Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο Τάσης Βασκαντήρας (διήγημα του Δημήτρη Κανελλόπουλου)

Posted by sarant στο 20 Ιανουαρίου, 2019


Θα παρουσιάσω σήμερα ένα διήγημα από τη συλλογή διηγημάτων του Δημήτρη Κανελλόπουλου «Ο θάνατος του αστρίτη και άλλες ιστορίες«, που κυκλοφόρησε τον Απρίλη που μας πέρασε από τις εκδόσεις Κίχλη.

Πρόκειται για την πρώτη συλλογή διηγημάτων του Κανελλόπουλου, που ως τώρα έχει τυπώσει ποιητικές συλλογές ενώ επίσης διευθυνει το λογοτεχνικό περιοδικό Οροπέδιο με το οποίο έχω συνεργαστεί μια φορά με ένα άρθρο για τον Ρώμο Φιλύρα (που αποσπάσματά του δημοσίευσα κι εδώ).

Τη συλλογή δεν την είχα αντιληφθεί όταν κυκλοφόρησε, αλλά μου τη σύστησε στις γιορτές η φίλη Αθηνά Βογιατζόγλου, που ως νεοελληνίστρια έχει πολύ καλή εποπτεία της λογοτεχνικής παραγωγής. Η Βογιατζόγλου θεωρεί ότι το βιβλίο του Κανελλόπουλου είναι χαρακτηριστικό δείγμα της «νέας ηθογραφίας», όπως θα μπορούσαμε να ονομάσουμε ένα νέο ρεύμα στην πεζογραφία μας, των τελευταίων δεκαετιών, που ανανεώνει το είδος της ηθογραφίας και που πατάει γερά στην ύπαιθρο -την οποία όμως επισκέπτεται διαφορετικά.

Εννοούμε εδώ τον Μακριδάκη, τον Παπαμάρκο με το Γκιακ, πιο παλιά τον Σωτήρη Δημητρίου, και πολλούς ακόμα. Ένα χαρακτηριστικό του νεοηθογραφικού ρεύματος, που ενδιαφέρει και το ιστολόγιο, είναι ότι χρησιμοποιεί λέξεις της ντοπιολαλιάς -που βέβαια δυσκολεύουν το νεότερο κοινό, καθώς οι βίαιες κοινωνικές ανακατατάξεις των περασμένων δεκαετιών έχουν ξεκόψει τους κατοίκους των μεγάλων αστικών κέντρων από λεξιλόγιο που χρησιμοποιούσαν ακόμα κι οι πατεράδες τους. Φυσικά, κανείς απ΄όσους υποκριτικά ή καλοπροαίρετα θρηνούν για την υποτιθέμενη λεξιπενία των νέων δεν αναφέρεται στον χαμένο λαϊκό λεξιλογικό πλούτο -και οι δημοσιογράφοι τους οποίους εξαπέλυε ο Μπαμπινιώτης στα σταυροδρόμια για να χώνουν το μαρκούτσι τους στα μούτρα των ανυποψίαστων διαβατών ρωτώντας τους αν ξέρουν τη δείνα ή την τάδε λέξη, ποτέ δεν ρωτούσαν λέξεις λαϊκές, μόνο σκονισμένα «ασκαρδαμυκτί». Αλλά πλατειάζω.

Το βιβλίο του Κανελλόπουλου είναι μικρό -δέκα διηγήματα όλο κι όλο- και όλες οι ιστορίες εκτυλίσσονται στην Ηλεία, τον γενέθλιο τόπο του συγγραφέα. Και μάλιστα, υποψιάζομαι, αλλά δεν κάθισα να το ψάξω, όχι σε όλη την Ηλεία παρά σε ένα μόνο της κομμάτι γύρω από τη Νεμούτα, την ιδιαίτερη πατρίδα του, ίσως τη λεγόμενη ορεινή Ολυμπία. Βρήκα εξαιρετική δύναμη στην αφήγηση του Κανελλόπουλου, αισθάνθηκα γνήσια συγκίνηση διαβάζοντάς το, σίγουρα μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση απ’ οποιοδήποτε άλλο ελληνικό λογοτεχνικό βιβλίο που διάβασα τον τελευταίο χρόνο.

Κι αν ο τόπος είναι η Ηλεία, ο χρόνος είναι ο εικοστός αιώνας, κυρίως από τον μεσοπόλεμο ίσαμε τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, αλλά με κάποιες αναφορές ίσαμε τη δεκαετία του 1980, ιδίως όταν ένοχα μυστικά φανερώνονται ύστερα από πολλές δεκαετίες. Έχει και φονικά το βιβλίο, έχει και αυτοκτονίες, έχει και κάποιες (καθόλου καθοριστικές όμως) αναφορές στον Εμφύλιο, κυρίως όμως έχει τη δύναμη της δωρικής γραφής του Κανελλόπουλου.

Χαρακτηριστικό της νέας ηθογραφίας όπως είπα είναι η χρήση στοιχείων της ντοπιολαλιάς. Ο Κανελλόπουλος στο τέλος του βιβλίου παραθέτει γλωσσάρι, με τις λέξεις που κρίνει ότι χρειάζονται εξήγηση, με κάπου 110 λήμματα. Από το γλωσσάρι αυτό αντιγράφω εδώ και παραθέτω στο τέλος όσες λέξεις εμφανίζονται στο συγκεκριμένο διήγημα.

Μονοτονίζω αν και μπορεί να μου ξέφυγε κάτι στο οσιάρ.

Ο Τάσης Βασκαντήρας

Στον Ηλία Λ. Παπαμόσχο

Ο Τάσης Βασκαντήρας είχε κάνα δυο χρόνια που άφησε το δασκαλίκι κι έπιασε τα έμπόρια. Έκανε τον τρελό κι έφυγε από την υπηρεσία. Κατάφερε να πάρει και σύνταξη. Γύρισε στο χωριό κι ανέλαβε το εμπορικό του πατέρα του, γιατί τ’ άλλα αδέρφια του, εκτός του Βασίλα, του μικρού που είχε βγάλει το σχολαρχείο, δεν κατέχαν τα γράμματα. Κάτι μήνες μετά που γύρισε, παντρεύτηκε τη Μάρθα του Μουστοβασίλη. Ήταν Αύγουστος του ’27. Κατόπιν, έβαλε τ’ αδέρφια του στη σειρά. Κάνανε εμπόριο χοντρικό και λιανικό.

Το μονό μήνα το καραβάνι —τ’ αδέρφια του μαζί με τους παραγιούς, γύρω στους δεκαπέντε νοματαίους— θα πούλαγε χοντρικά και λιανικά. Υφάσματα για το σπίτι: οργάντζες, μουσελίνες, τραπεζομάντιλα, πετσέτες, κι ακόμη λασέ, μεταξωτά, παραδοσιακά, λευκαδίτικα, βυζαντινά, σουφλιώτικα και ινδικά, εργόχειρα και λινά λευκά είδη, είδη προικός, ριχτάρια, παπλώματα, κουρτίνες. Αλλά και υφάσματα για ρούχα — όλων των ειδών και των κομποδεμάτων: κασμίρια εγγλέζικα, τσελβόλια και τσίτια. Κι οι βαντάκες ήσαν γιομάτες χάντρες, κουβαρίστρες, κλωστές ντεμισέ και βελόνες, ψαλίδια και ψαλιδάκια, κι ό,τι άλλο τράβαγε η ψυχή της νοικοκυράς.

Τόν άλλο μήνα, το ζυγό, θα εισπράττανε. Στην είσπραξη θα πήγαινε ο καθένας μόνος του, με δυο τρία ζώα το πολύ, μ’ εμπορεύματα για τις γυναίκες, ψιλολοΐδια. Μπορεί να ’παιρνε μαζί κι έναν παραγιό. Κανόνισε λοιπόν ο Τάσης να γίνεται ή πούληση ως έξης: ο Νικάκης θα εισέπραττε από τις Ράχες κι απάνω μέχρι τη Βέρβιτσα, όπως λέγανε τότε τα Τρόπαια, ο Ηρακλής θα ’πιανε την Πέρα Μεριά, το Νεμουτιάνικο μέχρι την Πετράδα και τ’ Άσπρα Σπίτια, κι ο Θοδωράκης την Κάτω Μεριά — Νιχώρι, Τρανή Λάκκα, Ντελαλή, Μπέλεσι, και στο γυρισμό τα χωριά της Ηραίας. Άφησε απέξω τον μικρότερο, γιατί τον ήθελε κοντά του. Ο ίδιος θα κράταγε το κουμάντο — τους παράδες και τις παραγγελίες. Και τις επαφές με τους μεγαλέμπορους στον Πύργο και στην Πάτρα. Είχε και δυο αδερφές. Τη Λούλα, που την πάντρεψε με τον Τσιόγκα στον Ξερόκαμπο, και την Ντίνα, που την έστειλε στην Αμέρικα να παντρευτεί ένα φίλο του από του Σπάθαρη.

Μένανε όλοι μαζί στο σπίτι, στο πάνω πάτωμα. Κάτω είχανε το μαγαζί, τα εμπόρια. Απάνω, στη μια μεριά ήταν ο όντάς. Εκεί τρώγανε τα μεσημέρια και στις γιορτές, σαν βρίσκονταν όλοι μαζεμένοι στο χωριό. Στην άλλη μεριά, τους έβαλε ο Τάσης και το χωρίσανε με τις μισάντρες. Δεν ήτανε σωστό να κοιμούνται οι παντρεμένοι με τους ανύπαντρους. Τότε άρχισαν τα προβλήματα. Η γυναίκα του, η Μάρθα, βρήκε το δωμάτιο μικρό. Πέρναγε καλύτερα στου πατέρα της, έλεγε.

Βούλωσ’ το, της απαντούσε ο Τάσης. Βούλωσ’ το, και θα σε φάει το μαύρο φίδι. Δε θέλω έχτρες με τ’ αδέρφια μου.

Αυτή τίποτα. Όλο μουρμούριζε στα σιγανά.

Από μέρες ο Τάσης είχε πιάσει έναν καβγά με το Νικάκη. Ήτανε μαλακός με τους πελάτες, του ’χανε πάρει τον αέρα. Του ’λεγε να μη δανείζει, να μην ξανοίγεται στην πίστωση. Τίποτα ο Νικάκης. Όλο δικαιολογίες. Ύστερα, έλειπε κι ένα πεντακοσάρικο από τις εισπράξεις που ’φερε τον περασμένο μήνα. Έγραφε στο τεφτέρι: τέσσερις χιλιάδες εφτακόσιες πενήντα δύο δραχμές και σαράντα λεπτά. Στον πάγκο όμως άφησε τέσσερις χιλιάδες διακόσιες πενήντα δύο δραχμές και σαράντα λεπτά. Ο Νικάκης έλεγε ότι είχε κάνει λάθος κι έγραψε παραπάνω παράδες στο τεφτέρι, ο Τάσης όμως είδε το λογαριασμό περασμένον στο χαρτί, μα η υπογραφή στο πλάι ήταν δυσανάγνωστη. Τον έπιανε με το καλό, το γύριζε στη φοβέρα, δεν έλεγε να ομολογήσει ο Νικάκης.

 

Ο λόγος ήταν μια κρυφή αγάπη. Αγάπαγε ο Νικάκης. Αγάπαγε τη Δεσπω του Μουσουρούλια, αλλά δεν τολμούσε να το πει. Η οργή του Τάση θα ’πεφτε σαν κεραυνός. Δεν ταίριαζε να πάρει γυναίκα από φτωχόσογο. Κόρη καλατζή ήτανε ή Δέσπω. Με τα γανώματα πιάνονταν και τ’ αδέρφια της. Δύσκολα πράματα, δουλειές για ενα κομμάτι ψωμί, κι αυτό όχι πάντα. Και δε φτάνει που ήταν φτωχιά, είχε κι άρρωστο το μεγάλο της αδερφό, τον Αναγνώστη — χτικιό, λέγανε. Αυτός ήταν φίλος γκαρδιακός του Νικάκη, τον αγαπουσε πιο πολύ κι από τ’ αδέρφια του. Ήσαν φίλοι από μικρά παιδιά. Ύστερα τόν βάρεσε η αρρώστια.

Ήτανε φθινόπωρο προχωρημένο. Απο τη θάλασσα ερχόντουσαν κάτι μολυβένια σύννεφα γεμάτα νερό. Φόρτωνε ο καιρός κατά το Παναχαϊκό και ξεσπούσε δυνατή βροχή. Κάθε μέρα έβρεχε, είχε λασπώσει ο τόπος όλος. Η υγρασία ανυπόφορη, είχε βαλθεί να σακατέψει τα κόκαλα των ανθρώπων. Έριχνε πολύ νερό. Καλό για τους σποράδες, που σε λίγο θ’ αρχίζανε τη σπορά. Η βροχή σταμάτησε τη δουλειά -ήτανε να φύγει ο Νικάκης καταπάνω, για τα χωριά γύρω απ’ τα Τρόπαια, να εισπράξει απ’ τους εμπόρους και να πουλήσει τίποτα ψιλολόγια. Κόντευαν Χριστούγεννα· είχαν ανάγκη τα μετρητά, ν’ αγοράσουν εμπορεύματα.

Ήταν ο καιρός, ήτανε κι ο Τάσης που κάθε μέρα τον βασάνιζε με το πεντακοσάρικο. Τ’ Άι-Δημητριού την άλλη μέρα, ο Νικάκης σηκώθηκε νωρίς. Όλη νύχτα δεν είχε κλείσει μάτι. Αχάραγα έβαλε φωνή κι έκανε εγερτήριο. Πεταχτήκανε απ’ τα στρώματα οι παραγιοί, μαζί κι ο Βασίλας, κι άρχισαν να φορτώνουν τα ζώα. Ήθελε να φύγει πριν σηκωθεί ο Τάσης, μα δεν τα κατάφερε. Ο Τάσης σηκωνότανε πάντα χαράματα, κι είδε από το μπαλκόνι τις ετοιμασίες.

Κατέβηκε και ρώτησε το Νικάκη:

– Θα φύγεις;

– Ναί, Τάση μου.

– Μη θες να πάρεις και τον μικρό κοντά;

– Όχι, Τάση μου, θα το κάνω το κουμάντο, αποκρίθηκε ο Νικάκης κοιτάζοντάς τον στα μάτια.

Τον αγαπούσε πολύ και τον σεβότανε το μεγάλο του αδερφό.

– Να, λέω, επειδής είναι φορτωμένος ο καιρός.

– Κράτα το παιδί εδώ, να κάνει καμιά δουλειά. Θα πάω μονάχος μου εγώ.

– Καλά, κοίτα να μαζέψεις τίποτα, έχω να πάω στον Πύργο να φέρω εμπόρευμα για τις γιορτές. Μετρητά, ακούς; Μη φερεις πάλι γουρούνια και κοτερά. Δεν έχουμε πού να τα πουλήσουμε.

– Εντάξει, Τάση μου. Μετρητά, μετρητά.

– Έλα να σου ειπώ, είπε ο Τάσης τραβώντας τον παράμερα, κάτω από τη μουριά, να μην ακούνε οι γυναίκες και οι παραγιοί.

Το Νικάκη τον ζώσανε τα φίδια.

– Το πεντακοσάρικο κάπου το ’δωκες, το δάνεισες.

– Μα…, έκανε ο Νικάκης.

– Άσε τα μα και μου. Είμαστε μεγάλη φαμελιά, Νικάκη, τα ’χουμε ανάγκη τα λεφτά.

– Να το ’βρω από την Πατσουριά, Τάση μου. Σου λέω, δεν το ’δωκα, είπε ξαναμμένος ο Νικάκης.

– Μην ορκίζεσαι σε μένα, ρε, τον άντίκοψε ο Τάσης. Ή θα γενείτε αθρώποι ή παίρνω τη φαμελιά μου και φέγω. Θα φέρεις το πεντακοσάρικο τώρα που θα γυρίσεις και τέρμα!

Το μάτι του Τάση γυάλιζε.

Αφού τελειώσανε το φόρτωμα, ρίξανε πάνω από τις κασέλες και τις βαντάκες κάτι σαΐσματα από σπάρτο, που δεν τα πέρναγε η βροχή να καταστρέψει το εμπόρευμα. Τα δεσανε προσεχτικά, και κατόπιν ο Νικάκης έκανε το σταυρό του και κίνησε με τα φορτωμένα ζώα, δύο άλογα κι ένα μουλάρι.

– Καλή πούληση, Νικάκη, να δώκει ο Θεός να φέρεις παράδες, έλεγαν οι παραγιοί.

Οι γυναίκες με τα μικρά —η Μάρθα είχε δυο κι η Θεώνη του Θοδωράκη νεογέννητο, το Θανάση— κάνανε το σταυρό τους και σταυρώνανε το Νικάκη. Όμως η Μάρθα, φουρκισμένη, έβγαλε το φαρμάκι από μέσα της:|

– Τι να φέρει, παιδάκι μου; Ευτούνος μονάχα πεσκέσια στους χαραμοφάηδες ξέρει να δίνει…

 

Πήρε τη δημοσιά και στου Κουρσέση το ρέμα έκοψε αριστερά μέσα το& λόγγο· άρχισε να κατεβαίνει το φαρδύ μονοπάτι, κατά το Τουμπίτσι. Ακολουθούσε πάντα τόν ίδιο δρόμο. Του άρεσε μέσα στά πλατάνια ν’ ακούει τα πουλιά να κελαηδάνε και τα νερά να κελαρύζουν. Ηρέμησε, αν και τα μάτια του ήσαν υγρά ακόμη από το κλάμα.

Τη διαδρομή την ήξερε καλά, πέτρα πέτρα. Μετά το Τουμπίτσι πήρε το περικοπό κατά του Σπάθαρη. Ειχε μεγάλη ανηφόρά μέχρι ν’ ανέβει στην πλαγιά του Γκούτζιου και να φτάσει στο χωριό. Πέρασε κι απ’ του Ντελαλή. Ερημιά. Σπίτια μισογκρεμισμένα, τα είχαν πνίξει τ’ αλίσβατα και οι αντράκλες. Στάθηκε στο χωράφι του μπάρμπα του του αγαπημένου, του Γιώρη του Πουλή, που πέθανε τριάντα τριών χρονών, να ιδεί τις ελιές που ’χανε οι πρωτοξαδέρφες του, τα κορίτσια του συχωρεμένου. Γιομάτες ήτανε οι ευλογημένες. Θα το μηνύσω της Νικολιάς με τον Ηρακλή, σα γυρίσω, σκέφτηκε. Λίγο παραπάνω έκοψε αριστερά και το πήρε μονορούφι. Βάρεσε τ’ άλογο να κάνει γρήγορα, μην τόνε πιάσει ή βροχή· είχε μπροστά του μια ώρα δρόμο.

Έκεΐ στή στροφή, Γκορτσιά το λέγανε το μέρος, το μονοπάτι στένευε κι έπαιρνε κλίση απότομη. Το δάσος αγρίευε. Πλατάνια αιωνόβια και οξιές και σφεντάμια γιομάτα δροσιές, σφιχταγκαλιασμένα, δεν άφηναν το φως να περάσει ίσαμε κάτω τη χαράδρα. Δυσκόλευε η κατάβαση για τα φορτωμένα ζώα. Έβαλε πρώτα τον Τσίλη και μετά τη μούλα. Ο ίδιος πήγαινε τελευταίος, καβάλα στον Καρρά, άλογο συνετό και μυαλωμένο — είχε περάσει μαζί του αυτά τα γκρεμνά πολλές φορές, κάθε εποχή του χρόνου.

Κάτω έχασκε το ρέμα, βουερό και σκοτεινό. Αυτό ήταν το μέρος που το έλεγαν Πατσουριά. Πολλοί είχανε πνιγεί εκεί, περνώντας αμέριμνοι τη στενή του κοίτη σαν έπιανε ξαφνική βροχή. Τέτοιο ήταν το δέος, που, όταν ορκίζονταν οι άντρες, έλεγαν: «Να το ’βρω από την Πατσουριά». Κι όταν ήθελαν να καταραστούν οι γυναίκες, έλεγαν κι αυτές: «Να που να το ’βρεις από την Πατσουριά».

Καθώς κατέβαινε το σκοτεινό βάραθρο, ένας φόβος φώλιασε στα σωθικά του. Καλόπιανε τα ζώα, τους έλεγε γλυκόλογα, μην ιδούνε ή άκούσουνε τίποτα και προγκήξουνε. Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, δεν είχε γλιτωμό. Θα γινόταν ένα με τα εμπορεύματα και τα ζώα μέσα στον γκρεμό.

– Άιντε, Τσίλη μου, έλα καλώς τονε. Ήσυχα, πουλάκια μου, κι εγώ θα σας φιλέψω λουκουμάκια σα γυρίσουμε πίσω στο κονάκι…

Όταν κατέβηκε στο ρέμα και λίγο πριν φτάσει ο Τσίλης στην κοίτη, τον κράτησε. Ξεπέζεψε απ’ τον Καρρά και, πατώντας με προσοχή στην άκρια του μονοπατιού, έλυσε τον Τσίλη και του ’δωσε μια με το χέρι στο καπούλι. Σαν άνθρωπος το ζώο μπήκε στο χείμαρρο καί, με δυνατό βήμα, σηκώνοντας τα μπροστινά του πόδια, πέρασε μέσα από τα ορμητικά νερά κι άρχισε να σκαρφαλώνει το ανηφορικό μονοπάτι. Έπιασε σιγανή βροχή και το φως λιγόστεψε. Άστραψε, βρόντηξε και η βροχή δυνάμωσε. Ο Νικάκης φοβήθηκε κι εκανε το σταυρό του. Παναγία μου βόηθα…

Κράτησε τή μούλα που αλαφιαστηκε. Επρεπε να κάνει γρήγορα, γιατί το ρέμα θα κατέβαζε πολύ νερό. Έδεσε τή μούλα πίσω από τον Καρρά, και βάρεσε τ’ άλογο απαλά με την τριχιά στην κοιλιά.

– Έλα, Καρρά μου, έλα, λεβέντη μου, είπε και σφύριξε ένα σκοπό που άρεσε του αλόγου.

Εκείνο ρίχτηκε με δύναμη στο νερό. Από κοντά κι η μούλα. Τίποτα. Δεν μπόρεσε να κολλήσει άπέναντι. Άνθρωπος και άλογο γύρισαν πίσω. Ο Νικάκης ξεφόρτωσε βιαστικά τις βαντάκες και τις άφησε από τη μεριά πού.κατέβηκε.

Η αγωνία του μεγάλωνε όσο περνούσε η ώρα. Ο Καρράς πάτησε στην άκρη και μισανέβηκε. Η μούλα όμως δεν τα κατάφερνε και τον τράβαγε πίσω. Η βροχή δυνάμωνε. Είχε πέσει σκοτάδι, ίσα που ’βλεπε. Μια ησυχία θανάτου είχε απλωθεί στη χαράδρα. Κι ο Νικάκης όλο βάραγε το άλογο με την τριχιά στα καπούλια, να κάνει γρήγορα -δεν ήθελε πολύ για να κατεβάσει το ρέμα.

Μόλις φτάσανε τα ζώα στή ρίζα του γκρεμού και καβαλήσανε καταπάνω στή ράχη, εγινε χαλασμός. Ο Νικάκης είχε γυρίσει να πάρει τις βαντάκες στην πλάτη, μα δεν πρόλαβε. Μια βουή συντάραξε το βαθύ ρέμα και μια φουσκωμένη, κατακόκκινη θάλασσα, θολή, γιομάτη κούτσουρα και πέτρες, ήρθε από πάνω με ορμή, από τή μιά μεριά στην άλλη.

Είχαν ανοίξει οι ούρανοί κι άστραφτε ασταμάτητα. Χοντροί κορμοί δέντρων χτυπούσαν με μεγάλη ταχύτητα στις κορφές των πλατανιών, που τα είχαν καλύψει το νερο κι η λάσπη. Ο Νικάκης, αλαφιασμένος, δεν προλάβαινε ν’ ακολουθήσει τα ζώα. Προσπάθησε να γυρίσει στην πίσω μεριά, μα τον άρπαξε το θολό νερό. Τότε έβγαλε μια κραυγή:

– Τάσηηη!…

Μετά, τα σκέπασε ολα, για πολλή ώρα, η τρομερή βουή.

 

Τα ζώα, σαστισμένα, σαν να νιώθανε τη συμφορά που ξεσπούσε μέσα στο φαράγγι, έβαλαν ολη τους τη δύναμη κι ανέβηκαν την απόκρημνη πλαγιά. Πάλευαν ν’ απομακρυνθούν όσο γίνεται περισσότερο. Όταν έφτασαν πάνω στή ράχη, εκεί που το λένε «στου Τούρκου τ’ Ανάθεμα », η βροχή έκοψε. Σταθήκανε μουσκεμένα το ένα πλάι στο άλλο και φρουμιζαν. Τα σαΐσματα ήσαν δεμένα καλά και τα εμπορεύματα δε βράχηκαν καθόλου. Μόνο ο Καρράς ήταν ανήσυχος — κοίταζε συνέχεια κατά το ρέμα. Τώρα τ’ αφεντικό του ταξίδευε κατά τόν Λάδωνα και τον Ρουφιά· ίσως και στην Αγουλινίτσα. Κι από κεΐ, για τις βραγιές του Παραδείσου… Σε λίγο ξαστέρωσε. Ακουγόταν μόνο η βουή του νερού, κι ένα τετιντί που κελαηδούσε το μονότονο τραγούδι του:

Τετιντί, τετιντί
τ’ άλογό μου δεν μπορεί,
δώσ’ του βρώμη και ταή…

Δυο μέρες μετά, θα ’ταν μεσημεράκι, ώρα ανάπαυσης, ακούστηκαν ζώα να σταλιάζουνε κάτω απ’ την κρεβάτα των Βασκαντηραίων. Ο Βασίλας βγήκε ξυπόλυτος στο μπαλκόνι. Είδε τα ζώα να στέκονται και φώναξε:

– Νικάκη, γύρισες;

Απάντηση δεν πήρε. Άρχισε να φωνάζει: «Νικάκη, Νικάκη!». Μόλις κατέβηκε στο υπόστεγο και ειδε τα ζώα μες στη λάσπη κατάλαβε. Εν τω μεταξύ, σηκωθήκανε κι οι άλλοι. Όλοι κατάλαβαν τι είχε συμβεϊ.

– Το ’βρε από την Πατσουριά, είπε η Θεώνη.

Γύρω ξέσπασε βουβός θρήνος. Μονάχα η Μάρθα στάθηκε ψύχραιμη.

Το Νικάκη τον βρήκαν δέκα μέρες μετά, λίγο πριν το Μπέλεσι. Έφτασε ένα τηλεγράφημα στο χωριό από τή Διοίκηση Χωροφυλακής Πύργου. Πήγαν στο Μπέλεσι ο Τάσης με τον Ηρακλή και το Θοδωράκη. Είχανε βάλει τον πνιγμένο μέσα σε κάτι λινάτσες και τον είχανε σε μια καλύβα πλάι στο κοιμητήρι. Μύριζε. Από τα ξεσκισμένα ρούχα που τους δείξανε καταλάβανε ότι ήταν ο αδερφός τους. Πρόσωπο δεν υπήρχε. Τον πήρανε βουβοί, γυρίσανε στο χωριό και τον θάψανε.

 

Μέχρι τα σαράντα του συχωρεμένου ο Τάσης δεν έκλεινε μάτι όλη νύχτα. Μόλις έκανε να τον πάρει ο ύπνος, πεταγόταν και κοίταζε γύρω του με αγωνία, σαν να ’ψάχνε κάποιον.

-Τι έχεις, άντρα; τον ρωτούσε η Μάρθα.

– Τίποτες, της έλεγε αύυός και γύριζε το άλλο πλευρό.

Το βράδυ πριν τα σαράντα, κοιμήθηκε έναν ύπνο ήσυχο, βαθύ. Πλάι του η Μάρθα ξενύχτησε απορημένη. Δεν το πίστευε ότι ηρέμησε ο άντρας της. Όλο τον καιρό μετά το χαμό του Νικάκη δεν έβγαλε μιλιά από το στόμα της, ούτε για το πεντακοσάρικο ούτε για τ’ άδέρφια του. Τον κρυφοκοίταζε που κοιμόταν. Επιτέλους ησύχασε, σκεφτόταν.

Την άλλη μέρα, πήγανε ολοι μαζί στην εκκλησιά. Με τις κοφίνες γιομάτες ψωμιά, με τα σπυριά φτιαγμένα από τις γυναίκες την προηγουμένη. Μόλις σχόλασε η εκκλησιά, ο Τάσης, πρώτη φορά μετά το θάνατο του αδερφού του, πηγε στο καφενείο. Ήταν ήρεμος, σαν να μην είχε περάσει τέτοια στεναχώρια. Φόραγε ρεπούμπλικα και το πένθος στο μπράτσο. Φρεσκοξυρισμένος, σωστός άρχοντας, έκατσε έξω από την πόρτα. Είχε λιακάδα, μαζεύτηκε κόσμος πολύς. Λίγο πιο πέρα καθόταν ο μοίραρχος με το δάσκαλο. Μετά ήρθε κι ο παπάς στην παρέα τους.

Έπινε τον καφέ του και φαινόταν βυθισμένος σέ σκέψεις. Κοίταγε πέρα κατά του Παλούμπα κι έκανε τάχα μου πως δεν έδινε σημασία σε κανέναν. Κάποια στιγμή ήρθε στον καφενέ ο Αναγνώστης ο Μουσουρούλιας. Έπιασε μιάν άκρια και παράγγειλε καφέ. Δεν τον είχε δει τον Τάση. Έκατσε απέναντί του, από την άλλη μεριά, κατά το ρέμα. Ο Τάσης έκανε πως δεν τον είδε, τον παρακολουθούσε όμως με την άκρη του ματιού του. Μόλις αραίωσε ο κόσμος, πήγε στο τραπέζι του.

– Μουσουρούλια, είπε, πάω απέναντι στο μαγαζί μου. Έλα που σε θέλω να σου ειπώ, κι έφυγε.

Ο Αναγνώστης σηκώθηκε και πηγε στου Βασκαντήρα, στην πίσω μεριά που έβλεπε κατά τον Κάμπο. Η μεγάλη πόρτα ήταν ανοιχτή. Μπήκε μέσα. Ο Τάσης στεκόταν πλάι σέ κάτι σακιά, έβαζε πράματα σε μια λινάτσα. Μόλις τον είδε, είπε:

– Άκου, Αναγνώστη, εγώ δεν κάνω παρέα με τους πεθαμένους. Ο αδερφός μου έφυγε. Μόνος του διάλεξε να κατεβεί στην Αλησμόνα. Δεν ήταν η ώρα για ταξίδι, δεν τ’ αποφασίσαμε μαζί. Κι εγώ τον πόνο μου τον έσβησα. Θέλω να ζήσω. Σαράντα μέρες τον έβλεπα κάθε βράδυ στον ύπνο μου και τον ρώταγα για το πεντακοσάρικο. Δεν εμίλαγέ. Εχτές το βράδυ, όμως, γονάτισε. Ήρθε και κάτσαμε απόξω, στην πεζούλα. «Συχώρα με, Τάση», είπε. Μου μολόγησε ότι αγάπαγε την αδερφή σου, κι εσένα κι ούλη τη φαμελιά σου. Εγώ δέν τον έκοψα. Ήξερα θα μου ’λεγε και για το πεντακοσάρικο.

«Να πας στον Αναγνώστη να το πάρεις», είπε, «είναι καλός άνθρωπος και θα σ’ το δώκει».

«Θα του το ειπώ», είπα, «κι όσο μπορώ θα τους βοηθάω να ζήσουνε…». Ο άδερφός μου έκλαψε και μου ’πε «ξαλάφρωσα τώρα». Το κλάμα στ’ όνειρο είναι καλό, λένε οι γυναίκες. Πάρε αυτό το σακί, σου ’βαλα λίγα πραματάκια να ’χετε. Κι όποτε μπορείς, να μου φέρεις το πεντακοσάρικο.

 

Ο Αναγνώστης έχασε τη λαλιά του. Μετά από λίγο είπε:

– Ποτές δεν ελογάριασα να μη σ’ το δώκω πίσω, Τάση μου. Έχουμε λίγο λάδι φέτο. Μόλις πουλήσω, θα σ’ το φέρω.

– Δεν είπα δε θα το ’φερνες. Το ξέρω, είσαι τίμιος. Αλλά εγώ είμαι έμπορος, δεν μπόραγα να το κάνω ζάφτι, θέλω να ξέρω τί έχω στην τσέπη μου. Πάρε τα πράματα και σύρε στή φαμελιά σου. Και μόλις πουλήσεις το λάδι, φέρε μου πίσω τα λεφτά. Εγώ, όσο ζω κι όσο μπορώ, μια φορά το μήνα θα σου δίνω από το περίσσεμά μου.

Ο Αναγνώστης, συγκινημένος, σηκώθηκε, πήρε το σακί κι έφυγε. Ύστερα, ο Τάσης σαμάρωσε τον Καρρά και τράβηξε πέρα στα Σιωματάκια. Εκεί, στου Γυφτάκου, μπήκε στο χωράφι τοϋ μπάρμπα του, του Γιώρη του Πουλή· πηγε στην κάτω μεριά, που έβλεπε την Ντοάνα κι απέναντί τη Νεμούτα. Εκεί ήτανε μια αριά, έκατσε από κάτω σε μια πέτρα κι έκλαψε ίσαμε το βράδυ.

Λεξιλόγιο

Αλησμόνα: κοιμητήρι, Κάτω Κόσμος
αλίσβατα: βάτα
αριά: είδος βελανιδιάς
βαντάκες: μικρά ντουλάπια με λίγα ράφια στο εσωτερικό τους, στα οποία τοποθετούσαν είδη ραπτικής, όπως βελόνες, κουβαρίστρες, δαχτυλήθρες κτλ.
κοτερά: τα πουλερικά
λασέ: δαντελένιος διάκοσμος
μισάντρα: ξύλινο χώρισμα ανάμεσα στα δωμάτια
περικοπό: σύντομο μονοπάτι
σαΐσματα: χοντρές κουβέρτες από σπάρτο ή κατσικίσιο μαλλί
τετιντί: μικρό και όμορφο ωδικό πουλί

 

 

 

263 Σχόλια to “Ο Τάσης Βασκαντήρας (διήγημα του Δημήτρη Κανελλόπουλου)”

  1. leonicos said

    Πολύ καλό το διήγημα, αν και θέλει ξαναδιάβασμα

    μπήκα για την παρουσία.

    Θα επενέλθω αργότερα. Πολύ αργοτερα φοβάμαι. Εφημερεύει το Θριάσιο σήμερα και είναι μακριά

  2. leonicos said

    επανέλθω, αγράμματε!

  3. leonicos said

    ε, αγράματε!

  4. leonicos said

    Όσο για τη νέα ηθογραφία, όσο και την παλιά, βρίκω πως είναι πολύ ενδιαφέρουσα, κάτι πολύ ηθογραφικό εμπιστεύθηκα και στον Νοικύρη τις προάλλες, αλλά δεν μ’ ενδιαφέρει.
    Ακόμα και αν με συγκινήσει κάτι, δεν με ενδιαφέριει. Εγώ πιστεύω ότι στο γράψιμο πρέπει να προβάλλονται, και να μάχονται ιδεες και συναιθήματα διαφορετικού τύπου ή να προβάλλονται εμβληματικές προσωπικότητες

    Αλλά είναι θέμα (ή πρόβλημα) παιδείας (εκ μέρους μου) και εξαρτημένων αντανακλαστικών

    Δεν λέω, ας τα γράφουν, Θα τα διαβάζω. Αλλά δεν είναι η λογοτεχνία που θα ήθελα να υπηρετήσω προσωπικά.

  5. Πέπε said

    Συγκινήθηκα, ανατρίχιασα.

    Αλλά ανατρίχιασα λίγο εύκολα. Η γραφή εξαιρετική, αλλά η υπόθεση προβλέψιμη, έως αφελής.

    Λέξεις: μισοήξερα μόνο τη μισάντρα (που την ήξερα μουσάντρα): δεν ήμουν πολύ σίγουραος τι ακριβώς είναι, αλλά μέσα στη φράση γινόταν σαφές.
    Πιθανόν κάπου στα βάθη της μνήμης μου να έχω και τα σαΐσματα (λέγονται και σαγιάσματα;). Από τις υπόλοιπες, τα κοτερά βέβαια προκύπτουν από το νόημα, το τετιντί με λίγο ζόρι επίσης, αλλά γενικά δεν ήξερα, με την πλήρη έννοια της λέξης, καμία.

  6. καλημέρα

    Ενδιαφέρουσα γραφή. Για το νομό Ηλείας, πολλά λένε…

  7. Alexis said

    Καλημέρα!

    Εξαιρετικό το διήγημα! Λιτή αλλά πολύ δυνατή γραφή.
    Είναι ταλέντο να μπορείς με λίγα λόγια να μεταφέρεις εικόνες, συναίσθημα και ατμόσφαιρα εποχής!

  8. Πέπε said

    > > τη Βέρβιτσα, όπως λέγανε τότε τα Τρόπαια

    Φαντάζομαι ότι και το Ντελαλή και το Μπέλεσι κλπ. θα έχουν μετονομαστεί. Οι μετονομασίες δεν έγιναν μονομιάς αλλά σε ένα σωρό δόσεις, φτάνοντας μέχρι και τον αιώνα μας αν δεν απατώμαι (Ίλιον, Άρτεμις – αν δεν είναι μετά το 2000 είναι ελάχιστα πριν). Άρα ο συγγραφέας τοποθετεί τον χρόνο της αφήγησης σε κάποια στιγμή μετά τη μετονομασία της Βέρβιτσας αλλά πριν τις άλλες μετονομασίες.

  9. Σ said

    Αυτός ο Τάσης, ως χαρακτήρας, μου φάνηκε απίστευτη καρικατούρα. Η αποκάλυψη, στο τέλος, ότι σαράντα μέρες πενθούσε το πεντακοσάρικο αποδιοργανώνει τον αναγνώστη. Προβοκάρει τα συναισθήματά του.

  10. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    8 Δεν ξέρω αν μπορείς να βγάλεις τόσο αυστηρά συμπεράσματα. Από τη σκοπιά ενός Ηλείου, χρησιμοποιεί για τα δικά του μέρη τις παλιές ονομασίες (Μπέλεσι), αλλά όταν αναφέρεται σε ένα μακρινό μέρος, τότε θεωρεί αναγκαίο να επεξηγήσει γιατί μπορεί να μην το ξέρουν όλοι οι ακροατές του.

  11. Κρίμα για τον Τσιτσιπά έχασε το πρώτο σετ στο τάιμπρέικ με 13-11 !! Κακό για την ψυχολογία του

  12. Χαρούλα said

    Καλημέρα!

  13. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα κι ἀπὸ ᾿μένα.

    Πολὺ μοῦ ἄρεσε τὸ σημερινό.

    Λογικό, μιᾶς καὶ ὁ συγγραφέας εἶναι τῆς γενιᾶς μου καὶ τὸ θέμα του ἀφορᾶ τὴ ζωὴ τῆς ἰδιαίτερης πατρίδας του, κάτι ποὺ μὲ ἀγγίζει ἰδιαιτέρως.

    Τελικά, αὐτὸς ὁ μετεμφυλιακὸς ξεριζωμὸς ἀπὸ τὰ χωριά μας, ἀναγκαστικὸς μὲ τὸν ἕναν ἤ τὸν ἄλλον τρόπο*, ἔχει ἀφήσει τὰ σημάδια του σὲ ὅλους ἐμᾶς ποὺ τὸν ὑποστήκαμε.

    Κι αὐτὸ φαίνεται στὰ γραφτὰ τῶν ἐκπροσώπων τῆς «νέας ἠθογραφίας», ὅπως τὴν ἀποκαλοῦν οἱ εἰδικοί. Νομίζω πὼς δὲν εἶναι κάποιο λογοτεχνικὸ ρεῦμα ἀλλὰ μιὰ ἐσωτερικὴ ἀνάγκη.

    *ἀναφέρομαι τόσο στὴν ἀναγκαστικὴ ἐκκένωση χωριῶν κατὰ τῶν ἐμφύλιο, ὅσο καὶ στὴν οἰκονομικὴ ἐξαθλίωση τῆς ὑπαίθρου ποὺ ἀνάγκασε μεγάλα τμήματα τοῦ πληθυσμοῦ νὰ γίνουν ἐσωτερικοὶ ἢ ἐξωτερικοὶ μετανάστες

  14. Καλημέρα και ευχαριστούμε για το εξαιρετικό διήγημα, δωρική γραφή πράγματι, πολύ εύστοχος ο χαρακτηρισμός. Από την ιδιαίτερη πατρίδα μου, στο νομό Λακωνίας, ήξερα τα «κοτερά» και το «περικοπό». Για τις ποταμιές που κατεβάζουν ορμητικά, νερά σε αιφνίδια κακοκαιρία υπάρχουν όντως λαϊκές εκφράσεις, τραγούδια κ.λ.π. Π.χ. για τον ποταμό Λούσιο στην Αρκαδία, που έγινε το θανατηφόρο περιστατικό πριν από χρόνια.

    Χρήστος Δ. Τσατσαρώνης
    http://www.badsadstories.blogspot.gr
    http://www.badsadstreetphotos.blogspot.gr

  15. Alexis said

    Η περιοχή που περιγράφει ο Κανελλόπουλος είναι η ιδιαίτερη πατρίδα του πατέρα μου. Το χωριό του είναι πολύ κοντά στη Νεμούτα του Κανελλόπουλου.
    Τα τοπωνύμια αλλά και η γλώσσα μου είναι οικεία.
    Αν και το διήγημα δεν έχει πολλούς ιδιωματικούς τύπους να σημειώσω τα εξής:
    -Ο παρατατικός μπόραγα, χαρακτηριστικός της Ηλείας αλλά και της Πελοποννήσου γενικότερα (λέγεται και μπόρηγα επίσης)
    -Η διατήρηση της αύξησης σε κάποια ρήματα (δεν ελογάριαζα, δεν εμίλαγε, θα του το ειπώ αντί θα του το πω)
    -Το ευτούνος αντί αυτός.
    -Το σταλιάζω που λέει για τα ζώα εγώ το έχω ακούσει ως σταλίζω. Υπάρχει και χαρακτηριστική έκφραση «σταλίζει σα βόιδι» για κάποιον που στέκεται ακίνητος στα χαμένα, ξεροσταλιάζει που λέμε στην ΚΝΕ
    Και βέβαια το χαϊδευτικό Τάσης είναι συνηθισμένο στην Ηλεία για τον Αναστάση.

  16. Αύγουστος του ’27 […] κλωστές ντεμισέ και βελόνες

    Λοιπόν δεν φανταζόμουν ότι ήταν τόσο παλιά η ντεμισέ: https://fr.wikipedia.org/wiki/Dollfus-Mieg_et_Compagnie

  17. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    15 Πώς την αποκαλείς αυτή την περιοχή, εννοώ με ένα γεωγραφικό όνομα;

  18. Γιάννης Κουβάτσος said

    Προτιμώ τη νεοηθογραφία από άλλα σύγχρονα διηγήματα, που εστιάζουν στο τίποτα, μόνο και μόνο για να ‘χει την ευκαιρία ο συγγραφέας να αναλωθεί σε εσωτερικούς μονολόγους και σε λογοτεχνίζουσες ασάφειες και σάλτσες. Στη νεοηθογραφία, τουλάχιστον, η γραφή είναι αδρή, το θέμα συγκεκριμένο και το αναγνωστικό ταξίδι νοσταλγικό και γευστικό. Κάποιες φορές, βέβαια, λες μέσα σου «Εντάξει, καλός ήμουνα στην έκθεση, κι εγώ μπορώ να γράψω κάτι τέτοιο, αρκεί να βάλω τη γιαγιά μου να μου αφηγηθεί μερικές δυνατές ιστορίες από τη βασανισμένη ζωή της στο χωριό».
    Το διάβασα με ευχαρίστηση το σημερινό, αλλά το «Γκιακ» του Παπαμάρκου και το «Ντιαλίθ ‘ιμ, Χριστάκη» του Δημητρίου παραμένουν τα ορόσημα του είδους.

  19. Γς said

    Δυνατό

    6:

    > Για το νομό Ηλείας, πολλά λένε…

    για τους Αγίους Τόπους

    https://sarantakos.wordpress.com/2012/09/06/murtatoxoria/#comment-131790

    Τα Άγια Χώματα της Ηλείας:
    -Από που ‘σαι παλικάρι;
    -Από τους Αγίους Τόπους.
    -Ιερουσαλήμ;
    -Όχι, Πύργο Ηλείας.
    -Τι λες τότε Αγίους Τόπους και τρίχες;
    -Επειδή όταν ακούνε Πύργο, όλοι κάνουν το σταυρό τος…

  20. «όλες οι ιστορίες εκτυλίσσονται στην Ηλεία….Βέρβιτσα, όπως λέγανε τότε τα Τρόπαια»

    # Εγώ ξέρω Τρόπαια Αρκαδίας. Υπάρχουν και Τρόπαια Ηλείας;;;;
    Σε κάθε περίπτωση πολλή …μικροτοπική γεωγραφία χρησιμοποιεί αυτός ο Κανελλόπουλος. Αν το διήγημα προορίζεται μόνο (ή κυρίως) για τους κοντοχωριανούς του έχει καλώς. Για τον μεγάλο αριθμό όμως των …λοιπών Πελοποννησίων και …Μακεδόνων, είναι ψαριά σε άγνωστα νερά!

  21. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Ωραίο διήγημα αλλά θα συμφωνήσω με τον Πέπε στο 5 για την γραφή και την υπόθεση.
    Μιά και πρόπερσι περίπου τέτοια εποχή, ήμουν στην περιοχή του Λάδωνα για 4 μήνες (έφτιαχνα το σπίτι ενός φίλου σ’ ένα χωριό σχετικά κοντά στα Τρόπαια) να πώ, πως όλα τα χωριά που αναφέρονται στο διήγημα, ανήκουν στο νομό Αρκαδίας περιοχή Γορτυνίας, εκτός από τα Άσπρα σπίτια που κι αυτό είναι δίπλα.
    Είναι περίεργο το συναίσθημα που ένιωσα διαβάζοντας το διήγημα, μια κι όλα αυτά τα μέρη τα είχα περπατήσει πρίν μόλις δύο χρόνια.

  22. Γς said

    Κι ένα άλλο ποτάμι. Σην Αφρική

    Της Μιρέμπε

    http://miremben.blogspot.com/2016/06/blog-post_52.html

  23. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  24. 9 ‘Ετσι. Κι εγώ στράβωσα με το πεντακοσάρικο.

    Ο Καρράς, το άλογο, κανονικά δεν είναι με ένα -ρ- ?

  25. cronopiusa said

    Σκληρός άνθρωπος ο Τάσης Βασκαντήρας – βασκαντήρα φυλαχτό ή άλλη κατασκευή που θεωρείται ότι προφυλάσσει από την βασκανία , αβρή η γραφή του Δημήτρη Κανελλόπουλου

    Ευχαριστούμε…

  26. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Φυσικά, κανείς απ΄όσους υποκριτικά ή καλοπροαίρετα θρηνούν για την υποτιθέμενη λεξιπενία των νέων δεν αναφέρεται στον χαμένο λαϊκό λεξιλογικό πλούτο»
    Ούτε εγώ νομίζω πως πάσχουν από λεξιπενία οι νέοι μας, αλλά δεν νομίζω επίσης πως είναι μέρος της αναγκαίας γλωσσικής σκευής του σύγχρονου ανθρώπου ο «λαϊκός λεξιλογικός πλούτος». Στα χωριά οι ντοπιολαλιές επιζούν ακόμα, είναι φυσική η ύπαρξή τους και αναγκαία η γνώση του λεξιλογίου τους, αλλά το να με περιμένει ο μαρκουτσοφόρος του Μπαμπινιώτη στην Ερμού για να με ρωτήσει τι σημαίνει μούσγκωμα, γούρα ή μπιγκιόνα, ε, θα ήταν και άσκοπο και κωμικό.

  27. Χαρούλα said

    25 Μπράβο Κρόνη! Δεν πήγε το μυαλό μου καθοοοόλου!
    Φτου Φτου… να μην αβασκαθείς!🙃

  28. Γς said

    11:

    >Κρίμα για τον Τσιτσιπά έχασε το πρώτο σετ στο τάιμπρέικ με 13-11

    Αυτή τη στιγμή όμως προηγείται με 2-1 σετ !

  29. cronopiusa said

    27 Χαρούλα

  30. ΚΩΣΤΑΣ said

    Ωραίο, μ’ αρέσουν τα ηθογραφικά.

    Από το λεξιλόγιο ξέρω:

    βαντάκες–> βαντάκια= δεμάτια, συνήθως από καλαμποκιές

    μισάντρα –> ή μεσάντρα= είδος επίπλου, κάτι σαν ντουλάπα.

    σαΐσματα, με την ίδια ακριβώς σημασία.

  31. cronopiusa said

  32. Γς said

    ΝΙΚΗΣΕ Ο ΤΣΙΤΣΙΠΑΣ

    Ο Φέντερερ στέλνει τη μπάλα στο φιλέ, ο Τσιτσιπάς είναι νικητής!

  33. nikiplos said

    πολύ ωραίο διήγημα… οικείες ιστορίες σε μένα που είμαι από οικογένεια εμπόρων τρεις γενιές… Εκείνες τις εποχές ο λόγος μόνο ήταν συμβόλαιο… τίποτε άλλο δεν είχε πέραση… Και πόσοι ξέρουν τι τραβούσαν εκείνοι οι έμποροι της εποχής με όλους αυτούς τους καιρούς, να φέρουν τα (μερικές φορές ζωτικά) εμπορεύματα πάνω σε κείνα τα κατσάβραχα… και «πεσκέσια» στις «αρχές του τόπου» γιατί λίγο δεν ήθελαν να τους τυλίξουν… Και οι πεινασμένοι αγρότες, συχνά έδιναν διάφορα είδη… Ο πατέρας μου, μου έχει διηγηθεί ιστορίες για χωριά που περίμεναν τον μπάρμπα του (την πρώτη γενιά) σαν τον μεσσία… οι ληστείες στο δρόμο δεν ήταν σπάνιες…

    Από τις ιστορίες που μου έχει διηγηθεί, είναι ότι ποτέ δεν έγραφε στα τεφτέρια τους Μανιάτες και τους κατοίκους των πολύ ορεινών χωριών… Προτιμούσαν να πεθάνουν παρά να μην κρατήσουν το λόγο τους…

  34. nikiplos said

    Να πω κι ένα πραγματολογικό που τουλάχιστον γνωρίζω… Οι δόσεις εισπράττονταν μόνο την περίοδο της άνθησης του κάθε τόπου. Στην νότια πελοπόννησο ας πούμε τέλη του έτους, καθώς οι ελαιοπαραγωγοί και οι παραγωγοι των εσπεριδοειδών είχαν εισπράξει χρήματα. Στον κάμπο Αύγουστο, στα ορεινά Σεπτέμβρη (Αύγουστο έβγαζαν το μέλι) και την άνοιξη (από τους κτηνοτρόφους), λίγο πριν το πάσχα. Στις τουριστικές περιοχές πήγαιναν τα καλοκαίρια και συνήθως νοίκιαζαν ένα μικρό μαγαζί, όπου έκαναν τις πωλήσεις…

    Αν βαρούσες κανόνι, δεν πλήρωνες δλδ τους παραγωγούς που σου έδιναν το εμπόρευμα, σε πήγαιναν φυλακή εκείνα τα χρόνια. Λύση για να γλυτώσει κανείς τη φυλακή, η μετανάστευση, συνήθως σε χώρες εξωτικές, όπως η Νότια Αφρική, ή η Βραζιλία και η Βενεζουέλα… Αν βαρούσες κανόνι, έπρεπε να αλλάξεις επάγγελμα εσύ και όλοι όσοι είχαν το ίδιο επώνυμο με εσένα…

    Τα τεφτέρια, ήταν επίσης η μαύρη βίβλος των εμπόρων… Ο πατέρας μου, στα 70ς μου είχε δείξει τεφτέρι, που είχε χρωστούμενα άνω των 300.000 δρχ τότε, τα οποία δεν είχαν εισπραχθεί, ούτε και υπήρχε πιθανότητα να γίνει κάτι τέτοιο… Αντιστοιχούσαν σε 2 ή 3 αγορές διαμερισμάτων… Οι τράπεζες τότε ΔΕΝ δάνειζαν… Τα επιτόκια δανεισμού ήταν περίπου 30%…

    Ακόμη και ο Ιορδάνης, γνωστός εργολάβος της Αθήνας των 60ς, κυρίως στην περιοχή της Ακαδημίας Πλάτωνος, λίγο πριν αυτοκτονήσει «τηγάνιζε» γκαρσονιέρες μέσα 70ς για 10.000 δρχ… Και φυσικά μέσα 70ς περνούσαν ακόμη οι χρυσές λίρες…

  35. Γς said

    Δακρυγόνα.

    Παναγία μου.

    Μα ποιος διέταξε την χρήση χημικών μέσα σε τόσο πυκνό πλήθος στο Σύνταγμα;

    Ντροπή

  36. cronopiusa said

    …τη Βέρβιτσα, όπως λέγανε τότε τα Τρόπαια…

    …Έπινε τον καφέ του και φαινόταν βυθισμένος σέ σκέψεις. Κοίταγε πέρα κατά του Παλούμπα…

  37. 33–34, Nikiplos, να υποθέσω ότι αναφέρεσαι σε κάποιο μέρος στη Μεσσηνία;
    Ευχαριστώ.

    Χρήστος Δ. Τσατσαρώνης
    http://www.badsadstories.blogspot.gr
    http://www.badsadstreetphotos.blogspot.gr

  38. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>μέχρι τη Βέρβιτσα, όπως λέγανε τότε τα Τρόπαια
    Οχι όχι. Εχω γνώση:
    Τα σημερινά Πετράλωνα Ηλίας η Βερβίτσα

  39. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    36 Κρονού μου γεια σου γεια σου! Πρόλαβες τον Πραματευτή (του Μούντακα βεβαίως) αλλά στην Μπαρμπίτσα ήκαμες λάθος.
    Πέρα στην πέρα Αράχωβα και στην παλιο Μπαρμπίτσα(Παλιά Μπαρμπίτσα ) πέντε πολέμοι γίνονταν απ΄το πρωί ως το γιόμα. Κλέφτικο. Θα το βρω σε καλή εκτέλεση. Η κυρά Λένη στον Αη Γιάννη Αρκαδίας το τραγούδαγε κι έτριζαν τα τζάμια της.

  40. cronopiusa said

    39

    αχ ναι

  41. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    40. 🙂 και Αράχωβα (πιάνει Λακωνία από κει) , οι (περιβότητες από τις Καρυάτιδες) Καρυές.

  42. Γς said

    Μα δεν μπορούν να πιάσουν μερικά κωλόπαιδα και πρέπει να ρίχνουν αβέρτα δακρυγόνα.

    Ετσι νομίζουν ότι θα διαλύσουν την συγκέντρωση;

    Μου θυμίζει πως διαλύσανε μια άλλη συγκέντρωση εικεί τον Δεκ του 19ι44

  43. cronopiusa said

    ε μα καρκίνο έβγαλα απ τα δακρυγόνα της νουδου…

  44. nikiplos said

    37@, ο μπάρμπας του πατρός μου, ήταν από το Δυρράχι… Οι επιχειρήσεις όμως ήταν στην Αθήνα και αλώνιζαν όλη την Ελλάδα τότε… Ναι, νότια πελοπόννησος… Μεσσηνία, Λακωνία, Αρκαδία, τα χωριά της Ανδρίτσαινας, Γορτυνία, αλλά έφθαναν μέχρι τα Γιάννενα και τα Βοδενά… Ο Μεσσηνιακός κάμπος ήταν «πλούσιος» λίγο πριν τα Χριστούγεννα… Η Μάνη «πλούτιζε» μετά τα Καλοκαίρια, γιατί ήταν και τα έσοδα από τον τουρισμό…

    Οι Μανιάτες δεν χρειάζονταν τεφτέρι… Έλεγαν Νοέμβρη, για να είναι σίγουροι, αλλά συνήθως τέλη Σεπτεμβρίου, έρχονταν και εξοφλούσαν… Ο πατέρας μου θυμάται εκατοντάδες από τη Μέσα Μάνη, που του συστήνονταν, (ούτε τους θυμόταν και αισθανόταν πως τους έβλεπε για πρώτη φορά), ισχυρίζονταν πως έχουν χρέος και μάλιστα τον εξοφλούσαν!!!

  45. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    Γύρισα και μπράβο στον Τσιτσιπά -το γαλλικό ραδιόφωνο έδωσε μεγάλη δημοσιότητα στο ματς.

    Όσο για το εθνικιστικό συλλαλητήριο δεν βλέπω να έχει λαοθάλασσα:
    https://www.skylinewebcams.com/en/webcam/ellada/atiki/athina/ermou-street-syntagma-square.html?fbclid=IwAR1X_MUWenMzrDKv6gnOV4ZADW7zU0B1Nmn53YonT-rZEVaS5ZYjtlfN81M

  46. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Αλλά, ένα πουλάκι αρκαδιανό εδώ λέει ότι και τα Τρόπαια Αρκαδίας, Βερβίτσα λέγονταν!

    Μιας και είμαστε στην περιοχή η Φιγαλεία λεγόταν Ζούρτσα.
    Η μητέρα του Νάσου Ηλιόπουλου, του υποψήφιου Δημάρχου Αθηνών είναι ακριβώς από κει 🙂

  47. Alexis said

    #17: Ορεινή Ηλεία άκουγα να την λέει ο πατέρας μου και άλλοι συγγενείς.
    Δεν γνωρίζω αν έχει άλλο όνομα.
    Με τον «Καποδίστρια» αποτέλεσε τον Δήμο Φολόης.
    Δε νομίζω όμως ότι οι ντόπιοι χρησιμοποιούσαν ποτέ τον όρο αυτό για να περιγράψουν ολόκληρη την περιοχή.
    Φολόη είναι ένα συγκεκριμένο χωριό της περιοχής που όλοι οι ντόπιοι (και όχι μόνο) αποκαλούν ακόμα «Δίβρη».
    Το δε ονομαστό δρυοδάσος της Φολόης οι ντόπιοι το αποκαλούν απλά «Κάπελη»

  48. Πέπε said

    @42:
    Από το 1944 μέχρι τώρα δεν έχεις παρατηρήσει να συμβεί άλλη φορά αυτό;

  49. Alexis said

    #8-10: Πράγματι οι μετονομασίες δεν αποτελούν κριτήριο χρονολόγησης γιατί πάρα πολλά χωριά λέγονται ακόμα και σήμερα σχεδόν αποκλειστικά με τα παλιά τους ονόματα.

    Τα ορεινά χωριά Κούμανης, Αντρώνι και Δίβρη ήταν ονομαστά παλιά για την κτηνοτροφία τους αλλά και για τους κατοίκους τους που επιδίδονταν σε ζωοκλοπές, ληστείες και λοιπά «ανδραγαθήματα».
    Ήταν ο φόβος και ο τρόμος των ταξιδιωτών της παλιάς εποχής, κι έτσι είχε βγει η περίφημη παροιμία:
    «Από Κούμανη κι Αντρώνι
    ο Θεός να σε γλυτώνει
    κι αν περάσεις κι απ’ τη Δίβρη
    θα σε φάει το μαύρο φίδι»

  50. Γιάννης Κουβάτσος said

    Τώρα αποκτήσαμε τα καλά δακρυγόνα και τα κακά δακρυγόνα, τους αποτελεσματικούς ματατζήδες και τους βάρβαρους ματατζήδες. Αναλόγως ποιος τις τρώει. Παντού η σιχαμερή κομματική σκοπιμότητα και στο διάολο η λογική και η ανθρωπιά.

  51. Λάμπας said

    17.»Φολόη είναι ένα συγκεκριμένο χωριό της περιοχής που όλοι οι ντόπιοι (και όχι μόνο) αποκαλούν ακόμα «Δίβρη».» Την περιοχή ή το χωριό εννοείς; Αν εννοείς το χωριό, σήμερα ονομάζεται Λάμπεια ή Λαμπεία.

    20. Μπορεί διοικητικά τα Τρόπαια (Βερβίτσα βεβαίως και όχι Βέρβιτσα) να υπάγονται στην Αρκαδία και η Νεμούτα στην Ηλεία, αλλά γεωγραφικά και πολιτισμικά ανήκουν μάλλον στην ίδια περιοχή.

    46. Η Φιγαλεία δεν είναι η Παύλιτσα;

    Το πουλί εμείς το λέμε «τετεντίτσα».

  52. Γς said

    48:

    >Από το 1944 μέχρι τώρα δεν έχεις παρατηρήσει να συμβεί άλλη φορά αυτό;

    Αρκετές φορές: Μια χούφτα κουκουλοφόροι να παίζουν θέατρο με την Αστυνομία για να διαλύσουν μια συγκέντρωση.

    Ετσι και τώρα το καθεστώς που καταρρέει στον πανικό του κάνει τις ίδιες προβοκάτσιες

  53. Alexis said

    Το έχω ξαναγράψει:

    Άγια χώματα (και όχι Άγιοι Τόποι που αφελώς και ανακριβώς λέει το σλανγκρ) είναι ονομασία με την οποία οι ίδιοι οι Ηλείοι αποκαλούσαν την ιδιαίτερη πατρίδα τους από πολύ παλιά, και πάντως πολύ παλιότερα από τότε που τους «βγήκε» τ’ όνομα ως σωματέμποροι, χασισέμποροι κλπ.
    Εγώ την άκουγα στο οικογενειακό μου περιβάλλον ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ’70 και σίγουρα είναι αρκετά παλιότερη.
    Άρα η εξήγηση του σλανγκρ δεν στέκει με τίποτα, είναι εκ των υστέρων κατασκευασμένη.
    Ποια είναι η προέλευση της φράσης δεν το γνωρίζω ακριβώς, εικάζω όμως ότι έχει να κάνει με την Αρχαία Ολυμπία, που ήταν ιερός τόπος στην αρχαιότητα κλπ. κλπ.
    Για να κάνω και λίγο το …Νατσούλη, μπορώ να φανταστώ στο μυαλό μου τον Πυργιώτη που ήξερε πέντε κολυβογράμματα και ζούσε πλέον στην Αθήνα να λέει π.χ. στον φίλο του που ήταν ας πούμε από την Καρδίτσα: «Εγώ ρε είμαι από τα άγια χώματα, το λένε και τα βιβλία!»

  54. Alexis said

    #51: Έχεις δίκιο, εγώ μπερδεύτηκα. Φολόη είναι άλλο χωριό της περιοχής και όχι η Δίβρη. Η επίσημη ονομασία της Δίβρης είναι Λάμπεια.

  55. Γς said

    53:

    Μπά!

    Μια χαρά είναι το ανέκδοτο [#19] για τους Αγίους Τόπους ή Χώματα.

  56. cronopiusa said

    τετιντί «Ανάμεσα στη μαγεία του τραγουδιού και το δηλητήριο του φιδιού»

  57. Νίκος Κ. said

    52 [Ετσι και τώρα το καθεστώς που καταρρέει στον πανικό του κάνει τις ίδιες προβοκάτσιες]

    Μήπως εβαλε και τον Λαγό για να κάνει την «προβοκάτσια»;

    15:14 Μπροστά στο σημείο που σημειώνονται τα επεισόδια στη Βουλή είναι και ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής, Γιάννης Λαγός.
    https://www.news247.gr/live-blog/syllalitirio-gia-to-makedoniko-lepto-pros-lepto-oles-oi-exelixeis.6686051.html

  58. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    51, Ζούρτσα μέχρι το 1928, Κάτω Φιγάλεια μέχρι το 1981, σήμερα Nέα Φιγαλεία σήμεραhttp://zourtsa.gr/ZGeografia.htm

    Εδώ, Ζούρτσα (Κάτω Φιγαλία) , Βερβίτσα (Πετράλωνα) και Παύλιτσα (Φυγαλία- έτσι γραμμένο) :
    «Το ΕΑΜ στην Ηλεία»
    https://thalis.math.upatras.gr/~streklas/EAM.pdf

  59. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αυτοί με τις ελληνικές σημαίες που είχαν στριμώξει τους ματατζήδες και τους κοπάναγαν με τα κοντάρια, ήταν κυβερνητικοί προβοκάτορες; Έλα ρε, κι εγώ τους πέρασα για ακροδεξιούς τραμπούκους. 😇

  60. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μια παρουσίαση του βιβλίου
    Δημήτρης Κανελλόπουλος – Ο θάνατος του αστρίτη και άλλες ιστορίες

  61. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Βέρβιτσα/Βαρβίτσα (Vrbica , Varbitsa = μέρος με ιτιές, vrba).
    https://smerdaleos.wordpress.com/2014/07/20/%CF%84%CE%BF-%CF%83%CE%BB%CE%B1%CE%B2%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%83%CF%85%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%B5%CF%80%CE%AF%CE%B8%CE%B7%CE%BC%CE%B1-ist/

  62. Γς said

    57, 59:

    Όποιοι και να ήταν (ακροδεξιοί, μπαχαλάκηδες, αλήτες, κοινωνικά καθίκια, ουπς, κατακάθια) τους ήρθε λουκούμι.

    Αντί να τους σπάσουν στο ξύλο και να τους τσακώσουν προχώρησαν στη διάλυση της συγκέντρωσης με τον γνωστό τους τρόπο. Ρίχνοντας άφθονο δακρυγόνο μέσα στο πλήθος, όπως είδαμε στην τηλεόραση.

    Ο θεός να διαφυλάξει τη Δημοκρατία μας από τέτοιες και χειρότερες ενέργειες την μεταβατική αυτή περίοδο

  63. cronopiusa said

  64. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεοτερα!

    Τελικά, πολύ κακό για το τίποτα στο συλλαλητήριο, αφού 60.000 κόσμος μαζεύτηκε (από όλη την Ελλάδα).

  65. Νίκος Κ. said

    Στιγμιότυπα από τη μεγαλειώδη συγκέντρωση:

  66. cronopiusa said

    Γιώργος Μαργαρίτης: Το « αυγό του φιδιού» και οι ευθύνες του Πολιτικού Συστήματος

  67. Jane said

    Το διάβασα μονορούφι. Τα μέρη που αναφέρει ο συγγραφέας μού είναι σχεδόν άγνωστα, μόνο σε τουριστικά μέρη της Πελοποννήσου έχω πάει. Αλλά η γλώσσα απ’ ότι βλέπω, δεν έχει μεγάλες διαφορές από εκείνη του Θεσσαλικού κάμπου. Ωραία αυτή η νέα τάση ηθογραφίας.Ευκαιρία να έρθουν οι νεότεροι σε επαφή με ντοπιολαλιές.

    Από διηγήσεις ξέρω, πως το σύστημα των γυρολόγων εμπόρων με άλογα και κάρα γινόταν μέχρι και αρχές δεκαετίας του ’60. Οι έμποροι αυτοί ξεκινούσαν από την Καρδίτσα , τον Βόλο ή τη Λάρισα. Δούλευαν με πίστωση και πουλούσαν λευκά είδη και κλωστές για κεντήματα. Πήγαιναν τρεις –τέσσερις φορές τον χρόνο στα χωριά, ανάλογα με το πότε πληρώνονταν οι χωρικοί από στάρια, καλαμπόκια, βαμβάκια και ζώα. Υπήρχαν και κάποιοι που πήγαιναν τον Μάη στον κούρο και αγόραζαν το μαλλί από τους τσοπάνηδες για μεταπώληση σε βιομηχανίες.

    Αυτό με το πεντακοσάρικο στο τέλος πάντως …μάλλον θέλει να δείξει τη σκληρότητα των ανθρώπων της εποχής. Σε μας τώρα κάποια γεγονότα, ιδίως ανθρώπινες απώλειες, βιώνονται πολύ οδυνηρά αλλά τότε οι άνθρωποι ήταν ψιλοαγρίμια από τον διαρκή αγώνα για την επιβίωση.

    Ευχαριστούμε για την αναδημοσίευση , κ. Σαραντάκο.

  68. Theo said

    Δυνατό το διήγημα (ευχαριστώ, Νικοκύρη, για τη γνωριμία με τον Δημήτρη Κανελλόπουλο) αλλά νομίζω πως υστερεί απέναντι σε Μακριδάκη, Παπαμάρκο Σωτήρη Δημητρίου.

  69. ΣΠ said

  70. Jane said

    Και 100 χιλιάδες να ήταν στο συλλαλητήριο, μετά από τόση προμόσιον από κανάλια και ραδιόφωνα, πάλι λίγοι ήταν.
    Παρόλη την καθαρή υποστήριξη και το κάλεσμα από ΝΔ , ούγκανα, Ανελίτες, παραεκκλησιαστικές οργανώσεις, άγιο όρος και λοιπές αριστερές εθνικιστικές δυνάμεις , βλέπε Ζωή Κωνσταντοπούλου.
    Ο σκάι είδε την αποτυχία και μιλούσε για προβοκάτσια και καλά αναρχικών. Αναρχικούς …να κρατάνε σημαίες!
    Στα σόσιαλ κάποιοι έβαζαν φωτογραφίες από το προηγούμενο συλλαλητήριο αλλά έπεσε κράξιμο και τις κατέβασαν.

    Το θέμα είναι πως ο παππούς κι η γιαγιά, που δε νογάνε κι άκουγαν τον Αυτιά και τον Υποφάντη, θα πάνε να ψηφίσουν..

  71. ΕΦΗ - ΕΦΗ said


    Ανδρίτσαινα 1903 Fred. Boissonnas


    Ολυμπία-Αλφειός 1903. Fred. Boissonnas.

  72. Μαρία said

    Με τα πουκαμισάκια τα κόντομανικα απο Πισοδέρι!

  73. ΚΩΣΤΑΣ said

    Δεν μ’ αρέσει να βλέπω τα γεγονότα με κομματικά γυαλιά, δεν είμαι υπέρ των συλλαλητηρίων και φυσικά είμαι ενάντια στη συγκεκριμένη συμφωνία των Πρεσπών.

    Δεν παρακολούθησα ούτε το συλλαλητήριο από την τηλεόραση, είδα λίγο το μεσημέρι και μετά… αποκοιμήθηκα. Με όσα βλέπω τώρα στις ειδήσεις, εκεί στα σκαλιά της Βουλής, δίκιο δίνω στην αστυνομία. Αν με αφορμή αυτό, έγινε ρίψη δακρυγόνων και σε άλλα σημεία όπου οι άνθρωποι διαδήλωναν ήσυχα, το κρίμα στο λαιμό τους.

  74. Μαρία said

    Ομάδα που συμμετείχε στο συλλαλητήριο προπηλάκισε τη Σοφία Βούλτεψη. https://www.youtube.com/watch?time_continue=39&v=c4jHN09MKm0

  75. Jane said

    Και φυσικά ο τιτανομέγιστος των έγκριτων δημοσιοκάφρων του Σκάι πρωταγωνιστεί στις φέικ φωτογραφίες.

    Με κοντομάνικα οι μακεδονομάχοι μας! 🙂 🙂

  76. sarant said

    71 Η φωτογραφία αυτή είναι και στο εξώφυλλο του βιβλίου.

    74 Πάλι καλά, τον Κουμουτσάκο τον είχαν δείρει.

  77. Γς said

    64:

    >Τελικά, πολύ κακό για το τίποτα στο συλλαλητήριο, αφού 60.000 κόσμος μαζεύτηκε (από όλη την Ελλάδα).

    Η Αριστερά που ανακουφίστηκε
    Η Αριστερά που σαρκάζει
    Η Αριστερά που νομίζει ότι νομίζουμε ότι είναι Αριστερά.
    Η πρόθυμη «Αριστερά» που δεν έχει τίποτα άλλο να δώσει για να κρατηθεί
    Που άρχισε να τρέμει και κάνει τα ίδια και χειρότερα των άλλων.
    Η Αριστερά που φο σαβουάρ κιτέ λα τάμπλε λόρσκε λ αμουρ ε ντεσερβί, σανς σ ακροσε λ ερ πιτουαγιάμπλε, Αλλά να φύγει χωρίς να κάνει θόρυβο.
    Ε, πως να το πω πιο κομψά;

    Και δεν τα πάω τα συλλαλητήρια. Ημουν εδώ οπως φαίνεται κι από τις αναρτήσεις μου

  78. Γς said

    Α, δεν μπορώ

  79. ΚΩΣΤΑΣ said

    Επ! τώρα, νέες εξελίξεις; Το Ποτάμι δηλώνει ότι μόνο αν η κυβέρνηση έχει τους 151, θα δώσουν και αυτοί τη δική τους ψήφο. Άκουσαν τον Ψαριανό, να μη γίνουν οι ρεπατζήδες του Καμμένου; Λέτε το συλλαλητήριο να γίνει καταλύτης εξελίξεων; 😉

  80. nestanaios said

    15.
    Ησύχιος· «σταλίζομαι· ἐπὶ τῆς στήλης τρόπον ἕστηκας»

  81. nestanaios said

    42.
    Και μένα μου θυμίζει τα δακρυγόνα της Παρασκευής, 16 Νοεμβρίου 1973 ώρα 22 και μισή γύρω από το Πολυτεχνείο.

  82. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    76α. Εξ αγχιστείας θείος (δεν τον πρόλαβα), είχε προκατοχικά εμπορικό στην Ανδρίτσαινα. Τις φωτό αυτές τις πρωτοβρήκα προ 20 περίπου χρόνων στο πανηγύρι της Τεγέας , καδραρισμένες ,σαν γκραβούρες, και τις χάρισα στα εξ Αμερικής ξαδέλφια -παιδιά του που είχαν βαθιές μνήμες από κει και που τα φυγάδευσε (στο σχολείο ακόμη) να γλιτώσουν τον πόλεμο.
    Εκεί ενώνονται τρεις νομοί και ο ναός του Επικούρειου Απόλλωνα που είναι ακριβώς «στο σημείο» -που λένε κ οι αστυνομικοί, ανήκε στη Εφορεία Αρχαιοτήτων της Ολυμπίας (Ηλεία) αλλά ο Σαμαράς, εν μϊά νυκτί τον «πήγε» στη Μεσσηνία στα λοίσθια της θητείας του. Μετά τον ξαναεπέστρεψαν και υποτίθεται αποκαταστάθηκε η τάξη, τί αποκαταστάθηκε δηλαδή, αφού Αρκάδες τον έφτιαξαν αλλά Ηλείοι τον έχουν 🙂

  83. Γς said

    81:

    Τώρα που κολλάει αυτό;

  84. Jane said

    Πολλά τα συμπεράσματα από το σημερινό εθνικιστικό φιάσκο. Ελπίζω να ήταν ένα μάθημα και για κάποιους αριστερούς, που είδαν το γενικότερο καλλιεργημένο (και καλοπληρωμένο) κλίμα κι είπαν να επωφεληθούν από απώλειες του σύριζα. Όπως επίσης και κάποιοι καλλιτέχνες σαν τον Μαχαιρίτσα, την Αφροδίτη Μάνου , που μπήκαν στον ίδιο ντορβά με τον Γαϊτάνο, τα φασισταριά και τους παραεκκλησιαστικούς.

    Εικόνα από συλλαλητήριο που έλαβε χώρα σε ευρωπαϊκή πρωτεύουσα με υποστήριξη φιλοευρωπαϊκών πολιτικών δυνάμεων..

  85. Μαρία said

  86. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και η Αφροδίτη Μάνου μαζεύει υπογραφές, για να γίνει δημοψήφισμα. Χρειάζομαι, λέει, τουλάχιστον ένα εκατομμύριο. Μπροστάρισσα στον εθνικό αγώνα, παρέα με Μαχαιρίτσα, Παπακωνσταντίνου, Κότσιρα…Σαν «Στην υγειά μας, ρε παιδιά» ένα πράμα.

  87. cronopiusa said

  88. nestanaios said

    83.
    Δεν χρειάζεται να κολλήσει.

  89. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Δημήτρης Κανελλόπουλος
    ΤΡΙΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΙΣΩ
    Θα τρέχεις
    Στην άκρη του ορίζοντα
    Της λιγοστής ζωής που μένει,
    Τις ημέρες
    Σαν κραυγή
    Που ξέφυγε
    Μιας Κυριακής απόγευμα
    Στη Λεωφόρο
    Τί ήθελες
    Τί ήσουν
    Ένα παιδάκι ασθενικό
    Που τραύλιζε λέξεις
    Που μάζευε λέξεις την ψυχή του φυλαχτό,
    Ένα παιδάκι μες τον άγριο καιρό
    Ένα βλέμμα που έσερνε
    Της επαρχίας την ανοιχτή καρδιά
    Κι έγινε σιωπή πικρή
    Στην ανηφόρα που ‘ριξε ο κόσμος μπρος του

    http://www.ekebi.gr/magazines/flipbook/showissue.asp?file=22714&code=6013

  90. Μαρία said

  91. Jane said

    # 86
    Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου; .. 😦
    Καλά, …νομίζουν πως έτσι θα κρατήσουν την πελατεία τους; Πιστεύουν πως αυτά τα 70% των δημοσκοπήσεων είναι αλήθεια; Ούτε ένα 5% του κόσμου δεν έχει διαβάσει τη συμφωνία. Τις παπάντζες του Άδωνη ακούνε που τον προβάλλουν όλη μέρα τα κανάλια.

    Είχε δίκιο τελικά κάποιος που έγραψε «η αμήχανη στιγμή που οι δύο Θεοδωράκηδες παίρνουν αντίθετες θέσεις και διαπιστώνεις πως τις βλακείες δεν τις λέει ο Σταύρος αλλά ο Μίκης».

  92. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  93. Χρήστος Π. said

    84 Φιάσκο σίγουρα δεν ήταν, όσον αφορά τη συμμετοχή τουλάχιστον. Γι αυτό άλλωστε χρησιμοποιήθηκαν αντιεξουσιαστές στα Προπύλαια (έτοιμοι με μάσκες για χημικά), και χυσαυγίτες που αντάλλαξαν ξαφνικά και μια βρισιά ή κλωτσιά με κάποιο αστυνομικό. Έτσι, τα χημικά έπεσαν βροχή στο φιάσκο για να το διαλύσουν και να το σώσουν από το φιάσκο του εαυτού του.

    Μερικοί έχουν μεγάλο πρόβλημα με τις γραφικότητες των ένστολων μακεδονομάχων, των θρησκευτικών εικόνων, των Βυζαντινών σημαιών, και αρχαίων πανοπλιών σε αυτές τις συγκεντρώσεις. Κατά σύμπτωση είναι εκείνοι που δεν είχαν κανένα πρόβλημα με τις φασιστικές και γελοίες ακρότητες των Σκοπιανών με τα σύμβολά του και τα κιτς αρχαία κατασκευάσματά τους.

  94. Χρήστος Π. said

    91 Κυκλοφόρησε ένα βιβλίο με τη συμφωνία των Πρεσπών και με τις απόψεις γι αυτήν. Από τη μια ο Συρίγος από την άλλη ο Ε. Χατηβασιλείου.

    Διαφέρω από τους άλλους μακεδονομάχους. Το πρόβλημά μου με τη συμφωνία είναι πως είναι συμβιβασμός γενικώς. Με πολιτικές ηγεσίες που ειλικρινά και όχι ψηφοθηρικά θα πίστευαν στην υπόθεση αυτή και θα την υπηρετούσαν, η Ελλάδα μπορούσε και έπρεπε να πετύχει πλήρη αποδοχή των όρων της. Συνθηκολόγηση άνευ όρων του αντίπαλου ήθελα όχι συμβιβασμούς.

  95. Jane said

    Να τα και τα καλά! 🙂 🙂
    Θεοχαρόπουλος της Δημαρ: «Μου προτάθηκε να είμαι επικεφαλής του Ψηφοδελτίου Επικρατείας αρκεί να καταψηφίσω την συμφωνία των Πρεσπών».

    http://www.kathimerini.gr/1005783/article/epikairothta/politikh/me-aixmes-apanta-o-8eoxaropoylos-moy-proteinan-na-eimai-epikefalhs-toy-epikrateias-arkei-na-katayhfisw-th-symfwnia-twn-prespwn

  96. Γιάννης Κουβάτσος said

    91: Οι τύποι εκμεταλλεύονται την παρελθούσα ή και τωρινή δημοτικότητά τους, για να το παίξουν ιντελιγκέντσια και εθνικολαϊκή πρωτοπορία. Διανοούμενοι διεθνούς κύρους και τραγουδιστές,ηθοποιοί και μπεστσελεράδες, όλοι μαζί υπό την ίδια ετικέτα: πνευματικοί άνθρωποι. Από πού κι ως πού;

  97. cronopiusa said

    https://twitter.com/VasilisXtM/status/1087062026051035136

  98. BLOG_OTI_NANAI said

    84: Τουλάχιστον αυτοί δεν φοράνε κουκούλες σαν τους ούγκανους του εξαρχιστάν (πραγματικά, δεν υπάρχει πιο ταιριαστή ονομασία για να χαρακτηρίσει την καφρίλα που επικρατεί στα μυαλά των ποδοσφαιρόφιλων υποτιθέμενων αντιεξουσιαστών).

    Και φυσικά, αν διαβάσει κάποιος την προκήρυξη των ούγκανων που έβαλαν την βόμβα στην Εκκλησία με τους δύο τραυματίες, θα καταλάβει ότι σε σχέση με αυτούς, η θεία με τις καντίνες είναι ο διάδοχος του Αϊνστάιν.

  99. BLOG_OTI_NANAI said

    Τα tweet που ανεβάζει η Coronopiusa τα γράφουν διαταραγμένοι; Κατηγορούν τους χρυσαυγίτες κουκουλοφόρους επειδή διαφωνούν στην κατεύθυνση του φασισμού που υιοθετούν; Αυτός με την «κοντή μνήμη» προφαώς δεν θυμάται πόσοι Ουκρανοί κατατάχθηκαν με τον Χίτλερ για να απαλλαγούν από τον Στάλιν, αργότερα βέβαια κατάλαβαν ότι οι φαίστες είναι όλοι ίδιοι.

  100. Χρήστος Π. said

    96 Μήπως γιατί ο λαός δεν θέλει αυτή τη συμφωνία; Μήπως γιατί -αν υποθέσουμε ότι δεν είναι καλοπροαίρετοι – δεν τους συμφέρει να παραστήσουν την ιντελιγκέντσια διαφημίζοντας το συμβιβασμό των Πρεσπών;

  101. ΚΑΒ said

    >>Αλλά εγώ είμαι έμπορος, δεν μπόραγα να το κάνω ζάφτι, θέλω να ξέρω τί έχω στην τσέπη μου

  102. cronopiusa said

  103. Μαρία said

    93
    Παίρνεις γραμμή απ’ τα χρυσαύγουλα;

  104. Γιάννης Κουβάτσος said

    98: Παρ’ τον ένα και βάρα τον άλλο, Blog. Ο κατιμάς της ελληνικής κοινωνίας βρίσκει τρόπο να βρίσκεται στο προσκήνιο. Αηδία και για τους μεν και για τους δε, που, κατ’ εμέ, είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Αγραμματοσύνη + φανατισμός =εκρηκτικό μίγμα.

  105. Μαρία said

    98

  106. Jane said

    #98
    Ότι να ‘ναι!
    Μήπως θέλετε να πάρω θέση και για τη δολοφονία του Τρότσκυ; 🙂

  107. Νίκος Κ. said

    98: [Τουλάχιστον αυτοί δεν φοράνε κουκούλες]

    Μην είστε σίγουρος:

  108. BLOG_OTI_NANAI said

    104: Απλά έχουμε πλάκα διότι αυτοί που κατηγορούν τους ανθρώπους που πήγαν στο συλλαλητήριο, αντλούν ειδήσεις από τους ίδιους που έχουν ως πρότυπα τους καθυστερημένους με τις κουκούλες και τα τσεκούρια.

  109. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Ενας μηχανολογος μηχανικος απο την Ηλεια που σταδιοδρομει εδω και 16 ετη ως συγγραφεας στην Αγγλία. Το πρωτο του εργο αναφερεται σε ανώνυμο ελληνικό χωριό που όμς πρεπει να ειναι στην Ηλεια. Γραφει στα Αγγλικα και τα μεταφραζει στα Ελληνικα.

    Μικρές ατιμίες
    Συγγραφείς: Πάνος Καρνέζης

    Θέμα: Ελληνική πεζογραφία
    Εκδότης: #Ελληνικά Γράμματα
    Σελίδες: 348
    Ημ. Έκδοσης: 01/03/2003

    Υπάρχει μεταχειρισμένο με 14,98€

    ΕΞΑΝΤΛΗΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΚΔΟΤΙΚΟ ΟΙΚΟ

    Περιγραφή:

    Ο κόσμος του Πάνου Καρνέζη είναι ένα ανώνυμο ελληνικό χωριό. Οι χαρακτήρες του είναι οι άνθρωποι που ζουν εκεί -ο παπάς, ο κουρέας, η πόρνη, ο γιατρός, η μοδίστρα, ο δήμαρχος- αλλά και κάποια ζώα: ένας κένταυρος, ένας παπαγάλος που απαγγέλλει Όμηρο, ένα άλογο που λέγεται Ιστορία. Σ αυτή τη μικρή κοινωνία οι ζωές όλων διασταυρώνονται και όλοι σχεδόν γνωρίζουν τα μυστικά των άλλων -τα αποσιωπημένα εγκλήματα, τα μυστήρια, τις μικρές ατιμίες που δεν παύουν να διαπράττονται.
    Ο Πάνος Καρνέζης παρατηρεί τους κατοίκους του απίθανου αυτού τόπου με μεγαλόψυχη ματιά και δημιουργεί έναν κόσμο όπου η σκληρή πραγματικότητα νικά κάθε φορά τη μαγεία, έναν κόσμο ταυτόχρονα οικουμενικό, αστείο και πέρα για πέρα συναρπαστικό.

    ΥΓ Ο Πάνος Καρνέζης γεννήθηκε στην Αμαλιάδα το 1967. Σπούδασε μηχανικός στην Ελλάδα και έφυγε για μεταπτυχιακές σπουδές στην Αγγλία, όπου εργάστηκε για ένα διάστημα στη βιομηχανία. Ταυτόχρονα, άρχισε να γράφει λογοτεχνία στα αγγλικά και παρακολούθησε το περίφημο μεταπτυχιακό πρόγραμμα δημιουργικής γραφής του Πανεπιστημίου East Anglia. Το πρώτο του βιβλίο, η συλλογή διηγημάτων Little Infamies (Μικρές ατιμίες, 2002), συγκέντρωσε εξαιρετικές κριτικές, μεταφράστηκε σε οκτώ γλώσσες και στα ελληνικά από τον ίδιο τον συγγραφέα. Ακολούθησαν τα μυθιστορήματα The Maze (Ο λαβύρινθος, 2004), το οποίο συμμετείχε στη βραχεία λίστα του βραβείου Whitbread First Novel Award και τιμήθηκε με το βραβείο Pendleton May First Novel Award, The Birthday Party (Το πάρτι γενεθλίων, 2007) και The Convent (Το μοναστήρι, 2010). Η πρόσφατη έκδοση του τελευταίου μυθιστορήματός του, The Fugitives (Οι φυγάδες) στα ελληνικά, μας έδωσε την αφορμή να συνομιλήσουμε μαζί του.

    «Οι τραγικές μορφές που κατοικούν στο σκληρό τοπίο που ζωντανεύει μέσα από τις σελίδες του βιβλίου θα μπορούσαν να αποτελούν ήρωες σε ταινία του Φελίνι. Σκηνές από την καθημερινότητα με φευγαλέες πινελιές φαντασίας θυμίζουν τον Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές»

    The New York Times

  110. BLOG_OTI_NANAI said

    107: Φυσικά είπα αυτούς που δείχνει η εικόνα 84…
    Αν όμως θέλεις να πουλήσεις εξυπονάδα, έχω κι εγώ αστείρευτη όρεξη…

  111. Χρήστος Π. said

    Τι κρίμα που φοράνε κουκούλες και δεν μπορούμε να αποδείξουμε ότι παρελαύνουν και παρελάζουν και στα επεισόδια των αντιεξουσιαστών. Παντού χρήσιμοι. Όπως είπε και ο πατήρ Πλεύρης για τις αποκαλυφθείσες ΚΥΠατζίδικες ρουφιανιές κατά ομοϊδεατών, «δεν είναι ντροπή να δουλεύεις για τις μυστικές υπηρεσίες της πατριδας σου»! Όχι πάιζουμε. Και η «πατρίδα» τώρα θέλει Πρέσπες.

  112. Jane said

    Είπα κι εγώ..πώς κι άργησαν να φανούν οι ισαποστάκηδες; 🙂

    Cronopiusa ωραίες αναρτήσεις 🙂

    Να θυμηθούμε και τι έλεγε ο Ψαριανός που συμπαθεί τον Μητσοτάκη τώρα τελευταία

  113. nikiplos said

    Δεν είναι παράδοξο που οι νεοέλληνες (όχι μόνο για τη Μακεδονία) είναι ευεπίφοροι στο Nirvana Fallacy…
    Είναι αποτέλεσμα της στρεβλής και βαθιά ελλειμματικής παιδείας μας…

  114. BLOG_OTI_NANAI said

    106: Ένας λογικός άνθρωπος, δεν μπορεί να αντλεί την παραμικρή είδηση από ανθρώπους που δεν καταδικάζουν με τον ίδιο απόλυτο τρόπο δεξιούς και αριστερούς ούγκανους και τραμπούκους.
    Όποιος βλέπει διαφορά ανάμεσα στους δύο, προφανώς χρειάζεται να νοσηλευτεί μετά από επέμβαση για τσιμενταρισμένμο εγκέφαλο:

  115. Νίκος Κ. said

    110: Τότε γιατί το «τουλάχιστον»; Υπήρχε περίπτωση να μιλάνε στην εξέδρα με κουκούλες; Το έχετε δει ποτέ σε συγκέντρωση (οποιονδήποτε) στην Ελλάδα;

  116. BLOG_OTI_NANAI said

    112: Καταλάβατε τι βλέπουν οι «μή ισαποστάκηδες»στην εικόνα 114…

  117. BLOG_OTI_NANAI said

    115: Συγγνώμη… Ο κάθε άνθρωπος που διαδηλώνει ενάντια στην συμφωνία είανι εν δυνάμει… κουκουλοφόρος;! Δηλαδή, κάθε αριστερός είναι και αυτός εν δυνάμει κουκουλοφόρος;! Αλλιώς τι είναι αυτό που λες;!

  118. cronopiusa said

  119. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αν το ισαποστασάκηδες πάει σε μένα, ναι, στο θέμα αυτό είμαι ο ορισμός του ισαποστασάκια. Σιχαίνομαι εξίσου τους τραμπούκους του Συντάγματος και τους καυκουλοφόρους μαχαιροβγάλτες των Εξαρχείων, που έστειλαν στο νοσοκομείο έναν φουκαρά και του έκαψαν τη μηχανή, επειδή τον πέρασαν, λέει, για μπάτσο. Πώς να επιλέξει (και γιατί;) κανείς ανάμεσα σε καρκινώματα;

  120. BLOG_OTI_NANAI said

    119: «Πώς να επιλέξει (και γιατί;) κανείς ανάμεσα σε καρκινώματα;»

    Άντε ντε, και μάλιστα να διαφημίζει την επιλογή του…

  121. venios said

    To να χτυπιέται με δακρυγόνα μια μεγάλη αντικυβερνητική διαδήλωση δεν είναι καθόλου πρωτότυπο στη χώρα μας (και αλλού: βλέπε Γαλλία). Η πρωτοτυπία έγκειται στο ότι η σημερινή κυβέρνηση προέρσεται από την Αριστερά και αρκετά μέλη της έχουν φάει δακρυγόνα στο παρελθόν. Αλλά η εξουσία έχει πάγια χαρακτηριστικά, και, όπως αναφέρει ο Κοροβέσης στους ανθρωποφύλακες, ο βασανιστής του εδήλωσε «μπορεί οι κυβερνήσεις να αλλάζουν, εμείς όμως παραμένουμε» (από μνήμης). Στην σημερινή περίπτωση, αυτοί που αλλάζουν είναι οι κυβερνώντες (κι όλα τα ίδια μένουν…)

  122. Νίκος Κ. said

    117: Αδυνατώ να σας παρακολουθήσω. Είπα ποτέ αυτό που γράφετε «Ο κάθε άνθρωπος που διαδηλώνει ενάντια στην συμφωνία είανι εν δυνάμει… κουκουλοφόρος;!»; Πού το βρήκατε αυτό;

    Εσείς γράψατε «Τουλάχιστον αυτοί δεν φοράνε κουκούλες». Προφανώς με το «τουλάχιστον» κάνατε σύγκριση με κάποιους αναρχικούς που φοράνε κουκούλες. Κάποιους, όχι όλους. Κι εγώ σας είπα πως κάποιοι (όχι όλοι) φορούσαν σήμερα κουκούλες. Αυτοί που έκαναν την επίθεση.

  123. BLOG_OTI_NANAI said

    122: Τουλάχιστον σε αντίθεση με όλο το «ειδησεογραφικό πρακτορείο» που όταν σπάνε, χτυπούν, σκοτώνουν, οι κουκουλοφόροι αντιεξουσιαστές, είναι σαν να μην τρέχει τίποτα. Σε αντίθεση δηλ. με το ειδησεογραφικό κλίμα που πάει να παρουσιάσει τους πάντες ως χρυσαυγίτες, και την ίδια στιγμή δεν καταδικάζει διαρκώς και απερίφραστα τους ούγκανους της άλλη πλευράς.

    Σε όλα τα παραπάνω σχόλια ακριβώς σε αυτό αναφέρομαι.

  124. Μαρία said

    Σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει γνωστά ένας από τους επτά συλληφθέντες στα επεισόδια έχει συλληφθεί και στο παρελθόν για επίθεση με εμπρηστικούς μηχανισμούς που είχε σημειωθεί στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο «Φαβέλα» στον Πειραιά τον Αύγουστο του 2017.
    http://www.efsyn.gr/arthro/edrase-kai-sti-favela-enas-apo-toys-syllifthentes

  125. BLOG_OTI_NANAI said

    123: Συγγνώμη, διορθώνω το «σαν να μην τρέχει τίποτα». Αντιθέτως, το πρώτο που θα τους δει κανείς να γράφουν, είναι ότι πρόκειται για… προβοκάτσια, μην τυχόν ακι «κακολογήσει» κανείς τα παιδιά. θα θυμόμαστε ότι προχθές που κάποιος εδώ έσπαγε πλάκα με την βόμβα που τραυμάτισε δύο ανθρώπους, άρχισε μετά καταιγισμό «ειδήσεων» ότι η βόμβα ήταν προβοκάτσια…

  126. Γιάννης Κουβάτσος said

    121: Άλλο να τσακίζει στο ξύλο η αστυνομία συνταξιούχους και ειρηνικούς διαδηλωτές, όπως π.χ. τα ΜΑΤ του Παπουτσή το 2011, και άλλο να αμύνεται εναντίον τραμπούκων, όπως σήμερα. Δεν είναι το ίδιο.

  127. Ευτυχώς (αλλού) φαίνεται φως στο τούνελ

  128. BLOG_OTI_NANAI said

    Τώρα που είπα για τη βόμβα που προκάλεσε χαμόγελα σε κάποιους, ανέλαβαν την ευθύνη οι φονιάδες κουκουλοφόροι του εξαρχιστάν, γράφοντας όπως λένε και τα εξής:

    «ελπίζοντας να προκαλέσει την μεγαλύτερη ζημιά που θα μπορούσε να γίνει σε κάποιο παπά και/ή στο κοπάδι των πιστών»

    Αυτά τα κτήνη προσπαθούσαν κάποιοι εδώ να τα βγάλουν λάδι με χυδαιότητες περί «προβοκάτσιας»… Αλλά ενώ έχουν πολλά να πουν για οποιονδήποτε διαδηλώνει, τηρούν σιγή για το φρικτό γεγονός.

    Σε ποια ακριβώς κατάσταση βρίσκονται όσοι δεν καταδικάζουν εξίσου ακροαριστερούς και ακροδεξιούς φασίστες και φονιάδες, αλλά αντιθέτως, τους διαφημίζουν και τους νταντεύουν, είναι αδύνατον να καταλάβω…
    Και ευτυχώς δηλαδή.

  129. Χρήστος Π. said

    128 Ακριβώς, ήθελαν να σκοτώσουν με βάση αυτά που λένε, αλλά δεν ξέρω αν το κρατικό αληταριό που ελέγχει και έχει πληροφορίες για τις κινήσεις των αλητών αυτών, θα ήθελε να φτάσουμε σε αυτό το σημείο. Θα μου πεις βεβαια, ο Φύσσας πώς δολοφοβήνηθηκε, γιατί να μην σκοτώσουν και κάποιον για να κατευθύνουμε εκεί την οργή, τους φόβους, και την εκδικητικότητά μας;

  130. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Νικοκύρη, οι σχολιοπερσόνες που σου απευθύνονται σκέτο «Νίκο» ,»ο Νίκος» εδώ τελευταία, τους ξέρεις; Εννοώ έστω εμμέσως πλην σαφώς;
    Θέλω να δω κάτι (κατά την τουϊτερική έκφραση) 🙂

  131. sarant said

    102α Και ο Βαγγέλης Γερμανός έπαθε Αφροδίτη Μάνου;

    109 Τον έχεις διαβάσει τον Καρνέζη, Αφώτιστε;

    128 Υπερασπίστηκε κανείς τους βομβιστές του ΑγΔιονυσίου;

  132. Χρήστος Π. said

    103 Άργησες να μου κάνεις αυτή την ευφυή ερώτηση και ήλπιζα πως δεν θα καταλάβετε ότι είμαι ναζί κατάσκοπος, σε διατεταγμενη υπηρεσία στο ιστολόγιο του ΝΣ. Τώρα όμως που με τσάκωσες λέω να βάλω πάλι τη κουκούλα που φορούσα το 44 στο μπλόκο της Κοκκινιάς (πάχυνα λιγάκι από τότε αλλά θα βρω το νούμερό μου).

    Σου ξέφυγε όμως πως τους Χρυσαυγίτες τραμπούκους που αναφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ και του τραμπούκους του ΣΥΡΙΖΑ που αναφέρει η ΧΑ ως τραμπούκους που έκαναν τα επεισόδια, εγώ τους ταυτίζω μεταξύ τους και με το ίδιο παρακράτος. Ίσως δεν διάβασες όσα έγραψα, ίσως πάλι δεν εκφράστηκα σωστά (δείξε μου κατανόηση Μαρία, δεν είμαι τυχαίο κριάρι, είμαι του Κριαρά).

  133. cronopiusa said

    131

    Συμφωνία των Πρεσπών: Δεκάδες “βαριές” προσωπικότητες ζητούν δημοψήφισμα – Αναλυτικά η λίστα με τα ονόματα

  134. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Καλησπέρα σας από Ιλλινόϊ,

    Να μάς πεί ο λαλίστατος Blog-oti-nanai (11 σχόλια μέχρι τώρα…) αν καταδικάζει ως πράξη Εθνοφυλετισμού, που αντίκειται στους Ιερούς Κανόνες της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, την εισβολή 50 εθνικοβαρεμένων σήμερα το πρωΐ στην Μητρόπολη Αθηνών.

    Κραδαίνοντας ελληνικές σημαίες, έψαλλαν τον εθνικό ύμνο οι άθλιοι, αμαυρώνοντας την Θεία Ευχαριστία του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού. Χεσμένη από τον φόβο της η Ιερά Σύνοδος δεν τόλμησε να βγάλει μισή ανακοίνωση καταδίκης αυτής της αθλιότητας.

    Blog-oti-nanai, πάρε θέση τώρα και άσε τα σάπια…

  135. ΚΩΣΤΑΣ said

    Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΜΑΖΑ

    Η ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΒΛΑΚΩΝ ΕΝ ΤΩ ΣΥΓΧΡΟΝΩ ΒΙΩ

    ΛΕΜΠΕΣΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ

    (…) «Ο αγών περί την «ορθοδοξίαν» ενός δόγματος, μεταξύ των «ορθοδόξων» θεωρητικών, αποτελεί πάντοτε τυπικόν φαινόμενο αποσυνθέσεως, επαναλαμβανόμενον αείποτε εις την ιστορία του πνεύματος, οσάκις μια θεωρία κλονισθή. Ο ενιαίος μαρξισμός διηρέθη εις δύο κατευθύνσεις: την «ορθόδοξον» και την επαναστατικήν, εξ εκατέρας των οποίων εκάτερα τα μαρξιστικά δόγματα -δηλαδή ο μαρξισμός εν συνόλω- ετέθησαν υπό διαλυτικήν κριτικήν. (…) Υπό τας συνθήκας ταύτας ο μυστικισμός και τα άλογα στοιχεία του ανθρώπου, εκβληθέντα διά του ρασιοναλισμού (…), προκάλεσαν δεινόν κλονισμόν, εξικνούμενον μέχρι του κινδύνου της πλήρους χρεωκοπίας της επιστημονικής μεθόδου.
    (ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΛΟΓΟ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ)

    https://www.politeianet.gr/books/9789602890646-lempesis-euaggelos-ekdoseis-ton-filon-i-epanastatiki-maza-197394

  136. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Αναρωτιέμαι, όλος αυτός ο συρφετός από χρυσαυγίτες, από πρώην αριστερούς επαναστάτες (του κώλου) καλλιτέχνες και νυν όψιμους εθνοπατριώτες, από μορφωμένους και αμόρφωτους, από δήθεν διανοούμενους και θρησκοφασισταριά, από χοντρούς «άγιους» πατέρες της εκκλησίας και πρεζόνια, από επαγγελματίες μακεδονομάχους και πληρωμένους μπαχαλάκηδες παντός καιρού και «ιδεολογίας» από απλούς εργάτες και ελεύθερους επαγγελματίες που ενημερώνωνται από τα ΜΜΑ των πλουσίων, όλο αυτό το ΑΘΛΙΟ ΤΣΙΡΚΟ που μαζεύτηκε στο Σύνταγμα αλλά κι όλοι αυτοί που δεν πήγαν στο συλλ-αλητήριο αλλά συμμερίζονται το σύνθημα Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ και δεν δέχονται ΚΑΝΕΝΑΝ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟ, έχουν αντιληφθεί η Ελλάδα εδώ και δέκα χρόνια, ΕΙΝΑΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ; Είναι τόσο στραβοί ή τόσο ηλίθιοι;

    Έχει ξεπουληθεί η χώρα, ιδιωτικοποιήθηκαν τα περιφεριακά αεροδρόμια αγοράζοντάς τα μια κρατική γερμανική εταιρεία με δάνειο που πήρε από τις χρεοκοπημένες «ελληνικές» τράπεζες με εγγύηση του ελληνικού δημοσίου που τις έσωσε με 45 δις, (και τώρα όλες μαζί έχουν κεφαλαιοποίηση 4δις) λεφτά που πληρώνουν με αίμα οι Έλληνες φορολογούμενοι, μέσα σ΄αυτούς κι αυτοί που φωνάζουν Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.

    ΟΡΕ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ, ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ; ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ; ΤΙΠΟΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ;

    Η ηλιθιότητα δεν έχει όρια εθνικότητα φύλο και ιδεολογία.

  137. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Βαριές» προσωπικότητες οι σεναριογράφοι των σίριαλ και οι τραγουδισταράδες…Θεούλη, σε τι σύγχυση τελεί αυτή η κοινωνία…Από το Πάουερ οφ λαβ δεν βλέπω καμιά υπογραφή, γιατί;

  138. Alexis said

    #129: Ο Φύσσας δολοφονήθηκε από τον χρυσαυγίτη Ρουπακιά.
    Ξέρεις κάτι διαφορετικό;
    Αν ναι, διαφώτισέ μας!

  139. Pedis said

    δεν ειναι ό,τινάναι αλλά άλλαντάλλων, επίτηδες, επειδή δεν πήγε καλά το συλλ/αλητήριο και έχει σκοπό να μας σπάσει τ’ αρχίδια από τα νεύρα του. Και υποδύεται υποδειγματικά το ρόλο να … νομίζει ότι βρέχει.

    Τέλος πάντων, για άλλο πήγα να γράψω: κοίταζα το βίντεο με τη διμοιρία κολλημένη στα σκαλιά και αναρωτιόμουν: πρόκειται για εθελοντές δικούς τους ώστε να κάνουν άσκηση οι ακροδεξιοί χωρις στολή, ή πρόκειται για διαφωνούντες (στο σώμα των ματ, εννοώ) που τους έστειλαν να τις τρώνε, χωρίς κάλυψη, για να τους τιμωρήσουν;

  140. Pedis said

    Ξέχασα: ωραία γραφή. Για το θέμα, την πλοκή και το «μήνυμα» δεν είμαι βέβαιος ότι με συγκίνησαν.

  141. sarant said

    130 Ναι, τον Χρηστο Π. τον ξέρω από άλλα ιντερνετικά μετερίζια.

    Και κάτι άλλο, για το σημερινό συλλαλητήριο

    Παρόλο που απέτυχε, η μεγάλη ζημιά που κάνει είναι ότι εδραιώνει σε μεγάλα τμήματα του κόσμου η αντίληψη πως «Η Μακεδονία είναι μία και είναι ελληνική» δηλ. επιστρέφουμε στο 1992 και ξεχνάμε ότι εδώ και πολλά χρόνια η λεγόμενη εθνική γραμμή ειναι για συνθετη ονομασία.

    Αν δεν περάσουν τώρα οι Πρέσπες από τη Βουλή, αναρωτιέμαι πώς θα μπορέσει οποιαδήποτε κυβέρνηση να περάσει οποιαδήποτε άλλη συμφωνία.

  142. cronopiusa said

  143. Γιάννης Κουβάτσος said

    141: Ό,τι και να λες εσύ, ο Ρινάλντι και ο άγιος Πειραιώς έχουν άλλη άποψη. Τι αχταρμάς, ε;

  144. Χρήστος Π. said

    137 Μήπως γιατί στο Power of Love είναι όλοι οπαδοί των Πρεσπών; Εκτός αν είναι εθνοπαράφρων, πρεζόνι, χοντρός παπάς, ξεπεσμένος καλλιτεχνης και πρώην αριστεράντζα του κώλου, η γοητεία που παρελαύνει εκεί μέσα.

  145. Jane said

    141

    Ακριβώς! Κι αυτό είναι το εγκληματικό λάθος.
    Αν δεν περάσει η συμφωνία, θα μας απομείνει ο διεθνής εξευτελισμός , η απομόνωση, η διγλωσσία πολιτικών και οι γραφικοί με τις περικεφαλαίες .

    Και η βόρεια χώρα θα λέγεται από όλους Μακεδονία νέτα σκέτα.

    Με τη συμφωνία των Πρεσπών κλείνει ένα θέμα δεκαετιών ειρηνικά κι αυτό είναι το πιο σημαντικό. Όλες οι προηγούμενες διενέξεις στα Βαλκάνια λύθηκαν μετά από πόλεμο.

    Η συμφωνία βγάζει την Ελλάδα από μια φοβική και ακατανόητη εξωτερική πολιτική, που κατασκευάστηκε τη δεκαετία του ’90 με μόνο αποτέλεσμα το όνομα Μακεδονία να αναγνωρίζεται διεθνώς ως όνομα που αφορά τη βόρεια χώρα.

    Κι όλα αυτά για τα ψηφαλάκια του Κουλη και της Φόφης….

  146. Σωτήρς said

    141, Άλλη συμφωνία; Για ποιο λόγο; Όπως το είπε ο Μίκης: «… ένα θέμα που δεν χρειάζεται να «λυθεί» γιατί για την Ελλάδα είναι λυμένο». Άλλος ένας που περιμένει τη κατάλληλη συγκυρία για να εκστρατεύσει προς την πγδ της Μακεδονίας.

    Σα να μην έχει περάσει μια μέρα από το 1992. Ακόμη και το επεισόδιο των Απαράδεκτων με τον σλαβοβούλγαρο Γιόρι που τον έχει πάρει στη δούλεψη του ο Χαλακατεβάκης είναι όλο μα όλο επίκαιρο.

    – Μα πεινάει, πατριώτη.
    – Μη με λες πατριώτη. Δεν είμαστε πατριώτες.
    – Λίγο ψωμί ακόμα πατριώτη.
    – Μη με λες πατριώτη.
    – Πως να σε λέω;
    – Αφεντικό.

  147. Alexis said

    #141: Κι εγώ αναρωτιέμαι τι θα πιστεύει ο κόσμος για το ζήτημα αυτό σε 20 χρόνια από τώρα.
    Θα γελάνε με τα σημερινά καμώματα ή θα έχει παγιωθεί ο διχασμός σε «μακεδονομάχους» και μη;
    Η ρήση πάντως του Μητσοτάκη ότι σε δέκα χρόνια θα το έχουμε ξεχάσει δεν επαληθεύτηκε…

  148. ΧριστιανοΜπολσεβίκος said

    Σήμερα οι περισσότερες εφημερίδες είχαν τη συμφωνία των Πρεσπών σε ξεχωριστή ένθετη έκδοση. Τώρα που έμαθα τι ακριβώς λέει είμαι περισσότερο εναντίον, αφού αναγνωρίζει μακεδονική εθνότητα παραβλέποντας ότι υπάρχουν Έλληνες Μακεδόνες αλλά και Βούλγαροι Μακεδόνες.
    Από την άλλη όταν όλο και περισσότεροι ανθρωποι χάνουν τη δυνατότητα να ζουν αξιοπρεπώς, όταν αυτό που μας περιμένει είναι οι πολλοί «τυχεροί» να ζουν με δανεικά και οι περισσότεροι άτυχοι με επιδόματα και δεν κουνιέται φύλλο ,μου είναι αδιάφορα τα συλλαλητήρια για εντελώς κατασκευασμένα θέματα.

  149. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    118γ,Κρόνη
    Α! και το παλικάρι της φακής -12,5 ευρά η μερίδα- «φτηνό φτηνό για το κεελπνό»,
    στη συνγκέντρωση; Όι μάναμ όι…

    147 Αλέξη, μα δεν πέρασε/ίσχυσε το όνομα. Για τότε ,αν περνούσε, μάλλον δίκιο θα είχε.

  150. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    141 – «επιστρέφουμε στο 1992 και ξεχνάμε ότι εδώ και πολλά χρόνια η λεγόμενη εθνική γραμμή ειναι για συνθετη ονομασία.»
    Πουθενά δεν επιστρέφουμε γιατί δεν πήγαμε ποτέ κάπου αλλού, ο λαός ήταν είναι και θα είναι ηλίθιος και πάντα θα χειραγωγείται από τις θρησκείες, τις ιδεολογίες και τα ΜΜΑ των πλουσίων. Ούτε τότε ήξερε γιατί διαδήλωνε ούτε τώρα, σαν τις εκλογές ενα πράμα. 🙂

    «Αν δεν περάσουν τώρα οι Πρέσπες από τη Βουλή, αναρωτιέμαι πώς θα μπορέσει οποιαδήποτε κυβέρνηση να περάσει οποιαδήποτε άλλη συμφωνία.»
    Μη στενοχωριέσαι, άμα υπάρχει καλή θέληση θα βρεθεί ο τρόπος, η ιστορία που δεν διδάσκει τίποτε, έχει αποδείξει πως στην δύσκολη στιγμή πάντα βρίσκεται ένας καλός ηγέτης που ποιεί την ανάγκη φιλοτιμία και σώνει την χώρα υπογράφοντας ό,τι επιθυμούν οι ιδιοκτήτες της, το 2010-12-15 δεν είναι και τόσο μακρινό παρελθόν, o λαός δεν ήταν ποτέ πρόβλημα, άλλωστε σαν άβουλος που είναι δεν τον λαμβάνει κανείς καν υπόψιν, τον χρησιμοποιούν μόνο για εθνικές περιστάσεις, κάποιοι μαλάκες πρέπει να πάνε να σκοτωθούν για την πατρίδα και την τσέπη των κεφαλαιούχ….εεε την ελευθερία ήθελα να πώ.

  151. Μαρία said

  152. Χρήστος Π. said

    138: Καλέ μου άνθρωπε είμαι τελικά τόσο κριάρι ώστε ούτε εσύ κατάλαβες τι είπα; Ναι, το Φύσσα τον δολοφόνησε ο χρυσαυγίτης Ρουπακιάς που παραθερίζει εκτός φυλακών, οι γνωστοί άγνωστοι δολοφόνησαν δύο αφελείς φουκαράδες χρυσαυγίτες που θυσιάστηκαν για το μεγαλείο του Μιχαλολιάκου, οι ανιεξουσιαστές καίνε τα Εξάρχεια, οι τρομοκράτες δολοφονουν, οι τραμπούκοι τραμπουκίζουν, και όλος αυτός ο συρφετός των ιδεολόγων μανιακών, είναι γεμάτος φυτευτούς και χαφιέδες που ελέγχουν ή/και πληροφορούν για τις κινήσεις τους τις υπηρεσίες ασφαλείας. Ο συρφετός χρησιμοποιείται ως παρακράτος από το κράτος και τα πλοκάμια του όποτε κρίνεται σκόπιμο, και όλα τα κομμάτια του αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία. Αυτα είπα. Δεν είναι εκτός παντός ελέγχου ούτε οι ναζί ούτε οι αντιεξουσιαστές, ούτε οι τρομοκράτες.

    Πως να στο πω; Και οι ναζί μας, και οι αναρχικοί μας, και οι σέχτες μας, γιαλαντζί επαναστάτες είναι. Δεν είσαι στο 1933. Ακόμα και οι μακεδονομάχοι πολιτικοί μας γιαλαντζί είναι. Κοίτα πιο πάνω τι έλεγαν οι Μητσοτάκηδες.

    Πρέπει και να αφήνονται να δρουν και οι μανιακοί ιδεολόγοι, γιατί χωρίς επαναστατική γυμναστική το μαγαζί κλείνει και οι πελάτες πάνε αλλού, άρα τους αφήνουμε να κάψουν και κανένα ΑΤΜ κλπ, αλλά και να ελέγχονται και να καθοδηγούνται όποτε θέλει να φτιάξει κλίμα και να παραπλανήσει το αφεντικό δηλ. το κράτος/παρακράτος.

  153. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    138,Αλέξη
    μα δεν ξέρεις την απάντηση; και τ΄άλλα δυο παιδιά…
    (το είχα έτοιμο κ δεν το έστειλα πριν )

  154. cronopiusa said

    Τραμπισμός στην Ελλάδα

    Έτσι «πληρώνει» τους προδότες η Δόνα Φώφη Κιναλόνε

  155. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    154 Κρόνη, εξεγιβεντιστήκαμε λέω 😦

    Βουπου βουπού βουπού
    εκειαπου κλαν΄ η αλεπού
    και κάνει πρου και πρου

  156. Χρήστος Π. said

    153 Ναι τα άλλα δύο παιδιά που παρίσταναν τη στρατιωτική σκοπιά στα γραφεία της ΧΑ ήταν θύματα της ίδιας στημένης ιστορίας. Να με συγχωρεί η μεγαλειότητά σας που τόλμησα και είπα την άποψή μου. Αλλά και να μη το έλεγα δεν θα καταλάβαινες ότι αυτό πιστεύω αφού όλους τους μανιακούς, από ναζί έως αντιεξουσιαστές τους θεωρώ κατευθυνόμενους; Εκτός αν σκεφτηκες ότι αφου δεν είμαι αριστερός και τους βλέπω όλους μανιακούς, δεν μπορεί στο κόλπο της ΧΑ θα ειμαι κι εγώ! Τελικά ο Ρίτσος είχε δίκιο, ένας Σταλιν δεν πεθαίνει ποτέ!

  157. Μαρία said

  158. Το αμίμητο σύνθημα που είδα σήμερα στον ΣΚΑΕΙ ήταν το εξής:
    «Όταν το ράσο γίνεται σημαία / η νίκη του λαού είναι βεβαία.»
    Κάποιος να τους πει ότι ΚΑΙ οι Βορειομακεδόνες είναι Ορθόδοξοι…

  159. cronopiusa said

  160. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  161. Μαρία said

    133
    Τώρα είδα τις υπογραφές.

    Ο άνθρωπος πέθανε πριν απο μια βδομάδα. Φαίνεται οτι τον πρόλαβαν ζωντανό: Παύλος (μακαριστός), μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης

  162. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  163. cronopiusa said

  164. Χρήστος Π. said

  165. Μαρία said

  166. Χρήστος Π. said

    Αντίσταση για τις ιδέες σας
    Αντίσταση σε πολιτικούς και κάπηλους

  167. Χρήστος Π. said

    165 Ναι, τους έχουνε του απαραίτητους ασφαλίτες. Άλλωστε δεν ήσαν και τόσοι πολλοί οι τραμπούκοι. Άλλωστε δεν χρειάζονται να είναι όλοι ασφαλίτες. Λίγοι ανάμεσα σε πολλούς μανιακούς αρκούν. Σοβαρό επιχείρημα είπε ο ΜΑΤατζής.

  168. Χρήστος Π. said

    Εκτός από την απαγόρευση χημικών που είχε υποσχεθεί ο πρωθυπουργός, μας εξήγησε επιτέλους τι δουλειά κάνουν οι κουκουλοφόροι

  169. Jane said

    Πάντως πέρα από τους Ρώσους , που κάνανε τα κουμάντα τους με μοναστήρια και δεσποτάδες, θα πρέπει κι ο χοντρός του λιμανιού (ονόματα δε λέμε υπολήψεις δε θίγουμε)
    να έριξε πολύ χρήμα, για να έπεσε άξαφνα τόση πατριωτίλα στο καλλιτεχνικό δυναμικό της χώρας..

  170. Μαρία said

    169
    Δε νομίζω. Μπορεί να έδωσε κανένα φράγκο για τις αφίσες.
    Μια απ’ τις βαριές υπογραφές.

  171. Γς said

    Πω πω! Ρε τι γίνεται δω μέσα;

    Τι βρόμα…Ο καλύτερος έχει [μπιπ] τη μάνα του.
    Και μου΄ λεγε η δικιά μου μάνα να προσέχω τις παρέες μου…

    Κι όσο σκέφτομαι τι θα γίνει με τέτοιους κωλοέλληνες αν τα μεμέτια απέναντι κάνουν καμιά βόλτα κατά δώ…
    Βλέπω να μου βάζει τη σφραγίδα της η Προσωρινή Τουρκική Διοίκηση Κυκλάδων στο διαβατήριο όταν πηγαίνω στην Πάρο

  172. cronopiusa said

  173. spiral architect 🇰🇵 said

    Και αν σήμερα στις δουλειές σας ακούτε κάποιους συναδέλφους σας να μιλούν για Μακεδονίες, αλύτρωτες πατρίδες και δακρυγόνα μη δίνετε σημασία. Δηλώστε ασθένεια.
    Ακόμα καλύτερα, ψάξτε να βρείτε το διαβατήριό σας, γιατί αυτός ο τόπος δεν σας θέλει.

    Ανάθεμα στα ψευτο-όχι!

  174. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    …»υπάρχει όμως *μια μικρή διάταξη* που λέει ότι ο αντιπρόεδρος της βουλής άπαξ και εκλεγεί, παραμένει μέχρι το τέλος της θητείας του…
    άκου *μικρή διάταξη*, ούτε ξέρω ποιος γίγαντας πρωι πρωι το έλεγε στο Ρίαλ πρι 2 λεπτά.
    Ε και τώρα, πριν προχωρήσω τη βελόνα, ακούω θα έχει τον Ψαριανό!Αγωνία,μετά το φούμο. Εφυγε λέει ο Αμυράς; και νέο ειν αυτό;
    Καλημέρα.

  175. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    173 🙂 😦
    Σπιράλ, για να δω κάτι, η μάνα σου εσένα ζει; 🙂 🙂

  176. Alexis said

    #152: Δεν μας τα λες καλά φίλε…
    Άιντε και να δεχτώ ότι η αστυνομία έχει δικούς της ανθρώπους στον αντιεξουσιαστικό χώρο που λειτουργούν ως πληροφοριοδότες.
    Άιντε και να δεχτώ ότι αυτοί κάποιες φορές ανακατεύονται με τους «βεριτάμπλ» αντιεξουσιαστές στις διαδηλώσεις για να τσεκάρουν, να ελέγξουν ή και να προβοκάρουν ακόμα.
    Αλλά μέχρι εκεί.
    Όλα τα υπόλοιπα που λες είναι βγαλμένα απευθείας από την …κοιλιά σου.
    Πράκτορας λοιπόν ο Ρουπακιάς (αυτό υπονοείς σαφώς με το «παραθερίζει εκτός φυλακών»).
    Πράκτορες οι άγνωστοι δολοφόνοι των δύο χρυσαυγιτών.
    Πράκτορες οι βομβιστές του Αγίου Διονυσίου πρόσφατα.
    Πράκτορες και οι τραμπούκοι της χθεσινής συγκέντρωσης, παρά τις φωτογραφίες, παρά τα συνθήματα, παρά τις φάτσες και τα πανό που βγήκαν φόρα-παρτίδα στα ΜΜΕ. Και παρά το άγριο ξεφωνητό που έπεσε από παντού σήμερα (χτες) σ’ αυτή τη βολική θεωρία των «κατευθυνόμενων προβοκατόρων».
    Και όλοι αυτοί είναι πράκτορες ποιανού, καλέ μου άνθρωπε; Του Τσίπρα; Της Γεροβασίλη; Των Αμερικάνων; Του ΝΑΤΟ; Της Μοσάντ; Της Παγκόσμιας Τράπεζας; Της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ; Των σοφών της Σιών;
    Δεν ξέρω πόσον καιρό σχολιάζεις εδώ «καλέ μου άνθρωπε» αλλά θα σου δώσω μια συμβουλή, εντελώς φιλικά: Οι σχολιαστές και οι αναγνώστες του Σαραντάκου, στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι άτομα συγκροτημένα και με υψηλό μορφωτικό επίπεδο και δείκτη ευφυίας. Να είσαι λοιπόν πιο προσεκτικός όταν πας να πουλήσεις πρακτοριλίκι και συνωμοσιολογία γιατί δεν απευθύνεσαι ούτε σε παιδάκια ούτε σε ανεγκέφαλους ψεκασμένους, από αυτούς που κατακλύζουν τελευταία το διαδίκτυο.

    ΥΓ: Δεν ξέρω πραγματικά αν αξίζει τον κόπο να συνεχίσω τον διάλογο μαζί σου. Τα σχόλιά σου που ακολούθησαν το #152, δείχνουν πως μάλλον όχι…

  177. spiral architect 🇰🇵 said

    Ωραία πόλη μου ακούγεται.

  178. Μπετατζής said

    Καλημέρα,

    Πάντως εγώ τον Τάση Βασκαντήρα τόνε συμπάθησα. (και σιγά μην ασχοληθώ με όσους ξεπλένουν τα ναζίδια, γράφοντας «ότι ναναι» και άσχετα).

  179. Μπετατζής said

    177. Ναι καλά, ρίξε μια ματιά στη Σάγκα Μαορί του Γκαμπρίλ Φερέ.

  180. giorgos said

    Δυστυχώς ,αυτά είναι τά αποτελέσματα τής εθνικής ιστοριογραφίας καί τής ελλαδικής «πνευματικής ηγεσίας» , αυτής πού έχει γεμίσει τά κεφάλια τών ανθρώπων μέ τά προγονικά μεγαλεία , μέ τό ηρωϊκό ’21 καί τά ηρωϊκά έπη…
    http://katotokerdos.blogspot.com/2015/10/blog-post.html#more

  181. spiral architect 🇰🇵 said

    @179: Αρκεί που δεν θα΄χει καλαμοκαβαλλημένους.
    (ωραίο ακούγεται κι αυτό)

  182. Κουνελόγατος said

    Άσχετο με το άρθρο, σχετικό με την ημέρα, έχει κάτι ωραίο στο τέλος… 🙂

  183. sarant said

    Καλημέρα από εδώ

    143 Ρινάλντι και Σεραφείμ Πειραιώς μαζί -το νέο ΕΑΜ ως φάρσα.

    145 Έτσι….

    146 Ο εθνικός μας στρουθοκαμηλισμός

    170 Ποιος είναι αυτός;

    171 Δεν είναι υποχρεωτικό να διαβάζεις το ιστολόγιο. Ούτε να σχολιάζεις. Μη σου πω πως είναι και ενοχλητικό για τους άλλους.

    177 🙂

    178 Τον χαρακτήρα Βασκαντήρα ή το διήγημα;

  184. Γς said

    183:

    >171 Δεν είναι υποχρεωτικό να διαβάζεις το ιστολόγιο. Ούτε να σχολιάζεις. Μη σου πω πως είναι και ενοχλητικό για τους άλλους.

    Καλά, Νίκο,

    Δεν ντρέπεσαι να με προσβάλλεις κατ αυτό τον τρόπο;
    Τόσο ενοχλητικό ήταν το παλιατζίδικο σχόλιό μου;

    Τι [σου] έκανα για να με ξεφτιλίζεις έτσι δημόσια;

  185. Γς said

    >παλιατζίδικο

    πλακατζίδικο

  186. nikiplos said

    Σχετικά με τον Τάση Βασκαντήρα και το 500ρικο…

    Οι εμπορικές οικογένειες, συνίσταντο συνήθως από τα αγόρια αδέρφια στα οποία κουμάντο έκανε συνήθως ένας που οριζόταν ως αρχηγός από την πραγματικότητα, τη ζωή δλδ. Αυτός μπορεί να ήταν ο μεγαλύτερος σε ηλικία – και άρα ο πιο έμπειρος, μπορεί και όχι. Όχι σπάνια, σε πολλές οικογένειες εμπόρων, ο αδελφός που αναλάμβανε την αρχηγία, έμενε ανύπαντρος και άτεκνος. Τα αγόρια αδέλφια που έστηναν την επιχείρηση μιαν έγνοια είχαν: να προικίσουν και να παντρέψουν τις αδελφές τους. Όταν το κατόρθωναν αυτό – συνήθως έπαιρνε μια 10ετία, ύστερα παντρεύονταν και οι ίδιοι.

    Σύνηθες ήταν, μόλις έμπαιναν οι συνυφάδες στα σπίτια, οι επιχειρήσεις αυτές (αφοί τάδε) να διαλύονται προϊόντος του χρόνου, ένεκα των νιτερέσων που προέκυπταν και υποδαυλίζονταν από τις συζύγους. Θυμάμαι τον πατέρα μου και τ’ αδέρφια του – ο πατέρας μου ήταν ο «αρχηγός» – να λένε: Να έχουμε το νού μας για το μαγαζί των «ταδοπουλαίων». Έβαλαν τις γυναίκες τους μέσα στην επιχείρηση… Σε καμιά πενταετία θα έχουν βαρέσει κανόνι…

    (Ο Πατέρας μου είχε Εβραίους δάσκαλους οι οποίοι έλεγαν: «Ποτέ οι γυναίκες-σύζυγοι ή γαμπροί-σύζυγοι στην επιχείρηση! Ούτε να πατούν στα μαγαζιά!» Έτσι κράτησαν αρκετά χρόνια… περίπου 50… )

    Με βάση τα παραπάνω, και με το γεγονός ότι ένα 500ρικο τότε ήταν ότι σήμερα ένα 10.000€, δεν ήταν ένα ποσό που τέτοιες οικογενειακές επιχειρήσεις το περνούσαν στα ψιλά… Καθώς οι βιοτέχνες δεν έδιναν πιστώσεις, έπρεπε να έχουν τα κουμάντα τους και να έχουν χρήματα να αγοράζουν τα εμπορεύματα.

    Δοθείσης και της εξήγησης που έκανε στο τέλος ο Τάσης με τον Μουσουρούλια, δίκαιος άνθρωπος μου φάνηκε…

    Κλείνω με μια εμπορική έκφραση: Κάποτε σε μια συζήτηση που είχα ακούσει, ένας έμπορος συμβούλεψε έναν άλλον να βάλει τη γυναίκα του σε ένα ήκιστο πόστο σε μια οικογενειακή επιχείρηση… Ο άλλος απάντησε: Αν το κάνουμε αυτό, θα χρειαστούμε τράτα να μας βγάλει από εκεί που θα βουλιάξουμε από τα χρέη… (οι τράτες ψαρεύουν σε σχετικά μεγάλα βάθη).

  187. sarant said

    Και το δικό μου σχόλιο πλακατζίδικο ήταν Γιάννη μου.

  188. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    177 Έχει κι απευθείας πτήση 🙂
    https://www.tripadvisor.com.gr/Flights-g255106-o189417-Heraklion_to_Auckland.html

    178
    Μπετατζή, αλήθεια το λέτε;
    Ένα λαμάκας που μοιάζει τους χιτλερικούς «εφαρμόζουμε το πλάνο» μου θύμισε εμένα και γι΄αυτό ακριβώς το βρήκα μεν ενδιαφέρον (ως υπαρκτό) αλλά ήθελα να τον έπαιρνε κι αυτόν ο ποταμός. Οι άτεγκτοι κανόνες του να τον πνίγανε…

  189. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    175. (Ρε τί έπαθα-πάντα αποδεικνύεται χειρότερος)
    Σπιράλ σόρι, νόμιζα ότι ο καλύτερος μας έχει σκοτώσει τη μάνα του. Αλλά (πρόσεξα τώρα) ότι ήταν μπιπ. Συγνώμη, ούτε για αστείο δε θα το έγραφα.

  190. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Άλλη μια φορά συγγνώμη.

  191. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    188β

    Ψέματα λέει. Αφού δεν είναι καν μπετατζής 🙂

    (Τι θα γίνει μάστορα, θα φάμε κάνα σουβλάκι?)

  192. spiral architect 🇰🇵 said

    @188α: Ποτέ δεν πας πέρα κι από το down under με απ’ ευθείας πτήση. 😦

  193. Γς said

    187:΅

    >Και το δικό μου σχόλιο πλακατζίδικο ήταν Γιάννη μου.

    Σ ευχαριστώ Νίκο.

    Αλληλούια!

  194. spiral architect 🇰🇵 said

    Ωραίο διηγηματάκι κι αυτό:
    Σε ασπρόμαυρη φωτογραφία
    αλλά δεν κατάλαβα ποιανού είναι· αναδημοσίευση του Σπ. Γιανναρά ή συγγραφή του Κωστή Λιόντη;
    (αν συνάγει κανείς από τον τίτλο μάλλον του δεύτερου καθότι έχει ασχοληθεί με φωτογραφία)

    Προσπαθώ να ασχοληθώ με αλλότρια και όχι με τα τρέχοντα και έχω τάσεις φυγής, λες και είμαι εικοσάχρονο κορτσούδι. 🙄

  195. Μπετατζής said

    183, 188 : Για το χαρακτήρα λέω. Νομίζω ότι ο συγγραφέας ήθελε να δώσει μεγαλύτερο βάθος στον χαρακτήρα του, από το να τον παρουσιάσει σαν χιτλερκό που εφαρμόζει πλάνο. Γι΄ αυτό και τον βάζει να κλαίει στο τέλος. Χώρια που ξηγήθηκε σχετικά καλά στον Μουσουρούλια (δες και σχόλιο 186 Νίκιπλου). Τον συμπάθησα σας λέω. Επίσης Έφη Έφη, το σωστό είναι λακαμάς, όχι λαμάκας 🙂

  196. Μπετατζής said

    191 Για το σουβλάκι δεν το βλέπω αυτή την εβδομάδα, έχουν πέσει πολλά. Από την απάνω βδομάδα ίσως.

  197. sarant said

    194 Κατά πάσα πιθανότητα, είναι γραμμένο από τον Σπ Γιανναρά (ο οποίος πράγματι γράφει διηγήματα) και αφιερωμένο «του Κωστή Λιόντη». Κι εγώ έχω αφιερώσει έτσι. Αλλά εδώ μπερδεύει πράγματι.

  198. sarant said

    191-196 Αν ποτέ είμαι κάτω, ειδοποιήστε για κανα σουβλάκι 🙂

  199. Μπετατζής said

    198. οκ. Αλλά είναι σουβλάκι εργατικό, σε μαγαζί, στο μεσημεριανό διάλειμμα. Μη φανταστείς τίποτα κυριλίκια 🙂

  200. cronopiusa said

  201. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    183δ: Νίκο, Καθηγητής στην πρώην ΑΣΟΕ, να τον κάνεις φίλο 🙂

  202. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    195 Ναι πώς! Εμένα με εκνεύρισε και που έκλαιγε.Και το πασάλειμμα στον Μουσουρούλια από μια άλλη πλευρά, είναι μέρος της ίδιας λογικής: (τώρα που δεν κινδυνεύω να σε κάνω συμπέθερο) σ΄ ελεώ, γιατί εγώ είμαι ο δυνατός κι αυτό αποφάσισα και βολεύω/επανορθώνω και τις τύψεις μου. Πάλι σκλάβο σ΄έχω.
    Όχι, άλλου είδους μικρέμπορους έχω στο μυαλό μου. Και οι δικοί μου ήσαν επαρχιακοί μικρέμποροι. Με πονηριές στο εμπορικό σκέλος αλλά όχι μ΄αυτόν τον τρόπο με τους ανθρώπους-πελάτες. Τα χρωστούμενα θυμάμαι π.χ. να πληρωνονται με μεροκάματα ή με το λάδι της προσεχούς χρονιάς. Βέβαια είναι σε νεότερα χρόνια. Παλιότερα μπορεί να ήσαν σκληρότερα τα πράματα και οι άνθρωποι.

    Λουκουμάς, μα το ίδιο είναι 🙂

  203. Μπετατζής said

    202. Aμάν αδερφάκι μου, δεν είναι όλοι οι αθρώποι τόσο μονοδιάστατοι (κάποιοι είναι). Ανεξάρτητα πάντως από το πώς εγώ και εσύ αντιληφθήκαμε το συγκεκριμένο χαρακτήρα, πιστεύω πώς ο συγγραφέας ήθελε να του δώσει κάποιο βάθος ανθρωπιάς. Τώρα για το υποκειμενικό στοιχείο που μπαίνει στην ανάγνωση, περί ορέξεως, κολοκυθόπιτα που λένε 🙂
    ΥΓ έτσι για να το τραβήξω λίγο ακόμα, (ωραία συζήτηση), δεν ήτανε πελάτης ο Μουσουρούλιας για να του κάνει σκόντο, ούτε σκλάβο τον είχε ο Βασκαντήρας.

  204. Pedis said

    Οι Συναλητηριοι έχουν δίκιο όταν λένε ότι δεν μπορεί τον τόνο να τον δίνει μια μειοψηφία των ναζί. Σωστά.

    Διότι συμμετείχε ένα μεγαλό πλήθος δυνάμεων από πολιτικές αποχρώσεις της ακροδεξιάς της χώρας, άλλες προέρχονται από τη νέα δημοκρατία, αλλες από την εκκλησία και τις παραχριστιανικές οργανώσεις, άλλες από τα υπο διαμόρφωση και συνεχείς αλλαξοκωλιές ακροδεξιά κινήματα.

    Και η μάζα αλιευμένη από τα πιο καθυστερημένους με κοινό παρανομαστή τούς θρησκόληπτους και τους τρασάδες (με τις δύο κατηγορίες να αλληλεπικαλύπτονται κατά ένα μεγάλο μέρος).

    Το σημαντικότερο χαρακτηριστικό της κατάστασης δεν είναι ότι ακροδεξιά και εκκλησία συνεργάζονται πολύ παραγωγικά (ντάξει, μπανάλ) αλλά ότι οι δύο τους έχουν δέσει πολύ καλά με τους ναζί.

  205. ΣΠ said

    119
    Ισαποστάκιας δεν είναι αυτός που σιχαίνεται «εξίσου τους τραμπούκους του Συντάγματος και τους κουκουλοφόρους μαχαιροβγάλτες των Εξαρχείων», αλλά αυτός που, όταν σπάνε και καίνε οι μεν, θυμάται τους δε και αρχίζει τους συμψηφισμούς: «ναι αλλά…», «τουλάχιστον αυτοί…»

  206. Pedis said

    # 200 – άσκηση έκαναν μεταξύ τους, για πλάκα. Ποσες φορές τα τελευταία δέκα χρόνια οι διαδηλωτές έχουν φτάσει πάνω στα σκαλιά να πολιορκούν τα ανήμπορα να αντιδράσουν ματ;

    Αν τα πράγματα ήταν τόσο σοβαρά θα έπιαναν μόνον επτά;

  207. Pedis said

    # 205 – ο ορίτζιναλ ισαποστάκιας πρέπει να απογοήτευτηκε. Δεν είδε το κέντρο πνιγμένο στο χημικό μέχρι το βράδυ, σπασμένα κεφάλια για γούστο και καμιά πεντακοσαριά προσαγωγές, έτσι για πλάκα.

    Θα έβαλε το χέρι της η παναγία η μεγαλαλεξανδρίτισσα.

  208. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    203 >>(ωραία συζήτηση)
    ε ναι! Αυτό!
    (Εν τω μεταξύ, τυλίγεις και πληκτρολογείς; πώς το κάνεις; 🙂 🙂 )
    Πάμε >>δεν ήτανε πελάτης ο Μουσουρούλιας για να του κάνει σκόντο, ούτε σκλάβο τον είχε
    Ακόμη χειρότερα, τον μετέτρεψε σε ζήτουλα. Ηθική υποδούλωση. «Εσύ θα είσαι πάντα ο φουκαράς κι εγώ με τα έχητα θα σ΄ελεώ. Σ΄έμαθα όμως ότι πρέπει να είσαι συνεπής, να πληρώνεις το χρέος σου έγκαιρα »
    Όλο και πιο πολύ δεν τον χωνεύω! 🙂 . Είχε και κείνη τη φαρμακόγλωσσα γυναίκα να συμπληρώνει το φαρμάκι… 😦 .
    Υπαρκτοί τύποι, δε λέω, αλλά ουστ!

  209. Pedis said

    Διαβάζω ότι ο Μπαλτάκος συνομιλεί με τον Καμμένο για τα εθνικά θέματα και φαντάζομαι πώς να γίνει να … μπουν μαζί στην επόμενη βουλή.

    Σημαντική είδηση: κάνει στροφή στη λαική δεξιά ο Μπαλτάκος.

  210. Jane said

    Σας ζηλεύω όσους μπορείτε και σχολιάζετε απ’ τη δουλειά. Εγώ ούτε καφέ σήμερα. 🙂

    Δυο τρεις κουβέντες. Με την άδεια του κ. Σαραντάκου.

    Εδώ μέσα μπαίνουμε, για να διαβάζουμε άρθρα, να μαθαίνουμε , να συζητάμε , να διαφωνούμε, ενίοτε να κάνουμε και πλάκα. Κάποιοι προσφέρουν περαιτέρω υλικό για σκέψη και συζήτηση μιας και διαθέτουν γνώσεις. Κι αυτό είναι που το κάνει ενδιαφέρον και – δημοκρατικό θα έλεγα- ως μέσο δικτύωσης, γιατί άλλοι κλειδώνουν τα σχόλια των ιστολογίων τους.

    Σε κάποιες περιπτώσεις όπως η χτεσινή ( πέρα από τον σχολιασμό του διηγήματος) είπαμε και για την επικαιρότητα , μεταδώσαμε εικόνες από το twitter ή άλλα μέσα και εκφράσαμε απόψεις , πολιτικές βεβαίως. Τι πιο θεμιτό; Κι όχι μόνο αυτό, αλλά σχολιάσαμε και τις απόψεις άλλων σχολιαστών.

    Μπορεί επί παραδείγματι κάποιος τις δικές μου απόψεις να τις χαρακτηρίσει σαν σταλινικές , ξεπερασμένες , ουτοπικές , επικίνδυνες, ό,τι θέλει τελοσπάντων. Και με πάθος , γιατί όχι; Μπορεί να αμφισβητήσει τις γνώσεις , τα συμπεράσματά μου , τα πάντα. Καταθέτοντας τα επιχειρήματά του. Κι εγώ χτες, διαφώνησα ως ένα βαθμό και εξέφρασα την άποψη πως κάποια σχόλια –την ώρα που οι ακροδεξιοί έκαναν γιούργια γι άλλη μια φορά- ήταν σχόλια ισαποστάκηδων. Έτσι τα κατανόησα. Μου απάντησαν, τέλος. Δεν θα βριστούμε κιόλας.

    Αυτό είναι ένα ακόμη θετικό για τούτο το μπλογκ, γιατί το κάνει ζωντανό και πλουραλιστικό. Κι άμα δεν θέλει κάποιος , αδιαφορεί και δεν απαντά και καθόλου. Έτσι, γιατί δεν το θεωρεί αναγκαίο. Δε γουστάρει , βρε αδερφέ. Κι αυτό σεβαστό.

    Από κει κι έπειτα τις μανάδες ή τις κόρες και τις γυναίκες των σχολιαστών , καλό είναι να μην τις πιάνουν κάποιοι στο στόμα τους ούτε για αστείο. ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΑΣΤΕΙΟ!

    Ήξερα τη φράση « ο καλύτερος από μας έχει σκοτώσει τη μάνα του». Το αρρωστημένο σχόλιο , που πραγματικά δεν ήξερα καν πως υπάρχει ως έκφραση « Πω πω! Ρε τι γίνεται δω μέσα; Τι βρόμα…Ο καλύτερος έχει [μπιπ] τη μάνα του. Και μου΄ λεγε η δικιά μου μάνα να προσέχω τις παρέες μου…» , προφανώς εκφράζει και χαρακτηρίζει αυτόν που το έγραψε.

    Προσωπικά λοιπόν, δεν έχω διαπιστώσει ούτε βρόμα εδώ μέσα ούτε διαστροφές.
    Και τέλος εκείνο που διαπιστώνω γι’ άλλη μια φορά, είναι πως οι πλέον ανήθικες εκφάνσεις κι εκφράσεις πολιτικής αντιπαράθεσης, εκδηλώνονται πάντα- μα πάντα- από όσους υπερασπίζονται ιδεώδη, που υπάγονται πολιτικά στο τρίπτυχο «πατρίς-θρησκεία –οικογένεια».

    Αυτό . Έτσι για να καταγραφεί στα πρακτικά , που λεν και στο χωριό μου.

  211. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Νικοκύρη, νομίζω πὼς ἡ συγκυρία τῶν γεγονότων (συγκέντρωση, ἐπεισόδια κλπ) ἀδίκησε τὸ διήγημα ποὺ ἀνέβασες σήμερα.

    Δυστυχῶς, δὲν ἔχουμε αὐτοσυγκράτηση. Βάζω καὶ τὸν ἑαυτό μου μέσα, ἂν καὶ δὲν τὸ παθαίνω τόσο συχνά. 🙂

    Μιὰ καλὴ λύση θὰ ἦταν νὰ μπεῖ κάποια προειδοποίηση, ὅτι θὰ διαγράφονται τὰ ἄσχετα σχόλια, ὅπως ἔκανες στὸ σημερινὸ νῆμα.

    Νομίζω πῶς ἡ δημοσίευση κάποιου ἄλλου διηγήματος τοῦ συγγραφέα, ἄν αὐτὸ εἶναι δυνατόν, θὰ βοηθοῦσε νὰ ἔχουμε μιὰν ὁλοκληρωμένη ἄποψη καὶ νὰ τὸν κρίνουμε νηφάλια, ἀνεπηρέαστοι ἀπὸ παρόμοιες συγκυρίες.

  212. Το Ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη said

    205: Για την ακρίβεια, ισαποστάκιας είναι ο ντροπαλός ξεπλένης.

  213. Γιάννης Κουβάτσος said

    Την άποψή μας θα τη λέμε, με την άδεια του Νικοκύρη, και σ’ όποιον αρέσει. Τα ισαποστασάκιας και τα ξεπλένης και το υπόλοιπο λεξιλόγιο της ιδεολογικής τρομοκρατίας ας το κρατήσουν οι χρήστες του, ελλείψει επιχειρημάτων.

  214. Theo said

    @76:
    Και τη Βούλτεψη τη χτυπήσανε: «Με χτύπησαν, με κλώτσησαν και με έριξαν κάτω, στο πεζοδρόμιο» είπε για την επίθεση σε βάρος της.

  215. # 208

    Τέτοιες «φιλανθρωπίες» έχουν πονηρό σκοπό : μην του πεθάνει από την πείνα ή γίνει ανήμπορος και δεν μπορέσει να τον ξεχρεώσει !

  216. Theo said

    @186, 202:
    Κι η οικογένεια της μητέρας στην Κατράνιτσα (Πύργους Πτολεμαΐδας) μου ήταν βιοτέχνες/έμποροι. Φτιάχνανε σαγιάκια (χοντρά μαλλινα υφάσματα) και σαμαροσκούτια και τα πουλούσανε στα παζάρια του Αμύνταιου και της Πτολεμαΐδας.
    Είχαν το μεγαλύτερο σπίτι του χωριού, όπου μένανε 27 νοματαίοι, δηλαδή οι οικογένειες τριών πρώτων εξαδέλφων με τους γονείς τους. Ένα άλλο σπίτι το χρησιμοποιούσαν ως εργαστήριο και αποθήκη.*

    Απ’ όσα μου διηγόταν ο παππούς μου, μάλλον αυτός ήταν ο επικεφαλής, από τη στιγμή που επέστρεψε από τη Μικρασιατική εκστρατεία και πήρε τη θέση του πατέρα του, που τον είχε καταβάλει η τσιπουροποσία. Μετά την καταστροφή του χωριού το 1944, αυτός κατέφυγε στην Έδεσσα, ο ένας ξάδελφός στη Νάουσα κι ο άλλος στην Πτολεμαΐδα, όπου καταπιάστηκαν με το εμπόριο διαφορετικών ειδών ο καθένας.

    Απ’ όσα θυμάμαι, η σχέση με τον εν Πτολεμαΐδι ξάδελφό του ήταν πολύ εγκάρδια και κυριαρχούσε μεγάλη αυτοεκτίμηση.

    Τους χαρακτήριζε η τιμιότητα (σπάνια έκαναν γραπτές συμφωνίες) και η τσιγκουνιά. Ίσως γιατί τότε οι τράπεζες δεν τους έδιναν δάνεια κι έπρεπε πάντα να έχουν ένα κεφάλαιο, για να αποπληρώνουν εμπρόθεσμα τους προμηθευτές τους. (Όμως, όταν κάποιος από τους συγγενείς είχε κάποια ανάγκη, εύκολα του έδιναν άτοκο δάνειο. Οι οικογενειακοί δεσμοί ήταν πολύ ισχυροί.) Έτσι καταλαβαίνω (μέχρις ενός σημείου) και την εμμονή του Βασκαντήρα με το πεντακοσάρικο.

    *Ο Μάρκος Μέσκος, του οποίου η μητέρα ήταν από την ίδια οικογένεια, το 1980 μού διάβασε την περίληψη ενός αφηγήματος (κάτι ανάλογο του Μουχαρέμ που έγραψε για την οικογένεια του πατέρα του) που τελείωνε το 1978, με τον θάνατο της μητέρας μου. Εκεί ονόμαζε ζάντρουγκα τη συγκατοίκηση τόσων συγγενών μαζί. Ψάχνοντας λίγο, βρήκα πως ζάντρουγκα είναι μια πρωτόγονη κολλεκτίβα με πατριαρχική δομή, συνήθης ανάμεσα στους σλαβόφωνους Μακεδόνες.

  217. Μαρία said


    http://www.efsyn.gr/arthro/pezodromio-toy-ellinikoy-alytrotismoy

  218. nestanaios said

    145.
    Επιπόλαια προσέγγιση σε βαθιά νερά.

  219. sarant said

    201 Μερσί, σπεύδω 🙂

    211 Αν βάλω και άλλο από την ίδια συλλογή, θα έχω παρουσιάσει το ένα πέμπτο του βιβλίου -δεν είναι σωστό απέναντι στον εκδότη.

  220. Χαρούλα said

    217
    Όπου βέβαια οι «πατριώτες έλληνες» έχουν ανοιχτή συνοριογραμμή προς βορρά και νότο, αλλά ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ !
    Οι Θρακιώτες τωλρα τί να πουν;;; Στις πλατείες και μεις!😊😄☺️

  221. Mπετατζής said

    208.

    α) Ο Αναγνώστης έφυγε συγκινημένος πάντως. Ούτε προθεσμία του έταξε ο Τάσης, ούτε τίποτα, άσε που δεν είχε και αποδείξεις και μπορούσε να αρνηθεί τα πάντα ο άλλος ανά πάσα στιγμή. Μόλις μπορέσει να του το φέρει, είπε. Και μετά πήγε και κλαιγε κάτω από τη βελανιδιά.

    β) Έχω ακόμα την εντύπωση, ότι πιο πολύ ήθελε να βάλει σε τάξη τα πράματα ο Τάσης παρά να εισπράξει πίσω το 500άρι. Αν δεν του το επιστρέψει δηλαδή ο άλλος, δεν νομίζω να τον κυνηγήσει. Ήθελε απλά να ξέρει πού πήγανε τα λεφτά, να ξέρει τι είχε στην τσέπη του, όπως ο ίδιος λέει.

    γ) Θα μπορούσε να ανοίξει εδώ μια συζήτηση για τους αρνητικούς χαρακτήρες, που χωρίς αυτούς βιβλία και ταινίες θα ήτανε βαρετούρες. Νομίζω ότι ένα βιβλίο μυθοπλασίας (ή μια ταινία) αξίζει ή όχι, ανάλογα με το πόσο βάθος που έχουν οι κακοί χαρακτήρες, να μην είναι δηλαδή απλές καρικατούρες.

    δ) Θυμήθηκα και τον Σιούλα τον Ταμπάκο, που πήγε να πουλήσει το όπλο του στο γύφτο και ο γύφτος, όχι μόνο δεν του το αγόρασε, αλλά του έδωσε και δανεικά, τα οποία τα πήρε ο Σιούλας, χωρίς να προσβληθεί. Πάντα με την μνεία ότι θα τα επιστρέψει κάποτε, χωρίς προθεσμία (όταν έχεις μου τα επιστρέφεις). Είναι κάποιες φορές και θέμα αξιοπρέπειας του δανειζόμενου, να του ζητήσει ο δανειστής τα λεφτά, να μην φαίνεται ότι του γίνεται ελεημοσύνη, ειδικά μεταξύ φτωχών. (τελευταίο σχόλιο από μένα και μάλιστα μεγάλο σε έκταση, ευχαριστώ για την κουβέντα).

  222. Μαρία said

    124

    http://www.efsyn.gr/arthro/ta-orfana-toy-mihaloliakoy

  223. sarant said

    221 Σωστές οι παρατηρήσεις. Ο λόγος ήταν που έδενε τον Αναγνώστη. Βέβαια, σε άλλο διήγημα του βιβλίου η προφορική συμφωνία των πατεράδων (ή παππούδων, δεν θυμάμαι) δεν γίνεται δεκτή από το ένα παιδί και αυτό αποτελεί τη σύγκρουση του διηγήματος.

  224. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    131. Φυσικά, τις μικρές ατιμιες το 2003. Ο Πάνος Καρνέζης είναι ένα παράδειγμα νέου μηχανικού που έγινε συγγραφέας και μάλιστα παρατώντας την δουλειά του.

  225. Pedis said

    # 222 – σε ρεπορτάζ στο pressproject διάβασα ότι πρωτοστάτησε και ο Δεβελέκος.

    Και τόχα απορία αν έχει συλληφθεί …

    Μάλλον θα συνελήφθη στο μεταξύ, θα δικάστηκε, (θα εξέτισε την ποινή ?) και είναι, πλέον, ελεύθερος …

  226. Νόμιζα ότι ήταν τρολιά αλλά όχι: έριξαν δακρυγόνα σε αυτόν που μετρούσε το πλήθος στο Ζάππειο και σταμάτησε να μετράει γι’αυτό και έμεινε στους 60.000

  227. sarant said

    226 Και πώς δεν του έβαλαν έναν από δίπλα να μετράει για να τον μπερδέψει; 🙂

  228. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @219β. Νικοκύρη, μπορεῖ νὰ συμφωνεῖ κι ὁ ἐκδότης.
    Διαφήμιση τοῦ βιβλίου εἶναι.

    Ἂν τὸν ρωτοῦσες, ἴσως;

  229. Γιάννης Κουβάτσος said

    228: Εγώ πάντως το αγόρασα σήμερα. ☺ Έτσι κι αλλιώς ο χώρος σχολίων πάντα θα επηρεάζεται από τα ζέοντα θέματα της επικαιρότητας, αναπόφευκτο είναι.

  230. sarant said

    228 Θα το έχω στο νου μου να ρωτήσω την εκδότρια σε πρώτη ευκαιρία.

  231. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    221.Πάσο. Συμφωνεί κι ο Νικοκύρης. Φινάλε. Άντρες! 🙂
    Ο Τάσης την κοπάνισε από το δασκαλίκι κάνοντας τον τρελό κι έβγαλε σύνταξη και μετά έγινε γερο-λαδάς (ας δεχτούμε από ανάγκη να φέρει βόλτα τη φαμίλια) μα τόσο τραχύς κουμανταδόρος σε βαθμό που αναγκάστηκε ο αδελφός του να ορκιστεί να τον φάει το ρέμα πως δε λείπει το 500άρι (γιατί η αγαπώ του ήταν φτωχοπούλα!)
    Με τον αδερφό είμαι γω. «Αμάρτησε» για το σεβντά του 🙂 .
    Ασφαλώς δεν είναι ψεύτικοι αλλά αντίθετα είναι ολοζώντανοι αδροί χαρακτήρες και οι περιγραφές στο αλισι-βερίσι με τα χωριά ένα γύρο, αναπαρασταίνουν μαστόρικα εποχές και καταστάσεις και εννοείται θα το πάρω με το πρώτο ντου στα τούβλινα βιβλιοπωλεία. 🙂

  232. Γιάννης Ιατρού said

  233. Pedis said

    https://www.theguardian.com/world/gallery/2019/jan/20/athens-violent-protest-macedonia-thousands-rally-against-deal-gallery

  234. Μαρία said

    233
    Ε δεν τους λες και τσολιάδες τους Μακεδονομάχους.
    Tsolias, the Greek presidential guard, in ceremonial dress, carry military banners. 🙂

  235. Pedis said

    # 234 – Ε, σου λέει, φοράνε τη σκούρα τη χειμερινή στολή …

    το άλλο με την κυρία που δείχνει όλο περηφάνεια το πλακάτ «Macedonia do not for sale – Tsipras is for sale» ;!

  236. sarant said

    231 Ο Νικάκης είναι ο αναμφισβήτητος καλός της ιστορίας. Αλλά ο Τάσης δεν ειναι ολόμαυρος.
    (Τι θα γινόταν άραγε αν ο Νικάκης ομολογούσε πού έχει δώσει το πεντακοσάρικο;)

  237. Μπετατζής said

    Καθαρή και ειλικρινής λεξιλογική ερώτηση : Χτες βράδυ στην Επόμενη Μέρα (με τον Κοτρώτσο – καλά αυτός δεξιός δεν είναι ;;;), ήτανε ο Δουζίνας και απαντώντας στη Μανωλάκου που του τα έχωνε για το ΝΑΤΟ, χρησιμοποίησε μια περίεργη λέξη που δεν την κατάλαβα, μια έννοια που όπως ο ίδιος την επεξήγησε, σημαίνει ότι δύο πράγματα συμβαίνουν παράλληλα, χωρίς όμως να έχει σχέση το ένα με το άλλο ή το ένα να είναι η αιτία του άλλου. Μου φάνηκε ότι έλεγε «συμφάνεια» ή κάτι τέτοιο αλλά σίγουρα κάνω λάθος. Μήπως κανείς είδε την εκπομπή και άκουσε καθαρά την λέξη που χρησιμοποίησε ο Δουζίνας (δεν παίρνω θέση για τα επιχειρήματα, από καθαρή περιέργεια ρωτάω).

  238. ΣΠ said

    237
    Η εκπομπή υπάρχει εδώ:
    https://webtv.ert.gr/promo/21ian2019-i-epomeni-mera/
    αλλά είναι σχεδόν τρίωρη. Μήπως θυμάσαι περίπου το χρονικό σημείο;

  239. sarant said

    Κατά σύμπτωση, τώρα επιχειρούσα να το ψάξω.

  240. Μπετατζής said

    238. Ευχαριστώ αλλά δεν έχω τώρα κάρτα ήχου, θα το ξανακούσω το βράδυ.

  241. ΚΩΣΤΑΣ said

    239 «αποφαίνεια;» κάπως έτσι το άκουσα κι εγώ, στο 1.18 περίπου του βίντεο

  242. ΣΠ said

    241
    Ναι https://en.wikipedia.org/wiki/Apophenia

  243. ΚΩΣΤΑΣ said

    242 Ευχαριστώ, Σταύρο.

  244. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @237,241,242. Ἀπὸ τὴν παραπομπὴ ποὺ δίνει ὁ Σταῦρος, στὸ 242, φαίνεται πὼς εἶναι ὅρος τῆς ψυχιατρικῆς.

    «Εἴμεθα -παύση- ἕνα ἀπέραντον -ἀεροπλάνο, βύσσινο- φρενοκομεῖον» ποὺ ἔλεγε καὶ ὁ Μέγας ΦρΥδερῖκος*.

    *Ἔτσι τὸν ἔλεγε ὁ πατέρας μου, λόγῳ φρυδιῶν καὶ τῆς (θρυλούμενης) σχέσης του μὲ τὴν Φρειδερίκη. 🙂

  245. Γιάννης Κουβάτσος said

    Η αποφένια είναι η αυθόρμητη αντίληψη συσχετίσεων και νοημάτων γεγονότων άσχετων μεταξύ τους. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον K. Conrad το 1958 (Brugger).

  246. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Αγαπητέ μου, κύρ Δημήτρη Μαρτίνε (244),

    αν όντως θές να ξεστραβωθείς και να μάθεις τί σημαίνει η λέξις «apophenia» και πόθεν η ελληνικότατη ετυμολογία της, πήγαινε ΕΔΩ

    Επειδής όμως είσαι γνωστός καλοπερασάκιας και βαριέσαι να κάνεις έστω και 2-3 κλίκ, αναρτώ το επίμαχο λήμμα από το μνημειώδες «A dictionary of hallucinations» («Λεξικό των Παραισθήσεων») κατεβάστε ΕΔΩ) του Jan Dirk Blom (2009) ΓΙΑ ΝΑ ΓΛΥΤΩΣΟΥΜΕ από τυχόν σχόλια κάποιων αδαών σχολιαστών που θα ψάχνουν να βρούν τί σημαίνει η λέξις

  247. Mπετατζής said

    Βρε το μπαγάσα το Δουζίνα. Ουσιαστικά την είπε τρελή τη Διαμάντω (the early stages of delusional thought) και αυτή δεν κατάλαβε τίποτα. Για την ουσία του επιχειρήματος δεν σχολιάζω, να θυμηθώ όμως να το επικαλεστώ άμα αρχίσουνε να σκάνε τίποτα πύραυλοι, ότι πρόκειται για αποφένια. (ευχαριστώ όλους όσους ασχολήθηκαν καλόπιστα να μου λύσουνε την απορία).

  248. ΣΠ said

    247
    Έτσι χρησιμοποιούταν αρχικά αλλά μετά γενικεύτηκε. Παρακάτω λέει:
    Apophenia has come to imply a universal human tendency to seek patterns in random information, such as gambling.

  249. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ένας λόγος για τον οποίο οι θεωρίες συνωμοσίας είναι δημοφιλείς είναι επειδή οι άνθρωποι έχουν μια φυσική τάση να αναζητούν νόημα σε διαφορετικά τυχαία γεγονότα. Ο νευρολόγος Klaus Konrad επινόησε τον όρο αποφένια για να χαρακτηρίσει την έναρξη της παραληρητικής σκέψης στην ψύχωση – ως όρος σημαίνει την εμπειρία του να δει κάποιος νόημα, οικεία μοτίβα ή συνδέσεις σε τυχαία δεδομένα.
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://dexiextrem.blogspot.com/2014/05/blog-post_9140.html&ved=2ahUKEwiR97bI24HgAhWCZlAKHQ0XBj84ChAWMAN6BAgJEAE&usg=AOvVaw3-DmLR5qSQ6xj7N_kXJ_SI

  250. Μαρία said

    Ο γενικός εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Κατρούγκαλος σχολίασε ότι «είναι στα όρια του κωμικού να ζητούμε από τον κ. Γεωργιάδη να ανακαλέσει» και του καταλόγισε «παρειδωλία κι αποφαίνεια». Ο Άδ. Γεωργιάδης σημείωσε ότι ο Γ. Κατρούγκαλος τον χαρακτήρισε «κωμικό και σχιζοφρενή» 🙂 https://www.news247.gr/politiki/adonis-pros-voyleytes-syriza-fasistes-pragmatikoi-eiste.6683038.html

  251. Χρήστος Π. said

    Καλή η προσπάθεια να βγουν οι συμμετέχοντες στο συλλαλητήριο ναζιστές,αλλά και πολύ απεγνωσμένη.

  252. Pedis said

    από περιέργεια … βλέπω ότι δεν πρέπει να έχει χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν από στέλεχος του σύριζα η λέξη αποφαίνεια.

  253. Pedis said

    ή αποφένια/αποφένεια …

  254. Γιάννης Ιατρού said

    ..253: Αν δεν την πεις αποφρένεια, το φαίνομαι γράφεται με «αι» 🙂

  255. Μαρία said

    Αποφάνεια και σωστά λένε οι νευροεπιστήμονες.

  256. Μαρία said

    «Πρεμιέρα» για νέα ακροδεξιά εξτρεμιστική ομάδα.
    https://omniatv.com/853444664

    Βίντεο – ντοκουμέντο: Με τηλεβόα η προτροπή των ακροδεξιών για κατάληψη του Κοινοβουλίου
    https://www.documentonews.gr/article/binteo-ntokoymento-me-thleboa-h-protroph-twn-akrodexiwn-gia-katalhpsh-toy-koinoboylioy-video

  257. sarant said

    248-249 Του τύπου «έξυσα τη μύτη μου και άρχισε να βρέχει». Κάτι είχα διαβάσει στον Ν.Ν.Ταλέμπ γι’ αυτό.

    250 Μας ξέφυγε τέτοιο γλωσσικό θέμα; Ντροπή μας!

  258. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ναι, αποφάνεια. Το αποφένια μάλλον είναι επιρροή από την αμερικάνικη προφορά.

  259. Γιάννης Κουβάτσος said

    apophenia = αποφάνεια: η τάση των ανθρώπων να βλέπουν σχέδια σε τυχαία γεγονότα

  260. ΣΠ said

    Στα αγγλικά είναι apophenia ή apophany. Προέρχεται από το γερμανικό Apophänie. Λόγω του ä θα το έγραφα με αι στα ελληνικά.

  261. Μαρία said

    260
    Επειδή το δανειστήκαμε, δεν σημαίνει οτι δεν θα σεβαστούμε τους κανόνες της γλώσσας μας.

  262. Νομίζω σ’ αυτό το είδος της νέας ηθογραφίας μπορούμε να συμπεριλάβουμε και τα πεζά του Γκάτζιου, που προσωπικά τα θεωρώ εξαιρετικά!

    http://www.biblionet.gr/author/17443/Κώστας_Μ._Γκάτζιος

  263. sarant said

    Ευχαριστώ, δεν τον ήξερα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: