Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ποιος Θανάσης;

Posted by sarant στο 18 Ιανουαρίου, 2019


Παλιότερα, η ερώτηση δεν άφηνε περιθώρια δισταγμού ως προς την απάντηση. Ποιος Θανάσης; Ποιος άλλος; Ο Θανάσης Βέγγος φυσικά.

Ωστόσο, από το 2011 ο Θου Βου δεν είναι πια μαζί μας, οπότε η ερώτηση του τίτλου επιδέχεται και άλλες απαντήσεις. Και βέβαια, σήμερα εννοούμε τον κάθε Θανάση που γιορτάζει, στον οποίο είναι αφιερωμένο το σημερινό άρθρο, όπως άλλωστε και στις Αθανασίες.

Προσθέτουμε έτσι έναν ακόμα κρίκο στην αλυσίδα των ονοματολογικών μας άρθρων, το τελευταίο από τα οποία το ανεβάσαμε πριν τα Χριστούγεννα, όταν ευχηθήκαμε χρόνια πολλά στον Μανώλη.

Να θυμίσω ότι στο ιστολόγιο έχουμε δημοσιέψει κι άλλα τέτοια άρθρα, αφιερωμένα σε ονόματα, τη μέρα της γιορτής τους, και έχουμε καλύψει τα περισσότερα διαδεδομένα αντρικά και γυναικεία ονόματα -τη Μαρία και την Άννα, τον Δημήτρη και τη Δήμητρα, τον Γιάννη, τον Γιώργο, τον Νίκο, τον Κώστα και την Ελένη, τον Στέλιο και τη Στέλλα, τον Χρίστο (ή Χρήστο) και την Κατερίνα. Από τα λιγότερο συχνά έχουμε αφιερώσει άρθρο στον Σπύρο πρόσφατα και παλιότερα στον Θωμά και στον Στέφανο.

Ο Θανάσης είναι μάλλον συχνό αντρικό όνομα. Σύμφωνα με μια έρευνα, κατέχει την 9η θέση ανάμεσα στα αντρικά ελληνικά ονόματα, ενώ το θηλυκό, η Αθανασία, είναι σπανιότερο, αφού βρίσκεται στην 26η θέση των γυναικείων ονομάτων.

Βέβαια, τα ονόματα δεν είναι ομοιόμορφα κατανεμημένα στον ελλαδικό χώρο: υπάρχουν περιοχές όπου σπανίζουν και περιοχές όπου έχουν μεγαλύτερη συχνότητα. Για τον Θανάση, είχα κάπου διαβάσει (αν το θυμάμαι καλά) ότι έχει πολύ μικρή συχνότητα στην Κρήτη και σε άλλα νησιά, αλλά πολύ μεγαλύτερη του μέσου όρου στη Στερεά Ελλάδα.

Η ετυμολογία του Θανάση είναι απλή, ο Θανάσης είναι παιδί της Αθανασίας ή μάλλον της αθανασίας, δηλαδή ο Αθανάσιος προέρχεται από το ουσιαστικό αθανασία. Φυσικά το γυναικείο όνομα Αθανασία ταυτίζεται με το ουσιαστικό.

Ο Άγιος Αθανάσιος έζησε τον 4ο αιώνα και ήταν Πατριάρχης Αλεξανδρείας -ένας από τους τέσσερις αγίους της Ορθόδοξης εκκλησίας που αποκαλούνται «Μέγας» (οι άλλοι τρεις είναι Βασίλειος, Φώτιος και Αντώνιος). Ο Αθανάσιος ήρθε σε σύγκρουση με τον αυτοκράτορα Ιουλιανό και σε ένα από τα Ατελή ποιήματά του ο Καβάφης θυμάται ένα επεισόδιο της ζωής του.

Όπως και άλλα ελληνικά χριστιανικά ονόματα, ο Αθανάσιος είναι πολύ σπάνιος στις δυτικοευρωπαϊκές χώρες, ενώ αρκετά συχνός στην ορθόδοξη Ανατολική Ευρώπη. Βέβαια, επειδή οι Ρώσοι δεν συμπαθούν τον φθόγγο θ, λένε «Αφανάσι», ενώ στα βουλγάρικα, όπου το όνομα είναι συχνό, έχουμε Ατανάς.

Το όνομα έχει κάμποσες παραλλαγές. Αθανάσιος είναι το επίσημο και Θανάσης η συνήθης μορφή. Από κει και πέρα έχουμε την πολύ κοινή συντομευμένη μορφή Θάνος, όπως ο Μικρούτσικος, την επίσης συνηθισμένη Νάσος, όπως ο ποιητής Νάσος Βαγενάς ή ο Νάσος Ηλιόπουλος, υποψήφιος δήμαρχος Αθήνας με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Τα χαϊδευτικά Σάκης και Σούλης πολύ συχνά κρύβουν Θανάση αν και μπορεί να ανήκουν και σε άλλα ονόματα.

Έχουμε και πολλές τοπικές-ιδιωματικές παραλλαγές, που δεν ξέρω αν ακούγονται στις μέρες μας, αλλά πάντως επιβιώνουν ως επίθετα: Θανασός, Θανασούλιας, Θανασάς, Νάσιος, Νατσιός, Σώκος, Σιούλας, ενώ ο παλιός πολιτικός Αθανάσιος Τσαλδάρης ήταν ευρέως γνωστός με το χαϊδευτικό Νανάς. Η Αθανασία, όταν δεν διατηρεί το όνομά της ακέραιο, γίνεται Σούλα, Νάνσυ, Νάσια, Νανά, και άλλα.

Κάποτε, λέει το ανέκδοτο, πήγε να δει τον Βάρναλη μια νεαρή ποιήτρια. Και πώς σε λένε; τη ρώτησε ο ποιητής. Αθανασία, απαντά εκείνη.

— Μα εγώ για την αθανασία παλεύω όλη μου τη ζωή, είπε ο Βάρναλης και έπεσε πάνω της.

Αν και σαν όνομα δεν είναι σπάνιο, ο Θανάσης δεν έχει αφήσει ίχνος στην παροιμιογραφία μας -εγω τουλάχιστον δεν ξέρω παροιμία με το όνομα αυτό, αν και η φρασεολογία μας έχει μερικά δείγματα.

Έτσι, έχουμε τη στερεότυπη φράση «ποιος Θανάσης;» την οποία δεν την οφείλουμε στον Θανάση Βέγγο όσο κι αν στη συνέχεια ταυτίστηκε με αυτόν. Στην αργκο των χασικλήδων, Θανάσης ήταν συνθηματικό όνομα για τον ναργιλέ -και φαίνεται πως από εκεί βγήκε και η φράση: Όταν η αστυνομία έκανε ντου σε τεκέ έψαχνε το «Θανάση» και οι θαμώνες απαντούσαν -δήθεν ανήξερα- «ποιός Θανάσης;».

Στη δεκαετία του 80, υπήρχε και το «Λέγε με Θανάση». Υποτίθεται ότι ο αρχηγός πολιτικού κόμματος μιλάει σε μια άδεια αίθουσα και λέει «Λαέ της Αθήνας», οπότε από κάτω ο μοναδικός οπαδός του απαντάει «Λέγε με Θανάση». Ίσως αυτό είχε κατά νου ο Χάρρυ Κλυνν, όταν βάζει τον Ανδρέα Παπανδρέου να απευθυνει τον χαιρετισμό: Λαέ της Ελλάδας, λαέ της Αθήνας, λαέ του Παγκρατίου, λαέ της οδού Βουλγαροκτόνου 29, τρίτος όροφος, δεύτερο διαμέρισμα αριστερά, αγαπητέ μου Θανάση!

Πριν απο λιγο καιρό είχα δει ένα διασκεδαστικό μιμίδιο που έπαιζε με την ομοηχία ανάμεσα στο «Θανάση μου» και τη γενική «θανάσιμου». Δεν το βρίσκω, οπότε ας αυτοσχεδιάσω μιαν ομοιοκαταληξία-μωσαϊκό:

Το ξέρεις πως διατρέξαμε Θανάση μου / κίνδυνο δυστυχήματος θανάσιμου;

Και βέβαια, εκτός από τον ναργιλέ, Θανάσης είναι και το όνομα τυχερού παιχνιδιού, παραλλαγής του κουμ-καν, που έκανε θραύση στα καφενεία όταν ήμουν νέος και που είχε απαγορευτεί -κάθε τόσο διάβαζες στις εφημερίδες ειδησάκια ότι η αστυνομια μπήκε στην τάδε παράνομη λέσχη και έπιασε τόσους που έπαιζαν Θανάση.

Ομολογώ πως δεν θυμάμαι ποια ήταν η διαφορά του Θανάση από το κανονικό κουμκάν. Όποιος ξέρει, ας μας πει.

Με βάση το γκουγκλικό διασημόμετρο, ο διασημότερος Θανάσης εκτός από τον Βέγγο είναι ο τραγουδοποιός Θανάσης Παπακωνσταντίνου, που συχνά τον αναφέρουν και σκέτο «Θανάσης» για να τον διαφοροποιήσουν από τον άλλο ξακουστό Παπακωνσταντίνου του τραγουδιού μας. Αν όμως βάλετε Θάνος, δεν βγαίνει ο Μικρούτσικος αλλά ο Thanos, ένας υπέρκακος ήρωας των αμερικάνικων κόμικς της Μάρβελ. Υποθέτω πως τον ονόμασαν έτσι από τον θάνατο, αλλά προσωπικά δυσκολεύομαι να τρομάξω με κάποιον που λέγεται Θάνος.

Χάρη στον Βέγγο, οι ταινίες με τον Θανάση στον τίτλο τους είναι πολλές. Πρώτη χρονολογικά η «Ποιος Θανάσης!» αλλά ακολούθησαν κάμποσες: «Ο Θανάσης, η Ιουλιέτα και τα λουκάνικα», «Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση;», «Θανάση πάρε τ’ όπλο σου», «Ο Θανάσης στη χώρα της σφαλιάρας», «Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι», και άλλες.

Στα τραγούδια όμως, κυριαρχεί το «Πού’σαι Θανάση;» του Γιώργου Ζαμπέτα. Το τραγούδι έχει ιστορία. Τους στίχους τους έγραψε ο σπουδαίος λαϊκός στιχουργός Χαράλαμπος (Μπάμπης) Βασιλειάδης, ο επονομαζόμενος Τσάντας (από τη μεγάλη δερμάτινη τσάντα που κράταγε πάντα, γεμάτη στίχους!). Όταν ο Ζαμπέτας γύρισε από μια περιοδεία στο εξωτερικό, έμαθε ότι όσο έλειπε ο Τσάντας είχε πεθάνει -και ότι του είχε αφήσει σαν αποχαιρετιστήριο τους στίχους του «Θανάση».

Αλλά με τέτοιον τίτλο που έβαλα στο άρθρο, δεν πρέπει να παραλειψω ένα τραγούδι του Λογό, που το ερμηνεύει εδώ ο Λάκης Παπαδόπουλος, και έχει τίτλο, ακριβώς «Ποιος Θανάσης;»

Και επειδή αδίκησα την Αθανασία, ας κλείσω με την Αθανασία των Χατζιδάκι-Γκάτσου με τη Δήμητρα Γαλάνη:

 

Στην Αθανασία και στον Θανάση, τον Θάνο και τον Νάσο, το ιστολόγιο εύχεται χρόνια πολλά -μαζί και σε όσες και όσους μάς διαβάζουν, την Ιμορταλιτέ και τον Πρεβέρ, που μακάρι να ξαναρχίσουν να γράφουν εδώ, και σε όλους τους άλλους που γιορτάζουν.

 

Advertisements

200 Σχόλια to “Ποιος Θανάσης;”

  1. spiral architect 🇰🇵 said

    Καλημέρα.

    […] ενώ στα βουλγάρικα, όπου το όνομα είναι συχνό, έχουμε Ατανάς. […]

    Έναν επικοντιστή Τάρεφ θυμάμαι.

  2. π2 said

    Του βαλκανικού Ατανάς υποκοριστικό είναι το Τάσε, νομίζω.

    Το Αθανάσιος πρέπει όντως να είναι από τα πιο σπάνια στη Δύση χριστιανικά. Εκτός εκκλησιαστικών κύκλων δεν νομίζω ότι χρησιμοποιείται. Παλιά νόμιζα ότι το αγγλικό Ethan είναι συντόμευσή του Αθανάσιος, επειδή είχα πετύχει έναν άγιο Athan. Αλλά τελικά ούτε το Athan έχει σχέση με το Ethan ούτε το Ethan με το Αθανάσιος (βιβλικό είναι).

  3. nikiplos said

    Δικαιωματικά, χρόνια πολλά και στον Θανάση Γκαϋφίλια…

  4. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα, χρόνια πολλά στους εορτάζοντες και τις εορτάζουσες.

    Απ’ ότι θυμάμαι, το παιχνίδι Θανάσης διαφέρει από το κουμκάν στο ότι μπαλαντέρ είναι και τα δυάρια, ενώ δε μπορείς να «κολλήσεις» στα χαρτιά των άλλων, παρά μόνο στα δικά σου. Ίσως (δεν είμαι σίγουρος), να μη μπορείς να πάρεις το χαρτί που πέταξε ο προηγούμενος.
    Θυμάμαι την απορία μου σε ένα καφενείο, πιτσιρικάς, όταν είδα να παίζουν με τα χαρτιά σχεδόν φανερά μετά από ένα-δυο γύρους, για να μου απαντήσουν πως δεν έχει σημασία αν ο άλλος ξέρει τα χαρτιά σου ή όχι.
    Θυμάμαι επίσης το σχολιασμό ενός αστυνομικού σε επίκαιρη εκπομπή γύρω από την Πρωτοχρονιά, πως ο Θανάσης είναι πιο «τίμιο» παιχνίδι (εννοώντας πιο τεχνικό, υποθέτω) από το κουμκάν, αλλά επειδή είναι πολύ πιο γρήγορο (η παρτίδα διαρκεί λιγότερο) έχει περισσότερο κέρδος και γι’ αυτό το προτιμούσαν οι χαρτοπαίχτες.

  5. cronopiusa said

    Χρόνια πολλά στις Αθανασίες και στους Θανάσηδες μας!

  6. Alexis said

    Καλημέρα.
    Χρόνια πολλά στους Θανάσηδες και στις Αθανασίες!
    Από τα ωραιότερα χασάπικα της δισκογραφίας μας το «Που ‘σαι Θανάση», αριστουργηματική η μουσική του Ζαμπέτα!

  7. spiral architect 🇰🇵 said

    [..] Ομολογώ πως δεν θυμάμαι ποια ήταν η διαφορά του Θανάση από το κανονικό κουμκάν. Όποιος ξέρει, ας μας πει. [..]

    Θανάσης:
    – Μοιράζονται δυο πλήρεις τράπουλες.
    – Στην αρχική μοιρασιά, ότι χαρτί πέσει κάτω, (εκτός απ’ αυτο όλα τα υπόλοιπα) είναι και μπαλαντέρ μαζί με τους υπάρχοντες τέσσερις.
    – Μπορείς να πάρεις και το χαρτί που έριξε κάτω ο προηγούμενος παίκτης.
    – Δεν κατεβάζεις τρίτες, αν τα χαρτιά που έχεις στα χέρια σου σε καίνε (>100)

  8. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    «Θανάση, γιατί έκοψες το άλφα από μπροστά; Για ένα γράμμα χάνεις την Αθανασία», έγραψε κάπου ο Ντίνος Χριστιανόπουλος.
    Για ένα γράμμα, ναι, αλλά τι γράμμα!

  9. Alexis said

    Στην Ήπειρο αλλά και στο Ξηρόμερο ο Θανάσης είναι σχεδόν πάντα Νάσος και συχνά συν-εκφέρεται με το πατρωνυμικό, ως μία λέξη, π.χ.
    Νάσο-Μήτρος=ο Νάσος ο γιός του Μήτρου
    Νάσο-Θύμιος=ο Νάσος ο γιός του Θύμιου
    Νάσο-Μούλιας=ο Νάσος ο γιός του Μούλια (όπου Μούλιας=Σταμούλης), κ.ό.κ.

  10. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα, και χρόνια πολλά στους εορτάζοντες !
    Θυμάμαι το παλιό «Ζωή είν’ αυτή, Ζωϊτσα μου; Θάνατος, Θανάση μου…»
    Και μια που είναι σπάνιο να μπει κι ο «Θάνος» στο λαϊκό τραγούδι, να που έγινε !

    Στην ταινία «Ποιος Θανάσης» (1969), repetition της ταινίας «Το έξυπνο πουλί» (1961), με το Χατζηχρήστο, ο Βέγγος, έμπορος ηλεκτρικών ειδών, κάποια στιγμή στο τέλος σταματάει την απεριόριστη καλωσύνη του, που τελικά βλάπτει το συμφέρον του.

    – Ρε πατριώτη, άκουσες να μιλάνε για κανένα Θανάση;
    – Ποιος Θάνάσης;
    – Αυτό λέω κι εγώ…Ποιος Θανάσης !

    Εμείς οι παλιότεροι λίγο προλάβαμε και το Θανάση Μάνθο, με το «Αγκάθι» του…

  11. Πάνος με πεζά said

    Στην Ελλάδα ο πιο γνωστός Άγιος Αθανάσιος είναι φυσικά ο γ…στρώνας του Καϊμακτσαλάν, γκομενοπαγίδα κλπ.κλπ., ενώ εντός Αθηνών, η πιο γνωστή εκκλησία (δεν υπάρχουν και πολλές) μάλλον είναι αυτή στο Πολύδροσο, στη Ρεματιά Χαλανδρίου.

  12. Μικροί κοροϊδεύαμε τον Θανάση της παρέας : Θανάση, βαλ’τον γάιδαρο να κλ…

    και κάπου έρχεται στη μνήμη ο διαιτητής Θάνος και η σχέση του (μέσω της γυναίκας του) με την ΑΕΚ, από τις πρώτες «απώλειες» λόγω της κάθαρσης…

  13. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @ 11,

    Καλά, δεν υπήρχε και μία Αγία Αθανασία, που δεν ήταν όμως και πολύ … αγία;

  14. Πάνος με πεζά said

    Κι όπως συχνά συμβαίνει αυτή η «μούφα» στους οικισμούς, δεν υπάρχει ναός Αγίου Αθανασίου στον Άγιο Αθανάσιο, παρά μόνο Ναός Αναλήψεως !

  15. Πέπε said

    > > Πριν απο λιγο καιρό είχα δει ένα διασκεδαστικό μιμίδιο που έπαιζε με την ομοηχία ανάμεσα στο «Θανάση μου» και τη γενική «θανάσιμου».

    Συναφές: Πλήττω θανάσιμα, Θανάση μου

  16. # 11

    Εχει και μια στην Κυψέλη, στο παλιό τέρμα της Ανω Κυψέλης μ’ ένα μεγάλο οικοδομικό τετράγωνο-κτήμα με ελιές και άλλα δένδρα που είχαν βάλει στο μάτι ανεπιτυχώς πολλοί οικοπεδοφάγοι

  17. Alexis said

    Δεν ήξερα πάντως ότι η έκφραση προϋπήρχε του Βέγγου και ήταν μάλιστα και της αργκό των χασικλήδων…

  18. Πάνος με πεζά said

    Ζει ακόμα στα 91 της η Αθανασία Κρικέτου… Ε ρε κάτι εκπομπάρες οι «Ρρρρεπόρτερς» τότε…

  19. Πάνος με πεζά said

    @ 16 : Α ναι, έμενε μια φίλη εκεί (Κλεώνης).

  20. Επίσης υπάρχει η σκηνή με τον Χάρρυ Κλινν από τις ασκήσεις επί χάρτου ενός ζεύγους όπου ακούγεται το » Τσούζει Θανάση μου…αλλά μ’ αρέσει ! )

  21. Πάνος με πεζά said

    Οι ταινίες του Βέγγου όπου προτάσσεται το μικρό του όνομα :
    1969 Ποιος Θανάσης!,
    1970 Ο Θανάσης, η Ιουλιέτα και τα λουκάνικα
    1971 Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση
    1972 Θανάση, πάρε τ’ όπλο σου
    1973 Δικτάτωρ καλεί Θανάση
    1976 Ο Θανάσης στη χώρα της σφαλιάρας
    1979 Ο παλαβός κόσμος του Θανάση
    1980 Θανάση σφίξε και άλλο το ζωνάρι
    1982 Ο Θανάσης και το καταραμένο φίδι

  22. # 13

    Είναι η γνωστή σαν 3Α, Αγία Αθανασία του Αιγάλεω, με τις χαραματιές στον ύπνο από την Παναγία κ.λ.π. ηθικοπλαστικά

  23. cronopiusa said

    Οι περιπέτειες του Αγίου Αθανασίου Κουρκουρή (Θησείο)

  24. Τσούρης Βασίλειος said

    4.ΓιώργοςΜ
    Τα δυάρια είναι μπαλαντέρ στο πινάκλ, όχι στο Θανάση.
    Μπαλαντέρ σε κάθε παρτίδα ήταν το φύλλο που έβγαινε πρώτο στο τραπέζι όταν τελείωνε το μοίρασμα, υπήρχαν όμως και 2 γνήσια μπαλαντέρ..
    Ορισμένοι έπαιζαν και το φιρφιρίκι (αν έβγαινε μπαλαντέρ το 3 κούπα και είχες το άλλο 3 κούπα σε πλήρωναν όλοι οι παίκτες)
    Δεν έπαιρνες χαρτί από κάτω.

  25. spiral architect 🇰🇵 said

    @13: Η "Αγία" Αθανασία του Αιγάλεω. Η βοσκοπούλα από την Αμαλιάδα που "έβλεπε" οράματα και η Παναγία άφηνε ανορθόγραφα μηνύματα στο στήθος της.

    Θυμάμαι ότι, στα Δυτικά γινόταν ένας χαμός με την «αγία». Κάποτε αποφάσισε μια γειτόνισσα να την επισκεφτεί και είπε στη μητέρα μου, για να πάνε παρέα. Ο πατέρας μου σκυλόβρισε την πρώτη, αφού δεν έπαιρνε από λόγια, (ότι δεν υπάρχει θεός, παναγίες και θαύματα) και ορμήνεψε τη μάνα μου να μην κάνει παρέα με τρελοθεούσες. 😀

    Ωραίες εποχές· πρώτα το νερό του Καματερού και ύστερα η αγία Αθανασία.

  26. Πέπε said

    > > Στην αργκο των χασικλήδων, Θανάσης ήταν συνθηματικό όνομα για τον ναργιλέ -και φαίνεται πως από εκεί βγήκε και η φράση: Όταν η αστυνομία έκανε ντου σε τεκέ έψαχνε το «Θανάση» και οι θαμώνες απαντούσαν -δήθεν ανήξερα- «ποιός Θανάσης;».

    Δε μου φαίνεται πολύ πιθανό. Κρίνοντας από τα τραγούδια, τον ναργιλέ τον λέγανε κυρίως ναργιλέ (ή αργιλέ), και δευτερευόντως με διάφορα συνθηματικά όπως θανάσης ή μάπας. Δεν μπορώ να φανταστώ τους μπάτσους, κατά την έρευνά τους, να διαλέγουν ένα από τα όχι συχνότερα συνθηματικά για να ρωτήσουν «πού είναι ο Θανάσης;» και αυτό να γίνεται τόσο πολλές φορές ώστε να μείνει η φράση.

  27. Θανάσης said

    Επίσης το έχω συναντήσει στο Μεξικό ως Ατανάσιο

  28. Κουνελόγατος said

    «Ωστόσο, από το 2011 ο Θου Βου δεν είναι πια μαζί μας, οπότε η ερώτηση του τίτλου επιδέχεται και άλλες απαντήσεις».

    Δεν υπάρχει άλλη απάντηση. Για χάρη του Θ.Β. μέχρι και στην προφύλαξη οθόνης αυτό έχω γράψει εδώ και πολλά χρόνια. Πριν καμιά 20ριά χρόνια, πέρναγαν στη δουλειά και μου έλεγαν χρόνια πολλά για τον υπολογιστή μου. :mrgreen:

  29. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και τις εξαιρετικές προσθήκες -όπως τα περί αγίας Αθανασίας.

    Και πάλι χρόνια πολλά σε όσες και όσους γιορτάζουν!

  30. Χρόνια Πολλά σε καθέναν με το γιορταστικό όνομα Αθανάσιος, Θανάσης, Θανασός, Νάσιος, Νασιός, Νάσκος, Θανασάκης, Σάκης, Θανασούδας, Θανασούλας, Θανασούλης, Σούλης, Αθανασία, Θανασία, Θανάσω, Νάσω, Θανασούδα, Θανασούλα, Σούλα.

  31. spiral architect 🇰🇵 said

    Αγία Αθανασία του Αιγάλεω: Ριζοσπάστης, φύλλο της 9/6/1982, σελ.: 7

  32. Κουνελόγατος said

    Υπάρχει και το γνωστό ανέκδοτο, που τελειώνει ως εξής: που είσαι ρε Θανάση κι έφαγα τον κόσμο για να σε βρω.

  33. Πάνος με πεζά said

    Ο Θανάσης μας άφησε λίγο μετά την έναρξη της κρίσης, αρχές Μαϊου, όπως θυμάμαι. Δεν το έμαθα αμέσως, αλλά μου έστειλε ο αδερφός μου ένα μήνυμα που τα έλεγε όλα : «Όχι τώρα κι εσύ, καλέ μου άνθρωπε…»
    Και ακριβώς αυτό συνέβαινε και στο δρόμο : όλοι τον χαιρετούσαν «Γεια σου Θανάση !», κι εκείνος, μην ξέροντας φυσικά τον καθένα, απαντούσε «Γεια σου και σένα, καλέ μου άνθρωπε !»
    Σίγουρα θα πρέπει να έχουμε πει για τα χρόνια του στη Μακρόνησο, απ’ όπου του έμεινε και η παθολογική αντιπάθεια στη σκόνη.
    Ο Θανάσης «εψάλη» στην Αγία Μαρίνα Θησείου, έξω από την οποία είχε γυρίσει ίσως τη συγκλονιστικότερή του σκηνή στο ελληνικό σινεμά («Ο Θανάσης στη χώρα της σφαλιάρας», 1976)

    Και για να κλείσουμε, λίγα λόγια που είχε ράψει ο αδερφός μου τότε, που είχε πάει στην κηδεία :
    Γύρισα λοιπόν από «κει»…
    Μιλάμε για χιλιάδες κόσμο… Όλοι υπομονετικά να περιμένουν… Όλοι να μιλάνε γι’ αυτόν… Τα στεφάνια ελάχιστα σε σχέση με τον άνθρωπο κι αυτά από επώνυμους. Πρόεδρος, Πρωθυπουργός, Πρόεδρος Βουλής, Υπουργός Πολιτισμού, με χτυπητή κηλίδα αυτό του Καρατζαφέρη που μάλλον ξέχασε ποιοι στείλανε το Θανάση στη Μακρόνησο… Τέλος πάντων…
    Η οικογένειά του, άφαντη… Το φέρετρο κλειστό, αλλά πολλοί δάκρυσαν κι ας μην τον είδαν… Είδα παιδιά που ήταν αγέννητα όταν ο Θανάσης έκανε τις τελευταίες ταινίες με τον Κατσουρίδη… Είδα ροκάδες με χαρακτηριστικές μπλούζες να κλαίνε με λυγμούς… «Μπορεί να είναι συγγενείς», είπε κάποιος που παραξενεύτηκε όσο κι εγώ. Μα όλοι «συγγενείς» του δεν ήμασταν;
    Μόνο στον Ξυλούρη θυμάμαι να έχω κλάψει τόσο πολύ για άνθρωπο που δε γνώριζα…
    Έπειτα, όταν όλος αυτός ο κόσμος πέρασε δίπλα από τη σορό (εγώ πρέπει να έκανα πάνω από μιάμιση ώρα) έβγαλαν το φέρετρο έξω. Ο κόσμος χειροκροτούσε δυνατά για κάνα δεκάλεπτο και δεν έλεγε να σταματήσει… Η οικογένεια, χαμηλών τόνων προφανώς κι αυτή, άφαντη…
    Τον έβαλαν στη νεκροφόρα, κι έφυγαν… άγνωστο για πού. Ακούσαμε μπάντα και φανταστήκαμε πομπή για το Α’ Νεκροταφείο. Μάλλον ξεχάσαμε όμως τι σόι άνθρωπος ήταν ο Θανάσης μας… Κι έτσι, αθόρυβα, το ανθρώπινο πλήθος σκορπίστηκε.
    Θα μπορούσε να ακολουθήσει η εξής σκηνή:
    Χριστός: Βρε καλώς το Θανάση…
    Βέγγος: Καλέ μου Θεάνθρωπεεε…

  34. spiral architect 🇰🇵 said

    Άσχετο, αλλά ο πίνων μεθά και ο ψάχνων βρίσκει: Πρώτη σελίδα του φύλλου του Ρ. της 9/6/1982, (#31) προτελευταία στήλη, κάτω-κάτω, διαβάστε.
    Πσσσ!

  35. «Θανάση, Θανάση, σκούπα και φαράσι» λέγαμε πιτσιρικάδες, στη δεκαετία του ’50…

  36. ΓΤ said

    Αναρωτώμενος εάν στην ταριφόγλωσσα ειπώνεται από παλιούς «η Αγία Αθανασία του Αιγαλέου», είδα στη Wiki να αξιώνεται λήμμα αυτό το βλήμα, και μου ‘ρθαν στο μυαλό τα χάχανα του πατέρα μου απέναντι στην τοτινή ασπρόμαυρη τηλεόραση…

    Λήμμα για την Κρικέτου… Τι να πω… Ας μην ξεχάσουμε ασφαλώς τον Αθανάσιο Φωκά (https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%B8%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%83%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%A6%CF%89%CE%BA%CE%AC%CF%82)

  37. Πάνος με πεζά said

    @ 35 : Ήταν μέρος αυτού εδώ :
    Ένα δύο τρία
    πήγα στην Κυρία
    μου ‘δωσε ένα μήλο
    μήλο δαγκωμένο
    το ‘δωσα στην κόρη
    έκανε αγόρι
    το ‘βγαλε Θανάση
    σκούπα και φαράσι.

  38. sarant said

    35-37 Μπράβο, καλά που το θυμηθήκατε!

  39. Κουνελόγατος said

    Έτσι τελειώνει ένα άρθρο που αφορά τη σημερινή συγκυρία, κοίτα σύμπτωση..¨.

    «Μην επαναπαύεστε, πάντως, στο ότι «η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει». Το χει πει ο Θανάσης Βέγγος στο «Βλέμμα του Οδυσσέα» του σπουδαίου Θόδωρου Αγγελόπουλου (μακάρι να ζούσε να οργώσει ξανά τη Μακεδονία):

    «Ξέρεις κάτι; Η Ελλάδα πεθαίνει. Πεθαίνουμε σα λαός. Κάναμε τον κύκλο μας, δεν ξέρω πόσες χιλιάδες χρόνια, ανάμεσα σε σπασμένες πέτρες και αγάλματα.Και πεθαίνουμε…. Αλλά αν είναι να πεθάνει η Ελλάδα, να πεθάνει γρήγορα. Γιατί η αγωνία κρατάει πολύ και κάνει πολύ θόρυβο…»»

  40. Le Coeur Gothique said

    Καλημέρα σας.

    Να ευχηθώ ολόψυχα με την σειρά μου χρόνια πολλά κι ανέμελα σε όλες τις εορτάζουσες και τους εορτάζοντες εντός κι εκτός ιστολογίου.

    2) Και κοίτα να δεις τώρα πού έχω εδώ και πολλά χρόνια έναν καλό φίλο στην συμπρωτεύουσα, που Αθανάσιο τον βάφτισαν, εγώ Σάκη τον γνώρισα, αλλά όταν άνοιξε παρτίδες με τον προσανατολισμένο προς την ευρύτερη rock θηλυκό πληθυσμό τού Α.Π.Θ. άρχισε να συστήνεται εν μία νυκτί ως Athan (Έ-ι-θαν)…

  41. Jimakos said

    Ο Τζιμάκος (ο ένας, ο κανονικός 😀 ), είχε πει κάποτε για τον Ανδρέα Μικρούτσικο ότι ακόμα και στα δικά του τραγούδια μνημονεύει τον αδερφό του, όπως για παράδειγμα στην «Άνοιξη», που λέει «Θάνε, σαν να μπαίνει η άνοιξη». Έλεγε διάφορα τέτοια γλωσσοπλαστικά (στέκει αυτό σα λέξη, άραγε; )

    Θυμήθηκα επίσης και το τραγούδι του άλλου μακαρίτη πλέον, του Γιάννη του Καλατζή, το «Άσπρα θα φορέσω», που ξεκινάει με τον στίχο:
    Μ’ αγαπάει, μ’ αγαπάει
    το κορίτσι, Θάνο μου,
    κι η καρδούλα του χτυπάει
    όταν γέρνει πάνω μου.

    Στις κάπως νεότερες γενιές, συχνά αναφερόμενος χαρακτήρας είναι η τηλεοπτική περσόνα του Ρένου Χαραλαμπίδη από την σειρά «κάτι τρέχει με τους δίπλα» (κάποτε στο Μέγκα), όπου ονομαζόταν Θανάσης Καλημέρης. Αφενός ήταν μια πληθωρική προσωπικότητα στη σειρά, αφετέρου το -σεναριακό- αμόρε του, Δήμητρα Ματσούκα δεν έχανε ευκαιρία να τον φωνάζει «Θανάσηηη» με ναζιάρικο τρόπο, έχοντας δώσει και κάμποσα meme σχετικά.

  42. spyridos said

    Ο «θείος Θανάσης» στο τουίτερ (εξπερ στα κινηματογραφικά) έφτιαξε μια υπέροχη σειρά μηνυμάτων σήμερα.
    Ενα αφιέρωμα στους Θανάσηδες του Βέγγου.

    Ξημερώνει του Αγίου Αθανασίου και εκτός από τον Θανάση Βέγγο σήμερα θα γιόρταζαν τουλάχιστον 32 από τους 100 και πλέον χαρακτήρες που ενσάρκωσε στον κινηματογράφο. Οπότε σκέφτηκα να θυμηθούμε μερικούς από αυτούς τους συνονόματους Θανάσηδες, ξεκινώντας με ένα Top-10. Thread. /1 pic.twitter.com/ffxYWqOteO— Thanassis (@theiosthanassis) January 17, 2019

    https://platform.twitter.com/widgets.js

  43. Mπετατζής said

    34. Δερμογραφισμός είναι το τατουάζ να υποθέσω. Κάτι μάθαμε και σήμερα. Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες και εορτάζουσες.

  44. sarant said

    Από το ΦΒ η πλήρης ατάκα του Χάρρυ Κλυνν με τον Θανάση:

    «Λαέ του σύμπαντος, λαέ της υφηλίου, λαέ της Ευρώπης, λαέ των Βαλκανίων, λαέ της Ελλάδας, λαέ της Αθήνας, λαέ του Μοσχάτου, λαέ της οδού Σαλαμινομάχων 26Β δεύτερος όροφος, διαμέρισμα 4 γκαρσονιέρα, αγαπητέ μου Θανάση»

    43 Όχι! Δερμογραφισμός είναι μια μορφή κνίδωσης κατά την οποία το δέρμα εμφανίζει παροδικά διάφορα σημάδια -γραμμές πχ- όταν ασκηθεί επάνω του πίεση ή τριβή.

  45. spiral architect 🇰🇵 said

    @43: Όχι, δεν είναι το τατουάζ, είναι ο κνιδωτικός δερμογραφισμός.

  46. raf said

    ο σκελετός που βρέθηκε σε μια σπηλιά στο Σάσι
    «σε βλέπω κόκαλο», μου λέει, «αγαπητέ Θανάση»

    Το τελευταίο τραγούδι του Παπακωνσταντίνου για όποιον ενδιαφέρεται και δεν το άκουσε ακόμη, που συμπίπτει και με τη χρονιά που κηρύσσεται πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης η πανάρχαια ιταλική πόλη.

    Με την ευκαιρία να ευχηθώ καλή χρονιά στο ιστολόγιο, μιας και έχω καιρό να σχολιάσω, αλλά και να ρωτήσω κάτι σχετικό με ένα άλλο τραγούδι που αναφέρεται σε όνομα: στο τραγούδι «Αμάν Κατερίνα μου» του Παναγιώτη Τούντα, στο ρεφρέν, ακούγεται μια λέξη που δεν καταλαβαίνω:

    Αμάν Κατερίνα μου
    κουζούμ Κατερίνα μου

    Πρόκειται για επιφώνημα μάλλον. Απο πού κρατά η σκούφια του;

  47. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Καλημέρα, και χρόνια πολλά σε όσους / όσες γιορτάζουν. Δεν παρακολουθώ το εορτολόγιο, δεν ξέρω παρά τους πολύ βασικούς αγίους αλλά εντελώς συμπτωματικά χτες βράδυ έβλεπα το Ένα Ασύλληπτο Κορόιδο.

  48. loukretia50 said

    Eυχετήριον σάλπισμα αθανασίας προς Θανάση

    Θανάση μου ο θάνατος ποτέ μη σε προφτάσει
    Για να γλιτώσω τον καημό,η καρδιά μου να μη σπάσει
    Άσε να φύγω πρώτη εγώ, πέστου να μη διστάσει
    Έτσι κι αλλιώς η γρουσουζιά μαζί μου θ’ αποδράσει

    Flash back :
    Κι όταν για λίγο σ΄έβλεπα στη φέξη και στη χάση
    Απελπισμένη νόμιζα πως μ΄έχεις πια ξεχάσει
    Το θολωμένο μου μυαλό το είχα πλέον χάσει
    Και η κυκλοθυμία μου τον κόσμο είχε διχάσει

    Όψιμος προβληματισμός
    Δεν πίστευα Θανάση μου πως μ΄έχεις ξεπεράσει
    Στα όρια θανάσιμου αμαρτήματος θα φτάσει
    το κόλλημα με τη μορφή που ιδανική έχω πλάσει
    Σαν την τρελή σ΄αναζητώ, γελάει όλη η πλάση
    ΛΟΥ
    Καπνούς βγάζει η ανάσα μου, το αίμα έχει κοχλάσει
    Κανόνισε να εμφανιστείς πριν θύελλα ξεσπάσει…

  49. nikiplos said

    46@, κουζούμ = αρνάκι μου
    Τουρκική προσφώνηση σε αγαπητό πρόσωπο…

  50. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    46 < τρκ kuzum = αρνάκι μου. Έχει την έννοια του αγάπη μου, γλυκιά μου, καλή μου κλπ.

  51. nikiplos said

    Και οι Αθηναίοι, μην ξεχάσουμε και τον γνωστό σε όλους Θανάση…
    https://othanasis.com/

  52. Mπετατζής said

    44. Α, ευχαριστώ !! Τώρα που το σκέφτομαι το τατουάζ λέγεται δερματοστιξία.

  53. raf said

    49, 50

    Ευχαριστώ πολύ!

  54. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Θανάσης Κλάρας

  55. sarant said

    48 Γέγραφας!

  56. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Αθανασία

  57. Brian de Bois-Guilbert said

    Δεν μπορώ να το αποδείξω στατιστικά αλλά το όνομα έχει συχνή εμφάνιση στους αρμάνικους (Βλάχους) πληθυσμούς της Ηπείρου μεταξύ των οποίων ακούγονται και τα Νάκος, Νάτσιας, Νάτσης.

  58. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Η πιο τυχερή Αθανασία ειναι βεβαίως η Αθανασία Νταβαρίνου 😏

  59. cronopiusa said

  60. Μία προγματική ιστορία από τα Εξάρχεια, με το Θανάση Βέγγο, περίπου 40 χρόνια πριν:

    http://badsadstories.blogspot.com/2007/08/blog-post_26.html

    Χρήστος Δ. Τσατσαρώνης
    http://www.badsadstories.blogspot.gr
    http://www.badsadstreetphotos.blogspot.gr

  61. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Πολλά έθιμα του Αη Θανάση,του μεσοχειμωνιάτη, λέει. Εμείς εκεί στα τέρματα της επικρατειας, στη μέση του πελάγου, με Θανάσηδες σα να μην τα πηγαίναμε καλά.Μου φαίνεται πως γνώρισα άνθρωπο να τον λένε Θανάση, όταν ήρθα στην Αθήνα 🙂 . Οι βοριοελλαδίτες αντίθετα τον τιμούν δεόντως (υπέρ το δέον 🙂 ) .
    Στην Τσακονη της Καστοριάς θυσιάζουν τον μόσχο προσφερόμενοι τη θυσία για την υγεία των κατοίκων.
    Στο Βελβεντό Κοζάνης τρώνε κατά παράδοση λουκάνικα χωριάτικα όλο το χωριό μαζί,
    Στη Δράμα,στο Καλαμπάκι, τρώνε όλοι μαζι σε κοινή συνεστίαση μετά τη θεία λειτουργία,
    στο Βόιο της Κοζάνης ανάβουν φωτιές την παραμονή και κερνάνε τον κόσμο λουκάνικα από την γουρνοχαρα του Δεκέμβρη,
    στην Αιτωλοακαρνανία μοιράζουν γλυκά ψωμιά σύμβολο της δύναμης του Αγίου ενάντια στους αιρετικούς,
    στο Διδυμότειχο φιλεύουν σε μεγάλα τραπέζια όλους τους συγγενείς οι γηραιότερες γυναίκες…
    Πολλά τα έθιμα αυτή την ημέρα και κυρίως διότι σύμφωνα με την παράδοση ο άγιος Αθανάσιος ονομάζεται μεσοχειμωνιατης, μικροκοφτας, μεσαριτης, μεσαριας, λιγοπαγιτης κ.λ.π. αφού οι βόρειοι Ελληνες πιστεύουν πως σήμερα είναι η μέση του χειμώνα και όσο πέρασε μέχρι σήμερα άλλο τόσο έχουμε για να αποσωσουμε….

  62. spiral architect 🇰🇵 said

    @60:
    – Στο Σουφλί!
    – Πού είναι το Σουφλί;
    – Πιο πάνω, πιο δεξιά, πιοοό πάνω! 😀

  63. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    33>>τα χρόνια του στη Μακρόνησο
    Για το Θανάση Βέγγο, ο Νίκος Κούνδουρος

  64. alexisphoto said

    Να ένας ακόμα Θάνος

    μεγαλώσαμε μαζί του…
    καλημε΄ρα

  65. Κώστας said

    Να αναφέρουμε και τον Θανάση Βάγια του Βαλαωρίτη (μπρρ…)!

  66. Alexis said


    Ο Θάνος Λειβαδίτης, ο εμβληματικός «δικηγόρος Άγγελος Καρνέζης» των παιδικών μας χρόνων, και ανιψιός του ποιητή Τάσου Λειβαδίτη.


    Η Αθανασία Τσουμελέκα, εκ Πρεβέζης, χρυσή ολυμπιονίκης το 2004 στους Ολυμπιακούς της Αθήνας.

  67. Πέπε said

    @49:
    > > τουρκική προσφώνηση σε αγαπητό πρόσωπο

    Και ελληνική. Απαντά ενίοτε σε μικρασιάτικα τραγούδια. Χωρίς να θυμάμαι συγκεκριμένο παράδειγμα, είμαι περίπου σίγουρος ότι θα το έλεγαν επίσης ο Καππαδόκης της Βαβυλωνίας και η Λωξάντρα. Επίσης, ο Εβραίος Σολομών του Καραγκιόζη (παρόλο που η δικιά του γλώσσα είναι κατά βάση σπαστά ελληνικά ανάμικτα με ισπανοεβραίικα).

    Συχνά πάει ταίρι με το «γιαβρούμ».

  68. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα!

    18: Έτσι είναι Πάνο… «Αγία Αθανασία»… του Αιγάλεω: Από βοσκοπούλα… δισεκατομμυριούχος!

    48: Ωραίο ΛΟΥ, να τον χαίρεσαι 🙂

  69. Alexis said

    #67: Συχνά πάει ταίρι με το «γιαβρούμ»

  70. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

  71. Πέπε said

    @69:
    Προφανώς, ακριβώς κάτι τέτοια τραγούδια είχε υπόψη του ο Χάρρυ Κλυνν όταν έβγαζε την Ώρα της Λυκομιφών. Μόνο που του Αγγελόπουλου είναι του 1960 ενώ του Χάρρυ Κλυνν πολύ μεταγενέστερο, 1979, άρα τότε (το ’79) θα συνεχιζόταν ακόμη η παραγωγή αυτού του στυλ. Πάντως το «αμάν κουζούμ, αμάν γιαβρούμ», όσο κι αν δεν είναι βέβαια μοναδικό, μπορεί να το δανείστηκε και κατευθείαν από τον Αγγελόπουλο.

    (Η κριτική περί τουρκοποίησης της λαϊκής μουσικής είναι παμπάλαιη: το 1979 είχε καβαντζάρει τον μισό αιώνα.)

  72. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Ψείρες τσιμπούρια και κοριοί Θανάση μου

  73. kuzu είναι το αρνάκι, και yavrı το μικρό ζώο γενικά. Τελευταίο της τριάδας το σκώτι (τζιέριμ)

  74. leonicos said

    δημοσιέψει

    κατά το κουρεψει

  75. Πάνος με πεζά said

    @ 71 : Το «Ακούστε κι αυτό», που ακούγεται στην Ώρα της Λυκομηφόν του Χάρρυ Κλυνν πρέπει να ήταν ήδη καθιερωμένο σλόγκαν, από τέτοιες διαφημιστικές εκπομπές…

  76. paolodrosi said

    Δεν μπορώ άλλο Θανάση,
    στα εικοσιπέντε έχω γεράσει
    Δεν μπορώ άλλο Θανάση,
    κάνε στάση

  77. sarant said

    74 «Δημοσιέψει» έγραφαν ο Λινος Πολίτης και ο Γ.Π.Σαββίδης, μεταξύ άλλων

    75 Ναι, ήταν καθιερωμένο

  78. Πέπε said

    73:
    Το «αρνί μου» λέγεται και στα ελληνικά, αλλά είναι σπάνιο. Ειδικά όμως οι Πόντιοι το έχουν για στάνταρ έκφραση, αρνί μ’ / αρνόπο μ’. Δεν ξέρω αν το μετέφρασαν από τα τούρκικα ή το ‘χουν ανεξάρτητα.

    75:
    Ναι, απηχεί συγκεκριμένη εκπομπή.

    77α:
    Αν μπορείς να τους απαριθμήσεις τότε δε θα ‘ναι πολλοί…

  79. Παναγιώτης Τ. said

    Ο Άγιος Αθανάσιος έζησε τον 4ο αιώνα και ήταν Πατριάρχης Αλεξανδρείας -ένας από τους τέσσερις αγίους της Ορθόδοξης εκκλησίας που αποκαλούνται «Μέγας» (οι άλλοι τρεις είναι Βασίλειος, Φώτιος και Αντώνιος).
    Είναι και ο Κων/νος μεγάλος.

  80. loukretia50 said

    ΛΕΞΙΠΕΨΙΑ
    Λεώνικε, η γλώσσα μας τώρα έχει προοδέψει
    Μελέτες κι άρθρα ένα σωρό έχουν δημοσιέψει
    οι φημισμένοι ειδικοί, που τόσα έχουν κουρέψει
    και καταλήξεις –ξει και –ψει τους έχουνε μαγέψει.
    Αν των καιρών η αισθητική τους έχει κυριέψει,
    είμαστε απολιθώματα, μα δε θα μας σαλέψει.
    Αντέξαμε στις αλλαγές, αυτή θα μας μπερδέψει?
    ΛΟΥ
    Μα του «εξάξει» δύσκολα επέρχεται η πέψη!!!

  81. ΣΠ said

    Και μια ταινία χωρίς Βέγγο:
    Θανασάκης ο Πολιτευόμενος (1954)

  82. Eli Ven said

    Σιούλας ο ταμπάκος, ήρωας του Δημήτρη Χατζή. Θανάσω η Αθανασία στην Μάνη, Θανάσαινα το ανδρωνυμικό . Θανάση έλεγαν τον μοναδικό ψηφοφόρο του ΣΥΝ κατά τη Μαλβίνα η οποία κορόιδευε την Δαμανάκη όταν τον είχε αφήσει έξω από την Βουλή. Θανασάκη έλεγαν το καλοχτενισμένο παιδάκι που ακούει τη μαμά του στο Αναγνωστικό της Β΄Δημοτικού του οποίου τη φράτζα ήθελα να του την κόψω και να του την ταΐσω ως παιδί, αλλά δεν σας νοιάζουν τα παιδικά μου τραύματα. Κι επειδή τον Παπακωνσταντίνου τον καλό, (τον Θανάση δηλαδή) όλο και κάποιος θα τον έχει πει ( το ίδιο και το τυχερό παιχνίδι φαντάζομαι) θα κλείσω το υπερρεαλιστικό κατά τι σχόλιο μου με ένα πιο άγνωστο τραγούδι των Αγάπανθος» Αχ βρε Θανάση» … https://www.youtube.com/watch?v=24Aq7AoysVI («Θανάση, η πρίζα στο λουτρό έχει χαλάσει δεν κάθεσαι να ρίξει μια μάτιά;» Αυτό υποτίθεται πως έλεγε η γυναίκα του άλλου μεγάλου Θανάση- τον Γκαιφύλλια λέω- σε ένα τραγούδι του αλλά δεν θυμάμαι πιο )

  83. ΣΠ said

    Στα σέρβικα το αντίστοιχο όνομα είναι το μάλλον σπάνιο Ατανάσιε (Атанасије). Κάποιον τον οποίο γνώρισα τον φωνάζανε Τάσα, που μου φαινόταν αστείο για ανδρικό όνομα δεδομένου ότι ξέρω και μια ελληνίδα Τάσα (από Αναστασία αυτή).

  84. ΣΠ said

  85. ΣΠ said

    21
    Θα μπορούσαμε να βάλουμε και τις βιντεοταινίες:
    Ο Θανάσης στη χώρα του Θα
    Θανάσης ο αισιόδοξος
    Θανάσης ο βομβιστής

  86. Jane said

    Νόμιζα πως το «κουζούμ» βγαίνει από το kız (κορίτσι) και το benim kızım ( κόρη μου).
    Δηλαδή ο παππούς με έλεγε αρνί; Ω , μοντιέ! 🙂

  87. Γς said

    Κι ο Θανάσης

    https://caktos.blogspot.com/2013/05/blog-post_19.html

  88. Γς said

    Κι ένας άλλος Θανάσης

    https://caktos.blogspot.com/2015/06/blog-post_5.html

  89. ΣΠ said

  90. Γς said

    Κι ένας τρίτους

    https://caktos.blogspot.com/2013/11/blog-post_28.html

  91. ΣΠ said

  92. ΣΠ said

  93. ΣΠ said

  94. Γς said

    Κι ένας άλλος Θανάσης

    Ο Ατανάζ

    Ο φρτερ-Ατανάζ, που μ είχε ταράξει στις μπουνιές. Αλλά άνθρωπος δεν έγινα…

  95. Γς said

    94΅:

    >Ο φρτερ-Ατανάζ

    Ο frère Athanase

  96. ΣΠ said

  97. Πάνος με πεζά said

    Υπάρχει και η αξιόλογη ταινία του Ν.Ε.Κ. «Καλά κρυμμένα μυστικά – Αθανασία»

  98. Γιάννης Ιατρού said

  99. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Το «Βασικά με λεν Θανάση» του Γ. Αρμένη που το έθιξε χθες ο Πάνος μ.π. δεν το βλέπω,ή στραβώθκα;

  100. Πάνος με πεζά said

    Δεν το έθιξα πρώτος εγώ, αλλά πράγματι το ξεχάσαμε. Ωστόσο, δε βρήκαμε και τη χρονολογία του πρώτου ανεβάσματός του..

  101. Μπούφος said

    32
    αγαπητέ, ποιο είναι το βαθύτερο νόημα του σχολίου σας; δεν το κατάλαβα…και χρόνια πολλά στους εορτάζοντες! 😉

  102. Christos said

    …προσωπικά δυσκολεύομαι να τρομάξω με κάποιον που λέγεται Θάνος.
    Γι αυτό όταν τον πέτυχα σε ένα κόμικ που διάβαζα μικρός, ο μεταφραστής προτίμησε να τον κάνει «Τάνος».

  103. ΣΠ said

    100
    https://sarantakos.wordpress.com/2019/01/17/yperdeon/#comment-557788

  104. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    48 Λου η Θανασοποινίτισσα (λμτ)! 🙂

    Ετσι για να την αντίφαση του ονόματος, δε θρηνώ κανένα Θανάση 🙂
    Θανάση με θανάτωσε
    διπλά ο θάνατός σου
    κόντρα για εμέ που ΄μαι η Ζωή
    και του ονόματός σου

  105. Χαρούλα said

    Κόψε ξύλο κάνε Αντώνη κι από πλάτανο Θανάση κι αν ρωτήσεις και το Γιάννη, ό,τι ξύλο θέλεις κάνει.
    ….αν και δεν καταλαβαίνω τι θέλει να πει η λαϊκή σοφία!😳

    Τον «Θανασάκη» τον Κανελόπουλο τον αναφέραμε;

  106. loukretia50 said

    EΦΗ ΕΦΗ ¨
    Περνάει φάσεις ο Θανάσης…
    και γουστάρει αντιφάσεις!

    Κι αν έχασες τόσο απλά αγαπητέ Θανάση
    την πολυπόθητη για σε, πλανεύτρα αθανασία
    καλύτερα να αγρυπνάς, το σίδερο στη βράση
    Γιατί αν εσύ ολιγωρείς, πολλά θα έχεις χάσει

    Και αν για την απώλεια χρεώνεται ένα γράμμα
    δεν ωφελεί να κλαίγεσαι και να ζεις ένα δράμα
    Υπάρχουν τόσα στη ζωή που έχουν σημασία
    Χρειάζεσαι μια ζωηρή, που είναι αφασία
    ΛΟΥ
    Υπάρχουν κι άλλα ονόματα , για έκβαση αισία
    αν έχεις μάτια να τα δεις, τόλμη και φαντασία.
    Η σωτηρία της ψυχής με τη χαρά είναι αντάμα
    και τα παιχνίδια της καρδιάς ατέλειωτο είναι θάμα
    (Κι αν ακατάδεχτη έχασες, πάνε κι άλλες το γράμμα}

    ΥΓ Πολύ μου άρεσε το Θανασοποινίτισσα, μόνο που ο ήρωας είναι άλλος!

  107. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Ο Θανάσημος, εχει ακομη ιστολογιο.

    Τον γνωρισα απο τα χιουμοριτστικα του κειμενα στην Καλυβα.

    https://panosz.wordpress.com/category/%CE%B8%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%83%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%82/

  108. Πάνος με πεζά said

    Μικρό, βουκολικό :

    Γλυκιά και ζουμερή θεια μου Θανάσαινα,
    τα στήθια σου να χούφτωνα, θ’ ανάσαινα…

  109. Χαρούλα said

  110. LandS said

    46, 48, 50 kizim χωρίς τις τελίτσες στα ι, προφέρεται κουζούμ με πολύ κλειστο πίσω ου, (άμα δεν έχεις μάθει μικρός τούρκικα δεν το πιάνεις με τίποτα) σημαίνει κόρη μου, κορίτσι μου. Κατά την γνώμη μου ταιριάζει καλύτερα με το μωρό μου (yavrum). Βέβαια εμείς, σε τέτοιες περιπτώσεις λέμε και μωρό μου και μανάρι μου.

  111. Χαρούλα said

    Μεγάλος και όταν δεν σκορπούσε γέλιο…

  112. Χαρούλα said

    Αυτό ηταν για το 111. Συγγνώμη για την λάθος επανάληψη.

  113. Γς said

    105:

    >Τον «Θανασάκη» τον Κανελόπουλο τον αναφέραμε;

    Σεμνά…
    Ο αδελφός του είναι νονός κάποιου σπουδαίου προσώπατος δω μέσα

  114. Jane said

    110
    Ναι, η διαφορά είναι στο ου. Στο kızım=’κορίτσι μου’ ακούγεται κάπως χαμηλά σαν το γαλλικό ου.
    Στο kuzum= αρνί ακούγεται καθαρό ου και κάπως σαν να τονίζεται και το πρώτο ου.

  115. Χαρούλα said

    114 Γς σεμνότατη ήμουν. Φαντάσου να σας ανέβαζα λινκ και το «είνσι γάτα, είναι γάτα, ο κοντός με την γραβάτα»!😂

  116. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    82 Πολύ ωραίο σχόλιο!
    Λες το Γαμήλιο προσκλητήριο του Γκαϊφύλλια:

    92 Ώστε υπάρχει κι άλλο «Ποιος Θανάσης;» -αναμενόμενο βέβαια.

    102 Τάνος, δεν είναι κακή ιδέα

    104 Θανασοποινίτισσα, έξοχο!

    107 Μπράβο, ο Θανάσημος -δεν θυμόμουν πού έγραφε

    108 Πολύ ωραίο μωσαϊκό, Πάνε

  117. Πάνος με πεζά said

    Τανάσης, που έλεγε και ο Ταμτάκος… Με αμάξι ταλασσί !

  118. loukretia50 said

    Πάνε με πεζά,
    Βουκολικό ήθελες, πάρε ένα δείγμα αγνής στιχουργικής της στάνης – να στανιάρεις!

    Για κάτσε φρόνιμα μικρέ, γιατί θα καταφθάσει
    η ζόρικη η Θανάσαινα με σκούπα και φαράσι
    κι όχι ανάσα, ούτε κιχ, σαν σκύβει όλο βιάση
    και στρίβε πριν υποδεχτεί το μπάρμπα το Θανάση
    Είναι ζουλιάρης και αψύς κι εσύ παλληκαράκι
    Θεία μπαλκόνια μην κοιτάς, ας είν΄κρυφό σαράκι.

    – Μπου! (στεναγμός) – γιατί ειν΄ταμπού?
    -Σώώπα γιαβρίμ, θάβρεις και συ
    μια περδικούλα – τσιριμπίμ!
    (Και εγκρατείας μετάλλιο ο μπάρμπας θ΄απονείμ’!)

    -Άειντε, τη γίδα μάζεψε, έρχεται καταιγίδα
    Και αγκαλίτσα φέρτηνα στης στάνης την αιγίδα
    Α, μια και το θυμήθηκα κοίτα να την αρμέξεις
    Και πού’σαι, να κυριαρχείς σε πονηρές ορέξεις
    ΛΟΥ
    Αφού τη θειά ορέγεσαι, ξέχνα την αγελάδα
    Μην έχετε πολλά πολλά, σου προκαλεί ζαλάδα

    (Ντεν έκει μωσαϊκός η στάνη….)

  119. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Ένας ’’αθάνατος’’ κρητικός λυράρης: Θανάσης Σκορδαλός. Ίσως η πιο γλυκιά λύρα της Κρήτης… (Σ’ ένα από τα πρώτα του τραγούδια)

  120. # 113

    κάποιον αδερφό του εφοριακό, Τζανέτο νομίζω, τον είχανε πιάσει που είχε πάρει μαύρα λεφτά από μαθητές για να μην τους καρφώσει που κάνανε εκδήλωση να μαζέψουνε λεφτά για την εκδρομή τους και δεν έβαζαν και φόρο στα εισιτήρια !

  121. loukretia50 said

    Με αφάνα ο Θανάσης λέγεται και Αφανάσης
    -ξέρει η υπηρεσία, γιατί είν΄απ΄τη Ρωσία-
    δε χρειάζεται προφάσεις αν του κάθονται οι φάσεις
    κι αφού είναι αφασία δε ζητάει αθανασία…

    Χαιρετώ σας!

  122. Theo said

    Καλησπέρα!

    Στους αλβανοβλαχοελληνόφωνους της Δροσοπηγής και του Φλάμπουρου Φλώρινας το όνομα έχει τη μορφή «Νάσης». Έτσι φώναζαν τον πατέρα μου κάποιοι χωριανοί των γονιών του κι έτσι (ως «Νάση Μήτη» -Θανάση του Δημήτρη) θυμούνται κάποιοι παλιοί τον προπάππο μου.

  123. Χαρούλα said

    Ὁ καπετὰν Θανασός, εὔπορος ναυτικὸς πεντήκοντα καὶ πέντε ἐτῶν, ἀπολαύων ἤδη τὰ θέλγητρα τῆς ἑστίας, παραχωρήσας τὴν πλοιαρχίαν εἰς τοὺς δύο πρεσβυτέρους υἱούς του, κατῴκει τὴν μεγάλην σχετικῶς οἰκίαν, μετ᾽ εὐρυχώρου προαυλίου καὶ κήπου, εἰς ἣν ἔμελλον νὰ εἰσέλθωσιν ἤδη οἱ δύο νέοι.
    Αλ.Παπαδιαμάντης Ο Σημαδιακός

  124. sarant said

    122 Και επώνυμο βεβαίως διατηρείται

    121 !

  125. Πέπε said

    @72:
    Αυτό το βίντεο των Χειμερινών Κολυμβητών το ανέβασε σχετικά πρόσφατα το κανάλι «Ελληνικό Τραγούδι». Δεν ξαναϋπάρχει στο ΥΤ, μόνο σε διάφορα βίντεο από συναυλίες. Νομίζω ότι το ίδιο έχω παρατηρήσει τελευταία και με άλλα τραγούδια: ενώ θα περίμενε κανείς να έχουν ανέβει επανειλημμένα εδώ και χρόνια, ωστόσο υπάρχουν μόνο σε πρόσφατα βίντεο του ίδιου καναλιού. (Και με το δικό μου βίντεο, Γιοκαρίνης στο #15, το ίδιο συμβαίνει, αλλά τέλος πάντων πες ότι δεν είναι και από τα πιο γνωστά σουξέ – ενώ οι Ψείρες!).

    Σ’ όλα όσα είδα ο τίτλος συνοδεύεται από την ένδειξη «Official audio release».

    Ποιος είναι αυτός ο Ελληνικό Τραγούδι; Γιατί τα ανεβάσματά του είναι πιο οφίσιαλ από του κάθε ανώνυμου, και πού πήγαν τα ανεβάσματα του κάθε ανώνυμου;

  126. Theo said

    @54:
    Ο Βελουχιώτης σαν σήμερα, πριν από 75 ή 76 χρόνια:

    «Θυμάμαι, έγραψε ο Πάτερ(ας) Ανυπόμονος, στις 17 Ιανουαρίου στο χωριό Νέο Αργύριο της Ευρυτανίας κοιμόμαστε με τον Άρη, τον «σφαγέα», σ’ έναν αχυρώνα. Την επομένη ήταν η γιορτή του και μου είπε: «Τι θα γίνει παππούλη, δεν θα πάμε αύριο στην εκκλησία; Την επομένη στην εκκλησία ήταν ο Θανάσης Κλάρας με τους αντάρτες του…»

  127. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Καλησπέρα σας από Ιλλινόϊ,

    Γράφει ο κ. Σαραντάκος: «Ο Άγιος Αθανάσιος έζησε τον 4ο αιώνα και ήταν Πατριάρχης Αλεξανδρείας -ένας από τους τέσσερις αγίους της Ορθόδοξης εκκλησίας που αποκαλούνται «Μέγας» (οι άλλοι τρεις είναι Βασίλειος, Φώτιος και Αντώνιος)»

    Στο σχόλιο 79 ο σχολιαστής Παναγιώτης Τ. υπενθυμίζει ότι λησμονήθηκε ο Μέγας Κωνσταντίνος.

    Πέρασαν ήδη 11 ώρες και ο εκπρόσωπος των χριστιανών στο Ιστολόγιο, κ. Blog-oti-nanai, δεν έχει ακόμη τολμήσει (είτε από δειλία, είτε από ασχετοσύνη) να διορθώσει τον κ. Σαραντάκο για το καταφανές λάθος του.

    Επειδής όλοι οι υπόλοιποι σχολιαστές είναι παντελώς άγευστοι του Εκκλησιαστικού Χώρου και ο μοναδικός χριστιανός γνώστης Ριβαλντίνιο λείπει σε άδεια άνευ αποδοχών, σπεύδω να διορθώσω εγώ ο αντίχριστος τον κ. Σαραντάκο: Αγαπητέ κύριε Νίκο, υπάρχουν τουλάχιστον άλλοι 8 Άγιοι που αναφέρονται ως ΜΕΓΑΛΟΙ στα επίσημα Αγιολόγια της Εκκλησίας μας. Έχουμε και λέμε:

    1. Θεοδόσιος ο Μέγας ο αυτοκράτωρ, ο εξολοθρευτής των Ελλήνων και καταργήσας τους Ολυμπιακούς Αγώνες το 393 μ.Χ. (γιόρταζε χθές 17 Γενάρη, μαζί με τον Μέγα Αντώνιο) Όπως γλαφυρά γράφει στον Συναξαριστή του ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, ο Μέγας Θεοδόσιος αγιοποιήθηκε από την Εκκλησία, επειδής «…εφάνη καθαιρέτης ισχυρός των αιρετικών και ειδωλολατρών»!

    2. Ευθύμιος ο Μέγας (γιορτάζει 20 Ιανουαρίου)

    3. Λέων ο Μέγας ο Βασιλεύς (γιορτάζει 20 Ιανουαρίου επίσης)

    4. Σισώης ο Μέγας (γιορτάζει 6 Ιουλίου)

    5. Παΐσιος ο Μέγας γιορτάζει 19 Ιουνίου

    6. Ιωννίκιος ο Μέγας (γιορτάζει 4 Νοεμβρίου)

    7. Αρσένιος ο Μέγας (γιορτάζει 8 Μαΐου)

    8. Ιλαρίων ο Μέγας (γιορτάζει 21 Οκτωβρίου)

    ΥΓ: Η λατρεία της Ορθοδόξου Εκκλησία μας προς τον Γενοκτόνο των Ελλήνων, Αυτοκράτορα Θεοδόσιο τον Μέγα φαίνεται και από το εξής: Έκανε Αγία και την σύζυγό του την Πλακίλλα την Βασίλισσα (γιορτάζει ανήμερα του Σταυρού, 14/9)

  128. ΚΩΣΤΑΣ said

    Χρόνια πολλά στους Θανάσηδες και τις Αθανασίες!

    122 –> … το όνομα έχει τη μορφή «Νάσης»

    Και το δικό μου … ραμόνι, αρχικά νόμιζα ότι το τραγούδι ξεκινάει με κάποιον Θανάση – Νάση – Νάσ’ (θεσσαλιστί) 😉

    ο μπαλαμός

    Νάις μπαλαμό, νάις μπαλαμό
    και το λουμνό τ’ αφεντικό
    νάγια δόμλες ατzέι μπαλαμό.

    Και τα γκανίκια μας όταν χορεύουν,
    με χασταρώματα που σε μαγεύουν,
    κουνούνε σώματα και τα πιτέ τους,
    μέσα σε κλείνουνε στις αγκαλιές τους.

  129. Theo said

    Το Αθανασία κάποτε δεν ήταν της μόδας.
    Μια ξαδέλφη μου, η νονά της, όταν τη βάφτισε (το 1963), δήλωσε πως θα τη λέμε Σίσσυ, κι έτσι έμεινε.

  130. Κουτρούφι said

    Κατά τη σιφνέικη συνήθεια, ο Θανάσης γίνεται «το Θανό» ή «τ’ Αθανό»

  131. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Επειδής ουδέποτε θα τολμήσει να το κάνει ο κ. Σαραντάκος (σεβόμενος το χριστιανικό παρελθόν της οικογενείας του…), ας δούμε τί γράφει για τον Μέγα Αθανάσιο ο χριστιανικώτατος Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος στον Γ΄ Τόμο της «Ιστορίας του Ελληνικού Έθνους», κεφάλαιο… «Περιπέτειαι του των Ελλήνων Ονόματος»…

    Γράφει ότι ο Μέγας Αθανάσιος ήταν ο βασικός υπεύθυνος που το όνομα των Ελλήνων κατήντησε ύβρις + ανάθεμα στα 1.100 χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Αν είχαν διαβάσει το παρακάτω απόσπασμα του Παπαρρηγόπουλου οι Χουντικοί, ουδέποτε η 21η Απριλίου θα τολμούσε να μοστράρει ως βασικό της σύνθημα το «Ελλάς – Ελλήνων – Χριστιανών». Διότι θα καταλάβαινε πως ο Ελληνισμός και ο Χριστιανισμός είναι δύο έννοιες εντελώς αντίθετες και δεν μπορούν να συμβιβαστούν εις τους αιώνας των αιώνων αμήν…

  132. Σχετικά πρόσφατα έμαθα πως καθηγητής στο ΕΜΠ, που τον είχα κι εγώ όταν ήμουν φοιτητής στα 80ζ, κρατάει από τον Αθανάσιο Διάκο: Σεμνός, πολύ καλά καταρτισμένος, και επικοινωνιακός με τους φοιτητές – έχω ακόμα τις σημειώσεις του.

  133. Μαρία said

    129
    Και την ξαδέρφη μου, που είναι γεννημένη το ’75 κι έχει το όνομα του παππού μας του Θανασάκη, Νάσια τη φωνάζουμε.

  134. Πάνος με πεζά said

    Της ποίηαης εργάτρια, η φίλη Λουκρητία !
    Βγάζει και κάτι το επικό, σαν έργο του Κριτία !

  135. sarant said

    132 Μπα; Δεν τόξερα

  136. Χρήστος Π. said

  137. BLOG_OTI_NANAI said

    Πάλι άνοιξες το κουτάκι με τις νεοπαγανιστικές ανοησίες βάτμαν; Οι ίδιοι οι παγανιστές είχαν φτάσει στο σημείο να γελοιοποιούν τον ελληνικό πολιτισμό συνδέοντας τον με την ειδωλολατρία, που δυστυχώς στην ύστερη αρχαιότητα ήταν βαθιά συνδεδεμένος με ανθρωποθυσίες με σκοπό την μαντεία και άλλες άθλιες δεισιδαιμονίες.

    Ο ελληνισμός είναι πολιτισμός, δεν συνδέεται με συγκεκριμένη θρησκεία υποχρεωτικά. Ο Όμηρος ήταν Έλληνας και ο Πλάτωνας ήταν επίσης Έλληνας, και όμως ο Πλάτωνας εξύβριζε την ομηρική θρησκεία με τα χειρότερα λόγια.
    όταν δύο σημαντικότατοι εκπρόσωποι του ελληνισμού, μπορούν να έχουν εκ διαμέτρου αντίθετες θρησκείες, αυτό δίνει την απάντηση στους αγράμματους νεοπαγανιστές.

    Δυστυχώς, αγνοείς ότι τον «ελληνισμό» ως ταυτόσημο του παγανισμού χρησιμοποιεί και ο ίδιος ο Ιουλιανός. Βγάλε λοιπόν το τσιμεντοκονίαμα και άσε τον πανάρχαιο Παπαρρηγόπουλο στον κόσμο του.

    Επίσης, οι Χριστιανοί με το «Έλλην» εννοούσαν κάθε ειδωλολάτρη, ακόμα κι αν ήταν από την… Κίνα. Η λατινική μετάφραση του «Έλλην» στα νομικά κείμενα είναι «pagano», δηλ. παγανιστής. Είναι καθαρά θρησκευτική έννοια και συνυπάρχει φυσικά σε ολόκληρο το Βυζάντιο με την εθνοτική έννοια. Ουδέποτε υπήρξε περίοδος που να σταμάτησε τη χρήση του Έλλην ως εθνωνύμιο στο Βυζάντιο.

    Άλλωστε η ελληνική γλώσσα και παιδεία κυριάρχησε στο Βυζάντιο και οι Βυζαντινοί ήταν υπερήφανοι και για τα δύο. Και φυσικά, ο Γρηγόριος ο Θεολόγος πρωτοστάτησε ενάντια του Ιουλιανού για την αποσύνδεση του ελληνισμού από την αποκλειστικά θρησκευτική του σημασία, την οποία ο Ιουλιανός χρησιμοποίησε ως πρόσχημα για να απαγορεύσει τη διδασκαλία των ελληνικών σπουδών στους χριστιανούς.

    Εδώ ο Ιουλιανός συνδέει τον Ελληνισμό με τον παγανισμό:

    Εύκολα αποδεικνύεται ότι οι Βυζαντινοί διαχώριζαν χωρίς πρόβλημα τα συμφραζόμενα. Ένας από τους μεγαλύτερους ελληνιστές, ο Ψελλός, για να πει ότι οι… Κινέζοι είναι ειδωλολάτρες, τους λέει «Έλληνες στο δόγμα». Ήταν απλώς ένας όρος της εποχής. Βέβαια εσείς οι ψεκασμένοι μπορείτε άνετα να λέτε ότι οι Κινέζοι είναι… Έλληνες:

  138. Eli Ven said

    116β Ναι, αυτό είναι!!!!

  139. BLOG_OTI_NANAI said

    Ο Κων/νος ήταν ο πρώτος Μέγας διότι έσωσε τους χριστιανούς από τα σφαγεία των ψυχοπαθών ειδωλολατρών. Μάλιστα, έχουμε ξαναπεί ότι ο Ιουλιανός, βάζοντας τις φωνές στους ειδωλολάτρες ιερείς, τους λέει να κουνηθούν, διότι είναι γελοίο να βλέπουμε τους ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ να φροντίζουν τους άπορους ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΣ. Δηλαδή, οι χριστιανοί του 4ου αιώνα, εποχή που σύμφωνα με τα νεοπαγανιστικά παραμύθια «εξολοθρεύτηκαν» οι… «Έλληνες», βλέπουμε ότι ο ίδιος ο Ιουλιανός ομολογεί πως οι χριστιανοί φρόντιζαν αυτούς που είχαν πιθανώς σφαγιάσει τους παππούδες τους…

    Και βεβαίως ο Θεοδόσιος ήταν ο δεύτερος Μέγας, διότι ξαναέβγαλε τους χριστιανούς από τα νέα σφαγεία των Αρειανιστών και την στάση του Ευγενίου που παρέα με τους ειδωλολάτρες ήθελαν να συνεχίσουν το «θεάρεστο» έργο της εξόντωσης των χριστιανών που δεν ολοκλήρωσαν τους 3 πρώτους αιώνες.

    Οι ειδωλολάτρες, είχαν αποδείξει ότι ήταν ψυχοπαθείς και το έργο τους είχε φανεί. Άρα, το να αστυνομεύεις αυτούς που σε σφάζουν χωρίς λόγο επί 3 αιώνες για να τους εμποδίσεις να σε ξανασφάξουν, ονομάζεται κοινή λογική. Άλλωστε οι περιοχές της Συρίας που οι ειδωλολάτρες κατείχαν ακόμα δύναμη, είναι η καλύτερη απόδειξη ότι δεν είχαν αλλάξει στο παραμικρό σε σχέση με τους προγόνους τους, αφού ασκούσαν κάθε είδους βία στους χριστιανούς των περιοχών αυτών και χρειαζόταν κάθε τόσο επιδρομή του στρατού για να σταματούν.

  140. BLOG_OTI_NANAI said

    140: Άλλωστε ο μονοφυσίτης Ιωάννης Εφέσου ο οποίος ανέλαβε να εκχριστιανίσει τις ειδωλολατρικές περιοχές της Συρίας όταν ο Ιουστινιανός αποφάσισε να κυνηγήσει τους Ορθοδόξους και να ευνοήσει τους Μονοφυσίτες, καταγράφει ακριβώς τη συνήθεια που είχαν οι ειδωλολάτρες να θυσιάζουν μικρά παιδιά, το οποίο δείχνει πόσο αποκρουστικές θεωρούνταν οι πρακτικές αυτές.

  141. Χρήστος Π. said

    140 #1 Τώρα να με συγχωρείς πολύ κι εσύ, αλλά με πηγή για τις «ανθρωποθυσίες» την εποχή εκείνη, τον Ιωάννη Εφέσου χρειάζεσαι μια απάντηση από Ιάκωβο. Τα θέλει ο οργανισμός σου.

    #2 Οι Μονοφυσίτες αδελφοί δεν είναι Ορθόδοξοι ε;; Τους τη φέραμε μια χαρα με τη στημένη Σύνοδο….

  142. BLOG_OTI_NANAI said

    141: Σύνελθε βαταλάκο…

  143. Τώρα θυμήθηκα τον ΘΑΝΑΣΗ – ρουχαλάδικο στο Καλαμάκι με τα υπόλοιπα της σεζόν.
    Ασυναγώνιστες τιμές και διασκέδαση το ψάξιμο για τον χαμένο θησαυρό. Στα 80ζ.

  144. Pedis said

    – εκείνο το βιντεάκι με τον Μπακογιάννη που λέει την αλήθεια για τον βασικό χαρακτήρα της Νέας Δημοκρατίας είναι πειραγμένο, έτσι;

    – μόλις διάβασα για την αθώωση αρχιναζιστή της ημέρας. Υπάρχει ελπίδα κάποιος από δαύτους να καταδικαστεί κάποτε σε δύο ώρες με αναστολή; Χλωμό.

    Αθωώθηκε και ο Μπέος. Ογδόντα τοις εκατό να πάρει στις εκλογές.

    Δεν θα ήταν καλύτερα για όλους μας οι επιχειρηματίες να αγοράζουν δήμους και ο λαός που ξημεροβραδιάζεται με το ποδόσφαιρο να ψηφίζει για πρόεδρο ΠΑΕ;

    Όταν δεν βάζει λόγια του βγαίνουν πολύ καλύτερες:

  145. sarant said

    144 Δεν είναι πειραγμένο, έκανε σαρδαμ

  146. Χρήστος Π. said

    144 Παιδιά ο Μπέος θα πάρει τις εκλογές με τα τσαρούχια. Τα συνεργεία καθαρισμού δουλευουν συνεχώς στο Βόλο, έχει βάλει λουλούδια σε δρόμους, οργάνωσε συσσίτια, και τώρα τις γιορτές έπαιρνα από φίλους και συγγενείς που βρέθηκαν εκεί φωτογραφιες με την όμορφη χριστουγεννιάτικη διακόσμηση! Ήμουν τέλη Νοεμβρίου στο Βόλο για 3 ημέρες και όλοι μιλούσαν με ενθουσιασμό γι αυτόν. Αν τους πεις κάτι για τις παρανομίες, τα μπραβιλίκια, σχέσεις με το Μαρινάκη, απατεωνιές με το στοίχημα, κλπ, η μόνιμη απάντηση είναι «και οι πολιτικοί μαφιόζοι είναι»!

  147. Ο Μπέος είχε ξεφτιλήσει τον Γιωργάκη όταν πήγε σε μια εκδήλωση στον Βόλο. Οι άλλοι τον κοιτάζουνε λες και δεν ξέρουνε πως μας έχωσε στο ΔΝΤ χωρίς ουσιαστικό λόγο και (τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται)
    Ο Μπέος κάποτε ήθελε να παίζει μια ζαριά 5 μύρια στο Λουτράκι αλλά οι καζινούχοι φοβήθηκαν
    Ο Μπέος τάχει σπάσει εδώ και καιρό με τον Μαρινάκη αλλιώς θάχε ανέβει ο Βόλος στην σούπερλίγκα αντί για Πλατανιάδες, Καλλονές, Αρηδες, Απόλλωνες κ.λ.π. προωθηθέντες από την υπό πλήρη έλεγχό του Βου εθνική

    Ξεστραβωθείτε !!

  148. Pedis said

    δεν υπάρχει αμφιβολία πώς είναι για τομ πέο μόνο οι Βολιώτες που τον ψήφισαν.

  149. Χρήστος Π. said

    147 Τα έσπασε με το Μαρινάκη όταν αυτός πήγε φυλακή αλλά ο Μαρινάκης όχι, ενδεχομένως καλύπτοντας το Μαρινάκη, χωρίς τα ανταλλάγματα που περίμενε. Είχε δηλώσει τότε «βαλατε φυλακή το φαντάρο και ο στρατηγός είναι έξω»!

  150. aerosol said

    Ο «θανάσης» του τεκέ δεν ήταν ο αργιλές αλλά κάποιο φορητό εξάρτημά του. Πάνε χρόνια που το είχα ψάξει λίγο και δεν θυμάμαι με ακρίβεια (δεν έχω πείρα στους αργιλέδες), νομίζω η θήκη για τα πυρωμένα καρβουνάκια ή κάτι ανάλογο. Φαντάζομαι πως χωρίς τα κάρβουνα και τον θανάση οι αρχές δεν μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν χρήση του αργιλέ -ή κάπως έτσι πάει ο μύθος.

  151. Πάνος με πεζά said

    Πω πω Χριστέ! Ο «Θανάσης» με τα ρούχα,στο Καλαμάκι…Το πρώτο μου μπουφάν,αεροπορικου τύπου,λαδϊ με πλεχτό γιακά…Τι μου θύμισες ρε συ Μιχάλη…
    Ο Θανάσης…Κι αργότερα στην ϊδια γειρονιά και ο «Νουφρης»…Ε ρε χρονια…

  152. 151,
    Ναι, και ο Νούφρης!

  153. Πέπε said

    @150:
    Αεροζόλ, μήπως συγχέεις με τον λουλά; Ο λουλάς είναι εκεί που μπαίνει ο καπνός, το χασίσι και τα κάρβουνα (το bowl της πίπας αντίστοιχα), αλλά επειδή σε πολλά τραγούδια αναφέρεται κατά τρόπο που δημιουργεί σύγχυση με τον ολόκληρο ναργιλέ έφτασαν αρκετοί να νομίζουν ότι λουλάς=ναργιλές.

  154. Πέπε said

    @143:
    Ψωνίζαμε οικογενειακώς κι εμείς από κει (και δεν ήμασταν Καλαμακιώτες, αντιθέτως αρκετά μακρινοί). Δεν είχα ιδέα ότι είναι διάσημο. Τον Νούφρη δεν τον ήξερα.

  155. Νίκος Κ. said

    Συνέβη στη Βισαλτία Σερρών, με τον δήμαρχο να αποφασίζει αλλαγή του πολιούχου προκειμένου να μην χαθεί μία αργία. Αντί για τον Άγιο Γεώργιο, η γιορτή του οποίου πέφτει την Μεγάλη Τρίτη, επέλεξαν ως πολιούχο για φέτος τον Άγιο Αθανάσιο, με τα σχολεία να μένουν κλειστά την Παρασκευή.
    https://www.news247.gr/koinonia/allaxan-polioycho-min-chasoyn-mathites-argia.6685865.html

  156. cronopiusa said

  157. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα, μόνο εγώ δε μπορώ να δω το σημερινό; στην αρχική σελίδα φαίνεται αλλά κλικάροντας στον τίτλο δεν… βγάζει εδώ
    https://sarantakos.wordpress.com/?p=20552
    και μετά το χάος (404)

  158. Πέπε said

    κι εγώ

  159. Τώρα φαίνεται μόνο η πρώτη σελίδα αλλά όχι η συνέχεια !

    Μας την πέσανε μεγάλε, που έλεγε κι ο Χάρρυ Κλινν

  160. cronopiusa said

    157

    ούτε εγώ….

  161. Εγώ διάβασα τα μεζεδάκια της βουλής κι έμεινα με την όρεξη για τα πάρακάτω

  162. sarant said

    157 κε Παιδιά, εμένα μου ανοίγει ολόκληρο

    https://sarantakos.wordpress.com/2019/01/19/meze-358/

  163. Πάνος με πεζά said

    Μια που ξύνουμε αναμνήσεις, να θυμίσουμε δύο ακόμα παλιά στέκια : τον :«Μπαρμπαθανάση», ταβέρνα στη ρεματιά Χαλανδρίου, όπου σύχναζε ο Χαρίλαος Φλωράκης, και τον σκέτο «Θανάση», καλό κρεατάδικο στα Σεπόλια, οδός Καβάφη. Ήταν το μόνο μέρος που μπορούσες να φας σταβλίσια μπριζόλα Αρζεντίνα, χωρίς να τρέχεις στο Καλέντζι…
    To αρμόδιο επιτελείο που διοργανώνει τις συνεστιάσεις, μπορεί να καταχωρεί…

  164. 137 κε. Για ανθρωποθυσίες στην ύστερη αρχαιότητα πρώτη φορά ακούω.

  165. Θα μου πεις, εδώ διαβάζαμε για τα μωρά που έσφαζαν (ίσως έτρωγαν κιόλας) οι Βογόμιλοι… https://sarantakos.wordpress.com/2018/01/18/esiea/

  166. aerosol said

    @155:
    Δεν ήξερα πως ο λουλάς είναι το σχετικό δοχείο, νόμιζα κι εγώ πως είναι άλλη ονομασία του αργιλέ. Αλλά εφόσον είναι τα πράγματα όπως τα περιγράφεις, τότε ναι, πιστεύω πως ο θανάσης ήταν ακριβώς κάποιος ευφημισμός για αυτό το μπολάκι. Με την αφαίρεσή του εξαφανίζονταν τα πειστήρια. Αυτό λέει το σχετικό σενάριο για το τεκετζίδικο παρελθόν του «ποιός Θανάσης», και όχι για ολόκληρο τον αργιλέ. Αλλά δεν γνωρίζω κι εγώ αν το σενάριο βασίζεται σε γεγονότα ή πρόκειται για αστικό (γλωσσικό, εν προκειμένω!) μύθο.

  167. Πέπε said

    Πάντως ο ναργιλές των τεκέδων δεν ήταν το «έπιπλο» που ξέρουμε σήμερα από τα τρέντικα καφενεία ή από τις λιθογραφίες με τον Αλή Πασά, ήταν σημαντικά μικρότερος σε όγκο. Περίπου όσο το μπρίκι που βράζουμε το γάλα, φαντάσου. Δεν μπορείς βέβαια να τον καταπιείς, αλλά ούτε και είναι αδύνατο να τον εξαφανίσεις εσπευσμένα (αν π.χ. τον πετάξεις από το παράθυρο και πέσει, διαλυμένος στα εξ ων συνετέθη, κάπου μακριά στο χωράφι, μες στη νύχτα, καληνύχτα).

    Ο λουλάς του ναργιλέ-επίπλου είναι ένα μικρό μπολάκι με τρύπα κάτω, λίγο μεγαλύτερο από το φλιντζάνι του ελληνικού. Στον μικρό τεκετζήδικο ναργιλέ δεν ακολουθείται η ίδια κλίμακα σμίκρυνσης (οπότε θα ήταν σαν δαχτυλήθρα), μάλλον θα πρέπει να είναι περίπου ίδιο ή λίγο μικρότερο.

    Πάντως εξακολουθεί να μη μου φαίνεται πειστικό το σενάριο για το «ποιος θανάσης».

  168. Πέπε said

  169. Πέπε said

    (Με μπαγλαμά και μαχαίρι, όχι μπουζούκι και σπαθί! Για μια ιδέα της κλίμακας.)

  170. loukretia50 said

    Πέπε και Aerozol
    Ένας προβληματισμός τόσο βαθύς για την προέλευση της φράσης «Ποιος Θανάσης» και την πονεμένη – βαρέως ή όχι – ιστορία που κρύβει, δε μπορούσε να με αφήσει ασυγκίνητη.
    Επινόησα λοιπόν μια δική μου εκδοχή, νατσούλικη, ελπίζοντας να ικανοποιήσω λίγο την περιέργειά σας

  171. loukretia50 said

    Αν δεν καπνίζει ο λουλάς, πώς ντουμανιάζει ο ντουνιάς?

    -Ποιος Θανάσης?
    -Ο μπαγασάκος ντε, το μουσούδι στο γραφείο κηδειών του κυρ Φώντα.

    Λουφαδόρος, μπαγαπόντης, κοράκι κανονικό, αλλά.. έξω καρδιά! Χωρατατζής, κουβαρντάς όταν κέρδιζε στα χαρτιά , καταφερτζής τρακαδόρος όταν έχανε, κορτάκιας θρασύς, μόνιμα μπλεγμένος με χήρες και συχνά κυνηγημένος, όμως όταν έπιανε το μπαγλαμαδάκι, του συχώραγαν κάθε τζαναμπετιά.
    Γιατί η φωνή του σ΄έστελνε στα ουράνια κι οι μερακλήδες που άραζαν στον τεκέ του Γιάγκου «του μουστρούφ’» ήταν βαθειά χωμένοι στη μαυρίλα.
    Στα επαγγελματικά του την έβγαζε καθαρή, οι πελάτες του σεμνού τελετάρχη έφευγαν δια παντός. Ομοίως και διάφορα τιμαλφή: πήγαιναν στον αγύριστο, δι’ άλλης οδού, χωρίς μυστήριο.
    Κι αν αγρίευε κανένας ξενομερίτης, τεθλιμμένος συγγενής – προσφιλής στόχος, πρόθυμες εισφορές «για τις ανάγκες τεθνεώτων» στα κορακίστικα – ο Θανάσης με μειλίχιο ύφος δήλωνε άγνοια : «εκτός υπερεσίας» ή εξηγούσε το αυτονόητο : «δόθηκαν στην εκκλησιά, καταπώς πρέπει». Αν ο άλλος τον στρίμωχνε πολύ, άλλαζε τροπάριο και με ύφος όλο συντριβή, λες και μόλις είχε διαβεί την οδό της μετανοίας, τον ξαπόστελνε λέγοντας :
    «-Να μη σώσω! Θα φροντίσω εγώ ο ίδιος να τα πάρεις την άλλη φορά που θα κοπιάσεις απ΄το μαγαζί…» κι ο νοών νοείτω πότε το προσδιόριζε χρονικά.
    Ο κολλητός του ο Γιάγκος βρέθηκε ξαφνικά μπλεγμένος. ΄Ηταν στα μαχαίρια με κάποιο τσιράκι που είχε πάρε δώσε με χωροφυλάκους και τον κάρφωσε ο γρουσούζης ότι ο λαϊκός καφενές του ήταν βιτρίνα για ιστορικό και κοσμοαγάπητο τεκέ. Είδε κι έπαθε να ξεμπλέξει – είχε και κάτι άλλα χρωστούμενα από μικροκαυγαδάκια και νταραβέρια με νταήδες, και μέχρι να βρει τρόπο να ξεφεύγει πριν τον τσιμπήσουν, μήνυσε στους τακτικούς θαμώνες :
    – Παίδες, δε γουστάρω άλλο τέτοιο πατιρντί. Με νετάρανε. Εγώ στη μπουζού για πάρτη σας δεν πάω. Έχω μέτωπο. (κερασφόρον, αλλά μέτωπον!)
    – Τι λε ρε τσίφτη? Σε τα μας? Χαρμάνια θα μας αφήκεις? Το βαστάει η καρδιά σου?
    Η καρδιά του μπορεί και να το βάσταγε, η πλάτη , το ίματζ και το πορτοφόλι του είχαν θέμα. Πιο κατηφής απ΄ότι συνήθως, εξήγησε στους λοιπούς καρδιακούς πως ο επίμαχος εξοπλισμός, του ναργιλέ απαραίτητο συνοδευτικό, παραήταν εμπρηστικός, τρανταχτή απόδειξη ότι κυκλοφορεί στο χώρο ύποπτης προελεύσεως πράμα. Αν τον εύρισκαν, θα μπαγλάρωναν το Γιάγκο χωρίς πολλά- πολλά.
    Στη μαυρίλα πάνω πέταξε το κοράκι τη λύση.
    Ο Θανάσης με τη σοροπιαστή μιλιά, τόσο αταίριαστη με το πένθιμο σουλούπι – ένεκα η στολή, τους έπεισε πως γίνονται κι εξαιρέσεις στο «ουδέν κρυπτόν». Εδώ ξεφεύγουν πράματα και θάματα από κοτζάμ πεθερές – ήξερε αυτός. Σύντομα λοιπόν, οι πιο έμπιστοι φουμέρνανε και πάλι αρειμανίως, όταν έπεσε σύρμα για έφοδο. Είχαν γνώση οι φύλακες για χωροφύλακες.
    Μιλημένοι όπως ήταν, συνέχισαν να ντουμανιάζουν με στριφτά λεβέντικα τσιγαράκια για ξεκάρφωμα, ανακατεύοντας την τράπουλα, ενώ ο Θανάσης πολύ σβέλτα αποσυναρμολόγησε την εστία του κακού, με θρησκευτική ευλάβεια, σαν ανέστια Εστιάδα. Άφησε κάπου φανερά την αθώα φιάλη μόνο με το μαρκούτσι, τάχα διακοσμητική προσθήκη. Ή διακριτικό σουβενίρ.
    Σχεδόν αμέσως μπουκάρισαν δυο όργανα με κύρος και σαφή πρόθεση να κάνουν τους θαμώνες να λαλήσουν.
    Ο χώρος ευωδίαζε κάτι ζαλιστικόν, γνώριμο κι εξωτικό συνάμα, η ατμόσφαιρα ήταν νεφελώδης, ενώ οι λιγοστοί πελάτες έδειχναν αποστασιοποιημένοι από τα δρώμενα και γενικώς. Το μακάριο χαμόγελο έμοιαζε αταίριαστο με την κατάσταση πανικού που προκάλεσε στο Γιάγκο η εισβολή. Μαζί με το Θανασάκη – τον πολλά μηχανευόμενο – ήταν οι μόνοι νηφάλιοι για να τσεκάρουν τη μέθοδο.
    Το ντεκόρ ήταν μινιμαλιστικό, και το ψάξιμο εύκολο ανάμεσα στις καρέκλες και τα λιγοστά τραπέζια. Ο πάγκος εξετάστηκε λεπτομερώς, το μωσαϊκό δεν έκρυβε τίποτε, ένα μυστήριο η εξαφάνιση προδοτικού μαραφετιού.
    «Μήτε σε τσέπη βρέθηκε, μήτε σε σάκο μπαίνει, πόθεν το πονηρό ντουζένι?» σκέφτονταν τα όργανα κι είχαν φρυάξει. Οι εντολές ήταν σαφείς, έπρεπε να προσκομιστούν απαραιτήτως τα αποδεικτικά στοιχεία για να τυλίξουν το υποκείμενο σε μια κόλλα χαρτί, πριν παραδοθεί στη δικαιοσύνη. Και τότε το είδαν.
    Το μοδάτο βαρύ κάδρο με το ηθικόν δίδαγμα «ο πωλών τοις μετρητοίς – ο πωλών επί πιστώσει» έμβλημα του Γιάγκου, άσχετα αν δεν το τηρούσε, ήταν στραβό. Η ξύλινη πιατοθήκη με τα ετερόκλητα φλυτζανοπότηρα ακριβώς αποκάτω, απέκλειε την περίπτωση τυχαίας κουτουλιάς, άρα κάποιος το είχε σκόπιμα μετακινήσει… άρα…
    Το ψυλλιασμένο όργανο της τάξης είχε καλά αντανακλαστικά στην αταξία. Ανέβηκε πάραυτα στην ψάθινη καρέκλα, ρίχνοντας γερή κουτουλιά στο κρεμαστό καντήλι, άλλο φανταιζί κειμήλιο, ενδεικτικό της θεοσέβειας του Γιάγκου , υποχρεώνοντάς το σε τροχιά φθίνουσας ταλάντωσης. Κι εκείνο βέβαια πρόλαβε και του χάρισε γενναιόδωρα ένα καρούμπαλο, αφαιρώντας λίγη απ΄τη μεγαλοπρέπεια της σκηνής. Σιγή ιχθύος, ο δαιμόνιος ερευνητής παραμέρισε βίαια το ύποπτο κάδρο και του έμεινε στο χέρι. Αυτό το καρφί ήταν ανεξέλεγκτο. Ασεβή χάχανα κάλυψαν τα μπινελίκια που ξεστόμισε. Δεν αποκαλύφθηκε μυστικό ντουλάπι, μόνο ένα κομμάτι αγνού λευκού τοίχου, ανέγγιχτου από τη μόνιμη κάπνα.
    Βρίζοντας και κρατώντας τη μεγαλόπρεπη φαλάκρα του, λαμπερή άνευ πηλικίου, αποσύρθηκε, ενώ οι θαμώνες ακόμα γελούσαν . Ο Θανάσης έγινε το πρόσωπο της ημέρας – μάλλον της νύχτας.

    Για λίγο οι δουλειές του Γιάγκου πήγαιναν πρίμα κι ήταν όλοι ευχαριστημένοι εκτός απ΄τα όργανα. Είχαν κάνει δυο- τρεις εφόδους, μάταια. Δε μπορούσαν να αποδείξουν τίποτε.
    Στο μεταξύ τα παιδιά της πιάτσας είχαν βγάλει συνθηματικό: όταν γύρευαν συγκεκριμένο πράμα, ζητούσαν «το θανάση», εις επήκοον όλων. Έτσι κι αλλιώς ήταν μεγάλη φίρμα. Αμφότεροι.

    Μια μέρα μπουκάρισε ένας φουριόζος τυπάκος στου Γιάγκου. Τον πέτυχε σε φάση φασίνας.
    – Πούν’ ο Θανάσης? Μούπαν να τον γυρέψω εδώ.
    – ΄Ωπα ρε! Δεν κρατιέσαι αδερφάκι μου! Είναι νωρίς ακόμα, έχουμε και δουλειές.
    – Πότε να περάσω?
    Πήρε τη δέουσα απόκριση κι έφυγε ξεφυσώντας.
    Το βράδυ η γνωστή μικρή-πικρή παρέα απολάμβανε μερακλίδικο ναργιλέ, όταν εμφανίστηκε μαινόμενος ο πρωινός εισβολέας. Παραδόξως ο Θανάσης δεν είχε έρθει, θα εφημέρευε.
    Ο τύπος πλησίασε αγριωπός το Γιάγκο που σιγοτραγούδαγε έναν αμανέ, εμφανώς μερακλωμένος. Οι ζωντανοί με τους ζωντανούς.
    – Τι θα γίνει με την περίπτωσή μου? Ήρθα για το Θανάση και βιάζομαι πολύ.
    – Α, άντρα θέλω τώρα τονε θέλω! ΄Πομονή, θάρθει κι η σειρά σου.
    – Δηλαδή τον γυρεύουνε κι άλλοι? Α! καλά κατάλαβα!
    – Ρε μπας κι΄είναι… ψιθύρισε ο πιο νηφάλιος της κομπανίας. Οι υπόλοιποι ήταν ήδη στα μεράκια και δε χαμπάριαζαν.
    – Μπα, δεν τον κόφτω για τέτοιο… Χαρμάνης φαίνεται, δες πώς κουνιέται, θάναι, απ΄τον πέρα μαχαλά.
    Σύντομο συμβούλιο, τεκεδικής επιτροπής, απαλλάχθηκε παμψηφεί ο τύπος, καθότι δεν έβγαζε τίποτε μουλωχτό, μόνο ατόφια ανυπομονησία. Παραήταν ζόρικος για καρφί. Και αναγνωρίσιμος.
    – Καλώς. Κοπιάστε. Απεφάνθη ο Γιάγκος, σε ρόλο τελετάρχη διαχρονικού.
    Το μαρκούτσι παρά πόδα, ο τύπος έτριζε τα δόντια του και κουνιόταν συνέχεια, ώσπου ο ντερτιλής της παρέας τον ψυχοπόνεσε.
    – Άειντε, τράβα μια τζούρα και συ, να πάνε κάτω τα φαρμάκια.
    Κοίταζε ο νιόφερτος με απορία το προτεινόμενο μαρκούτσι με τα σέα του, σα νάβλεπε το άγιο δισκοπότηρο. Έμοιαζε να μην ξέρει τι να κάνει.
    – Τι περιμένεις ντε, φύσα ρούφα τράβα τονε, του λένε οι πέριξ μυημένοι.
    Δοκιμάζει ο τύπος, μα ένεκα αδαής, μένει στις μπουρμπουλήθρες. Γέλια οι μάγκες κάτω απ΄τις μουστάκες τους.
    – Ρε συ, ντιπ δε νογάς!…του κατηχητικού είσαι?
    Ε, αυτό παραπήγαινε. Πετάχτηκε πάνω κατακόκκινος.
    – Εγώ ρε ήρθα για το Θανάση. Τι με λιβανίζετε? Μολογάτε, πού κρύβεται?
    – Ποιός Θανάσης? Είπαν μ΄ένα στόμα μια φωνή οι κεχηνότες μάγκες.
    -Ο μπαγασάκος ντε, το μουσούδι στο γραφείο κηδειών του κυρ Φώντα. Αυτός που σούφρωσε τη βέρα και το δαχτυλίδι της θειάς μου- Θεός σ΄χωρέστη – όταν την είχανε στο πεθαμενατζίδικο. Και βούτηξε και το κρεμαστό καντήλι. Να, ίδιο σαν κι αυτό.
    Αυλαία
    ΛΟΥ

  172. sarant said

    171 Mπράβο, εξαιρετικό, διασκεδαστικό και καλογραμμένο. Καμαρώνω!

  173. aerosol said

    171:
    Πολύ καλό Λου, μπράβο!

    Συνειρμός: Χτες στην παρέα ένας φίλος έφερε κάτι που του ζήτησα. Τίποτα πονηρό ή «γελαστό και φευγάτο». Αλλά τον ρώτησα (πώς μου ήρθε;) αν έφερε «την Παπαρήγα την καλή!». Κατάλαβε αμέσως την αναφορά. Είναι περίεργο πως μπορεί να μείνουν τα πιο περίεργα πράγματα στη γλώσσα.

  174. loukretia50 said

    Aerozol
    Ευχαριστώ! Πάντα ευγενικός !
    Υπάρχει και μια πιο …θανάσιμη – έμμετρη – βερσιόν, αλλά δεν αναφέρεται στα εξαρτήματα του ναργιλέ και θεώρησα ότι παραφόρτωσα το παρόν νήμα. ΄Ισως με άλλη αφορμή. Μικρό δείγμα:

    «….Σε γραφείο κηδειών, των νεκρών η λεγεών
    έπαιρνε την ανηφόρα , μα όλα έβγαιναν στη φόρα
    όταν πλήθος συγγενών φώναζαν «απατεών»!
    Γιατί βλέπαν από σπόντα τη σορό του εκλιπόντα
    κι έκλειναν ξανά με φόρα, πριν να μπει στη νεκροφόρα
    το καπάκι της οικείας – προ- εσχάτης – κατοικίας
    για να κρύβει το αμπαλάζ το μοντέρνο μακιγιάζ !…»
    ΛΟΥ

  175. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @ Λουκρητία (#171).

    Καλὰ ποὺ μπῆκε τὸ σχόλιο ἀπὸ aerosol καὶ πῆρα κάβο.

    Ὅταν μπουμπουνᾶς τέτοια διαμαντάκια μεταμεσονυχτίως, μπορεῖ νὰ πᾶνε φοῦντο ἀδίκως.

    Κρίμας νὰ τὰ φάει τὸ σκότος καὶ ἡ λησμονιά.

    Εἰδοποία, ρὲ ἀδερφούλα! Εἰδοποία, τὸ φελέκι σου!

  176. Κιγκέρι said

    Πέπε, Αεροζόλ και λοιποί φιλομαθείς, εγώ κατατοπίστηκα για την ανατομία του ναργιλέ από εδώ:
    http://oedipushouse.blogspot.com/2008/06/various-1928-1946.html

  177. Γιάννης Ιατρού said

    171: Όχι μόνο ποίηση, αλλά και πρόζα! Έξοχο ΛΟΥ, έπρεπε να του αφήσεις ακόμα λίγο ουρά, λίγο γρήγορα μου τελείωσε, ήθελα κι άλλο 🙂
    Νίκο, θα πρότεινα μιά φορά το μήνα/δίμηνο, ξέρω ΄γω ανάλογα και με την προσφορά…, να μαζεύονται τα διαμαντάκια σ΄ ένα νήμα, ίσως και με κάποια μικρή επεξεργασία από τους συγγραφείς, και να τα ξαναβλέπουμε με σχόλια κλπ.

  178. Gero said

    Οσον αφορα δυτικες χωρες υπαρχει και ο ιησουιτης του μεσαιωνα Αθανασιος Κιρχερ
    Ισως ο πιο γνωστος δυτικος με αυτο το ονομα

  179. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @177. Πολὺ καλὴ ἡ πρότασή σου, Γιάννη.

    Τί λέει κι ὁ Νικοκύρης;

  180. loukretia50 said

    179. Αγαπητέ Δημήτρη, έχεις ασχοληθεί με την καταγραφή λαϊκών παραδόσεων και παραμυθιών του νησιού?
    Νομίζω θα ήσουν ιδανικός αφηγητής.

  181. sarant said

    177-179

    Η πρόταση με δελεάζει. Διστάζω τόσον καιρό διότι εκτιμώ πως ένα τέτοιο άρθρο θα αποκλείσει πολλούς από τον σχολιασμό.

    Αλλά να το δοκιμάσουμε. Θα ήθελε κάποιος από τους δυο σας να ανθολογήσει την πρόσφατη στιχουργική παραγωγή του ιστολογίου; Το άρθρο μπορεί να μπει είτε σαν βασικό άρθρο είτε σαν εμβόλιμο ας πούμε την 1η Φεβρουαρίου -μαζί με το μηνολόγιο- ή την πρώτη Τετάρτη του μήνα.

  182. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @180. Ἀγαπητὴ Λοῦ, ἔχει γίνει μιὰ καταγραφὴ ἀπὸ τὸν Γ. Βενετούλια. Τὰ Παραμύθια τῆς Κύθνου κυκλοφόρησαν τὸ 2005, ἀλλὰ ὁ συγγραφέας μάζευε τὸ ὑλικό του γιὰ μιὰ δεκαετία, μπορεῖ καὶ παραπάνω. Δυστυχῶς, ἔχουν πεθάνει οἱ περισσότερες γιαγιάδες ποὺ τὰ ἔλεγαν.

  183. loukretia50 said

    Τετάρτη και Παρασκευή κράτα τις παραδόσεις !
    Κάλλιο στο μηνολόγιο εμβόλιμα να χώσεις
    άρθρο που θα ανθολογεί διάττοντες αστέρες
    που θα φωτίζουν απαλά τις σκοτεινές τις μέρες
    ΛΟΥ
    Και φυσικά να μην τεθεί τριπάκι: «ποιος κερδίζει»?
    (Λίγο θέλει ο σχολιαστής να αρχίσει να τους βρίζει?
    Ας λέει μετά τη γνώμη του, έστω κι αν δεν ψηφίζει…)

  184. Χρήστος Π. said

    171 Λογοτεχνικό ταλέντο! Όση γοητεία έχω εγώ κάποιοι άνθρωποι τη πήραν σε ταλέντο 🙂

  185. loukretia50 said

    184. Η φύση λένε δεν είναι δίκαιη, αλλά είναι ακριβής.
    Πάλι καλά που δεν κονόμησα τη γοητεία του Αινστάιν!!!
    Μάλλον επειδή ο τομέας μου είναι άσχετος!

  186. Πέπε said

    @176
    Τον έχω αυτό τον δίσκο, αλλά όχι εδώ, και πάνε τόσα χρόνια από την τελευταία φορά που ξεφύλλισα το ένθετο ώστε δεν αναγνωρίζω αν η ανάρτηση αντιγράφει τα κείμενα του ενθέτου ή είναι πρωτότυπη.

    Πάντως, είτε το ένα συμβαίνει είτε το άλλο, αποκλείεται να έχει άλλη πηγή (ή έστω άλλη κύρια πηγή) εκτός από τον Πετρόπουλο. Από τον Πετρόπουλο ξέρω κι εγώ τα περισσότερα που ξέρω, οπότε δε διασταυρώνουμε τίποτε. (Τουλάχιστον, έτσι μου φαίνεται το πιθανότερο – όπως είπαμε μιλάω από μνήμης.) Απλώς διαπιστώνω ότι πράγματι θανάση λέγανε τον λουλά και όχι τον ναργιλέ, κάτι που δε θυμόμουν.

  187. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @181. Νικοκύρη, εἶμαι πεζὸς 🙂 τύπος καὶ δὲν ἀνακατεύομαι μὲ τὰ ἔμμετρα.

    Ἀπὸ τὰ (πεζὰ) σχόλια ποὺ ξεχώρισα πρόσφατα εἶναι τὸ #171 τῆς Λουκρητίας σ᾿ αὐτὸ τὸ νῆμα.

    Νομίζω πὼς ἂν (θέλει νὰ) τὸ ἀναπτύξει, μπορεῖ νὰ γίνει ἕνα καλὸ ἀφήγημα καὶ νὰ δώσει λαβὴ γιὰ σχόλια. Ἐπίσης μπορεῖ νὰ τὸ ἐμπλουτίσει καὶ ἐμμέτρως, ὅπως ἔκανε στὸ #174, κάτι ποὺ δὲν ἔχω ξαναδεῖ στὸ ἱστολόγιο, τοὐλάχιστον τὰ τελευταῖα τρία χρόνια ποὺ τὸ παρακολουθῶ.

    Ἄλλο ἔνα σχόλιο ποὺ μοῦ ἄρεσε εἶναι τὸ σχόλιο τοῦ ΓΤ γιὰ τὸν Καργᾶκο, ἀλλὰ δὲν θυμᾶμαι τὸ νῆμα. Πιστεύω πὼς μπορεῖ νὰ τὸ βρεῖ ὁ ἁρμόδιος χωροφύλαξ. 🙂
    Νομίζω πὼς ἂν (θέλει νὰ) τὸ ἀναπτύξει ὁ ΓΤ, μπορεῖ νὰ δώσει λαβὴ γιὰ συζήτηση.

    Φυσικὰ πάντα ὑπάρχει καὶ τὸ ἐλεύθερο θέμα.

    Ὅπως ἔχεις δείξει, παρέχεις ἁπλόχερα τὴ φιλοξενία σου σὲ ὅσους σχολιαστές θέλουν νὰ ἐκφραστοῦν.

    Ξέρω καμιὰ δεκαριά, τοὐλάχιστον· καὶ δὲν εἶμαι ἀπὸ τοὺς παλιούς. 🙂

  188. Tomás de Torquemada said

    Ερχόμουν φουριόζος από το στερούμενο διαδικτύου ερημητήριό μου να σας πω τον Αθανάσιο Κίρχερ, αλλά με πρόλαβαν…

    Σε ανταπόδοση, καταβιβάσατε άνευ φόβου:

    http://93.174.95.27/book/index.php?md5=9124693FD613E6C4C9A9DD530A496453

    http://93.174.95.27/book/index.php?md5=E76B5D430AC48A304151687BE317E8F2

    http://93.174.95.27/book/index.php?md5=463EB4D96B7C356DF8ED948C029A47A7

    http://93.174.95.27/book/index.php?md5=30AB544981C9D1E0ABB9A81948AEC620

  189. …ήταν και αλληλογράφος του δικού μας Παναγιώτη Νικούσιου ο ως άνω Αθανάσιος (βλ. Γ. Κουτζακιώτη, Αναμένοντας το τέλος του κόσμου, παράρτημα)

  190. sarant said

    189 Πότε θα προλάβω να τα διαβάσω όλα αυτά;

  191. Tomás de Torquemada said

    Ποτέ…
    Κοιτάζω καμιά φορά στο σκληρό τα ατέλειωτα γίγα των βιβλίων, που πριν 15-20 χρόνια δεν είχα φανταστεί ποτέ ότι θα είχα, και με πιάνει απελπισία.

  192. Corto said

    186 (Πέπε):

    Πέπε η κύρια πηγή για τον «Θανάση» ως λέξη της αργκό του μεσοπολέμου είναι ο Πικρός στο γλωσσάρι του Τουμπεκί… (1927), το οποίο αντέγραψε ο Πετρόπουλος και όπου διαβάζουμε:

    Θανάσης=ναργιλές

    Το επιβεβαιώνει και ο Στελλάκης Περπινιάδης στην γνωστή συνέντευξη (την έχουμε ξαναβάλει εδώ):

    (Στην συνέντευξη ο Στελλάκης υποστηρίζει εκτός των άλλων ότι στο τραγούδι του Ζαμπέτα ως «Θανάσης» υπονοείται ο ναργιλές, άποψη ενδιαφέρουσα βέβαια, η οποία ωστόσο δεν συνάδει με το γενικότερο πνεύμα της στιχουργικής του Χαράλαμπου Βασιλειάδη.)

    Συνεπώς Θανάσης είναι ο ναργιλές και όχι μόνον ο λουλάς. Τώρα η σύνδεση αυτής της αργκοτικής ονομασίας του ναργιλέ με την έκφραση «ποιος Θανάσης» και μένα μου φαίνεται ατεκμηρίωτη. Αν ξέρει ο Νίκος πώς προκύπτει αυτή η προέλευση της φράσης και αν τεκμηριώνεται από κάποια μαρτυρία της εποχής, θα είχε ενδιαφέρον να το μαθαίναμε.

  193. ΚΩΣΤΑΣ said

    171 Ώχ! Μπαναΐμ! Τέτοιο σχολιαστικό κόσμημα κι εγώ ο πάντα καθυστερημένος 😉 στην ενημέρωση, τώρα το πήρα πρέφα;

    Λουκρητία, συγχαρητήρια, αλλά με βάζεις και σε υποψίες. Κορίτσι της καλής κοινωνίας εσύ, πού τα ξέρεις αυτά και τα περιγράφεις τόσο όμορφα; 🙂

    Εγκρίνω και επαυξάνω το @187 του Δημήτρη Μαρτίνου.

  194. Τώρα που ξαναδουλεύει ο σέρβερ της Α.Α. βρίσκω 4 παροιμίες με Θανάση:

    Βάν’ η κόρη στ’ όνειρό της άκουρους και κουρεμένους, βάνει κι ο Παπα – Θανάσης ζωντανούς και πεθαμένους
    Ο κόσμος καίγεται κι ο Θανάσης λούζεται
    Άϊ – Αντώνης κι’ ‘Αϊ- Θανάσης, χέσι μέσα στου σαξί
    Ο Θανάσης κ’ η Μαριώ γδύσαν ένα λιοτριβείο

  195. ΣΠ said

    194
    Η τελευταία λέξη πρέπει να είναι λιοτριβιό.

  196. sarant said

    194 Α, δουλεύει πάλι;

  197. Πάνος με πεζά said

    Συμπληρώνω, στα λεξιλογικά, ότι η κανονική ορθογραφία του επωνύμου του Θανάση ήταν Βέγκος. Ο ίδιος το έκανε «γγ» γιατί είχε καλύτερη εμφάνιση στους τίτλους. Με την πρώτη γραφή καταγράφεται η οικογένεια στα σχετικά ληξιαρχεία και καταλόγους.

  198. Πέπε said

    197
    Ναι, ε;

    Ε λοιπόν, μου κάνει πάντα ιδιαίτερη εντύπωση όταν μαθαίνω ότι κάποιος έχει κάνει τέτοιες μικροαλλαγές στο όνομά του. Το οπτικό ίνδαλμα του ονοματεπωνύμου μας είναι από τα πρώτα που αποτυπώνουμε, και (κρίνοντας τουλάχιστον από τον εαυτό μου) το μυαλό είναι εξαιρετικά απρόθυμο να αποδεχτεί αλλαγές επάνω του.

    Το επώνυμό μου είναι σχετικά κοινό, και υπάρχει με δύο ορθογραφίες. Η «δική μας» είναι η λιγότερο κοινή (και λιγότερο λογική) από τις δύο. Ο περισσότερος κόσμος έχει την τάση να το γράφει με την άλλη, και κάθε φορά που το βλέπω διαολίζομαι από μέσα μου. Ακόμα και όταν βλέπω την άλλη ορθογραφία εκεί όπου είναι σωστή, δηλαδή σε άλλους που τυχαίνει να λέγονται έτσι, κάπου μ’ ενοχλεί. Και κάποιες λίγες φορές που έχω τύχει σε ανθρώπους που με ρωτάνε πώς γράφεται, δεν παραλείπω να τους ευχαριστήσω που ρώτησαν.

    (Να προσθέσω ότι μου πήρε δεκαετίες μέχρι να πάρω απόφαση να το γράφω στο μονοτονικό [το οποίο έχω διδαχτεί από τη Γ’ Δημοτικού].)

    Κι έχει άλλους που παν και το κάνουν μόνοι τους;!! Μπράβο τους! Θέλει ισχυρή αυτοπειθαρχία, να απαγκιστρώσεις τον εαυτό σου από μια τόσο έμμονη και συνάμα τόσο περιττή συνήθεια.

  199. ΣΠ said

    197
    Μάλιστα έτσι είναι γραμμένο στους τίτλους μιας από τις πρώτες ταινίες που έπαιξε.

  200. loukretia50 said

    Δεν είδα, συγνώμη αν μου ξέφυγε, μια συμμετοχή του ΘΒ σε αξιόλογο δίσκο:
    Θανάσης Βέγγος – Άρης Χριστοφέλλης – Έλλη Πασπάλα –
    Η μπαλάντα των σκουπιδιών https://youtu.be/2jJRW7s4fxU
    «Οι παλιοκουρελαρίες ! Παριστάνουν τις κυρίες.
    Τι κι αν γίναμε σκουπίδια, δεν ξεχνάμε τα παιχνίδια…»
    ————————————–

    Με αφορμή την πληροφορία για την αλλαγή της ορθογραφίας στο όνομα, μια αδέξια ευχαριστία στον άνθρωπο που μου έμαθε τη δύναμη που κρύβεται στο γέλιο

    ΘΟΥ-ΒΟΥ
    Χάρισε γέλιο, απλόχερα, αυτό έχει σημασία
    Αν περισσεύει η ανθρωπιά, κερδίζει αθανασία
    ===================================

    Απορία- χωρίς ουσία
    Μα γιατί να προτιμήσει την ορθογραφία «Βέγγος» ?
    Μένει ίδια η εικόνα, θύμα πάντα μιας τρελέγκως
    θείας, αδελφής ή μάνας, που συνήθως τον παιδεύει
    ή φτωχός ερωτευμένος που μπελά πάντα γυρεύει.
    Άραγε θα βρει ο Θανάσης άλλων αστεριών το φέγγος?
    ΛΟΥ
    Ή θα λένε « ποιος Θανάσης» και « βοήθεια, ο Βέγγος»?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: