Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η κουρελού τραγουδάει ακόμα

Posted by sarant στο 4 Φεβρουαρίου, 2019


Το σημερινό άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά χτες, πρώτη Κυριακή του μήνα, στα Ενθέματα της Αυγής, στην τακτική μηνιαία στήλη μου «Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία».

Στην εδώ αναδημοσίευση προσθέτω ορισμένα περί κουρελούς όπως και τη φωτογραφία.

Η κουρελού τραγουδάει ακόμα

Ο μήνας που μας πέρασε ήταν γεμάτος γεγονότα. Η συμφωνία των Πρεσπών στάθηκε καταλύτης για το διαζύγιο των κυβερνητικών εταίρων και δρομολόγησε εξελίξεις -όχι μόνο την ψήφο εμπιστοσύνης αλλά και την ανασύνθεση των πολιτικών δυνάμεων. Τελικά, η Συμφωνία ψηφίστηκε από τη Βουλή μάλλον άνετα, αλλά η αξιωματική (και όχι μόνο) αντιπολίτευση μίλησε προσβλητικά για κυβέρνηση-κουρελού και χαρακτήρισε “ρετάλια” τους βουλευτές εκτός ΣΥΡΙΖΑ που έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης ή στήριξαν τη Συμφωνία των Πρεσπών στη Βουλή.

Κουρελού είναι υφαντό στο οποίο ως υφάδι έχουν χρησιμοποιηθεί λεπτές λουρίδες διάφορων υφασμάτων και το οποίο χρησιμεύει ως πρόχειρο χαλί ή στρωσίδι. Από την άποψη αυτή, ο χαρακτηρισμός “κουρελού” για την κυβερνητική πλειοψηφία δεν είναι πολύ ακριβής, αφού η κουρελού αποτελείται από πολλά μικρά κομμάτια και όχι από ένα μεγάλο και πολλά μικρά -αλλ’ ας το προσπεράσουμε αυτό.

Το κουρέλι δεν είναι λέξη ελληνικής ετυμολογίας· οι αρχαίοι ημών πρόγονοι είχαν το ράκος, λέξη ήδη ομηρική (π.χ. στην Οδύσσεια όταν ο Οδυσσέας εμφανίζεται στο παλάτι του ως ζητιάνος, φοράει ράκη: ζώσατο μὲν ῥάκεσιν περὶ μήδεα, “έζωσε τα κουρέλια του τριγύρω στα κρυφά του” στη μετάφραση του Σίδερη). Από εκεί έχει επιβιώσει ο ρακοσυλλέκτης. Όμως το κουρέλι είναι μεσαιωνικό δάνειο από το λατινικό coriellum, που ανάγεται στο corium, δέρμα και πετσί ζώου. Πάντως, σε μεσαιωνικά κείμενα βρίσκει κανείς κουρέλιν να λέγεται και το κοράλλι.

Είναι λοιπόν το κουρέλι ένα κομμάτι από παλιό και φθαρμένο ύφασμα, αλλά κατ’ επέκταση και με μια δόση υπερβολής χαρακτηρίζουμε έτσι κι ένα ρούχο πολύ παλιό και φθαρμένο. Κουρελής ή κουρελιάρης είναι αυτός που φοράει φθαρμένα ρούχα, ο ρακένδυτος, και κατ’ επέκταση ο φτωχός, ενώ κουρελαρία μπορεί να χαρακτηρίσουμε ένα σύνολο από παλιά ρούχα ή και γενικά από παλιά αντικείμενα.

Με το κουρέλι σαν πρώτο συνθετικό έχουμε το κουρελόχαρτο, το κουρελόπανο, αλλά και τον κουρελόπαπα, τον ρακένδυτο παπά στον Χριστό ξανασταυρώνεται του Καζαντζάκη.

Κουρέλι όμως, μεταφορικά, είναι και κάποιος που βρίσκεται σε άθλια σωματική ή ψυχολογική κατάσταση, πολύ στενοχωρημένος ας πούμε. Μπορούμε να κάνουμε κάποιον κουρέλι, δηλαδή να τον ταπεινώσουμε, να τον εξευτελίσουμε· να τον καταρρακώσουμε, αν θέλετε. Και μπορεί κάποιος να μας κάνει τα νεύρα κουρέλια. (Φυσικά με την ίδια σημασία χρησιμοποιούμε και το ράκος. Χτες σ’ ένα σχόλιο εδώ, εγραψα «έχει γίνει ράκος»).

Ο Νίκος Νικολαΐδης είδε με συμπάθεια τα κουρέλια στην καλτ πλέον ταινία του “Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα”, του 1979, ενώ ο Μανόλης Αναγνωστάκης μίλησε για “τα τελευταία κουρέλια από τα γιορτινά μας φορέματα”. Σ’ ένα από τα κρυμμένα του ποιήματα, ο Καβάφης κρατάει ώρα πολλή πάνω στα χείλη του “ένα κουρέλι ματωμένο” με το αίμα του αγαπημένου του.

Η κουρελού εμφανίζεται και σε τραγούδια, ας πούμε το πασίγνωστο παραδοσιακό «Η τράτα μας η κουρελού», που το έχουν τραγουδήσει από τη Δόμνα Σαμίου μέχρι τα Ζουζούνια, και που έχει εμπνεύσει και την Τράτα του Θανάση Παπακωνσταντίνου, ενώ γνωστή είναι και η Κουρελού του Μπιθικώτση, που εκμεταλλεύεται την ομοιοκαταληξία με το «αλλού».

Εύλογα, ίσως, ο μειωτικός χαρακτηρισμός “κουρέλες” ευδοκίμησε στα γήπεδα του ποδοσφαίρου, αφού ο πιο συχνός κομπασμός προς τους αντιπάλους ήταν “σας σκίσαμε”. ΧΥΖ ολέ, ομάδα κουρελέ, ήταν συχνό γηπεδικό σύνθημα, όπως και το Ολυμπίκ ντε κουρελέ. Πάντως, πληροφορούμαι ότι στις σημερινές αλάνες, όσες υπάρχουν, ή τέλος πάντων στα γηπεδάκια, τα σημερινά πιτσιρίκια όλο και λιγότερο χαρακτηρίζουν κουρέλες τους αντιπάλους τους, προτιμώντας το “άμπαλοι” και, σημείο των καιρών, “νουμπάδες” (νουμπάς ο άσχετος, ο αρχάριος, από το αγγλικό newbie).

Όσο για τα ρετάλια, πρόκειται για δάνειο από το ιταλικό ritaglio, ή μάλλον από τον πληθυντικό ritagli, που θεωρήθηκε ενικός -και που ανάγεται στο ρήμα tagliare, κόβω, απ’ όπου και το αγγλικό tailor ή το γαλλικό, και μετά δικό μας, ταγιέρ.

Το ρετάλι είναι το τελευταίο υπόλοιπο από ολόκληρο τόπι υφάσματος, που είναι λιγότερο απ’ όσο χρειάζεται κανονικά για να ραφτεί ρούχο, κι έτσι πουλιέται φτηνότερα. Τη λέξη τη χρησιμοποιούμε υποτιμητικά για πρόσωπο εντελώς ανάξιο λόγου ή και κάποιον ασήμαντο, τιποτένιο.

Περιέργως όμως ρετάλια χαρακτηρίστηκαν μόνο οι βουλευτές που προέρχονταν από μικρότερα κόμματα και έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση ή ενέκριναν τη συμφωνία των Πρεσπών. Οι συνάδελφοί τους από τα ίδια μικρότερα κόμματα που καταψήφισαν τη συμφωνία, συχνά και ενάντια στη θέση του ως τότε κόμματός τους, γλίτωσαν αυτόν τον μειωτικό χαρακτηρισμό.

Βέβαια, αυτό που οδήγησε στην αποσάθρωση ορισμένων μικρότερων κομμάτων ήταν ότι συγκέντρωσαν πρόσωπα και ανέδειξαν βουλευτές με πολύ διαφορετικές αντιλήψεις -διότι δυσκολεύομαι να βρω πολλά κοινά ανάμεσα π.χ. στον κ. Δανέλλη και στον κ. Φωτήλα, ή στον κ. Παπαχριστόπουλο και τον κ. Δ. Καμμένο.

Όμως, θα πρέπει να συνηθίσουμε σε κυβερνήσεις συνεργασίας και κυβερνήσεις μειοψηφίας. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτή τη στιγμή οι περισσότερες κυβερνήσεις στην Ευρώπη είναι “κουρελούδες” δηλαδή κυβερνήσεις συνεργασίας -από τις μεγάλες χώρες μόνο στη Γαλλία, λόγω των μονοεδρικών εκλογικών περιφερειών, υπάρχει στη Βουλή κοινοβουλευτική αυτοδυναμία του κυβερνητικού κόμματος, το οποίο πάντως γνωρίζει κατά σύμπτωση εντονότατη αμφισβήτηση στον λαό.

Όσοι, από τ’ αριστερά ιδίως, τάσσονται υπέρ της απλής αναλογικής, που άλλωστε προβλέπεται να εφαρμοστεί στις μεθεπόμενες εκλογές, πρέπει να συνηθίσουν στην ιδέα των κυβερνήσεων συνεργασίας -και να μάθουν να ρίχνουν λίγο νερό στο κρασί τους……

 

Advertisements

295 Σχόλια to “Η κουρελού τραγουδάει ακόμα”

  1. Αὐγουστῖνος said

    Καλημέρα καὶ καλὴ ἑβδομάδα.
    Ὑπάρχει καὶ τὸ κουρελοπρολεταριάτο, ἀπόδοση τοῦ λοῦμπεν προλεταριάτου.
    Ὅσο γιὰ τὸ ρακόμελο, οὐδεμία σχέση ἔχει μὲ τὸ ράκος, πλὴν ἴσως τοῦ ἀποτελέσματος ἀπὸ τὴν ὑπέρμετρη κατανάλωσή του.

  2. Ανδρεας Τ said

    Καλημέρα, καλή εβδομάδα. Σημειώνω το «έντονη αμφισβήτηση από το λαό» στη Γαλλία για να το συζητήσουμε όταν έλθει η ώρα του.

  3. dryhammer said

    Καλημέρα!

    >ανάγεται στο ρήμα tagliare, κόβω
    απ΄όπου και οι ταλιατέλες.

    >οι περισσότερες κυβερνήσεις στην Ευρώπη είναι “κουρελούδες”

    μάλλον για patchwork πρόκειται…

  4. atheofobos said

    Στα νιάτα μου ήταν πολύ δημοφιλές.

  5. nikiplos said

    Καλημέρα… Να συμπληρώσω πως το κουρελαρία το έχω ακούσει να χρησιμοποιείται τα τελευταία χρόνια για να περιγράψει τα ευτελή προϊόντα που πωλούνται στις εμποροπανήγυρεις της απανταχού επικράτειας. (ποιός δεν έχει δοκιμάσει άλλωστε τους λαχταριστούς λουκουμάδες και τον καταπληκτικό χαλβά φαρσάλων που διατείθενται αφειδώς σε αυτά τα bazaar… 🙂 )

  6. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα και καλή βδομάδα !
    Ακριβώς, εγγενής διαφορά μεταξύ της συνεκτικής κουρελούς, και του χιλιοτρυπημένου κουρελιού. Εξ ου και «κουρελού» λέμε το «διάτρητο» κείμενο, που παρουσιάζει κενά και ασάφειες στη διατύπωσή του.
    Ρετάλι νομίζω ότι δε λέμε τον τιποτένιο ή ανάξιο λόγου άνθρωπο, αλλά τον πολύ κουρασμένο. Συνήθως σε πρώτο πρόσωπο το λέμε, εννοώντας ότι είμαστε «υπόλοιπο» από κανονικό ζωντανό άνθρωπο…
    Ένα ωραίο τραγούδι του Θανάση Πολυκανδριώτη και του μεγάλου Μάνου Ελευθερίου, που από κάθε λέξη της γλώσσας μας έφτιαχνε αριστουργήματα…

  7. Πάνος με πεζά said

    «Εξ ου» = Παρόλα αυτά,…

  8. Γιάννης Ιατρού said

    …στην καλτ πλέον ταινία του “Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα”, του 1979…
    και να μην την μπερδεύουμε με την άλλη, του λοχαγού Κορέλι, ένα υ(ψιλον) τα χωρίζει!

  9. Παναγιώτης Κ. said

    «Κουρελαρία» χαρακτηριζόταν όλο αυτό το σκηνικό με τα πανό σε διάφορα σημεία της πόλης ειδικά σε προεκλογικές περιόδους.
    Στη δεκαετία του ΄80 το φαινόμενο πήρε τη μέγιστη έκφρασή του.Τότε έγινε λόγος για «κουρελαρία».
    Θυμήθηκα ένα πανό στην οδό Αγίου Δημητρίου (Θεσσαλονίκη) όπου αναγραφόταν:
    «Το ΚΚΕ και το ΠΑΣΟΚ παλεύουν με μανία να κάνουν την Ελλάδα μας μια νέα Πολωνία».
    Ήταν τα γεγονότα στην Πολωνία με τον Βαλέσα στα ναυπηγεία στο Γκτάνσκ.
    (Την υπογραφή στο πανό την αφήνω ως κουίζ… 🙂 )

  10. Alexis said

    «Ήμουνα ο νοικοκύρης, ήμουνα ο σεβνταλής
    κι έχω γίνει μουσαφίρης, έχω γίνει κουρελής»
    (Τάσος Οικονόμου δια στόματος Στράτου Διονυσίου)

    Καλημέρα…

  11. Antonislaw said

    Καλημερα σας! Και συγχαρητηρια για το αρθρο.
    1 Φιλτατε Αυγουστινε, εφωραθης δευτρρη συνεχη φορα να εκκινεις το νημα! Τις θερμες καλημερες μου απο το Πατράσσο!

    Να μην ξεχασουμε και τα νομοσχεδια- κουρελουδες, που ειναθ μαλλον ο ορος απο τον οποιο προεκυψε κατ’ αναλογια και η κυβερνηση κουρελου. Στη νομοτεχνικη ο ορος αποδιδει ορθοτερα μια κατασταση καθως αφορα πχ νομος περι ρυθμισης βοσκοτοπων και αλλες διαταξεις, οπου πχ ρυθμιστηκαν θεματα παιδείας ( τυχαιο; Μαλλον), κατι που κανονικα δεν επιτρεπεται απο τον κανονισμο της Βουλης, αλλα ποιος θα το ελεγξει? Τα δικαστηρια δεν ελεγχουν τα interna corporis της Βουλης, και ετσι τα νομοσχεδια κουρελουδες ειναι αντι για εξαιρεση μαλλον ο κανονας…

    «Και μπορεί κάποιος να μας κάνει τα νεύρα κουρέλια. (Φυσικά με την ίδια σημασία χρησιμοποιούμε και το ράκος. Χτες σ’ ένα σχόλιο εδώ, εγραψα «έχει γίνει ράκος»).» Νομιζω εχει επικρατησει πλεον η φραση » μου εκαναν τα νευρα μου κρόσια», και υποχωρει το νευρα κουρελια

  12. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1 Σωστά για το λούμπεν

    4 Μπράβο, πού το θυμήθηκες -μη σου πω ότι και παλιότερα ηταν δημοφιλέστατο

    6 Μπράβο, τι ωραίο τραγούδι.

  13. loukretia50 said

    Καλημέρα!
    Με μια βιαστική ματιά στον τίτλο ,,,μπερδεύτηκα!
    Ε, όταν είσαι ψώνιο!

  14. Γνωστό μεταφραστικό πρόβλημα το patchwork, που είναι-και-δεν-είναι κουρελού.

  15. Παναγιώτης Κ. said

    9 συνέχεια…
    Στην κομματική πρακτική τα διάφορα πανό και η αφισοκόλληση θεωρούνται πράξεις ύψιστης…πολιτικής συμμετοχής!
    Και αν δεν έχω ακούσει ανθρώπους να επαίρονται γιαυτές τους τις πράξεις! Εμμέσως δε, να ζητούν αναγνώριση μέσω κάποιου ρουσφετιού.

  16. Alexis said

    #9: (Την υπογραφή στο πανό την αφήνω ως κουίζ… )

    Τροτσκιστές; Μαοϊκοί; Αναρχικοί; ΚΚΕ εσωτερικού;
    Δύσκολο το κουίζ σου… Είναι κι αυτό το «την Ελλάδα μας» που με μπερδεύει… 😛😂

  17. LandS said

    3 Με την πατσγουερκ τεχνική έφτιαχναν, παλιά, καλύματα κρεβατιών και τα λέγαν κουρελούδες.

  18. Λεύκιππος said

    Παντως κατι αμερικανικα παπλωματα σε στυλ κουρελους, είναι απιθανα,.

  19. Αὐγουστῖνος said

    Κουρελομωσαϊκὸ ἴσως νὰ ἀποδίδει πιστότερα τὸ patchwork (καὶ νὰ προσθέτει ἄλλη μία λέξη γιὰ τὴν ἐπίτευξη τοῦ στόχου τῶν 5 ἑκ. λέξεων).
    Ἀντώνη, σὲ βεβαιώνω ὅτι ὅλως τυχαίως συνέβη τὸ δὶς ἐξαμαρτεῖν. Στεῖλε πρὲ κανένα μαίηλ, σὲ πεθυμήσαμε!

  20. Πάνος με πεζά said

    Βεβαίως, το πρώτο patchwork ποτέ, ήταν τα ρούχα του Καραγκιόζη !

  21. Πάνος με πεζά said

    Τελευταία έχουν εμφανιστεί οι δερμάτινες κουρελούδες. Πολύ καλό προϊόν, αντιολισθητικό για χρήση π.χ. σε μπάνια, αλλά και άκαυστο για μπροστά από το τζάκι, πάνω στο πάτωμα ή σε άλλο χαλί ! Σε όλα τα σούπερ μάρκετ, πλέον.
    https://www.deco-outlet.gr/images/detailed/0/No2.jpg?t=1424886557

  22. «Όσοι … τάσσονται υπέρ της απλής αναλογικής …πρέπει να συνηθίσουν στην ιδέα των κυβερνήσεων συνεργασίας».

    # Μετά το ξεπούλημα της μακεδονικής γλώσσας και ταυτότητας, με την κατάπτυστη τσιπροσυμφωνία των Πρεσπών, φαίνονται πλέον σαν όνειρο θερινής νυκτός οι κυβερνήσεις συνεργασίας. Μάλλον πάμε για μακρές περιόδους ακυβερνησίας. Θα είναι η τρίτη κατάρα που θα αφήσουν οι ανεύθυνοι συριζαίοι, μετά την υποθήκευση της χώρας για 100 χρόνια και το ξεπούλημα της Μακεδονίας.

  23. Κώστας said

    Καλημέρα.

    Υπάρχει και η οικογένεια πάτσγουορκ («Ευτυχισμένοι μαζί»).

  24. 23 οικογένεια πάτσγουορκ

  25. Avonidas said

    Καλημερα.

    Όσο για τα ρετάλια, πρόκειται για δάνειο από το ιταλικό ritaglio, ή μάλλον από τον πληθυντικό ritagli, που θεωρήθηκε ενικός -και που ανάγεται στο ρήμα tagliare, κόβω, απ’ όπου και το αγγλικό tailor ή το γαλλικό, και μετά δικό μας, ταγιέρ.

    Υπάρχει μήπως ετυμολογική σύνδεση με το retail, την έκπτωση;

  26. Avonidas said

    διότι δυσκολεύομαι να βρω πολλά κοινά ανάμεσα π.χ. στον κ. Δανέλλη και στον κ. Φωτήλα, ή στον κ. Παπαχριστόπουλο και τον κ. Δ. Καμμένο.

    Στους συριζαιους τι κοινά βρίσκεις;

  27. takis#13 said

    Όσοι, από τ’ αριστερά ιδίως, τάσσονται υπέρ της απλής αναλογικής, που άλλωστε προβλέπεται να εφαρμοστεί στις μεθεπόμενες εκλογές, πρέπει να συνηθίσουν στην ιδέα των κυβερνήσεων συνεργασίας -και να μάθουν να ρίχνουν λίγο νερό στο κρασί τους……

    Αυτό ξαναπέστο (ξαναγράψτο) .

  28. Μανούσος said

    Ἰάκωβος ὁ Ζάνζαλος δηλ. ρακενδύτης γνωστότερος στὴν βιβλιογραφία ὡς Βαραδαῖος (ἀπὸ τὴν συριακὴ ܒܘܪܕܥܝܐ [μπουρντάϊα] μέσω τῆς ἀραβικῆς البرادعي [μπαραντάι] στὴν λατινική) μὲ τὴν ἴδια σημασία. Ἀναζωπύρωσε τὴν ὑπὸ διάλυση Μονοφυσιτικὴ Ἐκκλησία (6ος αἰ.), ὅταν διορίστηκε ἐπίσκοπος τῶν φοιδεράτων Γασσανιδῶν Ἀράβων ἀπὸ τὴν Θεοδώρα (τὴν γνωστή). Ἀπὸ αὐτὸν καὶ τὸ ὄνομα τῶν Συροϊακωβιτῶν χριστιανῶν κλπκλπ. Πέθανε τὸ 578.
    Παρὰ τὴν δογματικὴ διαφορὰ καὶ τὶς διώξεις τῆς Κωνσταντινούπολης κατὰ τῶν μονοφυσιτῶν Γασσανιδῶν Ἀράβων (ἐξορίες κλπ.) πολέμησαν μέχρι τέλους κατὰ τῶν μουσουλμάνων καὶ ἐν τέλει ἀνεχώρησαν στὰ Ρωμαϊκὰ ἐδάφη ἀρνούμενοι να γίνουν εἴτε μουσουλμάνοι εἴτε ὑποτελεῖς.

  29. sarant said

    25 Σωστά, και το retail από εκεί προέρχεται. Ρετάλια λιανικής λοιπόν 🙂

    26 Παράδειγμα ανομοιογένειας ανάμεσα στα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ που είναι στη Βουλή;

  30. sarant said

    28 Δεν το είχα για τόσο παλιό το τζάντζαλο.

  31. Για τις κυβερνήσεις συνεργασίας που θα μας προκύψει έχω πει την πρόβλεψή μου- χειρότερα από τον Ιλλ Οινόη αποκλείεται να πάω…

    Για λόγους ισότητας τον μεν ΟΣΦΠ τον κράζανε σαν Ολυμπίκ ντε κούρελε, αλλά και για τον ΠΑΟ που το έπαιζε Ρεάλ από τότε υπήρχε το Κουρεάλ ντε Βαλκανί. Για την ΑΕΚ μόνο το απλό, χανουμάκια βλήματα, κάντε μας κουνήματα

    Για την ιστορία αναφέρω πως τα πρώτα αμιγώς σεξουαλικά συνθήματα ακούστηκαν στην Β Εθνική στα ντέρμπυ ανόδου από τους Απολλωνιστές κατά των Γιαννιωτών τα ΠΑΣ, ΠΑΣ, ΠΑΣ, τ’ αγγούρι θα το φας και Γιάννινα , νάαα με ταυτόχρονη χαρακτηριστική χειρονομία. Σήμερα βέβαια η επιστήμη έχει προοδεύσει.

  32. Γς said

    >Μπορούμε να κάνουμε κάποιον κουρέλι, δηλαδή να τον ταπεινώσουμε, να τον εξευτελίσουμε· να τον καταρρακώσουμε

    αν τον πούμε και «τσόλι»

    Ομως πρέπει για να το λες αυτό να να είσαι πολύ μάγκας, πολύ Πολάκης. Πολλοί δεν είναι άξιοι να το χρησιμοποιούν. Μόνο λίγοι. Και εκλεκτοί

  33. Κι επί των ετυμολογικών ο βενάρδος ο ερημίτης, το καρκινοειδές που κατοικεί σε άδεια όστρακα, σκελετούς από σαλιγκάρια κι ακόμα και σε πετρίτσες με κάποια τρύπα, το κοινώς σκαρτσίνι, λέγεται στα μέρη μου κορέλι και κουρέλι γιατί χρησιμοποιεί για σπίτι του ό,τι βρει

  34. konos said

    “νουμπάδες” (νουμπάς ο άσχετος, ο αρχάριος, από το αγγλικό newbie)

    Να προσθέσω την ενδιάμεση λέξη noob (ή και n00b), που χρησιμοποιείται για τον αρχάριο σε online ηλεκτρονικό παιχνίδι, και από όπου βγήκε και ο νουμπάς. Κατά τον ίδιο τρόπο υπάρχει και ο καμπεράς (και το ρήμα καμπερώνω). Όπως με πληροφόρησε ο γιος μου, ο καμπεράς (κυρίως στο παιχνίδι Fortnite) είναι αυτός που κάθεται σε ένα μέρος και περιμένει τους αντιπάλους του (από το camp, κατασκηνώνω) για να τους επιτεθεί. Δηλαδή στήνει παγανιά του λέω,,, Δεν καταδέχθηκε να μου απαντήσει.

  35. Avonidas said

    Το χρυσό κουρέλι το είπαμε;

  36. nikiplos said

    6@, Απλό αλλά ωραίο τραγούδι. Καίτοι εκτιμώ τον ΘΠ, αυτές οι ενορχηστρώσεις με τόσα νηκτά όργανα, ιδίως όταν όλα είναι ίδιου ηχοχρώματος (μπουζούκια), καταντούν μια κακή ξεκούρδιστη μαντολινάτα, μια φάλτσα κομπανία… Τα σόλα του καλλιτέχνη στην συγκεκριμένη εκτέλεση ήταν περιττές φιοριτούρες χωρίς να προσθέτουν κάτι αντάξιο του συνθέτη-σολίστα…

    Το όλον αποτέλεσμα, ένα απλό και ωραίο τραγούδι να καταντήσει η ζεμπεκιά της βραδιάς που συνθέτουν οι τραγουδοποιοί για τα σκυλάδικα της παραλίας…

    Εδώ ένα ακριβώς αντίθετο εγχείρημα… για το πόσο ταιριαστό είναι μερικές φορές ένα απλό ταίριασμα:

  37. sarant said

    34 Στη χαρτοπαιξία το ανάλογο του καμπερά είναι ο καραμπίνας ή αυτός που παιζει καραμπίνα.

    35 Κι αυτό, βέβαια.

  38. κουτρούφι said

    M’ έχει η πίκρα σου τσακίσει
    και κουρέλι καταντήσει
    Ι. Γεωργακοπούλου (Κ. Καρίπη) 1940

  39. EΦΗ - ΕΦΗ said

    Το μονοπάτι σαν θα πάρεις μια βραδιά
    τον ίσιο δρόμο μια για πάντα τον αφήνεις
    κι ολημερίς θα κουρελιάζεις μια καρδιά
    κι ένα κορμί μες τα κουρέλια της θα ντύνεις

  40. Σωτήρς said

    34 Ο Καμπεράς όμως δεν είναι νουμπάς. Περιπτεράκι κάνει και σπάει νεύρα. Άρα φέρνειπερισσότερο σε λαμερά (lamer).

  41. Triant said

    Καλημέρα.

    Υπάρχει και η άποψη ότι από τα ράκη των σταφυλιών βγαίνει η ρακή (ράκε στα τουρκικά, ίσως ελληνικής προέλευσης).

  42. cronopiusa said

    … Ευριπιδάκι, κουρέλι, κουρελάκι

  43. Αὐγουστῖνος said

    41: Γκλούπ, ἔχει γοῦστο! Λές;

  44. Αὐγουστῖνος said

    Ὁ ντυμένος μὲ πολύχρωμο κουρέλι
    μόνος του ἔφαγε τὸ μιρμιτζέλι (*)
    καὶ στὸ τέλος, ἀνεβαίνοντας Πεντέλη,
    καταβρόχθισε τὸ πιὸ γλυκὸ παστέλι.
    (Τί σοῦ κάνει ἡ ρίμα ἅμα θέλει…)

    * μιρμιτζέλι= σαλάτα, ποὺ θὰ μποροῦσε κάλλιστα νὰ χαρακτηριστεῖ καλύμνικη ἐκδοχὴ τοῦ ντάκου).

  45. EΦΗ - ΕΦΗ said

    14, δεν είμαστε καλά, κουρελού το πατσγουορκ! Αυτό γίνεται με κομμάτια ύφασμα με τεχνική συρραφής (απλικαρίσματος ) ενώ η κουρελού, με λουρίδες είτε από ράκη (χαχα) υφασμάτων ή κλωστών ,στριμένων (τεχνική ρόκας) σε νήμα, σε αργαλειό (υφαντική τουτέστιν -ξαναχαχα).

    Ρουνανάπλα τη λέγαμε την κουρελού κάτω.
    (το) ρούνι το κουρέλι και ανάπλα η κουβέρτα/το σκέπασμα γενικά

  46. konos said

    40. –> Τι να πώ φίλτατε,.. Μπορείς να είναι και έτσι… Τα μεταφέρω όπως τα ακούω από τον γιο μου και τους φίλους του. Όπως και να χει, λαμεράς ή καμπεράς, αυτοί οι παίκτες ακούνε τα σχολιανά τους από τους άλλους.

  47. Πάνος με πεζά said

    @ 36 : Ναι, εγώ το έκρινα από τα φωνητικά, και μου άρεσε καλύτερα από την πρωτότυπη Γλυκερία (που γενικώς δεν προτιμώ…)

  48. Πάνος με πεζά said

    Επίσης εκείνη την εποχή του βίντεο, ο Θανάσης διατηρούσε σχολή εκμάθησης μπουζουκιού και παραδοσιακών οργάνων (σε ένα ωδείο στην Αγίας Λαύρας), και φυσικά ήθελε να την προβάλει…

  49. cronopiusa said

    Περιέργως όμως ρετάλια χαρακτηρίστηκαν μόνο οι βουλευτές που προέρχονταν από μικρότερα κόμματα και έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση ή ενέκριναν τη συμφωνία των Πρεσπών.

    Επίθεση στο πατρικό σπίτι του βουλευτή των ΑΝΕΛ, Θανάση Παπαχριστόπουλου πραγματοποίησαν άγνωστοι λίγο μετά τα μεσάνυχτα του Σαββάτου, στο Μελίσσι Κορινθίας
    Σύμφωνα με πληροφορίες, η επίθεση σημειώθηκε πιθανότατα από τον παλαιό δρόμο, με καπνογόνα, την ώρα που ο βουλευτής βρισκόταν μέσα στο σπίτι. Ο ίδιος φέρεται να ξύπνησε και να βγήκε έξω, χωρίς να έχει αντιληφθεί τι ακριβώς συνέβαινε.
    Στο σπίτι έπεσαν οι ασφάλειες, ενώ το πρωί δεν υπήρχε και νερό. Ο υδραυλικός που έφτασε διαπίστωσε ότι κάποιοι είχαν διακόψει και την παροχή νερού, γεγονός που υποψίασε τον βουλευτή, που κάλεσε την αστυνομία.

  50. sarant said

    41 Η τουρκοαραβική ετυμολογία από αρακί θαρρώ είναι ευρέως αποδεκτή.

    42 Α μπράβο

    44 Μάθαμε και το μιρμιτζέλι!

  51. Γιάννης Ιατρού said

    36: (τέλος), 47: Το κόβει λίγο απότομα, όλο το (πολύ ωραίο και μουσικότατο) φιλμ (Cuba Feliz) με αγγλ. υπότιτλους εδώ, το απόσπασμα του Νίκιπλου από το 01:06:19 έως το 01:11:53

  52. Χαρούλα said

    Η ρακή ναι αραβοτούρκική προέλευση. Όπως και το arrak.
    Για τις τσόντες να πούμε;

  53. Χαρούλα said

  54. Χαρούλα said

    Και η «αποχαιρετηστήρια επιστολή» του …Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές!

    … «Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ….»

    https://www.ellinikahoaxes.gr/2014/07/06/mailmarkes/

  55. Πάνος με πεζά said

    @ 49 : Περίεργα φτιαγμένος στίχος κι αυτός, «Σαν κουρέλι πάνω στ’ άλλο», αντί «σαν το ένα κουρέλι πάνω στ’ άλλο»

  56. Χαρούλα said

    Υπάρχει και η φράση: έκαναν την σημαία κουρελόπανο.
    Βέβαια δικαιούνται να την λένε μόνο οι εθνικιστές για τους άλλους! Μόνο αυτοί ξέρουν!😊😅😂

  57. sarant said

    55 Πέρα από την τήρηση του μέτρου, μάλλον είναι πιο σφιχτό έτσι (αν και ίσως: ….πάνω σε άλλο)

  58. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ μένα.

    Μοῦ ξύπνησαν ἀναμνήσεις οἱ κουρελοῦδες. Εἰκόνες ἀπὸ γυναῖκες ποὺ ὕφαιναν στὴν κρεβαταριά, τὸν ὁριζόντιο ἀργαλειό, φτιάχνοντας ἀριστουργήματα ἀπὸ τὰ κουρέλια.

    Κι ὰπὸ τὴ γιαγιά μου, ποὺ ἔφτιαχνε χαλάκια ἀπὸ τὰ κουρέλια· μὲ τὸ βελονάκι. Τὰ στρώνουμε ἀκόμα μπροστά ἀπὸ τὰ κρεβάτια, στὸ νησί.

    Τὴν ἐποχὴ ποὺ τίποτα δὲν πήγαινε χαμένο. Ὅ,τι περίσσευε ἀπὸ τὸ φαΐ τὰ ρίχνανε «τῶ᾿ κοτιῶ᾿» ἢ τοῦ χοίρου· καὶ κάθε ντενεκές γινόταν γλάστρα, γλαστράκι ἢ κουβᾶς.

  59. spiral architect 🇰🇵 said

    Μια αργοπορημένη καλημέρα και καλή βδομάδα.
    (τρέχουμε …)

    Άσχετο με την ανάρτηση, σχετικό με τη θεματολογία του ιστολογίου:
    Δέκα χρόνια συμπληρώνει φέτος η παρουσία στην Ελλάδα των ηλεκτρονικών βιβλίων για το ευρύ αναγνωστικό κοινό.
    Με αυτήν την ευκαιρία η Αθήνα 2018 Παγκόσμια Πρωτεύουσα του Βιβλίου οργανώνει τη Δευτέρα 4 Δεκεμβρίου στις 20:30 στο βιβλιοπωλείο «Ιανός» συζήτηση με θέμα «Το ηλεκτρονικό βιβλίο στην Ελλάδα: 10 χρόνια μετά».

  60. sarant said

    59 Aυτό έπρεπε να το βλέπαμε τότε. Αλλά μια συζήτηση μπορούμε να κάνουμε.

  61. loukretia50 said

    Αν τα έχετε αναρτήσει, συγνώμη, δε θα τα γνώρισα!
    Μια άλλη γνωστή άγνωστη κουρελού
    Θανάσης Παπακωνσταντίνου – Η τράτα
    Ρε πότε ‘δω και πότε αλλού
    μες τα πελάγη τ’ ουρανού.
    Ωρέ πότε ‘δω και πότε αλλού
    η σελήνη μας η κουρελού.
    Φεγγάρι παλιοφέγγαρο
    φεγγάρι μεταξένιο,
    τη νύχτα κάνεις φωτεινή
    κι εμένα αλλοπαρμένο.

    κι ένα παλιότερο
    Της Φτώχειας, τα Κουρέλια – Χασκίλ Στέλλα https://youtu.be/bkeumSn9s4M

  62. cronopiusa said

    56

    κι εδώ τα κουρελόπανα οι ό,τι να ‘ναι ποδοσφαιρικές σημαίες

    Cumbia si guerra no

  63. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Εκτός και γκαβώθκα ντιπ για ντιπ μοι προξενεί αλγεινοτάτην η παντελής έλλειψη αναφοράς εις το (μακεδονιστί :-)) παρτάλι.
    https://www.slang.gr/definition/2462-partali

  64. Pedis said

    Όσοι, από τ’ αριστερά ιδίως, τάσσονται υπέρ της απλής αναλογικής, που άλλωστε προβλέπεται να εφαρμοστεί στις μεθεπόμενες εκλογές, πρέπει να συνηθίσουν στην ιδέα των κυβερνήσεων συνεργασίας -και να μάθουν να ρίχνουν λίγο νερό στο κρασί τους……

    Δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας. Οι αριστεροί, από την εποχή του πασόκ του πρώτου, πίνουν ένα κάρο αποπλύματα. Τώρα, πίσω-πίσω …

  65. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Κουρελού» από την Κύπρια ποιήτρια Αρμεύτη Μαρίνα

    «Πίσω κοιτάς
    Μνήμες μπαλώνεις στην κουρελού σου
    Πάνω της ξαπλώνεις
    Δήθεν εκπέμπει μια ασφάλεια
    Καθώς από γνωστό σου υλικό είναι καμωμένη
    Κι όλα τα χρώματα που ράβεις
    θαρρείς είναι δικά σου χρώματα
    Λύπες, χαρές, ματαιώσεις
    Έκτισαν –κομπάζεις– τον εαυτό σου
    Κι ύστερα
    Προσδοκίες μπαλώνεις στην κουρελού σου
    Φανατικά υπέρ ονείρων και αναμονών τάσσεσαι
    «Λες να είναι εφικτό;»
    Και κρατάς για λίγο μετέωρο το βελόνι σου
    Πόσο επιδέξια κατασπάραξες
    το ευγενικό και ταπεινό σου «τώρα»
    Με πόση σιγουριά το αγνόησες
    για να επιδοθείς
    στη συρραφή νεκρών παρόντων
    που έγιναν μνήμες
    ή επερχόμενων στιγμών
    αμφιβόλου υπόστασης
    απουσιάζοντας ουσιαστικά από τον ενεστώτα σου
    Ετοιμάζεις προσεκτικά την κουρελού σου
    Το σάβανο εν τέλει
    μιας ζωής που δεν έζησες.»

  66. Pedis said

    http://www.efsyn.gr/arthro/madoyro-tha-ithelan-oi-ipa-mia-epanalipsi-toy-vietnam

    Το σχέδιο της Ε.Ε.καθιστά σαφές ότι μία αναγνώριση αποτελεί προνομία των κρατών μελών, παρά του μπλοκ. Ωστόσο θα αποτελέσει επίσημη θέση της Ευρωπαϊκής Ενωσης, εάν καμία από τις 28 χώρες μέλη δεν εγείρει επίσημα αντιρρήσεις άμεσα.

    Α, εδώ που δεν υπάρχει λόγος να νερώσει το κρασί της και μπορεί να ασκήσει βέτο, θα ορθώσει το ανάστημά της στο πραξικόπημα η αριστερή ελληνική κυβέρνηση!

  67. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κουρέλια

    Κάθε φορά αποφασίζω να τους ξεπληρώσω,
    κουρέλια να τους κάνω,
    με χαμόγελα, με λόγια τρυφερά,
    με καλοσύνη.

    Πάντοτε με στριμώχνουν όμως
    με αναγκάζουνε ν’ απολογούμαι
    στο τέλος να καταδικάζομαι.

    Αυτοί αντλούνε από κάπου εξουσία.

    Από τη συλλογή Τα Χίλια Δέντρα (1963) του Γιώργου Ιωάννου

  68. cronopiusa said

  69. Γιάννης Κουβάτσος said

    Οι παλαιότεροι θα θυμούνται τον παλιό αθλητή του Παναθηναϊκού και πολλάκις πρωταθλητή Ελλάδος στο δέκαθλο, τον Ζήση Κουρέλο.

  70. Μαρία said

    >Από εκεί έχει επιβιώσει ο ρακοσυλλέκτης.

    Δεν είχαν οι ΑΗΠ ρακοσυλλέκτες, νεοπλασία του Κοραή είναι. Για την ακρίβεια είναι ο μόνος που επιβίωσε απο τα δεκαπενταριά ρακο- που κατέγραψε ο Κουμανούδης

  71. Χαρούλα said

    65, 67 Γιάννη Κουβάτσε όλα καλά; Εσύ να μην ξεκινήσεις την ποίηση με το αναφερθέν του Καβάφη; Κάτι ποιητικό τρέχει…☺️!!!
    Κρυμμένο(Κ.Καβάφης)
    Είπε που χτύπησε σε τοίχον ή που έπεσε.
    Μα πιθανόν η αιτία να ’ταν άλλη
    του πληγωμένου και δεμένου ώμου.

    Με μια κομμάτι βίαιη κίνησιν,
    απ’ ένα ράφι για να κατεβάσει κάτι
    φωτογραφίες που ήθελε να δει από κοντά,
    λύθηκεν ο επίδεσμος κ’ έτρεξε λίγο αίμα.

    Ξανάδεσα τον ώμο, και στο δέσιμο
    αργούσα κάπως· γιατί δεν πονούσε,
    και μ’ άρεζε να βλέπω το αίμα. Πράγμα
    του έρωτός μου το αίμα εκείνο ήταν.

    Σαν έφυγε ηύρα στην καρέγλα εμπρός,
    ένα κουρέλι ματωμένο, απ’ τα πανιά,
    κουρέλι που έμοιαζε για τα σκουπίδια κατ’ ευθείαν·
    και που στα χείλη μου το πήρα εγώ,
    και που το φύλαξα ώρα πολλή —
    το αίμα του έρωτος στα χείλη μου επάνω.

    (Από τα Κρυμμένα Ποιήματα 1877;-1923, Ίκαρος 1993)

  72. Χαρούλα said

    https://www.kar.org.gr/2015/03/25/%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B5%CE%BB%CE%AC%CE%BA%CE%B9/

  73. Γιάννης Κουβάτσος said

    71: Είπα να βάλω ποιήματα με τη λέξη της ημέρας στον τίτλο. 😊

  74. antonislaw said

    Είναι και το «Κουρελού Project» της τραγουδίστριας Βασιλικής Καρακώστα και η δισκογραφική δουλειά της «Κουρελού» της ίδιας που διανεμήθηκε από την Αυγή.

    http://www.ogdoo.gr/diskografia/nees-kyklofories/vasiliki-karakosta-koureloy-diskoparousiasi

    http://www.ogdoo.gr/diskografia/nees-kyklofories/i-koureloy-tis-vasilikis-karakosta-me-efimerida-tou-savvatou

    Δεστε η ίδια τι έννοια δίνει η ερμηνεύτρια στην «Κουρελού»:

    «Τι είναι η «Κουρελού»…
    Όπως σημειώνει η Βασιλική Καρακώστα: Σε μια γενικότερη εικόνα «Kουρελού» είναι η στιγμή που βρίσκεται μια παρέα σε ένα τραπέζι και ο καθένας λέει το τραγούδι του, σφυράει τη μελωδία της μνήμης του, χωρίς επίκριση του καλού ή του κακού του άσχημου ή του ωραίου. «Κουρελού» είναι η συνύπαρξη, η επικοινωνία, η ενότητά μας μέσα από τη διαφορετικότητά μας.»

    Υπό αυτή την έννοια της κουρελούς ως «συνύπαρξη, η επικοινωνία, η ενότητά μας μέσα από τη διαφορετικότητά μας» μπορεί κανείς να είναι απολύτως περήφανος να έχει μια κυβέρνηση κουρελού! Εμπρός για νέες κουρελούδες, λοιπόν!
    Άλλωστε, οι κουρελούδες και πολύ χρήσιμα αντικείμενα είναι, και μνήμες των γιαγιάδων μας κουβαλάνε γλυκές και ενίοτε τις βλέπουμε και σε σαλόνια και μπροστά από τζάκια και σε «καλά» σπίτια.

  75. ΣΠ said

    59, 60
    Από το λινκ:

    Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2019, 8:30 μ.μ., IANOS / Το ηλεκτρονικό βιβλίο στην Ελλάδα: 10 χρόνια μετά

    Με τη συμπλήρωση 10 χρόνων παρουσίας στην Ελλάδα των ηλεκτρονικών βιβλίων για το ευρύ αναγνωστικό κοινό, συζητάμε τη διαδρομή από τα πρώτα ebooks και τις εξειδικευμένες συσκευές ανάγνωσης έως το «Ηλεκτρονικό Αναγνωστήριο» της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος και εξετάζουμε τις προοπτικές της διάδοσης της ηλεκτρονικής ανάγνωσης και του μετασχηματιστικού ρόλου των ηλεκτρονικών βιβλίων για τους αναγνώστες και για τον κλάδο του βιβλίου.

    Συνομιλούν οι: Νίκος Αργύρης (εκδότης, Εκδόσεις Ίκαρος), Σωκράτης Καμπουρόπουλος (πρώην υπεύθυνος Παρατηρητηρίου Ψηφιακού Βιβλίου του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου), Αργύρης Καστανιώτης (εκδότης, Εκδόσεις Καστανιώτη) και Φίλιππος Τσιμπόγλου (γενικός διευθυντής της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος). Συντονίζει ο Μιχάλης Καλαμαράς (ιδρυτής του website «Ηλεκτρονικός Αναγνώστης – eAnagnostis.gr»). Χαιρετισμό θα απευθύνει η Εριφύλη Μαρωνίτη, διαχειρίστρια έργου της Αθήνα 2018 Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου και συντονίστρια του Δικτύου Πολιτισμού του δήμου Αθηναίων.

  76. ΣΠ said

    Ας βάλουμε και “τα τελευταία κουρέλια από τα γιορτινά μας φορέματα” για τα οποία μίλησε ο Μανόλης Αναγνωστάκης.

  77. # 71

    Είναι γνωστό πως κάποια εποχή ο Καβάφης μοίραζε σε φύλλα χαρτιού κάθε καινούργιο ποίημά του επιζητώντας με την επιστροφή τους σχόλια και κριτική γι αυτά. Φαίνεται αυταπόδεικτο πως μερικοί δεν τα επέστρεψαν και τα κυκλοφόρησαν μετά τον θάνατό του εκμεταλλευόμενοι την φήμη του. Μεταξύ των δύο εκδοχών, την ιστορική αναγκαιότητα να ξέρουμε ό,τι έχει γράψει κάποιος ακόμα κι αν δεν θέλει να δημοσιευθεί και την ματαιοδοξία κάποιων να συνδέσουν το όνομά τους με κάποιον διάσημο, η γνώμη μου είναι πως υπερισχύει το δεύτερο.
    Το ίδιο συμβαίνει και με την δημοσίευση επιστολών.

    Η γιαγιά μου έλεγε πως ο κόσμος είναι μεγάλος και χωρά όλων των ειδών τους ανθρώπους. Κι ο Βέρντι είχε πει κάτι παρόμοιο αλλά μου διαφεύγει.

  78. alexisphoto said

    Να και μια άλλη κουρελού.
    https://www.oakcava.gr/sites/default/files/styles/product_pop/public/020-0910.jpg?itok=qynouzlq
    Υπάρχει και κόκκινη 🙂

  79. Κιγκέρι said

    Στο σπίτι μας:
    -Τι φαΐ έχουμε;
    -Ρετάλια.
    Όταν μια μέρα δεν μαγειρέψουμε και φάμε τα περισσεύματα από τις προηγούμενες

  80. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    «ζώσατο μὲν ῥάκεσιν περὶ μήδεα»

    Σήμερα ἔμαθα καὶ τὰ μήδεα. Ἔχουν σχέση (λεξιλογικῶς) μὲ τὰ μέζεα τοῦ Ζουράρι;

    Μ᾿ αὐτὰ θυμήθηκα καὶ τὸ «Ἔλα Μήδεια, πάρε μύδια!» ἀπὸ τὴ «Μήδεια» τοῦ Μπόστ.

  81. sarant said

    77 Ο Καβάφης τύπωνε τα ποιήματά του σε μονόφυλλα και τα μονόφυλλα τα συνέραπτε μαζί σε άτυπες συλλογές, που τις μοίραζε έχοντας ένα αρκετά πολύπλοκο σύστημα διανομής που το παρακολουθούσε σχολαστικά. Τα κρυμμένα ποιήματα δεν είχαν διανεμηθεί ποτέ, βρέθηκαν στο αρχείο του. Δεν ισχύει η εκδοχή που λες.

    75 Άρα γίνεται σήμερα και είναι, απλώς, λάθος ημερομηνία.

  82. Μαρία said

  83. Πάνος με πεζά said

    Εδώ ο Ριζοσπάστης θυμάται τα «κουρελόσπιτα», όρο που είχε χρησιμοποιηθεί και παλιότερα για τον τόπο εξορίας του Αη-Στράτη.
    https://www.rizospastis.gr/story.do?id=4876115

  84. Κιγκέρι said

    … «Σαν κάθισε το απόγευμα στη κόγχη του μιντεριού της, πήρε μπροστά της τον κουρελόμπογο να ψάξει νάβρει κανένα κομμάτι απαλή βατίστα για να κεντήσει σαλιαρίτσες του μωρού. Ο κουρελόμπογος ήταν άνω-κάτω. Ξένο χέρι θα μπήκε μέσα κει όσον καιρό έλειψε στα Ταταύλα.
    -Κακόν-καιρό-να-μην-έχουνε, μουρμουρίζει η Λωξάντρα ταξιθετώντας τα κουρέλια της.
    Βαστά στο χέρι της ένα θαλασσί κουρέλι και στέκεται.
    Αυτό πως βρέθηκε εδώ; Από πού είναι; Α, είναι ένα κουρέλι από το τσιτάκι που είχε ράψει η μάνα της… διες, διες… πόσω χρονών πράμα!
    Κάθεται συγκινημένη με το κουρέλι στο χέρι. Διες εκεί! Το φουστάνι φορέθηκε, ξεθώριασε, πάλιωσε, και κείνη που το φόρεσε είναι πεθαμένη. Και όμως το κουρέλι απόμεινε ολοζώντανο. Τι είναι ο άνθρωπος! Να και ένα κομμάτι στόφα απ’ τις παλιές κουρτίνες τους, να και ένα κομμάτι μπαμπακοφανέλα από τη ρόμπα που είχε ράψει όταν γέννησε τον Αλεκάκη της. Αχ! Να και ένα κομμάτι απ’ τη νυφική της ρόμπα.Ολάκερο το παρελθόν ζωντάνεψε μπροστά της. Ολάκερο το παρελθόν δεμένο σ’ ένα μπόγο.»

  85. Theo said

    @63:

    Κι εγώ, διαβάζοντας τα πριν από το δικό σου σχόλια, σκεφτόμουν πως δεν μνημονεύτηκε το παρτάλι.

    Αυτόν τον τίτλο έχει κι ένα από τα γνωστότερα μυθιστορήματα του Θεόδωρου Γρηγοριάδη: Το παρτάλι.

    «Παρτάλ» έλεγαν κι έναν οικογενειακό μας φίλο στην Έδεσσα που πέθανε στα 41 του. Μαζί με τον αδελφό του, τη δεκαετία του ’60, ίδρυσαν μια εταιρία που ήταν από τις πρώτες που εξήγαγε ροδάκινα σε Γερμανία και Σουηδία. Έβγαλε πολλά χρήματα κι αναδείχθηκε στον κατ’ εξοχήν παράγοντα του Εδεσσαϊκού που συνήθως (με ανταγωνίστρια τη Βέροια) έβγαινε πρώτος ή δεύτερος στον όμιλό του. (Η Β΄ Εθνική τότε είχε τέσσερις ομίλους. Οι πρώτοι κάθε ομίλου έπαιζαν πλέι οφ μεταξύ τους κι ανέβαιναν οι δύο στην Α΄ Εθνική.) Ο Εδεσσαϊκός βγήκε δυο φορές πρώτος στον όμιλό του (το 1963 και το 1965) αλλά τρίτος στα πλέι οφ. Τη μια φορά, στην τελευταία αγωνιστική, ο Εδεσσαϊκός και το Αιγάλεω έπαιζαν στην έδρα τους. Το Αιγάλεω προκρινόταν, οποιοδήποτε αποτέλεσμα κι αν έφερνε. Ο Εδεσσαϊκός, για να βγει δεύτερος, χρειαζόταν να νικήσει ο ίδιος και να νίκη του Αιγάλεω. Ο «Παρτάλ», λοιπόν, πήγε στους παράγοντες του Αιγάλεω και τους έδωσε εκατό χιλιάρικα, κομμένα στη μέση, για να νικήσουν (τα άλλα μισά τα κράτησε ο ίδιος). Αυτό τότε δεν ήταν παράνομο. Τελικά ο Εδεσσαϊκός κέρδισε και τερμάτισε τρίτος, γιατί το Αιγάλεω έχασε. (Μάλλον είχαν πάρει περισσότερα χρήματα από τον αντίπαλό τους). Ο «Παρτάλ» ζήτησε πίσω τα μισά εκατό χιλιάρικα, αλλά αυτοί δεν τα επέστρεφαν. Τους πήγε στο δικαστήριο αλλά έχασε τη δίκη, μάλλον γιατί δεν είχε αποδείξεις, κι έμεινε με τα μισά εκατό χιλιάρικα στο χέρι.

  86. Theo said

    @82:
    Α, παίχτηκε και στο θέατρο «Το παρτάλι». Ευχαριστώ, Μαρία!

  87. Κιγκέρι said

    Και η Παρτάλω:

    Τσ’ Καμπαρέ… μωρέ μπρε μπρε τσ’ Καμπαρέσινας η γιος,
    τσ’ Καμπαρέσινας η γιος τι(τ)ς’ Παρτάλους του πιδί.

    Χουρι(ευ)τά… μωρέ μπρε μπρε χουρι(ευ)τάρια μάθιναν,
    χουρι(ευ)τάρια μάθιναν κι απού τουν πουλύ χουρό.

    Πέφτουν τα μωρέ μπρε μπρε πέφτουν τα μπαλώματα,
    πέφτουν τα μπαλώματα σαν τα πλατανόφυλλα

    Να κι η μά… μωρέ μπρε μπρε να κι μάνα τ’ πο’ ‘ρχιτ(α)ι,
    μι σακιά μπαλώματα μι κουβάρια νήματα.

    Σταματή… μωρέ μπρε μπρε σταματήστε του χουρό,
    σταματήστε του χουρό να μπαλώσω τουν υγιό.

    Μη σας κα… μωρέ μπρε μπρε μη σας κακουφαίνιτ(α)ι,
    μη σας κακοφαίνιτ(α)ι τα παρτάλια τ’ χαίριτι.

  88. Μαρία said

    85
    Αυτουνού απόγονος είναι ο γνωστός αντιπρόεδρος του Εδεσσαϊκού;

  89. cronopiusa said

    79

    Ανδαλουσιάνικα ρετάλια φτιαγμένα με τα περισσεύματα από το Puchero de garbanzos της προηγούμενης μέρας

  90. # 81

    Αλλιώς τα έχω διαβάσει τα περί διανομής πριν καμιά 20ριά χρόνια και μια που αποφεύγω τα αρχεία-περιορίζουν την ελευθερία- δεν θυμάμαι που. Εξ άλλου δεν έχει σημασία αν όπως λες ΄τα κρυμμένα βρέθηκαν στα αρχεία του

    Οταν ήταν να συνταξιοδοτηθώ με κοιτάζαν σαν ούφο ΄μόλις τους είπα πως δεν είχα δικό μου φάκελλο- αφού υπήρχε ο φάκελλός μου στην υπηρεσία θεωρούσα περιττό να είχα και γω, χρειαζόμουνα και προσανάματα για το τζάκι τον χειμώνα…

  91. Πάνος με πεζά said

    @ 85 : Τα μισά χαρτονομίσματα πάντως, αν τα πήγαινες στην τράπεζα σε παλιότερες δεκαετίες, και εφόσον φαινόταν εξ ολοκλήρου ο ένας αριθμός, σου έδινε το μισό της αξίας τους (επιβεβαιώστε).

  92. EΦΗ - ΕΦΗ said

    Έψαχνα, μια ταινία «Της φτώχειας τα κουρέλια»(Μεγάλοι Δρόμοι)
    κι επεσα σε Τσιτσάνη-Ρίτα «Φτώχεια που με κουρέλιασες»

  93. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    » …Όσοι, από τ’ αριστερά ιδίως, τάσσονται υπέρ της απλής αναλογικής, που άλλωστε προβλέπεται να εφαρμοστεί στις μεθεπόμενες εκλογές, πρέπει να συνηθίσουν στην ιδέα των κυβερνήσεων συνεργασίας -και να μάθουν να ρίχνουν λίγο νερό στο κρασί τους…… »

    Tὸ πιάσατε τὸ ὑπονοούμενο οἱ «από τ’ αριστερά ιδίως»;

    Πάντως, Νικοκύρη, ὁ ΣΥΡΙΖΑ δὲν ἕβαλε νερὸ στὸ κρασί του. Μᾶλλον κρασὶ στὸ νερό του· κι αὐτὸ λιγοστό. 🙂

    Καὶ κάτι ἀκόμα. Θυμήθηκα τὴν παροιμία μήνα ποὺ δὲν ἔχει ρὸ βάζε στὸ κρασί νερό.

    Μήπως, μὲ τὴν προτροπὴ στοὺς «από τ’ αριστερά ιδίως» νὰ «ρίχνουν λίγο νερό στο κρασί τους», ὑποννοεῖς κάτι γιὰ τὴν ἡμερομηνία τῶν ἐκλογῶν καὶ τὶς διαπραγματεύσεις γιὰ σχηματισμό κυβέρνησης ποὺ μπορεῖ ν᾿ ἀκολουθήσουν; 🙂

  94. Theo said

    @88:
    Φυσικός απόγονος, όχι. Κατά πνεύμα, συζητιέται 🙂

    @91:
    Δεν ξέρω αν ίσχυε, κι αν πήρε τα μισά ο «Παρτάλ». Τον θυμάμαι, όμως, τσαντισμένο που του την έφεραν έτσι.

  95. NIKOS NIKOS said

    » Το κουρέλι δεν είναι λέξη ελληνικής ετυμολογίας· οι αρχαίοι ημών πρόγονοι είχαν το ράκος, λέξη ήδη ομηρική (π.χ. στην Οδύσσεια όταν ο Οδυσσέας εμφανίζεται στο παλάτι του ως ζητιάνος, φοράει ράκη: ζώσατο μὲν ῥάκεσιν περὶ μήδεα, “έζωσε τα κουρέλια του τριγύρω στα κρυφά του” στη μετάφραση του Σίδερη). Από εκεί έχει επιβιώσει ο ρακοσυλλέκτης. Όμως το κουρέλι είναι μεσαιωνικό δάνειο από το λατινικό coriellum, που ανάγεται στο corium, δέρμα και πετσί ζώου. Πάντως, σε μεσαιωνικά κείμενα βρίσκει κανείς κουρέλιν να λέγεται και το κοράλλι.»

    Εν τούτοις (indeed αγγλιστί) το corium είναι από το χόριον.

    The Online Liddell-Scott-Jones Greek-English Lexicon

    χόρῐον, τό, membrane that encloses the foetus in the womb, afterbirth, Hp.Nat.Puer.16, Arist.HA562a6, Dsc.3.150, Gal.UP15.4, Ruf.Onom.230, Porph.Marc.32, etc.; certain animals are said to eat it, Arist.HA611a18, Thphr.Fr.175; cf. ἀμνίον I.2. 2. membrane round the inside of the egg, Arist.GA754a1. II. any intestinal membrane: hence in pl. χόρια, τά, a dish made by stuffing it with honey and milk, haggis, Cratin.326, Ar.Fr.569.4, Alex.172.17, Theoc.9.19, ubi v. Sch.—It is uncertain to which of these senses is to be referred the prov. χαλεπὸν χορίω κύνα γεῦσαι ‘don’t let a dog taste blood’, Theoc.10.11.

    αλλά και στο λατινικό λεξικό του Valpy

    http://lexica.linguax.com/valpy.php?searchedLG=corium

  96. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @93. Κόψτε τὸ ἕνα νὶ ἀπὸ τὸ «ὑποννοεῖς».

    Εἴπαμε νὰ ὀξυγονώσουμε τὸν ἐγκέφαλο, ὄχι νὰ τὸν κάψουμε. 🙂

  97. EΦΗ - ΕΦΗ said

    Κουρέλια στις μαντινάδες

    Και στα κουρέλια το κορμί
    να ντύσεις πάλι θα ‘σαι
    η πιο ωραία κουρελού
    στον κόσμο ανάθεμά σε

    Βιόλα μου και πώς θα σε δω
    σε περιβόλι ξένο
    κι εγώ κουρέλι φτωχικό
    σε μια γωνιά ριμένο

    Καλλιά κουρέλι να ΄μουνε
    στον απλωτό σου απάνω
    παρά να είμαι καντιφές
    σε κήπο απού δεν κάνω

  98. EΦΗ - ΕΦΗ said

    Το κουρελαριό θαρρώ δεν είπαμε.
    ‘Οταν μου ταιριάζει λέω *κουρελαρία-κουρελαριό*
    κατά το ολαρία ολαρό

  99. cronopiusa said

  100. EΦΗ - ΕΦΗ said

    Τραπεζομάνδηλα στο λειβάδι ,οι κουρελούδες την Καθαρά Δευτέρα.

  101. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  102. … ΧΥΖ ολέ, ομάδα κουρελέ …

    Υπήρχε και η ομοιοκατάληκτη απάντηση

    «ΧΥΖ ολέ,
    ομάδα του Πελέ»

    (Της Βραζιλίας, εννοείται,
    όχι της Μαρτινίκας)

  103. sarant said

    93 Δεν επηρεάζω εγώ την απόφαση για την ημερομηνία των εκλογών. Πάντως, προτιμώ Οκτώβριο.

    95 Το λεξικό του Valby είναι του 19ου αιώνα, όταν η γλωσσολογία βρισκόταν στα σπάργανα. Δεν θεωρείται έγκυρο. Το Λίντελ Σκοτ δεν λέει τίποτα για την ετυμολογία της λατινικής λέξης.

  104. ΣΠ said

    Η ταινία του παλιού ελληνικού κινηματογράφου Κουρέλι της Ζωής (1969) με – ποιαν άλλη; – την Μάρθα Βούρτση.

  105. aerosol said

    Όπως και να βλέπει κανείς την Συμφωνία των Πρεσπών, θεωρώ πως οφείλει να παρατηρεί την πραγματικότητα. Τα περισσότερα κόμματα είναι σύμφωνα με την ουσία της και οι όποιες αντιδράσεις είναι χάρην αντιπολιτευτικής στρατηγικής. Συνεπώς δεν θα είναι βασικό σημείο τριβής για μελλοντικές πολιτικές συνεργασίες.

    Ο μισητός «κατασκηνωτής» των online παιχνιδιών είναι όρος πολύ παλιότερος του διαδεδομένου Fortnite -κάτι που φυσικά δεν γνωρίζουν τα μικρά παιδιά που το παίζουν. Δεν εντόπισα συγκεκριμένη αρχή της χρήσης αλλά σίγουρα υπήρχε ως όρος στα Quake και Unreal Tournament (1996 και 1999 αντίστοιχα). Πιθανότατα να δημιουργήθηκε στο πρώτο μαζικά διαδικτυακό τέτοιο παιχνίδι, το Doom Online του 1994.

  106. Eli Ven said

    Ε, ένας λαθρόβιος δικαιολογημένα έχει μια πόρτα κουρελού/ κουρελού περγαμηνή

  107. ΣΠ said

    92 Έψαχνα, μια ταινία «Της φτώχειας τα κουρέλια»(Μεγάλοι Δρόμοι)

    http://www.cine.gr/film.asp?id=702862

  108. ΣΠ said

  109. ΣΠ said

  110. ΣΠ said

  111. ΣΠ said

  112. ΣΠ said

  113. sarant said

    Ωραία, αλλά το 108 υπάρχει και στο άρθρο.

  114. Γιάννης Ιατρού said

    Αυτό πιάνεται για κουρελού (λόγω διάταξης πολυχρωμίας);;; 🙂

  115. Πάνος με πεζά said

    Αυτό το σακάκι είναι για να ντυθείς τις απόκριες Παλέττα Βιβεχρώμ !

  116. Χαρούλα said

    Και τότε στο μακρινό 80-90, που δεν πληρώναμε τις πλαστικές σακούλες, …τις ανακυκλώναμε!😅
    Κουρελούδες και χαλάκια, λοιπόν!

  117. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Καλησπέρα σας από Ιλλινόϊ,

    1) Κάτι πήγε να πεί ο κύρ-Νίκος-Νίκος στο 95, αλλά είναι αρχάριος στην Θεία Ελληνική Γλώσσα και δεν έγινε αντιληπτός.

    Θα το πώ από την αρχή: Ο κ. Σαραντάκος αποκρύπτει ότι το «κουρέλι» είναι κλασική περίπτωσις αντιδανείου: Η ελληνική λέξις «χόριον» (σημαίνει την μεμβράνη που καλύπτει το έμβρυο) λατινοποιήθηκε και έγινε «corium». Υποκοριστικό του «corium» είναι το «coriellum» εκ του οποίου οι Βυζαντινοί έφτιαξαν το κουρέλλιον, διό και ο Μπαμπινιώτης αφήνει να εννοηθεί ότι η σωστή ορθογραφία του «κουρέλλι» είναι με δύο λάμβδα.

    Αναρτώ το λήμμα «corium» από το κορυφαίο Λατινικό Ετυμολογικό Λεξικό των Ernout – Meillet (4η έκδοσις, Παρίσι 2001), όπου σαφώς αναφέρεται ότι το «corium» είναι η λατινοποίησις του «χορίου»

    2) Παρεμπιπτόντως, θα αποκαλύψω μία γκάφα ολκής του Μπαμπινιώτη για να χαρούν οι συνήθεις γκαφατζήδες του Ιστολογίου (Ιατρού, Blog-oti-nanai κλπ.) Στο λήμμα «ράκος» του «Ετυμολογικού» του γράφει:

    «ΣΥΝθ. ρακο-συλλέκτης (λόγ. [1829). μεταφρ. δάνειο από αγγλ. ragpicker»!..

    Αλλά, κύριε Μπαμπινιώτη μου, η πρώτη φορά που καταγράφεται η λέξις «ρακοσυλλέκτης» στην Θεία Ελληνική Γλώσσα είναι στα «Άτακτα» του Κοραή (1829), όπου ο Μέγας Χιώτης γράφει επί λέξει:

    Τουτέστιν, ο ίδιος ο Κοραής που έφτιαξε την λέξη «ρακοσυλλέκτης» γράφει πως την εμπνεύστηκε από την γαλλική λέξη «chiffonnier» (=σκουπιδιάρης, ρακοσυλλέκτης) και ο Μπάμπι μάς λέει πως είναι μετάφρασις της αγγλικής «ragpicker»! Μιλάμε για το άκρον άωτον της επιπολαιότητος

  118. ΣΠ said

    113
    Τελευταία είμαι απρόσεχτος.

  119. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    ’’Εσύ που μέσα στη ζωή τα πάντα μού ‘χεις πάρει
    απόψε δίχως να σκεφτείς με είπες κουρελιάρη’’

    «Σκαλί σκαλί»:Του Γ. Λαύκα, σε 1η εκτέλεση το 1950 (ή 1949).
    Νομίζω υπάρχει μια ωραία εκτέλεση με τη Σωτ. Μπέλλου, αλλά δεν την βρήκα…

  120. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Άκου κι εμένα να σου πω το βάσανό μου
    μη με περνάς για κουρελόχαρτο του δρόμου.

  121. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Πωπω η κουρελού που τραγουδάει ακόμα, τί ωραία τραγούδια έβγαλε στον αφρό! Έτσι μούρχεται να μετρήσω σε πόσα του Τσιτσάνη και σ΄άλλα ρεμπέτικα βρίσκουμε κουρέλια.

  122. sarant said

    118 E καλά, δεν σε μαλώσαμε. 🙂

    117 Δεν το είχα δει αυτό, αλλά δεν νομίζω ότι λέει αυτό που εννοείς. Λέει ότι σε μια συγκεκριμένη χρήση ήταν εκλατινισμός.

  123. ΣΠ said

    120
    Έφη, πού το θυμήθηκες! Στην πρώτη εκτέλεση με τον Μπιθικώτση και την Βουγιουκλάκη έχει και ένα ραμόνι. Ο Μπιθικώτσης αντί για «Δεσποινάκι» λέει «Αλικάκι» και εγώ άκουγα «αλητάκι».

  124. «Λεσβιαστί» (ε, τι μόνο κάποιο θα φτιάχνουν γλώσσα την ντοπιολαλιά του χωριού τους, κι εγώ τα Πλωμαρίτικα τα λέω λεσβιακή γλώσσα!) το κομμάτι της φωτογραφίας του άρθρου, λέγεται κουρέλι. Κουρέλι και το διαλυμένο , το παλιό, ύφασμα, ειδικά αυτό που όταν κοπεί και υφανθεί γίνεται το κουρέλι που στρώνουμε. Κι είχαμε τα σκούρα για το πάτωμα ενώ τα πολύ ανοιχτά (κυρίως από άσπρα ρούχα) για σκέπασμα (στον ύπνο). Υπάρχει και η κουρελού μόνο που είναι λίγο διαφορετική. Ανάμεσα στο υφάδι, περνιούνται μικρά κουρελάκια (κάτι παρόμοιο με τη φλοκάτη, μόνο που σε μας δεν εξέχουν οι κλωστές αλλά πανάκια). Τις κουρελούδες τις χρησιμοποιούσαμε είτε στο σαμάρι για την καβάλα (σαν πρόχειρες) είτε στο πρώτο σκαλί της σκάλας (κάτι σαν πατάκι) ή ακόμα και μπροστά στο τζάκι (για να κάθεται η νοικοκυρά όταν μαγειρεύει).
    Η μάνα μου ασχολιόταν με την υφαντική (κυρίως την προετοιμασία αλλά αν της δινόταν η ευκαιρία και να υφαίνει η ίδια) κι όταν πέθανε μας άφησε πολλά πολλά μέτρα κουρέλια, μια κουρελού όλη κι όλη και πολλά μέτρα υφαντά με συνθετική κλωστή και σχέδια (που ήταν είτε για διαδρόμους είτε για ράψιμο σε στρωσίδι, τα δικά μας τα χαλιά). Το έβλεπε πως χρήση δεν (θα) έχουν όμως όλο και κάτι γινόταν και τα μέτρα πλήθυναν. (Τώρα είπε η κόρη μου να τα πουλήσει, για να δούμε αν αυτή θα είναι καλύτερη από μένα στο ρόλο αυτόν, όσο ζούσε η μάνα μου μούλεγε να βρω να τα πουλήσω αλλά εγώ δεν τα καταφέρνω 😦 ).

    Παρεμπιπτόντως, πριν λίγο το διάβασα αλλά και το άκουσα στο ραδιόφωνο: http://www.topontiki.gr/article/308138/piges-maximoy-katerreyse-afigima-peri-kyvernisis-koyreloy

  125. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Αφού δυο χρόνια την καρδιά μού έκανες κουρέλι

    (με τη Ρίτα Αμπαζή το πρώτο- αλλά είπα να ανανεώσω εικόνα και ήχο 🙂

  126. NIKOS NIKOS said

    @103
    χαλεπὸν χορίω (Δωρ. γεν.) κύνα γεῦσαι, «μην αφήνεις το σκύλο να συνηθίσει στο αλεύρι», σε Θεόκρ. (πρβλ. Ορατίου canis a corio nunquam absterrebitur uncto).

    Γιατί το λεξικό του Valpy δεν είναι έγκυρο; Ποιο παλαιό από το λεξικό του Ησύχιου δεν είναι. Μην το αρνείστε, θα σας ωφελήσει πολύ στις ετυμολογικές σας αναζητήσεις.
    Η γλωσσολογία ακόμα στα σπάργανα είναι γιατί προσπαθεί να μάθει τη γλώσσα μέσα από λεξικά και αντιφάσκει στις ίδιες της τις αρχές.
    Άλλωστε και σεις δεν είστε γλωσσολόγος και ευτυχώς ούτε και φιλόλογος.

  127. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    107 Λίγο «ψείρα» η φωτό κι έψαχνα για γιουτουμπάκι με αυτήν :).
    Έχει δυο υ.τ. με το ίδιο τραγούδι (Φτώχεια μου μ΄εκουρέλιασες) για διαφορετικές ταινίες.Το ένα με τη Ρίτα που το έβαλα στο 92, σχολιάζεται από κάτω *απο την ταινία Σε ποιον να πω τον πόνο μου – 1964 με τους Μαριάννα Κουράκου , Γιώργο Καμπανέλλη*
    Το άλλο είναι με τη Νίνου και τον Τσιτσάνη κι ένα σχόλιο από κάτω λέει:
    Κέντρο “Ροσινιόλ”, από την ταινία «Οι μεγάλοι δρόμοι». Η ταινια βγηκε στις αιθουσες αρχες του ’53.Συνοδεύει τη Νινου ο κιθάριστας Θανάσης Γιαννόπουλος, στο μπουζούκι ο Ανεστος Αθανασίου ή Γύφτος, ακκορντεόν η Ευαγγελια Μαραγαρωνη.
    
    123 🙂

    Στο Αιγαίο θα βουτήξω
    και στον Κάβο Μαλλιά
    στο Αιγαίο θα βουτήξω
    τα δίχτυα να τραβήξω
    κοχύλια τα όνειρά μου,
    κουρέλια τα πανιά

  128. Χαρούλα said

    Σήμερα ΕΦΗ πήρες τα κουρέλια και τα έκανες χρυσοκλωστές!
    Το μαγικό ραβδάκι της μουσικής! Και το μεράκι σου! Ευχαριστώ πολύ.😍

  129. Αιμ said

    Κουρέλα λέγανε τον καλύτερο καθηγητή, φυσικοχημικό, που είχα στο λύκειο. Δεν θυμάμαι κανείς να παίζει με το όνομα του.

    Κουρέλες αλλά και ξεβρακωτέλες (αν είδα καλά προχθές) αποκαλεί ακόμα τις αντίπαλες ομάδες στα πανό του ο Αστέρας Εξαρχείων. Μάλλον για να μη βρίζει

  130. Νικιπλέ (36), μια σχολαστική παρατήρηση: τα όργανα που υπονοείς είναι νΥκτά (νύσσω = τσιμπώ, από όπου και η νύξη). νΗκτά ειναι αυτά που νήχονται = κολυμπούν!

  131. Στο tvxs άρθρο μικρό του Νικοκύρη, αναδημοσίευση από τον τοίχο του.
    https://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/h-raketa-toy-arka?utm_source=engageya

  132. # 124

    Γιάννη, μ’ άρεσε το λεσβιαστί και μούφερε στη μνήμη ένα φίλο μου Πάνο που όταν συστηθήκαμε mου είπε I’m a Lesbian και πολλά μου θύμισε που τα κατέγραψα κι ό,τι δεν καταλάβεις αν το διαβάσεις…ιδιαιτέρως στην επόμενη συνεστίαση !

  133. ΚΩΣΤΑΣ said

    Πολύ ωραίο το σημερινό, αλλά τα είπατε όλα, δεν μού ‘ρχεται τίποτα άλλο για κουρέλι. Από θεσσαλική ντοπιολαλιά, ξέρω μια άλλη λέξη-έκφραση που είναι περίπου συνώνυμη με το κουρέλι. Τσέντσιλα ή καλύτερα τσέντσιλα – μέντσιλα = μικροαντικείμενα χωρίς αξία, εμπεριέχονται και παλιόρουχα. Η ορθογραφία δεν είναι και σίγουρη αντί για ντσ μπορεί και τζ.

    Έτσι απλά για την καταγραφή.

  134. Γς said

    91:

    Πιθανόν. Δεν το θυμάμαι.

    Θυμάμαι όμως ότι ήταν σύνηθες φαινόμενον η εγκάρσια επανένωση με σιλοτέιπ λόγω φθοράς των χαρτονομισμάτων.

    Εκτός όμως αυτής της αγαθής επανένωσης ήταν κι η δόλια των 10, 11 ή 12 χαρτονομισμάτων που εύκολα μετατρέπονταν σε 11, 12 ή 13 χαρτονομίσματα που το καθένα είχε μια αθώα δήθεν επανένωση.

  135. Μαρία said

    133
    Τζάντζαλα μάντζαλα, πανελλήνιο.

  136. Ιάκωβε (117α), όπως πολύ συχνά, και τώρα δίνεις ενδιαφέροντα παραθέματα… που δεν τεκμηριώνουν αυτά που ισχυρίζεσαι. Το λήμμα που δίνεις από το Λεξικό των Ernout-Meillet εξηγεί ότι corium σημαίνει κατεργασμένο τομάρι, και κατ’επέκταση δέρμα, φλούδα, πέτσα, αλλά ότι ειδικά η σημασία «ύστερο, πλακούς» με την οποία επίσης απαντά σε μία πηγή είναι εμφανώς χρήση επηρεασμένη από το ελληνικό «χόριον». ΔΕΝ το ετυμολογεί από την ελληνική αυτή λέξη, ούτε καν το συνδέει ετυμολογικά μαζί της — αντιθέτως, το συνδέει με μια ινδοευρωπαϊκή ρίζα όπου ανάγει και το ελλ. «κείρω». (Το παράθεμα του Κοραή αντιθέτως είναι πειστικότατο.)

  137. ΚΩΣΤΑΣ said

    135 Ωχ! ή το συγκράτησα λάθος ή το άκουγα με αυτή την παραφθορά. Καλά που δεν είπα και αποκλειστικά θεσσαλιστί, να γίνω πανελληνίως ρεζίλι! 😉

    Ευχαριστώ για την ενημέρωση.

  138. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    128 Χαρούλα,
    να ΄σαι καλά! Βρήκα αυτό από τα μέρη σου: «Κουρέλια και χρώματα»

    http://fractalart.gr/kourelia-kai-chromata/

  139. Triant said

    129:
    «Κουρέλα λέγανε τον καλύτερο καθηγητή, φυσικοχημικό, που είχα στο λύκειο. Δεν θυμάμαι κανείς να παίζει με το όνομα του»
    Απίστευτος, τον αγαπούσαν και τον σεβόντουσαν όλοι. Και αμφιδέξιος εκτός των άλλων.
    Τον είχα πετύχει αρκετά χρόνια μετα το λύκειο και κάτσαμε στην Χαρά για καφέ όπου μου έλεγε ότι το σχολείο μας δεν ήταν πιά αυτό που ήταν 😦
    Είχε έρθει και σε μιά επανένωση που κάναμε πριν μερικά χρόνια και όλοι είχαμε μαζευτεί γύρω του.

    Υποθέτω ότι μιλάς για την Λεόντειο Πατησίων. Ποιά χρονιά τελείωσες;

  140. sarant said

    135-137 Δείτε και στο σχόλιο 28 τον Ιάκωβο Ζάνζαλο

  141. loukretia50 said

    ΕΦΗ-ΕΦΗ και Χαρούλα
    Από τα δύο άκρα της Ελλάδας η καταγωγή σας, αλλά είμαι περίεργη, δε θεωρείτε διαφορετική την κουρελού, όπως την περιγράφει στα …λεσβιακά ο Γ.Μαλλιαρός?
    Γιατί διαφορετική είναι στην περιοχή μου.
    Ξέρετε δηλαδή μόνο το κουρέλι της φωτογραφίας στο άρθρο ή έχετε την ίδια λέξη και για τα δύο?

    Και βρήκα άλλο ένα κουρέλι μουσικό, επειδή νομίζω αγαπάτε τραγούδια εκείνης της εποχής.
    (Ελπίζω να βγει μόνο ο σύνδεσμος – για την περίπτωση που΄έρχομαι δεύτερη!)
    ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ (Σαν κουρέλι)
    Τζουανάκος Κυριαζής Λαύκας https://youtu.be/AKoW4YDxv0M

  142. Χρήστος Π. said

    Σε επίσημο κείμενο της ΕΕ για πρώτη φορά αναφέρεται περιοχή του Ηνωμένου Βασιλείου (ακόμα μέλος της ΕΕ), ως…αποικία! Έχει αποικίες που ανάλυψε τώρα η ΕΕ και δεν το ξέραμε;;

    Τώρα που η Βρετανία επίτέλους ξύπνησε και προσπαθεί να σώσει την ανεξαρτησία της και την ελευθερία της, η γερμανοκρατούμενη ευρώπη αποφάσισε να χαρακτηρίσει επίσήμως το Γιβραλτάρ αποικία. Καταλαβαίνουμε όλοι ότι πίσω από αυτή τη σαχλαμάρα δεν βρίσκεται η Ισπανία που πάντα έχει διαφορές με τη Βρετανία για τη περιοχή, αλλά η Γερμανία, η φιλοδοξία της για ηγεμονικό ρόλο και στη Μεσόγειο, και ο ενδεχόμενος ανταγωνισμός με τη Βρετανία και τις ΗΠΑ και στη Μέση Ανατολή όπου ο ρόλος της είναι να ενθαρύνει ανεπίσημα έστω και τη Τουρκία αλλά έμμεσα και το Ιράν.

    Ο γερμανικός βόθρος άνοιξε πάλι και αδειάζει το φορτίο του πάνω στα κεφάλια μας. Ο Γερμανός δεν αντέχει να κρύβεται πολύ καιρό, αν φυσικά δεν τον εμποδίζει μια υπέρτερη δύναμη, και θα εκφράζεται σιγά σιγά με λιγότερη διπλωματικότητα.
    Το ίδιο έκανε και ο πρώην Γερμανός ΥΠΕΞ που με χαιρεκακία έλεγε σε άρθρο του πως στη Μέση Ανατολή ενήργησε σωστά ο Ερντογάν και έδωσε στους Αμερικάνους ένα καλό μάθημα…

    Οι ισορροπίες, οι φοβίες, το ΝΑΤΟ, το εμπόριο όπλων, δεν μπορούν να κρύβουν εσαεί την αλήθεια. Η Γερμανία ισχυροποιείται για να επιδιώξει και γεωπολιτικούς στόχους. Οι μισοί ευρωπαίοι είναι υπηρέτες της, όπως ακριβώς τα Waffen SS και οι άλλοι μισοί κοιμούνται ακόμα το ύπνο του δικαίου. Αλλά οι Ούννοι είναι εδώ και θα χτυπήσουν τα κουδούνια μας σύντομα.

  143. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    #136 Άγγελε (κ.α.)
    ’’Προς ενίσχυσιν’’ των όσων αναφέρεις: Προφανώς υπάρχουν δύο, φαινομενικά εμπλεκόμενες και συγγενικές, αλλά διαφορετικές λατινικές λέξεις:

    – chorion = εξωτερικός υμένας που καλύπτει το έμβρυο < αρχ. χόριον (<πιθ. χωρώ, περιέχω). Βλ. Μπαμπινιώτη καθώς και λατινικά λεξικά. Η λ. chorion, σημειωτέον, χρησιμοποιείται διεθνώς στην εμβρυολoγία μέχρι σήμερα, με την ίδια ακριβώς σημασία, όπως εύκολα διαπιστώνει κανείς. Δυσκολεύομαι να φανταστώ τη μετεξέλιξή της – μορφολογικά και σημασιολογικά – σε … κουρέλι.

    – corium = δέρμα, σκύτος, βύρσα [χρησιμοποιώ το ερμήνευμα από το λεξικό Κουμανούδη (1884), τ.Α, σ.177]. Από αυτή τη λέξη, όπως ήδη αναφέρθηκε από τον Νικοκύρη, προέκυψε το μεσν. κουρέλ(λ)ιον και το κουρέλι.

    Βρήκα και αυτό το ιταλικό (εύκολα μεταφραζόμενο) που ξεκαθαρίζει αυτές τις δύο λέξεις.
    http://www.treccani.it/vocabolario/corion/

  144. sarant said

    142 Kαι τα διαβατηρια των Γιβραλταριανών το ίδιο γράφανε

    ?ref_src=twsrc%5Etfw%7Ctwcamp%5Etweetembed%7Ctwterm%5E1091662988568920064&ref_url=https%3A%2F%2Fwww.indy100.com%2Farticle%2Fnigel-farage-brexit-eu-gibraltar-colony-twitter-response-8759961

  145. # 142

    Αλλά οι Ούννοι είναι εδώ και θα χτυπήσουν τα κουδούνια μας σύντομα.

    Ούννοι- Κουδούννοι !!

  146. sarant said

    Δεν νομίζω να αναφέρθηκε η κουρελού που υπάρχει στους 5 Μάγκες στον Περαία («τότε πια θα κουβαλάω στη σπηλιά την κουρελού»)

  147. loukretia50 said

    Α, μη με αγριεύετε νυχτιάτικα!
    Δε φτάνει που φύγατε οι περισσότεροι τώρα που ήρθα!

    Μα όταν έρχονται οι Ούννοι
    Δε βαράνε το κουδούνι
    Δίνουν μια, την πόρτα σπάνε
    Και ευγένεια δε μετράνε

  148. Χρήστος Π. said

    Σαν σήμερα (4/2/43) εκτελέστηκε στο Σκοπευτήριο Καιρασιανής ο ηρωϊκός αξιωματικός της αεροπορίας Κώστας Περρίκος ο οποίος ανατίναξε στην οδό Πατησίων τη πολυκατοικία που στέγαζε τα γραφεία της ναζιστιοκής οργάνωσης ΕΣΠΟ. Την ώρα της ανατίναξης βρισκόταν στο κτίριο ο αρχηγός της ΕΣΠΟ ο γιατρός Στεροδήμος, πολλά μέλη της οργάνωσης και Γερμανοί στρατιωτικοί. Ανέρχονται σε δεκάδες οι Γερμανοί που σκοτώθηκαν αλλά και οι συνεργάτες. Οι απώλειες ήταν τόσο μεγάλες και το έργο τόσο εντυπωσιακό που το BBCχαρακτήρισε το έργο τη μεγαλύτερη πράξη αντίστασης στη κατεχόμενη Ευρώπη! Κάποιοι της ομάδας γλύτωσαν. Άλλοι όχι, και οδηγήθηκαν στο απόσπασμα. Τραγική ήταν η φυσιογνωμία της Ιουλίας Μπίμπα η οποία οδηγήθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης και πριν τη λήξη του πολέμου αποκεφαλίστηκε.

    Να μην παραλείψω βέβαια να υπενθυμίσω ότι μέσα στον ανταγωνισμό των αντιστασιακών οργανώσεων και τη βίαιη πολιτική της μονοπώλησης της αντίστασης από το ΚΚΕ, το τελευταίο εξέδωσε την ημέρα της εκτέλεσης ανακοίνωση δια του ΕΑΜ, ότι η εκτέλεση του Περρίκου ήταν εικονική! Την ημέρα του σαμποτάζ δε, το ΕΑΜ είχε βγάλει και ανακοίνωση ότι δεν εγκρίνει την αντίσταση με «πράξεις ατομικής τρομοκρατίας»! Η ΟΠΛΑ έκανε βέβαια πολλές ατομικές εκτελέσεις συνεργατών (και δυστυχώς όχι μόνο). Στους ΕΠΟΝίτες είχαν μάθει και τραγουδάκι που κορόιδευε τη ΠΕΑΝ ως οργάνωση που οι νέοι πάνε για κοκότες… Συνεχίζοντας οι σύγχρονοι αντιεξουσιαστές κατέστρεψαν σε διαδήλωση τη προτομή του αλλά ευτυχώς είχαν τα καλούπια οι φίλοι της ΠΕΑΝ και η προτομή αντικαταστάθηκε.

    Ο προδότης ήταν ένας χωροφύλακας (Τσιτζιλώνης το ένα όνομά του) αλλά συνάδελφοί του αξιωματικοί του Στρατού και Χωροφυλακής μέλη της βενιζελικής αντιστασιακής ομάδας «‘΄Ομηρος» -του απότακτου από το πραξικόπημα του 1935 Συνταγματάρχη Επαμ. Τσέλλου (στην οποία ανήκε και ο Παττακός της χούντας τότε)- τον συνέλαβαν και ομολόγησε. Του έσπασαν το κεφάλι με σφυρί και έριξαν το πτώμα στο ρεμα του Κηφισσού όπου και βρέθηκε. Δεν είχα βρει μέσα στις τις τόσες αναφορές, κατοχικές ιστορίες και απομνημονεύματα καμμιά αναφορά στο ποιός πραγματικά έσπασε το κεφάλι του προδότη, ώσπου πριν 10 χρόνια περίπου γνωρίστηκα με ένα πολύ μεγάλο σε ηλικία ομότιμο Καθηγητή της Νομικής που ήταν μέλος της ΠΕΑΝ, και μου έδωσε λεπτομέρειες της ανάκρισης και εκτέλεσης του προοδότη. Ήταν βέβαιος πως εκτελεστής ήταν ο κατοπινός Στρατηγός Κιτριλάκης…

  149. Μαρία said

    144
    Απο τα σχόλια

  150. loukretia50 said

  151. Χρήστος Π. said

    144 Ναι στα παλιά διαβατηρια αλλά όχι στα χαρτιά της ΕΕ. Ποτέ δεν ήταν αποικία εκεί μέχρι που «ξύπνησε» η Γερμανία. Η λέξη colony εχρησιμοποιείτο έτσι για διοικητικούς λόγους στο Ηνωμένο Βασίλειο και όχι όπως ξαφνικά ήθελε προφανως να το αποδώσει η ΕΕ. Επίσης αν δεν κάνω λάθος αυτά τα διαβατήρια ήταν πολύ παλιάς εποχής προ κοινών διαβατηριων της ΕΕ. Τα θυμήθηκε βέβαια ο «ευρωπαϊστής»…

  152. Χρήστος Π. said

    149 Μαρία το όνομα Βόρειος Ιρλανδία και Γιβραλτάρ έχει προστεθεί στα διαβατήρια (τώρα υπάρχει μονο το Βορειος Ιρλανδία) με απαιτηση των κατοίκων των περιοχών αυτών κατά πλειοψηφία τουλάχιστον, και των πολιτικών τους, ακριβώς επειδή υπήρχε αμφισβήτηση από κάποιους της Βρεατνικής κυριαρχίας.

  153. Pedis said

    Κουρελού με κρόσια:

    Την απόφασή τους να προσμετράται η ψήφος τους στην κυβερνητική πλειοψηφία ζήτησαν -με ξεχωριστή του επιστολή ο καθένας προς το προεδρείο της Βουλής- οι έξι βουλευτές που δεν ανήκουν στον ΣΥΡΙΖΑ, όμως πρόσφατα παρείχαν ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, σε σχετική διαδικασία του ελληνικού κοινοβουλίου.

    Πρόκειται για τους ανεξάρτητους βουλευτές Έλενα Κουντουρά, Βασίλειο Κόκκαλη, Κατερίνα Παπακώστα και Σπύρο Δανέλλη, καθώς και τους βουλευτές των Ανεξάρτητων Ελλήνων Κωνσταντίνο Ζουράρι και Θανάση Παπαχριστόπουλο. Όπως δηλώνουν, επιθυμούν εφεξής σε κάθε νομοσχέδιο που ψηφίζεται χωρίς ονομαστική ψηφοφορία, η ψήφος τους να προσμετράται μαζί με αυτές των βουλευτών της συμπολίτευσης.

    Αύριο-μεθάυριο δεν θα παραιτούνταν ο (βαρύμαγκας) Παπαχριστόπουλος;

  154. Χρήστος Π. said

    4 Φεβρουαρίου ημέρα επίσης θανάτου του Κολοκοτρώνη. Ο λογοκριμένος από τα σχολικά βιβλία αφού δεν διδάσκεται πλέον η ομιλία του προς τους μαθητές στην Αθήνα. Ο λόγος είναι απλός. Έκανε το έγκλημα να τελειώσει το λόγο του με τη φράση: Ζήτω ο Βασιλεύς! Το Μουσείο των Αθηνών είχε δημοσιεύσει πριν λίγα χρόνια σε έντυπό του το λόγο του Κολοκοτρώνη αλλά φρόντισε να αφαιρέσει αυτή τη φράση. Όμορφα και δημοκρατικά πράγματα.

  155. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Kourelou

  156. ΚΩΣΤΑΣ said

    Το θεατρικό «το κουρέλι» του Ντάριο Νικοντέμι, που κυκλοφόρησε και ως μυθιστόρημα, από διασκευή του θεατρικού, αναφέρθηκε εδώ; Και μήπως ξέρει κανείς την υπόθεση του έργου.

  157. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  158. Χρήστος Π. said

    Σκουπίδι εγώ κουρέλι εσύ…

  159. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Σαν με έψαχναν οι ασφαλίτες,
    ύψωνε μια κουρελού
    στα κεραμίδια του σπιτιού,
    να ξέρω μη με βρουν οι αλήτες
    https://www.lifo.gr/print/lepta/83433

  160. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    1) Σοφέ Νέστορα του Ιστολογίου κ. Άγγελε (136) + κ. Σαραντάκο (122β)

    Χαιρόμαστε που σάς φάνηκε σημαντική η μνεία των δεδηλωμένων ινδοευρωπαϊστών Ernout – Meillet ότι το λατινικό «corium» μπορεί και να προέρχεται από λατινοποίηση του ελληνικού «χόριον». Τι παραπάνω θά θέλατε να πούν οι εν λόγω αμετανόητοι ινδοευρωπαϊστές για κάτι που κάνει «νιάου – νιάου» στα κεραμίδια; Το ανάγουν σε μιά ινδοευρωπαϊκή ρίζα και ξεμπερδεύουν…

    Όσο για την γκάφα του Μπαμπινιώτη, ευχαριστώ τον κ. Άγγελο που παρεδέχθη ότι το Επιτελείο μας συνέλαβε επ’ αυτοφώρω τον κορυφαίο Ρωμιό γλωσσολόγο κλέπτοντα οπώρας: Ενώ ο Κοραής να υπαινίσσεται σαφώς ότι εμπνεύστηκε τον «ρακοσυλλέκτη» από τα γαλλικά, ο επιπόλαιος Μπάμπι γράφει στο «Ετυμολογικό» του ότι είναι μετάφρασις του αγγλικού «ragpicker»

    2) Σάς αποχαιρετώ γι’ απόψε με μιά ιστορική προσφορά: Όλος ο Πλούταρχος (αρχαιοελληνικό πρωτότυπο + αγγλική μετάφρασις) σε ένα pdf 6.000 (έξι χιλιάδων) σελίδων από τις εγκυρώτατες εκδόσεις «Delphi Classics», που επιπλέον είναι searchable και στα δύο αλφάβητα, λατινικό + ελληνικό!

    Σπεύσατε γιατί η προσφορά θα εξαφανισθεί σε 5 ημέρες από τώρα: Μπείτε εδώ και κατεβάστε αυτό το αριστούργημα, για να αλλάξει η ζωή σας και να χρεοκοπήσουν οι εκδόσεις του Αδώνιδος Γεωργιάδου που πουλάνε όλο τον Πλούταρχο σε κωλόχαρτο, στην αστρονομική τιμή των 300 ευρώ

    ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ, θέλετε να μάθετε πού γράφει ο Μέγας Πλούταρχος την λέξη «κίναιδος». Βάζετε «κίναιδ» στο κουτάκι του search και ξεστραβώνεστε αυθωρεί και παραχρήμα. Θα αναφέρω μόνο μία περίπτωση χρήσεως: Στα «Υγιεινά Παραγγέλματα», για παράδειγμα, ο Πλούταρχος διασώζει την θρυλική φράση του Αρκεσιλάου:

    «…τὸ τοῦ Ἀρκεσιλάου πρὸς τοὺς μοιχικοὺς καὶ ἀκολάστους εἰρημένον, “μηδὲν διαφέρειν ὄπισθέν τινα ἢ ἔμπροσθεν εἶναι κίναιδον,”»

    που, αν δεν το καταλάβατε, στα αγγλικά μεταφράζεται…

    «If the saying of Arcesilaus addressed to the adulterous and licentious appears too bitter, to the effect that ‘it makes no difference whether a man practises lewdness in the front parlour or in the back hall,’…»

    Μεταξύ μας, ούτε το Επιτελείο μας έχει καταλάβει τί εννοεί εδώ ο Πλούταρχος: Πώς είναι δυνατόν να είναι κανείς κίναιδος εκ των έμπροσθεν; Εκ των όπισθεν το καταλαβαίνει και η κουτσή Μαρία. Εκ των έμπροσθεν κίναιδος τί σημαίνει; Και τί δουλειά έχει ο αγγλόφωνος μεταφραστής να μεταφράζει το «έμπροσθεν» ως… «front parlour» και το «όπισθεν» ως «back hall»;
    Εδώ σε θέλω κάβουρα, που περπατάς στα κάρβουνα…

  161. Πέπε said

    @55:
    > > Περίεργα φτιαγμένος στίχος κι αυτός, «Σαν κουρέλι πάνω στ’ άλλο», αντί «σαν το ένα κουρέλι πάνω στ’ άλλο»

    Στην Κρήτη λένε συχνά «με το πόδι πάνω σ’ άλλο» (=με το ένα πόδι πάνω στ’ άλλο). Είναι όντως πιο σφιχτό, αν και κάπως ανακριβές αν το πάρεις εντελώς τοις μετρητοίς.

  162. Γς said

    160:

    Πάλι με τους κίναιδους;

    >Και τί δουλειά έχει ο αγγλόφωνος μεταφραστής να μεταφράζει το «έμπροσθεν» ως… «front parlour» και το «όπισθεν» ως «back hall»

    Και τα δικά μου «Bacteria – fronteria» χωρίς έμπροσθεν ή όπισθεν κίναιδους και κολοβακτηρίδια Εσερίσια κολάι [E. coli]

    https://caktos.blogspot.com/2013/09/bacteria-fronteria.html

  163. Γς said

    154:΅

    >Ζήτω ο Βασιλεύς!

    Ηταν λοιπόν κάποιος αγαπητός φίλος [ονόματα δεν λέμε!] που μας έλεγε για τον εν Λονδίνω τότε Ανακτα.

    Μας μετέφερε μάλιστα και τα της αλληλογραφίας του με την Αυτού Μεγαλειότητα.

    Σίγουρα δεν έλεγε ψέματα. Και το λέω αυτό, διότι πρέπει να σταμάτησε να αλληλογραφεί.

    Μπορεί να φταίω κι εγώ. Το έχω κρίμα στη συνείδησή μου.

    -Βρε, ποιος Βασιλευς; Δεν έχεις ακούσει για την κυρία Μαρία, συνταξιούχο φιλόλογο, που κρατάει την αλληλογραφία του.

    Ντάξει ψέματα έλεγα, αλλά κάποιον κοινό θνητό θα έπρεπε να είχε για ν απαντάει για πάρτι του

  164. Χρήστος Π. said

    «Πώς είναι δυνατόν να είναι κανείς κίναιδος εκ των έμπροσθεν; Εκ των όπισθεν το καταλαβαίνει και η κουτσή Μαρία. Εκ των έμπροσθεν κίναιδος τί σημαίνει;» 🙂

    Ιάκωβε μόλις έμαθα από σένα πώς έλεγαν οι αρχαίοι τον ενεργητικό ομοφυλόφυλο: «κίναιδο εκ των έμπροσθεν»! Η λέξις «κολομπαράς» δεν υπήρχε τότε και πιστεύω πως αυτόν εννοεί ο Πλούταρχος. Χαίρομαι που η ημετέρα ταπεινότης βοηθά σε πολύ σοβαρά γλωσσολογικά ζητήματα!

    Εκ του Επιτελειού μου.

  165. Γς said

    148:

    >Ο προδότης ήταν ένας χωροφύλακας (Τσιτζιλώνης το ένα όνομά του) αλλά συνάδελφοί του αξιωματικοί του Στρατού και Χωροφυλακής μέλη της βενιζελικής αντιστασιακής ομάδας «‘΄Ομηρος» -του απότακτου από το πραξικόπημα του 1935 Συνταγματάρχη Επαμ. Τσέλλου τον συνέλαβαν και ομολόγησε

    κι εκτελεστής του χωροφύλακα

    >ήταν ο κατοπινός Στρατηγός Κιτριλάκης…

    που είχε διαδεχτεί τον Επαμ. Τσέλλο στην αρχηγεία της αντιστασιακής ομάδας «Ομηρος»

    Εχω διαβάσει ότι ο χωροφύκαλας-προδόρτης λεγόταν Πολύκαρπος Νταλιάνης

  166. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    161.Πέπε
    τον ένα μ πόδα απάνω τ΄αλλού 🙂
    «κι επχαίνανε τα χρόνια ,τονα απάνω τ΄αλλού…»
    στην αφήγηση π.χ. παραμυθιού για το πέρασμα του χρόνου.
    Καλημέρα

  167. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Αλέξη, τί γίνεσαι;
    σειστήκατε λέει; 5,1 ακούω…

  168. Alexis said

    Καλημέρα.

    5,2 τον δίνει το Αστεροσκοπείο, 5,3 το seismoi-live
    Ήταν όμως πολύ κοντά μας και πολύ επιφανειακός με αποτέλεσμα το κούνημα να είναι τρομακτικό.
    Την τρομάρα έκανε ακόμα μεγαλύτερη η διακοπή ρεύματος και το μαύρο σκοτάδι που ακολούθησε.
    Ζημιές σοβαρές δεν άκουσα, σοβάδες έπεσαν εδώ κι εκεί…
    Θα δούμε…

  169. Alexis said

    Για κάποιο λόγο που δεν κατάλαβα όλο το κείμενο μετά το λίκνο ένινε μπλε…

  170. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    168 Ωχ!Αυτό σκέφτηκα, μην και κόπηκε το ρεύμα. Δυνατούτσικο το κούνημα. Μακάρι να μην έχει άλλες συνέπειες.
    Ψυχραιμία,να πω την κοινοτυπία μου.

    169. Σεισμικό κι αυτό! 🙂

  171. Γς said

    168:

    είχες γράψει:

    seismoi-live

  172. Theo said

    @124, 121:
    Αν θυμάμαι καλά, η μητέρα μου έραβε κουρελούδες στο χέρι, όχι στον αργαλειό.

  173. Γς said

    171:

    επανέλαβα το ίδιο λάθος σου

    *a href=»https://www.seismoi-live.gr/» rel=»nofollow»*seismoi-live*/a*

    όπου * τα σημεία της ανισότητας

  174. η κουρελού τραγουδάει ακόμα, να τραγουδήσω λίγο κι εγώ…

    Χρονάκια τόσα κάθε μέρα μεσ’ στο στέκι αυτό
    σαν καπέλλο κρεμασμένο πάντα δίπλα στο παλτό
    με ανθρώπους που μαζί τους ήπιαμε ένα κρασί
    κι άλλους πίσω απ’ την οθόνη, με την άγνωστη μορφή
    ιστορίες να διηγούνται ζωντανές και παραμύθια
    αναλύσεις, εξετάσεις, πόρισμα και επιμύθια
    Κουβεντούλα όλη μέρα πως μας ήρθε η λέξη αυτή
    και προβλέψεις απ’ τον Λάμπρο για τον γάμμα τον πι-πί (*)
    Πόσες φορές μία χρονιά μας ήρθε και μας έφυγε ;
    Πόσες φορές μέσα απ’ τα χέρια η ευκαιρία ξέφυγε ;
    Πόσοι φύγανε για πάντα ή απ’ το στέκι αυτό χαθήκαν
    όταν σ’ ένα σταυροδρόμι άλλη στράτα πορευτήκαν ;
    Κάθε μέρα συζητάμε μεσα στην καλή χαρά
    μα ο χρόνος σαν κυλάει πίσω δεν ξαναγυρνά
    κι αν στον νου μας είναι πάντα η αιώνια νεότης
    να μας μείνει δεν υπάρχει ούτε μία πιθανότης

    (*) ΓΠΠ = Τρίτος παγκόσμιος πόλεμος ( οσονούπω, οσονούπω…. )

  175. Alexis said

    #173: Ναι, κάτι τέτοιο έγινε, δεν το κατάλαβα…

    Εν τω μεταξύ, επειδή εδώ λεξιλογούμε, ό,τι και να πούνε οι σεισμολόγοι οι δημοσιογράφοι τους βγάζουνε …καθησυχαστικούς.
    Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι (το δημοσιογραφικό κλισέ εν προκειμένω)

    Καθησυχαστικός λέει ο Λέκκας, αλλά:
    «Δεν ξέρουμε αν ήταν ο κύριος σεισμός» και
    «Η περιοχή δίνει γενικά μεγάλους σεισμούς»

    Εσείς αυτό το λέτε «καθησυχαστικό»;

  176. nikiplos said

    175@. Αλέξη πάντοτε οι σεισμολόγοι έβριζαν όλους τους υπόλοιπους επιστήμονες σκαιότατα μάλιστα από τα κανάλια που τους έδιναν φιλόξενο βήμα, προτάσσοντας το δόγμα, ότι οι σεισμοί δεν μπορούν να προβλεφθούν [*]( σωστό γενικά αλλά όχι θέσφατο). Πρωτοστατήσας ο Δρακόπουλος του ΕΚΠΑ στα 80ς που είχε ορίσει σκοπό της ζωής του να μάχεται το ΒΑΝ, αλλά δεν έζησε να προλάβει τα ιδιωτικά κανάλια. Τη σκυτάλη πήρε ο πολύς και αξιοσέβαστος Παπαζάχος. Βλέπεις ο σεσμός στη Θεσσαλονίκη του 1978, ήταν με ασφάλεια μακρινός ώστε να θυμούνται οι θαμώνες των καναλιών τις τότε καθησυχαστικές προβλέψεις του που καίτοι ο ίδιος έλεγε πως ήταν ο κύριος σεισμός ο πρώτος και δεν θα ακολουθούσε άλλος, ήρθε ο … κανονικός μετά από 10 μέρες με τα γνωστά αποτελέσματα στην Ιπποδρομίου. Σε όλα τα 90ς στα κανάλια ο πολύς Μπαρμπαζάχος, έβριζε το ΒΑΝ και διακήρυσσε διαπρύσια ότι οι σεισμοί δεν μπορούν να προβλεφθούν, λέγοντας τον Βαρώτσο του ΒΑΝ τσαρλατάνο…

    Η μάχη εκείνη είχε λήξη ισόπαλη, γιατί το ΒΑΝ είχε δώσει ένα είδος πρόβλεψης για το σεισμό του Αιγίου, αλλά είχε αποτύχει στο Κοζάνη Γρεβενά στα τέλη της δεκαετίας… Το ΒΑΝ είχε κερδίσει στα σημεία…

    Ο πρώτος σεισμολόγος που άρχισε να μιλάει καθησυχαστικά ήταν ο (αείμνηστος) Σταυρακάκης, που «τα έπαιξε όλα στη γκανιότα» απέναντι στον Βαρώτσο με αφορμή το σεισμό του 1999 της Αθήνας. Για εκείνους που δεν είχαν παρακολουθήσει τα τεκταινόμενα, το ΒΑΝ, μετά τον κύριο σεισμό του 1999, είχε δώσει ένδειξη έναν άλλον ίδιου μεγέθους ίσως και μεγαλύτερο… Αυτό είχε προκαλέσει μεγάλη αναστάτωση, ενώ τα κανάλια είχαν κατασκηνώσει έξω από το σπίτι του Βαρώτσου… Με παρέμβαση του ολίγιστου Λαλιώτη, μπήκε στο χορό η δικαιοσύνη με τον εισαγγελέα (Μ)πούλιο… Το ΒΑΝ είχε δύο σήματα και υπέθεσε πως το ένα ήταν ο σεισμός της 7ης Σεπτέμβρη 1999, ενώ το δεύτερο θα αφορούσε μελλοντικό σεισμό… Όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων και τα δύο σήματα αφορούσαν τον κύριο σεισμό, αλλα´εκείνη την εποχή δεν μπορούσαν να το δουν…

    Έγινε σύσκεψη με εισαγγελέα και υπουργό, εν μέσω των πτωμάτων του σεισμού ακόμη ζεστών και άλλων τόσων αγνοουμένων ακόμη εγκλωβισμένων στα συντρίμια της Ρικομέξ. Στη σύσκεψη, στην πιθανότητα να είχε δίκιο το ΒΑΝ, έγινε εκτίμηση για 10.000 νεκρούς. Ο Σταυρακάκης ξιφούλκησε μέχρι το τέλος. Είχε ενδείξεις γι’ αυτό [**] αλλά δεν μπορούσε να πάει κόντρα στο συνάφι του… Εντούτοις προέβη στην πρώτη καθησυχαστική δήλωση… αυτό ήταν…
    Ο σεισμός δεν ήρθε ποτέ, και έκτοτε το ΒΑΝ… εξαφανίστηκε…

    [*] Ο σεισμός δεν μπορεί να προβλεφθεί γιατί είναι πολύπλοκο φαινόμενο η προετοιμασία του οποίου που συμβαίνει σε γεωλογικούς χρόνους. Μόνο θεωρίες υπάρχουν, κι αυτές μιλούν για ενδείξεις και ποτέ δεν χρησιμοποιείται η λέξη πρόβλεψη… Εδώ καλά καλά δεν μπορούμε να προβλέψουμε τον καιρό, που έχουμε κριτήρια παρατήρησης… θα προβλέψουμε τον γεωλογικό «καιρό»?
    [**] υπήρχε σεισμική ησυχία στους σεισμογράφους, ενώ οι σεισμοί έρχονται καθ’ ομάδες. Βέβαια ήταν πρόβλεψη αυτό που έκανε, αλλά αυτό ήταν άλλου ιερέως…

    Να θυμίσω μόνο το κλου του σεισμού του 1999, που ήταν ο προπετής Μπένυ, που έσπευσε να βγει στα κανάλια πριν υπάρξουν ακόμη οι αναφορές για θύματα: «Ευτυχώς που δεν υπήρξαν ανθρώπινες απώλειες, γιατί τα κτήρια ξαναφτιάχνονται!»
    (ωραίος δεκάρικος)

  177. sarant said

    175 Ετσι είναι όταν προσπαθείς να πιάσεις όλα τα ενδεχόμενα…. Καλημέρα Αλέξη και οι υπόλοιποι!

  178. NIKOS NIKOS said

    @ 160

    Μπράβο για το link. Είσαι από τους λίγους σχολιαστές που μπορεί να μάθει κανείς κάτι χρήσιμο χωρίς δεκανίκια κομματικών καθοδηγητών.

  179. EΦΗ - ΕΦΗ said

    Φρουράαα!

    175. Αλέξη, ακριβώς αυτό!
    Λέει/μεταφέρει τα λόγια των σεισμοτέτοιων το ράδιο: «Η περιοχή είναι σεισμογενής». «Το ίδιο κι εσείς» ανέκραξα διαολισμένη! 😦

    174 . Ωραίο Τζη με δυο στάλες μελαγχολίας στο τέλος, αλλά εμείς ποντάρουμε στη νιότη ,αν όχι του μυαλου, της καρδιάς!
    Πώς το είπε η άλλη/αλλος; Δε με νοιάζει που γερνάω μα που η καρδιά μου δε γερνάει.

    Άραγε τα δεκανίκια έχουν «ψωμί» για το λεξιλογικό μας περισκόπιο;
    Πατερίτσες από το πατερό;
    Χωλό το βλέπω! 😦

  180. Alexis said

    #174: Μου άρεσε κι εμένα το στιχούργημά σου Τζι, προτείνω να το εμπλουτίσεις λίγο (βάλε και λίγο Ιλλινόι μέσα με Επιτελείο και τα ρέστα) και να το στείλεις στο Νίκο να το βάλει στις 16 του μήνα που είναι τα γενέθλια του ιστολογίου 😊

  181. # !76

    Νίκιπλε διαφωνώ κάθετα, οριζόντια και διαγωνίως.

    Κάπου κοντά στο 95 είχα μια μαθήτρια στο Β’ Πειραματικόπου ο πατέρας της ερχότανε μια φορά τον μήνα να με ρωτήσει για την πρόοδό της,. Συνήθως είμαι αρνητικός με τους γονείς που έρχονταν να ζητήσουν περισσότερη προσοχή στο παιδί τους προβάλλοντας κάποια δικαιολογία και μια ενόχληση όταν η απάντησή μου ήταν πως θατο προσέχω το ίδιο με τα άλλα παιδιά. Μου είχε κάνει εντύπωση πως ποτέ δεν παραπονέθηκε ή άσκησε πίεση, ήταν ευγενικότατος και ήθελε απλή ενημέρωση τίποτε άλλο. Με την λήξη της χρονιάς μου συστήθηκε σαν συνάδελφος που ασχολιότανε με τους σεισμούς, το επίθετό του Σταυρακάκης.
    Από την άλλη όταν είχα πάρε-δώσε με την έδρα Φυσικής του Χατζηιωάννου άκουγα διάφορα και ποτέ καλά λόγια για τον Βαρώτσο. Το ΒΑΝ ξεκίνησε από τα αρχικά Βαρώτσος- Αλεξόπουλος-Νομικός αλλά γρήγορα το πήρε εργολαβία ο Βαρώτσος με βασικό σκοπό τα κονδύλια για έρευνα κι έστελνε προβλέψεις τρεις φορές την εβδομάδα. Η τύχη των άλλων αγνοείται. Από κει και πέρα για να μη μακρυγορώ θα σου πω πως αν σου πει μια τσιγγάνα πως θα φας μια γλάστρα στο κεφάλι σε τρία τέρμινα σίγουρα θα το ξεχάσεις από την τρίτη μέρα αν όμως τύχει να σου πέσει μια γλάστρα στο κεφάλι σε τρεις δεκαετίες να δεις που θα την θυμηθείς την τσιγγάνα. Ετσι δουλεύουν αστρολόγοι, χαρτορίχτρες και λοιπά λαμόγια.

    Ορισμός πρόβλεψης ορθολογικός δεν υπάρχει. Μια «πρόβλεψη» πως σε μια εκτεταμένη σεισμογενή περιοχή, σε χρονικό διάστημα τριών μηνών θα δώσει σεισμό πάνω από 4 έχει τεράστιες πιθανότητες επιτυχίας αλλά είναι κάτι παραπάνω από άχρηστη. Οταν μικραίνει ο χρόνος και ο τόπος μικραίνουν συμμετρικά αλλά με μεγάλο συντελεστή οι πιθανότητες επιτυχίας.
    Τα ζώα προαισθάνονται τον σεισμό δευτερόλεπτα πριν εκδηλωθεί και τα ψάρια δεν τσιμπάνε χωρίς λόγο δυο-τρεις μέρες πριν.
    Και πριν λίγες μέρες κάποιος μίλησε για σεισμό στην Αθήνα, δεν έγινε το ξεχάσαμε όλοι, έτσι γίνεται

  182. # 179,180

    Ευχαριστώ σας

    Αλέξη δεν μπορώ να γράψω κάτι για κάποιον που δεν γνωρίζω προσωπικά. Με τον Λάμπρο γνωριζόμαστε, διαφωνούμε κάργα αλλά αγαπιόμαστε. Να δεις που τον Μάη -αν όλα πάνε κατ’ ευχήν- θα τον πάρω μαζί μου στην Τούμπα στην γιορτή για το πρωτάθλημα !!

  183. Pedis said

    Ε να προβάρει και τη χλαίνη του Τρότσκι …

    «Αν τους δεις και συνεδριάζουν νομίζεις ότι είσαι στην ΚΕ του ΚΚΕ. Θυμίζει ΚΚΕ, Λένιν, Στάλιν. Ο Φλαμπουράρης, ο Καρτερός και οι υπόλοιποι… γέροντες» ανέφερε ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων εκτιμώντας πως ήθελαν να τον «φάνε σαν τον Τρότσκι».

    Ο καρνάβαλος ως ο στρατηγικός σύμμαχος της νεοκομμουνιστικής κυβέρνσησης …

  184. ΓιώργοςΜ said

    176, 181 περί σεισμοπρογνώσεων:
    Το θέμα μου είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον όταν ήμουν πιτσιρικάς και το παρακολούθησα για κάμποσο, μάλιστα με «εκ των έσω» πληροφόρηση για το σύστημα ΒΑΝ για ένα διάστημα. Για το ήθος του Β. οι γνώμες συγκλίνουν, για την επιστημοσύνη του διίστανται.

    Σουμάροντας τα όσα θυμάμαι:Προβλήθηκε σαν πανάκεια ενώ δεν ήταν. Υπάρχουν ένα σωρό πρόδρομα φαινόμενα για τους σεισμούς.Ένα από αυτά είναι τα τελλουρικά ρεύματα που ανιχνεύουν οι σταθμοί ΒΑΝ για να τα αναλύσουν. Σε μια άλλη σεισμογενή ζώνη με μικρότερο κατακερματισμό και ρήγματα (λχ Καλιφόρνια, Ιαπωνία), οι προβλέψεις έχουν μεγαλύτερη αξία.
    Κανένα από τα φαινόμενα, τότε που ασχολιόμουν τουλάχιστον, δεν έχει τη συνέπεια που είναι απαραίτητη ώστε να προκρίνει δράσεις. Αν δεν ξέρει κανείς πως θα γίνει ένας σεισμός με ακρίβεια λίγων ωρών ή μιας ημέρας το πολύ και με καλή προσέγγιση του μεγέθους ώστε να δοθούν χρήσιμες οδηγίες ή να υπάρχει προετοιμασία, είναι δώρον άδωρον.

  185. Μα, Ιάκωβε (160a), το λήμμα των Ernout-Meillet που έδωσες λέει ότι corium σημαίνει κάτι άλλο και ότι η σημασία «ύστερο, πλακούς» που απαντά στον Σωρανό τον Εφέσιο [προφανώς σε λατινική μετάφραση έργου του, αφού ο ίδιος έγραφε ελληνικά] είναι κατά πάσαν πιθανότητα («sans doute») εκλατινισμός του ελληνικού «χόριον», αφού μάλιστα σε άλλους συγγραφείς γράφεται ελληνοπρεπώς chorium ή corion. Δεν εξετάζω (με τι φόντα και προσόντα;) αν οι λεξικογράφοι έχουν δίκιο, αλλά πάντως ΔΕΝ λένε ότι η λατινική λέξη corium προέρχεται από την ελληνική «χόριον», λέει μόνον ότι [προφανώς λόγω φωνητικής ομοιότητας και σημασιολογικής συνάφειας] χρησιμοποιείται σε μία μετάφραση για να την αποδώσει!

  186. nikiplos said

    @181, Αγαπητέ Τζι, δεν είδα πουθενά, ούτε το κάθετα, ούτε το διαγώνια, ούτε το οριζόντια… 🙂 Προσωπικά για τον Σταυρακάκη μόνο καλά λόγια έχω ακούσει… Για τον Βαρώτσο, όχι αλλά οι φήμες είναι πάντα φήμες και συνοδεύουν τα έργα και τις ημέρες των πρωταγωνιστών… Άλλες φορές έχουν βάση, άλλες όχι. Όπως σωστά είπες, ο Βαρώτσος παίρνοντας τη μερίδα του λέοντα από τα ερευνητικά κονδύλια, ήταν λογικό να ξεσηκώσει θύελλες κι ανέμους. Η μετέπειτα δράση του ήταν εκείνη που είτε θα κατεύναζε τις θύελλες είτε θα τις ενίσχυε…

    Όσον αφορά το προκείμενο μίλησα μόνο για ένα συγκεκριμένο περιστατικό, και έθεσα μόνο το χρόνο ως ορόσημο κι αφετηρία από τον οποίο και ύστερα μπήκαν στο παιχνίδι των προγνώσεων (μεσοπρόθεσμων) οι σεισμολόγοι. Άλλωστε ο Σταυρακάκης, το 1999 δεν είχε προβάλει τις (έντονες) αντιρρήσεις του ως σεισμολόγος αλλά ως πρόεδρος του ΟΑΣΠ, κάτι που ασμένως του έδινε την ιδιότητα να το κάνει.

    Δεν είναι και λίγο να κινδυνολογήσεις εις βάρος των 4 εκατομυρίων της πρωτεύουσας και να έχεις σκηνές απείρου κάλους, με δυσμενέστατες οικονομικές συνέπειες, αφού το 60% των οικονομικών επιχειρήσεων της χώρας θα κατεβάσουν ρολά για μια ή δύο εβδομάδες… Αν προσθέσει κανείς και το γεγονός ότι αυτά τα 4 μύρια τρέφονται με παραγωγές από την υπόλοιπη χώρα, τότε προκύπτει αβίαστα πως θα ήταν αυτοχειρία το να εκκενώσει κάποιος την πρωτεύουσα και με ποιά δικαιολογία? Μια αμφισβητούμενη μέθοδο?

    Να πω μόνο πως η ομάδα ΒΑΝ και οι παροικούντες τους, πίστευαν πραγματικά πως θα έρθει ο μεγάλος σεισμός (εκείνος που ποτέ δεν ήρθε)…

    Όσον αφορά τα πρόδρομα φαινόμενα, αυτά είναι μόνο ενδείξεις προετοιμασίας ενός ρήγματος. Προετοιμασία δεν σημαίνει απαραίτητα σεισμό, γιατί η εκτόνωση μπορεί να γίνει αλλού σε κάποιο άλλο ρήγμα που εφάπτεται της ίδιας πλάκας, ένα ρήγμα το οποίο ενδεχομένως βρίσκεται σε άλλη περιοχή…

    184@, ΓιώργοΜ, οι Δράσεις που περιγράφεις και περιέγραψα πιο πάνω στην απάντησή μου στον Τζή, έχουν ολέθριες συχνά οικονομικές συνέπειες και είναι δύσκολο να φανταστώ έναν Πολιτικό που να είχε το σθένος και την αυτοπεποιήθηση να τις πάρει. Ακόμη κι ο Αβέρωφ – που είχε άλλο πολιτικό βάρος το 1981 – σώθηκε την τελευταία στιγμή από τα όρνεα της μικροπολιτικής και αυτό χάρη στους νεκρούς στην Κόρινθο.

    Τέλος να πω και κάτι που το έχω ξαναπεί: Οι διαφωνίες των σεισμολόγων στην ΤιΒί βοηθούν την εγκυκλοπαιδική εκμάθηση των τηλεθεατών, τους αποπροσανατολίζουν όμως από το πραγματικό τους πρόβλημα: την πολυκατοικία. Δεν σκοτώνουν οι σεισμοί. Τα κτήρια, οι παραβλέψεις στις παρανομίες, τα πανωσηκώματα, το κλείσιμο των ελεύθερων χώρων είναι που σκοτώνουν κλπ…

    Και υπάρχουν και οι προβλεπτικές δράσεις, οι οποίες δεν έχουν γίνει ούτε στα χαρτιά… Ενδεικτικά, ακόμη και σήμερα τα φυλλάδια του ΟΑΣΠ γράφουν «μη βγαίνετε στα μπαλκόνια, καθίστε κάτω από κάσες θυρών» κάτι εγκληματικό για πολυκατοικίες, που ίσα, ίσα πρέπει να βγούμε στα μπαλκόνια…

  187. Triant said

    «μη βγαίνετε στα μπαλκόνια, καθίστε κάτω από κάσες θυρών» κάτι εγκληματικό για πολυκατοικίες, που ίσα, ίσα πρέπει να βγούμε στα μπαλκόνια…»

    Περισσότερες λεπτομέρειες παρακαλώ!!!

  188. # 187

    Εχω διαβάσει πως οι πολυκτοικίες σπάνε στο ισόγειο (τώρα έχουν σχεδόν όλες πυλωτές) ή στον πρώτο όροφο οπότε αν είσαι στον πρώτο όροφο καλύτερα στο μπαλκόνι. Αλλιώς καλύτερα κάτω από κανένα τραπέζι για να αποφύγεις σοβάδες και θραύσματα. Το κάτω από την κάσα το θεωρώ υπερβολικό, αν είναι να σπάσουν σε χρόνο μηδέν οι πλάκες των ορόφων, ούτε εκεί γλυτώνεις

  189. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    1) Ευχαριστώ τους σχολιαστές Νίκος-Νίκος (178) και κύρ-Χρήστο (164) που εξετίμησαν την μνημειώδη προσφορά του Επιτελείου μας (τα Άπαντα του Πλουτάρχου, αρχαίο κείμενο + αγγλική μετάφρασις σε ένα pdf 6.000 σελίδων)

    2) Αγαπητέ μου, κύρ-Χρήστο (164), κι εμείς αυτό καταλάβαμε (ότι ο έμπροσθεν κίναιδος του Πλουτάρχου είναι ο κωλομπαράς), αλλά ο αγγλόφωνος μεταφραστής το εκλαμβάνει «χριστιανικά»: Δηλαδή, ότι δεν έχει σημασία αν οπισθογεμείσαι κρυφά ή φανερά, διότι ο Θεός τα βλέπει όλα και λοιπές αρλούμπες που λένε οι χριστιανοί…

    Αν ανέφερα αυτό το παράδειγμα από τον Πλούταρχο, δεν το έκανα για να προκαλέσω, όπως αφελώς νόμισε ο πολιός σχολιαστής κ. Γς στο 162. Το έκανα για να δείξω στο εκλεκτό κοινό του Ιστολογίου, ότι εκατοντάδες αποσπάσματα της Αρχαιοελληνικής Γραμματείας είναι ακόμη σκοτεινά, δηλαδή δεν ξέρουμε τί ακριβώς εννοούσαν οι αρχαίοι. Κι αυτό το απόσπασμα των «Υγιεινών Παραγγελμάτων» του Πλουτάρχου είναι κλασική περίπτωσις σκοτεινής σημασίας.

    3) Σοφέ Νέστορα του Ιστολογίου, κ. Άγγελε (185), δεν διαθέτω τα επιχειρήματα για να αντικρούσω τα όσα λέτε. Ωστόσο, είναι εντελώς ύποπτο ότι οι Ernout-Meillet πετάνε μέσα στο λήμμα «corium» και το ελληνικό «χόριον», για μία και μόνο σημασία της λέξεως, εξαιτίας τάχα της ηχητικής ομοιοκαταληξίας.
    Για εμάς τους εραστές της Θείας Ελληνικής Γλώσσης είναι σαφές ότι το «corium» είναι η λατινοποίησις του «χόριον». Συνεπώς, το κουρέλλι είναι κλασική περίπτωσις αντιδανείου.

  190. Χρήστος Π. said

    165 Έχεις δίκιο απόλυτο, ένα άλλο όνομα ήταν και το Νταλιάνης. Κυκλοφορούσε όμως και με το Τσιτζιλώνης.

  191. sarant said

    Καλά, δεν έχουν πια απαγορευτεί οι πυλωτές/πιλοτές; Ή λάθος κάνω;

  192. nikiplos said

    @187, @188

    Η κατάρρευση πολυώροφων μπετονένιων κτηρίων δεν εγγυάται σε καμία περίπτωση επιβιωσιμότητα, οποιαδήποτε ενέργεια κι αν κάνει κανείς. Ωστόσο, έχουν βρει πως πολλά μπαλκόνια μένουν άθικτα σε αρκετές οικοδομές που κατέρρευσαν. Επίσης στην πόλη του Μεξικού, σε σχολεία, οι διασώστες είχαν άφθονο χώρο να συρθούν ανάμεσα στα θρανία, κι όχι από κάτω τους… Αντίθετα έβγαλαν πολλά νεκρά παιδιά που είχαν μπει κάτω από τα θρανία…

    Οι σύγχρονες γενικές οδηγίες λένε πως καλύτερα είναι να βγει κανείς στα μπαλκόνια, εκτός αν είναι αδύνατον κάτι τέτοιο οπότε προτιμάμε κλιμακοστάσιο ή δίπλα σε βαριά έπιπλα (κρεβάτια κλπ), όχι όμως από κάτω… και φυσικά όσο το δυνατόν κοντά σε εξωτερικούς τοίχους, ώστε αν ζήσει ο εγκλωβισμένος να είναι σχετικά εύκολος ο απεγκλωβισμός του…

  193. nikiplos said

    @191, ναι με τροποποίηση του τελευταίου ΓΟΚ, μετά το σεισμό της Αθήνας…

  194. EΦΗ - ΕΦΗ said

    181 Τζη >>ασχολιότανε με τους σεισμούς, το επίθετό του Σταυρακάκης.
    Να ήταν ο Γιώργος Σταυρακάκης , ο καλός σεισμολόγος; Εξαιρετικός άνθρωπος και κρητικός, ήταν από τα μέρη μου, πέθανε προ τριετίας στα 60, αλλά δεν είχε κόρη.

  195. EΦΗ - ΕΦΗ said

    Μέτρα προστασίας προ,κατά,μετά το σεισμό.
    http://www.oasp.gr/node/116

  196. loukretia50 said

    Kάτι έκανα, δε θυμάμαι αν πάτησα ‘Δημοσίευση» ή «ανανέωση» και δε φαίνεται τίποτε να περιμένει έγκριση. Αν βγει διπλό, συμπαθάτε με!

  197. loukretia50 said

    ΑΛΕΞΗ
    μια αφιέρωση απλή, πρόχειρη, βιωμένη
    γιατί κι εγώ από σεισμούς χρόνια είμαι μαθημένη

    ΚΑΙ ΖΗΣΑΝΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΕΙΣΜΟΥΣ…
    Ιππότη μου ευγενικέ και ταλαιπωρημένε
    Να μένεις ψύχραιμος, η γη θα τρέμει ό,τι κι αν λένε
    Δεν τον προβλέπουν το σεισμό, πάντα αιφνιδιάζει
    Κάθε γενιά τον έζησε και όλους μας τρομάζει

    Ήμουν παιδί όταν χτύπησε το Ιόνιο εφτάρι
    Θυμάμαι ακόμα τη γιαγιά κάτω απ΄το δοκάρι
    Και ήταν η μοναδική φορά που έκλαιγε εκείνη
    Π΄ άντεξε τόσες συμφορές και δυο πολέμων δίνη

    Έβλεπε τον πατέρα μου πεσμένο στη γωνία
    Αναίσθητο από χτύπημα κι έσφιγγε με μανία
    κι απόγνωση τα χέρια της – χρόνια καθηλωμένη-
    Ανίκανη να πάει κοντά, να δει αν ανασαίνει

    Μ΄έπνιγε η μάνα, αγκαλιά κάτω απ΄το τραπέζι
    κι ένοιωθα σε τρελό ρυθμό πως η καρδιά της παίζει
    ενώ παραθυρόφυλλα βαριά βροντοχτυπούσαν
    κι απ΄το ταβάνι πέφτανε κομμάτια και σκορπούσαν

    Και όλα μου τα πράγματα , βιβλία και παιχνίδια
    Έπεφταν κάτω με ορμή , σωροί από σκουπίδια
    Αγαπημένα, που έσπαγαν, μου προκαλούσαν πόνο
    Εικόνα εφιαλτική που πάγωσε στο χρόνο

    Κι όλοι σωπαίναν, μια βουή μονάχα ακουγόταν
    Απόκοσμη, τρομαχτική, μέσα απ΄τη γη ερχόταν
    Δεν ήξερα, ήμουν μικρή, κόλαση τι σημαίνει
    Μα ο κόσμος μου γκρεμίστηκε, η καρδιά καταλαβαίνει

    Δεν είναι ο χρόνος ο εχθρός, το έμαθα πια τώρα
    τι φοβερή καταστροφή μπορεί να φέρει η ώρα
    Όμως δε γίνεται να ζεις μόνιμα μες το φόβο
    Θα ζήσουμε με τους σεισμούς, αν και χλωμό το κόβω!
    Πριν να προλάβει ο σεισμός, άλλοι έχουν φροντίσει
    Και η ζωή που ξέρουμε πηγαίνει προς τη δύση
    ΛΟΥ
    Μα τι θα γίνει ιππότη μου, αν τ΄αύριο μας τρομάζει?
    Αν κάποιος απελπίζεται, γκρινιάζει, μιζεριάζει
    χάνεται πριν το τέλος του, ζωή δε λογαριάζει.
    Τη μέρα ας κερδίσουμε, όσο κι αν συννεφιάζει
    Και τα κουρέλια τραγουδούν , κι ο κόσμος δεν αλλάζει!

    Τζι,
    Το χάσμα που άνοιξε ο σεισμός – αν τα άνθη δε φτουρήσουν-
    Όλοι οι σωστοί οι ποιητές, με λόγια ας το κλείσουν
    Κι ας λένε πως οι ρίμες μου ποτέ δεν έχουν βάθος
    Ένας ολόκληρος γκρεμός, μου βγήκε κατά λάθος!

  198. Γιάννης Ιατρού said

    197: Ταλέντο!

  199. Κ. Καραποτόσογλου said

    Κ. Καραποτόσογλου, Ετυμολογικά Κυπριακά Μελετήματα, 2008, σ. 330-333.

    Ο G. Meyer (767) είναι εκείνος o oποίος πρώτος διαπραγματεύεται το θέμα, σε
    σχέση με τη λατινική γλώσσα, και παρατηρεί: «κορέλι n. ‘Hahnenkamm, Helm-
    busch’ Som. Korais, At. II 203. Duc. Offenbar identisch mit κουρέλι ‘Lumpen,
    Fetzen’, κουρελιασμένος ‘zerlumpt’ Legr. Syra, Pio 53. Kann Deminutiv von lat.
    corium ‘Haut, Leder’ sein, *corellum, für *coriellum vgl. corarius für coriarius».
    …Ο Γ. Ψυχάρης (769) μελετά τη φωνητική εξέλιξη στη νεοελληνική των
    λατινικών και ιταλικών ο-ου και μας πληροφορεί: «Το κουρέλλι σίγουρα λατινικό (G. Μ., 32,
    corium, corellum· G. Körting, αρ. 2516· δε μοιάζει να υπάρχη σε καμιά νεολατινική
    γλώσσα)»· το Λεξικό του Ιδρύματος Τριανταφυλλίδη ( σ. 751) εκφράζει κάποιες επιφυλάξεις
    για την προτεινόμενη προέλευση της λ. και αναφέρει στο ετυμολογικό τμήμα του λήμματος:
    «μσν. κουρέλλιν (ορθογρ. απλοπ.) ίσως από το υστλατ. *coriell(um) – ιν, από το λατ. corium
    ‘πετσί’, (ειρ.) το ανθρώπινο δέρμα ιδ. ως αντικείμενο ‘μαστιγώματος’ ([ο > u] από επίδραση
    του υπερωικού [k])».

    Στη λατινική (770) απαντά η λ. corium, corius = 1) skin, hide, leather. 2) of
    plants, rind, skin, bark, covering. 3) Meton. a leather whip (= μαστίγιο), thong, or strap. 4)
    in building, the upper surface, a layer, stratum of earth, lime…

    Στην αρχαία ελληνική απαντά η λ. γέλγη, τα, = «ρώπος (771). Σημαίνει κάθε λογής
    λιανικήν πραγματείαν, καθώς π. χ. εκείνην, την οποίαν πωλούσιν οι Μπακάλιδες,
    οίον κτένες, άτρακτοι, ράματα, κ.τ.τ.», ενώ ο Ησύχιος αναφέρει: (γ 294) γέλγια· πή-
    νη. Σπάθη. κ ο υ ρ ά λ ι α, (γ 226) [γεάγια- κουράλλια]… η λ. κ ο υ ρ ά λ ι α που
    έχει αποθησαυρίσει ο Ησύχιος δεν είναι άλλη από τη μεσαιωνική-νεοελληνική λ.
    κουρέλι(α), με τη γνωστή τροπή (774) του αλ σε ελ, από την ύπαρξη του υγρού λ, πρβλ.
    βαλανίδι > βελανίδι, Καταλάνος > Κατελάνος, μαλάχη > μελόχα, ενώ ο Ρ.
    Chantraine (775) παραθέτει τη λ. γέλγη, και τη μεταφράζει: friperie (776) (= παλιόρουχα,
    παλιατσαρία), chiffons (= τζάτζαλα, μπιχλιμπίδια, ράκη, κουρέλια), ό,τι δηλαδή και το
    σημασιολογικό πεδίο της λ. κουρέλι(α)… και όπως σημειώνει ο
    Σκ. Βυζάντιος (778) : «κουρέλι, (αντί) κουράλιον («Γέλγια, Κουράλλια» Ησύχ.) ως
    χρησιμεύον εις τα μικρά κοράσια να ενδύουν τας κούκλας [κόρας] των και εις τας
    γυναίκας των αρχαίων αντί κορδέλλας, Γαλλ. chiffons».

    767. G. Meyer, Neugriechische Studien III. σ. 32.

    769. Γ. Ψυχάρη, Μεγάλη ρωμαίικη επιστημονική γραμματική, τ. 3, Αθήνα 1937, σ. 118, λήμμα
    456.

    770. Charlton Τ. Lewis-Charles Short, A Latin Dictionary, σ. 470. A. Ernout – A. Meillet,
    Dictionnaire étymologique de la langue latine, σ. 143· για τα ρομανικά παράγωγα του λατινικού
    corium βλ. W. Meyer-Lübke, REW, a. 207, λήμμα 2233, οπού διαπιστώνεται, οτι οι ρομανικές γλώσσες
    δεν έχουν κανένα γλωσσικό στοιχείο που να σχετίζεται με το νεοελληνικό κουρέλι, το.

    771. Άνθ. Γαζή κά., ό. π., τ. 1, σ. 397. LSJ9, σ. 342: «γέλγη, έων, τα, = ρώπος, frippery
    (= φανταχτερά φορέματα, κοσμήματα, μπιχλιμπίδια): the market where they are sold»·
    η λ. ρώπος, ο, = πάσα μικρά και ευτελής πραγματεία, μικρά τινα πρόχειρα πράγματα,
    άτινα μικρού μεν τινος κόπου δέονται προς κατασκευήν, και επομένως ολίγης τιμής άξια.
    Άνθ. Γαζή κά., ό. π., τ. 3, σ. 26.

    774. Μ. Φιλήντα, ΓΓΕ, τ. 3, σ. 145-6.

    775. Ο Ρ. Chantraine, Dictionnaire étymologique de la langue grecque, σ. 214, γράφει:
    «Terme populaire qui évoque chiffons et bric à brac, sans qu’on puisse bien préciser le fil
    qui unit les divers sens. Le mot aurait-il un rapport avec le suivant ? γέλγις — tête d’ail’».

    776. Στη γαλλική η λ. friperie = παλιόρουχα, παλιατσαρία, προέρχεται από τη λ. fripe = κουρέλι,
    και η λ. chiffon = κουρέλι. Ο Αδ. Κοραής, Τα μετά θάνατον ευρεθέντα συγγραμμάτια, τ. 1,
    περιέχων ύλην γαλλογραικικού λεξικού και τας εν τω λεξικώ της γαλλικής Ακαδημίας
    ιδιογράφους του Κοραή σημειώσεις, Εν Αθήναις 1881, σ. 160, σημειώνει: «fripier, friperie.
    Ζ. Vieux habits»,ενώ στη σ. 356, αναφέρει: «vieux-habits etc. Γρύτη, Γλ. όθεν και Γρυτοπώλης ο
    Fripier, Γλ. και Γρυτοπωλείον, la friperie, Γλ. Ρωποπωλείον».

    778. Σκ. Βυζάντιου, Λεξικόν της καθ ημάς ελληνικής διαλέκτου, μεθηρμηνευμένης εις το
    αρχαίον ελληνικόν και το γαλλικόν, Αθήνησι 1857(2), σ. 183.

  200. # 194

    Εφη αν πρόσεξες έγραψα πως μου συστήθηκε σαν Σταυρακάκης, η μαθήτρια μου δεν είχε ίδιο επίθετο και δεν το θυμάμαι τώρα. Υπέθετα πως είχε το ίδιο επίθετο με την μαθήτριά μου και πως ήταν ο πατέρας της αλλά δεν ήμουνα περίεργος για να ρωτήσω.

  201. # 200

    Εφη μούβαλες δύσκολα… λες νάτανε αγόρι και να μην θυμάμαι καλά; διόλου απίθανο, το σχολείο μεικτό ήτανε. από την άλλη δεν συγκρατούσα ονόματα μαθητών γιατί θεωρούσα γελοίο να τα προσφωνώ με το μικρό τους και δεν ήθελα να ξέρω το επίθετό τους για να μην επηρεάζομαι όταν διορθώνω γραπτά./ Πρόβλημα είχα με τους γονείς που με ρωτάγανε πως πάει το παιδί τους και τους έλεγα να το φωνάξουν για να δω ποιός είναι… Και όχι μόνο… Μια φορά μου είπε ο διευθυντής να ειδοποιήσω ένα συνάδελφο και δεν ήξερα ποιός ήταν μετά από πέντε (αριθμητικώς 5) χρόνια στο ίδιο σχολείο !

  202. sarant said

    199 Πολύ ενδιαφέρον, ευχαριστούμε!

  203. Αιμ said

    139. Συγνώμη Τριάντ αλλά μόνο τώρα τόδα. Το 79 , εσύ ;

  204. Triant said

    201:
    Χά! Κι εγώ ήθελα να γίνω κουτσομπόλης αλλά δεν τα κατάφερα για τον ίδιο λόγο 🙂

  205. Triant said

    203: Το 75, άρα συνυπήρξαμε! Άμα δεις το souvenir θα καταλάβεις ποιός είμαι. Το χρηστώνυμό μου βγαίνει από το επίθετο (Τριανταφυλλόπουλος).

  206. Αιμ said

    Δηλαδή όταν τελείωνες πήγαινα β’ γυμνασίου. Άβυσσος. Εκείνη τη χρονιά με είχε αποβάλει η Κιούση γιατί είπα ένα πετυχημένο αστείο. Να ‘σαι καλά

  207. Triant said

    Σου ρίχνω 🙂 Εκείνη τη χρονιά πήρα απολυτήριο με Κοσμία. Σειρά σου.

  208. ΣΠ said

    148, 165
    https://www.oneman.gr/keimena/diabasma/megala_keimena/xwrofulakas-ntalianhs-enas-megalos-prodoths-ths-antistashs.5430869.html

  209. Χρήστος Π. said

    Όπως θα μαθαίνετε η κυβέρνηση των Ούννων στο Βερολίνο προβαίνει σε… κρατικοποιήσεις για να μην αγοράσουν ξένα κεφάλαια τις προηγμένης τεχνολογίας επιχειρήσεις της! Που πάνε εδώ οι φιλελεύθερες ιδέες, που είναι ο βαρύς κ. Σόιμπλε να μας πουλήσει εξυγχρονισμό και ελέυθερη αγορά που ιστορικά ΠΑΝΤΑ παραβιάζουν οι Ούννοι αφού ανακατεύουν και θυσιάζουν και οικονομικό όφελος ακόμα για γεωπολιτικές επιδιώξεις. Κάτι ανάλογο είχε κάνει στην Ελλάδα και ο η δικτατορία του μπαρμπα-Γιάννη Μεταξά μόνο που κρατικοποίησε αν θυμάμαι καλά τώρα τις συγκοινωνίες Θεσσαλονίκης για να μη τις αγοράσουν ξένοι! Ποιοί ξένοι; Γερμανοί φυσικά!!! Η μέν δκιτατορία του όμως επιβλήθηκε και έγινε ανεκτή από Βρετανούς και Βασιλέα για το σκοπό της πολεμικής προετοιμασίας, οι δε εθνικιστικές δικτατορίες της δεκαετίας του 30, σοσιαλισμό, κρατισμό, και κοινωνικό κράτος πουλαγαν και δεν παρίσταναν τους πρωταθλητές της καπιταλιστικής μεταρρύθμισης όπως ο μεγεθυμένος κομπλεξικός Σόιμπλε.

    Οι Ούννοι του Βερολίνου δεν έχουν πρόβλημα όμως, προσαρμόζονται. Το δέρμα τους βγάζει πολλές βρώμες με πολλές οσμές. Ήδη το ευρωπαϊκό δίκαιο παραβιάζεται κατά κόρο υπέρ των Γερμανικών επιχειρήσεων όταν οι άλλες διώκονται για κάθε είδους παραβάσεις του ελεύθερου ανταγωνισμού. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο δικάζει με χαμόγελα τη προϊσταμένη του Διευθυντηρίου Γερμανία. Οι βιομηχανίες φυσικών πόρων και μεταλλευμάτων της άλλωστε, απολαμβάνουν επιδοτούμενα επιτόκια με το δικαιολογητικό ότι υπήρχαν αυτά και προ ΕΕ. Η ευρωπαϊκή ξεφτίλα σε όλο της το μεγαλείο.

    Επίσης δεν ξέρω αν τα μάθατε, αλλά έχουμε πανικό και τρόμο στο Λονδίνο. Οι δυστυχισμένοι Βρετανοί τρέμουν τη μεγάλη κατάρα και δυστυχία που τους βρήκε (δηλαδή το Brexit που ψήφισαν κατά μεγάλη πλειοψηφία αν αφαιρέσουμε Μουσουλμάνους και άλλους παράξενους) και τρέχουν να αδειάσουν τα ράφια των καταστημάτων, να αποθηκεύσουν τρόφιμα και ποτά. Ούτε στη Μάχη της Αγγλίας, ούτε στους βομβαρδισμούς του Λονδίνου δεν ανακοινώθηκε κάτι τέτοιο αλλά τώρα μας το ανακοίνωσε. Ποιός; Η Ντώυτσε Βέλλε φυσικά!! Λίγο υπομονή, ο Ούννος δεν αντέχει για πολύ τη πολιτισμένη συμπεριφορά στη πολιτική. Υπομονή, εδώ είμαστε και η ιστορία δεν διδάσκει ποτέ άσκοπα…

  210. loukretia50 said

    Τζι,
    Λαλίστατος – που λέει κάποια ψυχή, αλλά στο σχόλιο 197, κιχ!
    Εστιάζω λοιπόν κι εγώ στο δικό σου (174):

    ΣΑΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ…
    Κάθε χρονιά στο ρόλο της, νάρχεται και να φεύγει
    Κι αν το παιχνίδι χάνεται ποιος φταίει που ξεφεύγει?
    Φεύγουν για πάντα φίλοι μας ή είν΄για μας χαμένοι
    Όταν δρόμοι χωρίζουνε, η ζωή δεν περιμένει

    Καθένας είναι υπεύθυνος για τη δική του ρότα
    Κι είν΄μάταιο να λαχταράς νάναι όλα σαν και πρώτα
    Κανόνας είν΄η αλλαγή , ακολουθείς ή χάνεις
    Το χρόνο πίσω δε γυρνάς , όσες γητειές κι αν κάνεις
    Μια αυταπάτη μη ζητάς,νεότητα αιώνια
    Η αλήθεια σου είναι μοναχά, όσα σου μένουν χρόνια.
    ΛΟΥ
    Και όταν νοιώθεις κούραση στο σώμα και το νου*
    Μένει πάντα η βάρκα σου στην άκρη του γιαλού
    Κι αν τα ταξίδια είναι μικρά, πάντα θα βρεις κοχύλια
    Να πλέξεις όνειρα τρελά, κι ας είν΄ξερά τα χείλια

    • Κι αν κοκκαλάκια τρίζουνε στην αλλαγή καιρού…

  211. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    200 Τζη, μπορεί και να ήταν η ανηψιά του , αν ήταν εκείνος.Δεν είναι θέμα. Τον ανέφερα έτσι αφού προέκυψε η κουβέντα και τον θυμηθήκαμε, κρίμα τον άνθρωπο να φύγει τόσο γρήγορα.

    197. Λου, πετυχημένη η έμμετρη αναφορά σου αλλά μπρρ ο σεισμός-και που το γράφω με τρομάζει, διάβαζα και μούδιαζα, δεν παίζεται η ιστορία. Με φρικάρει.
    Πυρ σεισμός και θάλασσα, κι άστους να λένε.

    206,207 Μωρέ μπράβο! Και συμμαθητές σμίγει τούτο το ιστολόγιο! Εξαιρετικά! 🙂

  212. loukretia50 said

    ΕΦΗ-ΕΦΗ
    Τσίμπα κι εσύ τότε μια μαντινάδα-γιαλαντζί να στανιάρεις

    Οση ζωή μια κουρελού
    Αντέχει να σηκώνει
    Τόση η καρδιά υπομονή
    Κρύβει και ας ματώνει

    και μια και μπήκα στον κρητικό χορό…
    Τζι,
    Τα απλά να μην περιφρονείς*
    Γιατί έρχεται μια μέρα
    Κι όλη η ζωή σαν κουρελού
    Σέρνεται απ΄τον αγέρα

    * les choses de la vie!

  213. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Σεισμός-χεσμός έλεγε ο παππούς μου.

    210.Λου οπ,μέχρι να γράψω, γέννησες κι άλλο! Θα σου πω έτσι όπως μου ήρθε τώρα: Φυσικός καλλιεργητής της ρίμας. 🙂

  214. sarant said

    211 Είδες; Και δεν είναι η πρωτη φορά!

  215. Γς said

    197:

    >Ήμουν παιδί όταν χτύπησε το Ιόνιο εφτάρι
    Θυμάμαι ακόμα τη γιαγιά κάτω απ΄το δοκάρι

    Και την επόμενη διαδοχικές ισχυρές σεισμικές δονήσεις στην Αθήνα. με επίκεντρο το σπίτι του Γς

    https://caktos.blogspot.com/2014/01/blog-post_28.html

  216. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    212 Λου,
    >>Όση ζωή μια κουρελού
    Αντέχει να σηκώνει

    Η Ιπτάμενη Κουρελού

  217. Χρήστος Π. said

    208 Δεν ήξερα πως μετέφερε το πτώμα του προδότη ο οδηγός του Τσολάκογλου! Εντυπωσιακό. Διάβασα όμως σε αξιόπιστες πηγές ότι είχε πεταχτεί και βρεθεί το πτώμα του στο Κηφισσό. Ο Περρίκος είδε διωχθεί το 1935 από την αεροπορία διότι είχε διαμαρτυρηθεί δι επιστολής σε εφημερίδα για την έλλειψη αεροσκαφών και εξοπλισμού κάτι που ομολογούσε και αρμόδια τριμελής στρατιωτική επιτροπή. Κρίθηκε όμως απαράδεκτη για εν ενεργεία αξιωματικό η επιστολή στο τύπο, η πρόκληση εντπώσεων, κλπ.Πολιτικά ανήκε στο κόμμα του Παναγιώτη Κανελλόπουλου με τον οποίο ήσαν φίλοι. Αυτό είναι το κόμμα που μετά τον εμφύλιο ονομάστηκε Λαϊκό Ενωτικό υπό τον Κανελλόπουλο, Στεφανόπουλο, και δεξιούς που δεν δέχονταν να αντικαταστήσει ο Παπάγος το Λαϊκό Κόμμα το Τσαλδάρη στην ηγεσία του χωρου.

    Ο Καννελόπουλος είχε «εγκρίνει» τη δημιουργία μιας αντιστασιακής οργάνωσης όπως λέει υπό την ηγεσία φίλου του. Ο Περρίκος περίμενε μεγαλύτερη και ταχύτερη δράση και τελικώς στρατολογούσε μέλη από νεαρούς και φοιτητές που είχαν πάει στο Μετς στο Παγκράτι να επισκεφθούν το Καννελόπουλο. Αρχικά η οργάνωση λεγόταν ΣΣΝ (Στρατιά Σκλαβωμένων Νικητών) και μετά από συγχώνευση προέκυψε η ΠΕΑΝ.

    Η Ιωάννα Τσάτσου περιγράφει με συγκινητικές γραμμές τη γυναίκα και παιδιά του Περρίκου στη πόρτα του «Παρνασσού» που ήταν τότε Γερμανικό στρατοδικείο. Την ημέρα της εκτέλεσης στη Καισαριανή, πριν εκτελεστεί στη τελευταία του δήλωση είπε «Είμαι Έλλην αξιωματικός και έκανα το καθήκον μου προς τη πατρίδα μου». Ο επικεφαλής του εκτελεστικού αποσπάσματος τον χαιρέτησε στρατιωτικά.

  218. Μουτούσης Κωνσταντίνος said

    @ 199
    Συγχαρητήρια γιὰ τὴν εμβριθεστάτην ανάλυση

    « η λ. ρώπος, ο, = πάσα μικρά και ευτελής πραγματεία, μικρά τινα πρόχειρα πράγματα,
    άτινα μικρού μεν τινος κόπου δέονται προς κατασκευήν, και επομένως ὀλίγης τιμής άξια »

    Προσθέτω ἁπλῶς ὅτι ρωποπερπερὴθρα καὶ ρωποστωμυλήθρα ἐκάλουν οἱ κωμικοί τὸν Δημοσθένην

    δηλ. ὁ ὀμιλῶν πολλά δίχως συγκρότηση τοῦ λόγου του, ὁ παπαρδέλας – περπερεύεσθαι τὸ καυχᾶσθαι

  219. Γς said

    215:

    Κι ήταν μετά από πολλές δεκαετίες που οι φίλοι της Μ. μου μετέφεραν το τι διέδιδε για μένα:
    Οτι είμαι συναισθηματικά ανάπηρος κι ανίκανος ν αγαπήσω.

    Δεν μ ένοιαξε όμως. Της δικαιολογούσα τα πάντα. Ακόμα και τις ξαφνικές της κρίσεις πανικού

    Νήπιο είχε παραμείνει θαμμένη μεσ τα ερείπια κάνα δυο μέρες μετά από ένα σεισμό στο νησί της…

  220. sarant said

    207 Να που έχουμε ακόμα κάτι κοινό!

  221. Χρήστος Π. said

    215 Ωχ αυτά δεν είναι καλά

  222. Χρήστος Π. said

    219 Γ’ς Σε αυτό απαντούσα αλλά έβαλα κατά λάθος το προηγούμενο μήνυμά σου στο 215

    220 Χαχαχα εσύ κοσμία; Για αριστεροσπασίκλα σε είχα. Γιατί κοσμία ρε, subversive ήσουνα;
    Καλό αυτό… 🙂 🙂

  223. Γς said

    217:

    >Η Ιωάννα Τσάτσου

    η αδελφή του Γιώργου Σεφέρη, που την έλεγαν και Πάπισσα Ιωάννα.
    Και ποιος ξέρει γιατί;

    [για να θυμόμαστε τα της κατοχής, των Δεκεμβριανών κλπ]

  224. Χρήστος Π. said

    223 Ήταν πολύ καλή γυναίκα και πιο συμπαθής και από τον αδελφό της και τον άντρα της. Να σου πω γιατί την έλεγαν Πάπισα Ιωάννα: Οι κακές λέξεις, ανάμεσά τους και κάποιος από το χώρο της εποχής εκείνης που ζει ακόμα, λένε πως είχε συνάψει σχέση με το… Δαμασκηνό. Φήμες βέβαια έβγαιναν εύκολα τότε όταν υπήρχαν φιλίες ή συνεργασίες. Το θεωρώ ανεπιβεβαίωτο.

  225. Γς said

    214:

    >211 Είδες; Και δεν είναι η πρωτη φορά!

    Ναι είναι η δεύτερη.

    Πάλι με τη Λεόντειο. Της Σίνα όμως [νυν Νέας Σμύρνης]

    https://sarantakos.wordpress.com/2016/11/17/maltese/#comment-395352

  226. Alexis said

    #197: Ευχαριστώ Λουκρητία για το -ομολογουμένως- έξοχο ποίημά σου!

    Και βεβαίως το νήμα έχει γίνει εντελώς σουρεαλιστικό!!!

    Με αφορμή ένα σεισμό που χτύπησε την Πρέβεζα κάποιοι θυμούνται ιστορίες από παλιούς μεγάλους σεισμούς, το ΒΑΝ και τον «πόλεμο» των σεισμολόγων και τα μέτρα προφύλαξης σε περίπτωση σεισμού.

    Σ’ ένα παράλληλο σύμπαν κάποιοι άλλοι συζητούν γλωσσικά, ενώ δύο σχολιαστές διαπιστώνουν ότι έχουν υπάρξει συμμαθητές τη δεκαετία του ’70!

    Μιράκολο!!!

  227. Alexis said

    #186, τέλος: Νίκιπλε δεν ξέρω αν συνιστάται από τους ειδικούς να βγαίνουμε στα μπαλκόνια όταν κάνει σεισμό, αλλά το να βγεις στο μπαλκόνι την ώρα του σεισμού κάποιες φορές απλά δεν γίνεται.
    Οι στρεβλώσεις που υφίστανται οι μπαλκονόπορτες είναι τέτοιες που είναι αδύνατον να τις ανοίξεις ενόσω διαρκεί το κούνημα.

  228. Γς said

    226:

    >ιστορίες από παλιούς μεγάλους σεισμούς, το ΒΑΝ και τον «πόλεμο» των σεισμολόγων

    Και που’ ναι εκείνες οι καλές μέρες που τσακωνόντουσαν οι σεισμολόγοι στις τηλεοράσεις.

    Πάνω λοιπόν σ ένα τέτοιο ομηρικό καυγά παίρνει ένας τηλεθεατής τλφ:

    -Τι θα γίνει; Ούτε να κουνηθούμε δεν μπορούμε με την ησυχία μας;

    ——

    Τι; Ποιος πήρε τηλέφωνο;

  229. Γιάννης Ιατρού said

    227: Εμ, πάτε όλοι και βάζετε συρόμενα …. Εκδικούνται !

  230. loukretia50 said

    Aλέξη, πραγματικά ενδιαφέροντα τα γλωσσολογικά !
    btw…
    Με ροπή προς παρλαπίπα
    Ασυγκράτητη όπως είπα
    Και μιλάει έστω και σκνίπα
    Μα είν΄γλυκειά σαν την κηρήθρα
    Είναι η ρωποπερπερήθρα
    Είναι λίγο αλλού γι΄αλλού
    Δεν πιστεύω νάναι η Λου!

  231. Γιάννης Ιατρού said

    230: άμα σε τρώει το χέρι σου,,,, 🙂

  232. loukretia50 said

    226. Αλέξη,
    Τελικά έγινε νήμα κουρελού!

  233. Γιάννης Ιατρού said

    232: Κουλοφέρνεις εσύ….

  234. loukretia50 said

    233. ???

  235. Γιάννης Ιατρού said

    Τι ????
    Ένας μόνο έχει γιά χαρακτηρισμό σε κάθε 2η λέξη του το «κουρελού»

  236. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Καλησπέρα σας από Ιλλινόϊ,

    1) Εν τω μέσω της νυκτός αναρτώ την γκολάρα που θα φάει ο ΠΑΟΚ την Κυριακή στην Τούμπα από γνωστό μαύρο γάτο του Θρύλου. Αφιερώνω το καταπληκτικό βίντεο στην γατόφιλη στιχουργό κ. Λουκρητία, γιατί ξέρω ότι θα το εκτιμήσει, και στον κ. λαλίστατο Gpoint γιατί ξέρω ότι θα λυσσάξει…

    2) Μόλις προλαβαίνω να συγχαρώ τον ελληνόψυχο Αλέξη Τσίπρα γιατί είναι ο μόνος Ρωμιός πρωθυπουργός από το 1950 που επισκέπτεται την Άγκυρα και αρνείται να καταθέσει στεφάνι στο μαυσωλείο του Ατατούρκ. ΙΔΟΥ το πρόγραμμα της διήμερης επισκέψεως του ελληνόψυχου Αλέξη στην Τουρκιά: Πουθενά το μαυσωλείο του Κεμάλ!..

  237. Χρήστος Π. said

    Ιάκωβε δεν σε είδα όμως να δίνεις τα εύσημα στο πρώτο Βασιλέα μας Όθωνα ο οποίος μόλις ενηλικιώθηκε, παρά τις αντιρρήσεις του σουλτάνου και με τν βοήθεια του Τσάρου επισκέφθηκε τη Σμύρνη και τον Ελληνισμό της!

    Επίσης δεν ξέρω αν το πρόσεξες ο Σαραντάκος πήρε απολυτήριο με Κοσμία. Αίσχος ανείπωτο….

  238. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    (237) Κύρ Χρήστο, έχω την καλύτερη γνώμη για τον ελληνόψυχο Όθωνα, ήταν μακράν ο καλύτερος Βασιλεύς του Ρωμέικου. Τον είχε συκοφαντήσει με κάθε τρόπο η Ορθόδοξη Εκκλησία γιατί είχε βάλει χέρι στα μοναστήρια της και στην (αποκτημένη από τους Τούρκους) περιουσία τους, προκειμένου να την μοιράσει στους ακτήμονες. Μέχρι κι ότι ο Όθων ήταν σεξουαλικά ανίκανος, γι’ αυτό δεν έπιανε παιδί η Αμαλία, έλεγε το παπαδαριό για να τον εξευτελίσει

  239. Χρήστος Π. said

    238 Ιάκωβε ήταν ελληνόψυχος και ενστερνίστηκε και γρήγορα τη Μεγάλη Ιδέα, για να μη πω ήταν από τους πρωτοπόρους της μετά την Επανάσταση. Δυστυχώς αριστεράντζες με προκαταλήψεις και αντιβασιλικά κόμπλεξ, αλλά και άσχετοι στο Παιδαγωγικό ινστιτούτο, δεν διδάσκουν την αληθινή ιστορία των Ελλήνων Βασιλέων. Έχεις δικιο σε όσα λες για το Πατριαρχείο που πολέμησε άλλωστε και τον τίμιο, αλλά και αυταρχικό και χωρίς κανένα μακρόπνοο σχέδιο Καποδίστρια. Ψωνάρες και απατεώνες σαν το Παπουλάκο που κηρύχτηκαν και άγιοι, αλλά και αγωνιστές με πολύ διαταραγμένες φρένες όπως ο ψυχωσικός Μακρυγιάννης χρησιμοποιήθηκαν για να δημιουργήσουν εκκλησιαστικό ζήτημα υπέρ του πατριαρχείου. Προσωπικά είμαι θαυμαστης του Φαρμακίδη.

    Όμως: Η φιλορωσική πολιτική των δύο φίλων Κολοκοτρωνη-Όθωνα ήταν μια ουτοπία, ένα όνειρο θερινής νυκτός. Η Ρωσία δεν θα είχε ούτε τη δύναμη ούτε την αξιοπιστία να προσφέρει αυτά που ονειρευόμασταν.Η Ρωσοφιλια τους, μας οδήγησε αργότερα και στον αποκλεισμο επί Κριμαϊκού πολέμου. Εκεί δεν είδαν πόσο ανήμπορη ήταν η Ρωσία;

    Ακόμα και η φυλάκιση του Κολοκοτρώνη από την Αντιβασιλεία (που δεν ήταν ξαφνική τρέλλα ούτε παρανοια των αντιβασιλέων) είχε να κάνει με τα όνειρα της πραξικοπηματικής οργάνωσης «Φοίνικας», να καταργήσει νωρίτερα και παράνομα την Αντιβασιλεία, και να δώσει την εξουσια στον Όθωνα ώστε να ασκήσουν φιλορωσική πολιτική. Ο Όθωνας ήξερε πολύ καλά γιατί έκλαιγε και παρακάλεγε τους Αντιβασιλείς να μη εκτελέσουν το Κολοκοτρώνη όπως και ο Γενναίος Κολοκοτρώνης ήξερε πολύ καλά γιατί με τη Χωροφυλακή στην Αθήνα αντιστάθηκε στην έξωση του Όθωνα και έδωσε μάχες. Ήσαν όλοι Ρωσόφιλοι.

    Δεν ξέρω τι κόλλημα έχουν φάει όλοι με το ξανθό γένος. Ο Γέρος του Μωρηά έσταζε ρωσοφιλία, στα απομνημονεύματά του δε φαινεται καθαρα πως και οι αλλοι τον ειχαν για Ρωσόφιλο αν και πάντα το αποδίδει σε λάθος και συκοφαντίες! Φυσικά όταν μόνο η Αγγλία μας βοήθησε, του έκοψε να εκλιπαρήσει του Άγγλους (μέχρι και τη διοίκηση της Ελλάδος πρότεινε στον Χάμιλτον), αλλά με τη πρώτη ευκαιρία προς τη Ρωσία κοίταγε. Γι αυτό ήθελε και το Καποδίστρια, γι αυτό ανέχτηκε και στήριξε, συχνά με τη ψυχολογία του όχλου, τον μέτριο έως ανεπαρκή στρατιωτικά Υψηλάντη (οι Κοτζαπάσηδες ποιυ διέθεσαν τη περιουσία τους στην Επανάσταση είχαν δίκιο σε όσα του έσουρναν). Όταν βέβαια έσκασε μύτη ο Ιμπραήμ τον φιλελεύθερο Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο σκέφτηκε να φωνάξει και να του ζητήσει να γράψουν επιστολές στο Λονδίνο για βοήθεια. Εκεί του είπε το ένστικτό του πού έπρεπε να πάει… Βέβαια το ψώνιο με το πατριαρχείο δεν το είχε.

  240. Χρήστος Π. said

    238 Παρά τον αποκλεισμό δε, και με νεκρό ακόμα το Κολοκοτρώνη, χρωστάμε χάρη στους δυτικούς γιατί υποχρέωσαν Όθωνα, Κολοκοτρωναίους, ρωσόφιλους καπετάνιους του 21 και νέους αεροβατούντες αξιωματικούς να μην επιτεθεί στη Θεσσαλία! Πηγαίναμε ανέτοιμοι για καταστροφή μεγαλύτερη και από αυτη του 1897 και ρισκάραμε τουρκική επίθεση με τα σχέδια για Θεσσαλικό αντάρτικο….

  241. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    (239 + 240): Συμφωνώ σχεδόν σε όλα. Με αφορμή την 25η Μαρτίου που κοντοζυγώνει, ο κ. Σαραντάκος πρέπει να αναρτήσει εδώ μερικά από όσα γράφει για τον πολυδιαφημισμένο Κολοκοτρώνη ο Κανέλλος Δεληγιάννης στα Απομνημονεύματά του. Και να δούμε τότε πού θα πάνε να κρυφτούν οι ρωσόφιλοι του Ιστολογίου, Blog-oti-nanai, Theo, Κώστας, Ριβαλντίνος και λοιποί

  242. Χρήστος Π. said

    241 Δεν αμιβάλλω βέβαια για τη τεράστια προσφορά του Κολοκοτρώνη στον αγώνα όπως και άλλων. Και ο Κανέλλος πρόσφερε πολλά, πάρα πολλά και ας προσπάθησαν κάποιοι να τον μειώσουν. Δεν είναι απόλυτα αξιόπιστος ομως στις κρίσεις του για τον Κολοκοτρώνη γιατί επηρεάζεται από τις διαφορές που δημιουργήθηκαν. Γενικά πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στα σχόλια ενός αγωνιστή για έναν άλλον γιατή η μεροληψία τους είναι προφανής.

    (Άσε το Σαραντάκο επιτέλους, δεν βλέπεις ότι από μικρός δημιουργούσε σαματάδες; Κοσμία του έβαλαν)

  243. Alexis said

    Εγώ πάντως προειδοποίησα εγκαίρως (#226).
    Το νήμα είναι άκρως σουρεαλιστικό! 😂

  244. Γς said

    Σαραντάκος κοσμία;

    Μπρτάβο! Δικός μας!

  245. Γς said

    Ωραίο και το παρόν νήμα της κουρελού.

    Μου έμεινε και κάτι:
    Μια όμορφη κουρελού για το γραφείο.

    Την είδα χτες στο Leroy Merlin του Αεροδρομίου, που είχα πάει για κάτι εργαλεία και την έβαλα στο καροτσάκι.

  246. Ακτύπητο ζευγάρι !!!!

    https://www.google.com/search?q=muppet+show+old+guys&oq=muppet+show&aqs=chrome.1.69i57j0l5.13559j0j7&sourceid=chrome&ie=UTF-8

  247. Και όχι μόνο…

  248. Γς said

    Και ποιος είναι ο Statler και ποιος ο Waldorf;

  249. # 248

    αυτό δεν το ξεκαθάρισε ακόμα η επιστήμη, οι δυο αδελφές (ελληνο)ψυχές εναλλάσσουν ρόλους από συνήθεια παμπάλαιη

  250. Γιάννης Ιατρού said

    248/249: Όλο μιζέρια είστε, αντί να ξεστραβωθείτε να μάθετε δυο πράγματα για την νεώτερη ιστορία μας! 🙂

  251. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

  252. BLOG_OTI_NANAI said

    239: Πολύ απλοποιημένη την μάθατε την ιστορία βλέπω. Καταρχάς, ποιος άνθρωπος με στοιχειώδη αξιοπρέπεια θα δεχόταν να γίνει φερέφωνο σε τέτοιο βαθμό όπως ο Φαρμακίδης, ώστε να γράφει καθ’ υπαγόρεση ανοησίες όπως ότι «δεν… δικαιολογείται ο θεσμός του μοναχισμού», σαν να λέει ότι αγνοεί τα κείμενα μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίας όπως ο Γρηγόριος ο Θεολόγος ή ο Θεόδωρος Στουδίτης που γράφουν σαφώς ότι οι μοναχοί έλκουν την καταγωγή τους από τους αφιερωμένους Ναζιραίους της Π.Δ.

    Αλλά και το παραμύθι με τους «ακτήμονες» μάλλον είναι αστείο. Όπως φαίνεται η βασική χρήση των κατασχεθέντων ήταν οι εκμισθώσεις και όχι οι… δωρεές. Μάλιστα, τα φερέφωνα της αντιβασιλείας για να καταφέρουν με παραμύθια να πείσουν ότι τα οφέλη θα ήταν γιγαντιαία, δημοσίευαν πίνακες σύμφωνα με τους οποίους τα έσοδα του κράτους θα ήταν 2,2 εκατομμύρια δραχμές, και τελικά το όφελος που απέδωσαν τα περίπου 400 μοναστήρια που διαλύθηκαν ήταν μόλις… 160.000 δραχμές! Δηλαδή είχαν φουσκώσει τα νούμερα κατά 15 φορές, διότι σκοπός φυσικά δεν ήταν να «δώσουν τσάμπα στους ακτήμονες», αλλά να διαλύσουν τον ηγεμονικό ρόλο της ορθόδοξης Εκκλησίας. Μάλιστα αυτό επιβεβαιώνεται πανηγυρικά από το γεγονός ότι οι περιουσίες που κατείχαν στα νησιά τα μοναχικά τάγματα των δυτικών μοναχών (Καπουτσίνοι, Ιησουίτες κ.λπ.) έμειναν ανέγγιχτα και δεν εκποιήθηκαν στο αντίστοιχο ποσοστό.

  253. nikiplos said

    Επειδή γράφτηκαν αρκετά αποσυνάγωγα, αλλά κυρίως ισοπεδωτικά για τον Θ. Κολοκοτρώνη, από κάποιους που νομίζουν πως τα πράγματα ήταν εύκολα, ας πούμε κάποια λόγια…

    1. Ο Κολοκοτρώνης την εποχή της επανάστασης ήταν έμπειρος πολεμιστής 50 χρονών. Είχε θητεύσει στην κλεφτουριά και στους διωγμούς της το 1908, γλύτωσε από τύχη. Σε εκείνο το διωγμό, οι παπάδες στις εκκλησίες διάβαζαν το ανάθεμα εναντίον του και πως Χριστιανική πράξη θα ήταν η κατάδοσή του… Μέχρι να σωθεί παρά τρίχα και την τελευταία στιγμή, ήταν δυό μήνες εμπύρετος πάνω σε άλογο σε βροχές κι ανεμοδούρια και έμπαινε σε ορεινά μοναστήρια μόνο για να φύγει το 40ρι πυρεττός. Σε τέσσερες μονές που έμεινε μέχρι να φύγει διαβάζουμε «ο καλόγερος βρήκε πρόφαση….. εννόησε ο Κολοκοτρώνης την προδοσία κλπ»…

    2. Γράφτηκαν πράγματα που έκαναν τον Κολοκοτρώνη να φαίνεται Ρωσόφιλος. Έτσι όπως τα έγραψαν αυτοί που τα έγραψαν τον κάνουν να φαίνεται αφελής… Αμ δεν ήταν τέτοιος… Τους Ρώσους τους ήξερε από πρώτο χέρι από τον πατέρα του και τους θείους του και τη συμφορά με τα Ορλωφικά… («αν σ’ αρέσει Μπαρμπα Λάμπρο» έλεγαν περιπαιχτικά για το Λ.Κατσώνη οι συμπατριώτες μας).

    Είχε ανάγκη όμως τη Ρωσική Βοήθεια στην αρχή του αγώνα. Τόσο την έμπρακτη, όσο και τη διπλωματική… Αυτό λίγοι το καταλαβαίνουν γιατί δεν έχουν ενδελεχώς μελετήσει την έναυση του Αγώνα… Η απόπειρα στην Πελοπόννησο θα στεφόταν από απόλυτη αποτυχία χωρίς τη βοήθεια της Ρωσικής διπλωματίας.

    Ο Αλ. Υψηλάντης δεν ήταν ηλίθιος. Ήταν στρατιωτικός με πολλά αρ…δια… Ήταν όμως τελειωμένος την εποχή της επανάστασης. Η δράση του στη Μολδοβλαχία δεν ήταν παρά μόνο ένας ΑΝΤΙΠΕΡΙΣΠΑΣΜΟΣ, ώστε οι Τούρκοι να πιστέψουν το διπλωματικό παραμύθι που είχε διαδοθεί ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ, πως η Ρωσία σχεδίαζε επίθεση από βορρά στη Μολδαβία. Αν μη τι άλλο ένας υψηλόβαθμος στρατιωτικός σαν τον Αλ. Υψηλάντη δεν θα μπορούσε να είναι τυχαία εκεί…

    Οι Τούρκοι δεν ήταν χάπατα… Είδαν πως η ομάδα του Αλ. Υψηλάντη ήταν οι … γενναίοι του Μπρανκαλεόνε… Όμως παράλληλα είδαν και τις μετακινήσεις της Ρώσικης Στρατιάς από βορρά – που εκείνη την εποχή ήταν πολυέξοδη και δεν γινόταν για ψύλλου πήδημα. Η Ρώσικη Στρατιά από βορρά κινήθηκε μόνο για διπλωματικούς λόγους. Οι Τούρκοι πίστεψαν πως η επανάσταση στη Μολδοβλαχία ήταν φούμαρα, οι Ρώσοι όμως δεν αστειεύονταν… Έτσι δεν έστειλαν τις στρατιές της Μ. Ασίας ενάντια στον Αλή Πασά, αλλά τα στρατεύματα του Μωριά και της Ρούμελης μαζί με αυτά της Μακεδονίας…

    Αυτό ήταν το δώρο στον Θ. Κολοκοτρώνη από τη διπλωματία… Η Πελοπόννησος ήταν αφύλαχτη και στρατιωτικά μπορούσε κάλλιστα να υποστηριχθεί με ίδιες δυνάμεις… Το πρόβλημα ήταν ότι δεν είχε… στρατό…

    3. Ο Θ. Κολοκοτρώνης δεν ηταν διορισμενος αρχηγος ενος ηδη εκπαιδευμενου στρατευματος με στρατιωτικη συνειδηση. Ηταν ο δημιουργος του και μαλιστα εκ του μηδενος. Ουτε καν η εθνικη συνηδειση των πληθυσμων δεν ηταν διαμορφωμενη αλλα διαμορφωνοταν συν τω χρονω.
    Ο Κολοκοτρώνης δημιουργησε αυτον τον στρατο κυρίως απο αγροτικες κοινωνικες ομαδες και κατω απο ιδιαίτερα αντιξοες (ενδογενεις και εξωγενεις) συνθηκες επρεπε να τον καταστησει ικανο ν΄ανταποκριθει σε συγκεκριμενες στρατιωτικες αναγκες ασκωντας ταυτοχρονα και …πολιτικη. Πρώτα και κύρια έπρεπε να τους κάνει να ξεφοβηθούν τον Τούρκο. Να αντέχουν στις μάχες, να υπομένουν τις αντίξοες συνθήκες του ανταρτοπολέμου κλπ.
    Η στρατιωτική συνεισφορά των Κοτζαμπάσηδων της Πελοποννήσου στην αρχή φαίνεται καθαρά, από το γεγονός, ότι στο Βαλτέτσι παιζόταν η ζωή και του ίδιου του Κολοκοτρώνη, αλλά το ζήτημα ήταν να παρθεί η Τρίπολη, ενώ οι καπεταναίοι (Γιατρακαίοι, Μαυρομιχάληδες κλπ) έτρωγαν κι έπιναν στα Βέρβαινα…

    Από εκεί η φράση: όταν φεύγουν οι Τούρκοι, μου περισσεύον οι ήρωες. Όταν εμφανίζονται τους ψάχνω στις τρύπες και στις σπηλιές…

    4. Ο Κολοκοτρώνης δεν ήταν αφελής… Καταλάβαινε πολύ καλά, οτι σε μια ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΗ επανασταση η συμμαχία ολων των τάξεων ήταν απαραίτητη προϋπόθεση. Γι αυτό και υπερέβη τα όποια προσωπικά του συμφέροντα και εμπάθειες που προέκυπταν απο την ταξικη του θεση (και ηταν πολλα αυτά και πολλές φορές υψώνονταν σχεδον ανυπερβλητα).

    5. Στρατιωτικά ήταν απολύτως προσωπική του επιλογή ως βασικού στόχου ένα κέντρο Διοίκησης, δλδ μιας πρωτευουσας, που ηταν η Τριπολη. Η ελεύθερη και θωρακισμένη Πελοπόννησος μαζί με πρωτεύουσα μια μεγάλη πόλη έδινε στη διεθνή διπλωματία τα εφόδια που χρειαζόταν για το ζήτημα της ανεξαρτησίας…

    6. Ο Δράμαλης μπήκε αντουφέκιστος στην Πελοπόννησο, εξαιτίας των έριδων των καπεταναίων της Ρούμελης και των αντιδικιών τους. Η στρατιά του ήταν τόσο τρομακτική, που ακόμη και στα Δερβένια της Κορίνθου οι πολύ λεβέντες, την κοπάνισαν και άφησαν απολέμιστα τα Δερβένια… Ο Διορισμένος διοικητής του στρατοπέδου της Ακροκορίνθου το παράτησε και έφυγε… Ο Κολοκοτρώνης σχεδίασε το κάψιμο του κάμπου ώστε σε συνδυασμό με τον κακό καιρό να αναγκάσει το Δράμαλη να γυρίσει στην Κόρινθο… Οι Καπεταναίοι δεν τόλμησαν να πλησιάσουν… Μόλις ο Κολοκοτρώνης τους είπε πως ο Δράμαλης θα πάει πίσω, αυτοί τον κορόϊδευαν και έλεγαν «πως πάει να ξαναγίνει κλέφτης στα βουνά»…(Πετρόμπεης). Η συντριβή ενός τόσο μεγάλου και ισχυρού στρατού στα Δερβενάκια είναι καθαρά δική του επινόηση και στρατιωτική ιδιοφυΐα. Χωρίς αυτόν, ο Δράμαλης θα είχε καταλάβει την Πελοπόννησο άνετα, αν κρίνει κανείς από το ποιούς είχε διορίσει ο Παπαφλέσσας να φυλάνε τα κάστρα…

    7. Στρατιωτικά μετά την εισβολή του Μπραΐμη, ο Κολοκοτρώνης είχε την ιδιοφυΐα, μετά την αποφυλάκισή του από την Ύδρα και την ανάληψη της στρατιωτικής ηγεσίας να μην συγκρουστεί μετωπικά με τον Ιμπραήμ, παρά το γεγονός ότι διέθετε αρκετές δυνάμεις. Προτίμησε να οπισθοχωρεί και να προβαίνει σε χωστές και παρενοχλήσεις στον πανίσχυρο εισβολέα. Και αυτό διότι γνώριζε πως έπρεπε πάση θυσία να διαφυλαχτεί η ύπαρξη στρατού, ώστε να διατηρηθεί η επανάσταση εξασφαλίζοντας χρόνο στη διεθνή διπλωματία. Αυτό ήταν κάτι που δεν μπορούσε να το κατανοήσει ολόκληρη η προηγούμενη πολιτική ηγεσία της επανάστασης και ο Παπαφλέσσας, που πήγε να διαλύσει το στρατό στα Κρεμύδια και στο Μανιάκι… Και είναι κάτι που το βλέπουμε και σήμερα ακόμη σε σύγχρονους πολέμους σε παρόμοιο γεωλογικό ανάγλυφο, όπως πχ στον πρόσφατο της Σερβίας.

    8.Να προσθέσω όμως για τον Κολοκοτρώνη κάτι που θεωρώ σημαντικότερο: Τη στάση του στον πέρας του εμφυλίου του 1824. Αν και διαγούμισαν την περιουσία του και δολοφόνησαν το γιό του Πάνο, εκείνος έκανε το τραπέζι ως συμβολικό μνημόσυνο στο δολοφόνο του γιού του. Αν και δεν ήταν στα καλύτερά του και είχε μείνει στη Φυλακή προηγουμένως για πολλούς μήνες. Όμως ο Μπραΐμης έκαιγε το Μωριά και το όραμα της απελευθέρωσης που πήγαινε να σβήσει… Έτσι προέκρινε τη συμφιλίωση και το σβήσιμο του εμφύλιου μίσους… (Πόσο έλειπε ένας Κολοκοτρώνης το 1944… Πόσο διαφορετική θα ήταν η χώρα…)…

    9. Δεν είχε εμμονές και μπορούσε να αντιληφθεί -πέρα από τα στενά όρια στα οποιά έζησε και έδρασε- πως παιζόταν το παιχνίδι στη διεθνή πολιτική και διπλωματική σκακιέρα κάθε φορά που άλλαζαν τα δεδομένα και οι συσχετισμοί. Έτσι την κατάλληλη στιγμή δεν δίστασε να ποντάρει στο Βρετανικό άλογο… Στα προεπαναστατικά χρόνια είχε άλλωστε έρθει σε συνεργασία με τον Αλή Φαρμάκη για δημιουργία ενός δίγλωσσου (Αλβανικό + Ελληνικό) κράτους στη Βαλκανική.

    10. Το πιο σημαντικό, ξεκινούσε ένα εγχείρημα με τις χειρότερες προοπτικές. Η Ρωσία τους είχε πουλήσει δυό φορές και είχαν τραβήξει τα πάνδεινα με τα Ορλωφικά, Οι Αγγλογάλλοι με τις παλινωδίες τους δεν ήταν ξεκάθαροι και άπειρες φορές είχαν υπαναχωρήσει… Ξεκινούσε δηλαδή ένα πρότζεκτ που για αντικειμενικούς λόγους είχε προοπτική αποτυχίας. Όμως είχε την πολιτική όσφρηση να κατανοήσει πως τα δεδομένα και οι συσχετισμοί είχαν αλλάξει άρδην. Ας μην ξεχνάμε πως είχε πολλές ενδείξεις γι’ αυτό καθώς είχε υπηρετήσει στον Αγγλικό στρατό, όπου είχε διακριθεί…

    (αυτά τα πολλά για τον Στρατηγό Θεοδωράκη για να μην μένουν οι εντυπώσεις… )

  254. BLOG_OTI_NANAI said

    239: Παρατηρώ και έναν φιλοαγγλικό οίστρο. Φαίνεται κάποιοι ξεχνούν εύκολα τα δεινά των Επτανησίων κάτω από τον ζυγό των Αγγλών και τους βάφτισαν τους «καλούς της υπόθεσης». Μάλιστα μερικοί αναρωτιούνται για ποιον οι φιλορωσικές δυνάμεις ήταν εδώ ισχυρές, παρά το γεγονός ότι ούτε από τους Ρώσους είδαμε κανένα καλό. Δεν έχουν κατανοήσει ότι στην εποχή εκείνη τα θρησκευτικά αισθήματα ήταν ισχυρά στους πάντες. Οι Άγγλοι ή οι Γερμανοί δεν έρχονταν εδώ μόνο ως πολιτικές δυνάμεις. Δεν ασκούσαν μόνο πολιτική αλλά και αθέμιτο προσηλυτισμό. Οι νομοθεσίες των Άγγλων στα Επτάνησα καταπατούσαν κατάφωρα τους παραδοσιακούς θεσμούς της ορθόδοξης Εκκλησίας για να υπερισχύσουν οι θρησκευτικές αντιλήψεις των Άγγλων. Μάλιστα σε συνεργασία με τους Οθωμανούς έπαυσαν και τον Πατριάρχη Γρηγόριο επειδή εξέφρασε την αντίθεση του στις πρακτικές αυτές. Εξίσου και στον ελλαδικό χώρο είχε γίνει «μπάτε σκύλοι αλέστε» όπου η καταπίεση των Ορθοδόξων παραδόσεων υπήρξε εξωφρενική τη στιγμή που η τότε Βιβλική Εταιρεία όργανο του Προτεσταντισμού αλώνιζε ασκώντας προσηλυτισμό με κάθε τρόπο στους Ορθοδόξους. Εφόσον οι πάντες κοιτούσαν μόνο την πάρτη τους και την τσέπη τους, τουλάχιστον οι Ρώσσοι δεν θα μετέβαλαν και τις θρησκευτικές παραδόσεις.

  255. nikiplos said

    Ας μην ξεχνάμε και την παγκόσμια τότε γεωπολιτική στην περιοχή. Τα Αγγλικά και Γαλλικά συμφέροντα ήταν υπέρ του μεγάλου Ασθενή, της Τουρκίας. Η Αμερικανική Ανεξαρτησία όμως είχε αποκλείσει τους Άγγλους από πρόσβαση σε φθηνό βαμβάκι, οπότε με τους Γάλλους μαζί, μεθόδευσαν και δημιούργησαν την παραγωγή στην Αίγυπτο. Οι επενδύσεις τους ήταν τέτοιες που τους συνέφερε μια απόσχιση-ανεξαρτησία της Αιγύπτου εκείνη την εποχή… Αυτό ήταν που έγειρε το παιχνίδι για λίγο στην άλλη πλευρά της παλάτζας. Άλλωστε και το Ναβαρίνο έγινε εξαιτίας ότι είχαν καθυστερήσει να φθάσουν στον Κόδρικτον οι νέες διαταγές… Δεν ήταν όμως και προς θάνατον… Η Πύλη έγινε πυρ και μανία… Άφησαν όμως οι διεθνείς δυνάμεις ελεύθερους τους Ρώσους και τους έριξαν μερικές σφαλιάρες και συνετάχθη το ελληνικό κράτος στα 1830.

    Ρωσόφιλος ο Όθωνας? Το ακούσαμε και τούτο… πάλι καλά που δεν ειπώθηκε πως ήτο … Εβραίος και παππούς του Σόρρος…

  256. Theo said

    Καλημέρα!

    Πράγματι πολύ σουρεάλ αυτό το νήμα, με σημαντικότατη τη συμβολή του «ελληνόψυχου» διδύμου. (Βαριά αρρώστια η ιδεοληψία. Πώς να το κάνουμε; )

    Τα περισσότερα απαντήθηκαν ήδη.

    Ας μας πει όμως ο Χρήστος Π. πότε που ανακηρύχτηκε άγιος ο Παπουλάκος.

    Κι ας κάνει τις «αποκαλύψεις του ο κυρ Θόδωρας. Για άλλη μια φορά ο «θησαυρός» του θα αποδειχτεί άνθρακες.

    Όσο για τον «ψυχωσικό» Μακρυγιάννη, ξαναπαραθέτω κάποια λόγια του Σεφέρη:

    ἔτσι ὅπως μᾶς φανερώνεται ὁ Μακρυγιάννης, βλέπουμε ὁλοκάθαρα πὼς ἂν καὶ ἀγράμματος, δὲν ἦταν διόλου ἕνας ὀρεσίβιος ἀκαλλιέργητος βάρβαρος. Ἦταν ἀκριβῶς τὸ ἐναντίον: ἦταν μία ἀπὸ τὶς πιὸ μορφωμένες ψυχὲς τοῦ ἑλληνισμοῦ. Καὶ ἡ μόρφωση, ἡ παιδεία ποὺ δηλώνει ὁ Μακρυγιάννης, δὲν εἶναι κάτι ξέχωρο ἢ ἀποσπασματικὰ δικό του· εἶναι τὸ κοινὸ χτῆμα, ἡ ψυχικὴ περιουσία μίας φυλῆς, παραδομένη γιὰ αἰῶνες καὶ χιλιετίες, ἀπὸ γενιὰ σὲ γενιά, ἀπὸ εὐαισθησία σὲ εὐαισθησία· κατατρεγμένη καὶ πάντα ζωντανή, ἀγνοημένη καὶ πάντα παροῦσα -εἶναι τὸ κοινὸ χτῆμα τῆς μεγάλης λαϊκῆς παράδοσης τοῦ Γένους. Εἶναι ἡ ὑπόσταση, ἀκριβῶς, αὐτοῦ τοῦ πολιτισμοῦ, αὐτῆς τῆς διαμορφωμένης ἐνέργειας, ποὺ ἔπλασε τοὺς ἀνθρώπους καὶ τὸ λαὸ ποὺ ἀποφάσισε νὰ ζήσει ἐλεύθερος ἢ νὰ πεθάνει στὰ ῾21.[…]
    Ποτὲ δὲν ξανακούσαμε στὴν Ἑλλάδα μία τόσο ἁδρὴ φωνή. Κι αὐτὸ δὲν εἶναι λαογραφία. Ἡ φωνὴ τοῦ Μακρυγιάννη εἶναι ἕνας κλῶνος ἀπὸ τὸ στιβαρὸ δέντρο ποὺ ἔδωσε τὸν Ἐρωτόκριτο καὶ τὴ Θυσία τοῦ Ἀβραάμ, τὰ δημοτικά μας τραγούδια, κι ἔδωσε ἀκόμη -προτείνω τὴν ταπεινή μου ἰδέα γιὰ ὅσο ἀξίζει- τὸν πιὸ μεγάλο καλλιτέχνη ποὺ βγῆκε ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, ὕστερα ἀπὸ τοὺς ἀρχαίους, τὸ Θεοτοκόπουλο.[…]
    ἕνα ἔργο σὰν τοῦ Μακρυγιάννη, ποὺ εἶναι, καθὼς πιστεύω, ἡ συνείδηση ἑνὸς ὁλόκληρου λαοῦ- μία πολύτιμη διαθήκη.
    (http://users.uoa.gr/~nektar/arts/tributes/george_seferis/enas_ellhnas_o_makrygiannhs.htm)

    Για τον δε Κολοκοτρώνη, σαν πολλή αγιογραφία να έχει πέσει. Ναι, ήταν ευφυής στρατιωτικός, αλλά κοίταζε και την πάρτη του και πολεμούσε τους κοτζαμπάσηδες και τους καραβοκύρηδες ενώ ο εχθρός ήταν προ των πυλών, αδυνατίζοντας έτσι την αντίσταση. Κι έτσι κατέληξε να κάνει δικές του τις περισσότερες «εθνικές γαίες» του Μοριά, ενώ ο Κανέλλος πέθανε σχεδόν στην ψάθα.
    (Φυσικά ούτε με τους κοτζαμπάσηδες είμαι, ούτε και με τους πλιατσικολόγους επαναστάτες. Με συγκινούν κάποιες μορφές σαν τον Μακρυγιάννη και τον Κασομούλη που πολέμησαν ανιδιοτελώς και τα έδωσαν όλα για τον λαό και τη χώρα τους.)

  257. nikiplos said

    256@, ο Μακρυγιάννης μετά την επανάσταση είχε τόση περιουσία όση ακριβώς δόθηκε για να αγοραστεί το Άγιο Όρος. Ήταν αρχαιοπώλης στο επάγγελμα… Ο Κανέλλος δεν διαγουμίστηκε από τους Κλέφτες του Μωριά, ούτε από τον Κολοκοτρώνη, αλλά από τους Ρουμελιώτες κατά την περίοδο του εμφυλίου…
    Σε ότι με αφορά, δεν έγραψα αγιογραφία, αλλά τα ορίτζιναλ γεγονότα…

    Παραθέτω μόνο μια λεπτομέρεια από τη μάχη στο Βαλτέτσι που σώζει ο υπασπιστής του Φωτάκος. Ο Κολοκοτρώνης για να έχει κύρος στους στρατιώτες εκεί φόρεσε την περικεφαλαία και το πάνω μέρος της στολής του αξιωματικού που είχε από τον Αγγλικό στρατό… Το κύρος δεν το είχε ανάγκη, τόσο για γκλαμουριά, όσο για να ακούν τις εντολές του… Έπιασε ένα από τα πιο επικίνδυνα ταμπούρια…

    Απέναντι δεν υπήρχε ο κανονικός Τουρκικός στρατός, αλλά η φρουρά του Χαρεμιού του Χουρσίτ και ελαφριοί πολεμιστές Τούρκοι, κυρίως Μπαρδουνιώτες, σαν τα ΤΕΑ τα δικά μας ένα πράγμα. Το συμβάν είναι ενδεικτικό για να δει κανείς τι ήταν τότε ο Τουρκικός στρατός, ένας από τους σκληρότερους στη μάχη της εποχής.

    Οι Τούρκοι αναγνώρισαν το ταμπούρι του Κολοκοτρώνη. Μια από τις ταχτικές τους ήταν να πηγαίνουν άοπλοι σημαιοφόροι και με ντου και γιουρούσι – και ταυτόχρονη αυτοκτονία – να καρφώνουν τη σημαία στο ταμπούρι, σημάδι ότι το κατέλαβαν. Αυτό έκαμπτε το ηθικό των αμυνομένων, από τα άλλα ταμπούρια δεν πήγαιναν για βοήθεια και παράλληλα έδιναν δύναμη στους επιτιθέμενους – ψυχολογική πάντα…

    «Αφιονισμένους» τους περιγράφει ο Φωτάκος και κατά δεκάδες πήγαιναν οι Τούρκοι να μπούν στο ταμπούρι και να καρφώσουν τα φλάμπουρα. Σκότωναν δεκάδες και στη στιγμή έρχονταν άλλοι τόσοι… Τους τελείωσαν αμέσως τα φυσέκια κι αναγκάστηκαν να φύγουν οπισθοχωρόντας με τα γιαταγάνια… Έκτοτε ο Κολοκοτρώνης στις μάχες ξαναπήρε το παλιό του κλέφτικο ντύσιμο… Μετά το Βαλτέτσι όμως και την κατάληψη της Τριπολιτσάς, το κύρος του ήταν τέτοιο που μόνο η φωνή του αρκούσε…

    Οι Τούρκοι ήταν σκληροί πολεμιστές, έτοιμοι να πεθάνουν μόνο με διαταγή του αξιωματικού των και θεωρούσαν ντροπή την οπισθοχώρηση. Ένας από τους λόγους της συμφοράς του Δράμαλη, ήταν το γεγονός ότι δεν δόθηκε έγκαιρα διαταγή για οπισθοχώρηση… Στον Αγιονόρι όμως άοπλοι με αυτοθυσία πέρασαν μέσα από τις γραμμές του ήρωα Παπα-Αρσένη και περνώντας από τα στενά της Κλένιας (αρχαίες Κλεωνές) κατάφεραν να σώσουν τον Δράμαλη και μέρος της Στρατιάς…

    Τα γράφω αυτά κυρίως για να δείξω πόσο δύσκολο ήταν να εκπαιδεύσει κανείς φοβισμένους αγρότες και βοσκούς, υιούς και εγγονούς 30 προσκυνημένων γενιών, ώστε να μπορούν να τα βάζουν με αυτόν τον στρατό, που την προηγούμενη 5ετία είχε νικήσει όλους τους Ευρωπαϊκούς σε διάφορες μάχες σκληρές…

    Άλλωστε αυτή ήταν η σημαντική συνεισφορά του Αλή Πασά στον πόλεμο της Ανεξαρτησίας μας. Πέρα από το γεγονός ότι απασχόλησε τον κυρίως ειπείν Τουρκικό στρατό, εκπαίδευσε και σκληρούς πολεμιστές στα στρατόπεδά του, όπως τον πραγματικά άδολο πλην σκληρό Οδυσσέα Αντρούτσο…

  258. Theo said

    @257:
    Ο ευκατάστατος ως έμπορος Μακρυγιάννης έδωσε όλη την περιουσία του στον Αγώνα. Περιουσία αρκετά μεγάλη είχε η γυναίκα του, η αρχοντοπούλα Κατίγκω Σκουζέ.
    Το ότι ήταν «αρχαιοπώλης» από πού προκύπτει;

    Δεν αμφιβάλλω για τη στρατιωτική αξία του Κολοκοτρώνη (έγραψα άλλωστε ότι ήταν «ευφυής στρατιωτικός»). Για την ανιδιοτέλειά του αμφιβάλλω.

  259. cronopiusa said

    γεια σου πουλι μ’ κι αηδόνι
    Θοδωρή Κολοκοτρώνη

  260. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @258.Theo said:

    » …Δεν αμφιβάλλω για τη στρατιωτική αξία του Κολοκοτρώνη (έγραψα άλλωστε ότι ήταν «ευφυής στρατιωτικός»). Για την ανιδιοτέλειά του αμφιβάλλω. »

    Κανένας δὲν εἶναι ἀνιδιοτελής. Ἀκόμα κι αὐτοὶ ποὺ δὲν ἐπιδιώκουν ὑλικὲς ἀπολαβές προσδοκοῦν κάτι ἄλλο· δόξα, ὑστεροφημία, ἢ μετὰ θάνατον ἀνταμοιβὴ στὸ ἐπέκεινα.

    Γιὰ τὶς ἱστορικὲς προσωπικότητες κάνουμε τὴ σούμα καλὰ-κακά, μετὰ θάνατον. Κρίνοντας ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος καί, ὅσο μποροῦμε, ἀνεπηρέαστοι ἀπὸ προσωπικὲς πεποιθήσεις (πολὺ δύσκολο αὐτό). Κυρίως μὲ βάση τὰ δεδομένα τῆς ἐποχῆς τους καὶ ὄχι τῆς δικῆς μας (ἐπίσης δύσκολο).

    Ἀντικειμενικὰ κρίνοντας, ὁ Κολοκοτρώνης, μὲ ὅλα του τὰ λάθη, ὑπῆρξε μιὰ ἀπὸ τὶς κορυφαῖες προσωπικότητες τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπανάστασης. Ἴσως ἡ κορυφαία. Τόσο σὲ στρατιωτικό, ὅσο καὶ σὲ πολιτικὸ ἐπίπεδο.

    Μπορεῖ νὰ ἦταν πανοῦργος καὶ ἰδιοτελής. Ὅμως στὶς κρίσιμες ὧρες (Δράμαλης, Ἰμπραήμ) κράτησε ζωντανὴ τὴν Ἐπανάσταση.

    Κι ὁ Μακρυγιάννης ὑπῆρξε μεγάλη προσωπικότητα.
    Ὁ ρόλος του στὴν ἐπανάσταση δὲν ἦταν καθοριστικός, ὅπως τοῦ Κολοκοτρώνη. Αὐτὸ ποὺ μετράει περισσότερο εἶναι ἡ πνευματική του συνεισφορά. Τὰ γραπτὰ ποὺ μᾶς ἄφησε ἀποτελοῦν παρακαταθῆκες τῆς πολιτιστικῆς συνέχειας τοῦ Ἑλληνισμοῦ.

  261. Theo said

    @260:
    Συμφωνώ, Δημήτρη. Αντέδρασα γιατί ένιωσα πως ο Νίκιπλος το παράκανε με τον καπετάν Θοδωράκη, όπως και η «επίσημη» ιστοριογραφία για κανένα ενάμιση αιώνα μετά την Επανάσταση, υπερβάλλοντας στα εγκώμια των Μωραϊτών οπλαρχηγών και υπερτονίζοντας τη συμβολή του Μωριά στην Επανάσταση.

  262. nikiplos said

    261@, Κανένας υπερτονισμός δεν έγινε από κανέναν. Ίσα, ίσα που σε πολλές περιπτώσεις κρύφτηκαν από την «επίσημη» ιστοριογραφία μελανά σημεία, όπως η στάση των Υδραίων, το μάσημα των χρημάτων για τις φρεγάτες, η τραγική κατάληξή τους και φυσικά τα περίφημα «καπάκια» που περιγράφει ο Κωστής Παπαγιώργης στο βιβλίο του… Ο Θεοδωράκης όμως ΔΕΝ έκανε ποτέ καπάκια…

    Μάλιστα ίσα, ίσα αυτός ο υπερτονισμός ακόμη και προσωπικοτήτων που δεν το άξιζαν, μειώνει την λάμψη εκείνων που πραγματικά το άξιζαν και έδωσαν το αίμα τους. Αν ψάχνουμε να βρούμε κάποιον που πέθανε στην ψάθα, αυτός αναμφισβήτητα ήταν ο Νικηταράς, που τελείωσε την καρριέρα του ως ζητιάνος στον Περαία… Αφήνω ασχολίαστο το γεγονός ότι στο «επίσημο» αφήγημα του 21, οι Αρβανίτες και οι Μπεκτασήδες κρύφτηκαν στο πυκνό σκοτάδι της λήθης όπως, όπως…

    Αντικειμενικά, όπως εξελίχθηκε το στρατιωτικό πρότζεκτ της επανάστασης του 1821, ο Μωριάς και οι Μωραΐτες ήταν λογικό να έπαιζαν πρωτεύοντα ρόλο, αφού η περιοχή αυτή αποτέλεσε το κυρίως ειπείν στρατηγικό κέντρο των μαχών. Αυτό δεν μειώνει την ικανότητα των άλλων οπλαρχηγών, αλλά όπως και να έχει οι περιορισμοί σε τοπική δράση που επέβαλαν οι δυνατότητες των επαναστατημένων εκείνων ελλήνων, έθεσαν ως κέντρο των επιχειρήσεων την Πελοπόννησο, όχι πάντα επιτυχημένα όπως έδειξε η ιστορία…

    Όπως και αντικειμενικά για άλλους τελείως λόγους η Πελοπόννησος δεν ήταν στο προσκήνιο των γεγονότων κατά τη διάρκεια της Εθνικής Αντίστασης στην περίοδο της Γερμανικής Κατοχής, όπου το κέντρο των επιχειρήσεων βόλευε να βρίσκεται στην ορεινή ραχοκοκκαλιά της χώρας (Άγραφα κλπ).

  263. Αιμ said

    256. Τα όσα λες για τον Μακρηγιάννη δεν αποκλείουν το να ήταν ψυχωσικός. Τα απομνημονεύματα του μάλιστα συνηγορούν ότι όντως ήταν.

  264. Theo said

    @262:
    Έχω άλλη αίσθηση.

    Μέχρι το ’60 χοντρικά, στην Αθήνα, το κέντρο του υδροκέφαλου κράτους και της επίσημης ιδεολογίας του, ποιος μιλούσε για Μποτσαραίους και Τζαβέλες, Μακρυγιάννη και Κασομούλη, Εμμ. Παπά και Καρατάσο και (αν δεν υπήρχε ο Φωτιάδης) ποιος θεωρούσε τον Καραϊσκάκη ισάξιο και ισότιμο του Κολοκοτρώνη;
    Δηλαδή, ποιος αναφερόταν με περισσότερες από μια δυο σελίδες στους Μακεδόνες, Ηπειρώτες, Ρουμελιώτες αγωνιστές κλπ που έσπασαν με την αντίσταση και τις θυσίες τους την ορμή των τουρκικών κυμάτων που κατέβαιναν προς τον Μωριά, ενώ για τον Κολοκοτρώνη, τον Νικηταρά, τον Παπαφλέσσα, τον Παλαιών Πατρών και άλλους Πελοποννήσιους γράφονταν σωροί σελίδων;

    Όσο για τους χιλιάδες αγωνιστές που πέθαναν στην ψάθα κι άλλοι τους έγιναν ληστές γράφει πολλά ο Βλαχογιάννης (για τους Ρουμελιώτες, κυρίως) που όμως δεν πέρασαν στο «επίσημο» αφήγημα.

  265. Theo said

    @263:
    Όποιον μιλάει για βιώματα που δεν τα ζήσαμε και εμπειρίες που δεν έχουμε γευτεί, τον βγάζουμε ψυχωσικό και ξεμπερδεύουμε.

    Πάντως, ο Σεφέρης κάθε άλλο από ψυχωσικό παρουσιάζει τον Μακρυγιάννη.

  266. Αιμ said

    Το ψυχωσικός δεν έχει σκοπό να τον απαξιώσει, κάθε άλλο μάλιστα. Μάλλον αυτό, τώρα που το σκέφτομαι, τον κάνει να ακούγεται έτσι σοφός.

  267. Theo said

    @266:
    Βλ. σχ. 239: «αγωνιστές με πολύ διαταραγμένες φρένες όπως ο ψυχωσικός Μακρυγιάννης»

  268. nikiplos said

    Ποιος θεωρούσε τον Καραϊσκάκη ισάξιο και ισότιμο του Κολοκοτρώνη?

    Ακόμη και σήμερα, όσοι κατορθώνουν βέβαια να βγουν από τα τοπικιστικά πλαίσια, αντιλαμβάνονται πως οποιαδήποτε σύγκριση μεταξύ των δύο δεν έχει κανένα νόημα, καθώς ήταν τελείως διαφορετική η συνεισφορά τους στο ζήτημα της απελευθέρωσης, στο στρατιωτικό πεδίο της μάχης και στο πολιτικό γίγνεσθαι…

    Άλλα τα πλαίσια που έδρασε και άλλες οι ευκαιρίες που είχε ο πρώτος και άλλες ο δεύτερος… Σε τι άραγε ήταν ισάξιοι? Στη μάχη? Σε τι ισότιμοι? το βαθμό του στρατηγού δεν έφθασαν και οι δυό τους?..
    (Να μην μιλήσω για τα καπάκια του δεύτερου, ευκαιριακά μεν, αλλά πραγματικά…)

    Από τους Ρουμελιώτες μόνο ο Πανουργιάς κι ο Αντρούτσος δεν έκαναν καπάκια με τους Τούρκους, ούτε συμμετείχαν στο πλιάτσικο των Πελοποννησίων κατά τον εμφύλιο… Αυτό τους καθιστά μεγάλες προσωπικότητες…

    Ο Μακρυγιάννης, στο πολιτικό πεδίο ήταν πολύ σημαντικός. Είχε όμως συμμετοχή στο πλιάτσικο των μωραϊτών κατά τον εμφύλιο, παθητική ενίοτε, ενεργητική άλλες φορές… Σε αντίθεση όμως με πολλούς άλλους είχε την τσίπα να το παραδεχτεί στα απομνημονεύματά του… Στον στρατιωτικό τομέα δεν έπαιξε κάποιον σπουδαίο ρόλο, ίσως από τύχη…

    Καλοί όλοι αυτοί που αναφέρεις, δεν φθάνουν όμως σε συνολικό επίπεδο για να συγκροτήσουν την πολύπλευρη προσωπικότητα του Θεοδωράκη που περιέγραψα πιο πάνω, όσο και τη στρατιωτική ιδιοφυΐα του…

    Τα υπόλοιπα που λες είναι σημαντικά, αλλά ας μην ξεχνάμε πως ούτε το πολιτικό, ούτε το θρησκευτικό ζήτημα λύθηκε το 1821… Εδώ καλά καλά δεν λύθηκε το γλωσσικό…

  269. 264 Λίγο υπερβολικό μου φαίνεται αυτό.
    https://www.nou-pou.gr/stories/patridognwsia/i-paraxeni-istoria-tou-protou-andrianta-tou-karaiskaki-ston-pirea/
    Οι δε Σουλιώτες, ας είναι καλά ο Βλαχογιάννης, ο Μπότσαρης χάρη και στους Γάλλους, ο Αθανάσιος Διάκος μια χαρά, νομίζω, μπήκαν από νωρίς στο πάνθεον.

  270. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @267, 266κλπ. Μὴν τὸ ψάχνετε παιδιά!

    Ἂν ψαχτοῦμε ὅλο καὶ κάτι θὰ μᾶς βροῦν. 🙂

    Καὶ δὲν μιλᾶμε γιὰ καραμπινᾶτες περιπτώσεις διχασμοῦ προσωπικότητας, ἐδῶ στὸ ἱστολόγιο.
    Τί λέω διχασμοῦ; Πολυδιάσπασης. 😉

    Μιλᾶμε γιὰ τὸν καθέναν ἀπὸ μᾶς.

    Οὐ μπλέξεις. 🙂

  271. Αιμ said

    Ο Μπάτμαν κάπου τόδε και το ‘βαλε με την ευγένεια και την ακρίβεια που τον χαρακτηρίζει . Το αν ήταν ή όχι είναι αλνού παπά βαγγέλιο.
    Ήθελα να στο γράψω από τις προάλλες που ξανάβαλες τη ρήση του Σεφέρη αλλά φοβήθηκα, όπως και τώρα, πως θα καταλήξουμε στο : «Όποιον μιλάει για βιώματα που δεν τα ζήσαμε και εμπειρίες που δεν έχουμε γευτεί, τον βγάζουμε ψυχωσικό και ξεμπερδεύουμε.» Εννοώντας βασικά θρησκευτικές εμπειρίες και μάλιστα χριστιανικές ορθόδοξες. Δεν βγάζει πουθενά αυτό

  272. Αιμ said

    Το 271 για το 267

  273. Theo said

    @268:
    Εντάξει, Νίκιπλε, έχεις τις απόψεις σου, έχω τις δικές μου, σε κάποια θέμτα συμφωνούμε, σε κάποια όχι. Δεν θα επιμείνω.

    @271:
    Δεν το έβαλε ο Βάτμαν αλλ’ ο Χρήστος Π.

    Και δεν μιλάω μόνο για θρησκευτικές εμπειρίες. Μιλάω και για καλλιτέχνες, λογοτέχνες, κλπ. που εκφράζονται με ένα στιλ όχι το καθιερωμένο, που μιλούν για πράγματα που ξεφεύγουν από τον βάλτο της καθημερινότητας και του έμπρακτου υλισμού που δεν θεωρούν την ευμάρεια και την αμερικάνικου τύπου ευτυχία σκοπό της ζωής τους, κλπ.

  274. Αιμ said

    273. Λάθος το όνομα αλλά επί της ουσίας, σε τι μειώνει την προσφορά του Νταλί στην τέχνη ή του Νας στην επιστήμη το ότι ήταν ψυχωσικοί ;

  275. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    253 τέλος – Τηρουμένων των αναλογιών, το ίδιο συμβαίνει με τους Κούρδους τα τελευταία 20 χρόνια.

    273 – «Και δεν μιλάω μόνο για θρησκευτικές εμπειρίες.» Kάποτε θα κατανοήσουν οι άνθρωποι πόσο σημαντική είναι η αναπνοή για τον εγκέφαλο και το νού και θα μάθουν να αναπνέουν με πολλούς τρόπους, έναν για κάθε περίπτωση, τότε θα κατανοήσουν και τις διάφορες εξωπραγματικές εμπειρίες που τώρα τις τοποθετούν στην σφαίρα του μεταφυσικού. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει ΑΠΙΣΤΕΥΤΕΣ ιδιότητες και ικανότητες, είναι για γέλια και για κλάματα ο τρόπος και ο λόγος που τον χρησιμοποιούμε.

    274 – Βάζεις πολύ δύσκολα ερωτήματα. 🙂
    Αλήθεια, ένας που μπαίνει μέσα στο σώμα του και βλέπει την καρδιά του να πάλλεται πώς χαρακτηρίζεται; 🙂

  276. Γιάννης Ιατρού said

    Ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις και επιχειρήματα που γενικά εκφέρονται πολιτισμένα και ευπρεπώς. Αυτό είναι το θετικό. Από την άλλη ρε παιδιά, 40 γνωστικοί προσπαθούν να βγάλουν την πέτρα απ΄το πηγάδι. Και στο τέλος συζητούν μεταξύ τους και ξεχνούν τι θέλανε να κάνουν. Κάπως έτσι το νιώθω, και να με συμπαθάτε, που παρεμβαίνω έτσι.

  277. Γιάννης Ιατρού said

    275: Λάμπρο, εσένα σε κόβω ώριμο για κανένα ταξιδάκι σε Ινδίες κλπ. 🙂

  278. Χρήστος Π. said

    Παιδιά είναι πολύ ενδιαφέρουσα και αξιόλογη η συζήτηση για την Επανάσταση και τις προσωπικότητές της. Δυστυχώς η εργασία μου αύριο και μεθαύριο εμποδίζει μια μεγαλειώδη εμφάνιση απόψε και με τρώει η μαρμάγκα 🙂 🙂

    Ναι, δυστυχώς ο Παπουλάκος, ο απατεώνας, ο φυλάργυρος με τις ερωμένες καλόγριες που περιέφερε στο Μωρηά και άρπαζε λεφτά τάχα για να χτίζει εκκλησίες, ανακηρύχθηκε από την Ιερά Σύνοδο Άγιος. Παρέα με τέτοιους απατεώνες και αστοιχείωτους, μουρλούς θρησκόληπτους, ο Μακρυγιάννης προκαλούσε επεισόδια σε εκκλησίες και μοναστήρια για να καταπολεμήσει το κλείσιμο μοναστηριών με ελάχιστους έως ανύπαρκτους μοναχούς, αναδασμό περιουσιών τους, το Αυτοκέφαλο της Εκκλησίας και την επίσημη ανακήρυξη του Βασιλέα σε προστάτη της, και κυρίως για να μας κρατήσει στο πατριαρχείο. Αυτό που πρότεινε επισήμως στο Καποδίστρια να επιστρέψουμε στην Οθωμανική αυτοκρατορία με αυτονομία και δικαιώματα. Τα κίνητρα της αγιοποίησης είναι θέμα προς συζήτηση, πολλά υποψιάζεται κανείς.

    Βιαστικά επιτρέψτε μου να ξεκαθαρίσω μερικά πράγματα και θα επανέλθω. Αποκάλεσα ψυχωσικό τον Μακρυγιάννη γιατί παρουσίαζε συμπτώματα, τα οποία περιέγραψε ο ίδιος. Αναφέρομαι στο βιβλίο «Οράματα και Θάματα» που έγραψε και φρόντισαν κάποιοι, ενδεχομένως και θαυμαστές του, να παραμείνει στην αφάνει. Έπεσαν τα χαρτιά στα χέρια που κάποιου που τα υπέδειξε σε ενδιαφερόμενο όμως και τελικώς τα εξέδωσε στη σειρα των ιστορικών μελετών της η Εθνική Τράπεζα. Στενά συγγενικό μου πρόσωπο, μου το έκανε δώρο με ενθουσιασμό και με την ευχή να συνετιστώ και να ανανήψω, καθότι επηρεασμένος από… «τα γράμματα τα Κοραΐτικα που μας κατέστρεψαν» και τον «αιρετικό Θεόκλητο Φαρμακίδη»!

    Ο Μακρυγιάννης παρουσιάζει οράματα και συνεννοήσεις με αγίους της εκκλησίας, το Χριστό, και κυρίως τη Παναγία. Η Παρθένος Μαρία παρουσιάζεται σχεδόν καθημερινα στο Μακρυγιάννη, του κάνει συστάσεις, του δίνει συμβουλές, αυτός της λέει τα δικά του, και η ζωή συνεχίζεται. Πάνε χρόνια που το διάβασα αλλά θυμάμαι ότι ο άνθρωπος μιλούσε συνέχεια με τη Παρθένα. Εκεί που άλλοι θαυμαστές του Μακρυγιάννη έβλεπαν τον αγνό χριστιανό πιστό και τίμιο άνθρωπο (είχε βγάλει όμως και όνομα τοκογλύφου), εγώ έβλεπα μια καθαρή περίπτωση «οραμάτων» και ακουσμάτων παρανοϊκής σχιζοφρένειας στα οποία φαίνονται και όλες οι ψυχώσεις του γύρω από τη θρησκεία, το Θεό, κλπ. Η συμμετοχή του στις μάχες της Επανάστασης και η προσφορά του σε αυτή, δεν μειώνεται από την ασθένειά του, αλλά εγώ τον θεωρώ ασθενή. Βέβαια, ως ένα βαθμό όλοι ασθενείς είμαστε 🙂

    Ο Καννέλος όπως και όλοι οι κοτζαμπάσηδες διέθεσαν τεράστιες περιουσίες για την Επανάσταση. Εκείνοι ήσαν ο εξοπλισμός της και η Επιμελητεία της! Το κυριώτερο: Οι προσωπικές φρουρές τους ήσαν τα πρώτα ένοπλα και εξοπλισμένα σώματα που στελέχωσαν τους Καπετάνιους. Στα σπίτια των Κοτζαμπάσηδων και στα Αγγλικά πλοία ζητούσε καταφύγιο ο Κολοκοτρώνης και στους Κοτζαμπάσηδες πήγε όταν ήλθε από τη Ζάκυνθο παραμονές της Επανάστασης. Οι Κοτζαμπάσηδες είχαν όπως οι αγωνιστές τις αδυναμίες και πάθη τους ( ο Γκούρας έλεγε πολλά για το Σισίνη πχ) αλλά θα έχαναν περιουσίες σε μια ήττα, δεν είχαν λόγο να συνεργαστούν και κανείς τους δεν συνεργάστηκε με τον εχθρό. Οι προσκυνημένοι και ακόμα χειρότερα οι συνεργάτες του εχθρού προέρχονταν από τα λαϊκά στρώματα. Μερικοί λαϊκοί αγωνιστές, από αυτούς που δεν αρκούνταν στα λάφυρα από του Τούρκους αλλά ονειρεύονταν σφαγή και πλιάτσικο των σπιτιών των Κοτζαμπάσηδων κατά δήλωσή τους (Οδυσ. Ανδρούτσος), αυτοξεφτιλίστηκαν όχι με τα καπάκια μόνο, αλλα και με ηγεμονικές εμφανίσεις παρέα με τους πασάδες μπροστά στα Οθωμανικά στρατεύματα και τα πράσινα μπαϊράκια.

    Ο Κολοκοτρώνης προσέφερε τεράστιες και μοναδικές υπηρεσίες στη πατρίδα. Έσωσε την Επανάσταση με τη καταστροφή του Δράμαλη, και την εποχή του Ιμπραήμ κράτησε το φρόνημα δυνατό σε μεγάλο μέρος του πληθυσμού αλλά εξασφάλισε και την ύπαρξη στρατευμάτων που ξανάφτιαχνε με μεγάλη μαεστρία. Δεν πέτυχε καμμιά μεγάλη νίκη κατά του Ιμπραήμ αλλά τον έκανε να τρέχει, να φθείρεται, να ξοδεύεται, να παίρνει απώλειες για χρόνια. Η επιμονή του έφερε την απαισιοδοξία στον εχθρό και κλόνησε τη πίστη του σε μια νίκη και μάλιστα γρήγορα. Οι Μανιάτες τελικά ήταν αυτοί που έφεραν και τις δύο στρατιωτικές αποτυχίες του Ιμπραήμ να προχωρήσει, και τελικά υποχώρησε αφήνοντας εκατοντάδες νεκρούς.

  279. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    277 – Ανατολικές ή δυτικές;☺
    Ο τρόπος που αντιμετωπίζουν οι ανεπτυγμένοι λαοί την ζωή, είναι μηχανιστικός και αντιανθρώπινος (βλέπε ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΣ) με φυσική συνέπεια να αρρωσταίνουν από διάφορες ψυχωσωματικές ασθένειες ενώ στην πλειονότητά τους γίνονται ψυχασθενείς (για νάχει δουλειά κι ο Αιμίλιος ☺) και το χειρότερο; όλο αυτό το θεωρούν φυσιολογικό.😢

    Θυμάσαι την αντίδρασή σου όταν κάποτε είχαμε μετρήσει τις αναπνοές που παίρνεις σ’ ένα λεπτό και σου είπα πως είναι πολλές;☺

    Χωρίς τροφή αντέχουμε μερικές εβδομάδες, χωρίς νερό μερικές ημέρες και χωρίς αναπνοή μερικά λεπτά, η ποιότητα και των τριών, είναι καθοριστική για την υγεία μας, δισεκατομμύρια άνθρωποι τρώνε «σκουπίδια» πίνουν «ξύδια» και καπνίζουν σαν φουγάρα 😯 ζωή κι αυτή!☺

    Ξεφύγαμε απ’ το νήμα 😇,

    Καλημέρα.😁

  280. Γιάννης Ιατρού said

    279: Άστα αυτά, ξέρω που πηγαίνεις κάθε φορά…

  281. … Δυστυχώς η εργασία μου αύριο και μεθαύριο εμποδίζει μια μεγαλειώδη εμφάνιση απόψε και με τρώει η μαρμάγκα …

    Εύγε, σε παραδέχομαι για ιστορικό μεγάλο…

    ( μα κόψε τις αρλούμπες σου, για δεν άντέχω άλλο )

  282. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    279 Γεια σου Λάμπρο! >>τρώνε «σκουπίδια» πίνουν «ξύδια» και καπνίζουν σαν φουγάρα, ζωή κι αυτή!
    Εγώ κάνω απ΄την «άλλη» ζωή!. Τίποτα απ΄αυτά τα τρία δηλαδή.Τί πιθανότητες έχω γιατρέ μου; 🙂

    Εν τω μεταξύ εμένα μ΄αρέσουν οι παραδοσιακές κουρελούδες.Η «παρδαλότητά » τους μεταπλάθεται στα μάτια μου σε τέχνη. Μια αρμονία εν πολυχρωμία. Γιατί είναι προς κολασμό, μια Βουλή ή μια κυβέρνηση με μπλεγμένα πολλά χρώματα ;
    Σ.Σ. Στις κουρελούδες αν προσέξετε, δεν έχει (ή έχει ελάχιστο) μαύρο/σκούρο! έτσι για τη σημειολογία επειδή πολύ κακοφημίστηκε η κουρελού.
    Εν ολίγοις άλλο η κουρελού , κι άλλο τα (πάλαι ποτέ) κουρέλια της ,που κι αυτά άμα τραγουδάνε, μετουσιώνονται μεγαλειωδώς! 🙂

  283. Theo said

    Συνεννόηση μπουζούκι, που λέγαμε κάποτε!

    Ο Χρήστος Π. γράφει στο σχ. 239: «Ψωνάρες και απατεώνες σαν το Παπουλάκο που κηρύχτηκαν και άγιοι»

    Ρωτάω στο σχ. 256: «Ας μας πει όμως ο Χρήστος Π. πότε που ανακηρύχτηκε άγιος ο Παπουλάκος» (το «που» εδώ περισσεύει, μου ξέφυγε από λάθος).

    Και μου απαντά στο σχ. 278: «Ναι, δυστυχώς ο Παπουλάκος, ο απατεώνας, ο φυλάργυρος με τις ερωμένες καλόγριες που περιέφερε στο Μωρηά και άρπαζε λεφτά τάχα για να χτίζει εκκλησίες, ανακηρύχθηκε από την Ιερά Σύνοδο Άγιος.»

    Όμως, ο Παπουλάκος δεν έχει ανακηρυχτεί άγιος, γι’ αυτό και ρώτησα. Αν Ο Χρήστος επιμένει, ας βρει τη σχετική απόφαση της Ι. Συνόδου.

    Όσο για τα οράματα του Μακρυγιάννη, υπάρχουν ένα σωρό άγιοι και απλοί άνθρωποι που είδαν τον Χριστό, την Παναγία και διάφορους αγίους σε όραμα. (Πχ, στο βιβλίο του Φώτη Κόντογλου Σημείον μέγα καταγράφονται δεκάδες οράματα τριών γυναικών -που ήσαν/είναι μια χαρά στην ψυχική υγεία τους- στη Λέσβο που τις οδήγησαν να βρούν τα λείψανα των αγίων Ραφαήλ, Νικολάου, Ειρήνης και να μάθουν την ιστορία τους.)
    Το ότι κάποιος δεν πιστεύει στον στον Χριστό και την Παναγία και δεν βλέπει οράματα, δεν είναι επιχείρημα για το ότι ο Χριστός κι η Παναγία δεν υπάρχουν ούτε για το ότι όσοι βλέπουν οράματα είναι ψυχωσικοί ή οτιδήποτε άλλο.

    @274:
    Ο Νταλί δεν μ’ αγγίζει, μαθηματικός δεν είμαι για να ξέρω την προσφορά του Νας στην επιστήμη, οπότε δεν μπορώ να σου απαντήσω.

  284. Να συνεισφέρω κι εγώ…

    https://www.google.com/imgres?imgurl=https%3A%2F%2Fi.gr-assets.com%2Fimages%2FS%2Fcompressed.photo.goodreads.com%2Fbooks%2F1485110868i%2F33967535._UY501_SS501_.jpg&imgrefurl=https%3A%2F%2Fwww.goodreads.com%2Fbook%2Fshow%2F33967535&docid=FEWSkSMyaC_MyM&tbnid=IAxJMkoqbW5PeM%3A&vet=10ahUKEwjljbKx4KngAhUCmbQKHelTAhwQMwhAKAEwAQ..i&w=501&h=501&client=firefox-b-d&bih=722&biw=1536&q=%CE%BF%CE%B9%20%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B5%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CE%B4%CE%B5%CF%82%20%CF%84%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CF%83%CE%AC%CE%B2%CE%B1%CF%82&ved=0ahUKEwjljbKx4KngAhUCmbQKHelTAhwQMwhAKAEwAQ&iact=mrc&uact=8

  285. sarant said

    Ή αλλιώς
    https://www.politeianet.gr/books/9786185106850-mitousis-nikos-chartini-poli-oi-koureloudes-tis-alisabas-237547

  286. # 275

    βαρεμένος περίεργος !!!!

  287. Σωτήρς said

    Κάπου είχα διαβάσει ότι ο Μακρυγιάννης δεν ήταν ψυχασθενής αλλά από τα τραύματα του πολέμου και τις αρρώστιες της εποχής είχε αυτές τις μεταπτώσεις στο χαρακτήρα. Δεν θυμάμαι εάν αναφερόταν στα οράματα και νομίζω το είχα διαβάσει στον Ν. Θεοτοκά.

  288. Theo said

    Να προσθέσω πως το ίδιο πρόσωπο έγραψε και τα «Απομνημονεύματα» και τα «Οράματα και Θάματα». Κι ο νουνεχής, φιλότιμος, νηφάλιος και διορατικός Μακρυγιάννης των πρώτων δεν άλλαξε ή δεν άλλαξε σημαντικά όταν έγραψε το δεύτερο έργο του. Αν σε κάποιους δεν βολεύουν τα «Οράματα και Θάματα» για λόγους ιδεολογικούς, δεν είναι λόγος αυτός για να τον βγάλουν τρελό, ψυχωσικό, κλπ.

  289. Theo said

    288, συμπλήρωση:
    Ή, μάλλον, είναι λόγος εκ του πονηρού.

  290. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    282 – Θεοπάλαβο κρί κρί μου, αν λειτουργείς έτσι στην ζωή σου και είσαι σε ισορροπία με την «άλλη» 🙂 περίπτωση για ποιές πιθανότητες με ρωτάς; ζείς το απόλυτο στην ζωή, όχι; 🙂

    Y.Γ – Δεν είμαι γιατρός καλή μου, ένας απλός αποστασιοποιημένος παρατηρητής και ερευνητής του κόσμου είμαι, δεν χρειάζεται να είναι κανείς γιατρός για να διακρίνει την ολοφάνερη ψυχασθένεια της πλειονότητας των ανθρώπων. 🙂

    Επειδή σε πάω με χίλια (κι ας έχεις αρχίσει να συντηρητικοφέρνεις κάπως 🙂 ) σου αφιερώνω αυτό το ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΌ τραγούδι (το θεωρώ ένα από τα καλύτερα της δεκαετίας κι ας μη το παίζουν οι σταθμοί) του Sundayman (κατά κόσμον Κυριάκος Μουστάκας) που το έχω λιώσει εδώ κι ενάμιση χρόνο.
    Να ξέρεις πως μόνο στο Παπάκι μου το έχω αφιερώσει μέχρι τώρα. 🙂

  291. Γιάννης Ιατρού said

    290 …μόνο στο Παπάκι μου το έχω αφιερώσει μέχρι τώρα….
    Εμ, είναι εποχές αυτές τώρα για να ξανοίγεσαι ρε Λάμπρο; 🙂 🙂

  292. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    291 – 🙂 🙂 🙂 Γι αυτό ετοιμάζουμε με φίλους μέχρι τέλη Μάρτη κάτι πολύ βαθύ. 🙂

  293. Χρήστος Π. said

    Παιδιά είδα τι απαντάτε για τον χαρακτηρισμό μου, που σας επαναλαμβάνω δεν είναι προϊόν εμπάθειας αλλά μελέτης γραπτών του Μακρυγιάννη. Αν είχε γράψει κάποιος Βασιλεύς των Ελλήνων το Οράματα και Θάματα, θα λέγαμε «τι μουρλός κάθεται στο θρόνο». Αν το είχε γράψει κάποιος πολιτικός που οι αριστεράντζες αναλυτές έχουν βάλει στόχο, θα λέγαμε «τι παρανοϊκός πολιτικάντης», αν το έγραφε γενικώς κάποιος άλλος θα λέγαμε «ο φουκαράς σαλτάρησε»! Ο Μακρυγιάννης λόγω διαφωνίας με τον Βασιλέα Όθωνα, (ακόμα και με το καθαρό άδικο που κατ’ εμέ είχε), μας φαίνεται φυσιολογικώτατος, και ας γράφει ολόκληρο βιβλίο για να μας περιγράψει τους διαλόγους με τη Παναγία και το υπερπέραν, που φαίνεται πραγματοποιούσε σε καθημερινή βάση. Δείξτε τα Οράματα και Θάματα σε έναν οποιοδήποτε ψυχίατρο να δούμε τι θα πεί!

    Theo, σου υπόσχομαι ότι θα ψάξω να βρω και να σου φέρω παρά το φόρτο δουλειάς μου την σχετική απόφαση της Ι.Σ. Μάλιστα γνωστή αριστερή δημοσιογράφος και φίλη «μου έτριψε την απόφαση στα μούτρα» κάποτε, λέγοντάς μου (επειδή αυτή είναι κατά του Αυτοκεφαλου και λάτρης του Πατριαρχείου), «μην κατηγορείς το Παπουλάκο, οι φίλοι σου της Αυτοκεφαλίας αναγνώρισαν την Αγιοσύνη του και τον ανακήρυξαν»!
    Επειδή έχουν γραφτεί και κείμενα κατά της Αγιοποίησης του Παπουλάκου θα φέρω όλα τα σχετικά. Αν έχω κάνει λάθος εννοείται ότι θα το αναγνωρίσω και παραδεχτώ.

    Λυπάμαι που όπως είπα άλλα καθήκοντα με κρατάνε μακριά από μεγαλειώδεις εμφανίσεις, ξεστραβώματα, και ταπώματα. Είμαι περιορισμένος στο Επιτελείο μου και κοσμιώτατος. Περιορισθείτε στους κόσμιους. 🙂

  294. Theo said

    @293:
    Για τον Μακρυγιάννη τα έγραψα στα σχ. 283 και 288.
    Σύγκρινε τα «Οράματα και θάματα» με το «Σημείον μέγα» του Κόντογλου στο οποίο παραπέμπω στο σχ. 283 και πες μου αν κι ο φουκαράς ο Κόντογλου σαλτάρησε 🙂
    (Βέβαια, με τα οράματα που καταγράφει ο Κόντογλου βρέθηκαν λείψανα, εικόνες, ερείπια μοναστηριού,κλπ. ενώ δεν έχουμε απτά αποτελέσματα απ’ τα οράματα του Μακρυγιάννη.)

    Όσο για τη φίλη σου που σου είπε για την ανακήρυξη του Παπουλάκου από την Εκκλησία της Ελλάδος, πες της ότι αγνοεί και τα στοιχειώδη. Βάσει του Πατριαρχικού Τόμου του 1850, η Εκκλησία της Ελλάδος δεν έχει δικαίωμα ανακήρυξης νέων αγίων. Απλώς, εισηγείται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, κι αυτό αποφασίζει: αγιοκατάσσει ή όχι.

  295. Theo said

    (Ο Χρήστος Π. προτίμησε να απαντήσει στο σχ. 294 στο https://sarantakos.wordpress.com/2019/02/11/lacta/#comment-566268, όπου κι η δική μου απάντηση.)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: