Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η γλώσσα έχει κέφια στο Παλαιό Φάληρο

Posted by sarant στο 3 Ιανουαρίου, 2019


Το σημερινό άρθρο είναι, φοβάμαι, περιαυτολογικό -έχω όμως καθιερώσει τη συνήθεια να ανεβάζω στο ιστολόγιο τις ομιλίες και άλλο υλικό από εκδηλώσεις στις οποίες συμμετέχω, κι έτσι, επειδή φέτος τα Χριστούγεννα έγιναν μερικές τέτοιες εκδηλώσεις, επόμενο είναι να δημοσιευτούν και τα αντίστοιχα άρθρα.

Λοιπόν, στις 20 Δεκεμβρίου, στο βιβλιοπωλείο Booktalks του Παλαιού Φαλήρου (που έχει καθιερωθεί και ως χώρος βιβλιοφιλικών εκδηλώσεων και με είχε φιλοξενήσει και για μιαν ανάλογη παρουσίαση πριν από τέσσερα χρόνια) έγινε η παρουσίαση του πρόσφατου βιβλίου μου «Η γλώσσα έχει κέφια». Η εκδήλωση ήταν πολύ πετυχημένη από άποψη προσέλευσης και χάρηκα πολύ επειδή είδα παιδικούς φίλους και φίλες από τη γειτονιά ενώ συμμετείχε και πολυμελές κλιμάκιο φίλων του ιστολογίου.

Την εκδήλωση τη διοργάνωσε η Ριζοσπαστική Αριστερή Κίνηση Παλαιού Φαλήρου, η δημοτική παράταξη που βρίσκεται στη μείζονα αντιπολίτευση του δήμου και που διοργανώνει συχνά πολιτιστικές εκδηλώσεις -πλησιάζουν βέβαια και οι δημοτικές εκλογές. Προλόγισε ο υποψήφιος δήμαρχος, ο φίλος Κώστας Μερκουράκης, ενώ στο πάνελ της παρουσίασης συμμετείχαν η φιλόλογος/ερευνήτρια Αμαλία Πορτάλιου και η συγγραφέας Ελένη Στεφανοπούλου.

Η δομή της εκδήλωσης είχε κάτι πρωτότυπο, που μάλιστα δεν ήταν προσχεδιασμένο αλλά το αποφασίσαμε λίγο πριν αρχίσει. Δηλαδή, μετά την πρώτη εισήγηση της Ελ. Στεφανοπούλου, αντί να μιλήσει η Α. Πορτάλιου και μετά εγώ, είχαμε διάλογο μεταξύ των δύο μας, με ερωτήσεις δικές της και απαντήσεις δικές μου. Αυτό έδωσε ζωντάνια στην εκδήλωση και έτερψε τους θεατές, αλλά έχει την παράπλευρη συνέπεια ότι δεν μπορώ να παραθέσω το κείμενο της συνομιλίας αυτής διότι δεν υπάρχει σε γραπτή μορφή.

Oπότε, στο σημερινό άρθρο θα παραθέσω το γραπτό κείμενο που είχα ετοιμάσει για την εκδήλωση και που μικρή σχέση έχει με όσα πράγματι ειπώθηκαν, αλλά και το ηχητικό αρχείο όλης της εκδήλωσης, ανεπιμέλητο βέβαια αλλά σε ποιότητα υποφερτή. Επίσης, το συνεργείο εξωτερικών μεταδόσεων του ιστολογίου φρόντισε για δύο σύντομα βίντεο από την εκδήλωση.

Ωστόσο, πριν προχωρήσω θα ήθελα να ξεχωρίσω ένα θέμα που αναδείχτηκε στην εκδήλωση. Παίρνοντας αφορμή από κάτι που είπε η Ελ. Στεφανοπούλου στην εισήγησή της, σχολίασα κάνοντας αναφορά στο αρχαίο αστείο για τον «άνθρωπο του Πλάτωνα». Ο Πλάτωνας, είπα, όρισε τον άνθρωπο ως ζώον δίπουν και άπτερον, οπότε ο κυνικός Διογένης πήρε έναν κόκορα, τον μάδησε και τον αμόλησε στην αγορά, λέγοντας «Ιδού ο άνθρωπος του Πλάτωνα». Οπότε, είπα, σύμφωνα με μια παράδοση, ο Πλάτων πρόσθεσε στον ορισμό και το «γελαστικόν». Το γέλιο, δηλαδή, είναι ειδοποιός διαφορά του ανθρώπου από τα ζώα.

Αυτό που είπα ταίριαζε πολύ εκείνη τη στιγμή, όμως θυμάμαι πως κράτησα μιαν επιφύλαξη για την ακρίβεια του ανεκδότου. Και καλά έκανα που την κράτησα διότι ο Διογένης Λαέρτιος το παραδίδει με διαφορετικό τέλος, ότι η ειδοποιός διαφορά που προστέθηκε στον ορισμό ήταν «πλατυώνυχον» (με πλατιά νύχια) και όχι «γελαστικόν», και έτσι άλλωστε το έχει γράψει και ο πατέρας μου στο βιβλίο του για τα ευτράπελα των αρχαίων:

Πλάτωνος ὁρισαμένου, Ἄνθρωπός ἐστι ζῷον δίπουν ἄπτερον, καὶ εὐδοκιμοῦντος, τίλας ἀλεκτρυόνα εἰσήνεγκεν αὐτὸν εἰς τὴν σχολὴν καί φησιν, «οὗτός ἐστιν ὁ Πλάτωνος ἄνθρωπος.” ὅθεν τῷ ὅρῳ προσετέθη τὸ πλατυώνυχον.

Ωστόσο, δεν είναι χωρίς βάση στις πηγές η αναφορά σε «γελαστικόν ζώον». Πράγματι, σε βυζαντινούς συγγραφείς βρίσκω τοποθετήσεις όπως:

ὑπάρχει γὰρ ἑκάστῳ ἀνθρώπῳ τὸ δίπουν, οὐ μόνῳ δέ· ἔστι γὰρ καὶ ἄλλοις εἴδεσι. τὸ δὲ γελαστικὸν μόνῳ καὶ παντὶ καὶ ἀεί.  [Δίποδα είναι και άλλα είδη, γελαστικό μονο ο άνθρωπος]

ή τον ορισμό: καὶ τί ἐστιν ἄνθρωπος; ζῷον λογικὸν θνητὸν ὀρθοπεριπατητικὸν πλατυώνυχον γελαστικόν.

Μετά την εισαγωγή αυτή, ιδού το πρώτο απόσπασμα βίντεο:

 

 

 

 

και ένα δεύτερο απόσπασμα, μεγαλύτερο, στη συνέχεια:

 

 

Το ηχητικό αρχείο ολόκληρης της εκδήλωσης, μαζί με τη συμμετοχή του κοινού στο τέλος, εδώ:

Επίσης, μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ.

Και το γραπτό κείμενο που είχα ετοιμάσει (και που, όπως είπα, μικρή σχέση έχει με όσα τελικά ειπώθηκαν):

Καλησπέρα σας, σας ευχαριστώ που ήρθατε απόψε εδώ σε αυτή την παρουσίαση, που είναι η δεύτερη παρουσίαση βιβλίου μου που γίνεται στον φιλόξενο χώρο των Booktalks, ευχαριστώ την Ριζοσπαστική Κίνηση ΠΦ για τη διοργάνωση και ειδικά τον φίλο Κώστα Μερκουράκη για τις συνεννοήσεις και για τα καλά του λόγια, καθώς και την Αμαλία Πορτάλιου και την Ελένη Στεφανοπούλου που μου έκαναν την τιμή να διαβάσουν το βιβλίο και να το παρουσιάσουν.

Η Γλώσσα έχει κέφια, ένας τίτλος που, το παραδέχομαι, αντιγράφει ασύστολα τον τίτλο της κλασικής συλλογής ευθυμογραφημάτων του Δημήτρη Ψαθά Η Θέμις έχει κέφια.  Στο βιβλίο του εκείνο ο Ψαθάς συγκέντρωνε ευτράπελα επεισόδια από τις αίθουσες των δικαστηρίων –στο δικό μας, όπως λέει ο υπότιτλος του βιβλίου, συγκεντρώνω όσα τερπνά, ενδιαφέροντα και ευτράπελα έχω συναντήσει κατά την περιπλάνηση στο απέραντο βασίλειο της γλώσσας.

Τη γλώσσα τη μελετάμε, διδασκόμαστε τη γραμματική και το συντακτικό της, μαθαίνουμε την ιστορία της, ανιχνεύουμε την προέλευση των λέξεών της και τις μεταβολές των σημασιών τους, χαιρόμαστε την ποικιλία και τη ζωντάνια των διαλέκτων της. Στην ετυμολογία δεν βρίσκουμε βέβαια κάποια αυθύπαρκτη αλήθεια των λέξεων, αλλά μαθαίνουμε πώς σκέφτονταν οι άνθρωποι εκείνοι που έδωσαν ονόματα στα πράγματα. Μελετώντας τα γλωσσικά δάνεια ανιχνεύουμε επαφές ανθρώπων και λαών. Η μελέτη της γλώσσας μπορεί να αποδειχτεί συναρπαστική και να χαρίσει πολλές συγκινήσεις.

Αυτό είναι το πέμπτο γλωσσικό μου βιβλίο. Έχουν προηγηθεί, πάντοτε από τις Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου, η Γλώσσα μετ’ εμποδίων (2007), ένα βιβλίο που επιχειρεί την ανασκευή γλωσσικών μύθων και εκθέτει τις απόψεις μου για το γλωσσικό ζήτημα· το Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία (2009) με ιστορίες λέξεων της επικαιρότητας· το Οι λέξεις που χάνονται (2011) με λέξεις που δεν τις έχουν τα σύγχρονα μεγάλα λεξικά μας, τα Λόγια του αέρα (2013) με 1001 παροιμιακές εκφράσεις της νέας ελληνικής.

Κάποιες από τις συναρπαστικές περιπλανήσεις στα τοπία της γλώσσας προσπάθησα να τις περιγράψω και να τις κάνω ευρύτερα γνωστές στα προηγούμενα γλωσσικά βιβλία μου. Σε τούτο εδώ, θέλω να αναδείξω μια διάσταση που, αν και υπήρχε και σε εκείνα, δεν ήταν πρωτεύουσα: τη γλώσσα σαν πηγή διασκέδασης και γέλιου.

Μπορεί τα ογκώδη και πολύτομα λεξικά να προκαλούν δέος, μπορεί η μελέτη των γραμματικοσυντακτικών φαινομένων να θεωρείται κατεξοχήν βαρετή δραστηριότητα,  μπορεί  η ενασχόληση με τις λεπτές διαφορές των σημασιών να εξομοιώνεται με τον σχολαστικισμό, αλλά η γλώσσα κρύβει μέσα της άφθονα τερπνά, ευτράπελα, διασκεδαστικά και αστεία σημεία και φαινόμενα, που μπορούν να χαρίσουν όχι απλώς σποραδικά χαμόγελα αλλά και βροντερό γέλιο. Θα θυμίσω άλλωστε ότι μεγάλο μέρος των ελληνικών ευτράπελων και ευθυμογραφικών έργων δεν χρησιμοποίησε απλώς ως όχημα τη γλώσσα αλλά επίσης αξιοποίησε γλωσσικά φαινόμενα ως πηγή γέλιου και περιλάμβανε ακραιφνώς γλωσσικά αστεία, από τη Βαβυλωνία ίσαμε τον Μποστ.

Το βιβλίο περιλαμβάνει 40 κεφάλαια τα οποία διαιρούνται σε πέντε ενότητες με (πολύ) χαλαρή θεματική συνάφεια. Κάθε ενότητα ξεκινάει με ένα κεφάλαιο αφιερωμένο σε ένα από τα πέντε φωνήεντα της ελληνικής, α, ε, i, o, ου. Εννοώ εδώ τους πέντε φθόγγους, άσχετο αν, για ιστορικούς λόγους, στο ελληνικό αλφάβητο έχουμε κρατήσει εφτά γράμματα που αναπαριστούν (συνήθως) φωνηεντικούς φθόγγους.

Η πρώτη ενότητα, που αρχίζει με το κεφάλαιο για το Α, έχει άρθρα για τα ελληνικά ως ακατανόητη για τους ξένους γλώσσα (κινέζικα), για μεγάλες λέξεις, μεγάλα και μικρά επώνυμα και τοπωνύμια, για τις ονομασίες ανύπαρκτων τόπων και για τα περιπαικτικά παρατσούκλια που δίνονται σε τόπους και στους κατοίκους περιοχών. Κλείνει με ένα δοκίμιο για τα τελευταία λόγια διάσημων και άσημων.

Η δεύτερη ενότητα αρχίζει με το κεφάλαιο το αφιερωμένο στο Ε, και συνεχίζεται με σπαζοκεφαλιές και κατασκευές: θα μάθετε τι είναι τα λιπογράμματα και τι τα παντογράμματα, θα εξασκηθείτε στις καρκινικές λέξεις και στις ροπαλικές προτάσεις και θα καταλήξουμε στα λιμερίκια, μια ιδιαίτερη μορφή στιχουργικής.

Η τρίτη ενότητα ξεκινάει με το κεφάλαιο που είναι αφιερωμένο στον φθόγγο i, και συνεχίζει με μια εκτενή περιήγηση στο αχανές κράτος της Νομανσλάνδης, της χώρας των ανύπαρκτων που γεννήθηκαν από μεταφραστικά λάθη. Η νομανσλανδιανή επικράτεια είναι τόσο μεγάλη, που χρειάστηκαν δυο κεφάλαια για να καλυφθεί. Ακολουθούν άρθρα για τον Δαίμονα του τυπογραφείου και τις παραφυάδες του και για τα σκόπιμα ή όχι λάθη σε λεξικά, ενώ η ενότητα ολοκληρώνεται με ένα άρθρο αφιερωμένο στα ραμόνια, ήγουν στα παρακούσματα τραγουδιών.

Η τέταρτη ενότητα εγκαινιάζεται με το κεφάλαιο για το μικρό και το μεγάλο Ο. Ακολουθούν άρθρα για τις συχνότητες γραμμάτων και λέξεων, για τα αλφαβητικά ρεκόρ, για λέξεις με πολλά φωνήεντα και με πολλά σύμφωνα, για τα διπλά και πολλαπλά γράμματα και για τις ομόηχες λέξεις. Η ενότητα κλείνει ποιητικά, με την ανθολόγηση στίχων που έχουν ομοιοκαταληξίες με ομόηχα.

Η πέμπτη και τελευταία ενότητα κάνει αρχή με το κεφάλαιο για τον φθόγγο ΟΥ. Ακολουθούν κεφάλαια για τις γλωσσικές παρεξηγήσεις, για τις γλωσσικές συκοφαντίες κατά των δημοτικιστών τον καιρό της μεγάλης γλωσσικής διαμάχης, για πειράγματα που αντάλλασσαν καθαρευουσιάνοι και δημοτικιστές την ίδια εποχή, για τα σατιρικά ακρώνυμα, για ψευδοξενόγλωσσες λέξεις και φράσεις (Ριχάινε μπίτε και Ταμίλα Παζάρεβα), με ειδικό κεφάλαιο για τις ψευδοτουρκικές λέξεις –και η ενότητα, όπως και όλο το βιβλίο, κλείνουν ελπίζω με γέλια, με ένα εκτενές άρθρο αφιερωμένο στα λογοπαίγνια.

Από την παραπάνω περιγραφή φαίνεται θαρρώ ότι η σειρά των κεφαλαίων στο βιβλίο δεν υπακούει σε κάποια επιτακτική ανάγκη και ότι μπορείτε να τα διαβάσετε σχεδόν με τυχαία σειρά (με εξαίρεση λιγοστά κεφάλαια που το ένα είναι συνέχεια του προηγούμενου). Αυτός άλλωστε είναι και ο σκοπός του βιβλίου –δεν είναι απαραίτητο να το διαβάσετε από την αρχή ως το τέλος, αλλά περισσότερο είναι «βιβλίο κομοδίνου», όπου κάθε κεφάλαιο μπορεί να διαβαστεί αυτοτελώς.

Κάποια από τα κεφάλαια του βιβλίου, τα περισσότερα μάλιστα, αρχικά δημοσιεύτηκαν στο ιστολόγιο “Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία”. Έχω ενσωματώσει στο υλικό του βιβλιου και τα δικά σχόλια των επισκεπτών του ιστολογίου, με αποτέλεσμα το αρχικό άρθρο να έχει ξαναδουλευτεί, επαυξηθεί και βελτιωθεί σε μεγάλο βαθμό. Θα έλεγα ότι αρκετά από τα κεφάλαια του βιβλίου έχουν συνδημιουργηθεί από εμένα και από εσάς, όπως π.χ. θα δείτε στο κεφάλαιο για τα παντογράμματα ή για τα λιπογράμματα ή για τα αλφαβητικά ρεκόρ. Με μια μικρή δόση υπερβολής θα μπορούσα να πω ότι τα κεφάλαια αυτά έχουν συλλογικό συγγραφέα και εγώ απλώς υπογράφω.

Προσπάθησα πολύ και κατά την αρχική συγγραφή των άρθρων και κυρίως στη συνακόλουθη επεξεργασία τους, να διασταυρώσω και να τεκμηριώσω τα όσα υποστηρίζονται. Ευτυχώς, η γλώσσα έχει έτσι κι αλλιώς αρκετά εντυπωσιακά και τερπνά, αν την ερευνήσεις, ώστε να μην είναι ανάγκη να καταφεύγουμε σε ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς για να εντυπωσιάσουμε τον αναγνώστη. Και παρόλο που τα θέματα του βιβλίου είναι ανάλαφρα, κάποιος πρέπει να ασχοληθεί σοβαρά και συστηματικά, έστω και με φιλοπαίγμονα διάθεση, με τα ελαφρά πράγματα. Αυτό επιδίωξα και ελπίζω αυτή η ορθότης να μη σταθεί αιτία μομφής.

Κάποια κεφάλαια εξετάζουν το θέμα τους σε μεγάλο βάθος, ενώ αρκετά άλλα αρκούνται στο κορφολόγημα για να δώσουν μια γεύση· εδώ που τα λέμε, τη στιγμή που έχουν γραφτεί ολόκληρα βιβλία για τα τυπογραφικά λάθη, για τα λογοπαίγνια ή για τις καρκινικές λέξεις, θα ήταν ουτοπικό να ελπίζουμε ότι ένα έστω και πολυσέλιδο κεφάλαιο μπορεί να καλύψει το θέμα –που άλλωστε δεν καλύπτεται διότι καθημερινά γεννιούνται (ή διαπράττονται) καινούργια λογοπαίγνια, καινούργια ραμόνια, καινούργια μεταφραστικά λάθη.

Είπα “ραμόνια” και ασφαλώς θα έχετε μια άγνωστη λέξη. Πράγματι, ο όρος είναι δική μου πατέντα. Εννοώ τα παρακούσματα τραγουδιών, που τα ονόμασα έτσι επειδή, όταν άκουγα μικρός το τραγούδι από τον Επιτάφιο του Μίκη, που λέει “μα το καράβι βούλιαξε, κι έσπασε το τιμόνι, και στου πελάγου τον βυθό πλανιέμαι τώρα μόνη” είχα ρωτήσει τους δικούς μου “τι είναι το ραμόνι;”

Τέτοια παρακούσματα είναι πολύ συχνά στην παιδική ηλικία, αλλά και στην ενήλικη ζωή μας. Τον βιολιστή Ροβιόλη τον έχουν “ακούσει” ενήλικοι.

Και παρόλο που το βιβλίο ασχολείται με πολλά και ποικίλα, δεν ισχυρίζομαι ότι εξάντλησε τα τοπία της γλωσσικής ευτραπελίας. Δυο μεγάλα κεφάλαια που ενσυνείδητα τα άφησα (τα όνειρα είναι δωρεάν) για ενδεχόμενο δεύτερο τόμο είναι τα πάσης φύσεως μαργαριτάρια, μαθητικά, δημοσιογραφικά ή πολιτικών, και η λεπτή τέχνη της παρωδίας.

Και παρόλο που ο βασικός σκοπός του βιβλίου δεν είναι διδακτικός, πιστεύω ότι διαβάζοντάς το θα βρείτε απαντήσεις σε πολλές απορίες που… ποτέ δεν είχατε, όπως αυτά που εκθέτω στο οπισθόφυλλο του βιβλίου:

Είναι αλήθεια ότι υπάρχει αρχαία ελληνική φράση μόνο με φωνήεντα;

Πού βρίσκεται η θρυλική Νομανσλάνδη;

Από πού πάνε για το Παλιοκατσικόρεμα;

Πότε έζησε ο περίφημος βιολιστής Ροβιόλης;

Τι είναι τα παντογράμματα και σε τι διαφέρουν από τα λιπογράμματα;

Μπορείτε να φτιάξετε μια λέξη με έξι Υ;

Ποιος μεγάλος ποιητής αγαπούσε πολύ τις ομοιοκαταληξίες με ομόηχες λέξεις;

Σε ποιο μέρος κατοικούν οι Σούρδοι;

Ποια είναι η μεγαλύτερη ελληνική λέξη και τι σημαίνει;

Γιατί λέμε ψιλόν το ύψιλον και το έψιλον;

Πού γεννήθηκε ο Δαίμονας του τυπογραφείου;

Πού βρίσκεται η Μποχαλία;

Ποιος πρωθυπουργός έπεσε θύμα γλωσσικού μύθου;

Η ενασχόληση με τη γλώσσα έχει θεωρηθεί από αρκετούς έργο χρήσιμο μεν αλλά κάπως άχαρο, βαρετό. Στον τόμο αυτόν φιλοδόξησα να δείξω ότι η γλώσσα μπορεί να χαρίσει άφθονο γέλιο. Πολύ θα χαρώ αν πέτυχα, έστω και εν μέρει, τον στόχο αυτό, αφού όταν κάτι μάς τέρπει, μάς γεννιέται η έφεση να το αγαπήσουμε και να το ερευνήσουμε περισσότερο.

 

Advertisements

219 Σχόλια to “Η γλώσσα έχει κέφια στο Παλαιό Φάληρο”

  1. leonicos said

    Μ’ έβγαλαν φωτογραφία ενω ακουγε κατανυκτικά.
    Άλλη φορά να ε ειδοποιείς, κακόψυχε, να σηκώνω το κεφάλι μου

  2. spiral architect 🇰🇵 said

    Καλημέρα.

    [κακία mode on]
    Νικοκύρη, προσοχή στη σιλουέτα, γυρνάς στα πάτρια και μάλλον του δίνεις και καταλαβαίνει. 😉
    [κακία mode off]

  3. ΚΑΒ said

    Graeca sunt non leguntur (λεγκούντουρ)

    http://www.sarantakos.com/language/graecumest.htm

    Καλημέρα.

  4. loukretia50 said

    Καλημέρα! Ωραία εκδήλωση και πολύ ευχάριστη ατμόσφαιρα! Μιλάμε για μεγάλα κέφια!
    Άξιζε την ταλαιπωρία να φθάσουν κάποιοι από πολύ μακριά με φοβερή κίνηση!

    Λεώνικε, καλύτερα να πλανιέται ένα μυστήριο…

  5. leonicos said

    Πάω Αττικό

    Άμα γυρίσω να έχετε περάσει το 40

  6. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα!
    Ακόμα μια εκδήλωση που δεν κατάφερα να έρθω… Πλήρης ιστορική διασωση,όμως…Σκεφτείτε αυτά τα ντοκουμέντα σε 200 χρόνια! (Το πιο πιθανο βεβαιως, ειναι να μην ανοίγουν με τις τότε υποστηριζόμενες μορφές αρχειων)

  7. atheofobos said

    Βλέποντας, ιδίως το δεύτερο βίντεο που κόβεται απότομα, είχα την ίδια αίσθηση με αυτή που περιγράφει ο Τριπολίτης στις Κουβεντούλες με τον Φρόιντ όταν κάνει «τσαφ» ο προβολέας και να `σου ο εισαγγελέας! Μείναμε στα κρύα του λουτρού, για να χρησιμοποιήσω μια παροιμιακή έκφραση!
    Καταγγέλλω την τεχνική υπηρεσία του ιστολογίου που έπρεπε να έχει φροντίσει για την βιντεοσκόπηση της παρουσίασης για όλους εμάς που δεν μπορούσαμε να παρευρεθούμε.
    Τέλος παρά το ότι δεν έχω ζήσει στο Παλαιό Φάληρο, μου θύμησες το γεγονός ότι έχω οικογενειακές αναμνήσεις από αυτό, αλλά επίσης και τις ευχάριστες στιγμές που έχω περάσει εκεί, όταν βρισκόμουνα στην οικιακή ταβέρνα που είχε φίλο μας, που δυστυχώς δεν είναι πια μαζί μας.
    ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΦΑΛΗΡΟ
    http://atheofobos2.blogspot.com/2013/06/blog-post_28.html

  8. Ιερόδουλος said

    Ευτυχές το 2019 για τον Νικο-κύρη και τους φίλους του. Το βιβλίο μού έκανε παρέα στην Ουκρανία όπου βρέθηκα με αφορμή τις αργίες των Χριστουγέννων. Χρόνια πολλά με υγεία και νέες δημοσιεύσεις!

  9. Καλημέρα

    Η αναφορά από τον Τζη χθες στον Πλάτωνα (των ωραίων ορέων) που σχολίασε η Λου και κυρίως στον κάτοικο Φαλήρου, υπεύθυνου για τον ξυλοδαρμο του Τζήλου (Τζη-Λου) υπερβαίνει τα όρια τουν τυχαίου, αγγίζει τα όρια του διαμέσου (μέντιουμ), ασημώσατε να σας λέω !!

  10. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2 Το χειρότερο είναι που δεν έχεις άδικο

    4 Άξιζε πράγματι, για να σας δω

    6 Αφού όμως είναι σε ψηφιακή μορφή, έχει τόση σημασία το μέσο; Δεν είναι πχ σε παλιές βιντεοκασέτες ή σε μπομπίνες.

  11. sarant said

    8 Έφτασε τόσο μακριά η χάρη μου; Υποχρεωμένος!

  12. Γς said

    >Αυτό έδωσε ζωντάνια στην εκδήλωση και έτερψε τους θεατές,

    και έτρεψε τους θεατές … εις φυγήν [;]

    Πρέπει να το πάρω απόφαση:

    Και κουφός και γκαβός 😦

  13. Θεοδώρα said

    Καλημέρα, εύχομαι καλή και δημιουργική χρονιά σε όλους και όλες. Όμορφη εκδήλωση με πολύ ζεστή ατμόσφαιρα είχατε! Όσο για το βιβλίο, μόλις χθες ξεκίνησα να το διαβάζω και είμαι σίγουρη πως θα διασκεδάσω πολύ!

  14. BLOG_OTI_NANAI said

    Στα ελληνικά έχουμε κανονικές χρησιμοποιούμενες σύνθετες λέξεις (όχι ιδιωματικές ή χιουμοριστικές) με 5 και με 6 ύψιλον:

    συ-νυ-πευ-θύ-νου

    και

    ανευ-θυ-νο-ϋ-πεύ-θυ-νους

    Ιδιωματικές έχουμε:

    κου-λου-κου-ρεύ-ου (=κουρεύω τα γιδοπρόβατα κάτω από την κοιλιά)

    γι-ρου-κου-κού-δου-νου (=γερακοκούδουνο, είδος κουδουνιού [γεράκι + κουδούνι] )

  15. sarant said

    13 Ναι, το ρεκόρ στο βιβλίο είναι με 6 Υ το «ανευθυνοϋπεύθυνους».

  16. Γιάννης Κουβάτσος said

    Τι θα γινόταν αυτή η χώρα, αν δεν υπήρχαν οι μερακλήδες…
    http://www.efsyn.gr/arthro/foititis-metegrapse-monogramma-toy-elyti-se-grafi-mpraig

  17. loukretia50 said

    0. ενδεικτικό υπερβάλλοντος ΤζήΛου

  18. Πάνος με πεζά said

    @ 10 (6) : Oτιδήποτε είναι σήμερα σε μια ψηφιακή «Χ» μορφή, αποκλείεται να μη χρειαστεί μετατροπή, το πολύ σε 20 χρόνια, για να μπορέσει να παίξει στα τότε μέσα. Από την άλλη, και τα ίδια τα domain, και επακόλουθα και τα URL τους, λογικά θα αποκτήσουν κάποτε πρόβλημα ύπαρξης, ήδη αρκετές ιστοσελίδες βλέπετε ότι μόλις σε 20 χρόνια, καταργήθηκαν (με όλη την πληροφορία που κουβαλούσαν). Δεν είμαι απαισιόδοξος, αλλά έναντι του ηλεκτρονικού μέσου, το χαρτί ακόμα ζει και βασιλεύει – τουλάχιστον αν τη γλυτώσει…
    Και φυσικά δεν ξέρουμε, με τις νέες τεχνολογίες hacking, κατά πόσον θα είναι και αξιόπιστα στο μέλλον όσα θα αντλούμε από ιστοσελίδες στο μέλλον, όσο κι αν στην εποχή τους ήταν.

    Λίγο επιστημονική φαντασία το έκανα, αλλά σίγουρα κάτι που μπαίνει στο Ίντερνετ δε μπορεί να θεωρηθεί «διασωσμένο»…Oι servers που χρησιμοποιούν οι διάφορες πλατφόρμες, δεν εγγυάται κανείς ότι μια μέρα δε θα χαθούν…

  19. spiral architect 🇰🇵 said

    @18: […] Oι servers που χρησιμοποιούν οι διάφορες πλατφόρμες, δεν εγγυάται κανείς ότι μια μέρα δε θα χαθούν…

    Λογικό είναι. Πόσα και πόσα έργα καταγεγραμμένα στο απώτερο παρελθόν σε διάφορα μέσα από πέτρα, ως παπύρους και χαρτιά από βαμβάκι ή κυτταρίνη ξύλου χάθηκαν με την πάροδο των αιώνων, από πυρκαγιές ή φυσικές αιτίες ή ανθρώπινη παρέμβαση (πόλεμοι κλπ).

  20. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Oτιδήποτε είναι σήμερα σε μια ψηφιακή «Χ» μορφή, αποκλείεται να μη χρειαστεί μετατροπή, το πολύ σε 20 χρόνια, για να μπορέσει να παίξει στα τότε μέσα.

    Πωπω συμφορά! Μπορεί να μας πάρει και 30» να το μετατρέψουμε 😛

  21. loukretia50 said

    18. Ο τόσο πεζός προβληματισμός του Πάνου με Πεζά μου ενέπνευσε μια πιθανή εξέλιξη… Συγνώμη για το σεντόνι.

    ‘Ανθρωπος ον γελαδερόν
    O ιπτάμενος δίσκος προσγειώθηκε σε ένα μεγάλο βράχο. Είχαν απομείνει κάτι μυστήριες κολόνες, περίεργη η αισθητική των γήινων, αλλά ενδιαφέρουσα. Είχαν μείνει σχεδόν ανέπαφες οι μορφές κοριτσιών , παγωμένες στο χρόνο.
    – Μα κοίτα χτένισμα! Είπε η Ζ13 στον Α5. Δεν ηλεκτρίζονταν με τόσες τρίχες?
    Το δικό της κεφάλι δεν είχε ίχνος τρίχας, προληπτικά για το στατικό ηλεκτρισμό ήταν όλοι γλόμποι με τατού. Και στο κομψό ωοειδές κρανίο είχαν προσαρμοσμένες μικρές στρογγυλές υποδοχές με ενσωματωμένη κεραία για να προσλαμβάνουν σήματα απ΄όλο τον κοντινό γαλαξία και να τα μεταφράζουν αυτόματα. Η μικρή αποστολή είχε σκοπό τη μελέτη στοιχείων για αρχαίους πολιτισμούς που κάποια στιγμή εξαφανίστηκαν ,όπως οι δεινόσαυροι σύμφωνα με τη μυθολογία.
    Όποια κι αν ήταν η αιτία, δεν είχε επηρεάσει όλα τα κτίσματα. Υπήρχαν στέρεες κατασκευές που άντεξαν στη φθορά του χρόνου, κι αυτό ήταν επίσης ένα ενδιαφέρον θέμα μελέτης. Και όχι μόνο..
    -Τι είναι αυτό πάλι? Δεν ήταν έτσι οι άνθρωποι!
    Απόρησαν όταν είδαν μια μυστήρια κατασκευή που έμοιαζε να τρέχει να ξεφύγει. Φτερά δεν ήταν, ουρά δεν ήταν, αλλά ένας συνδυασμός τους.
    –Μπορεί τα ωστικά κύματα να προκάλεσαν στερεοποίηση των σύμπλοκων … άρχισε να λέει το ρομπότ, που είχε όλα τα δεδομένα, σαν κινητή εγκυκλοπαίδεια.
    -Κι εγώ λέω πως είναι μνημείο και το έκαναν επίτηδες συμπλήρωσε ο ορθολογιστής της παρέας, γνωστός ως ZouRlog.
    –Να δείξουν τι? Ήταν η απλή ερώτηση. Μούγκα ο σοφός.
    Σταμάτησαν σ΄ένα εκτρωματικό κτίριο όλο γυαλί. .
    – Α, αυτό μάλιστα! Αναφώνησαν. Είχαν τελικά γούστο οι πρωτόγονοι.
    Τεράστιοι πίνακες με διακόπτες, μόντεμ και καλώδια παντού. Kαρακιτσαριό κοινώς.
    -Ζωγράφιζαν! Είπε η Ζ13. Όχι κι άσχημα!
    Η περιπλάνηση στο εσωτερικό τους έφερε σε ένα χώρο με τεράστιες οθόνες.
    – Σινεμά το έλεγαν, απεφάνθη το ρομπότ.
    – Σαφώς και όχι. Πετάχτηκε ο ZouRlog. Αυτά είναι πρωτόλεια μοντέλα Γ~2*&^% που ονόμαζαν υπολογιστές. Τα πρώτα βήματα στην εξέλιξή τους.
    Ανακάλυψαν ολόκληρο θησαυρό από μυστήρια μικροπράγματα και βάλθηκαν να τα αξιοποιήσουν. Το λογισμικό ήταν εντελώς άγνωστο, η αρχαία γλώσσα μάλλον είχε πεθάνει οριστικά. Απογοητευμένοι, αποφάσισαν να τα πάρουν απλώς σαν δείγματα. Εκείνη τη στιγμή το ρομπότ άρχισε να βγάζει περίεργους ήχους σα φτέρνισμα και να χτυπιέται. Συνέχισε τον περίεργο χορό του, μέχρι τη στιγμή που το ακινητοποίησαν. Κατάλαβαν ότι είχε καταπιεί ένα φλασάκι, στην προσπάθεια να ανιχνεύσει το υλικό του και να το ανασυνθέσει. Ξαφνικά άρχισε να μιλάει σε μια ακατάληπτη γλώσσα. Οι κεραίες τους τεντώθηκαν προσπαθώντας να μεταφράσουν. Δεν πήρε πολύ χρόνο, πρώτος προσβλήθηκε ο Α5 που άρχισε κι εκείνος να χτυπιέται μουγκρίζοντας τρομαχτικά, ακολούθησε η Ζ15 με μικρές διακοπτόμενες τσιρίδες σε υψηλή οκτάβα και τέλος ο πολύς ZouRlog. Είχε αντισταθεί περισσότερο, είχε ανάγκη μεγαλύτερης επεξεργασίας, και άρχισε ένα πηδηχτό χορό με ήχους ανάμεσα σε μουγκανητό και απαγγελία φωνημάτων συνοδευτικών του χ : χεεε, χιιιιιιιιιι, χααααααα! , χουουου – ου –χου χου! Επωδός : Ωπα ! – όπωπα !!
    Η ευφορία τους ήταν απίστευτη, μόνο το ρομπότ δε συγκινήθηκε. Επόμενο, τα μέλη της αποστολής ανακάλυψαν μέσα απ΄τα μυστικά της άγνωστης μέχρι στιγμής γλώσσας, ότι ήταν άνθρωποι. Και πως οι αρχαίοι με το πολύτιμο γέλιο μπορούσαν να αγγίξουν το θείο… αν ήθελαν!
    ΛΟΥ
    Πάντα θα υπάρχει τρόπος…

  22. Πάνος με πεζά said

    Από την άλλη, σέ 200 χρόνια δεν αποκλείεται να σου φυτεύουν στο κεφάλι ένα σκληρό δίσκο για να βάζεις ό,τι θες να κουβαλάς στη ζωή σου… 🙂

  23. Avonidas said

    Πόσα και πόσα έργα καταγεγραμμένα στο απώτερο παρελθόν σε διάφορα μέσα από πέτρα, ως παπύρους και χαρτιά από βαμβάκι ή κυτταρίνη ξύλου χάθηκαν με την πάροδο των αιώνων, από πυρκαγιές ή φυσικές αιτίες ή ανθρώπινη παρέμβαση

    Χάθηκαν μόνο όσα δεν αντιγράφονταν τακτικά. Η Βίβλος, για παράδειγμα, δεν κινδύνεψε ποτέ να χαθεί, σε αντίθεση με τον Αρχιμήδη (γούστα είναι αυτά, τέλος πάντων). Και σήμερα, η αντιγραφή είναι εύκολη, γρήγορη και πιστή. Δεν υπάρχει λόγος να πασχισουμε να διατηρήσουμε κάποιο πρωτότυπο.

  24. Πάνος με πεζά said

    Το αντίγραφο όμως, πάντα δημιουργεί υποψίες γνησιότητας… Πόσο μάλλον το ηλεκτρονικό αντίγραφο…

  25. Πάνος με πεζά said

    Αφορμή για όλον αυτόν τον προβληματισμό, ήταν η σημερινή τακτοποίηση του υπόγειου χώρου του γραφείου μου, όπου βλέπω bulk cd του ’00 ήδη να έχουν ψιλοσκουρύνει (σκουριάσει…)

  26. Le Coeur Gothique said

    Ο νεαρός με το σκούρο σακκάκι αριστερά τού «R» μάλλον σε λάθος εκδήλωση βρέθηκε…

    Ή που θα χασμουριέται (μετά ή άνευ χειρός προ στόματος), ή που θα ξύνει την μύτη του, ή που θα ξύνει το αυτί του, ή που θα στρώνει τα φρύδια του, ή που θα στρώνει τον γιακά του…

    Ίσως και να τον τράβηξε σ’αυτήν η χαριτόβρυτος δεσποινίς που κάθεται δίπλα του και παρακολουθεί τα πάντα με μεγάλη προσοχή.

    Αστεία-αστεία πάντως, παίζει καμμία παρουσίαση και κατά Θεσσαλονίκη μεριά;

  27. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    2-10α – Ότι δεν σε ψηλώνει, σε κάνει πιο τροφαντό! 😂

  28. Avonidas said

    Το αντίγραφο όμως, πάντα δημιουργεί υποψίες γνησιότητας… Πόσο μάλλον το ηλεκτρονικό αντίγραφο

    Ψηφιακή υπογραφή και καθάρισες 😉

    Αφορμή για όλον αυτόν τον προβληματισμό, ήταν η σημερινή τακτοποίηση του υπόγειου χώρου του γραφείου μου, όπου βλέπω bulk cd του ’00 ήδη να έχουν ψιλοσκουρύνει (σκουριάσει…)

    Ατύχησες… κάντα σουβερ 😆 Κι ελπίζω να έχεις backup…

  29. sarant said

    Μα, το σιντί μπορεί να έχει σκουριάσει αλλά αν έχεις τα περιεχόμενά του σε σκληρό δίσκο σε ψηφιακή μορφή πώς θα είναι μη αναγνώσιμα;

  30. Πάνος με πεζά said

    @ 28 : To χειρότερο όλων, είναι ότι μετά από χρόνια, αυτά που κράτησες «δείχνεις» να μην τα χρειάζεσαι… Μου έχει συμβεί ακόμα και με ολόκληρα backup δίσκων…
    P.S. : To σκουριασμένο cd διαβάζεται – υποτίθεται ότι τα εγγράψιμα είχαν εγγυημένα 50 χρόνια, αλλά να πάλι αυτό που λέω παραπάνω, σε 50 χρόνια θα (τα) έχεις πετάξει ήδη…

  31. ΚΑΒ said

    Αν είσαι βέβαια κάτω από 40!

  32. Πάνος με πεζά said

    @ 29 : Νίκο, δεν ξέρω, ένας π.χ. «Σκάζι» σκληρός, διαβάζεται σήμερα; Εύκολα; Δυστυχώς και οι συσκευές bacup ολοένα ανανεώνονται – κάποτε γράφαμε σε μαγνητικές κασέτες, όχι πολύ πίσω, το 97-98… Τώρα, αν μόνο αν έβρισκες ιμάντα για τη συσκευή ανάγνωσης, και συμβατό driver, θα τα ξανάπαιρνες πίσω…

  33. Πάνος με πεζά said

    Και τί είναι άλλωστε και η «ψηφιακή μορφή»; Μια μέρα θα μπει στο χρονοντούλαπο όπως η αναλογική, για να έρθει κάτι άλλο…

  34. Ανακρίβειες…

    Η αντιγραφή από μέσα παλαιότερης σε νεότερης τεχνολογίας, λύση δοκιμασμένη σε χειρονακτική εκδοχή για πολλούς αιώνες, είναι που χρησιμοποιείται και τώρα. Εφόσον κάτι πρέπει να διασωθεί, ή κάποιος έχει πληρώσει για να διατηρηθεί, θα αντιγράφεται διαδοχικά από μέσο σε μέσο, ολοένα νεότερο, αυτοματοποιημένα, και με την ελάχιστη χειρονακτική παρεμβολή. Η δε ψηφιακή μορφή και τα αντίγραφα ασφαλείας εγγυώνται στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό την επιτυχία της διαδικασίας. Ο δε μορφότυπος των αρχείων / δεδομένων ποτέ δεν αποτέλεσε πρόβλημα.

    Δεν υπάρχει ψηφιακό αρχείο που να μην διαβάζεται και σήμερα, ασχέτως σε τι φορμά ή πότε είχε φτιαχτεί, εφόσον τα μηδενικά κι οι άσοι του έχουν διατηρηθεί άθικτοι στο μέσο αποθήκευσής του.

    Προφανώς, σε ατομικό επίπεδο, αν δοκιμάσετε να ακούσετε κάποιο ηχητικό σιντί που χρυσοπληρώσατε τη δεκαετία του 80, ίσως διαπιστώσετε ότι δεν παίζει πια -παρόμοια και οι δισκέτες σας με έγγραφα σε Βόλξραϊτερ ή σε Γουόρντσταρ, που προσπαθείτε να διαβάσετε στο εξωτερικό ντράιβ δισκέτας. Δεν φταίει σε καμία περίπτωση ο μορφότυπος των αρχείων.

  35. *χειρωνακτική

    …και στο μεταξύ έχουν ήδη γράψει τόσοι

  36. spiral architect 🇰🇵 said

    Αν είναι π.χ. τα text αρχεία σε σκληρούς δίσκους, σιντιά κλπ μαγνητικά, οπτικά και ssd μέσα να είναι σαν κι αυτό https://donotlink.it/Vqwy, στάχτη και μπούρμπερη να γίνουν!

  37. nikiplos said

    Πόσο μάλλον το ηλεκτρονικό αντίγραφο…

    Σήμερα υπάρχουν οι τεχνικοί τρόποι [ψηφιακές υπογραφές, ηλεκτρονικό αποτύπωμα κλπ] ώστε ένα ηλεκτρονικό αρχείο να είναι πιο «σίγουρο» από ένα τυπωμένο… Για τα φορμά και τις εκδόσεις των λογισμικών δεν παίρνω όρκο, γιατί κι έχω αρχεία MSWord των 90ς σε γραμματοσειρές που σήμερα εμφανίζονται κινέζικα και ελάχιστα έχω καταφέρει να επαναφέρω… Τα πεντέφια όμως δεν έχουν φόβο και στο μέλλον που θα μιλάμε για e-government και paperless-offices, τα ηλεκτρονικά αντίγραφα των εγγράφων θα είναι σωσμένα σε πολλούς πόρους διασπαρμένους σε όλον τον κόσμο, μπορώ να φανταστώ απώλειά τους μόνο κατόπιν ολοσχερούς πυρηνικής καταστροφής του πλανήτη… Τότε βέβαια θα είναι άχρηστα…

    Το πιο πιθανό πρόβλημα που εγώ βλέπω, είναι η υπερπαραγωγή πληροφορίας να κάνει την παγκόσμια γραμματεία έναν ωκεανό χάους, που δύσκολα θα μπορεί να ξεμπερδευτεί χωρίς τη βοήθεια ειδικών οίκων που θα ξεσκαρτάρουν τις πληροφορίες και θα κρατούν επίσημους κόμβους διασταυρωμένης πληροφορίας. Αυτοί οι «οίκοι» όμως από τι θα αποτελούνται? Θα είναι ιδιωτικοί? Δημόσιοι? Δύσκολα πράγματα…

  38. Πάνος με πεζά said

    Μα αυτό λέμε. Σε ατομικό επίπεδο, είναι σχεδόν αδύνατη η διατήρηση. Αν φυσικά το αναλάβει η «Ταινιοθήκη της Ελλάδος» ή το «Ψηφιακό αρχείο της ΕΡΤ», το πράγμα αλλάζει φυσικά. Και οι παλιές άδειες οικοδομών κάποτε έγιναν μικροφιλμ, εφόσον υπήρξαν οι αρμόδιοι που ανέλαβαν την αγγαρεία…

    Για να μην πώ πόσες φωτογραφίες θα χάσουμε, ακριβώς επειδή δεν τις τυπώσαμε…

  39. spiral architect 🇰🇵 said

    @34: Πριν από κάτι μήνες πήρα μια βάση δεδομένων σε Dbase III, η οποία σταμάτησε να ενημερώνεται εδώ και πάνω από καμιά δεκαπενταετία αντικαθιστάμενη από κάποια Oracle. Για λόγους ιστορικότητας έπρεπε να πάρουμε τις παλιότερες εγγραφές αυτής της Dbase και να τις περάσουμε στην καινούργια μας βάση. Το dbf αρχείο «απομαστεύτηκε» μέσω ενός εξωτερικού δίσκου από το αρχαίο Pentium III και η καινούργια βάση, (Oracle) όχι μόνο το διάβασε κανονικά αλλά επιδιόρθωσε (χειροκίνητα έστω) κάποιες διπλοεγγραφές.

  40. Πάνος με πεζά said

    Πλάκα-πλάκα, η κάρτα SD, με την οποία είναι εφοδιασμένα όλα τα κινητά, ελάχιστη αξιοπιστία έχει ως ψηφιακό μέσο… Μου τύχαν αρκετές που δε διαβάζονταν, σε πολύ λίγα χρόνια ζωής…

  41. ΣΠ said

    Δεν παίζει το ηχητικό. Έχει κανένας άλλος το ίδιο πρόβλημα;

  42. Pedis said

    Με δεδομένο τον εκφυλισμό του κοινού γούστου και τον εκθετικό ρυθμό αύξησης του ποσοστού των σκουπιδιών του γραπτού λόγου εντος (κι εκτός) διαδυκτιου, είτε υπαρξει διάσωση και διάδοση των υπαρχόντων κειμένων ειτε όχι το μόνο βέβαιο είναι ότι το φαινόμενο Lagado θα διαιωνιστει και θα γίνεται όλο και χειρότερο.

  43. Avonidas said

    @Πάνος με πεζά

    Δε θα πω «γιατί δεν τα αντέγραφες εγκαίρως, βρε άνθρωπε;», γιατί κι εγώ την έχω πάθει. Αλλά μην κατηγοράς την τεχνολογία, εσύ ησουν αμελης 🙂

    Σιντί στην αποθήκη ισον λεφτα στο στρωμα, φιλε μου. Και μάλιστα δραχμές 🙄

  44. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Πολύ ενδιαφέρουσα και αυτή η εκδήλωση! Και η ηχητική κάλυψη μια χαρά είναι (όσο άκουσα…)
    Είμαι στην αρχή του βιβλίου και έχω διαβάσει (και άκουσα σήμερα) τα περί του μακρύτερου επωνύμου κλπ. Επειδή ένας φίλος έχει τέτοιο πολυσύλλαβο επίθετο και κάναμε μια σχετική πλάκα (Παπαδο…), ψάχνοντας για πιθανά μακρύτερα είχαμε πέσει σ’ ένα: Χατζηπαπαγεωργακόπουλος Κωνσταντίνος (10 συλλαβές – 23 γράμματα). Δεν ξέρω αν είναι υπαρκτό… (υπάρχει πάντως αυτό https://plus.google.com/108265100117057342768) Αν είναι πραγματικό, πρέπει να έχει το ρεκόρ!

  45. Alexis said

    #41: Θα το μάτιασε ο Πάνος με όλα αυτά που έγραψε για τα αρχεία που δεν παίζουν. 😛

    Εγώ το ακούω κανονικά πάντως…

  46. Alexis said

    #44: Όχι, ο Βέγγος έχει το ρεκόρ από το «Ασύλληπτο κορόιδο» :
    Χατζηπαπαγεωργακοπουλοκωνσταντινογιαννόπουλος 😆

  47. Χαρούλα said

    41 εδώ στα βόρεια, ….πάζει!

    Τιντουταρε;;;😂
    Μπερδεύτηκα η άσχετη με τα τεχνολογικά. Αισιοδοξία όμως! Μέχρι σε μαρμάρινες επιγραφές βρίσκουμε κείμενα. Αυτά θα χαθούν;;; Απλά δεν θα διασώζεται(και καλά θα κάνει) όλος ο σαχλαμαρο-όγκος.
    ….και βέβαια δεν θα υπάρχουν όλα σωσμένα σε προσωπικά αρχεία! Εμείς εδώ θα ελπίζουμε στο υπόγειο του Ιατρού!!! Θα είναι εκεί να μας ενημερώνει με το αρχείο του!😊😅😍

  48. Alexis said

    #47: Υπάρχει και μια ψυχή στο παγωμένο ILL-Οινόη που αγωνίζεται απεγνωσμένα δια την διάσωσιν των κειμένων της θείας (από το Σικάγο) ελληνικής γλώσσης!
    Δια ελληνοψύχους και μόνον! 😊

  49. Γιάννης Ιατρού said

    Χαιρετώ,

    το ακουστικό όντως δεν παίζει (αυτή τη στιγμή, μάλλον πρόβλημα του KiWi που είναι ανεβασμένο)
    ΕΔΩ το αντίγραφο ασφαλείας mp3, 128 kb/s, 44,1 kHz (κι ελαφρώς «ακουστικά» επεξεργασμένο) 🙂

  50. Avonidas said

    Α, και μη νομισετε οτι με τις παλιές τεχνολογίες δε χρειάζεται επιμελής αντιγραφή! Μπορει να εχουμε τύχη καπου-καπου και να βρισκουμε 1-2 περγαμηνές, ή καναν κουρελιασμενο παπυρο στην ερημο, αλλα ειναι αλλα κι αλλα ων ουκ εστι αριθμος που χαθηκαν για παντα. Μαλιστα, κατα ειρωνικο τροπο, βρισκουμε πιο συχνα ο, τι πεταχτηκε στα σκουπιδια.

    Και βεβαια υπαρχει το υστατο παρωχημενο φορματ, οι χαμενες γλωσσες και τα λησμονημενα αλφαβητα. Οι Ετρουσκοι επρεπε να ειχαν μεταγραφτει εγκαιρως στην έκδοση Latio1. 0. Τωρα παει, χαθηκε και το μπακαπ του Κλαύδιου 😋

  51. ΣΠ said

    13
    Δηλαδή η λέξη του Αριστοφάνη έχει λιγότερα Υ;

  52. Παναγιώτης Κ. said

    @41. Σε μένα παίζει και μάλιστα, ακούγεται καθαρά.

    Ο Νικοκύρης λοιπόν, να ηχογραφεί τις ομιλίες αν είναι δύσκολο να τις βιντεοσκοπεί.

  53. Γιάννης Ιατρού said

    52: Παναγιώτη,
    και εδώ τώρα παίζει πάλι. Παροδικό ήταν (με τέτοιο παλιόκαιρο, τι περιμένεις… 🙂 🙂 )

  54. Γιάννης Ιατρού said

    21: ΛΟΥ, και ωραίο και προφητικό μου φαίνεται 🙂

  55. spiral architect 🇰🇵 said

    H Υπερεσία ξέρει. 😉

  56. Παναγιώτης Κ. said

    @8. Και όλο αυτό το…πανηγύρι της υπερτροφίας για…10 εκατοστά.
    Περίπου τόση είναι η απόσταση από τα χείλη έως το τέλος της στοματικής κοιλότητας… 🙂

  57. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Δ38 – Χαλάρωσε Πάνο μου, σε 100.000.000 χρόνια θα τα θυμόμαστε όλα αυτά και θα γελάμε.😂
    Ότι χρειάζεται μια κοινωνία το κρατάει τα άλλα τα πετάει στην λήθη. Το παρελθόν είναι ματαιοδοξία και δεν προσφέρει τίποτε στο μέλλον που δημιουργείται από το παρόν. Να παίρνεις διδάγματα από τα παιδιά σου.

  58. ΓιώργοςΜ said

    Καλησπέρα! Καλή η ιδέα για το σημερινό άρθρο, έλπιζα να έρθω στο Φάληρο αλλά δε με άφησαν «ηκογενακέ ηποχρεώσης».
    Για την αξιοπιστία των ψηφιακών αρχείων: Τόσο τα οπτικά μέσα (CD, DVD κλπ) όσο και τα μαγνητικά (σκληροί δίσκοι) ή τα ηλεκτρικά (SSD, κάρτες, στικάκα) έχουν ημερομηνία λήξης, ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες, λίγων ή περισσότερων χρόνων.
    Η διατήρηση σημαντικών αρχείων γίνεται μόνο με τακτική αντιγραφή. Οι fileservers διαθέτουν αναλώσιμους σκληρούς δίσκους και η πληροφορία διατηρείται σε περισσότερα από ένα φυσικά σημεία. Όταν κάποιος σκληρός δίσκος του συστήματος αρχίζει να ρετάρει, το λειτουργικό τον εντοπίζει, σταματάει να τον χρησιμοποιεί, μεταφέρει τα δεδομένα αλλού και υποδεικνύει την αντικατάστασή του. Αυτός είναι ο τρόπος που διατηρούνται και τα ιντερνετικά δεδομένα, δεν υπάρχουν σε «έναν» σκληρό δίσκο.

    Τα ψηφιακά δεδομένα είναι επίσης εξαρτώμενα από ένα σύστημα ανάγνωσης. Τεχνικά δεν είναι αδύνατο, αλλά για να διαβάσω τις εργασίες που είχα γράψει στις κασέτες του παλιού μου Amstrad 464 χρειάζομαι εξοπλισμό CSI Brahami 🙂
    Κοντολογίς, η μετατροπή σε ψηφιακή μορφή μπορεί να μας γλυτώνει χώρο, αλλά μας κάνει εξαρτώμενους από το σύστημα αποκωδικοποίησης. Αν συμβεί μια κατακλυσμιαία καταστροφή και ο πολιτισμος χάσει για 100-200 χρόνια επαφή με τα επιτεύγματά του, ο αρχαιολόγος του μέλλοντος θα δυσκολευτεί πολύ περισσότερο να ανακτήσει πληροφορίες από σκληρούς δίσκους και τα συναφή, καθώς θα έχει ένα σωρό μαντεψιές να κάνει. Ενώ το χαρτί, η περγαμηνή, ο πάπυρος, διατηρούνται για χιλιάδες χρόνια και δε χρειάζονται μετατροπή για να διαβαστούν.

  59. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    53 παρένθεση- Γιατί παλιόκαιρος, επειδή βρέχει και χιονίζει στο καταχείμωνο; Μας έχουν κάνει τα μμα του κουτιού.☺

  60. Avonidas said

    Ότι χρειάζεται μια κοινωνία το κρατάει τα άλλα τα πετάει στην λήθη.

    Επαναλαμβάνω: Βιβλος – Αρχιμήδης, 1-0 😉

  61. Πάνος με πεζά said

    @ 57 : Τρόμαξα, προς στιγμή διάβασα «σε 100.000» 🙂

  62. spiral architect 🇰🇵 said

    Σαν ερασιτέχνης φωτογράφος και οικιακός χρήστης πισί αποθηκεύω δικές μου φωτογραφίες σε ένα RAID σύστημα τεσσάρων δίσκων, που αν έχετε απαιτήσεις και ταυτόχρονα βαριέστε να κάνετε συνεχείς αντιγραφές, προτείνεται ανεπιφύλακτα, έναντι του εσωτερικού ή εξωτερικού σκληρού δίσκου του πισί σας. Επίσης, καλό είναι να κάνετε πριν μια εκκαθάριση αχρήστων και φυσικά, ο,τι σας αρέσει να το τυπώνετε.
    (εγώ π.χ. σβήνω κακοτραβηγμένες λήψεις εξοικονομώντας χώρο στο RAID)

    Στη δουλειά ισχύουν τα αναγραφόμενα στο #58α.

  63. manoussos said

    Δυστυχώς η διάσωση των ψηφιακών δεδομένων είναι πολύ πιο δύσκολη πλέον από ό,τι παλαιότερα του χαρτιού. Αντιπαρέρχομαι αρχειακούς φορείς όπως μαγνητοταινίες, από τους οποίους είναι αδύνατον να ανακτήσεις πλέον την παλαιά ποιότητα και χρειάζεται ψηφιακή διόρθωση με την όποια απόκλιση στην πιστότητα ή και την αλλοίωση του περιεχομένου λόγω «αναστηλωτικής» παρέμβασης καθώς επίσης ότι για να παίξουν τα παλαιά φορμάτ πρέπει να είναι γραμμένα πάνω σε συμβατούς φορείς, δηλ. για να ψηφιοποιήσεις βίντεο μίας ή δύο ιντσών, πρέπει κατ’ αρχήν να έχεις το βίντεο πλέιερ της συγκεκριμένης τεχνολογίας και μετά να το συνδέσεις στον αντίστοιχο Η/Υ. Με δεδομένο ότι σήμερα δεν παράγονται πλέον και μόνο η ΕΡΤ διαθέτει τέτοια σε όλα τα Βαλκάνια και γύρω γύρω, αν μεταφέρουμε την αναλογία στα ψηφιακά μέσα, σημαίνει ότι ναι μεν μπορεί να έσωσες σε σκληρούς δίσκους το Χ υλικό αλλά ο δίσκος συνδέεται πλέον (πχ μετά 50 χρόνια) με τους τότε Η/Υ;
    Προκειμένου λοιπόν να μη φτάσουμε εκεί, προϋποτίθεται ένα συνεχές μπακ απ από τους πάντες σε πολύ τακτική βάση, δηλ. κάτι τι το αδύνατον.
    Και για να είμαστε ρεαλιστές, διότι θεωρητικά όλα γίνονται και ειδικά αν έχεις χρήμα, είμαι απολύτως βέβαιος ότι θα εξαλειφθεί αρχειακά η αλληλογραφία και δεν θα μείνει σχεδόν τίποτε από όλα όσα γράφουμε σε μέιλ, τουΐτερ κλπ και ειδικά με τον καταιγιστικό και μη ταξινομήσιμο τρόπο που γράφουμε.
    Ήδη όσοι φορείς έχουν κατά καιρούς κλείσει και έχουν ανακυκλωθεί οι Η/Υ τους σε άλλες υπηρεσίες κλπ έχουν περάσει φορμάτ και δεν έμεινε τίποτε από την η-αλληλογραφία, διότι και με την αποχώρηση του υπαλλήλου διαγράφονται όλα, καθώς εμπίπτουν και στους νόμους περί προσωπικών δεδομένων και GDPR εσχάτως.
    Άρα σώματα προσωπικής αλληλογραφίας καλλιτεχνών και πολιτικών πάσης φύσεως πάπαλα, ξεχάστε τα από τώρα.
    Ποιός θα καθίσει να κρίνει τί κρατάει και τί πετάει μία κεντρική υπηρεσία ή ακόμη χειρότερα, ένα δικηγορικό γραφείο που έκλεισε ή μία εταιρεία που εξαγοράστηκε κλπ. Μέχρι πρόσφατα πετιόταν στα σκουπίδια και κάποιοι τα μάζευαν, από το φορμάτ όμως ή την φυσική καταστροφή ενός σκληρού δίσκου δεν σώζεται τίποτε στην πραγματικότητα.

    Οι όγκοι είναι πλέον τόσο τερατώδεις που για να γίνει διαλογή χρειάζεται κεντρική αρχειακή πολιτική, η οποία βεβαίως δεν υπάρχει καθόσον το αρχείο είναι για τους άχρηστους ή αντιδραστικούς υπαλλήλους….

    Πολλές εταιρείες έχουν αναλάβει τελευταία την ψηφιοποίηση και ταξινόμηση των αρχειακών δεδομένων άλλων εταιρειών και την διαφύλαξή τους, όμως αυτά έχουν μικρό κύκλο ζωής και κατόπιν ουδείς προβλέπει ή προνοεί τί θα απογίνουν, αλλά το λογικό είναι ότι θα έχουν την τύχη ασφαλιστηρίων συμβολαίων χρεοκοπημένων ασφαλιστικών εταιρειών, δηλ. μετά το κλείσιμο της μίας από τις δύο εταιρείες θα πηγαίνουν στο recycle bin, για λόγους κόστους και ψηφιακού χώρου, διότι αποθηκεύονται κατά κύριο λόγο ως φωτογραφίες, άρα οι αρχειοδίφες θα μείνουν άνεργοι στο πολύ προσεχές μέλλον, αφού μόνο τα ζωντανά αρχεία θα υπάρχουν (άντε και τα προσφάτως πεθαμένα).
    Πόσοι ιδιώτες θα καταφέρουν να διαφυλάξουν το φωτογραφικό τους αρχείο σαν τον Πουλίδη ή τον Μεγαλοκονόμο;
    Ποιός από τους κληρονόμους μας θα κάτσει να ασχοληθεί με τα αταξινόμητα ψηφιακά μας αρχεία από Η/Υ, σμαρτφώνια τάμπλετ και δεν συμμαζεύεται, όταν ο ίδιος θα έχει από την παιδική του ηλικία ήδη βουνά ψηφιακών αρχείων δικών του;

    Σκεφτείτε ότι δεν φθάνω καν μέχρι το πρόβλημα της μετάπτωσης των δεδομένων…..

  64. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    60 – Απ’ όσο ξέρω, διδάσκεται ακόμη ο Αρχιμήδης στα σχολεία, εσύ πού τον έμαθες, στα παραμύθια της γιαγιάς;☺ Για την βίβλο, πατριαρχική θεοκρατική είναι η κοινωνία, λογικά την χρειάζεται, αν ρωτήσεις όμως 100 ανθρώπους τι λέει η βίβλος και τι είπε ο Αρχιμήδης, περισσότεροι θα σου απαντήσουν για τον δεύτερο, άρα; Βίβλος – Αρχιμήδης 0-1.😂

    61 – Σου είπα να χαλαρώσεις, μη τρομάζεις, έχουμε αρκετά χρόνια μπροστά μας.☺

  65. Γιάννης Ιατρού said

    59: Ρε συ, άντε κοιτάξου, δεν είπα ασύμβατος με την εποχή!
    Ή εσύ θεωρείς υγρασία/βροχές/κρύο ωραίο καιρό; Έλεος! 🙂

  66. Παναγιώτης Κ. said

    @59. Σωστός!
    Ας πούμε ότι βρέχει. Παλιόκαιρος λένε τα …city boys. Ο γεωργός όμως που περιμένει να μαλακώσει το χωράφι για να οργώσει και να σπείρει το λέει ευλογία.
    Χώρια που η μάνα μου (92) περιμένει πως και πως να πέσει πάχνη για να παχνιστούν τα (κραμβο)λάχανα για να γίνουν τρυφερά και νόστιμα! 🙂

  67. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το πρώτο (;) φέικ νιους του 2019. Συνελήφθη ο δολοφόνος του 21χρονου στον Πειραιά. Αλλοδαπός, λέει, η μητέρα του από τον Άγιο Δομήνικο. Ο πατέρας του …Έλληνας. 😊
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.news247.gr/koinonia/dolofonia-21chronoy-ston-peiraia-echo-metaniosei-alla-den-ftaio-ego.6681278.amp.html&ved=2ahUKEwigufHfrtHfAhURYlAKHchaCYYQqUMwA3oECAcQEQ&usg=AOvVaw3KKpRnVGE0LzxhS8v0VFbz

  68. Παναγιώτης Κ. said

    @60. Μην υποτιμάς τον…ψυχολογικό παράγοντα δηλαδή τις διάφορες επιλογές που κάνουν οι άνθρωποι για κλείνουν (;) τις διάφορες…τρύπες (τους). 🙂

  69. Χαρούλα said

    ………………….Χειμὼν βαρύς, ἐπὶ ἡμέρας ὁ οὐρανὸς κλειστός. Ἐπάνω εἰς τὰ βουνὰ χιόνες, κάτω εἰς τὸν κάμπον χιονόνερον. Ἡ πρωία ἐνθύμιζε τὸ δημῶδες:
    Βρέχει, βρέχει καὶ χιονίζει,……………………………………………………………Ὡσὰν ἡ χιὼν νὰ ἰσοπεδώσῃ καὶ ν᾽ ἀσπρίσῃ ὅλα τὰ πράγματα, ὅλας τὰς ἁμαρτίας, ὅλα τὰ περασμένα: Τὸ καράβι, τὴν θάλασσαν, τὰ ψηλὰ καπέλα, τὰ ὡρολόγια, τὰς ἁλύσεις τὰς χρυσᾶς καὶ τὰς ἁλύσεις τὰς σιδηρᾶς, τὰς πόρνας τῆς Μασσαλίας, τὴν ἀσωτίαν, τὴν δυστυχίαν, τὰ ναυάγια, νὰ τὰ σκεπάσῃ, νὰ τὰ ἐξαγνίσῃ, νὰ τὰ σαβανώσῃ, διὰ νὰ μὴ παρασταθοῦν ὅλα γυμνὰ καὶ τετραχηλισμένα, καὶ ὡς ἐξ ὀργίων καὶ φραγκικῶν χορῶν ἐξερχόμενα, εἰς τὸ ὄμμα τοῦ Κριτοῦ, τοῦ Παλαιοῦ Ἡμερῶν, τοῦ Τρισαγίου. Ν᾽ ἀσπρίσῃ καὶ νὰ σαβανώσῃ τὸν δρομίσκον τὸν μακρὸν καὶ τὸν στενὸν μὲ τὴν κατεβασιάν του καὶ μὲ τὴν δυσωδίαν του, καὶ τὸν οἰκίσκον τὸν παλαιὸν καὶ καταρρέοντα, καὶ τὴν πατατούκαν τὴν λερὴν καὶ κουρελιασμένην: Νὰ σαβανώσῃ καὶ νὰ σκεπάσῃ τὴν γειτόνισσαν τὴν πολυλογοὺ καὶ ψεύτραν, καὶ τὸν χειρόμυλόν της, καὶ τὴν φιλοφροσύνην της, τὴν ψευτοπολιτικήν της, τὴν φλυαρίαν της, καὶ τὸ γυάλισμά της, τὸ βερνίκι καὶ τὸ κοκκινάδι της, καὶ τὸ χαμόγελόν της, καὶ τὸν ἄνδρα της, τὰ παιδιά της καὶ τὸ γαϊδουράκι της: Ὅλα, ὅλα νὰ τὰ καλύψῃ, νὰ τὰ ἀσπρίσῃ, νὰ τὰ ἁγνίσῃ!……………………………………….
    https://www.timesnews.gr/alexandros-papadiamantis-o-erotas-sta-chionia-diigima/

  70. loukretia50 said

    59. ΛΆΜΠΡΟ ου ου ! στου κουτιού την πόρτα όσα θέλεις βρόντα…

    Ζω μέσα σ΄ένα κουτί κι είναι η μνήμη συρραφή
    Κι αν χαλάσει μια ραφή τι να κάνω το κουτί?

    Του κουτιού ήμουνα πάντα και καμάρωνα, γιατί
    δε με αγγίζαν τα συμβάντα, ήμουν πάντα γελαστή
    Όμως η φθορά του χρόνου κάνει τρύπες στο κουτί
    και ακούω παραφωνίες κι ας φοράω μπιγκουτί
    Είναι ζούγκλα εκεί έξω, δε γουστάρω να βραχώ
    Ούτε λάσπη να πατήσω ούτε και να πατηθώ
    Αεροστεγώς θα κλείσω του κουτιού την οροφή
    Πέρα βρέχει πια για όλα , στα προβλήματα κουφή
    ΛΟΥ
    Και θα σβήσει και η μνήμη που βαραίνει το σκληρό
    Εις τον ρουν των γεγονότων θα επιπλεύσω σα φτερό

    Ευτυχείτε!

  71. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το πιθανότερο είναι ότι κανείς από τους 100 δεν θα θυμάται τι λέει η Βίβλος και τι ο Αρχιμήδης, αφού είναι γνώσεις ακροθιγώς διδαχθείσες στο σχολείο και «άχρηστες» στη μετέπειτα ζωή.

  72. loukretia50 said

    Ξέχασα τον τίτλο : ΚΟΥΤΑΜΑΡΕΣ !

  73. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    65 – Από την στιγμή που δεν είναι ασύμβατος, είναι καλός, εσύ θεωρείς ξηρασία, ανομβρία και φούλ ζέστη Γενάρη μήνα καλό καιρό; έλεος.☺

    66 – Στον Γιάννη πέστα, εγώ αυτό που επισήμανα, είναι η αρρωστημένη καιρική τρομολαγνεία των ΜΜΑ που μας έχουν πείσει πως είναι τρομερό να βρέχει και να χιονίζει τον χειμώνα και έχει καύσωνες το καλοκαίρι.
    Οι Νορβηγοί λένε πως δεν υπάρχει κακός καιρός παρά μόνο κακό ντύσιμο, αλλά τι ξέρουν αυτοί από παλιόκαιρο.☺

  74. sarant said

    Ευχαριστω για τα νεότερα!

    34 Αυτό λέω κι εγώ.

    41-45 Ανοίγει τελικά το αρχείο ή όχι;
    Κι εγώ τώρα που δοκίμασα, δεν μπορώ να το ακούσω, ίσως επειδή είναι της μορφής .m4a
    Μπορείτε να το κατεβάσετε εδώ:

    http://kiwi6.com/file/hjws4dukd3

    49 Ακόμα καλύτερα, μπράβο ρε συ!

    63 Όλο αυτό το θέμα της διατηρησιμότητας αξίζει χωριστό άρθρο.

  75. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    70 – Μιά και είσαι στο κουτί – ήπως νάβγεις από κεί – να μας κάνεις την τιμή – και να έρθεις στην γιορτή;
    Και ποιός ξέρει η τύχη τι θα πεί – ίσως στης πίτας την κοπή – να σου πέσει το φλουρί.☺

  76. Γιάννης Ιατρού said

    Αφήστε τα ψηφιακά και κοιτάξτε να σώσετε την ψυχή σας, ο καιρός γαρ εγγύς ! 🙂 🙂
    Πάω για κανένα παϊδάκι και θα τα πούμε αργότερα …
    Ακούστε τη Λου, ευτυχείτε γράφει στην κατακλείδα (70) 🙂

  77. loukretia50 said

    ΛΑΜΠΡΟ
    Εσύ σίγουρα ακούς αυτό :
    Ο ήχος της βροχής με παλαμάκια : https://youtu.be/xiPsDDiqWKQ

  78. loukretia50 said

    76. «παϊδάκι » .. με ερασμιακή προφορά?

  79. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    75 – μήπως νάβγεις.☺

    76 – Με συγκινείς χορτοφάγε μου.☺

  80. Παναγιώτης Κ. said

    @63. Φωτιές ανάβεις!
    Τα αλέθω όλα αυτά στο μυαλό μου και ….!
    Μάλλον η διαμόρφωση συγκεκριμένου τύπου ανθρώπου είναι η απάντηση. Αυτό που για μας θεωρείται πολύτιμο ή είναι απώλεια πληροφορίας, θα αφήνει αδιάφορο τον άνθρωπο που θα προκύψει μετά από…εκατό χρόνια.
    Ας μη ξεχνάμε ότι πολλά από εκείνα που θεωρούνται σημαντικά είναι γιατί χτίστηκαν καριέρες πάνω σε αυτά.

  81. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ουμουαμούα
    https://www.huffingtonpost.gr/entry/oemoeamoea-einai-aeto-to-proto-exoyeino-diastemoploio-astronomos-toe-charvarnt-leei-nai_gr_5c2de5e6e4b05c88b7061a2b

  82. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    77- Τέλειοοο.☺☺☺ Έχω ορίσει τον άνθρωπο, δίπουν σκεπτώμενο όν με απεριόριστη φαντασία, τα άλλα είναι ζώα.

  83. loukretia50 said

    ΕΦΗ -ΕΦΗ Μόνο εγώ ακούω σε κάποιο σημείο βροχή ή είναι παλιά εγγραφή από δίσκο γρατσουνισμένο?
    Ψαραντώνης – Καταιγίδα https://youtu.be/ZOmeff5xx0w

  84. BLOG_OTI_NANAI said

    Τα επιστημονικά βιβλία (τουλάχιστον στα δικά μου ενδιαφέροντα) που έχουν τολμήσει να εμπιστευτούν ιστοσελίδες και να παραπέμψουν σε αυτές στις υποσημειώσεις τους είναι ελάχιστα. Και πράγματι, βλέπουμε ότι 10-15 χρόνια μετά, ιστότοποι σοβαροί, δημιουργημένοι από ειδικούς κ.λπ. βλέπουμε ότι δεν υπάρχουν πλέον και οι παραπομπές οδηγούν σε νεκρά λινκς.

    Εδώ, ακόμα και παραπομπές σε παλιά πανεπιστημιακά λινκς αποδεικνύονται άχρηστες αφού πολλά ιδρύματα δεν έχουν φροντίσει να φτιάξουν ανακατευθύνσεις.

    Πρόκειται για ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα διότι πρόκειται για κάτι άυλο που για δεκάδες λόγους μπορεί να σταματήσει να βρίσκεται εκεί που ήταν.

  85. BLOG_OTI_NANAI said

    Είχα αναφέρει και παλαιότερα μια ελληνοποιημένη λέξη με 5 γιώτα στη σειρά, και βρήκα και ένα ποντιακό επώνυμο επίσης με 5 γιώτα:

  86. loukretia50 said

    BLOG_O,TI_NANAI
    Aδόκητη ουχρονία
    Φαντάζεστε αν, για κάποιο τυχαίο λόγο, από όλα τα εδώ σχόλια σώζονταν μόνο τα δικά σας με τις πιο εξειδικευμένες πηγές, τα δικά μου με τα πιο παλαβά στιχάκια και μερικές ποδοσφαιρικές παρεμβολές, τι συμπέρασμα θα έβγαζε ο μελλοντικός αναγνώστης για την επικοινωνία στο ιστολόγιο?

  87. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    83. Λου, τί βροχή; καταιγίδα!(όνομα και πράμα 🙂 ) -σαν κάτι πασέ ντοκιμαντέρ ή βιντεοκλίπια (ήχος-εικόνα). Το άσμα το θυμάμαι παλιό, ως «Να κάμω θέλω ταραχή». Νομίζω επί εποχής κασετών. Ξεπιτούτου και νεότερης εγγραφής ο ήχος της βροχής θα έλεγα.
    Από τους εκ Κρήτης ορμόμενους, ο Λουδοβίκος των Ανωγείων πρώτα,νομίζω, έβαλε ήχους νερού στα τραγούδια του, μέσω των μουσικών του ,με κάτι πιθαροειδή πήλινα όργανα. Σπηλαιώδης ήχος 🙂

  88. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    85 φαντάζομαι και αντιπριμιτιβιστική 🙂

  89. Πολύ «ευτυχείτε» πέφτει εδώ μέσα, εγκάθετοι του Αλκη Στέα θα είναι !!

  90. Οσον αφορά την βροχή… μελωδικώς από τον Κρις…

  91. Avonidas said

    #63. Δυστυχώς η διάσωση των ψηφιακών δεδομένων είναι πολύ πιο δύσκολη πλέον από ό,τι παλαιότερα του χαρτιού. Αντιπαρέρχομαι αρχειακούς φορείς όπως μαγνητοταινίες, από τους οποίους είναι αδύνατον να ανακτήσεις πλέον την παλαιά ποιότητα και χρειάζεται ψηφιακή διόρθωση με την όποια απόκλιση στην πιστότητα ή και την αλλοίωση του περιεχομένου λόγω «αναστηλωτικής» παρέμβασης

    Επ, φάουλ! Το χαρτί είναι «ψηφιακό μέσο», ή μάλλον η γραφή που έχει πάνω είναι ψηφιακή, γιατί μπορείς να την αντιγράψεις ακριβώς. Η μαγνητοταινία είναι αναλογικό μέσο, κι επομένως δεν διασώζεται ακριβώς.

    Προκειμένου λοιπόν να μη φτάσουμε εκεί, προϋποτίθεται ένα συνεχές μπακ απ από τους πάντες σε πολύ τακτική βάση, δηλ. κάτι τι το αδύνατον.

    Δεν είναι καθόλου αδύνατον και δεν είναι καν ανάγκη να θυμάσαι να το κάνεις εσύ. Πρώτα-πρώτα, ξέχνα το μπακ απ σε δίσκους, σιντί, φλασάκια, παρεκτός για τα πολύ πολύ ΠΟΛΥ ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα. Το μπακ απ θα το κάνεις στο «σύννεφο», που λένε, δηλαδή στο διαδίκτυο· ο διαθέσιμος χώρος είναι κάτι παραπάνω από αρκετός, και για την ώρα είναι σχετικά φτηνός ή και δωρεάν.

    Φυσικά, πολλοί διστάζουν να ανεβάσουν τα προσωπικά τους δεδομένα στο διαδίκτυο, και δεν τους αδικώ εντελώς, με τις σημερινές συνθήκες· αλλά, πρώτον, γι’ αυτό μας έδωσε ο Θεός την ασύμμετρη κρυπτογραφία 🙂 και δεύτερον, ποιος δίνει μία για τις φωτογραφίες του μπόμπιρά σας; Χαλαρώστε 😛 Μπορείτε να κρατήσετε ένα μετριοπαθές επίπεδο ασφαλείας για τις «θυρίδες» σας στο νέφος.

    Πόσοι ιδιώτες θα καταφέρουν να διαφυλάξουν το φωτογραφικό τους αρχείο σαν τον Πουλίδη ή τον Μεγαλοκονόμο;

    Πόσοι ιδιώτες αξίζει να το διαφυλάξουν;

    Ρε παιδιά, σκεφτείτε λίγο: από την αρχαιότητα, τον Πλάτωνα και τον Αισχύλο και τον Σοφοκλή έχουμε, δεν έχει κανείς την απαίτηση να διασώσουμε τα κοινόχρηστα του Ξυσαρχίδη του Αθηναίου 🙂

  92. Avonidas said

    #64. Απ’ όσο ξέρω, διδάσκεται ακόμη ο Αρχιμήδης στα σχολεία, εσύ πού τον έμαθες, στα παραμύθια της γιαγιάς;

    Έχουν χαθεί πολλές πραγματείες του, και μόνο πρόσφατα και με χίλια ζόρια καταφέραμε να αποκαταστήσουμε μερικά σπαράγματα. Δε συζητάμε τώρα να έχουμε ακουστά το όνομα.

    Κι ο Αρχιμήδης ήταν ο σχετικά πιο διάσημος, από άλλους κι άλλους δεν έχει μείνει τίποτα.

  93. Avonidas said

    #84. Εδώ, ακόμα και παραπομπές σε παλιά πανεπιστημιακά λινκς αποδεικνύονται άχρηστες αφού πολλά ιδρύματα δεν έχουν φροντίσει να φτιάξουν ανακατευθύνσεις.

    Πρόκειται για ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα διότι πρόκειται για κάτι άυλο που για δεκάδες λόγους μπορεί να σταματήσει να βρίσκεται εκεί που ήταν.

    Βάλτα σε τόρρεντ κι απαγόρεψε στον κόσμο να τα κατεβάζει, σε λίγο θα τα ‘χει κι η κουτσή Μαρία.

  94. loukretia50 said

    ΕΦΗ- ΕΦΗ : Αγαπημένοι κι οι δυο!
    Δε θυμάμαι αν βρέχει, αλλά το βρίσκω πολύ όμορφο!
    Λουδοβίκος των Ανωγείων – Το όχι αποκοιμηθήκε στην αγκαλιά του ναι https://youtu.be/hiaKS6_L5ko?list=RDWDRTYaYlwqU

  95. loukretia50 said

    89. μάλλον… της γενιάς του Άλκη Στέα…ή… στεατοπυγείς!

    Avonidas : πολύ χρήσιμες πληροφορίες. Και ποιητικές συνάμα! Να στείλουμε τις αναμνήσεις στο σύννεφο!

  96. Μανούσος said

    80
    Δυστυχώς υπάρχει μία διάσταση απόψεων μεταξύ αρχειακών και τεχνοκρατών (με την καλή την έννοια που έλεγε και ο Λαζόπουλος).
    Οι τεχνοκράτες νομίζουν ότι όλα λύνονται με την τεχνολογία, πλην όμως η τεχνολογία είναι η Λερναία Ύδρα, ένα πρόβλημα λύνεις δύο σου βγάζει.
    Θα περιοριστώ απλώς στο ότι είναι η συζήτηση που κυριαρχεί στον αρχειακό χώρο (ειδικά η μετάπτωση) τα τελευταία είκοσι χρόνια, συνεπώς ας μη δίνουμε εύκολες απαντήσεις.
    Προσωπικά γνωρίζω αρκετούς φορείς, δημόσιους και ιδιωτικούς, και μάλιστα με αρχειακή στόχευση, από τους οποίους πλέον δεν υπάρχει αλληλογραφία κλπ ούτε για δείγμα.
    Αλλά το θέμα αυτό είναι μία τεράστια συζήτηση.

    Γενικά η διάσωση του αρχειακού υλικού (με την ευρεία έννοια) είναι θέμα τύχης καθαρά και μόνο κατά απειροελάχιστο ποσοστό θέμα κοινωνικής ή δαρβινικής επιλογής.

    Προκειμένου να αποφεύγεται η ολοκληρωτική απώλεια αρχειακού υλικού έχουν αναπτυχθεί διάφορες πρόνοιες και μέτρα ασφαλείας που καμμία σχέση δεν έχουν με το απλό μπακ απ, αλλά κι αυτό είναι άλλης τάξεως ζήτημα, οπότε αναφέρω ενδεικτικά και μόνο το ΙΝΑ της Γαλλίας (το Εθνικό Οπτικοακοακουστικό Ινστιτούτο), το οποίο έχει τεράστιες εγκαταστάσεις μπακ απ, εγκιβωτισμένες κλπ πολλά χιλιόμετρα έξω από το Παρίσι, και το αναλογικό υλικό ψηφιοποιείται με ρομποτικούς μηχανισμούς κλπ σε χώρους με ελεγχόμενη θερμοκρασία και υγρασία κλπκλπκλπ.
    Στην Ελλάδα δημιουργήθηκαν τεράστιες καταστροφές παλαιού σπάνιου μηχανολογικού εξοπλισμού με την Άλωση της ΕΡΤ από τους Σαμαροκεδίκογλους, ο οποίος ήταν και παρέμεινε αναντικατάστατος, όχι λόγω χρημάτων, αλλά απλώς δεν έχει άλλα τέτοια ούτε η αγορά, διότι καμμία εταιρεία δεν θα αναλάβει να κατασκευάσει 4-5 αρχαίας τεχνολογίας βίντεο πλέιερ για ευνόητους λόγους. Ακόμη και για φιλμάκια των 8mm ή 8mm super, το να βρεις να σου το ψηφιοποιήσουνε είναι και πολύ ακριβό και ΠΑΡΑ πολύ δύσκολο (δεν μιλάμε για πατέντες που δίνουν ψηφιακή εικόνα 2ας κατηγορίας…τέτοια βρίσκεις με το κιλό: παλιός επισκευασμένος με πατέντα προβολέας προβάλλει το φιλμ μέσα στον φακό ψηφιακής κάμερας…).

    Και για να κλείσω, τα Γερμανικά Κρατικά Αρχεία (Bundesarchiv-Filmarchiv) δημιουργούν αντίγραφα του παλαιού αρχειακού τους αποθέματος όχι μόνο ψηφιακά αλλά και σε φιλμ.

    Όσο για το τί είναι διατηρητέο και τί όχι, το θέμα έχει γενικώς επιλυθεί από πολλούς διεθνείς οργανισμούς με κανονισμούς και οδηγίες, αλλά και από εγχώριους φορείς, οπότε δεν τίθεται θέμα.
    Ενδεικτικά δείτε οι ενδιαφερόμενοι στην Ελληνική Αρχειακή Εταιρεία, https://www.eae.org.gr

  97. Avonidas said

    Ανησυχείτε όλοι ότι τα ψηφιακά μέσα είναι ευπαθή και έπεα πτερόεντα. Για δοκιμάστε όμως να βρείτε ένα βιβλίο μέσα σε μια στοίβα κούτες που έχετε στοιβαγμένες στην αποθήκη, ειδικά αν δε θυμάστε τον τίτλο, αλλά μόνο ότι «είχε ένα εξώφυλλο κόκκινο, με κάτι γράμματα κάπως έτσι…», ή 2-3 σκόρπιες λέξεις σε κάποια σελίδα. Ή να βρείτε μια παλιά απόδειξη στην αποθήκη 30Α-2Π* …

    Ο μόνος λόγος που το χαρτί μας φαίνεται βολικό είναι γιατί στο παρελθόν διαχειριζόμασταν τάξεις μεγέθους λιγότερη πληροφορία, και κρατάγαμε προσεκτικό αρχείο ξεχωριστά.

    * 30 μέτρα απ’ τον αριστερό τοίχο και 2 μέτρα πάνω απ’ το πάτωμα, η στοίβα 🙂

  98. basilis said

    Γιάννη Κουβάτσο ,δίδασκες το 1998 στο 55 δημ σχ. Μιχ. Βόδα;

  99. Avonidas said

    #96. Η βασική αρχή, που πρέπει να είναι και η αφετηρία οποιασδήποτε σοβαρής προσπάθειας διάσωσης αρχείου, είναι η ίδια που ίσχυε πάντα: ποτέ μην κρατάς κάτι σημαντικό σε ΕΝΑ μόνο μέρος.

    Δεν είναι λογικό, σήμερα προπαντός, να είναι το αρχείο σου μια αποθήκη που στοιβάζεις εγγραφές και τις αφήνεις εκεί. Το αρχείο πρέπει να είναι δυναμικά προσβάσιμο, να ενημερώνεται και να συντηρείται συνεχώς, και να έχει εφεδρείες.

    Εκείνο πάντως που θα βοηθούσε αφάνταστα στη διάσωση της πληροφορίας στο μέλλον θα ήταν η χαλάρωση ή και η κατάργηση του κοπυράιτ. Δε φαντάζεστε πόσα πράγματα έχουν χαθεί επειδή απαγόρευσε ο νόμιμος κάτοχος την αντιγραφή τους από εκείνους που είχαν το χρόνο και το μεράκι να τα διασώσουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι μεγάλες «εκκαθαρίσεις» του αρχείου του BBC κατά τις δεκαετίες ’60 και ’70, που ανακύκλωνε τις κασέτες του λόγω έλλειψης χώρου και πόρων — με πιο διάσημη απώλεια αρκετά από τα πρώτα επεισόδια του Doctor Who. Ό,τι ανακτήθηκε το έχουμε χάρη σε ερασιτεχνικές βιντεοσκοπήσεις και ηχογραφήσεις των φαν, στο αρχείο τηλεοπτικών σταθμών σε άλλες χώρες που αναμετέδιδαν τη σειρά και, ω τι ειρωνεία, σε λογοκριμένα κλιπάκια σε φιλμ 😀

  100. ΓΤ said

    Επί του πιεστηρίου:
    H Μαρίνα Πατούλη δεν θα είναι υποψήφια δημαρχέσσα στο Μαρούσι, οπότε άνετα πια μπορεί να επιλέξει νέα χρυσοκούρτινα…

  101. Πάνος με πεζά said

    Να όμως ο πιο τακτοποιημένος άνθρωπος στον κόσμο, κι είναι και καθηγητής πανεπιστημίου :

  102. loukretia50 said

    100. Η Μαρίνα η Μαρούσα, πλέον χρυσοκουρτινούσα
    Δε θα είναι δημαρχέσσα, αχ! Πατούλαινα έχεις μπέσα

    (αποφυγή προφανούς ρίμας)

  103. Avonidas said

    #102. Μαρούυυυυυυσ(κ)ααααα!!

  104. loukretia50 said

    ¨Οσο για επώνυμο σιδηρόδρομος… https://youtu.be/CpCkzhGnqYo

  105. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Καλημέρα σας από Ιλλινόϊ,

    Ο λαμπρός (και κάργα ελληνόψυχος) Βυζαντινός ρήτωρ του 11ου μ.Χ. αιώνος, Ιωάννης Δοξαπατρής ο Σικελός, στο περίφημο σύγγραμμά του «Ομιλίαι εις Αφθόνιον» λέει πως ο Πλάτων προσέθεσε στον ορισμό του ανθρώπου την φράση «νού και επιστήμης δεκτικόν»

    Όσον αφορά το περίφημο «γελαστικόν» που ο κ. Σαραντάκος δεν θυμόταν ποιός το πρωτοανέφερε ως την βασικότερη ανθρώπινη ιδιότητα, ενημερώνω ότι την καλύτερη συσχέτιση του Ανθρώπου με το Γέλιο (γελαστικός= ο δυνάμενος να γελάσει) την έχουν κάνει ο Ψευδο-Αθανάσιος ο Μέγας στον αριστουργηματικό λόγο του «Liber de definitionibus» (Περί Όρων) και ο Μέγας Βασίλειος στο «Κατά Ευνομίου»

    ψευδο-ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ο ΜΕΓΑΣ: «Ἰδίωμα λέγεται τὸ ἰδίως ὑπάρχον ἐν τῇ φύσει, ἐν ἑτέρᾳ δὲ οὐσίᾳ μηδαμῶς ὑπάρχον• ὥσπερ ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τὸ γελαστικόν. Οὐδὲ γάρ ἐστι γέλως ἐν ἄλλῃ οἵᾳ δήποτε φύσει.»

    ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ: «ἴδιον δὲ ἀνθρώπου τὸ γελαστικὸν, καὶ εἴ τι γελαστικὸν, ἄνθρωπος»

    Αναρτώ τις δύο αριστουργηματικές περικοπές του Ψευδο-Αθανασίου + του Μεγάλου Βασιλείου που θάπρεπε να διδάσκονται στα ρωμέικα σχολεία, αλλά βάζω στοίχημα ότι δεν τις ήξερε ΟΥΤΕ κάν ο ενθάδε διατρίβων «ποντικός των βιβλίων» κ. Blog-oti-nanai.

    Υπόψιν ότι από τις δύο αυτές περικοπές εμπνεύστηκε ο Ουμπέρτο Έκο (κατά δήλωσίν του) την κεντρική ιδέα του «Ονόματος του Ρόδου»: Δηλαδή, ότι το μεγαλύτερο έγκλημα του Χριστιανισμού είναι πως απηγόρευσε επί 12 αιώνες το Γέλιο, αυτή την μοναδική ανθρώπινη ιδιότητα. Απαγόρευσε, δηλαδή, ο Χριστιανισμός στους ανθρώπους να είναι άνθρωποι! Κι αυτό, με το επιχείρημα ότι Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΕΝ ΓΕΛΑΣΕ ΠΟΤΕ, που πρωτολάνσαρε ο μισάνθρωπος Ιωάννης ο Χρυσόστομος και το υιοθέτησε ασμένως η μισάνθρωπη Χριστιανική Εκκλησία.

    Η συλλογιστική ήταν απλή: Αφού ο Χριστός δεν γέλασε ποτέ, ούτε εμείς οι άνθρωποι δικαιούμεθα να γελάμε… Για τέτοια παράνοια μιλάμε…

  106. leonicos said

    16 Γιάννη Κουβατσο

    Τι θα γινόταν αυτή η χώρα, αν δεν υπήρχαν οι μερακλήδες…

    Άνοιξα το λινκ

    Ερωτηθείς για το κατά πόσο εύκολη είναι η μεταγραφή σε Braille ενός λογοτεχνικού έργου και η διασκευή βιβλίων για τυφλούς, διευκρινίζει πως μεταγραφές και εκτυπώσεις αυτών, γίνονται ήδη από διάφορους συλλόγους. «Στην ουσία εγώ ήθελα να έχω ένα ηλεκτρονικό πρόγραμμα, το οποίο να κάνει αυτόματες μεταγραφές από ελληνικά και αγγλικά πρωτίστως, ώστε να το έχω σε πρώτη μορφή με τον κώδικα Braille. Η δεύτερη φάση είναι να γίνει η εκτύπωση. Με το λογισμικό που έχω δημιουργήσει, δεν χρειάζεται να γνωρίζει κάποιος από μεταγραφές, αφού αυτό το κάνει αυτόματα. Βάζεις γραφή βλεπόντων και τη μεταγράφει αυτόματα».

    Δεν ξέρω πού αναφέρεται ο κ. Γαρούφος. Αλλά οι Μάρτυρες του ιεχωβά εκδίδουν τα πάντα , Άγιαες Γραφές, Σκοπιά, Ξύπνα και τα συνοδά βιβλία σε Μπραϊγ. Για τα ελληνικά, την ελληνική βόρεια και νοτια Ρομανί, η μεταγραφή γίνεται αυτόματα στην Ελλάδα, στο Μεταφραστικό Κέντρο των ΜτΙ, στο Κερατσίνι, μ’ ένα κουμπί και αποστέλεται για εκτύπωση την Ολλανδία.

    Εκεί υπάρχουν ειδικές τυπογραφικές πλάκες με μικροσκοπικά αμορτισέρ 6 ανά στοιχείο, 3+3, και το κείμενο διαμορφώνεται αμέσως, επιβεβαιώνεται η ορθότητα φωτογραφικά (γίνεται σύγκριση αυτού που στείλαμε από εδώ με το προς εκτύπωση) και εκτυπώνεται ταυτόχρονα και από τις δύο όψεις.

    Πρόγραμμα υπάρχει επομένως, και δεν είναι και φρέσκο.

  107. sarant said

    91 Από την άλλη, έχουν χαθεί τραγωδίες και κωμωδίες οι οποίες, στους αγώνες της αρχαιότητας, είχαν νικήσει, εκείνη τη χρονιά, κάποιο από τα έργα που σώθηκαν και που σήμερα θαυμάζουμε.

  108. leonicos said

    21

    Και πως οι αρχαίοι με το πολύτιμο γέλιο μπορούσαν να αγγίξουν το θείο… αν ήθελαν!
    ΛΟΥ
    Πάντα θα υπάρχει τρόπος…

    Τι όμορφη που είσαι!

  109. Avonidas said

    έχουν χαθεί τραγωδίες και κωμωδίες οι οποίες, στους αγώνες της αρχαιότητας, είχαν νικήσει, εκείνη τη χρονιά, κάποιο από τα έργα που σώθηκαν και που σήμερα θαυμάζουμε.

    Εχεις ακουσει που λενε για καλτ; 😉

  110. Pedis said

    #107 – κι αν δεν είναι μόνο από τύχη, τα έργα που επιβίωσαν το οφείλουν στο ότι άλλαξαν στο μεταξύ τα γούστα …

    Α προπό, έχει ερευνηθεί πόσο είναι περίπου το ποσοστό των έργων των αρχαίων που έχουν φτάσει ως «εμάς» (δηλ. μέχρι τα μισά του 19ου αι που έγινε συστηματική καταγραφή και μελέτη) σε σχέση με τα αρχαία έργα που εκτιμάται ότι ήταν γνωστά τον 16ο αι;

  111. Ο αρχικός προβληματισμός ήταν αν το ψηφιακό μπορεί να διασωθεί. Η συζήτηση για το αν το αναλογικό μπορεί να σωθεί -με ψηφιοποίηση, ή όχι- είναι παράλληλη, και εντέλει δείχνει την ανωτερότητα του ψηφιακού σε ό,τι αφορά την αντοχή στο χρόνο.-

    https://pastebin.com/raw/i7TTSB4c

  112. Avonidas said

    Ο Γιώργος Γραμματικακης, που τελευταία δε μας τα λεει καλα, ειχε πει οτι υπαρχει και στην Τέχνη ενα πειραμα που ξεσκαρταρει τι θα επιβιώσει, το πείραμα του Χρόνου. Ο, τι κανει ενα εργο δημοφιλες σημερα μπορει να το καταστησει παρωχημένο κι αδιάφορο αύριο.

    Βεβαίως, καποιες φορές χανουμε αριστουργηματα καθαρα απο κακοτυχία, από αμέλεια ή απο μεροληψία εκεινου που εκανε το ξεσκαρταρισμα. Ας πουμε, οι Ρωμαίοι νομιζαν ότι σκαμπαζαν απο ελληνική επιστήμη 🙄

  113. BLOG_OTI_NANAI said

    86: Τουλάχιστον τα στιχάκια θα έδειχναν έναν κόσμο με χιούμορ, το πιο δυστοπικό σενάριο θα ήταν να σώζονταν μόνο αυτά που γράφει ο μπαρμπα βάτμαν! Οι μελλοντικές γενιές θα νόμιζαν ότι η ανθρωπότητα ασχολείται με όσα υπάρχουν κάτω από τον αφαλό και πάνω από τους μηρούς (μπρος-πίσω)…

  114. Avonidas said

    Οι μελλοντικές γενιές θα νόμιζαν ότι η ανθρωπότητα ασχολείται με όσα υπάρχουν κάτω από τον αφαλό και πάνω από τους μηρούς (μπρος-πίσω)…

    Με αυτα κυριως ασχολείται, τον μισο καιρο. Και τον άλλο μισό με τη σμίκρυνση ή τη μεγέθυνσή τους.

  115. leonicos said

    105 Ιάκωβε Αδελφόθεε

    Από μένα τουλάχιστον, έχεις ένα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

  116. leonicos said

    105

    Κι ένα ΕΥΓΕ

  117. ΣΠ said

    113
    Το πιο σημαντικό είναι να σωθούν τα πρακτικά αυτού του συνεδρίου:
    http://fe2018.com/ 🙂

  118. sarant said

    117 Αεροπορικώς πήγαν οι σύνεδροι;

  119. Κιγκέρι said

    Λου, Έφη, ακούστε κι αυτήν την καταιγίδα

  120. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο Σοφοκλής έγραψε 123 τραγωδίες από τις οποίες σώθηκαν οι 7. Ο Αισχύλος 80 και σώθηκαν 7. Ο Ευριπίδης 92 και σώθηκαν 19. Από την ποίηση της Σαπφώς σώζονται μόνο 650 στίχοι συνολικά. Και πάει λέγοντας…Άρα μπορούμε βάσιμα να συμπεράνουμε ότι έχει χαθεί πάνω από το 80-90% της αρχαίας λογοτεχνικής παραγωγής. Πάρα πολλά αριστουργήματα,δηλαδή.

  121. ΓιώργοςΜ said

    91α Η πληροφορία είναι σε ψηφία, αλλά όχι μόνο. Οι ζωγραφιές, τα σχέδια κλπ αλλά και η καλλιγραφία των κειμένων είναι μια επιπλέον ποσότητα πληροφορίας, άλλοτε ουσιώδης και άλλοτε επουσιώδης.
    Στην κουβέντα όπως την έχω καταλάβει, μιλάμε για τη μεταγραφή της πληφορίας σε ψηφιακές μορφές αναγνώσιμες μόνο από υπολογιστή. Με την έννοια αυτή, αναλογική μορφή είναι αυτή που μπορούμε να διαβάσουμε με τα ματάκια μας (άντε και με γυαλιά 🙂 ), χωρίς τη μεσολάβηση της κωδικοποίησης.

    97 Σχετικά με την ευπάθεια, ένας φίλος πετούσε τη χειρόγραφη ατζέντα του στο πάτωμα, στριφογυρνώντας την, κι έλεγε μετά, «κάντο και με το κινητό σου» 🙂

    Δε χωράει συζήτηση για την ευπάθεια, όσο κι αν βελτιώνεται, των νέων μέσων. Θα έχουμε πετύχει ισάξια σταθερότητα στο χρόνο μόνο όταν ανοίξουμε ένα αρχείο σε ένα μέσο 500 ετών και καταφέρουμε να το διαβάσουμε. Κατά τα λοιπά, η διατήρηση της ψηφιακής πληροφορίας που κυκλοφορεί είναι σαν την προφορική παράδοση: Όσο υπάρχει κάποιος που να νοιάζεται να πει μια ιστορία και όσο υπάρχει κάποιος να την ακούσει, η ιστορία διατηρείται.

    Φυσικά δε χωράει συζήτηση και για την ευκολία αναζήτησης και αποθήκευσης. Η εμπειρία μου όμως λέει πως βασιζόμαστε υπερβολιά σε αυτές τις ευκολίες και απαξιώνουμε την πειθαρχία που απαιτούσε το χάρτινο αρχείο.

  122. loukretia50 said

    Κιγκέρι : πολύ όμορφο, δε θα μπορούσε νάναι αλλιώς, συμμετέχουν παιδιά!
    και ένα πικρό τραγούδι που έγινε βροχή
    – Το Τραγούδι Του Πρόσφυγα -Τα Ευαίσθητα Εκτάκια

  123. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  124. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Εξοχώτατε κύριε Blog (113),

    πές την αλήθεια: Γνώριζες τις αριστουργηματικές αναφορές του ψευδο-Αθανασίου και του Μ. Βασιλείου στην σχέση του Ανθρώπου με τον Γέλωτα, που αποκάλυψα στο 105; Όχι, βέβαια… Γιατί, λοιπόν, δεν έχεις την γενναιότητα να βγείς και να με ευχαριστήσεις που σε ξεστράβωσα, όπως έκανε ο αγαπητός κ. Λεώνικος στο 115 + 116;

    Γνώριζες την χθεσινοβραδυνή ιστορική αποκάλυψή μου για τις λεπτές διαφορές των αρχαιοελληνικών ρημάτων «βινείν» και «οπύειν» που εσήμαιναν «συνουσιάζομαι»; Κι ότι (όπως γράφει ο Ησύχιος στο Λεξικό του), η εκτός γάμου συνουσία που γινόταν με την βία λεγόταν «βινείν», η δε νόμιμη με την σύζυγό σου λεγόταν «οπύειν»; Κι ότι το να έχεις όρεξη να συνουσιαστείς παθητικά, λεγόταν «βινητιάν»;

    Φυσικά και δεν τα γνώριζες, άρα σε ξανα-ξεστράβωσα… Εδώ δεν ήξερες ότι απαγορεύσατε στον αιρεσιάρχη Άρειο να παραστεί στην εν Νικαία Α΄ Οικουμενική Σύνοδο, όπου ήταν ο βασικός κατηγορούμενος. Πώς θα ξέρεις την ύπαρξη ενός Ιωάννου Δοξαπατρή του Σικελού;

    ΥΓ: Κύρ Γιάννη μου (120), έτσι είναι, αλλά γιατί δεν λές ποιός φταίει για την εξαφάνιση του 95% της Αρχαιοελληνικής Γραμματείας; Γιατί δεν λές ότι κύριοι υπεύθυνοι ήσαν οι σκοταδιστές χριστιανοί, που καίγανε σωρηδόν τα βιβλία των εθνικών; Θα ξεχάσουμε ότι ακόμη και ο Πρώτος Πατριάρχης μετά την Άλωση, ο Γεννάδιος – Σχολάριος, κατέκαυσε όλα τα βιβλία του Πλήθωνος Γεμιστού, επειδής ο Πλήθων ήταν οπαδός της Πατρώας Ελληνικής Θρησκείας;

    Ξεφύλλισε λίγο, κύρ Γιάννη μου, το μνημειώδες «Christianity, Book-Burning and Censorship in Late Antiquity» (1η έκδοσις 2016) του Dirk Rohmann που πρόσφερα την περασμένη Κυριακή, και θα φρίξεις μαθαίνοντας πόσο σκοταδιστές ήσαν οι Χριστιανοί και πόσα πολλά βιβλία έχουν κάψει, γιατί δεν συμφωνούσαν με τις παπαριές του Ευαγγελίου…

    Οι οποίοι Χριστιανοί έχουν το θράσος να λένε (παπα-Γιώργης Μεταλληνός και λοιποί) ότι πρέπει να χρωστάμε και χάριτες στους μοναχούς που αντέγραφαν μέσα στα μοναστήρια ακόμη και τον Αριστοφάνη που ήταν αισχρός, ακόμη και τα συγγράμματα του Ιουλιανού του Αποστάτη που ήταν αντίχριστος…

  125. loukretia50 said

    ΛΕΏΝΙΚΕ
    Τι κι αν ρίχνει βροχή -(για το βιβλίο : Αναταραχή στην Κουζίνα 2: Ένα αλλιώτικο Πιρούνι) https://youtu.be/KjKH1V7WvS4

  126. ΣΠ said

    Ε, πάρτε κι αυτό για την βροχή.

  127. BLOG_OTI_NANAI said

    105: Πάλι είσαι δύο αιώνες τουλάχιστον μετά… Σου είπα ξανά μην βασίζεσαι στην ελεύθερη TLG διότι προσφέρει λίγα κείμενα. Συσχετισμός «γελαστικού» και «ανθρώπου» εμφανίζεται τουλάχιστον στον 2ο μ.Χ. αιώνα από τον Λουκιανό και τον Κλήμη Αλεξανδρέα:

  128. loukretia50 said

    113. Λόγια που πληγώνουν αξίζει να χαθούν…
    Πιστεύω ότι συμφωνούμε

    «Και τα λόγια τους έπεφταν επάνω μου σαν βροχή,
    Σαν βροχή που πληγώνει»
    – Η Βροχή Που Πληγώνει- Τα Ευαίσθητα Εκτάκια

    απευθύνεται σε παιδιά, αλλά μας αφορά όλους…

  129. BLOG_OTI_NANAI said

    88: Σωστό, και έτσι έχουμε 6 γιώτα: αντι-πρι-μι-τι-βι-στι-κή. Πιστεύω ότι δεν υπάρχει καμία άλλη με περισσότερα.

  130. Γιάννης Κουβάτσος said

    Λεώνικε, απ’ ό,τι καταλαβαίνω, μ’αυτό το πρόγραμμα μπορεί μόνος του κανείς να μεταγράψει οποιοδήποτε κείμενο σε γραφή Μπράιγ. Αυτή είναι η καινοτομία, αν, επαναλαμβάνω, ερμηνεύω σωστά όσα λέει το άρθρο.

  131. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    (127): Άλλο πράγμα η απλή αναφορά του Λουκιανού («άνθρωπος μεν γελαστικόν») και άλλο η σαφής επισήμανσις του ψευδο-Αθανασίου ότι πλήν του ανθρώπου δεν υπάρχει άλλο έμβιο όν που να γελάει.

    ψευδο-ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ο ΜΕΓΑΣ: «Ἰδίωμα λέγεται τὸ ἰδίως ὑπάρχον ἐν τῇ φύσει, ἐν ἑτέρᾳ δὲ οὐσίᾳ μηδαμῶς ὑπάρχον• ὥσπερ ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τὸ γελαστικόν. Οὐδὲ γάρ ἐστι γέλως ἐν ἄλλῃ οἵᾳ δήποτε φύσει.»

    Τα έχει εξηγήσει λεπτομερώς ο Ουμπέρτο Έκο σε ένα παλιό δοκίμιό του για το «Όνομα του Ρόδου», αλλά δεν μπορώ να το βρώ τώρα, γιατί το έχω μόνο σε χάρτινη μορφή κάτω στην αποθήκη. Είναι ΠΕΝΤΑΚΑΘΑΡΟ: Ο πρώτος ελληνόφωνος που επεσήμανε πως ο Άνθρωπος είναι το μοναδικό έμβιο όν που γελάει, ήταν ο ψευδο-Αθανάσιος γύρω στο 400 μ.Χ.

  132. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    #111 και πριν: Οι δίσκοι βινυλίου, όμως, δεν είναι ανθεκτικότεροι (-τατοι) στο χρόνο; Διότι, ναι μεν φθείρονται κι αυτοί αργά-αργά αλλά μόνο από χρήση, όχι αν χρησιμοποιηθούν ως «αποθηκευτικό μέσο». Η δε αναπαραγωγή του περιεχομένου τους – και μελλοντικά – μάλλον θα είναι εύκολη υπόθεση, αφού θα πρόκειται μόνο για ή χ ο. Αλλά με τις εικόνες τι γίνεται; Υπάρχει δυνατότητα-πιθανότητα για καταγραφή εικόνων στηριγμένη σε τεχνολογία παρόμοια με του βινυλίου (δεν το φαντάζομαι, αλλά ποτέ δεν ξέρεις…)

    #113+114: !!!

    #128 … «απευθύνεται σε παιδιά, αλλά μας αφορά όλους…». Ωραίο! Τρυφερόπικρο και αληθινό!

    #46: ΟΚ, το αναφέρει και ο Νικοκύρης στο περί ού ο λόγος βιβλίο, σ. 42.
    Εγώ αναφέρθηκα σε υπαρκτό επίθετο. Αν είναι για φτιαχτά σιδηροδρομοεπίθετα, να ένα πρόχειρο (από τα άπειρα…):
    Καραχατζηπαπαδοθεοδωροστυλιανομανωλακοκωνσταντουλοτριανταφυλλοκαλοπουλόπουλος (χι-χι!)

  133. Alexis said

    #132, τέλος: Είναι εμφανές νομίζω ότι το #46 είναι χιουμοριστικό.

  134. Χαρούλα said

    Και ενώ η Ελλάδα …άσπρισε! Εμείς εδώ, άλλον καιρό!!!😊😅

  135. BLOG_OTI_NANAI said

    131: Κοίτα, όντως η σύγκριση του Λουκιανού ανάμεσα σε άνθρωπο που γελάει και γάιδαρο που δεν γελάει, ίσως σε πλήγωσε. Εδώ όμως να ξέρεις υπάρχει κατανόηση και δεν νομίζω ότι θα σε κρίνει κάποιος αρνητικά μόνο από όσα γράφει ο Λουκιανός.

  136. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    119 Κιγκέρι, ε αυτά είναι! Ευχαριστούμε!
    Τους φυσικούς ήχους οι φυσικοί μουσικοί έξοχα τους αποδίδουν!
    126 ΣΠ, υπόκλιση
    134 Χαρούλα, παντοτινά θαυμάσιο!

    Μου δόθηκε η πάσα και σας χαρίζω, βροχουλίτες μου, ένα τραγούδι που το ΄λιωσα να το ακούω. Τόσο μ΄αρεσε αυτός ο Θ.Β. Τον λάτρεψα από τον Ερωτόκριτο με τη Μαρίνα Σάττι (Μην τη χάσετε τώρα στο μιούζικαλ στην Εθνική Λυρική Σκηνή)

    Έβρεχε χθες
    Μιχάλης Γκανάς Στίχοι /θεός του στίχου
    Δημήτρης Μαραμής Μουσική/νέος θεός
    Θοδωρής Βουτσικάκης τραγουδιστής ημίθεος 🙂

    Έβρεχε χθες όπως προχθές
    κι άλλαζα θέση κι εποχές
    να μη βραχείς, μικρό μου
    όταν σε είδα ξαφνικά
    με τα μαλλάκια σου λυτά
    και κόκκινα μεταξωτά
    να μπαίνεις στ’ όνειρό μου.

    Και ξύπνησα λόγω βροχής
    από την έγνοια μη βραχείς
    μα δίχως να προσέξω,
    από του ύπνου τα βαθιά
    και των ματιών σου τ’ ανοιχτά,
    βρέθηκα πάλι στα ρηχά
    κι απ’ τ’ όνειρό μου έξω.

    Θα `βρεχε δάκρυα προχθές
    όπως και σήμερα και χθες
    που έφτασα στο τέρμα.
    Τα χρόνια μου κάνουν νερά
    κι είσαι η μόνη μου ξηρά
    κάνε τα χέρια μου φτερά
    και την αλήθεια ψέμα.

    Ούτε σταγόνα πουθενά,
    ούτε χαλάζι στα βουνά
    κι εγώ στο παραθύρι
    είδα ψηλά στον ουρανό
    ξαγρυπνισμένο αυγερινό
    κι ένα σου γέλιο μακρινό
    ράγισε σαν ποτήρι.

    Θα `βρεχε δάκρυα προχθές……..

  137. Μάντις said

    Υγεία και ψυχική ηρεμία για το νέο έτος 2019. Χρόνια πολλά στους παμπληθείς σχολιαστές και στον αρχηγό τους! 🙂

  138. skolotourou said

    Καλή Χρονιά Νίκο, θέλαμε να ήμασταν εκεί. Λυπάμαι που δεν τα καταφέραμε. Ευχαριστώ θερμά και από δω για την αναφορά στο βιβλίο.

  139. # !31

    Κυρία, κυρία…εγώ το είπα πρώτος !

    Υφέρπει μία μαθησιοφέρνουσα νοσταλγία, ήτις-βεβαίως- παρεμποδίζει την ηλικιακήν πνευματική -βεβαίως- ανέλιξην θαμώνων του ιστολογίου, όπως η προβληματίζουσα ενασχόλησις ‘ητις προκύπτει από την μελέτη του άσματος quest’ o quella

  140. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    92 – «Έχουν χαθεί πολλές πραγματείες του, και μόνο πρόσφατα και με χίλια ζόρια καταφέραμε να αποκαταστήσουμε μερικά σπαράγματα.» Xάθηκαν γιατί δεν χρειαζόντουσαν στην κοινωνία αλλιώς θα υπήρχαν, γι΄αυτό έμειναν τα χρηστικά και λειτουργικά.

    «Δε συζητάμε τώρα να έχουμε ακουστά το όνομα.» Μα και για την βίβλο μόνο το όνομα υπάρχει, εκτός από τους απειροελάχιστους αληθινούς πιστούς (σαν τον Theo π.χ) η τους επαγγελματίες πιστούς που την γνωρίζουν απ΄έξω κι ανακατωτά μια και βιοπορίζονται από άνετα έως πλουσιοπάροχα από την πίστη, πόσοι από τα εκατομμύρια κορόϊδα «πιστούς» που συντηρούν τους επαγγελαματίες γνωρίζουν τι γράφει η βίβλος; 🙂

    «Κι ο Αρχιμήδης ήταν ο σχετικά πιο διάσημος, από άλλους κι άλλους δεν έχει μείνει τίποτα.»
    ΣΥ ΕΙΠΑΣ 🙂 – Ρε παιδιά, σκεφτείτε λίγο: από την αρχαιότητα, τον Πλάτωνα και τον Αισχύλο και τον Σοφοκλή έχουμε, δεν έχει κανείς την απαίτηση να διασώσουμε τα κοινόχρηστα του Ξυσαρχίδη του Αθηναίου 🙂

    Γενικά μιλώντας, θεωρώ πως ζούμε την εποχή της γνωσιακής παράνοιας, κάτι που ξεκίνησε την δεκαετία του 50 με την επιβολή και εξάπλωση του αμερικανικού καταναλωτικού προτύπου, πρέπει να τα ξέρουμε όλα, όσο περισσότερες γνώσεις τόσο το καλύτερο, έχουμε γίνει καταναλωτές γνώσεων που δεν θα χρειαστούμε ποτέ στην ζωή μας, μόνο και μόνο γιατί αυτό θεωρούν σωστό κάποιοι έξυπνοι πονηροί για ίδιο όφελος και κάποιοι χτυπημένοι από την πάχνη που θεωρούν αμόρφωτο όποιον δεν γνωρίζει ποιός έγραψε την Μήδεια ενώ οι ίδιοι δεν γνωρίζουν τι είναι το όριο Τσαντρασεκάρ. 🙂

    Σε ένα σύμπαν που τα πάντα δημιουργούνται και χάνονται σε μια αέναη ανακύκλωση, μοιραία θα χάνονται και οι γνώσεις-πληροφορίες που δεν είναι χρηστικές στην εκάστοτε κοινωνία που εξελίσσεται μονίμως, οι παραδόσεις και η προσπάθεια διάσωσης προσωπικών δεδομένων, είναι απλώς ματαιοδοξία, σε 100,000 χρόνια ή 100,000,000 τι θα έχει μείνει από αυτά;. Ένα απέραντο σύμπαν περιμένει να το εξερευνήσουμε και να το κατανοήσουμε, το Νέοι ορίζοντες έφτασε στην Έσχατη Θούλη κι εμείς εδώ ασχολούμαστε με την μάχη στα Γαυγάμηλα. 🙂

    Διδαχθείτε από τα μικρά παιδιά.

  141. Γιάννης Κουβάτσος said

    Προφανώς από τις 123 τραγωδίες του Σοφοκλή μόνο οι 7 αξίζανε, οι άλλες 116 ήταν σαβούρα και η κοινωνία έκρινε πως πρέπει να καταστραφούν. 😊
    Δεν έγινε κάνα αξιοκρατικό ξερκαρτάρισμα από κάποια κοινωνία. Η αρχαία γραμματεία χάθηκε λόγω πυρκαγιών (π.χ.βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας) και φυσικών καταστροφών, λόγω θρησκευτικού φανατισμού, λόγω βανδαλισμών, λόγω άγνοιας κλπ.

  142. # 141

    Ασε ρε φίλε, η κοινωνία τα ξεσκαρτάρει όλα :: Γι αυτό δεν μαθααίνουμε σε ποιά θύρα είναι γραμμένος αυτός που έδειρε τον Τζήλο. Αμ πως ; (φατσούλα γελαστή )

  143. ΧριστιανοΜπολσεβίκος said

    105 «που πρωτολάνσαρε ο μισάνθρωπος Ιωάννης ο Χρυσόστομος και το υιοθέτησε ασμένως η μισάνθρωπη Χριστιανική Εκκλησία.»

    «Τίποτε δεν είναι πιο πολύτιμο από τον άνθρωπο, παρά το γεγονός ότι είναι και παραμένει θνητός» ( Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)

    Δεν μας τα λες καλά Νονέ!

  144. Alexis said

    Πολύ ενδιαφέρουσα η συζήτηση περί διατηρησιμότητας των ψηφιακών αρχείων και σύγκρισής τους με τα «αναλογικά» και με τους πατροπαράδοτους τρόπους αποθήκευσης.

    Αυτό που έχω να παρατηρήσω από ιδίαν πείρα (σχετικό-άσχετο με την κουβέντα) είναι ότι τόσο στο Δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα υπάρχει αυτή τη στιγμή μία πλήρης αναρχία σε ό,τι αφορά τη διακίνηση, αποθήκευση και αρχειοθέτηση ψηφιακού υλικού. Ο καθένας στέλνει ό,τι θέλει, σε όποια μορφή θέλει, επίσημα, ανεπίσημα ή …ημιεπίσημα, και ο παραλήπτης αποθηκεύει, αρχειοθετεί ή …διαγράφει επίσης κατά βούληση.
    Ελάχιστοι φορείς (δημόσιοι ή ιδιωτικοί) έχουν συγκεκριμένη πολιτική διαχείρισης των ψηφιακών τους εγγράφων και ελάχιστοι επίσης στηρίζονται σε ένα αξιόπιστο σύστημα μπακάπ, πέρα από τους σκληρούς δίσκους των υπολογιστών των υπαλλήλων τους.

  145. loukretia50 said

    Το σύννεφο έφερε βροχή https://youtu.be/BtGVdlgjmc0

    Το σύννεφο έφερε βροχή κι έχω μεγάλη ταραχή
    Τα παλιά αρχεία στάζει – δεν πειράζει – δε με νοιάζει – ου ου ου!
    Τι έχει η τρελή να φοβηθεί? Λες και μπορεί ποτέ να βρει
    άκρη στο λεξοσεντόνι – χελιδόνι – που απλώνει
    χωρίς να κοπυπαστώνει –το τεντώνει – δε διορθώνει Ιιιιιιι!

    Άντε ν΄απλώσουμε πανιά γιατι θα βρέξει λασπουριά
    θα μαυρισει το σεντόνι – σαν τεράστια οθόνη
    και κανένας δε γλιτώνει απ΄τη σκόνη -απ΄τη σκόνη

    Η ΕΦΗ^ τρέχει με σπουδή να περισώσει ό,τι βρει
    απ΄τα μαγικά χαρτιά της, τ΄ακριβά της- φυλαχτά της
    Γιατί είναι απ΄τη γιαγιά της, την αγρύπνια, την καρδιά της

    Κοιτάει ο Τζι τον ουρανό: «Ο ΠΑΟΚ θέλει έναν κρουνό!»
    (Να μη σου πω και κεραυνό…)
    ‘Απλυτα η βροχή ξεβγάζει- δεν τον νοιάζει, δεν πειράζει
    (μα καντήλια κατεβάζει – γιατί στάζει – και νυστάζει!)

    Ο Stazy βλέπει τη βροχή: « να χ@./ βράσω τη στατιστική…
    το αποτέλεσμα θολώνει – τον στραβώνει -και πεισμώνει
    δεδομένα διορθώνει – ντερλικώνει – ξημερώνει

    Λεώνικος, ρομαντικός, λέει «πάει, χάλασε ο καιρός!»
    Και στο σπίτι του ζυγώνει – και ξαπλώνει – χαλαρώνει
    το σμαρτφόνι του σηκώνει – «λάθος πάσγουωρντ» του δηλώνει
    (Κι απορεί που δε φορτώνει – κι η οθόνη γράφει Υβόνη)
    ———————————————
    Πέφτουν τα΄αρχεία σα βροχή κι είμαι στο δρόμο μοναχή
    Και αν γινεί η βροχή χαλάζι – δεν πειράζει
    Και φλασάκια κατεβάζει- δε με νοιάζει – Ιιιιιιιι
    ΛΟΥ
    Τι έχει ο Κιντ να φοβηθεί? Μες΄στο μυαλό του τα κλωσσεί!
    Η βροχή δεν τον αγχώνει, δεν κακιώνει, δε στριτζώνει -Ιιιιιιιιι!
    (εν γνώσει των συνεπειών… Μου λείπεις μικρέ!)

  146. Λάμπρο, δεν συμφωνώ ότι από τα έργα του Αρχιμήδη «έμειναν τα χρηστικά και λειτουργικά.» Τι το «χρηστικό και λειτουργικό» είχε ο τετραγωνισμός της παραβολής για την εποχή του, ή η επινόηση αριθμών που να επιτρέψουν να εκφραστεί το πλήθος των κόκκων άμμου που θα γέμιζε το Σύμπαν; Τα μαθηματικά έχουν βεβαίως μια «χρηστική και λειτουργική» βάση (εμβαδομετρία, τοπογραφία, λογιστική…), αλλά ήδη από την εποχή του Πλάτωνα, αν όχι του Πυθαγόρα, καλλιεργούνταν ως «τέχνη για την τέχνη».
    Όσο για τους Τραγικούς, για τη διάσωση των συγκεκριμένων τραγωδιών τριών συγκεριμένων ποιητών και όχι άλλων πρέπει να ευθύνεται κυρίως το γεγονός ότι από κάποια στιγμή και μετά αυτές κρίθηκαν κλασικές και διδάσκονταν στα σχολεία, με αποτέλεσμα να αντιγράφονται πολύ περισσότερο από τις άλλες. Όποιος ξέρει από γαλλική φιλολογία εύκολα φαντάζεται ότι αν δεν υπήρχε η τυπογραφία, μόνο τέσσερεις από τις πολλές τραγωδίες του μεγάλου Corneille (Le Cid, Horace, Cinna, Polyeucte, άντε και Rodogune) θα είχαν σωθεί ως τις μέρες μας — και μιλούμε για έργα του 17ου αιώνα!

  147. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    128 Και ωραίο όνομα το συγκρότημα!

    129 Αν μιλαμε για το γράμμα Ι (και όχι για τον φθόγγο) το «ιδιωτικοοικονομικοί» έχει επίσης 6 Ι.
    Βλ. επίσης «τζίντζιρι-μίντζιρι» και «ίκινι-μίκινι»

    138 Νάσαι καλα Σοφία!

    141 Θαρρώ πως οι περισσότερες τραγωδίες των τριών τραγικών που σώθηκαν το οφείλουν στο ότι συμπεριλήφθηκαν στα… αρχαιοελληνικά αναγνώσματα της ελληνιστικής-ρωμαϊκής περιόδου κι έτσι αντιγράφτηκαν πολλές φορές.

    145 Μπράβο βρε συ!

    146 Με πρόλαβες 🙂

  148. # 145

    Ο ΠΑΟΚ το μόνο που θέλει είναι κανονικότητα. Εχει την καλύτερη ομάδα εδώ και τρία χρόνια αλλά πρόπερσι του πήραν το πρωτάθλημα με -3 βαθμούς (επειδή δεν κατέβηκε να παίξει σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την διαιτησία όπου και ξεκίνησε ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ η κάθαρση σ’ αυτήν) και τα τελευταία σπαράγματα της διαιτησίας, πέρισυ είχε πολύ καλύτερη ομάδα για να το χάσει από διαιτητές και επιστρατεύτηκαν οι δικαστές και φέτος που ούτε οι δικαστές μπορούνε, πάνε να διακόψουνε το πρωτάθλημα !!
    Είναι η τρίτη φορά στην ιστορία που προσπαθούν να σταματήσουν την ανέλιξη του ΠΑΟΚ, την πρώτη το 77 δωροδοκώντας παίκτες, το 84 με αρπαγή παικτών και οικονομικά παιχνίδια του πασόκου προέδρου, τώρα που δεν έχει οικοονομικά προβλήματα ώστε να εφαρμόσουν τις γνωστές συνταγές έχουν λαλήσει και θέλουν να σταματήσουν με κάθε τρόπο το άθλημα. Γιατί απλά ξέρουν πως η επίδραση του ΠΑΟΚ στην κοινωνία είναι πολύ μεγαλύτερη και όχι αναστρέψιμη όπως η εππίδραση της Πρώτης Φοράς Αριστεράς.

    Αλλιώς εξήγησέ μου εσύ γιατί αφού ταυτοποιήθηκαν οι τραμπούκοι που έδειραν τον διαιτητή δεν συλλαμβάνονται και δεν μας λένε ούτε σε ποιόν σύνδεσμο «φιλάθλων» ανήκουν ώστε να καταλάβουν και οι διαιτητές πως προστατεύονται ;

  149. loukretia50 said

    Τζι, σε μένα μιλάς?
    Δεν αντέχω το σεντόνι, με μπουκώνει, με θολώνει
    αν ο ΠΑΟΚ σε πληγώνει, άκου Conny – Ιιιιιι!

  150. Μαρία said

    146
    >και διδάσκονταν στα σχολεία
    της εποχής των Αντωνίνων.

  151. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    1) Να πούμε κι ένα μεγάλο μπράβο στην εξαίρετη ανάκριση που έκανε στον κ. Σαραντάκο η φιλόλογος – ερευνήτρια κ. Αμαλία Πορτάλιου (σ.σ.: η κυρία με τα κόκκινα + μαύρα. Τί σχέση έχει με την Ελένη Πορτάλιου;) Η παθιάρικη φωνή της, ο τρόπος που γελούσε, οι πετυχημένες επισημάνσεις της και ιδίως η εμφανέστατη λατρεία που έδειχνε προς τον κ. Σαραντάκο, έκαναν το Επιτελείο μας να ακούσει όλη την συζήτηση που κατεγράφη στο αναρτηθέν ηχητικό.


    Βρήκαμε κι ένα ρεπορτάζ για την εκδήλωση από άλλη πηγή. Από εκεί πήραμε και τις πεντακάθαρες φωτογραφίες του κοινού, στις οποίες εικονίζονται μερικοί πασίγνωστοι σχολιαστές του παρόντος Ιστολογίου να παρακολουθούν με θρησκευτική κατάνυξη τα διαδραματιζόμενα. Αν προκληθούμε, θα αποκαλύψουμε τα ονόματα ορισμένων, για να τσεκάρουμε αν ισχύει η γνωστή παροιμία… «οία η μορφή, τοιάδε και η ψυχή»

    2) Αγαπητέ μου βαφτισιμιέ (143),

    όπως έχεις καταλάβει, όλα τα σχόλια που αναρτά το Επιτελείο μας είναι καθαρώς επιστημονικά και ποτέ κανείς μέχρι τώρα δεν μπόρεσε να μάς διαψεύσει. ΣΕ ΕΡΩΤΩ: Αναρτάς μιά αερολογία του Ιερού Χρυσοστόμου και νομίζεις ότι μάς κόλλησες στον τοίχο;

    Αν είχες διαβάσει το αριστούργημα του Έκο «Τό όνομα του Ρόδου», θα ήξερες ότι από τον Ιερό Χρυσόστομο ξεκίνησε όλη η αυτή η υπερχιλιόχρονη απαγόρευσις του Γέλωτος από την Χριστιανική Εκκλησία. Αναρτώ μερικά αποσπάσματα από το βιβλίο, για να ξεστραβωθείς λιγάκι

    Αν θές να ξεστραβωθείς περισσότερο, σε συμβουλεύω να κατεβάσεις πάραυτα το μνημειώδες σύγγραμμα του Stephen Halliwell «Ο Ελληνικός Γέλως, μία πολιτιστική ψυχολογική μελέτη από τον Όμηρο μέχρι τον πρώϊμο Χριστιανισμό» (1η έκδοσις 2008). Αναρτώ μερικά από τα περιεχόμενά του βιβλίου, προκειμένου να καταλάβεις το εξής στοιχειώδες:

    Η σημαντικότερη διαφορά του Ελληνισμού από τον Χριστιανισμό ήταν ότι οι Έλληνες γελούσαν, ενώ οι Χριστιανοί ΔΕΝ ΓΕΛΟΥΣΑΝ. Για την ακρίβεια, οι Έλληνες είχαν κάνει σκοπό της ζωής τους το Γέλιο και την καλοπέραση, ενώ στους Χριστιανούς απαγορευόταν (από την Εκκκλησία) ο Γέλωτας και διδασκόταν ως ύψιστη αρετή η κακοπάθεια του σώματος, για να λυτρωθούν από τις αμαρτίες τους

  152. Pedis said

    # 146 – αλλά ήδη από την εποχή του Πλάτωνα, αν όχι του Πυθαγόρα, καλλιεργούνταν ως «τέχνη για την τέχνη»

    γιατί το λές, πώς το συμπεραίνεις;

    πρέπει να ευθύνεται κυρίως το γεγονός ότι από κάποια στιγμή και μετά αυτές κρίθηκαν κλασικές και διδάσκονταν στα σχολεία, με αποτέλεσμα να αντιγράφονται πολύ περισσότερο από τις άλλες.

    πιθανόν (αυτό γράφω και στο 110α, αντιγράφοντας τον Εκο, αλλά, από την αλλη μού φαίνεται και ολίγον ταυτολογική εξήγηση, αφού δεν υπάρχουν άλλα δεδομένα …).

    Για το 110β καμιά συμβολή;

  153. Pedis (152), γιατί ούτε η μελέτη των ασύμμετρων λόγων (που ήδη τη βρίσκουμε στον Θεαίτητο και η αρχή της ανάγεται στους Πυθαγόρειους) εξυπηρετεί καμία πρακτική σκοπιμότητα, αφού προσεγγίζονται όσο θέλουμε με ρητούς λόγους, ούτε και ο διπλασιασμός του κύβου (με την απίστευτη λύση που έδωσε με τομή τριών καμπύλων επιφανειών στο χώρο ο Αρχύτας ο Ταραντίνος) χρησιμεύει σε τίποτα στον αρχιτέκτονα ή τον μηχανικό. Αλλά μήπως και οι υπερβολές είχαν καμιά πρακτική χρησιμότητα τον καιρό του Απολλωνίου;

  154. Για το 110β, χωρίς να είμαι αρμόδιος, πιστεύω ότι μάλλον περισσότερα αρχαία έργα είναι γνωστά σήμερα απ’ ό,τι τον 16ο αιώνα, διότι μεγάλες καταστροφές δεν έγιναν απο τότε, ενώ αντιθέτως ανακαλύφθηκαν π.χ. οι πάπυροι της Οξυρρύγχου και άλλοι, που μας έδωσαν π.χ. τους Ιχνευτές του Σοφοκλή και τα ποιήματα του Βακχυλίδη.

  155. loukretia50 said

    Αν τυχόν κάποιος προβληματίζεται…

    Η κίνηση ήταν τρελή κι έχασα πρώτη προβολή!
    Τις φωτό κι αν εξετάζει – δε με νοιάζει, δε με νοιάζει-Ιιιιιι!

  156. # 149

    Αν θεωρείς τυχαίο το 74 μεταπολίτευση το 76 πρωτάθλημα ο ΠΑΟΚ, το 81 κυβέρνηση ΠαΣοΚ, το 84 πρωτάθλημα ο ΠΑΟΚ, το 2015 κυβέρνηση ΣύΡιζΑ μόνιμα στην διεκδίκηση ο ΠΑΟΚ απλά υποτιμάς τις σχέσεις ποδοσφαίρου και πολιτικής. Δεν είσαι η μόνη αλλά οι άλλοι έχουν σαν δικαιολογία την οπαδική τους τοποθέτηση (πόσοι π.χ. οπαδοί του ΠΑΟ εδώ μέσα παραδέχονται πως η ομάδα τους είναι παραπαίδι της ΝΔ δια του Αλαφούζου, προτιμούν να μην τα συσχετίζουν), νόμιζα πως ήσουν οπαδικά ανεξάρτητη.

  157. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    146 – Άγγελε μη κολλάς κι εσύ σε μιά λεπτομέρια του σχολίου μου που η ουσία του, είναι πως ότι είναι σημαντικό για την εξέλιξη της κοινωνίας ενσωματωνεται στην λειτουργία της και μένει, τα υπόλοιπα με τον έναν ή τον άλλο τρόπο χάνονται. Ο Αρχιμήδης ό,τι ήταν να δώσει το έδωσε στην εποχή του κι η κοινωνία κράτησε αυτό που θεώρησε ωφέλιμο, το ίδιο και με τους τραγικούς, κωμικούς και φιλοσόφους, κανείς τους πλέον δεν έχει να δώσει κάτι νέο στην σημερινή εποχή, το να αναγάγουμε συνολικά το παρελθόν σε υπέρτατη αξία που πρέπει πάση θυσία να διατηρηθεί, (πόσο μάλλον το ατομικό) εκτός από ματαιοδοξία είναι και ηλιθιότητα γιατί έχουμε σαν μέτρο την ανθρώπινη ζωή, αν όμως λάβουμε σαν μέτρο τα όρια που λέω ή ακόμη και 1.000.000.000 χρόνια, τότε τι είναι σημαντικό;
    Μάλλον δεν έχουμε συνειδητότητα του αληθινά σημαντικού.

    Δεν είναι οι πολλές γνώσεις που μας κάνουν σοφούς αλλά οι εμπειρίες της ζωής, αυτές όμως συνεπάγονται συμμετοχή αλλά ως επί το πλείστον η κοινωνία μας αποτελείται από θεατές.

  158. Pedis said

    # 153 – φαντάζομαι ότι αν πάρεις οποιοδήποτε απόσπασμα των εφαρμοσμένων μαθηματικών και ακόμη περισσότερο, το μελετήσεις ξεκομμένο από το γενικότερα προβλήματα (επιστημονικά και τεχνικά) της εποχής τους (για τα οποία ας υποθέσουμε ότι δεν έχουμε ιδέα) θα έβγαινε το ίδιο συμπέρασμα με το δικό σου … οπότε, θα αντιμετώπιζα, εξ αρχής, έναν τέτοιον συλλογισμό με αρκετό σκεπτικισμό.

    # 154 – ναι, αλλά τα έργα που έχουν ανακαλυφθεί στο μεταξύ δεν ειναι πολλά ώστε να βγει ένα τέτοιο συμπερασμα.

    Έπειτα, σκέφτομαι ότι τον 16ο αιώνα με την ανάπτυξη του νέου/μοντέρνου πνεύματος και των αναγκών του, και τη διάδοση τους μέσω της τυπογραφίας (όπου δεν ήταν οι μοναχοί να κάνουν παραδοσιακά/ιεροτελεστικά την αντιγραφη των έργων για τα οποία είχε αποφασιστεί σε προηγούμενες εποχές να διασωθούν, δηλ. με προυπάρχοντα κριτήρια) αρκετά έργα ίσως να καταδικάστηκαν στη λήθη από τα νέα (πιο ευμετάβλητα) γούστα.

    Εχει κανείς υπόψην του αν το θέμα έχει μελετηθεί;

  159. loukretia50 said

    Τζι.
    Ομολογώ αμάρτημα : άσχετη ποδοσφαιρικών
    Και για να εντοπίσω σχέση μετά των πολιτικών
    αν πρέπει κοινωνός να γίνω μυστικών γηπεδικών
    επιθυμώ να παραμείνω στούρνος μεταξύ ειδικών
    ΛΟΥ
    Δε μιλάς για κλωτσοσκούφι σε μια λάτρη λυρικών…

  160. Pedis said

    # 153 – Συμπληρώνω: ευφάνταστες μαθηματικές προσεγγίσεις για τις άμεσες ανάγκες ενός μηχανικού μπορείς να βρεις σε ένα μεγάλο μέρος των εφαρμοσμένων μαθηματικών εδώ και τριακοσα χρόνια.

    Πάντως, μια από τις κυρίαρχες απόψεις όσον αφορά την ανάπτυξη της μοντέρνας επιστήμης αναφέρεται στο ότι δεν υπήρχε καμιά ισχυρή πρακτική αναγκαιότητα που να ωθούσε τους πρωτεργάτες της (τουλάχιστον). Θέση που αν και αδύναμη, εντούτοις έχει πέραση.

  161. Pedis said

    ένα-ένα μου έρχονται στο μυαλό: μια από τις θέσεις του L. Russo στο έργο του ‘Η λησμονημένη επανάσταση’ όσον αφορά την εσφαλμένη αξιολόγηση ως προς την «πρακτικότητα» της αρχαίας επιστήμης, ακόμη και στη βάση των διασωθέντων επιστημονικών έργων, είναι ότι αυτή η αξιολόγηση οφείλεται στο γεγονός ότι στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι μελετητές είχαν κατά βάση φιλολογικό αλλά αδύναμο ή καθόλου επιστημονικό μπακγκράουντ.

  162. Avonidas said

    #157. Πάλι πετάς αστόχαστες αερολογίες, κι επιμένεις κιόλας. Τέτοια κτηνώδη καταδίκη όλου του παρελθόντος συλλύβδην έχουμε να δούμε από το «History is bunk» του Χένρυ Φορντ.

    Τουλάχιστον ο Φορντ ήταν λακωνικός.

    Χρηστικές είναι και οι χέστρες :-/

  163. Avonidas said

    #162. Συλλήβδην, βέβαια…

  164. Pedis said

    # 162 – σε έναν στους δύο αρχαιολογικούς ρωμαικούς χώρους έχουν διασωθεί οι τουαλέτες. Τυχαίο;

    Όλα εν σοφία εποίησε.

  165. Avonidas said

    #164. Ανάγκα και θεοί πείθονται.

  166. Pedis said

    # 164 – άσε τα λουτρά … απόδειξη ότι τα έφτιαχναν σωστά και χρησιμεύουν στους ανθρώπους μέχρι σήμερα. Θα ξέτριψαν λοιπόν στον Αρχιμήδη, εφάρμοσαν αυτά που διάβασαν και μετά τι να τα κάνουν τα παλιπαπύρια, δεν τους χρειάζονταν πια και τα πέταξαν. Μην πιάσουμε τα υδραγωγεία … Όλα αυτά γιατί επιβίωσαν νομίζεις, ε;

  167. # 159

    Δικαίωμά σου να είσαι λυρική αλλά τα άσματα και το θέατρο καθοδηγούσαν τον λαό την δεκαετία του 60 και ίσως ήταν η μεγαλύτερη αιτία (και καταστροφή συγχρόνως) για την έλευση της χούντας. Με την μεταπολίτευση γέμιζαν τα στάδια σε συναυλίες με τα αντάρτικα (το θέατρο ξεχάστηκε) μέχρι που γύρισαν μεταλλαγμένα σε χέβυ μέταλ κι άλλες αηδίες.
    Οι εποχές άλλαξαν.
    Σήμερα η χειραγώγιση γίνεται ποδοσφαιρικά, φτάνει να σκεφτείς πως τα ιδιωτικά κανάλια ελέγχονται από τους προέδρους ΠΑΟ, ΟΣΦΠ και ΠΑΟΚ, ο δε πρόεδρος του ΟΣΦΠ ελέγχει το πρώην συγκρότημα Λαμπράκη και ουσιαστικά την ΝΔ και φυσικά κοροϊδεύει τον ΣυΡιζΑ που δεν μπορεί να τον φέρει σε οριστική δίκη για στημένα παιχνίδια κι ένα πλοίο ηρωίνη, γράφοντας στα παλιά του παπούτσια όλες τις δικαστικές απαγορεύσεις που του έχουν επιβληθεί.
    Κι όμως σχεδόν όλοι εδώ μέσα αδιαφορούν, ενώ έσκιζαν τα ρούχα τους όταν είδαν σε μια φωτογραφία ένα όπλο στην κωλότσεπη του Σαββίδη που πλάσσαραν τα ΜΜΑ του Μαρινάκη. Αυτά για την σχέση ποδοσφαίρου και πολιικής.

  168. spiral architect 🇰🇵 said

    Κουβέντα περί χάρτινων αρχείων:

    – Πάρτε ράφια!
    – Δεν προβλέπεται!
    Ε, πάρτε τα @@ μου τώρα!

  169. Alexis said

    #156: Βρε Τζι το ’85 το πήρε ο ΠΑΟΚ, το ’84 το πήρε η αγνή και ατρόμητη (Πανάθα) με προπονητή τον σαγόνια.
    (Εάν ενθυμούμαι καλώς, γράφω άνευ γκουγκλίσματος για να τσεκάρω την μνήμη μου… 🙂 )

  170. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    162 – Ναι έχεις δίκιο, ήταν λάθος μου και δεν θα επαναληφθεί.
    Καλημέρα.

  171. # 169

    Nαι, ήταν 84-85, η χρονιά που μετατέθηκα στην Αθήνα… δεν αλλάζει όμως η ουσία του σχολίου πως σε ουσιαστικές «προοδευτικές» πολιτικές αλλαγές, εμφανίζεται και η ανάλογη ισχυροποίηση του ΠΑΟΚ.

  172. # 171

    Βέβαια αυτό το πρωτάθλημα παρ’ ολίγον να στοιχίσει τον υποβιβασμό τον επόμενο χρόνο, αποτέλεσμα της «κακής οικονομικής πολιτικής» του ΠαΣοΚου προέδρου Καλαφάτη που είχε την κυβερνητική κάλυψη για όσα έκανε και τελείωσε με την πρωτοφανή αρπαγή του Χρήστου Δημόπουλου πριν τον τελικό κυπέλλου με την Λάρισα από τον ΠΑΟ, το δραγούμισμα είχε αρχίσει πριν λήξει η περίοδος !!

  173. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

  174. BLOG_OTI_NANAI said

    151: Μπάρμπα, χίλιες φορές σου έχω πει να καταφέρεις αν διαχωρίσεις τα δόγματα από την κοινωνική ηθική της αρχαιότητας η οποία ήταν κοινή. Οι νεοπαγανιστές μας κάνουν πάντα να γελάμε διότι είναι παντελώς αμόρφωτοι και έχουν την εντύπωση ΄π.χ. ότι ο περιορισμός των γυναικών σχετίζεται με κάποια «χριστιανική» ηθική, ενώ οι αρχαίοι παγανιστές τις είχαν τρομερά περιορισμένες. Είχαμε ξανακάνει αυτή την κουβέντα και είχα φέρει τις πηγές που φυσικά κανείς σας δεν γνωρίζει για το γεγονός ότι ασφαλώς και ο σώφρων άνδρας της αρχαιότητας έπρεπε να έχει γυναίκα αμίλητη που δεν θα έχει καν δικούς της φίλους, αλλά θα θεωρεί τιμή της να έχει φίλους μόνο αυτούς που έχει ο άντρας της. Και φυσικά οι γυναικωνίτες ή τα αρνητικά σχόλια για τις γυναίκες δεν σχετίζονται με χριστιανική ηθική αλλά είναι όλα πρότυπα της εποχής που υιοθετούσαν και οι παγανιστές.

    Έτσι και με το γέλιο. Μόνο ένας βλάκας θα σκεφτόταν ότι οι αρχαίοι σοφοί καταδέχονταν να γελάνε όπως κάνουμε σήμερα σε τραπέζια φίλων ή ταβέρνες. Θεωρούσαν ανόητο όποιον γελούσε τρανταχτά. Εδώ οι σοφοί δεν καταδέχονταν ούτε να παρασύρονται παράφορα από τον έρωτα διότι το θεωρούσαν αδυναμία για τον σκεπτόμενο άνθρωπο.

    Ολόκληρη η ηθική της περιόδου εκείνης επηρεάζει τους πάντες, άσχετα αν ο καθένας την στηρίζει στα δικά του θρησκευτικά-φιλοσοφικά δόγματα. Μην είσαι τόσο κουτός λοιπόν, αν και δεν ελπίζω σε πολλά.

    Δες ένα παράδειγμα παγανιστή που διδάσκει στον νέο να μην αγαπά τα πολλά γέλια, και τον Χρυσόστομο που μας μεταφέρει μια ευτυχισμένη και γελαστή ατμόσφαιρα μιας οικογένειας με τα τερτίπια των μικρών παιδιών. Δωρεάν μαθήματα μπας και ξυπνήσεις. Η απαγόρευση του γέλιου στον χριστιανισμό ή τον Χρυσόστομο είναι μόνο στην φαντασία σου:

  175. BLOG_OTI_NANAI said

    147: Εξαιρετικό το «ιδιωτικοοικονομικοί», δεν το είχα βρει.

    Τα «τζίντζιρι-μίντζιρι» και «ίκινι-μίκινι» τα είχα βρει αλλά δεν μου φάνηκαν ως μία λέξη.

  176. Γιάννης Κουβάτσος said

    Για να απορρίψουμε κάτι, πρέπει να το γνωρίζουμε. Όταν δεν το γνωρίζουμε, επειδή θεωρούμε άσκοπη τη μελέτη του, τότε αερολογούμε και προδίδουμε την παχυλή άγνοιά μας. Μπορεί ο κόσμος μας να δημιουργήθηκε από μια συμπτωματική αλληλουχία γεγονότων, μπορεί η ιστορία να μην υπακούει σε καμιά νομοτέλεια, μπορεί να μην επαναλαμβάνεται, αλλά η μελέτη της μόνο άσκοπη δεν είναι. Μελετώντας την αντιλαμβανόμαστε ότι η εξέλιξή της δεν είναι μονόδρομος, ότι υπήρχαν δυνατότητες τις οποίες οι πρόγονοί μας δεν μπορούσαν να φανταστούν και συνειδητοποιούμε ότι και στην εποχή μας πρέπει να υπάρχουν τέτοιες δυνατότητες, ότι είναι ρεαλιστικό να αναζητούμε εναλλακτικές λύσεις, ότι το μέλλον δεν είναι προδιαγεγραμμένο. Η μελέτη της ιστορίας δεν θα μας πει τι να επιλέξουμε, αλλά μας δείχνει τουλάχιστον ότι υπάρχουν πολλές επιλογές.

  177. Ερατοσθένης said

    174: Δηλαδή κύριε μπλοκοτινάναι, ο Εκο γράφει βλακείες στο όνομα του ρόδου; Και γιατί τόσα χρόνια δεν είχατε βγει να τον κράξετε να γίνετε και διάσημος;

  178. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @161. Pedis said:

    » …όσον αφορά την εσφαλμένη αξιολόγηση ως προς την «πρακτικότητα» της αρχαίας επιστήμης, ακόμη και στη βάση των διασωθέντων επιστημονικών έργων, είναι ότι αυτή η αξιολόγηση οφείλεται στο γεγονός ότι στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι μελετητές είχαν κατά βάση φιλολογικό αλλά αδύναμο ή καθόλου επιστημονικό μπακγκράουντ. »

    Tὸ ἴδιο ἔγινε καὶ μὲ ἀρχαιολογικὰ εὑρήματα.
    Χαρακτηριστικὸ παράδειγμα ὁ μηχανισμὸς τῶν Ἀντικυθήρων· ἔμενε στὰ ἀζήτητα, σὲ κάποια ἀποθήκη τοῦ Μουσείου, μέχρι ποὺ ἀσχολήθηκαν μαζί του κάποιοι θετικοὶ ἐπιστήμονες, ὁ καθηγητής Ντέρεκ ντε Σόλα Πράις, φυσικός και ιστορικός της επιστήμης που εργαζόταν στο Πανεπιστήμιο του Γέηλ καὶ ο ακτινοφυσικός του Ε.ΚΕ.Φ.Ε. «Δημόκριτος» Χαράλαμπος Καράκαλος, μισὸν αἰώνα ἀργότερα.

  179. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πάντως, είναι λάθος το να θεωρούμε τους αρχαίους σοφούς ως ένα ενιαίο σύνολο με ταυτόσημες απόψεις έστω και σε ένα θέμα. Εν προκειμένω, κάποιοι αρχαίοι φιλόσοφοι δεν ενέκριναν τα γέλια και τις πλάκες (Πλάτων, Πυθαγόρας), ο Επί κήτος συνιστούσε να μη γελάμε πολύ ούτε με πολλά πράγματα ούτε υπερβολικά. Υπήρχε όμως το άγαλμα του Γέλωτος στην αυστηρή Σπάρτη, οι ομηρικοί γέλωτες, θεωρούνταν δώρο της Αφροδίτης, διεξάγονταν αθλητικοί αγώνες προς τιμήν του, υπήρχαν «εταιρίες φιλαστείων», υπήρχε η αττική κωμωδία και λέγεται πως ο φιλόσοφος Χρύσιππος πέθανε κυριολεκτικά από τα γέλια.

  180. Γιάννης Κουβάτσος said

    Επίκτητος, βέβαια, φίλε κορέκτορα.

  181. spiral architect 🇰🇵 said

    Μια χαρά είναι ο καιρός, χειμώνας στην εύκρατη ζώνη είναι, στα βόρεια πιθανόν και να χιονίσει, στα νότια κάνει κρυάκι.
    Τι να πουν και οι κάτοικοι του Oymyakon;
    Να μιλήσουν και αυτοί για κλιματική αλλαγή; 😛

  182. Γιάννης Κουβάτσος said

    Η δικαίωση της Φώφης Μπουλούτα, έστω και μετά θάνατον…Άριστη απόφαση κατά της «αριστείας»…
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.efsyn.gr/arthro/i-dikaiosi-tis-fofis-mpoyloyta&ved=2ahUKEwjAkpC0kdTfAhXRJ1AKHZreDIYQxfQBMAB6BAgHEAQ&usg=AOvVaw1NyG0x9Cb9iz5k-D05R8qF&cshid=1546605240202

  183. giorgos said

    Aυτό πού έμεινε από τόν Αρχιμήδη , ήταν ό τρόπος σκέψεως τού Αρχιμήδη.
    «Στούς νεώτερους καιρούς ή καπιταλιστική ίστοριογραφία , σκοπώντας όλο καί περισσότερο νά περιχαρακώση τήν παραγωγή μέσα στά πλαίσια αύστηρών κρατικών καθορισμών καί νά τήν άντιπαραθέση πρός όλον τόν άλλον κόσμο , όπως άπαιτούσαν καί οί άποικιοκρατικές άναγκαιότητες , κατάφερε ούσιαστικά νά έξοβελίση άπό τήν μέση κοινή συνείδηση κάθε άλλη ίστορική διαδικασία πού κατέστησε τήν τροπή τών πραγμάτων δυνατή καί , ίδιαίτερα μέσα σέ ένα άπύθμενο πλήθος κατασκευαστικών ύποθέσεων καί διανοημάτων , νά άποκόψη τήν δυτική Εύρώπη άπό κάθε πνευματική διαδικασία τής Μεσογείου . Οί άρχές γιά τήν έπιστημονική άνάπτυξη τής δυτικής Εύρώπης είναι σαφώς καθωρισμένες : είτε ή Μεταρρύθμιση κατά τόν Μάξ Βέμπερ , είτε ή Αναγέννηση κατά τόν Βέρνερ Σόμπαρτ . Αλλά καί τά δύο χωρίς καμμιά πνευματική προϊστορία , ένα είδος κλειστών άνακαλύψεων , σάν τίς έφευρέσεις τών έργαστηρίων ή τήν άνακάλυψη μπαχαρικών σέ κάποιαν έξωτική άποικία . Κάτι πάντως πού δέν χρειάζεται νά λάβη τίποτε ύπ’ όψη του πρίν άπό αύτά.
    Ο γάλλος ίστορικός F.Braudel υίοθετεί στό προμνημονευθέν έργο του γιά τήν κοινωνική ίστορία τής Εύρώπης –καί όχι βέβαια τυχαία μεταξύ 15ου καί 18ου αίώνος–τόσο τήν όπτική τού «κλειστού συστήματος» , ώστε δίκαια άναρωτιέται κανείς άν είναι δυνατή μέ μιάν τέτοιαν «αύτοτέλεια» θεωρήσεων ή όποιαδήποτε ίστόρηση τής Μεσογείου σέ όποιαν τυχούσα έποχή . Στή σελ.436 τού πρώτου τόμου (γερμ.έκδοση 1990 ,Der Alltag) άφού άναφέρεται στόν ρόλο τού βιβλίου κατά τρόπον άνάλογον έκείνου τού κ.Greenaway (Machtmittel im Dienste des Abendlandes ) , συμπληρώνει (άναφέρομε όλόκληρο τό κομμάτι γιά νά φανή καλύτερα ή στατική τάξη πραγμάτων) :
    «Σέ ένα σημείο πάντως ώδήγησε ή τυπογραφία σέ πλούσια άποτελέσματα .Η μεγάλη άνακάλυψη πού σύμφωνα μέ τόν O.Spengler έδωσε τήν ώθηση γιά τήν μαθηματική έπανάσταση , ή παράσταση τής έξίσωσης Ψ=f(x)θά ήταν χωρίς τίς έννοιες τού άπειροστού καί τού όρίου άδιανόητη .Εννοιες πού τίς βρίσκει κανείς ήδη στόν Αρχιμήδη .Ποιός όμως έκτός άπό ένα-δύο σοφούς ήξερε στόν 16ο αί.τόν Αρχιμήδη?…Η τυπογραφία πάντως στρέφεται άργά πρός τά έπιστημονικά έργα , ώστόσο όμως άναλαμβάνει σιγά-σιγά σάν έργο της , νά ξεθάψη τά άρχαία μαθηματικά καί δίπλα άπό τό έργο ένός Εύκλείδη ή ένός Απολλωνίου καθιστά καί τήν σκέψη τού Αρχιμήδη γενικώς γνωστή.Οφείλεται άραγε στήν καθυστέρηση δημοσιεύσεως αύτών τών κειμένων ή άργή έξέλιξη τών συγχρόνων μαθηματικών μεταξύ 16ου καί 17ου αίώνος? Πιθανώς ναί. Σίγουρο πάντως είναι ότι χωρίς αύτή ή έξέλιξη θά είχε άργήσει άκόμη περισσότερο»

    Είναι πολύ πιθανό τά κείμενα τού Αρχιμήδη κανένας δέν τά ήξερε τήν έποχή πού μάς λέει ό Braudel. Aύτό όμως πού ύπήρχε τούλάχιστον τρείς αίώνες πρίν τήν άνακάλυψη τού Διαφορικού Λογισμού ώς παγιωμένος τρόπος έπιστημονικής παιδείας ήταν ό τρόπος σκέψεως πού έκανε ό Αρχιμήδης τίς άνακαλύψεις του. Καί τούτο ήταν τό ούσιώδες , πού θά μπορούσε νά κάνη τήν έπιστήμη παραπέρα παραγωγική. Ο τρόπος αύτός μεταδόθηκε πολύ πρίν άπό τόν Νεύτωνα καί τόν Λάϊμπνιτς ώς ούσία μαθήσεως καί παιδείας στήν Δύση άπό τίς μεσογειακές διαδικασίες πού άναφέραμε. Δέν ύπήρξε θέμα μηχανικής μεταφοράς καί «δανείων» . Οταν κανένας διαθέτη τόν τρόπο σκέψεως τού Αρχιμήδη,δηλαδή όταν οίκειωθή τόν άντίστοιχο τρόπο έπιστημονικής έμπειρίας καί διατρέξη τόν ίδιο δρόμο –σ’ αύτό άλλωστε συνίσταται καί ή ούσία κάθε μορφής παιδείας– , τό ίδιο κείμενο τού Αρχιμήδη άποκτά σημασία πολλαπλασιαστική . Καί θά τό άξιοποιήση πολύ περισσότερο , άν τό άνακαλύψη μετά , γιατί τό νοητικό βάθος τού περιεχομένου θά λάβη νέο φώς. Στόν όρο «Αναγέννησης» πρέπει νά δώσωμε έπειγόντως τό ίστορικό περιεχόμενό του. Καί αύτό είναι ότι δέν πρόκειται γιά κάτι τό νέο , άλλά άπλώς γιά τήν έπικράτηση ώς πνεύματος τού δυτικού έλληνισμού τού Βυζαντίου , ή όποία γίνεται άκριβώς δυνατή μέ τήν ίστορική χαλάρωση τής κεντρικής διοικήσεως πού φέρνουν οί σταυροφορίες . Ο άρχηγέτης τής Αναγεννήσεως ώς νόημα είναι ό «λατινέλλην» Βαρλαάμ καί μαστόροι της οί βυζαντινοί σοφοί πού καταφεύγουν σωρηδόν στήν Ιταλία μετά τήν πτώση τής Κων/πολης.»
    Από βιβλίο τού Γ.Κ.

  184. BLOG_OTI_NANAI said

    177: Φυσικά και γράφει βλακείες βατμαν.

    179: Γιάννη, είδες όμως τι συμβόλιζε το αγαλματάκι που έστησε ο Λυκούργος; Όχι τον χαβαλέ που λέμε εμείς, αλλά «την παιδιάν«, το μετρημένο, χαριτωμένο αστείο. Αυτό ακριβώς γράφει και ο Μ. Βασίλειος ότι επιτρέπεται και αρμόζει στον άνθρωπο και όχι τα άσκοπα χαχανητά.

    Έχεις δίκιο όμως, υπήρχαν διαφορετικές απόψεις, όμως έχουμε μια αντίληψη των αυστηρών ορίων που έθεταν οι σοφοί: και οι παγανιστές και οι χριστιανοί.

    Δεν σημαίνει βεβαίως ότι ο λαός τα ακολουθούσε αυτά. Μόνο κατά δύναμη. Όποιος διαβάσει το πολύτομο έργο του Κουκουλέ «Βυζαντινών Βίος και Πολιτισμός» θα δει μια κοινωνία γεμάτη ζωή. Τυχερά παιχνίδια, θέατρα με μίμους (τα οποία οι Πατέρες της Εκκλησίας αλλά και ο ίδιος ο παγανιστής Ιουλιανός τα απεχθανόταν), ταβέρνες, καπηλειά, άσεμνα τραγούδια που οι κατά τα άλλα πιστοί Ορθόδοξοι χριστιανοί προπαππούδες μας τα διατήρησαν ως αποκριάτικα ενώ ταυτόχρονα παρέμειναν τόσο πιστοί που διατήρησαν την ορθοδοξία μέσα στην Τουρκοκρατία με αμέτρητες θυσίες. Όπως διατήρησαν και ένα σωρό δεισιδαιμονίες που καταγράφει η Λαογραφία φιλτραρισμένες μέσα από την πίστη τους.

    Το τέλειο υπήρχε εκεί, ως κορυφή και στην αρχαιότητα και στην χριστιανική εποχή, μερικοί το έφταναν, οι πολλοί το προσπαθούσαν, οι περισσότεροι δεν άντεχαν και αποζητούσαν και στιγμές χαλάρωσης, χωρίς όμως να απαξιώνουν το τέλειο, απλά γνώριζαν ότι δεν αντέχουν να το φτάσουν.

  185. Γιάννης Κουβάτσος said

    184: Νομίζω ότι και σήμερα το ιδανικό χιούμορ είναι αυτό που προκαλεί μειδίαμα όλο θαυμασμό για την πνευματική λεπτότητα του χιουμορίστα. Όπως είπε και ο Νόελ Κάουαρντ «Το χιούμορ πρέπει να είναι ένα υπέροχο μεζεδάκι, όπως το χαβιάρι. Ποτέ μην το πασαλείβεις παντού όπως τη μαρμελάδα.»

  186. Pedis said

    # 178 – δεν έχω ασχοληθεί ιδιαίτερα με το θέμα, αλλά μου φαίνεται ένα πολύ καλό παράδειγμα.

    Εκεί που λέει στην ελληνική βίκι: «Ήταν ένας αναλογικός υπολογιστής[2], όσο και ψηφιακός υπολογιστής,» το «όσο και ψηφιακός υπλογιστής» θα είναι τσόντα ενός ημεδαπού κουτοπόνηρου, υποθέτω, (οπως επίσης θα έπρεπε να προστεθεί όπου αναφέρεται το «αναλογικός» ο όρος «μηχανικός»).

  187. sarant said

    186 Ψηφιακός!!

  188. Mπετατζής said

    147. Ίκινι μίκινι τι θα πει ;;;;

  189. Avonidas said

    Εκεί που λέει στην ελληνική βίκι: «Ήταν ένας αναλογικός υπολογιστής[2], όσο και ψηφιακός υπολογιστής,» το «όσο και ψηφιακός υπλογιστής» θα είναι τσόντα ενός ημεδαπού κουτοπόνηρου, υποθέτω, (οπως επίσης θα έπρεπε να προστεθεί όπου αναφέρεται το «αναλογικός» ο όρος «μηχανικός»).

    Ο μηχανισμός των Αντικυθήρων ήταν ενας μηχανικός ψηφιακός υπολογιστής, για τον ιδιο λογο που ηταν ψηφιακος ο Αναλυτικος Κινητήρας του Babbage: ηταν σχεδιασμένος να βρίσκεται σε διακριτές καταστάσεις. Με την καίρια διαφορά οτι δεν ηταν ενας Καθολικός Υπολογιστής, οπως του Babbage, δηλαδη Turing Complete.

    Παράδειγμα μηχανικου αναλογικού υπολογιστή ηταν ο λογαριθμικος κανονας.

  190. Pedis said

    # 189 – δηλ. αν μια συσκευή έχει γρανάζια λέγεται και ψηφιακή;

    Μπορεί να έχεις δίκιο, αλλά δείξε μας πού έχει καταχωρηθεί/θεσμοθετηθεί στη βιβλιογραφία.

  191. Pedis said

    -> 190 – λ.χ. ένα κουκού, μπορεί να ονομαστεί ψηφιακό ρολόι;

  192. ΓιώργοςΜ said

    186/7 Κι όμως, ανάλογα ( 🙂 ) με το τί θεωρούμε ψηφίο, κι αν θεωρήσουμε εδώ για ψηφίο το γρανάζι, θα μπορούσαμε να τον πούμε ψηφιακό 😛

    178 Ασχολήθηκαν κάποιοι μαζί του όταν υπήρχε η τεχνολογία που μπορούσε να πάει την αρχαιολογία ένα βήμα παρακάτω. Ένα βήμα το ’59, ένα βήμα το ’74, και άλλο ένα μνημειώδες το 2006.

  193. ΓιώργοςΜ said

    191 Το συνηθισμένο κουρδιστό ρολόι, το οποίο λειτουργεί με βάση μια ταλάντωση δευτερολέπτου ή υποπολλαπλασίου του είναι ψηφιακό, καθώς διακρίνει μόνο διακριτές υποδιαιρέσεις του χρόνου (δευτερόλεπτα, δέκατα, εκατοστά κλπ) και όχι ενδιάμεσα.
    Ο μηχανισμός των Αντικυθήρων δε νομίζω πως εμπίπτει στην κατηγορία (γι’ αυτό και η φατσούλα στο 192α). Τα γρανάζια κινούνται με συνεχόμενο τρόπο, όχι με μεταπτώσεις ανάμεσα σε ενδιάμεσες καταστάσεις. Με άλλα λόγια, ο μηχανισμός είναι ένας περίπλοκος λογαριθμικός κανόνας με πολλαπλές σχέσεις (ήλιος, σελήνη, πλανήτες κλπ).

  194. Pedis said

    βρέθηκε άκρη;

    ψάχνοντας στα τυφλά στο ίντερνετ δεν βλέπω ο μηχ. των α/κυθήρων να αποκαλείται ψηφιακός υπολογιστής.

    (Πάντως, σε κάθε περίπτωση το συνεχές είναι μια ψευδαισθηση .. 🙂 )

  195. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    147 και αντιιμπεριαλιστικοί

  196. BLOG_OTI_NANAI said

    195: Ναι, με το «αντί» βγαίνουν κι άλλα, π.χ. αντι-ι-στορι-κι-στι-κοί (κύκλοι), με βάση το παρακάτω:

  197. Αν το πούμε ψηφιακό αυτό, γιατί όχι και κβαντικό; Ακριβέστερος όρος μου φαίνεται κιόλας.

  198. sarant said

    188 Είναι αρβανιτικη έκφραση που λεγόταν παλιάαα και που την έχει ο Σκαρίμπας στο Θείο τραγί

  199. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ίκινι μίκινι σημαίνει πήγαιν’-έλα, μπες βγες, κάτι τέτοιο θυμάμαι. Αρβανίτικα.

  200. 199 Μάλλον κάτι τέτοιο. Από μιά πρόχειρη ματιά στο λεξικό, η αλβανική ρίζα ik έχει να κάνει με αναχώρηση / απομάκρυνση / φευγιό. Δεν βρήκα κάτι αντίστοιχο σε mik / miq και αναρωτιέμαι μπας κι έχουμε να κάνουμε με τπτ τούρκικη επιρροή στο μοτίβο της επανάληψης της λέξης με την προσθήκη ενός αρχικού -m-, πχ τζάτζαλα-μάτζαλα, σέα-μέα κλπ.

  201. Avonidas said

    Σχετικά με το ψηφιακό/αναλογικό:

    Εντάξει, ίσως δεν ταιριάζει να λέμε εναν μηχανισμό με γρανάζια ψηφιακό, αλλά παραμένει γεγονός ότι η λειτουργία του είναι πλησιέστερα σ ένα διακριτό σύστημα παρά σε ένα αναλογικό. Όπως ανέφερα, ο Αναλυτικός Κινητήρας του Babbage ήταν ισοδύναμος στις δυνατότητες του μ’ έναν σύγχρονο ψηφιακό υπολογιστή.

    Οι αναλογικοί υπολογιστές χρησιμοποιηθηκαν αρκετά από τις αρχές ως τα μέσα περίπου του 20ου αιώνα. Συνήθως υλοποιουσαν ένα μοντέλο του φαινομένου που θέλαμε να μελετήσουμε – για παράδειγμα, το ρεύμα που περνούσε από ένα κύκλωμα ήταν ανάλογο κάποιας ταχύτητας ή δύναμης, ή της τιμής μιας συνάρτησης που θέλαμε να ολοκληρώσουμε, κλπ. Στο τέλος, διαβάζαμε την απάντηση σε μια κλίμακα, ή βλέπαμε το ρεύμα ή την τάση στον παλμογραφο.

    Από όσο ξέρω, ο μηχανισμός των Αντικυθήρων εικάζεται ότι προσομοίωνε τις κινήσεις των ουράνιων σωμάτων, ήταν δηλαδή ένα μηχανικό «πλανητάριο». Υπήρχαν όμως παρόμοιοι μηχανισμοί που χρησίμευαν στο να μετατρέπουν ανάμεσα στα (πολλα) ημερολόγια των διαφόρων πόλεων. Αυτοι θα πρέπει να είχαν πιο διακριτό χαρακτήρα.

  202. ΓιώργοςΜ said

    201 Ο μηχανισμός με είχε γοητεύσει από παλιά για κάποιο λόγο, μεταξύ άλλων ίσως ρόλο να έπαιξε η τελευταία διερεύνησή του από το 2000 κε με εντυπωσιακά τεχνικά μέσα (δημοσιεύσεις του 2006) κι έτσι παρακολούθησα τα τεκταινόμενα γύρω από αυτόν. Πολλά είχει συγκεντρωμένα εδώ:http://www.antikythera-mechanism.gr/el
    Σουμάροντας, τα κτγμ εντυπωσιακά είναι η πολυπλοκότητα, η δυνατότητα λεπτουργικής κατασκευής, η γεωμετρική προσέγγιση του απαραίτητου αριθμού των δοντιών σε κάποια γρανάζια και η ενσωμάτωση τόσο μεγάλου εύρους αστρονομικών πληροφοριών σε βάθος δεκαετιών.
    Το αστείο είναι πως ο μηχανισμός διασώθηκε ακριβώς επειδή βούλιαξε το καράβι· επειδή ήταν κατασκευασμένος από χαλκό, ένα πλήρως ανακυκλώσιμο μέταλλο, με το που θα έπεφτε σε αχρηστία θα χυτευόταν αμέσως, όπως προφανώς συνέβη στους παρόμοιους μηχανισμούς της εποχής (είναι παράλογο να υποστηρίξουμε πως δεν υπήρχαν όμοιοι ή έστω υποδεέστεροι παρόμοιας τεχνολογίας αλλά με μικρότερες δυνατότητες).

    Ανακαλύψαμε ξανά τη σχετική τεχνολογία 1500 χρόνια μετά, με τα πλανητάρια και τα μηχανικά ρολόγια.

  203. Pedis said

    # 201 – Οκέι, ‘Αβο.

    # 202 – μερσί για τη δημσοσίευση του ’06 στο νέιτσουρ. Θα την κοιτάξω με ενδιαφέρον.

  204. Pedis said

    # 202 – μα υπάρχει σωζόμενη έστω και η παραμικρή αναφορά σε μια παρόμοια συσκευή;

    Κι αν υπήρχε μία, είναι απίθανο να ήταν η μοναδική … εννοώ, πόσο φάρδος να χρειάζεται για να ανακαλυφθεί η μία και μοναδική;!

  205. Γιάννης Ιατρού said

    μπορεί να πρόκειται για το πρωτότυπο, a-series, δηλ. Ser, Nr. 00001 κλπ. 🙂 και νά ‘ταν στο πλοίο που πήγε άπατο κι ο κατασκευαστής, για να το χειρίζεται ή να δίνει οδηγίες/μάθημα χειρισμού κλπ., οπότε ….

  206. Pedis said

    # 205 – νάχαν ένα και μοναδικό και το πηγαίνανε βαρκάδα;!

  207. Γιάννης Ιατρού said

    test run, prototype ??

  208. Γιάννης Ιατρού said

    η ναυσιπλοΐα ήταν ο μόνος τρόπος να δοκιμαστεί κάτι τέτοιο, άλλα πρόσφορα μέσα για μετακινήσεις με ταχύτητες και σε αποστάσεις που ήταν αναγκαίες για δοκιμές δεν είχαν… και μάλιστα με ορατότητα όλου του ουράνιου θόλου (εκτός από περίπτωση συννεφιάς)….
    Λέω τώρα 🙂 …

  209. ΓιώργοςΜ said

    203β Ούτε μία στο δισεκατομμύριο. Αλλά ακόμη κι αν δεχτούμε πως ήταν το πρωτότυπο, δε φτιάχνει κανείς ένα μηχανισμό με ένα σκασμό γρανάζια που να υπολογίζει με ακρίβεια τη σχετική θέση των πλανητών, τις φάσεις της σελήνης, το Μετωνικό κύκλο κλπ χωρίς να έχει φτιάξει ένα απλούστερο μαραφέτι για τον υπολογισμό έστω των φάσεων της σελήνης μόνο.

    Για πηγές δεν ξέρω, αλλά μιας και η τεχνογνωσία χάθηκε για αιώνες, πιθανόν οι αναφορές να χάθηκαν στα έγγραφα που δεν πρόλαβε να διασώσει από τη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας ο γνωστός δαιμόνιος σχολιαστής στο γνωστό υπόγειο 🙂

    208 Τι σχέση έχει ένας αστρονομικός υπολογιστής δεκαετιών με τη ναυσιπολοΐα;

  210. nestanaios said

    200.
    Υπάρχει και «ρίζα» ελληνική «ικ» από την εποχή του Ομήρου.
    «Ἰθάκης γε καὶ ἐς Τροίην ὄνομ’ ἵκει» και άλλα πολλά.

  211. Γιάννης Ιατρού said

    209Α Γιώργο, σιγά μην έβγαζε τις πατέντες στη φόρα 🙂

    Η υπόγεια βιβλιοθήκη έχει μαρτυρία του Μάρκου (του Κικέρωνα 🙂 ) που γράφει (1ος αι π.Χ) για ένα όργανο του φίλου του Ποσειδώνιου (του Ρόδιου), που είχε φτιάξει πρόσφατα, το οποίο έδειχνε ταυτόχρονα την κίνηση του ήλιου, της σελήνης και των πέντε πλανητών». Άρα όλο και κάτι κινείτο … 🙂

    Β. Έτσι, μάλλον για τους ιππείς θα ήταν πιο χρήσιμο ένα τέτοιο όργανο, ε; Αλλά άσχετα απ΄αυτό, εγώ έγραψα (208) πως η ναυσιπλοΐα προσφέρεται για τέστ/δοκιμές κλπ.

  212. Γιάννης Ιατρού said

    To άρθρο στο Nature (σελ. 587-591) που έβαλε ο Γιώργος στον πρώτο σύνδεσμο στο 202 με την SUPPLEMENTARY INFORMATION (Fragments, Glyphs & Inscriptions και Gears, 27 σελ.) μαζί με δύο άλλα επ΄αυτού άρθρα (σελ. 534-538, 551-552), στο ίδιο περιοδικό, όλα μαζί σε original μορφή σ΄ένα έγγραφο για τους ρέκτας εδώ

  213. Pedis said

    # 211 β – γίνε πιο συγκεκριμένος μέγιστε υπογειάρχη.

  214. Pedis said

    # 212 – βλέπω δυο αναφορές στον Τσιτσέροου, μα χωρίς σαιτέσιονς, δυστυχώς.

  215. Γιάννης Ιατρού said

    213/214: Ρε συ, ψάξε και λίγο μόνος σου, επιστήμων άνθρωπος είσαι 🙂

  216. gmich said

    Ευχάριστη βραδιά. Έτυχε να είμαι Αθήνα και μου δόθηκε η ευκαιρία αλλά και την χαρά να την παρακολουθήσω.

  217. sarant said

    216 Και τα είπαμε κιόλας.

  218. Pedis said

    # 215 – καλλιεργώ το πνεύμα και το περιβάλλον της ανταλλαγής και της συλλογικής σοφίας …

    Ευχαριστώ!

    (Μικρή αναφορά αλλά όχι ασήμαντη … τουλάχιστον ως προς το γεγονός ότι κυκλοφορούσαν αβέρτα κάτι τέτοιες συσκευές)

  219. Πέπε said

    Μιας και από τις πρόσφατες αναρτήσεις αυτή είναι η κάπως σχετικότερη (αφού άπτεται των εκδοτικών), ανακοινώνω εδώ μια εκδοτική είδηση:

    Βράβευση του Γιώργου Δαρδανού των εκδόσεων Δαρδανού, Gutenberg, Τυπωθήτω από την Ακαδημία Αθηνών για την υπερπεντηκονταετή προσφορά του στα γράμματα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: