Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο Βράκχος (διήγημα του gpointofview)

Posted by sarant στο 13 Ιανουαρίου, 2019


Δημοσιεύω σήμερα ένα διήγημα του φίλου μας του Τζι. Κι άλλες φορές έχουμε δημοσιεύσει στο ιστολόγιο διηγήματά του, το τελευταίο λίγο πριν από τις γιορτές. Εκεί θα βρείτε και λινκ προς τα υπόλοιπα.

(Να σας πω με την ευκαιρία ότι την πρωτοχρονιά ο Αγιοστάζιμπος μού έκανε ένα θαυμάσιο δώρο, δηλαδή επικαιροποίησε τον κατάλογο με τα Περιεχόμενα του ιστολογίου κι έτσι μπορώ να βρίσκω και τα 3647 άρθρα που έχουμε δημοσιεύσει μέχρι τις 1.1.2019. Έτσι βλέπω ότι τούτο εδώ είναι το πέμπτο διήγημα του Τζι που δημοσιεύουμε).

Στο συνοδευτικό ηλεμήνυμα, ο Τζι λέει: Σου στέλνω κι ένα διήγημα με όσα άκουσα από τον πατέρα μου για το 40-60 και με αληθινά γεγονότα που έζησα και γνώρισα από το 60-99. Θεωρώ πως υπάρχει μια κάποια αντιστοιχία του Βράκχου με την πορεία της ελληνικής κοινωνίας στα χρόνια αυτά αλλά εγώ σε παραλληλισμούς παραείμαι εύκολος !

Η φωτογραφία που συνοδεύει το άρθρο είναι και αυτή του Τζι.

Ο Βράκχος

Όταν ο Φαέθων Σκίπερης απέκτησε υιόν, στα τέλη του 1939, άρχισε να κάθεται περισσότερες ώρες το απόγευμα στο καφενείο προσπαθώντας να αυξήσει το πενιχρό εισόδημα του δημόσιου υπάλληλου με τα εκ της χαρτοπαιξίας κέρδη. Όχι τίποτε σοβαροί τζόγοι, κάτι καπίκια από κούπες και πρέφα ίσα-ίσα να βγαίνουν τα τσιγάρα του και η σοκολάτα μαζί με τον πασσατέμπο για την γυναίκα του που τον περίμενε σπίτι κρατώντας συντροφιά στη μάνα του. Τότε ο Φαέθων έπρεπε να βγάζει κάτι περισσότερο για το γαλατάκι του μωρού και τα κατάφερνε, δόξα τω θεώ, λες και τον είχε φιλήσει ο Απόλλωνας και τούχε μεταδώσει την μαντική την τέχνη. Μόνο που έτσι αργούσε περισσότερο τα βράδια και δεν είχε καιρό να συζητήσει με την γυναίκα του για τα βαφτίσια και το όνομα του γιου τους. Τις Κυριακές υποδεχότανε τους συγγενείς του, το Μαρούσι που έμενε τότε εθεωρείτο εξοχή. Ηταν σαν έθιμο να  τους τραπεζώνει, η γυναίκα του ήταν καλή μαγείρισσα και τα έξοδα, συν ένα μικρό κέρδος, βγαίνανε από την χαρτοπαιξία που ακολουθούσε, έτσι ήταν όλοι ικανοποιημένοι. Τις ελάχιστες φορές που ο Φαέθων έχανε, οι καλοταϊσμένοι συγγενείς δεν καταδέχονταν να του πάρουν λεφτά.

Με το που κηρύχθηκε ο πόλεμος τον Οκτώβρη του 40 ο Φαέθων βρέθηκε στο μέτωπο, βοηθητικός – αν και υγιέστατος – στην τοπογραφική υπηρεσία του στρατού μαζί με  κάποιον Ερμή, μακρινό συγγενή του, αληθινά βοηθητικός αυτός λόγω κάποιου προβλήματος στο χέρι. Με την κατάρρευση του μετώπου επέστρεψε με τα πόδια μαζί του από την Ηπειρο μέχρι τη Θήβα. Ο Ερμής ήταν που ήξερε τον δρόμο, αλλά έτυχε να έχει κάποιους συγγενείς στη Θήβα κι’ έκατσε να τους δει και να ξεκουραστεί οπότε ο Φαέθων συνέχισε μόνος του. Όταν έφτασε στην Αθήνα, πέρασε από την μάνα του Ερμή και την πληροφόρησε ότι ο γιος της σκοτώθηκε στο μέτωπο. Ούτε ο ίδιος δεν μπορούσε να εξηγήσει γιατί τόκανε, ήταν η πρώτη πράξη που ικανοποίησε κάτι περίεργες εσωτερικές παρορμήσεις που είχε αποκτήσει. Εν συνεχεία ασχολήθηκε με  τον γιο του. Πολλές φορές δεν είχαν τι να δώσουν να φάει στο μωρό- η κατοχή στην Αθήνα έφερε πραγματική πείνα – και το μόνο που είχαν ήταν κρασί, τα βαρέλια του Φαέθοντα στο υπόγειο  είχανε κάτι τόνους απόθεμα, δεν εύρισκαν όμως τρόφιμα για τράμπα. Ο Φαέθων σκεπτότανε πως ο γιος του ήτανε σκληρός σαν βράχος και έπινε σαν …βάκχος. Απεφάσισε να τον βαπτίσει Βράκχο αγνοώντας μάλλον ότι ένας γιος του Απόλλωνα στην μυθολογία λεγότανε Βράγχος. Ο Βράκχος μεγαλώνοντας έγινε ένα πολύ όμορφο αλλά και πολύ σκληρό στον χαρακτήρα αγόρι, με αριστοκρατικά χαρακτηριστικά. Σαν μαθητής ενδιαφερόταν περισσότερο για τα κορίτσια παρά για τα μαθήματα του αλλά κατάφερνε να περνάει τις τάξεις και να μεγαλώνει την λίστα των επιτυχιών του- οι κακές γλώσσες μιλάνε για κορίτσια που αργότερα έγιναν πολύ διάσημες γυναίκες. Όταν τελείωσε γυμνάσιο και στρατό ο πατέρας του φρόντισε να τον πάρει μαζί του στο υπουργείο σαν δόκιμο υπάλληλο. Εκεί ο καταφερτζής Φαέθοντας είχε καταφέρει να μη χάσει προαγωγή και ήταν βαθμολογικά ανώτερος από τον Ερμή παρ’ ότι ο τελευταίος είχε κάνει ανώτερες σπουδές και ο Φαέθων μόνο γυμνάσιο. Ο Βράκχος τσίνισε πραγματικά. Εγκατέλειψε την πατρική οικία και την δουλειά εκθέτοντας τον πατέρα του στους ανώτερούς του που είχαν εισηγηθεί τον διορισμό του και εγκαταστάθηκε στο σπίτι της ζωντοχήρας ερωμένης του. Ο Φαέθων αγνοούσε ότι η ερωμένη του γιου του τον είχε προσλάβει στην δημόσια υπηρεσία που διοικούσε στον Πειραιά. Ο Βράκχος περνούσε από εκεί δυο φορές το μήνα, την πρώτη και την δεκάτη έκτη για να εισπράξει τα μισθά του. Τις άλλες μέρες σηκωνότανε κατά τις δώδεκα – εργαζότανε πυρετωδώς το βράδυ – και πήγαινε για χαρτάκι και καφέ στο καφενείο. Τα πήγαινε αρκετά καλά στα χαρτιά- όχι σαν τον Φαέθοντα βέβαια- αλλά τα κατάφερνε άριστα με τις γυναίκες. Αν η προϊσταμένη του δημοσίου δεν του σιδέρωνε καλά το πουκάμισο, για τιμωρία, δεν την πήγαινε βόλτα το απόγευμα με το αμάξι που του είχε αγοράσει και έβγαινε στο σεργιάνι για κορίτσια  Το βράδι έκανε αποχή. Την επόμενη μέρα όλα τα ρούχα του ήταν στη τρίχα.  Ηταν μια καλή εποχή για τον Βράκχο και θα μπορούσε νάχε κάνει σερμαγιά αν δεν έμπλεκε με τζόκεϋς, προπονητές και άλογα. Πάντως το αυτοκίνητο και τα γκομενάκια που χτύπαγε μ’ αυτό, δεν τόχασε.
Όλα ξεκίνησαν με τον Ερμή που στις αρχές της δεκαετίας του 50 με μια μίζα κέρδισε στον ιππόδρομο περίπου τους μισθούς μιας διετίας. Αντί για καλυβάκι στο οικόπεδό του φύτρωσε διώροφο, με το νοίκι του ενός ορόφου να αβγαταίνει το βιός της οικογενείας του. Ο Φαέθων ζήλεψε κι’ άρχισε τις επισκέψεις στο Δέλτα αλλά εκεί ούτε ο Απόλλων  με τη μαντική του δεν μπόρεσε να τον βοηθήσει. Ο μετρημένος Φαέθων απεσύρθη ταχέως του αθλήματος και επανέκαμψε στις κούπες του και στο κουμκάν. Ο Βράκχος παρακολουθούσε πάντοτε τις δραστηριότητες του πατέρα του και σαν άνθρωπος του τζόγου είχε ενημερωθεί περί το ιπποδρομιακόν παίγνιον. Τυχαία, γύρω στο 65 γνωρίστηκε με ένα προπονητή ο οποίος είχε στη κατοχή του ένα εγκαταλελειμένο αραβικό άλογο. Φορολογικοί λόγοι δεν του επέτρεπαν να εμφανισθεί σαν ιδιοκτήτης και πρότεινε στον Βράκχο να αγοράσει αυτός το μισό και να κάνουνε μαζί την αρπαχτή με το σχέδιό του. Το άλογο ήτανε ξεχασμένο από όλους αφού δυο χρόνια δεν είχε βγει να γκαλοπάρει μέρα στο στίβο, το γύμναζε μόνο νύχτα οπότε δεν ξεχωρίζανε οι δημοσιογράφοι τα άλογα. Τα άλογα βλέπουν στο σκοτάδι και το καβάλαγε πάντοτε ο χειρότερος αναβάτης του Δέλτα – δεν είχε κερδίσει ποτέ ως τότε – με το μεγαλύτερο όμως προσόν : δεν έλεγε ούτε στη μάνα του ποια άλογα είχε γυμνάσει και πως τα πήγαν στις προπονήσεις. Σκέτος τάφος.
Η περίπτωση φάνηκε ενδιαφέρουσα στον Βράκχο μια που είχε και δική του άποψη για την εχεμύθεια του τζόκεϋ, ήταν περίπτωση. Εψησε την προϊσταμένη για το σχετικό κεφάλαιο και άρχισε να συχνάζει στις ιπποδρομίες. Οταν ο προπονητής έκρινε ότι το άλογο ήταν έτοιμο να κερδίσει, το έγραψε στις κούρσες και το ανέθεσε στον αναβάτη που το γύμναζε. Ηταν η τέλεια παραπλάνηση των φιλίππων. Ο ιπποδρομιακός τύπος ανέφερε μόνο τις ψεύτικες ημερήσιες δοκιμές του αλόγου που φυσικά δεν ήταν ελκυστικές και όλοι θεωρούσαν φυσιολογική την ανάθεση του σε τζόκεϋ χαμηλών δυνατοτήτων, ήταν κάτι που συνηθίζεται σε άλογα που δεν έχουν καμία τύχη να κερδίσουν. Ο Βράκχος σαν ιδιοκτήτης ήταν στο πάντοκ για ν’ακούσει τις τελευταίες οδηγίες στον τζόκεϋ :
«Θα ακολουθείς στην αρχή με τα τελευταία άλογα στο κάγκελο και από τη μέση της διαδρομής θα διπλαρώσεις το επτά, το μεγάλο φαβορί. Πρόσεξε να μη πέσεις έξω στη τελευταία στροφή. Θα είσαι μαζί με το επτά μέχρι τα τελευταία εκατό μέτρα και τότε μόνο μίλα του λίγο, ίσα-ίσα να κερδίσεις, δεν θέλω νίκη με μεγάλη διαφορά, να πληρωθούμε καλά και την επόμενη φορά. Τα άλλα άλογα μη τα φοβάσαι, δεν μπορούν να τα βάλουν μαζί μας. Αϊντε, καλότυχος και θα σε δω στις φωτογραφίες». Ο Βράκχος βγήκε από το πάντοκ και έπαιξε επιδεικτικά λίγα λεφτά στο επτά ώστε να παραπλανήσει και τον τελευταίο άπιστο. Βοηθούσε και η εμφάνιση του αλόγου – ήταν κοντό – αλλά και του τζόκεϋ που ήταν ψηλός για τη δουλειά του. Ο Βράκχος κοίταζε ικανοποιημένος το θέαμα, άλογο και αναβάτης ήταν σαν τον Πάντσο του Θερβάντες πάνω στον γάϊδαρό του, δύσκολα θα στοιχημάτιζε πάνω του μη μεμυημένος παίκτης. Μετά, όταν τα άλογα έπαιρναν τις θέσεις τους στο μηχάνημα της εκκίνησης έκανε σήμα στα  δυο έφηβα ξαδερφάκια του να ποντάρουν χοντρά στο άλογό του. Υπολόγιζε με νίκη να πάρουν σχεδόν όλα τα χρήματα που πονταρίστηκαν, πολύ δύσκολα κάποιος άσχετος θα έβαζε λεφτά στο άλογό τους.
 Όλα πήγαιναν ρολόϊ, κανείς δεν τους είχε πάρει χαμπάρι και το άλογό του στα μισά της κούρσας βρίσκοντας κάποιο κενό στο κάγκελο προωθήθηκε από την εσωτερική δίπλα στο επτά. Όταν πήρανε τη στροφή το επτά πετάχτηκε στην απώτατη εξωτερική, έξω από το οπτικό πεδίου του τζόκεϋ ενώ τα άλλα άλογα υποχωρούσαν. Ο τζόκεϋ φοβήθηκε μην κερδίσει με διαφορά κι’ άρχισε να πιάνει το άλογό του. Μάταια φώναζε ο προπονητής του «Σπρώξε, σπρώξε», που να ακουστεί μέσα στις τόσες φωνές, αυτός έβλεπε όλο τον στίβο και κατάλαβε ότι κινδυνεύει από το επτά. Όταν ο τζόκεϋ με το άλογο του Βράκχου έφτασε στο τέρμα, σηκώθηκε να πανηγυρίσει τη πρώτη νίκη της ζωής του, στρέφοντας όμως το κεφάλι του δεξιά προς την κερκίδα είδε το επτά να βρίσκεται στο ίδιο ύψος με αυτόν. Πάγωσε αλλά τα χειρότερα ήρθαν με την εμφάνιση του φώτο φίνις. Νικητής το επτά. Ο Βράκχος διατήρησε την ψυχραιμία του αλλά ήξερε ότι το πουλάκι είχε πετάξει. Το άλογο πλέον το δείξανε, το έμαθε όλος ο κόσμος, αλλά δεν κονομήσανε, από δω και πέρα θα παλεύανε να πάρουν πίσω τα έξοδά τους.
Για κάποιο διάστημα ο Βράκχος ξημεροβραδιαζότανε στους σταύλους παρέα με προπονητές, τζόκεϋς, σταυλίτες και γκομενάκια. Πολλές ωραίες μυρουδιές  βγαίνανε από εκεί, μερικές απαραίτητες να βοηθήσουν τους τζόκεϋς να διατηρήσουν χαμηλά το βάρος τους και μαζευότουσαν πολλά κοριτσάκια που κάνανε κρα για ένα «σίγουρο» και λίγη σκόνη άσπρη. Ο Βράκχος ήταν εκτός συναγωνισμού στα κορίτσια με αντιπάλους τους χοντρούς προπονητές, τους άξεστους σταυλίτες και τους αποστεωμένους τζόκεϋς αλλά το ταμείον έγραφε μείον και η προϊσταμένη κρύωνε σιγά-σιγά. Την λύση έδωσε η χούντα, η προϊσταμένη πήρε μετάθεση και ο Βράκχος δεν πήρε χαμπάρι. Όταν πήγε να πάρει τον μισθό του απολύθηκε σαν αδικαιολογήτως μονίμως απών. Κανένας «συνάδελφος» δεν ήξερε την ύπαρξή του ώστε να τον ειδοποιήσει. Μετακόμισε στο Μαρούσι, στο πατρικό του και την έβγαζε στο καφενείο σαν χαρτοπαίκτης. Την καλή πελατεία την είχε όμως ο πατέρας του που είχε βγει πια στη σύνταξη. Ο Βράκχος έστρεψε το ενδιαφέρον του σε μια πολύ όμορφη πιτσιρίκα, είχε ακούσει ότι ήταν και προικού. Στις βόλτες με το αμάξι του συνέβη το μοιραίον και προ του εξώγαμου αρραβωνιάστηκε. Τότε, την ημέρα των αρραβώνων του γνώρισε την μικρή της αδελφή, ακόμα πιο όμορφη και της τάρριξε μπροστά στα μάτια της  εγκύου μνηστής του. Είναι θαύμα πως δεν απέβαλε η κακομοίρα. Πάντως ούτε οι γενναίες επιχορηγήσεις του πεθερού, ούτε η γέννηση του παιδιού του μετά τον γάμο του, ούτε οι αδελφικές τύψεις της μικρής απέτρεψαν το αναπόφευκτο. Μια μέρα η γυναίκα του άφησε την μικρή της αδελφή να της φυλάει το παιδί και γύρισε λίγο νωρίτερα απ’ ότι υπολόγιζε. Βρήκε το παιδί να κλαίει και την αδελφή της γυμνομπλεγμένη με τον Βράκχο. Το διαζύγιο ήταν εκ των ουκ άνευ.
Ο Φαέθων χωρίς καλά-καλά να το καταλάβει βρέθηκε αριστίνδην δημοτικός σύμβουλος. Δεν ήταν ακριβώς χουντικός, ήταν αυτό που λέμε παντός καιρού. Με τα νέα του καθήκοντα αραίωσε τις επισκέψεις στο καφενείο αφήνοντας ζωτικό χώρο στον Βράκχο. Τα κουτσοβόλευε με τις κούπες και κυνηγούσε την καλή στις γυναίκες. Το 72 ένα βράδυ στους Αμπελόκηπους , του έκανε ωτοστόπ μια κοπελιά που πήγαινε Κηφισσιά. Πάντοτε ευγενικός  με τις γυναίκες ο Βράκχος προσφέρθηκε να κάνει τα παραπάνω χιλιόμετρα αποβλέποντας και στα περαιτέρω. Όμως το ίδιο ευγενικά η κοπελιά αρνήθηκε και ο Βράκχος σήκωσε τους ώμους. Ποτέ δεν ήταν πιεστικός με τις γυναίκες, είχε την αρχοντιά του. Γυρίζοντας περασμένα μεσάνυχτα στο Μαρούσι έπεσε σε μπλόκο αστυνομικών. Τον πήγανε στο τμήμα και του πήρανε κατάθεση. Επιμένανε ιδιαίτερα αν ήξερε την κοπελιά που είχε πάρει ωτοστόπ. Μια πατρική παρέμβαση απλούστευσε τις διαδικασίες γράφτηκε όμως στο βιβλίο συμβάντων. Η κοπελιά ήταν μέλος αντιστασιακής οργάνωσης και ψάχνανε για τους συνεργούς της.
Λίγο μετά πέτυχε την «καλή» του. Μια μεσόκοπη, καλοβαλμένη γυναίκα που σκοπό της ζωής της είχε να μένει κλεισμένη στο σπίτι και να πλένει και να μαγειρεύει για τον αντρούλη της. Καμάρωνε να τον βλέπει να φεύγει απ’ το σπίτι κουστουμαρισμένο στην τρίχα και ποτέ μα ποτέ δεν τον ρώτησε που πάει ή τι ώρα θα γυρίσει. Αυτή τη γυναίκα ο Βράκχος την αγάπησε πραγματικά και της τόδειχνε τις απειροελάχιστες ώρες που ήτανε μαζί της.
Τα επόμενα χρόνια ο Βράκχος ξεκοκάλιζε μια  αναπάντεχη κληρονομιά από το πουθενά, κυριολεκτικά. Κάποιος μακρινός συγγενής της μάνας του, ξεχασμένος από θεούς και ανθρώπους τα κακάρωσε στην μακρινή Ουρουγουάη αφήνοντας κληρονόμους τη μάνα του και τις δυο ανύπαντρες αδελφές της. Καμία φυσικά δεν ήταν σε θέση να ταξιδεύσει μέχρι εκεί και εύκολα συμφώνησαν να παραιτηθούν υπέρ αυτού αν αναλάμβανε να τις γηροκομήσει. Βάστηξε τον λόγο του μέχρι να κλείσουν τα μάτια τους, εξ άλλου ήταν και η αγαπημένη ασχολία της  συζύγου του.
Και ήρθε η μεταπολίτευση με τη Νέα Δημοκρατία της και μετά το ΠΑΣΟΚ με τα ζιβάγκο του και ο Φαέθων κατάφερε να είναι στον αφρό και στις δυο καταστάσεις.
Ιδιαίτερα όμως με τους νόμους για τους αντιστασιακούς κάτι ανθίστηκε και ζήτησε ένα αντίγραφο συμβάντων από το αστυνομικό τμήμα Αμαρουσίου. Μη έχοντας όπως όλοι οι ηλικιωμένοι δουλειά να κάνει ασχολήθηκε με τις υποθέσεις του γιου του και κατάφερε μ’ αυτό το χαρτί να τον βγάλει αντιστασιακό. Ο Βράκχος επανήλθε θριαμβευτικά στην υπηρεσία της κάποτε ερωμένης του λαμβάνοντας κάποια αποζημίωση και αναδρομικά όλες τις προαγωγές ! Σαν εντελώς άσχετος με το αντικείμενο της υπηρεσίας του, αλλά σε υψηλά κλιμάκια πλέον, ασχολήθηκε με το νεότερο ηλικιακά θηλυκό προσωπικό της υπηρεσίας του ασκώντας την λεγόμενη γοητεία των γκρίζων κροτάφων τα λίγα χρόνια που του έμεναν μέχρι την συνταξιοδότησή του.
Ο Φαέθων πέθανε λίγο μετά από τον θάνατο του αγαπημένου του προτύπου, του «εθνάρχη». Θεωρούσε ότι είχε πολλά κοινά μαζί του και προσδιόριζε  σαν τα πιο φανερά την αγάπη για τα τραγούδια του Σώτου Παναγόπουλου και για τον Παναθηναϊκό, αλλά δεν μπορεί θα υπήρχαν και άλλα κρυφά.
Ο Βράκχος λίγο μετά τον θάνατο του δικού του προτύπου, του Ανδρέα, χάθηκε από προσώπου γης. Πάντως, σε αντίθεση με τον πατέρα του, ποτέ ο ίδιος δεν προσδιόρισε ποια ήταν τα κοινά στοιχεία που είχε με το πρότυπό του.
Κάποιες κακές γλώσσες λένε πως το έσκασε στο εξωτερικό με κάποια μεσόκοπη, ψηλή, αλλοδαπή γυναίκα στο πρότυπο της Δήμητρας αλλά κανείς δεν ξέρει. Ούτε η γυναίκα του απαντάει όταν την ρωτάνε σχετικά, περιμένει καρτερικά σαν Πηνελόπη την επιστροφή του με το καλό.
Η κόρη που απέκτησε με την πρώτη του γυναίκα, δεν τον γνώρισε ποτέ.

 

Advertisements

127 Σχόλια to “Ο Βράκχος (διήγημα του gpointofview)”

  1. Παναγιώτης Κ. said

    Δεν το διάβασα ακόμη!
    Από τον τίτλο και μόνο αναρωτήθηκα: Βράχος ναι. Γράκχος ναι. Βράκχος όμως;
    Πάντως,τα διηγήματα του ομοτέχνου Τζη τα διαβάζω με ξεχωριστό ενδιαφέρον διότι συνήθως …παρεισφρέουν σε αυτά και κάποια Μαθηματικά!
    Πηγαίνω τώρα να το διαβάσω για να μου λυθεί η απορία.

  2. Γς said

    Καλημέρα

    Πολύ φορτωμένο ρε αδελφάκι μου με βιογραφικά και στοιχεία πιάτσας Ταιφοριικής. Χωρίς ραχοκοκκαλιά θα έλεγα

  3. Καλημέρα

    # 2 Ακριβώς !

    Η πιάτσα αναμείχθηκε με την «καλή κοινωνία» με το ΠαΣοΚ και η κληρονομιά συμπίπτει με την εποχή που ο Αντρέας τζογάριζε επιτυχώς για την Ελλάδα με τις τιμές του πετρελαίου που ανεβοκατέβαιναν σαν παλαβές στην δεύτερη πρωθυπουργική θητεία του.

  4. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Δεν είμαι και κανένας αξιόλογος κριτικός, αλλά σαν απλός αναγνώστης, το είδα μόνο σαν ιστορία-παραμύθι που λέει κάποιος σε κάποιο τραπέζι. Ενδιαφέρον εκπαιδευτικά, αλλά χωρίς λογοτεχνικές εξάρσεις.

    Με ευκαιρία την αναφορά στο ευρετήριο, μια ερώτηση στο τεχνικό επιτελείο: Υπάρχει αυτοματοποιημένος τρόπος να μαζέψω όλα τα σχόλια που έχω κάνει κατά καιρούς σε ένα αρχείο και να τα ξεσκαρτάρω; Είναι μερικά που γράφτηκαν με οίστρο και θα ήθελα να τα κρατήσω κάπου, αλλά ψάχνοντας άρθρο-άρθρο δεν υπάρχει περίπτωση…

  5. Γς said

    4:

    Θα τα φάτε εδώ ή να σας τα τυλίγουμε να τα πάρετε στο σπίτι;

    Κάνουμε και ντελίβερι

  6. Γς said

    3:

    >ο Αντρέας τζογάριζε επιτυχώς για την Ελλάδα

    Η απαρχή των αλόγιστων παροχών και του υπέρμετρου εξωτερικού δανεισμού που μας οδήγησαν στην σημερινή κόλαση

  7. Παναγιώτης Κ. said

    Αυτή τη φορά δεν είχε…Μαθηματικά! 🙂
    Έχουμε και λέμε: Βράχος, Γράκχος, Βάκχος, Βράγχος, Ζάχος και τελικά, Βράκχος!
    Το αρχικό…μυστήριο λύθηκε και εμείς ήρθαμε για άλλη μια φορά σε επαφή με την εγχώρια (μόνο εγχώρια;) πολιτική αθλιότητα που φέρει τον τίτλο «σίτιση στο πρυτανείο».

    Να και ένας πραγματικός (μεταπολιτευτικός)… μονόλογος του «υπαλλήλου» προς τον προϊστάμενό του:
    -Γεια σας. Διορίστηκα στην υπηρεσία σας. Παρουσιάζομαι για να υπογράψω ότι ανέλαβα υπηρεσία.
    Αφού υπέγραψε λέει.
    -Με είδατε.Εντάξει;
    Λοιπόν, δεν πρόκειται να με ξαναδείτε!
    και αποχώρησε!
    Δηλαδή ούτε την πρώτη και την δεκάτη έκτη του μηνός δεν θα εμφανιζόταν. Φαίνεται πως από την προχουντική και χουντική Ελλάδα μέχρι τη μεταπολίτευση και εφεξής συντελέστηκε…πρόοδος. Δεν είναι πια απαραίτητη έστω και η τυπική παρουσία των αργόμισθων στην υπηρεσία τους !

  8. # 6

    Διαφωνώ. οι αλόγιστες παροχές αναλώθηκαν εδώ και ανακυκλώθηκαν ενώ τα υπέρμετρα κέρδη επιχειρήσεων κ.λ.π. κεφαλαιοποίηθηκαν στην Ελβετία και αλλού και οδήγησαν στον υποχρεωτικό δανεισμό

  9. # 7

    Πολλά είναι απίστευτα για τους νέους που αγνούσαν πωβς ήταν το κράτος παλιότερα μέχρι να μονιμοποιήσει τους ΔΥ κάπου το 50 και το ενιαίο μισθολόγιο κάπου το 80 να φέρουν μια κ’αποια κανονικοποίηση σις απολαβές των Δ.Υ.
    Το ρεκόρ απάτης τοείχε κάποιος που είχε ιδρύσει…σχολείο και πήγαινε για δυο χρόνια της καταστάσεις στο Γενικό Λογιστήριο του κράτους και πληρωνότανε. Τον έφαγε η μηχανογράφηση !

  10. Παναγιώτης Κ. said

    Η απαρχή των αλόγιστων παροχών…
    και η περίοδος όπου οι Έλληνες είχαμε συμμετοχή στην παγκόσμια μοιρασιά του πλούτου με τον τρόπο που γνωρίζουν καλά οι Δυτικοί να μοιράζουν όπου αρκετοί από μας φτιάξαμε περιουσίες και τα παιδιά μας έκαναν σπουδές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ταξίδια στο εξωτερικό ,με πάνω από ένα εκατομμύριο ξένους να κάνουν τις δουλειές που εμείς δεν θέλουμε να κάνουμε και πολλά ακόμη…χλωρά μαζί βεβαίως με τα ξερά!

  11. sarant said

    Καλημερα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια, ευχαριστώ και τον Τζι για το διήγημα. Και σε μένα δίνει μια εντύπωση τσιφορικού ύφους, της πρώτης περιόδου μάλιστα, χωρίς μάγκικα. Αλλά δεν το θεωρώ μειονέκτημα αυτό.

    4 Καλη ερώτηση. Ας απαντήσουν και άλλοι. Αν κάνεις σύνθετη αναζήτηση για «ΓιώργοςΜ» στο σάιτ sarantakos.wordpress.com θα πάρεις δυστυχώς όλα τα άρθρα στα οποία έχεις σχολιάσει, όπερ ελάχιστα πρακτικό

    https://www.google.com/search?hl=en&as_q=%CE%B3%CE%B9%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%BF%CF%82%CE%9C&as_epq=&as_oq=&as_eq=&as_nlo=&as_nhi=&lr=&cr=&as_qdr=all&as_sitesearch=sarantakos.wordpress.com&as_occt=any&safe=images&as_filetype=&as_rights=

  12. Παναγιώτης Κ. said

    Διόρθωση: Να δώσει τις τελευταίες οδηγίες στον τζόκεϋ και όχι να ακούσει.

    Και κάτι γλωσσικό: Το σωστό δεν είναι «εκ των ων ουκ άνευ»;
    Ωστόσο, συχνά διαβάζουμε: «εκ των ουκ άνευ».

    Πέρα από τη συνηθισμένη εξήγηση της φράσης, μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση όταν πρωτοδιάβασα να την μεταφράζουν και ως «Ικανή και Αναγκαία Συνθήκη». (ΙκΑΣ γράφουμε στα Μαθηματικά για λόγους συντομίας).

  13. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ ᾿δῶ.

    Ὡραία, στρωτὴ ἀφήγηση -οἱ γνωστὲς ἀρετὲς τοῦ Τζῆ- σὲ Τσιφορικὴ ἀτμόσφαιρα, ἀλλὰ χωρὶς ἐξάρσεις. Λεξιλογικῶς ἐνδιαφέρουσα ἡ κατασκευὴ τοῦ ὀνόματος Βράκχος, ὅπως λέει καὶ ὁ Παναγιώτης στὸ #7.

    Πάντως, τὰ δυὸ προηγούμενα (Κόνις ἡ Ἀφρικανὶς καὶ Ποίηση ὅπως σκάκι, στὴ ρομποτικὴ) μοῦ ἄρεσαν περισσότερο.

  14. Να ευχαριστήσω κι εγώ τον Νίκο για το βήμα που μας παρέχει..

    Οταν γράφω το θέμα καθορίζει το πρόσωπο και το ύφος της γραφής αυθόρμητα, π.χ. δεύτερο πρόσωπο για να πείσω, εξεζητημένη καθαρεύουσα για ειρωνία κ.λ.π.

  15. «κάτι ανθίστηκε και ζήτησε ένα αντίγραφο συμβάντων»

    # Δεν έχω ξανασυναντήσει τη λέξη «ανθίστηκε» με αυτή την έννοια αλλά και με οποιαδήποτε άλλη έννοια. Όπως επίσης, δεν έχω ξανακούσει το όνομα Βράκχος, παρά μόνο τα Βάκχος και Γράκχος.
    # Κατά τα λοιπά, το διήγημα είναι ιδιότυπο: Παρουσιάζει άλματα (ευπρόσδεκτα θα έλεγα) όπως περίπου το τραγούδι «ο Μενούσης». Οπωσδήποτε, δίνει μια εικόνα, αρκετά αντιπροσωπευτική της εποχής στην οποία αναφέρεται, ενώ γενικά η αφήγηση είναι απλή και καλή.

  16. Α και μια αναφέρεται σε ιπποδρομιακά το διήγημα να πλροφορήσω το κοινό πως ο ανεκδιήγητος Βασιλειάδης έχει καταφέρει εδώ κι ένα μήνα περίπου να κλείσει τον Ιππόδρομο στο Μαρκόπουλο ενώ για το πρωτάθλημα το παλεύει ακόμα.

  17. Παναγιώτης Κ. said

    @4α. Όχι μόνο ενδιαφέρον από εκπαιδευτικής πλευράς αλλά δίνει και εναύσματα για να γίνει μια συζήτηση για το πολιτικό πρόβλημα της χώρας χωρίς μύθους, λαϊκισμούς και κομματικούς…πατριωτισμούς! Εξ άλλου έχουμε εισέλθει σε προεκλογική περίοδο και πολλά ζητήματα θα (ξανα)τεθούν στο τραπέζι των συζητήσεων.

  18. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πολύ καλό, Τζι. Εμείς οι χαμουτζήδες, κύριε Μπαρτζούδη, το ξέρουμε το «ανθίστηκα». Βλέπουμε παλιές ελληνικές κωμωδίες και διαβάζουμε Τσιφόρο.

  19. Χαρούλα said

    Καλημέρα!
    Αυτά που λες εγώ τ’ ακούω βερεσέ, / τα παραμύθια σου τ’ ανθίστηκα πια τώρα / και το κατάλαβα πως ήμουνα για σε / ο πασατέμπος σου για να περνάς την ώρα. (Από το τραγούδι «Ο πασατέμπος» (1946) σε στίχους του Γιώργου Γιαννακόπουλου και μουσική του Μανώλη Χιώτη)

  20. Ευχαριστώ όσους σχολίασαν. Θα επανέλθω το βράδυ.

  21. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    Το «ανθίζομαι» το έχουν και τα λεξικά:
    http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/search.html?lq=%CE%B1%CE%BD%CE%B8%CE%AF%CE%B6%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B9&dq=

  22. cronopiusa said

    Πολύ ωραίο, Τζι!
    Ευχαριστούμε Νικοκύρη!

  23. Χαρούλα said

    Τζι ωραίο. Τσιφορικό. Περιγραφή μιας εποχής.
    Παράπονο όμως γυναικείο…. Μα (εκτός από την κοπέλα που έκανε αντίσταση) όλες οι γυναίκες ντιπ χαζοαφελείς!

  24. Pedis said

    Ιστορική καμπή! Έξω ο Καμμένος. ‘Εχουμε, επιτέλους, αριστερή κυβέρνηση!

    —-

    Να ένα ενδιαφέρον κείμενο/βιβλιοπαρουσίαση:

    Όσοι επέστρεψαν…
    http://avgi-anagnoseis.blogspot.com/2018/12/blog-post_6.html

  25. cronopiusa said

    24

  26. Γς said

    Και λίγο Ascot

  27. cronopiusa said

    25 c
    αυτήν την ταινία ήθελα να βάλω

  28. nikiplos said

    Χάσαμε τον Πάνο στοπ. Κι η στεναχώρια μας μεγάλη… Αν τον βρείτε παρακαλώ πείτε του ότι ξέχασε 7 στολές στο παλιό γραφείο του…

  29. Γιάννης Κουβάτσος said

    Βαίνομεν προς εκλογάς…Εγκαταλείψατε τη χώρα, δεν υποφέρεται η προεκλογική περίοδος…Ούτε η μετεκλογική.

  30. loukretia50 said

    Τζι
    Η αφήγηση είναι ενδιαφέρουσα, με πολλά στοιχεία για την εποχή, και μου άρεσε το παιχνίδι με το όνομα.
    . Έχεις όμως αποδείξει ότι μπορείς να γράφεις πολύ καλύτερα, πιο άμεσα, πιο ποιητικά . Εδώ η ροή είναι λίγο άναρχη και σε κάποια σημεία μπερδεύονται τα υποκείμενα – τουλάχιστον εγώ χρειάστηκε μια δυο φορές να επιβεβαιώσω από τα παραπάνω αν αναφέρεται στον πατέρα ή το γιο. Σε δικό σου κείμενο είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει.
    Και δεν ξεχωρίζει έντονα το προσωπικό σου στυλ, μάλλον θέλησες να εστιάσεις στις περιγραφές σαν παρατηρητής, αλλά απ΄τη στιγμή που δεν είναι απλή καταγραφή, νομίζω χρειαζόταν περισσότερες πινελιές, καθαρά δικές σου, για να απογειώσει τις τόσο πεζές καταστάσεις που περιγράφονται. Είσαι ποιητής, όχι χρονικογράφος! Οφείλεις να το αξιοποιήσεις σε κάθε αφήγημά σου. Συγνώμη αν μιλάω σα δασκάλα ή στρυφνή κριτικός, μόνο σαν αναγνώστρια εκφράζω άποψη.
    Συνέχισε να γράφεις όπως εσύ νοιώθεις, θα χαρώ να διαβάσω περισσότερα.
    ΥΓ. Εκείνος ο δόλιος ο Ερμής άξιζε μεγαλύτερη αναφορά, μετά την ανακοίνωση θανάτου του.

  31. loukretia50 said

    23. Χαρούλα, γιατί σου κάνει εντύπωση?
    Τόσο το τάργκετ γκρουπ του Βράκχου, όσο και οι φαν του, αυτό το επίπεδο είχαν!

  32. τα μυαλά said

    Ο τροχός γυρνά και γερές αριστερές; πένες που κάποτε υμνούσαν τον Καμμένο πόσο δημοκράτης είναι τώρα θα γράφουν πόσο φασίστας και πόσο εμπόδιζε την πρώτη ορά αριστερά να είναι πρώτη φορά και το σούργελο καλά κρατά. Θάλασσα τάκανα, αριστερά είναι νόημα δε βγάζει.

  33. Τα όπλα που του χάρισαν, τα παίρνει σπίτι;

  34. Νίκος Κ. said

    3, 6: Η εντύπωση που υπάρχει ότι για το χρέος φταίει μόνο ο Αντρέας δεν είναι ακριβής:

  35. loukretia50 said

    Από ιππόδρομο δεν ξέρω, αλλά τα άλογα είναι υπέροχα! Ακόμα κι αν δεν είναι ελεύθερα!

    William Tell Overture Horse Style

  36. leonicos said

    Γνήσιο και καλό

    Εύγε Τζι

  37. nikiplos said

    Κι εμένα μου άρεσε Τζη… Έχω την εντύπωση πως συνήθως αυτοί οι τύποι σαν τον Βράκχο, έχουν κάτι καλλιτεχνικό στο χαρακτήρα τους, που δεν το διάβασα πουθενά… Ίσως γιατί ήθελες να κρύψεις κάποιες ομοιότητες με γνωστό πρόσωπο…

  38. Γιάννης Κουβάτσος said

    34: Προφανώς και δεν είναι ακριβής. Είναι θέμα πολιτικής τοποθέτησης. Πάντα φταίνε οι «άλλοι». Αν είσαι δεξιός, για το χρέος ευθύνεται ο Αντρέας, αν είσαι Πασόκος ευθύνεται ο Κωστάκης ο Καραμανλής, αν είσαι αριστερός, φταίνε τα αστικά κόμματα, κι αν είσαι χρυσαβγίτης, φταίνε οι Εβραίοι πλουτοκράτες και οι πολιτικοί υπηρέτες τους. Φυσικά η αλήθεια είναι ως συνήθως πιο πολύπλοκη.

  39. sarant said

    24-28-29 Το ακριβέστερο είναι ότι πάμε για ψήφο εμπιστοσύνης. Μην βάλετε στοίχημα ότι πάμε για εκλογές, ο φίλος Μπαρτζούδης που το έβαλε το έχασε.

    Το αυριανό πάντως άρθρο δεν θα είναι επίκαιρο, διότι έχουμε και άλλα θέματα.

  40. Χαρούλα said

    31 Λου δεν γράφω ότι μού έκανε εντύπωση. Για εκείνη την χρονική περίοδο και το κοινωνικό περιβάλλον φυσιολογικό. «Παράπονο» γράφω. Ναι θα ήθελα να ήταν διαφορετικά…..
    38 Συμφωνώ απόλυτα. Δύσκολο θέμα η αντικειμενική κρίση. Πέρα από το γεγονός πως ποτέ δεν γνωρίζουμε και όλη την αλήθεια.

    Εκλογές φυσικά και θα γίνουν. Φυσικά το 2019. Ότι κσι να λέγεται, έχουμε Δημοκρατία. Και Σύνταγμα. Απλά, εγώ τουλάχιστον εκτιμώ, πως δεν θα γίνουν σύντομα. Όλοι περιμένουν ευνοϊκότερες συνθήκες για τα ποσοστά τους.

  41. loukretia50 said

    Νikiplos
    Ρομαντικό σε βρίσκω! Θέλεις να δεις κάτι όμορφο πίσω απ΄τις γραμμές, αλλά δε νομίζω πως είναι η περίπτωση. Ίσως ακριβώς γιαυτό να μην ταυτίζεται ο αφηγητής – αυτή είναι η δική μου εντύπωση.
    Όχι και «καλλιτεχνικό» στο χαρακτήρα του Βράκχου! Ούτε καν κάποιο απ΄τα συνήθη ελαττώματα των μποέμ καλλιτεχνών, όπως πχ η φευγάτη ανευθυνότητα, ο ρομαντισμός, ανέφικτες ιδέες και κυρίως η αδιαφορία για το συμφέρον, τα πρακτικά θέματα και την κοινωνική αποκατάστασή του.
    Ένας ψυχρός υπολογισμός χαρακτηρίζει γενικά τη στάση ζωής του. Αυτός ο τύπος εκμεταλλεύτηκε κάθε ευκαιρία και κάθε άτομο που τον εξυπηρετούσε, για να βολευτεί.
    Εκεί που νόμιζα κι εγώ πως δεν του πάει να γίνει υπάλληλος, προτίμησε να σπιτωθεί και να γίνει αργόμισθος. Δεν είναι καθόλου το ίδιο.
    Λαμόγιο μικρής κλίμακας.
    Το γεγονός ότι δεν πίεζε τις γυναίκες, δε δείχνει απαραίτητα ότι τις σεβόταν. Μπορεί απλά να μην άντεχε την απόρριψη και ήξερε πολύ καλά μέχρι ποιο σημείο μπορεί να πετύχει.

  42. sarant said

    40 Εκλογές φυσικά και θα,γινουν εντός του έτους. Όμως πιστεύω ότι δεν θα γίνουν «τώρα, άμεσα» αλλά τον Οκτώβριο.

    * Να που το «άμεσα» είναι πιο ταιριαστό από το «αμέσως» στην προκειμένη περίπτωση. Λέει πχ η Φώφη «να γίνουν άμεσα εκλογές» εννοώντας όμως σε 30-40 μέρες. Αμέσως δεν μπορεί να γίνουν.

  43. Pedis said

    # 39 – Ψάξε στο αρχείο σου άρθρο για τη λέξη «αποστάτης» και κάνε ένα απντέιτ.

    Θα φορεθούν, επίσης, προδότης, μειοδότης, όπως ακόμη, αριστερές προοδευτικές δυνάμεις, εθνικό συμφέρον, βουλευτές λεβέντες στη φουρτούνα αν και ποταμίσοι κά.

  44. Χαρούλα said

    Σαν να έγινε επίτηδες! Τώρα που απεργούν δημοςιογραφικά στον ΣΚΑΪ, τώρα έχουμε εξελίξεις! Ε, ρε τι χάνουμε!😅😂😅😂😅

  45. Γιάννης Κουβάτσος said

    42: Ε,άμεσα γίνονται οι εκλογές στην κοινοβουλευτική δημοκρατία, αφού ψηφίζουν οι ίδιοι οι πολίτες και όχι κάποιοι άλλοι γι’ αυτούς. 😉
    Η Φώφη προφανώς ζητάει να προκηρυχθούν αμέσως εκλογές, αλλά δεν της φτάνουν τα ελληνικά της, για να γίνει κατανοητή. 😊

  46. venios said

    Εκλογές θα γίνουν, το αργότερο δυνατόν, και δεν θα αλλάξουν και πολλά πράματα, ακτός από κάποιους κώλους σε κάποιες καρέκλες, ενώ άλλοι (όπως του Φαέθωνα) θα μείνουν αμετακίνητοι.

  47. cronopiusa said

  48. cronopiusa said

    Ινδιάνικη εξημέρωση αλόγου – (Doma india)

  49. (9) Αν δεν κάνω λάθος, οι δημόσιοι υπάλληλοι μονιμοποιήθηκαν ήδη επί Τρικούπη, όχι το 1950. Απλώς στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια έγιναν μαζικές εκκαθαρίσεις του δημοσιοϋπαλληλικού σώματος για πολιτικούς λόγους.

  50. Απορία: εχθροπραξίες στον πόλεμο του 1940-41 δεν έγιναν στην Παλιά Ελλάδα. Ήταν τεχνικώς αδύνατο κάποιος που έφτασε με τα πόδια από το μέτωπο στη Θήβα να τηλεγραφήσει στη μάνα του στην Αθήνα «Είμαι ζωντανός, έρχομαι»; Επίσης δεν καταλαβαίνω τι συμφέρον είχε ο Βράκχος να θάψει τον Ερμή, αφού αυτός είχε σωθεί και σε λίγο θα εμφανιζόταν; Ούτε αυτή η τρέλα παίζει κανένα ρόλο στα μετέπειτα.

  51. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τζη, μήπως ήταν κανένα άλογο με όνομα κάτι απ΄αυτά Γρακχο- βραχο- Βακ(γ)χος ξερω γω; Με το παιχνίδι στο όνομα κάτι ιδιαίτερο ήθελες να πεις υποθέτω.Ίσως ότι ο τύπος ήταν κάτι απ΄όλα (όπως και τ΄ονομά του) και τίποτα αξιοσήμαντο και ξεκάθαρο τελικά. Ούτε καν αντιπαθητικός/οί. Αδιάφορος/οι. Ηθογραφία;
    Ψάχνοντας για ονόματα αλόγων στον ιππόδρομο (όχι ιδαίτερα-μου είναι παντελώς άγνωστος ο κόσμος των αλογοτέτοιων) στη γούγλη βγήκε ότι το ανάρτησες το 2011 https://gpointsnovel.blogspot.com/2011/01/blog-post_10.html
    Μάλλον ηθογραφία το ήθελες (και το πέτυχες αρκετά) για χαρακτήρες και εποχές της αρπαχτής (όπως την μπορούσε ο καθείς, ψιλολαμογιές και συνακόλουθη ελαστικότητα μεγάλη και στους άξονες της ατομικής ηθικής). Μόνο που του(ς) τα φόρτωσες όλα τα σουσούμια και γι αυτό λίγο βρίσκω σκόνταμα στο ρεαλιστικό τους αντίκρισμα. Μισοφόρια στη σειρά, ανόητα να παραδίδονται -σύψωμες- στον τύπο αυτόν.
    Α, του πατέρα γιατί του έβαλες και επώνυμο; Λογοτεχνικά το ήθελες έτσι ή σημαίνει κάτι;

  52. Γιάννης Κουβάτσος said

    Με το σύνταγμα του 1911 καθιερώθηκε η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων και έπαψαν να ολοφύρονται στην Κλαυθμώνος οι παυσανίες, ύστερα από κάθε κυβερνητική αλλαγή.

  53. loukretia50 said

    48. Καταπληκτικό βίντεο!
    Πιστεύω ότι η εμπιστοσύνη είναι η βασική προϋπόθεση για την εξημέρωση σε οποιαδήποτε σχέση.
    The Little Prince and the fox

  54. Μαρία said

    49
    Με το Σύνταγμα του 1911. Βλ. και πλατεία Κλαυθμώνος

  55. cronopiusa said

    50, 51

  56. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Φαέθων
    «πάννυχα καὶ φαέθοντα» = νύχτα-μέρα, νυχθημερόν.

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A6%CE%B1%CE%AD%CE%B8%CF%89%CE%BD

  57. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    55. Ναι,ναι Κρόνη, εννοείται! Πλην αυτός ο τύπος σα να καταφέρνει αυτό που λένε ότι *δεν μπορείς να κοροϊδεύεις όλους και για πάντα* 🙂

  58. Χαρούλα said

    Κι αν…, λέμε τώρα,….

    Φαέθων= ο λαός μας εκείνα τα χρόνια. Νοικοκύρης, οικογενειάρχης και ψιλοτζογαδόρος.
    Πήγε στον πόλεμο. Μαζί, το άλλο του εγώ, ο Ερμής = αριστερή συνείδηση. Που ο Φαέθων υποκρίθηκε/είπε ότι πέθανε.
    Και μετά ο γιός. Που τον βόλεψε ο πατέρας. Αλλά που αυτός ήθελε περισσότερο βόλεμα. Και πήγε με την χήρα(ίσως ΕΟΚ ή δάνεια/πιστωτικές) και μετά τζόγαρε ιππόδρομο=χρηματιστήριο, και τα ‘χασε!

    Μην βαράτε! Λέω τώρα…. Δικά μου παραμύθια…😊😅😂😳

  59. 19, Χαρούλα said: «…Αυτά που λες εγώ τ’ ακούω βερεσέ, / τα παραμύθια σου τ’ ανθίστηκα πια τώρα / και το κατάλαβα πως ήμουνα για σε / ο πασατέμπος σου για να περνάς την ώρα».
    # Πάρα πολλές φορές το άκουσα το τραγούδι αλλά φαίνεται ότι ήμουνα ο πρώτος που ανακάλυψε …το βιολί του Ροβιόλη. Πάντως στα «καθιαυτού Μακιδονικά» προτιμούμε να λέμε ψυλλιάστηκα! Στοιχηματιζω πάντως (κι ας ξαναχάσω το στοίχημα) ότι ο Πανούλης ούτε ανθίστηκε ούτε ψυλλιάστηκε ότι ήταν ο πασατέμπος για να περνά την ώρα του ο Τσίπρας!

    39, sarant said: «…Μην βάλετε στοίχημα ότι πάμε για εκλογές, ο … που το έβαλε το έχασε…»
    # Ες αύριον τα σπουδαία (Θηβαϊστί βεβαίως και όχι Μακεδονιστί)!

  60. cronopiusa said

    Ο Φαέθων, ο Ερμής και ο Βράκχος δεν κατοικούν στις γειτονιές των Θεών…οι Θεοί παίζοντας ζάρια τους πέταξαν στη δίνη των καφενείων να το παίζουν Θεοί, να βάζουν στοιχήματα, να ποντάρουν, να λουφάρουν και φυσικά να μην έχουν ηθικές αναστολές

  61. Μαρία said

  62. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Ωραίο, αλλά κάπως άνευρο. Κάποιοι συμβολισμοί διαφαίνονται. Νομίζω ότι έχει γράψει και καλύτερα ο Gpointofview (π.χ. Η Κόνις).
    Μερικά εγκυκλοπαιδικο-γλωσσικά:

    1) Δεν βρήκα κάπου ότι ο Βράγχος ήταν γιός του Απόλλωνα. Η Wiki λέει «μυθικός γενάρχης του γένους των Βραγχιδών, γιος του Σμίκρου από τους Δελφούς και μιας ανώνυμης Μιλησίας. Η μητέρα του τον ονόμασε Βράγχο γιατί, όταν τον εγκυμονούσε, ονειρεύθηκε ότι ο ήλιος μπήκε στο σώμα της από τον λάρυγγά της (βράγχιον) και βγήκε από την κοιλιά της. Ο Απόλλων, όταν είδε τον Βράγχο μία ημέρα που έβοσκε τα πρόβατα του πατέρα του, τον φίλησε και του μετέδωσε έτσι το μαντικό χάρισμα».
    Επίσης βλέπε [4.17.6]: http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/library/browse.html?text_id=79&page=41
    «αἶγας ἔνεμε Βράγχος, καὶ Ἀπόλλων αὐτὸν ἐφίλησε»
    (το ‘εφίλησε’ πρέπει να σημαίνει ‘αγάπησε’)

    2) >> … να εισπράξει τα μισθά του.
    Δεν ξέρω αν χρησιμοποιείται με τη σημασία αυτή (τους μισθούς) σε κάποια μέρη της Ελλάδας, όπου στον ενικό η αιτ. «το μισθ(τ)ό» σίγουρα σημαίνει «τον μισθό». Στην Κρήτη όμως –ίσως και αλλού- το ουδέτερο ‘το μιστό’ σημαίνει ‘αγαθοεργία, ευεργεσία, ψυχικό’ (και αντίστοιχα ο πληθ. ‘τα μιστά’). Προφανώς κι αυτό προέρχεται από το αρχαίο ‘μισθός’. Περισσότερα για την ετυμολογία του υπάρχουν π.χ. στο ΛΜΕΔΓ (Κριαράς), τ. Ι, σ.183-4.

    Από την άλλη, υπάρχουν «τα μιστά» της Σαπφώς Νοταρά (5:17-5:23) στο:

    αλλά εκφέρεται σαφώς κωμικά, ταιριάζοντας ‘γάντι’ με το όλο στήσιμο της σκηνής και το στιλ της αξέχαστης ηθοποιού… (πράγμα που κτγμ δεν συμβαίνει στην περίπτωση του συγκεκριμένου κομματιού του κειμένου).

    3) >> Το διαζύγιο ήταν εκ των ουκ άνευ.
    Και βέβαια (#12) το σωστό είναι «εκ των ων ουκ άνευ».
    Αλλά δεν μεταφράζεται ως «Ικανή και Αναγκαία Συνθήκη». (ΙκΑΣ – το θυμήθηκα κι εγώ…).
    Η έννοια της έκφρασης ανταποκρίνεται περισσότερο στο «αναγκαία».
    Τα παραδείγματα χρήσης είναι πολλά… Πάντως, στο διήγημα, η λέξη που θα ταίριαζε θα ήταν: αναπόφευκτο, αναπότρεπτο, αναγκαστικό κ.τ.ό.

    ΥΓ1: @22, Cronopiusa. Καταπληκτικός «Ο κουμαρτζής», με πολλαπλό ενδιαφέρον μουσικό,
    λεξιλογικό – και όχι μόνο. Δεν έτυχε να το έχω ξανακούσει. Ίσως αξίζει μια συζήτηση.

    ΥΓ2: Μήπως να σκεφτείτε περισσότερο τα περί εκλογών τ ώ ρ α, ρε (ορισμένα) παιδιά;

  63. ΚΩΣΤΑΣ said

    Πολύ ωραίο Τζη. Εμένα ο Βράκχος, ίδιος ο Πάνος Καμμένος μου φαίνεται!!! 😉

    Άντε το επόμενο να έχει τίτλο ο Βούδας, ο Γαργάλατας ή ο Συμπιλίδης, προς τιμήν του σημερινού αρχιερέα της αποστασίας! Χικ, χικ, χικ… γελάει ο άλλος από εκεί πάνω που βρίσκεται. 😉 🙂 😛

  64. Jane said

    Μου άρεσε το διήγημα. Η αφήγηση ρέει, η γλώσσα είναι στρωτή με πάντρεμα κάποιων λαϊκών με λόγιες μορφές, που εμπλουτίζουν το κείμενο. Απ’ όλα είχε ο μπαξές: λαμόγια, ιππόδρομο, χαρτοπαιξία , αργόμισθους του δημοσίου, γυναικοκατακτητές , γυναίκες θύματα, φέικ αντιστασιακούς. Του λείπουν μόνο κάποιες αλλαγές παραγράφων νομίζω, για να παίρνουμε ανάσα, αλλά οκ, ίσως είναι και θέμα τρόπου γραφής.
    Ωραίο , κύριε Τζι. 🙂

    Η περίπτωση του αδικαιολογήτως απόντος μου θύμισε έναν τυπάκο στην πάλαι ποτέ Εμπορική Τράπεζα. Τον έχωσε εκεί μέσα πρώην υπουργός της ΝΔ εκ Θεσσαλίας, επί Πασόκ παρακαλώ! Δίχως ο τύπος να διαθέτει ένα απολυτήριο λυκείου.
    Αυτός στο χωριό του και ο μισθός να πέφτει στην πόλη. Ούτε που τον ήξεραν οι συνάδελφοί του.
    Άρχισε να εμφανίζεται το 2006 με 2007 που η τράπεζα πήγαινε για ιδιωτικοποίηση, μα και πάλι τον είχαν για καλλωπιστικό , ούτε από υπολογιστές ούτε την τύφλα του δεν κάτεχε. Καθόταν σε ένα γραφείο κι ανακάτευε χαρτιά. Αλλά κανείς δεν τολμούσε να τον διώξει. Συνταξιοδοτήθηκε ως υπάλληλος της Άλφα Μπανκ .

  65. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    49 Να το ψάξουμε, αλλά εντύπωσή μου είναι πως η μονιμοποιηση των ΔΥ έγινε από τον Βενιζέλο περί το 1911.

    50 Από διηγήσεις που έχω διαβάσει νομίζω πως τηλεγράφημα δεν μπορούσες να στείλεις ούτε από τη Θήβα στην Αθήνα, αλλά μπορεί να πέφτω έξω

    52-54 Α, με πρόλαβε!

    59 Και αύριο να προκηρυχτούν εκλογές (που δεν θα) για τις 15 Φεβρουαρίου, το δικό μας στοίχημα έχει κριθεί.

    62 Δεν νομίζω ότι η Σαπφώ Νοταρά το λέει στα αστεία «τα μιστά» Θαρρώ πως είναι λαϊκός τύπος. Θυμάμαι κι έναν Ντομ Ζουάν του Μολιέρου, σε ελληνικό ανέβασμα, όπου ο Σγαναρέλος θρηνεί στο τέλος «Τα μιστά μου»

    64 Πολλοί ξέρουμε τέτοιες εταιρείες αργομισθίας.

  66. Μαρία said

    65
    τα μισθά https://www.google.com/search?client=firefox-b&biw=1366&bih=613&tbm=bks&ei=kIE7XJChKcrVwAK_s6nQBw&q=%CF%84%CE%B1+%CE%BC%CE%B9%CF%83%CE%B8%CE%AC+%CE%BC%CE%BF%CF%85&oq=%CF%84%CE%B1+%CE%BC%CE%B9%CF%83%CE%B8%CE%AC+%CE%BC%CE%BF%CF%85&gs_l=psy-ab.3…15058.15980.0.16621.4.4.0.0.0.0.107.400.2j2.4.0….0…1c.1.64.psy-ab..0.0.0….0.WAc5_JDPcgU

  67. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    64β. Έχω μιαν άλλη παρόμοια ιστορία μ’ έναν τύπο (μηχανολόγος-μηχανικός) που «δούλευε» ταυτόχρονα σ΄ένα υπουργείο και σε Τράπεζα. Όταν τον πήραν χαμπάρι, στο σχετικό πειθαρχικό, ο Δντης του κατέθεσε ότι ήταν τόσο καλός και εργατικός που μπορούσε να ανταποκριθεί και στις δύο δουλειές! Εξέχοντα στελέχη και οι δυο, μεγάλου κόμματος.
    Από το υπουργείο πήρε σύνταξη ,αφού προηγήθηκε τοποθέτηση σε υψηλότατη θέση σε πρεσβεία στο εξωτερικό. Όχι ποοολύ παλιά! 🙂

  68. cronopiusa said

  69. cronopiusa said

  70. Επανέρχομαι μετά την παρακολούθηση του αγώνα Αστέρα Τρίπολης – ΠΑΟΚ (χαλαρά 0-3 ) γιατί ο Τζακ ο Γκοντμπράδερ είχε προβλέψερι την κατάρρευση του ΠΑΟΚ λόγω της αποχώρησης του Πρίγιοβιτς και όσο νάναι…τρόμαξα. Πιάνω τώρα τα σχόλια για απαντήσεις

  71. # 23

    Χαρούλα αφ’ ενός ήταν απίστευτα γοητευτικός αλλά και πραγματικός όχι ζωγραφισμένος και αφ’ ετέρου εκείνες τις εποχές χρήμα(να ξοδεύεις) και αυτοκίνητο ήταν μεγάλα δολώματα για τις κοπέλλες.Για τις διάσημες γυναίκες που αναφέρω, ό,τι καλύτερο μπορείς να φαντασθείς.

  72. # 30

    Λουκρητία τέτοια γεγονότα δεν πιστεύω πως περιγράφονται με λυρισμό. Αν ήταν ποίημα θα ήτανε εξαιρετικά πικρό. Η αλήθεια είναι πως οι έχοντες εμπειρίες από τις δεκαετίες 50 και 60 βρίσκονται σε πιο γνώριμα χωράφια, μετά ανέβηκε αισθητά το επίπεδο, δεν εντυπωσίαζαν τόσο τα αυτοκίνητα. Αν σου πω πως το 68ή 69 δεν θυμάμαι κυκλοφορούσα με την πρώτη 911 που ήρθε στην Ελλάδα κι όταν έβγαινα από το αμάξι όλοι μου μίλαγαν αγγλικάή γερμανικά ενώ τους φώναζα πως είμαι Ελληνας, θα με πιστέψεις ; ¨εφταιγε και η γενειάδα τον καιρό της χούντας, ίσως και τα αμερικάνικα ρούχα

  73. # 36, 35

    Λεώνικε ευχαριστώ

    Λου το άλογο είναι το πιο έξυπνο και όμορφο ζώο

  74. loukretia50 said

    72. Γιατί όχι κι ένα πικρό διήγημα?
    Δε νομίζω πως κινδύνευες να το κάνεις μελό.

  75. # 37

    Ευχαριστώ

    Οχι Νίκιπλε δεν κρύβω κάτι. Απλά είχε γοητευτικούς τρόπους χωρίς να είναι επιτηδευμένοι, ωραία φωνή, γεμάτη τσέπη και ανοιχτοχέρης, όλο το πακέττο. Το επίθετο μπορείς ίσως να το μαντέψεις από αυτό που τούπλασα.

  76. # 39

    Φυσικά κι έπρεπε να παραιτηθεί ο Πάνος για να βελτιωθεί το ίματζ του Αλέξη εν όψει συγκυβέρνησης με τον Κούλη (περσινή του Φεβρουάριο πρόβλεψή μου, ξαναθυμίζω)

  77. Faltsos said

    Επειδή το Σάββατο είναι μακριά, ας υποκλΕΙθούμε στον απερχόμενο υπουργό:

  78. Πάνος με πεζά said

    Πάμε στοίχημα, ο Καμμένος μεθαύριο δεκανίκι και υπουργός του Κούλη; 1,10 δίνει…

  79. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Ξαναγειά σας.

    Μιὰ λεξιλογικοῦ χαρακτήρα παρέμβαση στὰ ποδοσφαιρικὰ δρώμενα.

    Μετὰ τὸν ἀγώνα τοῦ Παναθηναϊκοῦ μὲ τὴν Ξάνθη ὁ προπονητὴς τῆς Ξάνθης ρωτήθηκε ἂν τὸ ἀποτέλεσμα ἀδικεῖ τὸν Παναθηναϊκό, σύμφωνα μὲ τὴν εἰκόνα τοῦ παιχνιδιοῦ. Ὁ μεταφραστὴς μετέφρασε τὸ τελευταῖο «icon of the game». Πιστεύω ὅτι θὰ μεταφράζει τὴν εἰκονικὴ πραγματικότητα ὡς «iconic reality». 🙂

    Πάντως, γιὰ νὰ λέμε τοῦ στραβοῦ τὸ δίκιο, τί φταῖμε ἂν οἱ βελανιδοφάγοι πῆραν τὴν εἰκόνα μας καὶ τὴν ἔκαναν εἰκόνισμα; 🙂

  80. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @77. Faltsos said: » ας υποκλΕΙθούμε στον απερχόμενο υπουργό:

    Panos Kammenos:
    σε ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΙ ΕΠΕΣΑΝ ΥΠΕΡ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΥΠΟΚΛΕΙΝΕΤΑΙ.»

    Ἀντὶ γιὰ ὑπόκλιση μᾶλλον ὑποκλυσμός.

  81. # 49 (52, 54 )

    Αγγελε, έχεις δίκιο αυτό που έκανε ο Καραμανλής ήταν να αναγνωρίσει τα προσόντα των υπαλλήλων γιατί μέχρι τότε οι προαγωγές ήταν καθαρά επλογές των προϊσταμένων όπως αναφέρω και στο διήγημα

    # 51

    Εφη-έφη, το άλογο είχε αραβικό όνομα που τελείωνε -όπως πολλά- σε -αν. Το επίθετο παραπέμπει σε κάτοικο χώρας, δεν το έβαλα τυχαία

    # 48

    Κρόνη, πολύ ωραία όλα τα βίδδεο, ευχαριστώ

    # 59

    ρήματα : με την πρώτη= καταλαβαίνω, με μια άλλη σκέψη = ανθίζομαι, με υπόνοιες= ψυλλιάζομαι, με ψάξιμο= το σακουλεύομαι. Χαμουτζιστί

    # 62

    Αναφέρεται σαν υιός του Απόλλωνα (και μάντις Μιλήσιος) στο επίτομο λεξικό «των εν τοις Ελλησι συγγραφεύσιν απαντωμένων κυρίων ονομάτων» του Σκαρλάτου Βυζάντιου (αθήνα 1852)

    # 63

    Καμία σχέση. Ξέρω αρκετά για τον Πάνο, δεν είναι γόης. η μάνα μου είχε νταντέψει τον πατέρα του όταν ήταν μικρός και μένανε σε διπλανά σπίτια

  82. # 78

    Πάνο, μην το βάλεις θα το χάσεις. Οταν αποχώρησε από την Ν.Δ. και αρνήθηκε να επανέλθει τον διέγραψαν οριστικά και τον πολέμησαν (μέχρι και την προπονήτρια πόλο αδελφή του ο Μαρινάκης κι όλη η ΝουΔου) Πιο εύκολα θα προσχωρήσει στον ΣύΡιζΑ.

  83. Pedis said

    # 78 – και τι δίνει για την περίπτωση στην οποία εντός τριμήνου ο Καμμένος γίνει για τον σύριζα «ακροδεξιός»;

  84. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Κατ
    Νικοκύρη, μόλις άκουσα (από τη μέση το έπιασα) στο Ρίαλ ράδιο να λένε εξήγηση για το «παρδαλό κατσίκι» πρώτα αυτό που λέει ο Νατσούλης και μετά «αλλά ο Νίκος Σαραντάκος εξηγεί ότι δεν μπορεί, διότι…» 🙂
    Ο Μαρίνος Λιναρδάτος πρέπει να είναι (είδα στο πρόγραμμα)

  85. Γιάννης Κουβάτσος said

    81 τέλος: Δεν είναι γόης ο Καμμένος ή δεν κάνει τον γόη; Το πρώτο είναι ολοφάνερο, το δεύτερο μάλλον εννοείς.

  86. sarant said

    84 Μας διαβάζουν, μας διαβάζουν

    83 Κάποιοι στον ΣΥΡΙΖΑ τον θεωρούσαν ανέκαθεν ακροδεξιό, εγώ τον έλεγα «λαϊκή δεξιά» και τον λέω ακόμα. Αυτό δεν αποκλείει να εκφράσει ακροδεξιές θέσεις, εδώ εκφράζει τέτοιες θέσεις η φιλελεύθερη κεντροδεξιά.

    82 Αυτή η πρόβλεψη περί συγκυβέρνησης ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ πότε λήγει να ξέρουμε;

    79 Το κατάλαβε ο προπονητής;

  87. 65, Και αύριο να προκηρυχτούν εκλογές (που δεν θα) για τις 15 Φεβρουαρίου, το δικό μας στοίχημα έχει κριθεί.
    # Λάθον εποίκας. Διότι δεν αναφέρθηκα στο στοίχημα αλλά στην επικαιρότητα! (που τελικά πααίνει για παραμεθαύριο)

    # Άλλο ένα: Νομίζω ότι κάθε ρεκόρ έσπασε με υπάλληλο που λεγόταν ότι επί τρία χρόνια είχε …μεταναστεύσει στας Γερμανίας και εφέρετο παρών. Δεν γνωρίζω τα κομματικά απωθημένα!
    # Γνωρίζω όμως ότι επί ΝΔ, υπάλληλος (φερόμενος ως) κομμουνιστής, «αξιώθηκε» θέση αποφοίτου Λυκείου με απολυτήριο Δημοτικού!

  88. Γιάννης Κουβάτσος said

    77: Δεν είναι μόνο το υποκλείνεται, είναι και εκείνο το υπέρ πίστεως και πατρίδΑς.

  89. Γιάννης Κουβάτσος said

    Στη λαϊκή δεξιά ανήκει ανέκαθεν ο Καμμένος. Έχουμε τη φιλελεύθερη δεξιά (αστική δημοκρατία, ανθρώπινα δικαιώματα, οικονομία της αγοράς με ελάχιστο ή καθόλου κρατικό παρεμβατισμό), τη λαϊκή δεξιά (πατρίς, θρησκεία, οικογένεια, κρατική παρέμβαση στην οικονομία) και η άκρα δεξιά (οικονομία της αγοράς με ισχυρό κράτος, χωρίς αστική δημοκρατία και ανθρώπινα δικαιώματα). Αν ισχύουν αυτά, ο Καμμένος είναι εκπρόσωπος της λαϊκής δεξιάς.

  90. Pedis said

    # 86β – είμαι βεβαιος ότι μέχρι τις εκλογές θα έχουμε την ευκαιρία να καθορίσουμε με μεγαλύτερη ακρίβεια τι είδους *δεξιός (* = ακρο, σκάτο κλπ) είναι …

    πάμε σε κάτι πιο ενδιαφέρον:

    «Ο τραγουδιστής του Άουσβιτς»
    https://www.dw.com/el/%CE%BF-%CF%84%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%85%CE%B4%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%AC%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B2%CE%B9%CF%84%CF%82/a-46894567

    στο περιθώριο της ουσίας της βιβλιοπαρουσίασης, με παραξενεύει η επιλογή του όρου αρχικάντορας. Υπάρχει τέτοιο πράγμα;

  91. Ευχαριστώ και πάλι τον Νικοκύρη για την φιλοξενία και όσους σχολίασαν και φυσικά την Jane που το σχόλιό της μου διέφυγε στα ριφρές.

    Καληνύχτα

  92. Pedis said

    # 89 – περίφημα, οπότε μπορούμε να ορίσουμε τους Σαλβίνι, Ορμπάν, Λεπέν, πρωτευόντως ως λαικοδεξιούς.

  93. Γιάννης Κουβάτσος said

    92: Αυτές είναι οι θεωρητικές αρχές του. Στην πράξη υπάρχουν παρασπονδίες. Αλλά για να είναι κάποιος ακροδεξιός, πρέπει να είναι σαφώς κατά της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

  94. Pedis said

    άσε που ο Τραμπ φέρνει σε φιλελεύθερο λαικοδεξιό. Και τον είχα παρεξηγήσει.

  95. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αρχικάντορας είναι ο αρχιψάλτης.

  96. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    81 Gpointofview >> Το επίθετο παραπέμπει σε κάτοικο χώρας, δεν το έβαλα τυχαία
    Τζι, βέβαια, από Σκιπετάρ/Αρβανίτες, χαζοαφηρημένη, δεν πήγε ο νους μου σ΄αυτό. Έμαθα και για τον ιππόδρομο που δεν είχα ιδέα, π.χ. ότι ο προπονητής του αλόγου είναι πρόσωπο -κλειδί.

    53 >>Πιστεύω ότι η εμπιστοσύνη είναι η βασική προϋπόθεση για την εξημέρωση σε οποιαδήποτε σχέση.
    μέχρι ψήφο! 🙂
    …………………………
    Ήθελα να το γράψω και νωρίτερα αλλά είπα μην κάνω του Τζι το νήμα, *από Πρέσπες* 🙂 ,μα μιας κι αναφερθήκατε οι περισσότεροι στην επικαιρότητα, να πω κι εγώ την αίσθησή μου.
    Άκουσα στο ράδιο τη συνέντευξη και νομίζω ότι κέρδισε τις εντυπώσεις απόλυτα, όπως βέβαια και ο Τσίπρας νωρίτερα.Φίλοι που τους είδαν κιόλας, είπαν το ίδιο με πιο πολλή έμφαση. Αυτά, ξέχωρα κι άσχετα από τις προσωπικές μας πολιτικές πεποιθήσεις,εννοείται. Ως εικόνα, λόγο και αιτιάσεις για τις θέσεις που πήραν. Έβγαλε και γνήσιο γέλιο με το στιλ του ο απερχόμενος. Σπάνιο αυτό, ειδικά σε τέτοια κρίσιμη στιγμή αποφάσεων.
    ‘Εκανα κάτι δουλειές στον κήπο κι είχα το ράδιο στ΄αυτί κι άκουγα κι άρχισα να ψευτοτραγουδώ, τροποποιημένο τον Αγγελάκα,* Κυριάκο, Άδωνη, ο Καμμένος τα παίρνει όλα.*

  97. Γιάννης Κουβάτσος said

    Φιλελεύθεροι δεξιοί π.χ. είναι ο Κυριάκος και ο Χατζηδάκης. Λαϊκοί δεξιοί είναι ο Καμμένος, ο Πολύδωρας, ο Σαμαράς, ο Κακλαμάνης. Ακροδεξιοί είναι οι χουντικοί και οι χρυσαβγίτες. Στη θεωρία, επαναλαμβάνω. Στην πράξη τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα και αντιφατικά.

  98. Pedis said

    # 95 – εντάξει. Το αρχικάντορας είναι καθιερωμένος όρος;

  99. loukretia50 said

    EΦΗ ΕΦΗ : Πάντα διακριτική, ενημερωμένη, κάνεις εύστοχα σχόλια και χαίρομαι που εστιάζεις και σε θέματα που δεν προσέχουν όσοι παρασύρονται από την πολιτική λαίλαπα. Μην αλλάξεις σε παρακαλώ!

  100. Μαρία said

    90
    https://en.wikipedia.org/wiki/Hazzan Ότι ο δικός μας πρωτοψάλτης.

    https://de.wikipedia.org/wiki/Estrongo_Nachama

  101. Πάνος με πεζά said

    Περίμενα να τελειώσουν οι σπιτικές δουλειές της Κυριακής (βεβαρημένες σήμερα, κατά το τμήμα του ξεστολίσματος…), και να κάτσω να διαβάσω με την ησυχία μου το διήγημα του Τζι – ομολογώ πάντως ότι το site το εμφανίζει με πυκνό διάστιχο από τη φωτογραφία και κάτω, κάτι που δυσκολεύει την ανάγνωση.
    Δεν είναι εποχές που έχω ζήσει, και μάλιστα, έχω ακούσει ότι γενικά ήταν και δύσκολες, για αυτή την «αναίμακτη εξελικτική πορεία» που παρουσιάζει το διήγημα για τον κεντρικό ήρωα (ή και τους δύο κεντρικούς ήρωες)… Η γραφή έχει κάτι που σε κρατάει, αγγίζοντας πάντως τα όρια του φανταστικού (λες, τι διάολο, όλα δεξιά πια στο Βράχκο, κι από δίπλα και στο Φαέθοντα.). Ο Φαέθων με τον Βράκχο μπερδεύονται σαν υποκείμενα πράγματι, τουλάχιστον σε εκείνο το οτοστόπ του 72…
    Τελική γνώμη, ίσως αυτό που λένε οι περισσότεροι, με κράτησε μεν αλλά πιο πολύ ως ιστορία καφενείου (με την καλή έννοια, ε;), παρά ως λογοτέχνημα. Άλλωστε, μην το παίζουμε και λογοτέχνες -ιεροσυλία ! – επειδή μας δίνεται ένα μετερίζι και στέλνουμε !
    Θα το ταιριάξω μουσικά με δύο άσματα, το πρώτο είναι απλά μνήμη Τζίμη Πανούση (13,1,2018) , το δεύτερο, που είναι ίσως και πιο ταιριαστό, είναι του Λουκιανού…

  102. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    1. Το καλο διηγημα αναφερεται σε επαρχιωτες απο τον νομο Φωκιδας, που εγκατασταθηκαν στην Αθηνα και με διαφορους τροπους εφτασαν σε υψηλες θεσεις στο Δημοσιο και σε ΔΕΚΟ (ειδικα αυτοι απο τα φτωχα χωρια της Γκωνας). Ενδεικτικη ειναι η περιπτωση 2 αδελφων που εγιναν υπουργος και γγ, αντιστοιχα στο ιδιο υπουργειο.

    Οι περισσοτεροι διοριστηκαν απο τον τοπικο βουλευτη και τον γιο του, καταστρεφοντας τον νομο με την εσωτερικη μεταναστευση νεων .

    2. «Ο Βράκχος μεγαλώνοντας έγινε ένα πολύ όμορφο αλλά και πολύ σκληρό στον χαρακτήρα αγόρι, με αριστοκρατικά χαρακτηριστικά.»

    Δεν ειναι τυχαια η αρχοντικη οψη ορισμενων νεων της Φωκιδας (ρωμαλαιοι, ευρυστερνοι, οχι βαχυσωμοι, καστανοξανθοι, ξανθοι και κοκκινομαλληδες) , διοτι (δεν ειναι γνωστο ευρεως ) οτι τα μεσα εως το τελος της τουρκοκρατιας, διαπαρτοι πληθυσμοι βλαχικης προελευσης διαχυθηκαν στην περιοχη της Γραβιας και στα χωρια της Γκιωνας και του Παρνασσου, ακομη δε και στην ορεινη Ναυπακια

    3. Το πολυ ενδιαφερον διηγημα του gpointofview δεν ειναι τσιφορικο (ισως μονο επιφανμειακα) Ανηκει σε ενα νεο ειδος ” balkan noir” (copyriht ΑΦ), μια υποκατηγορια του mediterranean noir . Θα ήταν της κατηγοριας roman polar, αν αναφεροταν στην Γαλλια.

    Αρα εχουμε ηδη ερασιτεχνες συγγραφεις που γραφουν προδρομο ελληνικο balkan noir (οχι τους δημοσιογραφους που το παιζουν σαχλο-λογοτεχνες) και παμπολλα θεματα που περιλαμβανουν απο μικροδιαφθορα, απατεωνιες με προικες και αργομισθιες στο Δημοσιο στο συγκεκριμενο διηγημα, εως πολιτικη διαφθορα, συνεταιρους επιχειρηματιες, λαθρεμπορους και εφοπλιστες, ΜΜΕ, παραρτηματα διαφορων εθνικων μαφιων, ποδοσφαιρικες ομαδες σε αλλες περιπτωσεις ,…..

    ΥΓ Για ενημερωση σας παραπεμπω στο λημμα mediterranean noir απο την wikipedia.

    Mediterranean Noir refers to a literary style that employs elements of noir and hardboiled crime fiction in a Mediterranean setting. Sex, crime, and physical violence often figure prominently in Mediterranean Noir narratives. Social and historical issues specific to the region – particularly governmental corruption and instability, war, and racial strife – are frequently underlying plot considerations. Prominent authors of the movement include Jean-Claude Izzo, Andrea Camilleri, Massimo Carlotto, Eduardo Mendoza, and Batya Gur.

    According to the Italian publisher Sandro Ferri, Mediterranean Noir is remarkable for its attention to a unique duality of Mediterranean life:

    The prevailing vision in the novels belonging to the genre known as Mediterranean noir is a pessimistic one. Authors and their literary inventions look upon the cities of the Mediterranean and see places that have been broken, battered, and distorted by crime. There is always a kind of dualism that pervades these works. On one hand, there is the Mediterranean lifestyle– fine wine and fine food, friendship, conviviality, solidarity, blue skies and limpid seas– an art of living brought almost to perfection. On the other hand, violence, corruption, greed, and abuses of power.

  103. sarant said

    101 Εύστοχη επιλογή ο Γιώργος

    102 Νουάρ χωρίς βία;

  104. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    97. Αν είναι έτσι, ο Σαμαράς μου φαίνεται έχει κι απ΄τα τρία. 😉

    99. Γεια σου Λου, γλυκομιλού 🙂

  105. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    102. ¨…προδρομο ελληνικο balkan noir με παμπολλα θεματα που περιλαμβανουν απο μικροδιαφθορα, απατεωνιες με προικες και αργομισθιες στο Δημοσιο στο συγκεκριμενο διηγημα, εως πολιτικη διαφθορα, συνεταιρους επιχειρηματιες, λαθρεμπορους και εφοπλιστες, ΜΜΕ, παραρτηματα διαφορων εθνικων μαφιων, ποδοσφαιρικες ομαδες σε αλλες περιπτωσεις ,…..

    Στην περιπτωση αυτη εχουμε εγκληματα αργομισθιας, στησιματος ιπποδρομιων,… σε συνδυασμο με καταχρηση της εξουσιας της ομορφιας του ηρωα…

    Αν ηταν πιο ασχημος ενδεχεται να ειχαμε περισσοτερη βια…

  106. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Καλησπέρα σας από Ιλλινόϊ (ώρα Ρωμέικου 1.30 τα ξημερώματα της Δευτέρας)

    Μελέτησα προσεκτικά το διήγημα του κ. Gpoint, διότι έχω σε υπόληψη το συγγραφικό του τάλαντον. Η άποψίς μου συνοψίζεται σε μία λέξη: «Γονατογράφημα»… Δεν θα κάνω περαιτέρω κριτική, για να μή τον στεναχωρέσω μετά την αποψινή χαρά που του έδωσε ο ΠΑΟΚ (0-3 τον Αστέρα στην Τριπολιτσά)

    Θα προβώ σε μερικές ενδιαφέρουσες ενημερώσεις, για να πούμε και κάτι χρήσιμο στο παρόν νήμα…

    1) Προ τριημέρου, ο γνωστός φιλόλογος Αντώνης Γαζάκης έκανε αφιέρωμα στον πάππο του κ. Σαραντάκου, σατιρικό ποιητή Άχθο Αρούρη, αναρτώντας την «Κάσα» και τον «Εργοστασιάρχη στον Παράδεισο». Αυτό το τελευταίο ποίημα (που κατά την γνώμη μου είναι έξοχο και πολύ ανώτερο αρκετών ποιημάτων του Βάρναλη) αναρτώ ευθύς αμέσως, για να ξεφύγουμε λίγο από την μαυρίλα που μάς φόρτωσε στην ψυχή το γονατογράφημα του κ. Gpoint


    2) Ενημερώνω τον κ. Σαραντάκο ότι επροχθές Παρασκευή «Ο Κόσμος της Νέας Φιλαδέλφειας» δημοσίευσε το χρονογράφημα του Βάρναλη «Εξοχή» από την συλλογή που επιμελήθηκε ο κ. Σαραντάκος το 2016 για την «Άγρα».

    Επίσης, στις 8 Γενάρη, το Αρχείο της ΕΡΤ έκανε αφιέρωμα στον Ναπολέοντα Λαπαθιώτη για τα 75 χρόνια από την αυτοκτονία του, αναρτώντας το γνωστό ντοκυμαντέρ στο οποίο μιλάει και ο κ. Σαραντάκος

    Για να μή κάθεστε και βλέπετε όλο το ντοκυμαντέρ της ΕΡΤ, το Επιτελείο μας έχει συνοψίσει τα καλύτερα σημεία του στο παρακάτω βίντεο, όπου – εννοείταιι – περιέχονται όλα όσα είπε ο κ. Σαραντάκος. Ο οποίος – μεταξύ άλλων – αποκαλύπτει (0:25 του βίντεο) ότι ο Λαπαθιώτης το 1910 πήγαινε στην Βουλή να παρακολουθήσει τις ομιλίες του πατέρα του, συνοδευόμενος από τον γκόμενό του!.. Επίσης, μαθαίνουμε για πρώτη φορά τις δύο αποκαλυπτικές συνομιλίες του Λαπαθιώτη με τον Καβάφη σε Αλεξάνδρεια και Αθήνα

    3) Καλώ τον κ. Σαραντάκο να μάς πεί για ποιό ζώο έχει γράψει στο αφιέρωμα των γνωστών συγγραφέων που έβγαλαν οι εκδόσεις «Παπαζήση» με τίτλο «Ο άνθρωπος και τα άλλα Ζώα» σε επιμέλεια Άννας Λυδάκη, ώστε να τοποθετηθεί και η γατόφιλη κ. Λουκρητία.

    4) Σάς καληνυχτίζω με μία χριστιανική είδηση που χαροποίησε τους χρυσαύγουλους: Εκοιμήθη προ ολίγων ωρών στην Χαλκίδα από συγκοπή καρδίας ο απηνής διώκτης της Χρυσής Αυγής, Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος Ιωάννου. Ήδη οι εθνικοπαράφρονες γράφουν στα Ιστολόγιά τους ότι τον τιμώρησε ο Θεός της Ελλάδος γιατί ήταν λαθρολάγνος, έλεγε συνεχώς ότι ο Χριστός ήταν πρόσφυγας και πρέπει να αγκαλιάσουμε τους πρόσφυγες κλπ

  107. Γς said

    103 b:

    Ναι αλλά κι η διαφθορά, η απληστία και οι καταχρήσεις εξουσίας τι είναι;

  108. Χρήστος Π. said

    106 Δεν έγινε κάτι το ιδιαίτερο στη περίπωση της σχέσης του Λαπαθιώτη και του ΚΚΕ (εν αρχή ΣΕΚΕ). Η μεγάλη μειοψηφία των γάμων μαζί του κατέληξαν σε διαζύγιο, μερικά πολύ άγαρμπα. Ο Λαπαθιώτης δεν επισημοποίησε τον αραβώνα. Τα ίδια τα ιδρυτικά στελέχη του ΣΕΚΕ, αποχώρησαν εν μέσω διαφωνιών και συγκρούσεων, διαγράφηκαν αργά ή γρήγορα, πολλοί πέρασαν σε άλλες αντίπαλες παρατάξεις (στελέχη σε κεντρώα κόμματα όπως ο πρώτος Γ.Γ. του ΚΚΕ, έως και υπουργοί της κυβερνησης Μεταξά), και κάποιοι από αυτούς δλοφονήθηκαν όταν το ΚΚΕ είχε κουμπούρια στα χέρια και οι ηγέτες θέλησαν να λύσουν διαφορές με διαφωνούντες πρώην συντρόφους. Ο Λαπαθιώτης δεν είχε τη φυσιογνωμία που θα τον άφηνε για πολύ καιρό σε ένα οποιοδήποτε κόμμα, ειδικά όταν πίσω από μια επιπόλαια όμφορφοποιημένη βιτρίνα κυριαρχούσε η οσμή του ολοκληρωτισμού.

    Πιο ιδεολογικά συνειδητοποιημένοι διανοούμενοι έμειναν στο κόμμα για να φύγουν αργότερα. Αργότερα νέοι σκεπτόμενοι άνθρωποι και διανοούμενοι θα πλησιάσουν στο κόμμα μέσω της εθνικής αντιστασης και του πατριωτισμού τους. Πάλι η πλειοψηφία θα φύγει και πολλοί από αυτούς που θα μείνουν γιατί μαζί με την αντίσταση αφοιμόιωσαν και τα ιδεολογικά αφηγήματα του κόμματος, θα έχουν κυρίως πνευματική επαφή ή κομματική δράση από τα χαμηλά. Το κόμμα ποτέ δεν θα εμπιστευτεί τους διανοουμένούς του γιατί οι ολοκληρωτισμοί δεν τα κάνουν αυτά, όχι μόνο των κομμουνιστών. Ο Λαπαθιώτης μένει αρκετά αποστασιοποιημένος και από το ΕΑΜ ακόμα και όταν η σημαία της αντίστασης έκρυβε αυτη του ολοκληρωτισμού για τους περισσότερους, (αρχικά τουλάχιστον) και το ΕΑΜ διαφημιζόταν ακόμα και από το BBC… Ίσως να είχε ακούσει και για τη σταλινική ποινικοποίηση της ομοφυλοφυλίας αλλά και για τα ηθικά κυρήγματα για τις «αγνές» σχέσεις των δύο φίλων.

    97. Γιάννη είναι ξεφτίλα αλλά λογικό να θεωρείται ο οπαδός του ευρωπαϊκού φορομπηχτισμού Μητσοτάκης και Χατζηδάκης φιλελέυθεροι. Βέβαια η μουτσούνα τους βολεύει μια και στην «άλλη» δεξιά σήμερα συναντάς εθνοπαράφρονες, κουνίστρες της σημαίας, φρούτα κάθε είδους από το Μακελειό έως τους εξωγήινους του Λιακόπουλου και λαϊκιστές απατεώνες σαν το Καμμένο. Οι ψευτοφιλελεύθεροι Μητσοτάκηδες, πίσω από την απόρριψη του Λαϊκισμού κρύβουν την μειωμένη έως ανύπαρκτη εθνική ευαισθησία τους, την πολιτική της συνεχούς υποχώρησης παντού και πάντα, και την υποτέλεια τους σε οτιδήποτε εκπορεύεται από το Άγιο Πνεύμα των Βρυξελλών. Ό,τι καλύτερο είχε η δημοκρατική δεξιά χάθηκε μέσα στη μπόχα της μεταπολίτευσης, και η εκπροσώπησή της γίνεται από άχρηστους που δεν μπορούν να διαπρέψουν πουθενά αλλού (τουλάχιστον να κάνουν τόσο γερή μπάζα όσο στη πολιτική). Είναι μεγάλο θέμα αυτό.

    106 Ιάκωβε, μιας και δεν θα αφήσουμε ποτέ το βινείν και δέφεσθαι θελω να σε παρακαλέσω κάτι γιατί εγώ δεν είμαι του χώρου, ούτε έγινα όπως ο Ν. Σαραντακος, να μου πεις αν τέτοια μεταφραστικά ατοπήματα έχει κάνει και ο Πολυβιος Δημητρακόπουλος όταν μετέφρασε τα Άπαντα του Αριστοφάνη. Είμαι περίεργος. Έτσι, κουτσομπολιό, ξέρεις, κατνίστικα πράματα….

  109. Χρήστος Π. said

    108 «μεγάλη πελιοψηφια των γάμων…» ‘ηθελα να γράψω αλλά ο δαίμων της βιασύνης βλέπετε. Στο Επιτελείο μου γίνονται έργα και σκέψεις υψίστης σημασία 🙂 βαρυσήμαντα όπως θα΄λεγε και ο Ιάκωβος)

  110. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Αγαπητέ μου, κύρ Χρήστο (108 + 109),

    σ’ ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, αλλή η πρώτη συμβουλή που σού δίνω είναι να μη με επαινείς, διότι θα λυσσάξει ο Ιατρού και όλη η κακία του θα ξεσπάσει επάνω σου.

    Όσον αφορά τις μεταφράσεις του Πολύβιου Δημητρακόπουλου, έχω την καλύτερη γνώμη: Είναι απολαυστικές και δεν κρύβουν καμμία αισχρή λέξη του Αριστοφάνους. Καλύτερη όλων είναι η μετάφρασις της Λυσιστράτης (κατέβασμα ΕΔΩ) από την οποία αναρτώ μερικά αποσπάσματα για να αντιληφθούν όλοι τί σημαίνει σωστή + απολαυστική αριστοφανική μετάφρασις

  111. Χρήστος Π. said

    Αγαπητέ Ιάκωβε, ιδού η απόδειξις! Ιδού το νόημα της ερωτήσεως που έγώ ο λογοτεχνικά άσχετο υπέβαλα σε εσένα που γνωρίζεις! Οι κακοί καθαρευουσιάνοι (που έγραφαν και σε καθαρεύουσα) και οι οποίοι είναι εξοβελισμένοι από το μπλογκ σαν να μην υπήρξε λογοτεχνία και διανόηση στη καθαρεύουσα, και σαν να πρέπει ν’ ανάβουμε κεράκι στη Μεγαλόχαρη καθε πρωί γιατί ευτυχώς εδεησε να γεννηθεί ο Κακριδής και ο Κριαράς, ήσαν πιο τίμιοι στις μεεταφράσεις από τους ομιλούντας τη γλώσσα του πόπολου (όποια και αν είναι αυτή τέλος πάντων)! Μην λυπάσαι αλλά να λυπάσαι τους εχθρούς σου. Η σκληρή αλήθεια, δύσκολα αντέχεται. 🙂

  112. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    (111) Συμφωνώ ότι οι Καθαρευουσιάνοι ήσαν πιό τίμιοι από τους Δημοτικιστές. Αφού σού άρεσαν τα αποσπάσματα από την μετάφραση (του Πολύβιου Δημητρακόπουλου) της Λυσιστράτης, πάρε κι ένα απόσπασμα από την μετάφραση των «Ορνίθων» (κατέβασμα ΕΔΩ)

  113. Χρήστος Π. said

    112 Ευχαριστώ πολύ Ιάκωβε, ρίχτους κι άλλα για να καταλάβουν επιτέλους τι θα πει μετάφραση! Εγώ θα σας χαρίσω πριν αποσυρθώ από το μπλογκ, το τελευταίο γνωστό αστείο του αγαπητού Πολύβιου Δημητρακόπουλου. Το 1922, 58 ετών άφησε τη τελευταια του πνοή στον Ευαγγελισμό, χτυπημένος από καρκίνο του προστάτη. Συχνά στο δωμάτιό του μπαινόβγαινε μια νοσηλεύτρια, η Ουρανία. Κάποια μέρα ένας φίλος που τον επισκέφθηκε, τον ρώτησε μπαίνοντας μέσα τι κάνει, πως παει, κλπ Ο χιουμορίστας ακόμα και στο τέλος Πολύβιος, δείχνει την Ουρανία και απαντά… «εδώ, Ούρα και Ανία»!

  114. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    (113): Πολύ καλό. Δεν τόξερα, ευχαριστώ.

  115. # 101

    Πάνο, λογική η απορία σου αλλά σε εποχές προ μηχανογράφησης υπήρχαν κάποιες χαμηλόβαθμες πηγές εξουσίας πολύ πιο ισχυρές από τις υψηλόβαθμες -θυμήσου και την ρήση του «εθνάρχη» ποιός κυβερνά αυτόν τον τόπο. Θα σου πω δυό προσωπικά παραδείγματα από την θητεία μου στο ναυτικό σαν αξιωματικός-καθηγητής στην τότε ΣΔΥΝ
    Στο γραφείο καθηγητών είχαμε αποσπασμένους 5 ναύτες σε θέσεις πολυ βολικές αφού συνυπήρχαν με αξιωματικούς επίκουρους σε δουλειές (ελάχιστες) γραφείου. Ηθελε τώρα ένας υπουργός να βάλει κάποιον εκεί και κάποιος φυσικά έπρεπε να φύγει και πιθανόν να πάει σε καράβι. Επαιρνε τηλέφωνο τον διοικητή κι αυτός εμένα να του πω ποιούς έχουμε για να διαλέξει ανάλογα με το μέσον τους. Εγώ του έλεγα τους 4 από τους 5 γιατί τον 5ο τον συμπαθούσα κι έτσι είχε μεγαλύτερο μέσον από τον άλλον του υπουργού.
    22 Μαρτίου, μία η ώρα το μεσημέρι μου ήρθε μια δεκάρα ποινή -γιατί αρνιόμουνα να κάνω (δωρεάν) ιδιαίτερα στα παιδιά του υποδιοικητή όπως άλλοι συνάδελφοι- με λογική βέβαια πως θα χαρισθεί το υπόλοιπον λόγω εθνικής εορτής στις 24 του μήνα.. Εκανα ένα τηληφώνημα σε ναύτη στις διαβιβάσεις στο Πεντάγωνο και στις μιάμιση είχε έρθει ο χαρισμός ποινών στην υπηρεσία μας. Εδειξα το χαρτί στον διοικητή ο οποίος φυσικά μου έδωσε και την τριήμερη άδεια που του ζήτησα χεσμένος από την υποψία πως είχα άμεση επαφή με τον Αβέρωφ !! Περιττό να σου πω πως μετά από αυτό μου έδινε ό,τι του ζητούσα.

  116. # 102

    Αφώτιστα, κάνεις λάθος. Οι αναφερόμενοι, Φαέθων και Ερμής -άρα και ο Βράκχος- ήταν γκάγκαροι Αθηναίοι. Το πως οι αδερφοί Γκελεστάθη γέμισαν τις ΔΕΚΟ με Φωκαείς είναι γεγονός αλλά μεταγενέστερο των γεγονότων που περιγράφω

  117. Αδελφόθεε τι να πείς που έστειλες στον κουβά τους χιλιάδες που σε ακολουθούν στις ποδοσφαιρικές σου προβλέψεις. Μούγγα στην στρούγγα !!.
    Λείπει κι ο Ιατρού για διάλογο και κατασκεύασες τον Χρήστο Π… πολύ βολικό και θλιβερό συγχρόνως.

  118. Γς said

    Είναι κι ο αλογομούρης, που όπως λέει το Σλαγκ.τζιαρ είναι το άτομο που συχνάζει τακτικά και παίζει πολλά λεφτά στον ιππόδρομο. Ξέρει τα ονόματα των αλόγων πιο καλά και απο των παιδιών του.
    Το άλογο όμως και ο άνθρωπος έχουν απρόσμενα
    πολλές παρόμοιες εκφράσεις προσώπου, με τις οποίες εκφράζουν τις συναισθηματικές αντιδράσεις τους σε καταστάσεις του περιβάλλοντος, σύμφωνα με μια νέα βρετανική έρευνα.

    Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Σάσεξ, που ειδικεύονται στην επικοινωνία των θηλαστικών, με επικεφαλής την καθηγήτρια Karen McComb έκαναν σχετική δημοσίευση στο περιοδικό PLoS One, δείχνοντας ότι τα άλογα, όπως και οι άνθρωποι, χρησιμοποιούν διάφορους μυς του προσώπου τους, στα ρουθούνια, στα χείλη, στα μάτια τους κ.α., για να αλλάξουν την έκφρασή τους.

    EquiFACS: The Equine Facial Action Coding System

  119. τα μυαλά said

    «Έχουμε τη φιλελεύθερη δεξιά (αστική δημοκρατία, ανθρώπινα δικαιώματα, οικονομία της αγοράς με ελάχιστο ή καθόλου κρατικό παρεμβατισμό), τη λαϊκή δεξιά (πατρίς, θρησκεία, οικογένεια, κρατική παρέμβαση στην οικονομία) και η άκρα δεξιά (οικονομία της αγοράς με ισχυρό κράτος, χωρίς αστική δημοκρατία και ανθρώπινα δικαιώματα).» Στο τελευταίο ανήκουν ξεκάθαρα οι κομμουνιστές και στο προτελευταίο ο σύριζα, όσο λάτρευε τον καμένο. Αλλά αυτή είναι δική μου διαστροφή, μη βάλετε τα κλάματα. Όσο για τον καμένο, καραγκιόζης είναι, τίποτα δεν ισχύουν από αυτά.

  120. τα μυαλά said

    Αυτό με την έπαρση της σημαίας στον Γράμμο, τι ακριβώς συμβολίζει. Μέχρι τώρα ήξερα, εκεί και στο Βίτσι πηγαίνουν οι χουντικοί ακροδεξιοί να γιορτάσουν την νίκη τους επί των κομμουνιστών. Τα τελευταία χρόνια ούτε αυτοί δεν πηγαίνουν εκεί, θεωρείτε ξεπερασμένο κλισέ. Κατά τα άλλα, δεν είναι ακροδεξιός, χαχαχαχα

  121. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  122. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    116. Εκανα λαθος στον νομο 🙂 . Προκειται για τον τονομο Αττικης.

    Το 102 μετατρεπεται ως εξης

    «1. Το καλο διηγημα αναφερεται σε επαρχιωτες μαλλον των Δυτικων προαστειων των οποιων οι γονεις που εγκατασταθηκαν στην Αθηνα ή αρβανιτες του υπολοιπου Ατικης, και με διαφορους τροπους εφτασαν σε υψηλες θεσεις στο Δημοσιο και σε ΔΕΚΟ .

    Οι περισσοτεροι διοριστηκαν απο αρβανιτες βουλευτες .

    2. «Ο Βράκχος μεγαλώνοντας έγινε ένα πολύ όμορφο αλλά και πολύ σκληρό στον χαρακτήρα αγόρι, με αριστοκρατικά χαρακτηριστικά.»

    Δεν ειναι τυχαια η αρχοντικη οψη ορισμενων νεων (ρωμαλαιοι, ευρυστερνοι, οχι βραχυσωμοι, καστανοξανθοι, ξανθοι και κοκκινομαλληδες) , διοτι (δεν ειναι γνωστο ευρεως ) οτι τα μεσα εως το τελος της τουρκοκρατιας, διαπαρτοι πληθυσμοι βλαχικης προελευσης διαχυθηκαν στην ορεινη Ναυπακια, στην περιοχη της Φωκιδας, της Βοιωτας και ολιγοτεροι της Αττικης ,

    ΥΓ Εις αρβανιτης βουλευτης διορισε εναν συμφοιτητη μου ως συμβασιουχο σε υπουργειο και αυτος κυριως εμισθοδοτειτο επι δεκαετια με κυριο επαγγελμα του εργολαβου στον νομο Αργολιδας.

  123. Χρήστος Π. said

    120 Δεν έχεις δίκιο, δεν γιόρταζαν οι ακροδεξιοί και οι χουντικοί στο Γράμμο αλλά επί δεκαετίες η επίσημη Ελλάδα και η κάθε κυβέρνηση. Η εμφύλια σύρραξη έγινε μεταξύ του ΚΚΕ και ολόκληρης της επίσημης Ελλάδας, όλων των πολιτικών δυνάμεων πλην ΚΚΕ, ακόμα και αυτών που στη κατοχή συμπορεύτηκαν με το ΚΚΕ μέσω ΕΑΜ. Στη κατοχή και στα Δεκεμβριανά 44 άνθρωποι της μιας πλευράς βρεθηκαν εμπόλεμοι στο πλευρό της άλλης, ως ένα βαθμό πάντα, γιατί λόγω κατοχής και αντίστασης ήταν πιο θολά τα πράγματα.

    Στον εμφύλιο πόλεμο 1946-49 όμως ήταν πιο ξεκαθαρισμένα τα πράγματα (όσες κομματικές διαφωνίες και αν υπήρχαν όπως ήταν φυσικό μέσα στο επίσημο ελληνικό κράτος). Η χούντα και κάθε ακραία αντικομμουνιστική δύναμη, λογικά πλειοδοτούσε σε φωνές σε κάθε εορτασμό της αντικομμουνιστικής νικης.

    (Να σκεφτείς μάλιστα, ότι στην εξέγερση του πολυτεχνείου κατά της χούντας άλλωστε υπήρχαν ελληνικές σημαίες και σήμερα οι αντιεξουσιαστές καίνε σημαίες τιμώνταςστην επέτειο).

    Καθώς τα χρόνια από τον εμφύλιο πέρασαν και το ενδοαφέρον μειώθηκε, οι ακροδεξιοί βρήκαν πρόσφορο έδαφος για να μονοπωλήσουν τις εκδηλώσεις για την οριστική νίκη του ελληνικού στρατού το 49 επί του ΔΣΕ. Η ακροδεξιά θέλει στο όνομα του αντικομμουνισμου να στρατολογήσει αντικομμουνιστές από όλες τις παρατάξεις, συχνά διαπράττοντας γελοιότητες. Το ΚΚΕ πάλι συμμετέχοντας στη γελοιότητα και σαν άσκηση επαναστατικής γυμναστικής πηγαίνει τη νεολαία του για ορεινό περπάτημα στα μονοπάτια των ανταρτών, στήνει μνημεία για τους νεκρούς του, για τα εξοριστα ή φυλακισθέντα μέλη του, κλπ. Λογικό θα ήταν να κάνει και ο νικητής το ίδιο, και δεν το κάνει πια.

    Αυτο που με ενοχλεί είναι ο λόγος που δεν αναφέρονται με ένα-δυο ανακοινώσεις στη λήξη του εμφυλίου πολέμου οι μη κομμουνιστικές παρατάξεις. Δεν πρόκειται για εθνική συμφιλίωση (αφού το ένα δεν αναιρεί το άλλο), αλλά για αδιαφορία, μιας η πολιτική καριέρα και η μπάζα έγιναν το κύριο ζητούμενο στην ηγεσία των παρατάξεων που κέρδισαν τον εμφύλιο πόλεμο. Υπήρχε μια εποχή που εκτιμούσες και τον πιο μισητό αντίπαλο γιατί θυσιαζόταν και εκείνος για κάποιο ιδανικό. Στην εποχή της αδιαφορίας δεν τιμάς τη μνήμη ούτε του δικού σου νεκρού ούτε του αντίπαλου..

  124. Χρήστος Π. said

    117 Αν «κατασκέυασμα» εννοείς ότι είμαι με άλλο όνομα ο Ιάκωβος κάνεις λάθος. Ούτε τον ξέρω ούτε τον έχω δει ποτέ στη ζωή μου. Τώρα βεβαια εσύ πίστεψε ότι θέλεις…

  125. τα μυαλά said

    Εγώ αναφερόμουν στις τελευταίες δεκαετίες και όχι στην δεκαετία του 50 ή 60. Ο τελευταίος αρχηγός κόμματος που πήγε στο Βίτσι πρέπει να ήταν ο Αβέρωφ. Ήδη τότε υπήρχε μεγάλη κατακραυγή και από μέλη της ΝΔ και κανείς δεν τόλμησε να ξαναπάει εκεί. Όσοι λίγοι πήγαιναν τους έδειχναν ως γραφικούς ακροδεξιούς. Η νεολαία του ΚΚΕ βέβαια αλλού βόσκει. Τώρα ο Καμμένος τι θέλει να συμβολίσει με αυτή του την πράξη, ίσως να θέλει να γίνει άλλος κομμουνιστοφάγος. Τους κομμουνιστοφάγους εγώ τους κατατάσσω στους ακροδεξιούς και πιο πέρα.

  126. Χρήστος Π. said

    125 Καμμιά κατακραυγή δεν υπήρχε, εκτός ΚΚΕ, εθεωρείτο αυτονόητη η γιορτή στο Γράμμο και στο Βιτσι και της έδωσαν λαμπροτητα και κεντρώες κυβερνήσεις. Κατακραυγή για γιορτές μίσους υπήρχε από τους κομμουνιστές πάντα. Σιγά-σιγά αρχίζει το ΠΑΣΟΚ και η αριστερή του πτέρυγα να ασκέι κριτική αλλά ξέρουμε όλοι που οφείλονταν αυτό. Μάζευαν ψήφους από πρώην αντάρτες κουκουέδες και ακόμα και επαναπατριζόμενους αντάρτες του εμφυλίου. Τα θυμάμαι καλά αυτά, απλώς αυτά οι γιορτές ξεφτίζουν γιατί πρόκειται για εμφυλιους πολέμους.

    Βέβαια το ΚΚΕ συνεχίζει γιατί είναι και θέμα κομματικής άσκησης και πειθαρχίας. Ναι ο Καμμένος αλλά και ακροδεξιές ομάδες ελπίζουν να πάρουν ψήφους από αντικομμουνιστές που ψηφίζουν άλλα κόμματα. Οι κομμουνιστοφάγοι (στα λόγια βέβαια και στις αντιπαραθέσεις) κατατάσσονται από εσένα όπου γουστάρεις εσύ, λογικό είναι. Το ίδιο και οι φασιστοφάγοι. Στη πράξη παντού υπάρχουν όμως και τα δύο. Εδώ είδαμε ξαφνικά φασιστοφάγο το κράτος που ως παρακράτος ή κάποια τμήματά του, συνεργάζονταν με τη Χρυσή Αυγή και δεν μπορούν να δικάσουν μια ανθρωποκτονία τώρα…

  127. τα μυαλά said

    Δεν νομίζω ο Καμμένος να το κάνει μόνο για ψηφοθηρικούς λόγους. Την ίδια μέρα κοινώνησε στην μητρόπολη, (φαντάζομαι προηγήθηκε νηστεία), έριξε στεφάνη στα Ίμια. Ο άνθρωπος πρέπει να είναι τελείως βαρεμένος, να νιώθει ως μετενσάρκωση του τελευταίου Παλαιολόγου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: