Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Αλογίσιο όνομα και Ο εγκληματίας -δυο διηγήματα του Τσέχοφ

Posted by sarant στο 3 Φεβρουαρίου, 2019


Πριν από λίγο καιρό είχα αναφερθεί στην παράσταση του Γιώργου Κιμούλη με τον Θείο Βάνια του Τσέχοφ. Τέσσερα από τα θεατρικά έργα του Τσέχοφ θεωρούνται αριστουργήματα και παίζονται συχνότατα (Θείος Βάνιας, Βυσσινόκηπος, Ο Γλάρος και Τρεις αδελφές) αλλά ίσως σημαντικότερη προσφορά στην παγκόσμια λογοτεχνία αποτελούν τα διηγήματα και οι νουβέλες του.

Το έργο του Τσέχοφ είναι και ποσοτικά εντυπωσιακό, ιδίως αν σκεφτούμε πως πέθανε πολύ νέος (γεννήθηκε το 1860 και πέθανε από φυματίωση το 1904) ενώ παράλληλα σπούδασε γιατρός και άσκησε την ιατρική πολλά χρόνια.

Ο Τσέχοφ γεννήθηκε στο Ταγκανρόγκ ή Ταϊγάνι που το λέμε εμείς, αφού σε αυτό το λιμάνι της Αζοφικής θάλασσας υπήρχε από παλιά ακμαία ελληνική παροικία -εκεί έζησε για ένα διάστημα και ο Βαρβάκης. Ο νεαρός Τσέχοφ φοίτησε σε ελληνικό σχολείο και σε κάποιο διήγημά του, που θα το ανεβάσω κάποτε, διηγείται τον τρόμο ενός μαθητή για τα αρχαία ελληνικά: ασφαλώς βιωματικό, αφού έχασε μια χρονιά επειδή απορρίφθηκε στα αρχαία ελληνικά! Ο Τσέχοφ έμεινε στη γενέθλια πόλη έως το 1879 και δεν αποκλείεται να διασταυρώθηκε κάποια στιγμή με τους δημοφιλέστερους Έλληνες ποιητές του καιρού τους, τον Αχιλλέα Παράσχο και τον Γ. Σουρή, που συνέπεσε να βρίσκονται τότε στο Ταϊγάνι, ο πρώτος ως πρόξενος και ο δεύτερος μαθητευόμενος σε έναν πλούσιο συγγενή του. Μετά, εγκαταστάθηκε στη Μόσχα όπου σπούδασε, ενώ παράλληλα συντηρούσε την κατεστραμμένη οικονομικά οικογένειά του γράφοντας διηγήματα και άλλα σύντομα πεζά που τα πουλούσε σε εφημερίδες και περιοδικά.

Συλλογές με διηγήματα του Τσέχοφ κυκλοφορούν πολλές στα ελληνικά, αλλά επειδή τα διηγήματα είναι πάρα πολλά είναι δύσκολο να τα βρει κανείς όλα και συγκεντρωμένα. Τα δύο διηγήματα που θα παρουσιάσω σήμερα προέρχονται από μια συλλογή με τίτλο «Η κυρία με το σκυλάκι και άλλα διηγήματα», που κυκλοφόρησε το 1990 από τη Σύγχρονη Εποχή σε μετάφραση Νίκου Παπανδρέου.

Να κάνω και μιαν αναφορά στον αξιόλογο αυτό διανοούμενο και αγωνιστή. Ο Νίκος Παπανδρέου γεννήθηκε το 1922 στον Βόλο, πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση, τον έστειλαν στρατιώτη στη Μακρόνησο, και στη συνέχεια πέρασε στον Δημοκρατικό Στρατό και από εκεί στην πολιτική προσφυγιά. Επαναπατρίστηκε το 1974 και δημοσίευσε μυθιστορήματα και διηγήματά του ενώ επίσης έκανε πολλές μεταφράσεις από τα ρωσικά για τη Σύγχρονη Εποχή. Πέθανε το 1998. Εδώ ένα βιογραφικό του και εδώ η εργογραφία του, που οσον αφορά τις μεταφράσεις δεν είναι πλήρης, αφού δεν περιλαμβάνει τις παλαιότερες από το 1985.

Ο Νίκος Παπανδρέου ήταν εκείνος που έκρινε θετικά και εισηγήθηκε να εκδοθεί η πρώτη μου συλλογή διηγημάτων «Μετά την αποψίλωση» «Για μια πορεία» το 1984. Στη συνέχεια συνεργάστηκα με τη Σύγχρονη Εποχή ως μεταφραστής και από άλλες απόψεις και γνώρισα καλά τον Νίκο Παπανδρέου, που μου έδωσε αρκετές χρήσιμες συμβουλές.

Από τη συλλογή αυτή διάλεξα δυο διηγήματα που θα τα παρουσιάσω στη συνέχεια.

Το πρώτο λέγεται «Αλογίσιο όνομα» και το αγαπούσε πολύ ο παππούς μου που το είχε σε κάποια άλλη μετάφραση -εκεί ο τίτλος ήταν «Αλογίσιο επίθετο»- και το είχαμε διαβάσει στην οικογένεια πολλές φορές όταν ήμουν παιδί. Στην πολύτιμη Βικιπαίδεια βρίσκω ότι ο Τσέχωφ μπορεί να εμπνεύστηκε την ιστορία από ένα περιστατικό που έγινε στο Ταγκανρόγκ και εμεινε διάσημο, όταν σε ένα ξενοδοχείο της πόλης κατέλυσαν ο ένας μετά τον άλλον δυο επισκέπτες με αλογίσια επώνυμα, ας πούμε Αλογάρης και Φοραδάκης. Είναι διήγημα του 1885.

Είπα πολλά καλά για τον Νικο Παπανδρέου πιο πάνω, οπότε να γκρινιάξω και λίγο -νομίζω πως ο άλλος μεταφραστής που θυμάμαι ειχε δείξει μεγαλύτερη φαντασία στην επιλογή των αλογίσιων επωνύμων.

ΤΟ ΑΛΟΓΙΣΙΟ ΟΝΟΜΑ

Του απόστρατου αντιστράτηγου Μπουλντέγιεφ του πόνεσαν τα δόντια. Έκανε στο στόμα του γαργάρες με βότκα, με κονιάκ, έβαλε στο πονεμένο δόντι του στάχτη από τσιγάρο, όπιο, νέφτι, φωτιστικό πετρέλαιο, άλειψε το μάγουλό του με ιώδιο, έβαλε στ’ αυτιά του μπαμπάκι βουτηγμένο σε οινόπνευμα, μα όλα αυτά ή δεν του έκαναν τίποτα ή του έφερναν αναγούλα.

Ήρθε ο γιατρός. Του σκάλισε το δόντι, του ’γράψε κινίνο, αλλά ούτε κι αυτό έκανε τίποτα. Όταν του ’πε να του βγάλει το άρρωστο δόντι, ο στρατηγός αρνήθηκε.

Όλοι οι σπιτικοί, η γυναίκα του, τα παιδιά, οι υπηρέτες, ακόμα και ο μικρός βοηθός του μάγερα, ο Πέτκα, όλοι τους, έλεγε ο καθένας κι από ένα δικό του γιατροσόφι. Στο μεταξύ ο οικονομικός διαχειριστής του Μπουλντέγιεφ, ο Ιβάν Γιεφσέιτς, ήρθε στο αρχοντικό και του ’πε να κοιτάξει να γιατρευτεί με γητειές.

«Εδώ, στη δική μας επαρχία, εξοχότατε», του ’πε, «υπηρετούσε στους φόρους ένας Γιάκοφ Βασίλιτς. Αυτός ήξερε να γητεύει τα δόντια. Ήταν άφταστος! Γυρνούσε, λέει, κατά το παράθυρο, κάτι μουρμούριζε, έφτυνε μετά. Και το δόντι περνούσε στη στιγμή! Τέτια δύναμη είχε απάνω του δοσμένη!»

«Και πού βρίσκεται αυτός τώρα;»

«Όταν τον απολύσανε από τους φόρους, έφυγε στο Σαράτοφ. Εκεί ζει, στην πεθερά του. Τώρα δουλεύει μονάχα σε δοντόπονους. Οποιανού του πονάει το δόντι τραβάει ίσια σ’ αυτόν. Κι αυτός τον κάνει καλά! Τους ντόπιους εκεί, τους σαρατοφιανούς, τους γητεύει μέσα στο σπίτι του. Αν είναι όμως άλλοι, από άλλες πόλεις, τότε τον ειδοποιούν με τον τηλέγραφο. Στείλτε κι εσείς, εξοχότατε, μια ειδοποίηση. Ότι έτσι κι έτσι. Του δούλου του θεού Αλεξέι τού πονάει το δόντι. Παρακαλώ να τον βοηθήσετε. Και τα λεφτά για τη γιατρειά του τα στέλνετε ταχυδρομικά.

«Σαχλαμάρες! Τσαρλατανιές!»

«Εσείς δοκιμάστε, εξοχότατε. Αυτός είναι πολύ μερακλής στη βότκα. Δε ζει με τη γυναίκα του, αλλά με μια γερμανίδα. Βρίζει με την ψυχή του. Αλλά μπορώ να πω πως είναι ένας άνθρωπος θαυματουργός!»

«Να πάμε, Αλιόσα!» τον παρακάλεσε η γυναίκα του το στρατηγό. «Εσύ, βέβαια, δεν πιστεύεις στα γητέματα, εγώ όμως τα έχω δοκιμάσει στον ίδιο τον εαυτό μου. Έστω και να μην πιστεύεις. Γιατί να μην πας; Δε θα σου κοπούνε τα χέρια απ’ αυτό το πράγμα.»

«Εντάξει», συμφώνησε ο στρατηγός. «Εδώ δεν είναι ότι στέλνεις στο φορατζή μια ειδοποίηση, αλλά στον ίδιο το σατανά… Οχ! Δεν αντέχω άλλο! Ε, λοιπόν. Πού βρίσκεται αυτός ο φορατζής σου; Πώς να του γράψω;»

Ο Μπουλντέγιεφ κάθισε στο γραφείο του και πήρε την πένα στο χέρι του.

«Αυτόν εκεί, στο Σαράτοφ, τον ξέρει και το κάθε σκυλί», του ’πε ο διαχειριστής. «Γράψτε, εξοχότατε, αν θέλετε… Προς τον αξιότιμον κύριον Γιάκοφ Βασίλιτς… Βασίλιτς…»

«Παρακάτω;»

«Βασίλιτς… Γιάκοφ Βασίλιτς… Και το παρόνομά του… Να, που το παρόνομα το ’χω ξεχάσει!… Βασίλιτς… Στο διάολο!… Πώς είναι το παρόνομά του; Λίγο πιο πριν που καθόμουν εδώ το ’χα θυμηθεί!… Επιτρέψτε μου…»

Ο Ιβάν Γιεφσέιτς σήκωσε τα μάτια του κατά το ταβάνι κι άρχισε να κουνάει τα χείλια του. Ο Μπουλντέγιεφ κι η γυναίκα του καρτερούσαν με ανυπομονησία.

«Λοιπόν; Τι γίνεται; Άντε κάνε γρήγορα, θυμήσου!»

«Αμέσως… Βασίλιτς… Γιάκοφ Βασίλιτς… Το ’χω ξεχάσει! Κι είναι ένα όνομα τόσο απλό. Κάτι σαν αλογίσιο!… Φοραδόπουλος; Όχι, όχι Φοραδόπουλος… Σταθείτε. Πουλαρίδης, μήπως; Όχι, ούτε και Πουλαρίδης. Το θυμάμαι ότι τ’ όνομά του είναι αλογίσιο, αλλά τι ακριβώς, μου ’χει διαφύγει…»

«Πουλαράς;»

«Μπα, όχι. Σταθείτε. Φοραδούλης. Φοράδας. Φοραδάκης…»

«Σιγά-σιγά θα το κάνουμε σκυλίσιο από αλογίσιο. Πουλαρούλης;»

«Όχι, ούτε Πουλαρούλης… Αλογάς… Αλογίδης… Πουλαρέλης… Μπα, τίποτα!»

«Λοιπόν; Πώς να του γράψω; Κάτσε και σκέψου!»

«Αμέσως. Αλογόπουλος… Φοραδέλης,.. Ζεμένος…»

«Ζεμενίδης;» ρωτάει η γυναίκα του στρατηγού.

«Όχι, όχι. Παρίππης; Μπα, ούτε αυτό! Το ξέχασα!»

«Τότε γιατί, που να σε πάρει ο διάολος, κάθεσαι και δίνεις συμβουλές, αφού έχεις ξεχάσει τ’ όνομα;» άναψε ο στρατηγός. «Φύγε από δω!»

Ο Ιβάν Γιεφσέιτς βγήκε όξω σιγά-σιγά. Ο στρατηγός χούφτωσε ξανά το μάγουλό του κι έπιασε να βολτατζάρει από κάμαρη σε κάμαρη.

«Οχ, μανούλα μου!» βογγούσε. «Οχ. οχ, μάνα μου! Οχ, έχω χάσει τον κόσμο απ’ τα μάτια μου!»

Ο διαχειριστής βγήκε στον κήπο και σιμώνοντας τα μάτια του στον ουρανό, άρχισε να βασανίζει το μυαλό του για το όνομα του φορατζή:

«Πουλαρούλης… Πουλαράκης… Πουλαριάδης… Όχι, όχι! Αλογιάδης… Αλογάκης… Πουλαρόπουλος, Φοραδίτσας…»

Σε λίγη ώρα τον ξαναφώναξαν να πάει στ’ αφεντικό.

«Το θυμήθηκες;» τον ρώτησε ο στρατηγός.

«Όχι, δεν μπόρεσα, εξοχότατε!»

«Μήπως Ατίδης; Αλογούλης; Όχι;»

Όλοι, δίχως καμμιά εξαίρεση μέσα στο σπίτι, άρχισαν να φκιάνουν αλογίσια ονόματα. Έπιαναν όλες τις ηλικίες, όλα τα σόγια, όλες τις ράτσες απ’ τ’ άλογα. Βάλανε μέσα και τη χαίτη και το πέταλο και τα χάμουρα… Μέσα στο σπίτι, στον κήπο, στα δωμάτια υπηρεσίας, στην κουζίνα, παντού, όλοι σουλατσάρανε από γωνιά σε γωνιά και ξύνοντας τα κεφάλι τους, έψαχναν να βρουν το αλογίσιο όνομα του φορατζή.

Το διαχειριστή τον χρειάζονταν μέσα στο σπίτι,

«Αγελινός;» τον ρωτούσαν. «Πεταλάς;» «Πουλάρης;»

«Μπα, όχι!» αποκρινόταν ο Ιβάν Γιεφσέιτς. Και σηκώνοντας τα μάτια του τον ανήφορο, συνέχιζε να σκέφτεται φωναχτά: «Ατάκης… Ατόπουλος… Πουλάρας… Φοραδέλης…»

«Μπαμπά!» φωνάζαν μέσα απ’ το δωμάτιό τους τα παιδιά. Μήπως Τρόικας; Καπίστρης;»

Αναστατώθηκε ολάκερο το υποστατικό του στρατηγού. Κι αυτός ανυπόμονος πια απ’ τον πόνο, χιλιοβασανισμένος, έταξε να δώσει πέντε ρούβλια σ’ όποιον βρει το αληθινό όνομα του γητευτή. Τότε άρχισαν να περικυκλώνουν τον ίβάν Γιεφσέιτς μπουλούκια ολόκληρα.

«Ντορής;» του κάνανε. «Αραμπατζής; Αλογούλης;»

Έφτασε το βράδυ και τ’ όνομα ακόμα δεν είχε βρεθεί. Αργά έπεσαν να ησυχάσουν, δίχως να μπορέσουν να στείλουν το τηλεγράφημα.

Ο στρατηγός δεν έκλεισε μάτι όλη νύχτα. Πηγαινοερχότανε μέσα στο δωμάτιο κι όλο βογγούσε. Κατά τις τρεις τα μεσάνυχτα βγήκε απ’ το σπίτι και χτύπησε το τζάμι του διαχειριστή.

«Μήπως Χαντούμης;» τον ρώτησε με μια φωνή λιγωμένη.

«Όχι, όχι Χαντούμης, εξοχότατε», αποκρίθηκε ο Ιβάν Γιεφσέιτς αναστενάζοντας κι αυτός σαν φταίχτης.

«Μήπως δεν είναι αλογίσιο τ’ όνομα, αλλά κάτι άλλο;»

«Αλήθεια σας λέω, εξοχότατε. Το επίθετό του είναι αλογίσιο. Αυτό το θυμάμαι πάρα πολύ καλά.»

«Μα τι ξεχασιάρης που είσαι, φίλε μου!… Για μένα ετούτη δω την ώρα το όνομα αυτό είναι το πιο ακριβό του κόσμου. Έχω αποκάμει!»

Πρωί-πρωί ο στρατηγός ξανάστειλε να φωνάξουν το γιατρό.

«Ας το βγάλει καλύτερα!» τ’ αποφάσισε πια. «Δε μου ’μείνε άλλη δύναμη για να κάνω υπομονή!…»

Ήρθε ο γιατρός και το ’βγάλε το πονεμένο δόντι. Ο πόνος καλμάρισε αμέσως. Κι ο στρατηγός ησύχασε.

Ο γιατρός, τελειώνοντας τη δουλειά του και παίρνοντας ό,τι έκανε ο κόπος του, ανέβηκε στο αμαξάκι του και τράβηξε για το σπίτι του. Κοντά στην οξώπορτα απ’ το κτήμα αντάμωσε τον Ιβάν Γιεφσέιτς. Ο διαχειριστής στεκόταν στην άκρη του δρόμου και κοιτώντας με προσοχή χαμηλά στα πόδια του, κάτι σκεφτόταν. Από τις ζάρες που είχανε χαρακωμένη την όψη του κι από το βύθος που είχαν τα  μάτια του, φαινόταν καθαρά πως η συλλογή του ήτανε πολύ βαθιά, πολύ βασανιστική.

«Ψαρής… Γκεμίδης», μουρμούριζε. «Χαμουρίδης… Αλογέλης…»

«Ιβάν Γιεφσέιτς!» τον φώναξε ο γιατρός. «Μπορώ, αγαπητέ μου, να αγοράσω από σας τέσσερα-πέντε καντάρια κριθάρι; Μου πουλάνε κριθάρι οι δικοί μου οι μουζίκοι, αλλά είναι χάλια!…»

Ο Ιβάν Γιεφσέιτς κοίταζε το γιατρό σα χαζός. Ένα άγριο χαμόγελο είχε κάτσει στην όψη του. Και δίχως ν’ αποκριθεί στο γιατρό, έφτυσε τα χέρια του και το ’σκάσε κατά το σπίτι με τόση σβελτάδα, που λες και ξωπίσω του τον κυνηγούσε κάποιο σκυλί λυσσασμένο.

«Το θυμήθηκα, εξοχότατε!» φώναξε γεμάτος χαρά, με μια φωνή αλλόκοτη, σαν ξένη. Και τράβηξε σφεντόνα κατά το γραφείο του στρατηγού. «Δόξα σοι ο θεός, το θυμήθηκα! Χίλια καλά να του δίνει ο θεός του γιατρού! Κριθαρίδης! Κριθαρίδης! Αυτό είναι το επίθετο του φορατζή! Κριθαρίδης, εξοχότατε! Στείλτε το τηλεγράφημα στ’ όνομα Κριθαρίδης!»

«Τώρα, καλά κρασιά!» έκανε ο στρατηγός, γεμάτος περιφρόνηση. Και δάγκωσε το χέρι του γροθιά, όλο μανία. «Τώρα δεν έχω ανάγκη απ’ το δικό σου το αλογίσιο όνομα! Άντε και καλά κρασιά!»

1885

Το δεύτερο διήγημα, κι αυτό γραμμένο το 1885, περιγράφει το μπλέξιμο ενός χωρικού με τη δικαιοσύνη. Λένε ότι ο Τσέχοφ είχε για πρότυπο έναν συγκεκριμένο μουζίκο, και ξεσήκωσε κάποιες αυθεντικές φράσεις του -καθόλου δεν αποκλείεται αυτό. Σε κάποια σημεια θυμήθηκα τον Χαράλαμπο Τραμπάκουλα.

 

Ο ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ

Μπροστά στο δικαστικό ανακριτή στέκεται ένας κοντούλης, αδύνατος μουζίκος με μια παρδαλή πουκαμίσα και μπαλωμένα παντελόνια. Τα μούτρα του βλογιοκομμένα. Και τα μάτια του μόλις φαίνονται σκεπασμένα απ’ τα μαλλιά κι απ’ τα δασιά κρεμαστά φρύδια του. Μάτια γεμάτα από μιαν άγρια σκληράδα. Και στο κεφάλι του μια ολόκληρη θημωνιά από αχτένιστα κι ανακατωμένα μαλλιά, πράγμα που κάνει ακόμα πιο άγρια τη σκληράδα της όψης του. Τα πόδια του ξυπόλητα.

«Ντενίς Γκριγκόριεφ!» αρχινάει ο ανακριτής. «Για έλα πιο κοντά. Και κοίτα ν’ απαντάς σε ό,τι σε ρωτάω. Στις 7 του Ιούλη ο φύλακας του σιδηροδρόμου Ιβάν Σέμενοφ Ακίνφοβ, περνώντας το πρωί τη γραμμή στο βέρστι 14 σ’ έπιασε να ξεβιδώνεις ένα παξιμάδι από κείνα που στερεώνουν τη γραμμή απάνω στις τραβέρσες. Ορίστε, αυτό εδώ είναι το παξιμάδι. Μ’ αυτό στο χέρι σ’ έπιασε ο Ακίνφοβ. Έτσι έγινε;»

«Α;»

«Έτσι έγινε; Όπως το λέει ο Ακίνφοβ;»

«Ξέρω; Έγινε!…»

«Ωραία. Για ποιο λόγο ξεβίδωσες το παξιμάδι;»

«Α;»

«Παράτα το αυτό το «α” κι απάντησε σ’ αυτό που σε ρωτώ: για ποιο λόγο ξεβίδωσες το παξιμάδι;»

«Άμα δε μου χρειαζόταν δε θα το ξεβίδωνα», κάνει βραχνά ο Ντενίς, λοξοκοιτώντας το ταβάνι.

«Και τι σου χρειαζόταν;»

«Ποιο; Το παξιμάδι; Εμείς απ’ αυτά φκιάνουμε βαρίδια.»

«Δηλαδή, ποιοι «εμείς”;»

«Εμείς, ο λαός… Δηλαδής οι μουζίκοι απ’ το Κλίμοφσκ.»

«Για άκου να σου πω. Εμένα να μη μου παρασταίνεις το χαζό. Μίλα καθαρά. Αυτά τα ψέματα περί βαριδιών δεν περνάν σε μένα!»

«Εγώ από γεννησιμιού μου δεν έλεγα ποτέ ψέματα. Κι εδώ, άιντε αμέσως, λες ψέματα!» μουρμουρίζει ο Ντενίς, καπακίζοντας τα μάτια. «Αμ’ τι θαρρεί η αφεντιά σου, γίνεται δίχως βαρίδι; Αμα έχεις δολώσει με κάνα λιανόψαρο ή κάνα χορταρικό στ’ αγκίστρι, τότε πώς θα πάει στον πάτο δίχως βαρίδι; Λέω ψέματα;» γελάει ο Ντενίς. «Το δόλωμα που στέκεται στον αφρό είναι για το διάολο πεσκέσι! Γιατί η μουρούνα, ο λούτσος ή ο γουλιανός κάθονται ή κολυμπούν συνέχεια στον πάτο. Ενώ απ’ τ’ άλλα, τ’ αφρόψαρα, μονάχα καμμιά πέρκα μπορείς να πιάσεις. Κι αυτήν αριά και πού! Το δικό μας το ποτάμι δε βαστάει πέρκες. Γιατί αυτό το ψάρι αγαπάει τα πλατιά νερά.»

«Γιατί κάθεσαι τώρα και μου αραδιάζεις όλα αυτά για τις πέρκες;»

«Α; Μ’ αφού ο ίδιος μ’ αρωτήσατε! Στο χωριό μας και τ’ αφεντικά έτσι ψαρεύουν, με βαρίδια. Και το τελευταίο κούτσικο που πάει στο ψάρεμα, ποτέ δεν είναι δίχως βαρίδια. Μονάχα άμα κανένας είναι ντιπ για ντιπ ατζαμής και δε νογάει τίποτες, ε, τότες αυτός μπορεί να πάει για ψάρεμα δίχως βαρίδια. Γιατί ο νόμος, γλέπεις, δε γράφεται για το χαζό τον άνθρωπο!…»

«Ώστε, λοιπόν, ομολογείς ότι ξεβίδωσες το παξιμάδι για να το φτιάξεις βαρίδι, ε;»

«Ε, κι αυτό τι πά’ να πει; Δεν το ’θελα δα για να παίξω τα κότσια!»

«Για βαρίδι θα μπορούσες να βάλεις ένα μολύβι, κάνα κομματάκι σίδερο, κάνα καρφί.»

«Το μολύβι δεν το βρίσκεις στο δρόμο. Πρέπει να τ’ αγοράσεις. Το καρφί δεν κάνει. Καλύτερο πράμα απ’ το παξιμάδι δε βρίσκεις. Και βαρύ είναι και στο δέσιμο βολεύει, γιατί έχει τρύπα.»

«Αχ, πώς μου παρασταίνεις το βλάκα! Λες και γεννήθηκες μόλις χτες ή ότι έπεσες απ’ τον ουρανό! Δεν το καταλαβαίνεις τάχα, εσύ χαζοκεφάλα, το πού μπορεί να οδηγήσει αυτό το ξεβίδωμα; Αν δε σ’ έβλεπε ο φύλακας, τότε το τρένο θα μπορούσε να εκτροχιαστεί και να σκοτωθούν άνθρωποι! Εσύ θα σκότωνες ανθρώπους! Το καταλαβαίνεις;»

«Να φυλάξει ο θεός, κύριε δικαστή! Γιατί να τους σκοτώσω; Σάμπως είμαστε τίποτας αντίχριστοι, γιά τίποτας κακούργοι; Δοξασμένο τ’ όνομά του. Μια ολάκερη ζωή έχουμε ζήσει κι όχι μονάχα δε σκοτώσαμε, αλλά μήτε και περάσαν τέτια πράματα απ’ το μυαλό μας!… Σπλαχνίσου με και σώσε με, Παναγιά μου, Δέσποινα των ουρανών!… Τι είναι αυτά που κάθεστε και λέτε κύριε δικαστή;»

«Από τι νομίζεις ότι γίνονται οι καταστροφές στα τρένα; Ξεβίδωσε δυο-τρία τέτια παξιμάδια και να τη η συμφορά!»

Ο Ντενίς γελάει και καρφώνει τα μάτια του στον ανακριτή γεμάτα υποψία.

«Το λοιπό, τόσα χρόνια ολάκερο το χωριό μας ξεβιδώνει παξιμάδια και μας έχει φυλάξει ο θεός! Ενώ η αφεντιά σας αμέσως: Καταστροφή! θα σκότωνα κόσμο! Ε, άμα έβγαζα καμμιά γραμμή ή άμα έβαζα, ας πούμε, κάνα κούτσουρο κόντρα στη γραμμή, τότε, μάλιστα, μπορεί να αναποδογύριζα το τρένο! Ενώ τώρα πφ! Για ένα παξιμάδι! Χαρά στο πράμα!»

«Κατάλαβέ το επιτέλους ότι με τις βίδες στερεώνεται η γραμμή απάνω στις τραβέρσες!»

«Αυτό εμείς το καταλαβαίνουμε. Γι’ αυτό, βλέπεις, δεν τα ξεβιδώνουμε όλα! Αφήνουμε κιόλας. Δεν το κάνουμε δίχως μυαλό. Καταλαβαίνουμε…»

Ο Ντενίς χασμουριέται και σταυρώνει το στόμα του.

«Πέρσι, εδώ σ’ αυτά τα μέρη ένα τρένο έπεσε έξω απ’ τις γραμμές», του κάνει ο ανακριτής. «Τώρα, λοιπόν, είναι φανερό το γιατί.»

«Σαν τι, με την άδειά σας;»

«Τώρα, λέω, είναι φανερό γιατί πέρσι ένα τρένο βγήκε απ’ τις γραμμές εδώ πέρα. Τώρα το καταλαβαίνω!»

«Γι’ αυτό είσαστε σεις οι σπουδαγμένοι, εσείς οι ευεργέτες μας. Για να καταλαβαίνετε. Ήξερε ο θεός σε ποιον έδινε μυαλό για να καταλαβαίνει και σε ποιον όχι!… Να, εσείς αμέσως το καταλάβατε το πώς και το γιατί. Ενώ ο φύλακας κι αυτός ένας μουζίκος είναι. Και δίχως να καταλαβαίνει τίποτας σε βουτάει απ’ το γιακά και σε σβαρνάει! Κάτσε πρώτα, σκέψου. Κι ύστερα μάλιστα, σβάρνα!… Άμα πεις μουζίκος, μουζίκικο θα’ ναι και το μυαλό! Και γράψτε ακόμα η αφεντιά σας ότι ο φύλακας δυο φορές με χτύπησε. Μια στα δόντια και μια στο στήθος!…»

«Όταν σου ’καναν έρευνα βρήκαν απάνω σου κι άλλο ένα παξιμάδι. Εκείνο από πού το’ χες ξεβιδώσει και πότε;»

«Α, λέτε για κείνο το παξιμάδι που ήταν κάτω απ’ το κόκκινο κασέλι;»

«Εγώ δεν ξέρω πού βρισκόταν το παξιμάδι μέσα στο σπίτι σου. Ξέρω μόνο ότι σου το βρήκαν. Πότε το είχες ξεβιδώσει;»

«Αυτό δεν το ’χα ξεβιδώσει εγώ. Εμένα μου το ’χε δώσει ο Ιγκνάσκα, ο γιος του Σεμιόν του καμπούρη. Εγώ μιλάω για κείνο το παξιμάδι που ήταν κάτω απ’ το κασέλι. Ενώ το άλλο, που ήταν στην αυλή, απάνω στο έλκυθρο, εκείνο το είχαμε ξεβιδώσει εγώ μαζί με τον Μητροφάν.»

«Με ποιον Μητροφάν;»

«Με τον Μητροφάν Πετρόβιτς… Δεν τον έχετε ακουστά; Ρίχνει δίχτυα εδώ σε μας και τα ψάρια τα πουλάει στ’ αφεντικά. Αυτουνού του χρειάζονται πολλά παξιμάδια. Λογάριασε, για το κάθε δίχτυ του χρειάζονται δέκα κομμάτια!»

«Άκου. Το άρθρο 1081 του Ποινικού Κώδικα λέει ότι «για κάθε εσκεμμένη βλάβη που προκαλείται στο σιδηρόδρομο και μπορεί να εκθέσει σε κίνδυνο τις μεταφορές και ο υπαίτιος τελεί εν γνώσει πως η συνέπεια της πράξεως αυτής μπορεί να είναι κάποιο δυστύχημα…” Καταλαβαίνεις; Δηλαδή, όταν το ξέρει! Κι εσύ δεν μπορεί να μην το ξέρεις ποια κατάληξη μπορεί να έχει αυτό το ξεβίδωμα… Τότε, ο υπαίτιος καταδικάζεται με εξορία στο κάτεργο!»

«Εμ, βέβαια!… Εσείς ξέρετε καλύτερα!… Εμείς είμαστε άνθρωποι αγράμματοι!… Σάμπως καταλαβαίνουμε;»

«Όλα τα καταλαβαίνεις εσύ! Και λες ψέματα! Προσποιείσαι!»

«Γιατί να πω ψέματα; Ρωτάτε και το χωριό, άμα δε με πιστεύετε. Δίχως βαρίδι μονάχα κάτι ψευτοκοκοβιούς μπορείς να ψαρέψεις. Γι’ αυτό ακόμα κι ο χειρότερος ψαράς δεν κινάει για ψάρεμα δίχως βαρίδια.»

«Το βιολί σου εσύ, δηλαδή. Όλο για μουρούνες και για γουλιανούς να μου λες!» γελάει ο ανακριτής.

«Η μουρούνα δεν ψαρεύεται δω πέρα, στα δικά μας τα νερά… Δίχως βαρίδι, στον αφρό ας πούμε, μονάχα τίποτα λιανόψαρα μπορείς να πιάσεις, αλλά κι αυτά αριά και πού.»

«Πάψε καμμιά φορά επιτέλους!»

Έπεσε σιωπή. Ο Ντενίς αλλάζει συνέχεια ποδάρι κι αναδεύεται απ’ το ’να στ’ άλλο. Κοιτάει το τραπέζι με την πράσινη τσόχα κι ανοιγοκλείνει με σβελτάδα τα μάτια, λες και βλέπει μπροστά του, όχι την τσόχα, αλλά τον ήλιο.

Ο ανακριτής γράφει γρήγορα.

«Τώρα, να φύγω εγώ;» ρωτάει ο Ντενίς μετά από κάμποση σιγή.

«Όχι. Είμαι υποχρεωμένος να σε βάλω στο κρατητήριο. Κι από κει, να σε στείλω στη φυλακή.»

Ο Ντενίς σταματάει να καπακίζει τα μάτια του και σηκώνοντας τα δασόφρυδά του κοιτάζει τον ανακριτή γεμάτος απορία.

«Δηλαδής, πώς έτσι, στη φυλακή; Εγώ, εξοχότατε, δεν πάω πουθενά!… Εγώ πρέπει να πάω στο παζάρι. Έχω να λαμβάνω απ’ τον Εγκόρ τρία ρούβλια για το ξύγκι που του ’χω δώσει…»

«Πάψε! Μη με σκοτίζεις!»

«Στη φυλακή!… Να ’ταν για κατιτίς άλλο, να πήγαινα!… Αλλά έτσι, στα καλά καθούμενα; Γιατί; Αφού μήτε έκλεψα, μήτε και τσακώθηκα με κανέναν. Κι άμα δεν είσαι σίγουρος πως δεν έφταιξα, εξοχότατε, τότες να μην πιστέψεις το φύλακα. Ρωτάτε κανέναν κύριο που να ’ναι εντάξει!… Γιατί αυτός ο φύλακας δεν έχει απάνω του θεό…»

«Σώπα!»

«Εγώ έτσι κι αλλιώς σωπαίνω…» μουρμουρίζει ο Ντενίς. «Αλλά το ότι ο φύλακας έκανε λάθος στο λογαριασμό, γι’ αυτό παίρνω όρκο. Εμείς είμαστε τρία αδέρφια: ο Κοσμά Γκριγκόριεφ, ο Εγκόρ Γκριγκόριεφ κι εγώ, ο Ντενίς Γκριγκόριεφ…»

«Το ξέρεις ότι μου έγινες κακός μπελάς; Ε, Σεμιόν!» φωνάζει ο ανακριτής. «Πάρ’ τον αυτόν από δω!»

«Εμείς είμαστε τρία αδέρφια», μουρμουρίζει ο Ντενίς, ενώ δυο μπρατσωμένοι χωροφύλακες τον αρπάζουν και τον τραβάνε όξω απ’ το γραφείο.

«Ο αδερφός δεν μπορεί να τα τραβάει αυτός για τον αδερφό του… Δηλαδής, δεν πληρώνει ο Κοσμάς, άντε τράβα τον Ντενίς!… Δικαστές σου λέει ο άλλος ύστερα!… Αχ, πάει, πέθανε ο μακαρίτης ο στρατηγός, τ’ αφεντικό, αιώνια του η μνήμη!… Αλλιώς θα σας έδειχνα εγώ εσάς τους δικαστάδες!… Αμ, πρέπει να νογάτε για να δικάζετε! Όχι έτσι, άντε στο βρόντο! Μπορεί να είσαστε μεγάλα προσώπατα, αλλά κάντε και τη δουλειά σας σωστά. Έτσι με λίγη συνείδηση!…

Advertisements

124 Σχόλια to “Αλογίσιο όνομα και Ο εγκληματίας -δυο διηγήματα του Τσέχοφ”

  1. Αὐγουστῖνος said

    Καλημέρα.
    Τὸν λατρεύω τὸν Τσέχωφ. Ἀκόμα καὶ μεταφρασμένο σὲ ἄγαρμπα, ἀφύσικα ἑλληνικά. Χωρὶς νὰ θέλω νὰ προσβάλω τὴν τέχνη τοῦ Νίκου Παπανδρέου, βρίσκω τὴ γλώσσα του ἐπιτηδευμένη, βεβιασμένα δημοτικιστική (νὰ καὶ ἄλλη μία προσπάθεια γιὰ τὸν στόχο τῶν πέντε ἑκατομμυρίων λέξεων!).

  2. μπετατζής said

    μ αρεσει παρα πολυ ο τυπος «φορατζής» Είμαι σιγουρος ότι τον έχω ακούσει ξανά ειδικα παλιότερα. Ωραια και τα 2 διηγηματα. Δεν θα τα συγκρινα όμως με τα θεατρικά. Δεν έχουνε το ίδιο βάθος. Καλημέρα.

  3. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2 Για να είμαστε δίκαιοι στη συγκριση, στο θεατρικό έργο πρέπει να αντιπαραθέσουμε πολλά διηγήματα μαζί.

    Θα λείψω για μερικές ώρες.

  4. Να μια φορά που θα διαφωνήσω με τον Μπετατζή. Όταν ακούω Τσέχοφ τα διηγήματα μου έρχονται στο μυαλό, πολλά τα ξέρω πια σχεδόν απέξω. Νομίζω μάλιστα ότι κακώς έχει επισκιάσει (εκτός Ρωσίας, θαρρώ) ο δραματοποιός τον διηγηματογράφο.

  5. Καλημέρα

    Κι εγώ λάτρης του Τσέχωφ,τον θάλαμο 6 , το θεωρώ από τα κορυφαία διηγήματα, απόλαυσα το δεύτερο που δεν το είχα συναντήσει ενώ σκάλωσα στο πρώτο γιατί το είχα διαβάσει σε πολύ πιο ευχάριστη μετάφραση -κατά την γνώμη μου πάντα- από τον Κυριάκο Σιμόπουλο.
    Οπως έχω ξαναπεί ο μόνος που δικαούται να πεί καλύτερη μετάφραση είναι ο συγγραφέας που όμως αν μπορούσε να διαβάσει την μετάφραση-δηλαδή αν ήξερε την γλώσσα- θα την έκανε αυτός. Ούτε την γλώσσα ξέρω για να πω αν έχει μεταφραστικά λάθη

  6. Χαρούλα said

    Καλημέρα!
    Στα ονόνατα, αναφέρεται και Τρόικας!!! Που να το φανταζόταν τότε, πόσο οικεία λέξη θα γινόταν 20 χρόνια μετά!!!

    Την κυρία με το σκυλάκι, εγώ την γνώρισα αλλού. Όχι στο χαρτί. Στην οθόνη. Στην Γιάλτα πάντα. Ή μηπως είναι διαφορετική;

  7. Γιάννης Κουβάτσος said

    Συμφωνώ κι εγώ, καλός ο θεατρικός Τσέχοφ, αλλά ο διηγηματογράφος Τσέχοφ είναι ανώτερος. Δεν είναι σύμπτωση ότι όλοι οι καλοί διηγηματογράφοι παγκοσμίως τον αναφέρουν ως πρότυπο και σημαντική επιρροή, μαζί με τον Μοπασάν και τον Πόε.

  8. 6 Αυτή είναι. Λίγη κυρία με σκυλάκι υπάρχει και στα «Μαύρα μάτια» του Μιχάλκοφ.

  9. Γς said

    >έλεγε ο καθένας κι από ένα δικό του γιατροσόφι

    Κι ο δικός μου το γαϊδουρινό του γιατροσόφι για τον πονόδοντο μου:

    https://caktos.blogspot.com/2013/06/blog-post_9259.html

  10. Σ said

    «Αν μιλήσω για τη φυματίωση, θίγω πρόσωπα;» ρωτάει, ρητορικά προφανώς, ο καταδικασμένος πλέον ιεράρχης. Και εννοεί: θα με σέρναν τότε στα δικαστήρια; «Οι ομοφυλόφιλοι είναι αρρώστια» πρόσθεσε.

    Το παραπάνω (αναφέρεται βέβαια στον Αμβρόσιο) το ξεσήκωσα από τη σημερινή ανάρτηση του Γιάννη Χάρη. Είναι ακριβώς στο ίδιο πνεύμα με την καταληκτική απορία του Ντενίς.

  11. «Ο Τσέχοφ …. δεν αποκλείεται να διασταυρώθηκε κάποια στιγμή με τους δημοφιλέστερους Έλληνες ποιητές του καιρού τους, τον Αχιλλέα Παράσχο και τον Γ. Σουρή»
    # Νομίζω ότι για να διασταυρωθεί ο Τσέχοφ με τον Σουρή, θα έπρεπε ο ένας να είναι αρσενικός και ο άλλος θηλυκός, οπότε το τέκνο αυτών θα ελέγετο ΤσεχοΣούριος! Καθότι, κάθε διασταύρωση αποδίδει έναν κ’ρμά, όπως λέμε μακεδονιστί. Συμπέρασμα: Μάλλον …συναντήθηκε ο Τσέχοφ με τον Σουρή, ή το πολύ-πολύ να «σταυρώθ’καν στου δρόμου», όπως λέμε και πάλιν μακεδονιστί!

  12. cronopiusa said

    Kαλή σας μέρα!

    Ευχαριστούμε για το κυριακάτικο ανάγνωσμα.

    CABALLO VIEJO

  13. ΣΠ said

    11
    Γι’ αυτό υπάρχουν τα λεξικά. Αυτό που λες εσύ είναι η σημασία 1β. Ο Νικοκύρης το χρησιμοποίησε με την σημασία 2β:
    http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/search.html?lq=%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%85%CF%81%CF%8E%CE%BD%CF%89&dq=

  14. Γιάννης Κουβάτσος said

    Εκτός από τις κλασικές μεταφράσεις του Σιμόπουλου για λογαριασμό του «Θεμέλιου», πολύ καλές είναι και οι μεταφράσεις της Σταυρούλας Αργυροπούλου στον τόμο «Ο απρόβλεπτος κύριος Τσέχοφ». Σε πολύ καλά ελληνικά, εννοώ, γιατί ρωσικά δεν ξέρω για να συγκρίνω. Μεταξύ πολλών άλλων, έχει μεταφράσει και την «Πετρούπολη» του Αντρέι Μπέλυ. Στο δεύτερο διήγημα έχει δώσει τον τίτλο «Ο κακοποιός».

  15. Χαρούλα said

    11
    Δηλαδή «συλλαμβάνετε» στους δρόμους; Ή εκείνες οι …διασταυρώσεις, δεν μετράνε;;;
    Ευχαριστώ! Τα λέτε τόσο πετυχημένα αστεία!

    Και για το Ταΐγάνι λίγες πληροφορίες που βρήκα
    https://el.m.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CF%81%CF%8C%CE%B3%CE%BA

  16. Παναγιώτης Κ. said

    Για ενημέρωση…
    Το 2006 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πατάκη το βιβλίο του Τσέχοφ με τίτλο, «Η τέχνη της γραφής» και υπότιτλο «Συμβουλές σε ένα νέο συγγραφέα».(13X18) σσ 220.

    Να ένα παράδειγμα συμβουλής και σε ποιόν λέτε; Στον Μ.Γκόρκι (Φεβρουάριος 1900 στη Γιάλτα).
    «Πρέπει να βλέπετε περισσότερο, να μαθαίνετε περισσότερο, να διευρύνετε τις γνώσεις σας. Η φαντασία σας είναι ζωντανή,συλλαμβάνει εύκολα, αλλά μοιάζει σαν μια μεγάλη σόμπα την οποία δεν τροφοδοτούν με αρκετά ξύλα».

  17. Γιάννης Κουβάτσος said

    15: Ο κύριος Μπαρτζούδη αρέσκεται στην καλόπιστη κριτική, Χαρούλα. 😉 Ξεχνάει, όμως, ότι οι λέξεις χρησιμοποιούνται και μεταφορικά, όπως εν προκειμένω το διασταυρώνομαι. Αν ο Νικοκύρης έγραφε ότι ο Τσέχοφ πιθανόν να συναντήθηκε με τον Σουρή και τον Παράσχο, θα μέναμε με την εντύπωση ότι γνωρίστηκαν και κάτσανε και τα είπανε, πίνοντας το τσαγάκι τους. Ενώ με το διασταυρώθηκε καταλαβαίνουμε ότι μπορεί και να πέρασε δίπλα τους στον δρόμο χωρίς συστάσεις και γνωριμίες.

  18. Γιάννης Κουβάτσος said

    16: Είναι πολύ ενδιαφέρουσα, Παναγιώτη, η αλληλογραφία μεταξύ Τσέχοφ και Γκόρκι, όπου περιέχεται και το απόσπασμα που αναφέρεις:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.politeianet.gr/books/9789606624032-gorky-maxim-printa-maxim-gkorki-anton-tsechof-allilografia-201003&ved=2ahUKEwipl4ubq5_gAhWSUlAKHX8qC3AQFjAAegQIAhAB&usg=AOvVaw20-_t7GjHPoTG8RQKRtSz6&cshid=1549189151092

  19. Jane said

    Τσέχοφ.. αγαπημένος μου από το δημοτικό, ακριβώς για τα διηγήματά του.
    Τι κλάμα είχα ρίξει διαβάζοντας τον Βάνκα… 🙂

    Οι περιγραφές του Τσέχοφ είναι μοναδικές. Η καυστική ματιά κι η ευαισθησία του , όταν περιγράφει την απάνθρωπη τσαρική Ρωσία μέσα απ’ τη ζωή των εξαθλιωμένων κολίγων.
    «Δηλαδή, ποιοι «εμείς”;»
    «Εμείς, ο λαός….»
    Το χιούμορ του, όταν κριτικάρει τη θρησκοληψία, την υποκρισία των μικροαστών και την τσαρική γραφειοκρατία.
    Λατρεύω το ,με πόση ευκολία, με δυο-τρεις λέξεις, σε μπάζει στα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του ήρωά του.
    Στον «Εγκληματία» o φτωχοδιάβολος , ο κλεφταράκος, ο αφελής και συνάμα κουτοπόνηρος μουζίκος, ξεδιπλώνεται μπροστά στο κατηγορητήριο του δικαστή με το πρώτο επιφώνημα.
    Φοβερή γνώση της ανθρώπινης ψυχολογίας, ο Τσέχοφ.

    Ευχαριστούμε , κ. Σαραντάκο.

  20. Γς said

    Παξιμάδι.

    Τι παξιμάδι;

    Γράψε περικόχλιο να καταλάβουμε γιατί μιλάμε

  21. Χαρούλα said

    16, 18

    και πολύ καλές αναφορές από τον Μήτσο Αλεξανδρόπουλο στο «Το ψωμί και το βιβλίο»
    http://ofisofi.blogspot.com/2017/01/blog-post_29.html

  22. «Εντάξει», συμφώνησε ο στρατηγός. «Εδώ δεν είναι ότι στέλνεις στο φορατζή μια ειδοποίηση, αλλά στον ίδιο το σατανά… Οχ! Δεν αντέχω άλλο! Ε, λοιπόν. Πού βρίσκεται αυτός ο φορατζής σου; Πώς να του γράψω;»

    O στρατηγός δηλαδή πρώτα συμφωνεί, μετά προβάλλει ένσταση δεοντολογική, κα τέλος ενδίδει; Αυτό λέει άραγε το πρωτότυπο ή τίποτε άλλο;

  23. Γιάννης Κουβάτσος said

    22: Η μετάφραση του Σιμόπουλου:
    «-Καλά, υποχώρησε ο Μπουλντέγιεφ. Όχι στον φορατζή σου μα και στον διάβολο ακόμα γράφω με τέτοιους πόνους. Ωχ! δεν αντέχω πια! Ωχ! πού μένει μωρέ ο φορατζής σου; Πώς τον λένε;»

  24. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Βάλανε μέσα και τη χαίτη και το πέταλο και τα χάμουρα…
    Χεταίος πεταλωτής, Χαμουραμπί 🙂

  25. (23) Ε, πολύ πιο λογικό αυτό!

  26. Jane said

    Για τους εκπαιδευτικούς επισκέπτες του ιστολογίου, ερμηνευτικά σχόλια και παράλληλα κείμενα για κάποια διηγήματα του Τσέχοφ. Από έκδοση του Υπ. Παιδείας της Κύπρου. ‘
    http://www.pi.ac.cy/pi/files/yap/anakoinoseis/logotexnia/L_A1_diigimata_tsexof.pdf

  27. cronopiusa said

  28. Jane said

    κι εδώ μια ..αναρχική προσφορά από το athens.indymedia 🙂 Διηγήματα και μονόπρακτα.

    https://athens.indymedia.org/post/841968/

  29. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    6.Χαρούλα
    Ναι! Γιοσιφ Κέιφιτς,1960

  30. Γιάννης Ιατρού said

    24: μόνο εικόνα χαιτέου δεν έβαλες 🙂

  31. Λάμπας said

    15,17. Από δω και στο εξής, όταν πηγαίνετε κάπου μαζί με τα ανήλικα παιδιά ή εγγόνια σας, να αποφεύγετε τις διασταυρώσεις. Μπορεί να δουν… ακατάλληλες σκηνές!

  32. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κι εδώ το «Αλογίσιο όνομα» στη μετάφραση του Κυριάκου Σιμόπουλου:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.tromaktiko.gr/82259/anton-tsechof-alogisio-onoma/&ved=2ahUKEwj4966ItJ_gAhXCJFAKHZz3AJMQFjAFegQIBhAB&usg=AOvVaw0oHwbGogOVsRfbPfQtGEf3&cshid=1549191546019

  33. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    29.
    και συμμετείχε στις Κάννες.
    Όλη η ταινία με υπότιτλους

  34. Theo said

    Ευχαριστώ, Νικοκύρη!

    Απολαυστικά τα διηγήματα του Τσέχοφ, που τον λατρεύω. (Έχω δυο συλλογές διηγημάτων του, αλλά αυτά τα δυο δεν τα είχα διαβάσει.)

    Μου άρεσε η μετάφραση, με τα χωριάτικα ελληνικά της. Όμως, στο βιογραφικό του μεταφραστή δεν φαίνεται να είχε σπουδάσει ρωσικά. Μήπως η μετάφραση έγινε από άλλη γλώσσα; (κάτι που επ’ ουδενί συνίσταται).

  35. Jane said

    # 32
    Α, ωραία! Διαβάζω ξανά το πρώτο σε αντιπαραβολή με τη μετάφραση του Σιμόπουλου 🙂

  36. Χαρούλα said

    29, 33 Ευχαριστώ ΕΦΗ.
    Την ταινία την θυμάμαι αμυδρά και με την αίσθηση ότι μού άρεσε. Πότε και πού την είδα, αδυνατώ να θυμηθώ. Λογικά σε κάποιο αφιέρωμα. Τηλεοπτικό ή κάποιου συλλόγου, κιν.λέσχης, κάτι τέτοιο. Αλλά έχω πάθει μπλακ άουτ! Θα έχουν περάσει και γύρω στα 40 χρόνια, έκανα και φιλίες με τον κ.Έμμενταλ, τι ψάχνω τώρα;!😄

  37. Μουτούσης Κωνσταντίνος said

    Τῶ ὂντι ἀπολαυστικός ὁ Ἀρκάδιος Ταραντοῦλοβ ἢ Λαέρτης ἢ Σίλλερ Σαιξπήροβιτς Γκαῖτε !
    ( κάποια από τὰ καλλιτεχνικά ψευδώνυμα τοῦ συγγραφέως)

    εὖγε γιὰ τήν ἐκλογή , καλημέρα

  38. Theo said

    Κι εγώ θεωρώ καλύτερα τα διηγήματα του Τσέχοφ από τα θεατρικά του.

  39. ATM said

    Το επίμαχο σημείο σε Αγγλική μετάφραση:

    «Very well, then,» Buldeeff consented. «I would willingly send a telegram to the devil, let alone to an exciseman. Ouch! I can’t stand this! Come, where does your conjuror live? What is his name?» (Πηγή)

    Και σε Γαλλική μετάφραση (δεν διευκρινίζεται αν είναι αντιγραφή από κάπου ή πρωτογενής):

    – Bon, d’accord, acquiesça Bouldeiev. Au point où j’en suis, j’enverrais bien une dépêche au diable, pas seulement à un receveur… Aïe! Je n’en peux plus! Bon, où habite-t-il, ton receveur? Comment lui écrit-on? (Πηγή

  40. ATM said

    Προσθήκη στο #39:

    Η Αγγλική μετάφραση είναι του 1915, και γενικά υπάρχουν πολλές ενστάσεις όσον αφορά τις παλιές μεταφράσεις ρωσικής λογοτεχνίας στα Αγγλικά. Πάντως, φαίνεται να συμφωνούν – δεν αποκλείεται. βέβαια, η Γαλλική μετάφραση να πατάει και η ίδια πάνω σε άλλη μετάφραση.

    Τούτου λεχθέντος, του Σιμόπουλου φαίνεται πιο στρωτή. Αλλά δεν ξέρω Ρώσικα για να αξιολογήσω εάν ανταποκρίνεται στο ύφος του πρωτοτύπου.

  41. Jane said

    Λοιπόν , νομίζω μου ταιριάζει και μ’ αρέσει περισσότερο η μετάφραση του Ν. Παπανδρέου.
    Αντιπαραβάλλω δυο μικρά αποσπάσματα:
    ………………………………………………………………………..

    «Τώρα, καλά κρασιά!» έκανε ο στρατηγός, γεμάτος περιφρόνηση. Και δάγκωσε το χέρι του γροθιά, όλο μανία. «Τώρα δεν έχω ανάγκη απ’ το δικό σου το αλογίσιο όνομα! Άντε και καλά κρασιά!» ( Νίκος Παπανδρέου)

    – Ουστ! Απάντησε ο στρατηγός και του’στείλε δυο μούντζες. Δεν έχω πια ανάγκη το αλογίσιο σου όνομα. Ουστ! (Κυριάκος Σιμόπουλος)
    ………………………………………………………………….
    «Εσείς δοκιμάστε, εξοχότατε. Αυτός είναι πολύ μερακλής στη βότκα. Δε ζει με τη γυναίκα του, αλλά με μια Γερμανίδα. Βρίζει με την ψυχή του. Αλλά μπορώ να πω πως είναι ένας άνθρωπος θαυματουργός!» ( Νίκος Παπανδρέου)

    -Γιατί να μην δοκιμάσουμε, εξοχότατε. Το τσούζει, δε λέω, έχει χωρίσει με τη γυναίκα του και ζεί με μια Γερμανίδα, έχει βρωμόστομα μα τι τα θέλετε, κάνει θαύματα! ! (Κυριάκος Σιμόπουλος)
    ……………………………………………………………………

    Προφανώς υπάρχουν διαφορές . Μ’ αρέσει όμως που ο Παπανδρέου αξιοποιεί δημώδεις ή λαϊκές εκφράσεις της ελληνικής γλώσσας για να αποδώσει το κλίμα και το ύφος του λόγου, όπως θα ακουγόταν , αν μιλούσε Έλληνας.

    Μη βαράτε, δεν έχω ιδέα από ρωσικά ούτε έχω ιδέα πώς και τι γράφεται στο πρωτότυπο.
    …………………………………………………………………………………………….
    Θενκς , κ. Κουβάτσο 🙂

  42. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κι εδώ «Ο εγκληματίας» («Ο κακοποιός») στη μετάφραση της Σταυρούλας Αργυροπούλου από τα ρωσικά:
    https://books.google.gr/books?id=4od2CAAAQBAJ&pg=PT136&lpg=PT136&dq=%CF%84%CF%83%CE%B5%CF%87%CE%BF%CF%86+%CE%BF+%CE%BA%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CF%82&source=bl&ots=Bxu0rpGZA-&sig=ACfU3U3cFi7c_5YB8QQ7TjC2GkU-XT5yLg&hl=el&sa=X&ved=2ahUKEwiS_MWrzZ_gAhXP_aQKHSB6AOkQ6AEwAXoECAoQAQ

  43. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα. Είναι πολύ ωραίο που βρήκατε παράλληλες μεταφράσεις, πλούτισε πολύ το άρθρο!

    22-23-25 Εδώ λάθεψε ο Παπανδρέου, πράγματι.

    32 Όπου διαπιστώνω ότι η μετάφραση που είχε ο παππούς μου είναι άλλη, διότι το επίμαχο όνομα το είχε Κριθάρης (Κριθαρόπουλος ο Σιμόπουλος, Κριθαρίδης ο Παπανδρέου).

    34 Ο Παπανδρέου μετάφραζε από τα ρώσικα, αυτό είναι βεβαιο. Εμαθε στην πολιτική προσφυγιά -έβγαλε πανεπιστήμιο, φιλοσοφική στο Βουκουρέστι θαρρώ, σίγουρα θα μάθαιναν ρώσικα.

  44. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ μένα.

    Ἀπὸ τοὺς ἀγαπημένους μου συγγραφεῖς κι ἐμένα.

    Συμφωνῶ μὲ κάποιους ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντες γιὰ τὴ γλώσσα τῆς μετάφρασης. Ὅπως λέει ὁ Αὐγουστῖνος «ἄγαρμπα, ἀφύσικα ἑλληνικά».

    Θυμᾶμαι ἀκόμα κάποια ἀπὸ τὰ διηγήματα τοῦ Τσέχωφ ποὺ διάβασα στὰ γυμνασιακά μου χρόνια.

    Στὸ «Μιά παρτίδα οὐίστ» σατιρίζει τὴν ἱεραρχία τῆς τσαρικῆς γραφειοκρατίας (οἱ ἥρωες παίζουν χαρτιὰ μὲ τὶς φωτογραφίες δημοσίων ὑπαλλήλων, ἔχοντας ἀντιστοιχίσει τὰ τραπουλόχαρτα μὲ τοὺς βαθμούς τῆς δημοσιοϋπαλληλικῆς ἱεραρχίας).

    Στὶς «Βλαβερές συνέπειες τοῦ καπνοῦ» ὁ πατέρας προσπαθεῖ νὰ νουθετήσει τὸν μικρό του γιὸ ποὺ τὸν ἔπιασε νὰ καπνίζει, ἐνῶ στὸ «Θαυμαστικὸ» ἕνας γραφειοκράτης βασανίζει τὸ μυαλό του, προσπαθώντας νὰ θυμηθεῖ ἂν ἔχει χρησιμοποιήσει θαυμαστικὸ σὲ κάποιο ἀπὸ τὰ χιλιάδες ὐπηρεσιακά ἔγγραφα ποὺ ἔχει συντάξει.

    Πολὺ θά ᾿θελα νὰ ξαναδιαβάσω διηγήματα τοῦ Τσέχωφ, ἀρκεῖ νὰ εἶναι μεταφρασμένα σὲ πιό στρωτή γλώσσα.

  45. ATM said

    Για να μην κάνουμε μισές δουλειές, τότε:

    Ο Εγκληματίας, στα Αγγλικά: http://www.classicreader.com/book/372/1/

    O τίτλος του στα Γαλλικά είναι Malveillance, αλλά δυστυχώς δεν φαίνεται να υπάρχει ελεύθερα στο διαδίκτυο.

  46. Antonislaw said

    Εξαιρετικα και τα δυο κ. Σαραντακο. Νομιζω οτι αν υπηρχε κλιμακα αναγνωστικης απολαυσης εν γενει, ο Τσεχωφ σε ολα του τα γραφομενα θα διεκιδικουσε με αξιωσεις την πρωτη θεση! Χαρακτηριστικα αναφερω οτι καλος φιλος οικονομολογος που μολις συνταξιοδοτηθηκε απο το δημοσιο, δυνατος αναγνωστης, μου εκμυστηρευτηκε οτι ξεκινησε να διαβαζει απληστα ο,τι κυκλοφορει απο Τσεχωφ, αγνοωντας μας εμας τους εν ενεργεια, που λιμπιζομενοι τον αρτι αποχτηθεντα ελευθερο αναγνωστικο του χρονο του ειχαμε προτεινει, ο καθενας το δικο απωθημενο, το κοντο του και το μακρυ του, να πιασει το Πολεμος κ Ειρηνη του Τολστόι ή την Οδύσεια του Καζαντζακη. Τωρα που πηρα συνταξη, ειπε, θα κανω κ θα διαβαζω μονο ο,τι με ευχαριστει…Τσεχωφ λοιπον!

    Θα ηθελα να ρωτησω: η λεξη,ο χαρακτηρισμος » διαβασιμος»,συγγραφεας σας ειναι γνωστη; Με την εννοια ακριβως του σπολαυστικου, του μη στρυφνου, που δεν μπορεις να ξεκολησεις απο το διαβασμα. Ή συνεισφερω κι εγω στον στοχο των 5 εκατομ. λεξεων της ιερης μας γλωσσης, βεβαιως βεβαιως;
    (1 τα σεβη μου φιλτατε Αυγουστινε, σημερα εκανες ποδαρικο στο νημα!!!)

  47. ΣΠ said

    Και το δεύτερο διήγημα σε αγγλική μετάφραση:
    https://en.wikisource.org/wiki/A_Malefactor

  48. Γιάννης Κουβάτσος said

    Να τολμήσουμε να βάλουμε και την «Γκαλτσόνγκα», το τολμηρό ερωτογράφημα του Τσέχοφ; Το εν λόγω διήγημα δεν περιλαμβάνεται στα Άπαντα του Τσέχοφ, που εκδόθηκαν από τη Σοβιετική Ακαδημία Επιστημών κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980. Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στη συλλογή «Ρωσική ερωτική πρόζα» πριν από μερικά χρόνια και, όπως ήταν φυσικό, τάραξε τα νερά της σεμνότυφης μετασοβιετικής Ρωσίας. Η διαμάχη συνεχίζεται μέχρι σήμερα με εκατέρωθεν βολές για την αυθεντικότητα ή μη του κειμένου. Στην Ελλάδα το εξέδωσε ο Καστανιώτης σε έναν τόμο που περιλαμβάνει και δύο ερωτογραφήματα του Γεσένιν.
    Διαβάστε το υπ’ ευθύνη σας, θυμίζει Απολινέρ και «11.000 βέργες». 😇
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://issuu.com/kastaniotis_editions/docs/chekov_yesenin_sel_final_tsontes&ved=2ahUKEwiK6cS_1Z_gAhVLJFAKHa6ZA9sQFjADegQIAhAB&usg=AOvVaw1yREK2KoN9HOuhp3KDCIOL&cshid=1549201031422

  49. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    2. Μπετατζής >>φορατζής
    Λεγόταν αλλά και λέγεται )Με την καλλιέπεια τώρα «εισπρακτικές εταιρείες» :(. Νόμιζα λαϊκή λέξη αλλά βλέπω όχι. Από το Γιώργο Ιωάννου , (βλ.νήμα «ο γείτονάς μου ο Λαπαθιώτης») και σε στίχους του Ρίτσου.
    Κι ο ιστορικός Π.Καλλιγάς έγραψε για φορατζήδες (απ όπου κι ο νατσουλισμός ότι από κει η φράση τί καπνό φουμάρει) https://sarantakos.wordpress.com/2018/11/22/natsoulis/

    Κι ένα διήγημα
    Ο φορατζής και τα παθήματά του
    https://www.rizospastis.gr/story.do?id=2133205

  50. Χαρούλα said

    (Με αφορμη το βιογραφικό που είναι από τον Ριζοσπάστη,)
    Μου ήρθε χιουμουριστικά η ιδέα:
    Η μετάφραση Παπανδρέου είναι Ριζοσπάστης.
    Η μετάφραση Σιμόπουλου είναι Αυγή.

    Το δεύτερο διήγημα θα μπορούσε να έχει επίσης τίτλο …»ο παξιμαδοκλέφτης»!☺️

  51. Μαρία said

    Βλέπω οτι ο Χαντούμης δεν σχολιάστηκε 🙂 Για ζώο πρώτη φορά το ακούω.

  52. ΧριστιανοΜπολσεβίκος said

    α)Καταγγέλω όλους τους σχολιαστές του διαπλεκόμενου ρωμέικου, διότι μετά από περίπου πενήντα σχόλια όλοι προσπαθούν να αποκρύψουν ,(δήθεν αγνοώντας την) την προφανή καταγγελία κρατικής διαφθοράς από τον Ντενίς Γκριγκόριεφ.
    Την ανακάλυψη έκανε το μονομελές επιτελείο μου (εμού συμπεριλαμβανομένου) μετά από εξωνυχιστική έρευνα.
    Ο Ντενίς δηλώνει πλαγίως μεν,ολοκάθαρα δε, ότι βρέθηκε κατηγορούμενος επειδή ο αδελφός του Κοσμάς δεν έπραξε “τα δέοντα” προς τον φύλακα, κοινώς δεν τον λάδωσε.
    Καλώ τον κ. Σαραντάκο να καταγγείλει τη διαφθορά στη Ρωσία του 19ου αιώνα, εκτός και αν φοβάται μην τον παρεξηγήσουν οι εμιγκρέδες φίλοι του στις Βρυξέλλες.
    Αν προκληθώ θα απαντήσω με περισσότερες αποκαλύψεις για τις διαστάσεις και το βάρος των περικοχλίων.

    β) [Μήπως άρχισα να μοιάζω στο νονό μου;]

  53. Σκέφτηκα να πω την εξυπνάδα μου για τον hadım αλλά με παρέσυρε το λογοτεχνικό μου.

  54. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  55. Χαρούλα said

    52 θα με πνίξεις! Έπιασε το …λάδι! (του νονού εννοώ😂)
    Να είσαι καλά!

  56. Επίσης μέγιστη επιρροή – ίνδαλμα ο Τσέχωφ για τον σπουδαίο Αμερικανό, πρόωρα χαμένο ομόλογο του, Ρέημοντ Κάρβερ (1938 – 1988).

    Χρήστος Δ. Τσατσαρώνης
    http://www.badsadstories.blogspot.gr
    http://www.badsadstreetphotos.blogspot.gr

  57. Pedis said

    Το πρώτο διήγημα θάναι δυσκολομετάφραστο και θα χάνει πολύ σ σχέση με το πρωτότυπο με την ανάγκη να επινοηθούν συναφείς λέξεις για τον Χλιμίτζουρα, τον Ψοραλόγου, … τον Ιππίατρο, γιατί όχι;. 🙂

    Σήμερα, δεν χρειάζεται τόσος κόπος και αγωνια. Η επιστήμη κάνει θαύματα.

    Χάρη στον γούγλη βρίσκεις στο πι και φι τον άγιο άνθρωπο, τον ερημίτη, τον μοναχό να σου διαβάσει προσευχές, τον πατερ-εξορκιστή να σε ξεβασκανώσει και συχνά τζάμπα, κι αν είναι να πληρώσεις κατιτί το κάνεις με ασφάλεια και προστασία της ιδιωτικότητας σου. Όχι να το μάθει όλο το χωριό!

  58. Pedis said

    Το δεύτερο μού έφερε στο μυαλό την ατάκα μιας τσιγγάνας σε μία θειά μου, όταν η δεύτερη βρήκε ξαφνικά στο σπίτι της την πρώτη να ψαχουλεύει και την ρώτησε ουρλιάζοντας ταραγμένη:

    – Πώς μπήκες εδώ, γιατί μπήκες μέσα, μου λές;

    – Αφού είχες την πόρτα ανοικτή!

    Αμέσως μετά, η τσιγγάνα χαιρέτησε τη θειά μου και πήγε αργά-αργά προς την πόρτα της εξόδου.

  59. Pedis said

    -> 57 : Ο «Ιπποκράτης» να έδωσε την ιδέα στον Τσέχωφ;

  60. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μεταπτυχιακή εργασία της Ευγενίας Μανωηλίδου–Ρούσσου – ‎2014
    Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών Σπουδές στις Γλώσσες & τον Πολιτισμό των Χωρών της Ν.Α. Ευρώπης
    «Η απόδοση των κυρίων ονομάτων στα έργα του Αντόν Πάβλοβιτς Τσέχοβ: η σχέση ονόματος και του χαρακτήρα των ηρώων και οι δυσκολίες που συναντάμε κατά τη μετάφρασή τους»

    Στη σελίδα 49-51 αναφέρεται στο «επίθετο του αλόγου»
    https://dspace.lib.uom.gr/handle/2159/17045

    «…αυτό το «Επίθετο του αλόγου»-Οβσόβ (μτφ. βρώμη).
    Τα πρόσωπα του διηγήματος
    АлексейБулдеев89–«Μπουλντέγιεβ Αλεξέι» (ο απόστρατος στρατηγός)(балда–χαζός: λαϊκή έκφραση)
    ИванЕвсеевич«Ιβάν Εβσέεβιτς» (στρατιωτικός στην δούλεψη του στρατηγού)89С. И. Ожегов, «Толковый словарь русского языка», Москва,1953,σελ.26.
    51ЯковВасильевичОвсов(овёс–η βρώμη)-
    «Γιάκοβ Βσίλιεβιτς Οβσόβ»-πρακτικός.
    Ονόματα που συναντάμε στο διήγημα που χαρακτηρίζουν το άλογο.Кобылин- (φοράδα)–«Καμπίλιν»Кобылицин (φοράδα)–«Καμπιλίτσιν»Жеребцов- (πουλάρι)–«Ζερεμπτσόβ»Жеребятников(πουλάρι)–«Ζερεμπιάτνικοβ»Кобелев (αρσενικό σκυλί)–«Καμπελέφ»Жеребчиков (πουλάρι)-«Ζερέμπτσικοφ»Лошадинин (άλογο)–«Λοσαντίνιν»Лошаков (άλογο)–«Λοσακόφ»Жеребкин (πουλάρι)–«Ζερέμπικιν»Лошаднин (άλογο)–«Λοσάντνιν»Кобылкин (φοράδα)–«Καμπίλκιν»Коренной90 (άλογο που είναι ζευγμένο κάτω από την αψίδα )–«Καρεννόι»Коренников91 (άλογοπου είναι ζευγμένο κάτω από την αψίδα-«Καρέννικοβ».Пристяжкин (χαλινάρι)–«Πριστιάζκιν»Жеребковский (αρσενικό άλογο)–«Ζερεμπκόβσκιι»Жеребенко (αρσενικό άλογο)–«Ζερεμπένκο»Лошадинский (άλογο)-«Λοσαντίνσκιι»Лошадевич (άλογο)-«Λοσαντέβιτς»Жеребкович (αρσενικό άλογο)–«Ζερεμπκόβιτς»Кобылянский (φοράδα)–«Κομπιλιάνσκιι»Конявский (άτι)–«Κονιάβσκιι»Лошадников (άλογο)–«Λοσάντνικοβ»Копытин(οπλή, χηλή)–«Κοπίτιν»Коненко (άτι)–«Κονένκο»Конченко (άτι)–«Κόντσενκο»Жеребеев (αρσενικό άλογο)–«Ζερεμπέεβ»Кобылеев (φοράδα)–«Κομπιλέεβ»90С. И. Ожегов, «Толковый словарь русского языка», Москва,1953,σελ.259.91С. И. Ожегов, «Толковый словарь русского языка», Москва,1953,σελ.259.
    52Тройкин (τρόικα)–«Τρόικιν»Уздчекин (χαλινό)–«Ουζντέτσκιν»Гнедов93 (χρώμα αλόγου–κοκκινωπό με μαύρη ουρά)–«Γκνεντόβ»Рысистый94 (αργός καλπασμός)–«Ρισίστιι»Лошадацкий (άλογο)–«Λοσάντσκιι»Меринов95 (άλογο, που έχει υποστείστείρωση)–«Μέρινοβ»Булаов96 (ανοικτού κίτρινου χρώματος)–«Μπουλάνοβ»Чересседельников (σέλα)–«Τσερεσεντέλνικοφ»Лошадский (άλογο)–«Λοσάντσκιι»Табунов(αγέλη αλόγων)–«Ταμπουνόφ»Μπουλντέεβ–απόστρατος στρατηγός, το κύριο πρόσωπο του έργου. Μπουλντέεβ-«балда»(μπαλντά)–μτφ: χαζός-αγαθός». Ακούει τους πάντες χωρίς να έχει δικήτου άποψη. Πιστεύει σε ξόρκια και πρακτικούς. Άνθρωπος κενός χωρίς υπόβαθρο.Γι’αυτό και ο Τσέχωφ του δίνει αυτό το όνομα για να τονίσει την αναίδεια και την ανύπαρκτη προσωπικότητά του.

  61. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Στη ίδια εργασία της Ε.Μανωηλίδου -Ρούσου ,στη σελ.23 αναφέρεται το διήγημα «Ο κακούργος (1885)» και προφανώς πρόκειται για τον Εγκληματία μας εδώ-δεν έχει όμως ανάλυση π.χ. των ονομάτων αλλά για τη διαφορετική μετάφραση του τίτλου το έβαλα.
    https://dspace.lib.uom.gr/bitstream/2159/17045/3/ManoilidouRoussouEugeniaMsc2014.pdf

    Α. Τσέχοφ, «Ένα αλογίσιο επίθετο»
    Από τα κείμενα Λογοτεχνίας Α΄Γυμνασίου
    των κουμπάρων «Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Κύπρου» 2011 (δεν έχει το διήγημα, είναι βιβλίο-βοήθημα αν κατάλαβα καλά για τους διδάσκοντες)
    http://archeia.moec.gov.cy/sm/12/logos_anagki_psychis_vivlio_ekpaideftikou.pdf

  62. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    51 Μαρία
    Μέρινοβ, λέει ο χαντούμης
    Меринов (άλογο, που έχει υποστεί στείρωση)
    Από δω η άγαρμπη αντιγραφή (κ όλου του σχ.60) :
    https://docplayer.gr/7981890-Metaptyhiaki-ergasia-me-thema.html

  63. Μαρία said

    62
    Με τη διαφορά οτι στα ελληνικά χαντούμ’ δεν λέμε το στείρο αλλά τον ανίκανο 🙂

  64. 31, Λάμπας said: «Από δω και στο εξής, όταν πηγαίνετε κάπου μαζί με τα ανήλικα παιδιά ή εγγόνια σας, να αποφεύγετε τις διασταυρώσεις. Μπορεί να δουν… ακατάλληλες σκηνές»!

    # Ε! Δεν θα …διασταυρωθούν και πάνω στη διασταύρωση! Θα πάνε λίγο πιο παραπέρα. Σε κανένα σοκάκι!

  65. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Οι ρωσοι λογοτέχνες του 19ου αιώνα ασχολήθηκαν με θέματα όπως οι τεράστιες αντιθέσεις ανάμεσα στους πλούσιους και στους φτωχούς . Ο μεγάλος πρώτος ξάδελφος μου, δικηγόρος, μας έκανε (στην μεγαλύτερη αδελφή μου και σε μένα) κάθε Χριστούγεννα ένα βιβλίο ως δώρο.

    Ένα απ’ αυτά ήταν η συλλογή διηγημάτων του Άντον Τσέχωφ, Η κυρία με το σκυλάκι και άλλα διηγήματα.

    Αυτό που θυμάμαι περισσότερο ήταν μια πολύ σύντομη ιστορία με τα ευρήματα κάποιου στο ψωμί (καρφιά,…) που αγόραζε και που τα αποθήκευε σ’ ενα συρτάρι….Ο Τσέχωφ ήταν λακωνικός στα διηγηματα του εκτος απο το «Η κυρία με το σκυλάκι» ήταν πιο εκτενές και υπόγειο ερωτικό δράμα (που στην ηλικία μου (12 με 13 ) δεν το πολυκαταλαβα).

    Αυτό όμως που θυμάμαι ήταν η σάτιρα, ο χλευασμός των αξιωματούχων, των υπάλληλων και η πρόζα του.

    Ίσως για τον λόγο αυτό γράφω σχεδόν μόνο σατιρικά κείμενα .

    ΥΓ Βρήκα μια αξιόλογη ερευνητική εργασία για τον Τσέχοφ στο κάτωθι λινκ :
    Η απόδοση των κυρίων ονομάτων στον Α.Τ. Η σχέση του ονόματος και του χαρακτήρα των ηρώων και οι δυσκολίες που συναντάμε κατά την μετάφραση ους.

    https://dspace.lib.uom.gr/bitstream/2159/17045/3/ManoilidouRoussouEugeniaMsc2014.pdf

    Ι

  66. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    60. Με προλαβες!

  67. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Ένα μικροδιηγημα μου του Ιουνίου 2015

    Απρίλιος 2016.

    Με λένε Μήτσο και είμαι πλέον λαθρέμπορος.

    Μην κάνετε γκριμάτσες, είμαι και μηχανικός από το ΕΜΠ. Είχα , δηλαδή ακόμη έχω, δικό μου γραφείο επί 30 χρόνια. Το γραφείο το κράτησα για βιτρίνα, αφού πέταξα όλη την σαβούρα και το περιεχόμενο από τους φακέλους των μελετών, γιατί είναι πεντάρι στο κέντρο και έχει πολύ χαμηλό νοίκι. Ξεκίνησε με 350 νέες δραχμές και ανέβηκε στις 700, μετά από ένα χρόνο.

    Κάνω και καμιά μελέτη για τα ψυχιατρικά τμήματα σε Νοσοκομεία και στα Κέντρα Υγείας που δημιουργούνται συνεχώς με το νέο πρόγραμμα «Παναγιώτης Κο..πλης» το ονοματεπώνυμο του υπουργού μας της Υγείας….

    Πάντα το λεγα ότι αν πτωχεύσουμε θα γίνω λαθρέμπορος, αφού εκτός από τις 4 πράξεις (που είναι ουσιαστικά 2 , δηλ. πρόσθεση και πολλαπλασιασμός) γνωρίζω δυνάμεις, λογαρίθμους, εκθετικούς αριθμούς και ότι άλλο μπορώ να θυμηθώ από τις σπουδές μου, λογιστικά ,…,γνωρίζω αρκετά καλά την ζωή, με ζ μικρό χωρίς παρεξηγήσεις, την ματαιοδοξία των ανθρώπων, πόσο μάλλον των γυναικών.
    Είχα αποταμιεύσει κάποια λεφτά μέχρι το 2005 για να χτίσω ένα πανωσήκωμα στο πατρικό μου για την κόρη μας, αλλά το 2009 που είχα καλό τζίρο άρχισε η κρίση και ευτυχώς με απέτρεψαν 2 συμφοιτητές μου με την ηχηρή παρέμβαση τους » Kαλά που πας να κτίσεις τώρα που ξεσπά η κρίση !! » , όταν τους εξομολογήθηκα τις προθέσεις μου . Έτσι αν και οι δουλειές του γραφείου μειώθηκαν κατακόρυφα περάσαμε σχετικά καλά μέχρι σήμερα.

    Α, έβγαλα και από 3 καλά μηνιάτικα το 2012 και 2013 από το χρηματιστήριο με αγοραπωλησίες μετοχών. Αγορά στα χαμηλά πριν τις δίπλες εκλογές , στις 500 μονάδες και πώληση αμέσως μόλις το κέρδος έφτανε το 70%, όπως έχει διδάξει ο μέγας Γουόρεν Μπαφετ.

    Όπως σας είπα και πιο πριν, γνωρίζω αρκετά καλά την ζωή, και την ματαιοδοξία των γυναικών. Λυπών σκέφτηκα ότι πρέπει να βρω εμπόρευμα μικρό και ακριβό. Απέκλεισα τα τσιγάρα , τα ποτά , γιατί εμπλέκονται επικίνδυνες μαφίες και μπορούσα να πάθω μεγάλη ζημιά και αποφάσισα να ασχοληθώ με γυναικείο εμπόρευμα δηλ. εσώρουχα, καλλυντικά, αρώματα,….

    Με τα λεφτά που μου περίσσεψαν αγόρασα ένα κλειστό βανακι και έβαλα φάμε τζάμια στο SUV μου (δεκαπενταετίας). Αγόρασα αμέσως μεγάλες ποσότητες με τις νέες δραχμές, διότι στα εισαγόμενα θα διπλασιάζονταν οι τιμές πολύ γρήγορα, με την υποτίμηση του νομίσματος και στόκαρα το εμπόρευμα στο γραφείο . Τα πιο ακριβά τα ασφάλισα στο πατάρι πάνω από το δωμάτιο υπηρεσίας του γραφείου (παλιά αστική πολυκατοικία της δεκαετίας του 30), αφού πίσω από την ξύλινη θύρα του παταριού τοποθέτησα ο ίδιος εσωτερικά ατσάλινη πόρτα ασφάλειας που παρήγγειλα σε συνάδελφο μου που είχε μηχανουργείο.
    Η δουλειά πάει πολύ καλά. Με μεγάλη μυστικότητα παίρνω τις παραγγελίες από τις πελάτισσες και τις στέλνω μ’ έναν ξάδελφο της γυναίκας μου.

    Το top five των γυναικείων αρωμάτων παραμένει το ίδιο, όπως διαπίστωσα στο διαδίκτυο ίδιο όπως το 2012.
    1) Channel No. 5 Eau de Toilette
    2) Beautiful Eau de Parfume Este Lauder
    3) Paris Yves Saint Laurent
    4) Tendre Poison Dior
    5) J`adore Eau de Parfume Dior

    Φέρνω και στο σπίτι τις παραγγελίες που εξασφαλίζει η σύζυγος και η κόρη μας, γιατί είμαστε κοινωνικοί και έχουμε μεγάλο κύκλο γνωριμιών. Νομίζω ότι μάλλον είχα υποτιμήσει το εμπόριο.

    Ζήτω η κρίση, ο πληθωρισμός, η υποτίμηση της νέας δραχμής!!!

    Α, ξέχασα να σας πω ότι ξαναέγινα οπαδός του ΣΥΡΙΖΑ.

    ΥΓ Το πρώτο μικροδιηγημα μου της πτώχευσης, πριν αυτή συντελεσθεί.

  68. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Ταϊγάνι που το λέμε εμείς, αφού σε αυτό το λιμάνι της Αζοφικής θάλασσας υπήρχε από παλιά ακμαία ελληνική παροικία
    Ένα άρθρο από το Βλάση Αγτζίδη
    για τους Ελληνες της Αζοφικής, της Μαριούπολης και των γύρω ελληνικών χωριών.
    http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=419166

    63. δεν το ήξερα/θυμόμουν και το γκούγκλισα πριν. Στο slang δίνει μέχρι δειλό και ύπουλο…
    https://www.slang.gr/lemma/8855-xantoumis

  69. # 67

    Που πας ρε Καραμήτρο χωρίς PACO RABANNE !!! Με ψίχουλα θα ζεις όταν σνομπάρεις τέτοιες πχοιότητες.

  70. Μαρία said

    68
    Δειλός και ύπουλος; Απ’ τον κώλο τους το βγάλανε. Άλλωστε τα παραδείγματά τους – ωραίο του Μαρωνίτη- τους διαψεύδουν.

  71. sarant said

    60 Ωραίο εύρημα, μπράβο!

    63 Μαρία, χαντούμη λένε και τον ευνούχο. Οπότε ταιριάζει.

  72. Γιάννης Ιατρού said

    55: Ποιό ….λάδι ρε Χαρούλα;

  73. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Καλησπέρα σας από Ιλλινόϊ,

    Γράφει ο κ. Σαραντάκος: «Ο νεαρός Τσέχοφ φοίτησε σε ελληνικό σχολείο και σε κάποιο διήγημά του, που θα το ανεβάσω κάποτε, διηγείται τον τρόμο ενός μαθητή για τα αρχαία ελληνικά: ασφαλώς βιωματικό, αφού έχασε μια χρονιά επειδή απορρίφθηκε στα αρχαία ελληνικά!»

    Ασφαλώς, κύριε Νίκο, εννοείτε το εντελώς αποτυχημένο διηγηματάκι «A classical student», που ο συστηματικός υβριστής των Ελλήνων (άν προκληθούμε θα αναρτήσουμε αποσπάσματα από τα διηγήματά του και τα θεατρικά του όπου καθυβρίζονται οι Έλληνες ώς… άχθος αρούρης κλπ.), Άντον Τσέχωφ, έγραψε πρίν τα 25 του (μεταξύ 1882 και 1885).

    Το Επιτελείο μας αναρτά ολόκληρο το διηγηματάκι αυτό, τόσον για να σάς απαλλάξουμε από τον κόπο να το μεταφράσετε εσείς, όσον και για να αντιληφθούν όλοι πόθεν ο θαυμασμός σας γι’ αυτό το φιάσκο: Επειδή στο τέλος του διηγήματος η μαμά και η θεία παίρνουν τον μαθητή από το κλασικό ελληνικό σχολείο και τον γράφουν στο εμπορικό Γυμνάσιο για να μάθει μπίζνες.

    Γιατί, όμως, κύριε Νίκο μου, αποφεύγετε να πείτε στους αναγνώστες σας ότι… σε γράμμα του το 1900 προς το διηγηματογράφο και μεταφραστή ρωσικών έργων στα ελληνικά Αγαθοκλή Κωνσταντινίδη, ο Τσέχοφ αναφέρει ότι στο εν λόγω ρωμέικο σχολείο είχε μάθει να μιλά τη νεοελληνική γλώσσα, την οποία όμως αργότερα λησμόνησε;

    ΥΓ: Ώ της κωλοφαρδίας. Επί 32 λεπτά η ΑΕΚ έχει κλείσει τον ΠΑΟΚ στα καρέ του, αλλά αυτός που προηγείται είναι ο ΠΑΟΚ: 0-1!.. Μόλις τώρα απεβλήθη με 2η κάρτα ο 20χρονος Βραζιλιάνος Λέο Ζαμπά και ο ΠΑΟΚ αγωνίζεται με 10 παίκτες. Η συντριβή που προβλέψαμε, έρχεται…

  74. sarant said

    Επίσης κάπου ο Τσέχοφ λέει ότι τους συμπατριώτες του στο Ταγκανρόγκ τους έχει αποκτηνώσει το σαντορινιό κρασί.

  75. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Φάκελος Τσέχοφ: «Με αίσθημα, λογική και εγκράτεια» (όλες οι μεταφράσεις μέχρι Δεκ. 2013)
    «…μεταφρασμένα στα ελληνικά, από το 1889, τριακόσια ενενήντα δύο (392) διηγήματα και νουβέλες.
    http://www.avgi.gr/article/10812/1458898/phakelos-tsechoph-me-aisthema-logike-kai-enkrateia-

    σ.σ. στο άρθρο αναφέρει για τις μεταφράσεις του Τσ. στα ελληνικά
    «…με κυριότερο κενό την, τρόπον τινά, διδακτορική διατριβή του Τσέχοφ για την Νήσο Σαχαλίνη (Ostrov Sakhalin, 1891-4) …»
    Αλλά όχι πια. Μεταφράστηκε και εκδόθηκε
    Αντόν Τσέχοφ, Νήσος Σαχαλίνη Μετάφραση: Ελένη Κατσιώλη Πρόλογος: Στέλιος Ελληνιάδης
    Εκδ. Λέμβος,2015
    https://www.e-dromos.gr/sto-katergo-ths-saxalinhs/

  76. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    69. Καραμήτρος είσαι και φαίνεσαι με την επιθετική συμπεριφορά σου! Το έχεις ξανακάνει.

    ΠΡΩΗΝ ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ Α΄ Αθηνών (ΑΣΜ 100),

    PACO RABANNE χρησιμοποιουν αι γυναίκες 🙂 στα σκυλάδικα της βόρειας ακτής του Κορινθιακού (ή διασχίζοντας τα «40 κύματα» εις την Πατραν)

    Διήγημα έγραψα το 2015, αλλά το top five των γυναικείων αρωμάτων ήταν για το 2012 .

    ΥΓ Για να μαθαίνεις :

    Here are the top five perfumes for women for 2018:

    Chanel Chance Eau de Toilette
    Chanel Coco Mademoiselle Eau de Parfum
    Philosophy Amazing Grace Eau de Toilette
    Dolce & Gabbana Light Blue Eau de Toilette
    Marc Jacobs Daisy Eau de Toilette

    Read more at https://www.thefashionspot.com/beauty/616565-best-perfumes-for-women-fragrance/#g1Bs9wBSiHvwzEvJ.99

  77. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ο τάφος του Τσέχοφ στο Κοιμητήριο Νοβοντεβίτσι στη Μόσχα

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%BF%CE%B9%CE%BC%CE%B7%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B9%CE%BF_%CE%9D%CE%BF%CE%B2%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%AD%CE%B2%CE%B9%CF%84%CF%83%CE%B9

  78. Γιάννης Κουβάτσος said

    Στο ελληνικό σχολείο τον έστειλε ο πατέρας του όχι από αρχαιοελληνολατρία, αλλά γιατί ήλπιζε πως τα ελληνικά θα βοηθήσουν τον γιο του να μπει στους κύκλους των πλούσιων Ελλήνων εμπόρων της περιοχής τους. Αλλά ο Τσέχοφ προτίμησε την ιατρική και τη λογοτεχνία. «Η ιατρική –γράφει σ’ ένα γράμμα του– είναι η νόμιμη γυναίκα μου, η λογοτεχνία η ερωμένη μου. Όταν με κουράζει η μιά, περνάω τη νύχτα μου με την άλλη…»

  79. Το διηγηματάκι με τον κακόμοιρο μαθητή των ελληνικών υπάρχει και στη γλώσσα μας – και φυσικά καμία σχέση δεν έχει με φιλελληνισμό ή ανθελληνισμό, είναι τα βάσανα ενός μαθητή που καταλήγει μαθητευόμενος σε εμπορικό επειδή δεν παίρνει τα γράμματα.

  80. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    σχ. 51 (Μαρία), 62 (ΕΦΗ) κ.ά.
    χαντούμης: Η λ. δεν είναι κυρίως βορειοελλαδίτικη (όπως ισχυρίζεται το slang), αλλά πανελλήνια. Τη βρίσκουμε στο «Ετυμολογικό λεξικό της κοινής νεοελληνικής», του Ν.Π.Ανδριώτη και σε άλλα λεξικά: ευνούχος. Επίσης την αναφέρουν και όλα -σχεδόν- τα λεξικά για το κρητικό ιδίωμα (αν και δεν είναι σε ευρεία χρήση πλέον, επικρατεί το αντίστοιχο μουνούχος).
    Και τα παράγωγα: χαντουμίζω = ευνουχίζω, μουνουχίζω,
    χαντουμισμένος = ευνουχισμένος, μουνουχισμένος (τράγος, χοίρος, ντανάς κλπ).
    Και επώνυμο Χαντουμάκης.
    (Πηγή: Αντώνιος Ξανθινάκης, Λεξικό ερμηνευτικό και ετυμολογικό του δυτικοκρητικού γλωσσικού ιδιώματος, Πρόλογος-Επιμέλεια: Χριστόφορος Χαραλαμπάκης, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, Α΄ έκδοση, Ηράκλειο 2000 και Δ΄ έκδοση, Ηράκλειο 2009).

    (Περί Τσέχοφ, δηλώνω ολίγον άσχετος…)

  81. Γιάννης Ιατρού said

    79: Έτσι, όπως λέμε «Δεν τα ‘παιρνε τα γράμματα το παιδί, το κάναμε δημοσιογράφο»

  82. loukretia50 said

    Ευτυχώς που δεν είμαι μεταφράστρια!
    Θα τον έκανα Μπουνταλέγιεφ!

  83. # 76

    Από χιούμορ σκίζεις !! Σε χιουμοριστικό αφήγημα, γελάω και σχολιάζω με πλάκα και φυσικά το Καραμήτρος πήγαινε στον πρωταγωνιστή σου κι όχι σε σένα, αλλά τι να πω…

    ( τα καλύτερα προΐόντα δεν είναι ποτέ εμπορικά, ξέρεις τις πωλήσεις της Φεράρρι ; )

  84. nikiplos said

    Α ρε ΙλΟινόη με τις προβλέψεις σου… (ως τώρα διπλό ο Μπάοκ… )

  85. # 73

    Αδελφόφαιε, κονόμησες πάλι ; Με παίκτη παραπάνω και χωρίς μια κλασσική ευκαιρία και με 40 σέντρες η ΑΕΚ κατάφερε να ισοφαρίσει λόγω του δώρου που της έκανε ο διαιτητής με την άδικη αποβολή του Ζαμπά, ειδικά η πρώτη κάρτα για την αντίδραση του στο κτύπημα του Λιβάγια ήταν άνω ποταμων. Ευτυχώς του τόπανε στο ημίχρονο και μετά έδειχνε κάρτες μόνο στην ΑΕΚ ενω οι του ΠΑΟΚ δεν τολμούσαν να βάλουν κόντρα. Αλλά τα λάθη των διαιτητών είναι μέσα στο παιχνίδι.

  86. Πάνος με πεζά said

    Ζητώ συγγνώμη που θα ποδοσφαιρολογήσω, αλλά :
    1. Το πρωτάθλήμα του ΠΑΟΚ είναι δεδομένο (νομίζω το έχω πει από το καλοκαίρι όπως και το Κύπελλο του Ολυμπιακού)
    2. Δυστυχώς, παρόλα αυτά, η επιστήμη δεν έχει καταφέρει μέχρι σήμερα να βρει το φάρμακο κατά της ΠΑΟΚτζήδικης μίρλας…Οι έρευνες συνεχίζονται.
    3. Οι αγιασμένοι ξένοι διαιτητές του 50-50, σήμερα μην κερδίζοντας ο ΠΑΟΚ, βγαίνουν κι αυτοί off. Έτσι, ζητώντας εναγωγίως λύσεις δικαιοσύνης, για το επόμενο ντέρμπι του ΠΑΟΚ την Κυριακή θα ζητηθεί διαιτησία κατά σειρά από :
    α. διαιτητή εξωγήινο
    β. τον Ιβάν Σαββίδη
    γ. το Θεό («Η δικαιοσύνη σου δικαιοσύνη στον αιώνα»)
    δ. όλους μαζί σε τριάδα

    Και πάλι συγγνώμη για την κατάχρηση.

  87. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    1) Αγαπητέ μου κ. Gpoint (85), γιατί δεν λές στους απληροφόρητους αναγνώστες ότι (εκτός από την πασίγνωστη κωλοφαρδία του ΠΑΟΚ + του γκολκήπερ Πασχαλάκη) καθοριστική για το αποψινό μάτς ήταν η φάση με το χέρι – πέναλτυ του Σάκχοφ στο 20′, που δεν είδε ο γκαβός Δανός διαιτητής; Ήταν 100% πέναλτυ + αποβολή, αφού ο Σάκχοφ είχε ήδη μία κίτρινη κάρτα. Αν ο ΠΑΟΚ ισοφαριζόταν στο 20΄ και έπαιζε 70 λεπτά με 10 παίκτες, είναι βέβαιον ότι η συντριβή που προβλέψαμε θα ερχόταν

    ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Ο γκαβός Δανός διαιτητής διαμόρφωσε 100% το αποτέλεσμα

    2) Σάς αποχαιρετώ γι’ απόψε με ένα ανεκτιμήτου αξίας δώρο. Το Επιτελείο μας σάς προσφέρει «Τα Άπαντα» του Τσέχωφ (θεατρικά + διηγήματα + επιστολές, τα πάντα) στην μνημειώδη έκδοση των «Delphi Classics» (2014) με δυνατότητα search για να γίνει τζάμπα μάγκας ο Ιατρού. Κατεβάστε ΕΔΩ

  88. Γιάννης Κουβάτσος said

    85: Πε πράμα για το πέναλτι-και-αποβολή του Σάκχοβ στο 20′, που δεν υπέδειξε ο Δανός ρέφερι.

  89. ΚΩΣΤΑΣ said

    Κι εμένα μ’ αρέσει ο Τσέχωφ, δεν είμαι βέβαια και φαν του, αλλά μ’ αρέσει.

    Δεν ξέρω γιατί, ιδιοτροπία μου; όταν διαβάζω Τσέχωφ, μού ’ρχεται στο μυαλό και ο Κοτζιούλας.

    Ο Τσέχωφ, είναι φυσικό να είναι ιδιαίτερα προσφιλής στους αριστερούληδες, γιατί, περιγράφοντας τα βάσανα των μουζίκων, συνειρμικά, δικαιολογούσε τον ερχομό των μπολσεβίκων.

    Μετά όμως την πτώση του υπαρκτού, ο Τσέχωφ, γίνεται συμπαθητικός και στους δεξιούληδες. Γιατί βλέπουν ότι τα πάθια και οι καημοί του ρώσικου λαού, τελειωμό δεν είχαν.

  90. # 86

    Πάνο την μίρλα που την είδες ; σε δηλώσεις Λουτσέσκου (που εγώ δεν άκουσα ; ) Ισως δεν έχεις καταλάβει τι παίζεται κυρίως με ΟΣΦΠ στο Καραϊσκάκης. Με διαιτητές φέτος δεν το χάνει, το πρόβλημα αλλού είναι σε συνεχείς προκλήσεις, η μόνη τους ελπίδα είναι οι μηδενισμοί κι όταν ο ΟΣΦΠ δεν έφαφε -3 για όσα έγιναν στην Πάτρα κι αν δεν τιμωρηθούν Κούτρης-Χριστοδουλόπουλος για τις ασχήμιες τους χθες (σου θυμιζω πως για ελαφρότερα πράγματα έχουν τιμωρηθεί Πέλκας παλιά και Πασχαλάκης φέτος) σημαίνει πψς το τέρας της παράγκας ναι μεν έχει λουφάξει αλλά είναι ζωντανό ακόμα.
    Δες κι αυτό το βίδδεο γιατί η Νόβα δεν…

  91. sarant said

    75 Αυτό με τα 392 μεταφρασμένα διηγήματα το είχα δει πριν γράψω το άρθρο αλλά δεν το ανέφερα διότι υποψιαζόμουν -και τώρα είμαι βέβαιος- ότι δεν εννοεί 392 ξεχωριστά διηγήματα αλλά 392 μεταφράσεις διηγημάτων, όπου κάποια διηγήματα θα έχουν μεταφραστεί πάνω από μία φορά, ίσως 3 και 4 φορές. Και πράγματι στα Άπαντα που μας πρόσφερε ο Αδελφόθεος, τα διηγήματα του Τσέχοφ είναι λίγο περισσότερα απο 200.

  92. π2 said

    Να υποθέσω ότι μιλάτε για τον ΠΑΟΚ του Σαββίδη στην ανάρτηση για τον Τσέχοφ λόγω της γνωστής του ρήσης ότι ένα πιστόλι που εμφανίζεται στην πρώτη πράξη δεν μπορεί παρά να εκπυρσοκροτήσει στην τρίτη;

  93. Αγαπητέ Κουβάτσε πέναλτυ είναι όταν το χέρι πάει στην μπάλλα και όχι όταν η μπάλλα πάει στο χέρι. Είσαι σίγουρος πως πήγε το χέρι στην μπάλλα ; γιατί πέναλτυ σφυρίζεται ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ο διαιτητής. Από την άλλη πλευρά τα πράγματα έγιναν όπως τα έγραψα, 6 φάουλ στο α’ ημίχρονο ο ΠΑΟΚ, 5 κίτρινες κάρτες !! και τουλάχιστον 3 φορές σε αντίστοιχες φάσεις οι της ΑΕΚ δεν κιτρινίσθηκαν. Στο β’ ημίχρονο το πρώτο φάουλ του ΠΑΟΚ έγινε μετά το 80 !! ( για να καταλάβεις με τι πίεση και φόβο, έπαιζαν) και οι της ΑΕΚ είδαν 3 κίτρινες προφανέστατα γιατί στο ημίχρονο ο τέταρτος ή ο παρατηρητής ενημέρωσαν τον διαιτητή για το τι λάθη είχε κάνει (το κτύπημα του Λιβάγια τον Ζαμπά ήταν απ’ ευθείας κόκκινη κι αντ’ αυτού είδε κάρτα ο Ζαμπα γιατί βάσταγε την μπάλλα και δεν την έδινε !

    Οποιος έχει μυρουδιά από ποδόσφαιρο είδε στην μισή ώρα που παίζανε 11-11 πως χωρίς την αποβολή η ΑΕΚ δεν είχε καμιά ττύχη ούτε για την ισοπολία

  94. Και κάτι τελευταίο για τον Γιάννη Κουβάτσο για χαρεί που σε κάτι είναι στην ίδια θέση ΠΑΟ και ΠΑΟΚ :

    Ο Βραζιλιάνος έγινε ο τρίτος παίκτης του Δικεφάλου του Βορρά που βλέπει την κόκκινη κάρτα στο φετινό πρωτάθλημα, μετά τον Κάνιας στο εκτός έδρας 0-1 με την Λαμία και τον Λέο Μάτος στο 0-3 στην Τρίπολη.

    Ο ΠΑΟΚ ισοβαθμεί στην τρίτη θέση του πίνακα με τις περισσότερες αποβολές στο φετινό πρωτάθλημα μαζί με Παναθηναϊκό, ΠΑΣ, Λαμία και Ξάνθη.

    Στις τελευταίες θέσεις βρίσκεται ο Ολυμπιακός, ο οποίος έχει δει μόνο μία κόκκινη κάρτα φέτος (αυτή του Ποντένσε στην Ξάνθη), ενώ η ΑΕΚ είναι η μοναδική ομάδα στο πρωτάθλημα, χωρίς αποβολή την φετινή περίοδο.

  95. π2 said

    Ναι, είναι φανερό ότι αδικείται ο ΠΑΟΚ από την παράγκα, το βλέπει όλη η Ελλάδα. (Και φυσικά ο ορισμός του πέναλτι που δίνεις είναι παντελώς λανθασμένος.)

  96. Χαρούλα said

  97. # 95

    Είναι ολόσωστος και αφορά τις περιπτώσεις που το χέρι ΔΕΝ βρίσκεται σε θεση που προεκτείνει τον χώρο που καταλαμβάνει το σώμα. Αν ήταν προτεταμένο ή έκανε κίνηση προς την μπάλλα (όπως στο Αρης-ΠΑΟΚ) θα ήταν σαφώς πέναλτυ. Επίσης για να μαθαίνει ο φίλος μας και να μη ζητάει κόκκινη ή δεύτερη κίτρινη ΑΠΟ ΠΕΡΙΣΥ κάρτα δίνεται σε πέναλτυ ΜΟΝΟΝ όταν υπάρχει πρόθεση από τον αμυνόμενο, πάνε τα παλιά που ήξερε.
    Εννοείται πως συμφέρει τους οπαδικούς δημοσιογράφους να μη γράφουν ξεκάθαρα τους κκανονισμούς για να τους ερμηνεύουν όπως θέλουν.
    Συμβουλή δείτε την αθλητρική εκπομπή του OPEN, πολλά θα μάθετε από τον Νικολαΐδη, τώρα αρχίζει, τρέχω.

  98. sarant said

    92 🙂 Καλό.

  99. Πάνος με πεζά said

    Ναι, δείτε Σαββιδοκάναλο. Στα στιγμιότυπα του αγώνα δεν έδειξε καν τη φάση με το χέρι… Είναι αυτό που λέμε «τόση αντικειμενικότητα είχαμε να δούμε από τη Χούντα»…

  100. Πάνος με πεζά said

    Επίσης το Σαββιδοκάναλο, σε διαγωνισμό, σας προσφέρει (για τα μεζεδάκια) κι ένα ενεργειακό τζάκι που διαθέτει μηχανισμό τριτογενής καύσης (έτσι ακριβώς εμφανίζεται γραμμένο στην οθόνη).

  101. Ρε Πάνο βιάζεσαι, θα μιλήσει ο Κάκος σε λίγο και (μάλλον) θα δεις τις φάσεις

  102. Τώρα τι λες ; και μ΄λιλησες ΕΣΥ γιθα μίρλα !!!!!

  103. και μάλιστα ο Κάκος το θεωρεί πέναλτυ !!!

    Αυτά για ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΤΗΤΣ !!!!

    και φυσικά λέει πως ήταν ΛΑΘΟΣ η αποβολή

    τυτώρα ξαναπές για μίρλα

  104. Πάνος με πεζά said

    2/2 πέναλτι, Κάκος και Βαρούχας.
    Όμως εγώ δε μίλησα για διαιτησία, άλλος μίλησε (απαντάει και στην ερώτηση).
    Καλός υπάλληλος και ο Ντέμης.. «Δηλαδή σηκώθηκε για να κάνει χέρι;» Ναι ρε Ντέμη, πασαδόρος ήταν…

  105. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Αντόν Τσέχωφ // 39 διηγήματα»
    Δημοσιευμένα στο περιοδικό ΜΠΟΥΚΕΤΟ (1924-1936)
    https://www.openbook.gr/anton-chekhov/

  106. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ρε παιδιά, χρειάζομαστε τον Κάκο και τον Βαρούχα, για να ξέρουμε αν ένα σηκωμένο χέρι είναι πέναλτι; Οι προφεσόροι χρειάζονται για κάποια ερμηνεία κανονισμού, όχι για το νιάου νιάου στα κεραμίδια.

  107. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Ευχαριστούμε ΕΦΗ-ΕΦΗ!

  108. π2 said

    97: Όχι είναι τελείως λάθος. Πήγαινε στους κανονισμούς (https://www.epo.gr/media/files/KATASTATIKO_KANONISMOI/2018_2019/Laws_of_the_game_Digital_2018_2019_GRE.pdf), σελ. 88: Παράβαση για παίξιμο της μπάλας με το χέρι δίνεται όταν ένας παίκτης παίζει με πρόθεση την μπάλα με το χέρι. Το αν κινείται η μπάλα προς το χέρι ή το χέρι προς την μπάλα που λες εσύ είναι ΕΝΑΣ μόνο από τους παράγοντες που λαμβάνει υπόψη ο διαιτητής όταν αποφασίζει αν υπάρχει πρόθεση ή όχι. Όταν ο αμυντικός πηδάει με το χέρι πάνω από το κεφάλι του επιθετικού που προσπαθεί να πάρει κεφαλιά ασφαλώς και υπάρχει πρόθεση.

    Έχω πει πολλές φορές ότι δεν έχει νόημα για μένα να μιλάω για ποδόσφαιρο μαζί σου, γιατί το παράλληλο παοκτζήδικο σύμπαν σου είναι ερμητικά κλειστό. Παραβαίνω τον κανόνα μου όμως για να μην αποκομίζει κανείς λάθος εικόνα για τους κανονισμούς τουλάχιστον.

  109. # 108

    Σαφώς και είναι ένας παράγων αλλά ακριβώς για τις περιπτώσεις που γράφω. Και έχε υπ’ όψιν σου πως όταν άλλαξαν οι κανονισμοί ο Βασσάρας είχε δώσει μια συνέντευξη όπου έδινε προφορικά διευκρινήσεις για την εφαρμογή των κανονισμών όπως γίνεται πάντοτε την οποίαν προφανώς και δεν έχεις δει.
    Εντάξει ο συμπαθής κατά τα άλλα Κουβάτσοςασχολείται με άλλα αλλά το πως ο ΠΑΟ κερδίζει στο Αγρίνιο τον Παναιτωλικό που κερδίζει στην Λαμία ενώ δεν μπορεί όχι να κερδίσει αλλά να απειλήσει καν τον Λεβαδειακό δεν θα το εξηγήσει ποτέ αν και του έχω πει από την αρχή πως οι 7 ομάδες που χρηματοδοτούνται από την ΕΡΤ θα ξεσκισθούν στα διπλά μεταξύ τους φέτος…

  110. sarant said

    H φίλη μας η Ρανέλε έφτιαξε έναν τετράστηλο πίνακα με το ρωσικό πρωτότυπο του Αλογίσιου ονόματος, τη μετάφραση του Παπανδρέου, του Σιμόπουλου και τη δική της.

    https://sarantakos.files.wordpress.com/2019/02/alogisio.docx

  111. Theo said

    @110:
    Ευχαριστούμε τη Ρανέλε

  112. # 104

    Πάνο αγόρι μου αντικειμενικό δεν είναι το σαββιδοκάναλο αλλά η ΕΡΤ κι η Νόβα που μετάδωσε τις (εννοείται) αντικειμενικές δηλώσεις του Μπακασέττα που δήλωσε πως στο γκολ του ΠΑΟΚ «υπήρχε ένα μπλόκο στον Μπάρκα για το οποίο δεν μίλησε κανείς». Το σαββιδικάναλο τις πετσόκοψε για να τον προστατέψει
    Οποιος βρει παίκτη του ΠΑΟΚ που να βρέθηκε κοντύτερα από ένα μέτρο στον Μπάρκα σε όλη την φάση κερδίζει ένα αντίτυπο με τα απομνημονεύματα του Ιάκωβου Αδελφόθεου…

    Εγώ μίλησα για λάθος του διαιτητή στην αποβολή του Ζαμπά που φυσικά και το επιβεβαίωσε ο Κάκος και κάθε λογικός άνθρωπος που είδε στο ματς τον Λιβάγια να κτυπά τον Ζαμπά και να κιτρινίζεται ο Ζαμπά. Κι αν το ξαναδείς είπα πως τα λάθη είναι μέσα στο παιχνίδι αλλά λάθη χωρίς πρόθεση α λα Κομίνη π.χ., γιου νόου γουάτ άι μην…

    Κι άλλη φορά να μην βιάζεσαι στις κρίσεις και συκοφαντείς τον Νικολαΐδη γιατί είναι επιλογή του σαββιδοκάναλου να μην δείχνει πιο πριν τις φάσεις που θα δείξει στα διαιτητικά γιατί το μόνο που εξυπηρετεί η επανειλημένη προβολή τους είναι ο φανατισμός των οπαδών. Δεν έχει καμιά σχέση με τις άλλες άθλιου επιπέδου αθλητικές εκπομπές, το Τόταλ Φούτμπολ. Κι ούτε εσένα σου ταιριάζει να εκτίθεσαι

  113. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    110 . Ρανέλε, σας ευχαριστούμε!
    Να που μπήκε το υπαρκτό/γνωστό Αλογοσκούφης!
    Και Κριθαριώτης (λμτ) είναι επίσης υπαρκτό/γνωστό.

  114. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  115. Alexis said

    Καλημέρα.
    Πολύ ωραία και τα δυο διηγήματα!

    Εδώ δεν είναι ότι στέλνεις στο φορατζή μια ειδοποίηση, αλλά στον ίδιο το σατανά.
    (μετάφραση Παπανδρέου)

    Όχι στον φορατζή σου μα και στον διάβολο ακόμα γράφω με τέτοιους πόνους.
    (μετάφραση Σιμόπουλου)

    I would willingly send a telegram to the devil, let alone to an exciseman. (αγγλική μετάφραση από το λίκνο του #39)

    Στην κατάσταση που είμαι στέλνω τηλεγράφημα όχι μόνο σε κάνα φοροεισπράχτορα, μα στο διάολο τον ίδιο.
    (μετάφραση Ranele από το πρωτότυπο)

    Σαφέστατα η μετάφραση του Παπανδρέου λέει άλλο πράμα απ’ ότι οι άλλες τρεις.
    Εγώ διαβάζοντάς το αρχικά κατάλαβα ότι ο στρατηγός αποκαλεί τον θεραπευτή σατανά (λόγω τσαρλατανισμών κλπ.)
    Θεωρώ ότι είναι μεταφραστικό λάθος του Παπανδρέου ή εν πάση περιπτώσει όχι καλή απόδοση.

  116. cronopiusa said

    Ρανέλε
    ευχαριστούμε, είσαι θησαυρός…

    Καλή σας μέρα, και καλή εβδομάδα!

  117. Alexis said

    #115: Επειδή δεν είχα διαβάσει όλα τα σχόλια, βλέπω τώρα ότι το επεσήμανε και ο Νικοκύρης στο #43

  118. nikiplos said

    109@ 112@ επειδή εδώ διαβάζουν αρκετοί… λόγιοι που δεν έχουν παίξει ποδόσφαιρο στη ζωή τους όσα γράφει ο Τζι πιο πάνω, είναι αποκυήματα των φανατικών του Ολυμπιακού του Βορρά…

    κατ’ αρχήν δεν κτύπησε κανένας Λιβάγια κανέναν. Απειλή έκανε με το χέρι του. Σωστά έπρεπε να πάρει κόκκινη, ο Λιβάγια με αυστηρή ερμηνεία των κανονισμών, όμως είναι φάση που αφήνεται στην ερμηνεία του Διαιτητή…

    97@ και λοιπά… Άλλον αγώνα μάλλον έβλεπαν οι ΠΑΟΚτζήδες… δεν υπάρχει άλλη εξήγηση… Η φάση στο 20′ ήταν καραμπινάτη πέναλντυ με κίτρινη κάρτα… Πουθενά στο ποδόσφαιρο, στα ξερά που έπαιξα εγώ, αλλά και στα χλωρά, κανένας παίχτης ποτέ δεν σηκώθηκε να διεκδικήσει κεφαλιά με τα χέρια ψηλά… Όποιος το έκανε, όλοι ξέραμε πως πήγαινε για να χρησιμοποιήσει αυτά τα χέρια… Εν τω μεταξύ, αρκεί κανείς να δει τη φάση, ώστε να καταλάβει πως ο παίχτης του ΠΑΟΚ είχε καθαρά την πρόθεση να χρησιμοποιήσει το χέρι του…

    Αυτά για να μην μένει κανείς με τις εντυπώσεις… Όσο για τον Κάκο είπε πως ήταν πέναλντυ, μετά εξήγησε τους κανονισμούς αναλυτικά που έδειχναν σαφή κίτρινη κάρτα και στο τέλος μας πέταξε ένα ξεκούδουνο, δεν ήταν για κάρτα… (Τότε γιατί ήταν καλό μου παιδί όλοι αυτοί οι κανονισμοί που παρέθεσες και μιλούν για κάρτα? )

    Η γνώμη μου για το χθεσινό ντέρμπι είναι πως θα ήταν τελείως διαφορετικό το αποτέλεσμα αν στο 20′ εφαρμοζόταν ο κανονισμός από τον ολίγιστο Δανό διαιτητή, και δεν θα χρειαζόταν η λάθος απόφαση στο 32′ που είναι όντως πολύ αυστηρή…

    Η ΑΕΚ υστερεί και στο ρόστερ και στον πάγκο, ο ΠΑΟΚ όμως με τόσα χρήματα που έχει ξοδέψει δεν έχει δείξει καθόλου μπάλα… θυμίζει τον Ολυμπιακό επί Κόκκαλη, όπου καίτοι είχε καλό ρόστερ έπαιρνε τα ματσ με τσαμπουκά και σκληρό κακό ποδόσφαιρο…

    Ο Δανός διαιτητής από βιογραφικό είναι χειρότερος του οποιουδήποτε Έλληνα Β’ Εθνικής… Το απέδειξε εχθές με τα σφυρίγματά του… καλή τύχη στη συνέχεια στον ΠΑΟΚ και εύχομαι να πάρουν οι κομπλεξικοί Ολυμπιακοί του Βορρά το φετινό πέτσινο[*] πρωτάθλημα από τον ορίτζιναλ Ολυμπιακό… [δεν κάνω πλάκα… ]

    [*] πέτσινο μόνο για το γιαλατζί σύστημα διαιτησίας που είναι πρωτοφανές για τα παγκόσμια δεδομένα και ντροπιάζει τόσο τους έλληνες ποδοσφαιριστές, όσο και τους έλληνες διαιτητές… αλλά και όλους όσους έχουν λίγο παίξει μπάλα σε κάποια αλάνα στα νιάτα τους…

  119. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα κι απ΄εδώ.
    Για να μην ξεχνιόμαστε ….

  120. cronopiusa said

  121. ΓΤ said

    Για το ΠΑΟΚ-ΟΣΦΠ, που άνοιξε στο 2,10-3,50-3,50, βρίσκουμε το τρυφερό σκορ 4-0 στην ευγενική απόδοση του 67,00, την οποία θα πρέπει να τιμήσουμε 🙂

  122. Γιάννης Ιατρού said

    120: Καλό, (και στο προχθεσινό νήμα, απ΄τον Αιμίλιο).

  123. mistiro-treno said

    Ένα πραγματολογικό (και συγνώμη που διορθώνω… τον ιδιο τον συγγραφέα). Εν παραδρομής, προφανώς, αναφέρεις ως πρώτη σου συλλογή διηγημάτων το «Μετά Την Αποψίλωση» (Σύγχρονη Εποχή, 1987) ενώ βέβαια ήταν το «Για Μια Πορεια» (Σύγχρονη Εποχή, 1984).
    Ως λογοτεχνική αξία η Πορεία, κατά τη γνώμη μου, είναι το κορυφαίο βιβλίο μετα-εφηβικής λογοτεχνίας της ντόπιας παραγωγής των 80s άσχετα που δε γνωρισε τη διάδοση που της άξιζε. Θέλω να πω ότι ρίχνει στ´ αυτιά σε κάτι Τατσόπουλους, Βακαλόπουλους κλπ. Η Αποψίλωση δεν με ενθουσίασε τόσο, έχει ωστόσο κι εκείνη το ειδικό φανταρίστικο ενδιαφέρον της.
    Για τα διηγήματα του Τσέχωφ απλώς υποκλινόμαστε και ευχαριστούμε για την ανάρτηση.

  124. sarant said

    123 Παραδρομή ή Αλτσχάιμερ; Ας ελπίσουμε το πρώτο. Σε ευχαριστώ πολύ για τη διόρθωση και για τα καλα σου λόγια, αγαπητέ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: