Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η φαβορίτα του Λάνθιμου

Posted by sarant στο 18 Φεβρουαρίου, 2019


Τις προάλλες, όταν η ταινία του Γιώργου Λάνθιμου τιμήθηκε με κάμποσα βραβεία BAFTA, ο Κυρ. Μητσοτάκης συγχάρηκε με τουίτ στα αγγλικά τον σκηνοθέτη, όπου ανέφερε: Congratulations Yorgos Lanthimos for the great success of The Favorite at the

«Μάθε πρώτα πώς λένε την ταινία και μετά δώσε συγχαρητήρια» ήταν το δηκτικό σχόλιο του πρώτου σχολιαστή, ενώ και αρκετοί άλλοι επισήμαναν ότι ο τίτλος της ταινίας γράφεται κάπως διαφορετικά: The Favourite και όχι The Favorite.

Μικρό το κακό, φυσικά. Δεν πρόκειται για ανορθογραφία, αλλά για διπλοτυπία. Στα αμερικάνικα αγγλικά γράφουν favor, honor, color, ενώ στα βρετανικά αγγλικά favour, honour, colour και αυτή είναι μια από τις γνωστότερες ορθογραφικές διαφορές ανάμεσα στις δυο γλωσσικές ποικιλίες -υπάρχουν και άλλες, ίσως όμως όχι τόσες ώστε να δικαιώνουν το παλιό ευφυολόγημα ότι η Αγγλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι δυο χώρες που χωρίζονται από μια κοινή γλώσσα (φαίνεται πως το είπε ο Τζορτζ Μπέρναρντ Σόου, ο οποίος βέβαια ήταν Ιρλανδός).

Οπότε, θα ήταν άδικο να κατηγορήσουμε τον καημένο τον Κούλη για λειψή γνώση της αγγλικής αν και καλά θα έκανε να ελέγξει τον τίτλο της ταινίας πριν συγχαρεί τον σκηνοθέτη της.

Όσο για τον ελληνικό τίτλο, είναι «Η ευνοουμενη». Επίτηδες δεν έβαλα τόνο, διότι και στο τρέιλερ της ταινίας αλλά και στην αφίσα της ο τίτλος γράφεται με κεφαλαία, Η ΕΥΝΟΟΥΜΕΝΗ, κι έτσι δεν ξέρουμε αν ο Λάνθιμος θα ήθελε να τονίζεται ο ελληνικός τίτλος της ταινίας του «Η ευνοούμενη» ή «η ευνοουμένη».

Όταν πρωτοέγραψα για την ταινία, έβαλα τόνο στην παραλήγουσα, «Η ευνοουμένη», επειδή θεώρησα πως όταν η μετοχή έχει ουσιαστικοποιηθεί (και σημαίνει την ερωμένη ενός εστεμμένου) παροξύνεται ενώ όταν παίζει ρόλο επιθέτου (π.χ. η ευνοούμενη παράταξη) τονίζεται στην προπαραλήγουσα. Ωστόσο, στη μεγάλη τους πλειοψηφία οι αναφορές στα ελληνικά μέσα τονίζουν τη λέξη στην προπαραλήγουσα, Η ευνοούμενη, οπότε αυτό θα πάρουμε για σωστό εκτός αν ο Λάνθιμος εκφράσει άλλη άποψη.

Τα αγγλικά ειναι γλώσσα που δεν έχει γραμματικό γένος, οπότε από τον τίτλο The Favourite δεν μπορούμε να ξέρουμε αν γίνεται λόγος για ευνοούμενο ή ευνοούμενη (ή έστω ευνοουμένη). Το ίδιο συμβαίνει και με άλλα ουσιαστικά όπως friend, lover, κτλ. όπου δεν ξέρεις από τα πριν αν πρόκειται για φίλο ή φίλη, εραστή ή ερωμένη κτλ. Οπότε, δεν ξέρω τι φαντάζεται ο Άγγλος ή ο Αμερικάνος όταν διαβάζει τον τίτλο, αν δεν έχει συμφραζόμενα ή εικόνα. Υπήρχαν, βλέπετε, στην ιστορία και άντρες ευνοούμενοι – ο Ορλόφ ας πούμε ήταν ο ευνοούμενος της Μεγάλης Αικατερίνης.

Στην ταινία, βέβαια, έχουμε την ευνοούμενη, την ερωμένη να πούμε, της βασίλισσας Άννας, που πρώτα είναι η Σάρα και μετά η Aμπιγκέιλ. Σε άρθρο του στη Lifo, ο ιστορικός Γ. Μαυρογορδάτος κάνει πολύ κόπο για να δείξει ότι κακώς παρουσιάζεται λεσβία η βασίλισσα, σε σημείο που οι αναγνώστες του άρθρου να μένουν με την εντύπωση ότι τα περί λεσβιακών σχέσεων τα έβγαλαν από την κοιλιά τους οι σεναριογράφοι. Μου έκανε εντύπωση επίσης το αφ’υψηλού ύφος του κ. Μαυρογορδάτου, που δεν δικαιολογείται από την ποιότητα του άρθρου του -μπορεί ας πούμε να ψέγει τη Βικιπαίδεια, αλλά το άρθρο της Βικιπαίδειας δίνει στον αναγνώστη περισσότερες ιστορικές πληροφορίες από το δικό του, ενώ σε άλλον ιστότοπο (που σας τον συνιστώ) μπορεί να βρει κανείς ακόμα πιο πολλά.

Βλέπουμε λοιπόν ότι οι φήμες για λεσβιακές σχέσεις ανάμεσα στις πρωταγωνίστριες μπορεί να απορρίπτονται από τους περισσότερους ιστορικούς της εποχής, όμως υπήρχαν ως φήμες -και μάλιστα η (πραγματική) Σάρα μοίραζε μια μπαλάντα που είχε γράψει ένας Ουίγος, όπου κατηγορούσαν την Αμπιγκέιλ ότι επιδίδεται σε σκοτεινές πράξεις τη νυχτα:

Her secretary she was not / Because she could not write / But had the conduct and the care / Of some dark deeds at night

Κακώς ο κ. Μαυρογορδάτος αποσιωπά την πληροφορία αυτή ενώ επίσης ενοχλητική είναι η αναφορά του σε «αμαρτωλές απολαύσεις» που ίσως δείχνει μια ελαφρά ομοερωτοφοβία. Ίσως όμως να έχω πάρει από κακό μάτι τον κ. Μ. από τότε που διάβασα το μπεστ-σέλερ του για τον εθνικό διχασμό που το βρήκα, καθώς μάλιστα είχα διαβάσει αρκετά για την εποχή από πρωτογενείς πηγές, κατώτερο των προσδοκιών μου.

Αλλά εμείς εδώ λεξιλογούμε. Kαι αφού λεξιλογούμε, πρέπει να πούμε δυο λόγια για τη λέξη favourite, για το φαβορί αλλά και για τη φαβορίτα, διότι θα το προσέξατε πως αυτές οι λέξεις συγγενεύουν.

Η αγγλική λέξη ανάγεται, μέσω γαλλικών, στο λατινικό favor που θα πει εύνοια.

Στα ελληνικά έχουμε τρεις λέξεις από αυτή τη ρίζα.

Έχουμε πρώτα απ’ όλα το φαβορί, που πρέπει να μπήκε στη γλώσσα μας από την ιπποδρομιακή ορολογία, και είναι δάνειο από τα γαλλικά, favori, που σημαίνει τον ευνοημένο, τον προτιμώμενο -από τα προγνωστικά των επαϊόντων. Η λέξη χρησιμοποιείται για όλες τις αθλητικές συναντήσεις και το αντίθετό της είναι μια άλλη δάνεια λέξη, το αουτσάιντερ.

Φαβοριτισμός είναι η ευνοιοκρατία, η προώθηση κάποιων ευνοουμένων κατά παράβαση της αξιοκρατίας -για παράδειγμα, η εκάστοτε αντιπολίτευση μπορεί να πει ότι στις τελευταίες τοποθετήσεις διευθυντών στα νοσοκομεία επικράτησε ο φαβοριτισμός.

Ωστόσο, αν γκουγκλίσετε τη λέξη θα δείτε να χρησιμοποιείται πολύ στο αθλητικό στοίχημα, με φράσεις όπως «Υπερβολικός ο φαβοριτισμός της Νταρουσάφακα» που δεν σημαίνει ότι η συμπαθής τουρκική ομάδα… προωθείται αναξιοκρατικά αλλά ότι θεωρείται φαβορί ενώ δεν θα έπρεπε να είναι.

Όπως είχα γράψει σε περσινό άρθρο, εικάζω ότι ο ορος δημιουργήθηκε από τους ασχολούμενους με το ποδοσφαιρικό στοίχημα. Πράγματι, σε στοιχηματζίδικες εφημερίδες και ιστοτοπους βλέπω φράσεις οπως «Ο φαβοριτισμός της Κυριακής» που υποθέτω πως σημαίνουν «Η επιλογή των φαβορί για το δελτιο στοιχήματος της Κυριακής».

Και εδώ που τα λέμε, η κανονική σημασία του όρου δεν έχει ετυμολογική διαφάνεια στα ελληνικά, διότι πρέπει να ξέρεις γαλλικά και να ξέρεις οτι favori, πέρα από την αθλητική σημασία, είναι ο ευνοούμενος, αυτός που προωθείται από κάποιον ισχυρό για να καταλάβει μια θέση.

Οπότε, εξηγείται ο στοιχηματιζίδικος σχηματισμός της λεξης, αν και δεν βιάζομαι να υιοθετήσω τον νεοπαγή όρο -θα μείνω στην παλιά σημασία αν και θα περίμενα να καταγράψουν τα λεξικά και τη νεότερη.

Θα μπορουσαμε βέβαια, με την ίδια λογική, να λέγαμε ότι «μετά το 1980 ο φαβοριτισμός του Σταμάτη Κόκοτα έπαψε να έχει απήχηση» -όχι πια απο το φαβορί αλλά από τις φαβορίτες.

Κι έτσι περνάμε στην τρίτη λέξη, τις φαβορίτες. Δάνειο από τα ιταλικά είναι. Στα ιταλικά, βέβαια, la favorita είναι κυριως η ευνοούμενη, υπάρχει και όπερα του Ντονιτσέτι La favorite/la favorita, αλλά στον πληθυντικό le favorite είναι οι φαβορίτες, η ανάπτυξη τριχοφυΐας στα μάγουλα κάτω από τ’ αυτιά, αυτές που έχει ο Κόκοτας. Το ιταλικό λεξικό μου λέει ότι στα ιταλικά η λέξη εμφανίστηκε τον 19ο αιώνα ως δάνειο από τα γαλλικά.

Mάλιστα σε κείμενο του 1877 γραφεται ότι: «Μερικοί που ντρέπονται να είναι Ιταλοί και θέλουν με κάθε ευκαιρια να δείχνουν τη δουλοπρέπειά τους αποκαλούν Favoriti εκείνο το τμήμα της γενειάδας που φυτρώνει στα μάγουλα, αυτό που οι άντρες της Τοσκάνης το λένε Le Fedine διότι έτσι δίνουν απόδειξη (fede) της ανδροπρέπειάς τους». Από την άλλη, το γαλλικό λεξικό λέει ότι ο γαλλικός όρος (les favoris, πληθυντικός αρσενικού) είναι παλαιότερο δάνειο από τα ιταλικά. Το γαλλικό favoris έχει περάσει και στα τουρκικά, favori. Πάντως, η εντύπωσή μου είναι πως η κατεξοχήν λέξη για τις φαβορίτες, τουλάχιστον τις κοντές, δεν είναι ούτε στα γαλλικά ούτε στα ιταλικά ομόρριζη της φαβορίτας. Στα γαλλικά, όπως έμαθα στον κουρέα μου είναι pattes, πόδια (ζώου) κατά λέξη, ίσως επειδή μοιάζουν με τα πόδια του λαγού.

Έγραψα περίπου 1200 λέξεις και δεν είπα πώς μου φάνηκε η ταινία. Μου άρεσε η ταινία, η πρώτη του Λάνθιμου που βλέπω, και για την τεχνική της αρτιότητα, και για τους τρεις πρωταγωνιστικούς ρόλους -και για την πρωτοτυπία να μην έχει κανέναν αξιόλογο άντρα πρωταγωνιστή, που δεν είναι τυχαίο μάλλον. Αλλά εγώ δεν είμαι κριτικός κινηματογράφου -αν είδατε την ταινία μπορείτε κι εσείς να σχολιάσετε τη φαβορίτα του Λάνθιμου.

 

 

217 Σχόλια to “Η φαβορίτα του Λάνθιμου”

  1. Και η Μάικροσοφτ γέμισε φαβορίτες τα πισί, υιοθετώντας τον όρο που ελληνικά αποδόθηκε «Τα αγαπημένα μου» / «Αγαπημένα», πρώτα θαρρώ στον Ίντερνετ Εξπλόρα (καθόλου αιώνια η μνήμη του) και μετά στα γουίντοουζ γενικότερα…

  2. ΧριστιανοΜπολσεβίκος said

    Δεν είδα την ταινία, αλλά μου αρέσει η Βάις!

    Θυμάμαι τον Σταμάτη Κόκκοτα να δείχνει τα αυτιά του σε τηλεοπτική εκπομπή, για να αποδείξει ότι είναι φήμες πως άφησε μακριές φαβορίτες για να κρύψει ότι έχει κομμένο αυτί.

  3. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Θυμήθηκα τη διαφήμιση του νέου (τότε) ραδιοφωνικού σταθμού «Σταθμός» (νυν «Δίεση»), που είχε φωτογραφία του Κόκοτα και κείμενο «we play your favorites»

  4. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα και καλή εβδομάδα !
    Ο στοιχιματζήδικος φαβοριτισμός, είναι η λεγόμενη διαμόρφωση αποδόσεων. Δηλαδή, δεν είναι ακριβώς το ποιόν βλέπεις να επικρατεί, αλλά πώς βλέπεις συνολικά τις πιθανότητες. (Δηλ. όταν σου λέει «υπερβολικός ο φαβοριτισμός του ΠΑΟΚ στη Ριζούπολη στο 1,10 -τυχαίο παράδειγμα- τη στιγμή που ο Απόλλων καίγεται για βαθμούς», εννοεί ότι ναι μεν υποθέτει πως θα κερδίσει, αλλά μπορεί και να «στραβώσει» το ματς, αφού ο άλος δεν παίζει με κάτω τα χέρια).

    Λάνθιμο δεν ξέρω πότε θα ξαναδω, εκτός από το δείγμα οπου έχω πάρει. Έτσι κι αλλιώς και Αγγελόπουλο έχω δει ελάχιστον – για τη φήμη του…

  5. Πάνος με πεζά said

    @ 2 : Α σοβαρά; Κι εγώ με το μύθο του κομμένου του αυτιού μεγάλωσα. Μάλιστα λεγόταν ότι έγινε σε αγώνες αυτοκινήτου, όπου παλιά έτρεχε.

  6. Σωτήρς said

    Η ταινία αποδεικνύει ότι ο Λάνθιμος κάνει κινήσεις μεγάλου παίχτου. Μου άρεσε πολύ αν και σκληρή.

    Αν θυμάμαι σωστά σε κάποια στιγμή αναφέρουν και τον Τζόναθαν Σουίφτ κάπως «πρόσεχε μην σε πιάσει στο στόμα του ο Σουίφτ».

    Καλημέρα!

  7. nikiplos said

    Στα Αγγλικά έχω βρει τον όρο sideburns για τις κλασσικές φαβορίτες…

    Στα γαλλικά έχω ακούσει και τον όρο barbettes αλλά μάλλον είναι μεταφορά, κάτι σαν το δικό μας μαρκούτσι, για το μικρόφωνο ας πούμε…

  8. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Στὰ ἰταλικὰ σήμερα οἱ φαβορίτες λέγονται basette. Δὲν ξέρω ἆν λέγονταν ποτέ favorite, πάντως ὅλοι οἱ Ἕλληνες στὴν Ιταλία ἀργὰ ἦ γρήγορα τὶς εἴπαμε ἔτσι ἀλλὰ δὲ γίναμε κατανοητοί. Μιλῶ γιὰ τὴ Νάπολη. Ἆν κάποιος ἔχει διαφορετικὴ ἐμπειρία ἀπὸ ἄλλη πόλη ἆς μᾶς πεῖ

  9. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Δεν έχω δει την ταινία του Λάνθιμου.

    Αν δεν πάρει κανένα όσκαρ, θα πάω οπωσδήποτε.

  10. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2-5 Ε, αυτόν τον μύθο δεν τον έχω ακούσει

    6 Ναι, γίνεται μια φευγαλέα αναφορά στον Σουίφτ.

  11. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Στὰ ἰταλικὰ σήμερα οἱ φαβορίτες λέγονται basette. Δὲν ξέρω ἆν λέγονταν ποτέ favorite, πάντως ὅλοι οἱ Ἕλληνες στὴν Ιταλία ἀργὰ ἦ γρήγορα τὶς εἴπαμε ἔτσι ἀλλὰ δὲ γίναμε κατανοητοί. Μιλῶ γιὰ τὴ Νάπολη. Ἆν κάποιος ἔχει διαφορετικὴ ἐμπειρία ἀπὸ ἄλλη πόλη ἆς μᾶς πεῖ.

  12. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Συγγνώμη γιὰ τὸ διπλὸ σχόλιο

  13. LandS said

    Ο Σόου λοιπόν. Είχα την εντύπωση ότι τόπε ο Τσόρτσιλ με την προσθήκη ότι τις ενώνει ένας ωκεανός. Γεωπολιτικά πρόκειται για η μεγαλύτερη αλήθεια από το 1823 και δώθε.

  14. Bonjour

    La Favorita, η ευνοούμενη όπερα του πατέρα μου… Spirto gentil, ne’ sogni miei brillasti un dì, ma ti perdei…

  15. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    13,
    εγώ πάντα νόμιζα ότι ήταν ο Ουάιλντ.
    Άλλη μοίρα κακιά αυτού του ανθρώπου να τού χρεώνουν πάντα τα ευφυέστερα.

  16. Παναγιώτης Κ. said

    Δεν είδα την ταινία.
    Η υπερδημοσιότητα που πήρε προκάλεσε…συμφόρηση στις κινηματογραφικές αίθουσες και εγώ δεν θέλω να…στριμωχτώ. 🙂
    Με βάση προηγούμενες ταινίες του Λάνθιμου έχω θετική προδιάθεση και γιαυτό, θα πάω να δω την ταινία.

  17. sarant said

    16 Εδώ παντως την είδα σε μάλλον άδεια αίθουσα.

  18. LandS said

    Ο Σόου λοιπόν. Είχα την εντύπωση ότι το είπε [και] ο Τσόρτσιλ (απόγονος της Σάρας της ταινίας) με τη προσθήκη ότι «και τις ενώνει ένας ωκεανός». Ίσως η μεγαλύτερη γεωπολιτική αλήθεια από το 1823 και μετά.
    Δεν βρίσκω όμως τίποτα. Άχρηστος αυτός ο γκούγκλης.

    Πριν λίγα χρόνια μάθαμε ότι η ευνοούμενη του Σουλτάνου λεγόταν στην ελληνική μετάφραση «φαβορί του Σουλτάνου». Η Ρόδος (ακουγόταν ρόντος) «Το Νησί» και πάει λέγοντας.

    Αν ψηφίσουμε για τον τόνο, εγώ θα λέω ευνοούμενη ότι και αν πει η πλειοψηφία.

  19. Πέπε said

    @7:
    Κι όμως, είχα την εντύπωση ότι και στα ελληνικά οι ακριβείς όροι είναι «μπαρμπέτες» για τις μεγάλες φαβορίτες που πιάνουν και μάγουλο, δηλαδή ουσιαστικά γένεια που δεν ενώνονται στο πηγούνι, και «φαβορίτες» για τις τύπου ροκαμπίλι.

  20. Μανούσος said

    Στην προπολεμική γενιά κυκλοφορούσε η αντίληψη ότι φαβορίτες αφήνουν οι ομοφυλόφυλοι και οι μασώνοι.

  21. Για το αντίθετο του φαβορί στον ιππόδρομο όντως υπάρχει το (αγγλικό) αουτσάιντερ αλλά οι παλιοί θυμόντουσαν και το (γαλλικό) τυγιό.

    Στα κατορθώματα του κ. Βασιλειάδη το κλείσιμο εδώ και τρίμηνο του ιπποδρόμου με ολέθριες οικονομικές συνέπειες για περίπου 3-4 000 οικογένειες που σχετίζονται άμεσα με το άθλημα και περιμένουν τον υπουργό Αθλητισμού να διαλέξει μεταξύ Κικής (Φίλιππος Ενωσης, διάβαζε συμφέροντα Βαρδινογιάννη) και Κοκούς (ΟΠΑΠ, διάβαζε συμφέροντα Μελισσανίδη). Οσο για τα κριτήρια, τι να κάνει ο άμοιρος που δεν ξέρει από που ουρούν οι κήλωνες…

  22. LandS said

    Τι γίνεται ρε παιδιά γίνονται αναρτήσεις σχολίων ρίαλ τάιμ πριν πατήσουμε δημοσίευση;

  23. ΓιώργοςΜ said

    19 Θυμάμαι μια ταινία όπου ο Κωνσταντάρας αναφερόμενος στον Κόκοτα (με τον οποίο κάποιος τον είχε μπερδέψει) να λέει «Μα αυτός έχει κάτι μπαρμπέτες μέχρι τα νεφρά!»
    Γαλλοτραφής ο Κωνσταντάρας, υποθέτω από εκεί και η λέξη. Δε θυμάμαι τη λέξη από αλλού, αλλά όταν βγήκε η ταινία θα ήμουν βρέφος ή αγέννητος, οπότε δεν ξέρω τι λεγόταν τότε.

  24. loukretia50 said

    Καλημέρα!
    Νομίζω πως η συνηθέστερη χρήση της λέξης «φαβορί» για τους απέχοντες από στοιχήματα κλπ , ήταν για κάποιον ή κάτι που αναμφισβήτητα ξεχωρίζει, όχι όμως απαραίτητα λόγω εύνοιας.
    πχ Αυτός είναι το μεγάλο φαβορί για το διαγωνισμό. Μπορεί βέβαια να ήμουν πολύ αφελής!

    Αναρωτιέμαι πώς θα μεταφράζονταν αυτή η ταινία, αν έπεφτε σε κάποιον άσχετο : «Les favoris de la lune” Otar Ioseliani

    Ο Κόκκοτας έχει τραγουδήσει πολύ όμορφα τραγούδια, η συνεργασία του πχ με τον Ξαρχάκο «Στου ΄Οθωνα τα χρόνια» ήταν αξιόλογη, αν και η παρουσία του ενέπνεε μόνο μπαρμπέρηδες.

    Με τι καρδιά
    να σ΄αποχαιρετίσω https://youtu.be/5L3bLnyhSBs

  25. Παραγναθίδες τις λέγαμε καθαρευουσιάνικα.

  26. Γιάννης Κουβάτσος said

    Θυμάμαι στον «Μπακαλόγατο» τη Μαρίκα Νέζερ να αναφέρεται στον ρουχισμό και στον …επιπλοπισμό. Κάπως έτσι σχημάτισαν και τον φαβοριτισμό οι στοιχηματζήδες. Πού να ξέρουν κι αυτοί ότι υπάρχει η λέξη και σημαίνει άλλο πράγμα.
    Στον «Σουλεϊμάν» πάντως οι υποτιτλιστές την έλεγαν φαβορί την εκάστοτε ευνοουμένη του σουλτάνου και ξένοιαζαν.

  27. Πάνος με πεζά said

    «Απαράδεκτος» ο Κόκοτας, στον τοίχο του κουρείου του Βέγγου…

  28. ndmushroom said

    Σόου ή Σο (ή Σω, όπως τον γράφανε παλιότερα); Ηχητικά, νομίζω ότι το πρώτο δεν πολυστέκει, όχι;

  29. sarant said

    19 Αυτές οι μεγάλες πράγματι λέγονταν μπαρμπέτες, όμως παλιά. Του Κόκοτα φαβορίτες και μόνο ειπώθηκαν.

    21 Τουγιό δεν είναι η πληροφορία, το σίγουρο;

    18-26 Ώστε φαβορί η ευνοουμένη 🙂

    28 Ίσως για να μη γράψω Σο ή Σω.

  30. Mπετατζής said

    http://www.kathimerini.gr/1010168/article/politismos/kinhmatografos/oxi-alles-tekmhriwmenes-apoyeis-gia-ton-lan8imo

  31. Ιερόδουλος said

    Πήγε την Παρασκευή μετά τα μανικιούρια και η αδερφή μου και είδε το έργο του Λάνθιμου…και έχει να πει ότι αυτό το έργο η «Ευνοούμενη» επιτέλους, πρώτη φορά για έργο Λάνθιμου, βλεπότανε…της άρεσε, είπε, πολύ που είχε μέσα παπιά, κουνέλια και άλογα…(όπου ζώο και χαρά, ως γνωστόν, είν’ ο Μπούφος πρώτος). Επίσης του Μπούφου του άρεσε που είχε λέει στραμπουληγμένη τη γωνία λήψης (φαινόταν όλα πολύ σφαιρικά, σαν να ήταν «και τελικιασμένα» ευρυγώνιος ο φακός όπως ακριβώς στην ταινία ¨ο Τσάρλυ και το εργοστάσιο σοκολάτας με το Τζόνι Ντεπ. Άρεσε επίσης και το γκροτέσκο ύφος (το χαρακτήρισε «κλωουνίστικο «)που υιοθέτησε ο Λάνθιμος για να πεί αυτά περί βρόμικης Εξουσίας και απελπισμένης μονάρχισσας, και φαιδρών πολιτικών παρατρεχάμενων( «σαν τη Συριζαίικη παρεούλα» της φάνηκαν, τόσο …σοβαροί).Του άρεσε επίσης, ο ρεαλιστικός φωτισμός της ταινίας κατ’ απομίμηση φωτισμών απο το the game of Thrones. Το βρήκε πολύ…μορφωτικό αυτό από τη μεριά του Λάνθιμου, επειδή εμείς που ζούμε στον καιρό αιώνων με τα πολλά φώτα, δεν έχουμε καταλάβει «την τρομακτικότητα» είπε , τεράστιων παλατιών «θεοσκότεινων τη νύχτα» επί της ουσίας…τους ‘διαβολοσκότεινους δρόμους» και «άλλα φρικιαστικά» είπε…ο Μπούφος επίσης δεν κατάλαβε γιατί η βαίνουσα προς άνοια Βασιλισσα Άννα, είχε αυτό το βίτσιο να της τρίβουν συνέχεια τα πόδια…Θεώρησε ότι θα ήταν πιο έξυπνο αν την έβαζε «τη δούλα» να της κάνει ποδόλουτρα με αλατονερο και σόδα που είναι ΟΝΤΩΣ πιο ανακουφιστικά, αλλά τέλος πάντων, αυτό είναι μια ασήμαντη λεπτομέρεια…συνολικά τη βρήκε «καλούτσικη» την ταινία, «ακατάλληλη για απολιτικ» (δεν έχει καταλάβει τι είναι το «απολιτικ΄») , εννοείται, αλλά είπε άξια μόνο δύο Όσκαρ, αυτό της σκηνοθεσίας και αυτό της κυρίας που έπαιζε τη Βασίλισσα…αυτά τα σχόλια της αδερφής μου, του Μπούφου δηλαδή..και καλημέρα σε όλους!

  32. LandS said

    26 Δεν νομίζω ότι σημαίνει άλλο πράγμα. Το φαβορί είναι το δημοφιλές, αυτό στο οποίο οι περισσότεροι ποντάρουν τα περισσότερα, στους στοιχιματίζοντες (άντε σε αυτούς που χειραγωγούν τους στοιχιματίζοντες) δηλαδή αυτό που προτιμούν, το αγαπημένο τους, το ευνοούμενο τους.

  33. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Εκπλήσσομαι που κανείς χριστιανούλης σχολιαστής δεν έχει αναφέρει ακόμα την Φαβουρίτην του Βίκτωρος Μουγκώ, και τον πατέρα της που (δεν) του αρέσαν τα ξινά 😛

  34. Alexis said

    Καλημέρα.
    Το …διπλό σχόλιο του Αρχιμήδη (8, 11) μου δημιουργεί την υπόνοια ότι η λέξη favorite ή favoriti ή όπως αλλιώς μπορεί να λέγεται, δεν είναι η κανονική ιταλική λέξη για τις φαβορίτες, αλλά μια …σλανγκιά με την οποία τις αποκαλούσαν κάποτε.
    Και μάλιστα τόσο παρωχημένη σλανγκιά που οι σημερινοί Ιταλοί ούτε κάν την καταλαβαίνουν.
    Άλλωστε στο άρθρο δεν δίνεται καμία εξήγηση πώς από τη σημασία του ευνοούμενου ή του αγαπημένου περάσαμε στις …τρίχες, και αυτό ενισχύει την υπόνοιά μου.

  35. Mπετατζής said

    Γκρινιάρης υπηρεσίας : δεν μου αρέσει ούτε ο Λάνθιμος, ούτε ο Μαυρογορδάτος, ούτε καν ο Κόκκοτας. Για να είμαι όμως δίκαιος να πω ότι δεν έχω δει την συγκεκριμένη ταινία.

  36. Χρηστάρας said

    Ο Γιώργος Λάνθιμος έδειξε το ταλέντο του με τον «Κυνόδοντα», μια ταινία που όσο παράξενη κι αν χαρακτηρίστηκε, ανέδειξε μια νέα δέσμη ελληνικών ταινιών, η οποία βασίζεται στη λιτότητα, τη γνώση των νεότερων μέσων και τις ιστορίες που αντλούνται από την πραγματικότητα ακόμα και για να εκτραπούν από την καθημερινότητα.
    Τυπικά, η «Ευνοούμενη» είναι μια αγγλική ταινία με αγγλόφωνους συγγραφείς, ενώ ο σκηνοθέτης και ο μοντέρ είναι Έλληνες. Ωστόσο, υπάρχει μια ενιαία σκηνοθετική γραμμή, η οποία ενώνει, υπογείως και καλλιτεχνικώς (sic), τις προαναφερθείσες ταινίες. Η πλοκή περνά, σταδιακά και ψυχαγωγικά, από τα κωμικά, σατυρικά στοιχεία για να κορυφωθεί σε τραγικά χαρακτηριστικά, ασχέτως αν στον «Κυνόδοντα» το θέμα είναι ο ενδοοικογενειακός ανορθολογισμός/κανιβαλισμός -όσο ευρεία μπορεί να εννοηθεί μια οικογένεια- ενώ στην «Ευνοούμενη» είναι ο κυνισμός και η λαγνεία στο κυνήγι της εξουσίας.
    Χαρακτηριστικά, οι κοντινοί μου με ρωτούν αν η νέα ταινία του Λάνθιμου «βλέπεται» ή αν είναι εξίσου παράξενη, κατά την απαξιωτική έννοια, με τον «Κυνόδοντα» ή τον «Αστακό». Τους λέω βέβαια τα παραπάνω, επειδή πιστεύω ότι κάποια δεδομένα στην τέχνη δεν είναι υποκειμενικά, μα δεν νομίζω πως τους πείθω. Ας μαζευτούν περισσότερες γνώμες κι ας τα ξαναπούμε.

  37. Μπαρμπέτες τις έχω ακούσει κι εγώ, αν και με ξένισε την πρώτη φορά.

    Την ταινία δεν την είδα ακόμα, θα τη δω αν και δεν συμπαθώ τον Λάνθιμο. Ούτε τον Μαυρογορδάτο συμπαθώ όμως, και η κριτική του είναι πολύ λίγη αν θέλει να περάσει για κριτική από τη σκοπιά ενός ιστορικού.
    Είδα όμως το αντίπαλο δέος, το Ρόμα, και μ’ άρεσε πάρα πολύ.

  38. Αμάν ρε Μπετατζή! (35, 37) Του Κόκκοτα η φωνή ούτε μένα μ’ αρέσει, έχω ακούσει όμως ότι είναι καλός άθρωπος.

  39. leonicos said

    Δεν πρόκειται για ανορθογραφία, αλλά για διπλοτυπία.

    Συγγνώμη, αλλά δεν συμφωνώ. Λεξικογραφικά είναι διπλοτυπία, αλλά ο Ευνούμενος фаворить είναι μόνο Favourit

  40. leonicos said

    19

    Πόσα μαθαίνω σήμερα πάλι!!!

  41. ΓΤ said

    Σε προχώ σλανγκιά βέβαια σήμερα το μεγάλο φαβορί λέγεται και «φαβόρα», ου μην και «γκράντε φαβόρα».
    «Μην ακουμπάς, την έχουνε για γκράντε φαβόρα, εκεί θα πέσει όλο το μελίσσι», που μεταφράζεται για τη Λουκρητία, την Επαΐουσα Στοιχημάτων, «είναι καλό να μη στοιχηματίσεις υπέρ αυτής της ομάδας, θα παιχτούν πολλά λεφτά υπέρ της», «έχει πάρει πολύ παιχνίδι πάνω της, είναι φορτωμένη, και μήπως είναι αβαβά η δουλειά σού λέω. Αν θες να κάνεις μαμ, κόντραρέ την τίμια, ή ταν ή επί τας» 🙂 Βλέπετε, η αρχαία Σπάρτη συγκινεί και σήμερα, τα καταγώγια κυβείας βρίθουν ιστορικών αναδιφητών…
    Βεβαίως, σε άλλα παίγνια, πλην του αουτσάιντερ, έχουμε και το «underdog», κάτι βέβαια που παρουσιάσει υψηλή στατιστική αναμονή προς ήττα, μα, αν κερδίσει, γίνεται θεριστής πορτοφολιών…

  42. alexisphoto said

    καλημέρα και καλή εβδομάδα,
    «…σε «αμαρτωλές απολαύσεις» που ίσως δείχνει μια ελαφρά ομοερωτοφοβία….»
    Νομίζω πως η παραπάνω φράση δεν αντανακλά την προσωπική άποψη του Μαυρογορδάτου αλλά
    εξυπηρετέι το πολύ έντονο κοντραστ με την παραπάνω φράση «η Άννα παραήταν θρήσκα».
    Το «αμαρτωλές» δεν ταυτίζεται με το τώρα αλλά με την εποχή και τα πιστεύω της Άννας.
    Τουλάχιστον στη δική μου ανάγνωση.
    Ευχαριστώ

  43. sarant said

    42 Μπορεί και να έχεις δίκιο, τι να πω.

  44. ΓΤ said

    Συμπληρώνω ότι, όταν το φαβορί κατάγει νίκη και λούζεται στο φως των προβολέων, δεν έχουμε κανένα λόγο να μη μιλάμε για Φαβώρειο Φως, Όρος Φαβώρ, και τα σχετικά 🙂

  45. Γς said

    >Ο Ορλόφ ας πούμε ήταν ο ευνοούμενος της Μεγάλης Αικατερίνης.

    Εραστής της δηλαδή για 13 χρόνια. Ο κόμης
    Γκριγκόρι Γκριγκορίεβιτς Ορλώφ (1734-1783), αξιωματικός του πυροβολικού.

    Αδέλφια του ήταν οι Φιόντορ και Αλεξέι, που στάλθηκαν από την Μεγάλη Αικατερίνη στην Πελοπόννησο για να διευθύνουν τις πολεμικές επιχειρήσεις, τα λεγόμενα Ορλοφικά. Την αποτυχημένη επανάσταση που την πληρώσαμε ακριβά [ta gamisiatika του Γρηγόρη!]

    Την επανάσταση που ξεκίνησε από το Οίτυλο της Μάνης στη Μονή Δεκούλου. Της Μονής των Δεκούλων. Των προπάππων μου, της γιαγιάς μου, της μάνας μου.

    Καλώς ήρθατε στη Μονή Δεκούλου:

    http://www.monidekoulou.gr/

    Και μαζεύονται οι Δεκούλοι κάθε χρόνο εκεί για την γιορτή τους. Των … Μεδίκων

    http://www.monidekoulou.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=19&Itemid=27

  46. Αγγελος said

    Γενικά, ο υποτιτλισμός του Σουλεϊμάν ειχε διαφορα παράξενα, μερικά εμφανώς απο έλλειψη παιδείας (Μπουντίν η Βούδα, Σάλκεν ο Charles Quint, δηλ. ο Κάρολος ο Έ…) και άλλα απο άποψη (τον Σουλτάνο τον ελεγαν συστηματικά Εκλαμπρότατο και όχι Μεγαλειότατο, ισως για να αποδώσουν καποια τουρκικη διακριση αναμεσα στην προσφώνηση του Πατισάχ αφενος και των Ευρωπαίων βασιλιάδων αφετέρου.)

  47. Γιάννης Κουβάτσος said

    32:Ίδια οικογένεια λέξεων είναι αλλά ο φαβοριτισμός έχει την έννοια της ευνοιοκρατίας, της αθέμιτης προώθησης των τσάτσων. Οι στοιχηματζήδες χρησιμοποιούν τη λέξη με την έννοια του ποιος είναι επικρατέστερος να νικήσει σ’ έναν αγώνα.

  48. nikiplos said

    Στα αρχαία χρόνια, στις πολυεθνικές, θυμάμαι που τα μεγαλοστελέχη είχαν και τους προσωπικούς τους δούλους-παρατρεχάμενους. Αυτοί οι τελευταίοι συνήθως στέκονταν συνέχεια δίπλα τους φορώντας ένα πλατύ ηλίθιο χαμόγελο, οπόταν το έφερνε η κακιά η ώρα και έπρεπε να συναναστραφούν ή να συναναπνεύσουν το βρώμικο αέρα μας ημών των ταπεινών κωπηλατών… Αυτοί είχαν παρατσούκλια, «παπαδάκι», «διάκος», «μπάτλερ», «αρλεκίνος» ή «κλόουν», ενώ έναν άλλον που ήταν φαβορίτης ενός θεώρατου σαξονοκύκλωπα τον λέγαμε «αραβωνιαστικιά» του…

    Η εικόνα λοιπόν της φάτσας (που έχει πρόσωπο στην κενωνία) με τους μπάστακες αριστεροδέξια θυμίζει έντονα το κανονικό πρόσωπο με τις φαβορίτες, ίσως γι’ αυτό και η ιταλική ή γαλλική αργκό που έδωσε και τη δεύτερη ξεχασμένη ως φαίνεται σήμερα σημασία στη λέξη…

  49. venios said

    26: Καλά, ο υποτιτλισμός στο Σουλεϊμάν έσπαγε κόκκαλα, οι γιοι του σουλτάνου λεγόντουσαν ηγεμόνες κι όχι πρίγκιπες (επιρροή του Μακιαβέλι ίσως, το πόνημα του οποίου έχει αποδοθεί ως ‘ο ηγεμών’;)

  50. πουλ-πουλ said

    Ο ιστορικός δεν ασχολείται με την τανία, αλλά με το σενάριο της. Εκτός λοιπόν από αντι-κουτσομπολιά ενός στριμμένου γέρου, από ιστορικής πλευράς, θα περιμέναμε να μας πει, αν η ταινία αποδίδει το πνεύμα της εποχής ή όχι. Πρόκειται για κινηματογράφο, όχι για συνέδριο ιστορικών,
    Τώρα για την ίδια την ταινία, ο Λάνθιμος κάνει ένα πρώτο βήμα για να προσεγγίσει το μεγάλο κοινό. Στις δύο προηγούμενες ταινίες του, χρησιμοποιούσε μεν διάσημους ηθοποιούς, αλλά το σουρεαλιστικό θέμα τους δυσκόλευε τα πράγματα.

    Πάντως ο άνθρωπος έχει «χέρι».
    Πως βλέπεις ένα βελούδινο τραπεζομάντηλο, και πριν πέσουν οι εναρκτήριοι τίτλοι, λες α Αλμοδόβαρ.

  51. ΓΤ said

    @48 Κάτι σαν εξαπτέρυγα η πλαισίωση από μπάστακες…

  52. SophiaE said

    Δεν έχω ελέγξει, αλλά το πιο πιθανό είναι ότι αν η ταινία είχε ευρεία διανομή στις ΗΠΑ θα κυκλοφορούσει με τον τίτλο ορθογραφημένο αμερικανιστί εκεί, και αγγλιστί στην Ευρώπη, όπως έχει γίνει με πολλές ταινίες. ‘Οσο για τα ιστορικά της ταινίας, δεν είναι ακριβώς ντοκιμαντέρ (και φυσικά τα κουστούμια που είναι λίαν εντυπωσιακά ειναι του 21ου αίωνα).

  53. EΦΗ - ΕΦΗ said

    Άφησες και φαβορίτες,
    έθρεψες και λίγο γένι,
    στο κανάλι της καρδιάς σου,
    μία μπαίνει κι άλλη βγαίνει.
    Γιώργος Ζαμπέτας Ο Ερωτιάρης

    …………………………….
    Σε κοιτάζω τόση ώρα και θυμάμαι
    φαβορίτα και καμπάνα παντελόνι
    να μου λες σε μια πορεία πώς φοβάμαι
    ν’ αντιγράφεις από μένα Αντιγόνη
    Γιώργος Θεοφάνους/Κ.Τριγώνης, Γενιά του εβδομήντα

    37 Δύτης
    Είδα κι εγώ και το αντίπαλο δέος, το Ρόμα, και μ’ άρεσε πάρα πολύ.
    Όταν περάσουν τα Οσκαρ και τη δείτε όλοι θα εκφραστώ 😉

  54. Γς said

    Φαβορίτες Κόκοτα, Ξαρχάκος, Καλλιδρομίου, Ασιμος και ένα πράσινο γαϊδουράκι, όλα ανάκατες αναμνήσεις.

    Ξημεροβραδιαζόμασταν στο σπίτι του Θανάση στην Καλλιδρομίου, κάτω από το διαμέρισμα του Ξαρχάκου, που παραπονιόταν ότι κάναμε πολύ φασαρία και δεν μπορούσε να συγκεντρωθεί.
    Πάντως τον αφήσαμε να γράψει την ‘Απονη ζωή’ και ‘Στις Ακρόπολης τα μέρη’.

    https://caktos.blogspot.com/2014/07/8-2012-1420.html

  55. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας.

    Δὲν ξέρω ἂν θὰ πάω νὰ δῶ τὴ φαβορίτα τοῦ Λάνθιμου. Μοῦ τὴν δίδει (σίκ, νομίζω πὼς τό ᾿λεγε κάποια χαρυκλυνικὴ περσόνα) ὅλο αὐτὸ τὸ μπούγιο ποὺ ἔχει γίνει στὰ ΜΜΑ.

    Προσωπικῶς δὲν αἰσθάνομαι ἐθνικὰ ὑπερήφανος γιὰ τὰ κατωρθώματά του. Μπράβο του καὶ μαγκιά του, ἀλλὰ ὅ,τι πέτυχε, μόνος του τὸ κατάφερε. Οἱ ἐθνικὰ ὑπερήφανοι δὲν κάνανε τίποτα.

    Σχετικὰ μὲ τὶς μεταφράσεις στὸν τηλεοπτικὸ Σουλεϊμάν, ποὺ ἀναφέρει ὁ Ἄγγελος στὸ 46, θυμᾶμαι καὶ τὸ «ἡγεμόνας».

    Ἔτσι ἀπέδιδαν οἱ μεταφραστές τὸ «Şahzade», τὸ γιό τοῦ βασιλιᾶ, τοῦ ἡγεμόνα. Κανονικὰ θὰ ἔπρεπε νὰ τὸν ποῦν βασιλόπουλο ἢ πρίγκηπα.

  56. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  57. Γς said

    46, 54:

    «Δύσκολα τα πράγματα»: Στις ερωτικές επιστολές της Χιουρέμ στον Σουλεϊμάν κατέφυγε ο Ερντογάν

    https://www.newsbomb.gr/kosmos/story/958681/dyskola-ta-pragmata-stis-erotikes-epistoles-tis-xioyrem-ston-soyleiman-katefyge-o-erntogan-pics

  58. π2 said

    10β: Σοβαρά; Νόμιζα ότι είναι πασίγνωστος αστικός μύθος. Εγώ δεν ήξερα καν ότι είναι μύθος. Παρεμπιπτόντως, οι φαβορίτες του Κόκκοτα συνδέονται με τα φαβορί του ιπποδρόμου: ήταν πασίγνωστος ιπποδρομιάκιας.

  59. loukretia50 said

    ΓΤ
    Αν υπάρχει και “undercat” ενημέρωσέ με!

    Του Λάνθιμου η αισθητική
    μου φέρνει έρκος οδόντων
    Λανθάνομεν, ω! κριτικοί!
    βοράν των Κυνοδόντων
    οι έρμοι οι Φελλινικοί!

  60. Jimakos said

    Κινηματογραφικά: Kαι Λάνθιμο είδα, και Ρόμα είδα. Η καθεμιά μου άρεσε για δικούς της λόγους. Θεωρώ ότι είναι η πλέον «βατή» ταινία του Λάνθιμου. Καλλιτεχνικά μου άρεσε πάρα πολύ η χρήση του υπερευρυγώνιου και ο -ας πούμε- ρεαλιστικός νυχτερινός φωτισμός. Ο,τι και να τσιμπήσει από βραβεία, δίκαια θα’ναι. Παρόλο που δεν κάνουν τα βραβεία την καλή ταινία, το ξέρουμε αυτό.

    Λεξιλογικά: Το μπαρμπέτα το’χω ακούσει φυσικά για τις φαβορίτες, το’χω συναντήσει όμως και σαν δηλωτικό του μουστακιού που είναι παχύ και αφημένο αρκετά στα πλάγια (χωρίς όμως να ενώνεται στο πηγούνι, το λεγόμενο goatee δηλαδή). Σαν αυτό που’χε πχ ο Τζορτζ Μάικλ ή ο Χαλκ Χόγκαν.

  61. ΣΠ said

  62. aerosol said

    Δεν είδα ακόμα την ταινία. Εκτιμώ πολύ -και καμαρώνω- τον Λάνθιμο. Ο Κυνόδοντας ήταν ταινιάρα, απλά του σπάνιου είδους που δεν μπορώ να συστήσω σε κάποιον αν δεν ξέρω πολύ καλά πώς θα αντιμετωπίσει τους συγκεκριμένους κώδικες. Χαίρομαι ιδιαίτερα που αυτή η επιτυχία θα επισφραγίσει την καλή του πορεία και θα διευκολύνει την συνέχειά του. Οι σκηνοθέτες με προσωπική ματιά που επιβιώνουν εμπορικά και καλλιτεχνικά είναι λίγοι. Προς το παρόν δεν έχει δείξει διάθεση να περάσει από Χόλυγουντ μεριά, να σπαταλήσει το ταλέντο του σε τίποτα Μπάτμαν Νο7, οπότε καλά πάμε.
    [Όσοι ζορίστηκαν με τον Κυνόδοντα, καλά που δεν έπεσαν πάνω στην πρώτη του, την Κινέτα!]

  63. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    62 >>πάνω στην πρώτη του, την Κινέτα!
    Εισαγωγή στον Λάνθιμο λοιπόν 🙂

  64. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Κατ΄εξοχήν ευνοούμενος , ο παρακοιμώμενος:
    Ήταν αξίωμα μεγίστης εμπιστοσύνης, και δινόταν στους κατ’ εξοχήν ευνοούμενους του Αυτοκράτορα. Μαζί με τον κουροπαλάτη λάμβανε την εξουσία όταν ο αυτοκράτορας ήταν ανήλικος,
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BC%CF%8E%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CF%82

  65. ΧριστιανοΜπολσεβίκος said

    58 Το λέει και ο ίδιος.

  66. aerosol said

    Δε βοηθάς, Έφη, δεν βοηθάς… 😀
    Πέντε λεπτά Κινέτα θα κάνουν τον κόσμο να ακούει Λάνθιμο και να τρέχει!
    Πάντως μου έμεινε και τη σκέφτομαι ακόμα…

  67. ΧριστιανοΜπολσεβίκος said

    65 Κάτι έκανα λάθος.

  68. ΣΠ said

    27
    Στην ταινία «Διακοπές στο Βιετνάμ» ο Βέγγος κάποια στιγμή περικυκλώνεται από Βιετκόγκ, οπότε βγάζει και τους δείχνει μια φωτογραφία του Κόκοτα και αυτοί το βάζουν στα πόδια.

  69. NIKOS NIKOS said

    Τα αγγλικά (γαλλικά) favor, favorite, favoritism, favour, favourable καιτο λατινικό faveo, Favilla, Favonius προέρχονται από το ρήμα φαέθω

    φᾰέθω (φάω), I. λάμπω, απαντάται μόνο στη μτχ. φαέθων, λαμπερός, ακτινοβόλος, σε Όμηρ., Σοφ., Ευρ.· απόλ., πάννυχα καὶ φαέθοντα, νύχτες και μέρες, σε Σοφ. II. ως κύριο όνομα: 1. Φαέθων, ὁ, Λάμπος, ένα από τα άλογα της Ηούς, σε Ομήρ. Οδ. 2. γιος του Ήλιου ή του Απόλλωνα, γνωστός για την αποτυχία του να οδηγήσει το άρμα του Ήλιου, σε Ευρ. 3. ο πλανήτης Δίας, σε Κικ.

    Επίσης:

    φᾰεινός, ή, όν (so always in Ep.), Aeol., Trag. (even in dialogue, E.Ph.84, al.) and Lyr. φᾰεννός, Att. φᾱνός (q.v.):

    —poet. Adj., shining, radiant, πῦρ Il.5.215; σελήνη 8.555; Ἠώς Od.4.188; ὄσσε Il.13.3; χαλκός 12.151; κασσίτερος 23.561; ὀρείχαλκος, χρυσός, Hes.Sc.122,142; κρητήρ Il.3.247, al.; δόρυ 4.496; ἀσπίς, σάκος, 3.357, 8.272; πήληξ 13.805; θώρηξ φαεινότερος πυρὸς αὐγῆς 18.610; ὅπλα E.Andr.1146; μάστιξ Il.10.500; θύραι Od.6.19; of bright colours, ζωστὴρ φοίνικι φαεινός Il.6.219, cf. 15.538; φ. πέπλος, τάπης, 5.315, 10.156; φ. πλόκαμοι bright, glossy, 14.176; εἶδος, of the stars, Sapph.3.2; ἄστρον Pi.O.1.6, cf. E.Cyc.353, al.; ἔρεβος ὦ φαεννότατον ὡς ἐμοί darkness bright as the day to me, S.Aj.395 (lyr.); of the Dawn, AP5.227 (Paul. Sil.). 2. of the voice, clear, distinct, far-sounding, Pi.P.4.283. 3. splendid, brilliant, ἀρεταί, θυσίαι, Id.N.7.51, I.5(4).30; κρηπὶς ἐλευθερίας Id.Fr.77.—Very rare in Prose, ἐν τοῖς φαεινοῖς χρόνοις, of clear nights, Aen.Tact.25.2; Φάεννος is pr. n. at Rhodes, Chron.Lind. B. 34.

    Στα αγγλικά η φαβορίτα λέγεται sideburn, αλλά και ως φαβορίτα έχει την ετυμολογική και συμβολική της προέλευση από το φαέθω:

  70. ΓΤ said

    @59 ΛΟΥ
    παίζεις φαβόρα, δεν είσαι αντερκατιανή 🙂

  71. ΣΠ said

    52
    Στις ΗΠΑ η ορθογραφία στον τίτλο της ταινίας διατηρήθηκε:
    https://www.imdb.com/title/tt5083738/releaseinfo#akas

  72. Jago said

    Πάντως η φετινή απονομή των Όσκαρ θα είναι πολύ ζόρικη όχι γιατί διαγκωνίζονται μερικές καλές ταινίες αλλά θα παίξει περισσότερο από άλλες φορές το ρόλο της η πολιτική. Το Ρόμα ως «μεξικάνικη» ταινία μπορεί να σαρώσει λόγω Τραμπ και του γ@μημένου του Τείχους αδικώντας προφανώς την Ευνοούμενη. Ή μπορεί η σκηνοθεσία θα πάει στον μόνιμα κλαψιάρη Σπάικ Λι να τον ξεφορτωθούν επιτέλους. Πρώτο γυναικείο, ε αφού τα πήρε όλα τα άλλα βραβεία η Κόλμαν, ας το πάρει η «αδικημένη» Γκλεν Κλόουζ για μια τρομερά μέτρια κι αδιάφορη ταινία. Βραβειάκι δεν θα πάρει το διασκεδαστικό στην κορεκτίλα του Πράσινο Βιβλίο; Θα γείρει η ανεκδιήγητη υποψηφιότητα στο ακόμα πιο ανεκδιήγητο Μπλακ Πάνθερ τις πολιτικές αν-ισορροπίες των άλλων υποψηφιοτήτων; Το μεγάλο αίνιγμα στο Ρόμα είναι το πως θα το αντιμετωπίσουν τα μέλη της ακαδημίας λόγω του ότι είναι παραγωγή του Netflix, πολλοί κατακρίνουν το ισοπεδωτισμό του και λειτουργεί σαν οδοστρωτήρας στις παραγωγές ταινιών για την τηλεόραση – βασικά το διαδίκτυο. Θα παίξει γερά ο Παβλικόφσκι του Ψυχρού Πολέμου γιατί το βρίσκω πολύ καλύτερο κι από το Ρόμα στην «ξένη ταινία»; Μάλλον απίθανο έτσι που πήρε φόρα ο πολύς Κουαρόν και η περιρρέουσα κορεκτίλα γύρω του. Κι όχι, δεν μου άρεσε το Ρόμα, υπερεκτιμημένο όπως και το Γκράβιτι όπως και το άλλο πως το λέγανε, που παλεύει με μια αρκούδα ο πολύς επίσης Ντι Κάπριο. Θα γίνει σφαγή την επόμενη Δευτέρα.

  73. Χαρούλα said

    Είπαμε εθνικά υπερήφανοι, αλλά μην ξεχνάμε και τις άλλες διάσημες φαβορίτες!

  74. Mπετατζής said

    72. Αυτό με την αρκούδα δεν ήτανε του Κουαρόν, του Ιναρρίτου ήτανε. Μπέρδεψες τους μουτσάτσος μεχικάνος. 🙂

  75. Jago said

    74. Αχαχαχαχα σωστά!

  76. ΣΠ said

    72
    Κι εγώ νομίζω ότι υπάρχει σημαντική πιθανότητα «Η Ευνοούμενη» να μη πάρει κανένα από τα δέκα Όσκαρ για τα οποία είναι υποψήφια. Καλύτερης ταινίας και σκηνοθεσίας είμαι βέβαιος ότι θα πάνε στο «Ρόμα». Α’ γυναικείου θα παιχτεί μεταξύ Ολίβιας Κόλμαν και Γκλεν Κλόουζ και πρωτότυπου σεναρίου μεταξύ της Ευνοούμενης και του Πράσινου Βιβλίου. Τις περισσότερες πιθανότητες έχει η Ρέιτσελ Γουάιζ για Β’ γυναικείου. Μπορεί επίσης να κερδίσει κάποιο Όσκαρ στις τεχνικές κατηγορίες (φωτογραφίας, κουστουμιών).

  77. loukretia50 said

    ΓΤ
    …όμως για απερκατ… ποτέ δεν ξέρεις!
    Η ζωή είναι αγώνας!

  78. Μπούφος said

    60 Jimakos
    να είσαι καλά, βρε παιδί…δεν ήξερα ότι τον λένε υπερ-ευρυγώνιο αυτό το φακό…αυτό με τρέλανε και μένα..η καμπύλωση του χωρόχρονου της ταινίας, φουλ Αιστάιν, μιλάμε!

  79. ΣΠ said

    Την γνώμη μου για τον Λάνθιμο την έγραψα σε προηγούμενο νήμα. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι έχει δημιουργήσει ένα ιδιαίτερο προσωπικό κινηματογραφικό ύφος που ίσως να έχει μιμητές στο μέλλον.

  80. Πάνος με πεζά said

    Άσχετο, αλλά απευθύνεται στη συλλογική ευφυϊα του ιστολογίου :
    Ως επίθετο η λέξη «καμπύλες», στη γεν.πληθ. κάνει «των καμπύλων» : των καμπύλων γραμμών
    Ως ουσιαστικό όμως, και παρ’ολο που είναι ουσιαστικοποιημένο επίθετο (οι καμπύλες-γραμμές- Bezier, κάνει γεν.πληθυντικού «των καμπύλων Bezier».
    Είναι κάτι λάθος από αυτά τα δύο;

  81. ΣΠ said

    Η κριτική του κ. Μαυρογορδάτου είναι άνευ αντικειμένου. Οι ταινίες, εκτός αν είναι (δραματοποιημένα) ντοκιμαντέρ, δεν γίνονται για να περιγράψουν με ακρίβεια ιστορικά γεγονότα. Περιέχουν και κάποια στοιχεία μυθοπλασίας που εξυπηρετούν το σενάριο. Δεν μπορεί να κάνει κάποιος μια ταινία καλλιτεχνικών απαιτήσεων μένοντας πιστός στις ιστορικές λεπτομέρειες.

  82. Πάνος με πεζά said

    @ 80 : Ως ουσιαστικό, εννοούσα, κάνει «των καμπυλών», όχι;

  83. Avonidas said

    Σε άρθρο του στη Lifo, ο ιστορικός Γ. Μαυρογορδάτος κάνει πολύ κόπο για να δείξει ότι κακώς παρουσιάζεται λεσβία η βασίλισσα

    Μην παραχαράσσετε την Ιστορία,
    η Άννα δεν ήτανε λεσβία 😛

  84. loukretia50 said

    Πολύς λόγος για τα όσκαρ, αλλά νομίζω ότι δεν ενδιαφέρουν αυτούς που αγαπούν τον κινηματογράφο.
    Ποτέ δε με επηρέαζε η βράβευση με όσκαρ μιας ταινίας, είναι γνωστό ότι συνήθως δεν αποτελεί η ποιότητα το βασικό κριτήριο, ίσως μόνο σε κάποιες επιμέρους κατηγορίες.
    Η μόνη φορά που ενθουσιάστηκα ήταν με τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών γιατί λάτρεψα την ταινία , ενώ είχαν εξοργιστεί διάφοροι γνωστοί που δεν την άντεχαν.
    Όμως έχω τις καλύτερες αναμνήσεις από κερκίδα φίλων σε αναμετάδοση τελετών απονομής, όπως γινόταν κάποτε, να σχολιάζουμε τα απίστευτα νούμερα που ακκίζονταν στο κόκκινο χαλί με φορέματα τούρτες ή στολισμένα με φτερά και πούπουλα και τις γελοίες δηλώσεις διάφορων αδιάφορων.

    Α, με την ευκαιρία!
    Θα μπορούσε να μου εξηγήσει κάποιος – ο Απουσιολόγος βλέπω απουσιάζει – πώς κάνετε αυτό το κόλπο με παραπομπή όχι απλά σε συγκεκριμένο νήμα, αλλά σε σχόλιο?

  85. ΣΠ said

    Τα αγγλικά ειναι γλώσσα που δεν έχει γραμματικό γένος

    Δεν είναι απόλυτα ακριβές αυτό. Έχουν γραμματικό γένος οι αντωνυμίες (he/she/it, his/her/its κλπ.) και κάποια ουσιαστικά (actor/actress…) αλλά στα τελευταία η διάκριση τείνει να καταργηθεί.

  86. Γιάννης Κουβάτσος said

    Η κριτική του Μαυρογορδάτου μου θυμίζει φίλους θεατές που έφευγαν εξοργισμένοι από την «Τροία», διαμαρτυρόμενοι γιατί ξέφευγε πολύ από την ομηρική «Ιλιάδα» και γιατί παρουσίαζε τους Έλληνες άξεστους, βάρβαρους, χυδαίους, ενώ εκθείαζε το φρόνημα και την ευγένεια των Τρώων. Μην το ψάχνετε, παιδιά, δεν θα γλιτώσουμε ποτέ από τέτοιου είδους κριτικούς των ταινιών, που αδυνατούν να κατανοήσουν ότι ο σεναριογράφος και ο σκηνοθέτης άλλα έχουν κατά νου και σίγουρα όχι την όποια ιστορική αλήθεια ή «αλήθεια». Και η «Ζωή εν τάφω», που παίζεται αυτόν τον καιρό στην ΕΡΤ, δεν δείχνει μόνο χαρακώματα, θα ήταν βαρετό, αλλά έχει και σκηνές και ήρωες που δεν υπάρχουν στο βιβλίο.

  87. Πάνος με πεζά said

    Κάνεις δεξί κλικ στη γαλάζια φράση με την ημερομηνία του σχολίου (κάτω από το όνομα και το «said») και παίρνεις το link.

  88. Πάνος με πεζά said

    To λινκ, που λένε και στο χωριό μου. 🙂

  89. ΣΠ said

    84 τέλος
    Κάνεις κλικ στην ημερομηνία του σχολίου και σου βγάζει την διεύθυνση. Π.χ. η διεύθυνση του δικού σου σχολίου (#84) είναι: https://sarantakos.wordpress.com/2019/02/18/favourite/#comment-568172

  90. loukretia50 said

    88. Νεαρέ μου , είπα «κόλπο».
    Εννοώ, γράφετε κάτι δικό σας, δε φαίνεται ο τίτλος και τσουπ! όποιος κάνει κλικ βλέπει κατευθείαν το σχόλιο.

  91. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    83 >> Μην παραχαράσσετε την Ιστορία,
    με βία,
    η Άννα δεν ήτανε λεσβία
    🙂

    76. Εγώ σκέφτηκα, αντίθετα, ότι η Ρόμα μπορεί να χάσει λόγω Τραμπ, απ΄την ανάποδη. Ότι οι σκηνές από την Επανάσταση μπορεί να θυμίσει τη Βενεζουέλα !
    σ.σ. Ούτε που κοίταξα ποια είναι η επιτροπη των Οσκαρ

  92. Πάνος με πεζά said

    Γουατ;
    ΑΑΑΑΑΑΑΑ ! Λοιπόν : λέξη , είναι η λεγόμενη παραπομπή, ή κουότ, που λένε και στο χωργιό (πουτ δε κουοτ ντάουν). Μετά το «ίσον» που θα γράψεις, κολλάς την διεύθυνση (https://μπλαμπλαμπλα) όπου θες να παραπέμψεις, έτσι όπως την παίρνεις είτε από τον browser είτε από τη»λήψη συνδέσμου» που κάνει το δεξί κλικ. Προσοχή στα αγγλικά , στις αγκύλες και στο κλείσιμο
    Π.χ. Εδώ η παραπομπή για το σχόλιο 90 , όπου επίτηδες έγραψα ελληνικό το τελευταίο «α» για να φαίνεται η σύνταξη (και να μη δουλέψει η παραπομπή).

  93. Avonidas said

    #86. «Η κριτική του Μαυρογορδάτου μου θυμίζει φίλους θεατές που έφευγαν εξοργισμένοι από την «Τροία», διαμαρτυρόμενοι γιατί ξέφευγε πολύ από την ομηρική «Ιλιάδα» και γιατί παρουσίαζε τους Έλληνες άξεστους, βάρβαρους, χυδαίους, ενώ εκθείαζε το φρόνημα και την ευγένεια των Τρώων. «

    Η «Τροία», κατά γενική και διεθνή ομολογία, υπήρξε άθλια ταινία. Πρώτον, πρέπει να έχεις φάει πολλάαα καρβέλια στη σκηνοθεσία για να σου επιτραπεί να κόψεις και να ράψεις τα ομηρικά έπη τόσο αστόχαστα (έτσι το βλέπω εγώ, τουλάχιστον). Δεύτερον, αν κάποιος πιστεύει ότι ο Όμηρος παρουσίαζε τους Αχαιούς ως καλούς και τους Τρώες ως κακούς, πρέπει να έριξε ύπνους τρικούβερτους στα θρανία. Τρίτον, το Χόλυγουντ έχει ένα θέμα με τους κώδικες ηθικής άλλων εποχών: δεν καταλαβαίνει την τύφλα του κι όταν ακόμα γυρίζει ταινίες για τον Β’ ΠΠ στην Ευρώπη· επόμενο ήταν λοιπόν να τα κάνει γης μαδιάμ με το αξιακό σύστημα της Εποχής του Χαλκού, για να μας σερβίρει φιλειρηνικά διδάγματα του κώλου :-/

  94. loukretia50 said

    Αγαπητοί συσχολιαστές παρακολουθείτε λάιβ προσπάθεια εκπαίδευσης στούρνου.
    Τι «λέξη» ωρέ? που με βγάζει στην επικεφαλίδα του παρόντος? Εγώ μπορεί να θέλω να γράψω στον Χ με αγάπη – πχ.
    Πως κουκουλώνω το λινκ? όπως ο ΣΠ?
    Φταίω εγώ που δεν κατάλαβα τίποτε από τις τόσο διευκρινιστικές παρατηρήσεις του πολύ αγαπητού Πάνου?

  95. Γιάννης Κουβάτσος said

    93: Ναι, προφανώς ήταν άθλια ταινία, ακόμα και για τα δεδομένα του Χόλιγουντ. Η οργή των θεατών, όμως, δεν προκλήθηκε επειδή προσεβλήθη η αισθητική τους, αλλά επειδή θίχτηκε το εθνικό τους φιλότιμο.

  96. Πάνος με πεζά said

    Τι ωραίες σκατούλες βγήκε ! Ένα κι ένα για να διαφωτίσει !
    https://www.w3schools.com/tags/att_a_href.asp

  97. Πουλ-πουλ said

    Καλός ο Λάνθιμος, καλή και η Ρόμα, αλλά η ταινία της χρονιάς είναι «Ο ψυχρός πόλεμος».
    Σ’ αυτήν ο Πολωνός σκνοθέτηςεξαφανίζεται, για να αναδειχθεί η ταινία του.

  98. Avonidas said

    #86. Εγώ πάλι είχα θέμα με τους «300» — παρότι εκεί οι ελληνικές κριτικές ήταν διθυραμβικές, γιατί θεωρούσαμε ότι η ταινία μας κολακεύει. Αν και ήταν μεταφορά κόμικ, ούτε καν ιστορική μυθοπλασία, έκανε πολύ κόσμο να νομίζει ότι έμαθε κάτι για την αρχαία Σπάρτη και τη μάχη των Θερμοπυλών. Έχω βαρεθεί να εξηγώ στους μη Έλληνες φίλους και γνωστούς (κάποτε και στους πατριώτες) ότι οι Σπαρτιάτες δεν ήτανε Βίκινγκς, ότι ο Εφιάλτης δεν ήτανε το γκόλουμ κι ότι αυτό που έκαναν ο Λεωνίδας κι οι 300 του ήταν ίσως η πιο χαρακτηριστικά αντισπαρτιατική πράξη στην ιστορία της Σπάρτης.

  99. ΣΠ said

    94
    Λουκρητία, δες ένα παλιό σχόλιο του Stazybo Horn με οδηγίες:
    https://sarantakos.wordpress.com/2010/06/08/baresmezedakia/#comment-36477

  100. Avonidas said

    #95. Κάποιων θεατών, ίσως, αλλά όχι όλων. Θυμάμαι τους διαπληκτισμούς στο φόρουμ του Αθηνοράματος (άλλες εποχές, προ ιστολογίων και φουμπου), όσοι από μας δε γούσταραν να βλέπουν τον Όμηρο να ξεφτιλίζεται έπρεπε ν’ απολογηθούμε για τον «εθνικισμό» μας. Συν μια κλώσσα που μας πληροφορούσε ότι φτιάχτηκε με την ταινία λόγω ημίγυμνου Μπραντ Πιτ· ε, της φτιάξαμε κι εμείς έναν πρόχειρο κατάλογο ταινίων που μπορεί να δει γι’ αυτό το σκοπό χωρίς να τρίζουν τα κόκαλα του Ομήρου 😦

  101. Γιάννης Ιατρού said

    84 (τέλος) Λου
    δες εδώ: https://sarantakos.wordpress.com/2011/11/30/lexihan/#comment-90576

  102. Γιάννης Ιατρού said

    99: Δεν σε είδα έγκαιρα ρε Σταύρο, αλλά στο ίδιο παραπέμπουμε, ο άνθρωπος τα έχει πει πολλές φορές 🙂

  103. 99: Κι είχε και φαβορίτες από κάτω!

    <href=»https://sarantakos.wordpress.com/2010/06/08/baresmezedakia/#comment-36477″ title=»κλικ!»>>φαβορίτες</a>

    92: Δεν ξέρω άλλο χωριό όπου να το λένε κουότ (σωστός ο όρος παραπομπή, παρότι δεν χρησιμοποιείται, αλλά δεν σημαίνει κουότ). Σύνδεσμο ή λινκ το λένε, είτε είναι γυμνός, είτε όχι. Κουότ είναι αυτό κι

    αυτό

    .

    Τώρα θα πατήσω «Δημοσίευση» και τα μισά θα τάχουν πει…

  104. loukretia50 said

    Σας ευχαριστώ πολύ! αλλά…
    Ααααχ! πρέπει να τα μελετήσω.
    Κάτι σημαντικό, ίσως πολύ απλό κι αυτονόητο για σας, μου διαφεύγει.
    Ίσως συμβαίνει κάτι αντίστοιχο μ΄αυτό που πάθαινα όταν μου είπαν κάποτε πως Αlt και Shift αλλάζει τη γλώσσα. Χτυπιόμουν, κάποια στιγμή το πετύχαινα στην τύχη, αλλά αδύνατο να το επαναλάβω, αφού δεν ήξερα τι είχα κάνει. Μέχρι που κάποιος εδέησε να μου πει ότι πρέπει να είναι και τα δύο πατημένα.
    Πάντως γενικά είναι κρίμα, γιατί,

    Στ΄αζήτητα είν΄του Stazybo
    τόσες πληροφορίες
    Ιδανικές για στούρναρους
    κι όλες τις ηλικίες

  105. <a href=&QUOT;https://sarantakos.wordpress.com/2010/06/08/baresmezedakia/#comment-36477&QUOT; title=&QUOT;κλικ!&QUOT;>φαβορίτες</a>

    ή με χρήση ετικέτας <code>:

    φαβορίτες

  106. Πάνος με πεζά said

    Ναι, λάθος το είπα. Το κουότ είναι η αναδημοσίευση, κυρίως για να γράψεις μιαν απάντηση από κάτω. Μερικές πλατφόρμες σχολιασμού το έχουν έτοιμο σε κουμπάκι. Πας σε αυτό που θέλεις να σχολιάσεις, πατάς, γράφεται αυτό κι από κάτω γράφεις την απάντηση, ώστε στο σύνολο να φαίνονται και τα δύο μαζί.

  107. loukretia50 said

    Κάνω μόνο την ηλίθια ερώτηση της χρονιάς και το ξεχνάμε γιατί αρκετά ρεζιλεύτηκα :
    Αν ΔΕΝ πρέπει να βάλω αγκύλες, γιατί τις βάζετε?

  108. Κι άλλο φαβορί:

  109. ΣΠ said

    Η διαφορές μεταξύ βρετανικών και αμερικάνικων αγγλικών είναι συχνό θέμα για αστεία. Από την παλιά εξαιρετική σειρά του BBC Yes prime minister:
    Bernard Woolley (on the phone): «Yes, we will want simultaneous translators. … No, not when the PM meets the leaders of the English speaking nations. … Yes, the English speaking nations can be said to include the United States. With a certain generosity of spirit.»
    Στο 16:38:

  110. Γιάννης Κουβάτσος said

    100: Μεγάλο θέμα η μεταφορά της λογοτεχνίας στον κινηματογράφο. Και δεν αναφέρομαι στην «Τροία», που αδιαφορούσε έτσι κι αλλιώς για τον Όμηρο και την «Ιλιάδα», αλλά και για πιο φιλόδοξες και απαιτητικές περιπτώσεις. Στην καλύτερη περίπτωση έχουμε μια ταινιάρα, αλλά η ανάγνωση του βιβλίου είναι πάντα πιο πλούσια εμπειρία.

  111. Πάνος με πεζά said

    @ 108 : Α, είχα τέτοιο ! Σχέδιο Pininfarina, και μετά από δεκαετίες η μηχανή των Skoda μπροστά απ’ τον οδηγό ! Καλά πήγε, πρέπει να έβγαλε γύρω στα 240000 χλμ. και το έδωσα «ζωντανό».

  112. Πάνος με πεζά said

    Εντάξει, Bertone o σχεδιαστής, τ’ς μπερδεύω !

  113. Πουλ-πουλ said

    110
    Θυμήθηκα το γνωστό ανέκδοτο

    Δύο ποντίκια συζητούν στις αποθήκες μιας βιβλιοθήκης

    -Τι έφαγες σήμερα;
    – Μια ταινία, το πόλεμος και ειρήνη
    – Ήταν καλή;.
    – Καλή ήταν, αλλά το βιβλίο ήταν καλύτερο.

  114. Avonidas said

    #110: Κι αν μιλάμε για ιστορικές ανακρίβειες, τόσο το Εγώ, ο Κλαύδιος του Robert Graves όσο και η αριστουργηματική μεταφορά του στην τηλεόραση από το BBC είναι γεμάτα από δαύτες. Στην καλύτερη περίπτωση, μπορεί να θεωρηθεί ψευδοϊστορικό έργο, ή ίσως απόκρυφη Ιστορία. Λογοτεχνικά όμως είναι ένα αριστούργημα.

    Και βέβαια ο Graves είχε πλήρη επίγνωση των ελευθεριών που πήρε με τα ιστορικά γεγονότα· ακόμα κι έτσι, όμως, δέχτηκε αρκετή κριτική για το ότι παρουσίασε τον Κλαύδιο πολύ ικανότερο και ευφυέστερο από όσο τον θέλει η επίσημη Ιστορία. Αυτό κατά τη γνώμη μου είναι μια έμμεση αναγνώριση της δύναμης που έχει η λογοτεχνία, ο κινηματογράφος και η τηλεόραση στο να διαμορφώνουν μια εικόνα του παρελθόντος, ακόμα κι όταν γνωρίζουμε σαφώς ότι πρόκειται για μυθοπλασία. Και γι’ αυτό καλώς νομίζω είμαστε ευαίσθητοι στο είδος και στην ένταση των αποκλίσεων από τα γεγονότα που είμαστε πρόθυμοι να αποδεχτούμε σ’ ένα έργο που δεν είναι αμιγώς φανταστικό.

  115. Πάλι δεν φάνηκε ο αδελφόφαιος, τα εοιτελεία σας γνωρίζουν τι το σχετικόν ;

  116. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Καλησπέρα σας από Ιλλινόϊ,

    Είναι εντυπωσιακό (και επιβεβαιώνει για πολλοστή φορά την επιπολαιότητα των αναγνωστών του παρόντος Ιστολογίου) το εξής γεγονός: Επί 9 ώρες, ουδείς φιλοτιμήθηκε να μνημονεύσει το βιβλίο πάνω στο οποίο στηρίχτηκε το σενάριο της ταινίας του Λάνθιμου. Πρόκειται για την μνημειώδη βιογραφία της Βασίλισσας Άννας (2012) από την κορυφαία Βρετανίδα ιστορικό Anne Somerset, που το Επιτελείο μας σάς προσφέρει από την προσωπική του βιβλιοθήκη, μπάς και ξεστραβωθείτε. Κατεβάστε το ΕΔΩ.

    Αν ο επιπόλαιος καθηγητής Μαυρογορδάτος είχε ξεφυλλίσει απλώς την βιογραφία της Άννας, θα ήξερε ότι η Somerset καθόλου δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να είχαν λεσβιακές σχέσεις η Βασίλισσα με την Σάρρα Τσώρτσιλ και την Αμπιγκέιλ. Απλώς, η προσωπική γνώμη της Βρετανίδος ιστορικού είναι πως ΔΕΝ είχαν, διότι η Άννα πίστευε βαθιά εις Χριστόν και αυτόν Εσταυρωμένον, πως καμμία από τις τρείς γυναίκες δεν ήταν τριβάς κι ότι παρεξηγήθηκε ως λεσβιασμός η βαθειά φιλία που τις συνέδεε. Η οποία φιλία προήρχετο από τον περίφημο Γάλλο δοκιμιογράφο Μισέλ ντε Μονταίνι, που την είχε κάνει πανευρωπαϊκή μόδα στα τέλη του 17ου αιώνος, ακόμη και μεταξύ των γυναικών.

    Αυτή την αμφιβολία της Somerset εκμεταλλεύτηκε ο Λάνθιμος με τους σεναριογράφους του και έστησε την πλοκή της ταινίας, προκειμένου να πειστούν οι κάφροι θεατές ότι δύο μ@νάκια κυβερνούσαν την Βρετανία επί 12 χρόνια στις αρχές του 17ου αιώνος, εκμεταλλευόμενα την τριβάδα Βασίλισσα Άννα…

    ΥΓ: Με την ευκαιρία, να δώσω ένα σίγουρο για να πάτε αβλεπεί ταμείο με καλή μπάζα. Σε μισή ώρα αρχίζει στην Ριζούπολι το Απόλλων – ΠΑΟΚ. Είναι παραπάνω από βέβαιον ότι ο ΠΑΟΚ ΔΕΝ κερδίζει. Παίξτε άφοβα τον άσσο και το Χ που πληρώνουν πολύ ικανοποιητικά. Το ΣΤΟΙΧΗΜΑ δίνει 11,75 στην νίκη του Απόλλωνος, 5,50 στην ισοπαλία και 1,29 στην νίκη του ΠΑΟΚ

  117. ΣΠ said

    80
    Σύμφωνα με το Λεξικό Μπαμπινιώτη το ουσιαστικό κάνει «καμπυλών»:

    καμπύλη (η) [αρχ.] {καμπυλών} 1. ΜΑΘ. (α) κάθε γραμμή τής οποίας κανένα τμήμα δεν είναι ευθύγραμμο, λ.χ. ο κύκλος, η παραβολή κ.ά. (β) κάθε επιφάνεια τής οποίας κανένα τμήμα δεν είναι επίπεδο, λ.χ. η σφαίρα, η επιφάνεια κυλίνδρου, κώνου κ.ά. 2. (σε στατιστικές μετρήσεις) γραμμή γραφήματος, που δείχνει την πορεία, την εξέλιξη (έργου, συναλλαγών, εσόδων, τιμών κ.λπ.): η ~ τιμών || η ~ που δείχνει τη γεννητικότητα · 3. καμπύλες (οι) τα καμπύλα μέρη τού γυναικείου σώματος, κυρ. η περιφέρεια και το στήθος, σε αντιδιαστολή προς το μονοκόμματο, ευθύγραμμο ή τριγωνικό ανδρικό σώμα: γυναίκες με πλούσιες ~.

  118. Λου,

    – εγκαθιστάς το πρόσθετο από εδώ:
    https://addons.mozilla.org/en-US/firefox/addon/link-text-and-location-copier/

    Αν θες να αντιγράψεις από μια σελίδα κάποιον σύνδεσμο («μπλε» κείμενο) που ήδη βλέπεις και να τον χρησιμοποιήσεις σε κάποιο σου σχόλιο, τότε:

    * κάνεις πάνω του δεξί κλικ και επιλέγεις από το μενού που θα βγει το «Copy link text and location as HTML»
    * επικολλάς (δεξί κλικ – επικόλληση/paste) εκεί που θες
    * διορθώνεις σε ό,τι θες το αρχικό κείμενο του συνδέσμου που θα βρεις ανάμεσα στις ετικέτες <a href…> και </a>
    * δεν πειράζεις το περιεχόμενο μέσα στις γωνιώδεις αγκύλες των ετικετών <a href…> και </a>

    Αν θες να δημιουργήσεις έναν σύνδεσμο -που δεν υπάρχει, με κείμενο από τη σελίδα όπου βρίσκεσαι για να τον χρησιμοποιήσεις σε κάποιο σου σχόλιο, τότε:

    * κάνεις κάπου στο κείμενο της σελίδας δεξί κλικ και επιλέγεις από το μενού που θα βγει το «Copy page title and location as HTML»
    ή
    * πρώτα επιλέγεις ένα απόσπασμα του κειμένου της σελίδας, κάνεις δεξί κλικ μέσα του, και επιλέγεις από το μενού που θα βγει το «Copy text selection and location as HTML»
    * συνεχίζεις με τα 3 επόμενα βήματα όπως πριν (επικόλληση και διόρθωση κειμένου του συνδέσμου

    ΥΓ. Τα παραπάνω σε Firefox, φυσικά. Αν είσαι με Google Chrome, έχεις ακόμη σπουδαιότερους λόγους να σταματήσεις να τον χρησιμοποιείς.

  119. loukretia50 said

    Μα έχω Chrome!!

  120. Eli Ven said

    Η ταινία είναι πολύ καλή, από όσες ταινίες έχω δει φέτος η καλύτερη. Όχι όμως η καλύτερη του Λάνθιμου. Ο Κυνόδοντας και ο Αστακός ήταν καλύτερες.

  121. loukretia50 said

    Stazybo
    Σ΄ευχαριστώ πάρα πολύ για το χρόνο σου.
    Εύρισκα – μόνο εγώ άραγε?- πολύ βαρύ και δύσχρηστο το Firefox και με διευκολύνει αφάνταστα το Chrome.
    Θα το επανεξετάσω βέβαια, αφού κατάλαβα ότι δεν τόχεις σε υπόληψη, αλλά πρέπει να έχω χρόνο να συνηθίσω την αλλαγή. Οι έμπειροι δυσκολεύονται να καταλάβουν πόσο παιδεύονται τα μεσήλικα στραβάδια – κι ας μάθαινα μια φορά κι έναν καιρό μέχρι DATA BASE! Μετά τη σύνταξη, delete!
    Θα προσπαθήσω να μη σας ταλαιπωρώ πολύ με λινκ ή θα τα βάζω όπως τα αντιγράφω – όπως πάντα.
    Μέχρι να βελτιωθώ.. baby steps !
    Αν δε βαριέσαι, πάρε μια ιδέα ασχετοσύνης
    https://sarantakos.wordpress.com/2019/02/16/10xronia/#comment-568124

    (αν και θα ταίριαζε καλύτερα η σκηνή από τη σχολή για σωφερίνες!)

  122. Georgios Bartzoudis said

    Μια και εδώ λεξιλογούμε, να πω ότι μακεδονιστί οι φαβορίτες (κοκότειες ή μη) λέγονται τσουλούφια.
    Ουδέν περί Λάνθιμου (την ταινίαν κ’ είδα). Πάντως μου θυμίζει τον Άνθιμο. (την ευλογία του νάχετε!).

  123. Γιάννης Κουβάτσος said

    Μέσα σε 9′ μας κουβάδιασες, ρε Βάτμαν…Σκέτη καταστροφή είσαι.

  124. Jimakos said

    @98, Avonida

    Δεν θα ξεχάσω που όταν τέλειωσε η προβολή των 300, όλη η αίθουσα χειροκροτούσε, σχεδόν standing ovation είχαμε. Προσωπικά δεν μου είχε αρέσει, γιατί γενικά δεν με κερδίζει αυτή η κομιξάδικη αισθητική σε ταινία (όπως αντίστοιχα δεν μου είχε αρέσει και το Sin City, της προηγούμενης χρονιάς), παρόλο που τα κόμικ στο χαρτί μ’αρέσουν. Η παραχάραξη της ιστορίας δεν με πολυ-ενδιαφέρει, ξέρω ότι παω να δω ταινία, άρα μυθοπλασία, όχι ιστορικό ντοκιμαντέρ. Αλλά λίγο ότι δεν μου άρεσαν οι 300, λίγο και η ενθουσιώδης αντίδραση όλων των υπολοίπων, είχα σχεδόν εκνευριστεί εκείνο το βράδυ…

  125. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    66 Aerosol
    Λες; Για καλό την έβαλα! Λέω ότι έχουμε δω μέσα σινεφιλ και θα διακρίνουν την ιδιαιτερότητα της ματιάς.

    97. >>Καλός ο Λάνθιμος, καλή και η Ρόμα, αλλά η ταινία της χρονιάς είναι «Ο ψυχρός πόλεμος».
    Αφερίμ*, Πουλ-Πουλ!
    *τί ωραία ταινία!

  126. Jane said

    Δεν είδα την ταινία ακόμη και σίγουρα δεν θα πάω να τη δω , για να μάθω ιστορία. Απορώ με το άρθρο του Μαυρογορδάτου. Ο κινηματογράφος είναι τέχνη, μυθοπλασία , δεν πάει κανείς για να μάθει ιστορία. Εννοείται πως ο σκηνοθέτης κι ο σεναριογράφος θα προσθέσουν κάτι, για να τονίσουν τους χαρακτήρες της ταινίας ή κάτι που βοηθά την εξέλιξη του στόρυ.

    Πάντως μου αρέσει πολύ ο Λάνθιμος. Καλύτερη ταινία του μάλιστα, θεωρώ εκείνη που κάποιοι θεατές είχαν βρει φρικτή. Αληθινό ποίημα ο «Κυνόδοντας». Κι ελπίζω να μην αρχίσει να αμερικανίζει σαν σκηνοθέτης , αν τυχόν βραβευτεί.

  127. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    76 και πριν: Να δούμε ποιες προβλέψεις θα επαληθευτούν

    80-82 Ο Μπαμπι δινει «των καμπυλών» και συμφωνώ.

    115-116 Είδες που σε άκουσε;

    123 Έχει γίνει «οδηγός στοιχήματος» πλέον

  128. # 116

    Δεν σε βλέπω σε φόρμα ρε Ιλι(θι)νόη…ίσως το φονικό σε αποσυντόνισε και όταν ο συμπαθής-αλλά βάζελος- Γιάννης Κουβάτσος διαμαρυρήθηκε για την (πολύ) ελαφρώς άστοχη πρόβλεψη σου αντί να ανασυνταχθείς και να προτείνεις να στοιχηματίσει την ανατροπή που πλήρωνε 1: 5436728 για την ισοπαλία και 1: 3,4 για την νίκη του Απόλλωνα εσύ μούλωξες !

  129. Γιάννης Κουβάτσος said

    128: Σιγά μην πήρα σοβαρά τις συμβουλές του Βάτμαν. Είναι φανερό ότι τρολάρει και στις προβλέψεις του. Αποκλείεται να είναι τόσο μυρωδιάς.

  130. Φώτης said

    Γράφετε:
    «Όταν πρωτοέγραψα για την ταινία, έβαλα τόνο στην παραλήγουσα, «Η ευνοουμένη», επειδή θεώρησα πως όταν η μετοχή έχει ουσιαστικοποιηθεί (και σημαίνει την ερωμένη ενός εστεμμένου) παροξύνεται ενώ όταν παίζει ρόλο επιθέτου (π.χ. η ευνοούμενη παράταξη) τονίζεται στην προπαραλήγουσα. Ωστόσο, στη μεγάλη τους πλειοψηφία οι αναφορές στα ελληνικά μέσα τονίζουν τη λέξη στην προπαραλήγουσα, Η ευνοούμενη, οπότε αυτό θα πάρουμε για σωστό εκτός αν ο Λάνθιμος εκφράσει άλλη άποψη.»

    Ομολογώ πως δεν ήξερα αυτόν τον κανόνα.
    Προτιμώ να μας λέτε αυτό που είναι σωστό και όχι αυτό που λέει η «πλειοψηφία των μέσων». Αφού είναι σκέτη η λέξη, συμπεραίνω πως η μετοχή είναι ουσιαστικοποιημένη, άρα: «Ευνοουμένη»

  131. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Η ευνοουμένη του Αυτοκράτορα

  132. sarant said

    130 Ο κανόνας όμως προκύπτει από τη χρήση -τη στιγμή μάλιστα που τα λεξικά δεν μας διαφωτίζουν για τον τονισμό.

  133. gbaloglou said

    25 Δεν την γνώριζα την λέξη, σε αντίθεση πχ με την «περισκελίδα» 🙂 [Σπανίζει πάντως η «παραγναθίδα» (no pun intended 🙂 ), όπως και η λαϊκότερη «μπαρμπέτα» (που επίσης αγνοούσα).]

  134. Πέπε said

    @130:
    Δεν υπάρχει ακριβώς τέτοιος κανόνας. Ωστόσο είναι κάτι που όντως συμβαίνει, δείτε π.χ. τη λέξη «ερωμένη»: στο αρσενικό είναι «ο ερώμενος», και σημαίνει «ο αγαπώμενος» (όχι «ο αγαπημένος», δεν είναι δηλ. μετοχή παρακειμένου, όπως ίσως θα πιστεύαμε πολλοί). Το κετέβασμα του τόνου στο θηλυκό οφείλεται σ’ ένα κανόνα των αρχαίων που έχει πάψει να εφαρμόζεται, πρβλ. θηλυκά όπως «βεβαία, ωραιοτάτη» που είναι ξεκάθαρα απαρχαιωμένοι τύποι. Άρα, ως θληλυκό της μετοχής θα έπρεπε να είναι «η ερώμενη». Όμως δε λέγεται ποτέ ως θηλυκό της μετοχής, μόνο ως ουσιαστικό. Και εκεί διατηρεί τον κατεβασμένο τόνο.

    Αντίστοιχα: την επόμενη μέρα / την επομένη. Η δεύτερη, η Δευτέρα (μέρα / τάξη / μουσικό διάστημα).

    Στατιστικά υπάρχουν αρκετά τέτοια παραδείγματα όπου το ουσιαστικοποιημένο θηλυκό κρατάει τον αρχαίο καταβιβασμό του τόνου ενώ το κανονικό θηλυκό του επιθέτου ή της μετοχής όχι. Αυτό πρακτικά ισοδυναμεί με κανόνα. Βέβαια δημιουργεί πρόβλημα στη γενική πληθυντικού (των Δευτερών; μπα… Των Δευτέρων; ούτε…).

    Εν προκειμένω, μιας και είναι εξίσου υπαρκτοί τύποι και η ευνοούμενη και η ευνοουμένη, το σωστό είναι αυτό που επέλεξε ο Λάνθιμος ως τίτλος του έργου του. Έλα όμως που δε μας αποκάλυψε την επιλογή του!

  135. sarant said

    134 Σε κάποιες φράσεις παγιωμένες, διατηρείται κατεβασμένος τόνος (από μερικούς) και στο επίθετο: στην προκειμένη περίπτωση….

  136. Πάνος με πεζά said

    Ωραία για το ουσιαστικό. Αλλά θα λέγατε «η τομή δύο καμπυλών γραμμών»; Αυτό ρωτάω, στη χρήση ως επίθετο.

  137. Μαρία said

    132
    Καλές οι λόγιες ουσιαστικοποιημένες μετοχές αλλά μετά θα πρέπει να διδαχτούν π.χ. οι μαθηματικοί να λένε συνιστάμενες κι όχι συνισταμένες. Οι παλιές νοσοκόμες τουλάχιστον λένε προϊστάμενες.

  138. Jane said

    Κι ένα ραμόνι.

    Όταν ήμουν μικρή , τις έλεγα «φαγορίτες» αυτές τις απαίσιες τρίχες στα μάγουλα των αντρών.
    Οι μόνες που μου άρεσαν ήταν αυτές που είχαν στο «σταρ τρεκ» 🙂

  139. Triant said

    121:
    Λου, μπορείς να κατεβάσεις από εδώ http://automaton.gr/Files/CreateLink.jar ένα προγραμματάκι που βοηθάει να γράψεις links. Είναι καθαρό, μην το φοβάσαι, εγώ το έχω γράψει.
    Έχει δυό κουτιά. Στο ένα βάζεις το link όπως το έχεις κάνει copy με δεξί κλικ και στο άλλο βάζεις το κείμενο που θέλεις να λέει. Πατάς το προφανές κουμπάκι και στο clipboard έχεις ακριβώς αυτό που χρειάζεσαι. Πας στο σχόλιό σου και κάνεις paste.

  140. Γιάννης Ιατρού said

    115 (127γ): Τζι, κοίτα μην την πάθεις σαν τον μαθητευόμενο μάγο, που μετά δεν μπορούσε να τιθασεύσει τα πνεύματα που επικαλέστηκε 🙂

  141. Triant said

    Συνέχεια του 121: Ξέχασα να πώ πως προϋπόθεση είναι να είναι στο πισί σου εγκαταστημένο το runtime της java. Συνήθως είναι.

  142. Γιάννης Κουβάτσος said

    Οι προϊστάμενες ή οι προϊσταμένες είναι το σωστό; Ακούω να χρησιμοποιούνται και τα δύο.

  143. sarant said

    136 Η τομή των καμπύλων γραμμών, θα έλεγα.

  144. Πάνος με πεζά said

    Ε άρα λοιπόν, η καμπύλη, που είναι ουσιαστικό προκύπτον από την απλοποίηση της συνεκφοράς «η καμπύλη γραμμή», έχει διαφορετική γενική από το ίδιο το επίθετο που το δημιούργησε. Περίεργο, κι όμως…ελληνικό !

  145. ΧριστιανοΜπολσεβίκος said

    116 «Με την ευκαιρία, να δώσω ένα σίγουρο για να πάτε αβλεπεί ταμείο με καλή μπάζα. Σε μισή ώρα αρχίζει στην Ριζούπολι το Απόλλων – ΠΑΟΚ. Είναι παραπάνω από βέβαιον ότι ο ΠΑΟΚ ΔΕΝ κερδίζει»

    Απόλλων – ΠΑΟΚ 1 – 5 !!!

  146. Μαρία said

    136
    Των καμπύλων γραμμών όπως των αρχαίων γλωσσών. Τύποι όπως των καμπυλών ή των δευτερών δεν υπήρξαν ποτέ. Ίσως λέγονται και γράφονται απο υπερδιόρθωση. Το θηλυκό των τρικατάληκτων επιθέτων σε -ος τονίζεται στον πληθυντικό όπου και το αρσενικό.

    142
    Οι προϊστάμενες κανονικά αλλά έχουν επικρατήσει οι προϊσταμένες, όταν πρόκειται για ουσιαστικό.
    π.χ. οι περισπώμενες συλλαβές αλλά αυτός βάζει ακόμα οξείες και περισπωμένες.

  147. sarant said

    144 Αυτό που παρατήρησες συμβαίνει και αλλού, πχ τα προβλήματα των εργαζόμενων γυναικών – η θέση των εργαζομένων. Αν και συχνά κατεβάζουν τον τόνο και στο επίθετο (ή τον ανεβάζουν στο ουσιαστικό)

  148. Πέπε said

    @137:
    Στην Έκθεση Γ’ Λυκείου, όπου διδάσκονται κάποια στοιχεία Λογικής (το ‘χα κάνει μισή χρονιά σε καμένο ΕΠΑΛ πριν καμιά δεκαριά χρόνια, οπότε μη μου γυρέψετε πολλές λεπτομέρειες), υπάρχει ο όρος «η προκείμενη». Πιστεύω ότι επιλέχθηκε έτσι, αντίτου πιο αναμενόμενου «προκειμένη», ακριβώς επειδή οι μαθητές δε θα μάθαιναν ποτέ να λένε «η προκειμένη – οι προκείμενες», τη στιγμή που κανείς ποτέ δεν είπε «οι περισπώμενες» ή «οι Δεύτερες» (για τη μέρα).

    …Τώρα που το σκέφτομαι, έχω την περιέργεια: για περιπτώσεις τόσο εδραιωμένες όπως η Δευτέρα και η περισπωμένη, έχετε εντοπίσει παράδειγμα του πληθυντικού στην καθαρεύουσα; Πώς το έλεγαν;

  149. ΓΤ said

    @128 Gpoint

    Έχω την αίσθηση ότι φέτος ο ΠΑΟΚ θα το πάρει αήττητος, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ του ΠΑΟ του 1964 (24w6d). Πιστεύω δε ότι δεν πρόκειται καν να φέρει έξι ισοπαλίες (τώρα έχει δύο), άρα θα είναι ένα «καλύτερο» ρεκόρ 🙂 Το εύχομαι ολόψυχα. Παρότι ΠΑΟ (και Λίβερπουλ), έχω τον ΠΑΟΚ στην καρδιά μου από την ηρωική νύχτα της 02.11.1983, όταν, στη ρεβάνς του 0-0 της Τούμπας, κράτησε ο ΠΑΟΚ το 0-0 μέσα στην Μπάγερν (ο Γαύρος της Γερμανίας) και χρειάστηκε το κοράκι ο Ρόμπινσον να σφυρίζει επαναλήψεις πέναλτι μέχρι να πέσει το κάστρο του Φορτούλα. Χρόνια μετά, για την ντροπή αυτή των Γερμανών μίλησε ο Κλάους Άουγκενταλερ. Για να μη θυμηθούμε βραδιάτικα το στημένο Γερμανία-Αυστρία στο Μουντιάλ του 1982, και τη διακογιάννειο οργή, για να πεταχτεί έξω η Αλγερία (των Τζαμέλ Ζιντάν και Λαχντάρ Μπελουμί, που είχαν καθαρίσει τους Γερμανούς), και να βαδίσει αγκαλίτσα στα KO το εστεραϊχικό γερμανομαφιοζαριάτο. ΠΑΟΚ και ξερό ψωμί!

  150. Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ, αλλά πράγματι, ενώ λέμε χωρίς δυσκολία των Σαββάτων, των Κυριακών ή και των Παρασκευών, οι άλλες μέρες δεν σχηματίζουν γενική πληθυντικού! Αντιθέτως καμιά δυσκολία δεν έχουν ο γενικές πληθυντικού των επιθέτων: των πρώτων ημερών των δεύτερων συγκομιδών, των τρίτων θέσεων…

  151. # 149

    Οι μπουκ μέχρι χθες έδιναν 2,5 το αήττητο και 36 το 10 στα 10 για όλα τα ματς. Αυτοί κάτι ξέρουν, υπάρχει ο φόβος της χαλάρωσης όταν εξασφαλισθεί μαθηματικά, ειδικά στο χωράφι της Λάρισσας που θα έχει ανάγκη βαθμών και οι παίκτες θα σκέφτονται την σωματική τους ακεραιότητα και την παρουσία τους στην Ευρώπη του χρόνου που θα ανεβάσει την αξία τους. Για τον οπαδό έχει αξία το αήττητο για τον παίκτη καμία. Από το αήττητο του ΠΑΟ ποιός θυμάται τον Τζουνάκο ή τον Ανδρέου π.χ. :
    Περισσότερη σημασία έχει το νταμπλ πιστεύω, αν γίνει

  152. Πέπε said

    150
    Το παρατήρησα όταν ένιωσα να παραξενεύομαι/προβληματίζομαι ακούγοντας για «ακολουθία των πεμπτών». Πρόκειται για ένα μουσικό φαινόμενο σχετικά με τις πέμπτες. Η πέμπτη (και η δευτέρα, τρίτη κλπ., εβδόμη, ογδόη ή οκτάβα, ενάτη, δεκάτη κλπ.) είναι διαστήματα, δηλαδή αποστάσεις ανέμεσα σε νότες. Παρόλο που δεν ξέρω ποιο είναι το εννοούμενο ουσιαστικό, το «πέμπτη» είναι επίθετο σε χρήση ουσιαστικού, άρα δε θα έπρεπε να κάνει «των πεμπτών». Αλλά αφού ο άλλος έτσι το είπε, πάει να πει ότι δεν το αντιλαμβάνεται ως επίθετο. Εδώ υπάρχει μια αντινομία.

  153. cronopiusa said

    125

    α ρ ι σ τ ο ύ ρ γ η μ α

  154. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Μια σχετικά σπάνια λέξη, συνώνυμη με τη χαδεμένη, ευνοούμενη, φαβορίτα (έχει το αρσ. φαβορίτος) κ.τ.ό, αποθησαυρίζει ο Βλαστός στα «Συνώνυμα και συγγενικά» του (έκδ. 1931, σ.239): παρακαμαριάρα (έχει το αρσ. παρακαμαριάρος), με προφανή ετυμολογία.

    – των φαβοριτών ή των φαβορίτων (που λέει ο Μπάμπινιώτης);; Προτιμώ την πρώτη εκδοχή.

    – Πότε πρωτοεμφανίστηκαν οι λ. ’’φαβορίτες’’ και ’’φαβοριτισμός’’ στην ελληνική;
    Την πρώτη την έχω βρει το 1883, ενώ για τη δεύτερη κάτι βγάζει ο γούγλης το 1911 (αλλά δεν το επιβεβαίωσα…). Υποθέτω ότι πρέπει να έχουν υπάρξει και νωρίτερα.

    -Την Ευνοούμενη του Λάνθιμου δεν την έχω δει. Και τα Όσκαρ δεν μου λένε τίποτα. Ωστόσο, μια και συζητήθηκε: Ρόμα – Ψυχρός πόλεμος: Σημειώσατε Χ! (Πάρα πολύ καλές ταινίες κι οι δυο, με διαφορετικά χαρίσματα η καθεμιά, αλλά πάντως κτγμ όχι αριστουργήματα).

  155. ΓΤ said

    Λάνθιμος και Στοιχήματα ΟΠΑΠ (αποδόσεις)

    Καλύτερη ταινία 12,00
    Κοστούμια 1,20
    Καλύτερη σκηνοθεσία 15,00
    Πρωτότυπο σενάριο 1,53
    Σχεδιασμός παραγωγής 1,27
    Καλύτερο μοντάζ 2,90
    Α’ γυναικείος ρόλος (Κόλμαν) 4,25
    Β’ γυναικείος ρόλος (Στόουν) 22,00
    Β’ γυναικείος ρόλος (Βάις) 6,50
    Φωτογραφία 17,00
    combo bet> Καλύτερη ταινία ΚΑΙ Πρωτότυπο σενάριο ΚΑΙ Κοστούμια 25,00

    Χώστε τα! 🙂

  156. ΓΤ said

    Άξιον απορίας πώς εδώ, στο μαντρί του Σαραντάκου, ζεύγνυται ο… πολιτισμός με τα Κουπόνια 🙂

  157. Γ-Κ said

    86.
    «Μην το ψάχνετε, παιδιά, δεν θα γλιτώσουμε ποτέ από τέτοιου είδους κριτικούς των ταινιών, που αδυνατούν να κατανοήσουν ότι ο σεναριογράφος και ο σκηνοθέτης άλλα έχουν κατά νου και σίγουρα όχι την όποια ιστορική αλήθεια ή «αλήθεια».»

    Δεν είμαι κριτικός, αλλά απλός θεατής που αδυνατεί να κατανοήσει ότι ο σεναριογράφος και ο σκηνοθέτης άλλα έχουν κατά νου και σίγουρα όχι την όποια ιστορική αλήθεια ή «αλήθεια». Για να μην ταλαιπωρείστε εσείς από μάς και να μην φρικάρουμε εμείς από αυτό που βλέπουμε, δεν θά ‘τανε καλύτερα να υπάρχει ένα disclaimer (που λένε και στο χωριό μου);

    Π.χ. «το προϊόν δεν απευθύνεται σε όσους αδυνατούν να κατανοήσουν ότι ο σεναριογράφος και ο σκηνοθέτης άλλα έχουν κατά νου και σίγουρα όχι την όποια ιστορική αλήθεια ή «αλήθεια»»

    ————————–

    «Και η «Ζωή εν τάφω», που παίζεται αυτόν τον καιρό στην ΕΡΤ, δεν δείχνει μόνο χαρακώματα, θα ήταν βαρετό, αλλά έχει και σκηνές και ήρωες που δεν υπάρχουν στο βιβλίο.»

    Γι’ αυτό προτιμώ να βλέπω Mayday ή κανένα ντοκιουμένταρυ (sic) με ιστορικές αναπαραστάσεις (ελληνιστί reenactments)…

  158. Γ-Κ said

    Για να μην παρεξηγηθώ, είναι άλλο πράγμα το πώς ερμηνεύει κάποιος ένα έργο τέχνης (ένα μουσικό έργο ή ένα λογοτέχνημα) και άλλο πράγμα να το κάνει αγνώριστο.

  159. Γς said

    Καμπύλων, καμπυλών [που λέμε παραπάνω]:

    Κι έχει σηκώσει ο μαθηματικός στον πίνακα την πιο στέκα [δεν γίνεται] μαθήτρια και της υπαγορεύει μια άσκηση γεωμετρίας.

    Κι αρχίζει την επίλυση η νεαρά, αλλά όλο στην αρχή είναι:

    -Εχω δυο καμπύλες … έχω δυο καμπύλες….

    -Και δεν σου φαίνεται ρε παιδί μου! Ο δικός μας.

    —–

    Και θυμήθηκα κι αυτό:

    https://sarantakos.wordpress.com/2014/05/23/crisis-2/#comment-219543

    Φροντιστήρια ιδιαίτερα.

    Γυμνάσιο ήμουν ακόμη όταν μπήκε ζεστό χαρτζιλίκι στην τσέπη μου από ιδιαίτερα.
    Κι ήταν ένας συμμαθητής μου με ματσό μπαμπά που τον προετοίμαζα μπας και γλυτώσει την απομάκρυνσή του από το κυριλέ σχολείο που έκανε επιλογή αυτών που θα συνέχιζαν στο επόμενο έτος.
    [Φαντασμένοι νεόπλουτοι. Δεν θα ξεχάσω κάποτε που η μάνα του μου υπέδειξε ευσχήμως να πάρω δρόμο όταν τελείωσα το μάθημα γιατί θα ερχόταν ο Τάδε φίλος του, γόνος μεγάλης εφοπλιστικής οικογενείας τότε (και τώρα επικεφαλής της)].

    Θα τον εξέταζε εκείνες τις ημέρες ο καθηγητής (εσωτερική πληροφόρηση;) και του είχα μάθει νεράκι τις 4 ασκήσεις της ημέρας.
    Και πράγματι τον φωνάζει. Ακούει την εκφώνηση και σε χρόνο μηδέν γεμίζει τον πίνακα.

    Ολη η τάξη κόκκαλο. Με ανοιχτό το στόμα. Κι ο καθηγητής:

    -Κάθισε.

    Και κάθισε δίπλα μου.

    -Τον έσκισα ε;

    -Να ρε παλιολακαμά!

    -Σου έβαλε τη δεύτερη άσκηση της Γεωμετρίας κι εσύ έλυσες τη πρώτη της τριγωνομετρίας.

  160. # 159

    Μ’ ‘οποιον δάσκαλο καθήσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις. ισχύει και για τα ιδιαίτερα !

  161. Alexis said

    #145: Αφού σου έχω ξαναπεί βρε, και μάλιστα έμμετρα, ζήτα του να σου δίνει όλα τα σιγουράκια.
    Ό,τι σου λέει θα παίζεις το αντίθετο! 😂

  162. sarant said

    Καλημέρα από εδώ, πολύ ωραία σχόλια!

    154 Ο Μπαμπινιώτης λέει «φαβοριτών». Και έτσι πρέπει νάναι.

  163. ΧριστιανοΜπολσεβίκος said

    161 Εγώ ακούω πάντα τον νονό μου. Αλλά δεν παίζω στοίχημα.

  164. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    154. ΜΙΚ_ΙΟΣ >>Ρόμα – Ψυχρός πόλεμος: Σημειώσατε Χ! (Πάρα πολύ καλές ταινίες κι οι δυο, με διαφορετικά χαρίσματα η καθεμιά, αλλά πάντως κτγμ όχι αριστουργήματα
    Επειδή,αμέσως μετά τα καθαρά λεξιλογικά εδώ, μ΄ενδιαφέρουν οι απόψεις για τις Τέχνες (τις λεγόμενες καλές)*, αυτές κυρίως που εκτείθενται από συσχολιαστές που βαραίνει η γνώμη τους για μένα, θα ήθελα να ρωτήσω, ποια θεωρείς, ας πούμε από τις πιο πρόσφατες που ειδες, αριστουργηματική ταινία.

    *με αδυναμία στην 7η 🙂

  165. loukretia50 said

    156 . ΓΤ «Άξιον απορίας πώς εδώ, στο μαντρί του Σαραντάκου, ζεύγνυται ο… πολιτισμός με τα Κουπόνια»

    Αγροικουλτούρα :
    Τινες εξ ημών κέρδισαν με κουπόνια
    κλήρον κουλτουρέ σχολιαστού,
    υπό την αιγίδα του 40κείου – τόπου ιστολογικού-
    έμπασαν τεχνηέντως τα γίδια στο μαντρί και ιδού!

  166. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    @164, ΕΦΗ-ΕΦΗ: Τα τελευταία χρόνια έχω γίνει πολύ δύσκολος/υπερβολικά απαιτητικός (ή απλώς διαφορετικός ως προς τη «ματιά»), δηλ. αρκετά συγκρατημένος στο να χαρακτηρίσω κάποια ταινία αριστούργημα. Και δεν πηγαίνω πλέον συχνά σε σινεμά. Προφανώς (και λόγω ηλικίας, βεβαίως βεβαίως…) έχω «κολλήσει» στην κινηματογραφική αισθητική περασμένων δεκαετιών. Έτσι, δεν έχω αισθανθεί πρόσφατα εκείνη τη συγ-κίνηση, τον ενθουσιασμό και την πληρότητα που ένιωθα όταν έβγαινα από την προβολή παλιότερων ταινιών.
    Ενδεικτικά να αναφέρω μερικές (ξένες) της τελευταίας 20ετίας που μού’ρχονται πρόχειρα και ανακατεμένα: Σινεμά Ο παράδεισος, Οldboy, Χορεύοντας με τους λύκους, Λευκή κορδέλα,
    Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι, Οι ζωές των άλλων.

    Ή κάποιες ακόμη παλιότερες όπως: Ο μπαμπάς λείπει σε ταξίδι για δουλειές και Underground, Η κόκκινη ταινία (Κισλόφσκι), Ο κομφορμίστας και το 1900 του Μπερτολούτσι, Στάλκερ του Ταρκόφσκι (και πολλές ακόμη μεταξύ 1960-2000).

    Σχετικά πρόσφατα με εντυπωσίασαν (κατά σειράν): Μαζί ή τίποτα, Ο εμποράκος, Οι τρεις πινακίδες έξω από το Έμπινγκ.

    Μου παίνεψαν πολύ τον Κλέφτη καταστημάτων, αλλά δεν μπόρεσα να τον δω ακόμη.

    Ούτως ή άλλως, θα μου είναι ευχάριστο το να ανταλλάσσουμε σκέψεις για κάποιες ταινίες που μας «αγγίζουν» (φυσικά και με όποιον συσχολιαστή επιθυμεί).

  167. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    156 >>ζεύγνυται ο… πολιτισμός με τα Κουπόνια
    νυστάζω, αλλά τί είναι Κουπόνια;
    Καπόνια ναι,ξέρω κάτι νόστιμα ψάργια 🙂
    Αν Κουπόνια κάτι με ποδόσφαιρο, μα είμεθα πολιτισμού και αθλητισμού. 🙂

    165
    με λεξικά και με κουπόνια
    και με τους φίλους τους πιστούς
    τριγυρνάμε δέκα χρόνια
    στου Σαραντάκου τους ιστούς 🙂

  168. loukretia50 said

    ΕΦΗ-ΕΦΗ
    Ας παίζουν άλλοι με κουπόνια
    εφόσον είναι σοβαροί
    Στα σύννεφα σαν τα μπαλόνια
    -Ή συννεφα με παντελόνια?-
    Θα καταλήξουμε εμείς
    ΛΟΥ
    Θα τους κοιτάζω με συμπόνοια
    γιατί΄μου είναι συμπαθείς

  169. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    116 Καλησπέρα. Τώρα είδα. Ευχαριστώ! Ναι όλες που ανέφερες είναι ταινίες ,και κατά τη δική μου γνώμη, από καλές έως πολύ καλές και αριστουργηματικές. Συμφωνώ δηλαδή με όλες εκτός από το Μαζί ή Τίποτα, δυνατό θέμα, αδύναμο/εύκολο φινάλε.
    Το Κλέφτες Καταστημάτων είναι καλή ταινία.Μαστορικό σενάριο. Μ΄άρεσε το όλον.Τη συστήνω . 🙂
    Η ιρανική Περίπτωση Συνείδησης, εξαιρετική.

  170. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    168
    Δε μας ακούν που τραγουδάμε
    με φωνές υστερικές
    μες των σχολίων τις ροκές
    ώσπου στη γκούγκλη συναντάμε
    τις βασικές τους τις πηγές 🙂 *

    Σήκω ψυχή μου …
    να πα΄ θέσεις 🙂
    Λεκ ανόστ 🙂

  171. Χαιρετεχαίρετε. Θυμήθηκα μιά ταινιάρα παλιότερη, λίγων ετών, το Μέχρι το Τέλος (Τhe Homesman) του Τόμυ Λη Τζόουνς.

  172. loukretia50 said

    171. Είναι πολύ καλός ηθοποιός.
    Τον θυμάμαι στην ταινία «in the valley of Elah» και στις 3 ταφές του Μελκιάδες…κάτι!

  173. Γς said

    167:

    >νυστάζω, αλλά τί είναι Κουπόνια;

    Κι αυτό:

    «Οι σημερινές περιοχές : Άνω Ιλίσια, Γουδή και Ζωγράφου ονομαζόντουσαν παλιά «Κουπόνια» ή «Καπούνια». Κατά ορισμένους θεωρήθηκε ότι η ονομασία της περιοχής με το τοπωνύμιο Κουπόνια ή Καπόνια πρέπει να έγινε με τη μοιρασιά των κτημάτων του Υμηττού (ανατολικά και δυτικά από τους Τούρκους το έτος 1793), όπου κάθε Οθωμανός έπαιρνε από 6 λαχίδια (κουπόνια αλλιώς). Αυτή όμως η εκδοχή της ονομασίας δεν ευσταθεί από τα ιστορικά στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία, η έκταση του σημερινού Νέου Ζωγράφου ανήκε εξ ολοκλήρου στον πασά των Αθηνών. Πιθανότερη είναι η ακόλουθη ερμηνεία.

    Σύμφωνα με την ερμηνεία αυτή, την αρχική ονομασία που ήταν Καμπούνια, την έδωσαν προφανώς στην περιοχή οι ναυτικοί από τα νησιά του Αργοσαρωνικού, επειδή η μορφολογία του εδάφους τους θύμιζε τη φουρτουνιασμένη θάλασσα, όταν το καμπούνι του πλοίου τους ανεβοκατέβαινε στα κύματα»

    Βίκυ

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%96%CF%89%CE%B3%CF%81%CE%AC%CF%86%CE%BF%CF%85_%CE%91%CF%84%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82

  174. loukretia50 said

    Ούτε και σένα Γς σε κόβω για φαν του Κυνόδοντα!
    Μάλλον μεγαλώσαμε για να αντέχουμε δυο ώρες αρρωστημένες καταστάσεις!
    Για την ευνοούμενη δεν ξέρω, δεν την είδα ακόμα.
    Καληνύχτα!
    Καλύτερα να ξαναδείς κάποια απ΄τις παλιές όπως αυτή
    Les Choristes – https://youtu.be/Vel-9_wA_WQ

  175. paolodrosi said

    Στοιχηματικα, το φαβορι λεγεται και άχαστο.
    Αυτο που εχει λιγοτερες πιθανοτητες, λεγεται αουτσαιντερ, ή βρωμοσκυλο. Απο το άντερντογκ.
    Η μούφα »πληροφορια», λεγεται σότο.

    Περισσοτερα, απο τον Αυγολέμονο.

  176. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    172 του Μελκιάδες Εστράδα 🙂
    Άλλη ταινιάρα αυτή. Καλημέρα.

  177. ΓιώργοςΜ said

    172, 176 Ο Τομυ Λη Τζόουνς ανέβηκε κατακόρυφα στην εκτίμησή μου με τις Τρεις Ταφές, που ήταν η πρώτη «δική του» ταινία (έκανε και τη σκηνοθεσία, και την παραγωγή νομίζω. Εξαιρετικός ηθοποιός, συμμετέχει σε μπλοκμπάστερ για τα φράγκα, υπηρετώντας υποδειγματικά τους ρόλους του και εκεί, και μετά κάνει ταινίες που είναι πραγματικά έβδομη τέχνη και όχι ξεροτανυσμένα επεισόδια από τηλεοπτικές σειρές δράσης.

  178. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    177 Τότε να μη χάσεις το έργο που λέω στο 171, αν δεν το έχεις δει.

  179. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    172/176 Οι τρεις ταφές του Μέλκιαδες Εστράδα, έβδομη Τέχνη λέει; Πρώτη λέω για τέτοιες ταινίες!

  180. Triant said

    Τομυ Λη Τζοουνς: Sunset Limited
    Ο Τζόουνς ως Άσπρος, ο Σάμιουελ Τζάκσον ως Μαύρος, ένα τραπέζι και δύο καρέκλες. Με καθήλωσε.

  181. Χαρούλα said

    180 πράγματι από τα καλύτερα που έχω δει! Από κείμενο, ηθοποιΐα, χρώμα!
    Συμφωνώ βεβαια και για τις ταφές, αλλά το sunset, με καθήλωσε.

  182. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μια γενική θεώρηση:
    Κατά την άποψή μου και για το γούστο μου, οι ταινίες ,εκτός από
    το περιτύλιγμα (φωτογραφία,γωνία λήψης),
    το υπόβαθρο (σενάριο, μοντάζ, μουσική),
    το βάθρο (σκηνοθέτης,ηθοποιοί),
    χρειάζονται (για να είναι καλές, πολύ καλές,αριστουργήματα) να έχουν να κάνουν με την ψυχή και τη συνείδηση και ο μαέστρος-σκηνοθέτης να δέσει όλα αυτά τα υλικά με αρμονία και προσωπική ματιά.

  183. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    169, 179, 182 ΕΦΗ: Ευχαριστώ κι εγώ! Συμφωνώ σε όλα (και για τις τρεις ταφές…). Να προσθέσω, όμως, κάτι: Θεωρώ, σκηνοθετικά, πολύ σημαντικό παράγοντα σε μια ταινία το να υπάρχουν, σε κατάλληλες δόσεις και στο σωστό χρόνο, μικρές «τρυπούλες/παραθυράκια» για να εκτονώνεται -θα έλεγα συγκρατημένα- η όποια συναισθηματική φόρτιση. Και αντίστοιχα μικρές και διακριτικές «χαραμάδες» για να μπορεί να εισέλθει –θα έλεγα θριαμβευτικά- και το μυαλό του θεατή. Οι τρόποι, οι μέθοδοι(ες), τα ευρήματα κλπ για να το καταφέρει αυτό (αν το καταφέρει…) είναι -για μένα- συστατικά της προσωπικής ματιάς του σκηνοθέτη και μέτρο του ταλέντου του.

  184. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Φρέσκα νέα. Είδα τον Ταβιάνι.»Μια προσωπική ιστορία». Σκηνοθέτησε μόνος του ο Πάολο αφού έκανε κατ στη ζωή την άνοιξη ο Βιτόριο.
    Θα μπορούσε και καλύτερη αλλά ναι, αξίζει να τη δει κανείς.Στην πρωταυγή της ζωής ο έρωτας και ο πόλεμος. Πόνος ερωτικός και πόνος/φρίκη του πολέμου. «Τώρα τ΄αγόρια μου παίζουν το θάνατο στα χαρακώματα…» μ΄αυτό το στίχο θα σύστηνα την ταινία. Ευρωπαϊκός Κινφος, αισθητική νεορεαλισμού, αν και ,το ξαναλέω μπορούσε μ΄ένα κάτι στο μοντάζ ξερωγώ, να γίνει ακόμη πιο συναρπαστική.

    183,ΜΙΚ_ΙΟΣ >>Θεωρώ, σκηνοθετικά, πολύ σημαντικό παράγοντα σε μια ταινία το να υπάρχουν, σε κατάλληλες δόσεις και στο σωστό χρόνο, μικρές «τρυπούλες/παραθυράκια» για να εκτονώνεται -θα έλεγα συγκρατημένα- η όποια συναισθηματική φόρτιση. Και αντίστοιχα μικρές και διακριτικές «χαραμάδες» για να μπορεί να εισέλθει –θα έλεγα θριαμβευτικά- και το μυαλό του θεατή.
    Τα έχουν χρονομετρήσει στο σενάριο από χρόνια στο Χόλιγουντ αυτά. Εδώ θέλει γέλιο,εκεί τόση αγωνία,μετά λίγη συγκίνηση κλπ. Αμ με εκτέλεση συνταγής μόνο/τεχνικά δε γίνεται… ‘Οπως λες/λέμε εκεί θα μετουσιώσει σε τέχνη ή θα χαραμίσει το πράγμα η προσωπική ματιά!

  185. loukretia50 said

    139. Τriant
    Δεν το είχα δει, σ΄ευχαριστώ πολύ, θα το δοκιμάσω σε πρώτη ευκαιρία!
    Κάτι θα κάτσει, δε μπορεί -και με τις πιθανότητες να το πάρεις!

  186. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    184. Ίσως δεν ήμουν πολύ σαφής, αλλά τη σύντομη παρατήρησή μου τη διατύπωσα κι εγώ από θέση ακριβώς στον αντίποδα των χολιγουντιανών συνταγών.
    (Το οποίο Χόλιγουντ, σε αρκετές περιπτώσεις, «ξεσηκώνει»=καπηλεύεται δημιουργικές ιδέες από καλούς σκηνοθέτες και τις εντάσσει στις συνταγές του, με αποτελέσματα… μην πω τι…)

  187. ΣΠ said

    Lanthimos’s trademarks

  188. Μπαρμπέτες γράφει ο Σεφέρης σε ένα γράμμα στη Μαρώ το ’37, και ο Κοπιδάκης εξηγεί σε σημείωση: «Παραγναθίδες, φαβορίτες». https://ikarosbooks.gr/25-allilografia-a-1936-1940.html

  189. sarant said

    188 Μπράβο. Ονομαστός για τις μπαρμπέτες του -που τις λέγαν έτσι- ήταν ο Δηλιγιάννης.

  190. Μιας και είδα χτες την Ευνοούμενη, να πω το μακρύ και το κοντό μου: ωραίο σενάριο, φυσικά πολύ ωραίες ερμηνείες (δίκαιο Όσκαρ), ωραία καθοδήγηση, αλλά βέβαια… πώς να το πω… χίπστερ σκηνοθεσία. Τι ήταν αυτοί οι ευρυγώνιοι, τα bird’s-eye, οι συνομιλίες με το ένα πρόσωπο τρουά-καρ από πίσω, τα γυρίσματα της κάμερας από τη μια άκρη στην άλλη; Ωραίο να ξαναεφευρίσκεις τη γλώσσα του σινεμά αν είσαι ο Όρσον Ουέλς, έστω ο Γκρίναγουεϊ, αλλά, ξερωγώ, να υπάρχει και λόγος, όχι μόνο για να κάνουμε εντύπωση.
    Όχι πως εξεπλάγην, πάντως.

  191. π2 said

    Μια που είπες Ουελς, είναι συγκλονιστικό τόσο το The other side of the wind (η διάσημη μισοτελειωμένη ταινία του) όσο και το ντοκιμαντέρ γι’ αυτήν, το They’ll love me when I’m dead.

  192. Ναι, πρέπει να το βρω αυτό!!

  193. π2 said

    Κάνα γνωστό με Netflix δεν έχεις;

  194. OK, θα το ψάξω!

  195. Πέπε said

    @190:
    Συμφωνώ. Συγκεκριμένα οι πολύ ευρυγώνιες λήψεις (αν το λέω σωστά) μ’ ενόχλησαν, δίνουν μια εντελώς αλλοιωμένη εικόνα μέχρι σημείου να μην καταλαβαίνεις κάποιες φορές αν βλέπεις π.χ. έναν δρόμο ή δύο. Και κάπου το ξαναείδα αυτό πρόσφατα (μήπως στη Ρόμα;), με αποτέλεσμα ν’ ανησυχήσω: έτσι θα είναι εφεξής ο κινηματογράφος; Τα υπόλοιπα απλώς τα παρατήρησα, δε με ενόχλησαν (η μεταβολή της κάμερας μ’ άρεσε).

    Αλλά συνολικά όλα αυτά πολύ λίγο με επηρέασαν.

  196. nikiplos said

    190 δεν εξηγείτε και σε μάς τους άσχετους τι είναι το τρουά καρ?
    καλτσάκια τρουά καρ ξέρω που φθάνουν λίγο πάνω από τον αστράγαλο, δια τις κομψευόμενες μανδάμ…

  197. Πέπε said

    196
    τρουά καρ σημαίνει 3/4.

    Ένα πρόσωπο που δεν το βλέπεις ούτε προφίλ ούτε ανφάς ούτε από πίσω, αλλά λοξά, είτε με λίγο περισσότερη φάτσα είτε με λίγο περισσότερο σβέρκο.

  198. Πέπε said

    196:
    Δηλαδή το bird’s eye το ξέρεις;

    Εγώ όχι. (Απάντησα στο #190 χωρίς να σταθώ σ’ αυτή τη λεπτομέρεια.)

  199. sarant said

    Και αναρωτιόμουν γιατί ήρθε στην επικαιρότητα 🙂

  200. Πέπε said

    Γιατί η ταινία παίζεται ακόμη, για όσους δεν την είχαν δει πιο μπροστά! 🙂

  201. Λοιπόν έχετε δίκιο, άλλο πράμα είναι το bird’s eye… Εννοούσα αυτό, πώς το λέμε;

  202. Fisheye.
    Εμένα μου άρεσε η φωτογραφία, η κίνηση της κάμερας και φυσικά το φισάι (σικ!) 🙂
    Αν σκεφτεί κανείς ότι τέτοιους φακούς έχουν πολλές κάμερες ασφαλείας-παρακολούθησης, η χρήση τους σε μια ταινία εποχής περί δεσποτείας αποκτά ιδιαίτερο νόημα.
    Αντιθέτως με κούρασαν οι χιπστερικές έως υστερικές ερμηνείες, αλλά δεν είμαι δα και κριτικός κινηματογράφου ή θεάτρου, οπότε μπράβο στην κυρία Κόλμαν για το βραβείο της.

  203. ΣΠ said

    191, 192
    Έχω την ταινία σε αρχείο mkv (1.36 GB). Αν θέλετε μπορώ να σας την στείλω με WeTransfer.

  204. Θα χαρώ πολύ-πολύ να έχω μέιλ στο dytistonniptiron παπάκι gmail τελεία com 🙂

  205. nikiplos said

    μουα οσί στο nikiplos παπάκι gmail τελεία com 🙂

  206. ΣΠ said

    204, 205
    Παίδες, εστάλη. Δείτε το email σας.

  207. sarant said

    206 Α, εγώ άργησα να δω αυτή την προσφορά. Υπάρχει ελπίδα για ένα ριπλέι;

  208. ΣΠ said

    207
    Φυσικά. Σου στέλνω το λινκ με email.

  209. Τις θερμότατες ευχαριστίες μου και από δω!

  210. Μαρία said

    207, 209
    Να το προωθήσετε και σε μένα.
    Μιλ μερσί, Σταύρο.

  211. Σε είχα σκεφτεί ήδη 😉

  212. Μαρία said

    211
    Α, γι’ αυτό έφτασε τόσο γρήγορα. Αμ΄έπος αμ’ έργον.
    Να μας ενημερώσεις και μόλις κυκλοφορήσει το βιβλίο του φίλου σου του Φωκίωνα.

  213. Κυκλοφόρησε μόλις: https://www.protoporia.gr/proimi-othomaniki-poli-p-496279.html
    Θα τα πούμε κι από κοντά στα τέλη του μήνα 😉

  214. nikiplos said

    @206 και τις δικές μου θερμές ευχαριστίες!

  215. voulagx said

    207,208: Κι εγω ευχαριστω! 🙂

  216. ΣΠ said

    Έστειλα με WeTransfer και το They’ll Love Me When I’m Dead (2018), το ντοκιμαντέρ για την ταινία.

  217. voulagx said

    Σχετικα με την φαβοριτα, σχολιο του Σπαθολουρο σε παλια αναρτηση:
    Αυτή η οικτρά και βδελυρή και κακόζηλη πλάκα, είνε σήμερα η φαβορίτα των Αθηναίων.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: