια χαρά, θα περνούσαμε μια Πρωτοχρονιά φίνα την επαύριο, με κινηματογράφο κτλ. κτλ., αν στο γυρισμό, εκεί στα  μπαξεδάκια του Mαρουφιού, δε συναντούσαμε το Στραβοσπύρο με την παρέα του.

O Στραβοσπύρος ήταν ένας ίσαμε κει πάνω, μόρτης και βλάστημος. Tις Kυριακές στον Άγιο Kωνσταντίνο πουλούσε κουλούρια της κανέλας. Mαζί του και δυο άλλο -Παναγιά φύλαγε!- που κουβαλούσαν μια λατέρνα κι ένα φανάρι τζάμινο, στολισμένο με λογής – λογής κορδέλες και χαρτιά!

Tι ήθελε ο Δημήτρης σ’ εκείνη τη σκοτεινή γωνιά να πάει να τους παινευτεί για τις εισπράξεις μας; Ωσπου να το πάρουμε χαμπάρι, μας είχαν βάλει κάτω, μας πήραν τα λεφτά και μας σπάσαν και το ταμπούρλο. Tι μπορούσε να του κάνει κι ο Mιχάλης το παιδί μ’ αυτούς τους νταγλαράδες;

Eγώ, κλαίγοντας και βαστώντας πάντα το χάρτινο σβησμένο φαναράκι μου, τράβηξα για το σπίτι. O Mιχάλης κι ο Δημήτρης, όμως, πήραν στο κατόπι τους μόρτες, καλώντας, άδικα, τους τσαούσηδες να τους πιάσουν. Εγώ, βέβαια, δεν μπορούσα να πάω μαζί τους, γιατί δεν ήξερα ποιον θα συναντούσα στο δρόμο.

Δεν ξέρω πώς τελείωσαν οι φίλοι μου. Δε ρώτησα ή δε θυμάμαι πια. Eκείνο όμως που θυμάμαι πολύ καλά είναι πως πέρασα μια Πρωτοχρονιά γεμάτη πίκρα και θλίψη απαρηγόρητη. Tο παιδικό μυαλό μου δεν μπορούσε να παραδεχτεί τότε πως υπήρχαν κι άλλοι πιο δυστυχισμένοι από μένα και πως το περιστατικό με το Στραβοσπύρο ήταν ένα απειροελάχιστο παράδειγμα της αδικίας και της βίας που βασίλευε και  βασιλεύει ακόμα στον κόσμο.

Advertisements

195 Σχόλια to “Τα κάλαντα (διήγημα του Στρατή Τσίρκα)”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    Ωραίο
    Κάλαντα κι ακόμα να χτυπήσει το κουδούνι της πόρτας
    Για να δούμε.
    Κι έχω ετοιμάσει μερικοά πεντάευρα. [κερματα δεν υπάρχουν]

  2. Γς said

    >Τον πινακα του Λύτρα τον έβαλα επειδή μου αρέσει πολύ και επειδή έχει και ταμπούρλο.

    και κάτι είχαμε γράψει εδώ για τον Αντετοκούνμπο με το ταμπούρλο της ομάδας των καλαντιστών του πίνακα
    Ποιος θυμάται;

  3. Χαρούλα said

    Καλημέρα!
    Γς μην περιμένεις άδικα! Κάλαντα αύριο….

  4. ΚΑΒ said

    Ωραίο.

    >>O Mιχάλης κι ο Δημήτρης, όμως, πήραν στο κατόπι τους μόρτες, καλώντας, άδικα, τους τσαούσηδες να τους πιάσουν.

    Έπρεπε ο Στραβοσπύρος να είχε την τύχη του Παλούκα του Παπαδιαμάντη. Να κι άλλη ζυγιά! Να κι άλλη ζυγιά!

  5. Παναγιώτης Κ. said

    Άρα η … ληστεία στις εισπράξεις που μάζεψαν τα παιδιά από τα κάλαντα κρατάει χρόνια! Δεν είναι δηλαδή φαινόμενο μόνο της εποχής μας. Μπορεί να είναι και κάτι σαν…έθιμο! 😦 🙂

  6. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα!

  7. Γς said

    3:
    Φτού!

    Το χάσαμε εντελώς.
    Κι άντε να το ξαναβρούμε

  8. Παναγιώτης Κ. said

    Αυτό το ταμπούρλο που εικονίζεται στον πίνακα το λέμε και νταούλι (στα ποντιακά νταούλ).
    Υπάγεται στην κατηγορία των μεμβρανόφωνων. Έτσι δεν είναι;
    Νταούλι, τύμπανο.τουμπερλέκι,ντέφι,νταερές,…
    Γκρανκάσα θυμάμαι ότι έλεγαν ένα μεγάλο τύμπανο απαραίτητο όργανο στην μπάντα του δήμου.
    Τελευταία παρατηρούσα σε μια ορχήστρα αντί για το κλασικό τύμπανο ο μουσικός χτυπούσε με τις δύο μπαγκέτες ένα ηλεκτρονικό κατασκεύασμα.
    Εντύπωση επίσης μου κάνει που όλη η ντραμς περιβάλλεται από ένα διαφανές προστατευτικό πλεξιγκλάς.
    Ο Πάνος νομίζω ότι είναι ο κατάλληλος να μας διαφωτίσει για όλα αυτά τα ζητήματα.

  9. Παναγιώτης Κ. said

    Και αυτό το, κατά Κυριακήν, διήγημα είχε την αρετή της συντομίας συν βεβαίως ότι περιγράφει λίγο πολύ οικεία πράγματα. Και τα δύο είναι ευχάριστα!

  10. Γιάννης Κουβάτσος said

    5:Όλα τα δεινά, μικρά και μεγάλα, υπάρχουν από την αυγή των ιστορικών κοινωνιών και ποιος ξέρει τι γινόταν και στις προϊστορικές. Ο χόμο σάπιενς, το είδος μας, είναι βίαιο και αρπακτικό πλάσμα, που δικά του δημιουργήματα όπως οι νόμοι, η ηθική, οι θρησκευτικοί εκφοβισμοί και απαγορεύσεις, τα ταμπού κλπ. προσπαθούν να τον χαλιναγωγήσουν. Η παλιά καλή εποχή είναι απλώς μύθος. 😊

  11. Παναγιώτης Κ. said

    Τελείωσε το γλέντι και η κομπανία των μουσικών (4 άτομα) αποτραβήχτηκαν παράμερα για να μετρήσουν την χαρτούρα και να γίνει το μοίρασμα.
    Έμεινα με την απορία: Εξίσου αμείβονται;
    Η ίδια απορία και για τους διαφόρους μουσικούς μιας ορχήστρας σε ένα κέντρο. Αμείβονται όλοι το ίδιο;

  12. ΚΑΒ said

    https://www.protoporia.gr/o-gymnos-pithikos-p-70244.html

  13. Παναγιώτης Κ. said

    @10. Δυστυχώς είναι έτσι τα πράγματα και όχι όπως συνήθως μας τα παρουσιάζουν. Παίρνει κάμποσο καιρό για να το καταλάβουμε. 🙂

  14. Πικρό αλλά καλό το διήγημα

  15. sarant said

    Kαλημέρα, καλή προπαραμονή και ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    Αύριο είναι τα κάλαντα, αύριο!

    11 Καλή απορία. Νομίζω ότι τα μεγάλα ονόματα έπαιρναν δύο μερδικά αντί για ένα, αλλά ας πει κάποιος που ξέρει.

  16. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  17. Γιάννης Κουβάτσος said

    Στο διήγημα του Μυριβήλη από την ίδια συλλογή διαβάζουμε την πρόταση «Τον άντρα της τον έσφαξαν στο κίνημα οι συμμορίτες». Ούτε από Χριστούγεννα ούτε από Πρωτοχρονιά καταλάβαινε ο Στρατής. Χαρακτηριστικό γνώρισμα όλων των φανατικών. Εμμονικοί και μονοθεματικοί. 😊

  18. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Διάβασα το σημερινό, είδα και τις ειδήσεις, και για κάποιο λόγο βρίσκω συσχετισμούς:
    https://www.news247.gr/oikonomia/ergasia/epicheirisi-timorise-ergazomeno-poy-den-epestrepse-to-doro-christoygennon.6680652.html

  19. «Λέγαμε κι «ευχαριστώ» αν τύχαινε να μας δώσουν κανένα γροσάκι εκτός από τα φουντούκια και τ’ αμύγδαλα».

    # Τυχερός ο Τσίρκας, και μάλιστα προπολεμικά! Εμείς μεταπολεμικά γυρνούσαμε όλα τα σπίτια του χωριού ανήμερα Χριστούγεννα (και την Πρωτοχρονιά, και τα Φώτα). Από λεφτά, ούτε μισούδι (έτσι λεγόταν μακεδονιστί η μισή δραχμή). Στα συγγενικά σπίτια μας έδιναν από ένα καρύδι ή αμύγδαλο ή κάστανο. Κάπου-κάπου και καμιά σαμόπ’τα. Οι άλλοι χωριανοί μας έδιναν κόληντα (άτινα χαμουτζιστί ελέγοντο ξυλοκέρατα). Δεν βλέπαμε ούτε λεφτόκαρα (άτινα φουντούκια καλούνται χαμουτζιστί τε και …ποντιαστί). Εθεωρούντο γαρ είδη πολύτιμα και εν ανεπαρκεία.
    # Να πω επίσης ότι εν Μακεδονία κανείς δεν διανοούνταν να κλέψει παιδιά που έπαιζαν τα κάλαντα. Τί να έκλεβαν άλλωστε; Τα …καρύδια μας;; Και μάλιστα, Γιάννη Κουβάτσο (σχ.10) ήμασταν στην εποχή του …Χόμο Νίστικους!
    # Υ/Γ: Άκουσα τις μέρες αυτές να λένε τα …βοθροκάναλα (ου μην αλλά και τα …παποκάναλα) ότι «κόληντα μπάμπου, κόληντα» σημαίνει «σφάζουν γιαγιά, σφάζουν». Δεν ξέρω πόθεν έσχε αυτή η μετάφραση. Νομίζω όμως ότι η λέξη «κόληντα» έχει σχέση με τις λέξεις «κάλαντα» και «καλένδες» (αφού εμείς παίζαμε και τα κάλαντα του Μάρτη, οι Λαζαρίνες τα κάλαντα του Λαζάρου κλπ). Αν …καταδεχθεί να δει το σχόλιο ο Νοικοκύρης, ας πει τη γνώμη του (μόνο για το Υ/Γ. Για τα άλλα …απαγορεύεται αυστηρώς!)

  20. ΚΩΣΤΑΣ said

    Καλό το διήγημα, αλλά στενάχωρο στο τέλος.

    Ούτε εγώ θυμάμαι να μας ληστεύουν στα κάλαντα. Στενός βέβαια ο κύκλος, γνωριζόμασταν όλοι μεταξύ μας.

  21. Tomás de Torquemada said

    Καλημέρα, χρόνια πολλά.
    #11
    Συνήθως, στην Ήπειρο λέω τώρα, τα «περιφερειακά» όργανα (λαούτο, ντέφι, βιολί ή ντραμς, ηλεκτ. κιθάρα, αρμόνιο) παίρνουν συμφωνημένο μεροκάματο. Κλαρίνο και τραγουδιστής μοιράζονται τα υπόλοιπα, ίσως και άνισα, ανάλογα τη συμφωνία και το πόσο φίρμες είναι.

  22. ΚΩΣΤΑΣ said

    17 –>…. «Τον άντρα της τον έσφαξαν στο κίνημα οι συμμορίτες»

    Φταίει ο Νικοκύρης, Γιάννη, που’ δεν επέλεξε αυτό. Θα χαιρόμουν τουλάχιστον εγώ, ίσως και κανένας άλλος 😉 🙂 😛

  23. BLOG_OTI_NANAI said

    19:

  24. Γιάννης Κουβάτσος said

    5, 13: Το φαινόμενο αυτό, της εξιδανίκευσης του παρελθόντος, ο Μπάουμαν το ονομάζει ρετροτοπία:
    http://www.efsyn.gr/arthro/fygi-apo-mellon

  25. BLOG_OTI_NANAI said

  26. Γιάννης Κουβάτσος said

    22:Μόνο αυτή την πρόταση έχει, Κώστα, έτσι, για να δώσει το στίγμα του. 😊 Πολύ ψυχοπλακωτικό διήγημα, πάντως.

  27. sarant said

    Για το «κόλιντα» πρέπει να έχουμε γράψει σε άρθρο περί καλάντων. Θεωρώ προφανές ότι προέρχεται από το λατινικό απ’ όπου και τα δικά μας κάλαντα, ή από το ελληνικό.

    Δεν διάβασα το διήγημα του Μυριβήλη. Ακαδημαϊκός ήθελε να γίνει ο άνθρωπος.

  28. Γιάννης Κουβάτσος said

    19: Όπου υπήρχε κάποια ευμάρεια, συνήθως σε νησιωτικές περιοχές, όταν οι καραβοκύρηδες έδιναν λεφτά κι όχι καρύδια, παρατηρούνταν τέτοιες ληστρικές επιθέσεις. Όπως π.χ. στη Σκιάθο (το αναφέρει και ο ΚΑΒ στο 4)
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://sarantakos.wordpress.com/2017/12/24/ppd-4/amp/&ved=2ahUKEwihpuPFvMffAhUDYlAKHTxQDR4QFjABegQIBRAB&usg=AOvVaw2kBQKK6cGgAPqYFj3tZPty&ampcf=1

  29. Ξυπεταιων said

    Λογοτεχνια και αστρονομια σε συνοδο.

    https://physicsgg.me/2018/12/30/%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CE%AC%CE%BB%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%80%CF%81%CF%89%CF%84%CE%BF%CF%87%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%AC%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%B5%CF%81/

  30. nikiplos said

    Καλημέρα και χρόνια πολλά! Πολύ καλό διήγημα, με το χαρακτηριστικό στυλ του Τσίρκα… Στις μεγάλες πόλεις δεν ήταν σπάνια η ληστεία των καλαντάρηδων από μεγαλύτερους…

  31. Γς said

    27:

    >Για το «κόλιντα» πρέπει να έχουμε γράψει σε άρθρο περί καλάντων.

    Και μόλις πριν λίγοο ο Βούλγαρος φίλος μου του βενζινάδικου `μου ευχήθηκε καλή χρονιά` και τέτοια.

    Και θυμήθηκα στη Σόφια πριν χρόνια, τέτοιες μέρες, παντού έγραφε και λέγανε για «κόλιαντα».

    Του είπα λοιπόν «Ντομπρά κόλιαντα» και πολύ φχαριστήθηκε.

    Δεν νομίζω να σημαίνει «καλά κάλαντỨ. Καλές γτιορτές;
    Μήπως «Καλά Χρισατούγεννα»;

    Ποιος ξέρει;

  32. Theo said

    Καλημέρα και με το καλό η νέα χρονιά.

    @19κα:
    Στην Έδεσσα, μετά που ψέλναμε τα κάλαντα στα ελληνικά, στο τέλος φωνάζαμε «Κόλιντα, μπάμπου», μάλλον για να καταλαβαίνουν και κάποιες μακεδονόφωνες γιαγιάδες που δεν τα καλοξέρανε τα ελληνικά.

    Αυτό το «σφάζουν γιαγιά, σφάζουν» πολύ τραβηγμένο μού φαίνεται 😦

  33. Theo said

    @31:
    «Ντομπρά κόλιαντα» σαφώς σημαίνει «Καλά κάλαντα» και, συνεκδοχικά, «Καλές γιορτές», «Καλά Χριστούγεννα», «Καλή χρονιά», κλπ.

    Α, δεν ευχαρίστησα και τον Νικοκύρη για το καλογραμμένο και πικρό διήγημα του Τσίρκα (εδώ λίγο Λουντέμη μού θυμίζει).

  34. Jane said

    Ωραίο το διήγημα του Στρατή Τσίρκα, ευχαριστούμε , κ. Σαραντάκο.

    Τα κάλαντα είναι αβάσταχτο παιδικό απωθημένο..

    Δεν αφήναν τα κορίτσια να πάμε να τα τραγουδήσουμε παλιότερα. Ήταν προνόμιο των αγοριών.
    Ακόμα θυμάμαι τον αδερφό μου να κάνει ντραγκα ντρούγκα τα λεφτά του και να τα μετράει εκατό φορές μπροστά μου, κοιτάζοντας λοξά με ένα εκνευριστικό χαμόγελο , που δεν μου ξυπνούσε και τόσο αδερφικά συναισθήματα.
    Δεν ξέρω, αν ίσχυε το ίδιο έθιμο και σε άλλα χωριά αλλά τα κορίτσια μόνο το Σάββατο του Λαζάρου με το ανθοστολισμένο καλαθάκι, τα «λαζαράκια», τραγουδούσαμε και μαζεύαμε και λεφτά και αυγά.

    Μόνο όταν πήγαμε στον Βόλο το 1980, είδα κορίτσια-αγόρια να λένε κάλαντα μαζί και ίσα που πρόλαβα να τα πω και γω για δυο χρονιές
    ( αγόρασα και τρίγωνο), γιατί πάλι δεν μ’ άφηναν , αφού… «κοτζάμ κοπέλα τώρα θα πας Γυμνάσιο, θα γυρνάς στους μαχαλάδες με τα αγόρια;». Πίκρα.. 🙂

    Και τα αγόρια είχαν αυτό το όριο βέβαια . Όταν ήταν να πάνε στο Γυμνάσιο , κάλαντα καπούτ.
    Εκτός αν ήταν κανας μικροκαμωμένος, που κέρδιζε κι άλλη χρονιά. Σαν τον αδερφό μου…
    Ενώ τώρα βλέπουμε κάτι μαντραχαλάδες έτοιμους για τον στρατό, να τραγουδάνε. Αλλά και κοπέλες Λυκείου να γυρνάνε στα μαγαζιά και στους δρόμους άνετες. Καλά κάνουν βέβαια, το διασκεδάζουν και βγάζουν και χαρτζιλίκι για τον φρέντο και την κάρτα του κινητού.

    Το πιο αστείο team για κάλαντα μου ήρθε πρόπερσι παραμονή Πρωτοχρονιάς. Οι πιτσιρικάδες , σοβαροί-σοβαροί, ντυμένοι Αη Βασίληδες ,μόλις είπα «να τα πείτε», άνοιξαν το κινητό. Είχαν και ηχητικά εφέ με τεχνολογία. Θεούληδες! 🙂

  35. loukretia50 said

    Ωραίο και το σημερινό!

    Απορία : Μόνο εγώ ένοιωθα πάντα αμήχανα όταν έρχονταν τα παιδιά να πουν τα κάλαντα? Ακόμα και τώρα..
    Και φυσικά ποτέ δε θέλησα να συμμετέχω, σε αντίθεση με τις φιλενάδες μου.

    ΥΓ η αιτία μου διαφεύγει! Οι γονείς μου τα χαίρονταν πολύ, οι γνωστοί το ίδιο, αλλά…
    (ξέρω, γενικά ο ψυχίατρος θάχει πολλή δουλειά!)

  36. ΚΩΣΤΑΣ said

    34 Δεν ήταν στενόμυαλοι οι γονείς σου, Jane. Έτσι ήταν τα ήθη της εποχής, τουλάχιστον στα θεσσαλικά χωριά, όπως κι εγώ εκ πείρας γνωρίζω. Τουλάχιστο εσείς πήγατε σε μεικτά γυμνάσια. Τί να πούμε κι εμείς (η ηλικία μου) που παίρναμε αποβολές γιατί στέλναμε φιλάκια στα κορίτσια, απέναντι στο γυμνάσιο θηλέων 🙂

  37. cronopiusa said

    Αγιοβασίληδες στη Μοσούλη

  38. ΓΤ said

    @36 Αυτά δεν ήταν σχολεία, ήταν φιμωτήρια ορμονών

  39. ΚΩΣΤΑΣ said

    μικτά γυμνάσια

  40. ΓΤ said

    Ωμολογία

    Πιστεύω εις εν δελτίον Προ-Πο
    εκδιδόμενον από Πατέρα ΟΠΑΠ Χρηματοκράτορα
    ποιητήν αμοιβαίων τε και ανταποδοτικών παιγνίων
    ορατών εν τοις γηπέδοις και εν ταις κληρώσεσιν αποτελεσμάτων.
    Και εις το Πνεύμα της Διακύβευσης το άγιον,
    το κύριον, το μηδέποτε θάλπος τσέπης παραγωγόν
    το εκ του Οργανισμού εκπορευόμενον
    το συν παικτοίς και εμπνεύσεσιν
    συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον,
    το λαλήσαν διά των απολεσθέντων κερδών.
    Το δι’ ημάς τους παίκτας και διά την ημετέραν δυστυχίαν
    θεσπισθέν, εκδοθέν και κυκλοφορούν Κουπόνιον,
    σαρκωθέν και τραφέν διά του εξοικονομηθέντος οβολού ημών
    και μονίμως ες κουβάν ογκωδέστατον απορριφθέν.
    Εις έναν τρισβέβηλον, ευρωβόρον και πάγκοινον στοιχηματισμόν
    ομολογώ πολλαπλούν ημερήσιον ποντάρισμα
    εις άφεσιν ανεπιτυχών άχρι σήμερον προβλέψεων
    ημών των χαμένων κορμιών.
    Προσδοκώ συνεχή πληρωμή κερδών
    αυθωρεί και παραχρήμα
    και ουχί στον μέλλοντα αιώνα.
    (Σφύριξέ το!)
    Αμήν

  41. ΚΩΣΤΑΣ said

    40 Εξαίσιο σύμβολο πίστεως, αναμένουμε και το πατερημό! 😉

  42. Γιάννης Κουβάτσος said

    36: Κώστα, μήπως πήγαινες στο 1ο Γυμνάσιο Αρρένων Λάρισας; Φοίτησα σ’ αυτό στην πρώτη και δευτέρα γυμνασίου (1974-1976) και θυμάμαι ότι απέναντι υπήρχε γυμνάσιο θηλέων. Μας χώριζε η οδός Ηπείρου, αν θυμάμαι καλά.

  43. ΚΩΣΤΑΣ said

    42 Τέλεια θυμάσαι Γιάννη. 1ον Γυμνάσιον Αρρένων Λαρίσης και απέναντι 1ον Γυμνάσιον Θηλέων Λαρίσης, δωρεά Ανδρέου και Άννης Κουτσίνα. Διαχωριστικό η οδός Ηπείρου. Εγώ βέβαια πήγαινα εκεί προπολεμικά, 😉 είμαι κάποια χρονάκια παλιότερος, δεν με πρόλαβες, είχα αποφοιτήσει.

  44. Χαρούλα said

    34 Jane εκπλήσσομαι. Ίσως όπως λέει ο ΚΩΣΤΑΣ (στο 36), να ήταν Αρχές των χωριών στη Θεσσαλία. Εγώ-εμείς (αρκετά πάνω από 10 χρόνια μεγαλύτερη υπολογίζω) δεν είχα-με τέτοιο πρόβλημα στην Αλεξανδρούπολη. Επιτρεπόταν, αλλά…. Τα αγόρια δεν μας ήθελαν, και μεις με περηφάνεια(χωρις προκατάληψη😂) δεν καταδεχόμασταν να παρακαλέσουμε. Και βγαίναμε χωριστά. Ένα βάςανο είχαμε. Τα μικρά μας αδέλφια(ανεξάρτητα φύλου) που φορτωνόταν(μας τα φορτώναν;)… Πάντως ήταν μπελάς! Τα νιάνιαρα!😊😅
    Αλλά ήταν ωραία! Όχι τα χρόνια. Αυτο νομίζω είναι ψευδαίσθηση. Η ηλικία, που αντιμετωπιζε (και αντιμετωπίζει) τέτοια τεραααάστια προβλήματα!

    Και του χρόνου!

  45. Χαρούλα said

    Απορία προς ειδικούς.
    Τα χαρούπια-ξυλοκέρατα ευδοκιμούν στην β.Ελλάδα; Όςο θυμάμαι σε μας ήταν σπάνια. Ερχόταν από Κρήτη και πάντα τα αγοράζαμε «δωράκι» για την μητέρα μου, που την ταξίδευαν στα παιδικά της χρόνια Κατοχή στην Χίο, όπου και ήταν η λιχουδιά των παιδιών τότε.

  46. Theo said

    Στην Ἐδεσσα, τη δεκαετία του ’60, μόνο αγόρια βγαίναμε στα κάλαντα, κι αυτό μέχρι την πρώτη γυμνασίου. Αν έβγαινε και κανένα κορίτσι, ήταν η εξαίρεση του κανόνα.
    Συνήθως μας έδιναν πενηνταράκια ή δραχμές. Σπάνια, δεκάρες, δίφραγκα και τάλιρα και πιο σπάνια (κάποιες φτωχές οικογένειες) φουντούκια ή καρύδια.

    @45:
    Μια χαρουπιά θυμάμαι στην αλάνα μπροστά στο σχολείο μας που τώρα έχει γίνει παιδική χαρά (https://www.google.com/maps/@40.801268,22.0406024,3a,60y,175.68h,92.23t/data=!3m6!1e1!3m4!1sL6c1_lqbGaZNfn0WJ6U4Eg!2e0!7i13312!8i6656).
    Δεν τα τρώγαμε τότε τα χαρούπια. Ή τα τρώγαμε μόνο για παιχνίδι ή δοκιμή.

  47. Jane said

    # 36
    Εντάξει, στενόμυαλοι ήταν κι οι γονείς μου κι η κοινωνία ολόκληρη .
    Όπως και είναι στην επαρχία σε πολλούς τομείς.
    Ναι, πήγα σε μεικτό Γυμνάσιο, χωρίς ποδιές και τέτοια αλλά και πάλι υπήρχε μια νοοτροπία πολύ περιοριστική.
    Για να πάμε στον κινηματογράφο να δούμε το footloose ( μια χαζοταινιούλα με χορό) με τις φίλες μου , κλάψαμε με μαύρο δάκρυ, γιατί οι πατεράδες μας δεν ενέκριναν το περιεχόμενο..:) Έ, κάναμε κοπάνα όταν ήμασταν απόγευμα (είχε δυο βάρδιες το Γυμνάσιο) και την είδαμε.
    Όλες μου οι απουσίες στη β’ και γ’ γυμνασίου ήταν από κοπάνες για σινεμά. 🙂

    ………………………………………………………………………………………………………
    Πάντως, σκεφτόμουν πως σε κανένα από τα διηγήματα που έχω διαβάσει δεν έχει μέσα κορίτσια να λένε κάλαντα..
    Αόρατα είναι. Κάνω λάθος;

  48. loukretia50 said

    40. ΓΤ
    Κυνική «ωμολογία»?
    Πολύ πετυχημένο! Σχεδόν με έπεισες!

  49. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    Πολύ ωραίο το «ωμολογία»

    Εδώ που τα λέμε, κι εγώ δεν θυμάμαι να είχαμε κορίτσια στις καλαντοσυντροφιές μας. Η Νικοκυρά όμως τα έλεγε, στην Κυψέλη.

  50. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ίσως ήταν μοιρασμένοι οι ρόλοι, Jane, με βάση τη θέση του άντρα και της γυναίκας στην κοινωνία. Τα κάλαντα (Χριστουγέννων, Πρωτοχρονιάς, Φώτων, χελιδονίσματα κλπ) τα αναλάμβαναν τα αγόρια, επειδή τους επιτρεπόταν να γυρνάνε στους δρόμους. Τα κορίτσια αναλάμβαναν τον στολισμό του Επιταφίου, τον κλήδονα κλπ.

  51. Μαρία said

    34 κεπ.
    Προνόμιο των αγοριών τα κάλαντα! Ρε τι μαθαίνουμε στα γεράματα.
    Εγώ με την παρέα μου πάντως τα έλεγα απο τη δεκαετία του ’50. Οτι ήμασταν τόσο μπροστά στα Σέρρας τώρα το μαθαίνω 🙂

  52. Γιάννης Κουβάτσος said

    Τότε βρες μας, Μαρία, ένα σχετικά παλιό διήγημα που να παρουσιάζει κορίτσια να λένε τα κάλαντα. Εγώ τα έλεγα κάθε χρόνο, η αδερφή μου δεν τα είπε ποτέ. Και δεν μιλάμε για τη δεκαετία του ’50 αλλά του ’70.

  53. Jane said

    #44
    Ε, ναι προφανώς στα χωριά γινόταν αυτό , στις πόλεις , Βόλο , Λάρισα κλπ, έβγαιναν και κοριτσοπαρέες και μεικτές ομάδες παιδιών. Η Αλεξανδρούπολη όμως είναι πόλη . Στα χωριά του Έβρου τι γινόταν;

    #50
    Μα βγαίναμε κι εμείς στους δρόμους αλλά μόνο Σάββατο του Λαζάρου. Δεν καταλάβαινα, κι αυτό ήταν το παράπονό μου, γιατί μας απέκλειαν Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά κι έχανα χρήμα για ψώνια. 🙂
    Αυτά με τον επιτάφιο και τον κλήδονα πάντως , τα έκαναν μεγαλύτερες, πάνω από 16-17 χρονών (αφού έψαχναν να βρουν γαμπρό με αυτά τα αμίλητα νερά) , εγώ μιλώ για μικρά παιδιά.

  54. Χαρούλα said



  55. Χαρούλα said

    53 ισως εχες δίκο. Δεν ξερω για τα χωριά
    52 αγοράκι, το γράφω. Δεν μας παίζατε!😊😅😂

  56. Χαρούλα said

    Theo, κοίτα τι βρήκα

    ΚΑΛΑΝΤΑ

    Μάνα, γιόμισέ τα δώρα τα παιδιά.
    Τα γνωρίζω τα παιδιά – όλα
    τα γνωρίζω.
    Εκείνο το χλωμό παιδί είναι του Ρήγα
    του Πέτρου Ρήγα που τον πήραν ένα σούρουπο
    στα γερμανικά στρατόπεδα.
    Το διπλανό με τα μεγάλα μάτια
    είναι του ανάπηρου Καπλάνη.
    Κι ετούτο δω το βυζανιάρικο
    δεν είναι τ’ όρφανό της κυρα-Δέσπως;
    …Μάνα, γιόμισέ τα δώρα τα παιδιά…
    Κοίτα πώς χαμογελούν…
    Πόσο ωραία λένε τα κάλαντα!

    Μάρκος Μέσκος (γεν. 1935 στην Έδεσσα)

  57. Γς said

    33:

    Κι όμως αγαπητέ «Ντομπρά Κόλιεντα» σημαίνει μόνο «Καλά Χριστούγεννα» στα Βουλγάρικα, όπως είχα πει. Το [καρα]τσεκάρισα.

    Κι ούτε Κόλιεντα σημαίνει κάλαντα. Коледа είναι τα Χριστούγεννα.

    Λογική η εξήγησή σου, αλλά λανθασμένη.
    Σ ευχαριστώ πάντως που μ έκανες και το έψαξα πάλι

  58. dryhammer said

    45. Τι χαρούπια και ξυλοκέρατα; Κουντουρούδια τα λέμε στη Χίο και είναι πιό μικρά από τα κρητικά. Φυτρώνουν (φύτρωναν) παντού στο νησί αλλά δεν πωλούνται στα μανάβικα. Παλιά ήταν τροφή για γαδάρους αλλά στην Κατοχή… Τα βράζιυν και το αφέψημα (το κουντουρουδόμελο) είναι μαλαχτικό για το βήχα.

  59. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    37 Κρόνη, 56 Χαρούλα, σπαραχτικά εξαίσια! Μαράθηκα με το διήγημα, απόγινα μ΄αυτά.

  60. Χαρούλα said

    58
    Ναιιιιί! Αλλά που να την θυμάμαι εγώ την λέξη. Έτσι τα έλεγαν! Ρουφούςαν το εσωτερικό, κάπως σαν καλαμάκι. Σαμ να το αναμαςούςε θυμάμαι. Για το γιατροσόφι που την ρώτησα δεν θυμάται! Συγκινήθηκε πάλι! Τις ευχές της έχεις!

  61. cronopiusa said

    56

    συγκλονιστικό !

  62. Μαρία said

    45
    Άφθονα στο νομό Σερρών τα ξυλοκέρατα. Ήταν το μπαχτσίσι μας, όταν λέγαμε τα κάλαντα μαζί με καρύδια και μανταρίνια. Φράγκα συνήθως γιοκ, άντε καμιά δεκάρα. Τα τυλίγαμε με ασημόχαρτο και τα κρεμούσαμε στο δέντρο.

  63. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Στο δημοτικό που τα λέγαμε (ούτε»ψάλαμε» ούτε «τραγουδούσαμε») μόνο στα καφενεία μας έδιναν τίποτε δραχμούλες,μέχρι δεκάρικα αν ήταν κανένας νονός, θείος κλπ εκεί, καλόβολος κι ανοιχτοχέρης (τους ξέραμε και τους «ξετρέχαμε» 🙂 ). Στα σπίτια κέρναγαν γλυκά, κάστανα, φουντούκια και καρύδια, α και φιστίκια (τ΄αράπικα με τη φλούδα).
    Κάλαντα λέγαμε και σε πιο μεγάλη ηλικία, όταν κατεβαίναμε γυμνασιόπαιδα πια, μαζί και με τους νεολαίους, φοιτητές κλπ, με σκοπό να μαζευτεί ένα ποσό για να κάνουμε «Χοροσπερίδα». Γινόταν σ΄ ένα από τα καφενεία, αναλόγως του ποιος από τα παιδιά είχε την πρωτοβουλία και να μην υπήρχε κανένα μεγάλο κοντινό πένθος.
    Μας έδιναν συνήθως λάδι που το μαζεύαμε σε μεγάλη ντενέκα με χερούλια,της φάμπρικας. Πέρναγαν απ τ΄αυτιά της ένα ξύλο και τη μετάφεραν δυο δυο τ΄αγόρια. Το πουλάγαμε στο μπακάλικο και πληρώναμε ρακή, κονιάκ, τσάγια, φυστίκια για τη βραδιά του χορού και (συμβολικά ειν αλήθεια ) το λυράρη μας (βιολάτορας ήταν-ο θείος μου).
    Κάτι χρονιές θυμάμαι που φεύγανε η «συμμορία» του αδελφού μου μες τις νύχτες για καντάδα σε διπλανά χωριά όπου υπήρχαν ενδιαφέροντα καρδιάς. Είχαμε ένα πικάπ και στοίβαζαν όλα τα δισκάκια ανα χείρας και παίρναν το στρατί στρατί, στρατί το μονοπάτι. Μια βραδιά τους έπιασε άγρια κακοκαιρία και κύλαγαν οι δίσκοι στις κατηφοριές καθώς έψαχναν σπηλιά ώσπου να περάσει η μπόρα, μέσα στα σκοτάδια…

  64. voulagx said

    #25: Ενα ανάλογο με τα «κολλιντα, μελλιντα» τετράστιχο λεγαμε κι εμεις βλαχιστί, ή μαλλον ημιβλαχιστι:

    Kolindri, melindri
    zavala gudinala
    dă ŋi, tetă, un kulaku (το ŋ συμβολιζει το νι της Αμαλιας)
    ta s’ tsu l’ dau di pri kapu

    ΟΙ δυο πρώτοι στίχοι, εκτός απο το κόλιντρι, δεν ξέρω τι σημαίνουν, δεν είναι βλάχικα.
    Μεταφράζω τους δυο τελευταίους:

    Δωσ’ μου, θειά, μια κουλούρα
    να σ’ τη φέρω κατακέφαλα (επί λέξει:«να σ’ τη δώσω στο κεφάλι»

  65. Μαρία said

    64
    Δεν είναι βλάχικα αλλά τουρκομακεδόνικα. βλ. ζάβαλη μάικο
    Γκοντίνι στα βουλγάρικα και στα μακεδόνικα είναι τα χρόνια. Οι Σέρβοι, να τους ακούω καλά το καλοκαίρι, τονίζουν γκόντινι.

    Με λίγα λόγια δεν φτάνει που ζητιανεύατε, απειλούσατε κι απο πάνω 🙂

    Σε κάποια χωριά, τότε που βγαίνανε για τα κάλαντα τη νύχτα μόνο λουγκούρηδες, οι απειλές ήταν καθιερωμένες.

  66. 37, cronopiusa said: «Αγιοβασίληδες στη Μοσούλη»

    # Φέραν την Άνοιξη στη Λυβύη, τη φέραν και στη Μέση Ανατολή. Δεν θα έχουν πρόβλημα να τη φέρουν και στα Βαλκάνια (όταν …έλθει το πλήρωμα του χρόνου). Η τσιπροσυμφωνία με τους τσιπρομακεδόνες τους έρχεται λουκούμι!

  67. ΓΤ said

    @62 Τι μου θύμισες με τα ξυλοκέρατα στας Σέρρας… Ότι αφθονούσαν επίσης και της απιστίας τα κέρατα. Έρχονταί μου στον νου, από τη δεκαετία του ’90, κάποιες παντρεμένες καθηγητρέσσες γυμνασίου: τέτοια λύσσα δε ματάδα / έχανες σφαίρα τα κιλά μες στη βδομάδα. Έμπυρες, με διδακτορικό στην ακολασία, μαστόρισσες στο κοινωνικό καμουφλάζ, μυρωδιά δεν είχαν πάρει οι σύζυγοι. Αυτό δεν ήταν απλό κρεβάτι, ήταν Μέγας Ανατολικός ο Κλινοπλεύστης. «Όλοι κάποτε νέοι», που γράφει κι ο Αναγνωστάκης. Θυμήθηκα και τις περιπέτειες του πατέρα, που υπηρέτησε το 1950 στο Σιδηρόκαστρο… Κύλησαν τα χρόνια, πέτυχα μια μέρα τυχαία στην Ομόνοια τη μια. Στενοχωρήθηκα, το σώμα είχε γίνει τώρα βουβάλι Κερκίνης, εγώ αντέχω, φοβάμαι βέβαια μην καταλήξω παγκάλειος προγάστωρ, αλλά, κακά τα ψέματα, δεν χρειάζεται να πολυτρώμε, να γράφουμε πρέπει.

  68. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    67. Γτ, Α! Αυτά είναι κάλαντα. Κέρατα-ξυλοκέρατα…
    Από καλό σημείο ξεκίνησες, μετά (το χάλασες) ανέβηκες πόντους 😦 🙂

  69. Πάντως κι εγώ στας Αθήνας δεν θυμάμαι ανταγωνισμό στα κάλαντα από κορίτσια (τουλάχιστον στας Κυψέλας)

  70. BLOG_OTI_NANAI said

    51-52: Από μια ματιά που έριξα, φαίνεται ότι ήταν ασυνήθιστο να βγαίνουν τα κορίτσια για κάλαντα, εκτός από τα κάλαντα του Λαζάρου που σε κάποιες περιοχές λέγονταν αποκλειστικά από κορίτσια ενώ αλλού μικτά .

    Στις περισσότερες διηγήσεις τις ημέρες αυτές τα κορίτσια μένουν σπίτι με τη μητέρα και ετοιμάζουν τα του σπιτιού και την καθαριότητα.

    Η μαρτυρία του Τ.Λ. από τη Βόνιτσα που αναφέρεται περίπου στη δεκαετία του ’60 δείχνει ότι τα κορίτσια δεν έβγαιναν έξω για κάλαντα, σε αντίθεση με «τώρα» (1999).

    Από την άλλη, πιθανολογώ, ίσως όχι έφηβες, αλλά πιθανόν μικρά κοριτσάκια μπορεί να πήγαιναν με τα μεγαλύτερα αδέλφια τους.

  71. ΓιώργοςΜ said

    Στα δικά μου χρόνια, αρχές ’80, συνήθως αγοροπαρέες έλεγαν τα κάλαντα, αλλά όχι αποκλειστικά. Πέμπτη-έκτη Δημοτικού πήγαινα με την αδελφή μου (μικρότερη) και το τεράστιο για τα μέτρα μας στολισμένο καράβι ανά χείρας, με τα φωτάκια του και τα όλα του. Έκανε εντύπωση, έπεφτε καλό μπαξίσι.
    Στα σχολικά βιβλία θυμάμαι κι εγώ να αναφέρονται στα κάλαντα του Λαζάρου αποκλειστικά κορίτσια.
    Δε θα μου έκανε εντύπωση ο αποκλεισμός των κοριτσιών στα χωριά, ακόμη και στη δεκαετία του ’80.

  72. Μανούσος said

    Και κάτι σχετικοάσχετο

    https://www.romfea.gr/enoriaka/26104-i-arxaioprepis-theia-leitourgia-tou-agiou-iakobou-tou-adelfotheou-sti-megaloxari-tis-tinou

  73. Κουτρούφι said

    Ποτέ δεν είχα αισθανθεί ότι υπήρχε διάκριση αγοριών κοριτσιών στα κάλαντα.

    Πρωτοχρονιάτικα Σιφνέικα κάλαντα της δεκαετίας του 1930 για ένα μικρό κορίτσι:

    Ειμ’ η Ευτέρπη του Τζαννή
    που μ’ έπλασε ο Θεός γυνή
    και μου έδωσε σερβίτσια
    όπως σ’ όλα τα κορίτσια

    Και τώρα προσπαθώ να βρώ
    για το σερβίτσιο μου γαμπρό
    να με πάρει μάνι-μάνι
    έστω και χωρίς στεφάνι.

    Κατά τη διαμόρφωση της παρέας με την οποία θα βγαίναμε στα κάλαντα (δεκαετία του 70) προσπαθούσαμε να μην ήτανε πολύ μεγάλη γιατί θεωρούσαμε ότι το ποσό που αναλογούσε στον καθένα θα μίκραινε.

  74. Χαρούλα said

  75. ΓΤ said

    @72 «Ρομφαία: 24ωρο Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων»… Ή οι σπλαχνικές καρδίες τους ακοίμητες για να ειρηνεύει η ζήση μας, ή παίζουν ανταποκρίσεις από όλο τον πλανήτη, της του Δονάλδου Τρούμπα χώρας συμπεριλαμβανομένης, σχετικά με το τι διαμείβεται στους κόλπους διαπύρων ευχετών ρασονίας.

  76. sarant said

    54 Να και το φωτογραφικό υλικό 🙂

  77. Χαρούλα said

    https://image.slidesharecdn.com/3-160227113857/95/httpblogsschgrepapadi-13-638.jpg?cb=1456573237
    https://image.slidesharecdn.com/random-150127123006-conversion-gate02/95/-25-638.jpg?cb=1422362026
    https://image.slidesharecdn.com/random-150127123006-conversion-gate02/95/-23-638.jpg?cb=1422362026

  78. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ξέχασα να εκφράσω κι εγώ την έκπληξή μου ότι τα κάλαντα σε κάποιες περιοχές τα λέγανε μόνο αγόρια, μια εποχή όχι πολύ μακρινή.
    Τώρα είδα 54.φωτό Χαρούλας. Η πρώτη ασπρόμαυρη είναι σύγχρονη.Είναι ο καλός βιολάτορας (με τους μαθητές του και τα παιδιά του νομίζω) Αντώνης Μαρτσάκης, με παλιό ηχόχρωμα (φωνής και βιολιού), από την Κίσσαμο.
    Η δεύτερη είναι πολύ όμορφη.

    Μικροί καλαντιστές και καλαντίστριες.
    Καλαντιστάδες θα τους λέγαμε κάτω, καλαντάρηδες αλλού.

  79. Χαρούλα said

    https://image.slidesharecdn.com/3-160227113857/95/httpblogsschgrepapadi-27-638.jpg?cb=1456573237
    https://image.slidesharecdn.com/3-160227113857/95/httpblogsschgrepapadi-27-638.jpg?cb=1456573237

  80. Χαρούλα said

    Εδέβαν τα Χριστούγεννα, έρθανε και τα Φώτα,
    άνοιξον το καρδόπο σου, τη παραδείσ΄την πόρταν

    Καλανταρτς και νέον έτος, κόρ΄θα παίρω σε οφέτος,
    καλαντάρ΄τς καλή χρονία, κόρ΄έλ΄ας φιλώ σε μιαν

    Έρθαν πουλί μ΄ τα Κάλαντα, έρθανε και τα Φώτα,
    εσύ την χώραν ξάι μ΄ ακούς, την καρδία σ΄ ερώτα.

    Καλανταρτς και νέον έτος, κόρ΄ θα παίρω σε οφέτος,
    καλαντάρ΄ τς καλή χρονία, κόρ΄ έλ ΄ας φιλώ σε μιαν

    Ανοιξον, ρίζα μ΄ άνοιξον, άνοιξον το πορτόπο σ΄,
    Και δός με γλυκύν φίλεμαν κι έπαρ΄ με σ΄ εγκαλόπο σ΄

    Καλανταρτς και νέον έτος, κόρ΄θα παίρω σε οφέτος,
    καλαντάρ΄τς καλή χρονία, κόρ΄έλ΄ας φιλώ σε μιαν .

    ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ!

  81. Χαρούλα said

    Είπα με τα κάλαντα να κλείσω, γιατί σας ζάλισα σήμερα,
    αλλά…

    78 ΕΦΗ, δεν τον ήξερα, παρασύρθηκα και σας παραπλάνησα άθελα μου. Συγγνώμη.

  82. ΕΦΗ - ΕΦΗ said


    Κάλαντα κι αποκαλαντίδια
    …..
    Επόπαμε τ’ αφέντη μας, να πούμε τση κερά μας.
    Κερά τα ρούχα που φορείς είναι κακοραμμένα
    και φέρε μου τα στο σχολειό να σου τα καλοράψω,
    να βάλω αϊτούς και πάλι αϊτούς, πουλιά και χελιδόνια,
    να κελαηδούνε τα πουλιά, να χαίρουνται τ’ αηδόνια.
    Επόπαμε και τση κεράς να πούμε και τση Βάγιας.
    Άναψε Βάγια το κερί, Βαγίτσα το διπλέρι
    και κάτσε και λογάριασε, είντα θα μας σε φέρεις.
    Φέρε πανιέρι κάστανα, πανιέρι λεπτοκάργια
    και φέρε και καλό κρασί να ποιούν τα παλικάργια.
    Απάκι για λουκάνικο κι’ από πλευράς κομμάτι
    κι’ από τη μαύρην όρνιθα κιανένα αυγουλάκι,
    ας είναι κι’ απ’ τη γαλανή κιανένα ζευγαράκι.
    Θορώ σε ‘τα που κάθεσαι, άσπρη μου περιστέρα
    κι’ ανοίξετε το μάνταλο, να πούμε καλησπέρα.
    Αποκαλαντίδια
    Επά που καλαντίσαμε, καλά μας σε πλερώσαν
    καλάν να παν τα έτην τως και ούλα ντως τα ‘ποδώσα.
    κι αν έχουνε μικρό παιδί στα πέρπυρα χωσμένο
    κι αν έχουν μεγαλύτερο στη σέλα καθισμένο,
    να σει το μανικάκιν του να πέφτει το λογάρι
    να το μαζών’ η μάνα του, να ‘χει χαρά μεγάλη.
    https://www.cretanmagazine.gr/panorizitika-protochroniatika-kalanta-ke-apokalantidia/

  83. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    81. Χαρούλα, όι δα και συγγνώμη! Πού να ξέρεις.
    Τί να πω εγώ η απρόσεχτη που κοπιπάστωσα στο 82 τα κάλαντα και τ΄αποκαλαντίδια κι έχουνε μέσα λάθη που στραβώνουνε. Ας έναι που λένε 🙂 Συγγνωστά , ειδικά αυτές τις μέρες, που οι γυναίκες έχουμε φτερά στα χέργια (και καψίματα από τα ψησίματα 🙂 )

  84. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  85. Μανούσος said

    Και ανήμερα της Πρωτοχρονιάς στα Βόρεια της (Νότιας) Μακεδονίας

    Σούρβα μπάμπω σούρβα
    ντάι μι κουκουλνίκ

    Το κουκουλνίκ που ζητούν τα παιδιά είναι ψωμάκι με αυγό και με κλαδιά κρανιάς χτυπούν την πόρτα

  86. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Καλησπέρα σας,

    Μού άρεσε πολύ το διήγημα του Στρατή Τσίρκα (Γιάννη Χατζηανδρέα), αν και έχει γίνει κλασικό και είναι πλέον πασίγνωστο λόγω διαδικτύου. Επειδής είναι σύντομο και αχρωμάτιστο, έχει αναδημοσιευθεί περισσότερο κι από τα χριστουγεννιάτικα διηγήματα του Παπαδιαμάντη. Πράγμα που ίσως αγνοεί ο κ. Σαραντάκος, αλλιώς δεν θα το δημοσίευε, αν ήξερε ότι είναι τόσο πασίγνωστο…

    Και τώρα θα προβώ σε μερικές επισημάνσεις και όποιον πάρει ο Χάρος…

    1) Γράφει ο κ. Σαραντάκος: «Βέβαια, και το «Στρατής Τσίρκας» ψευδώνυμο είναι αφού ο λογοτέχνης γεννήθηκε το 1911 ως Γιάννης Χατζηαντρέας.»

    Αλλά, κ. Σαραντάκο, γιατί επιμένετε να «μαλλιαροποιείτε» ακόμη και τα επώνυμα των ανθρώπων; ΧατζηανΔρέας ονομαζόταν κατά κόσμον ο Τσίρκας, όπως ορθά γράφει και η Βικιπαίδεια. Αν δεν πείθεσθε από την Βικιπαίδεια, αναρτώ το διαφημιστικό του κουρείου του πατρός Τσίρκα στο Κάϊρο, που έχει κι ένα καραμπινάτο ορθογραφικό λάθος: «αντισηπτΗκότερον».

    ΕΡΩΤΩ: Αν λεγόταν ΧατζηανΤρέας ο μπαμπάς του, γιατί στο επίσημο διαφημιστικό του κουρείου του γράφει «ΧατζηανΔρέας»; Και γιατί ο γνωστός για την σχολαστικότητά του, Στρατής Τσίρκας, δεν είπε στον μπαμπά του να διορθώσουν το ορθογραφικό λάθος στην λέξη «αντισηπτΗκότερον»;

    2) Γιατί ο κ. Σαραντάκος αποσιωπά την λατρεία που είχε ο Τσίρκας στο περιοδικό «Μπουκέτο» όπου έγραφε κι ο Ναπολέων Λαπαθιώτης; Με αποτέλεσμα, όπως γράφει ο ίδιος ο Τσίρκας, να κόβει από το φαΐ του για να πληρώσει την συνδρομή στο «Μπουκέτο», κάθε τεύχος του οποίου το περίμενε ξενυχτώντας για να το παραλάβει από τον σταθμό του Καΐρου, μόλις θα ερχόταν ταχυδρομικώς…

    3) Γιατί ο κ. Σαραντάκος (αν κι έχει κάνει πάνω από 10 αναρτήσεις για τον Τσίρκα) στα 10 χρόνια λειτουργίας του παρόντος Ιστολογίου, ΟΥΔΕΠΟΤΕ έχει πεί λέξη για την ευθεία ανάμειξη του Στρατή Τσίρκα στον περίφημο Νόμο για τον Κινηματογράφο (1972) που έφτιαξε η Χούντα και ισχύει με ελάχιστες αλλαγές μέχρι σήμερα;

    Ο Νόμος αυτός (προϊόν συνεργασίας των Θ. Αγγελόπουλου, Β. Ραφαηλίδη, Μισέλ Δημόπουλου και με ιθύνοντα νού τον Στρατή Τσίρκα, που αντλούσε την δύναμή του από τον Αιγυπτιώτη Μίλτο Σταύρου, προσωπικό φίλο του Δικτάτορος Γεωργίου Παπαδοπούλου!.) ισχύει με ελάχιστες αλλαγές μέχρι σήμερα και είχε σαν αποτέλεσμα την μετατροπή του Ελληνικού Κινηματογράφου σε ακαταλαβίστικη κουλτουροβιομηχανία, σύμφωνα με τα Γαλλικα πρότυπα, προκειμένου να τσιμπάνε οι ταινίες της κρατικές επιδοτήσεις!.. Και συγχρόνως την πλήρη παράδοση του Εμπορικού Κινηματογράφου στις εξ Αμερικής ταινίες του Χόλλυγουντ!..

    Η υπηρεσία αυτή που προσέφερε ο Τσίρκας στον Αμερικάνικο Κινηματογράφο είχε ως αποτέλεσμα να τον διορίσουν οι Αμερικάνοι ΓΕΝΙΚΟ ΔΕΡΒΕΝΑΓΑ στην διανομή των Υποτροφιών Φόρντ, μαζί με την νύφη του Στρατή Μυριβήλη Καίτη Κασιμάτη – Μυριβήλη, που εκοιμήθη προ διμήνου στα 92 της χρόνια. Έτσι εξηγείται πώς επί Χούντας τις περισσότερες υποτροφίες και χορηγίες Φόρντ τις πήραν δεδηλωμένοι μπολσεβίκοι στην συντριπτική τους πλειοψηφία: Την επιλογή των προσώπων έκανε ο τάχα αριστερός Στρατής Τσίρκας!..

    Για να μή τολμήσουν να με διαψεύσουν οι γνωστοί αντιρρησίες του Ιστολογίου (Πέπες, κύρ Γιάννης Κουβάτσος, Ιατρού, Άγγελος κλπ), αναρτώ το περίφημο βίντεο με τις αποκαλύψεις του Κώστα Φέρρη στον Ρένο Αποστολίδη (7 Δεκέμβρη 1995 από το κανάλι 5 του Γ. Κουρή). Ο Φέρρης ήξερε σαν κάλπικη δεκάρα τον Στρατή Τσίρκα, γιατί ήσαντε και οι δύο γέννημα – θρέμμα του Καΐρου, όπως άλλωστε και ο θεωρητικός της Χούντας Γ. Γεωργαλάς. Ο οποίος Γεωργαλάς (σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις) είναι αυτός που έμπασε το πατριωτάκι του τον Τσίρκα και τους δικούς του (Θ. Αγγελόπουλος, Β. Ραφαηλίδης, Μισέλ Δημόπουλος κλπ.) σαν έμμισθους συμβούλους της Χούντας στον Νόμο περί Κινηματογράφου, κλπ.

    Το βίντεο πάει μόνο του στο επίμαχο σημείο 6:43 όπου ξεκινούν οι αποκαλύψεις του Φέρρη μέχρι το 9:40 (όπου διευκρινίζεται ο ρόλος του Τσίρκα).

    Αξίζει να δείτε και το σημείο του βίντεο (16:48 έως 18:18) όπου ο Ρένος Αποστολίδης συνοψίζει τις αποκαλύψεις του Κώστα Φέρρη και κάνει μιά φοβερή επίθεση στην αταλαντοσύνη του Στρατή Τσίρκα…

    ΡΕΝΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ: «…Επίσης σημείωσα, ότι… ο Αγγελόπουλος, ο οποίος εμένα τουλάχιστον ένιωσα ότι μού σερβίρεται ως μή τα ρωτάς πόσον επαναστάτης, αυτός έχει συνεργήσει σε Νόμο περί Κινηματογράφου επί Χούντας το 1972…»

    Κ. ΦΕΡΡΗΣ: «Πασίγνωστο…»

    ΡΕΝΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ: «Εγώ, βέβαια, το μαθαίνω πρώτη φορά και θριαμβεύω, πολύ μού αρέσει. Πάντα υποψιαζόμουν όλους αυτούς τους φωναχτά τάχα κάτι, ότι είναι – ίσως – το ανάποδο… Άρα ότι συνέπραξε (σ.σ.: ο Θ. Αγγελόπουλος) πολιτικά με την Χούντα στην σφαίρα του Κινηματογράφου. Επίσης άκουσα – εγώ, μπορεί να παρακούω… – ότι επί Χούντας περιοδικό κινηματογραφικό με διάφορους άλλους επαναστάτες: Ραφαηλίδης (χά, χά, γέλια)… και γελώ στο όνομα – κάτι λέει τέτοιο ο Σολωμός… Τσίρκας… Ένας ΑΤΑΛΑΝΤΟΣ, ΘΡΑΣΥΤΑΤΟΣ, που μάς σερβιρίστηκε μάλιστα και για κομμουνιστής επί Χούντας… Ένας που ΔΕΝ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ ΚΑΝΕΝΑ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟ… δεν καταπίνεται… και άλλοι, αυτοί ενήργησαν ΧΟΥΝΤΙΚΑ και ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ διά του περιοδικού το οποίο είχανε βγάλει… »

  87. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Σχολίου 86 συνέχεια…

    Ξέχασα να αναρτήσω το διαφημιστικό του κουρείου του πατρός Τσίρκα, όπου φαίνεται πως το επώνυμο της οικογένειας ήτο «ΧατζηανΔρέας» με δέλτα και ουχί με ταύ

  88. Theo said

    @56:
    Ευχαριστώ, Χαρούλα.
    Τα «Κάλαντα» είναι από την πρώτη συλλογή του θειού μου, «Πριν από το θάνατο», με ποιήματα που έγραψε λίγο μετά τον Εμφύλιο. Είναι νωπές οι μνήμες και γι’ αυτό έχει αυτόν τον σπαραγμό.
    Και θυμάμαι τώρα τη θεια Καλλιόπη, τη μητέρα του, μια πονόψυχη γυναίκα μ’ ένα άσβεστο γλυκό χαμόγελο, που μου είχε αδυναμία.

    @57:
    Ευχαριστώ, Γιάννη, για τη διόρθωση και στέκομαι διορθωμένος 🙂
    Έχω την αίσθηση πως στα μακεδόνικα της Έδεσσας που συγγενεύουν με τα (παλιά) βουλγάρικα, «κόλιντα» είναι τα κάλαντα, αλλά ίσως κι εδώ να κάνω λάθος.

  89. Theo said

    @60:
    Ναι, τα ρουφούσαμε, όπως το περιγράφεις. Αυτό εννοούσα στο σχ. 46 που έγραψα ότι τα τρώγαμε.

  90. Theo said

    @88:
    Η συλλογή του Μέσκου «Πριν από το θάνατο» εκδόθηκε το 1958.

  91. BLOG_OTI_NANAI said

  92. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    «Το μεγάλο ζήτημα, καταλαβαίνεις, ήταν το ταμπούρλο», λέει ξεκινώντας ο Τσίρκας. Σε μας (Ηράκλειο και χωριά, δεκαετία ΄60) ήταν – προφανώς – η λύρα…(δείτε και την φωτο της ΕΦΗΣ στο #78). Οι περισσότεροι πιτσιρίκοι, φυσικά, δεν είχαμε λύρα. Είχαμε όμως απαραιτήτως ’’ζίλια’’.


    (Τα τριγωνάκια άρχισαν να εμφανίζονται αργότερα, κατά τη δεκαετία του ’70).

    Τα ζίλια του εμπορίου ήταν βέβαια ακριβούτσικα. Οπότε κατασκευάζαμε ζίλια, από δύο μεταλλικά καπάκια βερνικιού Camel, τρυπημένα στο κέντρο και δεμένα μεταξύ τους με σπάγκο. [Δυστυχώς, σήμερα, τα καπάκια αυτά είναι πλαστικά…].
    Για ΄κείνη την περίοδο, και ΄γω θυμάμαι μόνο αγόρια στα κάλαντα Χριστουγέννων – Πρωτοχρονιάς – Φώτων.

    #40: Μπράβο έμπνευση!!

    #56: Διαμαντάκι!!

  93. BLOG_OTI_NANAI said

    Το ζήτημα είναι αν κάθε καλλιτεχνική δραστηριότητα επί Χούντας οφείλει να καταδικάζεται ως χουντική. Προφανώς για να μένει ανοιχτό ένα περιοδικό δεν θα έπαιρνε ανοιχτά θέσεις κατά της Χούντας, αλλά αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα και συνεργασία.

  94. BLOG_OTI_NANAI said

  95. Theo said

    @86:
    Έλα τώρα, κυρ Θόδωρα, εσύ κι ο μετριότατος ως πεζογράφος Ρ. Αποστολίδης που θα μας πείσετε ότι τάχα ο Τσίρκας ήταν «Ένας ΑΤΑΛΑΝΤΟΣ, ΘΡΑΣΥΤΑΤΟΣ, που μάς σερβιρίστηκε μάλιστα και για κομμουνιστής επί Χούντας… Ένας που ΔΕΝ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ ΚΑΝΕΝΑ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟ»!!!.

    Ποιος δεν ήταν κομμουνιστής; Ο Τσίρκας που συνεργαζόταν με την κομμουνιστική ομάδα του Σακελλάρη Γιαννακάκη από τα 17 του, που στα 26 του συμμετέχει στο «Β΄ Διεθνές και Παγκόσμιο Συνέδριο Συγγραφέων για την υπεράσπιση της κουλτούρας ενάντια στον πόλεμο και στον φασισμό», που διαγράφεται από το ΚΚΕ το 1960!

    Μπες στη Βιβλιονέτ και θα δεις πως είναι ένας από τους πιο ευπώλητους συγγραφείς μας: Τα μυθιστορήματά του έχουν πάνω από 30 και 40 εκδόσεις, ενώ η «Πυραμίδα» του Αποστολίδη, που τόσο απαξιωτικά μιλάει για τον Τσίρκα, είναι στην 6η έκδοση και τ’ άλλα λογοτεχνικά βιβλία του στην 1η ή τη 2η.

    Και τι λέει ο Φέρρης για τον Τσίρκα στο βίντεο που παραπέμπεις (στο 9:16) ; Ότι τάχα ήταν πίσω από τον Νόμο περί Κινηματογράφου του 1972 (και το λέει έτσι, αναπόδεικτα, μεταξύ τυρού και αχλαδίου). Ούτε για Ίδρυμα Φορντ και υποτροφίες και τις άλλες σαχλαμάρες που τσαμπουνάς, αμιλλώμενος τον Αποστολίδη στη λασπολογία.

  96. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Αγαπητέ μου κ. Theo (95),

    πότε είπα εγώ ότι συμφωνώ με την κριτική του Ρένου για τον Τσίρκα; Εμένα μου αρέσει ο Τσίρκας, απλώς υπενθύμισα στους νεώτερους αναγνώστες την εμπλοκή του με τις Χορηγίες Φόρντ και τον Νόμο περί Κινηματογράφου επί Χούντας (1972). Αν πάς στην ανάρτηση του ΑΡΔΗΝ – από την «Καθημερινή» – που έδωσα στο σχόλιο 86, θα δείς ότι κι ο ίδιος ο Τσίρκας είχε πάρει Χορηγία Φόρντ. Δηλαδή, επέλεξε ο ίδιος τον εαυτό του, γι’ αυτό και τον αποκαλεί «θρασύτατο» ο ειδήμων Ρένος…

    Αγαπητέ μου κ. Theo, επειδής είσαι φιλομαθέστατο παλληκάρι και γνώστης των εκκλησιαστικών πραγμάτων, θα σού κάνω ένα ακριβό πρωτοχρονιάτικο δώρο να με θυμάσαι (ο Μπέζος το πουλάει από 50 έως 112 δολάρια…). Ομιλώ ασφαλώς για το μνημειώδες «Christianity, Book-Burning and Censorship in Late Antiquity» (1η έκδοσις 2016) του Dirk Rohmann, που είναι παντελώς άγνωστο σε εσάς τους χριστιανούληδες του Ρωμέικου. Ακόμη κι ο ενθάδε αρχηγός σας ο Blog-oti-nanai (στον οποίο επίσης το κάνω δώρο, όπως και στον κακόψυχο Ιατρού για να ξεστραβωθούν…) δεν θα μάθαινε ποτέ την ύπαρξη αυτού του πολύτιμου συγγράμματος, αν δεν διάβαζε το παρόν σχόλιό μου…

    Επειδής ο Blog-oti-nanai κι όλοι εσείς οι ενθάδε χριστιανούληδες χαρήκατε χαράν μεγάλην με την χθεσινή ιστορική αποκάλυψή μου (που δεσμεύτηκε να κάνει άρθρο ο κ. Σαραντάκος) για το πώς ξεκίνησε η θεωρία των εθνικοβαρεμένων ιστοσελίδων περί απαγορεύσεως των Μαθηματικών από το Βυζάντιο (ξεκίνησε το 1979 από το βιβλίο του Ευαγγέλου Σταμάτη «Ελληνικά Μαθηματικά», όπως αποκάλυψα χτές…), νομίσατε ότι ξεχάσαμε τις φοβερές καύσεις βιβλίων και τις Λογοκρισίες, στις οποίες προέβη η Χριστιανική Εκκλησία σε όλη την Ύστερη Αρχαιότητα…

    Σε αυτό, λοιπόν, το βιβλίο που σάς προσφέρω δωρεάν κατευθείαν από την προσωπική μου βιβλιοθήκη, είναι συγκεντρωμένα όλα τα σχετικά αίσχη της Χριστιανικής Εκκλησίας (καύσεις βιβλίων – Λογοκρισία κλπ.) με συχνές αναφορές στον Θεοδοσιανό + Ιουστινιάνειο Κώδικα. Ελπίζω να το διαβάσετε και να ξεστραβωθείτε

  97. BLOG_OTI_NANAI said

    Συχνότερα ΧατζηανΔρέας αλλά συχνά γράφεται και ΧατζηαΝΤρέας:

  98. sarant said

    95 Με πρόλαβες, ανάλογα πράγματα θα έγραφα.

    Πάντως, να σε διορθώσω, αν άκουσα καλά το μόνο που λέει ο Φέρρης για τον Τσίρκα στο 9.16 είναι ότι ήταν πίσω από το περιοδικό Σύγχρονος Κινηματογράφος -όχι από τον Νόμο.

  99. sarant said

    97 Χατζηαντρέας και στο ΕΚΕΒΙ
    http://www.ekebi.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=NODE&cnode=461&t=399

  100. Theo said

    @96:
    Ρε λασπολόγε της δεκάρας, πού γράφει το «Άρδην» ότι τάχαμου ο Τσίρκας διορίστηκε από τους Αμερικάνους «ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΕΡΒΕΝΑΓΑΣ στην διανομή των Υποτροφιών Φόρντ», όπως διαδίδεις στο σχ. 86; Γράφει πως απλώς πήρε κι αυτός μια υποτροφία.

    Κι από πού προκύπτει ότι τάχα ο Γ. Γεωργαλάς «έμπασε το πατριωτάκι του τον Τσίρκα και τους δικούς του (Θ. Αγγελόπουλος, Β. Ραφαηλίδης, Μισέλ Δημόπουλος κλπ.) σαν έμμισθους συμβούλους της Χούντας στον Νόμο περί Κινηματογράφου», όπως και πάλι λασπολογείς (στο σχ. 86) ; Πότε ήταν ο Τσίρκας έμμισθος σύμβουλος της Χούντας

    Κι αυτά που γράφεις (στο σχ. 96) για «λογοκρισίες» κλπ, για να μην απαντήσεις στην αναίρεση των λασπολογιών σου που κάνω στο σχ. 95, είναι άλλα λόγια ν΄ αγαπιόμαστε.
    Ευχαριστώ. Δεν θα πάρω 🙂

  101. Theo said

    @98β:
    Έχεις δίκιο, Νικοκύρη. Ο Φέρρης λέει για τον Τσίρκα στο ότι ήταν πίσω από το περιοδικό «Σύγχρονος Κινηματογράφος», όχι από τον Νόμο.
    Το άκουσα λίγο βιαστικά και τα μπέρδεψα.
    Ευχαριστώ.

  102. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    98. ε βέβαια!

    Οι βασικοί νόμοι της μεταπολίτευσης για τον Κινφο:

    Ν. 1597/1986 /φεκ Α 68 (Νόμος Μελίνας)
    Προστασία και ανάπτυξη της κινηματογραφικής τέχνης, ενίσχυση της ελληνικής κινηματογραφίας κ.α. διατάξεις

    Ν.3905/2010 ΦΕΚ Α΄ 219 (Νόμος Γερουλάνου)
    «Ενίσχυση και ανάπτυξη της κινηματογραφικής τέχνης κ.ά. διατάξεις. «

  103. Theo said

    @101, διόρθωση:
    Ο Φέρρης λέει για τον Τσίρκα ότι ήταν πίσω από το περιοδικό «Σύγχρονος Κινηματογράφος», όχι από τον Νόμο.

  104. Γιάννης Ιατρού said

    Πάλι κάνει τον τζάμπα μάγκα ο πολυώνυμος και βάζει για τους γνωστούς λόγους το βιβλίο στο ιδιωτικό του τόπο για να κάνει στατιστικές, ενώ είναι δημοσίως προσβάσιμο ….

  105. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Κύριε Theo (100),

    γινώσκεις ά αναγινώσκεις; Εγώ είπα ότι στο δημοσίευμα της «Καθημερινής» (που διέσωσε το ΑΡΔΗΝ) φαίνεται ότι πήρε χορηγία Φόρντ και ο ίδιος ο Τσίρκας. Δεν είπα ότι λέει το δημοσίευμα πως διορίστηκε ο Τσίρκας Γενικός Δερβέναγας κλπ. Αυτό προκύπτει από τα λεγόμενα του Φέρρη, που ήξερε τον Τσίρκα σαν κάλπικη δεκάρα, καθότι και οι δύο ΚαΪριώτες

  106. Theo said

    @105:
    «Δεν είπα ότι λέει το δημοσίευμα πως διορίστηκε ο Τσίρκας Γενικός Δερβέναγας κλπ. Αυτό προκύπτει από τα λεγόμενα του Φέρρη, που ήξερε τον Τσίρκα σαν κάλπικη δεκάρα, καθότι και οι δύο ΚαΪριώτες»

    Τα έχεις τελείως χαμένα;

    Γράφεις στο σχ. 86:
    «Η υπηρεσία αυτή που προσέφερε ο Τσίρκας στον Αμερικάνικο Κινηματογράφο είχε ως αποτέλεσμα να τον διορίσουν οι Αμερικάνοι ΓΕΝΙΚΟ ΔΕΡΒΕΝΑΓΑ στην διανομή των Υποτροφιών Φόρντ, μαζί με την νύφη του Στρατή Μυριβήλη Καίτη Κασιμάτη – Μυριβήλη, που εκοιμήθη προ διμήνου στα 92 της χρόνια.»

    Αυτά τα λες εσύ. Ο Φέρρης δεν τα λέει ΠΟΥΘΕΝΑ.

  107. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Πάς να βγάλεις από το μύγα ξύγκι, κ. Theo μου; Είναι σαφές (9:15 του βίιντεο) ότι ο Φέρρης λέει πως πίσω από όλους τους μπροστινούς (Θ. Αγγελόπουλο, Β. Ραφαηλίδη, Μισέλ Δημόπουλο κλπ.) ήταν ο Στρατής Τσίρκας, τόσο στον Χουντικό Νόμο του 1972, όσο και στο περιοδικό «Σύγχρονος Κινηματογράφος»…

    Κ. ΦΕΡΡΗΣ: «… από πίσω τον Στρατή τον Τσίρκα, ο οποίος ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕ ΟΛΟ ΑΥΤΟ το ΚΙΝΗΜΑ, για να μοιράσουν τα λεφτά της Ford Foundation, να δημιουργήσουν τον λεγόμενο Νέο Ελληνικό Κινηματογράφο… κλπ – κλπ»

    Τί δεν καταλαβαίνεις; Αντί να με ευχαριστήσεις που σε ξεστραβωσα (κυρίως με τη προσφορά του βιβλίου για τις καύσεις των βιβλίων από την Χριστιανική Εκκλησία της Αγάπης) πάς να συσκοτίσεις τις αποκαλύψεις του Φέρρη, ότι τάχα… δεν προκύπτει ΣΑΦΩΣ από την διήγησή του ότι ο Τσίρκας ήταν πίσω και από τον Χουντικό Νόμο του 1972. Τον οποίο Νόμο, όμως, έφιαξαν τα πνευματικοπαίδια του, Αγγελόπουλος, Ραφαηλίδης και Μισέλ Δημόπουλος!..

    Ο αρχηγός σου ο Blog-oti-nanai έχει πειστεί, εσύ γιατί το συνεχίζεις;

  108. Theo said

    @107:
    Κόβεις και ράβεις τις φράσεις του Δημόπουλου κατά το δοκούν, για να «αποδείξεις» τις αρρωστημένες φαντασιώσεις σου.
    Ο Φέρρης μιλάει για ένα «κίνημα» στον κινηματογράφο. Μπλέκει αυτό το κίνημα με το Ίδρυμα Φορντ που ήρθε στην Ελλάδα τον ίδιο χρόνο με την ίδρυση ενός περιοδικού από κάποιους συντελεστές του κινήματος (Αγγελόπουλο, Ραφαηλίδη, Δημόπουλο, κλπ. – αυτό κι αν είναι απόδειξη!) και λέει ότι ο Τσίρκας υποστήριζε αυτό το κίνημα.
    Εσύ γράφεις ότι τάχα ο Τσίρκας διορίστηκε από τους Αμερικάνους «ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΕΡΒΕΝΑΓΑΣ στην διανομή των Υποτροφιών Φόρντ». Και μετά λες ότι αυτά τα λέει ο Φέρρης!!!

    Άρες, μάρες, σαχλαμάρες, δηλαδή. Δεν θα συνεχίσω επ’ αυτού.

    Όσο για το ότι ο Blog-oti-nanai είναι αρχηγός μου, (θέλεις να) σου διαφεύγει πως έχουμε διαφωνήσει πολλές φορές εδώ. Όμως, οι άλλοι αναγνώστες και σχολιαστές του ιστολογίου το ξέρουν, κι έτσι γίνεσαι καταγέλαστος και σ’ αυτό το θέμα.

    Καληνύχτα!

  109. Theo said

    109, διόρθωση:
    Κόβεις και ράβεις τις φράσεις του Φέρρη κατά το δοκούν, για να «αποδείξεις» τις αρρωστημένες φαντασιώσεις σου.

  110. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    92 >>Είχαμε όμως απαραιτήτως ’’ζίλια’’.

    παράγεται από το τουρκικό Zil και είναι πιθανόν περσικής καταγωγής. Ονομάζονται και «τσίγκλες» ή «σαχάνια ή «σαχανάκια» (επίσης, «παφίλια», «πούλια», «τροχίσκοι», «καστανιέτες», κ.λπ.)
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%96%CE%AF%CE%BB%CE%B9%CE%B1

    σ.σ. κάμελ βερνίκια στα μεταλικά κουτάκια (βερνικοκούτια μπρε! 🙂 ) κυκλοφορούν ακόμη ,αν θες να «μεταλαμπαδεύσεις» το αυτοσχεδιαστικό στα παιδιά.

  111. Γιάννης Ιατρού said

    κάμελ βερνίκια στα μεταλικά κουτάκια κυκλοφορούν ακόμη…

    Ναι, αλλά έχουν λεπτύνει την λαμαρίνα και λυγάνε, δεν είναι ντούρα, όπως παλιά….

  112. Γιάννης Ιατρού said

    111 Μ’ αυτά μόνο βατραχάκια μπορείς να φτιάξεις!

  113. Αιμ said

    31, 57. Γς, αύριο ή όταν τον ξαναδείς πες του φίλου σου τσεστίτα νόβα γκοντίνα (και τσεστίτ βελίκ ντεν το Πάσχα) και θα χαρεί περισσότερο. Γενικά για γιορτές, επετείους και συναφή αλλά όχι μόνο, οι Βούλγαροι εύχονται με το τσεστίτ-α-ο (κάτι σαν άξιος, τίμιος μπορεί να κάνω και λάθος) ενώ για βόλτες, εκδρομές, θεάματα κλπ με το πριάτεν (ευχάριστος) . Λένε όμως και καλό δρόμο, на добър път

    Καλή χρονιά με υγεία για όλους

  114. Γιάννης Ιατρού said

    Επίσης Αιμιλιε και χαιρετισμούς!

  115. # 92, 110

    Τουλάχιστον στην Αθήνα από το 55 τα παιδιά στα κάλαντα είχανε τρίγωνα. Δεν ήταν αγοραστά σαν τα σημερινά αλλα φιαγμένα από λεπτές σιδερόβεργες που ήταν άφθονες γιατί σε κάθε οικοδομή τ’οτε υπήρχε ο πάγκος του σιδερά και με εκείνο το μαραφέτι στο οποίο κουρμπάριζες τις βέργες πανεύκολα

  116. BLOG_OTI_NANAI said

    «είχε ως αποτέλεσμα να τον διορίσουν οι Αμερικάνοι ΓΕΝΙΚΟ ΔΕΡΒΕΝΑΓΑ στην διανομή των Υποτροφιών Φόρντ»

    Ανοησίες του λασπολόγου μπάρμπα. Ο Τσίρκας ήταν απλώς ένας από μια μεγάλη σειρά πολιτιστικών ιδρυμάτων, φορέων, θεάτρων και φυσικών προσώπων που επιδοτήθηκαν. Ο βατμαν όπως συνήθως παίρνει μια λέξη ή μια διατύπωση και την τραβολογάει όπως του κάνει κέφι.
    Προσωπικά καμία θέση «δερβέναγα» στο ίδρυμα Φορντ δεν βρήκα για τον Τσίρκα.

    Επίσης, παραείσαι γραφικός βατμαν για να προσπαθήσεις να υποτιμήσεις κάποιον από τους σχολιαστές με τα περί «αρχηγών». Με όλους τους σχολιαστές άλλοτε συμφωνούμε και άλλοτε διαφωνούμε. Αυτό δεν σημαίνει ούτε ότι είμαστε εχθροί, ούτε ότι κάποιος εδώ έχει καμιά ανάγκη ν’ αναγνωρίσει «αρχηγούς» και κουραφέξαλα.

  117. Αιμ said

    113 συνέχεια. Όσο για την σύγχυση των χριστουγέννων με τις …σφαγές υπάρχει ρήμα (άσχετο νομίζω) ζα-κόλιαμ заколям σφάζω όπου το ζα- είναι πρόθεση

  118. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    (Μας ξύπνησαν νωρίς σήμερα οι καλαντάρηδες!)

    #110,111:
    Έψαξα όλο το Ηράκλειο αυτές τις μέρες για μεταλλικά κάμελ, αλλά μόνο ένα βρήκα! (Απωθημένο το ΄χω να φτιάξω ένα ζευγάρι ζίλια στον εγγονό…΄Ισως του χρόνου…)

    #17, 22, 26, 27:
    Ωστόσο, ο Στρ. Μυριβήλης φιλοξενήθηκε σε δύο –τουλάχιστον- τεύχη της «Επιθεώρησης Τέχνης»: τ. 28 (1957), τ. 93 (1962). Είχε συμβεί κάτι; Δεν το έψαξα και πολύ…

    Και δυο λεξιλογικά:
    α) Στο διήγημα του Κ. Παρορίτη, στο τέλος, διαβάζουμε: «Ο άλλος, συνηθισμένος να μη βρίσκει ποτέ αντίσταση από το σύντροφό του, ξιπάστηκε** και τονε κοίταξε με απορία». Η παραπομπή ** ερμηνεύει το ’’ξιπάστηκε : φέρθηκε με αλαζονεία’’, που δεν βγάζει, νομίζω, νόημα.
    Στην προκειμένη περίπτωση – αφού υπάρχει και «απορία» – η σημασία του «ξιπάζομαι»(ορθ. ξυπάζομαι) είναι: ξαφνιάζομαι (τρομάζοντας ελαφρά). Ακούγεται και στην Κρήτη, το λέμε και «ξυπούμαι» και έχει και παράγωγα: ξύπασμα, ξυπασταρίδι κ.ά.
    (Για την ετυμολογία βλ. Λεξικό Ανδριώτη, Κριαρά κ.ά).

    β) Στο διήγημα του Γ. Αθάνα (ωχ, ωχ, γαργαλιέμαι…) υπάρχει η λ. «νταμαχιάρης» που ερμηνεύεται στις παραπομπές: αχόρταγος στη δουλειά, εργασιομανής. Η λ. είναι πανελλήνια «ταμαχιάρης» ή «ταμακιάρης», με κυριολεκτική σημασία ’’πλεονέκτης, αχόρταγος, άπληστος’’ < τουρκ. tamahkâr.
    Η σημασία αυτή φαίνεται να ταιριάζει μεταφορικά στα συμφραζόμενα. Στην Κρήτη όμως έχουμε και τη μετατοπισμένη σημασία: δημιουργικός, μεθοδικός, επιτήδειος (Μ.Ι. Ιδομενέως, Κρητικό γλωσσάριο, Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη, Ηράκλειο 2006). Μπορεί κανείς να τη θεωρήσει κι αυτή σωστή, αφού ο μικρός Θανάσης ήταν ταλαντούχος, «τεχνίτης γεννητάτος», δηλ. «(ν)ταμαχιάρης» μάστορας.

    ΚΑΛΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ! (για μετά βλέπουμε…)

  119. dryhammer said

    Καλημέρα!
    118. Το ξ*πάζομαι και στη Χίο υπάρχει με την έννοια του ξαφνιάζομαι. Όμοια και ο ταμαχιάρης και συχνότερα το ταμάχι για την απληστία.

  120. dryhammer said

    119 συνέχεια. Ο αχόρταγος στη δουλειά, εργασιομανής αποκαλείται «μαμούνι».

  121. sarant said

    118 Εύστοχες οι παρατηρήσεις σου.

  122. BLOG_OTI_NANAI said

    Εντωμεταξύ, ποιος είναι ο νόμος του 1972 περί κινηματογράφου από τη Χούντα; Και μάλιστα ο Φέρρης λέει «Πασίγνωστο» ότι ο Αγγελόπουλος έχει συνεργήσει σε Νόμο περί Κινηματογράφου επί Χούντας το 1972!

    Όπως και να ‘χει δεν μπορώ να βρω συμμετοχή είτε του Τσίρκα είτε του Αγγελόπουλου σε κάποια επιτροπή για την εκπόνηση νόμου. Αντιθέτως, βλέπω ότι όλοι τιμούν τον Αγγελόπουλο για το γεγονός ότι το 1972 παρουσίασε το «Μέρες του ’36» που ήταν η μόνη αντιδικτατορική πολιτική ταινία που κατάφερε να γυριστεί μέσα στη Χούντα.

    Για να καταλάβουμε ότι ο μπάρμπας γράφει ό,τι του κατέβει για «έμμισθους συμβούλους της Χούντας»!

  123. Χαρούλα said

    Αφιερωμένα στον Γς! Κι ας μην πρόλαβε να τα σκαρφιστεί πρώτος! Εεεε, δεν ζούσε και στο …Βυζάντιο!😊😅( νάσαι γερός και προσεκτικός, ‘ντάξει;! )
    https://www.getgreekmusic.gr/ponira-kalanta/

  124. Κουτρούφι said

    Καλημέρα, Χρόνια Πολλά!
    #118, #119 Και στη Σίφνο με την έννοια του ξαφνιάζομαι, το ξιπάζομαι. Προφέρεται ξιπhα(τ)ζομαι. Πιο πολύ, αναφέρεται στα γαϊδούρια και μουλάρια τα οποία όταν ξιπhαστούν κάνουν απότομες κινήσεις με κίνδυνο να ρίξουν το φορτίο. Μεταφορικά, για τους ανθρώπους.

    Από κάλαντα του 1973:
    Και ο Μιχάλης δεύτερος
    ακόμα είναι ελεύθερος
    που στον ύπνο του ξιπhάται
    και την παντρειά φοβάται

  125. # 118, 121

    Στη Φωκίδα το ξιπάζομαι, ξιπασμένος έχει την ένοια του ψωροπερήφανος, έχω ψηλά τον αμανέ και τέτοια

  126. Γς said

    123:

    Ευχαριστώ πολύ Χαρούλα!

    Το χρειαζόμουν. Περασμένες έντεκα κι ακόμα να χτυπήσει το κουδούνι της πόρτας για τα κάλαντα

    Που να στείλω τις γαρδένιες;

  127. loukretia50 said

    Χρόνια πολλά!
    Θέλησα να συμπληρώσω με το δικό μου τρόπο ένα κενό που επισημάνατε για την παρουσία των κοριτσιών στις παρέες που έλεγαν τα κάλαντα.
    Μόνο που βγήκε μεγάλο – τι πρωτότυπο!
    Ελπίζω να το δεχτείτε σαν αδέξια προσπάθεια να κάνω μια αφιέρωση στα κορίτσια της γενιάς μου και σε όσους θυμούνται μια άλλη εποχή,στην επαρχία.
    Να το απλώσω?
    (η σιωπή θα ερμηνευτεί σαν αποδοχή!)

  128. Γιάννης Κουβάτσος said

    Βάτμαν, προσωπικά σκασίλα μου αν ο Τσίρκας έπαιρνε υποτροφίες από το ίδρυμα Φορντ ή ήταν πράκτορας της CIA ή της KGB. Το έργο του μου αρέσει και αυτό μου φτάνει. Όπως αδιαφορώ για τη γεροντική κομμουνιστοφοβία που είχε προσβάλει τον Μυριβήλη. Είναι από τους αγαπημένους μου πεζογράφους, ο πιο ταλαντούχος της γενιάς του, μαζί με τον Κοσμά Πολίτη. Εσύ όμως γιατί ψάχνεις συνέχεια στα πλυμένα και στα άπλυτα; Γιατί δεν έχεις κάνει ποτέ ένα σχόλιο σχετικά με το έργο και την αξία των λογοτεχνών, αλλά είσαι μονίμως σκυμμένος σε μια κλειδαρότρυπα; Ανεπάρκεια αναγνωστικών προσόντων, χοντρή προβληματάρα, τι;

  129. Γιάννης Κουβάτσος said

    Άπλωσέ το, Λουκρητία, μπας και βρούμε άκρη, γιατί επικρατεί περιπτωσιολογία στο θέμα μέχρι τώρα. 😊

  130. ΓιώργοςΜ said

    111 > δεν είναι ντούρα, όπως παλιά….
    Επισήμανση χωρίς σχόλιο 🙂

  131. loukretia50 said

    ΝΟΤΕΣ ΜΑΓΙΚΕΣ ΚΡΥΜΜΈΝΕΣ ΣΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ
    -Να τα πούμε?
    -Όχι παιδιά, δεν έχω κάτι να σας φιλέψω… άντε και του χρόνου… νάστε καλά…
    Η ξερακιανή γυναίκα αγνόησε τα απογοητευμένα βλέμματα των μικρών κι ετοιμάστηκε να κλείσει την πόρτα. Περαστική ήταν απ΄το σπίτι, μόλις είχε εκπληρώσει το καθήκον «γειτόνισσα προς πάσχοντα συνάνθρωπον» και σ΄αυτό δε συμπεριλαμβάνονταν ανταμοιβή καλαντιστών. Η αυστηρή έκφρασή της άλλαξε σε κωμική, όταν σαν αστραπή πέρασε κάτω απ΄το απλωμένο χέρι της το κοριτσάκι της κομπανίας – της προσκολλήσεως στα μεγαλύτερα , για την ακρίβεια – και όρμησε στο εσωτερικό φωνάζοντας:
    –Βάβω ή’θα!..Άσε με συ, γ’ουσούζα…θέλω να της τα πω…

    ‘Εκπληκτοι οι μπόμπιρες άκουσαν μια κρυστάλλινη φωνούλα να λέει ψευδίζοντας τα κάλαντα και στριμώχτηκαν για να δουν. Στο βάθος του διαδρόμου η μικροσκοπική φιγούρα φαινόταν σκοτεινή κάτω απ΄το πλαίσιο της πόρτας. Στεκόταν με την πλάτη προς αυτούς και τα χέρια σαν διπλωμένες φτερούγες – κρατούσε τρίγωνο. Και το σκηνικό έμοιαζε μακάβριο, ανοιχτή πύλη για ένα σκοτεινό κόσμο. Σαν καρφωμένη στα μαύρα κάγκελα του κρεβατιού διακρίνονταν η εξαϋλωμένη μορφή μιας ηλικιωμένης γυναίκας. Δεν είχε ήλιο και οι σκιές στο δωμάτιο την έκαναν να φαίνεται τρομαχτική. Κι όμως έμοιαζε αδιάφορη σε κάθε καλό ή κακό που συνέβαινε γύρω της, είχε ήδη ξεχάσει το δικό μας κόσμο. Το ταξίδι του μυαλού ξεκίνησε χωρίς να περιμένει το βασανισμένο σώμα.
    Τη θυμόταν τα παιδιά, πριν μείνει κατάκοιτη, μόνιμα στο παράθυρο του μισοερειπωμένου σπιτιού, μια αγριωπή μορφή, σε μια ατέλειωτη θαρρείς αναμονή. Απόκοσμη, παγωμένη βουβή κραυγή, Μιλούσε ελάχιστα, της έλλειπαν δόντια, ήταν σκελετωμένη, ενώ η χλωμάδα και τα βαθουλωμένα τεράστια μάτια της προκαλούσαν απέχθεια και φόβο.
    Και το χαμηλό σπίτι τόλεγαν στοιχειωμένο, γιατί τα βράδια στο φως της λάμπας φαίνονταν τρομακτικές σκιές μέσα από τα δαντελωτά κουρτινάκια. Το αγαπημένο παιχνίδι των παιδιών ήταν να προφτάσουν να ρίξουν κάτι στο παράθυρο χωρίς να τους δει η « βάβω η μάγισσα».
    Ένα κορόμηλο, ένα μανταλάκι, ένα καπάκι λεμονάδας, ακόμα και μικρές πέτρες. Κι αμέσως έτρεχαν γελώντας να κρυφτούν, όταν την έβλεπαν να το ανοίγει. Το καλοκαίρι παραμόνευαν πότε θα ποτίσει τα λουλούδια κι έτρεχαν να βγάλουν το λάστιχο από τη βρύση, για να το ξαναβάλουν όταν εκείνη δεν το περίμενε.
    Κι όμως ποτέ δεν τα μάλωνε, ούτε όταν της έσπασαν το τζάμι, ούτε όταν έκοβαν τα λουλούδια. Σκαρφάλωναν συνέχεια στα δέντρα της αυλής. Τους έλεγε να μαζέψουν αυτοί τα κορόμηλα και τα σύκα . Κανείς βέβαια δε σκέφτηκε ποτέ να δώσει και σ΄εκείνη. Ποτέ δεν ήταν θυμωμένη, μάλλον ξαφνιασμένη. Ευχάριστα, θάλεγε κάποιος παρατηρητικός. Ούτε όμως γελούσε- δε γελούσε ποτέ.
    Και πάντα τους έδινε καραμέλες και καρύδια όταν της έλεγαν τα κάλαντα.

    Πριν ένα χρόνο, παραμονή Χριστουγέννων, ένα πεντάχρονο κοριτσάκι έκλαιγε γοερά,καθισμένο στο λασπωμένο πεζούλι της αυλής της μάγισσας. Τα ρούχα του είχαν λερωθεί, τα μαγουλάκια του ήταν μουτζουρωμένα, αλλά είχε καλοχτενισμένα κοτσιδάκια με φιόγκους και παπούτσια λουστρίνια με λουράκι. Ένα κόκκινο σκουφάκι πεταμένο δίπλα της. Η κοκκινοσκουφίτσα που συνάντησε το λύκο. Απ΄το παράθυρο η ακίνητη φιγούρα έβλεπε το λεπτό κορμάκι να τραντάζεται απ΄τους λυγμούς. Τόσο εύθραυστο… έτοιμο να σπάσει…
    Αν και σπάνια έβγαινε όταν είχε παγωνιά, η μαυροντυμένη μορφή πλησίασε αργά, για να μην την τρομάξει και κατάφερε τελικά να μάθει το δράμα της μικρής: δεν την άφησαν τα «παιδιά» – εννοούσε φυσικά τα αγόρια – να πάει μαζί τους για τα κάλαντα. Και την είπαν και μυξιάρικο. Η γυναίκα που είχε ανησυχήσει, γέλασε. Πνιχτό γέλιο, άχαρο, σα να ξεφυσούσε, αλλά αληθινό.
    – Έλα να μου τα πεις εμένα! Της πρότεινε.
    Η σαστισμένη μικρή δεν ήξερε τι να κάνει. Δε φοβόταν, αλλά δεν είχε ξαναμπεί στο στοιχειωμένο σπίτι. Βέβαια ήταν πρωί.. Η περιέργεια νίκησε – θα είχε κάτι σπουδαίο να τους πει, έτσι, για να μάθουν! – και πέρασε διστακτικά το κατώφλι. Απογοητεύτηκε όταν δεν είδε κάτι περίεργο, ούτε χύτρα, ούτε καπέλο, ούτε βατράχια, τίποτε που να αξίζει να διηγηθεί, μόνο οι καραμέλες στο τραπέζι άξιζαν τον κόπο. Καμιά μαγεία, σπίτι κανονικό, χωρίς παιχνίδια και δέντρο. Και χωρίς ηλεκτρικό.. θάλεγε αν ήξερε!
    Ντρεπόταν να πει τα κάλαντα. Μόνη της έκανε πρόβες για τη μεγάλη μέρα. Βούρκωσε πάλι στη σκέψη ότι την παράτησαν.. « ’Εφυγαν κρυφά οι χαζοί , οι μπούφοι!». Μέχρι εκεί ήξερε να βρίζει!
    Η γυναίκα ένοιωσε το δισταγμό της.
    – Θα τα πούμε μαζί, είπε και άρχισε πρώτη.
    Δειλά- δειλά, η λεπτή κοριτσίστικη φωνούλα αγκάλιασε την τρεμουλιαστή της ηλικιωμένης κι ενώθηκαν σ΄ένα φάλτσο αρχικά, αλλά τόσο ταιριαστά αταίριαστο, χαρούμενο ντουέτο.
    Χαμόγελα ξεχείλιζαν αβίαστα, ενώ οι φωνές δυνάμωναν. Τα χέρια τους έσμιξαν αυθόρμητα, αναπάντεχη ζεστασιά και τρυφερότητα ξεκλείδωσε τις καρδιές, λες κι ήταν μαγικό το απλό τραγούδι κι έγινε βάλσαμο, ανάσα, ελπίδα, φως…
    – Του χρόνου θάσαι μεγάλη κοπέλα, θα πας μαζί, θέλ’νε δε θέλ’νε! τ’ακούς? Πάνω τα μάτια! Έτσι μπράβο γιαβρί μου!
    ——————————————————————————-
    Σαν να ζωντάνεψαν τα ανέκφραστα γαλάζια μάτια, σαν να πετάρισε ένα χαμόγελο, τόσο αμυδρό που μπορεί και νάταν η ιδέα τους. Ή μια αχτίνα από μαγικό φως…
    ΛΟΥΚΡΗΤΙΑ

  132. Γς said

    130:

    Φευ…

  133. Χαρούλα said

    125 Τζι και μεις εδώ, δεν τρομάζουμε με τους ξιπασμένους! Κάνουμε πλάκα μαζί τους!🙃

    128 πές τα Κουβάτσε. Αν και προχθές με ανησύχησες με τον Μυριβήλη. Νόμισα πως δεν σου αρέσει. Ευτυχώς κάλπικο το νόμισμα!😊

    127 Λου πού είναι το άπλωμα; Σιωπήσαμε αλλά δεν εξέλαβες την αποδοχή; Περιμένω να δω την …μπουγάδα σου!😅

  134. Χαρούλα said

    131 😪😪😪 πεζή να πηγαίνεις. Σου ταιριάζει περισσότερο.

  135. loukretia50 said

    134. Με στιχάκια πετάω ανάλαφρη. Τα πεζά με κρατάνε δεμένη στη γή… είναι ψυχοφθόρα…

  136. Γιάννης Ιατρού said

    131: Ααα, καλά τ΄αποφάσισες… 🙂

  137. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Είναι απίστευτο πόσο πόνο σκόρπισαν (Blog-oti-nanai, κύρ Γιάννης Κουβάτσος κλπ.) οι αποκαλύψεις μας για τον Τσίρκα, πασίγνωστες – άλλωστε – για τους «παροικούντες την Ιερουσαλήμ»…

    1) Κύριε Blog, γνωρίζεις πόσο σε εκτιμώ, αλλά αυτά που γράφεις στο σχόλιο 122 δείχνουν ανάγλυφη την ασχετοσύνη σου και την παντελή έλλειψη κοινού νού από την οποία πάσχεις: Ακριβώς τό ότι «Οι μέρες του 36», αλλά ΚΑΙ ο «Θίασος» γυρίστηκαν ΜΕΣΑ στην Χούντα, αποδεικνύει πως ο Αγγελόπουλος ήταν στα πράματα και γι’ αυτό μπόρεσε και ξεγέλασε την Χουντική Λογοκρισία. Όλα αυτά τα έχει αποκαλύψει ο Σπυράκος ο Ζουρνατζής (υφυπουργός Τύπου του Μαρκεζίνη), ο οποίος τον Οχτώβρη – Νοέμβρη 1973 χρηματοδοτούσε με κρατικά χρήματα τον Αγγελόπουλο για να γυρίσει τον «Θίασο», νομίζοντας πως είναι μια εθνικοπατριωτική ταινία!..

    Μεγάλο ρόλο για τις επαφές του Θ. Αγγελόπουλου με την 21η Απριλίου έπαιξε η προώθησίς του από την εφοπλιστική οικογένεια Χατζημιχάλη – Παπαλιού του Λονδίνου, εξ ού και οι μετέπειτα στενές σχέσεις του Γιώργου Παπαλιού με το «Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου» που χρηματοδοτούσε σκανδαλωδώς τις ταινίες του Αγγελόπουλου…

    Εν ολίγοις, για να καταλάβεις πανάσχετε Blog περί τίνος πρόκειται, όλα οφείλονται σε μιά άψογη χριστιανο-μπολσεβικική συνεργασία που ξεγέλασε την αποβλακωμένη από το χριστιανικό ευαγγέλιο Χούντα: Ο θρυλικός καθηγητής (ο μοναδικός χουντικός που κατάφερε να γίνει υπουργός και επί Γ. Παπαδόπουλου ΚΑΙ επί Μίμη Ιωαννίδη) Δημήτριος Τσάκωνας (1921 – 2004) συνεδέετο στενά με την εφοπλιστική οικογένεια Χατζημιχάλη – Παπαλιού, η οποία ήταν χριστιανικώτατη (είναι δεκάδες τα χριστιανικά ντοκυμαντέρ που έχει γυρίσει για την ΕΡΤ η σκηνοθέτις της οικογένειας Μαρία Χατζημιχάλη – Παπαλιού).

    Η οικογένεια Παπαλιού προωθούσε τον Θ. Αγγελόπουλο μέσω Τσάκωνα, διότι ο αφελής Τσάκωνας νόμιζε πως ο Αγγελόπουλος είναι χριστιανόπουλο: Παρασυρμένος – ασφαλώς – από τό ότι ο Θοδωράκης ήταν απόφοιτος της χριστιανικής παρέας του 8ου Γυμνασίου Αθηνών (Χρηστάκης Γιανναράς, Τασούλης Γιαννουλάτος και άλλα επώνυμα κατηχητόπουλα…). Μάλιστα, ο νύν Αλβανίας Τασούλης Γιαννουλάτος (που επί Χούντας ήταν επικεφαλής της «Αποστολικής Διακονίας» διορισμένος από τον Παττακό!..) είχε εγγυηθει ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ για το ότι ο Θ. Αγγελόπουλος είναι πιστός χριστιανός και ότι με τις ταινίες του θα προωθήσει το «Ελλάς – Ελλήνων – Χριστιανών»!.. Έτσι προσελήφθη ο Θ. Αγγελόπουλος ως έμμισθος σύμβουλος Κινηματογράφου της 21ης Απριλίου: Με χριστιανική εγγύηση Τσάκωνα + Γιαννουλάτου….

    2) Για να πούμε και κάτι ουσιώδες (πέρα από τις ανιστόρητες παπαριές των Blog + Κουβάτσου μπάς και αθωώσουν τους Τσίρκα + Θ. Αγγελόπουλο για τις αμερικανοχουντικές δραστηριότητές τους…), αναρτώ την αφιέρωση που έκανε το 1939 ο Στρατής Τσίρκας στην σύζυγό του Αντιγόνη Κερασώτη (εκοιμήθη το 2012) για την ποιητική του συλλογή «Το Λυρικό Ταξίδι» (Αλεξάντρεια 1938). Την οποία συλλογή εξαφάνισε ο ίδιος από την πιάτσα, για να μή μάθουμε πόσο κακός ποιητής υπήρξε καί τί εθνικοπατριωτικά ποιήματα έγραφε στην Αλεξάντρεια επί 4ης Αυγούστου!..

    Καλώ τον αδέκαστο κ. Σαραντάκο να αναρτήσει (αν δεν τα έχει, να του τα στείλουμε εμείς…) μερικά από τα ποιήματα του «Λυρικού Ταξιδιού» για να γελάσει και το παρδαλό κατσίκι. Μέχρι τότε, ας μάς εξηγήσει γιατί ο Τσίρκας έγραφε το «είνΕ» με έψιλον και το «μαζΥ» με ύψιλον, ενώ ο Μεταξάς είχε ήδη κυκλοφορήσει την Νεοελληνική Γραμματική του μαλλιαρού Τριανταφυλλίδη και όλα τα σχολιαρόπαιδα της εποχής έγραφαν υποχρεωτικά «μαζί» + «είναι»

  138. voulagx said

    #65 Μαρια, το μάικο το ξερω, το ζάβαλη τι σημαίνει; Α, ναι, και οι λουγκούρηδες=;

  139. BLOG_OTI_NANAI said

    137: Κουταμάρες πολλές, για την ταμπακιέρα τίποτα. Το ότι ήταν ζώα οι χουντικοί και δεν κατάλαβαν ότι οι ταινίες που γύριζε τους γελοιοποιούσαν, οφείλεται στο ότι ήταν ηλίθιοι. Το γεγονός ότι τους αποσπούσε χρήματα για να τους ξεφτυλίζει ήταν μαγκιά του Αγγελόπουλου. Γι’ ατό και η βιβλιογραφία συνολικά τον τιμά για την μαγκιά του αυτή. Σε αντίθεση με σένα που είσαι φιλοχουντικός και φασιστόμουτρο και σε στενοχωρεί που ξεφτιλίστηκαν τα δίποδα κτήνη ομοϊδεάτες σου…

  140. Theo said

    @138:
    Ζάβαλη=δύστυχη (βλ. https://latistor.blogspot.com/2016/06/blog-post_8.html)

  141. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Κύριε Blog-oti-nanai (139),

    χαίρομαι που έβαλες επιτέλους μυαλό και αποδέχτηκες ΟΛΕΣ τις συγκλονιστικές αποκαλύψεις μου (137) για το πώς ο Θ. Αγγελόπουλος έγινε έμμισθος σύμβουλος Κινηματογράφου της Χούντας μέσω Δ. Τσάκωνα και οικογένειας Παπαλιού. Το ότι ήταν μαγκιά του, συμφωνώ απολύτως. Όταν εσύ είσαι χριστιανούλης και μού γυρίζεις το άλλο μάγουλο για να σε ξαναχαστουκίσω, φυσικά και θα είναι μαγκιά μου αν σού αρπάξω κι όλη σου την περιουσία, προκειμένου να σε βοηθήσω να σώσεις στα σίγουρα την ψυχή σου και να πάς πρώτο τραπέζι – πίστα στον Παράδεισο…

    Παρεμπιπτόντως, κύριε Blog, γιατί δεν βγάζεις από την δύσκολη θέση τον κ. Σαραντάκο; Γιατί δεν αναρτάς ΕΣΥ μερικά από το γελοία ποιήματα του Τσίρκα, από την εξαφανισμένη εθνικοπατριωτική ποιητική συλλογή «Το Λυρικό Ταξίδι» που έβγαλε μεσούσης της 4ης Αυγούστου; Σημειωτέον ότι την έβγαλε για να γλείψει το τότε Καθεστώς, κι όχι επειδή του το επέβαλαν, καθότι ζούσε στην Αλεξάντρεια με την Αντιγόνη…

    Γιατί δεν βγάζεις άχνα, «ποντικέ των βιβλίων» κ. Blog, για την αποκάλυψή μου ότι ο Τσίρκας το 1939 έγραφε το μαζΥ με ύψιλον και το είνΕ με έψιλον, αγνοώντας την μαλλιαρή Γραμματική του Τριανταφυλλίδη που ήδη είχε εκδώσει ο δημοτικιστής μπαρμπα-Γιάννης Μεταξάς;

    Και κάτι τελευταίο, αφελέστατε κύριε Blog-oti-nanai: Η γυναίκα μου είναι Αιγυπτιώτισσα (Ρωμιά από την Αλεξάνδρεια) και ξέρει πολύ καλά τα των Αιγυπτιωτών Ελλήνων, τόσον της Αλεξάνδρειας, όσον και του Καΐρου. Μού έλεγε, λοιπόν, πρίν από λίγο ότι ο επίσημος σύλλογός τους («Σύλλογος Αιγυπτιωτών Ελλήνων») ΟΥΔΕΠΟΤΕ έχει κάνει ένα αφιέρωμα στον Στρατή Τσίρκα όλα αυτά τα χρόνια!. Γιατί, άραγε; Μήπως επειδής ο Τσίρκας ήταν κομμουνιστής; Μήπως επειδής επί Χούντας μοίραζε τις Αμερικάνικες Χορηγίες Φόρντ; ΙΔΟΥ Η ΑΠΟΡΙΑ…

    Και να σκεφτεί κανείς (όπως μού έλεγε η γυναίκα μου…) ότι οι μισοί στο Δ.Σ. του Σ.Α.Ε. είναι αριστεροί και οι άλλοι μισοί μασώνοι!.. Γιατί, ρε παιδιά, δεν εκτιμάτε το μεγάλο τέκνο του Αιγυπτιώτικου Ελληνισμού, τον Ιωάννη ΧατζηανΔρέα;

  142. Γιάννης Κουβάτσος said

    137:Περί λογοτεχνίας τίποτα στην απάντηση. Σκανδαλοθηρία και άγιος ο Θεός. Μυρουδιάς, ε;

  143. BLOG_OTI_NANAI said

    137: Επίσης είδα την ανοησία περί Γιαννουλάτου! Πώς θα συνδέσεις με τη Χούντα τον Αν. Γιαννουλάτο, όταν έμεινε στη θέση αυτή από το 1972 μέχρι το 1991 βρε ταλαίπωρε;! Ο κόσμος ευτυχώς ή δυστυχώς δεν σταμάτησε με τον ερχομό της Χούντας, όλες οι υπηρεσίες δούλευαν κανονικά. Κάποιος που χαίρει την αναγνώριση όλων και έχει θητεία σε μια θέση συνολικά 20 χρόνια, και μόνο τα δύο εξ’ αυτών είναι στην περίοδο της Χούντας, δείχνει απλά πόσο κωμικός είσαι και ότι αυτός που κατείχε τη θέση, την είχε με την αξία του.

    Θέλω να δω την πηγή που αναφέρει ότι «προσελήφθη ο Θ. Αγγελόπουλος ως έμμισθος σύμβουλος Κινηματογράφου της 21ης Απριλίου». Θέλω να δω που έχει γραφτεί αυτό και πόσο ακριβές είναι, ελπίζω κατά γράμμα, αλλιώς σε πήρε και σε σήκωσε…

  144. loukretia50 said

    142. Με τυλίξαν τα σεντόνια και μου κάνουνε καψόνια…
    Πες μου δάσκαλε τι είδες, παραπάνω όταν πήγες…

  145. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Κύριε Blog (143),

    άμα σού αναρτήσω το απόσπασμα από το περίφημο βιβλίο του Παττακού «21η Απριλίου, Ημέραι και Έργα», όπου γράφει λεπτομερώς πώς διόρισε τον Τασούλη Γιαννουλάτο επικεφαλής της «Αποστολικής Διακονίας» (πανίσχυρη θέση, γιατί λογόκρινε όλα τα βιβλία που εξέδιδε η Εκκλησία…) και πώς ο αγνώμων ο Τασούλης τον Φλεβάρη – Μάρτη του 1973 πήγε στην Νομική να βοηθήσει την «μπολσεβίκικη Εξέγερση» των αστών φοιτητών (με επικεφαλής την πάμπλουτη Όλγα Τρέμη…), θα κάνεις δημόσια Δήλωση Μετανοίας ότι ο Ιάκωβος ο Αδελφόθεος ήταν ο πολυτιμότερος σχολιαστής του Σαραντακείου Ιστολογίου για το 2018;

    Εδώ σε θέλω κάβουρα, που περπατάς στα κάρβουνα… Τέρμα το τζάμπα ξεστράβωμα…

  146. Ωχ

    Λουντέμης και μαζί Περλ Μπακ
    και στο μυαλό μου πατατράκ
    με την ανάμνηση της τέως
    που της τα έλεγα ευθέως
    πως με τα τέτοια που διαβάζει
    περί τα άλλα θα τυρβάζει
    και πως το τρένο θα το χάσει
    το στυλ πολύ μ’ έχει κουράσει
    ώσπου μια μέρα του Μαΐου
    ήρθε η στιγμή του διαζυγίου
    την έδιωξα από κοντά μου
    και βρήκα ο δόλιος την υγειά μου

  147. Γιάννης Κουβάτσος said

    Να αφιερώσουμε στον Βάτμαν τον «Όρκο ζωής στον δολοφονημένο Λόρκα» που συνέγραψαν ο Τσίρκας με τον Λάνγκστον Χιουζ και συνυπέγραψαν 40 ποιητές, μεταξύ των οποίων οι Μπέρτολντ Μπρέχτ, Πάμπλο Νερούντα, Λουί Αραγκόν, Ηλία Έρενμπουργκ, Αλέξης Τολστόη, Πώλ Βαγιάν-Κουτυριέ, Νικόλας Γκιλλιέν, Τριστάν Τζαρά, Ιβάν Γκόλλ, Λυκ Ντεκών, Ρομπέρ Ντεανός, Γιόχαν Μπέχερ, Νάνσυ Κιούναρντ, Αλέχο Καρπαντιέ, στη Βαλένθια στις 4 Ιουλίου 1937:

    «Στ’ όνομα σου, Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, που πέθανες στην Ισπανία για τη λευτεριά του ζωντανού λόγου, εμείς, οι ποιητές από πολλές χώρες του κόσμου, που μιλάμε και γράφουμε σε διάφορες γλώσσες, ορκιζόμαστε εδώ πέρα, όλοι μαζί,
    πως τ’ όνομα σου δε θα ξεχαστεί ποτέ πάνω στη γη,
    και στ’ όνομα σου, όσο που θα υπάρχει τυραννία και
    καταπίεση να τις καταπολεμήσουμε, όχι μονάχα με το λόγο
    μα και με τη ζωή μας.»

  148. BLOG_OTI_NANAI said

    145: Βρε απατεώνα! Τώρα το ξεφούρνισες ότι «ο αγνώμων ο Τασούλης τον Φλεβάρη – Μάρτη του 1973 πήγε στην Νομική να βοηθήσει την «μπολσεβίκικη Εξέγερση» των αστών φοιτητών»! Βοηθάει το στρίμωγμα, ε;! Ο αλήτης ο Παττακός άλλωστε μόνο για τέτοιες μαρτυρίες θα μπορούσε να είναι αξιόπιστος, όταν πρόκειται για γεγονότα που τον έκαναν να αφρίζει….

    Όπως είπα όμως δεν έψαξα καν το πως διορίστηκε στην Απ. Διακονία ο Γιαννουλάτος διότι δεν με ενδιαφέρει, από τη στιγμή που έμεινε εκεί 20 χρόνια και κατά συνέπεια η αξία του αποσυνδέεται πλήρως από τη Χούντα και το θέμα τελειώνει.

    ΘΥΜΙΖΩ όμως ότι ζήτησα πηγή ΟΧΙ για τον Γιαννουλάτο, αλλά για τον Αγγελόπουλο που να αναφέρει κατά γράμμα όσα έγραψες…

  149. sarant said

    Από το σχ. 141 φαίνεται πως τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά.

  150. Χαρούλα said

    Χαχαχα! Όταν ο άνθρωπος είναι κενός, περνάει την ώρα του(ακόμη και την παραμονή πρωτοχρονιάς) αποδομώντας επιτυχημένους!
    Νομίζει….
    Τι να ευχηθείς στην κακία! Πως να κάνει ευτυχισμένη την ζωή του; Ας ελπίσουμε στον ελληνικό αη-Βασίλη, αφού ο αμερικάνικος δεν πρόλαβε να αφήσει το δώρο της συναισθηματικής πληρότητας.

  151. Γιάννης Ιατρού said

    141: …Η γυναίκα μου είναι Αιγυπτιώτισσα (Ρωμιά από την Αλεξάνδρεια).. 🙂
    !!! καλά ρε συ, την κακομοίρα τη γραία Bατάλαιvα, τι την έκανες, ε;

  152. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Πού την είδατε την κακία, κυρία Χαρούλα (150); Ο κ. Σαραντάκος που κράζει κάθε Σαββάτο στα μεζεδάκια ακόμη και τους παγκοσμίως αγνώστους για την Αγραμματοσύνη τους, δεν είναι κακός; Και είμαι κακός εγώ, επειδής αποκάλυψα τις σχέσεις των Θ. Αγγελόπουλου + Στρατή Τσίρκα με την Χούντα και τις Χορηγίες Φόρντ;

    Κι επειδή ξεμπρόστιασα τον Blog-oti-nanai που αναγκάστηκε τελικά να παραδεχτεί (σχόλιο 148: δεν με ενδιαφέρει πώς διορίστηκε στην «Αποστολική Διακονία» ο Γιαννουλάτος!.) ότι ο Παττακός διόρισε τον Άγιο Αλβανίας επικεφαλής των λογοκριτών της Εκκλησίας επί Χούντας;

    Αν ήταν έτσι όπως τα λέτε, όλοι οι ιστορικοί που ψάχνουν τα πώς και τα γιατί των ιστορικών προσώπων, είναι κακοί και μοχθηροί, δεν ζούν ευτυχισμένη ζωή, είναι συναισθηματικά ασταθείς κλπ – κλπ.

    Σοβαροί να είμαστε, κυρία Χαρούλα μου, γιατί γελάνε και οι πέτρες με τον καθωσπρεπισμό σας…

  153. BLOG_OTI_NANAI said

    149: Παραλήρημα…

  154. Χαρούλα said

    Η μυλωνού τον άντρα της με τους πραματευτάδες!

  155. Αιμ said

    149. Δηλαδή τον χάνουμε γιατρέ μου ;

  156. Γιάννης Κουβάτσος said

    Βάτμαν, έχεις διαβάσει ποτέ κάνα βιβλίο του Τσίρκα, έχεις δει καμιά ταινία του Αγγελόπουλου; Δοκίμασέ το, είναι πιο εποικοδοματικός τρόπος να χρησιμοποιείς τον χρόνο σου από τη σκανδαλοθηρία.

  157. ΚΩΣΤΑΣ said

    Μέρα που είναι σήμερα! αλλάξτε ρεπερτόριο, χαρτοκλέψτε, καρδιοκλέψτε, διασκεδάστε… 😉

  158. μανιατολεσβιος said

    131. μπραβο. μας δακρυσες. κι ημαστε και στη δουλεια…

  159. Γιάννης Ιατρού said

    152:

  160. Χαρούλα said

    157
    Δίκιο έχεις Κώστα! Καλή βραδιά να έχεις!

  161. Γιάννης Κουβάτσος said

    Σωστά, Κώστα. Αλλά δεν μ’ αρέσει η χαρτοπαιξία. 😉
    Καλή χρονιά σε όλους! Και στον Βάτμαν. 💚

  162. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Με τον ασβό που ταϊζετε, κολεγιά δε γίνεται. Ανεμουρίζει και βρωμάει. Άντε τώρα μέρα που είναι…

    >>Γιορτινές ιστορίες,
    έχει κι παραδοσιακό παραμύθι στο τέλος που με νευρίασε. Της άσκημης κοπέλας της φορτώνουν όλα τα κακά. Είναι και τεμπέλα και κακιά κι άτυχη μέχρι τέλους. Διαμαρτύρομαι. 🙂

  163. loukretia50 said

    Μια νύχτα σαν αυτή συνηθίζεται ανακωχή.
    Μην τη στοιχειώνετε….
    Tarja «O Tannenbaum»

  164. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    @137(2), 141 κ.τ.ό
    κ. Αδελφόθεε, είναι ανάγκη (χρονιάρες μέρες) να γίνεστε, μεταξύ των άλλων, και
    γλισχραντιλογεξεπίτριπτος;

    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ να’χετε!

  165. loukretia50 said

    ΕΦΗ, ΕΦΗ, έχει κι άλλη ιστορία… μη βλέπεις μόνο ανεμοδουρίσματα και κόντρες!

    Τελικά απέτυχα ν΄αλλάξω το κλίμα για λίγο, Λυπάμαι

  166. ΚΩΣΤΑΣ said

    Χαρούλα και Γιάννη, ευχαριστώ. Κι εσείς να έχετε μια χαρούμενη βραδιά με όποιο γούστο… σας ευχαριστεί και το 2019 να σας φέρει υγεία, χαρά και τύχη.

    Τα ίδια εύχομαι στον ΝΙΚΟΚΥΡΗ, σε όλους τους-τις συσχολιαστές-στριες και στον αγαπητό φίλο Ιάκωβο, με την παράκληση να βάλει το επιτελείο του και να επιβεβαιώσει αν ισχύει ή όχι το παρακάτω΄ 😉

    Οι 4 λόγοι που συνηγορούν στο ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν Έλληνας, είναι οι εξής:
    1. Γιατί έπιασε δουλειά στα τριάντα του.
    2. Γιατί έμεινε στο σπίτι όλα αυτά τα χρόνια μαζί με τη μαμά του.
    3. Γιατί – όπως όλοι οι Έλληνες – πίστευε ότι η μάνα του ήταν παρθένα.
    4. Γιατί η ίδια η μητέρα του πίστευε ότι ο γιος της ήταν θεός.

  167. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα και καλή χρονιά!

  168. 138-140 είναι μακεδονιστί που λέμε εδώ ή μάλλον τουρκιστί zavallı, αραβικής αρχής παρά την τουρκοφανή κατάληξη. Αλλά, Βουλάγξ, ζάβαλι μάικο, δεν έχεις διαβάσει τη «Ζωή εν τάφω»;

  169. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    141 Λου ,(τώρα το διάβασα), είναι πολύ καλό. Εύγε! Μια δεύτερη ματιά για μικρομαζέματα και είναι έτοιμο όχι μόνο για το αποθετήριο «Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες» του ιστολογίου αλλά και για έγχαρτη έξοδο, στις προθήκες. Κανόνισε του παρέα 🙂

  170. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    165 Λου >>μη βλέπεις μόνο ανεμοδουρίσματα
    ανεμουρίσματα. Ανεμουρίζουν τα γουρούνια. Ανακατεύουν λάσπες και βρωμιές με τη μούρη/μύτη τους.
    «Είδα ανεμουρίσματα, άρκαλος* στο μποστάνι»
    *ασβός

  171. loukretia50 said

    ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!

  172. BLOG_OTI_NANAI said

    152: «ο Παττακός διόρισε τον Άγιο Αλβανίας»

    Αυτό έψαχνα, και τώρα άντε για κούρεμα μπάρμπα, αγκαλιά με το βιβλίο του… Παττακού!

  173. BLOG_OTI_NANAI said

    172: Τελικά ο Γιαννουλάτος εκλέχθηκε για τη θέση το Φθινόπωρο του 1971.

  174. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Αγαπητέ κύρ Κώστα (166),

    η ερώτησή σου έχει πανεύκολη απάντηση. Κι αν ακόμα ο Χριστός υπήρξε ως ιστορικό πρόσωπο, ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να ήταν Έλλην, διότι έκανε περιτομή 8ήμερος (την γιορτάζουμε αύριο 1η Γενάρη). Κι όπως γνωρίζεις, οι Έλληνες εβδελύσσοντο την περιτομή εξαποανέκαθεν…

    Αν ζητάς την γνώμη ημών των οπαδών της Πατρώας Ελληνικής Θρησκείας, σού απαντώ: Ο Χριστός δεν υπήρξε ποτέ ως ιστορικό πρόσωπο, είναι απλώς μιά συνωμοσία των Γαλιλαίων για να διαλύσουν τον Ελληνισμό, πράγμα που όντως κατάφεραν.

    Αν πράγματι θές να ξεστραβωθείς μέσα σε 5 λεπτά για το πώς φιάχτηκε ο Χριστιανισμός, διάβασε το σύντομο αλλά ανεκτιμήτου αξίας άρθρο του Αυστραλού καινοδιαθηκολόγου Tony Bushby, στο τεύχος Ιουλίου 2007 του περιοδικού «Nexus».

    Αν και έχουν περάσει 11 ολόκληρα χρόνια από την 1η δημοσίευσή του, το εν λόγω άρθρο δεν έχει ακόμα μεταφραστεί στα ελληνικά, διότι το απαγορεύει η Εκκλησία. Τόσο μεγάλη είναι η δύναμη που έχουν στο Ρωμέικο οι ομοϊδεάτες του Blog-oti-nanai και του Theo…

  175. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Κύριε Blog (172), προς τί οι πανηγυρισμοί; Εννοείται ότι ο διορισμός του Τασούλη στην «Αποστολική Διακονία» έγινε με ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου κι όχι με ανακοίνωση του υπουργείου Εσωτερικών.

    ΣΕ ΕΡΩΤΩ ευθέως: Δίνεις τον λόγο σου ότι άμα αναρτήσω τί γράφει ο Παττακός για τον αγνώμονα Γιαννουλάτο, θα βγείς και θα κάνεις δημόσια Δήλωση Μετανοίας, δηλώνοντας πως ο Ιάκωβος ο Αδελφόθεος ήταν ο πολυτιμώτερος σχολιαστής του Σαραντακειου Ιστολογίου για ολόκληρο το 2018, κι άς έσκασε μύτη μόλις στις 23 του Οχτώβρη;

  176. BLOG_OTI_NANAI said

    175: Καλέ μου μπάρμπα, όπως καταλαβαίνεις, έψαχνα επίσημο έντυπο με την εκλογή και πλέον έχω εντελώς @εσμένο τον Παττακό είτε το ανεβάσεις, είτε δεν το ανεβάσεις…

    Απλά να μάθεις για χιλιοστή φορά να μην με προκαλείς.

    Και βεβαίως, για τον Αγγελόπουλο το έραψες απ’ ότι βλέπω…

  177. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    1) Αγαπήτε μου κ Blog (176), τί εννοείς ότι λές πως το έρραψα για τον Θοδωράκη τον Αγγελόπουλο, το πρώην κατηχητόπουλο της «Ζωής» με ομαδάρχη τον τότε λαϊκο, Αναστάσιο Γιαννουλάτο; Όταν ο ειδήμων ο Κώστας Φέρρης λέει πως είναι πασίγνωστη η συνεργασία του στον Χουντικό Νόμο περί Κινηματογράφου το 1972, τί περιμένεις να σού αποδείξω εγώ; Ότι ο Ήλιος θα ξανανατείλει αύριο το πρωΐ;

    Δές ξανά το βίντεο που ανέβασα στο σχόλιο 86 (από το 6:43 μέχρι το 9:40) κι αν βαριέσαι, σού κάνω εγώ την επίμαχη απομαγνητοφώνηση…

    ΡΕΝΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ: «…Επίσης σημείωσα, ότι… ο Αγγελόπουλος, ο οποίος εμένα τουλάχιστον ένιωσα ότι μού σερβίρεται ως μή τα ρωτάς πόσον επαναστάτης, αυτός έχει συνεργήσει σε Νόμο περί Κινηματογράφου επί Χούντας το 1972…»

    Κ. ΦΕΡΡΗΣ: «Πασίγνωστο…»

    ΡΕΝΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ: «Εγώ, βέβαια, το μαθαίνω πρώτη φορά και θριαμβεύω, πολύ μού αρέσει. Πάντα υποψιαζόμουν όλους αυτούς τους φωναχτά τάχα κάτι, ότι είναι – ίσως – το ανάποδο… Άρα ότι συνέπραξε (σ.σ.: ο Θ. Αγγελόπουλος) πολιτικά με την Χούντα στην σφαίρα του Κινηματογράφου.

    2) Όσο για το ότι δεν λαμβάνεις υπόψιν σου την μαρτυρία του Παττακού ό,τι κι αν λέει για τον Γιαννουλάτο, τόχουμε ξαναδεί το έργο: Εσείς οι χριστιανούληδες είσαστε τόσο μεγάλοι φασίστες, που στην εν Νικαία Α΄ Οικουμενική Σύνοδο αρνηθήκατε να καλέσετε τον βασικό κατηγορούμενο (τον αιρεσιάρχη Άρειο) για να απολογηθεί (βλέπε «Εκκλησιαστική Ιστορία» Βλασίου Φειδά)!..

    Ακόμα και στις «Δίκες της Μόσχας», ο αιμοσταγής Στάλιν επέτρεψε σε όλους τους κατηγορούμενους να απολογηθούν. Εσείς οι Χριστιανοί το απαγορεύσατε στον Άρειο, άρα είσαστε πολύ χειρότεροι του Στάλιν, που – ως γνωστόν – ήταν απόφοιτος εκκλησιαστικής σχολής και ήθελε να γίνει ορθόδοξος ιερέας… Μή ξεχνάς, αγαπητέ μου Blog, πως και η μισή 17 Νοέμβρη παπαδοπαίδια ήσαντε

  178. BLOG_OTI_NANAI said

    177: Άρα, αυτά είναι όσα ξέρεις, που προσωπικά τίποτα περί αυτών δεν βρίσκω. Το κυριότερο όμως είναι ότι ομολογείς πως τα περί «έμμισθου συμβούλου» τα έβγαλες από την κούτρα σου… Επαγγελματίας διαστροφέας…

    Για το Άρειο τα ξαναείπαμε μπάρμπα. Οι πηγές λένε καθαρά ότι ο Άρειος είχε κληθεί, και ο Σωζομενός και ο Γελάσιος. Άρα, και πάλι ψεύτης… Καλά θα σου μπει η χρονιά.

  179. voulagx said

    #140: Ευχαριστω, Τεο!
    #168: Δυτη, το ειχα διαβασει στα πρωτα νιατα μου, ου γαρ ερχεται μονον. Μιλ μερσι!
    Το μάικο το ηξερα απο τους δικους μου που μιλαγανε και τα μακεντονσκι.

  180. Γς said

    159:

    Πάνε και βγάζουν τα μάτια τους με τη μία και την άλλη και μετά παραπονιούνται ότι δεν βλέπουν καλά…

  181. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Πολύ αγαπητέ μου κ. Blog-oti-nanai (178),

    γνωρίζεις πόσο εκτιμώ το ερευνητικό σου πάθος… Θα με συχωρέσεις αν σού πώ ότι στερείσαι παντελώς Κοινού Νού; Τί να μάς κλάσουν ο Σωζομενός και ο Γελάσιος (είμαστε εμείς οι κοινοί θνητοί να κρίνουμε τα αποσπάσματα που ανεβάζεις;), όταν ο κατά κοινή ομολογία (εν ζωή ακόμη…) «Πατριάρχης της Εκκλησιαστικής Ιστορίας» Βλάσιος Φειδάς γράφει σαφέστατα στον 1ο Τόμο της θρυλικής «Εκκλησιαστικής Ιστορίας» του (σελ. 451 – 452) ότι ο αιρεσιάρχης Άρειος ΔΕΝ ΚΛΗΘΗΚΕ ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΝΑ ΑΠΟΛΟΓΗΘΕΙ, αν και είχε φτάσει στην Νίκαια με ομάδα οπαδών του;

    https://i.imgur.com/rSiXgpd.gif΄

    Σοβαροί να είμαστε, κύριε Blog-oti-nanai, γιατί γελάνε και οι πέτρες με την γελοία επιμονή σου, ότι ο Άρειος εκλήθη, όταν ο Φειδάς σε διαψεύδει κατάμουτρα…

    Γιατί δεν έχεις – τουλάχιστον – τον ανδρισμό να βγείς και να πείς ότι ο Φειδάς δεν ξέρει τί του γίνεται, ή ότι ο Φειδάς είναι αντίχριστος και άλλα τέτοια που τα έχετε ψωμοτύρι εσείς οι χριστιανούληδες;

  182. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Έβαλε ο Διάολος το πόδι του και δεν τυπώθηκε η φωτοτυπία του Φειδά

  183. BLOG_OTI_NANAI said

    Καλή Χρονιά και από εδώ!

    182: Σεβαστή η άποψη του Φειδά αλλά σε κάθε περίπτωση εσφαλμένη και πιο αδύναμη από τις πηγές οι οποίες είναι ξεκάθαρες για την παρουσία του Αρείου. Άλλωστε και για επιστημονική βιβλιογραφία αν μιλήσουμε και πάλι, το κύρος του Καρμίρη είναι πολύ υψηλό:

  184. Theo said

    Καλημέρα, καλή χρονιά, χρόνια πολλά κι ευλογημένα!

    @182, 183:
    Άλλωστε κι ο Φειδάς, που δεν είναι δα κι η κορυφή των εκκλησιαστικών ιστορικών, γράφει: «παρά την κρατούσα αντίθετη άποψη στη νεώτερη έρευνα», άρα, δέχεται πως η άποψή του μειοψηφεί.

  185. BLOG_OTI_NANAI said

    184: Σωστά.

  186. π2 said

    Δεν ξέρω γιατί τσιμπήσατε παραμονιάτικα στο εξ Ιλινόις τρολάρισμα, αλλά όσοι δεν τσιμπήσατε μην προσπεράσετε το φοβερό άρθρο-περιβόλι που αναφέρεται στο σχ. 174, το οποίο «αποδεικνύει» ότι ο χριστιανισμός είναι δημιούργημα του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Ο Κωνσταντίνος, βλέπετε, μάζεψε διάφορους θρησκειολογούντες στη σύνοδο της Νίκαιας και τους επέβαλε να επιλέξουν έναν θεό για την αυτοκρατορία που ήθελε να ανοικοδομήσει. Μετά από ατέρμονες συζητήσεις, επελέγη ένας σύνθετος θεός, ο Hesus Krishna, για να πιάσει και στα δυο άκρα της αυτοκρατορίας, τη Βρετανία (ο Χεσούς που έγινε Ιησούς ήταν ο μεγάλος θεός των Δρυϊδών) και την Άπω Ανατολή (Κρίσνα σημαίνει Χριστός).

    Αριστούργημα, μ’ αρέσουν πολύ αυτά, ευχαριστούμε Αδελφόφαιε και καλή χρονιά να έχουμε.

  187. BLOG_OTI_NANAI said

    186: Καλά,Tony Bushby είναι γνωστός κωμικός και φυσικά ανύπαρκτος στην βιβλιογραφία οποιουδήποτε γνωστικού αντικειμένου με τα οποία ασχολείται (Θεολογία, Εκκλησιαστική ιστορία, Ιστορία της Καινής Διαθήκης κ.λπ.).

    Αρκεί να δει κανείς τη φράση: «the earliest of the extant manuscripts [of the New Testament], it is true, do not date back beyond the middle of the fourth century AD«!

    Είναι απίστευτο ότι όλοι αυτοί οι συνωμοσιολόγοι είναι τόσο αγράμματοι, που δεν έχουν καταλάβει ότι τέτοιες φράσεις εννοούν χειρόγραφο με ΠΛΗΡΗ την Κ.Δ., δηλ. και τα 27 βιβλία. Διότι χειρόγραφα μεμονωμένων βιβλίων ή περικοπών της Κ.Δ. έχουμε από τις αρχές του 2ου αιώνα, και φυσικά, μόνο από τα εδάφια που υπάρχουν ως παραθέσεις στα χιλιάδες κείμενα των Εκκλ. Συγγραφέων θα μπορούσαμε να ανασυνθέσουμε ολόκληρη την Κ.Δ. ακόμα κι αν δεν είχε σωθεί ούτε ένα χειρόγραφο…

  188. ΣΠ said

    186
    Το προσπέρασα όταν είδα ότι δημοσιεύτηκε στο Nexus, ένα περιοδικό που ειδικεύεται στις θεωρίες συνωμοσίας και την ψευδοεπιστήμη. Σ’ ευχαριστώ για την σύνοψη. Βαριόμουν να το διαβάσω.

  189. Μαρία said

    186
    Χα, χα,χα. Μαθαίνουμε έτσι και την πηγή αυτουνού https://sarantakos.wordpress.com/2018/12/22/meze-354/#comment-550661

  190. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    56 >>Μάρκος Μέσκος (γεν. 1935 στην Έδεσσα)
    Μας άφησε τα ποιήματά του και μας αποχαιρέτησε με την αυγή του 2019 .
    Theo, συλληπητήρια.

  191. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Συλλυπητήρια, ο πρώτος Μέφρι του ΄19.

  192. Theo said

    @190:
    Ευχαριστώ, Έφη.

  193. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Εξαιρετικό προμηνύεται το 2019 γι’ αυτό το Ιστολόγιο: Μόλις 10 ώρες μετά την είσοδο τού Νέου Έτους στο Ρωμέικο, οι κορυφαίοι χριστιανούληδες σχολιαστές του παρόντος Ιστολογίου, Blog-oti-nanai (183) + Theo (184), ΕΒΓΑΛΑΝ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟ τον (εν ζωή ακόμη) «Πρύτανι της Εκκλησιαστικής Ιστορίας» Βλάσιο Φειδά, σε ένα τόσο θεμελιώδες θέμα όσο η παρουσία του Αρείου στην εν Νικαία Πρώτη Οικουμενική Σύνοδο!..

    Έχοντας εδώ και χρόνια πάρει διαζύγιο από την Αριστοτελική Λογική και προσπαθώντας να εξαπατήσει τους αφελείς, ο κ Blog ανήρτησε (183) μια αοριστία του Ι. Καρμίρη (1904 – 1992), που αφορά τα προκαταρκτικά της Συνόδου και όχι την ίδια την Σύνοδο. Και πάντως ο Φειδάς εξέδωσε την θρυλική «Εκκλησιαστική Ιστορία» του το 1994, δηλαδή δύο χρόνια ΜΕΤΑ τον θάνατο του Καρμίρη, άρα είχε λάβει υπόψιν του όσα λένε ο Καρμίρης, ο Σωζομενός, ο Γελάσιος και οι υπόλοιποι…

    Και στο φινάλε, αν υποθέσουμε ότι ο Φειδάς δεν ξέρει τί του γίνεται στο θέμα της αποκλεισμού ή όχι του Αρείου από την εν Νικαία Πρώτη Οικουμενική Σύνοδο, εμείς οι αντίχριστοι χαιρόμαστε ακόμη περισσότερο: Διότι αποδεικνύεται για πολλοστή φορά ότι εσείς οι χριστιανούληδες κολυμπάτε μέσα στο ψέμμα και δεν μπορείτε να συμφωνήσετε μεταξύ σας ΟΥΤΕ στα βασικά…

    ΥΓ-1: Το Επιτελείο μας έχει στην διάθεσή του 3 (τρία) ηχητικά από εκπομπές του «Ραδιοσταθμού της Εκκλησίας 89,5 Fm», όπου ο κ Βλάσιος Φειδάς λέει φόρα – παρτίδα αυτό που γράφει σαφώς και στην «Εκκλησιαστική Ιστορία» του: Ότι ΔΕΝ ΕΚΛΗΘΗ ο Άρειος στην εν Νικαία Σύνοδο του 325 μ.Χ. και αυτό ήταν μέγα σφάλμα της τότε κρατούσης Εκκλησίας και προσωπικά του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Αν προκληθώ από Theo + Blog με νέα σχόλια, θα
    αναρτήσω τα εν λόγω ηχητικά για να ξεφτιλισθούν εντελώς…

    ΥΓ-2: Το ακόμα σημαντικότερο που προκύπτει από την φωτοτυπία του Φειδά (σχόλιο 182) είναι άλλο και κανείς δεν το εντόπισε: Τόσον ο «Πατήρ της Εκκλησιαστικής Ιστορίας» Ευσέβιος Καισαρείας, όσον και ο Επίσκοπος που βάφτισε Χριστιανό τον Μέγα Κωνσταντίνο (λίγο πρίν «τα τινάξει» το 337), δηλαδή ο Ευσέβιος Νικομηδείας, είχαν καταδικαστεί σε Ακοινωνησία από τους «Ορθοδόξους», για να μή συμμετάσχουν στην Σύνοδο!!!!..

    Δηλαδή, οι χριστιανούληδες που οργάνωσαν την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο το 325 μ.Χ. ΑΠΕΚΛΕΙΣΑΝ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΦΡΟΝΟΥΝΤΕΣ για να μήν ακουστεί η αντίθετη άποψη!..
    Αυτός είναι ο Χριστιανισμός, η Θρησκεία της Αγάπης και της Ειρήνης, που έχει το πιό δημοκρατικό σύστημα του κόσμου (όπως λέει και ξαναλέει ο πνευματικός πατέρας των Blog-oti-nanai + Theo, παπα-Γιώργης Μεταλληνός…), δηλαδή το Συνοδικό Σύστημα…

    Ο έχων ώτα ακούειν, ακουέτω… (σ.σ.: σοφή φράσις του ραββίνου Χριστού, που υπάρχει 8 φορές στα Ευαγγέλια: Τρείς φορές στον Ματθαίο, τρείς στον Μάρκο και δύο στον Λουκά)

    ΥΓ-3: Και βέβαια να πούμε ότι (αυτό ΔΕΝ αμφισβητείται από κανέναν) ότι ο βαπτίσας Χριστιανό τον Μέγα Κωνσταντίνο, Ευσέβιος Νικομηδείας, ήταν ΦΑΝΑΤΙΚΟΣ ΑΡΕΙΑΝΟΣ μέχρι τέλους. ΕΡΩΤΩ τους κυρίους Blog + Theo που βγάλανε σκάρτο τον Φειδά: Πιάνει το βάπτισμα, αν ο βαπτιστής είναι αιρετικός;

  194. BLOG_OTI_NANAI said

    193: Φυσικά πιάνει κωμικέ του ιστολογίου εφόσον είχε κάνει δήλωση μετανοίας και είχε ενταχθεί στις τάξεις του κανονικού κλήρου….

  195. Χρηστάρας said

    ΚΑΛΑΝΤΑ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ; Όχι ακριβώς… Δείτε και την πρόσφατη γιορτινή ιστορία «Το Μυστικό της Ευτυχίας» στο http://www.mandragoras-magazine.gr

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: