Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Κουγιουμτζής και Κοεμτζής

Posted by sarant στο 12 Φεβρουαρίου, 2019


Ο Σταύρος Κουγιουμτζής (1932-2005), Θεσσαλονικιός μικρασιατικής καταγωγής, ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς συνθέτες του λεγόμενου έντεχνου λαϊκού τραγουδιού, με αναγνωρίσιμο προσωπικό ύφος, που συνεργάστηκε με πολλούς ερμηνευτές και ερμηνεύτριες στις χρυσές δεκαετίες του είδους, βοηθώντας καθοριστικά στην ανάδειξή τους. Ήταν και στιχουργός. Έχει δώσει αθάνατα τραγούδια που θα τραγουδιούνται για πολλές γενιές ακόμα.

Ο Νίκος Κοεμτζής (1938-2011) έγινε γνωστός όταν, το 1973, στο νυχτερινό κέντρο Νεράιδα στην Κυψέλη, σκότωσε με σουγιά τρεις άλλους θαμώνες που εμπόδιζαν τον μικρότερο αδελφό του να χορέψει σε τραγούδι που το είχε ζητήσει παραγγελιά. Καταδικάστηκε σε θάνατο που αργότερα μετατράπηκε σε ισόβια και αποφυλακίστηκε το 1996. Έγραψε βιβλίο με τη ζωή του και το πουλούσε στο Μοναστηράκι -εκεί τον βρήκε μια μέρα ο θάνατος, από καρδιά. Το φονικό και γενικά η ζωή του αποτέλεσε το θέμα για γνωστό τραγούδι από τον Διονύση Σαββόπουλο,  αλλά και για την ταινία Παραγγελιά του Παύλου Τάσιου.

Θα απορείτε γιατί επέλεξα να συνδέσω αυτούς τους δυο τόσο διαφορετικούς ανθρώπους -τι κοινό στοιχείο έχουν, τέλος πάντων; Πέρα από τη σύμπτωση ότι έζησαν κι οι δυο 73 χρόνια, που δεν την είχα υπόψη μου όταν συνέλαβα την ιδέα για το άρθρο, το κοινό τους στοιχείο είναι ετυμολογικό -είναι δα γνωστό πως εδώ λεξιλογούμε. Η ηχητική ομοιότητα των δύο ονομάτων, Κουγιουμτζής και Κοεμτζής δεν είναι τυχαία. Πρόκειται για παραλλαγές της ίδιας λέξης.

Κουγιουμτζής ή κουϊμτζής ή κογιουμτζής ή κοεμτζής ήταν ο τεχνίτης που κατεργαζόταν τον χρυσό και το ασήμι και έφτιαχνε κοσμήματα, ο χρυσοχόος δηλαδή. Kuyum στα τουρκικά είναι το χρυσό ή το ασημένιο κόσμημα, ενίοτε και οι πολύτιμοι λίθοι. Η λέξη είναι δάνειο από το τουρκικό kuyumcu, και περιέργως λείπει και από τον Δημητράκο και άλλα παλιότερα λεξικά. Τα νεότερα λεξικά εύλογα δεν την έχουν, αφού δεν ακούγεται πια παρά μόνο ως επώνυμο.

Το επώνυμο επιχωριάζει στη Βόρεια Ελλάδα, συνήθως σε προσφυγικούς πληθυσμούς. Ο τύπος Κουγιουμτζής , που είναι και ο συχνότερος, κυρίως στην Αλιστράτη Σερρών, στο Σουφλί, στην Προσοτσάνη και στις Φέρες. Ο τύπος Κοεμτζής στο Αιγίνιο (από εκεί ήταν και ο Νίκος Κ.) ενώ ο Κουιμτζής στη Χαλάστρα, την Αρναια, το Λιτόχωρο αλλά και τη Σάμο. Να σημειώσουμε επίσης τα παράγωγα επώνυμα Κουγιουμτζίδης, Κουγιουμτζόγλου και, σπανιότερα, Κουγιουμτζόπουλος.

Να σημειώσουμε ότι στον χώρο της τέχνης, συνεπώνυμος του Σταύρου, ήταν ο Μίμης Κουγιουμτζής (1936-2003) ηθοποιός και σκηνοθέτης.

Ασφαλώς κάποιοι Κουγιουμτζήδες ή Κουγιουμτζόγλου θα εξελλήνισαν τα επώνυμά τους (ή: θα τους τα εξελλήνισαν) -έτσι εξηγούνται κάποιοι από τους πολλούς Χρυσοχοϊδηδες στη Μακεδονία. Για τον τ. υπουργό, εκείνον που δεν είχε προλάβει να διαβάσει το μνημονιο, είχε διαδοθεί πως λεγόταν Κουγιουμτζόγλου (αγνοώ αν ισχύει και δεν έχει σημασία). Κάποιος ψεκασμένος, θέλοντας ν’ αποδείξει πως όλοι οι πολιτικοί της Ελλάδας είναι κρυπτοεβραίοι, ερμήνευσε το (υποθετικό) Κουγιουμτζόγλου ως Κοεν-τζόγλου, και τον έβγαλε ζορ ζορνά εβραϊκής καταγωγής -αλλά αν δεν ήταν βλάκας πώς θα ήταν αντισημίτης ο λεγάμενος; Όμως πλατειάζω, ας γυρίσω στους κουγιουμτζήδες.

«Χτένισε τα ξανθά μαλλιά και βγάλ’ τ’ αποχτενίδια και δώσε τα στον κουγιουμτζή να φτιάξει δαχτυλίδια», λέει ένα δημοτικό δίστιχο. Οι κουγιουμτζήδες ήταν οργανωμένοι σε σινάφια και είχαν αξιόλογη κοινωνική θέση, αφού η επαγγελματική τους καταξίωση βασιζόταν στην επιδεξιότητα και την καλαισθησία τους. Κάποιοι από αυτούς ήταν και πλανόδιοι.

Ονομαστοί ήταν οι Θρακιώτες κουγιουμτζήδες. Σε ένα διήγημα του Πολύδωρου Παπαχριστοδούλου, ο γαμπρός έχει παραγγείλει τα σκουλαρίκια της νύφης «στον κουγιουμτζή τον Κωνσταντή (…) που με ξεχωριστή τέχνη στόριζε τα περίφημα χρυσαφικά για τις Θρακιώτισσες του κάμπου και σκάλιζε με ασήμι λογής λογιών στολίδια και σχήματα στ’ ασημένια κουτάλια του γλυκού και τις ζώνες».

Βέβαια, υπήρχαν και περαιτέρω εξειδικεύσεις. Ο Στρατής Μολίνος στο βιβλίο του «Επώνυμα και Συντεχνίες» , αναφέρει και άλλες ονομασίες για εξειδικευμένους κοσμηματοποιούς και εμπόρους: ως «αλτιντζής» (τουρκικά altinci) προσδιορίζεται ο έμπορος κυρίως του χρυσού καθώς και άλλων πολυτίμων μετάλλων – ονομασία που σπανιότερα σημαίνει και τον χρυσοχόο, ως «ελματζής» ο αδαμαντοπώλης (elmasci, τουρκικά elmas = διαμάντι), ως «ζουμπρουτζήδες», οι ειδικοί στην κατεργασία και στο εμπόριο των σμαραγδιών (τουρκικά zumrut = σμαράγδι). Η πρώτη από αυτές τις λέξεις επιβιώνει ως επώνυμο, τις άλλες δύο δεν τις βρίσκω.

Στο σπαραχτικό διήγημα του Παπαδιαμάντη «Ο πολιτισμός εις το χωρίον», ο μπαρμπα-Στέργιος θέλει να βάλει ενέχυρο κάτι κοσμήματα για να θάψει το παιδί του. Ο τοκογλύφος του χωριού κανει τον δύσκολο: «Χρειάζεται να είναι κανείς κουιμτζής για να ξέρει» πόσο αξίζουν, του λέει. Αφορμή γύρευε για ν’ αρπάξει περισσότερα, πάντα έτσι γινόταν.

 

 

Advertisements

182 Σχόλια to “Κουγιουμτζής και Κοεμτζής”

  1. dryhammer said

    Καλημέρα!
    Τίγκα στα λιπαρά το σοκολατούχο χτεσινό γι αυτό σήμερα λάιτ; (708 λέξεις)

  2. 1 🙂

  3. Βλέπω στο γνωστό λεξικό ότι το κουγιούμ βγαίνει από το ρ. koymak (βάζω) και έχει την έννοια του χυτού. https://www.nisanyansozluk.com/?k=kuyum
    Ελπίζω μόνο να μην διαβάσω για μια ακόμα φορά ότι ο Σαββόπουλος έκλεψε το Hurricane.

  4. Μανούσος said

    Καλημέρα

    زمرد zumurrud περσικὰ καὶ ἀραβικά, ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ λέξη σμάραγδος/σμαράγδι. Καὶ στὴν συριακή/αραμαϊκή: smaragda/zmaragda.
    Ἡ σημιτική ρίζα εἶναι brq δηλ. ὁ ἀπαστράπτων (συριακή/αραμαϊκή: barqa).

  5. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!

    1 Και το θέμα λάιτ. Τι να σχολιάσει κανείς; Το πολύ-πολύ να μάθουμε πώς προφέρεται η λέξη μακεδονιστί… 🙂
    Δεν πειράζει όμως, τα πολλά λόγια είναι φτώχια, μάθαμε κάτι, και θα κάνουμε και καμμιά δουλειά σήμερα.

  6. nikiplos said

    Για τον Κοεμτζή δεν έχω πολλά να πω… σχεδόν τίποτε… ένα περιστατικό που κανονικά θα είχε περάσει στα ψιλά, εάν δεν είχε γίνει αντικείμενο μιας αναδίφησης του κακοποιού από την ελληνική τότε αριστερά, και τον καλλιτεχνικό χώρο, που προσπάθησε να αφουγκραστεί τον υπόκοσμο…
    Στις ΗΠΑ είχε κάνει εντύπωση το γεγονός του πως κατάφερε ο δράστης να χτυπήσει τόσους με ένα αμυντικό μαχαίρι…

    Για τον Σταύρο Κουγιουμτζή, δεν ταιριάζουν λόγια παρά μόνο τραγούδια…

    Να πούμε πως τα τραγούδια του ήταν διαμάντια, προσεγμένα το ένα μετά το άλλο. Ως τραγουδοποιός ο ΣΚ ήταν όνομα και πράμα λοιπόν…

  7. sarant said

    1 Είπαμε για ότι θα έχουμε και σύντομα άρθρα, δεν είπαμε;

    4 Ο σμάραγδος δεν έχει ελληνική ετυμολογία και γι’ αυτό θεωρείται πιθανό να είναι δάνειο πχ από σανσκριτ. μαρακτάμ

  8. Θρασύμαχος said

    «αμαν κατερινα μου, κουγιουμ κατερινα μου, τα παραπονακια μου θελω να στα πω» https://www.youtube.com/watch?v=KLaTEIsd8gQ

  9. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα.

    Πολὺ καλὸς συνθέτης ὁ Κουγιουμτζῆς. Ἔχει γράψει καὶ θαυμάσιους στίχους. Ἦταν ἄτυχος ποὺ βρέθηκε στὸ μεσουράνημα τοῦ πολιτικοῦ τραγουδιοῦ καὶ ἐκτιμήθηκε λιγότερο ἀπ᾿ ὅσο ἄξιζε.

    » …Ο τοκογλύφος του χωριού κανει τον δύσκολοΑφορμή γύρευε για ν’ αρπάξει περισσότερα, πάντα έτσι γινόταν. »

    Θυμήθηκα τὸ Ριχάρδο. Τὰ κανάλια ἔχουν γεμίσει μὲ διαφημίσεις του πάλι.

  10. sarant said

    8 Νομίζω όμως ότι (η Αλεξιου τουλάχιστον) λέει «κούζουμ»

  11. νεσσίμ said

    «Ο προ-προπάππους μου πρέπει να ήταν χρυσοχόος, γιατί του παππού μου το επώνυμο ήταν Κουγιουμτζόγλου, που σημαίνει ο γιος του χρυσοχόου. Στα τουρκικά, κουγιούμ είναι ο χρυσός. Ο πατέρας μου καταγόταν από ένα χωριό της Τουρκίας, το Ορτάκι, και παντρεύτηκε τη μητέρα μου στην Πόλη, με το όνομα Κουγιουμτζόγλου. Όταν ήρθαν στην Ελλάδα, το εξελλήνισαν σε Κουγιουμτζή»
    Μίμης Κουγιουμτζής (1936-2003)

  12. Faltsos said

    Από την Χαλάστρα και ο ομότιμος καθηγητής του ΑΠΘ Θεμιστοκλής Κουιμτζής (Χημεία Περιβάλλοντος) και πρόεδρος τα τελευταία χρόνια του Φορέα Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών Θερμαϊκού Κόλπου (Δέλτα Αξιού-Λουδία-Αλιάκμονα)

  13. Alexis said

    Καλημέρα.
    #3: Δύτη μήπως ξέρεις εσύ ή κάποιος άλλος (π.χ. ο καθ’ ύλην αρμόδιος Τζι 😊 ) να μου πει ποια ακριβώς υπόθεση έκανε τραγούδι ο Ντύλαν στο Hurricane;

  14. Καλημέρα (έστω και με τη δεύτερη)
    Να συνδέσω το σημερινό με το προηγούμενο για τις «γκαζές»: στο χωριό μου τα μεταλλικά σφαιρίδια (ε;) που παίζαν με τις μπίλιες (έτσι τις λεγαμε), αυτές από τα ρουλεμάν, τις λέγαμε κουγιούνια. Δεν ξέρω πώς, αλλά νομίζω πως δεν είναι άσχετα με τον κουγιουμτζή (ειδικά με το #3 που μιλάει για χυτά).

  15. Alexis said

    Μου ‘φαγε το σχόλιο, δεν το βλέπω πουθενά…

  16. sarant said

    15 Εγώ το βλέπω στο 13, αν είναι αυτό. Γενικά, κάτι φαλτσάρει από χτες με τον συγχρονισμό των σχολίων.

  17. Λεύκιππος said

    Οι στιχοι του Σαββοπουλου ηταν πραγματικο ποίημα.

  18. spiral architect 🇰🇵 said

    Καλημέρα.

    Το «έλα κουζούμ, ατσαχαμπέ» του Χάρρυ Κλυνν στα τραγούδια της Λυκομιφών πού εμπίπτει; 😀

  19. 13 Η Βίκη είναι φίλη μας 🙂
    https://en.wikipedia.org/wiki/Hurricane_(Bob_Dylan_song)

  20. spiral architect 🇰🇵 said

    @18: Λεξιλογία – Τα τραγούδια της Λυκομιφών.

  21. Alexis said

    Καλά κρασιά…
    Με χρονοκαθυστέρηση εμφανίζονται σήμερα τα σχόλια και κάθε φορά ζητάει τα στοιχεία μου από την αρχή… 😡

    Μας την έπεσε ο Σόρος γιατί τρώμε πολλή ΙΟΝ!

    (ΥΓ: Αν δεν φτιάξει η WP τέρμα τα σχόλια για σήμερα! Μου ζητάει πάλι να βάλω στοιχεία…)

  22. LandS said

    Δεν είναι μόνο τα Κουγιουμτζής και Κοεμτζής αλλά και τα παράγωγά τους σε -ίδης.

    Το Κουγιουμτζέλης (και Κουμιτζέλης; ) πρέπει να είναι κατευθείαν από το κουγιούμ και όχι από το Κουγιουμτζής

  23. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Καλημέρα.
    Ο Χρυσοχοΐδης δεν ήταν υπουργός προπό? Με δεδομένο το ποσοστό χάβγουλων στα ΜΑΤ (με το οποίο ποσοστό ούτε αυτός ασχολήθηκε) μάλλον Χρυσοωίδης.

  24. Στην Ιτέα υπάρχουν τα επίθετα Ελμαλής και Ελμαλόγλου (μια νεαρά είχε βγει και κάτι σαν μις Ελλάς το 85 περίπου)

    Κουγιουμτζόγλου ήταν ο προπονητής τηε εθνικής μπάσκετ που είχε πει στον Σιγάλα να αστοχήσει στην βολή για να παίξουμε με ευκολότερο αντίπαλο αλλά ευτυχώς ο Σιγάλας την έβαλε. Ο ίδιος » εξαφανίσθηκε» κυριολεκτικά από τον χώρο γιατί ποτέ προπονητήςδεν λέει χάσε την γιατί χάνει την εκτίμηση των παικτών και μάλιστα όταν ήταν στα πλάνα της τηλεόρασης, το αφήνει να εννοηθεί. Το ίδιο γίνεται και στα στημένα ματς, ποτέ δεν λέγεται ευθέως… και θυμήθηκα ένα ματς ΠΑΟ-Λάρισσας τότε που η Λάρισσα είχε καλή ομάδα και είχε νικήσει το προηγούμενο μεταξύ τους παιχνίδι στην Λεωφόρο με 1-2. Σ’ αυτό το ματς λοιπόν οι αρμόδιοι της Λάρισσας τάξανε στους παίκτες 5 000 πριμ νίκης και 10 000 πριμ ισοπαλίας !!!!
    Περιττεύει να πω πως κέρδισε ο ΠΑΟ !!

  25. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Δεν κατάφερα ποτέ να νιώσω την παραμικρή συμπάθεια για τον Κοεμτζή.

    Όλοι έχουν, ως φαίνεται, μια φροϋδική δικαιολογία για την παιδική ηλικία τους· όμως, πολλοί απόκληροι και σταμπαρισμένοι του Διχασμού ύψωσαν τέτοιο ηθικό ανάστημα και χάραξαν τέτοια πορεία, που παρόμοιες δικαιολογίες φαντάζουν κούφιες και μάλλον αισχρές. Τα βιβλία του Μίσσιου για όσα έζησε κατά την (άδικη) φυλάκισή του αξίζουν 100 φορές το αδιάφορο του Κοεμτζή για το πώς ορθότατα κατέληξε εκεί.

    Να σκοτώσεις για μια παραγγελιά, έστω και μπάτσους, είναι για μένα αδιανόητος και κτηνώδης «κώδικας τιμής». Ο Κοεμτζής, τουλάχιστον, δεν προσποιείται ότι το έγκλημά του έχει οποιαδήποτε ιδεολογική διάσταση· ο Νιόνιος, όμως, επέμενε ντε και σώνει να του την προσδώσει.

    Οι στιχοι του Σαββοπουλου ηταν πραγματικο ποίημα.

    Οι μισοί δεν καταλαβαίνω τι στην ευχή λένε, αναρωτιέμαι αν κι ο Νιόνιος ο ίδιος ήξερε. Πολύ νόημα, που έλεγε κι ο μακαρίτης ο Χαρρυ Κλυνν.

  26. dryhammer said

    24 Ο περί ου ο λόγος προπονητής ήταν ο Ευθύμης Κιουμουρτζόγλου

  27. # 13

    Ηταν η υπόθεση ενός πυγμάχου, υποψήφιου πρωταθλητή, που κατηγορήθηκε για φόνο με βάση τις κατηγορίες κάποιου που συνελήφθη για ληστεία. Με τον θορυβο που έγινε με το τραγούδι έγινε αναθεώρηση της δίκης αλλά καταδικάστηκε ξανά. Από αυτόν τον υπέροχο δίσκο (desire) μου άρεσε πάντοτε περισσότερο και σε μουσική και σε λόγια το περίπου ανάλογο Joye κι έτσι δεν ασχολήθηκα ιδιαίτερα με το Hurricane

    # 15

    Αλέξη, θα φανει στο 5λεπτο !

  28. leonicos said

    Τὸν κροκωτὸν ἡ γαλῆ

  29. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    24 / 26 Αυτό που λέμε άνθρακες ο θησαυρός (kömürcü = καρβουνιάρης).

  30. leonicos said

    Είδαμε ότι αυτοί που σκότωσε ήταν μπάτσοι

    Δεν είδαμε ότι τους σκότωσε, ούτε ότι ήταν άνθρωποι, πριν γίνουν μπάτσοι.

  31. ΓιώργοςΜ said

    13, 27 Έγινε και ταινία

  32. sarant said

    29 Έτσι ακριβώς 🙂

  33. spiral architect 🇰🇵 said

    Πέθανε ο Θεόφιλος Σεχίδης. 😐

  34. # 31

    Δεν έχω δει την ταινία αλλά ξέχασα να πω πως ο Hurricane ήταν μαύρος και πρότυπο των μαύρων ενώ ο καταδότης ληστής λευκός, το τονίζει ο Ντύλαν

  35. # 26

    μάλλον έχεις δίκιο φταίει η εξαφάνισή του !

  36. Alexis said

    #27: Ευχαριστώ.

    #25: Συμφωνώ για Κοεμτζή, επιφυλάσσομαι για τους στίχους. Είναι ζήτημα αν το έχω ακούσει 1-2 φορές πριν από πολλά χρόνια και φυσικά δεν θυμάμαι τίποτα!

  37. cronopiusa said

    21

  38. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    24
    Δεν ήταν ο Ευθύμης Κιουμουρτζόγλου ο προπονητής που είπε στον Σιγάλα να χάσει την βολή στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1994, αλλά ο Μάκης Δενδρινός. Ο Κουμουρτζόγλου είχε παραιτηθεί τις παραμονές του τουρνουά λόγω διαφωνίας με τον Φασούλα για ένα θέμα πειθαρχίας.

  39. Avonidas said

    Ασφαλώς κάποιοι Κουγιουμτζήδες ή Κουγιουμτζόγλου θα εξελλήνισαν τα επώνυμά τους (ή: θα τους τα εξελλήνισαν) -έτσι εξηγούνται κάποιοι από τους πολλούς Χρυσοχοϊδηδες στη Μακεδονία.

    Ρε, λέτε να ‘τανε Κουγιουμτζής αρχικά κι ο μπαμπάς του Κούλη; 😉

  40. Chequechak said

    8. Στο τραγούδι λέει «Κουζουμ Κατερίνα μου». Κουζούμ στα τούρκικα σημαίνει αγάπη μου.

  41. ΣΠ said

    Kuyum στα τουρκικά είναι το χρυσό ή το ασημένιο κόσμημα, ενίοτε και οι πολύτιμοι λίθοι. Η λέξη είναι δάνειο από το τουρκικό kuyumcu

    Ίσως να μην το καταλαβαίνω σωστά. Η τουρκική λέξη kuyum είναι δάνειο από το τουρκικό kuyumcu;

  42. Theo said

    Καλημέρα!

    Ο ιστορικός Κρίτων Χρυσοχοΐδης μού είπε πως ο παππούς του που ήρθε από την Πόλη στην Ελλάδα λεγόταν Κουγιουμτζόγλου. Έχω και γνωστό Κουγιουμτζή από (σλαβόφωνο, νομίζω) χωριό του Κιλκίς, που μετανάστευσε στην Αυστραλία.

    Αλτιντζήδες γνωρίζω στη Θεσσαλονίκη δυο οικογένειες τυπογράφων και μικροεκδοτών.

    @24:
    Ελμαλόγλου είχαμε γείτονα στην Έδεσσα, αλλά το ελμάλ δεν έχει καμιά σχέση με τη αγρυροχρυσοχοΐα. Σημαίνει «μήλο» στα τούρκικα.

    @25, κα:
    Συμφωνώ πως κακώς ηρωοποίησε ο Διονύσης τον Κοεμτζή, σαφώς επηρεασμένος από τον Ντίλαν. Αλλά όχι κι ότι δεν ήξερε τι έλεγε 😳
    Όταν δεν καταλαβαίνουμε κάποιους κώδικες ποιητών (κι ο Σαββόπουλος είναι από τους σημαντικότερους εν ζωή) ας μη βιαζόμαστε να τους βγάλουμε και αγράμματους/ατάλαντους.

    (Εδώ οι εν λόγω στίχοι.)

  43. sarant said

    41 Η λέξη κουγιουμτζής 🙂

  44. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα !
    Άρα οι αργυροχόοι (π.χ. Γιαννιώτες), έχουν άλλη, αντίστοιχη ονομασία;

  45. Γς said

    Νίκος Κοεμτζής:

    > Έγραψε βιβλίο με τη ζωή του και το πουλούσε στο Μοναστηράκι -εκεί τον βρήκε μια μέρα ο…

    …Γς!

    Κοεμτζής-Γς

  46. cronopiusa said

    Σταύρος Κουγιουμτζής & Μάνος Ελευθερίου «στις μεγάλες τους στιγμές»

  47. Πάνος με πεζά said

    Και τα «χρυσά» χέρια του Γκόρντον Μπανκς, που «βγάζουν» την κεγαλιά του Πελέ… Σίγουρα είδαμε πολύ καλύτερες αποκρούσεις από τότε, ακόμα κι από το Νίκο Σαργκάνη, αλλά ένας είναι που περνάει στην ιστορία… Κι από σήμερα, στην αιωνιότητα…

  48. ap8938 said

    Μπορεί να γίνει μια πράξη κατανοητή εκτός του πλαισίου που συντελείται; Εάν όχι, τότε τα λόγια του Γιώργου Λιάνη, που επισκέφτηκε τον Κοεμτζή το 1978 στις φυλακές Κέρκυρας, ενδεχομένως και να μάς λένε κάτι:
    Ο Κοεμτζής θυμόταν έντονα τους ξυλοδαρμούς του πατέρα του από την Αστυνομία όταν ήταν παιδί. Λεγόταν καπετάν Κεραυνός και έδρασε με το ΕΑΜ στην περιοχή του Ολύμπου. Έτσι, πέρασε όσα περνούσαν οι αριστεροί από την Ασφάλεια εκείνη την εποχή. Οι μνήμες του Νίκου, του έκαιγαν την ψυχή και τον γέμιζαν ένα άσβεστο μίσος για την Αστυνομία. Δεν το αρνήθηκε ποτέ. Η πρόκληση και έλλειψη σεβασμού εκ μέρους αστυνομικών προς την παρέα του ήταν η θρυαλλίδα που όπλισε το χέρι του εκείνο το βράδυ στη Νεράιδα. Το μίσος του Νίκου Κοεμτζή για την Αστυνομία έγινε ακόμη πιο έντονο όταν οι Αρχές ξεκίνησαν να κυνηγούν τον ίδιο, λόγω του αριστερού παρελθόντος των γονιών του. Όταν τον ρώτησαν γιατί είχε τόσο μένος εναντίον των αστυνομικών, ο ίδιος είπε: «Γιατί κάθε τόσο με τραβάγανε στην Ασφάλεια. Με ρίχνανε σε ένα δωμάτιο, πετούσανε νερό μέσα και με είχανε τρεις-τέσσερις ημέρες νηστικό, χωρίς να έχω κάνει τίποτα. Τώρα σκοτώνουμε και δεν δίνουμε λογαριασμό σε κανέναν, μου έλεγαν».
    Αυτό δεν σημαίνει ότι το πλαίσιο όπλισε το χέρι του Κοεμτζή ή ότι η επίκλησή του αρκεί για να δικαιολογηθεί μια πράξη. Άλλο κατανόηση, άλλο εξήγηση, άλλο δικαιολόγηση.

  49. Λεύκιππος said

    25 Να εξηγούμεθα. Η ποιητικη περιγραφή δεν δικαιολογεί καμιά πράξη. Όταν έγραφα ότι οι στίχοι είναι πραγματικό ποίημα έμενα απόλυτα στη ποίηση και όχι στα συναισθήματα και στην αντίδραση του θυτη

  50. Avonidas said

    Όταν δεν καταλαβαίνουμε κάποιους κώδικες ποιητών (κι ο Σαββόπουλος είναι από τους σημαντικότερους εν ζωή) ας μη βιαζόμαστε να τους βγάλουμε και αγράμματους/ατάλαντους.

    Δεν είπα ότι ο Σαββόπουλος ειναι ατάλαντος. Αλλά προσπαθεί να δώσει βάθος εκεί που στην πραγματικότητα δεν υπαρχει κανένα, και το αποτέλεσμα είναι γκροτέσκο και πομπώδες, κατά τη γνώμη μου.

  51. Former Aegean Freak said

    Ο Ν. Κοεμτζής είχε 2 επώνυμα· δεν θυμάμαι, τώρα, εάν το άλλο ήταν Κουγιουμτζής ή Κουϊμτζής ή Κογιουμτζής ή κάτι παρεμφερές (και δεν έχω χρόνο να το ψάξω).
    Υπάρχει και η άλλη άποψη: ότι, δηλαδή, ο Κοεμτζής ήταν χαφιές της ασφάλειας χωροφυλακής (η οποία και τον κάλυπτε για τα «μικρά») και, έτσι, κατέστη ασύδοτος. Μη ξεχνάμε, άλλωστε, ότι το μαχαίρι το είχε ήδη πάνω του. Ποιος άνθρωπος, που η μπατσαρία δήθεν του έχει κάνει τη ζωή δύσκολη, ρισκάρει να κυκλοφορεί με μαχαίρι; Η ποινή του μετετράπη σε ισόβια (πολύ πριν καταργηθεί η θανατική ποινή) αυτοδικαίως μετά την πάροδο τριετίας χωρίς να εκτελεστεί (κι αυτό λέει πολλά). Επίσης, το σκεπτικό της απόφασης του Συμβουλίου Εφετών για την αποφυλάκισή του γράφει, μεταξύ των άλλων, και «σε κάθε στάση φυλακισμένων, τηρούσε την ενδεδειγμένη συμπεριφορά» (ο νοών νοείτω).
    Ο Σαββόπουλος, αντιγράφοντας τον «Hurricane» (από το εικοστό άλμπουμ «Desire») του Bob Dylan, επέλεξε τον Κοεμτζή (ατυχές παράδειγμα).
    Για όσους ζείτε στα Εξάρχεια, ο Θωμάς (δεν θέλω να γράψω το επώνυμό του), συνεργός του Κοεμτζή στο πολλαπλό φονικό, ζει (και κυκλοφορεί)· βέβαια, είναι να τον λυπάσαι: με δεκανίκια (έχει πρόβλημα και στο ισχίο και στο γόνατο). Ο Θωμάς είχε αποφυλακιστεί πολύ νωρίτερα και, έχοντας άριστες διασυνδέσεις με την ασφάλεια, ήταν αφανής εταίρος σε 5 ή 6 μαγαζιά. Τον πρωτογνώρισα το 1984 στο μπαράκι «Point» (Αθήνα, γωνία Ζωοδόχου Πηγής και Διδότου) και, αρχικά, όλοι νομίζαμε ότι ήταν ο μπράβος του μαγαζιού! Τότε, ο Θωμάς, ήταν επιβλητικός, «σκατόφατσα» και άγριος (τον τρέμαμε μη τυχόν μας πετάξει έξω)· τώρα τον βλέπω, χαιρετιόμαστε και τον λυπάμαι. Και βέβαια, όπως όλοι οι άνθρωποι του υποκόσμου (νυν και πρώην), ο Θωμάς είναι και εθνικιστής!

  52. Avonidas said

    Όταν έγραφα ότι οι στίχοι είναι πραγματικό ποίημα έμενα απόλυτα στη ποίηση και όχι στα συναισθήματα και στην αντίδραση του θυτη

    Λεύκιππε, δε βρίσκεις όμως ότι η φόρμα πρεπει και να βρίσκεται σε κάποια αντιστοιχία με το περιεχόμενο; Όταν σκύβεις με τόση σπουδή πάνω σ’ ενα κοινό εγκλημα, αυτό και μονο δεν του προσδίδει καποια νομιμοποίηση;

  53. # 42

    Μια που τον θεωρείς ποιητή (εγώ αντιγραφέα στιχοπλόκο) διάβασε και τους στίχους από το Joye να δεις πως «στριμώχνεται ανάμεσα στο πλήθος και την αστυνομία (men in blue στα αμερικάνικα)» και άλλα παρόμοια. Πονηρός ων το προσάρμοσε πάνω σ’ αυτό το παραπλήσιο αλλά σχετικά άγνωστο στην Ελλάδα τραγούδι του Ντύλαν,

    Πιο ειδικοί από μένα μπορούν να σου πουν για την επιρροή που είχαν στον…ποιητή οι λεντ ζέπελιν, τζέθρο ταλ, λούτσιο ντάλλα και φυσικά τους καλύτερους δικούς του στίχους που έχει γράψει θεωρώ πως είναι το ντιρλαντά !!

  54. sarant said

    51 Βασικά, ένας Θωμάς που δεν ξέρω σε τι ήταν συνεργός του Κοεμτζή αθωώθηκε στη δίκη.

  55. Νομίζω πως το έχω ξαναγράψει πως 2-3 μέρες πριν το φονικό παραλίγο να είχα θερμό επεισόδιο με τον Κοεμτζή στην υπόγα του Φυστίκη. στην Κερκύρας που σέρβιρε μόνο κατσίκι. Είχα πάει με κάτι φίλους και μαζί μας ένας 10 χρόνια μεγαλύτερος που ανακατευότανε με τον ιππόδρομο και ήξερε τον Κοεμτζή που δούλευε εκεί σταυλίτης. Είχα κουνήσει προς τα πίσω την καρέκλα μου που είχε ακουμπήσει στην πλάτη της καρέκλας του Κοεμτζη που σηκώθηκε αγριεμένος. Ο φίλος μου που τον ήξερε από τον ιππόδρομο τον ηρέμησε. Μετά μου είπε «ξέρεις με ποιόν πήγες να τα βάλεις ;» και μετά το έμαθα από τις εφημερίδες

  56. Avonidas said

    Βασικά, ένας Θωμάς που δεν ξέρω σε τι ήταν συνεργός του Κοεμτζή αθωώθηκε στη δίκη.

    Απ’ όσο ξέρω ηταν ο τρίτος της παρεας στα μπουζουκια εκεινη τη βραδιά, μαζί με τον Νικο Κοεμτζη και τον αδερφό του Δημοσθένη. Λογικό να τον συλλάβουν, μεσα στη συμπλοκή δεν μπορούσαν να ξερουν το ρόλο που έπαιξε. Το αν η αθώωσή του εξυπηρετούσε άλλες σκοπιμότητες (χαφιές κλπ.) δεν το ξέρω.

  57. Theo said

    @50:
    Κατά τη δική μου γνώμη, το αποτέλεσμα, ο ρυθμός του τραγουδιού και το στιλ των στίχων, βγάζουν ένα άγχος: του αριστερού, του περιθωριακού που είναι στριμωγμένος από παντού και καταλήγει εκτός εαυτού να μαχαιρώνει και να σφάζει δικαίους και αδίκους. Κι ο Σαββόπουλος προσπαθεί να υπερασπιστεί, να δικαιώσει τον δικό του Hurricane, υπερβολικά, κατά τη γνώμη μου. Αλλά θεωρώ πως το υπερβολικό είναι στην ουσία του θέματος, όχι στη μορφή.

    @53:
    Για τον Ντίλαν συμφωνώ πως είναι μεγάλος ποιητής.

    Για τον Σαββόπουλο διαφωνούμε. Παίρνει αφορμές από στίχους Ελλήνων ποιητών με τους οποίους συγγενεύει και μιμείται ή μεταφράζει κάποιους δυτικούς τραγγουδοποιούς αλλά έχει και απίθανους πρωτότυπους στίχους.

  58. Alexis said

    Το περιστατικό του #55 αλλά και το γεγονός ότι κυκλοφορούσε με μαχαίρι δείχνει ξεκάθαρα ότι ήταν ένα κουτσαβάκι του υπόκοσμου και τίποτα παραπάνω.
    ´Ενας ψευτονταής που είχε διαρκώς λυμένο το ζωνάρι του για καυγά.
    Ποιο μίσος για την Αστυνομία τώρα, σοβαροί να είμαστε…
    Εγώ θα έλεγα μίσος για όλο τον κόσμο.

    ‘Ολη η εκ των υστέρων προσπάθεια ηρωοποίησης (ταινία, τραγούδι, βιβλίο, συνεντεύξεις) με αναφορές στην Αριστερά και στον αντάρτη πατέρα είναι τόσο χοντροκομμένη που καταντάει κωμική.
    Κι άλλοι έχουν υποστεί τα ίδια και χειρότερα από τους μπάτσους αλλά δεν έσφαζαν κόσμο.

    ‘Εριξα μια ματιά στους στίχους αλλά αδυνατώ να τους κρίνω αμερόληπτα, όταν γνωρίζω όλο αυτό το υπόβαθρο.
    Έτσι κι αλλιώς δεν με συγκινεί αυτού του είδους η ποίηση, είμαι της παραδοσιακής φόρμας.

    Για τον Σαββόπουλο πιστεύω ότι έχει γράψει στιχουργικά αριστουργήματα και νομίζω πως το έχω ξαναγράψει ότι θεωρώ κορυφαίο του στιχουργικά το «Σαν τον Καραγκιόζη»

    Αλλά γούστα είναι αυτά…

  59. Alexis said

    Κι επειδή νομίζω πως αδικήσαμε τον δεύτερο του σημερινού τίτλου, ας βάλω εδώ το πιο αγαπημένο σε μένα τραγούδι του, σε υπέροχη ερμηνεία από τη Χαρούλα Αλεξίου:

  60. Πάνος με πεζά said

    Και ο τόπος του φονικού, μαζί με τους τότε εμφανιζόμενους, που δεν ήταν κι άγνωστοι,εδώ που τα λέμε. Στα μέρη του Τζι ήταν, Αγίου Μελετίου και Δροσοπούλου.

  61. Πάνος με πεζά said

    Όσο για το Σαββόπουλο, σαφώς και τον υπερασπίζεται με τους στίχους του – και όχι γιατί λογοκρίθηκαν :
    «Η δική εξελισσόταν μέσα μα η δικαιοσύνη ήταν απ’ έξω», ακούγεται με το χαρακτηριστικό «μπιπ».

  62. sarant said

    60 Να πω την αμαρτία μου, τον Αθανασιάδη δεν τον θυμάμαι, αλλά ο Καρουσάκης ήταν πολύ γνωστός.

  63. ΓΤ said

    @54 Θωμάς Καραμάνης

    Υπάρχει και το επώνυμο «Κουιμουντζής»

    (Ποτέ δεν πλήττω… Από τη μια ο Λάνθιμος κι από την άλλη ο Άνθιμος…)

  64. Georgios Bartzoudis said

    «ο γαμπρός έχει παραγγείλει τα σκουλαρίκια της νύφης»
    # Για όσους παρακολουθούν μαθήματα μακεδονικής γλώσσας, τα σκουλαρίκια λέγονται «τσουράκια» μακεδονιστί.

    « «αλτιντζής» (τουρκικά altinci) προσδιορίζεται ο έμπορος κυρίως»
    # Σέρρας Οβασί, αλτ’ν οβασί έλεγαν οι …Τουρκομακεδόνες

  65. # 57, 58

    Mα δεν είπα πως δεν είναι καλός στιχουργός, το ποιητής αμφισβητώ

    # 60

    Πάνο είσαι βέβαιος ; Σύρου και Δροσοπούλου το θυμάμαι (εκτός και το μυαλό μου έμεινε στο έκτο το θηλέων… γι αυτό δεν επιμένω )

  66. ΣΠ said

    Το τραγούδι του Κουγιουμτζή «Μη μου θυμώνεις μάτια μου» είναι από τα πιο δημοφιλή ελληνικά τραγούδια στην Σερβία. Εδώ ο υπουργός εξωτερικών της Σερβίας Ivica Dačić το τραγουδάει στον Νίκο Κοτζιά.

  67. Πάνος με πεζά said

    Ό,τι λέει το Ίντερνετ, αλλά εσύ θα ξέρεις καλύτερα.

  68. NIKOS NIKOS said

    κύω, κυέω το ρήμα. Από αυτά το κύμα, κυμαίνω, η κύμανσις και η Κύμη. Ο κουμιώτης έγινε κουμγιώτης , και κουμουγιώτης. Από το κουγιούμ (αντιμετάθεση του μ με το γ) έγινε ο κουγιουμτζής, κοεμτζής και τα σχετικά. Οι προϊστορικοί κουμιώτες ή σαμιώτες ή τσάμηδες ήταν οι ηπειρώτες οι πρώτοι μεταλλωρύχοι του κόσμου. Αυτοί πρώτοι ξεκίνησαν την εποχή του χαλκού και διέδωσαν την τέχνη στην οικουμένη. Στο πρωτοελληνικό αλφάβητο (λατινικό) το τρίτο γράμμα c προφέρεται με πολλούς τρόπους ( σ, κ, και τσ μεταξύ των άλλων). Μετά εποίκησαν την Εύβοια (Κύμη) και την Ιταλία όπου διέδωσαν την τέχνη του μετάλλου. Χρυσός, χαλκός, άργυρος και όλα τα μέταλλα εθεωρούντο πολύτιμα και ισοδυναμούσαν αρχικά με τον χρυσό.
    Μέταλλο είναι αμετάφραστη ελληνική λέξη της παγκόσμιας λαλιάς. Για κάποιο λόγο βέβαια.
    kuyum λοιπόν ο χρυσός στα τουρκικά kuyma το λιωμένο μέταλλο.
    Kumquat το κινέζικο χρυσό πορτοκάλι.
    Από το κύω, κυέω και αυτά από το χαίνω, χάσκω.

    Μόνο από το χάος μπορεί να κατανοήσει κανείς τη γλώσσα!

  69. spiral architect 🇰🇵 said

    @55: Είχες λυμένο το ζωνάρι για καυγά δηλαδή;
    Ω, ρε τσαμπούκι! 😀

  70. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αγίου Μελετίου και Δροσοπούλου έχω διαβάσει πως ήταν.
    58 : Συμφωνώ. Ένας μαχσιροβγάλτης κούτσαβος ήταν ο Κοεμτζής, που ο Σαββόπουλος και ο Τάσσιος τον παρουσίασαν ως τον αδικημένο λεβέντη, τον κατατρεγμένο από το δεξιό κράτος και παρακράτος. Ήταν αστυνομικοί τα θύματα, ήταν και οι εποχές τέτοιες που επέτρεπαν παρόμοιους εξωραϊσμούς: ο Βερνάρδος αντιστασιακός και ο Κοεμτζής ρομαντικός λαϊκός ήρωας.

  71. spiral architect 🇰🇵 said

    @58, 70: Μπορεί ο Κοεμτζής να ήταν ένας μαχσιροβγάλτης κούτσαβος, αλλά και οι κωλομπάτσοι με το «ατού της εξουσίας» χάλασαν έναν εθιμικό χορό, μια αφιέρωση, μια παραγγελιά.
    Γιατί;

  72. Κουνελόγατος said

    Αν θυμάμαι καλά, στο πρώτο της βιβλίο (τρία κλικ αριστερά;;;) η Κ.Γ. γράφει (στο περίπου): Κι αν έρθουν και σου πουν πως δεν είναι τόπος και χρόνος για τέτοια πράγματα, τράβηξε τη φαλτσέτα σου και θέρισε. Είχανε δίκιο οι Κοεμτζήδες…

    Καλημέρα σας (αν και μεσημέρι)…

  73. Avonidas said

    #71. Γιατί μπορούσαν. Γιατί διαποτίζονταν από την ίδια ακριβώς κουλτούρα όπως ο Κοεμτζής. Αλλάζει ο άνθρωπος φορώντας μια στολή;

    Μπορείς να πεις ότι είχαν άγνοια κινδύνου, όπως θα έλεγες και για κάποιον που τριγυρνάει με παραφουσκωμένο πορτοφόλι σε σκοτεινά σοκάκια νυχτιάτικα. Αλλά αυτό δεν αθωώνει τον δολοφόνο.

  74. Πάνος με πεζά said

    @ 70 : «ο Βερνάρδος αντιστασιακός και ο Κοεμτζής ρομαντικός λαϊκός ήρωας.» Και γίνανε ταινίες και για τους δύο. Μάλιστα στην ταινία για το Βερνάρδο, το ρόλο ενσάρκωσε πασίγνωστος ηθοποιός στην πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση.

    Ποιος, και σε ποια ταινία;

  75. Γιάννης Κουβάτσος said

    Παιδιά, ο Καρουσάκης τα λέει αλλιώς. Μιλάει για ένα κατάμεστο μαγαζί, που δεν επέτρεπε «παραγγελιές».Αλλά και εν έτει 1973, στο κέντρο της Αθήνας, δεν σφάζεις τρεις ανθρώπους για μια «παραγγελιά», εκτός αν είσαι φονιάς.
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.ogdoo.gr/politismos/vivlio/kostas-karoysakis-i-paraggelia-toy-koemt&ved=2ahUKEwiutMvsoLbgAhUMbFAKHZFsBAYQFjAFegQICRAB&usg=AOvVaw0iCVBOkHbuaiFGL_LZ9rNp&cshid=1549976640895

  76. ΣΠ said

    ως «ελματζής» ο αδαμαντοπώλης (elmasci, τουρκικά elmas = διαμάντι)

    Υπάρχει επώνυμο Ελμασίδης. Ξέρω έναν.

  77. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Καλημέρα σας από Ιλλινόϊ,

    1) Στο πολύ καλό σημερινό άρθρο του κ. Σαραντάκου δεν γίνεται λόγος (γιατί άραγε;) για την βαθειά χριστιανική πίστη του Σταύρου Κουγιουμτζή, που σφράγισε και το έργο του. Στα απομνημονεύματά του υπό τον τίτλο «Ανοιχτά παράθυρα με κλειστά παντζούρια» που εξέδωσε 4 χρόνια πρίν κοιμηθεί (2001) από τον «Κέδρο», ο Σταύρος Κουγιουμτζής γράφει τα εξής εκπληκτικά για τον απέραντο μαζοχισμό που καλλιεργούσε επί δεκαετίες σε όλα τα ρωμιόπουλα το χριστιανικό κατηχητικό: Αισθανόταν φρικτά αμαρτωλός, και σε όλη του την ζωή φοβόταν πως αν έμπαινε σε μιά εκκλησία, οι άγιοι θα του έρριχναν μιά κατραπακιά και θα τον άφηναν σέκο!..

    2) Επίσης, ο κ. Σαραντάκος αποκρύπτει κάτι άλλο πολύ βασικό για τον Κουγιουμτζή: Ότι η προσφυγική του οικογένεια έμενε σε επιταγμένο εβρέικο σπίτι που είχαν απαλλοτριώσει από κάποιον δυστυχισμένο Εβραίο, που κατέληξε σε κάποιο στρατόπεδο συγκεντρώσεως!.. Γι’ αυτό το αίσχος (ότι μεγάλωσε μέσα σε κατασχεμένο εβρέικο σπίτι) ο Σταυράκος ο Κουγιουμτζής δεν ζήτησε ποτέ συγγνώμη σε όλη του την ζωή, πράγμα που δείχνει πόσο υποκριτές είναι οι χριστιανούληδες…

    Και για να μή βγούν οι άπιστοι Θωμάδες (Πέπες, Ιατρού, κύρ Γιάννης Κουβάτσος κλπ.) και με αμφισβητήσουν, αναρτώ τί είχε αποκαλύψει η ίδια η αδερφή του Σταύρου, η γνωστή συγγράφισσα Μαρία Κουγιουμτζή στο «Βήμα» του Μαρινάκη, στις 13 Απρίλη 2017

  78. loukretia50 said

    74 . Πάνε,
    Κιμούλης μπρε! Η ταινία είχε τον… ποιητικό τίτλο «Τα όπλα μου ρίχνουν λουλούδια» για το ληστή με τις γλαδιόλες (χρόνια έχω ν΄ακούσω τη λέξη για το πολύ δημοφιλές λέλουδο) και θεωρήθηκε καλτ – από ποιούς, γύρευε!

  79. Ποντικαρέος said

    @14 Δεν είδα να αναφέρεται από άλλον οπότε ας το γράψω. Τις μεταλλικές τις λέγαμε «κουρσούμες» και από ότι είδα στο ουδέτερο (κουρσούμια) πρέπει να είναι διαδεδομένο.

  80. Πάνος με πεζά said

    @ 78 : Εύγε ! Και ποιο είναι το κοινό σημείο, με την πραγματική ιστορία; ότι κάποια γυρίσματα έγιναν στην τράπεζα της γωνίας Πρατίνου και Νηρηίδων, πίσω από την Πινακοθήκη, που μέχρι τα 90s ήταν υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας. Και όχι μόνο, ήταν το υποκατάστημα όπου είχε κάνει μια από τις ληστείες του και ο πραγματικός Βερνάρδος… Σήμερα είναι κομμωτήριο.
    (δίπλα στη δουλειά μου είναι)

  81. janetweiss said

    Ο Κοεμτζής πάντα μου θυμίζει το νομπελίστα συγγραφέα J. M. Coetzee γιατί ένας φίλος έκανε συχνά αστεία τύπου «ακόμα τον Κοετζή διαβάζεις;», «πήρε το Νόμπελ ο Κοετζής» κ.ο.κ. – έψαξα λίγο να δώ αν τυχόν και στη Ν. Αφρική το επώνυμο έχει να κάνει με χρυσό (τραβηγμένο, σίγουρα, αλλά αν μη τι άλλο υπάρχει αρκετός στη χώρα) αλλά το μόνο που βρήκα – και που δεν έχει πηγές / δεν φάινεται πολύ διασταυρωμένο – είναι το εξής:

    This is one of the earliest settlers surnames of South Africa, being recorded in the Cape of Good Hope in the 17th Century. Its “modern” origins are regarded as Dutch-Flemish, but its true origins are Old French, and specifically Breton.

    It is a development of “Coet”, a residential name for one who dwelt at a cottage, although the name was also baptismal, and in this form was pre 10th Century. There are a wide variety of patronymic or diminutive suffixes, including “ze, zee, see” and “ts”, whilst the base form is also found as “koet”, coert” and “coet”. (http://www.phcoetzee.co.za/)

  82. sarant said

    66 !!

    79 Κουρσούμια ναι, είναι διαδεδομένο -και στη Μυτιλήνη

  83. cronopiusa said

    Λιμπρο ΝΤ’ ΟΡ αντζ: οι άνθρωποι πίσω από τα βιβλία – ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΛΟΚΥΡΗΣ

    https://portokaliradio.gr/

  84. loukretia50 said

    80. Πάνε,
    Μα για κουίζ το έβαλες προς τους Λανθυμωμένους?
    (που άντεξαν Κυνόδοντα με όλους τους βαρεμένους?)

    Ξέρω, ξέρω, διαφωνείτε.
    Ε, λοιπόν, προφανώς η αισθητική του Λάνθιμου με ξεπερνάει, δε βιάζομαι να δω την τελευταία του ταινία , κάποια στιγμή μάλλον θα το αποφασίσω, αλλά στον Κυνόδοντα ένοιωσα τόση δυσφορία και βαρεμάρα, κι έχω δει καν και καν…
    (τώρα αυτό το «καν» πως μου προέκυψε, άγνωστον!)

  85. Γιώργος Κόφτης said

    Θερμά συγχαρητήρια, κύριε Σαραντάκο!
    Και στο χωριό μου, Σωχός (τώρα Σοχός) Θεσσαλονίκης υπήρχε το επώνυμο αυτό. Παραθέτω απόσπασμα από την έρευνα που έκανα στα εκκλησιαστικά βιβλία του 1889 και του 1905.
    Κοϊμτζής-επαγγελματικό επώνυμο: προέρχεται από την τουρκική λέξη kuyumcu που σημαίνει χρυσοχόος.
    Το ονοματεπώνυμο απαντά στα ληξιαρχικά βιβλία, σελ. 1889/Α/96, ως Δημήτριος Κοϊμτζής,γενν. το 1840,ενώ στα συμβόλαια της περιόδου 1914-1926 που ερεύνησα, απαντά και ως Κοϊμτζής και ως Χρυσοχόος….. Η μερίδα μεταφέρθηκε στη σελίδα 1905/Α/46, όπου αναγράφεται το επάγγελμά του «χρυσοχόος». Δεν είχε άρρενες απογόνους.

  86. Πάνος με πεζά said

    @ 84 : [Bar-Βar mode on]
    Άθυμος ο Λάνθιμος,
    κι ο ρυθμός του ράθυμος.
    Δύσθυμος κι ο Άνθιμος,
    σπάνια μεγάθυμος…
    Ποιος πρόθυμος και έκθυμος;
    «Οπτικά Αράθυμος»…

  87. Γιάννης Κουβάτσος said

    84: Μαζί σου, Λουκρητία. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη βαρεμάρα από λογοτεχνία και κινηματογράφο τύπου «Κυνόδοντας». Καλά είναι τα μηνύματα και οι πρωτοπορίες, αλλά και λίγο στόρι που να εξελίσσεται και να κεντρίζει το ενδιαφέρον, βρε αδερφέ…

  88. loukretia50 said

    87. Έστω και για το γεγονός ότι τόσο πρόθυμα συμφώνησες εσύ μαζί μου, θάχω και κάτι ευχάριστο να θυμάμαι όταν αναφέρεται η εν λόγω ταινία!

  89. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Κουγιουμτζής ή κουϊμτζής ή κογιουμτζής ή κοεμτζής ήταν ο τεχνίτης που κατεργαζόταν τον χρυσό και το ασήμι και έφτιαχνε κοσμήματα, ο χρυσοχόος δηλαδή.

    και ο επιχρυσωτής:
    Βαρουξάκης/Βαρουξής.
    Προέρχεται (λέει) απο την τουρκική λέξη narakci που σημαίνει επιχρυσωτης.
    Πολύ σπαστικό να βάνεις κάθε φορά τα στοιχεία 😦

  90. Γιάννης Κουβάτσος said

    88:Τόσο σπάνια συμφωνούμε; Δεν το είχα αντιληφθεί. Το θέτω υπό έρευνα. 😊

  91. Βλέπω σχεδόν ομοθυμία στην καταδίκη/απόρριψη των στίχων του Σαββόπουλου. Σημειώνω απλά τη διαφωνία μου, αλλά αυτή τη συζήτηση δεν την ξανακάνω πια, βαρέθηκα τόσα χρόνια είν’ η αλήθεια 🙂

  92. Γς said

    Το γκρουμ του ασανσέρ στον CEO μεγάλης εταιρείας:

    -Μέχρι να φτάσουμε στον 65ο όροφο να σας πω ένα αίνιγμα, Αν το βρείτε θα σας δώσω ένα δολάριο. Αν όχι, θα μου δώσετε ένα δολάριο: Ποιος είναι παιδί της μάνας μου και δεν είναι αδελφός μου;

    Σκέφτεται, σκέφτεται ο CEO, αλλά τίποτα.

    -Εχασα. Πάρε το δολάριο. Ποιος είναι;

    -Εγώ!

    Και μπαίνει o CEO στην αίθουσα συνεδριάσεων της εταιρείας στο 65ο όροφο.

    -Πριν αρχίσουμε θα σας πω ένα αίνιγμα. Αν το βρείτε θα [κλπ]. Ποιος είναι παιδί της μάνας του και δεν είναι αδελφός του;

    Κάνουνε πως σκέφτονται [Τι λέει ο μαλάκας;]

    -Χάσαμε. Ποιος είναι;

    -Το παιδί του ασανσέρ!

    —-

    -Ποιος κέρδισε το φλουρί;
    Ο Γς του ασανσέρ!

    Αχαρνών στις σχολές μαθητείας του ΟΑΕΔ που ήμουν ωρομίσθιος καθηγητής [σκαστός απ το Τατόι – σμηνίτης στη Σχολή Ικάρων]
    Είχαμε και μια σχολή Αργυρο-χρυσοχοΐας κι εκείνη την ημέρα το σωματείο Αργυρο-χρυσοχόων έχει γιορτή. Την πίτα τους στην μεγάλη αίθουσα στο τρίτο όροφο.

    Και βάζουν κάτι κοφίνια με τσουρεκάκια [αντί για κομμάτια πίτας] στο ασανσέρ. Μπαίνω κι εγώ που πήγαινα στον δεύτερο.
    Κι ήταν σαν να μου λέγανε «πάρε ένα». Και πήρα. Και το άνοιξα. Και «Ω συγνώμη»

    -Δεν πειράζει. Κράτησε το νεαρέ. Η τύχη σου. Και του χρόνου!

    Φαντάζομαι να με μνημόνευσαν στον τρίτο όροφο.

    -Ο νεαρός του ασανσέρ!

  93. loukretia50 said

    90. Συμφωνώ τις περισσότερες φορές μαζί σου, χωρίς να σχολιάζω σχετικά. Προφανώς κάποιες φορές και συ το ίδιο, αλλά για να θυμάμαι μόνο τις δύο – τρεις σε τόσους μήνες… κάτι λέει!

    91. Κύριε, κύριε! Θεωρώ ποιητή το Σαββόπουλο – έτσι απλά για τα πρακτικά!

  94. ΣΠ said

    Η Αιμιλία Κουγιουμτζή, τραγουδίστρια και σύζυγος του Σταύρου Κουγιουμτζή.

  95. Τον Κουγιουμτζέλη τον φυσικό δεν βρέθηκε κανείς να τον θυμηθεί; Και (22) δεν βλέπω γιατί το επώνυμο να βγαίνει απευθείας από το kuyum και να μην είναι απλώς μυτηληναίικο υποκοριστικό του «κουγιουμτζής».

  96. Γς said

    Ναι, τον Καίσαρα Κουγιουμτζέλη!

  97. Γιάννης Κουβάτσος said

    Άλλο καλοί στίχοι, άλλο συμφωνία με το περιεχόμενό τους.

  98. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    91.Δύτη, γιατί του τα σούρνει αυτός;
    https://www.stontoixo.com/2017/07/blog-post_14.html

  99. Faltsos said

    Πολύς λόγος για τον Κοεμτζή, τον Σαββόπουλο και το μακρύ ζεϊμπέκικο. Ας θυμήσω πώς αντιμετώπισε ο Μάνος Χατζιδάκις το τραγούδι του Σαββόπουλου:

  100. sarant said

    89 Προφανώς varakci . Και το βαράκι από εκεί είναι (το λεπτό φύλλο χρυσού, όχι αυτό που σηκώνουν στα γυμναστήρια)

  101. Faltsos said

    Το ίδιο περιστατικό του 99 (Χατζιδάκις-Σαββοπουλος) παρουσιάζεται αναλυτικότερα εδώ:

    https://www.lifo.gr/team/music/53536

    μαζί με την επιφύλαξη ότι το μακρύ ζεϊμπέκικο ήταν το πρόσχημα και ότι αυτό που ενόχλησε πραγματικά ήταν άλλο τραγούδι από την Ρεζέρβα: οι εκλογές μαντινάδα

  102. Avonidas said

    #99. Ο Μάνος Χατζιδάκις αντιμετώπισε έτσι μια απόπειρα λογοκρισίας — και καλά έκανε. Το γεγονός ότι δεν μας αρέσει κάποιος δεν είναι λόγος να τον φιμώνουμε. Όπως και το γεγονός ότι φιμώνεται κάποιος δεν σημαίνει ότι αυτό που είχε να πει άξιζε τον κόπο.

  103. 95, … Τον Κουγιουμτζέλη τον φυσικό …

    Ρέντα οι φυσικοί με το κουγιούμ, μιας και ήταν επίσης γνωστός στα 70ζ ο Κουγιουμτζόπουλος και τα βιβλία του φυσικής για τις εισαγωγικές: είχαν καλό εύρος θεμάτων και ασκήσεων, πιθανότατα προϊόν προσεκτικής συλλογής υλικού από διεθνή βιβλιογραφία, αλλά χωρίς την επαγωγικότητατα των εξαιρετικών βιβλίων φυσικής του Βολάνη.
    Ο Κουγιουμτζόπουλος δίδασκε τότε στον Ηράκλειτο.

  104. Faltsos said

    102
    Συμφωνώ.
    Θεώρησα χρήσιμο να θυμίσω μια ιστορία σχετική μ’αυτά που συζητιούνται εδώ. Σε καμιά περίπτωση δεν ήθελα να πω ότι ο Χατζιδάκις μ’ αυτή την πράξη του ήθελε να τονίσει την αξία του τραγουδιού. Απλά δεν ανεχόταν τη λογοκρισία.

  105. Πάνος με πεζά said

    Εγώ στο σχολείο είχα απομίμηση, μαθηματικό Κουγιούφα (αγνώστου ετυμολόγησης).

  106. 1, … σήμερα λάιτ; (708 λέξεις) …

    Φευ, ουκ εν τω πολλώ το ευ! 🙂

  107. Γς said

    105:
    Αντε κι ο Κούγιας, που’ χει και κάτι ντράβαρα με την Βατίδου αυτές τις μέρες

  108. loukretia50 said

    97. Μα όπως ανέφερε κι ο Λεύκιππος , δε χρειάζεται να συμφωνείς ή να δικαιολογείς, μπορείς να εκτιμάς τη φόρμα, τον τρόπο που ο Σαββόπουλος συνδύασε Ντύλαν- βιώματα/απωθημένα – επιθυμίες κι έκρηξη θυμικού, για να περιγράψει με στίχους ένα απεχθέστατο φονικό. Λαϊκιστί, μαγκιά του!
    Έστω κι αν εύχεσαι – όπως εγώ – να αναφέρονταν σε κάποιο άλλο πρόσωπο και κατάσταση.
    «…υπνοβατώντας σ’ ένα κράτος
    που θριαμβεύει με μιαν ατέλειωτη στριγκλιά
    διαφυγή καμιά
    Κρατώντας μόνο μια κρυφήν αναπνοή,
    των μπουζουκτζίδικων το γκέτο
    Βαθιά εικόνα, που η έκσταση εκεί, ακόμα λειτουργεί
    ν’ ακούω έλεγε, τα λόγια, τη φωνή,
    και τ’ αδελφάκι μου υψωμένο
    να το κοιτάω στον χορό του μοναχό, και κάτι να παθαίνω.»

    Είναι απ΄τα τραγούδια που άκουσα ελάχιστες φορές, δεν ανήκει φυσικά στα αγαπημένα μου, μένω κολλημένη στον Καραγκιόζη και τα παλιά κομμάτια.
    Δε σου έχει τύχει για κείμενα που καθόλου δε σ΄εκφράζουν να λες «Κρίμα, είναι τόσο καλογραμμένο?»

  109. Πάνος με πεζά said

    Και μια που περί στίχων, ο Κουγιουμτζής γράφοντας το στίχο «Θα’ταν δώδεκα του Μάρτη, μεσημέρι Κυριακής», «πρόβλεψε» την ημερομηνία θανάτου του, και παρά λίγο (Σάββατο) και τη μέρα…

  110. 95,
    Λοιπόν με τον Κουγιουμτζέλη θυμήθηκα τα βιβλία Κουγιουμ(τ)ζέλη-Περιστεράκη για τις εισαγωγικές (γραμμένα στα 60ζ) του οποίου Περιστεράκη το μικρό ήταν Σαλτερής, ο οποίος Σαλτερής ήταν άγνωστη λέξη για μένα, ως πρώτο όνομα, αλλά τώρα με το γκουγκλ βρήκα πως έχει ενδιαφέρουσα ιστορία!

  111. Γς said

    110:

    «Τα βιβλία της βιβλιοθήκης του ιδρύματος [Ιωνικό Πανεπιστήμιο Σμύρνης],τα φυσικοχημικά όργανα και το αρχείο του πανεπιστημίου παραδόθηκαν από τον Καραθεοδωρή στον καθηγητή Δημήτριο Χόνδρο και στη συνέχεια φιλάχθηκαν από τους Μιχαήλ Αναστασιάδη, Θεόδωρο Κουγιουμτζέλη και Σαλτέρη Περιστεράκη, οι οποίοι και τα παρέδωσαν στον Καίσαρα Αλεξόπουλο. Σήμερα βρίσκονται στο Μουσείο Φυσικών Επιστημών και Τεχνολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών»

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%99%CF%89%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C_%CE%A0%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AE%CE%BC%CE%B9%CE%BF_%CE%A3%CE%BC%CF%8D%CF%81%CE%BD%CE%B7%CF%82

  112. Μανούσος said

    Η ελληνική λέξη σμαράγδι λογικό είναι να είναι ξένη, αφού γενικώς δεν παράγει αυτή η γη πολύτιμες κοτρώνες, άρα κάπως δύσκολο νάχει και λέξη. Όμως στις σημερινές γλώσσες γύρω γύρω είναι από τα ελληνικά. Πάντως το σμαράγδι εγώ το βρίσκω στα λεξικά ως αβέβαιης ετυμολογίας για το πριν την ελληνική εκδοχή.
    πχ https://www.duden.de/rechtschreibung/Smaragd
    https://www.etymonline.com/word/emerald

    εξ όσων είδα προχείρως, η μορφή σμάραγδος μαρτυρείται ήδη από τον Ηρόδοτο και τον Πλάτωνα
    http://www.perseus.tufts.edu/hopper/wordfreq?lang=greek&lookup=sma%2Fragdos
    άρα η σανσκριτική αρχή χωράει συζήτηση. Πιθανότερη βρίσκω την συγγένεια με την σημιτική ρίζα brq

    Νομίζω άλλωστε ότι και οι άλλοι πολύτιμοι λίθοι αν και ίσως είναι δάνεια στην ελληνική πάντως από την ελληνική αναμεταδίδονται.
    Αρκετοί είναι τοπωνυμικής προέλευσης: χαλκηδόνιος, σάρδιος, λυδία λίθος, αχάτης, ίσως και ο βήρυλλος (Νότια Ινδία)

  113. Theo said

    @84:
    Κι εγώ δεν άντεξα πάνω από λίγα λεπτά τις προηγούμενες ταινίες του Λάνθιμου. Την τελευταία την είδα ολόκληρη, με ανάμεικτα σσυναισθήματα.

    @91:
    Ε, όχι και ομόθυμη καταδίκη/απόρριψη των στίχων του Σαββόπουλου, ρε Δύτη 🙄

    Η δική μου αίσθηση είναι πως των περισσότερων εδώ μας αρέσουν οι στίχοι του αλλά δεν μας αρέσει ο τρόπος που ηρωοποιεί τον Κοεμτζή.

    @98:
    Κάτι θα τον τσίμπησε τον άνθρωπο 🙂
    Με την ίδια λογική μπορεί κανείς να βγάλει αντιγραφείς τους μισούς τουλάχιστον καλλιτέχνες. Αλλά, όπως είπε κι ο Σεφέρης, «είναι παιδιά πολλών ανθρώπων τα λόγια μας» και «δεν υπάρχει παρθενογένεση στην τέχνη».

  114. sarant said

    110 Mιχάλη, αν καταλαβαίνω καλά το Σαλτερής ειναι κι αυτο επώνυμο όχι βαφτιστικό όνομα.

    113 Κι εμένα μου αρεσουν πολύ οι στίχοι του Σαββόπουλου -κι ας είναι κάποιοι κλεμμένοι, αν είναι.

  115. loukretia50 said

    Σκέψεις που θεωρώ δικές μου, αλλά γύρευε από που τις έχω αντιγράψει!
    Στην τέχνη – και στη ζωή! – ο καθένας μπορεί να αντιγράψει και να μιμηθεί, συνειδητά ή ασυνείδητα. Ακόμα και βαθειές επιρροές και συμπτώσεις παίζουν, ενώ τα μοτίβα έκφρασης συναισθημάτων και καταστάσεων είναι διαχρονικά και συνήθως επαναλαμβανόμενα. Σίγουρα δεν υπάρχει παρθενογένεση, ενώ η αλληλεπίδραση και η αντιγραφή σε κάποιο βαθμό είναι κάτι δεδομένο.
    Μπορείς όμως το έργο σου να το σερβίρεις με το δικό σου τρόπο, ώστε να λες σαν καινούργια τα γνωστά?
    Αν ναι, γίνεται διαφορετικό, ενδιαφέρον και συχνά καλύτερο. Η συζήτηση είναι ατέλειωτη.

  116. leonicos said

    77

    Αχ, βρε Αδελφόθεε, τι ωραία που τα λες!

    Εγώ δεν είμαι άπιστος Θωμάς, διότι δεν είμαι δίδυμος (Θωμά = δίδυμος)

    Επίσης δεν αμφισβητώ τα σωστά που λες, και πρέπει να μου αναγνωρίσεις. Μόνο κάτι ορθογραφικά και κάτι απρροκαλύπτως παράλογα σου διορθώνω

    Αν ζητούσαν συγγνώμη όσοι ζούσαν σε εβραίικα σπίτια στην Κατοχή, θα είχαμε πλημυρίσει συγγνώμες (το πλημύρα με ένα μ κατά Μπαμπ και μ’ αρέσει)

    Και φυσικά δεν το έλεγχε αν έμεναν οι γονεις του.

    Κι έπειτα τι σημασία έχει; Κι εσύ σ’ εβραίκο σπίτι δεν μένεις εκεί στο Ιλλινόι; Μην το αρνηθείςμ γιατί θα σου πώ τον ιδιοκτήτη, πόσα πληρώνεις και πότε έκανε ςτο συμβόλαιο

  117. NIKOS NIKOS said

    @100 «Και το βαράκι από εκεί είναι (το λεπτό φύλλο χρυσού, όχι αυτό που σηκώνουν στα γυμναστήρια)»

    Το βάρος (βαρ) στην άρχική του έννοια σήμαινε τον χρυσό(όχι το μέταλλο, αλλά τον ποιητικό χρυσό).
    Ήταν η πρώτη διάσταση που μέτρησε ο άνθρωπος.
    Ο χρυσός, τα αγαθά του, τα χρυσά μήλα των εσπερίδων.
    Αυτό λοιπόν που σήμερα σηκώνουν στα γυμναστήρια, το βάρος ήταν ο χρυσός.
    Και αυτός που σήκωνε το βάρος ήταν βάρβαρος (βάρος φέρω).
    Οι λέξεις όμως με τα χρόνια και για διάφορους λόγους αλλάζουνε νόημα και σημασία.
    Έτσι ενώ ο βάρβαρος ήταν ο θεός(ποιος άραγε;) μετά απέκτησε ταπεινή, σχεδόν υβριστική έννοια. Όπως και το παράσιτο, κάποτε σήμαινε κάτι πολύ ιερό……

  118. nikiplos said

    Ο Χ»δάκις περιγράφει τον ΝΚ, όπως ήταν πραγματικά, ένας άνθρωπος του υπόκοσμου… Μπορεί οι νεκροί να περιγράφονται ως «μπάτσοι», ένας όμως από αυτούς, ο Γιάννης Κούρτης ήταν ένας απλός άφταιγος φαναρτζής ο δύστυχος, που απλά γνώριζε τους αστυνομικούς… Λαϊκοί άνθρωποι λαϊκά μοτίβα, πολυκαιρισμένα… Την εποχή εκείνη οι παραγγελιές είχαν τελειώσει, ιδίως τις περιόδους που τα μαγαζιά ήταν γεμάτα… Ο ΝΚ εξαιτίας ότι είχε πιεί και είχε τσακωθεί με τη δικιά του (τις είχε διώξει) έψαχνε αφορμή για καβγά…

    Το ότι κατάφερε με ένα ελάσσον αμυντικό όπλο να εξοντώσει 6 άντρες (ασχέτως αν δεν έφαγαν ζωτικά χτυπήματα οι άλλοι τρεις και τη γλύτωσαν) είχε να κάνει με ιδιότητες-ταλέντα που διέθετε και που πήγαν χαμένα…
    (Αν ζούσε σε κανονική χώρα θα είχε γίνει μόνιμος και εκπαιδευτής στα ΟΥΚ και θα είχε διαπρέψει στην Κύπρο…)

    Πολλά γράφονται συχνά πυκνά για καταδότες, όμως συχνά σε αυτά υπάρχει ένας μύθος… Άλλο οι παλαιότερες εποχές που ήταν οι φάκελοι της ασφάλειας για τους κομμουνιστές ή συμπαθούντες τον κομμουνισμό… Ακόμη και τότε όμως τι ήταν πια τόσο άγνωστο που απαιτούνταν οι πληροφοριοδότες? Φαντάζομαι πως οι πληροφοριοδότες είχαν νόημα όταν ήταν δεμένοι με άλλα πράγματα τα οποία αφορούσαν εξέχοντες καθώς πρέπει πολίτες για τα οποία ενδιαφέρονταν οι ομότιμοί τους που είχαν απλά μέσο και βύσμα να ελέγχουν το κράτος… (αλλά αυτό είναι άλλου ιερέως)

  119. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Στην Κρήτη Κουγιουμτζάκης και Κουγιουμιτζάκης εννοείται.

    109 Πάνος μ.Π. >>ο Κουγιουμτζής γράφοντας το στίχο «Θα’ταν δώδεκα του Μάρτη, μεσημέρι Κυριακής»
    μελοποιώντας το στίχο

  120. Γιάννης Κουβάτσος said

    107: Το ίδιο πράγμα με άλλα λόγια δεν λέω κι εγώ; Άλλο ωραίοι στίχοι, άλλο συμφωνία με το περιεχόμενο.

  121. Γιάννης Ιατρού said

    112: Μανούσο,
    Και στον Όμηρο (Ιλ. 21:199) απαντάται, Εδώ λεπτομερέστερα για το σμαράγδι 🙂

  122. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Αγαπητέ μου κ. Λεώνικε (116),

    ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια. Είστε ο μόνος σχολιαστής που εξετίμησε τις μεγάλες αποψινές μου αποκαλύψεις για τον Σταυράκο τον Κουγιουμτζή. Η οικογένεια Κουγιουμτζή έμενε στο κατασχεμένο εβρέικο σπίτι για πάρα πολλά χρόνια και όχι μόνο επί Κατοχής. Η δικιά μου οικογένεια εδώ στο Ιλλινόϊ όντως μένει σε εβρέικο σπίτι (με την έννοια ότι οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες ήσαντε Εβραίοι), αλλά ούτε το κατασχέσαμε, ούτε το νοικιάζουμε. Το έχουμε αγοράσει κανονικά και με τον Νόμο.

    Με την ευκαιρία, εκφράζω την απορία μου που επί 11 ολόκληρες ώρες κανείς σχολιαστής δεν τόλμησε να ποστάρει την μεγάλη αποκάλυψη της ημέρας για τον νεοορκισθέντα (ανεξάρτητο αλλά στηρίζει Σύριζα…) βουλευτή Τέρενς Κουΐκ: Επί Χούντας έπαιρνε συνεντεύξεις από τον Παττακό, τον Λαδά και τον Ασλανίδη. Το βίντεο είναι απολαυστικό…

  123. Theo said

    @120:
    Γιάννη, μάλλον σε άλλο σχόλιο θ΄ αναφέρεσαι. Το 107 μιλάει για Κούγια 🙂

  124. 114α,
    Πράγματι, έτσι λέει το σάιτ που το βρήκα: … από το λατινικό saltus – salteris (στα λατινικά δρυμός). Ίσως σημαίνει δασοφύλακας ή ο επιφορτισμένος με τον έλεγχο των δασών σύμφωνα με την φεουδαρχική οργάνωση του Δουκάτου των Κυκλάδων, με πρωτεύουσα τη Νάξο.
    (Τι μαθαίνει κανείς!)

  125. loukretia50 said

    120. Μάλλον εμένα εννοείς Γιάννη.
    Συμπάθα με δάσκαλε, εκφράζεσαι απλά, εγώ όχι, και δεν κατάλαβα αν το εννοείς γενικά ή είναι η προσωπική σου άποψη για το συγκεκριμένο. Νόμιζα ότι έχεις κάποια ένσταση επ΄αυτού και πήρα φόρα!

  126. Γιάννης Κουβάτσος said

    Έχετε δίκιο, Theo και Λουκρητία, τα ξαναμούσκεψα στην αρίθμηση των σχολίων. 😇
    Μια χαρά εκφράζεσαι, Λουκρητία, και συμφωνούμε, λοιπόν, και σ’ αυτό:θαυμασμός για καλογραμμένα κείμενα, για ωραία τραγούδια και ταινίες αλλά διαφωνία με το περιεχόμενό τους.

  127. cronopiusa said

    122

    ¿ Οι αριστεροί μπορούν να γίνονται δεξιοί, οι δεξιοί δεν μπορούν να γίνουν αριστεροί ?

  128. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ωραίο θέμα προέκυψε στο Μάστερ σεφ: Κρητικιά παίκτρια επιμένει να την αποκαλούν Άλκηστις και όχι Άλκηστη. Να ακούγεται το σίγμα, τόνισε. Ωραία, της λέει ο κριτής, και πώς θέλεις να το κλίνουμε; Η Άλκηστις-της Αλκήστιδος-την Άλκηστιν; Όλα τα λεφτά το αμήχανο ύφος της και η απάντησή της: Δεν ξέρω εγώ απ’αυτά, αλλά θέλω να με λέτε Άλκηστις. 😊

  129. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    120/125/126 Μορφή και περιεχόμενο στην ποίηση, στιχουργία κλπ
    Πώς εννοείς ότι μπορεί να είναι ωραίοι οι στίχοι όταν διαφωνείς με το περιεχόμενο; Τεχνικά; ‘Οτι είναι ωραίο το «περιτύλιγμα» δηλαδή;
    Το να μη σε αφορούν (αλλά αφορούν άλλους κι άλλων στιγμές) νομίζω δεν το εννοούμε ως «διαφωνία».
    (αϊντε πάλι να βλανω μέιλ κ όνομα 😦 )

  130. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    #119. Με πρόλαβες ΕΦΗ-ΕΦΗ (ως συνήθως…)
    – Και στην Κρήτη (βεβαίως-βεβαίως) Κουγιουμτζάκης ή Κουγιουμουτζάκης, σε όλους τους νομούς. Μάλιστα, το επώνυμο πρέπει να υπήρχε και προ της έλευσης των προσφύγων στην Κρήτη. Δες π.χ. κάτι ενδιαφέρον: «Πιθανότατα πρόεδρος της κοινότητας Ιεράπετρας διετέλεσε, στο διάστημα 1912 έως 1925, και ο Νικόλαος Κουγιουμουτζάκης (1887-1954)».
    [Πηγή http://www.wikiwand.com/Κατάλογος_δημάρχων_Ιεράπετρας%5D

    – Υπέροχος ο Στ. Κουγιουμτζής! Εδώ ένας άλλος ερωτευμένος κουγιουμτζής-χρυσοχός!(στο 2:27)
    «Είμαι μεγάλος χρυσοχός κι έρχομαι για διαμάντια.
    Κόρη μου πόσο τα πουλάς αυτά τα μαύρα μάτια;
    Που ‘ναι ζευγάρι ολόφωτα, που ‘ναι ζευγάρι ίδια
    για να τα κάνω και τα δυο ζευγάρι δαχτυλίδια.

    Ούτε τα μάτια μου πουλώ, μόνο θα τα χαρίσω
    μαζί με τ’ άλλα μου προικιά στο νιο που θ’ αγαπήσω».

  131. Alexis said

    #91, 113: Όχι δεν υπάρχει ομόθυμη καταδίκη των στίχων, ούτε του συγκεκριμένου τραγουδιού ούτε πολύ περισσότερο του Σαββόπουλου γενικά.
    Εγώ ήμουν ξεκάθαρος σ’ αυτό που είπα: γενικά θεωρώ τον Σαββόπουλο καλό στιχουργό, ορισμένα δε από τα τραγούδια του πιστεύω ότι είναι πραγματικά στιχουργικά διαμαντάκια.
    Οι στίχοι του συγκεκριμένου όμως απλώς με αφήνουν αδιάφορο.
    Κι αυτό οφείλεται τόσο στην υπόθεση που εξιστορούν, και που μοιραία με επηρεάζει, όσο και στη μορφή του στίχου, που δεν είναι του γούστου μου.

  132. # 129

    Αχ βρε Εφη…

    Θα σε δολοφονήσω, σου είπα μια μέρα
    καλογραμμένη νάναι , μου είπες η σφαίρα
    τι νόημα να έχει το νόημα των στίχων
    εάν τραγουδισμένο, βγάζει ωραίον ήχον

  133. Γς said

    Θεόδωρος Κουγιουμτζέλης (1906-2001)

    «Μαθητής του Χόνδρου, ενταγμένος στην Α Έδρα Φυσικής, με σπουδές όμοιες με του δασκάλου του σε Ελλάδα και Γερμανία. Το διδακτορικό του στην Ατομική φυσική (εξειδίκευση της σκέδασης Raman). Μετά την αποτυχία του να εκλεγεί καθηγητής στη Β Έδρα Φυσικής σταδιοδρόμησε στο ΕΜΠ (Έκτακτος, 1949-1958 – Τακτικός, 1958-1972). Υπήρξε μετά τον Χόνδρο ο εκπρόσωπος της χώρας στο CERN (1953). Αναφέρεται ως πρωτεργάτης της λειτουργίας του «Δημόκριτου» (1961)»

    Στο «Δημόκριτο» που είχε βολέψει και τον ανιψιό του τον Αντωνάκη

    https://sarantakos.wordpress.com/2014/09/05/genocide/#comment-250511

  134. Γιάννης Κουβάτσος said

    129: Να είναι ωραίοι αισθητικά, αλλά να μη συμφωνώ με το περιεχόμενό τους. Παλιός φίλος μού έλεγε, θυμάμαι, ότι του αρέσουν πολύ τα κομμουνιστικά τραγούδια, παρόλο που, ως δεξιός, διαφωνούσε με τους στίχους. Παλιότερα που διάβαζα το «Βήμα», εύρισκα καλογραμμένα τα άρθρα του Πρετεντέρη, αλλά συνήθως δεν με εύρισκε σύμφωνο το περιεχόμενό τους. Και πολλά άλλα τέτοια παραδείγματα.

  135. Theo said

    @129:
    Αν και συνήθως η μορφή, το στιλ, έχει σχέση και με το ποιόν, το εσωτερικό περιεχόμενο του ποιητή, κάποιες φορές η μορφή των στίχων μού αρέσει αλλά με απωθεί το περιεχόμενο.
    Πχ, θεωρώ τον Καβάφη έναν από τους τρεις τέσσερις κορυφαίους Νεοέλληνες ποιητές. Κάποια ποιήματά του, όμως, δεν μπορώ να τα διαβάσω λόγω του περιεχομένου τους.

  136. Εννοούσα ότι μ’ αρέσει (πολύ) και το συγκεκριμένο (το Μακρύ ζεϊμπέκικο), αλλά για να το υπερασπιστώ δεν έχω να προσθέσω τίποτα στους στίχους οπότε πάλι δεν θα ξανακάνω την αιώνια συζήτηση 😉

  137. loukretia50 said

    ΕΦΗ ΕΦΗ
    Το τέλειο είναι να ανακαλύπτεις κείμενα/τραγούδια/ποιήματα που σε εκφράζουν και είναι πολύ όμορφα γραμμένα/τραγουδισμένα.
    Όμως συχνά διαβάζεις ένα ποίημα που σε συγκινεί και λες «λίγο ζορισμένο βγαίνει, δεν έχει καθόλου ρυθμό, γιατί να μην εκφραστεί λίγο καλύτερα ? ένα κλικ είναι μια πιο στρωτή έκφραση! – τι κρίμα, είναι σα να περιγράφει δικά μου συναισθήματα! » ή ακούς μια θαυμάσια μελωδία κι αρχίζει να τραγουδάει μια αγριοφωνάρα – έχω πολύ πικρή πείρα, πίστεψέ με! ».

    και
    Αν σε μαγεύει μια μελωδία
    Αλλά οι στίχοι είναι αηδία
    Τότε απλά ακούς μουσική
    Σε γλώσσα άγνωστη, εξωτική

  138. Γς said

    135:

    Αντωνάκη συνέχεια:

    https://sarantakos.wordpress.com/2014/09/05/genocide/#comment-250540

    https://sarantakos.wordpress.com/2014/09/05/genocide/#comment-250541

  139. loukretia50 said

    EΦΗ ΕΦΗ πρόχειρο παράδειγμα
    Αυτό βέβαια είναι – λένε- αλληγορικό, αλλά όταν το πρωτοακούς…
    Mosquito Song Queens Of The Stone Age – https://youtu.be/aE_3n9tU1_Q

  140. Μανούσος said

    121
    Βέβαια στον Όμηρο δεν είναι με την έννοια του πολυτίμου λίθου. Νομίζω κι εγώ πώς κάποιο κοινό υπόβαθρο πρέπει να έχουν οι ρίζες b-r-q και (s/z)m-r- g(d). Η παρετυμολογία που αναφέρει η παραπομπή σου δεν μου φαίνεται ως ικανή εξήγηση. Προσωπικά θεωρώ ότι κάπου στο βάθος υπάρχει κοινή ετυμολογική ρίζα μεταξύ της σημιτικής και της ελληνικής. Η ελληνική εκδοχή χωρίς σίγμα εμφανίζεται σε μεταγενέστερους συγγραφής, άρα μου φαίνεται αδύναμη εκδοχή συν το ότι έχει και ελάχιστες εμφανίσεις.
    Ίσως συνδέεται με αναδιπλασιασμό της ρίζας με την λέξη μαρμαρυγή (μαρμαίρω) που έχει συναφείς σημασίες.

  141. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    130. ΜΙΚ_ΙΟΣ
    Ό,τι πρέπει ο χρυσοχός, στην ώρα του!
    Και χρυσικό τονε λέει ο Γκάτσος στο υπέροχο :
    Αερικό αερικό
    λεν το λουλούδι π’ αγαπώ
    Πήγα και βρήκα χρυσικό
    για δαχτυλίδι μαγικό
    μα ήταν το δάχτυλο μικρό
    και το χαμόγελο πικρό

    132.>>Θα σε δολοφονήσω, σου είπα μια μέρα
    καλογραμμένη νάναι , μου είπες η σφαίρα

    Τζη, ποιητική αδεία-
    βγήκε ιλαροτοτραγωδία 🙂

    Δε θα με νοιάξει η σφαίρα σου
    να κόψη την πνοή μου
    αν τη φιλήσεις και μ΄αυτήν
    στοχέψεις το κορμί μου

    Τέτοια χαρά, στερνή χαρά
    να πάρω,συλλογίσου
    μέσα στα φύλλα της καρδιάς
    για πάντα το φιλί σου
    φς!
    🙂

  142. # 141 (χαχαχ)

    Εφη με παρεξήγησες, μιλούσα για τραγούδια…

    Η σφαίρα μου είναι άσφαιρη
    καμιά ζωή δεν παίρνει
    μόνον την όποιαν τραγουδεί
    με φάλτσα αποπαίρνει !!

    Κι ακόμα όποιαν τραγουδεί
    μ’ ωραία μελωδία
    στίχους όπου το νόημα
    μου προκαλεί ανία !

  143. # 141

    Α και που το θυμήθηκα

    Οι σπόροι σου φυτρώσανε
    κι αυξάνουν κάθε μέρα
    και αν ανθίσουνε θα πει
    πως είσαι χρυσοχέρα !

  144. loukretia50 said

    ΕΦΗ ΕΦΗ
    Τέτοια λέγε σε μπαογκτζή
    να τούρθει ανατριχίλα!
    Το ματς να χάσει και να ζει
    σ΄ονειρική τσαντίλα
    όταν το σκορ θα μαθευτεί
    και θάναι όλο ξυνίλα!
    ΛΟΥ
    Ανίατος ριμίτιδα
    με έχει συνεπάρει
    κι έγινε ιγμορίτιδα
    του τολμηρού βαρκάρη!

  145. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Θέλω να γίνω κουγιουμτζής να φτιάχνω δαχτυλίδια
    να τα πουλώ στις έμορφες και στις μαυροματούσες
    Να τα δωρώ σ’ κειν΄π΄αγαπώ σε κειν’ όπου θέλω
    Τα Δαρνακοχώρια του Νομού Σερρών
    Ήθη εθιμα παραδόσεις τραγούδια
    https://dspace.lib.uom.gr/bitstream/2159/3460/4/PapadopoulouChristinaPe2006.pdf
    σελ.37

    135 Τheo
    Ακριβώς!Στον Καβάφη μπορεί ακόμη περισσότερο να τα νιώθω ταιριασμένα.Γιατί απωθητικά; Επειδή μιλάει για αγόρια; ε εσύ θα σκέπτεσαι κορίτσια 🙂 .Τα γκρίζα μάτια ας πούμε με συγκλονίζουν κι ας μην σκέφτομαι κάποια δικά μου γκρίζα μάτια.Αισθάνομαι σχεδόν παρόντα/ζωντανό τον βαθύ πόνο του ποιήματος.

    139.Λου
    στίχους ποίησης πιο πολύ είχα στο νου μου όπου το βάρος είναι στο λόγο. Στα τραγούδια, όχι πάντα, όπως λες.

    Απελπισία,στοιχεια ξανα στοιχεία,στοιχειώσαμε 😦

  146. loukretia50 said

    142. Ε, από τη βάρκα!

    Αν θέλω ν’ αναλογιστώ
    πόσα είπες κομπλιμέντα
    απ΄τον καιρό που φάνηκα,
    δε θάλεγα κουβέντα!
    (σιγή ιχθύος, από θέση ισχύος!)

    Μα είμαι μεγαλόψυχη
    Κι εσύ καλός στο βάθος – αμέτρητον μάλλον!
    Αν δεν ξαναμιλάγαμε
    Νομίζω είναι λάθος

  147. Πάνος με πεζά said

    Κρίμα τόσα τετράστιχα
    σκόρπια στο ιστολόγιο…
    Γιατί δεν τα μαζεύουμε
    πίσω από ημερολόγιο;

  148. loukretia50 said

    147. Dear Πάνε.

    γιατί στο ημερολόγιο
    τα φύλλα τα πετάνε
    ενώ στο ιστολόγιο
    κάποιοι θα τα κρατάνε! – ε, απουσιολόγε? WP maybe?
    ΛΟΥ
    Έστω και αν στατιστικά
    και μόνο τά μετράνε

  149. Πέπε said

    @124:
    > > Ίσως σημαίνει [το Σαλτερής] δασοφύλακας ή ο επιφορτισμένος με τον έλεγχο των δασών σύμφωνα με την φεουδαρχική οργάνωση του Δουκάτου των Κυκλάδων, με πρωτεύουσα τη Νάξο.

    Επιβεβαιώνω ότι το έχω ακούσει ως επώνυμο στη Νάξο.

    Και για του λόγου οτο αληθές: https://www.11888.gr/white-pages/%CE%A3%CE%B1%CE%BB%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%AE%CF%82/?lat=-1&lng=-1

  150. loukretia50 said

    Ήταν δασύς ο Σαλτερής
    Στης Νάξου το Δουκάτο
    στα δάση ήταν μουστερής
    με οφίτσιο χλιδάτο.
    Μα όταν τα δάση καίγονταν
    αυτός έπιανε πάτο
    Αραίωνε η κόμη του
    Κι έληγε το κοντράτο

  151. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    142, Τζη, όντως παρεξήγησις
    (εδόθη η εξήγησις)
    μπλέχτηκα σ΄άλλο σπειράλ
    και το πήγα σουρεάλ 🙂

    146Λου το ξέχασα η τροζή
    πως «μαλώνεις» με το Τζη
    το σοφό γατοπατέρα
    γάτα εσύ, βγάλε τα πέρα 🙂

    143 Τζη, τα μπιζελοφυτά
    δεν έχουν ανάγκη αυτά
    μόνο πριν βγάλουν βλαστάρια
    μην τα φάνε σαλιγκάρια

  152. Σφφφτ, από στεριά !

    Σε δυο μέρες κλείνει μήνας
    που απάντηση δεν πήρα
    σε ιμέηλ πούχα γράψει
    με την δεξιά μου χείρα

    κι είναι μια συνήθειά μου
    άλλο θέμα δεν ανοίγω
    αν δεν μούχουν απαντήσει
    κάνω σαν την Σφίγγα λίγο

  153. Σωτήρς said

    Τα 68 και 117 μόνο εγώ τα βλέπω;

    χάσκω – κύω – κύμα – Κύμη – κουμιώτης – χρυσό κουγιούμ – κουμκουάτ

    Πορτόκαλος generator; Υπάρχει;

  154. sarant said

    124 Δεν αμφιβάλλω ότι σημαίνει αυτό, αλλά αφού τον λέγανε Γεώργιο μήπως είχε διπλό επώνυμο Σαλτερής-Περιστεράκης.

    128 Πολύ διδακτικό αυτό

    138 Αν ρωτήσουν οι συγγενείς του ποιος συκοφαντεί τον μακαρίτη, να πω ποιος είναι;

  155. sarant said

    153 Ο Νικοτετράγωνος φίλος μας ειδικεύεται σε τέτοιες επινοήσεις.

  156. loukretia50 said

    154. Όταν και σήμερα σ΄αυτούς που έχουν διπλό επώνυμο γίνονται απίστευτα μπερδέματα στις μετεγγραφές και όχι μόνο, δε θα ήταν πιθανό να δηλώθηκε κάπου Σαλτερής Γεώργιος , να προσθέσανε το Περιστεράκης και να προέκυψε αυτός ο συνδυασμός?

  157. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    148 Σαλτερης στη Νάξο
    Ναι:
    ΣΑΛΤΕΡΗΣ ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΜΟΝΗΣ Τ. ΣΤΑΥΡΟΥ ΝΑΞΟΥ, ΣΑΛΤΕΡΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, ΣΑΛΤΕΤΖΗΣ …
    https://paligenesia.parliament.gr/evretirio.php

  158. ΣΠ said

    154α
    Στο λινκ του 110 η επιγραφή στον ναό λέει ότι ανακαινίσθηκε με δαπάνη του Γεωργίου Σαλτερή Περιστεράκη στην μνήμη του πατέρα του. Εγώ καταλαβαίνω ότι Σαλτερής Γ. Περιστεράκης είναι ο πατέρας και Γεώργιος Σ. Περιστεράκης ο γιος.

  159. sarant said

    158 Μάλλον έχεις δίκιο, αυτό με μπέρδεψε. Σαλτερής λοιπόν!

  160. Πέπε said

    @158 κλπ.:

    Δηλαδή καταλήξαμε ότι εκτός από επώνυμο υπάρχει και ως βαφτιστικό;

    Σίγουρα παραξενεύει, αλλά μια λέξη που δηλώνει αξίωμα δεν είναι μοναδικό να γίνει όνομα: παρόμοιο είναι και το Σκευοφύλακας (Σκεύος), και βέβαια τα Ρεγγίνα, Δούκας, Δούκισσα κλπ..

  161. Pedis said

    Εγώ να προσθέσω τη θετική γνωμη μου για τον Κυνόδοντα του Λάνθιμου (και δεν έχω δει άλλη ταινία δική του). Περιορισμένο, κοινωνικώς, θέμα, αλλά ταινία με χαρακτήρα και πειστικό πλάσιμο του κόσμου της: με πετυχημένα πρόζα, μοντάζ, καδραρίσματα, χαρακτήρες (και ηθοποιοί που τους υποστήριζαν με άριστα, ιδιαίτερα ο «μπαμπάς»).

    (Μόνο που άκουσα, χωρίς να θυμάμαι άλλες λεπτομέρειες, ότι υπάρχει ένα «ηθικό» πρόβλημα με το κόπιράιτ μιας παλιότερης ταινίας που δεν έγινε, όμως, διάσημη. Βοηθείστε στο σημείο αυτό, αν κάνετε κέφι.)

    # 103 – Μιχάλη, πού τον θυμήθηκες τον Κουγιουμτζόπουλο;! Περιείχε μερικές πολύ καλές ασκήσεις για το μαθητή Λυκείου. (Μικρό φόρματ, ψείρες γράμματα, μία υπογράμμιση έκανες, δυο σειρές έπιανες … )

  162. ΣΠ said

    161
    Αυτή: https://www.imdb.com/title/tt0068348/

  163. Theo said

    @145:
    Με απωθεί η πολλή λιγούρα του Καβάφη για κάτι αγγίγματα του παρελθόντος.

    @161:
    Ο Λάνθιμος κατηγορήθηκε ότι αντέγραψε τη μεξικάνικη ταινία του Arturo Ripstein «Εl Castillo de la Pureza» (1973). Τη μεξικάνικη την έχω δει, όχι όμως και τον «Κυνόδοντα», ώστε να εκφέρω γνώμη.

  164. Pedis said

    # 162,163 – ωρέ μπράβο ετοιμότητα! Εύγε! Δεν την εχω δει, ούτε γνωρίζω τον σκηνοθέτη (και μάλλον γι αυτό δνε συγκράτησα το όνομα του). Μερσι!

  165. loukretia50 said

    Pedis
    Υπάρχει εδώ El Castillo De La Pureza Pelicula Completa Cine Mexicano (1973) https://youtu.be/-tQDdY8yR98

    Αν κατέχεις το ισπανικόν – έχω αυτή την εντύπωση – πες και σε μας εντυπώσεις.

  166. Pedis said

    και παρατηρώ ότι έχει προκύψει θέμα με το στόρυ και δεν είχα πάρει χαμπάρι …

    αν και δεν μου δόθηκε η εντύπωση, από το λίγο που είδα από σκηνές που κυκλοφορούν, ότι η ιστορία της πρώτης χρονολογικά ταινίας στηρίζεται στον ψυχολογικό ευνουχισμό και στην ψευδή προσομοίωση της πραγματικότητας όπως κάνει η δεύτερη, αλλά στην πατριαρχική παραδοσιακή επιβολή.

    -> 165 – Γκράσιας ινφινίτας, Λουκρέσια

  167. Γς said

    154:

    > Αν ρωτήσουν οι συγγενείς του ποιος συκοφαντεί τον μακαρίτη, να πω ποιος είναι;

    Να τους το πεις.

    Τα παιδιά του κι η χήρα του είναι γείτονές μου και ξέρουν ότι ήμασταν φίλοι με το μακαρίτη.

    Και δεν τον συκοφαντώ [πολύ].

    Το «κομματόσκυλο» το παίρνω πίσω. Απλώς του άρεσε να ασχολείται με τα χρώματα, ουπς, κόμματα.

    Και με είχε βολέψει σ ένα σωρό τεχνικές σχολές και είχα [μπιπ] στο φράγκο!

    Ηταν πράγματι ψυχούλα.

    Α ξέχασα ήταν και φοβερός δάσκαλος:

    https://sarantakos.wordpress.com/2012/11/03/meze-38/#comment-141747

  168. cronopiusa said


    13 Φλεβάρη 1945 ξεκινάει ο διήμερος βομβαρδισμός της Δρέσδης

  169. Alexis said

    Προς Τζι και λοιπούς ποιητάρηδες-ριμαδόρους του ιστολογίου:

    Στις ρίμες είμαι δύσκολος και ποιήματα δε φτιάνω
    ούτε σε βάρκες ξενυχτώ και για ψαράς δεν κάνω

    Μα δυο ακόμα τρίμπαλα αν ρίχνατε στο «Θρήνο»
    στα σοβαρά το σκέφτομαι και Παοκτσής να γίνω! 😂

  170. sarant said

    166 Όλα βρίσκονται εδώ!

  171. # 169

    Να σε χαρώ Αλέξη μου και από ρίμες σκίζεις
    για το αν θα γίνεις ΠΑΟΚτσής, κάνε όπως νομίζεις
    τρίμπαλα θάρθουνε πολλά, να ξέρεις όμως πάντως
    η μια φορά, παντοτινή, το είπε και ο Σάντος

  172. Alexis said

    #171: 😂😂😂

  173. RealityGun said

    Μιας και αναζητείται, και δεν το ανέφερε κανένας, να πω ότι υπάρχει επίθετο Ελματζόγλου στην Μακεδονία (το γκουγκλ δίνει αρκετά αποτελέσματα).

  174. Γς (96), όχι και Καίσαρ ο Κουγιουμτζέλης! Καίσαρ ήταν ο Αλεξόπουλος (και Αμίλκας ο Αλεβιζάτος)
    Σωτήρ (153), αιρετικόν άνθρωπον μετά πρώτην και δευτέραν νουθεσίαν παραιτού. Δεν έχεις προσέξει ότι κανείς δεν απαντάει στον Νεσταναίο;

  175. nikiplos said

    Για τον κυνόδοντα του Λάνθιμου…

    Η ταινία είναι πολύ καλή. Ως ταινία «με πολλά νοήματα» (τουπίκλην συνεφίλ) δεν ενδείκνυται για πολλά, αλλά για ιδιαίτερο κοινό… Εδώ υποννοείται ένα κοινό που έχει εντρυφήσει σε αυτού του τύπου τις ταινίες και που θα καθόταν άνετα να ξαναδεί «τα χρόνια του Οδυσσέα» του Τεό…

    Ο Κυνόδοντας μου άρεσε περισσότερο για τα δεύτερα και τρίτα μηνύματα που περιείχε… Περισσότερο όμως γιατί περιέγραψε λιτά την ελληνική πραγματικότητα. Όπως και η οικογένεια δεν είχε καμία επαφή με τον έξω κόσμο, το γίγνεσθαι κλπ, έτσι και η χώρα μας διάγει μιαν ειδικού τύπου εσωστρέφεια. Μια εσωστρέφεια την οποία είναι εύκολο να διαπιστώσει κάποιος, αρκεί να βγει για λίγο έξω από τη χώρα και να έχει τα μάτια του ανοικτά…

    Επιγραμματικά εμένα οι πρώτες μνήμες μου ήταν:
    -Τα καπετανάτα της χώρας, οι αδιάφορες για το κοινωνικό σύνολο λογής συντεχνίες, λογίζονται για συνδικαλισμός…
    -Οι τσιμεντένιες χαβούζες λογίζονται για πόλεις, που δήθεν έχουν κι αρχιτεκτονική, ενώ οι παραβάσεις είναι ο κανόνας.
    -Η κλειστή κάστα των μανδαρίνων διοικητών του κράτους, λογίζονται για δήθεν δημόσιος τομέας
    -ένα συνονθύλευμα αλληλοαναιρούμενων νόμων πολυαρχίας που οδηγούν στην αναρχία και στο δίκιο του ισχυροτέρου, υποννοούν δήθεν ένα κράτος δικαίου
    -Τα ανεξέλεγκτα τσιφλίκια-ιδρύματα Γ’θμιας, στελεχούμενα από μια κλειστή κάστα (οκ με αρκετές φωτεινές εξαιρέσεις), λογίζονται για Πανεπιστήμια
    -Μια οζώδης μάζα λούμπεν χουλιγκάνων μισανθρώπων λογίζονται για αντιεξουσιαστικός χώρος και για κίνημα αναρχικών.
    -Μια οργανωμένη μάζα υπάκουων υπόδουλων και wannabe νέων λογίζονται για δήθεν πολιτικές νεολέρες, ενώ υπακούουν τυφλά στα κελεύσματα των κομματικών στεγανών

    Θα μπορούσε κανείς να αγορεύει ώρες για τον κυνόδοντα που ζούμε εντός της χώρας μας και της εικονικής πραγματικότητάς της, αλλά δεν πρέπει να ληφθεί αυτό σαν γενική κατηγορία και να καταντήσουμε σαν τους Δήμ(ι)ους…
    Το γεγονός ότι η χώρα μας δεν έγινε ποτέ αστική δημοκρατία δυτικού τύπου και κράτος δικαίου, είναι το κυρίως ειπείν πολιτικό μας πρόβλημα και ο Κυνόδοντας του Λάνθιμου το περιέγραψε γλαφυρά…

  176. nikiplos said

    Για τον Διονύση Σαββόπουλο…

    Κατ’ εμέ είναι ο μεγαλύτερος σύγχρονος έλληνας ποιητής. Είναι και τραγουδοποιός και μουσικός, αλλά μεγαλύτερη δύναμη έχουν τα λόγια του… Το αν μιμείται, αντιγράφει ή ακολουθεί ξένες φόρμες, αυτό δεν είναι δα και καινοφανές. Μικρή χώρα είμαστε, δεν μπορούμε να παράξουμε σημαντικά πράγματα στον παγκόσμιο πολιτισμό… Αναγκαστικά ακολουθούμε τις εκάστοτε φόρμες.

    Οι καλοί κλέβουν, οι κακοί αντιγράφουν. Αντιγράφο δεν θα έλεγα ποτέ τον Διονύση Σαββόπουλο. Υπήρξε πρωτοπόρος στη μουσική φόρμα που αποφάσισε να ακολουθήσει και την κατάλληλη στιγμή δεν δίστασε να την συνδυάσει με παραδοσιακούς ήχους, όργανα και μορφές. Ενέταξε μέσα στη μουσική του γνωστές φράσεις, όπως και οι προηγούμενοι άλλωστε του χώρου… Αν θέλει να δει κανείς μουσικά τις αντιγραμμένες φόρμες που είναι παρμένες ξένα γνωστά έργα, τότε φοβάμαι πως μετά τον Τσιτσάνη θα πρέπει να διαγράψει όλους τους υπόλοιπους μέσα στους οποίους θα πρέπει να συμπεριλάβει στα περισσότερα έργα τους, τους τεράστιους Μίκη και Μάνο.

    Ο Νιόνιος όμως όλες τις μουσικές φόρμες τις πέρασε μέσα από τα μυωπικά γυαλιά του, τον καπνό του, μας έκανε εντέλει να τις αγαπήσουμε… Μόνο που ο Σαββόπουλος, καθόλου δεν τις έκρυψε. Αντίθετα τις ανέδειξε με δικά μας ηχοχρώματα και ξέφρενους πανηγυρικούς ρυθμούς… Μας έκανε να ξαναακούσουμε τα κλαρίνα τις φλογέρες και τα νταούλια μαζί με ηλεκτρικές κιθάρες και τελικά να τα αγαπήσουμε κι αυτά… Να τραγουδήσουμε μαζί του τσιφτετέλια, και γιατί όχι, κάποιοι από εμάς «σπασομέσηδες» να προσπαθήσουμε να τα χορέψουμε. Ακόμη και το μαρς των παρελάσεων μας έκανε ο Νιόνιος να απολαύσουμε με το Ολαρία Ολαρά του…

    Ένας μουσικός θα δει πολλά πράγματα σε τραγούδια του ΔΣ. Για παράδειγμα το «Δεκέμβρης του 44…» (από το Γεννήθηκα στη Σαλονίκη) ξεκινάει με μια έντονη διαφωνία στην αρμονική σύνθεση, ένα είδος «φάλτσου» που αν μη τι άλλο περιγράφει τη σκοτεινή ατμόσφαιρα της περιόδου εκείνης. Για να λυθεί αυτή η μουσική διαφωνία με την ονειρική μεταπολεμική περίοδο που ονειρεύεται, το τραμ, τα φώτα της παραλίας, το σκαλοπατάκι… Πάρα πολλά θα μπορούσαν να γραφούν για αυτήν την ιδιότυπη εναρμόνιση που κάνει στα τραγούδια του ο ΔΣ, αλλά καλύτερα είναι να μπει κανείς στον κόσμο του μέσα από τα ακούσματα και τις παρτιτούρες…

    Από την άλλη, οι στίχοι του μοναδικοί, πρωτοποριακοί. Μπορεί τα θέματα να ήταν δανεικά ή παραπλήσια με διεθνή πιασάρικα, όμως ο Νιόνιος τα έντυσε και τα έβαλε ξανά μέσα στη δική μας ντοπιολαλιά και σκέψη. Την νταρντάνα την Ζωζώ με το γιό του παππά, τον Ζεϊμπέκικο (στο οποίο αποκαλεί τον Μπάτη πατέρα του), τους ψευδομάρτυρες που καπνίζουν, τη σκάλα στο φωταγωγό μιας πολυκατοικίας ένα ζεστό μεσημέρι… Τα βήματα στη σκάλα που σβήνουν και περιμένεις να χτυπήσει το κουδούνι… Κανείς (από τη φαλακρή τραγουδίστρια του Ιονέσκο)… Κι όμως όλοι περιμένουμε αυτό το κουδούνι να χτυπήσει…

  177. nikiplos said

    175@ «το βλέμμα του Οδυσσέα» μην τρελαθούμε κιόλας…

  178. # 176

    Αγαπητέ, επειδή τον Ντύλαν στην Ελλάδα τον μάθανε επί Χατζηδάκι στο Τρίτο ήταν λογικό να ενθουσιασθούν οι νεοέλληνες όσοι λιγοι όμως τον άκουγαν 10 χρόνια πριν είχαν τις αμφιβολίες τους περί Νιόνιου ( Η καλύτερη μεταφορά τραγουδιού Ντύλαν στα ελληνικά κατα την γνώμη μου είναι το σενιόρ με τους ΠυξΛαξ ). Ο Σαββόπουλος δεν είναι εξέχων μουσικός-σκέψου απλά τον Ξαρχάκο ή τον Μούτση για να μην πάμε στα ιιερά τέρατα- ούτε καλός ποιητής όπως διατείνεσαι, είναι εξαιρετικός θεατράνθρωπος κι ό,τι αρέσει ΔΙΚΟ ΤΟΥ στα τραγούδια του είναι ο θεατρικός τρόπος που τα ερμηνεύει. Εξ άλλου το καλύτερο ΜΑΚΡΑΝ δημιουργημά του είναι ο Μπάλλος.
    Οπωσδήποτε έγραψε και καλά τραγούδια αλλά λίγα καλά τραγούδια έχουν γράψει πολλοί που δεν τους θυμόμαστε καν ίσως γιατί δεν είχαν την …ευστροφία,- να το πω έτσι να ξεκινήσουνε από ήλιο κόκκινο ζεστό και νακαταλήξουνε στον Μητσοτάκ (!) περνώντας από αναγκαίες στάσεις ώστε να είναι στο προσκήνιο με οποιονδήποτε κρατούντα.
    Αλλο είναι να εμπνέεσαι όπως ο Μίκης το Ματχάουζεν από το κονσέρτο για βιολί του Μπετόβεν κι άλλο να «γράφεις «το καλέ μου φίλε σου γράφω»

  179. ΣΠ said

    Την ταινία «Κυνόδοντας» την είδα όταν πρωτοπαίχτηκε στις αίθουσες. Ομολογώ ότι την είδα επειδή μου προκάλεσε το ενδιαφέρον το γεγονός ότι ήταν υποψήφια για Όσκαρ. Μέχρι τότε δεν τον ήξερα τον Λάνθιμο. Μπορώ να πω ότι μου άρεσε πολύ. Ήταν κάτι καινούργιο, πρωτότυπο και πολύ ενδιαφέρον. Το είδα σαν ένα σχόλιο πάνω στην ανθρώπινη συμπεριφορά σε συνάρτηση με τις κοινωνικές συνθήκες και την επίδρασή τους. Κατανοώ όμως και όσους δεν τους αρέσει η ταινία. Είναι μια ιδιαίτερη ταινία που ή την αγαπάς ή την μισείς αλλά πάντως δεν σε αφήνει αδιάφορο.

    Όταν διάβασα για τις κατηγορίες αντιγραφής από την μεξικάνικη ταινία, κατέβασα την μεξικάνικη ταινία από το διαδίκτυο για να την δω και να συγκρίνω. Θα έλεγα ότι υπάρχει βέβαια η κοινή ιδέα μιας οικογένειας που ζει σε ένα σπίτι αποκλεισμένη από τον υπόλοιπο κόσμο, όμως οι ομοιότητες τελειώνουν εκεί. Ο «Κυνόδοντας» είναι μια τελείως διαφορετική ταινία με πολύ ουσιαστικότερη ανάλυση των χαρακτήρων. Είναι σαν να λέμε ότι το «Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο» του Παζολίνι είναι αντιγραφή του «Βασιλέα των Βασιλεων» του Νίκολας Ρέι. Καμία σχέση.

    Από τότε είδα και τις επόμενες δύο ταινίες του Λάνθιμου, τον «Αστακό» και τον «Θάνατο του ιερού ελαφιού», και μου άρεσαν και οι δύο. Ο Λάνθιμος έχει δημιουργήσει ένα ιδιαίτερο, πολύ χαρακτηριστικό κινηματογραφικό ύφος που εγώ τουλάχιστον το βρίσκω ελκυστικό. Σίγουρα θα δω και την τελευταία ταινία του για την οποία διαβάζω ότι είναι διαφορετική θεματικά από τις προηγούμενες αλλά έχει κάποια στοιχεία από το ιδιαίτερο ύφος του Λάνθιμου.

  180. ΣΠ said

    Ο Κουγιουμτζέλης βγήκε στην σύνταξη από το ΕΜΠ το 1972. Εγώ μπήκα το 1973. Παρ’ όλ’ αυτά, βρέθηκα μαζί του στο ασανσέρ του κτιρίου Χημικών Μηχανικών. Μάλλον ήταν ομότιμος καθηγητής τότε. Πολύ ευγενικός άνθρωπος. Με χαιρέτησε και μου κράτησε την πόρτα του ασανσέρ κι ας ήμουν απλώς ένας πρωτοετής φοιτητής.

  181. ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ said

    στην Αλεξανδρούπολη υπάρχουν πολλοί με το επώνυμο Κουγιουμτζής ,

  182. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >> «Χτένισε τα ξανθά μαλλιά και βγάλ’ τ’ αποχτενίδια και δώσε τα στον κουγιουμτζή να φτιάξει δαχτυλίδια»

    Χτένισε τα σγουρά μαλλιά βγάλε τ΄αποχτενίδια
    και δόσ΄τα του κουγιουμουτζή να κάμει δαχτυλίδια

    Στο 43:00
    (πολύ καλό βιολί)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: