Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τα 135 πρόσωπα της αγαπημένης

Posted by sarant στο 14 Φεβρουαρίου, 2019


Tου Αγίου Βαλεντίνου σήμερα και για δεύτερη ή τρίτη (το πολύ) φορά το ιστολόγιο ενδίδει στο έθιμο, που θέλει να γιορτάζουμε σήμερα τον έρωτα. Δεν θα σας προσφέρω σοκολάτα όμως, διότι εδώ λεξιλογούμε.

Ονόματα θα σας προσφέρω, ονόματα για ν’ αποκαλέσετε την αγαπημένη σας.

Από το βιβλίο του φίλου Παντελή Μπουκάλα «Όταν το ρήμα γίνεται όνομα. Η ‘αγαπώ’ και το σφρίγος της ποιητικής γλώσσας των δημοτικών», που το παρουσιάσαμε πρόπερσι στο ιστολόγιο, θα ξεσηκώσω έναν κατάλογο επιθέτων που έχουν αντληθεί από δημοτικά τραγούδια.

Γράφει ο Μπουκάλας: Στη δημοτική ποίηση λοιπόν και στα παινέματά της είναι πολλά και ευφάνταστα τα σύνθετα επίθετα που επιχειρούν να συλλάβουν και να αποδώσουν μονολεκτικά είτε ένα πρόσωπο στην ολότητά του είτε κάποιο ξεχωριστό χάρισμά του, μια εξαιρετική δεξιότητά του.

Και για να στηρίξει αυτόν τον ισχυρισμό, ο Μπουκάλας παρουσιάζει έναν κατάλογο, όχι εξαντλητικό: Ακολουθεί σχετικός κατάλογος, με σποραδικές εσωτερικές ομαδοποιήσεις, ο οποίος είναι, εννοείται, ατελής και ανοιχτός.

Ο κατάλογος πιάνει τρεις σελίδες (312-314) του βιβλίου. Τον παραθέτω στα επόμενα με κάποια επεξηγηματικά σχόλια, τα περισσότερα από τον ίδιο τον Μπουκάλα σε υποσημειώσεις και τελικές σημειώσεις.

Φυσικά, πρόκειται για κατάλογο παινεμάτων για γυναίκα. Παινέματα για άντρες, από γυναίκες, υπάρχουν, αλλ’ επειδή ο γυναικείος λόγος είναι υπόγειος και δεν αγαπά τη δημοσιότητα δεν (ξέρω να) έχουν συγκεντρωθεί. Βέβαια, κσός και κσομηλιγγάτος [χρυσός και χρυσομηλιγγάτος] και στην κορφή αστεράτος, είχε καταγράψει ο Παπαδιαμάντης από το γυναικείο ιδίωμα της Σκιάθου.

Ιδού λοιπόν τα 135 πρόσωπα της αγαπημένης -κάποιο θα βρείτε να ταιριάζει!

  1. αγγελοκαμωμένη,
  2. αγγελοκάμωτη,
  3. αγγελόπλαστη,
  4. αγγελοπλουμισμένη,
  5. αγγελοστόλιστη και αγγελοστολισμένη,
  6. αγγελοστορισμένη, [που την έχουν ιστορήσει = ζωγραφίσει οι άγγελοι]
  7. αγγελοζωγράφιστη, [αγγελοσγουράφιστη στον Ερωτόκριτο]
  8. αγγελοκατέβατη αλλά και αγγελοκορμότατη,
  9. μπαμπακοστηθούσα,
  10. κερασομαγουλάτη,
  11. νεραντζομάγουλη και νεραντζομαγουλάτη,
  12. ομορφοκαμωμένη,
  13. ψιλόχαδη και λιγνοχαϊδεμένη,
  14. κανελοθρεμμένη,
  15. αφρατομαγουλάτη,
  16. σγουροξανθομαλλούσα,
  17. μοσχοκαρφένια,
  18. λεφτοκοκαλάτη,
  19. μοσχοκανελοκόκαλη, [Το πήρε και ο Καζαντζάκης στην Οδυσσεια]
  20. μοσχοκανελοκάμωτη και κανελοζυμωμένη,
  21. βεργολιγνολυγερή,
  22. ροδοκοκκινάτη,
  23. τριανταφυλλένια,
  24. ροδοτριανταφυλλένια,
  25. ροδομαγουλάτη,
  26. ροδοπεριχυμένη και περίχυτη,
  27. ανοιχτοκουταλάτη, [με ανοιχτές ωμοπλάτες]
  28. κοκκινομαγουλάτη,
  29. φεγγαρομαγούλα,
  30. ροδομυγδαλάτη,
  31. γερακοκορφομάτα,
  32. σαρανταπλεξουδάτη,
  33. κρασογαλανή,
  34. γαλανομάτα,
  35. μαυρομάτα,
  36. μπιρμπιλομάτα,
  37. γλυκόματη,
  38. ομορφοδυοματούσα,
  39. περδικομάτα (αλλά και με μάτια ζαχαροξάνοιχτα, ζαχαροπαιχνιδάτα και ζαχαροκοίταχτα),
  40. περδικόστηθη,
  41. περδικοκλωνάρα,
  42. περδικοκελαηδίστρα,
  43. περδικοκακαρίστρα,
  44. ζαχαρομίλητη,
  45. παιχνιδομάτα,
  46. παιχνιδοματούσα,
  47. ψιλομελάχρινη,
  48. ψιλομουσουδάτη [με λεπτά χαρακτηριστικά του προσώπου]
  49. ψιλοχάραη και καλοχάραη,
  50. γαριφαλοχνοτάτη,
  51. στρογγυλοπρόσωπη,
  52. στρογγυλομηλοπρόσωπη και κοκκινομηλοπρόσωπη,
  53. γλυκοποθητή και γλυκοποθητούσα,
  54. ωραιοζωγραφισμενη,
  55. ωριοπλουμισμένη,
  56. ωριόπλουμο (κορίτσι),
  57. μορφοπλουμισμενη,
  58. ερωτοδέσποινα,
  59. ποθοκρατόρισσα,
  60. καμαροφρυδούσα,
  61. καμπανοφρυδούσα,
  62. γαϊτανοφρυδάτη,
  63. γαϊτανοφρυδούσα,
  64. καστανοφρυδού και αγγελοφρυδούσα,
  65. μασουροδαχτυλάτη, [με τορνευτά δάχτυλα]
  66. κρινοδάχτυλη,
  67. βερικοκόκκινη,
  68. λυγεροκορμούσα,
  69. λιγνοκορμούσα,
  70. χρυσολαμπαδόκορμη,
  71. κοντοπλεμενη,
  72. τσακιροματούσα,
  73. σιρικοκόκκινη, [σιρίκια είναι τα μαύρα χειμωνιάτικα σταφύλια]
  74. σιρικομάτα και σιρικομαυρομάτα,
  75. τριαντακλωνοκυπάρισση,
  76. μαρμαροκαμωμένη,
  77. καμαροτράχηλη,
  78. μαρμαροτράχηλη ή μαρμαροτραχήλω και μαρμαροτραχήλα, αλλά και ασπρομαρμαροτράχηλη,
  79. λυγεροπερπατούσα, [Κι αυτό στην Οδύσσεια του Καζαντζάκη]
  80. καμαροπερπατούσα,
  81. περιστεροπερπάτητη,
  82. παπιροπατού, [κυπρέικο, παπίρα είναι η πάπια]
  83. σιγαλοπερπάτητη και σιγανοπερπατούσα,
  84. σιγαλομίλητη,
  85. ανθοδροσομιλούσα, [Κι αυτό στην Οδύσσεια του Καζαντζάκη]
  86. δαχτυλιδόστομη,
  87. χρυσοδαχτυλιδόστομη,
  88. νεραϊδολαλούσα,
  89. νεραϊδαγγελοκάμωτη,
  90. ερωτοπληγωμένη,
  91. κανελοζυμωμένη,
  92. ουρανόπλαστη,
  93. ζαχαροζυμωμένη και ζαχαροκαμωμένη,
  94. καντιοζυμωμένη,
  95. ζαχαροζύμωτη,
  96. ζαχαροφιλημένη,
  97. ζαχαρόμηλη,
  98. ζαχαροκοίμητη και μελιτοξυπνούσα,
  99. λαμπαδοχυτή,
  100. ασημοδάχτυλη,
  101. γλυκόχλομο (πιπίνι),
  102. λεβεντοκάμωτη,
  103. φιλντισοκοκαλένια,
  104. κρουσταλλοβραχωνάτη,
  105. καρυδομάγουλη,
  106. καρυδοπλάνευτη,
  107. αμυγδαλομάτα, [Ο Βάρναλης στη Ζούγκλα έχει μυγδαλοματούσα και μελισσοχνουδάτη]
  108. αμυγδαλοπλεμένη,
  109. αμυγδαλογελάστρα,
  110. μυγδαλογελούσα και ανευροχορταρίστρα,
  111. ασημοκαρυόλαιμη,
  112. ψηλομελαχρινή,
  113. μαξιλαροκεντήστρα και πατητοξομπλιάστρα,
  114. διπλομερακλίδισσα,
  115. νεραντζοπλουμιδάτη,
  116. κανακολαιμούσα,
  117. λιανοκοκαλάτη,
  118. κρυσταλλοχιονάτη με τα σχιζομυγδαλάτα μάτια, την επίσης σχιζομυγδαλάτη γλώσσα και το γλυκονοστιμάτο στόμα,
  119. σγουρομηλιγγάτη,
  120. ροδοσταμενια,
  121. ροδοπλασμενη,
  122. πεντάμορφη,
  123. γαργαρομιλούσα και γαργαρολαιμούσα,
  124. γλυκοκελαδούσα,
  125. χαμοκελαδούσα,
  126. φεγγαροπρόσωπη και φεγγαροπροσωπάτη,
  127. φεγγαρομετώπη και φεγγαρολαμπυρούσα,
  128. κοκκινόχειλη,
  129. δαμασκηνόχείλη και μερτζανόχειλη, [μερτζάνι είναι το κοράλλι]
  130. σαραντομπλεξουδούσα,
  131. λιγνοπουγουνάτη,
  132. λακκουδοπίγουνη και λακκουδοπιγουνάτη, [που έχει λακκάκι στο πηγούνι]
  133. κουντουροφτερνόποδη
  134. κοκκινοσωκαρδούσα και ασπρομουβελεσούσα, [που φοράει, αντίστοιχα, κόκκινο σωκάρδι και άσπρο βελέσι -πολύ πρωτότυπη η συμπερίληψη του κτητικού «μου» στο σύνθετο!]
  135. ασπροκολοβολούσα

 

Αυτό το τελευταίο επίθετο το έχει και ο Παπαδιαμάντης. Στο διήγημα Άσπρη σαν το χιόνι (1907) ο ήρωας συναντάει το φιλικό του αντρόγυνο να έρχονται καβάλα στα υποζύγιά τους και παινεύει την καπετάνισσα:

Καὶ τότε ἀπήγγειλα:

Ἀσπροκολοβολοῦσα μου, καὶ ἄσπρη σὰν τὸ γάλα,
σένα σοῦ πρέπει λεβεντιά, σοῦ πρέπει καὶ καβάλα
.

Σημειώσατε ὅτι ἡ πρώτη λέξις τοῦ διστίχου, ἄνευ δυσφημίας, σημαίνει ἐκεῖ εἰς τὰς νήσους τὴν φέρουσαν λευκὸν κολόβιον, ἢ φουστάνι ἄνευ χειρίδων.

Άνευ δυσφημίας, μέρα που είναι.

ΥΓ

Αλήθεια, ποιο από τα 135 επίθετα βρισκετε ωραιότερο;

Advertisements

227 Σχόλια to “Τα 135 πρόσωπα της αγαπημένης”

  1. rizes said

    ΠΡΩΙΝΗ ΑΝΑΣΑ
    https://vgiannelakis.wordpress.com/2013/04/06/%cf%80%cf%81%cf%89%ce%b9%ce%bd%ce%ae-%ce%b1%ce%bd%ce%ac%cf%83%ce%b1/

  2. Λεύκιππος said

    Καλημερα Βαλεντινε,….

  3. Γς said

    Δαχτυλιδόστομη !

  4. dryhammer said

    Καλημέρα!

    Μία ανθυποσημείωση για την ημέρα.

    Όταν -και για όσο- είναι κάποιος πραγματικά ερωτευμένος, έχει κάθε μέρα τ’ Άη Βαλεντίνου. Άμα ξενερώσει (απο-γοητευτεί) προσφεύγει στα διάφορα καταστήματα με είδη «για την ημέρα».

    >…λευκὸν κολόβιον, ἢ φουστάνι ἄνευ χειρίδων.

    Όταν, επί χλαμύδων και σανδάλων, παρουσιάστηκα στο κέντρο για κατάταξη, μου φόρτωσαν ένα μπόγο ρούχα κλπ κι ένα χαρτί που έλεγε τι μου έδωσαν. Πήγα σε μια άκρη κι άρχισα μαζί με μια σειρούλα να τσεκάρουμε. Κάποτε φτάσαμε σ΄ένα είδος ονόματι «κελλόβιον». Άγνωστη λέξη και στους δύο. Δια της απαγωγής στο άτοπο (δλδ ό,τι θα περίσσευε αυτό θα ήταν) ανακάλυψα πως εννοούσαν το πουλόβερ.
    Πόθεν έλκει την καταγωγή της η λέξη;

    Γς, πολύχρονος!

  5. Λεύκιππος said

    Μέρα που είναι σήμερα…

    Σε ένα παλιό του Αρκά με τον Κόκορα, η κότα τον περιλούζει «άντε να χαθείς ηλίθιε, χαμένε, καθυστερημένε, ανέραστε, βλάκα,…..»

    Κι αυτός¨ Εμένα είπες ανέραστο μωρή;

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4 Κολόβιο πρέπει να σας δώσανε -αμάνικο πουλόβερ, έτσι; Από το κολοβός, επειδή δεν έχει μανικια.

  7. Αὐγουστῖνος said

    Καλημέρα χωρὶς εὐχὲς γιὰ τοὺς «Βαλεντίνους» καὶ τὶς «Βαλεντῖνες» τῆς ἡμέρας. Νὰ μάθουνε νὰ γιορτάζουν ὅλη τὴ χρονιὰ τὸν ἔρωτά τους καὶ ὄχι νὰ πέφτουνε θύματα τῶν λογῆς λογῆς ἐμπόρων.
    Λεξιλογικῶς πλούσια ἡ σημερινὴ ἀνάρτηση καὶ πολὺ τὴ χάρηκα. Ἀλλά…
    …πάντα μοῦ ἔκανε ἐντύπωση τὸ «οἴνοπα πόντον» τοῦ Ὁμήρου, γιατὶ δὲν μποροῦσα νὰ συνδυάσω τὸ γαλάζιο τῆς θάλασσας μὲ τὸ χρῶμα τοῦ κρασιοῦ, ἀκόμα καὶ τοῦ πιὸ σκούρου. Τὸ εἶχα ἀπορία. Καὶ ἔρχεται τώρα τὸ «κρασογαλανή» (στὸ 33 τοῦ καταλόγου) νὰ μοῦ ἐνισχύσει τὴν ἀπορία. Καμία ἐξήγηση;

  8. dryhammer said

    7=f(4) Το πουλόβερ του στρατού είναι με μακριά μανίκια και το έγραφε (τα θυμάμαι σαν τώρα) κελλόβιο με 2 Λ και δεν το βρήκα ούτε το απάντησα πουθενά αλλού. Ήταν η πρώτη ελληνικούρα του στρατού. Ακολούθησαν κι άλλες.

  9. Πουλ-πουλ said

    4
    Αν θυμάμαι καλά το πουλόβερ ήταν αμάνικο, δλδ κολόβιον.

  10. Conspiraki Theologist said

    Το (59) «ποθοκρατόρισσα» είναι εντυπωσιακό

  11. spiral architect 🇰🇵 said

    Καλημέρα και χρόνια Πολλά. ❤

    Έλα να πάμε στο νησί
    η μάνα σου εγώ κι εσύ
    έλα να πάμε ρούσα μου
    και γαϊτανοφρυδούσα μου
    .
    (για να κολλήσει και με τη χθεσινή ανάρτηση)

  12. ap8938 said

    4/6 κολόβιο ή κολόμβιο; στο ΚΕΤΘ που παρουσιάστηκα προ αμνημονεύτων ετών το λέγανε κολόμβιο και είχε μανίκια.

  13. νεσσίμ said

    7. Ο ομηρικός «οίνοψ πόντος»: τα χρώματα στους αρχαίους

  14. dryhammer said

    Το δικό μου κελλόβιο ήταν στο ΚΕΕΜ. Μου φαίνεται τελικά πως κάθε κέντρο τα τύπωνε σε δικό του έντυπο, αντιγραμμένο από κάποιο αρχικό χειρόγραφο για αυτό και καθένας κι ο θεός του…

  15. Παναγιώτης Κ. said

    Προτρεπτικό το τελευταίο ερώτημα για το ποιο από τα 135 επίθετα βρίσκουμε πιο πολύ του γούστου μας, για να ξαναδιαβάσουμε τον πίνακα!

    Επιλέγω 102 παραλλαγμένο! Δίπλα λοιπόν από την λεβεντοκάμωτη βάζω την λεβεντονιά.

  16. Πάνος με πεζά said

    Εντυπωσιακά τα περισσότερα ! Αλλά η τραγουδισμένη «δακτυλιδόστομη», κερδίζει πράγματι πόντους…

  17. Κολόμβιο, με μανίκια (νομίζω), θυμάμαι κι εγώ από το ΠΝ.

  18. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Το σημερινό προσφέρεται για διαφήμιση ινσουλίνης…
    Λιγώθηκα (ή μάλλον έγκωσα, για να χρησιμοποιούμε και τις λέξεις που συζητάμε εδώ) κάπου στο 100 και σταμάτησα, θα διαβάσω τα υπόλοιπα το απόγευμα… 🙂
    Εγώ, για να μην παιδεύομαι με δύσκολες λέξεις, όταν η γυναίκα μου ζητάει να της πω καμμιά γλυκιά κουβέντα, λέω «μπακλαβάς» ή «προφιτερόλ» (εναλλάξ, για να έχουμε και ποικιλία).

  19. Πάνος με πεζά said

    «Φρύδι μου γαϊτανόφρυδο και κοντυλογραμμένο» ξέρουμε κι από το Ρίτσο, φυσικά.

  20. Γς said

    Κεραμιδοκανελοκοραλλοκόκκινομάλλα μου!

  21. Παναγιώτης Κ. said

    Η WP μας χάλασε την κανονικότητα.
    Γενικώς το διαδίκτυο τις τελευταίες μέρες ήρθε να μας θυμίσει να…μη παίρνουμε πολύ θάρρος… 🙂

  22. # 14 κ.λ.π.

    Πάντως το κελλός στ’ αρχαία σήμαινε βασικά τον κουλό και γενικώς κάποιν μισερωμένο, πιθανόν εδώ το χωρίς μανίκια αλλά επειδή σίγουρα οι καραβανάδες δεν ξέρανε τι σημαίνει ( Να πάτε για κατάκλισις και να ξαπλώσετε, έλεγε ο δικός μας) το είπανε και για όσα είχανε μανίκια

  23. nikiplos said

    καλημέρα… δεν βρήκα την κορακοφρυδάτη αλλά και την ζαχαροκαντιοζύμωτη των καλάντων της πρωτοχρονιάς…
    ωραία τα προτεινόμενα επίθετα…

    επίσης δεν ξέρω τι είναι το σωρκάδι και το βελέσι…

    Τέλος μου έκανε εντύπωση το κουντουροφτερνόποδη
    τι να είναι το κουντουρό- ?

  24. Faltsos said

    Χωρίς αμφιβολία η συζήτηση γίνεται για το «κολόβιο». Είναι νομίζω συνηθισμένο, σπάνιες ορολογίες να παραποιούνται με διάφορους τρόπους (κελλόβιο, κολόμβιο) από γραφείς που δεν τις έχουν ξανακούσει. Όσο για τα μανίκια όπως λέει και ο κατασκευαστής (http://www.theodoropoulos.gr/gr/show/?srt=price_ASC&c=4&sid=11), αν το θέλετε με μανίκια δεν θα τα χαλάσουμε:

    «Το κολόβιο ήταν ένα πουκάμισο με κοντά μανίκια μέχρι τον αγκώνα, το οποίο φορούσε σε ορισμένες περιπτώσεις ο Αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Σήμερα πέρασε όπως και άλλα στη χρήση των ιερέων ως ένα ένδυμα άλλοτε με μανίκια και άλλοτε χωρίς. Ζητήστε μας να ράψουμε το κολόβιο της επιλογής σας!»

  25. Παναγιώτης Κ. said

    @18. 🙂

    Όπως το ανέκδοτο με τον λιγομίλητο γαμπρό στο τραπέζι!
    Τον είχα συμβουλέψει εκεί που θα πάει να μη λέει πολλά και όταν μιλάει να λέει…στρόγγυλες κουβέντες.
    Αμίλητος καθώς στέκει, δέχεται την προτροπή:
    -Εσύ γαμπρέ δεν ξέρεις κάτι να μας πεις;
    -Ξέρω, ξέρω!
    Ήλιος, φεγγάρι, κουτσοπόφυλλο και αλώνι!

    ( κουτσουπόφυλλο είναι το φύλλο της κουτσουπιάς )

  26. Γς said

    23:

    >κουντουρό- ?

    κονυή;

  27. cronopiusa said

    Άγιος βαλεγδύνος

    Φιλντισοκοκκαλένια μου

  28. sarant said

    24 Κι εγώ αυτό λέω. Τα «κολόμβιο» και «κελλόβιο» πρέπει να είναι σπασμένο τηλέφωνο.

  29. Γς said

    κοντή

  30. Προσωπικά προτιμώ τα βαρβαρικά του ζωικού βασιλείου- είναι και πιο κοντά στην πραγματικότητα, αγαπαπάκι μου στην αρχή και αστερατάκι μου μετά το κατσίκωμα…

  31. Georgios Bartzoudis said

    Δεν έχω χρόνο για να ψάξω πολλά επίθετα για την «καλή» στη μακεδονική ΓΛΩΣΣΑ. Είναι βέβαια το όνομα Καλή ή Καλίτσα ή Καλούδα, αλλά από τα επίθετα θυμάμαι (από το γνωστό τραγούδι): «Όλις οι βέργις στου χουρό, δικιά μου βέργα δε ΄νι δω». Το παρόμοιο υπ’ αριθ. 21. βεργολιγνολυγερή, δεν το χρησιμοποιούμε στη ΓΛΩΣΣΑ μας.

  32. Γς said

    23, 26, 29:

    κούντουρος < κόντουρος < κοντός + οὐρά

  33. Χαρούλα said

    Καλημέρα! Γλυκιααααά!

  34. Faltsos said

    Ἀσπροκολοβολοῦσα μου, καὶ ἄσπρη σὰν τὸ γάλα,
    σένα σοῦ πρέπει λεβεντιά, σοῦ πρέπει καὶ καβάλα.

    ἄνευ δυσφημίας

    Το ασπροκολοβολοῦσα σας πείραξε, εκείνο το «σοῦ πρέπει καὶ καβάλα» εντάξει;

  35. Γς said

    32:

    Και χτυπάει το τηλέφωνο στο εργαστήριο:

    -Τον κύριο Μακρή παρακαλω

    -Δενν έχουμε κανέναν Μακρή εδώ κύριε. … μόνο έναν κοντό

    Και γυρίζει οι Γιώργος [ο κοντός] και με κοιτάζει απαξιωτικά
    \

  36. ΚΑΒ said

    . Τάς δυσφημίας τῶν ὀνομάτων φεύγων (Στράβων, Γεωγραφικά 13.2.6)

    εντάξει για το ασπροκολοβολοῦσα αλλά το καβάλα ;

    κολόβ-ιον , τό,
    A.sleeveless (or short-sleeved) tunic, POxy.921.6, 16 (iii A.D.), PTeb.406.17 (iii A.D.), Serv.ad Virg.A.9.616.
    2. of the senatorial clavus, Ps.-Acroad Hor.Sat.1.5.36.

    Αινειάδα IX 616
    et tunicae manicas et habent redimicula mitrae

    φορούν χειριδωτούς χιτώνες και κορδέλες στο κάλυμμα του κεφαλιού

  37. Χαρούλα said

    7 Αυγουστίνε, το marketing σήμερα δεν αφήνει απορία …χωρίς απάντηση!😅
    Και όμως υπάρχει!
    https://tvxs.gr/news/diatrofi/stin-ispania-pinoyn-mple-krasi-binteo-kai-fotografies&dr=tvxsmrstvxs

    …στην υγειά όλων μας, μέρα που’ναι!

  38. cronopiusa said

    Τι ωραίο βιβλίο το «Όταν το ρήμα γίνεται όνομα. Η ‘αγαπώ’ και το σφρίγος της ποιητικής γλώσσας των δημοτικών»!

  39. @20 : μπορδοροδοκόκκινη

    @28 «κολόμβιο», εκ πολεμικού ναυτικού

    «ζαχαροκοίμητη και μελιτοξυπνούσα», έτσι, δύο σε ένα.

  40. loukretia50 said

    Καλημέρα! Να μπω? – τεστ για τη WP / μαρμάγκα

    Όποιος έρωτα χαίρεται, γιορτής δεν έχει χρεία
    Πόθεν αυτό τεκμαίρεται ? το γράφει η ιστορία!
    (Ανάλογα την έκβαση, δράμα ή κωμωδία)
    ΛΟΥ
    Γλυκομιλού

    YΓ. Αν και τα σοκολατάκια είναι καλοδεχούμενα! – κάθε μέρα!
    ΥΓ. Μερικά κοσμητικά σηκώνουν φάπα!
    άκου «παπιροπατού» [κυπρέικο, παπίρα είναι η πάπια]

  41. spiral architect 🇰🇵 said

    Χθεσινά (πολιτικο)ερωτικά προεόρτια στη Βουλή: «Tον κώλο σου τον ξύριζα και ολημερίς στον σφύριζα.»

  42. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    23 Στο λυγξ (και αλλού) για τα κουντούρια.

    http://www.kepaam.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=36:foresiaprosotsanis&catid=6:foresia&Itemid=1

  43. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    και είτε γιορτάζουν την αγάπη τους συμπαρασυρόμενοι από την εμπορική εκμετάλλευση, είτε επειδή την γιορτάζουν κάθε μέρα (λέμε τώρα …) 🙂 να είναι όλοι καλά και να το συνεχίσουν!

    7, 13: οίνωψ κλπ.
    έχει κι ο γνωστός μας Β. Πανταζής γράψει επ΄αυτού, εδώ στο academia.edu για διάβασμα/κατέβασμα.

  44. sarant said

    34-36 Ειπώθηκε σε γυναίκα που καβαλίκευε υποζύγιο. Αλλά βέβαια είναι τολμηρό.

  45. Σωτήρς said

    Καλημέρα, στα αμυγδαλωτά έχω μια προτίμηση. Αμυγδαλομάτα, αμυγδαλοπλεμένη, αμυγδαλογελάστρα.
    Ωραία είναι επίσης τα γαϊτανό-καμαρόφρυδούσα.

  46. Χαρούλα said

    23 & 42
    Εμείς κουντούρια λέμε υποτιμητικά όλα τα χοντροκομένα παπούτσια.

    Και νομίζω ότι κάτι έχουμε πει και εδώ…
    https://sarantakos.wordpress.com/2010/09/13/babouche/

  47. loukretia50 said

    Περιδικοκακαρίστρα μου και ψιλομουσουδάτη
    αλλού σκορπάς χαμόγελα κι αλλού κλείνεις το μάτι
    ΛΟΥ
    Αχ! σουρτουκογυρίστρα μου γαρυφαλοχνωτάτη

  48. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Περδικομάτης, το έχω συναντήσει σαν επίθετο.

    Την περδικομάτα ακόμη την ψάχνω.

  49. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα.
    Παρακάμπτοντας τὶς ἀμερικανιὲς τῆς ἡμέρας, μπαίνω στὸ θέμα.

    Συμπληρώνω τὸν κατάλογο μὲ τὴν καμαροφρύδα ἀπὸ τὰ παινέματα τῶν καλάντων
    κυρὰ ψηλή, κυρὰ λιγνή, κυρά καμαροφρύδα.

    Παραλαγὴ τοῦ καμαροφρυδούσα ποὺ ὑπάρχει στὸν κατάλογο (α.α.60).

    Νὰ προσθέσω καὶ τὴν ἀηδονολαλούσα, ἂν καί, στὸ συγκεκριμένο τραγούδι, ἀναφέρεται στὴ γλώσσα. Μπορεῖ βέβαια νὰ χαρακτηρίσει καὶ μιὰ καλλικέλαδη τραγουδίστρια.

    Νἀ τὴ χαρεῖς τὴ γλώσσα σου, τὴν ἀηδονολαλούσαν,
    ὁποὺ τὴν κάναν τὰ πουλιὰ λαλιὰ καὶ κελαηδοῦσαν

  50. Jim Jimakos said

  51. ΚΑΒ said

    .Η βάση του ησιόδειου αλετριού, το έλυμα , λέγεται σε μας κουντούρι.

    .Ο Μπουκάλας σ. 498 μας δίνει ένα δίστιχο από τη Σκιάθο:

    Ασπροκολοβολούσα μου, να ‘μουν ποδόγυρός σου
    να ‘μουν και και καλτσοδέτα σου και σκέπη του βυζιού σου.

    και συνεχίζει λέγοντας πως εδώ έχουμε μια από τις πιο ωραίες πλην αδύνατες ευχές που αποτελούν έναν από τους μεγαλύτερους τόπους και τους ισχυρότερους τρόπους στη δημοτική ποίηση.

  52. LandS said

    Το κρασογαλανή προτείνω να το αφήσουμε ασύνδετο με τον Όμηρο. Στις μέρες μας μάλλον σημαίνει τη ξανθιά γαλανομάτα. Ξανθιά ρετσίνα πίναν οι παλιοί αθηναίοι και ξανθιά μπύρα πίνουμε και εμείς (συνήθως).

  53. Σταύρος said

    Εμένα αυτό το ανθοδροσομιλούσα μου άρεσε πολύ, και μου θύμισε το ποίημα της Χατζηλαζάρου
    «εσένα σ’ έχω βότσαλο φρούτο απαλό που τ’ ωρίμασε η θάλασσα
    σ’ ερωτεύω
    σε ζηλεύω
    σε γιασεμί»

  54. Αὐγουστῖνος said

    13: Τὰ θένκια μου, Νεσσίμ. Δὲν εἶχα ὑπόψη μου τὸν Στ. Ἀλεξίου καὶ τὴν πολὺ καλὴ δουλειά του. Καὶ πάλι εὐχαριστῶ.
    37: Κρόνη, αὐτὸ πιά! Μπλὲ λικὲρ ἤξερα, ἀλλὰ ΚΡΑΣΙ;
    43: Γιατρέ μου, ἂν καὶ μὲ κάλυψαν οἱ προαναφερθέντες, σὲ εὐχαριστῶ γιὰ τὴν ἐμπεριστατωμένη ἀπάντηση.
    Ἡ κατακλείδα μου, ἄσχετη μὲ τὸ σημερινὸ θέμα, ἀλλὰ σχεδὸν καθημερινὰ ἐπίκαιρη: Don’t feed the troll. Ἀκόμα καὶ τὸ μακεδονίτικο.

  55. ΚΑΒ said

    Άνοιξε πόρτα της ξαθθής πόρτα της μαυρομάτας
    πόρτα της γατανόφρουης και της παιγνιομάτας

    από την Κάρπαθο.

  56. Γιάννης Ιατρού said

    36: KAB
    Περί tunicae manicas εδώ 🙂

  57. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @44,34,36. Δὲν νομίζω ὅτι χρησιμοποιοῦσαν τὴ λέξη καβάλα μὲ τὴν σημερινὴ σημασία τὴν ἐποχὴ τοῦ Παπαδιαμάντη.

    Διαφορετικὰ τὸ δίστιχο θὰ ἦταν βαρύτατη προσβολή.

    Τὶς ἐποχὲς ποὺ τὰ ὑποζύγια ἦταν τὸ μοναδικὸ μεταφορικὸ μέσον, ὅταν κάποιος πήγαινε καβάλα καὶ συναντοῦσε πεζὸ στὸ δρόμο τοῦ ἔλεγε «ἀνέβα νὰ σὲ πάω καβάλα», ἐφ᾿ ὅσον εἶχε κι ἄλλο ὑποζύγιο διαθέσιμο.

    Ἐπίσης ἦταν συνηθισμένες ἐκφράσεις τοῦ τύπου:
    «Ἔχεις καβάλα, ἢ θὰ πᾶς μὲ τὰ ποδάρια;»

    Βέβαια, ὑπῆρχαν καὶ ὑποτιμητικὲς ἐκφράσεις, ὅπως
    Εἶναι γιὰ τὸ γάιδαρο καβάλα
    ποὺ παραπέμπει στὴ διαπόμπευση, ἐπειδὴ ἔβαζαν αὐτοὺς ποὺ διαπόμπευαν σὲ γάιδαρο καὶ τοὺς περιφέρανε στὸ χωριό, ἢ
    ψώνισε καβάλα
    γιὰ κάποιον ποὺ ἔκανε κακὴ ἀγορά, δηλ. δὲν κατέβηκε ἀπὸ τὸ ὑποζύγιο γιὰ νὰ δεῖ τί ἀγοράζει.

  58. Eli Ven said

    # 4 και τα υπόλοιπα ομοειδή σχόλια: Εγώ πάντως στο πεζικό, το 1997 είχα την τύχη να γνωρίζω το μόνον της ζωής μου κολόμβιον…

  59. sarant said

    57 Θα τη χρησιμοποιούσαν, αλλά ακριβώς επειδή και το κυριολεκτικό ’καβάλα’ ήταν πανταχού παρόν δεν θα ήταν βαριά προσβολή όπως θα ήταν σήμερα.

  60. Χαρούλα said

    51 ΚΑΒ υπέροχο το Σκιαθίτικο δίστιχο. Δεν το ήξερα και ευχαριστώ.
    Όταν αν και αγράμματος μπορείς να πεις ερωτικότατα, αλλά όχι πρόστυχα, αυτό που θέλεις! Εντυπωσιασμένη για άλλη μια φορά από την λαϊκή σοφία!

  61. Κιγκέρι said

    Από τον πλούσιο ανθώνα της λαϊκής μούσας στα Κύθηρα:

    Στρογγυλομηλοπρόσωπη, λακουδοπηγουνάτη,
    Την πέτρα σκίζεις κάνεις δυό με το δεξί σου μάτι.
    Κοκκινοφουστανούσα μου και μπλαβοζωναρού μου
    Ολίγα τα ναζάκια σου και σάλεψες το νου μου.
    Ανεμοτυλιγάδι μου και σπεντιλάδραχτό μου,
    Αγκιναρολεκάτη μου κι ομορφαργάστηρό μου!

  62. Theo said

    Καλημέρα!

    @43:
    Γιάννη, ευχαριστώ για την παραπομπή, αλλ΄ η εξήγηση του Αλεξίου (βλ. σχ. 13) για το ομηρικό οἴνωψ (μωβ μακρινή θάλασσα, καστανόχρωμα βόδια) μου φαίνεται πιο πειστική από αυτήν του Πανταζή (μεθυσμένη, τρικυμισμένη μακρινή θάλασσα, τρεκλίζοντα βόδια).

  63. Κωστής Ανετάκης said

    Τι όμορφη καλημέρα σήμερα. Κύριε Νίκο, με κάνατε και ποθοπλάνταξα με τα υπέροχα προσωνύμια που μας σερβίρατε σαν γλυκά βουτήματα μαζί με τον πρωινό καφέ (ναι, με πλάκωσε λιγάκι το πάπλωμα απόψε). Και ποιο να πρωτοδιαλέξεις, κανείς δεν μπορεί να φάει μόνο ένα. Θα ξεχωρίσω τα πιο όμορφα:

    Ψιλόχαδη και λιγνοχαϊδεμένη, γλυκοποθητή, ποθοκρατόρισσα, ανθοδροσομιλούσα (αυτό θα μπορούσε να είναι προσφώνηση της λαίδης Γκαλάντριελ του Τόλκιν), ουρανόπλαστη, λαμπαδοχυτή, μελισσοχνουδάτη, ζαχαροκοίμητη και μελιτοξυπνούσα, αγγελοπλουμισμένη, αγγελοστορισμένη και, τέλος, γαργαρομιλούσα (σαν ποτήρι δροσερό νερό, για να ξεπλύνεις λιγάκι τη γλύκα απ’ τα κεράσματα).

    Να είσαστε καλά, μου φτιάξατε τη μέρα…

  64. Πουλ-πουλ said

    Όπως είναι φυσικό, ανάλογα με τις προτιμήσεις, τα παινέματα είναι πολλές φορές αντιφατικά, π.χ. ανοιχτοκουταλάτη-βεργολιγνολυγερή.
    Όσο για το δαχτυλιδόστομη σκεφθείτε τα σημερινά πρότυπα ομορφιάς και ορισμένες «ωραίες» του Χόλυγουντ που το χαμόγελό τους φτάνει μέχρι τα αυτιά.

  65. dryhammer said

    57 δλδ αν κάποιος δει γραμμένο ΔΡΑΜΑ Η ΚΑΒΑΛΑ τι καταλαβαίνει;

    α) απορία σε σταθμό ΚΤΕΛ

    β) τουριστική απογοήτευση

    γ) ερωτική απογοήτευση

    δ) ιππευτική αποτυχία

    ε) ερωτική ανάμνηση -διαφήμιση

  66. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Εδώ είμαστε! Τη Μ.Τρίτη να βάλουμε αντίστοιχα τα 1035 της ΜΗ αγαπημένης (μην το πω αλλιώς) 🙂 🙂

    Αχι κανακολαίμα μου
    και μερτζανάχειλή μου
    και πέρδικά μου πλουμιστή
    και να ‘σουνε δική μου

    Στρουφογυρίστρα του χορού
    και νοστιμιά του κάβου
    φρεγάδα χρουσοπράσινη
    στη μέση του πελάγου

    61. Κιγκέρι, >>Ανεμοτυλιγάδι μου και σπεντιλάδραχτό μου,
    Αγκιναρολεκάτη μου κι ομορφαργάστηρό μου!
    Όλες οι λέξεις είναι απευθείας αναφορά σε σύνεργα του
    -αργαστηριού (αργαλειού) ως παινέματα στην ανυφαντού (υφάντρα)
    -τυλιγάδι
    -σΦεντιλάδραχτό μου (σφοντύλι+αδράχτι)
    -αγκινάρι = η μεταλική γαμψή απόλιξη του αδραχτιού (αρδαχτιού σ΄εμάς)

  67. KAB said

    56. Ευχαριστὠ πολύ. Μου κάνει όμως εντύπωση γιατί γράφει χειριδώτος χιτών.

  68. Κιγκέρι said

    Και μια ασπροκολοβολούσα ζωγραφισμένη από τον Γιάννη Τσαρούχη https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTemnGSxjCaTwCvOxhDwFQVu9s91yn-4fx8KHlRFq5k5D_5PC8

  69. sarant said

    61α Να προσεχτεί ότι με δυο επίθετα κλείνει τον 15σύλλαβο!

    63 Νάσαι καλά!

  70. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Καλημέρα! Πιστεύω ότι -για τους περισσότερους- είναι χαλαρή η σύνδεση της μέρας με την ωραία σημερινή προσφορά του Νικοκύρη.

    Πολλά τα όμορφα επίθετα – ποια να ξεδιαλέξει ένας ερωτευμένος! Ξεχωρίζω, με «βραχεία κεφαλή»: περδικοστηθάτη (περδικόστηθη στο άρθρο), κοκκινομηλοπρόσωπη, ποθοκρατόρισσα.

    Πάντως, τα 135 ονόματα μπορούν άνετα να γίνουν καμιά 300αριά, με τη βοήθεια της συλλογικής δημιουργικότητας του ιστολογίου – ήδη δόθηκαν μερικά δείγματα. Προσθέτω μερικά:
    – γλυκοκανακεμένη
    – νεραϊδοπλασμένη
    – δαχτυλιδομεσάτη
    – κυπαρισσόκορμη
    – νεραϊδοπλασμένη
    – νεραϊδοπλουμισμένη
    – χιλιοπαινεμένη
    – ψηλολιανόξανθόμαλλη
    – αθομπαξεδομύριστη
    – κανελοκαδιοζύμωτη
    – μοσκοροδοκλωνάτη
    (τα τρία τελευταία του Κ. Λαγουδιανάκη, Ηρακλειώτη ριμαδόρου και μελετητή της κρητικής παράδοσης)

  71. Theo said

    Πάντως σήμερα το κολόβιο των ρασοφόρων είναι ένα αχειρίδωτο ελαφρύ ρούχο:

  72. Γιάννης Ιατρού said

    62: Theo,
    συμφωνώ, την έβαλα για εμπλουτισμό (έχει κι αρκετή βιβλιογραφία στο τέλος, για τα χρώματα και τους ΑΗΠ, αναφέρει και τον Αλεξίου 🙂 )

    56 (συνέχεια, εκτός θέματος): όλο το (κατ΄εμέ ενδιαφέρον) βιβλίο (2017) των Salvatore Gaspa, Cécile Michel & Marie-Louise Nosch «Textile Terminologies from the Orient to the Mediterranean and Europe, 1000 BC to 1000 AD» υπάρχει εδώ

  73. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Αρισμαροβιτσόβεργα*
    και διαμαντένια πετρα
    πως ήθελ΄ανταμώσομε
    το μάτι μου εξεπέτα

    *βέργα δεντρολίβανου (βλ.ψηλή μου δεντρολιβανιά)
    αρισμαρί-ροσμαρί-ρομαράν

  74. Soumela said

    Αν και δεν μου αρέσει αυτή η δήθεν γιορτή των ερωτευμένων και συμφωνώ με τον Αυγουστίνο (σχόλιο 7), ωστόσο σας στέλνω το παρακάτω ποίημα του Μιλτιάδη Μαλακάση που το θεωρώ ένα από τα ωραιότερα Ελληνικά ποιήματα για αγάπη.

    ΤΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΤΙΚΟ

    Η κόρη ενός θαλασσινού κ᾿ ενός λιμνιώτη η αδερφή,
    Κ᾿ η μοσκοθυγατέρα
    Τραγουδισμένης με καημούς μάνας, που στάθηκε κορφή
    Στη νύχτα και στη μέρα,
    Τι με τ᾿ αστρί παράβγαινε και θάμπωνε τον ήλιο –
    Της Κυρ᾿ Αννιώς η Μπίλιω,
    Πρώτη μου αγάπη, αυγερινός, μου μήνυσ᾿ ως ξανάρθα εδώ,
    Πρι φύγω πάλε πίσω,
    Για την ερμιά, την ξενιτιά, να πάω μια μέρα να τη δω
    Να δει α θα τη γνωρίσω.

    Χρόνια, και δεν ξανάσανε στον κύκλο κόσμο τον επά,
    Δεξά και κλειδοκράτα,
    Που μήτε και στο σπίτι της πήρε χαράς ποτέ παπά,
    Κι ίδια της άλλη στράτα,
    Παρά το δρόμο το στρωτό που πάει στο κοιμητήρι,
    Για μάνα και για κύρη,
    Τον άστρωτον ανήφορο της έγνοιας και της συλλογής,
    Της θύμησης που τρώει
    Πιότερο κι απ᾿ τα σερπετά σκουλήκια της χλιμμένης γης
    Κι από το μοιρολόι.

    Χηράμενη της ερωτιάς, κι απ᾿ την παλιά καταλαλιά
    Στο πατρικό ρημάδι,
    Στα μαύρα και στα σκοτεινά, σαν την κεραυνωμένη ελιά,
    Την ηύρα το άλλο βράδυ,
    Που και στ᾿ αχνό της πρόσωπο, μαντεύονταν μονάχα,
    Θαμπά και νυχτομάχα,
    Σημάδια του καλού καιρού, τα μυγδαλάτα της τα δυο,
    – Που να μπορούσα να ᾿σκυβα δροσιά την πίκρα τους να πιώ –
    Στα δάκρυα βουτηγμένα,
    Για κείνη και για μένα…

  75. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Ἀγγελοκαμωμένη μου καὶ λαμπαδόχυτή μου ἀπὸ τὸ Μάρκο.

  76. Πέπε said

    @69:
    > > Να προσεχτεί ότι με δυο επίθετα κλείνει τον 15σύλλαβο!

    Δεν ξέρω γιατί γενικώς θαυμάζεται τόσο η συγκεκριμένη ιδιότητα της γλώσσας των δημοτικών τραγουδιών, να κάνουν πολυσύνθετες πολυσύλλαβες λέξεις. Σε μια λογική δόση έχει τη χάρη της, αλλά το μόνο εύκολο είναι να ξοκείλει σε ανούσια μανιέρα. Προς τα κει λ.χ. τείνουν εντόνως τα τσιριγώτικα δίστιχα του #61 (αν ειπωθούν όλα στο ίδιο τραγούδι, ιδίως δε το τελευταίο και από μόνο του), και κορυφαίο παράδειγμα κιτς χρήσης αυτής της τεχνικής θεωρώ την «αρισμαροβιτσόβεργα» (#73), που δεν σημαίνει βέργα ή βίτσα από αρισμαρί (δεντρολίβανο), αλλά βέργα από βίτσα από αρισμαρί – όπερ μεθερμηνευόμενον = ???….. (Και ας δεχτούμε ότι δεν πρέπει να πάρουμε τη συνύπαρξη της βέργας με τη βίτσα κυριολεκτικά, αλλά ποιητικά. Η ποιητική άδεια όμως υποτίθεται ότι είναι άδεια να ξεφύγεις από τη λογική της γλώσσας για κάποιον άξιο λόγου ποιητικό στόχο. Εδώ τι επιτυγχάνεται, εκτός από μια ισχνότατη υποψηφιότητα για Γκίνες πολυσυλλαβίας;)

    Προσωπικές απόψεις μου, ελπίζω να μην έθιξα τους διαφωνούντες.

  77. Γιάννης Ιατρού said

    Και να μην ξέρεις ποιός γνωστός μας (από τους εδώ παροικούντας) θα πει αργότερα γιατί ο κυρ … αποκρύπτει … 🙂 🙂

  78. Theo said

    Ψάχνοντας λίγο στην αρχαία γραμματεία, βλέπω πως το κολόβιον ήταν αχειρίδωτο μεν, ολόσωμο δε («τὸ μὲν ὅλον σῶμα σκέπει, μόνας δὲ τὰς χεῖρας γυμνοῖ», γράφει ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής).
    Ο άγιος Επιφάνιος Κύπρου το ταυτίζει με τη δαλματική, ενώ στην «Ιστορία των κατ’ Αίγυπτον μοναχών» ταυτίζεται με τον λεβιτώνα.

    Οπότε, το σκιαθίτικο κολόβιον=φουστάνι ἄνευ χειρίδων διατηρεί αυτή την σημασία, ενώ το σημερινό κολόβιο των ρασοφόρων όχι.

  79. Jiannis Xristopulos said

    Επιλογή
    Από τον κατάλογο: (α/α. 58)
    Εκτός καταλόγου:

  80. Theo said

    @76:
    Μανιέρα-ξεμανιέρα, Πέπε μου, αλλά τα τσιριγώτικα δίστιχα λειτουργούν ποιητικά, κατά το δικό μου αισθητήριο τουλάχιστον 🙂

  81. Theo said

    @79:
    Το εκτός καταλόγου μάλλον το ‘βαλες σε γωνιώδεις αγκύλες και το ‘φαγε η μαρμάγκα της Πόρσε (WordPress).

  82. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    76 Πέπε, για την αρισμαροβιτσόβεργα, νομίζω ότι είναι η βιτσόβεργα του αρισμαρί*. Η γερή /στητή βέργα αλλά ταυτόχονα και ευλύγιστη (λυγερή) βίτσα

    *Δεν είπαμε ποτέ του αρισμαριού 😦

    -περδικοστραταρίστρα
    -ερωντοστόλιστη
    -μοσκοπερίχυτη
    -κανελομοσκομύριστη
    -ακριβοποθοχάιδευτη

  83. Χαρούλα said

    77 κ.Ιατρού ως συνήθως απράδεκτος!!! Εμ, που πάτε δίχως επιτελείο;;;
    Τον βυζαντινό χριστιανούλη προτείνετε να τιμήσουμε;;;
    Όταν υπάρχει ελληνική γιορτή αρμόζουσα στην μέρα (και στο λεξιλόγιο του εδώ τιμητή μας); Μεγάλες γιορτές που οι Χριστιανοί φρόντισαν να σβήσουν από την Ελληνική μας συνέδηση; 😄😅😂😄😅😂😄😅😂

    Ενημερώνω λοιπόν: Μία ανάλογη γιορτή υπήρχε στην Αρχαία Αθήνα τον μήνα Γαμηλιώνα (αντιστοιχούσε στο δεύτερο δεκαπενθήμερο του Ιανουαρίου και το πρώτο του Φεβρουαρίου), τα Θεογάμια, προς τιμή του Δία και της Ήρας.

    (Την εκτίμηση και αγάπη μου, φυσικά!)

  84. Εφη - ΕΦΗ said

  85. leonicos said

    Δεν θα σας προσφέρω σοκολάτα όμως, διότι εδώ λεξιλογούμε.

    χωρίς σοκολάτα;

    Φεύγω

  86. leonicos said

    85 μέχρι τώρα, κι ακόμα δενμεσημέρασε καλά καλά

    Καλά.υπάρχουν κι άλλοι ερωτευμένοι εδώ μέσα εκτός από τον Γς, τον Τζι, τον κακόψυχο, τον καλόψυχο του ϊλλινοις κι εμένα;

  87. leonicos said

    Εγώ αγιόυ δε γιορτάζω

    αλλά σοκολάτα τρώω.

    ακόμα και αν την προσφέρει άντρας

  88. leonicos said

    Για ΄άντρες μιλάμε όμως

  89. leonicos said

    Αλήθεια, ποιο από τα 135 επίθετα βρισκετε ωραιότερο;

    Όλα για τη Φωτεινή τα έχουν πει;

  90. leonicos said

    Αν δεν τα έχουν πει για τη Φωτεινή, δεν μ’ ενδιαφέρουν

  91. leonicos said

    έχει και ο Αριστοφανης καμπόσα, αλλά έχω δουλειά να τα μαζέψω. του χρόνου

    πάλι για γυναίκες θα μιλάμε

    στα 76 μας Γς

  92. Κουτρούφι said

    Ο Δερμιτζογιάννης τραγουδεί της Δ. Σαμίου απάνω σε στειακές κοντυλιές: https://www.youtube.com/watch?v=pQqUhX0dsvM

    Και γιατί πρέπει να ανατρέχουμε σε πολυσύλλαβα σύνθετα επίθετα;

    Σαν αληάδα (αγελάδα) κόκχινη κι αλλαξοτριχισμένη
    μου φαίνεσαι την Κυριακή σαν βγαίνεις στολισμένη

    (το ‘χω ξαναβάλει κάπου)

  93. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    79 Πράγματι, ό,τι μπαίνει σε αγκύλες χάνεται για πάντα.

  94. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  95. voulagx said

    «τσαχπινομπιρμπιλομάτα», το είπαμε;

  96. loukretia50 said

    74. Υπέροχο!

    Κουτρούφι (–ος ? – γρίφος δι εμέ, όπως το Κιγκέρι. Anyway, προσωπικά δεδομένα!)
    Συγκρίνεται η προσφώνηση «Φιλντισοκοκκαλένια μου» με το «αηλάδα ’μ» ?

    61. Το λάτρεψα το Κυθηριώτικο!

  97. EΦΗ - ΕΦΗ said

    92. Μπρε Κουτρούφι ! πού τονε θυμήθηκες! Μικρή δεν τον άντεχα καθόλου (και μεγάλη μη σου πω).Μονότονος μου φαινότανε 🙂
    Το τερμάτισε εκεί (κοτέντα στη Δ.Σ.) 🙂 :
    Μεσα στο καρδιοπάλατο, μες το σπλαχνόκηπό μου
    εφυτοριζωάνθισες τριανταφυλλοκρινό μου!

    Του λυράρη Γιάννη Βάρδα (στο 18.00)
    Ήκαμα γ ή δεν ήκαμα αγάπες στον καιρό μου
    ποτές δεν ήρθες δεύτερη δροσομοσκόκλαδό μου

  98. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Καλημέρα σας από Ιλλινόϊ,

    1) Χρόνια Πολλά στους εορτάζοντες. Το Επιτελείο μας αναρτά το αριστουργηματικό τροπάριο του Αγίου Βαλεντίνου (ψάλλει ο Βυζαντινός Χορός «Έλξις») που ουδείς φιλοτιμήθηκε να αναρτήσει, για το ξεστράβωμα όσων το αγνοούν

    Το τροπάριο ψάλλεται σε Ἦχο α’ και οι στίχοι του θα κάμουν ακόμη και την διακεκριμένη στιχουργό του Ιστολογίου κ. Λουκρητία να λυσσάξει από ζήλεια…

    «Ἰταλίας τον γόνον,
    ἐρωτευμένων ἀγλάισμα
    καί τῶν πωλητῶν ἡ ἡμέρα,
    ἐν ᾖ θα κάνουν τὴν μπάζα τους.
    Τιμήσωμεν ἐνδόξως οἱ πιστοί,
    ἁγίου Βαλεντίνου ἑορτήν.
    Ξενεροῦντας γὰρ φλογίζει
    ἐν τῇ θερμῇ, τοῦ ἕρωτος καψούρα.
    Δόξᾳ ὁ τῶν βελῶν εκτοξευτής,
    δόξᾳ μικροτσουτσούνων ἐλπίς,
    δόξᾳ σοὶ τῷ εὑρήσαντι ὑμίν
    καμμία γκόμενα…»

    2) Όσο για εμάς τους γέροντες του Ιστολογίου (Gpoint, Γς, Λεώνικος, κύρ Δημήτρης Μαρτίνος, Ιατρού, Theo κλπ.) που βλακωδώς νομίζουμε ότι περνάει ακόμη η μπογιά μας, αν κι έχουμε καβαντζάρει προ πολλού τα 65, αφιερώνω το περίφημο ποίημα του Ανακρέοντος (572 – 485 π.Χ.), σε λαμπρή ρωμέικη μετάφραση του Ι. Κυριαζή

  99. Μπετατζής said

    Μπράβο για την ωραία ανάρτηση. Μ΄ άρεσε το αφρατομαγουλάτη, το κανελοζυμωμένη και το μπαμπακοστηθούσα – δε βλέπω όμως πολλές άλλες απαντήσεις, μάλλον είστε ντροπαλοί 🙂 Όποιος ντρέπεται, κακά ζει, έλεγε η γιαγιά μου. Ερώτηση : εκείνο το πιπίνι σε παρένθεση μετά το γλυκόχλομο (101) τι σημαίνει ;; ότι η λέξη πιπίνι υπάρχει και στα δημοτικά ;;; (σόρυ άμα το έχετε ήδη σχολιάσει, δεν διάβασα τα σχόλια).

  100. # 54

    Αυγουστίνε μπλε λικέρ μην πίνεις καλού κακου…

    Ο κουμπάρος μου- μακαρίτης εδώ και 20 χρόνια- εισαγωγέας χρωστικών και εσάνς μου είχε πει πως το μπλε χρώμα επιτυγχάνεται με μικρή ποσότητα μπλέ μπογιάς χρωματοπωλείου καθώς δεν υπάρχει αντίστοιχη χρωστική. Στην διαφήμιση του μπλε κρασιού λένε πως γίνεται μπλε από φυσική χρωστική, δεν ξέρω αν προόδευσε τόσο η επιστήμη

  101. loukretia50 said

    Μπετατζή, κάτι τέτοιο?

    Ζαχαροκοντυλένια μου και παιχνιδοματούσα
    όταν περνάς καμαρωτή κι ασπροκολοβολούσα
    να δω τη βρακοζώνα σου πως κρυφολαχταρούσα!

  102. # 65

    Και που να δεις την άλλη πινακίδα στο τρένο… ΜΑΛΑΚΑΣΑ-ΚΑΒΑΛΑ-ΓΛΥΦΑΔΑ-ΔΡΑΜΑ-ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ !!!

  103. Γιάννης Ιατρού said

    83: Χαρούλα
    Το μονομελές επιτελείο σου αφιερώνει το σχετικό απόσπασμα (από τον ελληνόψυχο Αύγουστο Mommsen) για τα Θεογάμια (ή Ιερό Γάμο), όπως το έλεγαν οι ΑΗΠ (ελπίζω να διαβάζεις/καταλαβαίνεις την επικυριαρχική….).

    Αλλά βάλε ρε συ και καμιά ανταπόκριση από τους φετινούς πανηγυρικούς (= για τα πανηγύρια) εορτασμούς να ξέρουμε 🙂 🙂

  104. Καλλιόπη said

    Μου αρέσει το μαρμαροκαμωμένη.

  105. Αὐγουστῖνος said

    100: Ἀγαπητὲ Τζή, μὲ τὸ ζάχαρο ποὺ ἔχω (καὶ ποὺ βρίσκεται ἀκόμα σχετικὰ ἀρύθμιστο) δὲν ἐξετάζω χρῶμα στὸ λικέρ, ὅλα τὸ ἴδιο ἀνωφελῆ μοῦ εἶναι. Ἄλλωστε ποτὲ δὲν τὰ συνήθιζα. Πάντα προτιμοῦσα πιὸ «ἄχροα» ποτά, ὅπως τσίπουρο (ἄνευ γλυκάνισο!), ρακή, βότκα κ.λπ.

  106. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    92 >>Σαν αληάδα κόκχινη
    ρελάνς:
    Φοράδα μεταξότριχη
    και μελοχρωματούσα
    απάνω ς’ τσι καπούλες σου
    το κόσμο να γυρνούσα

    99 Μπετατζή, σαν την ποθοκρατόρισα, δεν έχει. 🙂

    101
    Λου, κουτρούφι και κιγκέρι τα ΄χουμε ΄ξηγήσει κ μ΄φαίνεται γκουγκλίζονται 🙂

  107. # 66

    Εφη έφη

    για την Μεγάλη Τρίτη σου προτείνω την άποψή μου για την Κασσιανή…

    Υστερα χάϊδεψε ελαφρά τα μαλλιά του και λίγη από την επιδερμίδα του
    εκεί στον κρόταφο.
    Η μυρουδιά της νεκρανάστασης διέτρεξε όλη την απόσταση
    από τα ακροδάκτυλά της μέχρι τον κόρφο της.

    Κατάλαβε το τέλος του έρωτα,
    ήταν σημάδι αλάθητο

    Μόνο τον θάνατο μπόρεσε να νικήσει,
    σκέφτηκε,
    όχι χωρίς κάποια συγκίνηση.

    Υπομονή, σε λίγες μέρες θα αναληφθεί,
    είπε από μέσα της και κοίταξε μπροστά,
    στο μέλλον,
    το γεμάτο μ’ επίδοξους εραστές

  108. sarant said

    99 Ναι, αυτό εννοεί ο Μπουκάλας

    102 Κάπου είναι και η Κερατέα

    92-106 Άλλο η φοράδα. Αλλά να πεις αγελάδα τη γυναίκα για παίνεμα;

  109. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    104 Kαλιόπη, αν μ΄έλεγε κάποιος μαρμαροκαμωμένη,
    ό,τι πεις Χαλεπά μου θα του ΄λεγα 🙂

  110. ΚΩΣΤΑΣ said

    95

    Και τσαχπινογαργαλιάρα. 😀

  111. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    107. Tζη, καλό!
    αλλά εκείνου τις επιδαψιλεύσεις (απ΄την ανάποδη) λέω να γράφαμε 🙂
    Η ηρωίδα όμως σαν Μαγδαληνή μου μοιάζει. Η Κασσιανή ήταν σπαζαρ@ίδω , ατάκα κι επί τόπου (του τα ΄πε του αθρώπου) 🙂

    Άσχετη, κουφή σύμπτωση: έγραφα «Κασσιανή» και στο ράδιο(στ΄αυτί μου) «γεια σας κύριε Κασσιανέ», αποχαιρέτησε κάποιον καλεσμένο που ούτε πρόσεχα πριν!

  112. loukretia50 said

    109. ΕΦΗ ΕΦΗ :
    Εξαρτάται ποιός… και σε ποιά φάση!!!

    ΥΓ. μπορεί να τούλεγες :»Εμ, δεν είσαι και Χαλεπάς!»

  113. loukretia50 said

    ΔΗΜΩΔΕΣ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑΚΟΝ
    ( περασμένων αιώνων -π.Χ )

    Ω! των Ιταλών προγόνων
    χαρωπόν κελάηδισμα
    Μας θυμίζει η μανιέρα
    για εμπόρων τάισμα
    Με γλυκά – τερτίπια βέρα
    μόνο για γιουχάισμα
    Ένδοξα οι πιστοί τιμούνε
    Βαλεντίνου τη γιορτή
    Όσο κι αν τους ξενερώνουν
    τσαλιμάκια πωλητή
    Πάντα παίρνουν μία τζούρα
    από έξαψη τρελή

    Δόξα στη γλυκειά θολούρα
    του καψούρη μερακλή
    Δόξα και στον παγαπόντη
    των βελών εκτοξευτή
    Κάθε άτυχος ρωμαίος
    εύχεται να εισακουστεί
    η ευχή του και ακμαίος
    στο χορό να παραστεί
    Και αόκνως πια να ψάλλει
    Τιριτόμπα ! – ιταλιστί

  114. Χαρούλα said

    Τζι
    100, ναι για το λικέρ έχεις δίκιο. Όλη η σειρά φτιάχνεται άχρωμη από είδος εσπεριδοειδούς και στην συνέχεια χρωματιζεται με https://en.m.wikipedia.org/wiki/Brilliant_Blue_FCF
    Το κρασί όμως ήδη έχει ανθοκυανίνες που του δίνουν κόκκινο χρώμα για κάποιο διάστημα. Γιαυτό όσο παλιώνει χάνει σε κόκκινο. Υπάρχουν πάνω από 500 είδη αυτών των ουσιών σε όλα τα κόκκινα και μπλε φρούτα. πχ τα μπέρις. Οπότε μπορεί να είναι φυσικό το χρώμα, αλλά για ποιοτικό κρασί δεν μετριέται. Γιαυτό και το αναφελρω ως προϊόν μάρκετινγκ στην αρχική μου αναφορά στο 37

    102(65) εμείς εδω περιπαιχτικά λέμε Δράμα η Καβάλα στις Σέρρες!

  115. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    108 τέλος
    Χωρίς να το ξέρω από πριν, με απασχόλησε η σκοπιά του…στιχοθέτη (όπως νομοθέτη) γιατί δε φαίνεται ξεκάθαρα σκωπτικό. Λέω,ζήτημα ηθών και καιρών.Η αγελάδα πολύτιμο ζώο για τα νοικοκυριά, ειδικά στα μικρά νησιά που ανατρέφουν λίγες, όταν το ζώο ήταν υγειές και καλόβολο, θα το καμάρωναν οι χωρικοί. Και είναι όμορφη!Ειδικά η ξανθιά 🙂 . Μην κοιτάς τώρα π΄ακούγεται πολύ υποτιμητικό (αλήθεια ποιές βρίζουν αγελάδες; τις άχαρες, ηλίθιες, άξεστες;) . Μάτια αγελάδας, λέω για κάποια ηθοποιό, που έχει μεγάλα μάτια αλλά βλέμμα «στάσιμο» σα βαλτωμένο νερό.
    Αν πεις φοράδα στο χωργιό πάντως σημαίνει μόνο την αρνητικά ατίθαση γυναίκα. Την καυγατζού. Εδω πάνω είναι που πάει κι αλλού (φοράδα ομορφοκάπουλη κλπ).

    109 φτου το χάλασα:ό,τι πεις Γιαννούλη μου θα του έλεγα ! 🙂

  116. Χαρούλα said

    103
    κρύβε λόγια, κρύβε λόγια! Άκου ρεπορτάζ…
    (Όχι εγώ δεν είμαι του εμπορίου… Της διπλωματίας είμαι!)

  117. Γιάννης Κουβάτσος said

    Διαβάζοντας αυτόν τον κατάλογο, καταλαβαίνεις τι εννοούσε ο Σεφέρης (ή ο Πολ Βαλερί;) όταν έλεγε πως μπορείς να γράψεις ποίηση ακόμα κι αν έχεις μόνο μια λέξη στη διάθεσή σου. Ποια να πρωτοδιαλέξω; Ας πούμε την ομορφοδυοματούσα, που δεν την ήξερα. Μόνο τα προσωνύμια της Παναγίας, τα Θεοτοκονύμια, συναγωνίζονται σε ποιητική γοητεία αυτές τις λέξεις:
    «Χαίρε η Ονειροτόκος, χαίρε η Πελαγινή
    Χαίρε η Αγκυροφόρος και η Πενταστέρινη»

  118. loukretia50 said

    ΕΦΗ – ΕΦΗ
    Αχ! γλυκοξενυχτισμένη και ελαφρώς νεραϊδοπαρμένη μου φαίνεσαι σήμερα!!
    Ποιο είναι μπρε το βασικό χαρακτηριστικό της αγελάδας – πλήν του βλέμματος? Τι ερώτηση είν΄αυτή, οέο?
    Σε αρνητικό κοσμητικό για το χαρακτήρα θηλυκών πρωτοστατούν οι μουλάρες βέβαια.

  119. Εν τω μεταξύ η ομάδα μπάσκετ της ΑΕΚ πήγε στην Βραζιλία για να παίξει-λέει- τελικό Διηπειρωτικού (?) σαν νικήτρια του Τσουλού του μπάσκετ που έγινε στην Αθήνα με την αντιστοίχου βαρύτητας νικήτρια της Σουνταμερικάνικής διοργάνωσης…
    Ελα όμως που άλλαι αι βουλαί και άλλα τα κελεύσματα ! Από τον τύπο :

    …Στάση αναμονής τηρεί η ΑΕΚ σχετικά με τον τρόπο διεξαγωγής της τελικής φάσης του διηπειρωτικού κυπέλλου, με τελευταίο δημοσίευμα να επισημαίνει ότι κατά 99% θα συμμετάσχουν τέσσερις ομάδες…

    Η (άλλη) μια θα είναι η…διοργανώτρια (κάπως έτσι το πήρε και η ΑΕΚ ) η άλλη αναζητείται και το καρναβάλι του Ρίο αργεί ακόμα…

  120. loukretia50 said

    Και επειδή όπως φαίνεται μόνο εγώ το είδα γιορταστικό και ολίγον αποκριάτικο , ας σοβαρέψω :

    Πέπε
    Με αφορμή το σχ. 61 κι εγώ, που όμως πολύ μου άρεσε,

    Διαφωνώ κάθετα με την άποψή σου, τα σύνθετα πολυσύλλαβα , όπως στο Κυθηριώτικο, κάνουν τα τραγούδια πολύ ιδιαίτερα.
    Οι συλλαβές γίνονται νότες και υφαίνουν με λέξεις μοναδικές ένα μελωδικό κομμάτι που ξεχωρίζει, έστω κι αν εξυπηρετούν απλά το μέτρο.
    Εντάξει, δεν είναι όλες το ίδιο, ας πούμε η «αλλαξοτριχισμένη» τροχίζει την προσωπική μου αισθητική, όπως φαντάζομαι τη δική σου τόσες άλλες.
    Και βέβαια τόνισες ότι βλέπεις το θέμα με κριτήρια καθαρά υποκειμενικά, όμως αν και γενικά δείχνεις πολύ του μέτρου, εδώ νομίζω ότι είσαι λίγο υπερβολικός. Άκου για γκίνες πολυσυλλαβίας!
    Η ομορφιά της γνήσιας έκφρασης συναισθημάτων στο τραγούδι ή το ποίημα, δε νομίζω πως χρειάζεται μέτρο. Επιτηδευμένη θα πεις?
    Μην ξεχνάς πως για κάποιους το απλό είναι το δύσκολο!

  121. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    118Λου, τις μεμέλες εννοείς; Είναι όμως τόσο αρνητικό; Γαλακτοφόρος αγελάς- είναι να γελάς; Από το τετράστιχο δεν πήγε ο νους μου σε κάτι τέτοιο, περισσότερο καμιά τροφαντή, ογκώδη κυρά σκέφτηκα. Μπορεί που είμαι κακοϋπνωμένη, στ΄ αλήθεια! Ακουγα τους αέρηδες 🙂

    Στο δημώδες
    Μελαχρινό μου πρόσωπο, φράγκικο μοναστήρι…
    Δεν ξέρω τί ήθελε να πει η λαϊκή μούσα με το *φράγκικο μοναστήρι*, πιθανόν περιποιημένα όμορφο; κρυφό,μυστικό,σιωπηλό, αινιγματικό;
    δεν ξέρω αλλά μ΄αρέσει για την πρωτοτυπία του .

  122. Στα ιταλικά πάντως η αγελάδα έχεται δεύτερη… πόρκα, βάκα, σκιφόζα. Στουςκουλτουρέ κύκλους κυκλοφορεί και το λα βέντοβα ινφελίτσε

  123. loukretia50 said

    122. λεβέντοβα καπριτσιόζα!

  124. Νίκος Κ. said

    Δεν έχει κανένα επίθετο, κι όμως είναι γεμάτο παινέματα:

    Η Μυρσίνη βάζει τ’ άσπρα
    και γιομίζ’ η γειτονιά
    τριανταφυλλάκια κι άστρα
    κι ανοιξιάτικα κλωνιά
    Η Μυρσίνη τ’άσπρα βάζει
    άσπρο κρίνο στο περβάζι
    και μεθάει η γειτονιά

  125. cronopiusa said

    … με γοητεύει, με μαγεύει, με παιδεύει, τον εσυμπάθησα, μανούλα μου, πολύ…

  126. Theo said

    Χρόνια πολλά, Γς, με υγεία και δύναμη!

    @98:
    Μάλλον δεν δουλέυει καλά το επιτελείο σου, κυρ Θόδωρα. Δεν ενημερώνει σωστά τους φακελους. Πέρσι με έλεγες νεαρό, τώρα 65++!! Ριξ’ τους καμιά στέρηση μισθού, να μάθουνε 🙂

  127. Χαρούλα said

    Γιατί τόσες όμορφες λέξεις για τις γυναίκες και για τους άνδρες σιγή;;;
    Είναι οι άνδρες ποιητές ή εμείς αρεσκόμαστε στα όμορφα;

    Μέρα αγάπης, να κάνουμε μια προσπάθεια να τους γλυκάνουμε τους λεβέντες μας; Τους σταυραητούς μας; Τους γραμμωμένους αρκούδους μας; Τα τζιγιέρια μας; Τα αγαπημένα μωρουλίνια μας;

  128. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  129. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Οι αληάδες (αηλιές-αγελάδες) μπορεί να είναι σοβαρό θέμα για μια κονωνία.
    Με κέρατα ή χωρίς;
    https://www.documentonews.gr/article/oi-elbetoi-pshfizoyn-thn-kyriakh-agelades-me-kerata-h-xwris

  130. Γειά σου Λου! Γαρουφαλοκρινόστιχη ροδοσταμολαλούσα 🙂

  131. 129 Σοβαρότατο θέμα, όντως 🙂
    https://www.kefaloniamas.gr/%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%83%CF%8C%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B1/%CF%83%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B3%CE%AD%CF%82/item/1263-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%B4%CE%BF%CF%83%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AE-%CE%BA%CE%B5%CF%86%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CE%AC%CE%B4%CE%B1

  132. … Όταν το ρήμα γίνεται όνομα. Η ‘αγαπώ’ …

    Ή επώνυμο: Τεό Σαγαπώ

  133. cronopiusa said

    127 Χαρούλα

  134. loukretia50 said

    130. Σεβόμενη την παραίνεση – επιθυμία εριτίμου σχολιάστριας, σε προσφωνώ αναλόγως :

    Ωωω!!
    Χαρώ το που εφάνητσε το βεργολυγερένιο!
    Γειά σου Λεβεντοχχχτήνος μας σιρικοπορφυρένιο
    Περδικοματομπεσαλή ,νερατζομαγουλένιο!
    Διπλο- και τριπλομερακλή, τσαχπινοπεταχτούλη!
    Για να σε απαντήσουμε φυλάμε καραούλι
    ΛΟΥ
    Χτήνος ακριβοθώρητο κι ανοιχτοκουταλάτο
    Γιατί συνέχεια χάνεσαι? είσαι τροζοφευγάτο!

  135. leonicos said

    λευκόλενος Ἥρη

  136. loukretia50 said

    Κι εδώ δεν έχει επίθετο:
    «Τι φως προβαλει εκεί απ΄το παράθυρο?
    Είν΄η ανατολή κι είναι η Ιουλιέτα ο ήλιος…»

  137. cronopiusa said

  138. sarant said

    126 Κι εγώ το πρόσεξα 🙂

  139. ΣΠ said

    τσαπερδονοκωλοσφυρίχτρα

  140. cronopiusa said

    The St. Valentines Day Massacre

  141. Καλησπέρα,
    Αργά πάω, είναι και πολλά τα σχόλια. Ακόμα στα μεσημεριανά είμαι, αλλά μιας και σήμερα είναι του Αγίου Βαλεντίνου να θυμίσω πως είναι καθολικός άγιος μεν, αλλά με τα οστά του να βρίσκονται επί ελληνικού εδάφους, στη Μυτιλήνη συγκεκριμένα (αν και νομίζω πως τα είχαν πάρει και γύρισαν ορισμένα μόνο)!
    Αν δεν παινέψεις το σπίτι σου….

  142. ΚΑΒ said

    πώς το σχήμα της καρδιάς καθιερώθηκε ως σύμβολο της αγάπης

    http://www.kathimerini.gr/1009977/gallery/epikairothta/kosmos/merilin-gialom-pws-to-sxhma-ths-kardias-egine-to-symvolo-ths-agaphs

  143. Κουτρούφι said

    #97. Έφη, εσύ θα ξέρεις καλύτερα. Εγώ, όσα έχω ακούσει, μ’ αρέσουν.

    Περί αγελάδας. Τι να κάνουμε; Έτσι την είδε ο ελληνικό λαός. Θα πάμε κόντρα στο αισθητήριο του ελληνικού λαού, τώρα; Θεός φυλάξοι!
    Σε όσους και όσες δεν αρέσει το «αλλαξοτριχισμένη» παίζει εναλλακτικά και το «καλοτριχισμένη». Ξέχασα να το σημειώσω.
    #129 «Με κέρατα ή χωρίς;» Με κούτουλα.

    Και μερικά άλλα:
    προπολεμικό:
    Είσαι σαν φρούριο του Σκρα, και του Διός κολώνα
    κι απόψε ανακηρύχθηκες η μις του Αρτεμώνα

    μεταπολεμικό:
    Είσαι σαν φρούριο του Σκρα, με τα πυροβολεία
    εσύ είσαι ο Παράδεισος μ’ όλα τα μεγαλεία

  144. loukretia50 said

    142. Δε με πείθουν οι θεωρίες της.
    Άλλωστε η καρδιά ήταν πάντα ιδιαίτερη, από την αρχαιότητα, σε πολλούς λαούς, αν και όχι με τη σημερινή συμβολική σημασία.
    Eιδικά οι Μάγια τη θεωρούσαν την πιο σημαντική προσφορά!
    Τώρα πότε έγινε σύμβολο του έρωτα? Ξέρει κανείς σχετικά?
    Άλλες θεωρίες για το θέμα υπάρχουν?

  145. loukretia50 said

    και μέρα που είναι… ας θυμηθούμε και τους αναξιοπαθούντες στον τομέα :
    A “Vinegar Valentine” card from the 1870s with a heart pierced with arrows

  146. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    135. Καλλίπυγος Αφροδίτη, εϋπλόκαμος Καλυψώ

    143 >>Είσαι σαν φρούριο του Σκρα, με τα πυροβολεία…
    εχουνε πλάκα αυτές οι ευκαιριακές, τοπικές, «εκδικητικές» κάποιες φορές:
    Του Σκουλά αν θυμάμαι καλά:
    Ήσουνα λουξ εις το χωριό
    κι ηλεχτρικό στη Χώρα
    και προβολείς των Αθηνών
    μα λύχνος είσαι τώρα

  147. Γιάννης Ιατρού said

  148. dozas33 said

  149. BLOG_OTI_NANAI said

    Το πιο ωραίο μου φαίνεται το «αγγελοκαμωμένη«.

    Κι ένα όμορφο ποίημα για την ημέρα από τον Χριστιανόπουλο:

  150. NIKOS NIKOS said

    ΣΕ ΟΣΕΣ, ΟΣΟΥΣ ΚΑΙ ΟΣΑ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝΕ ΣΗΜΕΡΑ:

    HAPPY BALLANTINES DAY!

  151. ΚΩΣΤΑΣ said

    Τα γούστα περί όμορφης γυναίκας ποικίλουν ανά εποχή.

    Στα πολύ παλιά τα χρόνια, ωραία γυναίκα θεωρούνταν η άσπρη, ξέξασπρη και λίγο γιοματουλα.

    «Στα σκοτεινά την έλουζες, στ’ άφεγγα τη χτενίζεις, στ΄ άστρα και στον Αυγερινό, έπλεκες τα μαλλιά της». Να μην τη δει καθόλου ηλιαχτίδα.

    Και παρήλθον οι χρόνοι, κι αν σήμερα δεν ξεροψηθεί κι από τις δυο μεριές στην ταράτσα για να μαυρίσει και αν δεν μείνει πετσί και κόκκαλο, να τη λιμπίζονται ως μεζέ και οι σκύλοι, 😉 δεν εμφανίζεται με μαγιό στη θάλασσα.

  152. ΣΠ said

  153. Theo said

    @141:
    Ιστορικά αναφέρονται δύο μάρτυρες Βαλεντίνοι, ο ένας, πρεσβύτερος στη Ρώμη (κατά τον καθηγητή Alexandros K. Kyrou η μνήμη του τιμάται στις 6 Ιουλίου από την Ορθόδοξη Εκκλησία) κι ο άλλος, επίσκοπος του Τέρνι στην Ιταλία (τιμάται στις 30 Ιουλίου κατά τον ίδιο). Και οι δύο μαρτύρησαν γύρω στο 270. Έτσι, υπήρξε μία σύγχυση σχετικά με τους βίους και την ιστορικότητά τους, και η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία που γιόρταζε στις 14 Φεβρουαρίου μάλλον τον Ρωμαίο, το 1969 σταμάτησε να τον γιορτάζει και «υποβίβασε» την τιμή του σε απλή τοπική εορτή.

    Εφόσον μαρτύρησαν πριν από το Σχίσμα είναι άγιοι και των Ορθοδόξων. Απλώς δεν έχουν καταγραφεί στα λειτουργικά βιβλία της ελληνόφωνης Εκκλησίας, όπως δεν έχουν καταγραφεί και τόσοι άλλοι Άγιοι, είτε λατινόφωνοι, είτε Κέλτες, είτε Γερμανοσκανδιναβοί, είτε Σλάβοι, Γεωργιανοί, Ρουμάνοι, κλπ. γιατί τα λειτουργικά βιβλία που χρησιμοποιούμε σήμερα απηχούν το εορτολόγιο της Κωνσταντινούπολης και των Ιεροσολύμων της πρώτης μ. Χ. χιλιετηρίδας, εμπλουτισμένο με νεότερους Αγίους της καθ’ ημάς Ανατολής.

    Μάλιστα υποστηρίζεται πως ήταν ελληνόφωνος (ελληνόφωνοι Ρωμιοί ζούσαν στη Ρώμη μέχρι τον 11ο αιώνα τουλάχιστον) και τιμώταν από τους «Έλληνες» στη Santa Maria Antiqua του 6ου αιώνα, την ενορία τους, όπου και η αρχαιότερη σωζόμενη απεικόνισή του με ελληνική επιγραφή, χρονολογούμενη στις αρχές του 8ου αιώνα. (Βλ. εδώ, όπου πληροφορούμαστε ότι το 1990 τα λείψανά του μεταφέρθηκαν από τη Μυτιλήνη σε ρωμαιοκαθολικό ναό της Αθήνας.)

  154. Jiannis Xristopulos said

    79 Διόρθωση

    Επιλογή
    Από τον κατάλογο: (α/α. 58)
    Εκτός καταλόγου:

  155. cronopiusa said

    ΤΗΣ ΚΥΡΑ ΦΡΟΣΥΝΗΣ

  156. Jiannis Xristopulos said

    79, 154, Διόρθωση (τρις)
    Επιλογή
    Από τον κατάλογο: ερωτοδέσποινα (α/α. 58)
    Εκτός καταλόγου: συντροφούλα

  157. Jiannis Xristopulos said

    79, 154, Διόρθωση (τρις)

    Επιλογή
    Από τον κατάλογο: ερωτοδέσποινα (α/α. 58)
    Εκτός καταλόγου: συντροφούλα

  158. Alexis said

    Πολύ ωραίο το σημερινό.
    Αν και θα προτιμούσα να ήταν με αλφαβητική σειρά ο κατάλογος για να είναι πιο ευκολοδιάβαστος και να συμπληρώνουμε τυχόν ελλείψεις.
    Να προσθέσω το ζαχαροθρεμμένη από το ζαγορίσιο «Καπέσοβο»:

  159. Πέπε said

    @144:
    Δεν έχει και καμιά ιδιαίτερη θεωρία:

    α) Η καρδιά δεν αποδιδόταν ανέκαθεν με αυτό το σχήμα (αυτονόητο), ωστόσο το σχήμα υπήρχε και πριν γίνει σύμβολο της καρδιάς (ομοίως)
    β) Η καρδιά θε θεωρούνταν ανέκαθεν έδρα ή σύμβολο της αγάπης (κι αυτό αυτονόητο).

    Κάποια στιγμή το καθένα από αυτά τα δύο άρχισε να συμβαίνει, και τελικά συνδυάστηκαν. Κάποια περίοδο αρχίζουν να εμφανίζονται εικόνες με καρδιές που δηλώνουν αγάπη, και η παλιότερη εντοπισμένη τέτοια απεικόνιση είναι μία που είναι παλιότερη από τις άλλες! (Η οποία θα υπήρχε προφανώς σε ένα μοναδικό αντίτυπο, αφού μιλάμε για μικρογραφημένο χειρόγραφο προ Γουτεμβέργιου.)

    Θα έλεγα ότι μάλλον ακόμη συλλέγει στοιχεία και μας παρουσιάζει την πρόοδό της. Είναι και κακογραμμένο το ελληνικό άρθρο, ίσως φταίει κι αυτό.

    Οπωσδήποτε, το γεγονός ότι σήμερα όλοι αναγνωρίζουμε ως καρδιά το γνωστό σχήμα ενώ ξέρουμε ότι η καρδιά δεν είναι έτσι είναι κάτι ενδιαφέρον και αξιερεύνητο.

  160. loukretia50 said

    Rembrandt van Rijn: The Jewish Bride (1667)
    «…» it is in fact uncertain what exactly it depicts…»
    (μήπως Follow your heart?)

    http://rijksmuseumamsterdam.blogspot.com/2011/07/rembrandt-van-rijn-jewish-bride-1667.html

  161. 134
    Με κυνηγούν η φαμελιά, οι φόροι, οι πιστωτές μου
    τέτοιο διαολομπλέξιμο δεν το ‘λπιζα ποτές μου.
    Βαβαί, παπαί και αταταί, με τρέχουν κι οι πελάτες
    μ’ όλα τα βάρη να περνούν απ’ τις φτωχές μου πλάτες.

  162. Pedis said

    (Μπορεί να έχει ήδη απαντηθεί …) πότε εισήχθη για τα καλά (κι αυτή) η εορτή των ανθοπωλών και των ευχετήριων καρτών;

    Ούτε τρεις-τέσσερις δεκαετίες, πιθανολογώ.

    Για πότε λένε θα έρθει το χάλογουιν, είναι στο δρόμο από τας ευρώπας; Να τονωθεί και η αγορά της χαζοσπατάλης λεφτων και συναισθημάτων και το Νοέμβρη, μήνας με κεσάτια.

  163. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    @74 Soumela: Πολύ όμορφο!
    @92: !!
    @76 Πέπε: Θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω σχετικά με την «αρισμαροβιτσόβεργα». Λες: ’’…που δεν σημαίνει βέργα ή βίτσα από αρισμαρί (δεντρολίβανο), αλλά βέργα από βίτσα από αρισμαρί – όπερ μεθερμηνευόμενον= ???…..’’. Νομίζω ότι η σημασία είναι σαφώς προσθετική: καιβέργα καιβίτσα (όπως λέει και η ΕΦΗ-ΕΦΗ στο σχ. 82), υπερτονίζοντας την ιδιότητα της λυγεράδας. Εξάλλου, άλλο βέργα άλλο βίτσα. Π.χ. δεν λέμε «του ‘παιξε με τη βίτσα και του ‘σπασε την κεφαλή». Με τη βέργα όμως;…
    Τέτοιες υπερβολές με σύνθετες λέξεις ή εκφράσεις είναι πολύ συνηθισμένες στην ποίηση γενικά (και όχι μόνοστα δημοτικά τραγούδια), αλλά και στον καθημερινό λόγο. Ακόμη και σύνθετα από παραπλήσιας σημασίας λέξεις δεν είναι σπάνια. Μερικά που μού ’ρχονται πρόχειρα: μαυροσκότεινος, γαϊδουρογάιδαρος, γεροξεκούτης, ψυχή τση ψυχής μου, ’’πίσσα(ν) αιώνια μαύρος’’ (θα την έχεις ακούσει, φαντάζομαι…).

  164. Pedis said

  165. loukretia50 said

    161.
    Ολόψυχα σου εύχομαι γρήγορα να ρεφάρεις
    Και με τη Βαλεντίνα σου απόψε να στανιάρεις!!
    ΛΟΥ
    (τις σοκολάτες στα παιδιά, μήπως και ξεμπλοκάρεις!)

  166. Georgios Bartzoudis said

    Να κι ένα άλλο επίθετο για τις Βαλεντίνες, από έναν μακεδονικό αμανέ: «Αυτό του καλουκαίρι/ μαύρου του πέρασα/ δεν είδα την Παγώνα μου / την αποθύμησα / Χάι χάι / Γειά σου Παγώνα μου / γειά σου νταϊλιάνα μου». Ένθαπερ «νταϊλιάνα» μια ελαφρώς τρυφερότερη προσφώνηση της Βαλεντίνας, σε σχέση με τη «νταρντάνα»! Και οφ κορς, «βέργα» η Βαλεντίνα που είναι λυγερή σαν βέργα (από λυγαριά, ας πούμε, ήτις καλείται και Vitex agnus-castus!).

  167. Πάντως θεωρώ λάθος να πιστεύουμε πως η μέρα είναι αφιερωμένη στις ευμορφες, ο έρωτας δεν κοτάζει τέτοιες λεπτομέρειες κι αυτό πρέπει να είναι το νόημα του Αγίου Βαλεντίνου. Παράδειγμα κάποιος που αγαπάει κάποιαν που έμοιαζε στη μάνα του :

  168. Γς said

    το σχήμα της καρδιάς ;

  169. Maria Apostolopoulos said

    Μπορεί η ‘δαχτυλιδοστομούσα’ να ήταν κάποτε ένα όμορφο επίθετο. Σήμερα, με την επικράτηση των ΜΜΕ και των reality shows (διάβαζε cardashian girls), έχει καταντήσει μάλλον το ´χοντροχειλούσα’ να έχει γίνει σημείο αναφοράς ομορφιάς!

  170. sarant said

    152 Κι ο Κράου τζόβενο 🙂

    162 Αν θυμάμαι καλά, το 1980 η γιορτή του Βαλεντίνου έκανε τα πρώτα της βήματα. Θα έλεγα ότι μας ήρθε περί το 1976.

    169 Δεν έχετε άδικο!

  171. Γς said

    Happy Valentine’s Day!

  172. dryhammer said

    Άν συνδυάζει και τα δύο (δαχτυλιδοστομούσα+χοντροχειλούσα), τότε παραπέμπει σ’ αυτό που τώρα λέγεται «φις για μπουζί» (είπε ο ελεεινός).

  173. cronopiusa said

  174. loukretia50 said

    Σύγχρονο πρότυπο ομορφιάς απροσδιορίστου ηλικίας:
    – πλαστικοσιδέρωτη, φουσκωμαγουλούσα
    – μποτοξοπολύπαθη , χοντροχειλαρούσα

  175. Γς said

    132:

    >Ή επώνυμο: Τεό Σαγαπώ

    Theo Sarapo

  176. 165
    Καλύτερα βρες άλληνε ευχή για να μου δώσεις
    γιατί η Βαλεντίνα μου είναι μες στις ιώσεις.
    Λουμπάγκο δεν της έλειψε, ούτε και τενοντίτις
    μα σταματώ να μη γινώ κι άλλων κακών προφήτης.

  177. Πέπε said

    @162:
    > > Για πότε λένε θα έρθει το χάλογουιν, είναι στο δρόμο από τας ευρώπας;

    Μα πού ζεις! Έχει έρθει εδώ και μερικά χρόνια! Δεν έχει τύχει να βγεις μια μέρα που είσαι απόλυτα σίγουρος ότι δεν είναι Απόκριες και να δεις πιτσιρικαρία μασκαρεμένη, να πεις «ε, κάτι θα έτυχε…», και προχωρώντας να δεις κι άλλους μασκαράδες, και παραπέρα κι άλλους; Ε λοιπόν, είναι Χάλοουϊν!

    (Στη διάρκεια της ζωής μου είναι η μοναδική περίπτωση που συνέβη ένα έθιμο να λάβει εντελώς ξαφνικά ύπαρξη από κει που δεν υπήρχε. Ό,τι πιο ανόητο.)

  178. loukretia50 said

    176. Καλά , τροποποιώ το ξόρκι :
    Εύχομαι νάχεις δύναμη αιώνιου Βαλεντίνου
    και κάθε μέρα νάν΄γιορτή στο όνομα εκείνου.
    Τώρα να αφήσεις τα γυαλιά επί του κομοδίνου
    και νάχεις όνειρα γλυκά κατά παντός κινδύνου

    ελπίζω να σου κάνει!

  179. 177 Πέπε, νομίζω από πολλά χρόνια οι Αγιοβασίληδες και τα έλατα έχουν κατακλύσει το Τόκιο και την Άγκυρα. Και (αν θυμάμαι καλά, αν δεν κάνω λάθος) πρόσφατα διάβαζα πως στη Γερμανία έχουν αρχίσει να γιορτάζουν το θενξγκίβινγκ.

  180. Γς said

    Τσαχπινογαργαλιάρα

  181. 178 🙂 🙂

  182. Pedis said

    # 170 – οπότε, είναι σχετικά πρόσφατος άγιος. Σάντο σούμπιτο!

  183. Γς said

    141, 153:

    Λιτανεία των λειψάνων του Αγίου Βαλεντίνου στην Μυτιλήνη και εορταστικές εκδηλώσεις

    https://hellasjournal.com/2019/02/litaneia-ton-leipsanon-toy-agioy-valentinoy-stin-mytilini-kai-eortastikes-ekdiloseis/

  184. Alexis said

    #176:
    Πήγαινε δώσ’ της γρήγορα παυσίπονο να πάρει
    πονηροδιαολόχτηνε, παιχνιδοποιητάρη… 😆

  185. sarant said

    174 🙂

  186. voulagx said

    #180 @Γς: Αφου σε τρωει… «Τσαχπινομπιρμπιλογκαβλιάρικο» θες να πεις, πεσ’ το, για να καταλαβαινόμαστε.

  187. loukretia50 said

    Αυτή τη φωνή, αλλά κι αυτή την παρουσία ποιά επίθετα θα τη χαρακτήριζαν?
    «Un bel di vedremo». Madame Butterfly.

  188. loukretia50 said

    ουάου! την πάτησα σόρυ σβήστε το

  189. loukretia50 said

    αν δε σβηστεί θα βαρύνει το νήμα πολύ, δεν πρόφτασα να διαγράψω τη λίστα. Θα με μισήσει και ο Stazy!
    please!!!!

  190. 177. Είστε νέος Πέπε! Αντίστοιχη αίσθηση έχω για τον Άγιο Βαλεντίνο της ημέρας που πέρασε. Μέχρι που τέλειωσα το σχολείο ούτε τον ξέραμε ούτε τον απαντούσαμε. Τον θυμάμαι απ’ τη δεκαετία του 80 και δειλά δειλά.

  191. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    174 Λου, δε μου ‘μεινε άντερο!
    >>απροσδιορίστου ηλικίας
    και για μια κάποια νεανική φιγούρα:

    ακριβοβονταφόνισα
    και καλωδιωμένη
    κοκκινανύχα πέρδικα
    τατουζωγραφισμένη

  192. Πέπε said

    @190:
    Μα, Μαγδαληνή, ακριβώς: δειλά δειλά! Το Χάλοουιν -ντάξει, δε θα πω πως απασχολεί ολάκερη την κενωνία αλλά- έσκασε απ’ τη μια στιγμή στην άλλη!

    @179:
    Χτήνε, εννοούσα η μόνη περίπτωση που την έχω δει ο ίδιος να έρχεται.

  193. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Τα 135 πρόσωπα της αγαπημένης
    Τα εκατόλογα της αγάπης
    Σύμφωνα με τη Μαρία Λιουδάκη «στον τραγουδιστή λένε τους αριθμούς από το ένα ώς το σαράντα ή και ώς το εκατό κι αυτός απαντά κάθε φορά με μια μαντινάδα που έχει μέσα τον αριθμό που του λένε».
    Στο δεκαοχτώ λέει
    Τη δεκοχτούρα αγαπώ που ΄ναι σαν περιστέρι
    που μοιάζει τση πολυαγαπώς να τηνε κάμω ταίρι
    http://users.uoa.gr/~nektar/arts/tradition/mantinades2-ekatologa.htm

  194. sarant said

    189 Το έσβησα.

    Λεκανόστ

  195. loukretia50 said

    ΕΦΗ-ΕΦΗ !!
    Ήθελα να καληνυχτίσω με μια όμορφη εικόνα και μελωδία και τα μπέρδεψα. Πάρε όμως εσύ κάτι άλλο, όχι τόσο γλυκό
    Χαμηλές πτήσεις
    Με τα φτερά του έρωτα ο γέρος μέσ’ στο θέρος
    φτεροκοπάει αξημέρωτα, ποθεί να φθάσει εγκαίρως
    γιατί είναι αφανέρωτα, το θύμα της Αστέρως
    Και στον περιστερώνα της άρτι προσγειωμένος
    φτερά διώχνει και πούπουλα κι ορμάει λευτερωμένος
    Για να φανεί μετ΄ου πολύ, οικτρά μπουγελωμένος

    Στη φτέρη τώρα σα λαγός κρύβεται ζαρωμένος
    Δε ρώταγε ο ξενέρωτος, δεν έμαθε ο χαμένος
    πως «έρρωσο» είν΄χαιρετισμός – νυν καθιερωμένος-
    όταν ο στόχος που ποθείς είναι καπαρωμένος
    Λου
    Κι απόμεινε μετέωρος, φτερωτοχτυπημένος

  196. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    192 Πέπε, σωστά! *
    Είδες και στην Κρήτη χαλουϊνηδες;
    * https://www.neopolis.gr/halloween-stin-athina/

  197. loukretia50 said

    «… που ποθεί» ξέφυγε κι ένα -σ-!

    Ευχαριστώ! Καληνύχτα!

  198. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Μόλις έστειλα μνημειώδες σχόλιο που βγάζει σκάρτους την νεοφιλελέδικη «Καθημερινή», τον χριστιανούλη Χαραλαμπάκη, το ΛΚΝ, τον μακαριστό Κουμανούδη και τον πολύ Μπαμπινιώτη, αλλά μού το έπιασε η ΜΑΡΜΑΓΚΑ

  199. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Προς το τέλος, κάτι από καρναβάλι μας πιτσίλισε.
    Αλλά \ έρως έρως \σαλάμι αέρος που γράφαμε στα λευκώματα, ακούς καλοψυχούλη; 🙂

    Καλύτερα Λου γελού παρά ξεγελού 🙂 😦
    http://www.greek-language.gr/digitalResources/literature/tools/concordance/browse.html?cnd_id=2&text_id=38

    Λε κ’ ανόστ , Νικοκύρη 🙂

  200. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    για την Κρόνη

    Μαργαριταρένια μου

  201. loukretia50 said

    SMILE !
    Pearl Jam https://youtu.be/nnkyT0D31qI

  202. Γιάννης Ιατρού said

    119: 🙂

  203. Γιάννης Ιατρού said

    και μια αφιεροσούλα για τη μέρα που πέρασε (και μην πιαστείτε στη μαρμάγκα…, γιατί ο Νίκος είπε Λεκανόστ 🙂 )

  204. Γιάννης Ιατρού said

    202 -> 199

  205. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Gamw την πόρσε!

    204 . Ναι μωρέ! 🙂 Είσαι όμως απίστευτος. Στο τσακα! Και το άσμα,γλυκόπαλιο, ό,τι πρέπει για τη μέρα/ώρα.
    Λεκανοστάρω κι άργησα, κι εγώ.
    Και του χρόνου όλοι εδώ.
    🙂

  206. Γιάννης Ιατρού said

    205: Hasta la vista!
    To άζμα έχει κι ωραία λόγια, για ιθπανομαθείθ 🙂

  207. Πέπε said

    @196:
    > > Είδες και στην Κρήτη χαλουϊνηδες;

    Κι αμ’ ήντα; Πρώτη φορά εδώ τους είδα, το ’15.

  208. spiral architect 🇰🇵 said

    Για τις παλιές αγάπες μη μιλάς
    στα πιο μεγάλα θέλω κάνουν πίσω
    δεν άντεξαν μαζί και χάθηκαν μακριά
    κρύφτηκαν στις σπηλιές χαμένων παραδείσων.

  209. Alexis said

    Τον Βαλεντίνο τον πρωτοάκουσα το 1979 από έναν συμμαθητή μου (πήγαινα Γυμνάσιο) όταν, στα καλά καθούμενα, μια μέρα που συναντηθήκαμε για να πάμε σχολείο μου είπε «χρόνια πολλά»
    -Τι χρόνια πολλά ρε, τι γιορτή είναι σήμερα;
    -Του αγίου Βαλεντίνου, γιορτάζουν οι ερωτευμένοι!
    Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 είχε γίνει πλέον μόδα. Εν έτει 1985, ως φοιτητές πια, σπάγαμε πλάκα με μια εφημερίδα (νομίζω ήταν το «Έθνος») που είχε ολόκληρη σελίδα με μηνύματα που είχαν στείλει ερωτευμένοι αναγνώστες και αναγνώστριες προς το έτερον ήμισυ. Ένας συμφοιτητής, Κρητικός που μίλαγε έντονα διαλεκτικά, είχε γουρλώσει τα μάτια:
    -Ιντά ‘ναι τούτα μωρέ; Ετούτοι είναι κουζουλοί ούλοι τους!

    Άρα λίγο-πολύ συμφωνώ μ’ αυτό που λέει ο Νίκος στο #170. Η γιορτή του αγίου Βαλεντίνου πρέπει να έγινε γνωστή στην Ελλάδα περί τα τέλη της δεκαετίας του ’70. Η εξάπλωση και η καθιέρωσή της όμως ήταν πολύ γρήγορη.

  210. Alexis said

    Δεν μπορώ τώρα να το ψάξω, αλλά σε ό,τι αφορά επαινετικούς χαρακτηρισμούς για άντρες, πρέπει να έχει αρκετούς ο «Ερωτόκριτος» στο κεφάλαιο με τις μονομαχίες.
    Εκεί βέβαια τονίζεται κυρίως η λεβεντιά και η γενναιότητα του παλικαριού, αλλά μαζί μ’ αυτά και η ομορφιά, το παράστημα κλπ.

  211. # 198

    Στείλε και κάνα άφοβο (!) ρε, να την βγάλουμε σαββατοκύριακο, όχι μόνο μνημειώδη !!

  212. cronopiusa said

    Tραγουδιστής πολλά εύμορφος νέον εύμορφο ερωτεύθη,
    περίσσιο πάθος έβαλε στα μαραμένα στήθη,
    και με τα χείλη τα χλωμά τραγούδαε τον καημόν του.
    «Aγνάτια του να κάθομαι, να κρένει και ν’ ακούω,
    να βλέπω τα ξανθά μαλλιά και τα δροσάτα χείλη,
    πόχουν του ρόιδου τη βαφή, του μήλου την γλυκάδα».
    … …

    Τερτσέτης Γεώργιος Η Δικαία Eκδίκησις

  213. Κιγκέρι said

    99: Μπετατζή, κάτι ρώτησες χτες για το πιπίνι;

  214. cronopiusa said

    για την ΕΦΗ – ΕΦΗ

    Καλή σας μέρα!

  215. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα.

    @213,99.
    Κατὰ τὸ Βικιλεξικό:
    πιπίνι ουδέτερο: περιστεράκι
    συνώνυμα: πιτσούνι

    (μεταφορικά) νεαρό όμορφο κορίτσι

    το επιστόμιο των πνευστών

  216. # 215

    Στην πόκα πάντως πιπίνι η καπέλλο λένε το έξτρα φύλλο στις μπόμπες αυτό δηλαδή που είναι κοινό για όλες τις ομάδες χαρτιών π.χ. τρείς μπόμπες τριάρες με καπέλλο ή δυο μπόμπες πεντάρες με πιπίνι !

    (τουλάχιστον έτσι τα λέγανε πριν 50 χρόνια που έπαιζα)

  217. Γς said

    209:

    >Ένας συμφοιτητής, Κρητικός που μίλαγε έντονα διαλεκτικά, είχε γουρλώσει τα μάτια:
    -Ιντά ‘ναι τούτα μωρέ; Ετούτοι είναι κουζουλοί ούλοι τους!

    Τα ‘παιξε ο συμφοιτητής σου μ αυτά τα ερωτικά.
    Να δεις κάτι άλλους, την ίδια εποχή θαρρώ, στο ίδιο πανεπιστήμιο.
    Ηταν κάτι φοιτητές απ τη Λιβύη, που μας τους είχε στείλει ο Καντάφι για ταχύρυθμο εκπαίδευση, αν τους θυμάσαι.

    Μπαίνω λοιπόν ένα πρωί από την κάτω πύλη, περπατώντας, όταν βλέπω από μακρυά μια ομάδα από δαύτους να είναι στριμωγμένοι στη γωνία της Μικροβιολογίας απέναντι από την Εντομολογία και να κρυφοκοιτάζουν.

    Τι στο καλό κοιτάζουν έτσι συνωμοτικά, σκέφτηκα. Ηταν κι η εποχή που βρόμαγε μπαρούτι με Αραφάτ Καντάφι και λοιπά. Τι σκαρώνουν;

    Και τι ήταν; Ενας φοιτητής και μια φοιτήτρια που φιλιόντουσαν !

    Θέαμα άκρως ερωτικό κι απαγορευμένο στη Λιβυκή Τζοιυμχουρία του Καντάφι!

  218. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Και πάλι καλησπέρα σας από Ιλλινόϊ,

    Καλούμε τον κ. Σαραντάκο να βγεί και να κράξει αλύπητα το Σαββάτο στα μεζεδάκια την νεοφιλελέδικη «Καθημερινή» που στο σημερινό της φύλλο ισχυρίζεται ότι κανένα λεξικό από τον Σκαρλάτο Βυζάντιο μέχρι τον Μπαμπινιώτη δεν λημματογραφεί την λέξη «λαϊκιστής»

    Με δυό – τρία κλίκ και ο τελευταίος κάφρος μπορεί να βρεί ότι ο «λαϊκιστής» λημματογραφείται σε όλα τα σύγχρονα λεξικά: Και στον Μπαμπινιώτη, και στον Τεγόπουλο – Φυτράκη, και στο Λεξικό Τριανταφυλλίδη (ΛΚΝ), και στο Χρηστικό της Ακαδημίας του χριστιανούλη Χαραλαμπάκη. Όλοι δε ετυμολογούν τον «λαϊκιστή» ως μεταφραστικό δάνειο από το αγγλικό «populist», που σύμφωνα με το «Etymology Online» πρωτοκαταγράφεται από το 1892

    Ωστόσο, όπως σωστά επισημαίνει ο Μπαμπινιώτης στο «Ετυμολογικό» του (2010), ο Κουμανούδης πρωτοκαταγράφει την λέξη «λαΪκισμός» το σωτήριον έτος 1887, δηλαδή νωρίτερα από το 1890 ή το 1892 που πρωτοκαταγράφεται το αγγλικό «populist»

    Συνεπώς, διαπράττουν γκάφα ολκής ο χριστιανούλης Χαραλαμπάκης και το ΛΚΝ που ετυμολογούν το ρωμέικo «λαϊκισμός + λαϊκιστής» από το αγγλικό «populist». Μάλιστα, ο επιπόλαιος Χαραλαμπάκης ετυμολογεί το «λαϊκισμός» από το γαλλικό «popularisme» και το «λαϊκιστής» από το αγγλικό «populist»!.. Για τόσο άχρηστο λεξικογράφο μιλάμε, όταν ο Μπάμπι έχει επισημάνει ότι η αγγλική λέξη για τον λαϊκισμό προηγείται της γαλλικής

    Ωστόσο, το Επιτελείο μας βγάζει απόψε σκάρτο και τον πολύ Κουμανούδη, ο οποίος παρέσυρε τον επιπόλαιο Μπαμπινιώτη να καταγράψει την πρώτη εμφάνιση του «λαϊκισμού» το 1887. Βρήκαμε την λέξη «λαϊκισμός» τρία χρόνια νωρίτερα (1884) στο μνημειώδες σύγγραμμα του Gustave d’. Eichthal «Ο Σωκράτης και τα καθ’ ημάς, Θεολογία του Σωκράτους» και αναρτάμε το σχετικό απόσπασμα με την πρώτη καταγραφή της λέξεως «λαϊκισμός» στην Θεία Ελληνική Γλώσσα.

    Ασφαλώς πρόκειται για μιά ιστορική στιγμή του Σαραντακείου Ιστολογίου. Δεν είναι μικρό πράγμα αυτό που κατώρθωσε απόψε το Επιτελείο μας: Με ένα μόνο σχόλιο έβγαλε σκάρτους την νεοφιλελέδικη «Καθημερινή», τον χριστιανούλη Χαραλαμπάκη, το ΛΚΝ, τον μακαριστό Κουμανούδη και τον πολύ Μπαμπινιώτη

  219. sarant said

    218 Μπράβο στο επιτελείο, όσο κι αν είναι αμφίβολο αν θα βρείτε πολλές εμφανίσεις του όρου σε εφημερίδες πριν από το 1980.

    209 Μάλλον το εντοπίσαμε. Ίσως να βγει κανένας μεγαλύτερος (από μένα) να το επιβεβαιώσει.

  220. # 218, 219

    Σας ρούμπωσα !!!!

    Στο Λεξικό του Σκ. Βυζάντιου, εκδ.1852 όμως αναφέρεται η λέξη λαίκίστρια, άλλη μορφή της λέξης λαϊκάς-αδος που χαρακτηρίζει την πόρνην

    Εγώ, ο Τζι από μόνος μου και χωρίς επιτελείον

    (α, ρε μνήμη που έχω, πάνω που πίστευα πως ξεχνάω…ή ήταν κάποια έκλαμψη ;; )

  221. Alexis said

    #217: Φυσικά και τους θυμάμαι τους Λίβυους φοιτητές. Και κάτι Παλαιστίνιους επίσης…

  222. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    220 Παλλαϊκίδα 🙂

  223. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @220. Μπράβο, Γιῶργο.

    Αὐτὴ κι ἂν εἶναι ἱστορικὴ στιγμή! 🙂

  224. ΣΠ said

    218, 219
    Περί λαϊκισμού συζητήσαμε εδώ:
    https://sarantakos.wordpress.com/2018/01/12/traverso-3/
    Στο σχόλιο 48 ο BLOG_OTI_NANAI αναφέρει την εύρεση της λέξης το 1883. Το εύρημά του δεν φαίνεται, αλλά είναι αυτό:

  225. Γιάννης Ιατρού said

    219α: Νίκο,
    Σήμερα είδα το σχετικό (διθυραμβικό!!) σχόλιο και κάνω μερικές παρατηρήσεις για να ξέρουμε τι λέμε 🙂 :

    Ο Gustave d’ Eichthal χρησιμοποιεί την λέξη «Laicité» (και όχι το «popularisme») ήδη το 1980 και όχι από το 1984, που αναφέρει ο *επιεικά* απρόσεκτος σχολιαστής ανωτέρω (σχ. 218β), μπερδεύοντας την μετάφραση του Ι. Ν. Βαλέττα (του 1984) με το αυθεντικό κείμενο (του 1980).

    Παρακαλώ να ληφθεί υπ’ όψη η σωστή ημερομηνία (έτος, 1980), καθώς ο ο ισχυρισμός του ανωτέρω (γνωστού για τις γκάφες του) σχολιαστή (..Βρήκαμε την λέξη «λαϊκισμός» τρία χρόνια νωρίτερα (1884)…) είναι *καθ΄ολοκληρίαν* λανθασμένος (βρήκαμε/τρία) :).

    Σημ.: Τα σχετικά τεκμήρια, δηλ. α) το (μερικώς προσβάσιμο) σκαναρισμένο έγγραφο στον γούγλη και β) το αντίστοιχο (αλλά καλύτερης ποιότητας) πιντιέφι στον αποθέτη ‘BnF GALLICA’, εδώ, *δεν* αποτελούν το αρχικό (αυθεντικό) κείμενο της δημοσίευσης του G. d’ Eichthal.

    Το αρχικό και αυθεντικό τεκμήριο της δημοσίευσης του Gustave d’ Eichthal θα το βρείτε (για κατέβασμα) εδώ.

    Τα σχετικά αποσπάσματα:

    …. les principes du christianisme au gouvernement des États dont la Providence leur avait respectivement confié le gouvernement». Enfin, aujourd’hui plus que jamais,  L a i c i t é   (le mot est étrange, mais où en trouver un meilleur ?) est devenu, pour les partisans des réformes sociales, le mot de ralliement. Je n’ai rien à y objecter, pourvu qu’on n’isole point,   L a ï c i t é,   de l’idée religieuse sans laquelle l’humanité ne peut vivre, et à laquelle le progrès social a toujours été intimement lié. L’accord devra se faire par bien des voies diverses…..

  226. ΓΤ said

    @174 ΛΟΥ
    Ω τουερκολιπόπυγος, λεϊζεροκαμένη
    σιλικοκαρντασιανόστηθη, μπικινοφροντισμένη
    ρυτίδα πήγε κι έσβησε τοξίνη των αλλάντων
    στον χρόνο γλώσσα έβγαλε με πληρωμή ταλάντων
    Κι εκεί που στήθι κρέμασε ως όρχις του γερόντου
    κι έξυσε η ρώγα το στρατί, βαρύ τσαμπί του Πόντου
    δάκρυ κορόμηλο έτρεξε στην απελπισιά απάνω
    κι έσυρε να βρει τα λεφτά να πάει για τον Φουστάνο

  227. Γιάννης Ιατρού said

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: