Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ποιήματα για τον Στάλιν

Posted by sarant στο 10 Μαρτίου, 2019


Την Τρίτη που μας πέρασε συμπληρώθηκαν 66 χρόνια από τον θάνατο του Ιωσήφ Στάλιν, του ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης που σύνδεσε το όνομά του με την οικοδόμηση του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ, με τη συντριβή του φασισμού και του ναζισμού στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο αλλά και με εγκλήματα, εκκαθαρίσεις της παλιάς φρουράς των μπολσεβίκων και παραβιάσεις της σοσιαλιστικής νομιμότητας και με το φαινόμενο που ονομάστηκε προσωπολατρία και που δύσκολα συμβιβάζεται με το απελευθερωτικό όραμα του κομμουνισμού.

Ο Στάλιν πέθανε πριν απο 66 χρονια, αλλά το όνομά του ακούγεται ολοένα και περισσότερο στις μέρες μας, πολύ περισσότερο απ’ όσο ακουγόταν π.χ. στη δεκαετία του 1980. Αφενός ακούγεται πολύ επειδή το ΚΚΕ έχει ας πούμε αποκαταστήσει το όνομά του, έχει επανεκδώσει τα έργα του και τον τιμά μέσα από τα έντυπά του, σε αντίθεση με το ΚΚΕ της περιόδου Φλωράκη, κατά την οποια ο Ριζοσπάστης σπανιότατα εκανε λόγο για τον Στάλιν.

Κυρίως όμως ο Στάλιν και ο σταλινισμός ακούγεται σαν σκιάχτρο, από τους αντίπαλους της αριστεράς, που τον χρησιμοποιούν για να συκοφαντήσουν συλλήβδην την αριστερά για ανελεύθερη, αυταρχική και αιμοβόρα. Βέβαια, όταν όλοι οι καταπιεστές και οι απατεώνες της εποχής μας χρησιμοποιούν τον Στάλιν με τον τρόπο αυτό, κάθε τίμιος άνθρωπος αισθάνεται τον πειρασμό να συμπεράνει πως δεν θα ήταν και τόσο κακός ο σύντροφος με το μουστάκι.

Σήμερα όμως είναι Κυριακή, μέρα λογοτεχνίας. Οπότε, σκέφτομαι πως δεν θα ήταν κακή ιδέα να δούμε μερικά ποιήματα που γράφτηκαν για τον Στάλιν.

Το έναυσμα μού το έδωσε ο Τάκης Θεοδωρόπουλος, που έγραψε προχτές επιφυλλίδα, ακριβώς, με τίτλο «Πέθανε ή δεν πέθανε ο Στάλιν;» στην οποία αναφέρεται περιπαιχτικά στα ποιήματα που έγραψαν μεγάλοι ποιητές, ο Γιάννης Ρίτσος, ο Πάμπλο Νερούδα και ο Ραφαέλ Αλμπέρτι, για τον θάνατο του Στάλιν. Οπότε, σκέφτηκα να δώσω στον κύριο Τάκη την ευκαιρία να ειρωνευτεί και άλλα ονόματα της ελληνικής λογοτεχνίας.

Το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου για τον θάνατο του Στάλιν είναι πασίγνωστο χωρίς κανείς να το έχει διαβάσει, κυκλοφορεί σε διάφορα σημεία του Διαδικτύου, αν και απ’ όσο ξέρω ο ποιητής δεν το συμπεριέλαβε σε κάποιο βιβλίο του. Υπάρχει, για παράδειγμα, εδώ, αλλά δεν ξέρω αν είναι ολόκληρο.

Λιγότερο γνωστό είναι το ποίημα που έγραψε με την ίδια ευκαιρία ο Τάσος Λειβαδίτης. Είναι λιγότερο γνωστό επειδή ο Λειβαδίτης μετά τη μεταπολίτευση δεν ήταν χρήσιμος στόχος. Ο Ρίτσος ήταν στόχος, που είχε ταχθεί με το ΚΚΕ, που, αντίστροφα απ’ό,τι τώρα, ήταν το πιο ενοχλητικό κόμμα της Αριστεράς.

Το ποίημα δημοσιεύτηκε στην Αυγή την Κυριακή 8 Μαρτίου 1953. Δεν το βρήκα ολόκληρο κάπόυ, οπότε το παραθέτω σε μορφή εικόνας:

Θα παρουσιάσω τώρα άλλα τρία ελληνικά ποιήματα για τον Στάλιν. Τα δύο πρώτα τα έχω ξαναβαλει στο ιστολόγιο, το τρίτο όχι.

Το πρώτο είναι και χρονολογικά πρώτο, αφού γράφτηκε στη δεκαετία του 1930. Το έγραψε ο Ρώμος Φιλύρας, ένα περίεργο σονέτο, από τα ποιήματα του Δρομοκαϊτείου:

ΣΤΟ ΣΤΑΛΙΝ

Μαύρη Άρκτος, στο βράχο του Καυκάσου,
στην Οδησσό και στη Νοβοροσίσκη,
άλλον, σήμερα, η ζήτηση, δε βρίσκει
Μέγαν, σ’ έντονη δύναμη, του Άσου,

Διαβαίνει, η Ανθρωπότης κι απεικάσου
ξανά, στα πόδια σου, ο λαμπρός, και μνήσκει,
άναυδη, μπρος, στο θρίαμβο, της χαράς Σου,
Μπόλσεβε, στο τρακάρισμα, και θνήσκει.

Τα Σύμπαντα, οι Αρκτούροι κι οι Στοιβάδες,
οι Αντάρηδες με τις Αμαδρυάδες,
οι Φαύνοι, οι Σεληνοί στα λευκά νέφη

κρούουν, των Πρίμων, το κρουστό το ντέφι
και μαζεύουν, από τα Κυβερνεία,
των περεολουκών, στρατούς, πηνία.

30.1.34                   Μαγνητική βελόνη

  • των περεολουκών: εξελληνισμός της ρωσικής λέξης περεούλοκ, Переулок, το δρομάκι.

Το δεύτερο ποίημα ειναι του αγαπημένου μου Γιώργου Κοτζιούλα και γράφτηκε μέσα στην Κατοχή, στην Ήπειρο.

«ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΙΩΣΗΦ»

Ποιος είν’ αυτός ο νέος, ο ανέλπιστος προφήτης
που τον ζητά ο λαός στον εικοστόν αιώνα
και τ’ όνομά του διαλαλεί κάθε κολώνα
μες στην πρωτεύουσα, παρ’ όλη τη σιωπή της;

Τον συλλαβίζουν μυστικά χιλιάδες σκλάβοι
κάθε πρωί καθώς τραβούν για τη δουλειά τους.
Κι από τους σπουδαγμένους, κι απ’ τους αγραμμάτους
κανείς δεν έμεινε που να μην καταλάβει.

Τον μελετούν παντού και δεν υπάρχει σπίτι
φτωχού, σε πόλη ή σε χωριό, να μην τον ξέρει·
τον λένε τα παιδιά, τον έμαθαν κι οι γέροι
πρωτάκουστη βουή στον έμψυχο πλανήτη.

Θα πάψουμε στο εξής να τρώμε ένας τον άλλον,
θα κάτσουμε στην ίδια τάβλα αδερφικάτα
κι ούτε θα ξαναδείς αμέτρητα φουσάτα
να χύνουν το αίμα τους για χάρη των μεγάλων.

Μονάχα ο άπιστος δεν καρτερεί το θάμα,
γιατί μες στις παλιές γραφές του δεν το βρίσκει
(κι άπιστοι γίνηκαν στις μέρες μας οι θρήσκοι).
— Μα εμείς οι άλλοι πορευόμαστε όλοι αντάμα.

Και κλείνω με ένα ποίημα που δεν το έχω παρουσιάσει άλλη φορά εδώ και που δεν φαίνεται να υπάρχει στο Διαδικτυο, Το εγραψε ο αειθαλής Αλέξης Πάρνης και περιέχεται μέσα στο μυθιστόρημά του «Ο ρυθμός του κόσμου», τον τρίτο τόμο της «Ελληνικής τριλογίας» του Αλέξη Πάρνη, που κυκλοφόρησε στα τελη του 2018. Το ποίημα είναι δηλαδή ενταγμένο στην πλοκη του μυθιστορήματος, αλλά στέκει φυσικά και αυτόνομο.

Είχα την τύχη να το ακούσω να το απαγγέλλει ο ίδιος ο Πάρνης (φυσικά από στήθους, όπως και εκτενή αποσπάσματα από το βιβλιο του) κάποιο απόγευμα στο αμπρί του, και δεν θα κρύψω ότι δάκρυσα. Τον τίτλο τον έβαλα εγώ για τυπικούς λόγους, κανονικά δεν έχει αφού είναι ενταγμένο στο μυθιστόρημα. Στη φυλακή κάπου στην Ελλάδα, μια κομμουνίστρια έχει μαζί της τον τρίχρονο γιο της -πράγματι, οι φυλακισμένες που γεννούσαν στη φυλακή μπορούσαν να κρατήσουν τα παιδιά τους μαζί τους ως να γίνουν 5 χρονών.

Ποιος είναι ο Στάλιν

Ποιος είναι ο Στάλιν και γιατί μ’ ασίγαστη φωνή
τον τραγουδάτε όλο χαρά, λατρεία και μεράκι,
εσείς οι θείτσες του κελιού, με την ισόβια ποινή;
ρώτησε τη μητέρα του το τρίχρονο αγοράκι….

Κι εκείνη, μια συντρόφισσα γενναία, λεβεντονιά
«Ήλιο του κόσμου» ονόμασε λατρευτικά τον Στάλιν….
Όμως ο γιος μες στου κελιού την κρύα σκοτεινιά,
ήλιο δεν γνώρισε ποτέ… Και νόημα πώς να βγάλει;

«Ο Στάλιν είν’ απέραντος…. σαν τους ωκεανούς»-
η μάνα αλλιώτικα εξηγεί την υψηλή της σκέψη….
Και να πάλι του γιόκα της, στάσιμος μενει ο νους
μια και δεν έτυχε ποτές θάλασσα ν’ αγναντέψει!

«Ο Στάλιν μοιάζει στα ψηλά, περήφανα βουνά
όπου ο γονιός σου πολεμά πλάι στ’ άλλα παλικάρια…
Για ποια βουνά η αντάρτισσα μάνα τού τσαμπουνά;
Αυτό μονάχα του κελιού γνώρισε τα ντουβάρια…

Κι έτσι δεν είχε τα σωστά μέτρα και τα σταθμά
για να μετρήσει αντάξια τον Μέγα Φωτοδότη…
Αν εξαιρέσεις τ’ απαλό, γλυκόηχο «μαμά»,
ξέρει μόνο τ’ ανήλιαγα βάσανα του δεσμώτη,
τους αιμοβόρους φύλακες, τον δήμιο δικαστή
που δίνει τόσο ταχτικά πράσινο φως στον Χάρο:
«Εξετελέσθη στο Γουδί σήμερον η γνωστή,
εκ Βόλου κομμουνίστρια Λεονταρίδου Μάρω».

Την αγαπούσε το παιδί τη Μάρω σα γιαγιά,
νονά και θείτσα τρυφερή και δεύτερη μητέρα!
Είπε μ’ αντρίκεια δάκρυα το τελευταίο «γεια»,
που θα γινόταν κεραυνός για τον οχτρό μια μέρα,
όταν ριχνότανε κι αυτός, με της γενιάς του τα παιδιά
άφοβα και φιλότιμα, στης Λευτεριάς την πάλη…
Έχοντας μέτρο τώρα πια της Μάρως την καρδιά,
μέτρησε το παιδί σωστά το μεγαλείο του Στάλιν!

Η εικόνα που συνοδεύει το άρθρο είναι βεβαια το περίφημο σκίτσο του Πικάσσο, που έγινε μόλις μαθεύτηκε η είδηση του θανάτου του Σοβιετικού ηγέτη και δημοσιεύτηκε στο γαλλικό λογοτεχνικό περιοδικό Les lettres françaises, το οποίο πρόσκειταν στο ΚΚ Γαλλίας.

Όπως ίσως θα έχετε ακουστά, το σκίτσο προκάλεσε σκάνδαλο -οι εργαζόμενοι που τύπωσαν το φύλλο αλλά και πολλοί αναγνώστες διαμαρτυρήθηκαν έντονα θεωρώντας πως το σκίτσο είναι ειρωνικό ή προσβλητικό. Την εικόνα του πρωτοσέλιδου την πήρα από άρθρο της Κατιούσας, όπου σωστά επισημαίνεται πως το φαινόμενο της προσωπολατρίας είχε λαϊκές ρίζες, εντός και εκτός ΕΣΣΔ -βέβαια, αυτό δεν απαλλάσσει την ηγεσία από την ευθύνη της, λέω εγώ.

Kαι θα κλείσω με τραγούδι.
Ένα μοντέρνο σπιρίτσουαλ, το Stalin wasn’t stalling, (ο Στάλιν δεν χρονοτριβούσε), γραμμένο το 1943 και τραγουδισμένο α καπέλα από τους Golden Gate Jubilee Quartet, ένα κουαρτέτο μαύρων Αμερικανών, σε επανεκτέλεση του 1980 από τον Ρόμπερτ Γουάιατ (Robert Wyatt):

Stalin wasn’t stallin’
When he told the beast of Berlin
That they’d never rest contented
Till they had driven him from the land.
So he called the Yanks and English,
And proceeded to extinguish
The Führer and his vermin,
This is how it all began.

Σκότωσε το κτήνος. Αυτό κρατάω.

 

 

Advertisements

150 Σχόλια to “Ποιήματα για τον Στάλιν”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    >Ο Στάλιν πέθανε πριν απο 66 χρονια, αλλά το όνομά του ακούγεται ολοένα και περισσότερο στις μέρες μας,

    Εφιάλτες
    Κι έβλεπα απόψε ότι εμφανίστηκε ξαφνικά ο Χίτλερ, σαν να μην συνέβη τίποτα να συνεχίζει την πορεία του όπως τον καιρό του τέλους της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης…

  2. Καλημέρα

    Η στρατευμένη ποίηση δεν είναι το φόρτε μου, ούτε κι αν πρόκειται για τους Κολοκοτρωναίους… από τα ποιήματα ξεχωρίζω του Γκατζιούλα, ίσως γιατί είναι ανώνυμο οπότε ένα παιδί μπορεί να μην ξέρει σε ποιόν αναφέρεται.Βέβαια κι από την στρατευμένη ποίηση μπορεί ν’ αντλήσει κάποιος ομορφιά -αν την δει- όπως ένα ανθισμένο κλαρί κάτω από τις πολυκατοικίες-αν το δει-

  3. Γς said

    Και θυμάμαι πιτσιρικάς, 9 χρονών στον Κοπανά του Βύρωνα μια μέρα [μια χαρά μέρα] που ήμουν με την μικροθεία του Δημητράκη σε κάτι βραχάκια απέναντι απ τα σπίτια μας.

    Μου έλεγε τα διάφορα, μιας και είχα ανησυχίες και το εκτιμούσε, που καταλάβαινα πολλά πράγματα και ήθελα να μάθω περισσότερα. Την χαλβάδιαζα και το είχε καταλάβει και της άρεσε θαρρώ.

    Λόγω τιμής την είχα ερωτευτεί και μάλιστα αγρίως. Και μου έκανε χαλάστρα ο …Πατερούλης!

    Πάνω στο καλύτερο, πάνω που ήμουν έτοιμος να με αφήσω δήθεν άδολα να πλησιάσω περισσότερο και ίσως έπεφτε κάνα φιλάκι..ξαφνικά είδαμε απέναντι να βγαίνουν απ τα σπίτια και να συζητάνε για το μαντάτο:

    Είχε πεθάνει ο Στάλιν. Ναι ο Στάλιν. Αν ήταν δυνατόν!
    Και τον διαδέχτηκε ο Χρουσιόφ [εδώ κολλάει ο Σουσλόφ] και πήγαν να τον φάνε [κι εδώ ο Ζούκοφ].
    Και μετά αποσταλινοποίηση και τέτοια. Απίστευτα πράγματα δηλαδής.

    Μεχρι που έπεσε στα χέρια μου στα ελληνικά τα του 20ου συνεδρίου του ΚΚΣΕ.
    Τότε κατάλαβα ότι όλα αλλάζουν σ αυτόν τον κόσμο. 12 χρονών τότε και πριν πενηνταρίσω, πάπαλα, όλα τέλος.

  4. τα μυαλά said

    Ώστε ο Στάλιν δεν είναι και τόσο Στάλιν. Τι άλλο θα διαβάσω θεέ μου

  5. τα μυαλά said

    Κάποτε διάβασα και μια σοβαρή ανάλυση, ο Χίτλερ δεν ήταν και τόσο Χίτλερ. Μόνο που αυτή ήταν πιο σοβαρή και δεν το έλεγαν κατάμουτρα, αλλά πλαγίως και στα συμφραζόμενα.

  6. Alexis said

    Βρε Νίκο επίτηδες το κάνεις;

    Κυριακή της Αποκριάς σήμερα!
    Θέλεις να έχουμε μια ακόμα Σταλινιάδα;
    Με γκεστ σταρ Μάο, Πολ Ποτ, Χίτλερ, Πινοσέτ, Τζέγκις Χαν, Μεγαλέξαντρο και λοιπούς;

    Δεν μας λυπάσαι; 😆

  7. Alexis said

    #5: Να ‘τος ο πρώτος γκεστ σταρ που λέγαμε… 🙂

  8. τα μυαλά said

    ΄Κάπως έτι ξεκινούν οι αγιογραφίες. Και μετά σας φταίνε οι μακελειάρηδες. Αιτία του κακού είναι ο αυριασμός που εσείς θρέψατε και αναδείξατε.

  9. π2 said

    Για ευνόητους λόγους, ο Στάλιν είναι πιο ορατός και λεξιλογικά από τον Λένιν. Υπάρχει ο όρος σταλίνας (ενώ δεν υπάρχει λενίνας) ενώ και το επίθετο σταλινικός και τα σύνθετά του γράφονται πολύ περισσότερο και σε πολύ ευρύτερα συμφραζόμενα από το επίθετο λενινιστικός. Ακόμη και η παραγωγή των επιθέτων διαφέρει και εξηγεί τη διαφορά στη χρήση: το σταλινικός απευθείας από τον Στάλιν, ενώ το λενινιστικό από τον λενινισμό, πράγμα που καταδικάζει το επίθετο σε αμιγώς πολιτικά / ιστορικά συμφραζόμενα.

  10. # 6

    Που πάς ρε χωρίς Φράνκο ;;

  11. atheofobos said

    …κάθε τίμιος άνθρωπος αισθάνεται τον πειρασμό να συμπεράνει πως δεν θα ήταν και τόσο κακός ο σύντροφος με το μουστάκι.

    Δεν μένει παρά να χειροκροτήσει κανείς αυτή την δήλωση!

    Τον ίδιο ενθουσιασμό προκαλεί και ο συνεχιστής του στην Βόρεια Κορέα!
    Φαίνεται πως από τους ποιητές που εκθειάζουν τον Στάλιν εμπνεύστηκε και η νεόκοπη ποιήτρια μας που με την ψήφο της προσφέρει την πλειοψηφία στην κυβέρνηση:
    «Σε λένε Αλέξη και είσαι ηγέτης. Η κάθε σου λέξη, ομόνοια και καταπέλτης»

  12. Κουνελόγατος said

    Το ποίημα του Πάρνη με συγκίνησε όταν διάβασα το βιβλίο και στέκει ανεξάρτητα από αυτόν για τον οποίο γράφτηκε, θα ήταν το ίδιο σπουδαίο αν ήταν για κάποιον άλλον σπουδαίο. Αυτό, με τα δικά μου μυαλά. Επίσης, να πω ότι γι αυτήν την ιστορία (όπως περιγράφεται στο ποίημα) ο Πάρνης κάνει νύξη και σε άλλο μυθιστόρημα (στην Οδύσσεια των διδύμων), όπου το μεταφέρει σε πεζό λόγο και υποτίθεται πως είναι ποίημα κάποιου σπουδαίου ποιητή που ζούσε στην Τασκένδη.

    Υ.Γ. Είναι αλήθεια πως κάποιος από τους φανατικούς σταλινικούς είχε βαφτίσει την κόρη του Σταλίνα και μετά το 195… κάτι της άλλαξε το όνομα ή είναι κακία των σταλινικών; Ξέρει κανείς από τους λάτρεις της ιστορίας;

  13. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    9 Απεναντίας, το 1980 ακούγαμε κυρίως για (μαρξισμό-)λενινισμό, για λενινιστικά κόμματα και λενινιστικές αρχές κτλ. Βέβαια, και τότε έλεγες «ένας σταλινικός» εννοώντας όμως τους οπαδούς των μ-λ.

  14. Ανδρέας Τ said

    @9. Για τον Λένιν ισχύει το καλά εσύ πέθανες νωρίς.

  15. π2 said

    13: Για σήμερα μιλάω. Και η χρήση του όρου λενινιστικός που λες είναι αμιγώς πολιτική, ενώ το σταλινικός, πλέον, χρησιμοποιείται χωρίς καμιά επαφή με τον υπαρκτό σταλινισμό. Έχει φτάσει να περιγράφει ακόμη και συμπεριφορές.

  16. # 8

    Πιστεύω εις μίαν αυριανήν
    τιμιωτέραν των χερουβείμ
    και ενδοξοτέραν (ασυγκρίτως) των σεραφείμ
    την εκ του πασοκ εκπορευθείσαν
    και συν τω πασόκ απολεσθείσα
    εις πάντας τους αιώνας

    και εις το σύγχρονον μακελλειόν
    το υπό στεφάνου χίου τυπωμένου
    και χονδρού βαγγέλη χρηματοδοτουμένου
    το λαλήσαν ως αγγέλλου τσουκαλά

    Εις μίαν αγίαν νησιωτικήν οικογένειαν
    ομολογώ εν σύνολον αμαρτιών
    προσδοκώ έν βάπτισμα κουμπαρικόν
    και πρωτάθλητήν τον θρύλον
    εις τους αιώνας των αιώνων, αμήν.

  17. Σ said

    Για το ποίημα του Φιλύρα χρειάζονται, νομίζω, κι άλλες βοήθειες εκτός από τις περεολούκες. Στηρίζω πολλές ελπίδες στα σχόλια.

  18. raf said

    Όλα κι όλα. Πικρό πρωινό οι αγιογραφίες του Στάλιν. Ξεπλένονται τα εγκλήματά αυτού του καθεστώτος επειδή είχε χτιστεί στο εργατικό όραμα;

  19. Avonidas said

    Πρεπει να είχα περισσότερο πυρετό απ’ οσο νομιζα χτες βράδυ. Ξύπνησα και βλεπω οραματα 😶

    Μ’ εχει τσακισει αυτη η ανοιξιάτικη γρίππη.

  20. αυτή η μαγεία των εξαρτημένων αντανακλαστικών!

  21. cronopiusa said

    Kαλή σας μέρα, τι ωραία λιακάδα σήμερα!

  22. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αφού μια τέτοια ανάρτηση, Νίκο, ας προσθέσουμε κι εμείς το σχολιαστικό κατιτίς μας. Ένα γνωστό ανέκδοτο, ας πούμε:
    Η Πίπα του Στάλιν

    Ο Στάλιν δέχεται στο γραφείο του μια αντιπροσωπεία βιομηχανικών εργατών από τα Ουράλια. Μόλις φεύγουν ψάχνει την πίπα του να καπνίσει –πουθενά η πίπα. Φωνάζει τον Μπέρια[2]:

    – Λαβρέντι, ήταν εδώ οι εργάτες από τα Ουράλια, μόλις έφυγαν και δεν μπορώ να βρω την πίπα μου…

    Ο Μπέρια αμέσως τρέχει πίσω από την αντιπροσωπεία. Ο Στάλιν ψαχουλεύει λίγο ακόμα στο γραφείο του, ανοίγει ένα συρτάρι, σηκώνει κάτι χαρτιά και βρίσκει από κάτω την πίπα. Παίρνει τηλέφωνο:

    – Λαβρέντι, άκυρο, τη βρήκα τελικά την πίπα. Στο συρτάρι ήταν.

    – Α, ναι; Γιατί εδώ έχουν, ήδη, όλοι ομολογήσει.

  23. BLOG_OTI_NANAI said

    4:

  24. Γιάννης Κουβάτσος said

    22: Αφού επέλεξες, συμπληρώνω στην πρώτη σειρά.

  25. Γς said

    Γουστάρω, που θα ξεμυτίσουν κι οι ανιστόριτοι Σταλινικοί του ιστολογίου και θ αρχίσουν τα θλιβερά κλαψουρίσματα για τον Πατερούλη τους…

  26. 25 Μπα, εγώ ίσα-ίσα αποφάσισα να μη γράψω τίποτα!

  27. Γς said

    26:

    Εσύ, τουμπεκί και τουμποφλό ψιλοκομμένο να ξεβουλώσουμεν το νιπτήρα

  28. Το τουμπεκί είναι ειδικότης μου λόγω ναργιλέ. Για τα υπόλοιπα ούτως ή άλλως ο νιπτήρ μου έχει βουλώσει καιρό τώρα (με ένα ποστ το χρόνο, τι άλλο να πεις).

    Η δική μου άγνωστη λέξη στον Φιλύρα είναι οι Πρίμοι (τα Πρίμα;). Ο Αντάρης είναι αστέρι. Ήξερε ρώσικα όμως;

  29. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ένα σατιρικό ποίημα για τον Στάλιν, που έγραψε το 1933 ο Όσιπ Μαντεστάλμ τού στοίχισε τη ζωή. Το διάβαζε σε κύκλους φίλων του, αλλά, βέβαια, στη Σοβιετική Ένωση δεν υπήρχε ιδιωτικότητα…Κάποιος ρουφιάνος τον κατέδωσε, συνελήφθη, οδηγήθηκε σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως, όπου και πέθανε ύστερα από 4 χρόνια. Θάφτηκε σε ομαδικό τάφο…
    Το επίμαχο ποίημα:

    «Ζούμε δίχως να νιώθουμε κάτω από τα πόδια μας τη χώρα,
    τα λόγια μας στα δέκα βήματα ψυχή δεν τα ακούει τώρα,

    κι όπου κουβέντα αρχινούν,
    για του Κρεμλίνου τον βουνίσιο κάτι θα πουν.

    Χοντρά τα δάχτυλά του, με σκουλήκια μοιάζουν παχιά,
    σαν βαρίδια οι κουβέντες του ηχούν με σιγουριά.

    Κατσαριδίσια τα μουστάκια του γελούν,
    και από τις μπότες του οι λαιμοί λαμποκοπούν.

    Ολόγυρα, με τους λεπτούς λαιμούς τους, πλήθη ηγετών,
    κι αυτός να παίζει με τη δουλοπρέπεια ανθρώπων μισερών.

    Ένας σφυρίζει, άλλος νιαουρίζει, κάποιος τρίτος κλαψουρίζει,
    κι αυτός μονάχα φλυαρεί και σ’ όλους στον ενικό μιλεί,

    σαν πέταλα τα διατάγματα απανωτά σφυροκοπά,
    κι άλλον στο κούτελο τον βρίσκει, άλλον στο φρύδι, άλλον στο μάτι, άλλον στ’ αχαμνά,

    κάθε εκτέλεση είναι γι’ αυτόν γιορτή,
    για τον Οσετίνο με το στήθος το πλατύ. »

    (Από το βιβλίο της γυναίκας του Ναντιέζντα Μαντελστάμ «Ελπίδα στα χρόνια της απελπισίας», εκδόσεις Μεταίχμιο)

  30. Georgios Bartzoudis said

    # Τόσο λίγος ήταν ο Λειβαδίτης;;

    # Για τον Φιλύρα και τον Κοτζιουλα δεν μπορώ να πω ότι ήταν λίγοι, αφού έγραψαν τα συγκεκριμένα ποιήματα σε μια εποχή που ο Στάλιν ήταν λίγο πολύ εν δράσει για να εξοντώσει το ομοίωμά του, τον Χίτλερ (τα όμοια απωθούνται!). Δεν μπορώ όμως να μην επισημάνω την γλοιώδη προσωπολατρεία με την οποία, αν μη τι άλλο, στέλναν περίπατο τον «δημοκρατικό συγκεντρωτισμό», που νομίζω ότι ήταν η λυδία λίθος του «λενινισμού». Δεν σχολιάζω καν το γραπτό του Πάρνη, αφού είναι
    «ενταγμένο σε μυθιστόρημα» που δεν έχω διαβάσει και δεν μπορώ να ξέρω ποια σημασία του δίνει ο ίδιος ο δημιουργός του.

    # Όμως, μια και σήμερα κομμουνιστολογούμε, ας πω κάτι και γω ο μηδέποτε θητεύσας στις τάξεις του κομμουνισμού. Για την ακρίβεια «πέρασα κι δεν ακούμπ’σα», που λέμε …μακεδονιστί: Προ …Χριστού, είχα ασχοληθεί με τα λεγόμενα του …θείου Μαρξ. Έτσι, ψάχνοντας για την πρακτική εφαρμογή του μαρξισμού, βρήκα τα «Διαλεχτά Έργα» του Λένιν. Ήταν μερικοί τόμοι (τους έχω ακόμα). Τους διάβασα, τους μελέτησα, τους διύλισα και …τους απέρριψα! Ένα όμως από τα πράγματα που απεκόμισα, είναι ότι ο Λένιν δεν δίσταζε να αλλάζει μεθόδους και τακτικές, όταν διαπίστωνε ότι κάτι δεν περπατούσε σωστά. Εκτιμώ λοιπόν ότι ο μάλλον πρόωρος θάνατός του ήταν μοιραίος για τη Σοβιετική Ένωση. Εκτιμώ ότι σίγουρα θα έπαιρνε μέτρα ώστε να μην μπορούν να στρογγυλοκάθονται στο τιμόνι εγκληματικά στοιχεία σαν τον Στάλιν. Παρόμοιες απόψεις έχω και για τον άλλο «μεγάλο», τον Τρότσκυ, που έγκαιρα ξεπάστρεψε ο Στάλιν.

    # Παρά τα ανωτέρω, δεν υποτιμώ καθόλου τις «ικανότητες» του Στάλιν. Πράγματι είχε διακριτό ρόλο (δοξάστηκε, αν θέλετε) στον πόλεμο. Ο πόλεμος χρειάζεται εγκληματικά στοιχεία. Όσοι έχουν ασχοληθεί με τον ελληνικό εμφύλιο, ξέρουν ότι τα εγκληματικά στοιχεία ήταν «περιζήτητα» και στις δυο πλευρές. Ο Στάλιν, σαν εγκληματική φυσιογνωμία ήταν κατεξοχήν κατάλληλος για τον πόλεμο. Και πριν κλείσω να πω και ένα άλλο (πραγματικό) προσόν του. Ήταν «σύννους» στην εξωτερική πολιτική: Άπλωνε τα πόδια του μέχρι εκεί που έφτανε το πάπλωμα. Παράδειγμα η συμφωνία της Γιάλτας, και άλλες παρόμοιες.

    Υ/Γ: Ενδιαφέρουσα η σημερινή ανάρτηση του Νοικοκύρη. Άιντε σύντομα να δούμε κάτι και …για τον Χίτλερ!

  31. cronopiusa said

  32. Α, το είχα ξεχάσει ότι είχαμε αναλύσει δια μακρών το ποίημα του Φιλύρα παλιά: https://sarantakos.wordpress.com/2012/08/05/filyras/

  33. cronopiusa said

  34. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο αντιφρονών στα χρόνια του τρόμου Αντρέι Σινιάφσκι έγραψε, εξομολογούμενος τη δική του αντίδραση στο άκουσμα της είδησης του θανάτου του Στάλιν:

    «Το κουδούνι χτύπησε… Ένας στενός μου φίλος ήταν στην πόρτα. Δίχως να βγάλω άχνα, με το κλειδί στην τσέπη μου, τον οδήγησα μακριά από τα μάτια των γειτόνων μου, κάτω στο υπόγειο. Διπλοκλείδωσα την πόρτα. Σταθήκαμε αντίκρυ ο ένας στον άλλον με τα μάτια μας να λάμπουν. Χαμογελάσαμε… Κρυφοί συνωμότες. Ανταλλάσσοντας ευτυχισμένα χαμόγελα όταν όλοι οι άλλοι ήταν δακρυσμένοι. Ήταν γιορτή; Χορός μεταμφιεσμένων; Ένας τελευταίος χαιρετισμός κι έπειτα έφυγε αθόρυβα, σιωπηλός ακόμα…»

  35. Γιάννης Κουβάτσος said

    Στάλιν και αντισημιτισμός:
    Το 1949 η καθηγήτρια κλασικής φιλολογίας στο πανεπιστήμιο Όλγα Φράιντεμπεργκ, ξαδέρφη του Μπόρις Πάστερνακ έγραφε στο ημερολόγιό της.

    «Τα ηθικά και πνευματικά πογκρόμ έχουν εξαπλωθεί σαν πανώλη στις πόλεις της Ρωσίας… Διανοούμενοι με εβραϊκό όνομα υποβάλλονται σε ηθικό λιντσάρισμα. Θα έπρεπε να δει κανείς το πογκρόμ που διαπράττεται στο τμήμα μας. Ομάδες σπουδαστών ψάχνουν στα έργα εβραίων καθηγητών, κρυφακούν προσωπικές συζητήσεις, ψιθυρίζουν στις γωνιές. Δεν κάνουν καμιά προσπάθεια να κρύψουν πως είναι αποφασισμένοι να επαγρυπνούν. Οι εβραίοι δεν μορφώνονται πλέον, δεν γίνονται δεκτοί στα πανεπιστήμια ή για μεταπτυχιακές σπουδές. Το πανεπιστήμιο έχει ρημάξει. Οι καλύτεροι καθηγητές έχουν απολυθεί. Η εξολόθρευση όσων διανοούμενων απομένουν εξακολουθεί χωρίς σταματημό… Πλήττουν τους λόγιους με ό,τι μέσο έχουν στην διάθεσή τους. Τους πετάνε έξω από τη δουλειά, τους αναγκάζουν να αποσυρθούν, τους καταδικάζουν στην ανυπαρξία εξοστρακίζοντας τους…»

  36. τα μυαλά said

    Κάπως έτσι θα δέσει το γλυκό. Έχουμε τις παρακολουθήσεις στο διαδίκτυο, τις προληπτικές προσαγωγές, την κυρία υπουργού να δηλώνει βεβαίως γίνονται παρακολουθήσεις και καλώς γίνανε προσαγωγές για την διαφύλαξη της τάξεως. Τώρα έχουμε τις αγιογραφίες, και σε λίγο θα ξεφυτρώσουν σαν μανιτάρια τα γκούλαγκ. Και πάλι η υπουργός θα απορεί με αθώο ύφος, τι το κακό έχυον τα γκούλαγκ, αυτοί οι άνθρωποι είχαν σκοπό να λερώσουν το σακάκι του υπουργού. Γι αυτό και αργούν να εμφανιστούν οι αναρτήσεις μου και διάλογος δεν μπορεί να γίνει. Πρέπει πρώτα να καταγραφούν στα επιτελικά γραφεία.

  37. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    32 Ναι, είχε κλέψει την παράσταση σε εκείνο το άρθρο, όπου είχαμε κι άλλα πολλα του Φιλύρα

    29 Ποιος έχει κάνει τη μεταφραση του ποιήματος;
    (Δεν είναι εντελώς ακριβή αυτά που γράφεις για τον Μάντελσταμ. Συνελήφθη και στάλθηκε εξορία. Παρενέβη ο Μπουχάριν και αφέθηκε ελεύθερος αλλά χωρίς να μπορεί να εγκατασταθεί στη Μόσχα. Έζησε στο Βορονέζ, όπου έγραφε και δημοσίευε. Και τον έφαγε το σκοτάδι με τις μεγάλες εκκαθαρίσεις του 37-38).

    O Mάντελσταμ το 1937 έγραψε και μια Ωδή στον Στάλιν, όχι όμως απλά υμνητική.
    https://www.cambridge.org/core/services/aop-cambridge-core/content/view/EEE7E9FF664CE46C4FE8F8E25E12AC5D/S0037677900068066a.pdf/div-class-title-mandelstam-s-ode-to-stalin-div.pdf

  38. τα μυαλά said

    Είναι στιγμές που μου περνά φλασιά, αν τις επίμαχες δηλώσεις τις έκανε κάποιος άλλος, πόσες μέρες θα καίγατε (καλώς θα καίγατε) την Ομόνοια και όλα τα περίχωρα. Τώρα μούγκα και σφυρίζετε αδιάφορα σαν να μη τρέχει τίποτα. Για αυτό και μόνο τον λόγο, η ελληνική αριστερά έχει χάσει κάθε αξιοπιστία και είναι μια αριστερά του κώλου και ακόμα πιο χειρότερα. Τώρα αποσύρομαι, σε λίγο θα φτάσει η γκεστάπο.

  39. sarant said

    35 Mε την ευκαιρία, είχα παλιά ζιπάρει τις σελίδες της αυτοβιογραφίας του Έρενμπουργκ που αναφέρονται στον Στάλιν και στα αντισημιτικά (;) επεισόδια του 1949 και του 1953 («συνωμοσία των γιατρών»).

    http://kiwi6.com/file/2egtwc3h8p

  40. spiral architect 🇰🇵 said

    Καλημέρα σας.

    Δεν ξέρω εσείς τι κάνετε, εμείς πάντως σήμερα έχουμε εκλογές:

  41. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    » …αύριο έχουμε την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς, πράγμα που μου θυμίζει ότι φέτος στο ιστολόγιο δεν αποκρέψαμε δηλαδή δεν βάλαμε κανένα άρθρο για το καρναβάλι… »

    ἔγραψε στὸ χτεσινὸ ἄρθρο ὁ Νικοκύρης.

    Μήπως τὸ σημερινὸ ἄρθρο μπῆκε γιὰ νὰ καλύψει αὐτὴν τὴν ἔλλειψη; 🙂

  42. Σ said

    32. Βάσιμες ήταν οι ελπίδες μου. Δεν μου λύθηκαν όλες οι απορίες, αλλά πολλές.

  43. dryhammer said

    Μασκαρεμένοι κι εμείς , μασκαρεμένοι κι οι άλλοι,
    σέρνουμε σπρώχνουμε το άρμα του βασιλιά μας
    ταγμένοι, στρατευμένοι στο σκοπό
    το δικό μας άρμα να περάσει απ το δρόμο
    και τ’ άλλο να μποδίσει.

    Μια Κυριακή θα μας κάψει ο βασιλιάς καρνάβαλος
    κι από Δευτέρας θα μαζέψει φρέσκους
    να τον σπρώξουν να τον σύρουν
    ως του χρόνου που θα τους ξανακάψει.

  44. @37 – Νομίζω πως η μετάφραση στα ελληνικά στο 29 είναι από το κείμενο του Smirnov στην Βικιπαίδεια (https://en.wikipedia.org/wiki/Stalin_Epigram). Βέβαια, από τα ρώσσικα στα αγγλικά και μετά στα ελληνικά, χάνονται και οι εικόνες και το νόημα, που σίγουρα θα ήταν πολύ δύσκολο να μεταφερθεί, γιατί οι εκφράσεις και οι έννοιες στα ρώσσικα μας είναι άγνωστες, εκτός αν μιλάει κάποιος την γλώσσα. Παραμένει μόνο η ομοιοκαταληξία.

    Υπάρχει εδώ μία εκτενής αναφορά στo ποίημα, με αρκετές διαφορετικές μεταφράσεις : https://jacket2.org/commentary/ian-probstein-mandelstam-stalin-epigram

  45. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καταγγέλω τὸ προηγούμενο σχόλιό μου (#41) ὡς προβοκατόρικο. 🙂

    Ἐσκεμμένα παρέλειψα τίς ἑπόμενες φράσεις τοῦ Νικοκύρη, ποὺ δίνουν ἄλλο νόημα στὰ συμφραζόμενα:

    » Πολύ αργά το πήρα είδηση όμως. Ίσως βάλω κάτι λεξιλογεορταστικό τη Δευτέρα. »

    Αὐτὰ γιὰ ὅσους ἐσκεμμένα παραθέτουν ἀποσπάσματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀντίθετο νόημα ἀπ᾿ αὐτά ποὺ λέει τὸ πλῆρες κείμενο.

    Καλή σας μέρα καὶ καλήν ἀποτύρωση ποὺ ἔλεγαν στὸ χωριό μου.

  46. Αρλουμποκυνηγός said

    Αντίθετα με τους άλλους σχολιαστές, εγώ νομίζω πως το εξαιρετικό σημερινό άρθρο του κ. Σαραντάκου θα μείνει στην Ιστορία και θα είναι για πολλά χρόνια σημείο αναφοράς, ένα είδος κτήματος ες αεί, για να θυμηθούμε και τον Θουκυδίδη.

    Η μόνη αντίρρηση που έχω, είναι πως ο κ. Σαραντάκος δεν συμπεριέλαβε στο παρόν άρθρο (γιατί άραγε; Μήπως επειδή ο αείμνηστος Τάσος Αυγερινός ήταν ο προϊστάμενός του στη «Σύγχρονη Εποχή» και δεν θέλησε να τον εκθέσει;) το ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ (αντάξιο του Σολωμού και δεν κάνω καθόλου πλάκα…) ποίημα που έγραψε για τον Στάλιν ο θρυλικός αρχισυντάκτης του «Ριζοσπάστη», Τάσος Αυγερινός (1944 – 2010).

    Επειδή το ποίημα του Αυγερινού δεν γκουγκλίζεται, το παραθέτω από τη σελίδα 14 του εξαφανισμένου βιβλίου του Σάββα Κωνσταντόπουλου «Η αντιδικία μου με την Ιντελλιγκέντσια» (εκδόσεις «Ελεύθερος Κόσμος» 1968), ώστε να είναι πλήρες το παρόν άρθρο του κ. Σαραντάκου για τον Ιστορικό του Μέλλοντος


  47. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Ο Σεργκέι Κορολιόφ γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 1907. Κατά το διάστημα του Μεσοπολέμου συμμετείχε σε ερασιτεχνικές ομάδες που εφάρμοζαν κάμερες σε πυραύλους και τους εκτόξευαν ψηλά πάνω από την ατμόσφαιρα και κινηματογραφούσαν τη Γη από ύψος περίπου 20 μιλίων. Στα τέλη του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου εξορίστηκε σε γκούλαγκ με την κατηγορία της προδοσίας που στην πραγματικότητα δεν διέπραξε. Πέρασε εκεί έξι χρόνια, όταν ο ίδιος ο Στάλιν έδωσε διαταγή για την αποφυλάκισή του. Δουλειά του ήταν να αποκρυπτογραφήσει για τους Ρώσους την τεχνολογία των γερμανικών πολεμικών πυραύλων, των λεγόμενων V2. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου υπήρξε ο αρχισχεδιαστής των Σοβιετικών. Η ταυτότητά του παρέμεινε κρατικό μυστικό μέχρι τον θάνατό του στις 14 Ιανουαρίου 1966 από καρδιακή προσβολή.

  48. Γς said

    36:

    Κι έχεις και τον φουκαρά Αραβαντινό που ξεδιάντροπα [και ασύστολα] καταγγέλλει την απαράδεκτη κατάσταση των φυλακών. Μαχαιρώματα, εκτελέσεις, συμμορίες, ξυλοδαρμούς σωφρονιστικών υπαλλήλων κλπ

    Ο υπουργός όμως Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Μιχάλης Καλογήρου κέρβερος!:

    «Οι ύβρεις, τα ψεύδη και οι συκοφαντίες που διατύπωσε απόψε σωφρονιστικός υπάλληλος δεν αφορούν τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων στις φυλακές, αλλά χαρακτηρίζουν τον ομιλούντα.(*)
    Γι’ αυτό θα κληθεί άμεσα να λογοδοτήσει ενώπιον των αρμόδιων δικαστικών αρχών και των πειθαρχικών οργάνων».

    [ (*) Ο Αντώνης Αραβαντινός είναι 40 χρόνια σωφρονιστικός υπάλληλος, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Σωφρονιστικών Υπαλλήλων Ελλάδος και συνδικαλιστής με την Πανελλήνια Συνδικαλιστική Κίνηση Εργαζομένων ]

    https://www.athensvoice.gr/greece/526506_peitharhiki-kai-poiniki-dioxi-kata-aravantinoy-apo-yddad?fbclid=IwAR2Tcy0ySntPiZZ9cjxBQRkw9GbU-Kj08ihK0gyDFbGoFD1e9p_jG7mf6do

  49. Jane said

    Αιωνία σου η μνήμη , αξιομακάριστε και αείμνηστε αδελφέ και σύντροφε ημών , Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι !

    Κύριε Σαραντάκο , συγγνώμη για την έκφραση αλλά δεν παίζεσαι! 🙂
    Το άρθρο σου είναι ον τάιμ , σακσέσφουλ κι έξελεντ κι ας είμαι αντισταλινικιά. Να είσαι καλά!
    Θα απολαύσω τα σχόλια το απόγευμα αφού τελειώσω από τραπεζώματα και καλεσμένους.

    Καλές Αποκριές σε όλους κι όλες και ξιδάκι μπόλικο στη σαλάτα σας , μερικοί μερικοί . 🙂

  50. sarant said

    46 Μόνο που εδώ ο Αρλουμποκυνηγός διαπράττει μεγάλη γκάφα.

    Το ποίημα υπάρχει αλλά δεν είναι του Τάσου Αυγερινού αλλά του συντάκτη της Αυγής που είχε το ψευδώνυμο Αυγερινός.

    Και δεν θα μπορούσε να είναι του Τάσου Αυγερινού διότι το 1953 που γράφτηκε το ποίημα ο Τάσος Αυγερινός ήταν εννιά χρονών!

    Το ποίημα δημοσιεύτηκε την Αυγή τη μέρα πυο αναγγέλθηκε ο θάνατος του Στάλιν στις 7.3.1953

    Ο Αυγερινός καθημερινα δημοσίευε στην Αυγή ένα πρωτοσέλιδο στιχούργημα, συνήθως σατιρικό, συχνά παρωδία του Καβάφη, του Βάρναλη ή κάποιου άλλου γνωστού ποιητή, που σχολίαζε την επικαιρότητα. Συνηθιζόταν αυτό την εποχή εκείνη.

    Ο Αυγερινός της Αυγής δεν είναι άλλος από τον Ασημάκη Γιαλαμά, τον γνωστό θεατρικό συγγραφέα. Ίσως παρουσιάσω εδώ μερικές παρωδίες του που είναι πολύ αξιόλογες. Οπότε, μπράβο στον Αρλουμποκυνηγό που μου έδωσε την ιδέα.

  51. sarant said

    49 Κι εγώ αντισταλινικός είμαι, το ίδιο κι ο πατέρας και ο παππούς μου. Αλλά δεν είμαι και στραβός.

  52. Αρλουμποκυνηγός said

    Συγχαρητήρια, κ. Σαραντάκο (50), ομολογώ ότι την πάτησα άγρια. Έπρεπε να σκεφτώ ότι δεν βγαίνουν οι χρονολογίες. Αγνοούσα παντελώς ότι ο «Αυγερινός» της «Αυγής» ήταν ο Ασημάκης Γιαλαμάς και είναι μεγάλη αποκάλυψη αυτό για μένα. Ευχαριστώ από καρδιάς

  53. Γιάννης Κουβάτσος said

    37: Η μετάφραση είναι της Σταυρούλας Αργυροπούλου, που έχει μεταφράσει το βιβλίο. Έγραψα πολύ συνοπτικά τα της μοίρας του ποιητή. Όποιος ενδιαφέρεται για περισσότερες λεπτομέρειες πρέπει να διαβάσει το βιβλίο:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.politeianet.gr/books/9786180312447-mandelstam-nadezhda-metaichmio-elpida-sta-chronia-tis-apelpisias-201045&ved=2ahUKEwiQ_qmdvffgAhWQGuwKHRe_BD8QFjAAegQIBBAB&usg=AOvVaw0N_Ub0i5sU1PRojhw0ELXt

  54. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καὶ μιὰ γλωσσικὴ παρατήρηση. Γράφει ὁ Νικοκύρης:

    » …δημοσιεύτηκε στο γαλλικό λογοτεχνικό περιοδικό Les lettres françaises, το οποίο πρόσκειταν στο ΚΚ Γαλλίας. »

    Αὐτὸ τὸ πρόσκειταν μοῦ χτυπάει ἄσκημα στ᾿ αὐτί. Νομίζω πὼς αὐτὸς ὁ τύπος τοῦ ρήματος «πρόσκειμαι» δὲν ἔχει ζημωθεῖ μὲ τὴ γλώσσα. Θὰ μοῦ πήγαινε κάτι ὅπως «ἦταν κοντὰ», «ἀπηχοῦσε τὶς ἀπόψεις» κλπ.

    Μοιάζει νὰ σκεφτόμαστε στὴν καθαρεύουσα καὶ νὰ μεταφέρουμε τὸ καθαρευουσιάνικο «προσέκειτο» στὴ δημοτική. Μπορεῖ νὰ εἶναι τυπικὰ σωστό. Ὅμως ἀκούγεται φτιαχτό, «καλουπωμένο».

    Ἄν πάλι θέλουμε ὁπωσδήποτε νὰ χρησιμοποιήσουμε τὸ «πρόσκειμαι» μπορούμε νὰ ποῦμε «…προσκείμενο στὸ ΚΚ Γαλλίας». Ἡ διατύπωση αὐτὴ ἔχει τριφτεῖ περισσότερο καὶ δὲν ἠχεῖ παράταιρα στ᾿ αὐτιά· τὰ δικά μου τοὐλάχιστον.

    Βέβαια, αὐτὰ μπορεῖ νὰ εἶναι παραξενιὲς ἑνὸς 67χρονου συνταξιούχου. 🙂

    Γι᾿ αὐτὸ θά ᾿θελα τὴ γνώμη σας.

  55. «πρόσκεινταν» θα έγραφα εγώ

  56. sarant said

    54-55 To «πρόσκεινταν» ξενίζει πολύ λιγότερο αλλά προτιμώ να το κρατήσω για τον πληθυντικό. Δεν κάνουν βέβαια όλοι αυτή τη διάκριση.

  57. BLOG_OTI_NANAI said

    Η αλλαγή του Λειβαδίτη:

  58. π2 said

    54-56: Τον παρατατικό των ρημάτων της ομάδας Β΄ της δεύτερης συζυγίας (κατά Holton-Mackridge-Φιλιππάκη τον έχουμε συζητήσει πολλές φορές. Για μένα είναι σημαντικό κριτήριο στην επιλογή να διακρίνεται ο ενικός από τον πληθυντικό, οπότε αποφεύγω διά ροπάλου τα -νταν. Δέχομαι θεωρητικά τους τύπους σε -ταν, αλλά δεν τους χρησιμοποιώ όταν μου φαίνονται πιο τεχνητοί ακόμη και από τους αρχαιοπρεπείς τύπους σε -το. Σε αυτές τις περιπτώσεις χρησιμοποιώ αυτούς τους τελευταίους, χωρίς αύξηση φυσικά, γιατί την αύξηση την έχει φυσιολογικά αποβάλει η νεοελληνική (πρόσκειτο, όπως θεωρείτο, διάκειτο), περιμένοντας να επέλθει συν τω χρόνω η πλήρης εξομάλυνση της κοινής νεοελληνικής όπως σε άλλα ρήματα της κατηγορίας και να επικρατήσει το -ταν.

  59. BLOG_OTI_NANAI said

    Λειβαδίτης και Στάλιν:

  60. Γιάννης Κουβάτσος said

    Στο αναγνωστικό του 1954 της Στ’δημοτικού, που προοριζόταν για τα παιδιά των Ελλήνων που ζούσαν στη Σοβιετική Ένωση, περιλαμβάνεται ένα μοιρολόι:
    Στο αναγνωστικό της έκτης –του 54’- βρίσκουμε κι ένα ελληνικό μοιρολόι.

    «Βογγά κι αστράφτει ο ουρανός και σειέται ο πάνω κόσμος
    Μεσοπελάγου στάθηκε καλάρμενο καράβι
    «Γι’ ανέβα βρε ναυτόπουλο στο μεσιανό κατάρτι
    και δες τι νάν’ η συφορά που πλάκωσε τον κόσμο;»
    Ανέβη το ναυτόπουλο στο μεσιανό κατάρτι
    κ’ είδε θολό τον ουρανό κ’ η μέρα αργούσε ακόμα…
    Ο ουρανός –εσύναξε στις δέκα παραδέκα-
    ο ουρανός εσύναξε τα’ αστέρια τ’ ένα μ’ ένα:
    -Εχ, ουρανέ τι μάζεψες τα λαμπερά σου τ’ άστρα;
    Τι ναν’ τα κάνω τ’ άστρα μου το πιο λαμπρό μου λείπει
    Κ’ η μέρα στάθηκε κι αυτή –στις δέκα παραδέκα-
    Κ’ η μέρα στάθηκε κι αυτή δε λέει να ξημερώσει:
    -Μέρα γιατί δε βιάζεσαι και συ να ξημερώσεις;
    -Τι να το κάνω να βιαστώ μια κ’ έχασα τον Ήλιο.
    (…) Ο Καπετάνιος πέθανε!… Ο Καπετάνιος πάει!…
    Πάει το Αστρί κι ο Φάρος μας! Τις άγκυρες στο φούντο
    Ο Καπετάνιος πέθανε!… Ο Καπετάνιος πάει!»

  61. π2 said

    Κι ένα παντελώς άσχετο ποδοσφαιρικό τριβιδάκι: σήμερα, εκτός από τον Ολυμπιακό, έχει γενέθλια και η Τσέλσι. Ο ιδρυτής της αγόρασε τo Stamford Bridge (που είναι ακόμη και σήμερα η έδρα της ομάδας) με την πρόθεση να το μετατρέψει σε πολυτελές ποδοσφαιρικό στάδιο όπου θα παίζονται σημαντικοί αγώνες. Το Stamford Bridge βρίσκεται στο Φούλαμ, οπότε η αρχική πρόθεση του αγοραστή του ήταν να το νοικιάσει ως έδρα της ομώνυμης ομάδας. Απέτυχε όμως να πείσει τον πρόεδρο της Φούλαμ κι έτσι αποφάσισε να φτιάξει τη δική του ομάδα, ονομάζοντας την από τον γειτονικό δήμο του Τσέλσι.

    Αναρωτιέμαι πώς και δεν έγινε μακεδονικό ζήτημα με αυτόν τον γεωγραφικό σφετερισμό. 😛

  62. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @55,56,58. Δύτα, Νικοκύρη καὶ Π2 εὐχαριστῶ γιὰ τὶς ἀπαντήσεις. Πιὸ κοντὰ στὴ γλωσσική αἰσθητική μου εἶναι ἡ ἄποψη τοῦ Π2. Πάντως καλύτερα μοῦ πάει ἡ ἀντικατάσταση μὲ κάποιο συνώνυμο ἀπὸ τὴ δημοτική, ἰδαίτερα σὲ κείμενα ποὺ δὲν ἔχουν δοκιμιακὸ χαρακτήρα.

  63. π2 said

    62: Και το σχετικό άρθρο που έχουμε συχνά αναφέρει: https://linguarium.blogspot.com/2008/10/blog-post.html

  64. π2 said

    Κι ένα διευκρινιστικό σχόλιο που είχα κάνει σε συζήτηση στη Λεξιλογία: https://lexilogia.gr/forum/showthread.php?1856-%CE%8C%CF%88%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BC%CE%B5%CF%83%CE%BF%CF%80%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D&p=208520&viewfull=1#post208520

  65. spyridos said

    200 γερμανικές μεραρχίες (ελιτ) σταμάτησε ο σοβιετικός λαός με αρχηγό τον Σταλιν
    10 γερμανικές μεραρχίες (κυρίως εφεδρικές) νίκησαν αγγλοι γάλλοι αμερικανοί στη υπόλοιπη ευρώπη

  66. Jago said

    46 & 52 😛

  67. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ανεκδοτάκι:
    Σ’ ένα συνέδριο, ο Λένιν διαβάζει μια αναφορά. Ξαφνικά ακούγεται ένα φτάρνισμα.
    – Ποιος φταρνίστηκε; ρωτά ο Στάλιν.
    Ακολουθεί νεκρική σιγή…
    – Ποιος φταρνίστηκε; ξαναρωτά ο Στάλιν.
    Καμμία απάντηση και πάλι. Τότε έξαλλος ο Στάλιν διατάζει την πρώτη σειρά να σηκωθεί όρθια και κατόπιν δίνει εντολή στους αστυνομικούς:
    – Σκοτώστε τους!
    Ακολουθούν παρατεταμένα χειροκροτήματα από τους υπόλοιπους. Ο Στάλιν ρωτά και πάλι:
    – Ποιος φταρνίστηκε;
    Η ίδια σιωπή και πάλι. Τότε ο Στάλιν διατάζει την δεύτερη σειρά να σηκωθεί όρθια και να εκτελεστεί επί τόπου. Τα χειροκροτήματα ακούγονται πιο έντονα από πριν. Ο Στάλιν όμως επιμένει:
    – Ποιος φταρνίστηκε;
    Τότε σηκώνεται δειλά δειλά κάποιος απ’ το βάθος και τρέμοντας ολόκληρος, καταφέρνει να ψελλίσει:
    – Εγώ…
    Τότε ο Στάλιν απευθυνόμενος προς αυτόν, του λέει χαμογελαστός:
    – Με τις υγείες σου σύντροφε!

  68. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Ὁ πολυώνυμος 63χρονος, ὁ ἔχων τὸ πάθος τῆς διαδικτυακῆς παρενδυσίας, μᾶς σέρβιρε Σάββα Κωνσταντόπουλο σήμερα. Γιὰ νὰ εἰσπράξει* πληρωμένη ἀπάντηση ἀπὸ τὸν Νικοκύρη.

    Ἄντε καὶ καλή μας ὄρεξη γιὰ τὰ ἐπόμενα. Κάτι σὲ Γεωργαλά, Πλεύρη, ἢ ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸ «Πιστεύω μας» τοῦ ἀρχιδικτάτορα. 😉

    *Θὰ μποροῦσα νὰ γράψω τὸ καθαρευουσιάνικο «καὶ εἰσέπραξε» ἤ τὸ κακόηχο (γιὰ μένα) «καὶ εἴσπραξε». Χρησιμοποιώντας τὸν τύπο «γιὰ νὰ εἰσπράξει» πέρασα, νομίζω χωρὶς ἀπώλειες, ἀνάμεσα στὶς συμπηγάδες καθαρεύουσας καὶ νεοκαθαρεύουσας.

  69. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @68. φτγμτ !@#$%^&* στὶς συμπΛηγάδες.

    Ἄν ἦταν συμπηγάδες θὰ εἶχα κολλήσει. 🙂

  70. Για να με δοκιμάσω στην στρατευμένην ποίησιν (τα πολλά νι για λόγους ευφωνίας και οξυγονώσεως, βεβαίως )

    Αχ βρε Στάλιν…
    μεσ’ την αστικήν κραιπάλην
    θα αναζητούμεν πάλιν
    την εργατικήν σου αγκάλην
    και την διδαχήν μεγάλην
    ότι με την μαζικήν μας πάλην
    στον εχθρον φέρνουμεν ζάλην
    αχ βρε Στάλιν

  71. Μαρία said

    Τη μέρα που πέθανε ο Στάλιν είχε την ατυχία να πεθάνει κι ο Προκόφιεφ. Έξι μέρες αργότερα ανάγγειλε η Πράβντα το θάνατό του.
    Πού να το ‘ξερε, όταν έγραφε τη Ζντράβιτσα https://en.wikipedia.org/wiki/Zdravitsa

  72. sarant said

    58 Ενώ για το θεωρείτο δεν διαφωνώ, το «πρόσκειτο» ίσως ξενίζει περισσότερο κι από το «πρόσκει(ν)ταν». Το επρόκειτο από την άλλη το λέω κι εγώ και δεν ψάχνω εναλλακτική.

    59 έχουν *αποκεφαλιστεί* οι αναφορές; Περίεργο. Όχι «εξοβελιστεί»;

    68 Κάποτε όμως, φυσικά με ρέγουλα, θα πρέπει να φαρδύνει το πέρασμα ανάμεσα στις Συμπληγάδες

  73. cronopiusa said

  74. Aghapi D said

    Γύρισα από αγαπημένο κοντινό νησί. Χαρά θεού, άνοιξη, καρναβάλι, θάλασσα, έφερα φυσικά και φυστίκια 🙂
    … και έπεσα στον Στάλιν…
    Άφωνη για λίγο.
    Και είπα μετά να το διασκεδάσω

    -Σύντροφε Μπρέζνιεφ, είναι αλήθεια ότι συλλέγεις αντικαθεστωτικά ανέκδοτα;
    -Ναι.
    -Και πόσα έχεις συλλέξει μέχρι τώρα;
    -Τρεισήμισι στρατόπεδα περίπου.

  75. ΣΠ said

    Όποια γνώμη κι αν έχει κανείς για τον Στάλιν δεν μπορεί παρά να βρίσκει την σημερινή ανάρτηση πολύ ενδιαφέρουσα. Θυμήθηκα και ότι δεν έχω δει ακόμα την ταινία «Ο θάνατος του Στάλιν» παρ’ όλο που την έχω εδώ και καιρό.

  76. cronopiusa said

  77. Faltsos said

    Γράφει ο κ. Μπαρτζούδης για τον Λένιν στο 30:
    «Εκτιμώ λοιπόν ότι ο μάλλον πρόωρος θάνατός του ήταν μοιραίος για τη Σοβιετική Ένωση. Εκτιμώ ότι σίγουρα θα έπαιρνε μέτρα ώστε να μην μπορούν να στρογγυλοκάθονται στο τιμόνι εγκληματικά στοιχεία σαν τον Στάλιν.»
    Συμφωνώ και μπαίνω στον πειρασμό να αναρωτηθώ ποια θα ήταν η εξέλιξη του επαναστατικού κράτους της Σοβιετικής Ένωσης αν προλάβαινε ο Λένιν να κάνει τέτοιες αλλαγές στο ΚΚΣΕ και ποια θα ήταν η μορφή του υπαρκτού σοσιαλισμού;
    Ένα υποδειγματικό κράτος που θα ξεσηκωνε όλο τον υπόλοιπο κόσμο ή μήπως το πείραμα θα τελείωνε πολύ νωρίτερα αν δεν υπήρχε ο Στάλιν να αναχαιτίσει το τέρας του ναζισμού;
    Ερωτήματα χωρίς αξία, αφού η ιστορία γράφηκε και οι νικητές έκλεισαν τη συζήτηση.
    Ή μήπως είναι τα πιο σημαντικά ερωτήματα για όσους ακόμη πιστεύουν ότι μπορεί να υπάρξει ένας άλλος κόσμος, πέρα από την παράνοια που ζούμε.

  78. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Κι ἔνα σχόλιο γιὰ τὸ Σταλινισμό.

    Νομίζω ὅτι τὸ πρόβλημα ἔχει νὰ κάνει μὲ τὴ συγκέντρωση τῆς ἐξουσίας σὲ λίγους ἢ, ἀκόμα χειρότερα σ᾿ ἔναν. Ὅσο φωτισμένη προσωπικότητα κι ἂν εἶναι. Ἂν μάλιστα ἡ προσωπικότητά του ἔχει καὶ κάποια προβλήματα, τὸσο τὸ χειρότερο. Γιὰ τοὺς πολλούς.

    Κάποιοι ἰσχυρίζονται ὅτι σὲ ὁρισμένες καταστάσεις ἡ συγκέντρωση ἐξουσίας εἶναι πιὸ ἀποτελεσματική, φέρνοντας διάφορα παραδείγματα, ἀπὸ τὴ διακυβέρνηση ἑνὸς σκάφους, μέχρι τὸν Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο (ΔΠΠ).
    Στὴ θάλασσα εἶναι σωστό. Δὲν μπορεῖ νὰ κάνουν ὅλοι κουμάντο, ἀλλὰ μόνο αὐτὸς ποὺ ἔχει τὴ μεγαλύτερη ἐμπειρία, ὁ καπετάνιος. Βέβαια σὲ κάποιες περιπτώσεις τὰ λάθη, οἱ παραλήψεις, ἀκόμα καὶ ἡ ξεροκεφαλιὰ ἢ ὁ ἐγωισμὸς τοῦ καπετάνιου ἔπνιξαν κόσμο. Αὐτές ὅμως εἶναι οἱ ἐξαιρέσεις.

    Στὸν ΔΠΠ ἡ ἀποφασιστικότητα, ἡ ξεροκεφαλιὰ καὶ ὁ ὑπερφίαλος ἐγωισμὸς τοῦ Χίτλερ ὁδήγησαν σὲ πολὺ μεγάλες νίκες· στὴν κατάκτηση ὁλόκληρης σχεδὸν τῆς Εὐρώπης. Τελικὰ τὰ ἴδια χαρακτηριστικὰ τὸν ὁδήγησαν στὴν τελικὴ συντριβή. Καὶ τὸ χειρότερο σὲ ἑκατομμύρια νεκρούς καὶ τεράστιες καταστροφές.

    Ἐπιστρέφοντας στὴν πολιτική, θά ᾿λεγα ὅτι ὁ σταλινισμὸς δὲν εἶναι δημιούργημα τοῦ Στάλιν, ἀλλὰ τῆς ἀντίληψης πὼς μιὰ φωτισμένη μειοψηφία μπορεῖ νὰ ὁδηγήσει τὴν κοινωνία πρὸς ἕνα καλύτερο καὶ δικαιότερο μέλλον. Καὶ γι᾿ αὐτὸ ἀξίζει νὰ κάνουμε ἐκπτώσεις στὴ δημοκρατία.

    Σ᾿ αὐτές τὶς περιπτώσεις πάντα ἐλλοχεύει ὁ κίνδυνος γιὰ «ἑνός ἀνδρὸς ἀρχή». Καὶ σχεδὸν πάντα αὐτὸς ὁ ΕΝΑΣ εἶναι αὐτὸς ποὺ ξέρει νὰ κινεῖ τὰ νήματα, νὰ φτιάχνει μηχανισμούς καὶ νὰ ἐξολοθρεύει ὅσους θεωρεῖ ἀντιπάλους στὴν παντοδυναμία του.

  79. Γιάννης Κουβάτσος said

    76: Άντε πάλι οι συμψηφισμοί…-Γιατί καταπιέζετε τους αντιφρονούντες;- Εσείς γιατί καταπιέζετε τους μαύρους;

  80. Γιάννης Κουβάτσος said

    77: Οι βάσεις του ολοκληρωτικού συστήματος που σήμερα αποκαλούμε «υπαρκτό σοσιαλισμό» είχαν τεθεί από τον Λένιν. Δεν έφτιαξε ο Στάλιν όλα τα στραβά καρβέλια. Απλώς τα αποστράβωσε. Περισσότερα εδώ:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.politeianet.gr/books/9789604270118-papaioannou-kostas-enallaktikes-ekdoseis-i-genesi-tou-oloklirotismou-174316&ved=2ahUKEwjN7KSo9PfgAhUG6aQKHQKhAhcQFjAEegQIARAB&usg=AOvVaw3xKtRx2Mo0bPARCnIzuA9U&cshid=1552232608266

  81. Theo said

    Καλησπέρα!
    Μια και αναφέρθηκε ο Αλέξης Πάρνης, νομίζω πως αξίζει να διαβάσει κανείς το μυθιστόρημά του Ο Διορθωτής (υπάρχει και στα γκουγκλοβιβλία), όπου περιγράφει πολύ καλά τις κωμικές, μέσα στην τραγικότητά τους, συνθήκες του «Μεγάλου Φόβου» των ετών 1935-1939, όταν ο καθένας φοβόταν και τη σκιά του και φρόντιζε να πλειοδοτεί σε ύμνους στον Μεγάλο Ηγέτη για να μη βρεθεί σε κανένα στρατόπεδο ή στο χώμα. Κεντρικός ήρωας, ένας Έλληνας διορθωτής εφημερίδας, που πρέπει να γράψει κι αυτός ένα ποίημα για τον Μεγάλο και τον κάνει Μέγα Διορθωτή.

    @51:
    Με το συμπάθιο, κι ένας φασίστας Κροάτης, Εσθονός, Λετονός, Λιθουανός (χώρες στις οποίες ο Χίτλερ έδωσε κρατική υπόσταση) θα μπορούσε να πει: «Κι εγώ αντιχιτλερικός είμαι, το ίδιο κι ο πατέρας και ο παππούς μου. Αλλά δεν είμαι και στραβός.»

    Και φυσικά θα μπορούσα να δικαιολογήσω κάποιους ποιητές σαν τον Κοτζιούλα, τον Ρίτσο και τον Λειβαδίτη που μπορεί να μην ήξεραν τα εγκλήματα ενός αιμοσταγούς φασίστα (ή να ήξεραν κάτι λίγα) και να τον υμνούσαν (είτε γιατί πίστευαν όσα έγραφαν, είτε για να υπηρετήσουν το Κόμμα) αλλά δεν μπορώ να καταλάβω με τίποτα νουνεχείς (και αγαπητούς μου) αρθρογράφους και σχολιαστές που επιμένουν να εθελοτυφλούν απέναντι σε αυτά τα εγκλήματα και στον πόνο που επέφεραν σε δεκάδες εκατομμύρια συνανθρώπων τους, επειδή ξέρω ‘γω ο πατερούλης θωράκισε την ΕΣΣΔ, την ανάπτυξε οικονομικά ή βιομηχανικά σταμάτησε τον φασισμό και άλλα ηχηρά παρόμοια. Οι άνθρωποι δεν είναι πιόνια προς κατανάλωση υπέρ των μεγάλων ιδεοληψιών, και κανείς σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα.

    Αυτά και δεν θα επανέλθω.

  82. Μαρία said

    76
    Μερικά απ’ τα καλυτερότερα του ξεπλύματος:
    Ο Στάλιν δε δίωκε τους εχθρούς του χωρίς λόγο ή μόνο για προσωπικούς λόγους. Αντίθετα τους έδινε δεύτερες και τρίτες ευκαιρίες. (Π.χ. Τρότσκι, Κάμενεφ, Ζηνόβιεφ κλπ).

    Δεν είχε περισσότερα Γκουλάγκ από όσα ο Χρουτσώφ.

    Δε διέταξε τη Σφαγή του Κατίν, που είναι μια προσωπική προπαγάνδα του Γκαίμπελς.

  83. Κατερίνα said

    Υπάρχει ακόμα κόσμος το 2019 που ασχολείται με μπολσεβικους; έχω χάσει επεισόδια.

  84. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @83. Ἀσχολοῦνται μόνο κάτι χριστιανούληδες μπολσεβίκοι συνταξιοῦχοι. 🙂

  85. ΣΠ said

    Πριν, τώρα, πάντα

    Στίχοι, μουσική: Άκης Πάνου

    Ο Αλ Καπόνε πάει, τον κάρφωσε ο Λουτσιάνο
    δολλάριο πετάει, εγώ του παίζω πιάνο
    και κάτω ο Καπόνε και ζήτω ο Λουτσιάνο
    και κάτω ο Καπόνε, βρε, και ζήτω ο Λουτσιάνο

    Ο Χίτλερ πήρε φόρα και πάει για το Κρεμλίνο
    πετάει ένα μάρκο, αρπάω το κλαρίνο
    και ζήτω για το Χίτλερ και κάτω το Κρεμλίνο
    και ζήτω για του Αδόλφου, βρε, και κάτω το Κρεμλίνο

    Ο Στάλιν μουλαρώνει και τρώει το Βερολίνο
    πετάει ένα ρούβλι, του παίζω μαντολίνο
    και ζήτω για το Στάλιν και φτου στο Βερολίνο
    και ζήτω για το Σήφη, βρε, και φτου στο Βερολίνο

    Ο Γιώργος ξεμπαρκάρει, μπουκάρει ο Αντρέας
    μου δίνει το κοντάρι της πράσινης σημαίας
    και κάτω για το Γιώργο και ζήτω ο Αντρέας
    και κάτω για το Γιώργο, βρε, και ζήτω ο Αντρέας

    Ο ένας τρώει τον άλλο, τα κάτω έρχονται πάνω
    δεκάρες μου πετάνε, το μπαγλαμά μου πιάνω
    και κάτω στο χαμένο και ζήτω στον επάνω
    και κάτω στο χαμένο, βρε, και ζήτω στον επάνω

  86. Γς said

    25:

    Γουστάρω, που θα ξεμυτίσουν κι οι […] Σταλινικοί του ιστολογίου και θ αρχίσουν […]

    76, 82:

    nostalgia (del griego clásico nóstos, regreso al hogar, y álgos, dolor)

    πώρωση

  87. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    85 Είχα σκεφτεί να το έβαζα κι αυτό, μετά το ξέχασα -μπράβο!

    77 Ο Λένιν ειχε φανταστεί τη Νέα Οικονομική Πολιτική «για πολύ καιρό και στα σοβαρά». Ο Στάλιν τη σταμάτησε σε λίγα χρόνια. Πώς θα έλυνε ο Λένιν, αν παρέμενε στην ηγεσία, τις αντιφάσεις που φανερώθηκαν; Δεν ξέρω.

  88. ΣΠ said

    Μπροστά στους νεκρούς, του Τίτου Πατρίκιου

    Μέσα στα σπασμένα λαρύγγια των νεκρών μας
    μένουν ακόμα άλυωτες οι τελευταίες τους λέξεις:
    «Ζήτω ο Στάλιν»
    «Ζήτω ο τάδε αρχηγός»
    «Ζήτω η τάδε απόφαση».
    Ποιος έχει το κουράγιο τώρα μπροστά τους να σταθεί
    και να τους πει – αυτός που έζησε…
    Μ’ αυτός έζησε, εμείς ζήσαμε, πώς να σας πούμε για τα λάθη
    σ’ όσους τα ξέρατε ή δεν τα ξέρατε, τι να σας πούμε,
    και φεύγατε μες στην πικρή σας περηφάνεια
    χωρίς ούτε ένα κούνημα του κεφαλιού.

  89. sarant said

    Η φίλη μας η Ρανέλε μού έστειλε τη δική της μετάφραση στο σατιρικό επίγραμμα του Μάντελσταμ για τον Στάλιν:

    https://sarantakos.files.wordpress.com/2019/03/mandelstam.docx

    12 Κουνελόγατε, το ξέχασα να σου απαντήσω πριν. Λοιπόν, λέγεται ότι Σταλίνα είχε βγάλει την κόρη του ο Πέτρος Ανταίος, ενας εκ των κορυφαίων αντιζαχαριαδικών.

  90. Μαρία said

    89
    Το όνομα Σταλίνα το πρωτοσυνάντησα στο πρόγραμμα κάποιου συνεδρίου. Πρόκειται για την ιστορικό τέχνης Σταλίνα Βουτσινά. Με τη διαφορά οτι αυτηνής ο μπαμπάς ήταν ζαχαριαδικός. Πιστεύω οτι θα τη φωνάζουν Λίνα 🙂
    http://laiki-eparxiaki.blogspot.com/2013/03/1918-55.html

  91. Αγγελος said

    Δεν ξέρω αν ήταν ο Πέτρος Ανταίος, αλλά έχω ακούσει ότι ο ίδιος που έβγαλε την κόρη του Σταλίνα έβγαλε και το γιο του Μάρκο — με αποτελέσματα δυσάρεστα και για τους δύο…

  92. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Καλησπέρα σας από Ιλλινόϊ,

    Άς μού επιτραπούν 5 αθώες επισημάνσεις στο εξαιρετικό σημερινό άρθρο του κ. Σαραντάκου για τους 6 επώνυμους ποιητές που ύμνησαν τον Στάλιν…

    1) Είναι εντυπωσιακό το εξής: Οι δύο από τους έξι υμνητές (Τάσος Λειβαδίτης και Γιώργης Κοτζιούλας) θεωρούνται χριστιανοί ποιητές και έχουν επανειλημμένως τιμηθεί από την Ορθόδοξη Ελλαδική Εκκλησία.
    ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ: Θα τολμούσε ποτέ η Εκκλησία να τιμήσει κάποιους ποιητές που ύμνησαν τον Χίτλερ; Όχι, βέβαια… Άρα, λοιπόν, στην συνείδηση του Ιερατείου της Ορθοδόξου Εκκλησίας, ο εγκληματίας απόφοιτος Ορθόδοξης Ιερατικής Σχολής, Ιωσήφ Στάλιν, είναι πολύ καλύτερος από τον εγκληματία παγανιστή Αδόλφο Χίτλερ…

    2) Αν ο Ρίτσος, ο Λειβαδίτης, ο Κοτζιούλας, ο Ρώμος Φιλύρας, ο Αλέξης Πάρνης και ο Ασημάκης Γιαλαμάς (1909-2004) γνώριζαν πόσο μεγάλος αντισημίτης υπήρξε ο Πατερούλης Στάλιν, θα τολμούσαν ποτέ να γράψουν υμνητικά ποιήματα γι’ αυτόν; Όχι, βέβαια…

    3) Για τον φοβερό αντισημιτισμό του Στάλιν (πολύ πρίν από την «Συνωμοσία των Εβραίων Γιατρών», που τον οδήγησε τελικά σε πρόωρο θάνατο…), ιδιαιτέρως διαφωτιστικά είναι τα Απομνημονεύματα του Νικήτα Κρουστσόφ και ιδιαιτέρως ο 2ος τόμος (κατεβάστε ΕΔΩ) από τους 3 που εξέδωσε ο γιός του, Σεργκέϊ. Μεταφέρω την αρχή του άκρως διαφωτιστικού Κεφαλαίου «One of Stalin’s shortcomings – Antisemitism» (σελίς 47 του 2ου τόμου), όπου ο Κρουστσόφ διηγείται πώς ο παμπόνηρος Στάλιν, ενώ δημοσίως κατακεραύνωνε τον Αντισημιτισμό, ιδιωτικώς κοροΐδευε με κάθε τρόπο τους Εβραίους, είτε από ζήλεια + φθόνο, είτε εξαιτίας της χριστιανορθόδοξης εκπαιδεύσεώς του στην Ιερατική Σχολή

    4) Απ’ όλες τις υπάρχουσες μαρτυρίες για τον Αντισημιτισμό του Στάλιν, πιό ενδιαφέρουσα από όλες είναι αυτή του προσωπικού του γραμματέα (1923-35) Boris Bazhanov (1900 – 1982) ο οποίος είχε αυτομολήσει στη Γαλλία το 1928. Στα απομνημονεύματά του (τα έγραψε το 1930), ο Bazhanov αποδεικνύει με σωρεία παραδειγμάτων ότι ο Στάλιν είχε χονδροκομμένα αντισημιτικά ξεσπάσματα πολύ πριν από το θάνατο του Λένιν και την κόντρα του με τον Τρότσκυ

    5) Τέλος, είναι πασίγνωστο ότι η κόρη (Σβετλάνα) και ο γιός του Στάλιν είχαν παντρευτεί Εβραίους από αντίδραση προς τον πατέρα τους. Ο Στάλιν ποτέ δεν ενέκρινε αυτούς τους γάμους και ουδέποτε δέχτηκε να δεί τα εβραίκής καταγωγής εγγόνια του.

    ΑΛΛΑ, ΦΥΣΙΚΑ, όλα αυτά δεν ήσαν γνωστά πρίν το 1953 που γράφηκαν και τα 6 υμνητικά ποιήματα του παρόντος άρθρου. Ειδάλλως, ουδείς από τους 6 Ρωμιούς ποιητές θα τολμούσε να υμνήσει τον Πατερούλη

    ΥΓ: Για το πόσο φοβερός αντισημίτης υπήρξε ο Στάλιν τα 5 τελευταία χρόνια της ζωής του (1948-53), ιδιαιτέρως διαφωτιστικό είναι το μνημειώδες σύγγραμμα του Benjamin Pinkus «The Jews of the Soviet Union: The History of a National Minority» (Cambridge University Press, 1988) (κατεβάστε ΕΔΩ)

  93. sarant said

    90 Kεφαλονίτης βλέπεις 🙂

  94. mitsos said

    Αλλοίμονο
    στην τέχνη που δεν μπορεί να περιγράψει πως θα έπρεπε να είναι ο κόσμος χωρίς ρομαντισμούς και στρατευμένους παλαμάκηδες. Δυστυχώς η τέχνη αν και δεν είναι ο κύριος ρόλος της πάντα ανασκευάζει νέους «μύθους» Τους επίκαιρους δεν τους συνειδητοποιούμε ως μύθους απλά τους αναπαράγουμε … Και τους κλασικούς θα τους κληροδοτήσουμε όπως τους κληρονομήσαμε. Με θυσίες πολλών ο Στάλιν «απομυθοποιήθηκε» .

    Αλλά και αλλοίμονο στην Ιστορία που δεν μπορεί να εντάξει κάθε ανασκευή της αφήγησης του παρελθόντος μέσα στο κοσμοθεωρητικό πλάισιο της κάθε εποχής . Τα ποιήματα δεν τα γνώριζα αλλά βλέπω πως μια χαρά συμπληρώνουν την εικόνα που είχα για τις αγωνίες, τις ελπίδες, τους αγώνες και τις ψευδαισθήσεις των γονιών μου

    Διότι όλα ειπώθηκαν. Πρέπει να κρατήσουμε πως ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα αλλά δεν φτάνει. Η Ιστορία και οι κοινωνικές επιστήμες οφείλουν να μελετήσουν πολλά ακόμα από την εξέλιξη των Επαναστατικών ( και αντεπαναστατικών ) γεγονότων του 20ου αιώνα και να βγάλουν το απόσταγμα της αιματοβαμένης αυτής εμπειρίας Διότι οι λαοί πάντα θα ονειρεύονται την απελευθέρωσή τους και θα παλεύουν γι αυτήν.

    Νικοκύρη …
    Το σκότωσε ; Μήπως…
    … ο πόλεμος ενάντια στο Τέρας είναι διαρκής ; ,,, … μήπως δεν έχουμε ανάγκη άλλα τέρατα για να πολεμήσουν το ¨Τέρας»;

  95. nikiplos said

    Περίμενα να δω κάπου τον Πολ Ελυάρ (Paul Eluard), με την ωδή στον Στάλιν αλλά δεν τον βρήκα…

    Ode à Staline (1950)

    Staline dans le coeur des hommes
    Sous sa forme mortelle avec des cheveux gris
    Brûlant d’un feu sanguin dans la vigne des hommes
    Staline récompense les meilleurs des hommes
    Et rend à leurs travaux la vertu du plaisir
    Car travailler pour vivre est agir sur la vie
    Car la vie et les hommes ont élu Staline
    Pour figurer sur terre leurs espoirs sans bornes.

    Et Staline pour nous est présent pour demain
    Et Staline dissipe aujourd’hui le malheur
    La confiance est le fruit de son cerveau d’amour
    La grappe raisonnable tant elle est parfaite

    […] Et Staline pour nous est présent pour demain
    Staline dissipe aujourd’hui le malheur
    La confiance est le fruit de son cerveau d’amour
    La grappe raisonnable tant elle est parfaite […]

    Staline dans le cœur des hommes est un homme
    Sous sa forme mortelle avec des cheveux gris
    Brûlant d’un feu sanguin dans la vigne des hommes
    Staline récompense les meilleurs des hommes
    Et rend à leurs travaux la vertu du plaisir
    Car travailler pour vivre est agir pour la vie
    Car la vie et les hommes ont élu Staline
    Pour figurer sur terre leur espoir sans bornes.

  96. nikiplos said

    Για τη στρατευμένη τέχνη πρέπει να δει κανείς δυό σημαντικά πράγματα:

    α. Το πότε αυτή συμβαίνει, δλδ το χρόνο που υλοποιείται ένα έργο, και τις αντίστοιχες επικρατούσες συνθήκες, συγκυρίες κλπ
    Για παράδειγμα άλλες οι συνθήκες στην Ελλάδα στα 1947 και άλλες στη Γαλλία την ίδια χρονική περίοδο, αν θέλει κάποιος να υμνήσει τον Στάλιν…

    β. Την κοινή γνώμη στην περιοχή του καλλιτέχνη και αν αυτός επηρεάζεται… Πχ άλλο να γράψει κανείς ένα υμνητικό τραγούδι για τον Χότζα στα 70ς και άλλο στα μιλένιουμ… 🙂

    Με τα ανωτέρω, θυμήθηκα δυο αδέρφια που είχαν χωριστεί στον εμφύλιο. Ο ένας πήγε στην ΕΣΣΔ με τους πολιτικούς πρόσφυγες, ενώ ο άλλος μικρότερος στην ηλικία έμεινε στην ημεδαπή διωκόμενος κι αγωνιζόμενος στις τάξεις του ΚΚΕ. Ο μεγάλος (αντάρτης του ΕΛΑΣ κάποτε) γύρισε λίγο πριν εκλεγεί ο Ανδρέας…

    Οι πολιτικοί καυγάδες τους ήταν ομηρικοί, καθώς ο δεύτερος εντάχθηκε υπό τον Μάρκο στο ΠΑΣΟΚ… 🙂

  97. # 92

    Χωρίς προγνωστικά ποδοσφαίρου Αδερφόφαιε, είσαι σκέτη οδοντόκρεμα…

  98. Χρήστος Π. said

    Γράφοντας ο Νίκος Σαραντάκος για τη σταλινική προσωπολατρική ποίηση του Ρίτσου, θέτει -έστω και άθελά του, πάλι το γενικότερο ζήτημα της μερικής υπάράσπισης έως και ταύτισης ευαίσθητων, πνευματικών, μορφωμένων, διανοουμένων και κυρίως καλοπροαίρετων ανθρώπων, με αιμοσταγείς δικτάτορες, δολοφόνους, και βασανιστές.

    Ο ίδιος ο Νίκος είναι μέρος του φαινομένου άλλωστε, αφού παρά το μόρφωσή του, το ανήσυχο πνεύμα του, και πιστεύω το χαρακτήρα του (η άποψή μου είναι πως ο ίδιος δεν μπορεί να βλάψει κανένα ζωύφιο), μειώνει με το λόγο του το μέγεθος των σταλινικών εγκλημάτων αλλά και του καθεστώτος μέσα στο οποίο ο Σταλινισμός θα μπορούσε να προκύψει και να «μεγαλουργήσει».

    Ο Στάλιν δεν είναι μια παράβαση της «σοσιαλιστικής νομιμότητας», είναι όμως το προϊόν της και η ουσία της. Οι διάδοχοι του Στάλιν δεν συνέχισαν στην ΕΣΣΔ την ίδια αιματηρή τακτική αλλά οι φυλακίσεις, βασανισμοί, εξορίες, κλπ συνεχίστηκαν. Οι εσωκομματικές ισορροπίες, οι διεθνείς συνθήκες, αλλά και το μάθημα που έμαθαν οι κομμουνιστές από το κόστος και τα οφέλη των εγκλημάτων τους, έφεραν την «απο-σταλινοποίηση», όπως ακριβώς και οι ανάγκες για προβολή ηρώων-ηγετών σε απελπισμένα κομμουνιστικά κινήματα επιβάλλει την επανα-ηρωοποίησή του.

    Δεν ήταν όμως ο Στάλιν περισσότερο αιμοσταγής από τους προκατόχους του. Δεκάδες εκατομμύρια νεκρούς από εξοντώσεις άμεσες και έμμεσες σε εξορίες και φυλακές προκάλεσε ο μπολσεβικισμός, και πριν πάρει τα πάντα στα χέρια του όλη την εξουσία ο Στάλιν. Αυτό που είδε και διδάχτηκε συνέχισε ο Στάλιν, και σε αυτό έχτισε και έγινε καλύτερος.

    Ο τελευταίος διακρίθηκε απλώς και στις εξοντώσεις συντρόφων και φίλων του, στο βαθμό που ολοκληρωτικοί ηγέτες μπορούν να έχουν πραγματικούς φίλους. Οι σταλινικές δολοφονίες μάλιστα, έφτασαν στο σημείο που όλες οι επιζώσες ηγετικές μορφές του Οκτωβριανού πραξικοπήματος της μπολσεβίκικης μειοψηφίας, εκτελέστηκαν από τη σταλινική δικαιοσύνη. (Το κίνημα των μπολσεβίκων λογικά αυτο-αμφισβητείται όταν όλοι οι επιζώντες υπουργοί του Λένιν εκτελούνται από το κόμμα τους, αλλά όπως και με τη χιτλερική νύχτα των μεγάλων μαχαιριών και τα Τάγματα Εφόδου, οι ολοκληρωτικοί δεν πολυβασανίζονται με τέτοιες σκέψεις).

    Εξόντωσε βέβαια ο μέγας Στάλιν και τους καλύτερους στρατηγούς του προπολεμικά, με ολέθριες και παρά λίγο ανεπανόρθωτες συνέπειες, γελοιοποίησε τη πατρίδα του με την ηλίθια επίθεση στη Φινλανδία και τη φυτυλιά που πρόσθεσε, εκλιπαρούσε μετά τον Χίτλερ να αρπάξει όλη την Ουκρανία και να σταματήσει τη προέλαση (ευτυχώς που ο άλλος μεγαλομανής χασάπης του ναζισμού αρνήθηκε). Αυτά βέβαια επιβεβαιωμένα και με τα ανοιγμένα και δημοσιευμένα αρχεία της KGB όπως και οι εντολές για τις εκτελέσεις των δέκα χιλιάδων Πολωνών στο Κατύν που μόνο το ΚΚΕ αρνείται!

    Πολλοί αγνοί και παραπλανημένοι οπαδοί των πάσης φύσεως τυραννιών πλήρωσαν οι ίδιοι το τραγικό λάθος τους. Οι ίδιοι οι πράχτορες της NKVD και KGB κοιμόντουσαν με το πιστόλι στο μαξιλάρι τους γνωρίζοντας πως οι σύντροφοι συλλαμβάνουν συντρόφους για εξόντωση κατά τις 4πμ. Οι νεαροί αμερικανοί κομμουνιστές που πρόσφεραν εθελοντική εργασία για ένα πιάτο φαΐ στην ΕΣΣΔ εξοντώθηκαν όλοι από το Στάλιν που δεν του πολυάρεσαν τα παγκόσμια «παράθυρα» αλλά μόνο οι παγκόσμιοι οπαδοί στο εξωτερικό.

    Βέβαια, παρά τις αλλαγές συνθηκών, οπαδοί της παλιάς στρατηγικής πάντα υπήρχαν και γέμιζαν την ανθρωπότητα με πτώματα. Ο σταλινισμός του Μάο και η ανόητη πολιτική εκβιομηχάνισης που οραματίστηκε, κόστισε τη ζωή σε 60 εκατομμύρια ανθρώπους (εκτίμηση του περισσότερο ελεύθερου κόσμου) έστω και αν το κινεζικό κόμμα παραδέχτηκε αργότερα μόνο… 30 εκατομμύρια νεκρούς. Την ίδια εποχή η ΕΔΑ και η Αυγή έλεγαν σε οπαδούς και αναγνώστες πως στη Κίνα συντελείται ένα θαύμα οικονομικής ανάπτυξης. Ο επίσης σταλινικός Πολ Ποτ εξόντωσε ενάμισυ εκατομμύριο συμπολίτες του ενώ η ελληνική αριστερά έχυνε τα υποκριτικά της δάκρυα για τα θύματα των βασανισμών, των εκτελέσεων, και των εξαφανίσεων της δικτατορίας του Πινοσέτ.

    Η περίπτωση του Ρίτσου δεν θα με είχε απασχολήσει ιδιαίτερα μιας και η ιστορία βρίθει από πολύ μεγαλύτερα μυαλά της φιλοσοφίας, της επιστήμης και της τέχνης, που εξύμνησαν δικτάτορες. Φαίνεται πως εδώ όμως συντρέχουν και πιο ασυνήθιστοι λόγοι. Η φίλη του Καίτη Δρόσου μίλησε για τους αριστερούς που πλησίασαν τον καλομαθημένο Ρίτσο που είχε μια οικογένεια μακελεμένη από ψυχασθένεια και φυματίωση, εννοώντας πως του πρόσφεραν στήριξη και οικογένεια και τον ταύτισαν μαζί τους. Αυτό ακούγεται βέβαια περίεργο από τη σύζυγο του Αλεξάνδρου, (αν και ο Χριστιανόπουλος έλεγε ειρωνικά πως ο Ρίτσος έμαθε το κόσμο από το Ριζασπάστη) και έγινε ακόμα πιο περίεργο όταν η Δρόσου άφησε υπαινιγμούς για εκβιασμούς από το κόμμα για την ομοφυλοφυλία του. Οι ερμηνείες των λεγομένων της Δρόσου ήταν βέβαια υποκειμενικό θέμα ειδικά όταν τις αναπαράγουν μπλόγκς σαν του Μουρατίδη κλπ. Ο εκβιασμός δε, μου φαινόταν τραβηγμένη υπόθεση αν και από κείμενα λογοτεχνών αλλά και τα αρχεία του ΑΣΚΙ (όσα μας επιτρέπεται να βλέπουμε) γνωρίζουμε πως το ΚΚΕ ρουφιάνευε και φακέλλωνε τους λογοτέχνες του.

    Ξαφνικά έγινε στο μυαλό μου σοβαρότερο ενδεχόμενο όμως, όταν είδα συνέντευξη του Ρένου Αποστολίδη (ο οποίος αναγνωρίζει το ταλέντο του Ρίτσου) στην οποία έλεγε ότι έβλεπε νέος το Ρίτσο σε συναντήσεις με πατέρα του στο σπίτι του. Ο Ρίτσος είχε μια καλή θέση άλλωστε στην Ανθολογία των Αποστολίδηδων. Εκεί, θαυμάζοντας το υπόλοιπο έργο του, ο Ρένος ρώτησε τον Ρίτσο (χωρίς να θυμάμαι βέβαια τα ακριβή λόγια) τι θέλει τις κομματικές και σταλινικές κοτσάνες στην ποίησή του και γιατί τη μαγαρίζει με τέτοια. Η απάντηση του Ρίτσου ήταν αφοπλιστική: Για να βλέπεις τα ποιήματα που σου αρέσουν, πρέπει κάθε πέντε-δέκα χρόνια να γράφω και μια τέτοια κοτσάνα. Εδώ αν ισχύουν όλα όσα λέει ο Ρένος και δεν βλέπω γιατί να ψεύδεται, το θέμα παίρνει άλλες διαστάσεις. Εκτός αν είμαστε τα παιδιά της ΚΝΕ που λένε το μεγάλο μπεεε.

  99. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Καλησπέρα και πάλι από Ιλλινόϊ,

    Αφού συγχαρώ τον κύρ Χρήστο (98) για το θαυμάσιο σχόλιο + τον κ. Gpoint (97) για τον αποψινό θρίαμβο του ΠΑΟΚ επί του Ατρομήτου με 3-0 (ομολογώ ότι έπαιξε και σπουδαία μπάλλα απόψε ο ΠΑΟΚ), θα αναρτήσω την ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ του Νίκου Μπελογιάννη για τον Στάλιν, εν έτει σωτηρίω 1949.

    Το εννοώ απολύτως, λέγοντας πως είναι αριστουργηματική η ομιλία του Μπελογιάννη: Εξαιρετικά γραμμένη, γεμάτη πληροφορίες, κατανοητή και από τους λιγότερο μορφωμένους, αποκαλύπτει όσο τίποτα άλλο την εποχή εκείνη: Οι φτωχοί άνθρωποι πίστευαν στον Στάλιν με 100% θρησκευτική πίστη, όπως οι φτωχοί των τριών πρώτων χριστιανικών αιώνων πίστευαν στον Ιησού Χριστό. Είχα χρόνια να διαβάσω αυτή την ομιλία του Μπελογιάννη και ομολογώ πως συγκινήθηκα μέχρι δακρύων. Είναι εύκολο, κατόπιν εορτής, να κρίνουμε τον Στάλιν…

    Διαβάζοντας την ομιλία του Μπελογιάννη, κατανοούμε γιατί εκατομμύρια φτωχοί άνθρωποι πίστεψαν με τόσο φανατισμό στον Πατερούλη, ώστε να δώσουν ακόμη και την ζωή τους.

    Συγγνώμη για πολυσέλιδη ανάρτηση που ακολουθεί, αλλά είναι απαραίτητη για την πληρότητα του παρόντος εξαιρετικού άρθρου





  100. Γς said

    98:

    Ντάξει.
    Εν αρχή διαβάζεται το, σχόλιό σου, αλλά το τέλος ούτε με σφαίρες!

  101. BLOG_OTI_NANAI said

    99: Μπάρμπα, μετά την γκάφα σου ως «Αρλουμποκυνηγός» τώρα θα κάνεις και δεύτερη, και θα μας βγάλεις και τον Χριστιανισμό ταξικό;

  102. Χρήστος Π. said

    100: Εννοείς τη συνέντευξη του Ρένου Αποστολίδη για το Ρίτσο; Είδες πόσο δύσκολη είναι η αλήθεια καμμιά φορά; Ούτε με σφαίρες….
    Υπάρχει πάντως και η συνέντευξη με τους ισχυρισμούς του και στο youtube, όπως και της Δρόσου αλλού. Βέβαια, εσύ μπορείς να επιλέξεις να ερμηνεύσεις αλλιώς αυτά που ακούς και διαβάζεις, πάω πάσο και το σέβομαι. Αλλά δεν έγραψα κανένα ψέμα. Τώρα αμα είναι να φας σφαίρες, άστο καλύτερα δεν είπαμε να σε δολοφονήσουμε κι όλας! 🙂

  103. Γιάννης Κουβάτσος said

    Υπήρξαν και αριστεροί, όπως ο Άρης Αλεξάνδρου, που εγκαίρως αντέδρασαν στην πρωσοπολατρία. Για να μη λέμε, δηλαδή, ότι όλοι λάτρευαν τον Στάλιν…

    «Επιτρέπεται να θαυμάζουν έναν ηγέτη λες και είναι Θεός; με ρώτησε μετά την προβολή ενός ντοκιμαντέρ από τις γιορτές της απελεύθερωσης στη Μόσχα, με τις εικόνες του λαμπροστολισμένου Στάλιν ακόμα νωπές. Η λέξη προσωπολατρία, όμως, εμφανίστηκε πολύ αργότερα…»
    Η συνέντευξη της Δρόσου:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.enet.gr/%3Fi%3Dnews.el.article%26id%3D36080&ved=2ahUKEwirua_k3PjgAhXNbVAKHdbrCtsQFjADegQIAhAB&usg=AOvVaw3MHoJF-P_kozYlFtevfkRx&cshid=1552260727804

  104. Γιάννης Κουβάτσος said

    103: Προσωπολατρία, διορθώνω.

  105. Γς said

    102:

    Οχι, δεν αμφισβητώ ότι ο Ρένος κάνει μνεία για [δήθεν;] τέτοιον διάλογο με το Ρίτσο [12:35 στο βίντεο http://www.youtube.com/watch?v=5lgNRGNNZik%5D ούτε τους υπαινιγμούς της Δρόσου.

    Αυτό που δεν μου άρεσε είναι η αναφορές σου σ αυτά ( οικογένεια μακελεμένη από ψυχασθένεια, φυματίωση κλπ)

  106. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Είναι θλιβερό μετά από τόσες δεκαετίες και τα αδιάψευστα στοιχεία που αποδεικνύουν πως ο Στάλιν ήταν ένας στυγνός αιμοσταγής φασίστας εγκληματίας, να υπάρχουν άνθρωποι που τον θεωρούν επαναστάτη και κομουνιστή και πως πολέμησε και σκότωσε τον φασισμό ενώ στην πραγματικότητα τον υπηρέτησε με τον καλύτερο τρόπο. Η πίστη, είναι απείρως πιο δυνατή από την αλήθεια κι οι πιστοί πολύ μακριά από την ελευθερία. Οι πιο επικίνδυνοι άνθρωποι, είναι αυτοί που μπορούν να πεθάνουν για τα πιστεύω τους, δεν έχουν καμία ανοχή στην διαφορετική άποψη.

    «Σκότωσε το κτήνος. Αυτό κρατάω.» Σκοτώστε το κτήνος μέσα σας, αυτό είπα στις κόρες μου, δεν ξέρω αν το κράτησαν, η μέχρι τώρα πορεία τους δείχνει πως το έκαναν.

    81 – «Οι άνθρωποι δεν είναι πιόνια προς κατανάλωση υπέρ των μεγάλων ιδεοληψιών, και κανείς σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα.»
    Δυστυχώς Theo, σαν πιόνια τους βλέπει η οικονομική ελίτ και σαν τέτοια λειτουργούν οι περισσότεροι, και παρατηρώντας την ιστορία (που δεν διδάσκει τίποτε) όλοι οι σκοποί αγιάζουν τα μέσα και το χειρότερο, τα ανάλογα «πιόνια» επικροτούν και χειροκροτούν το αποτέλεσμα.

  107. Χρήστος Π. said

    105 Μα δεν το είπα υποτιμητικά, το μακελεμένη σημαίνει απλώς καταστράφηκε από αυτά η οικογένειά του. Αν έλεγα εξοντωμένη κλπ όπως η Δρόσου θα ήταν καλύτερα; Μάλιστα για να μη χρησιμοποιήσω σκληρές εκφράσεις πρόσεξα να πω ψυχασθένεια αντί για «τρέλλα» που λέει η Δρόσου. Έχε υπ’ όψη σου ότι η Δρόσου που τα λέει ήταν φίλη του, και δεν θεωρώ κάθε αναφορά σε τέτοια θέματα σε συζητήσεις για ιστορία και ιστορικά πρόσωπα ότι είναι κακοπροαίρετο κουτσομπολιό. Ήταν αναφορές στη σχέση του με το ΚΚΕ και μάλιστα αναφορές άλλων.

    Για να καταλάβεις σου εξηγώ ότι κι εγώ είμαι μακελεμένος με ένα κάταγμα στα αριστερά πλευρά που μου προκαλεί μεγάλο πόνο όταν σηκώνομαι από το κρεββάτι και ένα ρωγμώδες κάταγμα ψηλά στο δεξί χέρι κοντά στον ώμο, από άσχημο πέσιμο ενώ έτρεχα σε μακελεμένο πεζοδρόμιο στη Καισαριανή. Να σου πω δε, ότι ενώ βρισκόμουν μακελεμένος και πεσμένος κάτω χωρίς να έχω δύναμη ούτε να αναπνεύσω καν από το χτύπημα, ούτε φυσικά να σηκωθώ οι βιολογικοί Έλληνες με τα μακελεμένα μυαλά, με κοίταγαν από τα καταστήματά τους σαν χάνοι. Ευτυχώς που τρεις αφρικανοί μετανάστες-δύο αντρες και μια κοπέλα- βρέθηκαν εκεί, έτρεξαν να με σηκώσουν, και ένας με κράταγε στην αγκαλιά του μέχρι να συνέλθω και να σταθώ στα πόδια μου, ενώ ο άλλος κυριολεκτικά χώθηκε κάτω από αυτοκίνητο για να βρει και να μου δώσει τα κλειδιά και το κινητό μου.Όλοι από κάτι μακελεμένοι είμαστε, ειδικά την εποχή εκείνη η φυματίωση μακέλευε κάργα.

  108. Γς said

    106:

    > Σκοτώστε το κτήνος μέσα σας, αυτό είπα στις κόρες μου,

    Κάτι τέτοιες συμβουλές και υπερπροστασίες καταλήγουν ενίοτε και στο:

    Σκοτώστε τον πατέρα μέσα σας

    😉

  109. Γς said

    107:

    Ντάξει μωρέ…

    Αλλά για πες μας για τους Αφρικανούς.

    Ο ένας σε κράταγε στην αγκαλιά του μέχρι να συνέλθεις, ο άλλος χώθηκε κάτω από αυτοκίνητο για τα κλειδιά σου.

    Η κοπέλα;

  110. Χρήστος Π. said

    Η κοπέλα ήταν φυσικά όλη την ώρα μαζί μας, έδειξε συμπάθεια για το προβλημά μου αλλά δεν υπήρχε τίποτα άλλο να κάνει, Χωρίς να θέλω βέβαια, μέσα στο πόνο μου πρόσεξα πως ήταν όμορφη αλλά δεν έδινα βέβαια σημασία. Είναι γνωστό πως η Εύα ήταν μαύρη, και όσο νάναι όλοι έχουμε μια έλξη… ξέρεις, Φρόυντ και τα λοιπά. 🙂

  111. Γς said

    Δεν είναι σίγουρο ότι η μαύρη Μιτοχονδριακή Αφρικάνα είναι και η Εύα. Ούτε ότι η Αθηνά ήταν η μαύρη του Martin Bernal.
    Κάποια όμως άλλη μαύρη είναι σίγουρο ότι σε εκτιμούσε 😉

  112. Alexis said

    Καλημέρα.

    Από τα τέσσερα ποιήματα του άρθρου ξεχωρίζω αυτό του Κοτζιούλα.
    Τα άλλα τρία τα βρίσκω μετριότατα.
    Ειδικά με το ποίημα του Λειβαδίτη εκπλήσσομαι (αρνητικά βέβαια)

    Το ποίημα του σχολίου 50, του «Αυγερινού», κατά κόσμον Ασημάκη Γιαλαμά, είναι εξαιρετικό σε σύλληψη, εικόνες, μορφή κλπ.
    Φυσικά προκαλεί θλίψη το γεγονός ότι ένα τέτοιο έξοχο ποίημα γράφτηκε για τον Στάλιν και με αφορμή το θάνατό του…

  113. cronopiusa said

  114. Jane said

    Κλαπ! Κλαπ! Κλαπ! Ηχηρό χειροκρότημα.

    Όλα τα είπατε! Πόσο αδυσώπητος και κακούργος ήταν ο Στάλιν , πόσα εκατομμύρια εξόντωσε , πόσους αντιπάλους φυλάκισε και βασάνισε και πόσο κακός ήταν εν τέλει ο κομμουνισμός, που στερούσε από τους πολίτες τόσα και τόσα αγαθά.

    Αλήθεια, όσοι μιλάτε με μένος για τον Στάλιν, είναι επειδή θα επιθυμούσατε έναν καλύτερο κομμουνισμό; Θέλατε δηλαδή μια καλύτερη Σοβιετική Ένωση;

    Δε νομίζω. Υποθέτω, καταδικάζετε εξολοκλήρου το σύστημα, γιατί «απέτυχε». Σωστά; Ενώ ο καπιταλισμός νίκησε , «πέτυχε», «δουλεύει» και είναι «δίκαιος».
    Το βλέπουμε άλλωστε.

    Βλέπουμε την «Ευρώπη των λαών και των αξιών», τον «σοσιαλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο» , τις «αριστερές» κυβερνήσεις, την «ειρήνη» στον κόσμο, την «ελευθερία και τη δημοκρατία», την παύση των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων σε μικρότερες χώρες.
    Είδαμε και βλέπουμε τώρα που δεν υπάρχει το «απάνθρωπο σιδηρούν παραπέτασμα» , πόση ευμάρεια , πόσες ανέσεις και πόσα δικαιώματα απολαμβάνουν οι εργαζόμενοι τα τελευταία 30 χρόνια.

    Ο καπιταλισμός νίκησε! Χαρείτε τον!
    Αλλά απολαύστε κι όλα του τα παράγωγα με την επάνοδο του φασισμού και του νεοναζισμού.

    Δεν υπάρχει Στάλιν πια, για να τον σταματήσει..

  115. Νίκος Κ. said

    Πολλές φορές αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν να υπάρχει σήμερα ένα κόμμα (Κ.Κ.Ε.) που προσπαθεί να αναστηλώσει τον Στάλιν. Πολύ περισσότερο όταν -όπως σωστά αναφέθηκε- αυτό δεν συνέβαινε ούτε καν στις δεκαετίες του 80 – 90, όταν ηγούντο άνθρωποι που κάποτε τον είχαν πιστέψει σαν θεό.

    Είναι ασυγχώρητη άγνοια; προφανώς όχι. Μάλλον το θεωρούν απαραίτητο στοιχείο της πρακτικής τους: Όταν πείσεις τα μέλη του κόμματος ότι ο σωστός σοσιαλισμός οικοδομήθηκε επί Στάλιν (και στη συνέχεια λάθεψε), τότε έχεις εξασφαλίσει τους απόλυτα πειθήνιους (προς τη «γραμμή») οπαδούς.

  116. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αφού μας ρωτάς, Jane, όλους εμάς τους αντισταλινικούς, μην απαντάς για λογαριασμό μας, μην κάνεις δίκη προθέσεων και μάλιστα με αυτό το ειρωνικό ύφος. Άσε να απαντήσουμε εμείς, εκτός αν οι ερωτήσεις σου είναι ρητορικές. Απαντώ: όχι, δεν μου αρέσει ο καπιταλισμός. Τον θεωρώ εκμεταλλευτικό σύστημα και ολέθριο για την οικολογική ισορροπία του πλανήτη. Αλλά είναι ένα σύστημα πολύ ευέλικτο και προσαρμοστικό, με πολλά πρόσωπα, πότε ήπια, πότε τρομακτικά, ανάλογα με την ιστορική συγκυρία. Ποια είναι η εναλλακτική λύση; Σίγουρα όχι ο σταλινισμός, ένα απεχθές, ιεραρχικό και καταπιεστικό σύστημα, αναποτελεσματικό οικονομικά, που, δυστυχώς, δυσφήμησε (ανεπανόρθωτα;) τις σοσιαλιστικές ιδέες. Αν θα σου άρεσε να ζεις σε ένα τέτοιο καθεστώς, δικαίωμά σου (δεν νομίζω να είχες και άλλο δικαίωμα εκεί), εμένα όχι. Αλλά αυτό δεν με κάνει φιλοκαπιταλιστή. Μόνο οι μανιχαϊστές προτείνουν ή το μαύρο ή το άσπρο. Οι υπόλοιποι βρισκόμαστε ακόμα σε αναζήτηση άλλου χρώματος.

  117. Γς said

    114:

    >Δεν υπάρχει Στάλιν πια, για να τον σταματήσει..

    Μόλις είδα το τρίτο βίντεο της Κρόνης του Σχ. 113

    «Εκτελέσεις Ελλήνων στήν Κομμουνιστική Ρωσσία τού Ιωσήφ Στάλιν !¨

    http://www.youtube.com/watch?v=w3sJmBa26y0

    Σκατά στα κόκαλά του!

    [Και στο στόμα των υμνητών του]

  118. Jane said

    Καλά κούλουμα σε όλους και όλες ! 🙂

    https://tvxs.gr/news/kosmos/ereyna-se-enteka-xores-epi-sobietikis-enosis-i-zoi-itan-kalyteri

    http://www.topontiki.gr/article/163581/oi-rosoi-theloyn-pali-ti-sovietiki-enosi

  119. sarant said

    103 Πάντως ο Βάρναλης το 1934 που πήγε στη Μόσχα στο σημειώματάριό του (το είδα στο αρχείο του) έχει μια σημείωση «γιατί τόση προσωπολατρία;»

    115 Δυο εξηγησεις έχω γι’ αυτή τη μεταστροφή που με έχει ενοχλήσει πολύ διότι ανέκαθεν ήμουν αντισταλινικός. Η πρώτη είναι ότι με το να καταγγελθεί η οπορτουνιστική στροφή του 1996 αποκτά εσωτερική λογική συνέπεια το αφήγημα του ΚΚΕ. Η άλλη είναι ότι και το 80 που δεν έλεγαν για τον Στάλιν κάποιοι ηθελαν να πουν αλλά το απέφευγαν για λόγους εσωκομματικών ισορροπιών, που εξέλιπαν μετά το 1991.

  120. Γς said

    Τουλάχιστον να είχε κάποια φινέτσα, κάποια χάρη ο Χάρος!

    Ηταν μια σκέτη αηδία που σου ανακάτευε τα έντερα και σ ‘εκανε να ξερνάς το γυφτο-βλαχο-κουτοπόνηρο καθίκι

  121. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

  122. giorgos said

    «Οπως τά φυσικά φαινόμενα είναι αίσθητικώς αδιάφορα , έτσι είναι ήθικώς καί τά ίστορικά «.
    http://katotokerdos.blogspot.com/2012/05/blog-post_30.html Πολιτική σημαίνει άνυπαρξία αρχών. Τούτο δέν σημαίνει ότι δέν ύπάρχουν τελικοί σκοποί στήν πολιτική . Ο πολιτικός κρίνεται άπό τούς σκοπούς πού έπιδιώκει καί όχι άπό τά μέσα πού χρησιμοποιεί.

  123. Γς said

    121:

    Να πάμε βρε να πετάξουμε κανέναν αετό.

    Θα σηκωθεί όμως;

  124. Γιάννης Κουβάτσος said

    » Ο πολιτικός κρίνεται άπό τούς σκοπούς πού έπιδιώκει καί όχι άπό τά μέσα πού χρησιμοποιεί.»
    Κάπως έτσι εμφανίζονται οι διάφοροι Χίτλερ και Στάλιν, οι σωτήρες με τα μεγαλεπήβολα σχέδια, που αφήνουν πίσω τους σωρούς ερειπίων και εκατομμύρια νεκρούς. Αυτή η μικρή φράση είναι το θεμέλιο της καταστροφικής εξουσίας τους.

  125. Alexis said

    #114: Αλήθεια, όσοι μιλάτε με μένος για τον Στάλιν, είναι επειδή θα επιθυμούσατε έναν καλύτερο κομμουνισμό; Θέλατε δηλαδή μια καλύτερη Σοβιετική Ένωση;

    Δε νομίζω. Υποθέτω, καταδικάζετε εξολοκλήρου το σύστημα, γιατί «απέτυχε». Σωστά; Ενώ ο καπιταλισμός νίκησε , «πέτυχε», «δουλεύει» και είναι «δίκαιος».

    Αφού μόνη σου ρωτάς και απαντάς συγχρόνως, τότε μάλλον εμείς όλοι δεν χρειάζεται να μπούμε στον κόπο…

  126. Jane said

    # 116
    Κύριε Κουβάτσο , προφανώς κι ήταν ειρωνικός ο τόνος μου.
    Αλλά όχι απέναντι σε όσους ήταν καθαρά αντισταλινιστές και μόνο κι εξέφρασαν προβληματισμό κι αντίθεση στα λάθη και στις διώξεις.
    Ούτε εγώ είμαι θιασώτρια του Στάλιν, το διασαφήνισα εξαρχής.

    Όμως πίσω από τον αντισταλινισμό , ξεκάθαρα οι περισσότεροι στρέφονται εναντίον του κομμουνισμού ή και εναντίον κάθε αριστερής ιδέας, όπως έγραψε ο Σαραντάκος.

    Φυσικά είναι δικαίωμα του καθενός να πιστεύει σε έναν δίκαιο καπιταλισμό που δίνει ευκαιρίες , είναι ευέλικτος, προσαρμοστικός κλπ κλπ.

    Εγώ όμως ξέρω πως, για να παίρνει ένας Δημόσιος Υπάλληλος 1000ευρώ , κάποιοι στον ιδιωτικό τομέα πρέπει να παίρνουν 300 ή να δουλεύουν ανασφάλιστοι για 500.
    Και για να παίρνει ο Λουξεμβουργιανός συνάδελφός σας 4.000 ευρώ , πρέπει εσείς να παίρνετε 1200.
    Και για να παίρνω εγώ 2000 , κάποιοι πρέπει να παίρνουν 700 .
    Και για να έχουμε στην Ευρώπη το σπιτάκι, το αμάξι, τις διακοπές και τα τζακούζι μας , κάποιοι πρέπει να πεθαίνουν απ’ την πείνα και τις αρρώστιες στην Αφρική και κάποιοι πρέπει να ζουν σε αντίσκηνα ως πρόσφυγες.

    Αυτή είναι η εξίσωση του ευέλικτου καπιταλισμού, κύριε Κουβάτσο.
    Αυτός ήταν πάντα ο καπιταλισμός, που θεωρείτε πως έχει και τα καλά του.

    Φυσικά, επαναλαμβάνω-γιατί δεν είμαι σταλινίστρια- έχετε το δικαίωμα να πιστεύετε ό,τι θέλετε. 🙂

  127. raf said

    Μια φορά ο Στάλιν έβαλε στο μάτι την κόρη ενός υψηλού αξιωματικού του.

    Την πετυχαίνει τυχαία σε έναν διάδρομο μόνη, και της λέει: «Μανάρι μου μ’ έχεις τρελάνει, πες μου τι θες να κάνω και θα το κάνω!».

    «Άνοιξε τα σύνορα», του απαντάει αυτή.

    «Πονηρούλα, θες να μείνουμε τα δυο μας…»

  128. atheofobos said

    117
    Σχετικά με τις εκτελέσεις Ελλήνων επί Στάλιν στην Σοβιετική Ένωση και για το πώς τις δικαιολογεί το ΚΚΕ γράφω στο ποστ μου
    ΜΙΑ ΑΓΝΩΣΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ
    http://atheofobos2.blogspot.com/2018/12/blog-post_28.html

  129. sarant said

    128 Η Καρελία πάντως κλίνεται.

    126 Θαρρώ πως ο λουξεμβουργιανός ομόλογος του Γιάννη παίρνει αρκετά περισσότερα από 4000, αν είναι στην ίδια ηλικία, αλλά μόνο αν έχει οργανική θέση κτλ.

  130. Μαρία said

    129
    Ένας αθεόφοβος δικαιολογείται να αγνοεί τον επίσκοπο Καρελίας, Κάργιαλα στα φιλανδικά.

  131. Γιάννης Κουβάτσος said

    Εγώ, Jane, σου μιλάω για την ευελιξία του καπιταλισμού, που όλο προαναγγέλεται το τέλος του και όλο βρίσκει τρόπους να επιβιώνει, κάτι που παραδέχονται και μελετούν όλοι οι σοβαροί αριστεροί οικονομολόγοι (ψαξ’ το στο γκουγκλ) κι εσύ με βγάζεις απολογητή του καπιταλισμού. Συνήθης στρεψοδικία, δεν μου κάνει εντύπωση. Όταν, εμμέσως πλην σαφώς, θεωρείς ότι η αποτελεσματική εναλλακτική στον καπιταλισμό είναι ο σταλινισμός (αν και δηλώνεις και ξαναδηλώνεις αντισταλινίστρια), τότε δεν έχω τι να πω. Μπράβο που έχεις μια απάντηση, εγώ δεν έχω καμία. Μόνο προβληματισμούς. Πρόσεξε μόνο, γιατί το να αποδίδεις τους χαμηλούς μισθούς του ιδιωτικού τομέα στην ύπαρξη «υψηλών» μισθών στον δημόσιο τομέα, μυρίζει νεοφιλελευθερισμό. Οι αριστεροί την αποδίδουν στην εκμετάλλευση της εργασίας και στα υπερκέρδη του κεφαλαίου.

  132. Γιάννης Κουβάτσος said

    Νομίζω, Νίκο, ότι οι πρωτοδιοριζόμενοι εκπαιδευτικοί στο Λουξεμβούργο παίρνουν γύρω στα 6-6,5 χιλιάρικα και όσοι έχουν τριάντα χρόνια υπηρεσίας γύρω στα 11.000 χιλιάρικα. Τον μήνα. 😊

  133. mitsos said

    @132
    Κιε γώ , πριν φύγω , έπερνα 11 χιλιάδες ( το χρόνο )
    Αλλά 11.000 χιλιάδες (τον μήνα ) ούτε ο πλουσιότερος Εμίρης …

    (εντάξει , το ξέρω, ξέφυγε «ένα επιπλέον χιλιάδες» … Αλλά αν δεν σου την πω γι΄αυτό ; Πού θα στην πω; Σ΄όλα τ΄άλλα … μόνο μπράβο, συμφωνώ μπορώ να πω . )

  134. Γιάννης Κουβάτσος said

    Μήτσο, κι όμως…Δες εδώ:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://agonaskritis.gr/%25CE%25B5%25CE%25BE%25CE%25B1%25CE%25B8%25CE%25BB%25CE%25B9%25CF%258E%25CE%25BD%25CE%25BF%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25B1%25CF%2582-%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2582-%25CE%25B5%25CE%25BA%25CF%2580%25CE%25B1%25CE%25B9%25CE%25B4%25CE%25B5%25CF%2585%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2582-%25CF%2583/&ved=2ahUKEwju1v2zzvrgAhWR5KQKHVwEDiwQFjAAegQIBRAB&usg=AOvVaw1mulfwYg5UV4grFCJ8kJGe&cshid=1552325393541

  135. mitsos said

    Μα Γιάννη… λες να μην ξέρω τις αποδοχές των εκπαιδευτικών ;
    (30 χρόνια … «φούρναρης»)
    Απλά να σε πειράξω ήθελα για εκείνο το ………11.000 χιλιάρικα ( το μήνα )
    που ασφαλώςξέφυγε εκ παραδρομής όπως και εμένα μου ξέφυγε ένα «Μεφρικό» έπερνε αντί για έπαιρνε

  136. Jane said

    Κύριε Κουβάτσο , συγγενής μου νηπιαγωγός σε ιδιωτικό σχολείο του Πειραιά παίρνει 500 ευρώ εδώ και 3 χρόνια ( έχει και μεταπτυχιακό) ενώ η ομότεχνή της στο δημόσιο παίρνει 1000. Μυρίζει νεοφιλελευθερισμό που το αναφέρω ως παράδειγμα ανισότητας κι εκμετάλλευσης; Σοβαρά τώρα;

    Κύριε Σαραντάκο, οι αριθμοί που ανέφερα ήταν σχετικοί.
    Ήθελα να δείξω πως το σύστημα βασίζεται κατεξοχήν στις ανισότητες.
    Ανισότητες μεταξύ Βορρά και Νότου , ανισότητες μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου τομέα , κι εκμετάλλευση πάντα των χωρών της περιφέρειας και των πρώην αποικιών της «πολιτισμένης Ευρώπης» , που έχει ενταθεί τα τελευταία χρόνια.
    ……………………………………………….

    Ειλικρινά , υπάρχει άνθρωπος που πιστεύει ότι αυτός ο εργασιακός Μεσαίωνας , που ζούμε , θα συνέβαινε , αν υπήρχε το «αντίπαλο δέος;» Δεν είναι προφανές πως έχουν ξεσαλώσει από το ’90 και μετά;
    Δεν είναι ακόμη πιο ξεκάθαρο, πως αυτή η «προσαρμοστικότητα» του συστήματος έχει πάει περίπατο και γι αυτό προμοτάρουν τους νεοναζί τους ακροδεξιούς, που μαντρώνουν τα λαϊκά στρώματα με τον φόβο του ισλάμ , της τρομοκρατίας κλπ ;

    Μισθός 6,5 και 11 χιλιάδες το μήνα; Ω, ρε μάνα! 🙂 🙂

  137. Γιάννης Κουβάτσος said

    Μα τόσο είναι, Μήτσο. Αν διαιρέσεις το 128 χιλιάδες με το 12 είναι κοντά στα 11.000 το μήνα (10.500 για την ακρίβεια). Μιλάμε πάντα για καταληκτικούς μισθούς Λουξεμβούργου και Λιχτενστάιν.

  138. sarant said

    132 Νομίζω πως ο Ευρυδίκης τα φουσκώνει λίγο. Τόσα παίρνουν οι δευτεροβάθμιοι -και αν. Αλλά ξαναλέω, πρέπει να έχουν οργανική θέση και περίπου το 40% δεν έχει.

  139. ΣΠ said

    137
    Ο Μήτσος θέλησε να σε πειράξει που έγραψες 11.000 χιλιάρικα αντί για 11 χιλιάρικα.

  140. mitsos said

    Οι μόνιμοι παίρνουν κάτι λίγοτερο από 11 χιλιάδες τον μήνα …. αλλά ΟΧΙ 11εκατομμύρια
    ή όπως ο δαίμων το εμφάνισε στο σχόλιο 11.000 χιλιάρικα !

  141. Γς said

    128, 129:

    Μόλις είχε αρχίσει η 8ωρη μονορούφι-οδήγηση Λεωφ. Αθηνών, ποτάμι, Εθνική Οδό, μέχρι την Κομοτηνή, που πηγαίναμε σ ένα συνέδριο.
    Κι ο συνοδηγός μου ο Γιούρι απ την Αγιοπετρούπολη βλέπει δεξιά το τεράστιο οικοδόμημα που έγραφε KARELIA [της καπνοβιομηχανίας]

    -Α, έχουμε κι εμείς Καρελία κλπ κλπ!

    —-

    Εμαθε και το ελληνικό αλφάβητο από τις πινακίδες (βοηθούντος και του Κυριλλικού), που τις θυμόταν σ όλη τη διαδρομή στην άσφαλτο σαν τα χαρτιά της τράπουλας στην τσοχα
    Τόσο καλά που έξω απ την Καβάλα μου λέει:

    -Ποιά είναι αυτή η Κωνσταντινούπολη; Διαφορετική από την Κωνσταντινούπολις;!

    Ασήμαντη εξαίρεση στις Ελληνικές πινακίδες που κάθε ταμπέλα έχει τη λέξη γραμμένη διαφορετικά.

  142. Γιάννης Κουβάτσος said

    140: Α, τώρα το είδα, Μήτσο, έχεις δίκιο. 😊 Γι’ αυτό είμαι επιεικής με τα μαθητούδια μου, γιατί εγώ είμαι μεγαλύτερος γκαφατζής. 😇

  143. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Γνωρίζει κανείς τι μισθούς παίρνουν οι εκπαιδευτικοί στην κομουνιστική Κίνα, στο κομουνιστικό Βιετνάμ, στην κομουνιστική Κούβα και ειδικά στην Σταλινική Β. Κορέα; έτσι για να έχουμε μια σύγκριση του υπαρκτού κομουνιστικού παραδείσου με την υπαρκτή καπιταλιστική κόλαση.

    Καπιταλισμός, κομουνισμός, φασισμός, σοσιαλισμός, όλα εφευρήματα της σύγχρονης (βιομηχανικής) οικονομικής ελίτ για την εύκολη χειραγώγηση των εθελοντών παραγωγικών οικονομικών σκλάβων που αντικατέστησαν τα ζώα.
    Το μοντέλο φθάνει στο τέλος του, σε λίγα χρόνια τα ρομπότ θα αντικαταστήσουν ολοκληρωτικά τους ασύμφορους εθελοντές οικονομικούς σκλάβους και θα καταστούν άχρηστοι για την οικονομικοί ελίτ.
    Μένει να βρεθεί ένας επικερδής τρόπος διαχείρησης του άχρηστου υλικού από την οικονομική ελίτ, της έχω ΑΠΟΛΥΤΗ εμπιστοσύνη.

  144. Lavrentij said

    Ο Στάλιν νίκησε τον φασισμό; Και γιατί όχι εξίσου ο Τσώρτσιλ και ο Ρούσβελτ; Και γιατί τότε να μην ήταν ο Μεταξάς εκείνος που νίκησε τους ιταλούς εισβολείς το 40;

  145. sarant said

    144 Και τι νομιζετε πως έχει διασώσει τη φήμη του Μεταξά παρά το Όχι;

  146. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κανείς απ’ αυτούς δεν έριξε ντουφεκιά. Ας είναι καλά όσοι κονταροχτυπήθηκαν στα μέτωπα με τα ναζιστοφασιστικά στρατά. Όσο για τον Στάλιν, δεν ξεχνάμε το σύμφωνο μη επιθέσεως με τον Χίτλερ, που έλυσε τα χέρια του Αδόλφου, για να καταπιεί την Ευρώπη.

  147. nikiplos said

    Καλησπέρα…

    καίτοι δεν θα χαρακτήριζα τον εαυτό μου για οποιοδήποτε χαρακτηριστικό ως «αντί-» πριν διευθετήσουμε το ποιόν της κάθε έννοιας πρέπει να έχουμε κοινή αντίληψη για το πεδίο ορισμού και το πεδίο τιμών της… Ας πούμε ως σταλινικός μπορεί να χαρακτηρίζεται ένας θιασώτης του Στάλιν ως ιστορική προσωπικότητα, κάτι που εμφανώς εμπίπτει στην προσωπολατρεία.

    Ενώ ένας άλλος να είναι θιασώτης της πολιτικής του κληρονομιάς, κάτι που κατά τη γνώμη μου είναι ιδιαίτερα δύσκολο να το κάνει, καθώς πρέπει να έχει πλήρη εικόνα του τι συνίστατο αυτή η πολιτική, οι συνέπειές της, αλλά και οι παρακαταθήκες της…

    Μανιχαϊστικά ο Στάλιν ως προσωπικότητα ανήκε στους «καλούς» της Ιστορίας αφού πολέμησε εναντίον των Ναζί μαζί με τους συμμάχους… Ιστορικά, αυτή η συμμετοχή του δεν τον κάνει φυσικά κατ’ ανάγκη καλό, αλλά αναμφισβήτητα είναι παγκόσμια προσωπικότητα αφού η δράση του, πολιτική και μη αφορούσε εκατομύρια ανθρώπους και δεκάδες λαούς που υπέστησαν τις συνέπειες αυτής της δράσης του. Θέλω να πω πως δεν μπορεί κανείς να κρίνει τον Στάλιν που είχε την ευθύνη ενός τεραστίου πολεμικού μετώπου που προϋπέθετε την συνισταμένη κινητοποίηση δεκάδων λαών και θρησκειών με άλλους όπως πχ τον Μουσολίνι του οποίου η πολεμική και διπλωματική του δράση ήταν πολύ μικρή και πιο συνεκτική… Οι λαοί υπό την μπαγκέτα του πρώτου (Λευκορώσοι, Ρώσοι, Ουκρανοί, Τατζίκοι, Τάρταροι, Καζάχοι κλπ) είχαν πλειστάκις φάει τα μουστάκια τους μόλις 20 χρόνια πριν, είχαν ωκεανούς μίσους που τους χώριζαν και η όποια πολιτική συνοχή τους ήταν ιδιαίτερα ασθενική, ναι μεν στα χαρτιά οι Μπολσεβίκοι είχαν την εξουσία, όμως ελάχιστα είχαν αλλάξει στην πράξη…
    Αυτό φάνηκε άλλωστε από τις πρώτες ημέρες του πολέμου, παρά την εμφανή υπεροπλία αλλά και οργάνωση των Ναζί…

    Στο αντίστοιχο ας πούμε σφύριγμα του Τσώρτσιλ, ελάχιστοι συστρατεύτηκαν μαζί του – εμείς και κάνας δυό άλλοι… Ως ιστορική προσωπικότητα λοιπόν ο Στάλιν δεν ήταν κάποιος που θα μπορούσε κανείς να αγνοήσει…

    Θεωρώ πως οι περισσότερες υμνολογίες από τους μη Σοβιετικούς καλλιτέχνες προέκυψαν ακριβώς από αυτή την επίγνωση…

    Ως πολιτικός εντός της επικράτειάς του ο Στάλιν, όπως και όλοι άλλωστε οι πολιτικοί ηγέτες, εδραίωσε την εξουσία του με αίμα, βία και νοθεία. Δεν υπάρχει κάτι δημοκρατικό στην πολιτική που κομίζει, ούτε καν σε επίπεδο πολιτικού γραφείου. Υπήρξε ένας τύραννος ο οποίος βάσισε την πολιτική του στην εξόντωση των αντιπάλων του. Η πολιτική του χαρακτηριζόταν από τη μηδενική ανοχή στην altera pars με πιστή εφαρμογή των πλάνων και σκληρή κομματική δήθεν πειθαρχία, αλλά στην πραγματικότητα σκληρή πειθαρχία στην νέα γραφειοκρατική τάξη που ευαγγελιζόταν η πολιτική αυτή: μια νέα καμαρίλα δηλαδή… Στα πλαίσια της εδραίωσης της εξουσίας της αυτή η καμαρίλα με επικεφαλής τον ίδιο τον Ιωσήφ, δεν ορρωδούσε πουθενά. Χιλιάδες άνθρωποι εξορίστηκαν, βασανίστηκαν, χάθηκαν τα ίχνη τους, εξοντώθηκαν τελικά ακόμη και με απλό καιροσκοπικό χαφιεδισμό – κάτι συχνό όταν η καμαρίλα υπερισχύει… Οι αγωνιστές εξοντώθηκαν σταδιακά, ενώ οι κόλακες, οι γραφειοκράτες, οι τυπολάτρες ανελίχθηκαν στην κοματική ιεραρχία… Από το Κατύν μέχρι τα Γκούλαγκ ένα τσιγάρο δρόμος… Κόμιζε κάτι καινοφανές αυτή η πολιτική του Στάλιν? Η γνώμη μου είναι ότι ήταν ακριβώς καρμπόν κομμένη και ραμμένη στα τσαρικά πρώτυπα, ιδίως εκείνα του Μ. Πέτρου. Ιμπέριουμ στο εξωτερικό, σιδηρά πυγμή στο εσωτερικό…

  148. Το ποίημα για τον Στάλιν του Μαντελστάμ, μεταφρασμένο από την Ευγενία Κριτσέφτσκαγια και τον Γιάννη Πατίλη, υπάρχει εδώ: https://thepoetoftheuniverse.wordpress.com/2014/05/24/%CE%BF%CF%83%CE%B9%CF%80-%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B5%CE%BB%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BC/

  149. Και βιβλία για τον Στάλιν, εδώ: https://vivlioanihneftis.wordpress.com/2014/05/20/%CF%80%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%B1-%CF%83%CE%BF%CE%B2%CE%B9%CE%B5%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CE%B5%CE%BD%CF%89%CF%83%CE%B7-%CE%BA%CE%B1-2/

  150. Σηλισάβ said

    Ο Στάλιν πάτησε στην ρωσοορθόδοξη παράδοση: οι εικόνες και τα λείψανα των Αγίων αντικαταστάθηκαν με τις εικόνες των Ηγετών και το απαράδεκτο άταφο λείψανο του Λένιν.
    Δεν έδινε καμία αξία στην ανθρώπινη ζωή είναι αλήθεια, όμως λίγοι ξέρουν ότι είχε παραιτηθεί έξι φορές από ΓΓ (τρεις γραπτώς και τρεις προφορικώς). Τη μία μάλιστα αποσύρθηκε στη ντάτσα του, και σύσσωμη η ΚΕ ήρθε να του ζητήσει να επανέλθει, ενώ αυτός νόμιζε ότι ήρθαν για να τον συλλάβουν!

    Πολλά τα οποία χρεώνουμε στο Στάλιν δεν είναι δικά του, όπως τα «σταλινικής αισθητικής» κτίρια, τα οποία είναι των επιγόνων του, ενώ το μετρό της Μόσχας που έγινε επί των ημερών του είναι αριστούργημα. Όπως και την κατάργηση της δημοκρατίας στο κόμμα, την οποία έκανε ο Λένιν -για να περάσει την Νέα Οικονομική Πολιτική του, δηλαδή μία χρονικά και τοπικά περιορισμένη επιστροφή στον καπιταλισμό.

    Το ΚΚΕ σήμερα έχει υιοθετήσει τα επιχειρήματα των μ-λ κομμάτων, χωρίς να αποκαταστήσει βέβαια τους αγωνιστές των μ-λ που κατηγορούσε για δεκαετίες. Το αστείο πάντως είναι ότι τα μ-λ κόμματα κατηγορούν το σημερινό ΚΚΕ για τροτσκισμό!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: