Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο άνθρωπος και τα άλλα ζώα

Posted by sarant στο 14 Ιανουαρίου, 2019


Με τον τίτλο αυτό κυκλοφόρησε λίγο πριν από τις γιορτές από τις εκδόσεις Παπαζήση ένα βιβλίο σε επιμέλεια της καθηγήτριας Άννας Λυδάκη, μια συλλογή κειμένων, λογοτεχνικών και επιστημονικών, γύρω από τη σχέση του ανθρώπου με τα ζώα. Συνολικά συμμετέχουν 80 συγγραφείς (εδώ τα περιεχόμενα).

Το βιβλίο θα παρουσιαστεί απόψε, Δευτέρα 14 Ιανουαρίου 2019 και ώρα 19:00
στον Φιλολογικό Σύλλογο «Παρνασσός» ( Πλατεία Αγ. Γεωργίου Καρύτση 8).

Το βιβλίο θα παρουσιάσουν οι:
Κώστας Κατσουλάρης, Συγγραφέας
Αντώνης Καφετζόπουλος, Ηθοποιός
Ηλίας Μαγκλίνης, Δημοσιογράφος, Συγγραφέας

Αποσπάσματα του βιβλίου θα διαβάσουν
οι ηθοποιοί: Αθηνά Μαξίμου, Κάρμεν Ρουγγέρη
και οι συγγραφείς: Ζυράννα Ζατέλη, Αλέξης Πανσέληνος

Συντονίζουν οι φοιτήτριες Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου: Ηλέκτρα Κατσίκη, Εύα Φρέντζου

Την εκδήλωση θα κλείσουν με τα τραγούδια τους οι Μιχάλης και Παντελής Καλογεράκης.

Πολύ λυπάμαι που, επειδή λείπω από την Αθήνα, δεν θα μπορέσω να παρακολουθήσω την εκδήλωση. Αν ήμουν, ασφαλώς θα πήγαινα, όχι μόνο επειδή το πάνελ έχει ενδιαφέρον αλλά και επειδή στον τόμο αυτό έχω την τιμή να συμμετέχω κι εγώ, με ένα κείμενο για τα φρασεολογικά των ζώων.

Πρόκειται, με μικρές διαφορές, για ένα άρθρο που είχα δημοσιεύσει στο ιστολόγιο το 2011, και που μου φάνηκε ότι αξίζει να δημοσιευτεί. Βέβαια, κάθε αλλο παρά καλύπτει τη φρασεολογική μεταχείριση των ζώων, ήμερων και άγριων: βιβλίο θα μπορούσε να γραφτεί γι’ αυτό το θέμα και ίσως κάποτε γραφτεί. Το άρθρο που θα διαβάσετε είναι απλώς μια ακροθιγής εισαγωγή.

Αρπαχτικά και κατοικίδια

Ο άνθρωπος είναι αχάριστο πλάσμα κι αυτό αντικατοπτρίζεται στη φρασεολογία του. Τα ζώα τα ήμερα, που τα έχει του χεριού του από την αρχή του χρόνου και που τα εκμεταλλεύεται αγρίως, τα αντιμετωπίζει, τουλάχιστον στη νεοελληνική γλώσσα, με έσχατη περιφρόνηση.

Ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου, ο σκύλος, έχει τη χειρότερη μεταχείριση: σκυλίσια ζωή, δουλεύει σαν σκύλος, ψόφησε σαν το σκυλί, έγινε ρεζίλι των σκυλιών, το σκυλομετάνιωσα. Σκυλί θεωρείται ο άνθρωπος ο ανάλγητος, ο σκληρός· άπιστα σκυλιά λέγαμε τους αγαρηνούς, κι εκείνοι έλεγαν τα ίδια και χειρότερα· ακόμα κι όταν πεις ότι κάποιος είναι σκυλί στη δουλειά, δηλαδή ακούραστος, με ανεξάντλητη αντοχή, στην ουσία τον θεωρείς καλό για να σε υπηρετεί μόνο. Ίδια γεύση πατερναλιστικού επαίνου αφήνει και το «πιστό σκυλί».

Ο πολύτιμος παλιότερα στους αγρότες γάιδαρος, θεωρείται προσωποποίηση της αγένειας, της αχαριστίας, της αναισθησίας. Θαυμάζουμε βέβαια την (γαϊδουρινή) υπομονή του, αλλά με τρόπο παρόμοιο με την αντοχή του σκυλιού: δεν θα θέλαμε να είμαστε στη θέση του. Παρόμοια το ξαδερφάκι του το μουλάρι, που επιπλέον θεωρείται προσωποποίηση της ξεροκεφαλιάς.

Το ακόμα πολυτιμότερο άλογο, που μόλις τον περασμένο αιώνα έδωσε τη θέση του στα μηχανοκίνητα μέσα μεταφοράς, θεωρείται από την ετυμολογία το κατεξοχήν στερημένο από λογικό πλάσμα: ά-λογον. Σαν να μην έφτανε αυτό, η αλόγα είναι χαρακτηρισμός για άχαρη γυναίκα. Το ίδιο και η καμήλα, το επίσης πολύτιμο υποζύγιο άλλων πολιτισμών.

Γουρούνι αποκαλούμε όχι μόνο κάποιον άξεστο ή αχάριστο και στερημένο από λεπτά αισθήματα, αλλά και τους παχύσαρκους ή τους βρόμικους. Βόδι αποκαλούμε τους αργόστροφους και βλάκες (αλλά και τους άξεστους ή αναίσθητους), ενώ περίπου ίδιες χρήσεις έχει και το μοσχάρι (καμιά φορά μουσκάρι). Πιο φτηνά τη γλιτώνει το πρόβατο, που θεωρείται προσωποποίηση της πραότητας, της αφέλειας –βέβαια, ως εκ τούτου πηγαίνει αδιαμαρτύρητα «επί σφαγήν». Κατσίκα, πάλι, είναι ασαφής αλλά σαφώς μειωτικός χαρακτηρισμός για γυναίκες, ενώ γκιόσα, που λέμε την άσχημη και γριά, είναι η προβατίνα. Περιττό να πούμε ότι και η αγελάδα δεν είναι επαινετικός χαρακτηρισμός. Ωστόσο, ο ταύρος, σαν αρχετυπικό αρσενικό, τη γλιτώνει, αφού είναι καλό να είσαι «δυνατός σαν ταύρος», έστω και μαινόμενος, αρκεί να βρίσκεσαι μακριά από υαλοπωλεία.

Κι αν πάμε στα κατοικίδια πουλιά, η κότα θεωρείται αφενός κουτή (θυμίζω ότι το κουτός πιθανότατα προέρχεται από το κοττός), κι αφετέρου δειλή και υποχωρητική, αφού κάθεται σαν κότα. Ο κόκορας μπορεί να παρουσιάζεται καρδιοκαταχτητής, είναι όμως και ψευτοπαλικαράς (κοκορεύεται, λέμε) και κυρίως χαζός: κοκορόμυαλος. Και βέβαια, υπάρχει και το κουτορνίθι. Χήνα λέμε επίσης την άσκημη και χαζή γυναίκα, αν και παλιότερα (κάτι που αντανακλάται σε πολλά δημοτικά μοτίβα), το «πάπια μου χήνα μου» ή το «περπατάς σαν πάπια-χήνα» ήταν χαϊδευτικά, όχι αρνητικά. Το περιστέρι, που είναι κατοικίδιο υπό προϋποθέσεις, έχει βέβαια θετική αντιμετώπιση, αλλά εδώ μπαίνει στη μέση και η θρησκεία: άγιο Πνεύμα είναι αυτό!

Παρότι κατοικίδιο, η γάτα αποτελεί την εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα, μάλλον διότι διατηρεί ζηλότυπα την ανεξαρτησία της ακόμα κι όταν ζει μέσα στο σπίτι. Είναι γάτα, λέμε με ζήλια για κάποιον καταφερτζή και πονηρό· ενίοτε του φοράμε και πέταλα. Η γάτα είναι εφτάψυχη και ξέρει να κρύβει τις παλιοδουλειές της (ούτε γάτα ούτε ζημιά). Και βέβαια, υπάρχει και η γατούλα γυναίκα.

Η γάτα είναι και ο συνδετικός κρίκος με την άγρια φύση -όπου παρατηρείται το εκ πρώτης όψεως περίεργο φαινόμενο, τα περισσότερα μη εξημερωμένα, τα άγρια και αρπαχτικά ζώα και πουλιά, που είναι βλαβερά για τον άνθρωπο, να έχουν καλύτερη φρασεολογική μεταχείριση απ’ό,τι τα χρήσιμα υποτελή.

Τον προαιώνιο εχθρό, τον λύκο, μάλλον με σεβασμό και δέος τον αντιμετωπίζει η φρασεολογία μας, χωρίς να αρνιέται την απληστία του (πεινάει σαν λύκος)· τα σαφώς αρνητικά (λυκοφιλία) είναι δευτερεύοντα. Παινεύουμε τον λύκο που «κάνει τη δουλειά του μοναχός του», ενώ το «θαλασσόλυκος» είναι πάντοτε θετικό. Η αλεπού με συμπάθεια αντιμετωπίζεται και οι χαρακτηρισμοί πονηρή αλεπού και γριά αλεπού είναι σαφώς επαινετικοί. Παρόλη τη σκληρότητα που του αποδίδεται, το τσακάλι θεωρείται επίσης έξυπνο· όταν λέμε για κάποιον ότι είναι τσακάλι του αναγνωρίζουμε ιδιαίτερες δεξιότητες σε έναν τομέα.

Το λιοντάρι είναι ο βασιλιάς των ζώων, και έχει ανάλογη μεταχείριση: πολέμησαν σαν λιοντάρια, λεοντόκαρδος, σαν λέαινα υπεράσπισε τα παιδιά της. Ο λεονταρισμός είναι αρνητικός, αλλά δεν προέρχεται από το λιοντάρι παρά από έναν ψευτοπαλικαρά ονόματι Λεονταρή· αντικείμενο της ειρωνείας είναι ο άνθρωπος που μιμείται το λιοντάρι χωρίς να έχει τα προσόντα. Η τίγρη, όσο κι αν θεωρείται σκληρή, μεταφέρει επίσης την έννοια της γενναιότητας και επιπλέον μιας άγριας ομορφιάς.

Ο αετός έχει την ίδια βασιλική μεταχείριση με το λιοντάρι, αφού θεωρείται σύμβολο της παλικαριάς, και συνάμα της ανεξαρτησίας, της απόλυτης ελευθερίας και του μεγαλείου, όπως πετάει ψηλά, πολύ πιο πάνω από τα δεσμά της καθημερινότητας· αλλά και της ευφυΐας, αφού είναι αετός σημαίνει «είναι πανέξυπνος».

Και τα άλλα αρπακτικά πουλιά έχουν εξίσου καλή φήμη. Από το γεράκι, παινεύουμε την οξύτατη όρασή του, ενώ η μάλλον αρνητική παρομοίωση των γερακιών με τους φιλοπόλεμους πολιτικούς είναι δάνειο από τα αμερικάνικα. Οι Βυζαντινοί παίνευαν «ύπα καλώς γεράκι μου» τον Αλέξιο όταν ξέφυγε από την παγίδα των εχθρών του· στη σημερινή γλώσσα το γεράκι και τα συγγενικά πουλιά θεωρούνται επίσης ευφυέστατα, αν σκεφτούμε ότι τον εύστροφο και ικανό στη δουλειά του τον αποκαλούμε σαΐνι, που είναι το γεράκι στα τούρκικα (sahin), ενώ τον ευφυή και γρήγορο (π.χ. μαθητή) τον λέμε ξεφτέρι, που παράγεται από το οξύπτερος και σημαίνει επίσης το γεράκι. Αλλά και ο τσίφτης πιθανότατα προέρχεται από το αλβανικό qift, που και αυτό σημαίνει γεράκι.

Παρόλο που μας μοιάζει τόσο ή μάλλον επειδή μας μοιάζει τόσο, ο πίθηκος βρίσκεται με αρνητικό πρόσημο. Έχουμε το θράσος χιλίων πιθήκων, το ρήμα πιθηκίζω ή μαϊμουδίζω (μιμούμαι άκριτα και αδέξια), τα προϊόντα-μαϊμούδες –και, όσο κι αν ο χαρακτηρισμός «μαϊμού» ή «μαϊμουδίτσα» είναι χαϊδευτικός για ένα χαριτωμένο κοριτσάκι, για ενήλικες δηλώνει άνθρωπο άσχημο και κακό.

Φυσικά, είναι πολύ δύσκολο να πεις καλό λόγο για αρπαχτικά που τρέφονται με πτώματα, σαν την ύαινα ή σαν το όρνεο (το όρνιο θεωρείται και χαζό) ή για το φίδι (εδώ μπαίνει και η θρησκεία στη μέση) –αλλά σε γενικές γραμμές θα συμφωνήσετε ότι τα άγρια έχουν διώξει τα ήμερα από τις καλές θέσεις της φρασεολογίας μας.

 

347 Σχόλια to “Ο άνθρωπος και τα άλλα ζώα”

  1. Η ανθρώπινη ιστορία των σκύλων

  2. Pedis said

    Πόσα απο αυτά τα μοτίβα είναι γιουνιβέρσαλ;

    Μπονζούρ!

  3. Pedis said

    -> 2 Πόσα και ποια;

    Στα ιταλικά η ποντικίνα είναι κοινότατη ερωτική προσφώνηση, η χήνα είναι για την κακή Κατίνα κλπ.

  4. Pedis said

    Δεν βλέπω να έχει σχολιασθεί ο ποντικός κι ο αρουραίος …

  5. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα!

  6. loukretia50 said

    Βonjour! (διακριτική διαφοροποίηση για να μη λέει κάποιος ότι τον αντιγράφω – το έλεγα συχνά άλλωστε!)

    Ενδιαφέρον το άρθρο και η εκδήλωση, όμως Νικοκύρη βλέπω δύο φορές μία παράγραφο :
    » Η γάτα είναι και ο συνδετικός κρίκος με την άγρια φύση..»

    Εκτός αν τα μάτια μου με ξεγελούν, υποθέτω ότι δεν είναι για να δοθεί έμφαση!

  7. spiral architect 🇰🇵 said

    Παντού χώνεις τη μύτη σου Νικοκύρη! 🙂

    Καλημέρα και καλή βδομάδα.

  8. cronopiusa said

    Δεν ξέρω ποιος είπε αστυνομικό σκύλο θα δεις, ποτέ όμως αστυνομική γάτα…

  9. ΚΩΣΤΑΣ said

    Καλημέρα!

    Ωραίο, δεν αναφέρονται κόρακας, καλιακούδα, καρακάξα, μπούφος, …

    Παλιό και άνοστο, αλλά έτσι για την καταγραφή. Από έκθεση μαθητή με θέμα «οι φίλοι μας τα ζώα»

    ….. Πρέπει να αγαπούμε τα ζώα. Εγώ αγαπώ τον δάσκαλό μου.

  10. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2 Ενδιαφέρουσα πτυχή αυτή. Μάλλον θα υπάρχουν πολλά κοινά και το ενδιαφέρον θα βρίσκεται σε οσα δεν είναι κοινά, στις αποκλίσεις.

    4 Ο ποντικός μού ξέφυγε, όντως. Αλλά το άρθρο δεν διεκδικεί πληρότητα.

    6 Μπλέξανε οι βερσιόν, στο βιβλίο είναι σωστά. Το διόρθωσα, μερσί.

  11. spiral architect 🇰🇵 said

    Τώρα, είναι η εποχή των ερώτων των γάτων και κάθε βράδυ ξαγρυπνάμε με τις φωνές τους.
    γάτος γαμεί, γάτος σκούζει – SLANG.gr

  12. cronopiusa said

  13. Χαρούλα said

    Καλημέρα!
    Εμείς λέμε και το καρτάλι(μαυρογύπας) για τον άρπαγα. «Έπεσαν σαν τα καρτάλια.»
    https://www.slang.gr/lemma/13696-kartali

    Αρκούδα, φώκια, φάλαινα… Ευγενείς προσφωνήσεις!

  14. spiral architect 🇰🇵 said

    Με αφορμή το εξώφυλλο του βιβλίου συνιστώ να δείτε την ταινία Το Παιδί και η Αλεπού
    (εδώ η ταινία στο youtube)

  15. cronopiusa said

  16. cronopiusa said

  17. «αλόγα είναι χαρακτηρισμός για άχαρη γυναίκα. Το ίδιο και η καμήλα, το επίσης πολύτιμο υποζύγιο άλλων πολιτισμών».
    # Οι παραπάνω …απρέπειες δεν επιτρέπονται στον Μακεδονικό μας πολιτισμό: Αλόγα λέγεται μακεδονιστί η εύσωμη γυναίκα (η …αλλέως πως, νταρντάνα)

    «περίπου ίδιες χρήσεις έχει και το μοσχάρι (καμιά φορά μουσκάρι)»
    # το ίδιο λέγεται και ντανάκ(ι), μακεδονιστί

    «η κότα θεωρείται αφενός κουτή ….κι αφετέρου δειλή και υποχωρητική, αφού κάθεται σαν κότα. … Και βέβαια, υπάρχει και το κουτορνίθι».
    # Ευγενέστατοι οι εξ ημών Μακεδόνες αποφεύγουμε αυτά τα υποτιμητικά (παρόλο που ως θηλυκιά τόχει στη φύση της να προκαλεί τα κοκόρια), λέγοντάς την αρνίθα. Βέβαια, μερικές φορές λέμε για κουτορνίθια, αλλά αυτά κατατάσσονται στην …ουδετερότητα

    «είναι αετός σημαίνει «είναι πανέξυπνος».
    # Μακεδονιστί τον λέμε καρτάλ(ι) και είναι ….Πολάκης!

  18. Μαρία said

  19. cronopiusa said

  20. Πέπε said

    Πάπια του γιαλού
    μην αγαπάς αλλού.

    Πάπια, χήνα μου,
    να ‘χεις το κρίμα μου.

    Για δες τηνε την πέρδικα
    που περπατεί λεβέντικα.

    Δυο ψαράκια μελανούρια
    γεια σου αγπάη μου καινούργια.

    Έχουμε χρυσή σαρδέλα
    σαν την όμορφη κοπέλα.

    …ζαργάνα μου…

  21. Χαρούλα said

    Με την κουκαράτσα της Κρόνης, θυμήθηκα
    Την επιβίωση της κατσαρίδας. Καθώς και ότι είναι …σκοτεινός τύπος!
    Την εργατικότητα της μέλισσας. Και το πολύβουο μελίσσι.
    Την μύγα που κάθεται στα ……, αλλά και ξεχωρίζει στο γάλα.
    (Φυσικά ως παρομοιώσεις σε ανθρώπους)

    Εμείς αλόγα λέμε την άγαρμπη-ασύμμετρη γυναίκα και καμήλα την ψηλή(ίσως από την καμηλοπάρδαλη όμως).

  22. nikiplos said

    Κότα λέμε και τον αργό (συνήθως προπορευόμενο) οδηγό. «πάει σαν την κότα». Από εκεί το «κοταρία» κατά το «τσοκαρία».
    Από έναν ταρίφα παλιά (προ αττικής οδού) είχα ακούσει να προσφωνεί τη λεωφόρο Κηφισού «κοτάμι» (από το ποτάμι, που αποκαλούν πολλοί οδηγοί τον Κηφισό)… «πάμε από το κοτάμι, δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς»… (υποννοώντας ότι θα υποστούμε το καθημερινό και διαρκές μποτιλιάρισμα της λεωφόρου Κηφισού)…

  23. Καλημέρα (κι ας θεωρηθεί πως αντιγράφω κάποιους/ες)

    Ενσταση Λάθος ερμηνεία της γκιόσας !!

    Από την εποχή που έψαχνα τα είδη της αιγός για τις ανάγκες μιας ανάρτησής μου (η πιο διαβασμένη από όλες ) ανακάλυψα πως γκιόσα είναι η σκουρόχρωμη κατσίκα με ανοιχτόχρωμη κοιλιά !

  24. Χαρούλα said

    Από τους μύθους ο γρήγορος(αλλά άφρων λαγός) και η αργή(αλλά μεθοδική χελώνα
    Ο τεμπέλης τζίτζικας και το εργατικό μυρμήγκι

    ….και τα Κοράκια της τελευταίας μας μεταφοράς.

  25. Μαρία said

    Μπουρσούκ’ (τουρκ. porsuk) κοινώς ασβός, γνωστό στο πανελλήνιο ως χαρακτηρισμός του Μαρκεζίνη απ’ τον Καραμανλή 🙂

  26. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Μόνο ο Στέφανος Γρανίτσας υπήρξε ακριβοδίκαιος και με τα Άγρια και με τα Ήμερα του Βουνού και του Λόγγου.

  27. nikiplos said

    21@ θυμήθηκα ότι στα φοιτητικά μου χρόνια είχα διαβάσει κάπου, για την αντιστοιχία τέτοιων εντόμων με γυναίκες… Κάποιος άντρας συγγραφέας μάλλον είχε ταξινομήσει τις γυναίκες σε:

    μέλισσες (εργατικές, κορίτσια για σπίτι, αλλά όχι όμορφες, ούτε πλούσιες)
    κατσαρίδες (φρικο-γκόμενες με δερμάτινα, συνήθως πολύ όμορφες)
    σφήκες (κακιασμένες, γκρινιάρες, όχι όμορφες)
    ακρίδες (γυναίκες όμορφες αλλά αρπακτικά)
    πεταλούδες (χαζές και όμορφες, αλλά όχι για σπίτι)
    κα

    (όλα τα παραπάνω είναι όσα θυμάμαι από μνήμης… εννοείται ότι είχε ολόκληρα κεφάλαια συμπεριφορών… )

  28. Μαρία said

    13
    Κι εμείς το ίδιο.

  29. nikiplos said

    γορίλας (για τους φουσκωτούς συνήθως μπράβους)

  30. Επίσης από τα πιο κοινά λάθη -κατά την δική μου άποψη- είναι να θεωρούν τον Αρη θεό του πολέμου αντί για θεό του τσαμπουκά και της βλακείας και τον σκύλο καλύτερο φίλο του ανθρώπου αντί για βολικότερο στον άνθρωπο μιας και ψάχνει κάποιον να τον διαφεντεύει. Οσο για την πιστότητα τα έχει γράψει ο Χάσκ στον καλό στρατιώτη Σβέικ να μην επαναλαμβανόμαστε. Μ’ αυτήν την λογική πριν δυο χιλιετίες ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου ήταν ο σκλάβος !!Τα άλογα κι οι γάτες ψάχνουνε φίλο να συνενοούνται, όχι αφεντικό.

    Για τις κατσίκες ( #23 )και την ιδιόμορφη συμπεριφορά τους εδώ

  31. Γς said

    >Η γάτα είναι εφτάψυχη και ξέρει να κρύβει τις παλιοδουλειές της (ούτε γάτα ούτε ζημιά)

  32. Γς said

    31:

    Ξέφυγε πριν το τελειώσω…

  33. Γς said

    31, 32:

    Ωχ, κάτι γίνεται.

    Να προλάβω να πω ότι η παροιμία δεν έχει σχέση με την ικανότητα της γάτας να κρύβει τις τις παλιοδουλειές της

  34. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!

    Η γλωσσική μεταχείριση έχει και μια λογική μάλλον εκπαιδευτική: Απέναντι στα άγρια ζώα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί, άρα να τα σεβόμαστε, οπότε και τους δίνουμε αντίστοιχα χαρακτηριστικά. Τα οικόσιτα ζώα πρέπει να τα βλέπουμε από θέση ισχύος, ώστε να μπορούμε να τα κουμαντάρουμε αφενός και να τα εκμεταλλευόμαστε αφετέρου χωρίς ενοχές. Σε μια αγροτοκτηνοτροφική κοινωνία όπως της ελληνικής υπαίθρου ειδικά των προηγούμενων δεκαετιών, οι σχέσεις τέτοιες ήταν.
    Με την αστικοποίηση και την απόσταση που φέρνει από τέτοιες σχέσεις, καθώς και την τάση να προβάλλουμε στα ζώα ανθρώπινα χαρακτηριστικά, έχουμε τους σπισι^2σμούς και τα συναφή.

  35. loukretia50 said

    Παιδιόφραστος διήγησις των ζώων των τετραπόδων

    http://georgakas.lit.auth.gr/dimodis/index.php?option=com_chronoforms&chronoform=showErgo&ergoID=76

  36. loukretia50 said

    Και βέβαια οι μύθοι του Αισώπου.
    Κι ένα συμπλήρωμα στο προηγούμενο :
    Συναξάριον του τιμημένου γαδάρου
    http://georgakas.lit.auth.gr/dimodis/index.php?option=com_chronoforms&chronoform=showErgo&ergoID=40

  37. ΓΤ said

    Το οποίο βιβλίο είχε προταθεί από το εδώ μπλογκ στις 11.12.2018 ως «βιβλίο για τις γιορτές».

  38. Πέπε said

    Για τον γάιδαρο πάντως υπάρχει και μια τάση να αντιμετωπίζεται πιο δίκαια απ’ ό,τι επικρατεί. Ίσως η τάση αυτή να προέρχεται από την ηθικοπλαστική σχολική λογοτεχνία.

    Να προσθέσουμε ένα κλισέ των πρόσφατων χρόνων (που λεγόταν και παλιά βέβαια αλλά πλέον είναι αφόρητα συνηθισμένο):

    -Είναι όλοι τους ζώα.
    -Μη βρίζεις τα ζώα.

    -Και μου λέει, ο γάιδαρος, (ζητώ συγγνώμη από τα γϊδούρια), …

  39. Πέπε said

    Κι ένα ακόμη πιο εκνευριστικό κλισέ:

    Το συμπαθές τετράποδο.

  40. loukretia50 said

    ΟΙ ΚΥΚΝΟΙ – ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΟΥΤΣΙΟΣ – ΜΑΝΟΣ

    Η αηδόνα (Όρνιθες) – Μάνος Χατζιδάκις

  41. Χαρούλα said

  42. Γς said

    Άννα Φόνσου: «“Το κορίτσι και το άλογο” είναι η καλύτερη ταινία μου …

    Βίντεο ακατάλληλο για ανηλίκους

    Αντ αυτού:

  43. Θύρσος Αμέθυστος said

    Να πούμε βέβαια ότι μερικοί νέοι όταν αποκαλούνε άλογο (ή αλόγα) μία γυναίκα εννοούνε πως είναι πανεμορφή, χαρακτηρισμός κύριως όμως για ψηλές γυναίκες με μακρυά πόδια ή για γυναίκες που έχουν δυνατή…πίσω όψη

  44. Χρηστάρας said

    … και είχα ακούσει τα εξ αμάξης από φίλη φεμινίστρια, όταν τόλμησα να την αποκαλέσω χαϊδευτικά «γατούλα». Η κατηγορία ήταν πως αποδεχόμουν και αναπαρήγαγα προσβλητικά, μειωτικά, σεξουαλικά, καταναλωτικά και ψυχαγωγικά πρότυπα ως προς τη θέση της γυναίκας στη σύγχρονη κοινωνία. Της αναγνώρισα ένα δίκιο, αν και προσωπικά δεν πίστευα ότι μείωνα την ίδια με αυτόν τον χαρακτηρισμό. Έχοντας, μάλιστα, μεγαλώσει και γατί στην πόλη, δεν είχα καμμία αρνητική προδιάθεση. Προς τιμή της πάντως δεν ξέκοψε με το μαχαίρι τη σχέση της με ένα σωβινιστικό γουρούνι όπως η αφεντιά μου, ακόμα και όταν της την «έπεσα», για να την κατακτήσω (sic!) σεξουαλικώς. Εσείς έχετε δοκιμάσει ποτέ χυλόπιτα με χοιρινές μπουκίτσες;

  45. Γς said

  46. Χαρούλα said

    Και φυσικά

  47. BLOG_OTI_NANAI said

    8: Ο ίδιος που είπε ότι σκύλο βοηθό ανθρώπων με προβλήματα όρασης θα δεις, γάτα ποτέ…

  48. Κώστας said

    27: Μάλλον τον Ίαμβο κατά γυναικών του Σιμωνίδη διάβασες!

  49. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Είναι κι η γνωστή ρήση του Τσώρτσιλ:

    «Οι σκύλοι μας βλέπουν σαν ανώτερους· οι γάτες σαν κατώτερους. Τα γουρούνια μας θεωρούν σαν ίσους.»

    Υπάρχει μια μεγάλη δόση αλήθειας σ’ αυτό. Υπάρχουν αρκετές ομοιότητες ανάμεσα σε μας και τα γουρούνια, στην ανατομία και τη φυσιολογία (ιδίως του δέρματος), πράγμα που τα κάνει ιδανικά πειραματόζωα. Τα άλλα πρωτεύοντα, π.χ. οι χιμπαντζήδες, είναι βέβαια πολύ κοντινότεροι συγγενείς μας, αλλά διαφέρουν σημαντικά στη φυσιολογία τους (εκτός από τα νεογνά· κατά βάση είμαστε πίθηκοι που παραμένουν μωρά).

  50. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα, εξαιρετικά σχόλια!

    22 κοτάμι!

    23 Για τη γκιόσα, το ΛΚΝ συμφωνεί μαζί σου, ενώ Μπαμπινιώτης και Χρηστικό συμφωνούν μαζί μου. Να το ψάξουμε.

    25 Ε, αυτό δεν το πρόλαβα!

    35 Μπράβο

    49τέλος Μπα; Ενδιαφέρον!

  51. Ασ’ τους να λένε…

  52. Avonidas said

    Η γάτα είναι εφτάψυχη

    Μερικές φορές και σε υπέρθεση:

    https://i1.wp.com/braungardt.trialectics.com/wp-content/uploads/2011/11/Schr%C3%B6dingers-Cat-3.jpg?fit=900%2C572

  53. Avonidas said

    #52. Μήπως ξέρει να μου πει κάποιος γιατί άλλες εικόνες τις εμφανίζει στο σχόλιο και σε άλλες βάζει μόνο σύνδεσμο;

  54. loukretia50 said

    53. είχα την ίδια απορία, γιατί τελικά δεν ήταν δική μου η επιλογή ποιές θα εμφανίζονται και έμαθα πως μόνο η κατάληξη .jpg και .png δίνει αυτή τη δυνατότητα.
    Η επεξεργασία σε τέτοια μορφή με ξεπερνάει, αλλά ως νέος ανήσυχος θα το βρεις παιχνιδάκι.

  55. spiral architect 🇰🇵 said

    O Λάρι είναι ο γάτος της Ντάουνινγκ Στριτ και ο «chief mouser to the Cabinet Office». 😆

    Knock, knock! It’s Larry the Cat!
    (έχει και άποψη περί Brexit κλπ.)

  56. Alexis said

    Κοράκι: 1.Ο άρπαγας, το αρπακτικό. 2.Ο νεκροθάφτης ή ο υπάλληλος γραφείου κηδειών 3. Ο διαιτητής
    Αηδόνι: Ο καλλίφωνος
    Σπέντζι: Ο πολύ αδύνατος και μικροκαμωμένος (ομοίως: τσιροπούλι)
    Κάργια: Η άσχημη αλλά και δύστροπη γυναίκα (ομοίως: καρακάξα)
    Όρνιο: Ο βλάκας, ο χαζός.
    Πέρδικα: Η όμορφη γυναίκα.

  57. ΓιώργοςΜ said

    49 Πιθανολογώ πως η κατάταξη του γουρουνιού στα «ακάθαρτα» ζώα έχει να κάνει ακριβώς με αυτό, οι κοινές ασθένειες είναι πολλές.
    Αν δεν κάνω λάθος, οι δοκιμές φαρμάκων γίνονται σταδιακά σε ποντίκια, γουρούνια και πιθήκους πριν γίνουν σε ανθρώπους.

  58. ΓιώργοςΜ said

    Πρέπει να καταλήγει σε jpg. Για να δούμε:

  59. Avonidas said

    #54. jpg είναι, Louk…

  60. Avonidas said

    #58. Α, πολύ ωραία!

  61. loukretia50 said

    59. δε θα είχες ενεργοποιήσει το σύνδεσμο με κενό ή enter (κάτι που συχνά μου ξεφεύγει και πετυχαίνω το αντίθετο!).

  62. Alexis said

    Με τον σκύλο επιπλέον υπάρχει και αντίφαση. «Δουλεύει σα σκυλί» από τη μια αλλά και «τεμπελόσκυλο» από την άλλη!

  63. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Πολύ ωραία τα είπε ο Νικοκύρης, πολύ ωραία τα λέτε όλοι σας και πέντε πέντε δέκα,δέκα δεκαπέντε μου έρχονται κι εμένα προσθήκες!
    Πάμε ,
    Λα Φοντέν
    http://keimena.ece.uth.gr/main/t5/arthra/tefxos5/downloads/lebrun.pdf

    Κι ένα ποίημα,όπως το άκουγα παιδιόθεν απ΄τον πατέρα μου, πρέπει να είτανε στο αναγνωστικό τους (του ΄30 οι χρόνοι).
    Ο κόρακας και οι χήνες
    Ένας μαυροκόρακας πετώντας στον αέρα
    είδε δυο χήνες κάτασπρες που λούγονταν μια μέρα.
    Σκέφτηκε,από το λούσιμο θ΄ασπρίσανε οι χήνες
    κι εγώ θα πάω να λουστώ, ν΄ασπρίσω σαν κι εκείνες.
    Πάει και πέφτει στο νερό ευθύς την ίδια ώρα
    κι αρχίζει τα λουσίματα και λούγεται ως τώρα.
    Μα πάνε του κακόμοιρου οι κόποι ντου χαημένοι,
    μαύρο τον έπλασε ο Θεός και πάντα μαύρος μένει.

  64. Alexis said

    Από τα λιγότερο συνηθισμένα:
    Ροφός: Ο γουρλομάτης
    Κουνάβι: Ο ύπουλος και μουλωχτός
    Ουρακοτάγκος: Ο άσχημος, αλλά και ο χωρίς τρόπους, ο άξεστος.
    Δελφίνι: Ο δεινός κολυμβητής.

  65. venios said

    Σήκω πάπια μ’, σήκω χήνα μ’, σήκω λέβεντιά μ’…

  66. ΚΩΣΤΑΣ said

    Ο υπέροχος Βάρναλης εξύμνησε δεόντως το γάιδαρο, αφιερώνοντάς του μια μπαλάντα. Η πιο δυνατή στροφή για μένα:

    Kι ο παπάς με την κοιλιά του
    μ’ έπαιρνε για τη δουλειά του
    και μου μίλαε κουνιστός:
    ― Σε καβάλησε ο Xριστός! 😉 (αμφίσημο!)

    http://www.snhell.gr/anthology/content.asp?id=232&author_id=56

  67. Χαρούλα said

  68. Σχετικά πάντως με την κόντρα γατόφιλων-σκυλόφιλων δεν ξέρω κατά πόσον επηρεάζει ο συγχρωτισμός με τα ζώα. Σημερινό, πρωινό παράδειγμα κάποιος που κάθεται στην είσοδο του φούρνου κρατώντας ένα συμπαθέστατο σκυλί που κατά κάποιον τρόπο εμποδίζει την είσοδο γιατί ορμάει με παιχνιδιάρικη διάθεση σε όποιον προσπαθεί να μπει αναγκάζοντάς τον να οπισθοχωρήσει. » Μη φοβάστε δεν δαγκώνει, οι άνθρωποι δαγκώνουν, αυτούς να φοβάστε» διαλαλεί ο (παραλείπεται μια λέξη) αφέντης του. ούτε που πάει το μυαλό του πως κανένας δεν θέλει να λερωθεί από τις βρώμικες πατούσες του σκύλου του. Ούτε θα αναφέρω το ποσοστό αυτών που μαζεύουν τις ακαθαρσίες των σκυλιών τους.

  69. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Βραστή γκιόσα», μια αιώνια πινακίδα σε ταβερνείο στο Χιλιομόδι πάνω στον παλιό δρόμο για Άργος, Μύλους κλπ και είναι γίδα.

    Μαντινάδες με σκυλάδικες/σκυλίσιες αναφορές.Σκωπτικές και μη.
    Εχω μια παζαβή καρδιά
    μ΄’ενα κακό κουσούρι
    σα δει γυναίκα τη ‘γαπά
    κι ας έχει σκύλου μούρη 🙂

    Σκύλα και δε μου τό ΄λεγες
    ως είχες κι άλλο φίλο
    να σε συμπάλλω
    να καείς σαν το ελαίνιο ξύλο

    Πε του του σκύλου π΄αγαπάς
    στ΄αρθούνι μη μου μπαίνει
    για θα σε δει η μάνα σου
    στα μαύρα βουτημένη

    Ήκοψε τα κρουλάκια* τζη
    η σκυλογαυγισμένη
    κι εδά ΄ναι σαν τη λεμονιά
    την κακοκλαδεμένη
    Ψαραντώνης

    *πλεξούδες

  70. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας.

    Νὰ συμπληρώσω κι ἐγὼ μὲ θαλασσινά. (Μόνο ὁ Πέπε (#20) κι ὁ Ἀλέξης (#64)τὰ σκέφτηκαν.

    σουπιὰ: ὁ ὕπουλος, ὁ καταχθόνιος

    μπαρμπούνι (σὲ διάφορα … μεγέθη) π.χ. μπαρμπουνάκι μου: χαϊδευτικὸ
    μπαρμπουνάρα μου: ἐκδήλωση θαυμασμοῦ σὲ γυναίκα (παλιότερα)

    κάβουρας: γιὰ καταστάσεις ποὺ καρκινοβατοῦν λέμε πάει σὰν τὸν κάβουρα, ἐνῶ γιὰ δύσκολες καταστάσεις λέμε ἐδῶ σὲ θέλω κάβουρα (νὰ περπατᾶς στὰ κάρβουνα.

    καρχαρίας: γιὰ τοὺς ἁρπακτικοὺς λεφτάδες, συνήθως μὲ πρόθυμα μεγαλο-

    μαρίδα: ἡ πιτσιρικαρία.

    γαῦροι: οἱ ὁλυμπιακοὶ

    χέλι: ξεγλιστράει σὰ χέλι

  71. Στην Εσπερία, ο γάιδαρος συμπαραδηλώνει κυρίως βλακεία, όχι «αγένεια, αχαριστία, αναισθησίας». Εξ ου και Pons asinorum (=γέφυρα των γαϊδάρων) στη γεωμετρία το πρώτο θεώρημα (Α’ 5) των Στοιχείων του Ευκλείδη που θεωρείται δύσκολο στην κατανόηση από τους αρχάριους.

  72. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @70. Συνεχίζω μὲ θαλασσινά:

    κοκκίνισε σὰν ἀστακός· μόνο ποὺ ὁ φουκαρὰς ὁ ἀστακός κοκκινίζει μὲ τὸ βράσιμο.

    χάνος: ὁ χαζός

    σπάρος: ὁ τεμπέλης

    μελανούρι: μιὰ ὄμορφη μελαχροινὴ

    τσούχτρα: ἡ κακιὰ γυναίκα.

  73. (68) Πάλι καλά που δε λέει «Μη φοβάστε, είναι ευνουχισμένος», για να πάρει την απάντηση «Μα δεν φοβάμαι μη με …., μη με φάει φοβάμαι!»

  74. # &0

    και χάνος όποιος καταπίνει τα πάντα (παραμυθιάζεται)

    λαβράκι, η ευκαιρία

    ακόμη και τα εξ ημισείας

    γοργόνα, η ωραία γυναίκα

  75. spiral architect 🇰🇵 said

    @68: Αν και ιδιοκτήτης γάτου και γατόφιλος, δεν κοντράρομαι με σκυλόφιλους. Καθείς με τα χούγια του. 🙂

  76. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>η κότα θεωρείται αφενός κουτή (θυμίζω ότι το κουτός πιθανότατα προέρχεται από το κοττός), κι αφετέρου δειλή και υποχωρητική, αφού κάθεται σαν κότα.
    εχτός αν είναι «τρίλειρη και μακροπουπουλάτη»
    🙂 🙂

  77. spiral architect 🇰🇵 said

    @75: Το ιδιοκτήτης σε γάτο βάλτε το σε εισαγωγικά. Πολλά.

  78. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Συνεχίζω μὲ θαλασσινά:

    Τὸ μάτι του γαρίδα

    Πεταλιδώνει καὶ κολλάει σὰ στρείδι λέμε γιὰ κάποιον φορτικό.

    Ἂν θυμᾶμαι καλά, ὁ Χάρυ Κλύν ἔλεγε γιὰ μιὰ γραβάτα, σκέτη παλαμίδα ρὲ παιδάκι μου.

    σκυλόψαρο: ἄσκημη γυναίκα

  79. Πάνος με πεζά said

    Από το κείμενο λείπει και η ίσως χαρακτηριστική έκφραση «σκυλί του πολέμου», που είναι θετική, για τον χαλκέντερο, αγωνιστή άνθρωπο.

  80. (8) Στον Jean Cocteau αποδίδεται συνήθως η φράση με τις ανύπαρκτες αστυνομικές γάτες, αλλά συγκεκριμένη πηγή δεν έχω βρει.

  81. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    72,74,Δημήτρη και Τζι, Μου έρχονται μπόλικα.Να κάνουμε αντίστοιχους καταλόγους; π.χ. όντα θαλάσσια (ξαναγράφω και συμπληρώνω) :
    Είναι κάποιος ή κάποια:
    σουπιά, τσίρος ,σπάρος,ζαργάνα, χάνος, κοκοβιός, μπαρμπουνάκι, φώκια,φάλαινα,γοργόνα, ροφός, δελφίνι, καρχαρίας, σκυλόψαρο, μπακαλιάρος, χελώνα, χέλι, αχινός,

  82. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Κάνει κάποιος
    το κουνέλι
    την πάπια
    το παγώνι
    τον ψόφιο κοριό
    την αθώα περιστερά
    την κότα
    τον κοκορα

    81 επανάληψηκαι συμπλήρωση
    Είναι κάποιος ή κάποια:
    σουπιά, τσίρος ,σπάρος,ζαργάνα, χάνος, κοκοβιός, μπαρμπουνάκι, φώκια,φάλαινα,γοργόνα, ροφός, δελφίνι, καρχαρίας, σκυλόψαρο, μπακαλιάρος, χελώνα, χέλι, αχινός,
    και
    παλαμίδα, στρείδι, γαρίδα, πεταλίδα, αστερίας,

  83. loukretia50 said

    Μερικές παροιμίες με ζώα και σε πειραγμένη βερσιόν
    • Η αλεπού σαν γεράσει γίνεται καλόγρια.
    (άγνωστα προσόντα της αλεπούς?)
    • Κάλλιο μία μέρα κόκκορης παρά πέντε μέρες κότα.
    (ή καλλιο να κορδώνεσαι και ας σε λεν κοκότα…)
    • Από γίγαντα δανείσου κι από αλεπού αλαργίσου.?
    (ταίρι μου χαμένο και αλαργινό,
    ήσουνα αλεπουδάκι, ζώον πονηρό!)
    • Θέλει και το γουρούνι κουδούνι.
    (πριν αρχίσει ο αγώνας σε κονάκι τσαπερδώνας
    να ακούνε στο καντούνι πως πλακώσανε οι ούννοι)
    • Α’ που ‘χασε το χοίρο του, όλο μουγκριές ακούει.
    (κι αν έχασε το γκόμενο της έμεινε το χούι…)

    • Απ’ του διαβόλου το μαντρί, μήτ’ ερίφι μήτε αρνί
    (στου διαόλου τάγραψαν όλα το κατάστιχο
    με το κάρο φύγανε μην τους πιάσει λάστιχο
    τσοπανάκια ήτανε , δε θα πήγαν μακριά
    τώρα ο διάολος γελάει κι έχει βρει άλλη δουλειά
    προβατάκια αρνιά φυλάει και σφυρίζει στη γωνιά
    καταμέτρηση να κάνει σε ερίφια και αρνιά.
    Ε, δεν ήταν και πολλά, καμιά πεντακοσαριά…)

    • Μία αλεπού κοψονούρα όλες τις θέλει κοψονούρες. (λανσάρει νέα μόδα)
    • Αλί απ’ τον Αλή που ‘χασε τ’ άλογο του και πιλαλεί. (ω! Αλή και τρισαλί! – κάθιδρος, μόνος και λαλεί)
    • Η γκαμήλα αν θέλει γομαράγκαθα, ας μακρύνει το λαιμό της (μεταφορά, να υποθέσω?)
    • Ο λύκος έχει το όνομα και η αλεπού τη χάρη (c’ est la vie! – το ζόρικο φοβόμαστε κι άλλος είναι τομάρι)
    • Άπιαστα πουλιά, χίλια στον παρά.
    (γενικώς… υποθέτω!)
    • Θα το βρει η στραβή τ’ αρνί της.
    (για γεροντοκόρες το λένε άραγε?)
    • Όλα τα πουλιά πάν’ κι έρχονται κι ο σπουργίτης αναμένει.
    (στο δέντρο της υπομονής προσμένει ένα θάμα
    Θέλει τη σπουργιτίτσα του να καρτερούν αντάμα)

    • Όποιος τα φίδια κυνηγά, φίδι θα τον δαγκώσει,
    κι όποιος τον κίνδυνο αγαπά, αυτός θα τον σκοτώσει.
    (τι τόθελε ο έρημος να κυνηγάει φίδια?
    Καλά καθόταν στην αυλή και έτρωγε απίδια
    Όμως εκείνος ήθελε εξωτικά κοψίδια)

    • Το καλό το αρνί, από δυο μάνες γεννιέται.
    (ο θεσμός της παρένθετης στη φύση)
    • Αν δεν γονάτιζε καμήλα, δεν θα την φορτώνανε. (δύσκολη η προσέγγιση σε όρθια καμήλα
    Γιατί κοιτάζει αφ΄υφηλού και θα σου κάνει νίλα.
    Εκτός αν είναι η γνωστή που είχε ξετρελάνει
    κοτζάμ Εγγλέζο πρίγκηπα και κέρδισε στεφάνι)
    • Σ’ άλογο ξένο αν ανεβείς, μεσοστρατίς πεζεύεις.
    (και ξένη νύφη αν λιμπιστείς μπελάδες θα γυρεύεις)

  84. Πάνος με πεζά said

    «Ψηλό άλογο και κοντή γυναίκα» (σ.σ. να διαλέγεις), έλεγε ο παπούς μου !

  85. loukretia50 said

    80. Μα ούτε αστυνομική γάτα θα βρεθεί…

  86. dryhammer said

    ατσίδα

  87. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μαντινάδες με ζώα

  88. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    83 καλώς τηνε τη Λου!
    Ρε συ, πολύ τουρλού,
    έφτιαξες βάρκα Νώε
    ή μάντρα κουζουλού; 🙂

    Γέλασα πολύ «απού χασε το χοίρο ντου όλο μουγκρές ακούει

  89. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Πάει κι ο Καργάκος!
    Μπα σε καλό μας! το ΄19 δίχνει ύποπτες προτιμήσεις. Βρε ξου…

  90. Χαρούλα said

    85 ΠεζοΠάνο, πω!πω! Που το θυμήθηκες….! Και στην οικογένεια μου το έλεγαν!

    87 Ξηροσφύρι, τι λες; Δεν το ήξερα η αγράμματη!!! Ζώο λοιπόν! Εντυπωσιασμένη!

  91. Και μια πολύ τιμητική θέση για τα γαδούρια: Μπούρο Καταλάνο, το σύμβολο των εθνικιστών της Καταλωνίας. Το έχουν στο πίσω μπαμπρίζ των αυτοκινήτων τους

  92. loukretia50 said

    E l’arca naviga…

  93. Avonidas said

    #73. Πάλι καλά που δε λέει «Μη φοβάστε, είναι ευνουχισμένος»

    Τι θυμήθηκα τώρα. Μια θεία μου φιλόζωη είχε έναν γάτο, ολοστρόγγυλο, που τον αγαπούσε πολύ (πάει ο καημένος, πέθανε πλήρης ημερών και λιπαρών). Συνήθιζε να λέει ότι ήταν τόσο δεμένοι πια που ήταν σαν να ‘ναι άνθρωπος κι όχι γάτος. Τη ρώτησα τότε, αν είχε έναν ευνουχισμένο άντρα στο σπίτι της και τον τάιζε, αν θα ‘λεγε πως είναι φιλάνθρωπη 🙂

  94. Είναι και ο ελέφαντας κι ο γάιδαρος, σύμβολα Ρεπουμπλικάνων/Δημοκρατικών αντίστοιχα. Και τα δύο καθιερώθηκαν από γελοιογραφίες! Σα να γινόταν η κότα σύμβολο της ΕΡΕ ας πούμε 🙂

  95. spiral architect 🇰🇵 said

    Μπορεί να σε λένε Βαλεντίνα Τερέσκοβα, να είσαι η πρώτη γυναίκα που πήγε στο Διάστημα, να θέλεις να πας στον Άρη (χωρίς επιστροφή), αλλά παρ’ όλα αυτά να φοβάσαι την Κόνι:

    (καλά και η Μέρκελ δείχνει να τη σκιάζεται … )

  96. Avonidas said

    Α, και να συστήσω εδώ την «Κτηνολογία» του Kenneth Rexroth:

    https://tokoskino.me/2017/01/13/%CE%B5%CF%80%CF%84%CE%AC-%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%81%CE%AC-%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-kenneth-rexroth-%CE%BC%CE%B5-%CE%B9%CF%83%CE%AC%CF%81%CE%B9%CE%B8%CE%BC/

    (Το είχα διαβάσει πριν 20 χρόνια, και τότε ο τίτλος κάπως μου ‘χε κολλήσει σαν «Κτηνολόγια», ίσως κατ’ αναλογία με τα μεσαιωνικά bestiaries).

  97. nikiplos said

    προστίθενται εξωτικά ζώα:

    Γαζέλα: η ωραία ευλίγυστη κι ευέλικτη γυναίκα, καλονή. «Μαύρη γαζέλα» η Ναόμι Κάμπελ, κατά Ζουράριν ηδυμιγής χαμούρα
    Ιπποπόταμος: χοντρός και δυσκίνητος, συχνά ο αδηφάγος.

    Βόας: αυτός που έφαγε πολύ και δεν μπορεί να κινηθεί, θέλει χρόνο να χωνέψει …
    Δράκος / Βροντόσαυρος: συνήθως για ψεύτες. «Λέει ιστορίες με δράκους».
    Στρουθοκαμηλισμός: Η (λανθασμένη) εντύπωση που έχουμε για τη συμπεριφορά της στρουθοκάμηλου, ότι δλδ κρύβει το κεφάλι της στο χώμα νομίζοντας πως κρύβεται από τον κίνδυνο.

    Ειπώθηκε ο Βάτραχος, αλλά βατράχια λέγονται και οι ΟΥΚάδες στη στρατιωτική αργκό.
    Σαύρα: η άσχημη γυναίκα

    τσούχτρα/δράκαινα: για το προφανές…

  98. Χαρούλα said

    ΕΦΗ(82) παλαμήδα; αστερίας; Πότε χρησιμοποιούνται;

    92,95 και οι Μαύροι Πάνθηρες!

  99. Avonidas said

    #96. να θέλεις να πας στον Άρη (χωρίς επιστροφή)

    Κι εγώ που νόμιζα ότι οι γυναίκες είναι από την Αφροδίτη 😉

    (Πάντως, κι εγώ θέλω να πάω στον Άρη χωρίς επιστροφή)

  100. spiral architect 🇰🇵 said

    @97: Χμμμ! 🙄

    Υπάρχουν πολλά ποιήματα
    σχετικά με τις γάτες. Προσοχή σε όσους
    αγαπούν τις γάτες, έχουν κάπου
    κρυμμένη μια απογοήτευση
    και θα στην κολλήσουν εάν μπορέσουν.

    (καθότι γατόφιλος)

  101. Avonidas said

    #101. Τι να σου πω, εγώ φοβάμαι περισσότερο την παρασίτωση παρά την απογοήτευση :-/

  102. Avonidas said

    #98. Δεινόσαυρος: ο ξεπερασμένος, ξοφλημένος και παλαιών αρχών άνθρωπος, ιδίως πολιτικός.

  103. spiral architect 🇰🇵 said

    Μπα, ο Θανάσης είναι δεόντως αποπαρασιτωμένος.

  104. Alexis said

    #66: Εμένα πάλι η αγαπημένη μου στροφή είναι:

    -Δε βαστώ, θα πέσω κάπου!
    -Ντράπου, τσι προγόνοι ντράπου!
    -Αντραλίζομαι, πεινώ!
    -Σουτ! Θα φας στον ουρανό!

    😉😉😉

  105. Avonidas said

    #100. Άσχετο, αλλά η Αφροδίτη είναι ίσως ο πιο άστοχα ονομασμένος πλανήτης. Από μακριά φαίνεται ωραία και λαμπερή (λόγω της πυκνής ατμόσφαιράς της), αλλά από κοντά είναι η Κόλαση η ίδια 😛

  106. nikiplos said

    Είμαι γατόφιλος, αλλά έχω κι από τα δύο…
    Προσωπικά εμένα οι γάτες μου, με δίδασκαν πάντοτε να σέβομαι τον άλλον και την ανεξαρτησία του… Να μην θέλω κανέναν δικό μου, αλλά ισότιμο…

    Η σκύλα μου η Κίρκη, με δίδαξε και εξακολουθεί να με διδάσκει, πως να μη γίνομαι κι εγώ εύκολα καθήκι, όταν συνδιαλλέγομαι με αδύναμους πληγωμένους εξαρτημένους από ιδεατές ή πραγματικές εξαρτήσεις ανθρώπους. Πως να σέβομαι το διαφορετικό, πως να αναγνωρίζω πως και οι αδύναμοι, αποτυχημένοι, loosers έχουν δικαιώματα, ανάγκες… Κυρίως η Κίρκη με διδάσκει πάντα πως να συγχωρώ… πως να μετανιώνω που φέρθηκα σαν καθήκι… (όταν το κάνω, ανεπίγνωστα… θέλω να πιστεύω)

  107. andreas said

    Άσχετο εντελώς με την ανάρτηση: πέθανε ο Σαράντος Καργάκος, τα γραπτά του οποίου έχουν απασχολήσει το ιστολόγιο.

  108. venios said

    92 Παρατηρώ ότι ο κύριος Γεώργιος Μπαρτζούδης δεν μας μετέφρασε μακεδονιστί το «Μπούρο Καταλάνο» και ανησυχώ για την υγεία του. Ελπίζω να είναι καλά.

  109. spiral architect 🇰🇵 said

    @108: Με πρόλαβες!

  110. Alexis said

    #79: Εμείς εδώ στην Ήπειρο λέμε «είναι σκυλί μαύρο» για τον ακούραστο άνθρωπο.

    Συμπληρώνω και με άλλα …εξωτικά είδη ζώων:
    τσιμπούρι: ο εξαιρετικά φορτικός και ενοχλητικός.
    βδέλλα: ομοίως
    σκουλήκι: ο χαμερπής και γλοιώδης
    γυμνοσάλιαγκας: ομοίως, ο γλοιώδης κόλακας

  111. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τσιμπούρι,παράσιτο,αλογόμυγα, από τους πιο μικροσκοπικούς χαρακτηρισμούς! ~ Μπα και η αμοιβάδα ! 🙂

    99α Χαρούλα, την παλαμίδα-γραβάτα την είχαν πει παραπάνω.
    «Μάτια αστερία» λέμε για τον «παντεπόπτη» τύπο που δεν του ξεφεύγει τίποτα γυρω γύρω. Τώρα που ρώτησες, έψαξα στη βίκι και είδα ότι πράγματι στην άκρη κάθε αχτίνας του ο αστερίας έχει ένα μικρό μάτι! 🙂

  112. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    108, 110 🙂 😦
    https://sarantakos.wordpress.com/2019/01/14/annalydaki/#comment-556408

  113. Avonidas said

    111. Σκουλήκι ο άντλωπος, σκουλήκι 😀

  114. Alexis said

    Μοι προξενεί κατάπληξιν πώς και δεν έχει σχολιάσει ακόμα ο καθ’ ύλην αρμόδιος ΣτοΔγιαλοΧτηνος.

    Αγαπημένες μου εκφράσεις με ζώα είναι τα:
    «πεινάω σα λύκος», «οχιά διμούτσουνη» και «φίδι κολοβό»

    #106: Ε, τότε που την ονόμασαν από μακριά την έβλεπαν ρε Αβονίδα! 😛

  115. Χαρούλα said

    Τα ερωτευμένα πιτσούνια,
    ο κροκόδειλος που κλαίει,
    ο τάρανδος που …τού τα φόρεσαν,
    τα παπαγαλάκια της ενημέρωσης,

    ….και γω η γαλιάντρα, που σας ζάλισα σήμερα!

  116. sarant said

    66 Ο Βάρναλης έχει γράψει και στα χρονογραφήματά του με πολλή αγάπη για τους γαϊδάρους

    83 !!

    85 Με τα αυτοκίνητα πώς επικαιροποιείται αυτό;

    90 Ναι, μετά τη Τζιροπούλου πάει κι αυτός ο καημένος

  117. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    87/91β Για την ατσίδα με πρόλαβε ο Dry, αλλά ας βάλω τη σελίδα που είχα κατά νου. Εχει μια ενδιαφέρουσα σκέψη για το ικτίς που (υποτίθεται ότι) είναι πίσω από το κουνάβι/ατσίδα
    «Τα κουνάβια δεν είναι καλοί υποψήφιοι για κολακευτικές παρομοιώσεις, καί το «ατσίδα» είναι μαλλον κολακευτικό ή τουλάχιστο θαυμαστικό. Ίσως αντί από το ἴκτις το «ατσίδα» να προήλθε απο το ικτίνος > ικτινίς (Θηλ) > ικτίς που είναι ένα είδος γερακιού (κν. περδικογέρακο »
    http://www.stougiannidis.gr/hypoglossal/32_atsida.htm

  118. ATM said

    #106: εσύ το λες αστοχία, άλλη θα το έλεγαν και διαίσθηση.

    (Έτσι κι αλλιώς, με τα στερεότυπα παίζει η σημερινή ανάρτηση, κι ίδια είναι αυτά τόσο για ζώα, όσο και για ανθρώπους…)

  119. ATM said

    *άλλοι, τον Μέφρι μου μέσα!

  120. sarant said

    118 Η νυφίτσα όμως είναι αρπακτικό

  121. Μανούσος said

    Νομίζω ότι πάπιες χήνες και πέρδικες όπως και περιστέρες, και πιτσούνια, έχουν να κάνουν με το στητό καμαρωτό περπάτημα, άρα χαρακτηρίζουν τις ωραίες γυναίκες.
    Μαζί με τον πετεινό κι ο διάνος.
    Κύκνοι και αηδόνια πάνε στα θετικά τα χελιδόνια ταχύτητα και ταξείδι, σπουργίτι και σπίνος για λύπηση και κακομοιριά, τσαλαπετεινός για ακαταστασία, τσίχλες για το μικροσκοπικό μέγεθος και κούκος για μοναξιά.
    Αετοί και γεράκια για αρχοντιά και εξυπνάδα αντίστοιχα, με όλα τα συναφή, σβελτάδα, ευστροφία, ανδρεία, ομορφιά κλπ.
    Κουκουβάγια έχει την σοφία και μπούφος την αποβλάκωση.
    Νυχτοπούλι το ξενύχτι. Αλλά και το πουλί σκέτο θετικό είναι και πουλί πετούμενο ίχνος παρουσίας, τα πουλάκια επί πλέον δίνουν έναν χαριτωμένο περίγυρο, χαριτωμένα παιδιά κλπ. Βεβαίως και με σαρκασμό: βρε βρε το πουλάκι μου…
    Καρδερίνα και καναρίνι για τρυφερότητα, αλλά και αιχμαλωσία.
    Κοράκι και όρνεο (όχι όρνιο, όπως άλλο «γραφέας» και άλλο «γραφιάς») για αρπακτικότητα χωρίς δισταγμό. Νομίζω ότι έχουμε και τα κοράκια του ποιητή Φαμφάρα, ποικίλων χρωμάτων.
    Παπαγάλος για φλύαρους και γλωσσοκοπάνες και γενικώς ομιλούντες χωρίς να κατανοούν καλά καλά τί λένε και οι ίδιοι.
    Πελαργοί/λελέκια για το ύψος αλλά ερωδιοί, φοινικόπτεροι (φλαμίγκο), πελεκάνοι περιέργως δεν έχουν κάποια παρομοίωση στην δημώδη καθημερινότητα, ίσως λόγω σπανιότητος.

    Τσιροπούλι, κάργια, όρνιο αναφέρθηκαν ήδη στο 56.
    Όρνιο, Κότα και πετεινός βεβαίως στο ίδιο το κείμενο.

    Άλλα δεν μούρχονται

    Ίσως το παραδείσιο πτηνό και του πουλιού το γάλα και οι οιωνοί γενικώς

    Να βάλω και κανένα-δυο μυθικά:
    Το Σιμούργ των ιρανικών μύθων, ο δικέφαλος αετός και ο χαραδριός και οι αετοί που σηκώνουν ανθρώπους έως τον ουρανό

  122. Avonidas said

    εσύ το λες αστοχία, άλλοι θα το έλεγαν και διαίσθηση.

    Αυτό που λέμε απέξω κούκλα κι από μέσα πανούκλα; 😉

  123. 115α

    Γκρρρρ…..ΓΚΡΡΡΡΡΡ…….ΓΚΡΡΡΡΑΑΑΑΑΑΑΟΟΟΟΟΟΡΡΡΡΡΡ

    https://www.ianos.gr/to-egxeiridio-tou-ktinodous-fonou-gia-zoofilous-0013975.html#tab-description

  124. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    ****όψειρα: ὁ φορτικός, ὁ κολλιτσίδας.

    Ἐκτὸς ἀπὸ τὴν γαϊδουρινὴ ὑπομονή, ὁ γάιδαρος φημίζεται καὶ γιὰ ἄλλη μιὰ γαϊδουρινή. 🙂

  125. Avonidas said

    το «πάπια μου χήνα μου» ή το «περπατάς σαν πάπια-χήνα» ήταν χαϊδευτικά, όχι αρνητικά

    Το βήμα της χήνας, όμως, έχει συσχετιστεί και με άλλα, πολύ χειρότερα…

  126. Avonidas said

    Α, να επισημάνουμε εδώ μια κατάφωρη αδικία:

    😀 😀 😀

  127. Μανούσος said

    126
    Χαχαχαχα
    Όντως !!!

  128. Κουνελόγατος said

    114. Μα την αρκούδα. Κάτι μου θυμίζει. Κάποιος δυστυχισμένος σε ένα κόμικ, αλλά ποιος και που γμτ;

  129. cronopiusa said

    Gabbiano Γλάρος
    Gabbia Κλουβί
    Gabbia-no όχι στα κλουβιά

  130. ATM said

    Στα υποτιμητικά προς το γυναικείο φύλο, ας προστεθεί και η κλώσα.

  131. Aghapi D said

    Παροιμίες έβαλαν κι’ άλλοι
    Είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα
    Κοράκιασα από τη δίψα
    Δύο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα
    Ένα χελιδόνι δε φέρνει την άνοιξη
    Κατά φωνή κι ο γάιδαρος
    Κροκοδείλια δάκρυα
    Πήγε σαν το σκυλί στο αμπέλι
    Τσακώνονται σαν το σκύλο με τη γάτα
    Όταν λείπει η γάτα, χορεύουν τα ποντίκια
    Ούτε γάτα, ούτε ζημιά
    Περπατάει σα χελώνα
    Δουλεύει όλη μέρα σαν το σκυλί
    Άλλα τα μάτια του λαγού κι άλλα της κουκουβάγιας
    Φάτε μάτια ψάρια και κοιλιά περίδρομο
    Έγινε λαγός
    Ο λύκος κι αν εγέρασε κι άλλαξε το μαλλί του, μήτε τη γνώμη άλλαξε, μήτε
    την κεφαλή του
    Τι είναι ο κάβουρας, τι είναι το ζουμί του
    Έβαλαν το λύκο να φυλάει τα πρόβατα
    Γουρούνι στο σακί
    Γλίτωσε από του λύκου το στόμα

  132. 129 O Καθηγητής Μυστήριος στον Μπλεκ.

  133. Πέπε said

    Κι ένα ζώο σπάνιο και περίεργο, ο θαλασσόλυκος.

    _____________

    Πεινάω σαν λύκος:

    Ο λύκος όντως πεινάει σαν λύκος: το μέγεθός του είναι (πλέον) ασύμβατο με το οικοσύστημα, είναι εντελώς εξαιρετική η περίπτωση που θα βρει να χορτάσει την κορμάρα του. Και όταν θα τύχει αυτό, μπορεί (λέει) να φάει άπειρες ποσότητες, σε σημείο που να γκώσει και να μην μπορεί να κουνηθεί, κι έτσι τον κάνουν τσακωτό στον τόπο του εγκλήματος κι αλλίμονό του. Όπως ακριβώς στο παραμύθι με τα 7 κατσικάκια.

    Βέβαια η αρκούδα έχει ακόμα περισσότερη κορμάρα να θρέψει, αλλά βολεύεται πιο εύκολα, δεν είναι αποκλειστικά σαρκοφάγα σαν τον λύκο.

  134. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @122.Μανούσος said:

    » …Να βάλω και κανένα-δυο μυθικά:
    Το Σιμούργ των ιρανικών μύθων, ο δικέφαλος αετός και ο χαραδριός και οι αετοί που σηκώνουν ανθρώπους έως τον ουρανό
    »

    Τὸτε νὰ βάλουμε καὶ τὸν καβουρογαμόσαυρο, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι ὁ κάβουρας ποὺ βινεῖ σαῦρες, ὅπως ἀνερυθριάστως ἰσχυρίζεται τὸ σχετικὸ λῆμμα τοῦ σλὰνγκρ, ἀλλὰ τὸ ἀντίστροφον.

    Ἂν προκληθῶ θ᾿ ἀπαντήσω. 🙂

  135. Avonidas said

    #133. Έλεγε διάφορα τέτοια. Ξεκαρδιστικός χαρακτήρας 🙂

  136. Aghapi D said

    Γράφουν για τον Καργάκο: Ένας άνθρωπος που άλλαξε στην πορεία της ζωής του, αλλά παρέμεινε ένας βαθύς και πολυγραφότατος γνώστης της ελληνικής ιστορίας και της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
    Αν είναι δυνατόν 🙂

  137. κουτρούφι said

    Σουσουράδα, σουσουράδα ψέματα μου λες αράδα: https://www.youtube.com/watch?v=tf9vCnm-rlk

  138. sarant said

    137 Μεγάλο ιστορικό, τον αποκάλεσε η Καθημερινή!

  139. Γιάννης Κουβάτσος said

    129, 133: Το «μα την αρκούδα» το έλεγε ο Μπλεκ. Ο Ρόντι έλεγε «μα το ελάφι» και σε διάφορες παραλλαγές π.χ. «μα τα χίλια τρελά ελάφια». Ο καθηγητής Μυστήριος έλεγε «μα τους χίλιους πλανήτες» και κάτι τέτοια επιστημονικά. Έχουμε φάει τα μαθητικά νιάτα μας με τον Μπλεκ, τον Ζαγκόρ, τον κάπτεν Μαρκ και τ’ άλλα παιδιά.

  140. Aghapi D said

    139 Μετά θάνατον όλα μπορείς να τα πεις… το ότι τα πιστεύουν είναι το θέμα

  141. Avonidas said

    #140. Τελικά, ο Μπλεκ ήτανε Blake στο πρωτότυπο;

  142. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το ποίημα του Πολέμη από τα αναγνωστικά μας το βάλαμε;

    Τα ζώα

    Ποτέ δε θα πειράξω
    τα ζώα τα καημένα·
    μην τάχα σαν εμένα,
    κι εκείνα δεν πονούν;
    Θα τα χαϊδεύω πάντα,
    προστάτης τους θα γίνω.
    Ποτέ δεν θα τ’ αφήνω
    στους δρόμους να πεινούν.

    Aν δεν μιλούν κι εκείνα
    κι ο λόγος αν τους λείπει,
    μήπως δεν νιώθουν λύπη,
    δεν νιώθουν και χαρά;
    Μήπως καρδιά δεν έχουν,
    στα στήθη τους κρυμμένη,
    που τη χαρά προσμένει
    κι αγάπη λαχταρά;

    Aκόμα κι όταν βλέπω
    πως τα παιδεύουν άλλοι,
    εγώ θα τρέχω πάλι
    με θάρρος σταθερό,
    θα προσπαθώ με χάδια
    τον πόνο τους να γιάνω,
    κι ό,τι μπορώ θα κάνω
    να τα παρηγορώ.

  143. Γιάννης Κουβάτσος said

    Όχι, ήταν ιταλική παραγωγή «Il Grande Blek».
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.mixanitouxronou.gr/ma-ta-chilia-elafia-blek-o-iroas-pou-ederne-tous-anglous-apikiokrates-forouse-gounino-kapelo-ke-gileko-chimona-kalokeri-ke-iche-dipla-ton-mikro-ronti-ke-ton-kathigiti-mistirio-pou-fonaze/amp/&ved=2ahUKEwiAlMGXs-3fAhUGPVAKHQHvCfMQFjALegQIBhAB&usg=AOvVaw1deAANhTGFCa86-tvnTLKz&ampcf=1&cshid=1547473364860

  144. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    134

    Ένα τέτοιο περιστατικό με λύκο που έφαγε ολόκληρο γαϊδούρι αναφέρεται στη Στρατιωτική Ζωή εν Ελλάδι.

  145. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το 144 στο 142.

  146. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Στα φτερωτά που χαρακτηρίζουν και τρυγόνι, κουρούνα ,κίσσα
    Προσηνής γυπαετός/κοκαλάς στα μέρη μου.

    85*. «ψηλό άλογο και κοντή γυναίκα»
    117 >>85* Με τα αυτοκίνητα πώς επικαιροποιείται αυτό;

    -οι έξυπνοι οδηγούν Ρενό
    -Ρενό όπως ρενεσάνς
    -Θα’ μαι βλαξ να του τα δίνω
    να στερούμαι την τροφήν
    όταν κάνουν ευκολίαι
    και προσφέρουν τες Ντωφίν.

  147. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και το γνωστό ποίημα του Βιζυηνού «Το σκυλί». Δεν θυμάμαι ποιο πολιτικό ή σατιρικό έντυπο είχε δημοσιεύσει αυτό το ποίημα μαζί με σκίτσο που απεικόνιζε έναν αγριωπό αστυνομικό να κόβει βόλτες στην αυλή μιας πολυτελούς βίλας:

    Το σκυλί

    Κάθε νύχτα στην αυλή
    γάβου-γάβου το σκυλί,
    δώσ’ του και γαβγίζει.
    Του σπιτιού εδώ αυτός
    είναι φύλακας πιστός,
    ποιος δεν τον γνωρίζει;

    Αψηλά τ’ αφεντικά
    κοιμηθήκανε γλυκά,
    πέρασε η ώρα.
    Το γνωρίζει το σκυλί
    και φωνάζει απ’ την αυλή
    γάβου, γάβου τώρα.

    Για να ξέρουν οι κακοί,
    που γυρνούν εδώ κι εκεί
    κάτι να σουφρώσουν,
    πως σαν έμπουν στην αυλή,
    θα τους πιάσει το σκυλί
    και δε θα τη γλυτώσουν.

  148. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Σκατζόχοιρος

  149. 142 Όχι, Blek λόγω …ιταλικής καταγωγής: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CF%80%CE%BB%CE%B5%CE%BA

  150. Aghapi D said

    ΕΝΑ ΣΚΟΤΩΜΕΝΟ ΓΑΤΑΚΙ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΤΟ

    Είναι πια, βέβαια, θέαμα κοινό στη λεωφόρο
    τα μικρά γατάκια
    που πάν να διασχίσουν και τα σκοτώνουν τ’ αυτοκίνητα.
    Όμως αυτό
    έτσι που άπλωσε απαλά
    το μπροστινό του ποδαράκι στην άσφαλτο
    σα χεράκι κοιμισμένου παιδιού στο στήθος μας,
    όμως αυτό
    έτσι που αγκάλιασε την άσφαλτο,
    έτσι που κάτι της ζήτησε…

    ΚΩΣΤΑΣ ΜΟΝΤΗΣ

  151. cronopiusa said

    La gallina ha dit que no,
    visca la revolució!

    La Gallineta – Lluís Llach – subtitulos al castellano

  152. cronopiusa said

    «Πετεινός»

  153. Aghapi D said

    152 από τους πιο αγαπημένους μου Τί μου θυμίζεις 🙂 Ευχαριστώ για το ταξίδι

  154. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κι «Ο γάτος» του γατόφιλου Μπωντλαίρ:

    Μες στο μυαλό μου περπατά, Όπως στο διαμέρισμά του, ένας ωραίος, Γάτος δυνατός, γλυκός και γοητευτικός Όταν νιαουρίζει, μόλις που ακούγεται, Τόσο ο ήχος του είναι τρυφερός και διακριτικός Αλλά η φωνή του είτε μαλακώνει είτε μαλώνει, είναι πάντα πλούσια και βαθιά. Να, η γοητεία του και το μυστικό του. Αυτή η φωνή που αναβλύζει κόμπο κόμπο Κι εισδύει στα πιο σκοτεινά μου βάθη Σαν έπος πολύστιχο με γεμίζει Και μ’ ευχαριστεί σα φίλτρο ! Αποκοιμίζει τους πιο σκληρούς πόνους ! Έχει μέσα του όλες τις εκστάσεις ! δεν του χρειάζονται οι λέξεις Για να εκφράσει τις μεγάλες φράσεις. Όχι, δεν υπάρχει δοξάρι που ν’ αγγίζει Την καρδιά μου, όργανο τέλειο, Και να κάνει πιο βασιλικά Να τραγουδά η παλλόμενη χορδή της, Απ’ ό,τι η φωνή σου, γάτε μυστηριακέ Γάτε αγγελικέ, γάτε μοναδικέ, Που όλα μέσα σου είναι, σα σε άγγελο, Το ίδιο τέλειος κι αρμονικός! -Από την καστανόξανθή σου γούνα Αναδύεται άρωμα τόσο γλυκό, που κάποιο δειλινό Ευφράνθηκα χαϊδεύοντάς την Μια φορά, μόνο μια φορά. Είναι το φιλικό δαιμόνιο του τόπου Κρίνει, προεδρεύει, εμπνέει Το καθετί μες το βασίλειό του Ίσως να είναι νεράιδα, ή Θεός; Όταν τα μάτια μου στο γάτο που αγαπώ Σα μαγνητισμένα, Στρέφονται πειθήνια Και κοιτάζω εντός μου, Έκθαμβος βλέπω Τη φωτιά απ’ τις χλομές του κόρες Φάρους καθαρούς, ζωντανές οπάλιες. Που μ’ ατενίζουν σταθερά.

  155. cronopiusa said

  156. cronopiusa said

    «La Paloma»: Ένα αθάνατο ισπανικό τραγούδι εμπνευσμένο από τον Ηρόδοτο

  157. Μανούσος said

    Μιας και πιάσατε τον Μπλεκ, να υπενθυμίσω τον Κάπτεν Μαρκ (κυριλέ Μπλεκ, από τους ίδιους δημιουργούς κόμιξ) με τον Θλιμμένο Μπούφο (για να μείνω και στα πτηνά), ο οποίος έχει βεντέτα με τον Φλοκ, τον σκύλο της ομάδας.

  158. Μανούσος said

    Ματθαίου ι΄ 16 : «Ἰδού ἐγώ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς πρόβατα ἐν μέσῳ λύκων· γίνεσθε οὖν φρόνιμοι ὡς οἱ ὄφεις καί ἀκέραιοι ὡς αἱ περιστεραί»

    Συνεπῶς καὶ τὰ φίδια ἔχουν θετικὴ ὄψη.

  159. sarant said

    Μια και πιάσαμε τις αρκούδες, ας πούμε και το γέλιο [και ό,τι άλλο] της αρκούδας, ή και τις ιστορίες με αρκούδες.

    Για τις γάτες και τα σκυλιά, μπορούμε να αφιερώσουμε ολόκληρο άρθρο με σχετικά λογοτεχνικά κείμενα.

  160. cronopiusa said

  161. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ο γρύλλος της συνείδησής μας (Πινόκιο) και ακούραστος τραγουδιστής της νύχτας στο ποίημα του Λασκαράτου Ο Τζίτζικας κι ο Γρύλλος.

    το ξύλο της αρκούδας
    και ιστορίες (και) με φίδια – φιδέμπορας, στη γλώσσα των νέων ,ο ψεύτης.

  162. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Κουνέλι, της προσποίησης
    κουνέλα, γεννά ξαναγεννά
    κουνελάκι με ψηλοτάκουνα 🙂

  163. Πάνος με πεζά said

    @ 117 (85) : Δυστυχώς δεν επικαιροποιείται. Παλιά η γυναίκα δεν ανέβαινε στο άλογο του άντρα της, αλλά σήμερα του παίρνει πού και που το τζιπ…Οπότε πρέπει να είναι μέτρια τουλάχιστον, να μπορεί ν’ ανεβαίνει !
    Θυμήθηκα, π.χ., ένα τέτοιο που είχα μπροστά μου προχτές, και σε κάθε γωνία έλεγα «Ποιον θα πάρει παρέα…»… Αμ, αυτά δεν είναι αυτοκίνητα να τα δίνεις στη γυναίκα να τα οδηγεί. Αυτά είναι, να βγάζετε τα μάτια σας από κάτω ! 🙂

  164. Mπετατζής said

    Oι γάτες είναι σαν τις γυναίκες https://www.youtube.com/watch?v=xy0IxA_NJ_g

  165. Πάνος με πεζά said

    Κι ένα «πειραγμένο» κουνελάκι !

  166. cronopiusa said

    Ο μέρμηγκας – Μουσική/Στίχοι: Μάνος Λοΐζος

  167. Γς said

    90:

    Αιωνία του η μνήμη

  168. cronopiusa said

  169. 164, Πάνος με πεζά said: «Παλιά η γυναίκα δεν ανέβαινε στο άλογο του άντρα της»
    # Ναι στο άλογο σπανίως ανέβαινε, στο γαδούρι όμως συχνότατα οι (ευγενικοί) άνδρες παραχωρούσαν τη θέση τους στη γ’ναίκα. Όμως, η γ’ναίκα κάθουνταν πάντοτε «στ’ αγ’ναίκεια», ενώ οι άντρες (σχεδόν) πάντοτε «στ’ αντρίκια». Και όλα αυτά βέβαια Μακεδονιστί και εν Μακεδονία. Διότι εν Χαμουτζία τέτοια ευγένεια κ’είδα (το τελευταίο ποντιαστί)

  170. Πάνος με πεζά said

    Το οποίο (στα γυναίκεια) το κράτησαν μετά και στις βέσπες !

  171. Σωτήρς said

    Από ψάρια βεβαίως ο μεγαλειώδης Γύλος ( https://www.slang.gr/lemma/2832-gylos )

    Τοπικό επίσης είναι και η σκλεπού (πεσκανδρίτσα) και το γάμπαρο. Όλα μειωτικά για γυναίκες.

  172. ΓιώργοςΜ said

    170 Η αρχετυπική εικόνα μετά το Β’ΠΠ είναι ο άντρας καβάλα στο γαϊδούρι και η γυναίκα μπροστά (για το ενδεχόμενο νάρκης) να κουβαλάει ξύλα :-/

    Για το καβάλημα του γαϊδάρου, όταν υπάρχει σαμάρι, το συνηθέστερο είναι το γυναικείο καβάλημα από άντρες-γυναίκες. Το κανονικό καβάλημα είναι πολύ άβολο, είναι σαν να κάθεσαι ανάποδα στην καρέκλα.
    Συνηθέστατα, όταν το φορτίο δεν είναι πολύ μεγάλο, ο αναβάτης φορτώνει από τη μία μεριά το σαμάρι και κάθεται από την άλλη.
    Σχετική παροιμία: «Το είχαμε μεριά, το κάναμε φόρτωμα», με έννοια περίπου «ήταν στραβό το κλήμα, το έφαγε κι ο γάιδαρος. Αμφότερες παροιμίες γαϊδαρικής προέλευσης 😛
    (Προφανώς, μεριά είναι η ποσότητα φορτίου που μπαίνει από τη μία μπάντα. Δύο μεριές είναι ένα φόρτωμα).

  173. Γς said

    Τα ζώα.
    Ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου
    [μετά τις γυναίκες]

  174. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Καλησπέρα σας από Ιλλινόϊ,

    Να μας πεί ο κ. Σαραντάκος που δήλωσε ότι στεναχωρέθηκε (σχόλιο 117) για τον αδόκητο θάνατο του εθνικομπολσεβίκου (υπήρξε γόνος κομμουνιστικώτατης οικογενείας της Μάνης…) αμπελοφιλόσοφου, Σαράντου Καργάκου, αν συμφωνεί με μερικές από τις κατά καιρούς δηλώσεις του εκλιπόντος, που ως μεγαλύτερο κατόρθωμα της ζωής του θεωρούσε το ότι έβγαλε φασίστα τον Καβάφη:

    1) Τον Οκτώβρη του 2017, όταν η Εθνική Κυβέρνησις ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έφερε στην Βουλή το νομοσχέδιο για την Διόρθωση του Φύλου, ο Καργάκος δήλωσε: «Ζούμε την εποχή εκπούστευσης και εκπουτάνευσης του Εθνους μας. Σπεκουλαδόροι και κίναιδοι διευθύνουν την χώρα».

    Η ανωτέρω ρήσις θεωρήθηκε τόσο σημαντική από μερικούς παλαβούς, που μπήκε στα «Βικιφθέγματα»

    2) Στις 18 Οχτώβρη του 2013, αρθρογραφώντας στην γεροντοκόρη «ΕΣΤΙΑ», ο μακαριστός Καργάκος είχε υποστηρίξει με κάθε σοβαρότητα ότι η Ισραηλινή «Μοσάντ» δολοφόνησε τον Παύλο Φύσσα για να ενοχοποιήσει την Χρυσή Αυγή!.. Μεταφέρω επί λέξει…

    ΣΑΡΑΝΤΟΣ ΚΑΡΓΑΚΟΣ: «Η τωρινή περιστολή της ‘Χ.Α.’ λειτούργησε ως σωσίβιο για τα πολιτικά κόμματα. Διερωτώμαι από πόσους δεν θα γίνει πιστευτή η φήμη που εντέχνως διαδίδεται, ότι η σύλληψη των ηγετικών της στελεχών, έγινε μία ημέρα, πρίν την συνάντηση του πρωθυπουργού, με εβραϊκούς κύκλους της Αμερικής, ότι πίσω απο την δολοφονία του άτυχου τραγουδιστού (σ.σ.: δηλαδή του Π. Φύσσα) βρισκόταν η … “Μοσσάντ” και ότι είναι αυτή, που τροφοδοτεί μέ όλο αυτό το χυδαίο ηχητικό υλικό, τα λεγόμενα ‘Μίντια’;”»

    3) Από το προσωπικό του Ιστολόγιο, ο μακαριστός Καργάκος υμνούσε με κάθε ευκαιρία τον Χουντόδουλο Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο Παρασκευαΐδη, επειδής του είχε δώσει εκπομπή στον Ραδιοσταθμό της Εκκλησίας 89,5 Fm, ώστε να διαφημίζει τα εθνικοβαρεμένα βιβλία του. Μεταφέρω μιά αποκάλυψη του Καργάκου για τον Χουντόδουλο Αρχιεπίσκοπο, γιατί έχει πλάκα…

    ΣΑΡΑΝΤΟΣ ΚΑΡΓΑΚΟΣ: «Τοῦ ἄρεσε νά μέ νευριάζει καί νά μέ πιάνει τό «μανιάτικο», ὁπότε οἱ τύποι πήγαιναν περίπατο. Μέ φώναζε -γιά νά μέ ἐρεθίζει- Σαράντη. Τοῦ ᾽λεγα, τοῦ ξανάλεγα ὅτι Σαράντο -κι ὄχι Σαράντη- λέμε στή Μάνη. Κι αὐτός ἐπέμενε στό Σαράντη, ἔτσι γιά νά μέ «φουρτουνιάζει». Τοῦ ἄρεσε ἡ «φουρτούνα» μου. Κάποτε μοῦ εἶπε περιπαικτικά: «Νά δοῦμε πῶς θά περνᾶς στόν Παράδεισο…». Τόν κοίταξα λοξά καί τοῦ εἶπα εἰρωνικά: «Ἔχω κάνει αἴτηση ὡς ἱστορικός νά πάω στήν Κόλαση. Ἐκεῖ θά βρῶ ὅλους τούς μεγάλους τῆς Ἱστορίας. Κι ἀκόμη θά γλυτώσω κι ἀπό σᾶς τούς δεσποτάδες». Κι ὁ μεγαλόθυμος Χριστόδουλος μέ ἀποστόμωσε -παρότι Θρᾶξ- μέ τό λακωνικό: «Μήν τό πολυελπίζεις αὐτό!..»…»

    4) ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ότι ο εκλιπών «Εθνικός Ιστορικός» Σαράντος Καργάκος έγλειφε τους πάντες, με αντάλλαγμα λίγη δημοσιότητα… Ακόμη και τους Εβραίους: Στο τεύχος 231 (Ιανουάριος – Μάρτιος 2011) των «Χρονικών» (δημοσιογραφικό όργανο του «Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου Ελλάδος»), στην σελ. 23, δημοσιεύεται επιστολή του Σαράντου Καργάκου προς την ηγεσία των εν Ελλάδι Εβραίων, προκειμένου να τους ενημερώση ότι… ανακάλυψε Μαύρους Εβραίους στο πρόσφατο ταξίδι του στην… Αιθιοπία. Κι ότι άν επιθυμούν, μπορεί να τους προμηθεύσει σχετικό φωτογραφικό υλικό, για να προβούν στις δέουσες ενέργειες επαναπατρισμού τους…

  175. Πέπε said

    Μιλάμε, είναι να μην πεθαίνεις τη σήμερον ημέρα.

  176. Γς said

    175:

    >… ανακάλυψε Μαύρους Εβραίους στο πρόσφατο ταξίδι του στην… Αιθιοπία. Κι ότι άν επιθυμούν, μπορεί να τους προμηθεύσει σχετικό φωτογραφικό υλικό, για να προβούν στις δέουσες ενέργειες επαναπατρισμού τους…

    Τη στιγμή που ογδόντα χιλιάδες φελάσα [μαύροι Εβραίοι της Αιθιοπίας] μεταφέρθηκαν αεροπορικώς στο Ισραήλ σε δύο μεγάλες επιχειρήσεις, το 1984 και το 1991.

    http://www.kathimerini.gr/813598/article/epikairothta/kosmos/ai8iopes-evraioi-ypo-diwgmo-sto-israhl

  177. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τα ζώα.Ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου
    [μετά τις γυναίκες]
    -Το ισχυρίζονται, με κάθε ευκαιρία, κάποια που έμαθαν να πληκτρολογούν

  178. ΣΠ said

  179. 178 ❤

  180. ΣΠ said

    Μοι προξενεί αλγεινήν εντύπωσιν ότι δεν αναφέρθηκε η διάσημη, εξαιτίας πρωθυπουργικής παραποίησής της, παροιμιώδης φράση: Φάγαμε τον γάιδαρο, μας έμεινε η ουρά.

  181. loukretia50 said

    wow! πως σας ξέφυγε? εκτός αν δεν το πρόσεξα
    ( το παθαίνω συχνά…)

  182. ΣΠ said

    Εμείς λέμε ότι η γάτα είναι εφτάψυχη, οι αγγλοσάξονες λένε ότι έχουν εννέα ζωές.
    http://www.ninelivesgreece.com/

  183. ΣΠ said

    182
    Αυτό εννοείς, Λουκρητία;

  184. ΣΠ said

    Σκρόφα, το θηλυκό γουρούνι, υβριστικός χαρακτηρισμός για γυναίκες.

  185. loukretia50 said

    184. Ναι, αλλά μ΄αρέσει πιο πολύ ο Bowie απ΄το βίντεο!
    Και η Αρλέτα έχει αναφερθεί πολύ στα ζώα

  186. loukretia50 said

    Κι ο Avonidas μπορεί να θαυμάσει στα δύο τελευταία που ποστάρισα, την περίπτωση που προσπαθεί άσχετος με τη σύγχρονη τεχνολογία – τετράποδος γαρ! – να ποστάρει απλά το σύνδεσμο! Σόρυ που βαραίνω το νήμα!

  187. Aghapi D said

    Ποιος έγραψε για τον γύλο, δίνοντας τη λινκιά;
    Αδυνατώ να βρω τώρα Ωραία παραπομπή 🙂

    Όμως στην τελευταία φράση ανιχνεύεται μεζεδάκι
    Coris Julis(Ψάρι). Ο γύλος ζει σε βράχους πέτρες και φυκάδες σε ρηχά νερά.Ψαρεύεται όλο τον χρόνο. Η μόνη χρήση του γύλου είναι να χρησιμοποιηθεί σε κακαβιά μαζί με άλλα πετρόψαρα ή σαν δόλωμα. Πονηρό ψάρι εξ’ου και το γνωστό ποιηματάκι: «Γύλος είμαι σε γελώ και το δόλωμα χαλώ».

    Κωμικός ρόλος που έπαιξε ο αείμνηστος Βασίλης Αυλωνίτης στην ταινία «Η Σωφερίνα». Ψευδώνυμο που προφανώς έχει να κάνει με το πρόβλημα στραβισμού (αποκλίνων ή συγκλίνων στραβισμός) και την ομοιότητα του βλέμματος όποιου έχει αυτήν την πάθηση με το βλέμμα του γύλου(ψαριού).

    Μειωτικός χαρακτηρισμός σε άτομα με αυτό το πρόβλημα(αποκλίνων/συγκλίνων στραβισμό).

    https://www.slang.gr/lemma/2832-gylos

  188. Aghapi D said

    178 έμαθαν να πληκτρολογούν αλλά το πάνω πάτωμα δέν… 🙂

  189. # 157

    Κρόνη αγαπημένο μου τραγούδι, με τον (Βραζιλιάνο) Καετάνο Βελόσο αλλά το ξέρω για μεξικάνικο και φυσικά ο πρώτος στ’ιχος του τραγουδιού δεν έρχει καμιά σχέση με αυτόν που αναφέρεται στην παραπομπή ούτε η ιστορία του τραγουδιού με τον Ηρόδοτο

  190. # 175

    Κυρίες και κύριοι ανακάλυψα το επιτελείο του Αδελφόθεου !!!!

    Δείτε το βίδδεο !!!

  191. Κουτρούφι said

    Ο καημένος (του Ζαχαρία Παπαντωνίου)

    Στο λιβάδι ξεχασμένος
    ένας γάιδαρος βοσκούσε·
    τίποτ’ άλλο δε ζητούσε
    ο καημένος.

    Το χορτάρι του μασούσε
    κι ήταν τρισευτυχισμένος
    και το ξύλο λησμονούσε
    ο καημένος.

    Και την τύχη ευχαριστούσε,
    που δεν ήταν φορτωμένος,
    και τα δυο του αυτιά κουνούσε
    ο καημένος.

    Τους εχθρούς του συχωρούσε
    κι ήτανε συχωρεμένος,
    και τον κόσμον αγαπούσε
    ο καημένος.

    Το Θεό παρακαλούσε
    για να μείνει εκεί δεμένος
    και να βόσκει όσο θα ζούσε
    ο καημένος.

    —————————————————————
    πουλάδα: η νεαρή κότα
    γνωστή η μεταφορική σημασία για το σήμα των αλεξιπτωτιστών.
    Στη Σίφνο έχει και άλλη σημασία. Κάποιος/κάποια «είναι πουλάδα» αν είναι σε καλή φυσική και πνευματική κατάσταση (ιδιαίτερα έχοντας αναρρώσει από κάποια ασθένεια)

  192. # 188

    λάθος είναι νοστιμότατοι και στο τηγάνι και στην σχάρα αλλά δύσκολοι στο καθάρισμα και στο ξεεκοκάλιασμα

  193. sarant said

    176-178 Eμ….

    191 Μέσα έπεσε ο Αλέφαντος σε όλα!

  194. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ο καιρός τώρα

  195. loukretia50 said

    xαιρετώ μέχρι αύριο!

  196. 8, 80,

    Και ο σκύλος που δεν γαύγισε, το κλου που χρησιμοποίησησε ο Σέρλοκ Χολμς για να λύσει ένα ακόμα αστυνομικό μυστήριο.

  197. και να μην ξεχνάσμε πως…

  198. Γς said

    178:

    >κάποια που έμαθαν να πληκτρολογούν

    και μερικές που έμαθαν να βελονιάζουν και γαμούν τον μάστορά τους [παροιμία]

    ή που δεν έμαθαν να μην τσιμπάνε.

  199. Ο Αστακός (και άλλα ζώα) του Λάνθιμου.

  200. ΣΠ said

  201. Γς said

    189:

    Και σιγά μην δεν τσίμπαγε κι η του κάτω πατώματος…

  202. Πέπε said

    192:
    > > Στη Σίφνο έχει και άλλη σημασία. Κάποιος/κάποια «είναι πουλάδα» αν είναι σε καλή φυσική και πνευματική κατάσταση (ιδιαίτερα έχοντας αναρρώσει από κάποια ασθένεια)

    Δηλαδή περδίκι.

  203. Γς said

    188:

    Γύλος, κύριε Πρόεδρε

  204. Jane said

    Είναι κι η τυχερή γαλοπούλα, που της δίνεται προεδρική χάρη στη γιορτή των Ευχαριστιών. Τις άλλες τις τρώνε.

    Κι ο γάλος του μπαρμπα-Μπρίλιου , που έτρωγε τα’ άντερά του.
    Το τραγουδάκι ήταν για κάποια χρόνια ο εφιάλτης μου…έμενα δίπλα σε παιδικό σταθμό. 🙂

  205. Γιάννης Κουβάτσος said

    Για φήμη που εντέχνως διαδίδεται, γράφει ο μακαρίτης ο Καργάκος, Βάτμαν, δεν γράφει ότι την ενστερνίζεται κιόλας. Εντέχνως διαδίδεται σημαίνει ότι ύποπτοι κύκλοι κρύβονται πίσω από τέτοιες σπερμολογίες. Πάλι τσαπατσούλικα διαβάζεις, όχι γιατί δεν γνωρίζεις γράμματα, αλλά γιατί έχεις προαποφασίσει ότι αυτό που διαβάζεις πρέπει ντε και καλά να ταιριάξει στο προκρούστειο κρεβάτι σου. Σαν τον Αλέφαντο ένα πράγμα. Κι αυτός ξέρει από μπάλα, αλλά εκτίθεται λόγω ερυθρόλευκης πώρωσης.

  206. 197 Barkless dog

  207. Γς said

    Και μόλις τώρα ο δικός μου στο ΦΒ:

    «Σε περίπου μια ώρα θα είμαι ξανα καλεσμένος στην πολύ φιλόξενη εκπομπή του Κώστα Ράπτη, «Ω τι κόσμος» και στον «Αθήνα 9.84» για να μιλήσουμε για κάτι εντελώς διαφορετικό απόψε… (δεν θα είναι ούτε Γαλλία ούτε κίτρινα γιλέκα 🙂 )
    Τα τελευταία νέα για τον James Watson και την αποκαθήλωση ενός επιστήμονα παλιάνθρωπου από τον «θρόνο» του.
    Stay tuned!»

  208. Jane said

    Άμα θέλει να πει αλήθειες όμως το παιδί όμως..
    «Δεν υπάρχει κόμμα δεξιότερα της Ν.Δ» …Μητσοτάκης πριν λίγο στον Χατζηνικολάου

    Πόσα τον πληρώνει ο Τσίπρας , παναγίτσαμ 🙂 🙂 🙂

  209. Γς said

    208:

    >Ο δικός μου

    https://caktos.blogspot.com/2010/12/2005.html

  210. Avonidas said

    Τα τελευταία νέα για τον James Watson και την αποκαθήλωση ενός επιστήμονα παλιάνθρωπου από τον «θρόνο» του.

    Καιρός του ήτανε, το ‘χει παραχεσει. Ας μάθει εστω στα στερνά ότι ένα Νομπελ δεν είναι ελευθέρας για να φέρεσαι σαν γάιδαρος (για να μείνω και στο θέμα μας).

  211. Γς said

    211:

    Εχει αρχίσει η εκπομπή Ας τον ακούσουμε

    Αθήνα 9.84

    http://athina984.live24.gr/athina984

  212. ΣΠ said

    211
    Το πρόβλημα δεν είναι τόσο η γαϊδουρινή συμπεριφορά του αλλά οι ρατσιστικές ιδέες του.

  213. Γς said

    212:

    Φαντάζομαι να είναι ο επόμενος ομιλητής, τώρα

  214. Γς said

    Ναι, άρχισε

  215. nikiplos said

    Για την ιστορία και για να μην μείνουν τα αποσπασματικά τσιτάτα του ουρακοτάγκου, δίνω λίκνο για κάτι που έγραψε ο Σαράντος Καργάκος για τον εμφύλιο… που με βρίσκει εν πολλοίς σύμφωνο, δοθείσης της περιόδου που γράφτηκε…

    https://greekcivilwar.wordpress.com/2017/03/03/gcw-1000/?fbclid=IwAR3n0tMPZ9ComY02T8y2k2gsmG97N1wBF7QGag6H2_S_4TVFBv2FVDvLn1E

  216. Γιάννης Κουβάτσος said

    Άρχισαν οι όγκο θεοί

  217. Γιάννης Κουβάτσος said

    (Άκυρο το 217.)
    Άρχισαν οι ογκηθμοί και οι μηκυθμοί της προεκλογικής περιόδου:

    https://www.protothema.gr/politics/article/855180/kammenos-o-pateras-tis-koudoura-egrapse-ton-umno-tis-21is-apriliou/

  218. voulagx said

    Το ζουλάπι το αναφέρατε;
    http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/search.html?lq=%CE%B6%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%AC%CF%80%CE%B9&sin=all

  219. Πέπε said

    219
    Όχι. Ούτε το ζωντόβολο, το ζούμπερο ή το έχνος. Ακόμα και το κτήνος, μετά βίας.

  220. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    218. Έχουμε παροιμία :
    Γάιδαρος γκανίζει, ο κ@λος του ανοίγει. (Τέτοια κοσμογονία συμβαίνει δηλαδή). Όπως στο «σιγά μη στάξει η ουρά του γ.»
    ………………………….
    Δυο γαϊδάρων άχερα,
    Γαμπρός και γάιδαρος τον πρώτο χρόνο
    Παλιός γάιδαρος καινούργια περπατησιά δε βγάνει.

  221. ΣΠ said

    Κάλλιο γαϊδουρόδενε παρά γαϊδουρογύρευε.

  222. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    219, 220 ούτε το ζούδι και το μιαρό (δισύλλαβο), Ου μην αλλά και την κωλοφωτιά, την ποιητική πυγολαμπίδα 🙂 . Το σβούρο Πέπε, επίσης. Και το απανωμερίτικο νταβάνι (νταβανόμυγα) .
    Τη λούτα (γουρούνα), τον κάπρο (στραβόδοντο) , το καπρόπετσο (χοντρόπετσο-γουρουνόπετσο).
    Τη μπούζα (αρκαδιανή γρουνίτσα) ,μπουζίτσα χαϊδολέγανε την εγγονούλα μιας φίλης από κει. Ροδαλή και στρουμπουλή.

  223. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Αφελέστατε και ανελλήνιστε κ. Νίκιπλε (216),

    «ἆρά γε γινώσκεις ἃ ἀναγινώσκεις;» (Πράξ. 8,30)… Μάς έστειλες να διαβάσουμε μιά αρλούμπα του μακαριστού Σαράντου, την οποία αν αναλύσει το Επιτελείο μας, ο πρώτος που θα ξεφτιλισθείς θα είσαι εσύ…

    Θα σταθώ μόνο σε δύο καργάκειες παπαριές από την ανάρτηση στην οποία μάς παρέπεμψες για να αντιληφθείς την γκάφα σου:

    1) Γράφει ο μακαριστός μανιάτης αμπελοφιλόσοφος: «Τα ελληνικό αίμα είναι πολύτιμο κι είναι ανεπίτρεπτο να γίνεται σπονδή στο θεό του εμφυλίου πολέμου.»

    ΣΕ ΡΩΤΑΩ κ. Νίκιπλε: Είναι ή δεν είναι κάργα ρατσιστικό να μιλάει ένας (τρομάρα του…) ιστορικός για Ελληνικό Αίμα; Υπάρχει Ελληνικό Αίμα; Και γιατί είναι πολύτιμο το Ελληνικό Αίμα;
    Απάντα, αν έχεις τα κότσια κ. Νίκιπλε. Εδώ σε θέλώ κάβουρα που περπατάς στα κάρβουνα…

    2) Τα περισσότερα από τα αρχαία ρητά που αναφέρει στο άρθρο του ο απατεών Καργάκος είναι αλλοιωμένα με τρόπο προκρούστειο. Θα αναφερθώ μόνο σε ένα…

    Γράφει ο Καργάκος: «Ένας Αρ­χαίος είχε πει: «Ει κατ’ αλλήλων μαχόμεθα, ουδενός εστί χρεία προς την ημετέραν απώλειαν». Που σημαίνει· αν πολεμάμε αναμεταξύ μας, δεν χρειάζεται άλλος να μας εξοντώσει. Όταν ο Έλληνας δεν τρώγεται με τους άλλους, τρώει τον εαυτό του.»

    Ανελλήνιστε κ. Νίκιπλε: Ο κ. Σαραντάκος που έχει στο σπίτι του το επαγγελματικό TLG, μπορεί να σε διαβεβαιώσει πως ο Έλληνας στον οποίο αναφέρεται ο απατεών Καργάκος είναι ο δεδηλωμένος ανθέλλην Ιωάννης ο Χρυσόστομος!.. Ο οποίος, στην 8η Ομιλία του στην Προς Ρωμαίους επιστολή του Παύλου (και κάπου αλλού) μιλάει για τον Εμφύλιο των Χριστιανών (σ.σ.: λές και οι χριστιανοί ήσαντε Φυλή!..) που κάνει εύκολη την δουλειά του Διαβόλου…

    ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΟΒΕΡΟ: Ο Καργάκος αλλοίωσε μιά ανθελληνική ρήση του Ιερού Χρυσοστόμου και για να μή καταλάβουμε την απάτη του, χρησιμοποίησε την φράση «Ένας Αρχαίος είχε πεί»!..

    Αφελέστατε και ανελλήνιστε, κ. Νίκιπλε,

    είναι αμέτρητες οι γκάφες και οι ανιστόρητες αλητείες του αγαπημένου σου Καργάκου. Εκτός από την κορυφαία αλητεία του ότι ο Καβάφης ήταν μέλος του «Φασιστικού Κόμματος Ελλάδος», ο κ. Σαραντάκος τον έχει κράξει στο παρελθόν για πολλές μικρότερες αλητείες, μία από τις οποίες είναι και η ευρέως διαδεδομένη ότι η Γαλλία ανάγκασε την Βρετανία να μπεί στην ΕΟΚ ως Ηνωμένο Βασίλειο, εξαιτίας της Βρετάνης. Από τον «έγκυρο» Καργάκο ξεκίνησε κι αυτή η αρλούμπα, κ. Νίκιπλέ μου

  224. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    222 Του χαρίζαν γάιδαρο,τον κοίταγε στα δόντια.

    Γαϊδουροφωνάρα

  225. Πέπε said

    @205:
    > > Κι ο γάλος του μπαρμπα-Μπρίλιου , που έτρωγε τα’ άντερά του.
    Το τραγουδάκι ήταν για κάποια χρόνια ο εφιάλτης μου…έμενα δίπλα σε παιδικό σταθμό.

    Να βάλουμε ένα κουϊζάκι ποιοι έγραψαν στίχους και μουσική; Ή να το πάρει το ποτάμι – τέτοια ώρα άλλωστε ποιος θα παίξει…

    Λευτέρης Παπαδόπουλος, Δήμος Μούτσης.

  226. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Τη φάγανε σαν την αρογαλίδα» (τα παιδιά της).
    Αρογαλίδα, η αράχνη.

    Κάμπια, προσφιλής προφώνηση στο τουίτερ.

    Αυτά τα σκουληκιάρικα
    «θέλω να μείνω μόνη»
    σ΄εμένα το γατόνι,
    τραγουδάει ο άλλος.

    ‘Ηρθε σαν το λαδωμένο ποντικό (από αποκαλυφθέν ψέμα/παράπτωμα)

  227. Πάνος με πεζά said

    Στις εκφράσεις πανωλεθρίας, «ο θάνατος της αλεπούς»…

  228. sarant said

    Αυτά είναι καλό να μη γινονται:

  229. ΣΠ said

    227 σαν το λαδωμένο ποντικό

    ή σαν βρεγμένη γάτα.

  230. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    230 και «με την ουρά στα σκέλια»
    όπου δε φαίνεται ο σκύλος αλλά υπονοείται 🙂

  231. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Και
    σα μαδημένος κόκορας
    ή σα σκυλί δαρμένο

    Σαν του παπά το σκύλο (γυρίζει κάποιος τεμπέλης κι ανέμελος)

  232. Μαρία said

    226
    Αποκλείεται. Πιθανόν να έβγαλε κανένα δίσκο με παραδοσιακά παιδικά κι έκανε την ενορχήστρωση.

  233. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    -Σαν κακογεννημένη σκύλα (φωνακλού κι επιθετική)

    -σαν ατάιγο σκυλί

    -Σκύλα από μαντρί κι άνθρωπο από σόι

    -Η σκύλα φυλλάει το μαντρί

    -Παιδί και σκυλί όπως το μάθεις

  234. 220, 219,
    …και το ζαγάρι.

  235. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Σύμφωνα με το Μηνολόγιον Ιανουαρίου έτους 2019, σήμερα έχουμε ταιριαστά με το νήμα:

    Δε 14 >> Της Αλκυόνης:

    https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQIjdhbEIsk73-PqNnP48b0o3OzDQu0-67d-QiwxoxAVOc1GC_L


    Κήυκας και Αλκυόνη.
    Delvaux, Remi Henri Joseph, (1750 – 1823). Η Αλκυόνη ανακαλύπτει τον πνιγμένο Κήυκα.
    © Harvard Art Museums/Fogg Museum

    ———–
    >> και τελευτή Γρηγορίου Ξενοπούλου του Ζακυνθίου:

    Από το διήγημά του «Η γάτα του παπά» – Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Α΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

    [Το διήγημα πρωτοδημοσιεύτηκε στο ετήσιο Εθνικόν Ημερολόγιον του Σκόκου, το 1913. Η ιστορία εκτυλίσσεται στη Ζάκυνθο και έχει ως πρωταγωνίστρια τη γάτα του παπα-Ζήσιμου Κλοντηρά. Η γάτα αυτή έχει διαπράξει μια βέβηλη πράξη, ωστόσο ο παπάς την έχει συγχωρήσει επειδή την υπεραγαπά, όχι όμως και η σύζυγός του που απειλεί ότι θα την εξοντώσει αν την επαναλάβει. Στο απόσπασμα που ακολουθεί, παρακολουθούμε την εξέλιξη της ιστορίας].

    ’’Πέρασε ήσυχα η εβδομάδα. Η ψιψίνα σαν να κατάλαβε τη φοβέρα και τη συμβουλή, φυλάχθηκε να μην ξανακάνει «τα ίδια». Την Κυριακήν όμως την αυγή, μόλις σηκώθηκε ο παπα-Ζήσιμος κι έκανε την τουαλέτα του και την πρώτη του προσευχή στην καμαρούλα του, κάποιος του χτύπησε την πόρτα με χέρι βιαστικό και φοβισμένο. Τίποτα καλό δεν προμηνούσε αυτό το κτύπημα! O παπάς το φοβήθηκε αμέσως.
    «Ποιος είναι;», ρώτησε.
    «Εγώ, ο Χρήστος!», αποκρίθηκε η φωνή του κλαμπανάρου.
    «Έμπα μέσα… Τι είναι, παιδί μου;»
    O Χρήστος ο κλαμπανάρος μπήκε στην καμαρούλα χλωμός:
    «Πάλε τα ίδια, παπά μου!»
    «Ε;»
    «Η γάτα, πανάθεμά τη!…»
    «Ω, συμφορά μου!… Στο ίδιο μέρος;»
    «Όχι, στην Αγία Πρόθεση…»
    «Ω, μεγάλη συμφορά!… Ω, μεγάλη αμαρτία!… Ω, κατάρα!… ω, Θε μου και συχώρεσέ με!… ω!…»
    Απελπισμένος, ο παπάς κτυπούσε τα χέρια και σήκωσε τα μάτια προς το ταβάνι, ζητώντας τον ουρανό.’’…

  236. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    233 Μαρία, εδώ λέει
    Ο μπάρμπα-Μπρίλιος
    Χορωδία Χατζηκυριακείου Ορφανοτροφείου Πειραιώς
    Μουσική/Στίχοι: Μούτσης Δήμος/Παπαδόπουλος Λευτέρης
    «Το τραγούδι εκδόθηκε το 1970 σε δίσκο 45 στροφών. Επίσης συμπεριλήφθηκε σε ένα μεγάλο δίσκο με παιδικά τραγούδια ο οποίος εκδόθηκε το Δεκέμβριο του ίδιου έτους»
    https://kithara.to/stixoi/NDAwMTY3Mzg2/mparmpa-mprilios-xorodia-xatzikyriakeiou-orfanotrofeiou-lyrics

  237. ΣΠ said

    226, 233
    Κι εγώ παραξενεύτηκα. Εδώ το έχει για παραδοσιακό:
    http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=31145
    Εδώ λέει ότι είναι των Μούτση-Παπαδόπουλου:
    https://kithara.to/stixoi/Mf800Keuq1eFTu41uIJol5PSjixeSRXSzuUB9OLGLhKK4YkAN-kmXRHvAnYI1j_jJNlmraguBnHNF3q0K88lXYyjcTxnr8BP/mparmpa-mprilios-xorodia-xatzikyriakeiou-orfanotrofeiou-lyrics
    αλλά και για το «Αχ κουνελάκι» λέει ότι είναι των Μούτση-Παπαδόπουλου:
    https://kithara.to/stixoi/iyYYZXopQ97qK-8EIZt3BaeGDmKozUiRTLQizMas9OKK4YkAN-kmXRHvAnYI1j_jrxsNAE8aYG4_vUKMtx7Cd8p9iC5WwUfm/ax-kounelaki-xorodia-xatzikyriakeiou-orfanotrofeiou-lyrics

  238. Μαρία said

    237
    Το 1970. Ρε συ, το ’70 εγώ ήμουν φοιτήτρια και δεν τραγουδούσα τέτοια.

    238
    Ε άμα αναφέρει και το αχ κουνελάκι, θα είναι πολύ αξιόπιστο σάιτ.

  239. Πέπε said

    @233
    Γιατί αποκλείεται;

    Αυτού του τύπου τα παιδικά τραγούδια είναι τόσο πολλοί αυτοί που τα έχουν μάθει προφορικά (από τη μάνα τους, το σχολείο, την κατασκήνωση) ώστε τα θεωρούν αβασάνιστα ως παραδοσιακά, κι έτσι σε ένα πλήθος δίσκους και σάιτ ο Μπαρμπαμπρίλιος αναφέρεται είτε ως παραδοσιακό είτε χωρίς καμία απολύτως αναφορά σε δημιουργούς. Η μόνη περίπτωση όπου είδα να αναφέρονται συγκεκριμένοι δημιουργοί ήταν μ’ αυτούς (Μούτση – Παπαδόπουλο). Πιθανή ένσταση βέβαια, πώς άφησαν να κυκλοφορήσει σε τόσους δίσκους σαν ελεύθερο πν. δικαιωμάτων. Ομολογώ ότι δεν το διάβασα στα αρχεία της ΑΕΠΙ αλλά στο κιθάρα.το (με παραπομπή), άρα το ενδεχόμενο του ανθρώπινου λάθους ή και του δόλου δεν μπορεί να αποκλειστεί, αλλά τέλος πάντων εμένα δε μου φαίνεται και απίθανο.

    Πριν το διαβάσω, πάντα πίστευα ότι έχει βγει ανώνυμα από παιδικές παρέες σε κατασκηνώσεις ή σχολικές εκδρομές.

    Αντίστοιχα κάπου έχω διαβάσει ότι η Βαρκούλα του Ψαρά είναι της Μαρίζας Κωχ, και μου φαίνεται και πάλι αρκετά πειστικό. Δεν έχω δει να αναφέρουν πουθενά δημιουργό για την ωραία πεταλούδα ή το αχ κουνελάκι (όχι πως το ‘χω ψάξει και πολύ), αλλά σίγουρα κι αυτά κάποιος θα τα έγραψε. Αντίθετα, τραγούδια που έχουν μείνει από παλιά παιδικά παιχνίδια (περνά περνά η μέλισσα, δεν περνάς κυρα-Μαρία, ένα λεπτό κρεμμύδι κλπ.) πιστεύω ότι πρέπει να είναι όντως «παραδοσιακά».

  240. Πέπε said

    (έγραφα παράλληλα με τα 3 προηγούμενα σχόλια)

  241. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το «Μια ωραία πεταλούδα» το απέδωσε στα ελληνικά ο Ηλίας Τανταλίδης. Είναι ξένο τραγούδι, νομίζω ρωσικό.

  242. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    240 Είμαι πολύ δύσπιστος για τον μπαρμπαΜπρίλιο, ότι είναι τραγούδι των Μούτση-Παπαδόπουλου. Αν υπάρχει δισκος, 45άρι ή μεγάλος, ποιος είναι;

  243. Πέπε said

    Χμ…

    Στο εν λόγω σάιτ (αλλά και στη Βικιπαίδεια) τη Βαρκούλα του ψαρά την έχουν Παλαμά – Μούτση, ενώ μόλις έγραψα ότι αλλού την έχω βρει να αποδίδεται στη Μ. Κωχ.

  244. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    237.Είχα κι εγώ αναρωτηθεί (πριν γράψεις) και το γκούγκλισα.Είπα πάλι μήπως κάπου βοήθησαν για το Χατζηκυριάκειο.
    Για ένα άλλο πολυ πιο νέο (παλιό τελικά), μισοπαιδικό,τα Παπάκια, που θυμάμαι λίγο «θόρυβο» τότε μαζί με τη Felicita λέει και την ιστορία εμπλοκής του Λ.Παπαδόπουλου
    https://www.paidikatragoudia.gr/ellinika/klasika/ta-papakia-sti-seira

  245. Πέπε said

    @243:
    Δεν ξέρω. Με βάση της πληροφορίες του κιθάρα.το έψαξα στη μεγαλύτερη βάση δεδομένων για δίσκους που έχω υπόψη μου, το discogs, και δεν το έχουν (ενώ έχουν άλλους παιδικούς δίσκους με την ίδια χορωδία).

  246. Μαρία said

    242
    Ενδιαφέρον. να το ψάξουμε.
    Γνωστό είναι το τριαντάφυλλο κλειστό.

  247. # 220

    Το ζούμπερο είναι έντομο και αγαπημένη μου λέξη, μετράνε και τα έντομα ; (γιατί είμαι…σκνίπα ! )

  248. Πέπε said

    Στο κιθάρα.το δίνουν (αν και μου κάνει μεγάλη εντύπωση!!) τα μέιλ των μελών που ανέβασαν το κάθε τραγούδι. Μπορούμε να ρωτήσουμε…

  249. Πέπε said

    Πρέπει να πω ότι στο επίσημο σάιτ του Δ. Μούτση δε βρίσκω τίποτε σχετικό… http://dimosmoutsis.gr/

  250. ΣΠ said

    242, 247
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B9%CE%B1_%CF%89%CF%81%CE%B1%CE%AF%CE%B1_%CF%80%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CE%B4%CE%B1

  251. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Από ένα σχόλιο σε άλλο παιδικό τραγούδι «η Γίδα», βρήκα τουλάχιστον το δίσκο που λέει ότι συμπεριλήφθηκε

    https://www.discogs.com/%CE%9A%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%9A%CE%B1%CF%88%CE%AC%CF%83%CE%BA%CE%B7-%CE%9B%CE%AC%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%85-%CE%A0%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%A4%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%8D%CE%B4%CE%B9%CE%B1/release/5409254

  252. Η αλεπού του Μικρού Πρίγκηπα

  253. Πέπε said

    251
    Σύμφωνα με αυτό το άρθρο, στον δίσκο με τη χορωδεία του Χατζηκυριάκειου ο Μούτσης και ο Παπαδόπουλος έκαναν την ενορχήστρωση. Οπότε, ίσως από εκεί να προέκυψε η λάθος πληροφορία ότι αυτοί έγραψαν τα τραγούδια του δίσκου. Εφόσον όντως είναι λάθος, και εφόσον αυτή είναι σωστή (Παπαδόπουλος ενορχήστρωση;… Μα είναι μουσικός;).

  254. Μαρία said

    244
    Εδώ οι στίχοι αποδίδονται στον Πολέμη, πράγμα αληθοφανές. ο Π. έγραψε ποιήματα για παιδιά και κάποια μελοποιήθηκαν. Η μελωδία βέβαια είναι παλιότερη και της Κωχ και του Μούτση.
    http://www.scriptamusica.gr/uploads/2/6/2/1/26211193/%CE%92%CE%B3%CE%B1%CE%AF%CE%BD%CE%B5%CE%B9_%CE%B7_%CE%B2%CE%B1%CF%81%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B1__%CE%9F_%CF%88%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%82_.pdf

    251
    Ωραία.

  255. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Η ωραία πεταλούδα
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B9%CE%B1_%CF%89%CF%81%CE%B1%CE%AF%CE%B1_%CF%80%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CE%B4%CE%B1

  256. Πέπε said

    255
    Αα… Πολέμης, Παλαμάς…

  257. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    251, ΣΠ ωχ, ήμουν στο ψάξιμο κ δεν σ΄είδα!

  258. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Την πρωτοχρονιά, μεταξύ αστείου και σοβαρού γινόταν η ευχή (και τώρα τη λέμε ανεμπαίζοντας) : «καλή χρονιά και ζωή στα κατσικομπεγιρομούλαρά σας »

    Μπεργίρι , το αρσενικό άλογο.

  259. sarant said

    254 Μάλλον έτσι θα έγινε

    259 Μπεγίρι, έτσι;

  260. Μαρία said

    257
    Κορόιδευε εσύ.
    Ξέρεις πόσα παιδικά έγραψε ο Πολέμης! Έχω βιβλίο προπολεμικό της μάνας μου με τίτλο Παιδαγωγικά άσματα, που απευθύνεται σε δασκάλους που μπορούν να διαβάσουν παρτιτούρα. Στο τέλος έχει 12 σελίδες για τη διδακτική του άσματος.
    Η καλή μας αγελάδα π.χ. είναι του Βιζυηνού, ενώ το άσμα Κόττα μου, κοττούλα μου και κουκουρίκο είναι του Πολέμη.

  261. Χρήστος Π. said

    Λυπήθηκα για την απώλεια του Σ. Καργάκου. Ήταν πατριώτης, αξιόλογος, και σκεπτόμενος άνθρωπος αν και δεν συμφωνούσα με όλες τις απόψεις του. Εύγε και στο Νίκο Σαραντάκο, γιατί με το σχόλιο που έγραψε και δημοσίευσε επιβεβαίωσε αυτό που ξέρουμε για το ήθος του.

  262. Χρήστος Π. said

    Ιάκωβε, έχεις δίκιο ότι ο Καργάκος δεν είχε το θάρρος να μεταφράσει με ακρίβεια ό,τι θα ενοχλούσε τους «χριαστιανούληδες» (και όχι μόνο…). Δεν γνωρίζω την ιστορια του Καβαφη με το φασισμό, αλλά με την ευκαιρία σου λέω πως τη δεκαετία του 30 ήταν τέτοιο το κλίμα, ώστε θα εκπλαγείς αν αρχίσω να σου λέω ποιοί πέρασαν από φιλοχιτλερικές οργανώσεις και πόσες υπήρχαν και στην Ελλάδα. Η 4η Αυγούστου ήταν αυτή που τις κηρυξε όλες παράνομες. Για διαφορετικούς λόγους απ’ ό,τι τα άλλα κόμματα και το ΚΚΕ. Υπήρχε ο φόβος πως θα αντιπολιτευτούν τη φιλοβρετανική πολιτική και κατεύθυνση της Ελλάδος και του Βασιλέως, ενώ κάποιες είχαν και επαφές με Γερμανούς πρακτορες.

    Δεν θα μηδένιζα οτιδήποτε έγραψε ο Καργάκος. Έχω πεισθει ότι όσοι κάνουν γαργαρα τα ανθελληνικά χριστιανικά κείμενα, ακόμα και στη Παλαιά Διαθήκη, νομίζουν κατά βαθος πως με την απατεωνιά τους απόδίδουν περισσότερο το πνευμα της εποχής. Θεώρησα αστεία τη προσπάθειά του να μειώσει το μέγεθος των αρβανίτικης καταγωγής αγωνιστών του 21, λέγοντας πως αρβανίτες ονομάζοντας και κατά τον ιστορικο Τρικούπη Σλάβοι πολεμιστές(οπότε το σπάνιο και το ειδικο χρησιμοποιείται κατά του γενικού).

  263. Χρήστος Π. said

    261 Όπως ο Ιάκωβος κατηγορεί τις αλλοιώσεις μεταφράσεων, καταγγέλω κι εγώ την συστηματική απόκρυψη της συμμετοχής του Ι. Πολέμη σε πνευματιστικά, υπνωτιστικά και παραψυχολογικά πειράματα. Αυτό ισχύει για πολλούς σημαντικούς συγγραφείς, ποιητές και επιστήμονες της πατρίδας μας.

  264. Χρήστος Π. said

    175 Ιάκωβε βρήκα και διάβασα το ιστορικό της συζήτησης για την επιστολή προς τον αρχηγό του Φασιστικού κόμματος με την υπογραφή και του Καβάφη. Διάβασα προσεκτικά και όλα τα ζητήματα που έθεσε ο Ν. Σαραντάκος και ρίχνουν πέπλο αμφισβήτησης στη συνυπογραφή αυτής της επιστολής από το Καβάφη. Είναι όμως άλλο το πέπλο της αμφισβήτησης και άλλο η απόδειξη. Το αναπάντητο ερώτημα είναι γιατί αφού η επιστολή δημοσιεύτηκε στο Σκριπ, γιατί αφού δημοσιεύτηκε στο Ταχυδρόμο, τη μεγαλύτερη όπως διαβάζω Αλεξανδρινή εφημερίδα στην Αθήνα, δεν βγήκε ποτέ ο ίδιος ο Καβάφης να τη διαψεύσει, ώστε να απαλλάξει και εσάς από το κόπο…

    Κατηγορείται ο Καργάκος πως δεν έψαξε κι άλλο το θέμα όταν ανακάλυψε την επιστολή προς φασίστες, με το όνομα του Καβάφη. Δεν βλέπω όμως να κατηγορείται ο Ταχυδρόμος που απέφυγε να ρωτήσει το Καβάφη και τους άλλους αν όντως έγραψαν την επιστολή και έτσι… εικάζει πως πρόκειται για αστείο που κάποιοι έστησαν. Όπως λέει πως ένας συνεργάτης της δεν υπέγραψε και κακώς αναφερεται, έτσι θα μπορούσαν να ερωτηθούν και οι υπόλοιποι για να μη μπαίνει και η εφημερίδα στο κόπο να εικάζει.

    Τα επιχειρήματα πως ο Λαγουδάκης ήταν αντικαβαφικός, κλπ ναι πρέπει να λαμβάνονται υπ’ όψη αλλά δεν αποκλείουν την υπογραφή κοινής επιστολής. Έχω δει ακόμα και στις μέρες μας τέτοια, όπως και ανθρώπους που ανακοίνωσαν δημόσια ότι αποσύρουν την υπογραφή τους κατόπιν εορτής. Ούτε εγώ θεωρώ τον Καβάφη φασίστα αλλά μια τέτοια σαχλαμάρα την εποχή εκείνη δεν αποκλείω να υπέγραψε ο οποιοσδήποτε.

  265. Γς said

    248:

    >Το ζούμπερο είναι έντομο και αγαπημένη μου λέξη

    Κι ίσως είμαι ο μόνος εδώ που την γνωρίζει [την αγαπημένη του λέξη, λέμε τώρα].

    Και είναι και ωραία `;)

  266. Χρήστος Π. said

    266 Από μια ματιά που έριξα, ζούμπερος είναι και ο αηδιαστικός ή καχεκτικός άνθρωπος. Αυτό ίσως να έγινε και κληρονομικό όνομα, και από τον τσιφλικά Ζούμπερη φτάσαμε στην ομώνυμη παραλία.

  267. Γς said

    Ασε σου λέω.

    Ξέρω εγώ

  268. Aghapi D said

    http://provocateur.gr/out-about/13540/poso-skatopsyxa-einai-ta-paidika-tragoydia-re
    Γνώμες;

  269. Γς said

    269:

    Ο λίκνος:

    «Πόσο σκατόψυχα είναι τα παιδικά τραγούδια τελικά;»

    >βγάζουν κλήρο για το ποιος θα φαγωθεί! Παιδιά στην πιο τρυφερή τους ηλικία ωθούνται στον κανιβαλισμό και σε όλους αυτό μοιάζει φυσιολογικό. ΡΕ ΠΑΤΕ ΚΑΘΟΛΟΥ ΚΑΛΑ; Μάλιστα η νέα τάξη πραγμάτων που επιβάλλει αυτά τα τραγούδια στους νέους μας, θέλοντας να σιγουρέψει ότι δεν θα της ξεφύγουν τους βάζει να το ξαναπούν. Είναι τυχαίο το»Kι αν σας αρέσει αυτή η ιστορία / την ξαναλε-λε-λέµε απ’ την αρχή / οε οε οε οε!»

    Και αναφέρεται βέβαια ο φουκαράς σγτην ελληνική απόδοση του γαλλικού παραδοσιακού παιδικού τραγουδιού Il était un petit navire.

    Πριν 70 σχεδόν χρόνια το λέγαμε στο νηπιαγωγείο

    Κι ο κλήρος πέφτει στα κορίτσια [στ αγόρια που ήταν σαν σκυλόψαρα] οε οε οε οεο ο.

    και σίγουρα δεν ήταν «η νέα τάξη» που μας το επέβαλε. Ουτε το 1950, ούτε το 1800 τόσο στη Γαλλία.

    Ας το απολαύσουμε και στα Γαλλικά

    ««««««««««««««««`

  270. BLOG_OTI_NANAI said

    Έχει πλάκα που μιλάει ο μπάρμπας του οποίου τις ηλιθιότητες έχω καταγελοιοποιήσει εδώ και 3-4 χρόνια, ο μπάρμπας που μέχρι να του δείξω πόσες ανοησίες έχει γράψει ο Σάθας, αυτός ο κατά φαντασίαν ιστορικός (αν και ανυπέρβλητος ιστοριοδίφης) μας έφερνε εδώ κάθε τρεις και λίγο ό,τι έβρισκε στις σελίδες του…

    Ο Καργάκος για να λέμε τα πράγματα όπως είναι, έχει χαμηλή καταγραφή στην ιστορική βιβλιογραφία. Ασφαλώς υπάρχουν κείμενα του που έχουν αξιοποιηθεί και σε σοβαρά ιστορικά έργα βρίσκουμε κάποιες παραπομπές, αλλά οπωσδήποτε οι βιβλιογραφικές καταγραφές δείχνουν ότι σίγουρα δεν είχε το κύρος άλλων ιστορικών. Αλλά βεβαίως, κάποια παρουσία την έχει.

  271. Γς said

    Και μιας που το είπαμε ν α κι ο πίνακας της Σχεδίας της Μέδουσας στο Λούβρο που μάλλον σχετίζεται με το τραγούδι

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%97_%CE%A3%CF%87%CE%B5%CE%B4%CE%AF%CE%B1_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%9C%CE%AD%CE%B4%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B1%CF%82

  272. Μποντζιόρνο

    Ναπουλιτάνικο τραγούδι με τοπική προφορά, η μάγισσα και το διαμάντι κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε

  273. Κουνελόγατος said

    Στην «Οικογένεια Ροβινσώνων» νομίζω:
    Ενθάδε κείται ο Σταχτερός
    που ήταν γάιδαρος πιστός κλπκλπ.

    Καλημέρα.

  274. Alexis said

    #162: «Φιδιές» έχω ακούσει εγώ (από τα παιδιά μου) να λένε τα ψέματα, τις κατασκευασμένες ιστορίες.
    Αντίστοιχη πολύ ωραία έκφραση που λένε στο Ξηρόμερο οι παλιότεροι: «ιστορίες με δρακόντους».

    Αγαπημένο ανέκδοτο με ζώα:
    -Ο κυνηγός και η αρκούδα (έλα, πες την αλήθεια, δεν έρχεσαι στο δάσος για το κυνήγι! )

    Και βέβαια υπάρχουν και κάποια δίποδα ζώα που ενίοτε μαγαρίζουν και το παρόν βλόγιον! 😠

  275. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Καλημέρα,
    220, Πέπε,στα ανατολικά, το γάιδαρο τον λέ(γα)με χτήΜα.
    «Δέσε το χτήμα στην αυλή και μετά ξεφόρτωσέ το»
    248 Τζη, ζούμπερα (πάντα πληθυντικό, λέμε μεις όλα μαζί τα οικόσιτα, παραγωγικά ας πούμε ζώα. Εκτός σκυλογατων.
    «Θέλω να πάω στην Αθήνα μα δεν έχω ποιος να μου κρατήξει τα ζούμπερα»
    Οζά, πάλι είναι τα ζώα του βοσκού.
    Ορνιθερικά, τα φτερωτά (κότες. κούβες* κλπ)
    *κούβες -κουβάκια οι γαλοπούλες ,μιας και λέγαμε το μπάρμπα Μπρίλιο παραπάνω.

    Αλήθεια τί όνομα είναι αυτό;
    Μπρίλιος! Μήπως από Λάμπρος;Πώς μου ρθε τώρα; ή ξενικό;

  276. spiral architect 🇰🇵 said

    Με τους Mazoo and the Ζoo που μεγάλωσαν τα παιδιά μας επί αειμνήστου Άλτερ.
    (τι άκουγαν τ’ αυτάκια μου!) 😠

  277. Alexis said

    #271: Δεν ξέρω την ηλικία σου αλλά καλού-κακού μην τον αποκαλείς «μπάρμπα» γιατί παίζει να είστε και συνομήλικοι! 😊
    Έχει ένα περίεργο κόλλημα με το να εμφανίζεται πολύ γηραιότερος απ’ ότι είναι. Έχει εμφανιστεί παλιότερα ως γεννημένος το 1935 και αργότερα (με άλλη μουτσούνα) το 1949. Προφανώς θεωρεί ότι η ηλικία προσδίδει κύρος στα γραφόμενά του. Στην πραγματικότητα είναι δεν είναι πενηντάρης.
    Για το άλλο κόλλημα με το Σικάγο και το Ιλλινόι, εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά! Μπορεί όταν ήταν μικρός να τον πήγαινε ο μπαμπάς του στο σινεάκ και να έβλεπε πολλές γκαγκστερικές ταινίες… 😂

  278. Η μουσική του μπαρμπα-Μπρίλιου είμαι σχεδόν σίγουρος ότι είναι αμερικάνικη. Και είμαι σχεδόν σίγουρος ότι μας ήρθε μέσω προσκόπων. Πάντα διαισθητικά, δεν μπορώ να σκεφτώ πώς να το ψάξω.

  279. Όσο για τον Καργάκο, δεν μπορώ να μη σχολιάσω ότι έγινε σχεδόν πρώτο θέμα σε όλα τα μέσα, η ΕΡΤ τον έδειξε να αυτοβιογραφείται («έγραψα αυτό, 500 σελίδες, το άλλο, 650 σελίδες…») στο Μονόγραμμα, και τα χριστούγεννα πέθανε η Ελισάβετ Ζαχαριάδου, από τις ιστορικούς με διεθνή αναγνώριση (κλάσεις ανώτερη της Αρβελέρ ας πούμε) και δεν το έγραψε ακόμα ούτε μία εφημερίδα.

  280. Και πριν γίνω …Λεώνικος, να πω ότι είναι καλή ιδέα να μαζέψουμε την ιστορία όλων αυτών των παιδικών τραγουδιών εν Ελλάδι.

  281. spiral architect 🇰🇵 said

    @280: Το είδες κι εσύ; Πολλή έπαρση ο σχωρεμένος.

  282. ΓιώργοςΜ said

    276 a
    Βάστα τσι μαντινάδες σου, λέγε τσι σίμα σίμα,
    Να μη σε δέσω πέρα κιε* να στέκεις, σαν το χτήμα*.»

  283. Γς said

    Μια ωραία πεταλούδα…

    https://caktos.blogspot.com/2013/04/blog-post_22.html

  284. sarant said

    265 Xρηστο, η επιστολή-φάρσα δημοσιεύτηκε στο Σκριπ και η διάψευση στον Ταχυδρόμο της Αλεξάνδρειας. Πέρα από τον Καβάφη, φερόταν να την υπογράφει αφενός ο Λαγουδάκης, που είχαν σφαχτεί με τον Καβάφη σε προσωπικό επίπεδο -σαν να υπογράφουν μαζί Πανούσης και Νταλάρας- αλλά και όλη η φιλολογίζουσα παρέα τους, αρκετοί εκ των οποίων κομμουνιστές. Δεν υπάρχει ουτε μία αμφιβολία στο εκατομμύριο πως είναι φάρσα.

    280 Αξιώθηκε Μονόγραμμα ο Καργάκος;! Είδες οι δημόσιες σχέσεις; (Και το φροντιστήριο -θα πέρασαν χιλιάδες από τα χέρια του).

  285. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Αγαπητέ μου κύρ Χρήστο (262 + 263 + 264), για τα περί φασιστικών οργανώσεων στον Μεσοπόλεμο και πώς της εξόντωσε ο Μεταξάς, συμφωνώ απολύτως.

    1) Για τον Καργάκο, ήδη έκανα κάποιες αποκαλύψεις για το πόσο φαφλατάς υπήρξε. Θα κάνω άλλη μία που ελάχιστοι την γνωρίζουν και θα χαροποιήσει τους ανθέλληνες…

    Τον περασμένο Ιούλιο, στην τελευταία μεγάλη συνέντευξη της ζωής του, ο Καργάκος αποκάλυψε κάτι που παίζεται εδώ και μήνες στα Σκοπιανά Κανάλια. ως επιχείρημα ότι οι Έλληνες μισούσαν θανάσιμα τους Μακεδόνες κι ότι αυτό το λέει ο μεγάλος Νεοέλληνας ιστορικός Σαράντος Καργάκος!.. Δές το παρακάτω βίντεο για μισό λεπτό από το 00:10 έως το 00:40 και θα κάνω αμέσως την απομαγνητοφώνηση…

    ΣΑΡΑΝΤΟΣ ΚΑΡΓΑΚΟΣ: «Η αμοιβή της προδοσίας από την εποχή του Ιούδα έχει αυξηθεί πάρα πολύ. Και να μή ξεχνάμε ένα πράγμα: Εμείς οι Έλληνες μπορεί να είμαστε ένας ηρωϊκός λαός, αλλά είμαστε και ΛΑΟΣ ΠΡΟΔΟΤΩΝ… Στα Μηδικά δεν υπήρξαν Πέρσες που να ελληνίσουν. Υπήρξαν Έλληνες που εμήδισαν. Στην εκστρατεία του Αλεξάνδρου, οι Έλληνες που είχανε πάει με τον Δαρείο ήτανε πολύ περισσότεροι από τους Έλληνες που ήταν στο πλευρό του Αλεξάνδρου. Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΑΙΜΑ ΜΑΣ»!..

    Ποιός μπορεί να διαφωνήσει με τις επισημάνσεις αυτές; Είναι ολόσωστες, αλλά δεν λέγονται δημοσίως, διότι ο καθένας αντιλαμβάνεται ότι θα τις εκμεταλλευτούν οι Σκοπιανοί, πράγμα που έγινε… Ε, λοιπόν, ο μακαριστός Σαράντος δεν μπόρεσε να το αντιληφθεί…

    Στην συνέχεια, 2:37 μέχρι 2:44 του ανωτέρω βίντεο, ο Καργάκος ξαναεπιδίδεται στο αγαπημένο του σπόρ, της διαστροφής γνωστών φράσεων. Λέει επί λέξει…

    Σ. ΚΑΡΓΑΚΟΣ: «…τότε, πώς να μή θυμάμαι την περίφημη φράση του Μπόστ, ο οποίος έλεγε…

    κλαύσατε πικρώς
    γιατί έρχεται ο νεκρός…»

    Αλλά όπως θα μάς βεβαιώσει ο μεγαλύτερος εν Ελλάδι ειδικός στον Μπόστ, κ. Σαραντάκος, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ τέτοια φράση του Μπόστ. Ο Καργάκος εννοεί το περίφημο ποίημά του «Οι Νεκροθάπται» που τελειώνει με τους στίχους…

    «κλαύσατε πικρώς
    κλαύσατε επικώς»,

    δηλαδή ο Καργάκος κατά την συνήθειά του τον διαστρέβλωσε τον Μπόστ… ΙΔΟΥ και το τραγούδι που τραγούδησε ο αλησμόνητος Γιώργος Ζωγράφος σε μουσική Γιάννη Μαρκόπουλου

    2) Αγαπητέ μου κύρ Χρήστο, επειδής είδα ότι ενδιαφέρεσαι για το «βεβίνηκας» του Αριστοφάνους, σε ενημερώνω ότι οι έγκυρες εκδόσεις «Delphi» που έβγαλαν το 2013 ολόκληρο τον Αριστοφάνη (αγγλική μετάφραση + αρχαίο κείμενο) μεταφράζουν τον επίμαχο στίχο 35 τον «Θεσμοφοριαζουσών» με το θαυμάσιο αγγλικό ρήμα «paedicate» που προέρχεται από την ελληνική λέξη «παιδί» και σημαίνει ξεκωλιάζω!..

    Βάζω στοίχημα την μισή μου περιουσία ότι το αισχρό ρήμα «paedicate» το αγνοούν ακόμη και οι επαγγελματίες μεταφραστές κ.κ. Αγγελος + Σαραντάκος. Τόσο αισχρό είναι που δεν το έχει ούτε το etymology online!.. Το έχει, όμως, το Λεξικό της Οξφόρδης

    Λέει, λοιπόν, ο Ευριπίδης στην μετάφραση των εκδόσεων «Delphi»…

    EURIPIDES: «and yet you have pedicated him», δηλαδή…«και τον έχεις ήδη ξεκωλιάσει» (τον Αγάθωνα)…

    Κατά τα άλλα, είναι πλημμέλημα για τους ενθάδε υποστηρικτές του Φάνη Κακριδή ότι ο μακαριστός Ρωμιός κλασικιστής μετέφρασε το «βεβίνηκας» ως… «έχεις κολλήσει» για να μή σοκαριστούν οι χριστιανούληδες αναγνώστες του ΜΙΕΤ, εν έτει σωτηρίω 1981…

  286. nikiplos said

    224@, Βάταλε, αφού αναφέρεσαι σε μένα και θέτεις ερωτήματα, μπαίνω στον κόπο να σου απαντήσω…

    §α. Όχι καθόλου ρατσιστικό δεν μου φαίνεται εμένα… Ρατσιστικό θα ήταν εάν εκφραζόταν η ανωτερώτητά του σε σχέση με άλλα αίματα πχ τουρκικά ή αλβανικά. Εδώ απλά τονίζεται το μάταιο της τρέλας του εμφυλίου…
    Ως Ελληνικό Αίμα στο άρθρο αναφέρονται οι νεκροί του εμφυλίου και όχι το υγρό που κυκλοφορεί στο αγγειακό μας σύστημα.

    (Όσοι τον έζησαν από κοντά, ήξεραν… Εμείς οι μικρότεροι τον ζήσαμε μέσα από το πρίσμα της ιδεολογικής προβιάς και των οικογενειακών καταβολών του καθενός, οπότε οι αφηγήσεις που έχουμε εκτός από ρετροτοπίες, είναι καθαρά αποσπασματικές και αδιέξοδες… Δεν είναι τυχαίο που ακόμη και σήμερα οι συζητήσεις για τεχνικά ζητήματα του εμφυλίου δεν είναι πρόσφορες…)

    §β. Πιάνεσαι από μία τεχνική ασάφεια, και κάνεις το άλμα να το πεις απάτη… Στα 1989 που γράφηκε το άρθρο, δεν γνωρίζω να υπήρχε πλατφόρμα επαγγελματικού TLG διαθέσιμη… Όλοι τότε θυμάμαι, τρέχαμε στις βιβλιοθήκες (όσες ήταν ανοικτές) και καθόμασταν κατάχαμα να βρούμε αυτό που θέλαμε ανάμεσα στους σκονισμένους διαδρόμους… Απάτη ή γκάφα θα ήταν να έλεγε πως το είπε κάποιος επώνυμος της αρχαίας ελληνικής γραμματείας πχ ο Πρωταγόρας. Δεν τον ονομάτισε, που σημαίνει ότι είτε δεν τον θυμόταν, είτε δεν ήταν σίγουρος για το ποιός το έγραψε, καθώς δεν υπήρχε η δυνατότητα επαλήθευσης μέσω πχ TLG, όπως σήμερα… Έτσι ανέφερε κάποιος αρχαίος…

    Τεχνικά, με βάση τους διεθνείς όρους, ο Ιωάννης Χρυσόστομος είναι αρχαίος… Και φυσικά έγραψε στα ελληνικά… είναι δλδ της ελληνικής γραμματείας… Όχι της περιόδου του Ε’ αιώνα πΧ βέβαια… Πολλοί όμως αρχαίοι που τσιτάρονται κατά καιρούς δεν έζησαν στον Ε’ αιώνα πΧ… Επομένως κατ’ αρχήν δεν είναι απάτη αυτό που γράφηκε…

  287. Πέπε said

    @261
    > > Κορόιδευε εσύ

    Μα δεν κορόιδεψα! Απλώς είπα ότι κάποιος απ’ όλους αυτούς που διαβάσαμε μπέρδεψε τον Πολέμη με τον Παλαμά επειδή μοιάζουν τα ονόματα. Αυτά τα δύο δικά του που λες δεν τα ξέρω, την αγελάδα όμως το ήξερα ότι είναι του Βιζυηνού.

    @269, 270

    Το διάβασα χτες το βράδυ που γινόταν η συζήτηση. Ως επί το πλείστον ο τύπος λέει βλακείες, αν και σε μερικά πέφτει μέσα.

    Ήταν ένα μικρό καράβι: Γαλλικό δημοτικό τραγούδι. Σαφώς όχι παιδικό. Πολύ αμφιβάλλω αν έχει όντως σχέση με τη Μέδουσα, όπως λέει ένας δημοφιλής αστικός μύθος. Πιθανότερο θεωρώ να ήταν εργατικό τραγούδι, ναυτικό: να συνόδευε δηλαδή κάποια δουλειά δίνοντας ρυθμό
    με το οέ οέ (αντίστοιχα τέτοια εργατικά ελληνικά είναι λ.χ. το Ντιρλαντά, τραγούδι άλλοτε του κουπιού και άλλοτε του λιοτριβιού, είναι οι διάφορες «τράτες» και «βόγες», κ.ά.). Οι ναύτες, τον καιρό που όλες οι δουλειές στο καράβι γίνονταν με κινητήρια δύναμη τη μυϊκή δύναμη των ανθρώπων, δε νομίζω να είχαν τόσο ευαίσθητο ψυχισμό ώστε να πάθουν ψυχολογικό στραπάτσο από τον κανιβαλισμό του τραγουδιού, ο οποίος άλλωστε στο κανονικό γαλλικό τραγούδι τελικά αποτρέπεται χάρις σ’ ένα θαύμα.

    Η περίπτωση όπου κάποιο πολιτισμικό στοιχείο παύει να έχει οργανικό λόγο ύπαρξης αλλά αντί να χαθεί εντελώς γίνεται παιδικό είναι συνηθισμένη, με πιο κλασικό παράδειγμα τα παραμύθια. Έτσι κι αυτό το τραγούδι έγινε παιδικό. Από τα πιο κλασικά γαλλικά παιδικά τραγούδια, πολλά είναι δημοτικά (ιστορικά λ.χ., ή το savez-vous planter les choux = πώς το τρίβουν το πιπέρι) που εξέπεσαν από την κανονική τους χρήση επειδή άλλαξαν οι δομές της κοινωνίας.

    Αυτό δε δικαιολογεί μεν να το τραγουδάνε σήμερα τα Ζουζούνια, αλλά διάβολε, έχε μια επαφή με το αντικείμενο!

    Ο μπαρμπαΜπρίλιος: Απλούστατα, ένα αστείο τραγούδι.

    Τα παιδιά κάτω στον κάμπο: Έλεος, ευτυχώς τον έκραξαν στα σχόλια (όπου υπάρχει η λέξη «παιδιά» δεν είναι κατ’ ανάγκην παιδικό).

    Η μικρή Ελένη: Δεν είναι τραγούδι. Είναι παιχνίδι.

    Το τραμ: δεν το ξέρω, δεν έκατσα να το ακούσω (βγάζω φλύκταινες με τα Ζουζούνια και θα ήθελα να δω τον μαέστρο τους στη φυλακή). Μπορεί να έχει δίκιο ο τύπος.

    Γενικά το άρθρο είναι ό,τι περιμένει κανείς από την εισαγωγική παράγραφο: «μας αρέσει να αποδομούμε καθετί που δε θα περιμένατε, και με μια τόσο ρηξικέλευθη πρόθεση κάθε άποψη δικαιολογείται».

    Εντωμεταξύ δεν ξέρω για τραγούδια, αλλά πάντως για τα παραμύθια, που έχουν στοιχεία φρίκης και που δεν απαυθύνονταν σε παιδιά αλλά έφτασαν τελικά να απευθύνονται χωρίς να αποβάλουν τη φρίκη, υπάρχουν σοβαρές θεωρίες που το εξηγούν και το δικαιολογούν, πηγαίνοντας λίγο πιο βαθιά από το απλό «μην τρομάξει το αγγελούδι μου».

  288. leonicos said

    ψευτοπαλικαρά ονόματι Λεονταρή

    μοιάζει νατσουλέ. δεν είναι

  289. BLOG_OTI_NANAI said

    278: Δεν έχεις άδικο, ένα τόσο αλλοπρόσαλλο άτομο που ζει μονίμως σε πλασματικούς κόσμους και ταυτότητες μπορεί να είναι και… μικρότερος μου (είμαι 50) και να θέλει να δείχνει 75.

  290. ΣΠ said

    254
    Ενορχήστρωση; Πολύ αμφιβάλλω. Ο Παπαδόπουλος μάλλον επιμέλεια των στίχων θα έκανε. Τα παιδικά τραγούδια θα υπήρχαν σε διάφορες εκδοχές ως προς τους στίχους και θα χρειάζονταν επιλογή και προσαρμογή.

  291. leonicos said

    ;Πού να σας διαβάσω όλους σήμερα

    Δεν λέω γιατί έλειψα χθες, θα μοιαζει αυτοδιαφήμιη

    Συμφωνω ότι ο Καργάκος δενμου έλειψε ως ιστορικός εννοώ

  292. sarant said

    289 Δεν είναι νατσουλέ, έχουμε γράψει.

  293. loukretia50 said

    Καλημέρα! Εκτιμώ ιδιαίτερα τη διακριτικότητα των σχολιαστών που δε στάθηκαν σε απαράδεκτο μεζεδάκι που μου ξέφυγε, όταν στο σχόλιο για την αγαπημένη μου Αρλέτα έγραψα ότι «… είχε αναφερθεί στα ζώα»!!!!
    Oύτε δημοσιογράφος να ήμουνα!

  294. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    260β, Για το μπεγίρι, προσωπικά νόμιζα τον νεαρό γάιδαρο, λανθασμένα (επειδή δεν είχαμε-ούτε κανείς στο χωριό,άλογο), αλλά είναι το άλογο,όπως με άλλη αφορμή από εδώ, επιβεβαίωσα απ΄τους κρητικούς μου. Έχω ξαναπεί το επεισόδιο στα παιδικάτα μου, όπου πήγε να ζητήσει ρέστα ένας πατέρας από άλλον ότι ο γιος του (του δεύτερου) φλέρταρε/κυνηγούσε την κόρη του(του πρώτου). Κι αυτός απάντησε: τις φοράδες δένουνε, όχι τα μπεγίρια. Δηλαδή την κόρη σου πρέπει να περιορίσεις εσύ κι όχι εγώ το γιο μου.»Ωραίοι» και οι δυο, λέω τώρα εγώ, αλλά πάντως νόμιζα γάιδαρο το μπεγίρι που συχνά λέγονταν και σαν υποτιμητικό. Ως και *μπεγιρομπέγιρο* θυμάμαι (αντίστοιχο του γαϊδαρογάιδαρος).
    Μπεγίρια μεσαρίτικα/γιοργαλίδικα, ονομαστά κρητικά άλογα

  295. loukretia50 said

  296. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    295

    μπεγίρι < τρκ beygir = άλογο

    γιοργαλίδικο < παλαιοτουρκικό yorι που σχετίζεται με το ρήμα yürümek (=βαδίζω, προχωρώ) και δίνει το ρήμα yorgalamak / ουσ. yorga = πλαγιοτροχασμός, δλδ τρόπος καλπασμού κατά τον οποίο το άλογο σηκώνει ταυτόχρονα τα 2 πόδια της ίδιας πλευράς, πράγμα που σημαίνει λιγότερο ταρακούνημα για τον αναβάτη. Το γιοργαλίδικο άλογο λέγεται και αραβάνι < περσ. αρχής τρκ rahvan = καλπασμός. Έχει κάτι βίντεα στο συσωλήνα αλλά δε μπροκάνω 🙂

  297. loukretia50 said

    297. Αυτός δε δείχνει να ταρακουνιέται πολύ πάντως…
    Tom Waits Project – Valuta https://youtu.be/JpVJBg36_mY

  298. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    298 Ο απαυτός του το ξέρει, που έχει γίνει φραπόγαλο απ’ το χτύπημα 🙂

    Ενώ αυτός εδώ…

  299. Χρήστος Π. said

    285 Νίκο δεν απορρίπτω καθόλου την ιδέα να έχεις δίκιο και να ήταν φάρσα. Αλώς δεν είμαι και βέβαιος. Μου κάνει εντύπωση που το θέμα παίρνει διαστάσεις, συζητιέται σε δυο εφήμερίδες, και ο Καβάφης δεν διαψεύδει την αποστολή της επιστολής. Η δε Αλεξανδρινή εφημερίδα δεν φαίνεται να μπήκε στο κόπο να ρωτήσει καν τους φερόμενους συγγραφείς της. Ίσως να μη θεωρήθηκε άξιο διάψευσης αλλά από την άλλη βλέπω όμως θεωρήθηκε αρκετά άξιο απασχόλησης. Στα πρώτα του βήματα ο φασισμός συγκινούσε πρόσκαιρα πολλούς. Μη ξεχνάς ότι και ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο Νικόλαος Πλαστήρας (ήρωες της «δημοκρατικής» παράταξης και κατά συρροή πραξικοπηματίες βέβαια) επαινούσαν το Μουσσολίνι κατά τον Βενιζελικό Δαφνή και κατά προσωπική μαρτυρία του.

    Κάποιες συναναστροφές του Καβάφη είχαν ενδεχομένως φασιστικές συμπάθειες και ο Καργάκος απλώς τις χρησιμοποίησε για να εξηγήσει το γεγονός ότι βρήκε μια εποστολή και τη σχολίασε όπως θα κάναμε όλοι, χωρίς να ψάξει και τι άλλοι σχολιασμοί ακολούθησαν τότε σε άλλες εφημερίδες. Η άποψη για «συνομωσία» με χρήση τέτοιας επιστολής για να τραβήξει πελάτες στο φροντιστήριο μου φαίνεται υπερβολική. Ο Καργάκος χρησιμοποιούσε πολύ το τύπο της παλιάς εποχής και συχνά είχε πετυχημένα δημιουργήσει θέμα σε πολλούς, όπως η συζήτηση για τους γνωστούς κινηματογραφιστές των Βαλκανίων, αδελφούς Μανάκια, κλπ. Πρέπει να είχε ένα αρκετά περίεργο και πλούσιο σε αναφορές τύπου αρχείο αν κατάλαβα από αυτά που έγραφε. Φρικάρατε πιστευω με το Καβάφη που σας αρέσει για κάτι που συνέβαινε την εποχή εκείνη, και χωρίς λόγο. ‘Ηταν έξω από το ήθος και τη αντίληψη του Καβάφη ο φασισμός, συμφωνούμε όλοι σε αυτό. Η επιστολή είναι άλλο θέμα στα πλαίσια μια άλλης εποχής και στην αρχή του φασισμού ακόμα.

    Για το Λαγουδάκη γνωρίζω πολύ καλά, και θα σου πω ότι πιο πολύ εντυπωσιάστηκα από το δικό του όνομα. Η πολεμική του δράση στα Κρητικά ιδιως, η δράση του όπως περιγράφεται από συμπολεμιστές, η δουλειά του σαν γιατρός, κλπ. Έστω και οι παραξενιές του. Πιστεύω ότι πίσω από τέτοια επιστολή αν την έστειλε κρυβόταν η φιλπατρία του (το σύνηθες δέλεαρ του φασισμού) και η κοινή αντίληψη που επικρατούσε τότε πως ο Μουσσολίνι πετυχαίνει στην οικονομία και αναδιοργάνωση του κράτους. Η φαγωμάρα με το Καβάφη δεν πιστεύω ότι ήταν σημαντικό κομμάτι της ζωής του Λαγουδάκη, και όπως σου είπα ακόμα και τώρα δημοσιεύονται κοινές επιστολές με υπογραφές αλληλοφαγωμένων (να θυμηθούμε τη κίνηση των 4… δεν θυμάμαι πόσων τώρα καθηγητών εν μέσω τρόϊκας;).

    Σε άλλες περιπτώσεις πάντως, ομολογώ όχι εσύ απ’ ό,τι ξέρω, υπήρξε μεγάλη προθυμία παρομοιες φιλοφασιστικές δημοσιεύσεις στο τύπο να γίνουν δεκτές ως αληθείς. Μια Ιταλική φασιστική φυλλάδα έγραψε στα τέλη της δεκαετίας του 20 όταν οΤσώρτσιλ επισκέφθηκε την Ιταλία, ότι αυτός επαινεσε το Μουσολίνι, που όσους εργάτες συγκίνησε ο κομμουνισμός κατάφερε και τους άρπαξε το κόμμα του τελικά. Υποτιθέμενη και προφορική δήλωση, η οποία σε καμμια άλλη εφημερίδα δεν αναφέρθηκε! Παρ’ ολα αυτά, οι αριστεροί και οι κομμουνιστές δεν την ξέχασαν τη περίφημη δήλωση. Ούτε καν την εποχή που μοίραζαν τη Πολωνία παρέα με την ΕΣΣΔ, ο Τσώρτσιλ πολεμούσε (και) λόγω Πολωνίας, ενώ η Κομμουνιστική Επιθεώρηση πέρναγε σαν επίσημη γραμμή του ΚΚΕ ότι ο αγγλικός ιμπεριαλισμός προκάλεσε και αυτός το καημένο Χίτλερ σε πόλεμο, (και ευτυχώς η βιβλιοθήκη του ΑΣΚΙ διαθέτει -σε αντίθεση με άλλα αρχεία- πολύ εύκολα τα τεύχη της Επιθεώρησης). Σήμερα στην Ελλάδα φροντίζει να μας θυμίζει την υποτιθέμενη προφορική δήλωση του Τσώρτσιλ ο μέγας αναλυτής κύριος Μπογιόπουλος. Παρ’ όλα αυτά, με δεδομένο το πνεύμα της εποχής ειδικά στην αρχή του Ιταλικού φασισμού, και παρά την ανεπάρκεια της ιστορικής πηγής, δεν θα έβαζα και το χέρι στη φωτιά ότι δεν ειπώθηκε τέτοια σαχλαμάρα. Δεν θα τόβαζα ούτε και για το Καβάφη, αυτό λέω. Εννοείται πως άλλοι μπορούν να νιωθουν πιο σίγουροι.

  300. Χρήστος Π. said

    Ναι Ιάκωβε, έχεις απόλυτο δίκιο, είμαστε χώρα προδοτών. Θα άξιζε αυτό να το συζητησουμε. Είμαστε επίσης χώρα με πολλούς πατριώτες ηλίθιους που κούναγαν πολύ τη σημαία και τελικά έκαναν ζημια προδοτών…

  301. Antonislaw said

    234 σαν σκυλι ατάιγο
    Σημερα ακουγεται -τουλαχιστον στην Αχαΐα που ζω- οτι αυτος ή αυτη ειναι σκυλί ατάιγο με μαλλον θετικη σημασια στο αρσενικο, δηλαδη πχ για ποδοσφαιριστη, που ειναι δυνατος, ακατανίκητος, πολυ αποτελεσματικος. Και » μαυρο σκυλί ατάιγο»
    http://www.aek365.com/a-530994/epiase-mpala-o-branie-ta-eipe-kai-me-mpagebit-video.htm

    Για γυναικα η εννοια ειναι θετικη κ αρνητικη, κ αναφερεται σε αυτο που λεμε αγριογκόμενα, πολυ ομορφη αλλα κ δυσκολη.

    Ερωτηση: άραγε ατάιγο να ειναι ατάιστο, αλλα κατι δε μου ταιριαζει…

    Παροιμια στα κρητικα
    Το σκουντί απο μιτάτο κι αθρωπο απο γεννιά, όπου σκουντι=κυνηγοσκυλο κ μιτάτο= καταλυμα βοσκού απο ξερολιθιά.
    Στην Κρητη δεν ειναι συνηθισμένος τυπος στο ουδετερο, ειτε σκυλος λεμε ειτε σκυλα ή κουλουκι το σκυλακι. Αρα η παροιμια δεν θα μπορουσε στα κρητικα να είναι το σκυλί απο μιτατο κλπ.
    Επισης η προσφώνηση «σκυλε» κ «σκυλα» στα παλιοτερα κρητικα δεν εχει υπερβολικα αρνητικη εννοια, κατι σαν το ατιμε, που δεν το λεμε παντα κυριολεκτικα. Πχ η φραση» σκύλε κι ηντα μού ‘ καμες», ή η φραση » βγαλτε οξω τα στιβανια του σκύλου να μην τα θωρρω», που το εχω διαβασει σε ιστορια κοκογενης κοιλοπονούσας επιτοκου, που δεν ηθελε τη στιγμη των ωδινων της να βλεπει τα παπουτσια του αντρα της κ της τον θυμιζουν. Μετα βεβαια που γεννησε ειπε » Γιαΐρετε τα μεσα μωρε του κακομίτση γιατι ‘ ναι τα καλα ντου και δεν εχει αλλα».
    Και η προσφώνηση σκύλα, θελει να δωσει πιο πολύ εμφαση κ οχι τυχον να εξυβρίσει, πχ Σκύλες, μην αγγιξετε τσι χειροβομβιδες θα σκοτωθειτε!».

    Αρκούδα: εχω ακουσει την προσφωνηση αυτη στην Κρητη ως εκφρασης τρυφερότητας πατεραδων προς τα κοριτσακια τους, » ε,αρκουδα»

    299 γιοργαλιδικο αλογο. Η ρατσα αυτη δεν κανει γκαλόπ, δηλαδη οταν τρεχει δεν βρισκεται ποτε το αλογο προς στιγμην ολοκληρο στον αερα κ επομενως οπως ειπωθηκε ειναι πιο βολικο για τον αναβατη.
    Εχω την εντύπωση οτι και το αλογο της Ισλανδιας ειναι γνωστο για παρομοιο βηματισμο/τρεξιμο
    http://www.alogomagazine.com/ο-κόσμος-των-αλόγων/ράτσες-αλόγων/item/130-tο-άλογο-της-ισλανδίας.html#.XD4NAmnQA0M

  302. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    302. Το σκυλί το ατάιγο, το λένε και στην Αρκαδία. Ατάιστο δηλαδή.(Ακουσα όμως στα ορεινά και αγνώριγο* αντί αγνώριστο). Η εικόνα που έχω φτιάξει από την έκφραση, είναι ένα σκυλί δεμένο που έχει ώρες/μέρες να ταϊστεί και είναι αγριεμένο/έτοιμο να ορμήξει στο φαί. Μάλλον έκφραση θυμωμένης ερωτικής λαχτάρας/στέρησης, την έχω στο μυαλό μου.Μήπως από κάποιο διάβασμα.»Την κοίταζε σαν σκυλί ατάϊγο», κάπως έτσι.
    *ανέγνωρο λέμε κάτω.
    και επί του πιεστηρίου, 🙂 μου ήρθε και το ανεβάσταγο, που δε βαστιέται.

  303. Πέπε said

    302
    > > Ερωτηση: άραγε ατάιγο να ειναι ατάιστο, αλλα κατι δε μου ταιριαζει…

    Ναι. Υπάρχουν κι άλλοι τέτοιοι σχηματισμοί. Ο πιο συχνός ή πάντως ο μόνος που έχω δει αρκετές φορές ώστε να τον θυμάμαι προχείρως είναι «αξούριγος» = αξ(ο)ύριστος. Αλλά 2-3 φορές έχω συναντήσει κι άλλους, όπως καληώρα. Δεν τους θυμάμαι, αλλά θυμάμαι να έχω κάνει την ίδια σκέψη όπως και τώρα: «α, όπως αξούριγος – ώστε τελικά δεν είναι μοναδικό».

    Γιατί δε σου ταιριάζει, Αντώνη; Νοηματικά; Όπως καταλαβαίνω από τις εκφράσεις και τα παραδείγματα, θα εννοούν μάλλον σκυλί που τώρα δεν έχει ταϊστεί, κι έχει αγριέψει από την πείνα, όχι που να έχει υποφέρει από χρόνια ασιτία – τότε θα είχε μείνει αδύναμο.

  304. loukretia50 said

    Αβάσταγος, αχάραγος (δρόμος πχ), αγνώρ’γος, ατάιγος, αξούρ΄γος, αλιβάνι’γος, ακανόνι’γος , αχρωμάτ΄γος, απότ’γος (απότιστος), στον αγύργ’ου (αγύριστο) κ.ά.
    Στα χωριά της Ρούμελης – Δυτικής Ελλάδας, υπάρχει η τάση να προφέρονται έτσι λέξεις κυρίως με κατάληξη –στος,

    Θυμάμαι κυρίως λέξεις με το α- στερητικό.
    Νάναι σύμπτωση, ή εγώ θυμάμαι τα αρνητικά?
    Επίσης η έκφραση «Άει στον κόρακα» που νόμιζα ότι ήταν κάτι πιο ευγενικό από το να διαολοστείλεις κάποιον, έμαθα πολύ αργά ότι ήταν κατάρα!

    Και για σκυλί, όταν γαυγίζει θρηνητικά και το νυχτοπούλι όταν κράζει, το κακό προμήνυμα. Υποθέτω σ΄όλη την Ελλάδα.

  305. ΚΩΣΤΑΣ said

    305 –> Και για σκυλί, όταν γαυγίζει θρηνητικά και το νυχτοπούλι όταν κράζει, το κακό προμήνυμα. Υποθέτω σ΄όλη την Ελλάδα.

    Σε μας, όταν συμβαίνει το παραπάνω, υπάρχει η ευχή, απόκριση, προκειμένου να φύγει το κακό προμήνυμα: «Να γέν’ για του κεφάλι σ’ .» Να υποθέσω και αυτό σε όλη την Ελλάδα;

  306. loukretia50 said

    306. Θυμάμαι ότι η αντίδραση ήταν κυρίως φόβος «Θεέ μου φύλαγε» και διάφορα αποτρεπτικά πχ»μακριά από δω’, όχι το συγκεκριμένο.
    Όχι βέβαια πως ήμασταν πιο αλτρουϊστές, μάλλον πιο φοβιτσιάρηδες!

  307. sarant said

    302-3-4: Είναι πολλά τα επίθετα του τύπου α-Χ-γος. Ο Κοτζιούλας ας πούμε χρησιμοποιεί το «αφχαρίστηγος» (=ανευχαρίστητος, που δεν ευχαριστιέται με τίποτα).

  308. loukretia50 said

    Υπήρχαν αρκετές προλήψεις για την ασυνήθιστη συμπεριφορά ζώων, που όμως είχαν κάποια βάση, όπως η ανησυχία των αλόγων ή σκυλιών, προμήνυε σεισμό και διάφορα που είχαν σχέση με την αλλαγή καιρού.

  309. Πέπε said

    @308 και σχετικά:

    Και φυσικά το πάγκοινο «αχόρταγος». Τόσο κοινό που δεν τραβάει την προσοχή και δεν το θυμήθηκα προηγουμένως.

  310. Πέπε said

    @309:

    Ωραία και η ιστορία της πρόληψης για την κουκουβάγια:

    Όταν σε σπίτι με άρρωστο κράξει η κουκουβάγια, προμηνύει θάνατο. Όμως τα παλιά τα χρόνια το να υπάρχει άρρωστος ήταν η μόνη περίπτωση να έχουν φώτα νυχτιάτικα. Έξω λοιπόν από το φωτισμένο τζάμι μαζεύονταν έντομα, τα έντομα μαζεύουν σαμιαμίδια κ.ο.κ., και δημιιουργείται και για την κουκουβάγια ένας καλός κυνηγότοπος. Οπότε στήνει καρτέρι κι αυτή κάπου κοντά στο φωτισμένο τζάμι. Φυσικά, κάποια στιγμή θα κράξει. Και φυσικά, κάποιοι από τους αρρώστους πεθαίνουν.

    (Το διάβασα ή στον Τσιτσά ή στον Γρανίτσα.)

  311. Κ. Καραποτόσογλου said

    «Ι.Θ.Κακριδή, «ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΕΙΣ -ΓΟΣ ΣΤΕΡΗΤΙΚΩΝ ΕΠΙΘΕΤΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ», Μελέται και Άρθρα, 1971, σ. 207-222, κυρ. σ. 207, 214-15

    1
    Τον Αύγουστον του 1924 μετέβην εις την βόρειον Πελοπόννησον δια να
    συλλέξω γλωσσικον υλικόν χάριν του Ιστορικού Λεξικού· μεταξύ άλλων εση-
    μείωσα εις την συλλογήν μου μίαν σειράν επιθέτων στερητικών, με παθητι-
    κήν σημασίαν, τα οποία αντί να λήγουν κανονικώς εις -τος (-κτος, -στος …),
    έληγον εις -γος: απάτιγος, ανάλλαγος, αφίλιγος,αφώτιγος κλπ. Πρό τινος
    καιρού, μελετών το υλικόν της αποστολής μου, ηρεύνησα ειδικώς δια τα επίθετα
    αυτά εις το Αρχείον και την Σύνταξιν του Ιστορικού Λεξικού, μελετή-
    σας δε και την σχετικήν βιβλιογραφίαν, κατέληξα εις ωρισμένα συμπεράσματα,
    περί των οποίων θα γίνη ενταύθα λόγος…

    Αφού κατ αυτόν τον τρόπον η νέα κατάληξις επέδωκε, φυσικόν ήτο να
    εξαπλωθή ακόμη περισσότερον ούτω τα εις -ίζω ρήματα μετά τα εις -άζω
    εφειλκύσθησαν, ώστε να σχηματίσουν και αυτά στερητικά εις -γος· το κοινόν
    σημείον, το προκαλέσαν την αναλογικήν επέκτασιν, ήτο ο εις -ζω ενεστώς,
    ο ένσιγμος παθητ. παρακείμενος και ολιγώτερον το παράγωγον εις –σμα· όθεν
    κατά το βελονιάζω – βελονιασμένος – βελόνιασμα – αβελόνιαγος, βραδιάζω βραδιασμένος – βράδιασμα – αβράδιαγος κλπ. εσχημάτισαν και: βαφτίζω – βαφτι-
    σμένος – βάφτισμα – αβάφτιγος, θερίζω – θερισμένος – θέρισμα – αθέριγος(12).
    Και μικρότεραι, τάξεις ρημάτων ηκολούθησαν: εκ των εις -ούζω ούτως
    και τα εις -ίζω, το λούζω εσχημάτισε επίθ. άλουγος (Αίγιον) και ανάλουγος (Κορινθ.).
    Επίσης τα εις -αίνω), κατ αρχάς όσα είχον παρακείμενον μτχ. ένσιγμον
    (-ασμένος), εφειλκύσθησαν κατά το (βραδιάζω) – βραδιασμένος – αβράδιαγος,
    (γιορτάζω) – γιορτασμένος – αγιόρταγος είπον και χορτασμένος – αχόρταγος
    (ενεστ. χορταίνω ) (13) . Ύστερον ηκολούθησαν και άλλα εις -αίνω ρήματα, και
    χωρίς να έχουν ένσιγμον παρακείμενον: ζεσταίνω – αζέσταγος (14).

    12)… αλωνίζω – αλώνιγος (Καλάβρ. Κορινθ.), μαγγανίζω – αμαγγάνι-
    γος (Κέρκ.), μουνουχίζω – αμουνούχιγος (Κεφαλλ.), μπαρμπερίζω – αμπαρμπέριγος (Πε-
    λοπν.), μπογιατίζω – αμπογιάτιγος (Κεφαλλ.), χιρίζου – αναχέργους (Λίτωλ.), ξαγκλί-
    ζω – αξάγκλι(γ)ος (Αιτωλ. Ζάκ. Καλάβρ. Κεφαλλ. Κορινθ.), ξαλίζω – αξάλιγος (Καλάβρ.
    Κορινθ.), ξελαιμίζω – αξελαίμιγος (Λακων. Μάν.), ξεσκονίζω – αξεσκόνιγος (Κεφαλλ.),
    ξεσπειρίζου – αξεσπείργους (Αίτωλ.), ξεσυνερίζουμαι – αξεσυνέριγα (Αρκαδ.),
    ξουρίζω – αξούρι(γ)ος (Αίγιον, Ήπ . Ιθάκ. Καλάβρ. Λακων. Κορινθ. Παξ.), ξυραφίζω –
    αξυράφιγος (Κορινθ.), παχνίζω – απάχνιγος (αυτόθ.), πλανίζω – απλάνιγος (Καλάβρ.
    Κορινθ.), (α)πλοχερίζω – απλοχέριγος (Αρκαδ. Μάν. Τριφυλ.), ποτίζω – απότι(γ)ος
    (Αιτωλ. Ήπ . Καλάβρ. Κεφαλλ. Κορινθ. Λακων.)…».

    Εξαιρετική εργασία.

    Κ. Καραποτόσογλου

  312. Γς said

    310:

    > και δεν το θυμήθηκα προηγουμένως.

    Πως σου ξέφυγε; Πέρυσι ήταν η τελευταία φορά που μας ξαναμίλησες για Παπαδόπουλο Μούτση και μπαρμπαΜπρίλιο.

    https://sarantakos.wordpress.com/2018/03/21/rimario-2/

    Δεν σου είπαμε τίποτα. Ούτε σήμερα που δεν άντεξες και επανήλθες με το κουιζάκι σου

    https://sarantakos.wordpress.com/2019/01/14/annalydaki/#comment-556624

    Τελικά το πήρε το ποτάμι και το έμαθες

  313. Γς said

    313:

    Φτου! Η ατυχία του ρουφιάνου

    https://sarantakos.wordpress.com/2019/01/14/annalydaki/#comment-556624

    το πρώτο λίκνο

  314. Γς said

    314:

    Τρίτη και φαρμακερή

    https://sarantakos.wordpress.com/2018/03/21/rimario-2/#comment-495800

    Πάω στο κρεβατάκι μου. Γρίπη καραμπινάτη

  315. Antonislaw said

    303,304,305,308
    Σκυλι ατάιγο=ατάιστο
    Ευχαριστω πολυ! Δεν ειχα κανει το συλλογισμο οτι ενα ατάιστο σκυλι γινεται ατρόμητο. Μου εκανε κατι σε αγριο, ανημερο, αλλα απο ο,τι πολυ πειστικα λετε ειναι αποτελεσμα της πεινας του.
    Βρηκα κ στο slang ενδιαφεροντα σχολια

    https://www.slang.gr/lemma/16707-skyli-ataisto
    https://www.slang.gr/definition/74-skyli-mauro

    Απο τα σχολια του slang φαινεται η γεωγραφικη εξαπλωση του ορου να ειναι κυριως Μωριας, Ρουμελη, Ηπειρος, οχι Μακεδονια.
    Αναφερονται κι αλλοι ιδιοι ενδιαφεροντες ιδιωματικοι τυποι με γ, απο το σχολιαστη Hodjas, παραθετω: «Στα μωραΐτικα φοριέται πολύ το -γ- όπως ατάιγο, αφόρηγο, ατσάκιγο, ακατούρηγος, αγάμηγος κλπ.

  316. loukretia50 said

    312. Ευχαριστούμε! Τελικά είναι όντως στερητικά επίθετα!

  317. Antonislaw said

    312
    Πολυ ενδιαφερον το αρθρο του ΙΘ Κακριδη, για τα εις -γος στερητικων επιθετων του Μωρια. Σας ευχαριστω πολυ!

  318. loukretia50 said

    316. Πιθανόν να υπάρχει και η έννοια ότι το ατάιστο σκυλί, όσο κι αν εξαγριώνεται, ή ίσως ακριβώς γιαυτό, μπορεί να πειθαρχήσει σ΄αυτό που θέλεις.
    Το είχα ακούσει κάποτε και μου προκάλεσε φρίκη, από κάποιον ούγκανο που καυχιόταν ότι μ΄αυτό τον τρόπο εκπαιδεύει τα άγρια σκυλιά του. Να κάνουν τι, δεν ξέρω, δεν άντεξα ν΄ακούσω τη συνέχεια.

  319. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Στην Κρήτη, περισσότερο από την κουκουβάγια θεωρείται κακό προμήνυμα η στριγγιά φωνή του γλαυκόμορφου νυκτόβιου πτηνού Τυτώ (Tyto alba erlangeri), που εδώ τη λέμε ζ ά ρ α. Αλλιώς: κλαψοπούλι ή κακό πουλί. Η φωνή μοιάζει κάπως με κλάμα μωρού ή γυναίκας που κραυγάζει διακεκομμένα.
    Υπάρχουν και σχετικές μαντινάδες, σε τραγούδι του Βασ. Σκουλά (κοντυλιές):

    Ζάρα, πουλί τση σκοτεινιάς, τση συμφοράς ντελάλη
    το φοβερό σου μήνυμα πώς θα τ’ ακούσω πάλι.

    Πε μου ποια μοίρα σκοτεινή σ’ έχει μπολιάσει, ζάρα,
    να δίδεις με το κλάημα σου του Χάρου τη(ν) τρομάρα.

    Ζάρα, το μοιρολόι σου είναι κακό μαντάτο
    από τον Άδη και για ποιόν να ‘ναι κοντό πεμπάτο.*
    (* να ‘ναι άραγε σταλμένο)

    κλπ

    Η ετυμολογία της λ. ’’ζάρα’’ είναι, κτγμ, αβέβαιη.

  320. loukretia50 said

    320. Εδώ έχει την ονομασία σε πολλές γλώσσες (αξιοσημείωτη στα Ιταλικά-Barbagianni europeo !) αλλά όχι Ελληνικά. «Ζάρα «δεν το έχω ακούσει στην περιοχή μου.

    https://avibase.bsc-eoc.org/species.jsp?avibaseid=03A2C37FB9EC5272

  321. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Ναι, το πουλί που έχω υπόψη μου δεν είναι ακριβώς ίδιο είδος, αλλά στο λίκνο υπάρχει αυτή η εικόνα, που πλησιάζει αρκετά στη ζάρα.

  322. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    #321 Και… ευχαριστώ!

  323. loukretia50 said

    323. Χαρά μου να ψάχνω για λέξεις και πράγματα που μ΄ενδιαφέρουν! Και μου άρεσαν οι κοντυλιές!

  324. 312,
    Το αξούριγος το άκουγα συνέχεια από γιαγιά/θείους στην Αχαΐα.

  325. Χρήστος Π. said

    Νίκο αν δεις πάλι κάπου τους συγγραφείς του βιβλίου να πεις σε παρακαλώ στη Καρολίνα Μέρμηγκα να κάνει κανά δυό αλλαγές στο βιβλίο της «Ο Ελληνας γιατρός» που είναι μυθιστορηματική βιογραφία του παππού της χειρουργό Μέρμηγκα και κατοχικού δημαρχου Αθηνών για ένα διάστημα. Αν το επανεκδώσει εννοείται.

    Η γυναίκα του Λογοθετόπουλου δεν ήταν ανηψια του Γερμανού στρατηγού,φον Λιστ, μύθος ειναι αυτό της εποχής. Κόρη της σπιτονοικυράς του απλώς ήταν στη Γερμανία και την παντρεύτηκε. (Ο Γερουλάνος τουλάχιστον έφερε ομορφότερη, το τσέκαρα 🙂 ) Μια ημερομηνία για ένα γεγονός επίσης δεν κολλάει καλά, δεν μπορούσε να είχε προηγηθεί κάτι που περιγράφει. Επίσης, η άρνηση του παππού της να πάρει κινίνο γενικά τη πρώτη αντιβιωση της εποχής, εκλήφθηκε από πολλούς ως επιθυμια θανάτου….

  326. loukretia50 said

    325. Κι εγώ σε εποχές που είχα πολύ πυκνό μαλλί άκουγα το αξάγκλιγη!

  327. Πέπε said

    @313:
    > > Πως σου ξέφυγε; Πέρυσι ήταν η τελευταία φορά που μας ξαναμίλησες για Παπαδόπουλο Μούτση και μπαρμπαΜπρίλιο. Δεν σου είπαμε τίποτα.

    Κακώς. Τώρα που υπήρξε απάντηση, είδες πόσα ενδιαφέροντα μάθαμε; Ή μήπως θα μου πεις ότι τα ήξερες ήδη (και τότε γιατί δεν τα ‘λεγες);

    @321:
    > > Barbagianni

    Υπάρχει και κάποιο άλλο κουκουβαγοειδές που στα ελληνικά ονομάζεται Χουχουλόγιωργας! Ο Τσιτσάς (απ’ όπου το έμαθα) δίνει και την επίσημη ζωολογική ονομασία, strix aluco, βάσει της οοίας βρίσκω ότι κοινότερο, μάλλον, όνομα είναι Χουχουριστής. Και η Βίκη λέει ότι αυτό είναι το πουλί που κατεξοχήν συνδέεται με την πρόληψη που συζητάμε. Υποτίθεται ότι ακόμα και ο Σέξπιρ αναφέρει την πρόληψη, αν και δεν καταλαβαίνω από πού προκύπτει ότι εννοούσε το συγκεκριμένο είδος κουκουβάγιας… https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A7%CE%BF%CF%85%CF%87%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%82#cite_ref-%CE%91%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%B4%CE%AE%CE%BC%CE%BF%CF%82,_%CF%83._66_44-1

  328. loukretia50 said

    328. Δε θυμάμαι να προσδιορίζει κάπου είδος κουκουβάγιας, συνήθως αναφέρει owl ( όπως αλλού raven ή crow), αλλά ευχαρίστως να το ψάξω
    “The clamorous owl, that nightly hoots and wonders
    At out quaint spirits.”
    ― William Shakespeare, A Midsummer Night’s Dream

  329. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    312. Κύριε Καραποτόσογλου, εξαιρετική η παράθεσή σας ,όπως πάντα, για τα εις -γος στερητικά .Ευχαριστούμε!
    Αμάλαγος,να προσθέσω ένα αγαπημένο μου επίθετο.
    Η πρώτη αγάπη στην καρδιά
    πολλά σημάδια αφήνει
    γιατ΄είν΄ αρχή κι ο έρωντας
    αμάλαγη τη βρίνει

    320. Αυτή η ζάρα! που ριμάρεται με την κατάρα και κάνει πολλές μαντινάδες.Με είχε πιάσει κι εμένα ένα φεγγάρι, στο σχολείο ήμουν, κι έφτιαξα καμιά δεκαριά. Ίσως είχα επηρεαστεί από του Σκουλά το σερί.Είχε πεθάνει και η γιαγιά μου και την έκλαιγα από την Αθήνα (που δεν είχε ζάρες να μου φέρουν το χαμπέρι) κάτι τέτοια.
    >>Η ετυμολογία της λ. ’’ζάρα’’ είναι, κτγμ, αβέβαιη.
    Μια μαντινάδα ξεκινά: Ζάρα κλαψάρικο πουλί, γιάντα σε λένε ζάρα.
    Μήπως όμως είναι τούρκικο; Κάτι αχοπλέει στο μυαλό. Ο κος Ορφανός σα να είπε κάτι κάποια φορά, μπορεί και όχι.

  330. loukretia50 said

    330. ΕΦΗ -ΕΦΗ
    Μου ενέπνευσε η εμφάνισή σου μια ψευτομαντινάδα:

    Ζάρα, πουλί της σκοτεινιάς, γιατί στο πατρικό μου?
    Τόσα τα σπίτια του χωριού, μαύρο το ριζικό μου
    Μη μου στερήσεις τη χαρά, της μάνας την αγάπη
    Είναι το αποκούμπι μου στου χάρου το δρολάπι
    Φύγε, ας μην είναι για με η άδικη η κατάρα
    Αν πρέπει κάποιος να χαθεί, πήγαινε στην κουμπάρα

  331. Γς said

    328:

    Τι να σου έλεγα. Ηταν τόσο απίθανο αυτό. Σαν να τραγούδαγε η προεδράρα με τους λευτεριστές του σε Ζουζούνια μόουντ.

  332. Πέπε said

    Τι κάθεσαι και λες μωρέ Γς;

    Φυσικά, ο καθένας μπορεί να πει «απίθανο μου φαίνεται», ή να του φανεί τόσο εξόφθαλμα απίθανο ώστε να μην μπει καν στον κόπο να το πει. Το θέμα είναι ότι άμα γίνεται συζήτηση μαθαίνουμε πράγματα που δεν ξέραμε, όπως συνέβη εδώ, και όπως δε συνέβη την προηγούμενη φορά, όπου δεν έγινε συζήτηση.

  333. Γς said

    353:

    Κανά γιατροσόφι για τα λαιμά ξέρεις;
    Γρίπη βήχας φλέματα και τέτοια. Υποφέρω,

    Η δικιά μου θέλει να πάει σε διανυκτερεύον φαρμακείο.
    Την έστειλα για ύπνο, αλλά πήγα κάτω σε κάτι ευκαλύπτους και έκοψα φύλλα.

    Τα βράζω . Θα κάνουν τίποτα οι εισπνοές;

  334. Antonislaw said

    320 πολυ ενδιαφερουσες οι πληροφοριες για την τυτω ( πεπλόγλαυκα) ή κλαψοπούλι ή χαροπούλι.
    http://www.kathimerini.gr/967019/gallery/periodiko-k/reportaz/h-tytw-3anasysthnetai

    Παντως τα περισσοτερα υποειδη της κουκουβαγιας εχουν φορτωθει με το κουσουρι του κυριολεκτικα κακού οιωνού και δη προμηνυοντα θανατο.
    Ενα αλλο είδος ειναι η Aegolius funereus, που μεταφραζεται ως Αιγωλιός ο κήδειος ή ο πενθιμος.
    https://el.m.wikipedia.org/wiki/Αιγωλιός

    Κατα το λεξικο του παπύρου λέγεται χαροπούλι, νεκροπούλι ή στριγγοπούλι.
    Η ιστορία του Αιγώλιου ή Αιγωλιού φαίνεται να εχει ενδιαφέρον.( όπως αναφέρει το λεξικό του παπύρου : (Α) αιγωλιός και αιγώλιος, ο
    είδος μικρής κουκουβάγιας, πιθανώς το είδος Strix flammea.ΕΤΥΜΟΛ. Αγνωστης ετυμολ. Με την έννοια της κουκουβαγιας ήδη απο τον Πλίνιο. Νεολατινικα: aegolius, προερχόμενο απο τα λατινικα aegolios και αρχαια Ε. Αιγώλιος ή αιγωλιός.
    https://www.merriam-webster.com/dictionary/Aegolius

    Ομως στην πύλη για την ελληνικη γλώσσα αναφέρει τον εξαρετικα ενδιαφεροντα μυθο του επίδοξου κλεφτη μελιου απο το Ιδαίον Αντρο κ ιερόσυλου, καθως το Αντρο ηταν αβατο σε θνητους και θεους,Αιγώλιου ή Αιγωλιού, που μαζι με τους συναυτουργους του Κελεό, Λάιο και Κέρβερο,μεταμορφωθηκαν απο το Δια σε πουλια. Συγκεκριμενα ο Αιγωλιος σε αετο δηλαδη σε θετικο οιωνό καθως ειχε δει το αιμα απο τη γεννηση του Δια. ( Ο Κελεός μεταμορφώθηκε σε κορακι, ο Λάιος σε τσιχλα κ ο Κέρβερος σε ομωνυμο αλλα αταύτιστο σημερα πουλι.
    http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/mythology/lexicon/metamorfoseis/page_124.html#Κελεός

    Γεναται το ερωτημα κ απευθυνεται σε εμπειροτερους ερευνητες αν εχουν ορεξη και προσβαση στο Τlg:
    Πώς ο Αιγωλιός από αετος εγινε κουκουβαγια στους λατινους και απο θετικος οιωνος εγινε αρνητικος;

  335. loukretia50 said

    Υποτίθεται ότι οι εισπνοές βοηθάνε Γς.

    Πέπε αν σ΄ενδιαφέρει και στο Μάκβεθ απλά owl αναφέρεται. Όχι μόνο είναι προμήνυμα για τη λαίδη, αλλά και ο Μάκβεθ παρομοιάζεται με κουκουβάγια Lady Macbeth is reassured by the hooting of an owl; “ It was the owl that shriek’d, the fatal bellman, / Which gives the stern’st goodnight. He is about it”. (Act II, Scene II) Historically, the screeching of an owl announced death. Lady Macbeth uses the term “fatal bellman” to explain the owl’s role…… Another time that the owl is mentioned in relation to King Duncan’s death is right before Macduff discovers the murder. It is mentioned that during the night “the obscure bird / Clamour’d the livelong night”. (Act II, Scene III) This “obscure bird” is probably referring to an owl because of its nocturnal and mysterious nature and was a foreshadowing to these particular characters of Duncan’s murder. There is also the possibility that this is the same owl that Lady Macbeth heard to announce the death of Duncan. In a few instances in the play Macbeth is referred to as an owl…»
    http://www.shakespeare-online.com/faq/macbethfaq/macbethfaq.html

    https://prezi.com/tfii0kgr2any/macbeth-animal-imagery-and-symbolism/

    335. μ΄ενδιαφέρει το θέμα αλλά είναι αργά! Αν μπορέσω θα ψάξω αύριο.

  336. Antonislaw said

    331 Λουκρητια καλες οι μαντιναδες! Και με ανατροπη στο τελος, γελασα πολυ με την κουμπαρα!

    330 Εφη να παραθεσω οτι στο χωριό που εμενα παλια, κεντρικο Ρεθυμνο, στα χωρια του Κέδρους, ζαρες λεγανε τις κοπελιες, περιπαικτικα. Λεγανε πχ » ε τον κακομοιρη το Γιωργη, εκαμεν η γυναικα του τη ζαρα, δηλ γεννησε κοριτσι. Υποθετω οτι επειδη η ζαρα το πουλι ειναι ασχημο και στριγκλιαρικο; Να ειναι αλλος ο λογος;

  337. Antonislaw said

    336 Λουκρητια σε ευχαριστω . Μακαρι να προλαβεις να το δεις για τον Αιγωλιό! Θα περιμενω με ανυπομονησια τα ευρηματα σχετικα με τον «κλεφτομελα» προγονο μας!

    Δεν κρατιεμαι, θα βαλω ολη την ιστορια απο την πυλη της Ελληνικης Γλωωσσας κι ας ειναι σεντονακι:
    «Ο Κελεός, μαζί με τον Λάιο, τον Κέρβερο και τον Αιγώλιο ή Αιγωλιό, όλοι τους κάτοικοι της Κρήτης, προσπάθησαν να κλέψουν μέλι από τη σπηλιά στην Ίδη της Κρήτης, όπου η Ρέα είχε γεννήσει τον Δία που είχε τραφεί με το μέλι των μελισσών της σπηλιάς. Ως εκ τούτου ο χώρος ήταν ιερός και απαγορευμένος σε θνητούς και θεούς. Στη γενέθλια ημέρα του θεού κάθε χρόνο οι κάτοικοι της περιοχής έβλεπαν να λάμπει εκεί μυστηριώδης φλόγα, και λεγόταν ότι αυτό συνέβαινε όταν εμφανιζόταν το αίμα από τη γέννηση του παιδιού. Οι τέσσερις κλέφτες καλύφθηκαν με ορειχάλκινες πλάκες για να προστατευθούν από τα τσιμπήματα των μελισσών και προσπάθησαν να κλέψουν μέλι. (Εικ. 1252) Όταν όμως είδαν τα σπάργανα του θεϊκού παιδιού, οι προστατευτικές πλάκες έπεσαν ως δια μαγείας και ο Δίας έριξε με δυνατό κρότο κεραυνό που θα τους κατακεραύνωνε, αν οι Μοίρες και η Θέτιδα δεν του θύμιζαν την ιερότητα του χώρου που έπρεπε να μείνει αμόλυντος από κάθε μίασμα. Και ο Δίας μεταμόρφωσε τους επίδοξους κλέφτες σε πουλιά, τον Κελεό σε κοράκι (Εικ. 1253), τον Λάιο σε τσίχλα (Εικ. 1254), τον Αιγωλιό σε αετό (Εικ. 1255), τον Κέρβερο στο ομώνυμο στην ελληνική γλώσσα αλλά αταύτιστο πουλί. Ωστόσο, αν και οι τέσσερις προσπάθησαν να κάνουν ιερόσυλη πράξη, κατέληξαν σαν πουλιά να προμηνύουν θετικούς οιωνούς, γιατί βγήκαν από την ιερή σπηλιά έχοντας δει το αίμα του Δία.»
    http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/mythology/lexicon/metamorfoseis/page_124.html#Κελεός

  338. loukretia50 said

    Aύριο θα το ψάξω. Με μια γρήγορη ματιά, δεν έχει καθόλου κομψό όνομα!
    Αιγωλιός, Ελατόμπουφος, Χαροπούλι
    Επιστημονικό όνομα: Aegolius funereus
    http://biodiversity-info.gr/index.php/el/greek-nature-and-biodiversity/species/fauna/birds/aegolius-funereus

    Σε κάποιο ξένο σάιτ είδα αυτό:
    «In the Iberian Peninsula was believed that owls drank the oil of the lamps in churches, leaving the Saints in the dark (when the real thieves were sacristans). By landing on lamps or touching them andpouring the oil, it was believed that owls hated light, like evil spirits.In spanish and catalan there are sayings that refer to this myth. They were hunted, killed and hanged above the doors of churches and barns to ward off fire and lightning.»

  339. loukretia50 said

    Βρήκα το κείμενο – ας συμπληρώσουν οι ειδικοί, τώρα προφανώς κοιμούνται!
    Antonini Liberalis Ορνιθογονίας του Βοίου
    19. Φῶρες – Ἱστορεῖ Βοῖος Ὀρνιθογονίας β΄.
    Ἐν Κρήτῃ λέγεται εἶναι ἱερὸν ἄντρον μελισσῶν ἐν ᾧ μυθολογοῦσι τεκεῖν Ῥέαν τὸν Δία ……. εἰς τοῦτο παρελθεῖν ἐθάρρησαν Λάιος καὶ Κελεὸς καὶ Κέρβερος καὶ Αἰγωλιός, ὅπως πλεῖστον ἀρύσωνται μέλι· καὶ περιθέμενοι περὶ τὸ σῶμα πάντῃ χαλκὸν, ἠρύσαντο τοῦ μέλιτος τῶν μελισσῶν καὶ τὰ τοῦ Διὸς εἶδον σπάργανα καὶ αὐτῶν ὁ χαλκὸς ἐρράγη περὶ τὸ σῶμα. Ζεὺς δὲ βροντήσας ἀνέτεινε τὸν κεραυνόν, Μοῖραι δὲ καὶ Θέμις ἐκώλυσαν· οὐ γὰρ ἦν ὅσιον αὐτόθι θανεῖν οὐδένα· καὶ ὁ Ζεὺς πάντας αὐτοὺς ἐποίησεν ὄρνιθας· καὶ ἔστιν ἐξ αὐτῶν τὸ γένος τῶν οἰωνῶν, λάιοι καὶ κελεοὶ καὶ κέρβεροι καὶ αἰγωλιοί· καὶ εἰσὶν ἀγαθοὶ φανέντες καὶ ἐπιτελεῖς παρὰ τοὺς ἄλλους ὄρνιθας, ὅτι τοῦ Διὸς εἶδον τὸ αἷμα.
    https://el.wikisource.org/wiki/%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BC%CE%BF%CF%81%CF%86%CF%8E%CF%83%CE%B5%CF%89%CE%BD_%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%B3%CE%AE#19._%CE%A6%E1%BF%B6%CF%81%CE%B5%CF%82.
    και αλλού μια ενδιαφέρουσα μετάφραση, όπου όμως δεν αναφέρεται αετός :
    «..Και προήλθε από αυτούς το γένος των οιωνών, οι λάιοι (οι γλάροι), οι κέρβεροι (οι δρυοκολάπτες), οι κολοιοί (= οι κούκοι) και οι αιγωλιοί (= γλαύκες) , οι οποίοι έγιναν καλοί και τέλειοι κοντά στις άλλες όρνιθες, όταν είδαν το αίμα του Δία (Αντωνίνος Λεβαράλις, Μεταμορφώσεων Συναγωγή, Φώρες 19, Ιστορεί Βοίος Ορνιθογονίας β’)»
    http://www.krassanakis.gr/zeus.htm#_Toc472089316

    Προφανώς υπάρχουν κι άλλα. Καληνύχτα!

  340. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μπράβο παίδες! Ωραιότατη μυθολογία. Κλεφτομελάδες οι χωργιανοί! Αυτά συνέβαιναν στο Δικταίο Άντρο ε; Χμ…
    331 Λου, το φινάλε της μαντιναδοποίησης είναι όλα τα λεφτά! Ζάρα, τράβα στην κουμπάρα! 🙂

    337β >>Υποθετω οτι επειδη η ζαρα το πουλι ειναι ασχημο και στριγκλιαρικο; Να ειναι αλλος ο λογος;
    Νομίζω ως συνώνυμο της κατάρας!
    Δεν το ήξερα αυτό το φρικώδες τω Ρεθεμνιώτω. Από τσι κεράδες τωνε να το βρουν! 🙂
    Καλημέρ!

  341. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα.

    Νὰ συνεισφέρω κι ἐγὼ τὸ κατιτίς μου στὴ συζήτηση γιὰ τὰ εἰς -γος στερητικά.

    Ἀπὸ τὴ θερμιώτικη ντοπιολαλιὰ μοῦ ἔρχονται πρόχειρα στὸ νοῦ:
    ἀχάρα᾿α* (ἀχάραγα)=πρὶν χαράξει
    ἀνάρμε᾿α* (ἀνάρμεγα)=τὰ ζῶα ποὺ δὲν ἔχουν ἀρμεχτεῖ.
    ἀμαλαγιὰ=ἀψάρευτος θαλασσινὸς τόπος, ἀλλὰ καὶ ἀβόσκητο χωράφι.

    *Στὴ θερμιώτικη ντοπιολαλιά, ὅπως καὶ στὶς ντοπιολαλιές ἄλλων νησιῶν, παρατηρεῖται ἔκθλιψη τοῦ γάμμα μεταξύ δύο φωνηέντων.

  342. Κώστας said

    Καλημέρα.

    Τρομαχτικό ν’ ακούς κλαψοπούλια μέσα στην άγρια νύχτα, αλλά που ν’ ακούσεις και μύχο:

  343. sarant said

    312 Ευχαριστούμε πολύ!

    337 Όπως κάργιες, καρακάξες…

  344. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    #330
    ΕΦΗ-ΕΦΗ: Ναι, ο Βασ. Ορφανός στο ’Λέξεις τουρκικής προέλευσης στο κρητικό ιδίωμα’, Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη (2014), σ. 127, αναφέρει αρκετά για τη ζάρα και καταλήγει: «μάλλον < οθωμ. zar ‘κλάμα, οδυρμός’, θηλ. κατά τα κουκουβάγια, σκλώπα».
    [Μάλιστα, μας πληροφορεί ότι στην Πελοπόννησο τη λένε ‘ζαρί’ – για τους ενδιαφερόμενους…]
    Την έχω δει αυτή την ετυμολογία, όπως και τουλάχιστον δύο ακόμη. Δεν με πείθουν όμως… Ίσως αποδειχθεί ότι έχω λάθος.
    Διάβασα, όμως, την αναπάντεχη ανάρτηση του Antonislaw (337) σχετικά με τη μεταφορική σημασία που έχει(είχε) η ‘ζάρα’ στο χωριό του. Δεν την ήξερα. Και μου δίνει ένα επιχείρημα για ψάξιμο της ετυμολογίας σε άλλη κατεύθυνση που έχω υπόψη μου.
    ΥΓ. Μου άρεσε το σχ. 341!

    #335. Antonislaw: Ενδιαφέρον το άρθρο για την τυτώ. Τη ζάρα-τυτώ την έχω στο μυαλό μου πιο καφετιά σε σχέση με αυτήν που δείχνει η φωτο που το συνοδεύει. Και, βέβαια, απέχει πολύ από τον αιγωλιό.

  345. loukretia50 said

    335 Η ζάρα είναι λίγο τρομαχτική στην όψη, αλλά υποθέτω ότι κι αυτή θεωρεί το παιδί της το ομορφότερο!

    Μικρή αφιέρωση:
    Bασισμένο σε λαϊκή παράδοση, μελοποιημένο ποίημα του Γ.Δροσίνη για άλλο γλαυκοειδές…
    Ο Γκιώνης…Ρίτα Αντωνοπούλου https://youtu.be/qVfcpuq6dKc

    «Και γι αυτό το βράδυ άμα σκοτεινιάζει
    το πουλί θλιμμένο στο δεντρί κλαρώνει κι όλη νύκτα κράζει…»

  346. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    345 . Το ζαράρι ,σου είναι γνωστό; χτικιό ,μαράζι κακοτυχιά..Να σχετίζεται; Οπ, βλέπω κεξικογραφείται και δεν έχει σχέση. οκ.
    Μου λένε ότι ο Πιτυκάκης για τη ζάρα παραπέμπει στο ζαρός του Ανθ.Γαζή.Βλέπω λοιπόν στο λεξικό του Α.Γ. στο νέτι (δηλαδή δεε βλέπω, ίσα που, τόσο ψιλουδάκια,) στο «ζαριω» δοτική, από το αζαρός ,όρνεο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: