Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Φύσηξε βοριάς…, εις μνήμην Φάνη Κακριδή (1933-2019)

Posted by sarant στο 10 Ιανουαρίου, 2019


Με μια πολύ σημαντική απώλεια για τα γράμματά μας άνοιξε το 2019: τον θάνατο του κλασικού φιλόλογου Φάνη Κακριδή, ομότιμου καθηγητή κλασικής φιλολογίας στην Αθήνα και τα Γιάννινα.

Ο Κακριδής προερχόταν από οικογένεια φιλολόγων και πανεπιστημιακών καθώς ήταν εγγονός του καθηγητή Θεοφάνη Κακριδή και γιος του Ιωάννη Κακριδή -αλλά και της Όλγας Κομνηνού-Κακριδή, που όπως είναι λιγότερο γνωστό έχει μεταφράσει και αυτή την Ιλιάδα, μετάφραση που κυκλοφορεί από τον Ζαχαρόπουλο και είναι και πολύ καλή: ο Φάνης Κακριδής μάλλον θα πρέπει να είναι ο μοναδικός άνθρωπος στην ιστορία της ανθρωπότητας που οι γονείς του μετάφρασαν και οι δυο την Ιλιάδα, όχι όμως μαζί παρά σε δυο διαφορετικές εκδοχές.

Ο Κακριδής ομως είναι γνωστός και για τη συμμετοχή του στον δημόσιο στίβο με την αρθρογραφία του για θέματα εκπαίδευσης και γλώσσας. Στο ιστολόγιο έχουμε δημοσιέψει ένα άρθρο με διάλεξή του για τη διδασκαλία των αρχαίων στο Γυμνάσιο. Καθώς ήταν δεινός κλασικός φιλόλογος, έβλεπε καθαρά πόσο καταστροφική ηταν η αντιμεταρρύθμιση του 1992 που επανέφερε τη διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών από το πρωτότυπο στο Γυμνάσιο.

Στο ιστολόγιο έχουμε φιλοξενήσει κι άλλο ένα άρθρο του Φ. Κακριδή, περυσινό, από το περιοδικό Μικροφιλολογικά της Λευκωσίας, με το οποίο συνεργαζόμασταν και οι δυο. Στα άρθρα που έδινε στα Μικροφιλολογικά, ο Κακριδής εξέταζε κάθε φορά ένα μοτίβο όπως εμφανίζεται στην αρχαία γραμματεία και στα νεότερα χρόνια.

Για να τιμήσω τη μνήμη του, διάλεξα να αναδημοσιεύσω σήμερα ένα ακόμα άρθρο από τη σειρά των Μικροφιλολογικών, όπου εξετάζεται το μοτίβο του αέρα που σηκώνει το φουστάνι μιας κοπέλας. Ανάλαφρο θέμα, προφανώς -αλλά νομίζω πως ταιριάζει, κι ας είναι πένθιμη η συγκυρία. Βλέπετε, ο Φ. Κακριδής δεν περιφρονούσε και τα ανάλαφρα -είναι άλλωστε γνωστό ότι έχει μεταφράσει και περιπέτειες του Αστερίξ στα αρχαία ελληνικά. Μάλιστα, προς στιγμή σκέφτηκα να παρουσιάσω μια τέτοια μετάφρασή του, όμως ήθελε πολλή δουλειά κι έτσι το ανέβαλα για άλλη, πιο πρόσφορη στιγμή.

Το σύντομο άρθρο που θα διαβάσουμε δημοσιεύτηκε στο τεύχος 36 των Μικροφιλολογικών (φθινόπωρο 2014). Εγώ χάρηκα όχι μόνο το πλάτος των αναφορών, από τον Νόννο τον Πανοπολίτη ίσαμε την Κέιτ Μίντλετον, αλλά και τη θαυμάσια γλώσσα -μαζί και κάποιους τύπους που σήμερα θεωρούνται τολμηροί, όπως «δημοσιέψει», «κατάγραψαν», «περίγραψε».

 

Φύσηξε βοριάς..

… και της σήκωσε το ποδοφούστανό της
και της φάνηκε ο ποδαστράγαλός της!

Να ήξερε η χιώτισσα μικρή παπαδοπούλα πόσες νιες είχαν προηγηθεί και πόσες θα την ακολουθούσαν σε παρόμοια παθήματα, και να ήξερε ο λαϊκός τραγουδιστής πόσοι ποιητές είδαν ή φαντάστηκαν και κατάγραψαν πριν και μετά από αυτόν το ίδιο βίωμα!

Είναι χαρακτηριστικό του ανέμου να γυμνώνει, πότε τους λόφους και τις επιθυμίες, όπως στη «Μαρίνα των βράχων» του Οδυσσέα Ελύτη,1 πότε τα κόκκαλα απτη σάρκα, όπως στο Μυθιστόρημα του Γιώργου Σεφέρη, πότε τον χώρο και τα σχήματα /και τις ιδέες, όπως στην ποίηση του Μανώλη Γλέζου, πότε τις κολόνες του Ποσειδώνα, όπως στο «Σούνιο» του Κώστα Στεργιόπουλου· και πρόκειται πάντα για υπαλλαγή, όταν ο άνεμος παρουσιάζεται όχι να γδύνει αλλά να τον γδύνουν τα πόδια των κοριτσιών, όπως στο «Με τα δόντια» του ίδιου ποιητή, ή γυμνωμένος, όπως στις «Μέρες του φθινοπώρου» του Νίκου Κρανιδιώτη. Ιδιαίτερα αγαπητή στους ποιητές περίπτωση, όταν φυσώντας ο άνεμος αποκαλύπτει κάποιο από τα μυστικά του γυναικείου κορμιού.

Χρονολογικά, πρώτο γνωστό μας κείμενο είναι το αδέσποτο αλεξανδρινό ελεγειακό δίστιχο της Ελληνικής Ανθολογίας (5,38):

Εἴθ’ ἄνεμος γενόμην, σὺ δὲ δὴ στείχουσα παρ’ αὐγὰς
στήθεα γυμνώσαις καί με πνέοντα λάβοις.

Αγέρας να γινόμουνα, κι εσύ φωτολουσμένη
να γύμνωνες τα στήθη σου, να πάρεις την πνοή μου.

Αιώνες αργότερα, ο ίδιος λαϊκός τύπος της ανεκπλήρωτης ευχής2 απαντά και στην τρίτη στροφή από το ιδιότυπο ερωτικό ποίημα “Πόθος”, που δημοσίεψε το 1811 ο Αθανάσιος Χριστόπουλος:

Ας ήμουν αεράκης / και όλος να κινήσω
στα στήθη σου να πέσω / να σου τα αερίσω.

Στην αρχαία λογοτεχνία ανήκουν ακόμα τα Διονυσιακά του Νόννου, επικού ποιητή από την αιγυπτιακή Πανόπολη, που τον 6° μ.Χ. αιώνα, ανάμεσα σε πολλά άλλα μυθολογικά επεισόδια, περίγραψε και το θαλασσινό ταξίδι της Ευρώπης, τότε που ως ταύρος ο Δίας την άρπαξε και την οδήγησε από τη Φοινίκη στην Κρήτη. Τη φαντάστηκε καθισμένη στην πλάτη του μεταμορφωμένου θεού, να κρατιέται φοβισμένη από ένα του κέρατο…

καὶ δολόεις Βορέης γαμίῃ δεδονημένος αὔρῃ
φᾶρος ὅλον κόλπωσε δυσίμερος, ἀμφοτέρῳ δὲ   
ζῆλον ὑποκλέπτων ἐπεσύρισεν ὄμφακι μαζῷ.

Κι ο δολερός Βοριάς, από την αύρα τη γαμήλια ερεθισμένος,
το ρούχο της εκόλπωσε ο κακόγαμπρος, και με κλεμμένο πόθο
τ’ άγουρα στήθια εχάιδεψε σφυρίζοντας, κρυφά, τα διδυμάρια.

Η εικόνα της Ευρώπης να ταξιδεύει στη θάλασσα απαντά συχνά σε λογοτέχνες, και όχι μόνο σ’ αυτούς· ήταν όμως αποκλειστική έμπνευση του Νόννου ν’ αποδώσει στον Βοριά πρόθεση, και μάλιστα πονηρή.3

Πολυ κοντά στο δημοτικό της προμετωπίδας βρέθηκε ο Δημοσθένης Βουτυράς, όταν στο διήγημα «Το παιδί της βουβής» (1920) ξάγρυπνος ο Φύκος φαντάζεται πως μια κόρη με θαλασσί φόρεμα περνά· ο άνεμος της φυσά το φόρεμα καί φαίνεται ένα μεσοφοράκι άσπρο… Λιγότερο συγκρατημένος, αλλά πάλι υπαινικτικός, ο Κωνσταντίνος Σταλίδης στο «Εικόνα» μιλά για τα κορίτσια: ορθόστηθες Αφροδίτες / κόρφος αναχυτός / και … / το μισάνοιχτο πουκάμισο / ανεμίζει παντού / την κρυμμένη λαχτάρα.4 Παρόμοια ο κύπριος συνθέτης Μιχάλης Χατζηγιάννης τραγούδησε στην «Εκδρομή» (2002) τους στίχους της Ελεάνας Βραχάλη: Θα ’θελα ξανά να με θες / θα ’θελα αέρας να γίνεις / να περνάω τις νύχτες που καις / το πουκάμισό μου ν’ ανοίγεις.

Αναμφίβολα, όσα συμβαίνουν στη ζωή είναι πάντα πιο άμεσα και δραστικά. Η γνωστή σκηνή από το κινηματογραφικό Επτά χρόνια φαγούρα (Seven years itch, 1955), όπου η Marilyn Monroe πασχίζει να συγκρατήσει τη φούστα της, ξεσηκωμένη από τον ζεστό αέρα που αναδίνουν οι σχάρες του Μετρό, ανήκει ακόμα στην έντεχνη μίμηση·5 όμως το βοριαδάκι που αποκάλυψε πρόσφατα τα πριγκιπικά οπίσθια της Kate Middleton (Καθημερινή, 1.6.2014) ήταν πραγματικό.

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1 Αετοφόρος άνεμος γύμνωσε τους λόφους /Γύμνωσε την επιθυμία σου το κόκαλο… Αυτή η εικόνα θα τριγύριζε και στον νου του Κ. Στεργιόπουλου, όταν στο “Χωρίς τα πρόσωπα” έγραψε ότι Άνεμος ποντοπόρος πάνω απ’ τα κεφάλια μας / γυμνώνει τις αητοφωλιές…

2 Βλ. Φ. Κακριδής, «Ευχή ανεκπλήρωτη», Πεπραγμένα Συνεδρίου Η κρητική μαντινάδα, Ακρωτήρι, Δήμος Ακρωτηρίου, 2002, σσ. 131-141.

3 Μόσχος, Ευρωπ. 129, Λουκιανός, Ενάλ. διάλ. 15,2, Αχιλλ. Τάτ. 1,1,12, κ.ά.· βλ. τη σημείωση του F. Vian στην έκδοση των Διονυσιακών, Παρίσι, Belles Lettres, 1976, σ. 139.

4 «Στην Πυρκαγιά των υδάτων», Θεσσαλονίκη, Μυγδονία, 2007, 22012, σ. 41.

5 Θαυματουργή και η φούστα της χορεύτριας, όπως περιγράφεται στο “Billet à Whistler” του Stephane Mallarmé, όπου η τελευταία στροφή: … Sinon rieur que puisse l’air / de sa jupe éventer Whistler.

Φάνης I. Κακριδής

Advertisements

221 Σχόλια to “Φύσηξε βοριάς…, εις μνήμην Φάνη Κακριδή (1933-2019)”

  1. Σχολιαστής said

    «Σήκωσε το φουστάνι σου να δω τον άσσο κούπα».

    Από σημείωση κάπου στα ημερολόγια (Μέρες) του Γ. Σεφέρη.

    Καλημέρα και καλή χρονιά!

  2. Κιγκέρι said

    Τι κι αν φορείς πουκάμισο
    που ως το λαιμό, που ως το λαιμό κουμπώνει
    απ’ τα κουμπάκια ανάμεσα
    ο έρωτας, ο έρωτας τρυπώνει…

    Καλημέρα!

  3. Πάνος με πεζά said

    Μέχρι τους Κατσιμίχες, «Αχ να’μουν αεράκι, καπνός από τσιγάρο, στα στήθια της να μπαίνω κι εκείνη ας μη με θέλει»…
    Καλημέρα !

  4. Καλημέρα

    Ωραίο άρθρο μετά από γιορτές και μετά από χιονοβροχές τώρα που μας φωτίζει ο ήλιος στην Αθήνα. Θα μπορούσε ο αέρας να είναι το επιτατικό της άνοιξης, ηρ- αήρ κατά το πας-άπας

  5. Alexis said

    Καλημέρα.
    Μικρό αλλά ωραίο.
    Ας βάλω κι εγώ αυτό:

    «Το φεγγάρι κάνει βόλτα στο κορμάκι σου
    ο αέρας σου κουνάει το φουστανάκι σου…»

  6. Alexis said

    Επίσης αυτό:

    …που όταν ήμασταν μικροί θυμάμαι ότι παραφράζαμε τους στίχους ως εξής:
    «Αραμπάς περνά σκόνη γίνεται
    σήκωσ’ το φουστανάκι σου να δω τι γίνεται» 😊

  7. Πέπε said

    Καλημέρα.

    > > Φύσηξε βοριάς…
    … και της σήκωσε το ποδοφούστανό της
    και της φάνηκε ο ποδαστράγαλός της!

    Μια από τις ελάχιστες σχετικά πλήρεις εκδοχές του τραγουδιού που μπορεί κανείς να βρει στο ΥΤ:

    Φάνηκε ο ποδαστράγαλός της, προκλήθηκαν (σύμφωνα με τη φύση τους) τα αρσενικά, και η κόρη κατέληξε λάφυρο στο πειρατικό καράβι.

    Αρκετά παράδοξο πώς ένα τραγούδι με τόσο αποτρόπαιη υπόθεση έγινε πανελληνίως γνωστό ως παιδικό.

  8. Αιμ.Παν. said

    Καλημέρα,

    και ο Brassens…

  9. Alexis said

    Επίσης, σε άλλο ύφος και στυλ:
    «Αχ να ‘μουν στο φουστάνι σου κουμπί μαλαματένιο
    χάντρα στο κομπολόι σου το μαργαριταρένιο»

  10. loukretia50 said

    Αρλέτα – Στο ρυθμό του αγέρα | Arleta https://youtu.be/8ZzzDx05KrU

  11. loukretia50 said

    Le Vent Nous Portera Noir Désir

  12. Ωραίο. Και διαφωτιστικό και το σχόλιο του Πέπε (#7). Αντίστοιχο παράδειγμα το «Ήταν ένα μικρό καράβι» https://sarantakos.wordpress.com/2017/11/06/clerical/#comment-465030

  13. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και τις ποιητικές-τραγουδιστικές προσθήκες, όπως τα περίμενα 🙂

    7-12 Μάλλον ο σκοπός του τραγουδιού είναι που το κάνει κατάλληλο για παιδικό, τι να πω.

  14. «Καθώς ήταν δεινός κλασικός φιλόλογος, έβλεπε καθαρά πόσο καταστροφική ηταν η αντιμεταρρύθμιση του 1992 που επανέφερε τη διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών από το πρωτότυπο στο Γυμνάσιο».
    # Δεν ξέρω αν θα ήταν σύμφωνος ο Κακριδής με τη δική μου γνώμη (που την έχω πει και άλλοτε): Ότι, «αρχαία ελληνικά σε μετάφραση» πρέπει να διδάσκονται στο Γυμνάσιο (ίσως και στο Λύκειο) ΑΛΛΑ «ως νέα ελληνικά». Όσο για τα καθεαυτού αρχαία ελληνικά, από κάποια σχολική τάξη του Γυμνασίου-Λυκείου πρέπει ν’ αρχίσουν να διδάσκονται, βεβαίως με απλό τρόπο και χωρίς περιττούς σχολαστικισμούς.

    «και της σήκωσε το ποδοφούστανό της
    και της φάνηκε ο ποδαστράγαλός της»!
    # Ένα παλιό τραγούδι (της εποχής των μακρινιών φουστανιών) έλεγε:
    Τώρα βγήκε νέα μόδα, τ’ ακούς κουμπάρα μ’ τ’ ακούς
    Τα φουστάνια πιο κοντά, κουμπαρούλα μου γλυκειά.
    Για να φαίνονται οι γάμπες, τ’ ακούς κουμπάρα μ’ τ’ ακούς
    …………………………

    «Κι ο δολερός Βοριάς, από την αύρα τη γαμήλια ερεθισμένος,
    το ρούχο της εκόλπωσε ο κακόγαμπρος, και με κλεμμένο πόθο
    τ’ άγουρα στήθια εχάιδεψε σφυρίζοντας, κρυφά, τα διδυμάρια».
    # Πρόσεχε Νοικοκύρη! Κυκλοφορούν και πουριτανοί μεταξύ μας! Κινδυνεύεις να κατηγορηθείς για …σεξισμό, μαζί με τον Κακριδή και τον Νόννο!

  15. loukretia50 said

    Κι αν ο αγέρας φυσά – Μανώλης Μητσιάς https://youtu.be/_hiHxwnnxqw

  16. Γς said

    Σας έχει αξιώσει ο θεός;

    https://caktos.blogspot.com/2013/02/blog-post_7521.html

  17. loukretia50 said

    Άλλο περίμενα πως θα ποστάρεις Γουσούλη… επίσης της εποχής μας!
    Gone with the Wind-https://youtu.be/fYGRVZn6z5U?

    look up the hoop skirt! – λατρεμένη!

  18. Pedis said

    Να ‘ναι εννιά στις δέκα φορές που ερωτικά θέματα σε τραγούδια, ποίηση και λογοτεχνία έχουν την αιτία τους στα πουριτανικα έθιμα (και στη σεξουαλική μη ικανοποίηση) ή δέκα στις δέκα;

  19. Πάνος με πεζά said

    Άλλο περίμενα πως θα ποστάρεις, Γουσούλη !

  20. loukretia50 said

    18. Νομίζω ότι ισχύει, αλλά μη σ΄ακούσει ο Λάμπρος…

  21. Γς said

    Φύσηξε βοριάς και αερίστηκαν κι οι τρίχες του ποπού, που είναι αερόψυκτες όπως στον σκαραβαίο VW που έχει την μηχανή πίσω.
    Οσο για τις μπροστινές είναι όπως σ όλα τα άλλα αυτοκίνητα με μηχανή μπροστά. Υδρόψυκτες…

    Ντάξει, κρύο

  22. Μια που περί ανέμων η συζήτηση, αγαπημένος άνεμος ο Aπηλιώτης…καθαρίζει όσα αφήνουν οι άλλοι αέρηδες

    Απηλιώτης
    Ωσάν παλεύουν οι καιροί….

    Κι ύστερα φύσηξε ο άνεμος
    και τις καρέκλες πέταξε τ’ ανάσκελα
    και τα τραπέζια από μαντέμι, όλα
    εξόν από ένα

    Ηταν αυτό του ίσκιου σου
    π’ απόμεινε ορθό μονάχα,
    με μια καρέκλα συντροφιά
    κι ένα χαρτί κάτω απ΄το ποτηράκι
    να προσπαθεί
    λόγια βαριά
    να συγκρατήσει
    για αισθήματα και πόνοι

    Μέσα απ’ το τζάμι
    ήρεμος στην νηνεμία του
    ο αντίζηλος Βαγγέλης χαμογέλαγε..
    Τόξερε πως
    όσα δεν πήρε ο Γαρμπής
    θα σάρωνε σε λίγο
    ο Απηλιώτης

  23. cronopiusa said

    Το τρυφερό πόδι

  24. Γς said

    Μια που περί ανέμων η συζήτηση

    https://caktos.blogspot.com/2014/08/blog-post_69.html

  25. sarant said

    22 Ωραίο!

  26. loukretia50 said

    Να διώξω τα σύννεφα – Καίτη Χωματά https://youtu.be/00omkZ9UkNE

  27. Alexis said

    #18: Δεν βλέπω κάτι παράξενο σε αυτό. Πάντα τα τραγούδια και η λογοτεχνία αντανακλούν τα ήθη της εποχής τους.
    Ωστόσο το 9/10 είναι υπερβολικό.
    Στα ερωτικά τραγούδια ειδικά, μεγάλο μέρος της θεματολογίας τους έχει να κάνει:
    1) Με την απόρριψη του ερωτευμένου (άντρα κατά κανόνα) από το αντικείμενο του πόθου του. Σκέψου τα δεκάδες τραγούδια του τύπου «σ’ αγαπώ κι ας μη με θέλεις, άκαρδη που με τυραννάς κλπ. κλπ.» και
    2) Με την απιστία.

  28. Πάνος με πεζά said

    Κι ένας Μαβίλης αποτυπωμένος από τα σχολικά χρόνια («Μούχρωμα»)
    Φυσάει τ’ αεράκι μ’ ανάλαφρη φόρα
    και τες τριανταφυλλιές αργά σαλεύει·
    στες καρδιές και στην πλάση βασιλεύει
    ρόδινο σούρουπο, ώρα μυροφόρα,

    χρυσή θυμητικών ονείρων ώρα,
    που η ψυχή τη γαλήνη προμαντεύει,
    την αιώνια γαλήνη, και αγναντεύει
    σα για στερνή φορά κάθε της γνώρα

    αξέχαστη· ξανθές κρινοτραχήλες
    αγάπες, γαλανά βασιλεμένα
    μάτια ογρά και φιλιά και ανατριχίλες

    και δάκρυα· πλάνα δώρα ζηλεμένα
    της ζήσης, που αχνοσβιέται και τελειώνει
    σαν το θαμπό γιουλί που ολοένα λιώνει.

  29. Πάνος με πεζά said

    Ήταν του τσακιρ-κεφιού, ο άτιμος…

  30. loukretia50 said

    Ο βασιλιάς της Ασίνης
    Κι ο ποιητής αργοπορεί κοιτάζοντας τις πέτρες κι αναρωτιέται
    υπάρχουν άραγε
    ανάμεσα στις χαλασμένες τούτες γραμμές τις ακμές τις αιχμές τα κοίλα και τις καμπύλες
    υπάρχουν άραγε
    εδώ που συναντιέται το πέρασμα της βροχής του αγέρα και της φθοράς
    υπάρχουν, η κίνηση του προσώπου το σχήμα της στοργής
    εκείνων που λιγόστεψαν τόσο παράξενα μες στη ζωή μας
    αυτών που απόμειναν σκιές κυμάτων και στοχασμοί με την απεραντοσύνη του πελάγου
    ή μήπως όχι δεν απομένει τίποτε παρά μόνο το βάρος
    η νοσταλγία του βάρους μιας ύπαρξης ζωντανής
    εκεί που μένουμε τώρα ανυπόστατοι λυγίζοντας
    σαν τα κλωνάρια της φριχτής ιτιάς σωριασμένα μέσα στη διάρκεια της απελπισίας
    ενώ το ρέμα κίτρινο κατεβάζει αργά βούρλα ξεριζωμένα μες στο βούρκο
    εικόνα μορφής που μαρμάρωσε με την απόφαση μιας πίκρας παντοτινής.
    Ο ποιητής ένα κενό.
    ΣΕΦΕΡΗΣ

  31. Γς said

    23:

    >Το τρυφερό πόδι

    https://caktos.blogspot.com/2014/09/4×4.html

  32. Εδώ μια αντιστοιχία ονομάτων των βασικότερων ανέμων, με την σάλτσα τους φυσικά.

  33. ΣΠ said

    να σηκωθεί η φούστα σου
    να δούμε το φουρό σου

  34. loukretia50 said

    To σημερινό μπορεί να είναι αφιερωμένο στην αξιόλογη προσφορά του Φ.Κακριδή, αλλά εμπνέει για συζητήσεις περί ανέμων και υδάτων!

    Αλέξη
    Ίσως είναι υπερβολικό το 9/10. Αλλά ας μην ξεχνάμε ότι παλιότερα η απόρριψη συχνά οφείλονταν σε κοινωνικές συμβάσεις του τύπου «οι δικοί σου δε με θέλουν», «είμαι φτωχός» «έχω κακή φήμη» κλπ, ενώ η απιστία συνήθως είχε αιτία τους αταίριαστους συμβατικούς γάμους. Οι νέοι δεν ήταν ελεύθεροι να διαλέξουν το ταίρι τους.

    Γς
    Ματζουράνα στο κατώφλι, αγελάς στα κεραμίδια
    Αν δεν αντέξει η σκεπή, η ζημιά θα είναι ίδια
    ΛΟΥ
    Αν έδεσες το γάιδαρο, αγέρας στα πανιά σου
    Της ματζουράνας ο ανθός θα μαραθεί κοντά σου
    Υγιαίνετε!

  35. cronopiusa said

  36. cronopiusa said

  37. Τσούρης Βασίλειος said

    Καλημέρα σας
    -. Βλέπετε, ο Φ. Κακριδής δεν περιφρονούσε και τα ανάλαφρα -είναι άλλωστε γνωστό ότι έχει μεταφράσει και περιπέτειες του Αστερίξ στα αρχαία ελληνικά.-
    Και διαβάζω τυχαία σήμερα στο in.gr
    Δημήτρης Δουλγερίδης
    Ο Αστερίξ επιστρέφει στο γαλατικό χωριό του
    Οι συνεχιστές της σειράς, Ζαν – Ιβ Φερί και Ντιντιέ Κονράντ, δημοσιοποίησαν ότι η 38η περιπέτεια αναμένεται τον ερχόμενο Οκτώβριο και σ’ αυτήν οι βασικοί ήρωες γυρίζουν στον μικρόκοσμο του οικισμού τους Την τελευταία φορά τούς αποχαιρετούσε όλο το γαλατικό χωριό, όταν ο Αστερίξ και ο Οβελίξ ξεκινούσαν για τη Μόντικα, ώστε να πάρουν μέρος στην αρματοδρομία που θα διέσχιζε την Ιταλία. Με την ευκαιρία ανακαλύπταμε ένα ακόμη λογοπαίγνιο από τα πολλά της σειράς, όπως σημειώνει ο Νίκος Σαραντάκος στο ιστολόγιό του: ο ψαράς του χωριού συμβουλεύει τους δύο ήρωες να προσέχουν τις «queues de poisson», κατά λέξη τις ουρές του ψαριού.

  38. sarant said

    37 Το είδα κι εγώ αυτό, μας διαβάζουν.

  39. Χρηστάρας said

    Ας ρίξουμε μια ματιά και στο «Άσμα Ασμάτων», όπως αποδίδεται στα ελληνικά.
    Ένα ερώτημα που μου έχει μείνει αναπάντητο -επειδή δεν γνωρίζω την εβραϊκή ή την αραμαϊκή- είναι αν η πρωτότυπη (ή τουλάχιστον εκείνη που φέρεται ως πρωτότυπη) γραφή με τη χρήση των συμφώνων αφήνει ελεύθερους τους μεταφραστή/μεταφράστρια να χρησιμοποιήσουν φωνήεντα κατά βούληση και κατά ερμηνεία. Πιθανόν το κείμενο να αποδιδόταν πιο ερωτικά ή σεξουαλικά από το καταγραφέν στη Βίβλο. (Οι βιβλιοφάγοι ας δουν μια τέτοια ελεύθερη ερμηνεία εντός του: «ΑΣΕΜΝΟΥ, ερωτικές ιστορίες για ενήλικες», Φάνης Κατσιρέλος, εκδ. Μανδραγόρας, Αθήνα, 2015.)

  40. cronopiusa said

  41. …δωσ’ του πέρα δωσ’ του πέρα δωσ’ του φουστανιού σ’ αέαρα… Στίχοι από τον Ικαριώτικο χορό.

  42. ΚΩΣΤΑΣ said

    Στιχομυθία ζευγαριού γερόντων (θεσσαλιστί), μέσα στα άγρια μεσάνυχτα, ενώ κοιμούνται

    – Γέρος: πάλι σκώθκις βλουημένε;
    – Γριά; Να γυρίσου γέροντα;
    – Γέρος: δεν του είπα για σένα μουρή, για τουν αέρα λέου, δεν ακούς πώς βροντάν τα πατζούρια;

    Πολλάκις, θεσσαλιστί, ο αέρας δεν φυσάει , σηκώνεται. 😉

  43. leonicos said

    39 Χρηστάρα

    Όχι. Το ότι γράφονται μόνο τα σύμφωνα, δεν σημαίνει ότι διαβάζει κανείς ό.τι θέλει.

    Η ερμηνεία του όμως ως θρησκευτικού άσματος είναι (επιεικώς) παρακινδυνευμένη

    Πρόκειται για σαφώς ερωτικό κείμενο, εφόσον η κοπέλα λέει στο βοσκόπουλό της ‘θα σε βάλω στην καλύβα μου, στο κρεβάτι της μάνας μου’ το οποίο δεν επιδέχεται εξιδανικευμές, εξαϋλωμένες και πνευματικές αναζητήσεις.

  44. cronopiusa said

  45. dryhammer said

    42. Και Χιαστί (όχι σταυρωτά) λέγεται, μετά το βρόντημα του παραθυρόφυλλου:
    – Εσηκώθην πάλι…
    – Να γυρίσω βολικά;

  46. Χαρούλα said

    http://www.neapaideia-glossa.gr/content/157g.htm

  47. Pedis said

    # 27 – #18: Δεν βλέπω κάτι παράξενο σε αυτό. Πάντα τα τραγούδια και η λογοτεχνία αντανακλούν τα ήθη της εποχής τους.

    Ούτε εγώ λέω οτι είναι παράξενο. Μία απλή μπανάλικη διαπίστωση έκανα, ότι δηλαδή όπως ο εισοδηματιας δεν θα αισθανθεί την ανάγκη να γράψει ωδή στην Κυριακή (που πλέον ούτε αυτή είναι αργία), ο καθημερινά χορτάτος να ζωγραφίσει ένα ξερό καρβέλι, έτσι και στον σεξουαλικά ικανοποιημένο και επιπλέον χωρίς κοινωνικούς/εθιμικούς περιορισμούς μονογαμικότητας δεν θα εκδηλώνονταν έτσι εύκολα διεγερτικές εμπνεύσεις καλλιτεχνικής έκφρασης από τον τυχαίο κυματισμό του ποδόγυρου και την αποκάλυψη ενός αστραγάλου.

  48. sarant said

    46 Για να πω την αλήθεια, ένα τέτοιο κείμενο θα ταίριαζε περισσότερο στον αποχαιρετισμό στον Κακριδή, αλλά δεν είχα υπόψη μου κάποιο που να μην είναι ευρύτερα γνωστό.

  49. leonicos said

    Άλλο το ‘διδάσκω αρχαία κείμενα από μετάφραση’ και αλλο ‘διδάσω αρχαία ελληνικά’.

    Το πρώτο δεν το καταλαβαίνω, εκτός από τα δράματα και τα ποιήματα. Υπάρχει λόγος να διδαχτεί κανείς τον ελοποννησιακό πόλεμο παό μετάφραση του Θυκυδίδη; Δεν αρκεί να πάρει μια περίληψη των γεγονότων; Που και πάλι ποιον ενδιαφέρουν και τόσο; Εκτος αν θέλουε να κουτσομπολέψουμε τη νομενκλατούρα και τα καμ΄ματα των διαφόρων. Από αυτή την άποψη καλύτερο θα ήταν η Αθηναίων Πολιτεία του Αριστοτέλη.

    Και γιατί να διδαχτεί ο Πλάτωνας ή ο Αριστοτέλης από μετάφραση; Πολύ προσφορότερο θα ήταν ια αναλυση του έργου τους;

    Το πρόβλημα δεν είναι εκεί. Το πρόβληα είναι ότι και πάλι κανένας δεν θα ενδιαφερόταν. Ο κόσμος πλημυρίζει (ένα μ συνεδητά) κάτι στέκια με κάτι τύπους που γαβγίζουν καψουροτράγουδα. Με πήγανε χτες. Δεν λέω πού γιατί οι άνθρωποι θα διαμαρτυρηθούν και δικαίως. Ποια βαρύτητα έχει η γνώμη μου όταν ήσαν παρόντες και τραγουδούσαν γνωστοί αστέρες, μαζί με 1000 περίπου άτομα, χοντρά, λιγνά, με μαλλούρες, ξυριμένα, με ταουάζ και μη, χτπάγενε παλαμάκια με τον ρυθμό, κουνιόντουσαν όρθιοι, κουνούσαν τα χέρια τους όλο λαγνεία και πάθος, και συμμετείχαν ενεργά; Ενώ τα μουσεία είναι άδεια! Πόσοι από αυτού ςθα δούνε π.χ. αυτό γοα το Ωραίο του Αρχαιολογικού Μουσείου;

    Δεν μπορώ να πω ότι κακοπέρασα. Είχε και κάποιο ‘παραμύθι’, ένα γκαρσόνι αφηγείται διαχρονικά πού και πού δούλεψε, και κάθε φορά πέφτει το ανάλογο άσμα από μερικά νέα παιδιά, που θα μπορούσε να γίνουν τραγουδιστές αν δεν τους δίδασκαν να γίνουν ‘ξεφαντωτές και διακραυγαστές’. Αλλά με τόσο κόσμο θα βγάζουν λεφτά. ΟΕΔ που θα έλεγε και ο Τζι ως μαθηματικός.
    Άκουσα γνωστά τραγούδια, από Αττίκ και Γούνρη μέχρι Φραγκοσυριανή, όχι σαλιάρικα, όχι από κείνα που δεν υποφέρονται, ούτε από κείνον τον κατά τα άλλα συμπαθή τραγουδιστή ‘που όλες τον αφήνουν και πονάεικαι κλαίει’ αλλά δεν μου πρόσθεσε τίποτα. Όταν το είπα σ’ εκείνους που με πήγαν, υποσχόμενοι κάτι άλλο, ου απάντησαν: «ούτε σ’ εμάς. τι να σου προσθέσει δηλαδή; τι ν σε διδάξει; περάσαμε καλά»

    Αυτό είν’ το θέμα (από τραγούδι) Πέρασαν καλά. Δεν ζητούσαν τίποτ άλλο ούτε υποπτεύονται ότι θα μπορούσε να υπάρχει κάτι άλλο να πάρουν από μια τέτοια ιστορία.
    Κι εγώ δεν πέρασα άσχημα. Αυτοί θα ξαναπάνε. Εγώ όχι!

    Όσο για τ’ αρχαία ελληνικα, είναι δεν είναι χρήσιμα για τον χρήστη της νεοελληνικής, νομίζω πως είναι μιζέρια να μη θέλει να τα διδαχτεί κάποιος. Απλώς, εμείς τύχαμε με ανθρώπους που τ’ αγαπούσαν, και μας έκαναν να τ’ αγαπήσουμε. Και μημου πείτε ότι μια καλή γνώση της ελληνικής δεν περιλαμβάνει και ‘τ’ αρχαια. Εδώ στην Τουρκία, δεν νοείται να μη διδαχτείς την οθωμανική, που παρεμβάλλεται κι ένα διαφορετικό αλφάβητο, εκτός από τη γλώσσα που είναι σκιωδώς κατανοητή στο σημερινό μέσο τούρκο λόγω της ‘αποκάθαρσης ‘ των περσικών και αραβικών δανείων που έγινε στο μεταξυ.

    Και οι γεωργιανοί διδάσκονται Ρουσταβέλι από το πρωτότυπο. Αλλά αυτοί έχουν ένα, και τον λατρεύουν. (Τα περσσότερα παλιά κε΄μενα που αφορούν τη Γεωργία σώθηκαν στην αρμενική). Εείς έχουμε πολλούς και μπαφι΄σαμε.

  50. cronopiusa said

    Όλα τα μπορούν οι Υπουργοί
    παρεκτός να καταργήσουν τα όνειρα !

  51. Pedis said

    # 50 – ?

  52. leonicos said

    κανένα βιβλίο δε θα εισάγεται στα σχολεία, και καμιά διδακτική μέθοδο δε θα εφαρμόζεται

    μέθοδο

    υπογραφή Φάνης Κακριδής

    Συγγνώμη δηλαδή! Είμαι τόσο ηλίθιος ανάμεσα σ’ ευφυείς; Είμαι στούρνος ανάμεσα σε διαμάντια;

  53. cronopiusa said

    51
    δες το 46

  54. Χαρούλα said

    48 Νικοκύρη ενημερωτικά το έβαλα.
    Νομίζω πως πολύ καλύτερο είναι το δικό σου. Για μένα δείχνει πως οι ουσιαστικά μορφωμένοι άνθρωποι, μπορούν να είναι και ευχάριστοι. Εγώ πάντως σε ευχαριστώ για την επιλογή.

  55. Πέπε said

    Κι άλλος βοριάς, που φύσηξε άλλη νεραντζούλα:

    (Βιντεάκι με πολύ ενδιαφέρουσα «περιγραφή».)

  56. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    49 > στην Τουρκία, δεν νοείται να μη διδαχτείς την οθωμανική

    Λεώνικε, είναι σίγουρο αυτό? Τουλάχιστον στη δεκαετία του ’80 (ρώτησα σχετικά τότε μαθήτρια του Ζαππείου) δεν συνέβαινε κάτι τέτοιο. Μόνο edebiyat κάνανε, αλλά στα τούρκικα, χωρίς διδασκαλία του οθωμανικού αλφαβήτου. Για τώρα δεν ξέρω. Αν είναι κάνα καινούργιο μυστικό όπλο του Ταγίπ πρέπει επειγόντως να κανονίσουμε τη διδασκαλία όλων ανεξαιρέτως των μαθημάτων σε ομηρικά ελληνικά. Θα τους δείξουμε εμείς, τους παλιότουρκοι 🙂

  57. sarant said

    52 Και ο Βάρναλης γράφει (σε πεζά του δοκίμια) «η πρόοδο» και πολλοί άλλοι. Εδώ που τα λέμε, αυτός είναι ο λαϊκός τύπος.

  58. loukretia50 said

    Πέπε,
    Πέπε, την πρώτη νεραντζούλα την ήξερα – από γιαγιά!- σε χαρωπό παιδικό τραγουδάκι, με ζωηρό ρυθμό, όπως το πρώτο βιντεο, και συνήθως άρχιζε με τον ίδιο στίχο :
    «Κάτω στο γιαλό κάτω στο περιγιάλι
    Φύσηξε βοριάς κοντή, νεραντζούλα φουντωτή

    μετά όμως άλλαζε :

    «Κάποιονε καιρό σε μια μεγάλη πείνα
    Σ΄ένα αρχοντικό με πλούσια κουζίνα
    Ζούσαν δέκα ποντικοί, με ζωή αρχοντική
    Γάμο κάνανε – κοντή νεραντζούλα φουντωτή
    Γάμο κάνανε σ΄ένα σπειρί σιτάρι
    το αλέθανε στου ψύλλου το ποδάρι
    Βάζει ο ψύλλος μια φωνή, το ποδάρι με πονεί
    Τρέξετε καλέ γειτόνοι γιατί ο ψύλλος δε γλιτώνει
    Τρέχει ο ποντικός, τον κυρ γιατρό φωνάζει
    Έλα μέσα κυρ γιατρέ, κάθισε στον καναπέ
    Κι έλα δως μας αλοιφή για του ψύλλου την πληγή»

  59. 49 στην Τουρκία, δεν νοείται να μη διδαχτείς την οθωμανική
    Δεν ισχύει. Όπως το λέει το Χτήνος στο 56.

  60. Tomás de Torquemada said

    Ο Κακριδής έγινε ομότιμος μόνο στα Γιάννενα. Για την ακρίβεια, νομίζω ποτέ δεν δίδαξε στην Αθήνα.

  61. Χαρούλα said

    Leonicos 49
    ….. Απλώς, εμείς τύχαμε με ανθρώπους που τ’ αγαπούσαν, και μας έκαναν να τ’ αγαπήσουμε. ……

    Η ουσία της επιτυχημένης διδασκαλίας

  62. Μπούφος said

    Του Φάνη, Αιωνία του η μνήμη, κόκαλο να μην του μείνει! 🙂 Αυτό που και οι δυο του γονείς μετάφρασαν Όμηρο, με άφησε κάγκελο ( πώς λέμε «της επί χρήμασιν εκδιδομένης γυναικός » κ.λπ; )

  63. cronopiusa said

  64. Γιάννης Κουβάτσος said

    Γιάννης Ρίτσος, «Μια γυναίκα από άνεμο»

    «Ένας άνεμος σιγανός φυσούσε μέσα της
    κι έπαιζε μ’ ένα μόνο φύλλο – το χαμόγελό της.
    Όλοι αγαπήσαν το χαμόγελό της.
    Εκείνη δεν αγάπησε κανέναν.
    Έμεινε μόνη με τον άφαντο άνεμό της
    χάνοντας και το μόνο εκείνο φύλλο.
    «Το άπειρο, είπε,
    είναι ο τέταρτος τοίχος της μοναξιάς μας, όχι η στέγη.»

    Έμεινε ανύπαντρη, γέρασε, δεν έγινε ούτε άγαλμα.
    Σχολαστική στην καθαριότητα, απ’ το χαράματα,
    χειμώνα καλοκαίρι, σκούπιζε ως πέρα το πεζοδρόμιο.
    Μια μέρα μάλιστα φωτογραφήθηκε έτσι με τη σκούπα της
    στο δρόμο εκεί, μπρος σε μια ξένη πόρτα.
    Κι αυτή
    η φωτογραφία της
    απόμεινε όλο όλο από κείνον τον άνεμο και το
    χαμόγελό της.»

  65. Χαρούλα said

  66. Γιάννης Κουβάτσος said

    Σαπφώ:
    »Σαν άνεμος μου τίναξε ο έρωτας τη σκέψη,
    σαν άνεμος που σε βουνό βελανιδιές λυγάει.
    Ήρθες, καλά που έκανες, που τόσο σε ζητούσα,
    δρόσισες την ψυχούλα μου, που έκαιγε ο πόθος.»

  67. loukretia50 said

    ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΒΟΡΙΑ – ΜΙΚΡΕΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣ
    ΝΤΟΡΑ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ https://youtu.be/DT8Z98RMdAs

  68. Πέπε said

    Άλλες φορές ο Βοριάς φυσάει και καταστροφικά:

    Στη θάλασσα…

    Ή και στη στεριά:

    (Το πρώτο, κρητική παραλλαγή ενός πανελλήνιου δημοτικού τραγουδιού. Το δεύτερο είναι, απ’ όσο ξέρω, αποκλειστικά κρητικό.)

  69. loukretia50 said

    Ο Αέρας στους δρόμους https://youtu.be/4wPi_oOh4dY

  70. loukretia50 said

    Αγέρας δραπέτης Υπόγεια Ρεύματα https://youtu.be/maxa1duG754

  71. ΣΠ said

  72. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    7 > … και της σήκωσε το ποδοφούστανό της
    και της φάνηκε ο ποδαστράγαλός της!

    Ένας Παπαδόπουλος θα μας σώσει 🙂
    https://atexnos.gr/%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CF%80%CE%BF%CF%87%CE%AE-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%AC%CE%B3%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CF%85-%CE%AE%CF%84%CE%B1%CE%BD-%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CF%81%CE%B9%CE%AD%CF%82-%CE%BF/

    Τις ανηθικότητες περί φύσης, πειρατικών διεγέρσεων κλπ τις αφήνω ασχολίαστες 🙂

  73. Πέπε said

    @72:
    Χτήνε, ήσουν στη χτεσινή συζήτηση;

  74. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    73 Ε, πώς, δεν ήμουνα? Το σχόλιο 96 με τα μπροστινά μου πόδια το έγραψα 🙂

  75. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Κάποια Εμίρισσα, κάποια κυρά μεγάλη,
    αραθύμησε κατ’ ς’ το γιαλό να πλύνη,
    με τοις δούλαις της και με τοις σκλάβαις ούλαις.
    Πλέναν κι’ άπλωναν και με τον άμμο παίζαν.
    Κι’ ακριοφύσησε γλυκός βοριάς αέρας,
    κι’ αντισήκωσε το γυροφούστανό της,
    κι’ αντιφάνηκε το ποδοστράγαλοτης.
    Έλαμψ΄ο γιαλός, λάμψαν τα περιγιάλια.
    Κάτεργο περνά, χρυσοπαλαμισμένο,
    «Λάμνετε παιδιά, λάμνετε παλληκάρια,
    να προφτάσουμε κείνο που λάμπει ομπρόςμας∙»
    (Πολίτης 1914: 145, τρ. 97).

    Αντίστοιχα:
    «Μιά εμίρισσα, εμιροπούλας κόρη
    Επεθύμησε κατώ γιαλό να πλύνη∙
    Κι’ ανεσήκωσε της κόρης την ποδίτσα,
    Κι’ανεφάνηκεν ο ποδοστράγαλός της∙
    Έλαμψ’ ο γιαλός, έλαμψαν τα καράβια∙
    Ανεφύσησε γλυκύς βοριάς αέρας∙

    Κάτεργ’έρχοντο και λάμψανε κ’ εκείνα»
    (Passow 1860: 427, τρ. DLXVI «Η ΕΜΕΡΙΣΣΑ»)
    ………………………………………………….
    Κάποια Εμίρισσα, κάποια κυρά μεγάλη,
    αραθύμησε κατ’ ‘ς το γιαλό να πλύνη,
    με τοις δούλαις της και με τοις σκλάβαις ούλαις.
    Πλέναν κι’ άπλωναν και με τον άμμο παίζαν.
    Κι’ ακριοφύσησε γλυκός βοριάς αέρας,
    κι’ αντισήκωσε το γυροφούστανό της,
    κι’ άντιφάνηκε το ποδοστράγαλό της.
    Έλαμψ’ ο γιαλός, λάμψαν τα περιγιάλια.
    Κάτεργο περνά, χρυσοπαλαμισμένο,
    μ’ άρμενα κουπιά και μ’ άξια παλλιικάρια.
    Σκούζει ο ναύκληρος, λέει των παλληκαριώνε.
    «Λάμνετε παιδιά, λάμνετε παλλιικάρια,
    να προφτάσουμε κείνο που λάμπει ομπρός μας,
    κι’ αν είναι παννί, να είναι του καραβιού μας,
    κι’ αν ειν’ μάλαμα, να ειν’ των παλλιικαριώνε,
    κι’ αν ειν’ λυγερή, να είναι του καπετάνιου.»

    Γύρισμα: «κοντή, νεραντζούλα φουντωτή.» Αι πλείσται παραλλαγαί πλην τούτου έχουν και ποικίλα άλλα γυρίσματα, εις εκαστον στίχον πολλάκις διάφορα.
    http://users.uoa.gr/~nektar/arts/tributes/folk_songs/agaph.htm

  76. Πέπε said

    Σχετικά με το τραγούδι στο #7, ξέχασα μια διευκρίνιση:

    Ο τελευταίος στίχος λέει «κι αν είν’ λυγερή να ‘ναι του καπετάνιου». Το τραγούδι το λένε σ’ όλο το Αιγαίο, και αλλαχού, αλλά σχεδόν πουθενά δεν το φτάνουν μέχρι το τέλος, συνήθως το κλείνουν πριν την εμφάνιση του πειρατικού και μάλιστα ήδη μισοδιαλυμένο από τη λήθη. Η ηχογρ. που ανέβασα είναι από την Κάρπαθο, ένα από τα λίγα μέρη όπου το θυμούνται πλόκληρο, όμως στην Κάρπαθο έχει επικρατήσει μια παραλλαγή που στρεβλώνει το νόημα: «κι αν είν’ λυγερή (κοντή), να ‘ναι του τραγουδιστή». Φαντάζομαι ότι κάποτε κάποιος το είπε έτσι γι’ αστείο, αναφερόμενος στον εαυτό του ως τραγουδιστή εκείνης της στιγμής, και καθιερώθηκε εξοβελίζοντας τον κανονικό στίχο.

    Έτσι όπως το ανέβασα, ασχολίαστο, δεν ξέρω αν προκύπτει το κανονικό νόημα του τραγουδιού.

  77. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    72. Φύσα αέρα σύμμαχε, το είπατε;

    Κοινός παρανομαστής αγάπης και αέρα, το ότι δεν είναι ορατά, αλλά γίνονται αισθητά και μας βοηθούν να ζήσουμε και να αισθανόμαστε καλά.
    Αν και αόρατος, ο αέρας έχει εντυπωσιακή παρουσία σε ποίηση και τραγούδι
    http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=243290

    Ένα αεράκι ξαφνική ανάσα θα `ρθει
    και θα αλλάξει τις γραμμές του χάρτη
    ένας Γενάρης αγκαλιά στο Μάρτη
    κι εμείς θα ψάχνουμε παλτό

  78. Πέπε said

    Και καθώς έγραφα το #76 ταυτόχρονα με το #75 της Έφης, η Έφη με συμπληρώνει:

    Μόνο από κάτι τέτοιες γραπτές συλλογές σαν του Πάσωφ και του Πολίτη ξέρω κι εγώ το κανονικό φινάλε. Με τ’ αφτιά μου δε νομίζω να το έχω ακούσει ποτέ.

  79. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    77 Βλέπω τη Νατάσα σου και κάνω ρελάνς με Θανάση 🙂

  80. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @7,76,78. Πέπε, πρώτη φορὰ τ᾿ ἀκούω/διαβάζω μὲ ὅλα του τὰ λόγια. Τό ᾿χα κι ἐγὼ γιὰ παιδικὸ/σχολικὸ τραγουδάκι. Μάλιστα κάναμε καὶ πλάκα, τραγουδώντας:

    …ἔλαμψ᾿ ὁ γιαλός, ὁ κόσμος ἔλαμψ᾿ ὅλος…

  81. Γς said

    Αέρα!

    πατέρα!

  82. Μανούσος said

    Νομίζω Γιάννενα μάλλον και όχι Γιάννινα ή κάνω λάθος;

  83. Pedis said

    # 46, 50 – ενδιαφέρουσα ανάλυση.

  84. sarant said

    60 Οκ

    82 Λέγεται και Γιάννινα. Συχνότερα Γιάννενα, πράγματι.

  85. Triant said

    Φύσα αγέρι, φυσα αγέρι.
    Μισοσχετικό, αλλά πολύ ωραίο (από τότε που τού ‘γραφε άλλος τα τραγούδια λ.ε.τ.)

  86. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Καλησπέρα σας από Ιλλινόϊ,

    Είναι φανερό ότι ο Φάνης Κακριδής δεν συγκινεί τους αναγνώστες του παρόντος Ιστολογίου. Από τα 86 σχόλια μέχρι τώρα, λιγότερα από 10 ασχολούνται με τον Κακριδή και με τα θέματα που θίγει το άρθρο. Επιτρέψτε μου να κάνω εγώ ένα σχόλιο για τον αλησμόνητο Φάνη και ζητώ προκαταβολικώς συγγνώμη αν σοκάρω κάποιους οπαδούς της πολιτικής ορθότητος…

    1) Η σπουδαία κλάση του Φάνη Κακριδή ως κλασικού φιλολόγου φαίνεται κυρίως από το μνημειώδες (τελευταίο χρονολογικά…) σύγγραμμά του «Αρχαία Ελληνική Γραμματολογία» (Ίδρυμα Τριανταφυλλίδη 2005), που έγραψε για τους μαθητές του Γυμνασίου και του Λυκείου. Αξίζει να το κατεβάσετε σε searchable μορφή (πατήστε ΕΔΩ) για να δείτε πόσες πολλές αλήθειες για την Θεία Ελληνική Γλώσσα χώρεσε ο αλησμόνητος Φάνης σε ένα σχολικό εγχειρίδιο 340 σελίδων. Και μόνο αυτό το σύγγραμμα να διδασκόσαντε τα Ρωμιόπουλα στα 6 χρόνια του Γυμνασίου + του Λυκείου, θα μάθαιναν πολύ περισσότερα Αρχαία Ελληνικά, από όσα μάθαμε εμείς οι παλιοί…

    Υπόψιν ότι η «Αρχαία Ελληνική Γραμματολογία» του Φ. Κακριδή έχει αναρτηθή και στο greek-language.gr (Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα)

    2) Ωστόσο, το εν λόγω σύγγραμμα έχει τόσες πολλές ατέλειες, γκάφες, ανακρίβειες, λάθη κλπ., που αν τα επεσήμαινε όλα το Επιτελείο μας, θα χρειαζόμασταν πάνω από 30 βαρβάτα σχόλια. Φαίνεται απίστευτο, αλλά ΟΛΑ τα ημαρτημένα του Κακριδή σε αυτό το (εξαιρετικό, κατά τα άλλα…) βιβλίο οφείλονται στην ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΡΘΟΤΗΤΑ από την οποία ταλαιπωρείται το Ρωμέικο…

    Θα δώσω μόνο ένα παράδειγμα και ΠΡΟΚΑΛΩ τον κ. Σαραντάκο (αν τολμάει…) να μού απαντήσει σαφώς: Εγκρίνει την ανήκουστη υποκρισία του Κακριδή, που θα φανερώσω ευθύς αμέσως;

    Στην σελ. 131 του βιβλίου γίνεται αναφορά στον Αριστοφάνη (μπορείτε να την δείτε και στην διεύθυνση της «Πύλης» που έδωσα παραπάνω). Αναρτώ τί γράφει ο Κακριδής:

    ΞΑΝΑΡΩΤΑΩ τον αγαπητό κ. Σαραντάκο: Κύριε Νίκο μου, είναι δυνατόν να μή γνώριζε ο Φάνης Κακριδής ότι «καταπύγων» στα αρχαία ελληνικά σημαίνει «πούστης, παθητικός ομοφυλόφιλος» κλπ.; Γιατί, λοιπόν, ενημερώνει τα Ρωμιόπουλα ότι σημαίνει ξΑδιάντροπος (sic); Εσείς, κ. Σαραντάκο, εγκρίνετε αυτή την βλακώδη τακτική της πολιτικής ορθότητος που είναι σκέτη υποκρισία; Είναι δυνατόν ένας εξέχων κλασικός φιλόλογος να γράφει στο βιβλίο του ότι «καταπύγων» σημαίνει ξΑδιάντροπος; Πού είμαστε, στον 19ο αιώνα και στις πρώτες εκδόσεις του Liddell-Scott;

    Το εν λόγω βιβλίο του Κακριδή είναι γεμάτο από παρόμοιες «πολιτικές ορθότητες» που διαστρεβλώνουν το μεγαλείο της Θείας Ελληνικής Γλώσσης και του Αρχαιοελληνικού Πολιτισμού. Αν προκληθώ από τους γνωστούς αντιρρησίες (Λεώνικος, Πέπες, Ιατρού, κύρ Δημήτρης Μαρτίνος κλπ.) θα επανέλθω με καταιγιστικά ντοκουμέντα για να γελάσει και το παρδαλό κατσίκι…

    ΥΓ: Βάζω στοίχημα την μισή μου περιουσία πως ούτε ο αγαπητός δημοδιδάσκαλος του Ιστολογίου, κύρ Γιάννης Κουβάτσος, (αν τον ρωτούσαν τι σημαίνει η λέξη…) θα τολμούσε να πεί στα μικρά μαθητούδια του ότι «καταπύγων» σημαίνει… ξεδιάντροπος!

  87. 74, ΣτοΔγιαλοΧτηνος said: «…Το σχόλιο 96 με τα μπροστινά μου πόδια το έγραψα»
    # Και πήρες την απάντηση: «.Συμφωνώ μαζί σου. Αν αυτό (κάνεις ότι) καταλαβαίνεις πρέπει να ντρέπεσαι»!

  88. π2 said

    Ο Νόννος είναι από τις πιο περίεργες μορφές της ύστερης αρχαίας γραμματείας. Οι 20.426 στίχοι των Διονυσιακών είναι μετρικά άψογοι, γι’ αυτό και μέτριας ποιότητας. Βλέπετε, ο Όμηρος δεν ακολουθούσε γραμματικούς κανόνες και τους χιλιάδες μετρικούς κανόνες και υποκανόνες, με τις εξαιρέσεις και τις εξαιρέσεις των εξαιρέσεων που αγαπούν οι γραμματικοί, από την αλεξανδρινή φιλολογία μέχρι σήμερα· ποίηση έγραφε ο άνθρωπος, έμμετρο ρυθμικό λόγο. Ο Νόννος όμως γράφει μια άσκηση γραφείου, κι έτσι είναι υποχρεωμένος να σκαρώσει μετρικά ορθούς στίχους.

    Κι έπειτα, τι σόι λόγιος κάνει παράφραση σε δακτυλικό εξάμετρο του Κατά Ιωάννην Ευαγγελίου (http://www.documentacatholicaomnia.eu/03d/0390-0429,_Nonnos,_Metaphrasis_Evangelii_Ioannei__(CSHB),_GR.pdf); Προσπαθούν συχνά οι μελετητές να εξωραΐσουν το αλλόκοτο του πράγματος, υποθέτοντας π.χ. ότι πρώτα έγραψε τα Διονυσιακά και μετά προσηλυτίστηκε στον χριστιανισμό κι έγραψε το Κατά Ιωάννην. Εγώ, χωρίς να ξέρω καθόλου την εποχή και τη γραμματειακή παραγωγή της, δεν θα έσπευδα να βρω την εύκολη λύση για να εξοβελίσω την εγγενή αντίφαση.

  89. BLOG_OTI_NANAI said

    86: Μια χαρά μεταφράζεται έτσι μπάρμπα για να δημιουργηθεί το αντιθετικό σχήμα:

  90. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  91. sarant said

    88 Αναρωτιέμαι πόσοι έχουν διαβάσει όλα τα Διονυσιακά.
    Το Λίντελ Σκοτ, λέει ο Νικ Νίκολας, αποδελτιώνει τον εθνικό Νόννο αλλά όχι τον χριστιανό Νόννο.

  92. 87 Γιατί να ντρέπομαι? Καθαρά ήτανε, τα είχα πλύνει πριν γράψω.
    Φεύγω, πα να κάνω τπτ σοβαρότερο.

  93. π2 said

    91: Νομίζω ελάχιστα περισσότεροι απ’ όσους έχουν διαβάσει την Αλεξάνδρα του Λυκόφρονα (που νομίζω τη διαβάζουν μόνο οι υπομνηματιστές της, αρχαίοι και σύγχρονοι).

  94. BLOG_OTI_NANAI said

    Υπάρχει μια κάποια αμφιβολία αν όντως το έχει γράψει ο Νόννος. Και σε άλλα κείμενα έχω δει όρους «αποδίδεται στον Νόννο» κ.λπ.

  95. Χαρούλα said

    Δεν θυμάμαι αν τα έχουμε πει. Αν ναι, παραβλέψτε τα.

    Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, οι άνεμοι ήσαν τέσσερεις και μάλιστα θεοί!
    Ο Βορέας, ο Νότος, ο Εύρος και ο Ζέφυρος.
    Ήσαν παιδιά του Αστραίου και της Ηούς, που γέννησαν επίσης και τ’ άστρα.
    Ο Βορέας είναι πολύ δυνατός και βίαιος άνεμος που φυσά από τη Θράκη, φέρνει
    χιόνι και χαλάζι και ξεραίνει με την πνοή του τα νοτισμένα χωράφια. Διακρινόταν για την ταχύτητα του και κανείς δεν μπορούσε να τον ξεπεράσει στο τρέξιμο. Πέρα από την επικράτεια του (τη Θράκη), υπήρχε η χώρα των Υπερβορέων.
    Ο Νότος φέρνει ομίχλη και βροχές και είναι επικίνδυνος για όσους ταξιδεύουν στη θάλασσα τον χειμώνα, αφού σηκώνει τεράστια κύματα.
    Ο Εύρος συχνά συναγωνίζεται στο φύσημα με τον Νότο τόσο καλά που κάνει να σπάζουν τα κλαδιά των δέντρων στα δάση.
    Ο Ζέφυρος είναι πολύ γρήγορος κι αυτός όσο ο Βορέας, και πολλές φορές επικίνδυνος. Παρουσιάζεται όμως και ως ήπιος, δροσερός άνεμος, που φυσά μόνιμα σε παραδεισένιους τόπους, όπως είναι οι κήποι του Αλκίνοου και τα Ηλύσια Πεδία.
    Διορισμένος από τον Δία, ταμίας των ανέμων ήταν ο Αίολος, ο οποίος κρατούσε τους ανέμους μέσα στον ασκό του και τους άφηνε μετά από εντολή του Δία.

    Η προέλευση των κοινών ονομάτων των ανέμων στα ελληνικά:

    Τραμουντάνα: από το ιταλικό tramontana (έρχεται από τα βουνά).
    Γραίγος: από το βενετικό grego – ιταλικό greco (έρχεται από την Ελλάδα).
    Απηλιώτης: αρχαιοελληνικό σύνθετο (από + ηέλιος: που σχετίζεται με τον ήλιο).
    Λεβάντες: από το ιταλικό levante και το γαλλικό levant (από τον ήλιο, από ανατολάς).
    Σιρόκος: από το ιταλικό scirocco, από το αραβικό sharqi: ανατολή.
    Όστρια: από το ιταλικό ostrο, λατινικό auster (νότιος άνεμος), αρχαίο αύω: ξηραίνω
    Γαρμπής: από το ισπανικό ή βενετικό garbin, αραβικά garbi: δυτικός.
    Λίβας: αρχαιοελληνικό (Λιψ – από τη Λιβύη)
    Πουνέντες: από το ιταλικό ponente: δυτικός
    Ζέφυρος: αρχαιοελληνικό όνομα.
    Σκίρων: αρχαιοελληνικό όνομα.
    Μαίστρος: από το λατινικό Magnus, Maister: Μέγας, σημαντικός.

  96. loukretia50 said

    για ατμόσφαιρα :
    Respect The Wind https://youtu.be/nP6nKTu6TGY

    Ο Βοριάς ο παιχνιδιάρης
    Ανέμελα στον άνεμο σκορπάν αγάπης λόγια
    και όρκους ασυλλόγιστους δένουνε κομπολόγια
    όσοι φτερό στον άνεμο νοιώθουνε την καρδιά τους
    σαν πεταλούδα να πετάει, όπως η πεθυμιά τους

    Όμως αυτός δεν ήτανε γνήσιος γιος του ανέμου
    Κι αγάπησε αληθινά την κόρη του κυρ Θέμου
    Και ο μεν Θέμος ήθελε να την καλοπαντρέψει
    μα η σεβαστή συμβία του το γιο είχε αναθρέψει
    για νάναι πάντα στήριγμα και του σπιτιού κολόνα
    Και δεν καταδεχότανε να πάρει τσαπερδώνα
    που θα τον έχει από κοντά κι αυτή θα την ξεχάσει
    γιατί με τα του οίκου του θα έχει πια μπαφιάσει

    Έτσι λοιπόν του ξέκοψε πως η αγαπημένη
    μ΄άλλον νταραβερίζεται και είναι μια χαμένη
    Ο νέος τόχαψε με μιας – ήταν ο γιόκας της μαμάς
    και για ταξίδι έφυγε, την κόρη να ξεχάσει
    χωρίς να πει ούτε ένα γειά , φοβόταν μη δειλιάσει

    Όμως πριν φύγει άφησε στη μάμυ ένα γράμμα
    μ΄αγάπη και παράπονο, καθότι ζούσε δράμα
    Συντεταγμένες έδινε για τούτο το ταξίδι
    «Αν μ΄αγαπάς, έλα και συ, αλλιώς θα μου βγεί ξύδι»
    Ήταν το τελεσίγραφο που με απελπισία
    Έστελνε στην αγάπη του, ύστατη ικεσία

    Μα η πανούργα η μαμά αντί να της το δώσει
    όπως του υποσχέθηκε, φριχτά θα τον προδώσει
    Απ’ την κακία την πολλή το γράμμα πάει και σκίζει
    Και σαν φτερά στον άνεμο τα λόγια του σκορπίζει
    Όμως ο άγριος βοριάς να κάνει παζλ λατρεύει
    και το κρυφό τους νόημα βάλθηκε να γυρεύει

    Ανεμοφουρφουλίζοντας τα σκόρπια κομματάκια
    Ήρθαν κι ενώθηκαν ξανά , σχημάτισαν λογάκια
    Κι έτσι το γράμμα έφτασε στην τεθλιμμένη νέα
    Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς πολύ ωραία
    ΛΟΥ
    Δεν ξέρω πώς να βάλω στα σχόλια κοντέρ
    Αν δείτε κι υπερβάλλω, παράπονα στο σερ!

    I talk to the wind https://youtu.be/no8L51U_KlM
    Wild is the Wind – David Bowie https://youtu.be/7cSAKlu0OlU
    When the wind blows David Bowie https://youtu.be/Td0PohHn2BE

    Χαιρετώ μέχρι αύριο!

    Π2 …ποτέ δεν ξέρετε…

  97. Χαρούλα said

    Οι σημάντορες άνεμοι που ιερουργούνε
    που σηκώνουν το πέλαγος σαν Θεοτόκο
    που φυσούν και ανάβουνε τα πορτοκάλια
    που σφυρίζουν στα όρη κι έρχονται
    Ο Μαΐστρος, ο Λεβάντες, ο Γαρμπής,
    ο Πουνέντες, ο Γραίγος, ο Σιρόκος,
    η Τραμουντάνα, η Όστρια.

    Οδυσσέας Ελύτης
    “Δοξαστικόν”, Άξιον Εστί

  98. Μαρία said

    93
    Αυτή θα μου μείνει αξέχαστη. Σε εξετάσεις για υποτροφία του ΙΚΥ την έγραψα Λωξάνδρα 🙂

    95
    (Λιψ – από τη Λιβύη) Πρόκειται για παρετυμολογία. Απο το ρήμα λείβω παράγεται.

  99. loukretia50 said

    ουπς! κάτι μπέρδεψα! ε,καλά, διορθώσεις αύριο… πιάνετε το νόημα!

  100. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>το μοτίβο του αέρα που σηκώνει το φουστάνι μιας κοπέλας.
    παλιά μαντινάδα
    Ήθελα να γινόμουνα
    γύρος του φουστανιού σου
    να κάνω αέρα κι ασκιανό
    μικρή μου του κορμιού σου
    ……………………………………………………………
    «…ο αέρας φούσκωνε το φουστάνι της καθώς άπλωνε, πολλές φορές το σήκωνε ψηλά και φαίνονταν οι μαύρες κάλτσες ως το γόνατο και τα κάτασπρα μπούτια της αθώρητα από άντρα εδώ και δεκαετίες, μόνο του ανέμου ερωμένη. »

    «Στο αυτί της αλεπούς» Ευγενία Φακίνου/εκδόσεις Καστανιώτη 2016

  101. loukretia50 said

    96. και πού να πάρουν τα μυαλά μου αέρα…
    Διόρθωση
    «…μα η σεβαστή μαμάκα του το γιο είχε αναθρέψει…’

  102. Κουτρούφι said

    Πήρε ο βοριάς τη μπόλια σου και φάνηκε ο λαιμός σου: https://www.youtube.com/watch?v=Qk8y7FnVX0Q
    (Περδικόπουλος)

    95 κλπ. Στη Σίφνο, έχουνε παρατηρήσει ότι όταν έχει Γραίγο, συχνά βρέχει στρωτά κι ωραία. Γι’ αυτό και λέγεται «Μάστορης».

  103. leonicos said

    93 Πέπε, το ετοιμάζω, με όλον τον Τζέτζη, ελπίζω

    Όταν το αναγγείλω, ο αιτούμενος (αιτών) συσχολιαστής δωρεάν λήψει.

    Το δωρεάν είναι πλεονασμός. Δεν έχω πουλήσει ούτε ένα βιβλίο μου. Είμαι ο πιο κακοπληρωμένος εδω μέσα.

    Λυκοφρονα έλεγαν κι ένα στρατηγό των Κορινθίων στον Πελοποννησιακο πόλεμο Θουκ. Δ΄ 43

  104. leonicos said

    Λαϊκά τραγούδια δεν ξέρω. Δημοτικά τραγούδια δεν ξέρω. Διάβασα καποτε τις συλλογές αλλά δεν το πρόσεξα. Πήγα και το βρήκα. Είναι όπως τα λέτε.

    Κάτι ανάλογο έπαθε και ο Οδυσσέας με την Ναυσικά. Αλλά και η Νααυσικά με τον Οδυσσέα, ο οποίος, πολιτικάλυ κορέκτ, εμφανίστηκε ενώπιόν της ολόγυμνος. Μη μου πείτε ότι φορούσε μαγιό.

  105. leonicos said

    Μια και μιλήσαμε για Θουκυδίδη

    Σκέψου να άκουγαν σήμερα οι πολιτικοί μας τον λόγο του Ερμοκράτη του Συρακοσίου

  106. # 95

    Οντως στην Ελλάδα ο χειρότερος άνεμος είναι ο βορειοανατολικός που έρχεται από την Θράκη. Φέρνει μεγάλο κρύο, συνήθως μια δυο φορές τον χειμώνα πιάνει διψήφια μποφόρια και καβαλάει τον Παρνασσό και τ’ άλλα βουνά που φράζουν άλλους άνεμους. Οι Νοτιάδες εδώ φέρνουν θαλασσοταραχή και βροχές αλλά πολύ σπάνια χιόνι. Είχε συμβεί κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 90 και θυμάμαι τις πλαγιές των βουνών γύρω από την Κωπαΐδα άσπρες και τις κορυφές χωρίς χιόνι !!

  107. Για τους Κρητικούς, που δεν είναι και θαλασσινοί, χειρότερο απ’ τη νοθιά δεν έχει.

  108. Χαρούλα said

    Μαρία (98), ευχαριστώ για την διόρθωση

    https://g.co/kgs/yPk3ge

  109. Γιάννης Κουβάτσος said

    Θρακιάς ο άνεμος από τη Θράκη…Φυσά βοριάς, φυσά Θρακιάς…

    «Αποχωρισμός» Βιζυηνός Γεώργιος

    Α΄. Η Μάνα

    Φουρτούνιασεν η θάλασσα και βουρκωθήκαν τα
    βουνά!
    είναι βουβά τ’ αηδόνια μας και τα ουράνια σκοτεινά.
    Κι η δόλια μου η ματιά θολή.
    Παιδί μου, ώρα σου καλή!

    Είν’ η καρδιά μου κρύσταλλο και το κορμί μου
    παγωνιά!
    σαλεύ’ ο νους μου, σαν δενδρί, που στέκ’ αντίκρυ στο
    χιονιά,
    και είναι ξέβαθο πολύ,
    παιδί μου, ώρα σου καλή!

    Βοΐζει το κεφάλι μου σαν του χειμάρρου τη βοή!
    ξηράθηκαν τα χείλη μου, και μου εκόπη κι η πνοή,
    σ’ αυτό το ύστερο φιλί,
    παιδί μου, ώρα σου καλή!

    Να σε παιδέψ’ ο Πλάστης μου, κατηραμένη ξενητειά!
    Μας παίρνεις τα παιδάκια μας και μας αφίνεις στη
    φωτιά,
    και πίνουμε τόση χολή,
    όταν τα λέμ’ «ώρα καλή!»

    Β΄. Το παιδί

    Φυσά βοριάς, φυσά θρακιάς, γεννιέται μπόρα φοβερή!
    με παίρνουν, μάνα, σαν φτερό, σαν πεταλούδα
    τρυφερή,
    και δεν μπορώ να κρατηθώ·
    μάνα μην κλαις, θα ξαναρθώ.

    Βογγούν του κόσμου τα στοιχειά, σηκώνουν κύμα
    βροντερό!
    θαρρείς ανάλυωσεν η γη, και τρέχ’ η στράτα, σαν νερό,
    και γω το κύμα τ’ ακλουθώ
    μάνα μην κλαις, θα ξαναρθώ.

    Όσες γλυκάδες και χαρές μας περεχύν’ ο ερχομός,
    τόσες πικράδες και χολές μας δίν’ ο μαύρος χωρισμός!
    Ωχ! Ας ημπόργα να σταθώ…
    μάνα μην κλαις, θα ξαναρθώ.

    Πλάκωσε γύρω καταχνιά, κι ήρθε στα χείλη μ’ η ψυχή!
    Δος με την άγια σου δεξιά, δος με συντρόφισσαν ευχή,
    να με φυλάγη μη χαθώ,
    μάνα μην κλαις, θα ξαναρθώ.

  110. Χαρούλα said

  111. ΚΩΣΤΑΣ said

    Και το πασίγνωστο αλλά πάντα νοσταλγικό:

    Ζαλοκώστας Γεώργιος

    «Ο Βορειάς που τ’ αρνάκια παγώνει»
    Ο ΒΟΡΕΙΑΣ ΠΟΥ Τ’ ΑΡΝΑΚΙΑ ΠΑΓΟΝΕΙ.[1]
    Ἦτον νύχτα, εἰς τὴν στέγη ἐβογγοῦσε
    Ὁ βορειᾶς, καὶ ψιλὸ ἔπεφτε χιόνι.
    Τί μεγάλο κακὸ νὰ ἐμηνοῦσε
    Ὁ βορειᾶς ποῦ τ’ ἀρνάκια παγώνει;

    Μὲς στὸ σπίτι μιὰ χαροκαμμένη,
    Μιὰ μητέρα ἀπὸ πόνους γεμάτη,
    Στοῦ παιδιοῦ της τὴν κούνια σκυμμένη
    Δέκα νύχταις δὲν ἔκλειγε μάτι,

    Εἶχε τρία παιδιὰ πεθαμμένα,
    Ἀγγελούδια, λευκὰ σὰν τὸν κρίνο,
    Κ’ ἕνα μόνον τῆς ἔμεινεν, ἕνα
    Καὶ στὸν τάφο κοντὰ ἦτον κ’ ἐκεῖνο.

    Τὸ παιδί της μὲ κλάμμα ἐβογγοῦσε
    Ὡς νὰ ἐζήταε τὸ δόλιο βοήθεια,
    Κ’ ἡ μητέρα σιμά του ἐθρηνοῦσε
    Μὲ λαχτάρα χτυπῶντας τὰ στήθια.

    Τὰ γογγύσματα ἐκεῖνα καὶ οἱ θρῆνοι
    Ἐπληγόναν βαθειὰ τὴν ψυχή μου.
    Σύντροφός μου ἡ ταλαίπωρη ἐκείνη,
    Ἄχ, καὶ τὸ ἄῤῥωστο ἦτον παιδί μου.

    Στοῦ σπιτιοῦ μου τὴ στέγη ἐβογγοῦσε
    Ὁ βορειᾶς, καὶ ψιλὸ ἔπεφτε χιόνι.
    Ἄχ, μεγάλο κακὸ μοῦ ἐμηνοῦσε
    Ὁ βορειᾶς ποῦ τ’ ἀρνάκια παγόνει.

    Τὸν γιατρὸ καθὼς εἶδε, ἐσηκώθη
    Σὰν τρελή. Ὅλοι γύρω ἐσωπαίναν·
    Φλογεροὶ τῆς ψυχῆς της οἱ πόθοι
    Μὲ τὰ λόγι’ ἀπ’ τὸ στόμα της βγαίναν.

    «Ὤ, κακὸ ποῦ μ’ εὑρῆκε μεγάλο!
    Τὸ παιδί μου, Γιατρέ, τὸ παιδί μου…
    Ἕνα τὤχω, δὲν μ’ ἔμεινεν ἄλλο·
    Σῶσέ μου το, καὶ πάρ’ τὴν ψυχή μου.»

    Κι’ ὁ γιατρὸς μὲ τὰ μάτια σκυμμένα
    Πολλὴν ὥρα δὲν ἄνοιξε στόμα.
    Τέλος πάντων – ἄχ, λόγια χαμένα –
    «Μὴ φοβᾶσαι, τῆς εἶπεν, ἀκόμα.»

    Κ’ ἐκαμώθη πῶς θέλει νὰ σκύψῃ
    Στὸ παιδὶ, καὶ νὰ ἰδῇ τὸ σφυγμό του.
    Ἕνα δάκρυ ἐπροσπάθαε νὰ κρύψῃ
    Ποῦ κατέβ’ εἰς τ’ ὠχρὸ πρόσωπό του.

    Στοῦ σπιτιοῦ μας τὴ στέγη ἐβογγοῦσε
    Ὁ βορειᾶς, καὶ ψιλὸ ἔπεφτε χιόνι.
    Ἄχ, μεγάλο κακὸ μᾶς μηνοῦσε
    Ὁ βορειᾶς ποῦ τ’ ἀρνάκια παγόνει.

    Ἡ μητέρα ποτὲ δακρυσμένο
    Τοῦ γιατροῦ νὰ μὴ νοιώσῃ τὸ μάτι,
    Ὅταν ἔχει βαρειὰ ξαπλωμένο
    Τὸ παιδί της σὲ πόνου κρεββάτι!

    Γεωργίου Χ. Ζαλοκώστα, Τα άπαντα. Έκδοσις δευτέρα υπό Ευγενίου Γ. Ζαλοκώστα, εν Αθήναις, εκ του τυπογραφείου των αδελφών Περρή, σσ. 288-290

    1 Τὸ μικρόν τοῦτο καλλιτέχνημα, τὸ πλῆρες ἀφελείας καὶ πάθους, ἐγράφη κατά τὸ 1848 εἰς τὸν θάνατον τοῦ τετάρτου υἱοῦ του Χρήστου, συνωνύμου τοῦ πατρός αὐτοῦ. Γ. Π.

    http://www.greek-language.gr/greekLang/literature/anthologies/new/show.html?id=30

  112. Χαρούλα said

    111 ΚΩΣΤΑ από το απόγευμα το κλωθογυρνάω, και λόγω λυπηρού θέματος δεν τόλμησα… Απλά βούρκωσα.
    Ευχαριστώ που το ανέβασες εσύ

  113. sarant said

    111 Πόσο απλά και συγκινητικά τα λέει (και όχι μόνο σε αυτό) ο Ζαλοκώστας…

  114. ΚΩΣΤΑΣ said

    112 Χαρούλα, κι εμένα με συγκινεί πάρα πολύ αυτό το ποίημα. Και αφού αρέσει και στον Νικοκύρη @113, ας μου επιτρέψει να βάλω κι ένα ακόμη που με συγκινεί πολύ και ας μην έχει μέσα αέρηδες.

    ΑΘΩΟΙ ΦΟΒΟΙ

    ΠΑΙΔΙ: Θέλω τη μάνα.
    ΠΑΤΕΡΑΣ: Επέταξε και στ’ άστρα πάει να ζήσει.
    ΠΑΙΔΙ: Πώς τόσο μάκρος άρρωστη δυνήθηκε να σχίσει;
    ΠΑΤΕΡΑΣ: Έχουν φτερούγες οι ψυχές.
    ΠΑΙΔΙ: Γιατί δεν τις απλώνει
    τότε η δική μας, μην αυτή τρέξει στ’ αστέρια μόνη;
    ΠΑΤΕΡΑΣ: Δεν είναι μόνη, γύρω της φτεροκοπούν αγγέλοι.
    ΠΑΙΔΙ: Αν άγγελό της μ’ έλεγε, κοντά της θα με θέλει.
    ΠΑΤΕΡΑΣ: Ώ! δίχως κάλεσμα Θεού ψηλά κανείς δεν πάει.
    Κοιμήσου τώρα, ησύχασε.
    ΠΑΙΔΙ: Και ποιος μου τραγουδάει;
    ΠΑΤΕΡΑΣ: Εγώ παιδάκι μου…
    ΠΑΙΔΙ: Εσύ κλαις…
    ΠΑΤΕΡΑΣ: Όχι σε με απιθώσου:
    «ζάχαρη νάναι ο ύπνος σου και μέλι τ’ όνειρό σου».
    ΠΑΙΔΙ: Νυστάζω. Από το πλάι μου καθόλου μη σπαράξεις,
    δος μου το χέρι – σκιάζομαι μήπως και συ πετάξεις!

    Μαρκοράς Γεράσιμος (1826-1911).

  115. Γιάννης Κουβάτσος said

    Μια που φτιάχτηκε ατμόσφαιρα, να βάλουμε κι αυτό το σπαρακτικό σονέτο του Μαρκορά…

    ΔΥΟ

    Μείναμε δύο! Ποιος παρακάτου ξέρει
    για μας τι λέει της Μοίρας το βιβλίο!
    Ποιος πρώτος θε να πάει στ’ ανήλια μέρη,
    ποιός μόνος του θα μείνει από τους δύο!

    Αν οι μαύροι να ζούμε άτεκνοι γέροι
    επρόσταξε αυστηρά θέλημα θείο,
    το χέρι ενός τ’ άλλου ας βαστάει το χέρι,
    ως να τ’ ακούσει αναίσθητο και κρύο.

    Μια τέτοια χάρη –ας μη ζηλέψωμ’ άλλη-
    στη λάβρα που βαθιά μας έχει κάψει
    είναι, αδελφή, παρηγοριά μεγάλη.

    Α! την ημέρα οπού και τούτη πάψει,
    αν ένα μόνο δάκρυ ο κόσμος βγάλει,
    το ζωντανό, όχι τον άλλο, ας κλάψει.

  116. BLOG_OTI_NANAI said

    111: Το δράμα του Ζαλοκώστα:

  117. Χαρούλα said

    Ο ΠΟΘΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ – Μ.Πολυδούρη

    Εἶνε ὁ πόθος μου τέτιος, ἀγέρα
    σὰν τὸν ἄγριο θυμό σου
    ποὺ στὶς πλούσιες κοιλάδες σφυρίζει.
    Εἶνε ἀνήμερος, ἄγρια φοβέρα,
    πλούσιοι οἱ τόποι βαθιά μου
    καὶ σὰ χάρος σκληρὸς τοὺς θερίζει.

    Κάθε ἐλπίδα, κάθε ὄνειρο νέο
    τὸ χαϊδεύει σὰν αὔρα
    ζωοδότρα στὰ ἐαρινὰ φύτρα.
    Κι᾿ ἂν αὐξάνη καὶ γίνεται ὡραῖο,
    εἶνε ἡ γόνιμη ὁρμή του
    ποὺ θὰ γίνῃ ἡ σκληρὴ καταλύτρα.

  118. Χαρούλα said

    Και για μας τις …παλιοσειρές

  119. ΚΩΣΤΑΣ said

    118 Κουίζ: Η μητέρα και ο Μίμης. Ποιος-α θυμάται απέξω τα ονόματα των δύο άλλων κοριτσιών; Τίθεται εκτός συναγωνισμού ο Γιάννης Κουβάτσος 😉

  120. Πέπε said

    Άννα;

  121. ΣΠ said

    119
    Άννα και Λόλα.

  122. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Έλλη

  123. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Αννα Έλλη. Η Λόλα ήταν θαρρώ μπουκλάτη ,η πιο μικρούλα.

  124. ΣΠ said

    123
    Μάλλον έχεις δίκιο.

  125. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    107 Φυσάει βοριάς απ΄το νοτιά 🙂
    Βοράς ή ταρός*, στην τοπική.
    Δυσικός ή γαρμπούνα στα παραθαλάσσια, ο γαρμπής.

    Η αμεριμνησία των μελτεμιών μας λείπει.

    Μερικές λαϊκές και τοπικές και ποιητικές ονομασίες των ανέμων:
    σοροκάδα, μπουνάτσα, καράγιαλης, γαρμπούνα θρακιάς,μαϊστραλάκι, αύρα.

    -κι ένας άνεμος αντάρτης\σαν ηλιοκαμένος ναύτης…
    -με τη φουρτούνα και το σιρόκο, ήρθε μια σκούνα απ΄το Μαρόκο…

    Βρήκα αυτό το συμπαθητικό: Τραγούδια με αέρηδες
    (χορταστικός κατάλογος με τα γιουτιούμπια τους)
    http://babisskyrgiannis.blogspot.com/2012/12/blog-post.html

    *ταρός, γενικά ο αέρας. Από πού να βγήκε,ποιος ξέρει. Κι άλλη φορά μου φαίνεται αναρωτήθηκα.

  126. Χαρούλα said

  127. ΚΩΣΤΑΣ said

    Κερδίζει η Έφη, το επιβεβαίωσε η Χαρούλα με εικόνα!

  128. Χαρούλα said

    Δεν ξέρω γιατί, αλλά η οικογένεια αρνήθηκε να …εμφανιστεί!

  129. ΚΩΣΤΑΣ said

    128 Μια χαρά εμφανίζεται η εικόνα σε μένα!

  130. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Έλλη, να ένα μήλο. Λόλα να ένα άλλο, Άννα να μήλα» 😊👍
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.mixanitouxronou.gr/lola-na-ena-milo-to-perifimo-alfavitario-tou-dimotikou-pou-megalose-polles-genies-ellinon/amp/&ved=2ahUKEwiBwOyMiuTfAhWSaVAKHQ0vAOsQFjAAegQIAxAB&usg=AOvVaw1cSUeXt-8isgL0hddwsxrN&ampcf=1

  131. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Κι ότι ετοιμάστηκα να κουϊζάρω πώς λέγανε τη μαμά 🙂
    Ηεικόνα με την οικογένεια έχει ένα, σοβαρό κατ΄εμέ, λάθος. Για πείτε αν το έχετε προσέξει κι εσείς;

  132. ΚΩΣΤΑΣ said

    131 Μήπως το ότι δεν φοράνε σαλιάρα; 😉

  133. Χαρούλα said

    ΕΦΗ, εγώ δεν βλέπω την φωτο, την ξαναέψαξα και προσπαθησα να βρω το λάθος.
    Σε πρώτη ματιά(ίσως και από επαγγελματική διαστροφή😊), δεν υπάρχουν μαχαιροπηρουνα και ποτήρια για όλους. Σε δεύτερο επίπεδο περίεργη η ιεραρχεηςη στο σερβίρισμα. Ναι τότε, και μένα η μάνα μου τελευταία έπαιρνε μερίδα, αλλά η γιαγιά πρώτη.

  134. Πέπε said

    131
    Ότι κάθονται όλοι μονόπαντα;
    Ότι δεν έχει ποτήρια για όλους;
    Ότι μερικά από τα παιδιά είναι πολύ μικρά για να καθαρίσουν το ψάρι μόνα τους;
    Ότι έχουν αφήσει το τηλεκοντρόλ της τηλεόρασης καταμεσίς του τραπεζιού;

    …Με τέτοιες ερωτήσεις, παντού υποψιάζομαι λάθη.

  135. Πέπε said

    Ότι η γιαγιά έχει μαχαιροπήρουνο ενώ δεν έχει χέρια;

  136. Πέπε said

    Κι εμένα δε μου εμφανίζεται η εικόνα, μόνο ένα εικονίδιο, αλλά την είδα με «ανοιγμα σε νέα καρτέλα».

  137. Χαρούλα said

    134
    😂😂το ποιό της ποιας είναι καταμεσίς του τραπεζιού;😂😂
    Ή έχω λάθος εκτίμηση για την ηλικία σου(και συγγνώμη που σε μεγάλωσα) ή έχεις υπέροχο χιούμορ!

  138. voulagx said

    #131: Λειπει ο παππους που τους φωτογραφιζει

  139. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Κώστα,Πέπε, χααααα! Κλαίω.
    Σαλιάρα και τηλεκοντρόλ ! Είστε φοβεροί, πού τα σκεφτήκατε!Η γιαγιά χωρίς χέργια!! άλλο θεϊκό φσσσ!
    Χαρούλα, αυτό σκεφτόμουν, την ιεραρχία. Η γιαγιά τελευταία, άντε, προτελευταία;!

  140. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ναι! και η γιαγιά τον αγνοεί και (δες πώς) κοιτάει τη νύφη , αλλά κι αυτή….

  141. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Το 140, για το 138 >>Λειπει ο παππους που τους φωτογραφιζει

    Επίσης τη γιαγιά την έβαλαν στο σκαμνί!

  142. Γιάννης Κουβάτσος said

    Τέσσερα παιδιά στο τραπέζι κι ακόμα δεν έγινε κόλαση η κατάσταση; ☺ Λογικά η μαμά θα φάει σε καμιά ώρα μέχρι να καθαρίσει τα ψάρια των παιδιών. Ειδικά το ψάρι του μωρού πρέπει να το ψειρίσει.

  143. ΣΠ said

    Από την στιγμή που διάβασα τον τίτλο του άρθρου έχω συνέχεια στο μυαλό μου αυτό το όχι και τόσο γνωστό τραγούδι του Λεοντή.

  144. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Αφελέστατε «ποντικέ των βιβλίων» κ. Blog-oti-nanai, (89)

    «ἆρά γε γινώσκεις ἃ ἀναγινώσκεις;» (Πράξεις 8,30). Μάς μόστραρες μιά μετάφραση του κατά κοινή ομολογία ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΥ μεταφραστή του Αριστοφάνους, Θρασύβουλου Σταύρου (1886-1979) για να μάς πείσεις ότι το «καταπύγων» σημαίνει αισχρός και ξεδιάντροπος; Είσαι με τα καλά σου;

    Άνοιξε το Λεξικό Δημητράκου και ξεστραβώσου:

    1) Όλοι οι παλιοί μεταφραστές (ο Θρ. Σταύρου μετέφρασε τις «Νεφέλες» επί Χούντας (1967) καί είχε κάποια δικαιολογία να μη μεταφράζει τις αισχρές λέξεις…) του Αριστοφάνους είναι για τα μπάζα: Μεταφράζουν άλλα αντί άλλων, κρύβουν τις σημασίες των αριστοφανικών λέξεων, παραλείπουν ολόκληρες φράσεις κλπ. Εννοείται ότι αυτό ισχύει και για τους αγγλόφωνους μεταφραστές της ίδιας εποχής. Εκεί είχε οδηγήσει η χριστιανική υποκρισία τις Αριστοφανικές μεταφράσεις: Να αλλοιώνουν οι μεταφραστές τις σημασίες των λέξεων για να μή σοκαριστούν οι χριστιανούληδες αναγνώστες και θεατές…

    Αλλά ο μακαρίτης Φάνης Κακριδής δεν έχει ΚΑΜΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ να μεταφράζει τον «καταπύγονα» ως «ξΑδιάντροπο», εν έτει σωτηρίω 2005. Δεν σε υποψιάζει, αφελέστατε Blog, η απόλυτη σιωπή του κ. Σαραντάκου αν και τον προκάλεσα στο 86 να βγεί και να μάς πεί αν εγκρίνει την τακτική του Φ. Κακριδή;

    2) Για να καταλάβεις, κ. Blog, πόσο άθλια μετέφραζαν οι παλιοί τον Αριστοφάνη (ακόμα κι ο θαρραλέος Βάρναλης, που ήταν γνωστός για την αγάπη του στην αισχρολογία…), θα αναρτήσω δύο αποσπάσματα από τις «Εκκλησιάζουσες» και την «Ειρήνη» του Αριστοφάνους… Αριστερά το πρωτότυπο, στην μέση η μετάφραση του Βάρναλη και του Θρ. Σταύρου και δεξιά η σωστή μετάφραση από το Επιτελείο μας. Ούτε το«δέφεσθαι» (= μαλακίζεστε) ούτε το «δεφόμενος» (= μαλακιζόμενος) μεταφράζουν οι Βάρναλης και Σταύρου. Ειδικά η μετάφραση του Θρ. Σταύρου είναι εντελώς για τα μπάζα…


    3) Υπόψιν, αστοιχείωτε και επιπόλαιε κ. Blog-oti-nanai ότι ο έντιμος Γεώργιος Σουρής στην μετάφραση των «Νεφελών» που έκανε τον 19ο αιώνα και έχει αναρτήσει στον ουρανό του Διαδικτύου ο κ. Σαραντάκος, κρατάει αμετάφραστη την λέξη «καταπύγων» (κι όποιος κατάλαβε – κατάλαβε…) στο απόσπασμα του Αριστοφάνους που μάς μόστραρες, και δεν καταδέχεται να την μεταφράσει «αισχρός» ή «ξΑδιάντροπος», οπως κάνουν 70 και 100 χρόνια αργότερα ο Θρ. Σταύρου και ο Φ. Κακριδής!..

    Μετάφρασις Γ. Σουρή:
    «Δι’ αυτά παραπονούμαι προς σάς όλους τους εγκρίτους,

    που προς χάριν σας αγώνας ηγωνίσθην πολυτρύτους,

    μα ποτέ δεν θα προδώσω τους σοφούς μου κριτικούς

    και δεν θα τους πω κακούς,

    κι από τότε, που κριταί κι άνδρες λόγου και σπουδών

    έκριναν τον Σώφρονά μου,

    και τον Καταπύγωνά μου

    μετ’ επαίνων αφειδών…»

  145. ΚΩΣΤΑΣ said

    139 Σαλιάρα και τηλεκοντρόλ !…

    Η ιστορία της σαλιάρας

    Όταν 12/ετής εισήλθα στο Ναό… ουπς στο 1ο Αρρένων Λαρίσης και τελείωνε το καλάθι απ’ το χωριό, ενίοτε πήγαινα και σε ένα εστιατόριο και έτρωγα βερεσέ. Τα χρήματα τα πλήρωνε ο πατέρας μου όταν κατέβαινε στη Λάρισα, είχε κάνει συμφωνία με τον εστιάτορα. Εκεί πρωτοείδα να φοράνε σαλιάρες.

    Αργότερα, πήγαινα και στο «Φρούριο» στη Λάρισα, έκλαψα και καθάρισα, που λέει και το τραγούδι, έμαθα να τρώω και μακαρονάδα με κουτάλι και να αφήνω και μπουρμπουάρ. Γνώρισα και κάτι φίλους, από τρικαλοκάρδιτσο μεριά, που σε καλούς τρόπους και σαβουάρ βιβρ ήταν ντιπ καταντίπ βλαχαδερά. Ξέραν να παραγγέλνουν μόνο κιφτέδις αδ’ ιέτς (χουρίς ζουμί).

    Όταν λίγα χρόνια με την ίδια παρέα, εμπλουτισμένη με μερικούς ακόμη καινούργιους συμπατριώτες τους, ταξιδέψαμε στα Παρίσια, εκεί έγινε το σώσε. Εμένα με ήθελαν παρέα ως κοσμολίτη. Αφού φάγαμε σε ένα εστιατόριο, μας έφεραν στο τέλος με τον λογαριασμό και ένα μπολ με κέρματα και χαρτονομίσματα μικρής αξίας. Τα σαΐνια έλαμψαν δια της φαντασίας τους. Θεώρησαν ότι ήμασταν νταμαρλήδες, τους κάναμε τιμή που φάγαμε στο εστιατόριό τους και μας έδιναν γι’ αυτό και αμοιβή. Είδα και έπαθα να τους πείσω ότι λόγω γαλατικής ευγένειας, το μπολ με τα χρήματα είχε τη σημασία να πάρουμε μόνοι μας τα ρέστα μας και να αφήσουμε διακριτικά όσο μπουρμπουάρ επιθυμούσαμε.

    Και όλη αυτή η δική μου κοσμική ανάπτυξη και η πρόοδός μου στους καλούς τρόπους, οφείλεται στην τρομερή εντύπωση που μου έκανε η σαλιάρα όταν την πρωτοείδα!

  146. ΚΑΒ said

    ψυχρὴ γάρ τ’ ἠὼς πέλεται Βορέαο πεσόντος,
    ἠῷος δ’ ἐπὶ γαῖαν ἀπ’ οὐρανοῦ ἀστερόεντος
    ἀὴρ πυροφόροις τέταται μακάρων ἐπὶ ἔργοις,
    ὅς τε ἀρυσσάμενος ποταμῶν ἀπὸ αἰεναόντων,
    ὑψοῦ ὑπὲρ γαίης ἀρθεὶς ἀνέμοιο θυέλλῃ,
    ἄλλοτε μέν θ’ ὕει ποτὶ ἕσπερον, ἄλλοτ’ ἄησι,
    πυκνὰ Θρηικίου Βορέω νέφεα κλονέοντος.

    Ησιόδου έργα και ημέραι 547-553

    Είναι ψυχρό το πρωινό όταν πέσει ο βοριάς
    και μια πρωινή καταχνιά από τον αστερωτό ουρανό απλώνεται στη γη
    πάνω στα σιτοφόρα χωράφια των καλότυχων.
    Αυτή τραβώντας νερό από τα ποτάμια που κυλούν αιώνια
    αφού σηκωθεί ψηλά πάνω από τη γη με την ορμή του ανέμου
    άλλοτε βρέχει κατά το βράδυ κι άλλοτε ανταριάζει
    όταν ο Θρακιάς τα πυκνά σύννεφα ταράζει.

    φυσάει Βοριάς, φυσάει Θρακιάς (Βαλαωρίτης)

    Ο Ησίοδος γνώριζε τον σχηματισμό των νεφών από τα επίγεια νερά μέσω της ομίχλης, ενώ με τη διάλυση των σύννεφων με τον βοριά απομακρύνεται η βροχή.

    Τα μουράγια ξεσκέπαστα στη σοροκάδα ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ

  147. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα, ωραία σχόλια είχαμε και σήμερα!

  148. Pedis said

    «Να μπαίνεις στα παπούτσια του άλλου»

    από συνέντευξη εκπροσώπου της νέας γενιάς του κωλόσογου που θα σιάξει, λέει, την Αθήνα …

    και που δεν λέει κουβέντα για το μερτικό της μαμάς του και των άλλων σκατόσογων που έχουν κυβερνήσει τον τόπο τα τελευταία *ήντα χρόνια.

    (δεν δίνω λινκ για να μη διαδίδονται τα μαλακόσλογκαν που τους πασσάρουν οι εταιρείες πολιτικής διαφήμισης)

    Προτείνεται για τα μεζεδάκια.

    *που εγκατέλειψε τον Δήμο για να πλασαριστεί μεταξύ των πρωθυπουργήσιμων, αλλά, τελικά, πήρε τα μπιπ του καράμπελα.

  149. Pedis said

    … και που την είχαν ψηφίσει 60% χαιβάνια για να τους φτιάξει την πόλη που υπόσχεται να τους φτιάξει, τώρα, ο γιος. Για λύπηση είναι … τα χαιβάνια, εννοώ.

  150. Μαρία said

    148
    Αυτή η αμερικανιά πάλιωσε. Την είχε λανσάρει ο Παπαχελάς και βέβαια δεν πέρασε ασχολίαστη κι εδώ.
    Απο τη μαμά καθιερώθηκε το «στο τέλος της ημέρας».

  151. Χρήστος Π. said

    143 Τι όμορφο τραγούδι! Κι όμως ΣΠ κι εγώ το ακούω που έχω -πιστεύω- πολύ καλή συλλογη με τραγούδια του νέου κύματος και αρκετοί άλλοι που ξέρω. Φέρνει θλίψη για τη Καίτη Χωματά που έφυγε πρόωρα νικημένη από το καρκίνο. Είχα τη τύχη με τη σύντροφο της ζωής μου να την ακούσω στην Ιερά Οδό λίγο πριν το τέλος. Ήταν μια όμορφη παράσταση με πολλούς τραγουδιστές της εποχής εκείνης. Η ΚΧ τραγούδησε μόνη και με το Βιολάρη, υπέροχα αλλά κουράστηκε και συνέχισε ακόμα και καθιστή να τραγουδά.

    Η αίθουσα εκείνη τη βραδυά είχε παρέες σε τρία μόνο τραπέζια. Επηρεασμένος, έκανα πολύ αρνητικές σκέψεις για το κόσμο που είχε κατακλύσει τα γύρω ξενυχτάδικα. Ένα τραπέζι ήταν το δικό μας, ένα ενός νιόπαντρου ζευγαριού που ήλθε με τη μικρή παρέα του να διασκεδάσει, και ένα άλλο ο πρώην ΑΓΕΑ Αντιπτέραχος ε.α. Γιάγκος, γνωστός μουσικόφιλος. Στο τέλος οι καλλιτέχνες, μας μίλησαν και μας χαιρέτησαν έναν έναν στην έξοδο. Μου έκανε εντύπωση η ευγένεια και η επιθυμία της ΚΧ να τραγουδήσει παρά τη κούραση, η γλυκύτητα της Πόπης Αστεριάδη, και η δύναμη της χειραψίας του Καραλη με το πλατύ χαμόγελο.

  152. Pedis said

    # 150 – πρώτη φορά τη βλέπω … και είναι και κακάσχημη … βάλε λέμε, όχι έμπα στα παπούτσα σου … να την εξελληνίζανε λιγουλάκι, πάει στο διαόλο!

    Είχε η μαμά αυτή την σημαντική συνεισφορά στα γράμματα; Μπραβό!

  153. Χρήστος Π. said

    150 Να κάνεις το σταυρό σου που καθιερώνουν αμερικανιές γιατί υπάρχουν πολύ χειρότερα. Ο Κούλης έχει πει σε συνέντευξη χασκογελώντας ότι μικρός μεγάλωνε με γερμανίδα νταντά κι έτσι έμαθε πρώτα να μιλάει γερμανικά και μετά ελληνικά.

  154. BLOG_OTI_NANAI said

    144: Άσε ρε μπάρμπα που θα μου κάνεις και μάθημα, το αλεπουδάκι 101…
    Και σήμερα υπάρχει η μετάφραση της λέξης αυτής αλλά και 99 στις 100 φορές δεν σημαίνει πραγματικά @ούστης. Λέει π.χ. κάποιος: «Ο @ούστης ο υδραυλικός και δουλειά δεν μας έκανε και μας γ@μισε στο τέλος και μας πήρε την κατοστάρα».
    Δεν εννοείς ότι ο υδραυλικός ήταν ομοφυλόφιλος ούτε ότι εσύ είσαι μερακλής και τον πλήρωσες κι από πάνω, αλλά τον κατηγορείς ως απατεώνα. Υπήρχαν και άλλες έννοιες, αρνητικές βέβαια:

  155. Γς said

    Τα τρία γουρουνάκια και ο κακός Λύκος που φύσαγε σαν τον δυνατό άνεμο για να τους ρίξει το σπίτι

    https://caktos.blogspot.com/2010/12/1984-cb.html

  156. Γς said

    148:

    >και των άλλων σκατόσογων που έχουν κυβερνήσει τον τόπο τα τελευταία *ήντα χρόνια.

    και των άλλων σκατόσογων που έχουμε βγάλει με τα τσαρούχια. Με τα χεράκια μας [τα ματάκια μας]

    Και που’ σαι ακόμα.

    Ταραντέλα εκλογών, δημοψηφισμάτων μετά κοψοχεριών κυβιστήσεων, πιρουετών εσετεγά

    «Είναι συνήθεια παλιά»

    Κι άμα την κόψουμε, εγώ θα κάτσω να … που λένε, να πούμε

  157. Alexis said

    Εξαιρετικά σχόλια!

    Γέλασα πολύ με την οικογένεια στο τραπέζι από το παλιό αλφαβητάρι!
    Το τηλεκοντρόλ και ο παππούς που τους φωτογραφίζει με τελείωσαν!!! 😂🤣👍👍

    Εμένα πάντως αυτό που με «τρέλαινε» στη συγκεκριμένη φάση είναι ο πατέρας που τρώει με τη γραβάτα και με πουκάμισο με μανικετόκουμπα!!! 😛

    Η μάνα από όσο θυμάμαι δε είχε όνομα, ούτε και ο πατέρας.
    Μόνο τα παιδιά αναφέρονταν με τα ονόματά τους…

  158. Πέπε said

    Σχετικά με τη μονόπαντη διάταξη των καθήμενων στο τραπέζι:

    -Χριστέ, κανόνισες για τον μυστικό δείπνο;
    -Ναι, έκανα κράτηση. Ένα τραπέζι των 26.
    -Γιατί 26; Δεκατρείς θα είμαστε.
    -Ναι, αλλά θα κάτσουμε μόνο στο μισό!

  159. # 157

    Το ότι υπάρχει γιαγιά αλλά όχι παπούς δεν είναι σεξιστικό ;; Ομοίως το ότι το μεγαλύτερο παιδί είναι αγόρι ; (αγόρι = παιδί ) Και γιατί οι γονείς γέρνουσι την κεφαλήν τον ιχθύν παλεύοντες ; τι υπονοεί ο καλλιτέχνης ;

  160. Alexis said

    #159: Το κλασικό στερεότυπο της ελληνικής επαρχίας ήθελε τον παππού να έχει «χαιρετήσει» από χρόνια και τη γιαγιά να περνάει την υπόλοιπη ζωή της μαυροντυμένη και μαντιλοφορούσα…

  161. Πέπε said

    159
    > > Και γιατί οι γονείς γέρνουσι την κεφαλήν […] ;

    Δίνει πιο βυζαντινό ύφος. Αλυτρωτισμός.

  162. Γς said

    161:

    διότι «δεν είχαν υπό την κεφαλήν κλίνην», που έλεγε κι η κυρά Ματούλα στο Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα του Λουντέμη

    https://sarantakos.wordpress.com/2010/04/28/kefaliklini/

  163. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Κι έχουνε βάλει και τη Λόλα δίπλα στον πατέρα, αντί στη μητέρα που θα ήταν κανονικότερο, τλχστ για την εποχή.
    Κι αν κρίνω από τα μάτια τους, κάτι παίρνουν, όλοι.
    Η γιαγιά φέρνει λίγο στον Οζι Όζμπουρν ή κάνω λάθος?

  164. # 163

    Ασε να το πολυψειρίζουμε…επτά νομάτοι και τρία ποτήρια μόνο !! τρία και τα μαχαίρια, πέντε τα πηρούνια, να γιατί υστερούν στην αριθμητική τα ελληνόπουλα !!

  165. sarant said

    Καλημέρα από εδώ! Ωραία συζήτηση για την εικόνα που μας γαλούχησε!

  166. ΓιώργοςΜ said

    164 Εμ βέβαια, οι χριστιανομπολσεβίκοι συνταξιούχοι τρώτε με χρυσά κουτάλια και πίνετε σε ασημένια κύπελα, δε σκέφτεστε πως τη δεκαετία του 60 δεν υπήρχαν πάντα αρκετά ποτήρια και σερβίτσια για να έχει ο καθένας από ένα, ούτε πως τα παιδιά δε χρησιμοποιούν μαχαίρι… 🙂 Κάπως πρέπει να… επικοινωνήσει (σικ, ρε) ο σχεδιαστής τη νοοτροπία ασφάλειας 🙂

  167. ΚΑΒ said

    Καλημέρα

    Αν δεν έχει γραφεί: πιρούνι και μαχαίρι μπροστά στη γιαγιά είναι τοποθετημένα αντίθετα

  168. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    167 Δεν τρέχει και τπτ. Έχει ήδη επισημανθεί πως η γιαγιά δεν έχει χέργια.

  169. Πέπε said

    Κάτι άλλο που μου έκανε εντύπωση: άκοπο ψωμί με μαχαίρι, αντί για κομμένες φέτες που συνηθίζουμε σήμερα. Προφανώς για να μην πεταχτούν οι τυχόν παραπανήσιες.

    (Όμως: ποιος θα κόψει τις φέτες; Ο πατέρας είναι ο μόνος που φτάνει, αλλά το μαχαίρι είναι στραμμένο κατά πάνω του με τη λάθος μεριά.)

  170. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    169 (Μισο)κομμένες είναι, 7 φέτες, όσες και τα άτομα.

  171. νεσσίμ said

    και ορισμένα σημεία της πορείας του Κακριδή κατά τη διάρκεια της χούντας
    http://ligapola.blogspot.com/2009/11/1150.html
    (είδα τη φωτογραφία του με «έκπληξη» καθώς τον θυμόμουν πολυ νεώτερο τη δεκαετία του 70)

  172. Παναγιώτης Κ. said

    Είχε την ίδια ματιά με τη σημερινή δική μας ο δημιουργός του συγκεκριμένου πίνακα;
    Δεν νομίζω!
    Οπαδοί της …αποδόμησης εμείς, διαρκώς ανακαλύπτουμε πράγματα… 🙂

  173. ΚΑΒ said

    168. Η γιαγιά έχει τα χέρια της κάτω. Και σε άλλη φωτογραφία στην αρχή του βιβλίου τα χέρια της γιαγιάς που κρατά στην αγκαλιά της τη Λόλα είναι ενωμένα με το σώμα της.

  174. ΚΑΒ said

    Ζωγράφος ο Κωνσταντίνος Γραμματόπουλος: «Πρόθεση του ήταν το βιβλίο να «αγγίξει» τα παιδιά, γι’ αυτό άλλωστε και η ανάμνηση των εικόνων αυτών προξενεί σε όλους συγκίνηση και χαρά. Το Αλφαβητάριο του 1955 χρησιμοποιήθηκε για τη διδασκαλία της γλώσσας στην Α´ τάξη Δημοτικού για περισσότερα από είκοσι συνεχόμενα έτη.»

  175. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    157, Αλέξη η μαμά ήταν η κυρία Φανή λέμε (γράφει) 🙂

    140 >>»Δέτε» την οικογένεια, λέει
    Σήμερα νομίζω δείτε και δέστε (με σκοινιά) 🙂

  176. sarant said

    171 Ευχαριστούμε!

    174 Ετσι εξηγείται που είναι οικείο σε τόσο πολλούς.

  177. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @148,150. Στὸ σλὰνγκρ ὑπάρχει σχετικὸ λῆμμα:
    παπαχελληνικούρες.

  178. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Πανάσχετε και ανελλήνιστε, Blog-oti-nanai, (154)

    με υποχρεώνεις να ξεμπροστιάσω εκ νέου τον βλακώδη καθωσπρεπισμό του μακαριστού Φάνη Κακριδή, με αποτέλεσμα να ξαναστεναχωρεθεί ο κ. Σαραντάκος που τόσο τον λάτρευε…

    Το σωτήριον έτος 1978, το ΜΙΕΤ κυκλοφόρησε την ελληνική μετάφραση του κλασικού συγγράμματος του K.J. Dover «Η κωμωδία του Αριστοφάνη» («Aristofanic Comedy», 1972) σε επιμέλεια + μετάφραση Φάνη Ι. Κακριδή. (κατεβάστε ΕΔΩ να ξεστραβωθείτε)

    Αναρτώ ένα απόσπασμα από τις σελ. 65 + 66 για να γελάσει ο κάθε πικραμένος με την βλακώδη πολιτική ορθότητα που ταλαιπωρούσε τον μακαριστό Φάνη…

    Άς δούμε τώρα τί γράφει στο αγγλικό πρωτότυπο του «Aristofanic Comedy» ο κορυφαίος Άγγλος ελληνιστής του 20ού αιώνος Kenneth James Dover (1920 – 2010)

    Άς δούμε και το Αριστοφανικό πρωτότυπο των «Θεσμοφοριαζουσών» 30-35:

    Τα βλέπετε, κ.κ. Σαραντάκο + Blog-oti-nanai; Ο Dover μεταφράζει ορθώς το «βεβίνηκας» του Αριστοφάνους («τον έχεις γαμήσει») και ο απατεών Φάνης Κακριδής το μεταφράζει «τού ‘χεις κολλήσει», βάζοντας σε παρένθεση το «βεβίνηκας» κι όποιος καταλάβει – κατάλαβε!..

    ΕΡΩΤΩ ευθέως τον κ. Σαραντάκο και τον σοφό Νέστορα του Ιστολογίου κ. Άγγελο: Κύριε Νίκο, και κύριε Άγγελε, ως επαγγελματίες μεταφραστές, τί έχετε να πείτε γι’ αυτή την μεταφραστική αλητεία του μακαριστού Φάνη Κακριδή; Είναι δυνατόν να μεταφράζει το «βεβίνηκας» … «έχεις κολλήσει»;

  179. Γς said

    Ξεκόλλα!

  180. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Τί ξεκόλλα, ρέ άνθρωπε το Θεού; (179) Θεωρείς σωστό να μεταφράζει ο Φ. Κακριδής το «βεβίνηκας» … «έχεις κολλήσει»; Είσαι με τα καλά σου; Πρόκειται για το μεζεδάκι της Δεκαετίας και ΟΦΕΙΛΕΙ το κορυφαίο εν Ελλάδι Γλωσσικό Ιστολόγιο να το αναδείξει…

    ΚΙ ΟΜΩΣ: Αύριο Σαββάτο, ο κ. Σαραντάκος θα βγεί + θα κράξει διαφόρους παγκοσμίως αγνώστους για ανώδυνα πταίσματα. Ωστόσο, για την μεταφραστική αυτή αλητεία του μακαριστού Φάνη, δεν θα βγάλει άχνα!..

    Άς ελπίσουμε ότι θα βγεί και θα πάρει θέση ο σοφός Νέστωρ κ. Άγγελος…

  181. Πέπε said

    Ιάκωβε, όταν μιλάς για βινήματα και σου λέει ο ίδιος ο Γς «ξεκόλλα», μάλλον το ‘χεις παρακάνει.

    Προφανώς δεν είπε ότι θεωρεί σωστή τη μετάφραση του Κακριδή αλλά ότι του τα ‘πρηξες. Φαντάσου τους υπολοίπους!

  182. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Εκλεκτέ φιλόλογε κ. Πέπε (181),

    για την ταμπακιέρα, θα μάς πείτε τίποτα; Εγκρίνετε την ανήκουστη μπαγαποντιά του μακαριστού Φάνη Κακριδή, που μετέφρασε «έχεις κολλήσει» το «βεβίνηκας», διαστρέφοντας τόσο το αριστοφανικό πρωτότυπο, όσο και το αγγλικό πρωτότυπο του Dover;

    Και να σκεφτεί κανείς ότι την εκδοτική επιμέλεια του βιβλίου την είχε το τάχα έγκυρο ΜΙΕΤ, στο οποίο εργαζόταν τότε (1978 + 1981 που έγινε η 2η έκδοση…) ο φίλος του κ. Σαραντάκου, Γιάννης Χάρης!

    Πάρτε θέση, κύριε Πέπε μου, και αφήστε τις αερολογίες…

  183. Πέπε said

    Δεν είμαι εκλεκτός φιλόλογος, δεν το θεωρώ ταμπακιέρα, και έχω καλυφθεί από την τοποθέτηση του Γς.

  184. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Επικοινωνείς με τον αφαλό σου, ρε άνθρωπε του Θεού (183);

    Τί φταίω εγώ, αν ο Φ. Κακριδής διέπραξε την κολοσσιαία γκάφα του στο «βεβίνηκας»; Πάς να με βγάλεις πόρνο, επειδής έτυχε να επισημάνω το μεζεδάκι της Δεκαετίας σε κείμενο του Αριστοφάνους; Έλα Χριστέ και Παναγιά!..

    Είναι ντροπή σου, αν δεν τοποθετηθείς για την ουσία του θέματος, κύριε Πέπε… Τόσο πολύ τρέμεις το όνομα Φάνης Κακριδής, όταν είναι ολοφάνερο ότι ο άνθρωπος μάς περνούσε για κατηχητόπουλα και μετέφραζε άλλα αντί άλλων;

  185. Πέπε said

    > > Επικοινωνείς με τον αφαλό σου, ρε άνθρωπε του Θεού (183);

    Αυτό το συζητάμε δίπλα, μη βγαίνεις εκτός θέματος.

  186. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Αέρα – πατέρα, κύριε Πέπε μου (185),

    δεν θές να απαντήσεις για να μή παραδεχτείς την αλήθεια. Αν κάποιος ανώνυμος μεταφραστής διέπραττε την αλητεία με το «βεβίνηκας» σε έκδοση του ΜΙΕΤ, 10 αναρτήσεις θα είχε αφιερώσει ο κ. Σαραντάκος από το 2009 που άνοιξε το Ιστολόγιο… Κι άλλα 10 άρθρα θα είχε γράψει ο Γιάννης ο Χάρης στην «Εφ.Συν.» για να τον γελοιοποιήσει…

    Δύο μέτρα και δύο σταθμά: Τους φίλους μας τους καλύπτουμε, ενώ κράζουμε όλους τους άλλους για πολύ πιό ανώδυνα λάθη…

  187. loukretia50 said

    182. Aν και καπνίστρια, δε με αφορά η ταμπακέρα!
    Μα κωμωδία ήταν, δεν είναι απαραίτητη η κυριολεξία για να καταλάβουν οι θεατές και να γελάσουν.
    Αρκεί ένας υπαινιγμός πχ :
    – une vignette * (!)
    «προφανώς ήταν σκοτάδι – δεν τον έβλεπες καλά
    τα καμώματα της νύχτας βλέπει η μέρα και γελά»

    *An ideal vignette is supposed to be short, to the point, and should bring out the emotions of the writer. It normally appears as a stand-alone piece of literature, or as a part of long stories or stage plays.

    Μην υποτιμάτε τους αναγνώστες – είναι αρκούντως πονηρεμένοι!

  188. Πέπε said

    Ιάκωβε, αν θες να θεωρήσει ο κ. Σαραντάκος, ή ο Γ. Χάρης, αρκετά σημαντικό αυτό που εσύ θεωρείς σημαντικό, ώστε να πάρουν θέση, δοκίμασε να τους πείσεις. Αν θες να το θεωρήσω εγώ σημαντικό, αυτό είναι κάτι άσχετο από τη γνώμη των παραπάνω. Δε σκοπεύω να απαντήσω, θεωρώ ότι πρόκειται για ένα γελοίο ανούσιο ερώτημα που πίσω από τη δήθεν προκλητικότητα του «καταδικάζετε τη λάθος μετάφραση απ’ όπου κι αν προέρχεται;» δεν κρύβει παρά το γαργάλημα που σου προκαλούν οι λέξεις βινώ, γαμώ, fuck κλπ.. Λοιπόν ιδού, τις έγραψα κι εγώ, τώρα επίτρεψέ μου να επανέλθω: μας τα ‘πρηξες.

  189. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Κύριε Πέπε μου (188), άλλα λόγια ν’ αγαπιώμαστε: Αντί να βγείς ευθαρσώς και να καταδικάσεις την ολοφάνερη μεταφραστική «αλητεία» του μακαρίτη (εν έτει σωτηρίω 1981, όχι τον 19ο αιώνα…) Κακριδή, πάς να με βγάλεις εμένα (70 ετών άνθρωπο…) ανώμαλο και κιναιδογράφο…

    Αφού είσαι τόσο χριστιανούλης και σοκάρεσαι με το «βεβίνηκας», για να σε προκαλέσω αναρτώ ένα ολόφρεσκο βίντεο του «National Geographic» που κάνει θραύση εδώ στις ΗΠΑ και θα αρέσει στην γατόφιλη κ. Λουκρητία (187):

    Δυό γατόπαρδοι (cheetahs) παίρνουν παρτούζα ένα θηλυκό και αφήνουν άφωνους τους επιστήμονες, αφού κάτι ανάλογο δεν έχει ξαναπαρατηρηθεί. Και το πιό ωραίο είναι ότι τρείς καμηλοπαρδάλεις κάνουν μπανιστήρι στην «τσόντα» που εκτυλίσσεται μπροστά τους…

  190. Πέπε said

    189
    Εγώ είπα «…το γαργάλημα που σου προκαλούν οι λέξεις βινώ, γαμώ, fuck κλπ..».
    Εσύ απαντάς «είσαι τόσο χριστιανούλης και σοκάρεσαι με το βεβίνηκας».
    Δηλαδή μου κάνεις καθρεφτάκι, 70 χρονών άνθρωπος; Στα μούτρα σου, κι έτσι; Είσαι και φαίνεσαι κι από τη μύτη κρέμεσαι; Κι όλα αυτά καταμεσίς του κορυφαίου γλωσσικού ιστολογίου του ρωμαίικου; Ρόμπα θα γίνουμε.

    Πού πηγε ο παλιός σπουδαιόμυθος, που πόσταρε άπαξ της ημέρας, ποτέ δεύτερη φορά στην ίδια ανάρτηση (και ενίοτε ούτε καν αυτό), και μετά, με την αυτοσυγκράτηση να μην απαντά στα σχόλια που του απαντούσαν, έκανε πως πουλά μούρη; Και τότε ανοησίες έγραφες, αλλά φάνταζαν βαρύγδουπες. Τώρα τελευταία, με το καινούργιο σου χούι να τσιρίζεις «όχι απαιτώ να μου απαντήσετε». χάνεις το κύρος σου.

  191. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    (190): Για το «βεβίνηκας» του Κακριδή που σημαίνει «τούχεις κολλήσει» για να μή σοκαριστούν οι Ρωμιοί αναγνώστες του Dover, θα μάς πείς τίποτα, κύριε φιλόλογε της κακιάς ώρας;

    Τέσσερις φορές έχω βγάλει σκάρτο τον Μπαμπινιώτη (λάθος χρονολογήσεις λέξεων) από τις 23 Οχτώβρη που έσκασα μύτη σε αυτό το Ιστολόγιο. Εσύ τί έχεις κάνει στα 7 χρόνια που παπαρολογείς εδώ μέσα; Όλο δοκησίσοφες αναλύσεις περί γλώσσης γράφεις, που ούτε εσύ ο ίδιος καταλαβαίνεις, για να μάς πείσεις ότι είσαι τάχα ειδικός (του τίποτα)

    Δές και το σχόλιο 86 του παρόντος νήματος και πές μου με το χέρι στην καρδιά: Αν κάποιος άγνωστος επιφυλλιδογράφος έγραφε σε κάποιο άρθρο ότι το «καταπύγων» του Αριστοφάνους σημαίνει «ξΑδιάντροπος» όπως μάς λέει ο Κακριδής στην «Αρχαία Ελληνική Γραμματολογία», θα τον έκραζε ή όχι ο κ. Σαραντάκος στα σαββατιάτικα μεζεδάκια του;

  192. sarant said

    190 Δίκιο έχεις και χαρά στο κουράγιο σου.

  193. Πέπε said

    Όχι, δε θα πω τίποτα για το βεβίνηκας. Δε χρειάζεται άλλωστε, φαίνεσαι πάρα πολύ σίγουρος για τις απόψεις σου. Εγώ συνήθως γράφω τις δικές μου για να τις συζητήσουμε (ή ως συμβολή σε ήδη αρχινισμένη συζήτηση). Ιδίως μάλιστα όταν ούτε ο ίδιος τις καταλαβαίνω, όπως -κατά σύμπτωση- δήλωσα ξεκάθαρα σε σχόλιο προ μισής ώρας (έχω την αίσθηση… παρά ταύτα δε νομίζω ότι…), τότε το ιστολόγιο μού προσφέρει μία λαμπρά ευκαιρία να τις ξεκαθαρίσω. Ρώτα το επιτελείο σου πόσες φορές έχω γράψει «εσείς τι νομίζετε;» ή «δεν το ήξερα, ευχαριστώ» ή «τώρα που το ξανασκέφτομαι υπό το φως των νέων σχολίων ανακαλώ» κλπ.. Αυτά περί δοκησισοφίας, αν και βέβαια σε κάποια επιμέρους ζητήματα συμβαίνει καμιά φορά να ξέρω ότι ξέρω.

  194. Χρήστος Π. said

    Ρε Ιάκωβε, καθώς μεγαλώνουμε πρέπει να ηρεμουμε και λίγο για να μη το πολυζορίζουμε το σύστημα. Τόσα πολλά ξέρεις και λες, φαίνεσαι άνθρωπος σοβαρής μόρφωσης, τι σόι τρέλλα είναι αυτή να ελέγχεις τους άλλους για το τι προσέφεραν, για τον αν δεν καταλαβαίνουν τη σημασία αυτών που γράφεις, για το αν θα τολμήσει να μιλήσει ή να αντιμιλήσει ο Σαραντάκος, για το τι θα έκανε ή δεν θα έκανε σε άλλη περίπτωση ο ίδιος. Πες την άποψή σου, θα τη διαβάσουν με ενδιαφέρον και αν κάποιος έχει αντίρρηση του απαντάς κόσμια. Προς τι τόση επιθετικότητα και ανάγκη αναγνώρισης; Τι σε απασχολεί τι σκέφτονται οι άλλοι τόσο πολύ έτσι κι αλλιώς;; Και μην βεβίνηκάς τους όλους ρε Ιάκωβε!

  195. loukretia50 said

    Ω! ζούγκλα γίναμε!
    The Jungle Book https://youtu.be/9JDzlhW3XTM

  196. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Εσύ, κύρ Χρήστο μου (194), τί γνώμη έχεις για το «βεβίνηκας» του Αριστοφάνους που ο μακαρίτης Φάνης Κακριδής μετέφρασε «τούχεις κολλήσει» και το «καταπύγων» που μετέφρασε «ξαδιάντροπος»;

    ΚΙ ΑΚΟΜΗ: Τί γνώμη έχεις για την μετάφραση των «Εκκλησιαζουσών» από τον Βάρναλη (τάγραψα και στο σχόλιο 144), οπου ο μακαρίτης μεταφράζει το «δέφεσθαι»… «αγάπη της φούχτας», το «σιμοίς» (που σημαίνει «πλακουτσομύτηδες») το μεταφράζει «γερόντοι» και το «βινείν» («γαμούνε» στα ρωμέικα…) το μεταφράζει «θ’ αγκαλιάζουνε»;

    Έτσι μετέφραζαν όλοι οι παλιοί μεταφραστές, γι’ αυτό και ποτέ δεν αγάπησαν οι Ρωμιοί τα Αρχαία Ελληνικά…

  197. Πέπε said

    Τον έχει πιάσει αμόκ βλέπω! Τώρα που εδέησε να με παρατήσει κι έπιασε τον άλλονα, πάω για ύπνο.

  198. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Για ποιό αμόκ, μιλάς κύριε Πέπε μου (197); Πάς για ύπνο για να μήν απαντήσεις ΚΑΙ για τον Βάρναλη, που μεταφράζει το «δέφεσθαι»… «αγάπη της φούχτας», και το «βινείν» («γαμούνε» στα ρωμέικα…) «ν’ αγκαλιάζουνε»;

    Τόσο πολύ φοβάσαι να πάραδεχτείς την αλήθεια, φιλόλογος άνθρωπος;

  199. loukretia50 said

    Και πριν σας καληνυχτίσω κι εγώ η μουστόγρια – λάθος! μεγαλοκοπέλα ! – να σας θυμίσω, αν δεν το αναφέρατε κι εκείνη την Ιφιγένεια που έπρεπε να θυσιαστεί για νάχουν οι λεβέντες τον αέρα που αρνήθηκαν οι θεοί.
    Μετά τους πήρε και τους σήκωσε όλους, αλλά έτσι γράφονται τα έπη!

  200. Χρήστος Π. said

    Ιάκωβε κοίτα να δεις, εγώ είμαι στο επιτελείο μου και πετάω από τη χαρά μου, γιατί αφού κατέβασα το DosBox τρέχω ωραία αρχαία προγράμματα για Dos και σε Windows 10! Ποιός «παλιός» θυμάται το Derive, το μόνο μαθηματικό πρόγραμμα σε DOS (το πρώτο) που έβγαζε και symbolic solutions; Νωρίτερα για συμβολικές υπήρχε μόνο το Mathematica για Macintosh της Apple!

    Η γνώμη μου είναι ότι γενικώς κάτι δεν πάει καλά με τους πολύφερτους Κακριδή και Κριαρά αλλά δεν θα τους βγάλω βέβαια και άχρηστους, ενώ ως άσχετος μπορεί να κάνω λάθος γι αυτούς, και σε όλα! Σου είπα είμαι άσχετος αλλά κάνω κουβέντα απλώς, βλέπω και μαθαίνω από εσάς. Ας μην λακτίζω προς κέντρα…

    Επειδή όμως με τιμάς ρωτώντας τη γνώμη μου και για το Βάρναλη, θα σου απαντήσω (με την ένδοια της μόρφωσής μου πάντα): Το βινείν φίλε μια χαρά χόμπυ ακούγεται αλλά φοβάμαι ότι ο Έλλην το έχει περιορίσει πολύ μέσα στη κρίση, και δεν είναι καλό αυτό. Επειδή πολύ της ποίησης δεν είμαι, και από Βάρναλη με προσοχή διάβασα κυριως τα απομνημονεύματά του λόγω αγάπης για την ιστορία, θα σου πω το εξής:

    Ο άνθρωπος κόκκινος ήτανε, μαμούτι, τι περίμενες να κάνει δηλαδή, τόχε ρίξει στο δέφεσθαι! Προσπαθούσε να αλλάξει το νόημα της πράξης. Μη ξεχνάς υπήρχε επίσημη κομματική γραμμη, και κατά του δέφεσθαι αλλά και κατά του βινείν επί του ιδίου φύλλου. Θα πάει μετά ο άλλος και θα μεταφράζει ό,τι νάναι;; Τόξερες κύριε πως το κόμμα είχε και πολιτική φακελλώματος των λογοτεχνών μελών του; Εσύ δηλαδή τι θα μετάφραζες εκεί και πως θάπερνες και ένα … Λένιν μετά βαΐων και κλάδων; Εδώ σε θέλω κάβουρα…

    (Για την έξω κοινωνία δε, άσε καλύτερα. Η πλατωνική μετάφραση του Συκουτρή του στοίχησε ακαδημαϊκή έδρα..)

    υγ: Αν απορείς γιατί τρέχω προγράμματα της πρώτης νεότητας, είναι από ρομαντισμό και αγάπη στην ανάμνηση (ευφημισμός για ένα είδος κατάθλιψης υποθέτω – το μαύρο σκυλί που έλεγε και ο Τσώρτσιλ…)

  201. sarant said

    197 Λειτουργούμε όμως και ψυχοθεραπευτικά. Αλλιώς θα άρπαζε περαστικούς στο δρόμο: «Τι γνώμη έχεις για το βεβίνηκας;»

  202. Γς said

    Γιατί μου γράπωσε η μαρμάγκα ένα σχόλιο με ούμπαλα

  203. π2 said

    201: Ψυχοθεραπευτικά για τον ίδιο, ου μην αλλά και εκπαιδευτικά για τους υπολοίπους. Θέλω να πω, είναι ένα καλό μάθημα αυτοπειθαρχίας να βρίσκει κανείς τη σωστή ισορροπία πότε και με ποια αφορμή να του απαντά και πότε να τον αφήνει να ξεθυμάνει χωρίς να ταΐζει τη φωτιά.

  204. Γς said

    188:

    >μας τα ‘πρηξες.

    Πήγα κι εγώ να κάνω κάτι αστειάκια με ούμπαλα χτες αλλά βρήκα το δάσκαλό μου. Τη δασκάλα μου!

    Χτες το απόγευμα που είχαμε πάει στο Λερόι Μερλίν του Αεροδρομίου για κάτι εργαλεία θυμήθηκε η δικιά μου ένα πρωινό που πήραμε στο ΙΚΕΑ εκεί, όταν πριν μέρες ξεκίνησε νηστικιά χαράματα από την Αγία Νάπα για Λάρνακα για να φτάσει στην Αθήνα. Τζάμπα σχεδόν ήταν το πρωινό [και σιγά μην δεν το ήξερε ο τσιγκούνης Γς]. Της άρεσε κιόλας. Ιδίως η ομελέτα.

    Ετσι λοιπόν μετά το Λερόι Μερλίν ήθελε να πάμε να τσιμπήσουμε κάτι στο ΙΚΕΑ. Και λέει στην υπάλληλο …

    -Ομελέτα.

    Κι ενώ της εξηγεί ότι μόνο το πρωί έχουν ομελέτα, εγώ θυμήθηκα τα αμελέτητα που έφεραν κάποτε στην Κωνσταντίνα και λέω στην υπάλληλο ξεδιάντροπα.

    -Αμελέτητα έχετε;

    Κι αυτή αμέσως καπάκι [στην ψύχρα]:

    -Να σου τα κόψουμε και να της τα τηγανίσουμε!

    Υπό τους γέλωτες του αναμένοντος κοινού

  205. 200 Χρήστο, από περιέργεια, τη λέξη μαμούτι από πού την ξέρεις; Την είχαμε συζητήσει δια μακρών εδώ: https://sarantakos.wordpress.com/2013/03/19/7kalokairia-30/

  206. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    203 Εννοείς ότι με τούτα και με τ΄άλλα, το ιστολόγιο κοντεύει να το κάνει …ασβολόγιο.

    Μα να μην απαντά ο Νικοκύρης και να καταφέρνει να αποσπά και διάλογο και από τους πιο ψύχραιμους ;

  207. sarant said

    200-205 Mπράβο, να μας πει ο Χρήστος μπας και μάθουμε το μαμούτι πόθεν έρχεται

  208. Χρήστος Π. said

    207 Η λέξη μαμούτι έχει ποικίλες σχετικές ερμηνείες κατά τη κατοχή (ο ΕΠΟΝιτης, ο ΕΑΜίτης, γενικά από τους αντίπαλους), ο αριστερός ή ο κόκκινος ειδικότερα. Οι ΕΠΟΝίτες πάλι χαρακτήριζαν τους αντιπάλους «τζουτζέδες» που είναι γενικότερος χαρακτηρισμός για κατηγορία ανθρώπων. Οι χαρακτηρισμοί αυτοί ανταλλάσονταν συχνά στην «υπόγα» της Νομικής όπου οι δύο αντίπαλες φοιτητικές αντιστασιακές ομάδες (ΕΣΑΣ και η ΕΠΟΝ των σχολών) βρίσκονταν… για να παίξουν ξύλο! Αν θυμάμαι καλά τη λέξη την έχω ακούσει από έναν εξ αγχιστείας θείο μου, Β.Σ. που ήταν στην ΕΠΟΝ Φιλοσοφικής (ο αδελφός του είναι ένας από τους απαγχονισμένους από τους Γερμανούς στη πλατεία του Αγρινίου για παραδειγματισμό και εντυπωσιασμό τότε που άλλοι 120 περίπου εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς σε αντίποινα για σαμποτάζ του ΕΛΑΣ).

    Πρέπει επίσης να μου την είπε ένας δικηγόρος Έλληνας (θυμάμαι επώνυμο αλλά όχι αρχικό όνομά του) που συνάντησα στη Βόρειο Ιρλανδία το 1995 ο οποίος ως φοιτητης ήταν μέλος της φοιτητικής πτέρυγας της φιλοβασιλικής οργάνωσης «Εθνικό Κομιτάτο». μιλώντας και αυτός για συγκρούσεις με την ΕΠΟΝ. Επειδή αργότερα βγήκε στο βουνό με τον ΕΔΕΣ δεν μιλήσαμε για το θέμα όμως.

    Τη φράση πάντως τελευταία φορά την είδα στο βιβλίο του Δ. Σαραντάκου «Εφτά ευτυχισμένα καλοκαίρια». Επειδή όμως σχετίζεται με πιπεράτη ιστορία της εποχής δεν θέλω να εκθέσω πρόσωπα κα καταστάσεις 🙂

  209. Χρήστος Π. said

    205 Α καλά, είμαι νέος στο μπλογκ και δεν ήξερα πως έχεις γράψειτην ιστορία!! Ρε Ιάκωβο Αδελφόθεο που θέλετε όλοι σας! 🙂

  210. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το μαμούτι συνηθιζόταν παλαιότερα. Το έχω ακούσει μικρός από τον πατέρα μου και τον θείο μου. Όταν τους ρώτησα σε ποιους αναφέρονται, μου εξήγησαν.

  211. Α, θα δώσω ένα δίκιο. Της χούφτας είναι το σωστό.

  212. sarant said

    208-210 Ωραία, μόνο μας εμεινε απορία η ετυμολογία.

  213. Κωμικοτραγική ειρωνία:
    Σταμάτης Μαμούτος: αρχηγός μιας «οργανωμένης συλλογικότητας νεορομαντικών» ονόματι Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ., με πολιτική δράση που περιλαμβάνει από δημόσιες διαμαρτυρίες για το «πογκρόμ» που υπέστησαν οι χρυσαυγίτες «συναγωνιστές» τους μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα μέχρι διακηρύξεις συμπαράστασης στους φυσικούς αυτουργούς των πρόσφατων λιντσαρισμάτων του Γιάννη Μπουτάρη και του Ζακ Κωστόπουλου (στο πλαίσιο, πάντα, της κοινής καταπολέμησης των προϊόντων του επάρατου διαφωτισμού: φιλελευθερισμού, μαρξισμού, αντιφασισμού).

  214. sarant said

    213 Όπως ο ελαιοπαραγωγός που λεγόταν Δάκος 🙂

  215. Γς said

    Θέμα Radio 104.6, Τρακουσέλης, ΤΩΡΑ:

    -Η οδήγηση ενός αυτοκινήτου εξαρτάται κι από τη γεωπολιτική της χώρας. Δηλαδή τα βουνά κλπ

  216. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    213,214
    «τί είναι ο μαμούτας;» 🙂

  217. Μαρία said

    213
    Έβαλες άσχετο λινκ, για να αποφύγεις το μαύρο κρίνο;

  218. sarant said

    217 Χαχά, αυτόν τον λέγαν έτσι!

  219. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Όπως τα μικρά παιδάκια, φέρει για παράδειγμα ο Χρυσόστομος, που φοβούνται από τα μορμολύκεια (τις «μαμούτες», που έλεγαν παλαιότερα).» Το λέει ένας ιεράρχης -δεβανωλίνκ.
    Στο λεξιλόγιο Υπάτης βρίσκω:
    Μαμούτα=τέρας(εκφοβισμός για πειθαρχία-θα σε φάει η μαμούτα)

  220. Μαρία said

    218
    http://mavroskrinos.blogspot.com/2016/04/blog-post_22.h οι αυτόνομοι νεοναζί
    Εμφανίζεται στην εκπομπή Ατσάλινο ρόδο!

  221. Μαρία said

    220
    Ωχ, αντί να το κουρέψω απο μπροστά, το κούρεψα απο πίσω.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: