Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Το νέο και απέραντο λιβάδι με τους μαργαρίτες (βιβλίο του Μιχάλη Μουτσάτσου)

Posted by sarant στο 18 Μαρτίου, 2019


Θα παρουσιάσω σήμερα ένα βιβλίο που ασχολείται με ένα θέμα που ενδιαφέρει πολύ το ιστολόγιο και που το συζητάμε τακτικά, ιδίως κάθε Σάββατο: τα γλωσσικά και πραγματολογικά λάθη, που έχει επικρατήσει να τα λέμε «μαργαριτάρια».

Πρόκειται για το βιβλίο «Το νέο και απέραντο λιβάδι με τους μαργαρίτες» του φίλου Μιχάλη Μουτσάτσου, ο οποίος ήδη από τον τίτλο του αποτίει φόρο τιμής σε ένα παλιότερο βιβλίο, το «Λιβάδι με τους μαργαρίτες» (1965) του Θανάση Φωτιάδη, που το είχαμε παρουσιάσει, κατά σύμπτωση, εδώ στο ιστολόγιο πριν από ένα μήνα περίπου.

Προσέξτε ότι ο τίτλος δεν λέει για λιβάδι με «τις» μαργαρίτες, αν και οι μαργαρίτες πολύ συχνά φυτρώνουν σε λιβάδια. Λέει για «τους» μαργαρίτες, δηλαδή τα μαργαριτάρια, και άλλωστε το εξώφυλλο του βιβλίου μαργαριτάρι παρουσιάζει.

Από πότε τα γλωσσικά λάθη τα λέμε μαργαριτάρια, και γιατί; Στο ερώτημα αυτό έχουμε προσπαθήσει να δώσουμε απάντηση με ένα παλιό άρθρο, που το ξαναδημοσιεύσαμε το 2012, και που σηκώνει και δεύτερη αναδημοσίευση, οπότε δεν θα ασχοληθώ σε τούτο το άρθρο με το θέμα μας.

Πάντως, η… μαργαριταλιεία είναι ενασχόληση διασκεδαστική και ωφέλιμη οταν γίνεται για να μάθουμε κι εμείς οι ίδιοι και να ασκηθούμε στη χρήση της γλώσσας, είναι απαραίτητη για εκείνους τους επαγγελματίες γραφιάδες που είναι επιφορτισμένοι με την επιμέλεια κειμένων ή τη θεώρηση μεταφράσεων, χάνει όμως πολλή από την αξία και το γούστο της όταν μετατρέπεται σε λαθοθηρία και σε άσκηση εξουσίας. Να πούμε, παρεμπιπτόντως, πως η ίδια η λέξη «μαργαριταλιεία» κρύβει μέσα της ένα υποψήφιο μαργαριτάρι αφού η αλιεία έπαιρνε δασεία, οπότε θεωρητικά θα «έπρεπε» να έχουμε δάσυνση στη σύνθεση, δηλαδή να γράψουμε «μαργαριΘαλιεία», όπερ αποτρόπαιον. Ο Κουμανούδης, που καταγράφει τη λέξη στην Εστία το 1898, σημειώνει απλώς, και σοφά, ότι «το ταυ δεν δασύνθηκε, κάτι που συνέβη και σε άλλες νεόπλαστες λέξεις».

Το βιβλίο λοιπόν του Μουτσάτσου είναι μια συλλογή μαργαριταριών από την τηλεόραση και τις εφημερίδες, από το 2001 και μετά. Ο Μουτσάτσος, φίλος του αείμνηστου πατέρα μου, δημοσίευε τα ευρήματά του από το 2001 στο περιοδικό Το φιστίκι, που έβγαζε ο πατέρας μου στην Αίγινα, στη στήλη Το λιβάδι με τους μαργαρίτες, υπογράφοντας με το ψευδώνυμο Ζούργκα -έτσι λέγεται ο ήρωας στην όπερα «Αλιείς μαργαριταριών» του Μπιζέ! Ένα δείγμα είχα αναδημοσιεύσει στον παλιό μου ιστότοπο. Δικό του είναι και το άρθρο για τον Τρωικό πόλεμο, που είχα παρουσιάσει στο ιστολόγιο παλιά.

Το Φιστίκι σταμάτησε την έκδοσή του, αλλά ο Ζούργκα/Μουτσάτσος συνέχισε να ψαρεύει μαργαριτάρια, και στο βιβλίο του μας τα παρουσιάζει και αυτά -πάντως, τα 4/5 της ύλης του βιβλίου είναι παλιότερα μαργαριτάρια, της περιόδου 2001-2006.

Να σημειώσω ότι πρόκειται για ιδιωτική έκδοση, η οποία προς το παρόν διατίθεται στο βιβλιοπωλείο «Παρ’ Ημίν» (Χαριλάου Τρικούπη 11) αν και σε λίγο θα υπάρχουν αντίτυπα και στην Πολιτεία.

Όπως θα δείτε και από το δείγμα που θα παρουσιάσω, το βιβλίο του Μουτσάτσου είναι πολύ ευχάριστο αλλά και ωφέλιμο ανάγνωσμα, και επιπλέον υπερτερεί σε σχέση με άλλες συλλογές μαργαριταριών που βλέπουμε να κυκλοφορούν στο Διαδικτυο κατά το ότι τα ευρήματα είναι αυθεντικά. Πράγματι, είναι ξεκαρδιστικό να διαβάζεις για τον μεγάλο ποιητή Κωνσταντίνο Καντάφη, αλλά το μαργαριτάρι αυτό μάλλον είναι… καλλιεργημένο -εννοώ, όχι γνήσιο. Τα μαργαριτάρια της συλλογής του Μουτσάτσου, όσο μπόρεσα να ελέγξω, είναι γνήσια.

Γράφει στον πρόλογό του ο συγγραφέας:

Αλήθεια, πόσων ειδών μαργαριτάρια υπάρχουν; Ποια είναι τα αίτια;

Πρώτα απ’ όλα ας ξεχωρίσουμε τα γραπτά και τα προφορικά. Θα περίμενε κανείς ότι σχεδόν όλα θα ήταν προφορικά. Για πολλούς λόγους: Κατ’ αρχήν γιατί έχουμε χρόνο να σκεφτούμε τι και πώς θα γράψουμε, ενώ ο προφορικός λόγος δεν δικαιολογεί παύσεις και σκέψεις. Γι’ αυτό και λέμε πως άλλο πράγμα είναι η ρητορική δεινότητα και άλλο η «γερή πένα». Παλαιότερα, τα κείμενα σε εφημερίδες και βιβλία υπόκειντο σε αυστηρό διορθωτικό έλεγχο, ενώ ο προφορικός λόγος δεν είχε τρόπο μετάδοσης πλην των (ολίγων) ακροατών. Σήμερα όμως, με τα ραδιόφωνα και (ιδίως) με την τηλεόραση, η κύρια επικοινωνία είναι η προφορική και αυτός είναι ο μεγάλος “μαργαριταρότοπος” (ή “οστρακότοπος”, αν προτιμάτε). Αυτό το ελαφρυντικό πάντως δεν ισχύει για τα δελτία ειδήσεων, αφού οι παρουσιαστές απλώς διαβάζουν από μεγάλη οθόνη που βρίσκεται μπροστά τους (κι εμείς νομίζουμε ότι κοιτάζουν εμάς).

Ένας άλλος λόγος διάπραξης γλωσσικού ολισθήματος είναι η ανάγκη που έχουν πολλοί άνθρωποι να πουν κάτι πομπώδες, κάτι πιο καθαρευουσιάνικο, πιο ξεχωριστό. Αυτό το βλέπουμε τόσο σε απλούς ανθρώπους που -όπως λέω- «τους χώνουν ένα μικρόφωνο κάτω από τη μύτη», όσο και σε δημόσια πρόσωπα, που έχουν μια (μικρότερη ή μεγαλύτερη) τάση αυτοπροβολής.

Αρκετά “μαργαριτάρια” είναι όμως (δυστυχώς) γραπτά! Και άλλο βέβαια μια λεζάντα στις ειδήσεις, που μπορεί να γράφτηκε επιτροχάδην και να “χτυπήθηκε” λάθος γράμμα (π.χ.: 17 ΗΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΚΑΚΑΡΡΕΥΣΗ) και άλλο να ακούς στα δελτία ειδήσεων (που διαβάζουν, όπως είπαμε) αλλά και σε έντυπα και δη σε εφημερίδες μεγάλης κυκλοφορίας. Καθ’ όσον άλλο πράγμα κάποιο τοπικό φύλλο και άλλο πράγμα π.χ. ΤΟ ΒHΜΑ!

Τώρα, ως προς τις αιτίες της “διάπραξης”: Ξεχωρίσαμε ήδη ένα λόγο, τη διάθεση πολλών να πουν κάτι που «θα γράψει», που δεν θα είναι μια συνηθισμένη φράση. Αυτό αφορά (σχεδόν πάντα) τον προφορικό λόγο. Πίσω όμως από (τα περισσότερα) “μαργαριτάρια” βρίσκεται μια ανεπάρκεια στη γλώσσα, στη γραμματική και το συντακτικό, που τρομάζει όσο κι αν θέλουμε να τη διακωμωδούμε. Όσο κι αν θέλουμε να δικαιολογούμε απλούς ανθρώπους, δεν μπορούμε να δικαιολογήσουμε ανθρώπους των ΜΜΕ και πολιτικούς. Πρέπει να δεχθούμε ότι αυτοί (κυρίως οι πρώτοι) μαθαίνουν στα παιδιά μας τη γλώσσα πολύ περισσότερο απ’ ότι το σχολείο.

Άλλος λόγος διάπραξης είναι το «ΚΟΠΙ-ΠΑΣΤΕ», για να θυμηθούμε μια φράση που έγινε viral προ καιρού. Δηλαδή ακούσαμε μια “πιασάρικη” φράση, π.χ. «εν ου παικτοίς» και την ξαμολάμε σε άσχετη περίπτωση, «επί δικαίοις και αδίκοις», όπως ισχυρίστηκε γνωστή πολιτικός μας [εννοεί την Άννα Διαμαντοπούλου -ν.σ.]. Πάλι πίσω της βρίσκεται η γενικότερη έλλειψη παιδείας. Σ’ αυτήν θα εντάξουμε και τα φαινόμενα (και τα μαργαριτάρια) έλλειψης βασικών γνώσεων. Σε μας τους «παλαιότερους» φαίνεται αδιανόητο να υπάρχει έστω και ένας απόφοιτος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, που να λέει «σε ακτίνα δεκαπέντε τετραγωνικών χιλιομέτρων». Κι όμως, ο γιος μου επιμένει ότι αυτό δεν είναι τίποτε, ότι υπάρχουν και χειρότερα. Τον δικαιώνει η συλλογή αυτή…

Ενώ οι περισσότερες από αυτές τις επισημάνσεις είναι εύστοχες, εγώ δεν θα βιαζόμουν να μιλήσω για ανεπάρκεια στη γλώσσα, που υποτίθεται πως χαρακτηρίζει τους ομιλητές. Θα προτιμούσα να μιλήσω για προβληματικές περιοχές της γλώσσας, για περιοχές που βρίσκονται σε φάση γλωσσικής αλλαγής. Για να το πω αλλιώς, όταν σε ένα σημείο της εθνικής οδού συμβαίνουν συνεχώς δυστυχήματα, δεν φταίει μόνο ή κυρίως η κατάρτιση και η επάρκεια των οδηγών -συνήθως φταίει και η χάραξη του δρόμου ή η ποιότητα του οδοστρώματος.

Αλλά ας δούμε ένα δείγμα από το βιβλίο. Διάλεξα να παρουσιάσω τρεις σελίδες προς το τέλος του βιβλίου, με πιο σύγχρονα αλιεύματα, στις σελ. 212-214 (το βιβλίο έχει 228 σελίδες).

«Δώστε μου τώρα τα νούμερα κατ’ αλφαβητική σειρά» (παρουσιαστής LOTTO στον ΣΚΑΪ).

—> Ίσως αξίζει κάποιο βραβείο κοτσάνας. Γι’ αυτό και η υπογράμμιση.

«Όλους τους ιθύνοντες νους» (μεταφραστής δηλώσεων του Ερντογάν).

—> Τι είναι τέλος πάντων αυτοί οι τηλεοπτικοί “νους”; Αν έλεγαν νόες, οι μισοί δεν 0α καταλάβαιναν και. οι άλλοι μισοί θα κούναγαν το κεφάλι τους…

«Μειώνουν στον πόντο οι Σερβίδες» (από τους Ολυμπιακούς του Ρίο, ΕΤ3 18/8/2016).

—> Ακολουθούν οι… Τουρκίδες, οι Βραζιλίδες και δε συμμαζεύεται.

«Δεν μπορεί αυτό το γεγονός να περνά αβρόχοις ποσίν» [διαμαρτυρία του κ. Τατούλη (ξαναχτυπά!) για τα κρούσματα ελονοσίας 21/8/2016].

—> Αφού στις εκλογές καθαρίζει “αβρόχοις ποσίν”…

«Βλέπουν ότι προδώνονται» (ανταποκριτής του ΣΚΑΪ από την Τουρκία, 24/8/2016).

—> Εμένα, εκτός από τα αυτιά μου, νοιώθω να με “προδώνει” συνέχεια και ο αυτόματος διορθωτής…

«Επιφανής στέλεχος της αξιωματικής αντιπολίτευσης» (ΒΗΜΑτοδότης 21/8/2016).

—> Ποιος να ήταν άραγε αυτός ο… στέλεχος; Πάντως στην καθομιλουμένη ξέρετε πώς λέγεται το στέλεχος του φυτού…

«Μη δίνεις σημασία στους τιμητές της μετριότητας»

(παραίνεση Κυρ. Μητσοτάκη στον Πύρρο Δήμα, στην ίδια στήλη και ημερομηνία).

—> Ήταν μέτριος ο Δήμας ή εννοούσε τους μέτριους που τον επιτίμησαν;

«Μια είδηση που σημειώθηκε πριν λίγο στη Ζάκυνθο» (ΣΚΑΪ 2/9/2016).

—> Χιλιοειπωμένο ήδη, δεν υπάρχουν πια γεγονότα που συμβαίνουν αλλά ειδήσεις που σημειώνονται…

«…που έχουν συμφωνηθεί ούτως ή αλλιώς» (Κυρ. Μητσοτάκης στη ΔΕΘ του 2016).

—> Μήπως “έτσι ή άλλως”;

«Αν σκοράρει, θα κατεβάσει τη διαφορά στη μέγιστη τιμή της» (περιγραφή αγώνα basket στην ΕΤ1, 10/2016). —> Ο ευρών αμοιφθήσεται…

«Η περίμετρος ανέρχεται σε 300 τετραγωνικά μέτρα» (ανταπόκριση ΕΤ1 από Ιωάννινα, 23/10/2016).

—> Περίμετρο δε λένε την έκταση;

«Πωλείται διαμπερές μονοκατοικία» (αγγελία στο Παγκράτι).

—> Αυτός φταίει; Ακούστε παρακάτω!

«Το κρύο είναι διαμπερές» (ρεπόρτερ ΣΚΑΪ, 8/1/2017).
—»Διαπεραστική αγραμματοσύνη! Περισσότερα από ένα κανάλια πετάνε την πομπώδη έκφραση, χωρίς βέβαια να ξέρουν τι σημαίνει.

«Θερμοκρασία μείον τρεις βαθμούς κάτω από το μηδέν» και «τη νύχτα θα έχουμε ολικό παγετό» (σχεδόν όλα τα κανάλια).

—> Είναι όπως το «ύφεση μείον 5%». Σημασία έχει η μπαρούφα να είναι πομπώδης… Όσο για τον «ολικό παγετό», λέγεται όταν η θερμοκρασία είναι κάτω του μηδενός για όλο το 24ωρο.

«Πέντε χωριά παραμένουν εγκλωβισμένα» (ΣΚΑΪ, στο μεσημεριανό δελτίο της 11/1/2017).

—> Εγκλωβισμένα είναι ζώντα όντα και όχι κτίσματα. «Αποκλεισμένες» λεπτομέρειες;

«Με ελαφρά τη καρδία» (δηλώσεις του Κυρ. Μητσοτάκη μετά τη συνάντηση με τον Αρχιεπίσκοπο, 25/4/2017)
—> Θα παρασύρθηκε από τον κ. Μάρδα… [σε προηγούμενες σελίδες, ο Δ. Μάρδας συλλαμβάνεται να λέει το ίδιο]

«Να παράξει περισσότερα απ’ αυτά που πάραξε» (Δ. Τζανακόπουλος, κυβερνητικός εκπρόσωπος).

—» Η καρδιά μου σπάραξε που το άκουσα…

«Αναχώρησε με το αυτοκίνητό του προς άγνωστη κατεύθυνση, ακολουθούμενος από ομάδα αστυνομικών»

(ρεπόρτερ του ΣΚΑΪ, 29/5/2017).

—> Δεν είχε δηλώσει διεύθυνση ή δεν πρόλαβε να δει την κατεύθυνση;

«Οι τιμές του όζου» (πρωινή παρουσιάστρια στον ΣΚΑΪ. 3/7/2017).

—> Καθ’ όσον το όζο, Λόλα μου, είναι σαν το μήλο (του μήλου). Τα -ον -όντος έχουν αποσυρθεί…

 

Από το δείγμα αυτό θα καταλάβατε ότι σε κάποια σημεία δεν συμφωνώ με τον φίλο Μιχάλη -ας πούμε δεν σπαράζω όταν ακούω το «έχει παράξει» και αυτό δεν το λέω βέβαια επειδή εδώ το είπε ο Τζανακόπουλος, αφού το έχω υποστηρίξει από παλιότερα.

Και βέβαια, όπως σχεδόν πάντοτε συμβαίνει, η… κατάρα του Μέφρι, που χτυπάει όποιον διορθώνει άλλους, χτύπησε και το βιβλίο του Μιχ. Μουτσάτσου, αφού δεν το απέφυγε το ορθογραφικό λαθάκι όταν έγραψε «ο ευρών αμΟΙφθήσεται». Αμοιβή, βέβαια, αλλά αμείβομαι -και ο ευρών αμΕΙφθήσεται, όπως είναι το κλισέ.

Αλλά κι ο Μέφρι μέσα στο παιχνίδι είναι!

 

Advertisements

172 Σχόλια to “Το νέο και απέραντο λιβάδι με τους μαργαρίτες (βιβλίο του Μιχάλη Μουτσάτσου)”

  1. takis#13 said

    Καλημέρα , «βλέπουν ότι προδώνονται» , μια χαρά λέγεται… ή το έλεγαν οι παππούδες μου!

  2. Pedis said

    πλάκα έχει.

    Μα θα υπάρχουν και στερεότυπες προβληματικές εκφράσεις των ΜΜΕ που με τα χρόνια (ας πούμε δέκα/είκοσι) έχουν γίνει, πλέον, σωστές. Αν είναι έτσι, υπάρχει κατάλογος με αυτές;

    Μπόνζούρ!

  3. Αρλουμποκυνηγός said

    Ενδιαφέρον το άρθρο, ενδιαφέρον και το βιβλίο. Το ερώτημα είναι ποιός αποφασίζει για το τί μαργαριτάρια θα καταχωρηθούν. Για παράδειγμα, γράφει στον πρόλογό του ο κ. Σαραντάκος:

    «Να πούμε, παρεμπιπτόντως, πως η ίδια η λέξη «μαργαριταλιεία» κρύβει μέσα της ένα υποψήφιο μαργαριτάρι αφού η αλιεία έπαιρνε δασεία, οπότε θεωρητικά θα «έπρεπε» να έχουμε δάσυνση στη σύνθεση, δηλαδή να γράψουμε «μαργαριΘαλιεία», όπερ αποτρόπαιον. Ο Κουμανούδης, που καταγράφει τη λέξη στην Εστία το 1898, σημειώνει απλώς, και σοφά, ότι «το ταυ δεν δασύνθηκε, κάτι που συνέβη και σε άλλες νεόπλαστες λέξεις».»

    Αλλά, κύριε Νίκο μου, δεν σάς έγινε μάθημα το πόσες φορές εξευτελίστηκε (στο Ετυμολογικό και στο Κανονικό Λεξικό του) ο Μπαμπινιώτης, επειδή εμπιστεύτηκε τον ανυπόληπτο Κουμανούδη; Γιατί επιμένετε να χάνετε την εγκυρότητά σας κι εσείς, μνημονεύοντας τις ανιστόρητες αρλούμπες του;

    Η πρώτη καταγραφή της «μαργαριταλιείας» γίνεται το 1869 στη μνημειώδη «Μέθοδο Αγγλικής Ολενδόρφου» που έξέδωσε στη Σμύρνη ο αείμνηστος Ν. Κοντόπουλος. Ο Κοντόπουλος ήταν γνωστός μαλλιαρός – δημοτικιστής και επίτηδες δεν άλλαξε το ταύ σε θήτα. Οπότε, το λάθος έγινε σωστό (όπως λέτε κι εσείς…) και η «μαργαριΤαλιεία» επικράτησε της «μαργαριΘαλιείας». Τόσο απλά είναι τα πράγματα: Ας όψεται ο Κοντόπουλος και όχι το τάχα υγιές αισθητήριο του κόσμου, όπως λανθασμένα νομίζει ο Στέφανος Κουμανούδης…

  4. Καλημέρα κι από δω.

    Γέλασα. Μαργαριθαλιείς όπως και αυτοκινηθάμαξα ! Στο μεθαύριο ίσως να παρεμβάλλεται ένα εν αρχικά

    Κι ένας κλασσικός μαργαριταλιεύς !

  5. Πέπε said

    Καλημέρα.

    Νομίζω ότι προς το τέλος είδα δύο μαργαριτάρια που δε θα τα θεωρούσα μαργαριτάρια:

    > > «Πέντε χωριά παραμένουν εγκλωβισμένα» (ΣΚΑΪ, στο μεσημεριανό δελτίο της 11/1/2017). —> Εγκλωβισμένα είναι ζώντα όντα και όχι κτίσματα.

    Κατανοητό ότι ο συγγραφέας εντοπίζει ολίσθημα, «εγκλωβισμένα» αντί «αποκλεισμένα», αλλά χωριά λέμε συνεκδοχικά και τους κατοίκους των χωριών. Λέμε «τα τάδε χωριά μιλάνε έτσι», «τα δείνα χωριά ψηφίζουν έτσι». Άλλωστε, δεν υπάρχει ορισμός ότι χωριό σημαίνει τα σπίτια ενός χωριού.

    > > «Αναχώρησε με το αυτοκίνητό του προς άγνωστη κατεύθυνση, ακολουθούμενος από ομάδα αστυνομικών»

    Όταν αναχώρησε δεν ήξεραν πού θα πάει, τον ακολούθησαν, και έμαθαν.

  6. Ενα ψεύτικο μαργαριτάρι ήταν και ο τρόπος που έκλεινε το δελτίο ειδήσεων του Μέγκα για αρκετό καιρό ο Χατζηνικολάου μέχρι να του σφυρίξουνε πως πολλοί άκουγαν διαφορετικά την φράση » αυτές ήταν οι ειδήσεις του Μέγκα όπως τις καταέγραψαν οι κάμερες του καναλιού»

  7. Πέπε said

    Καλά, η *μαργαριθαλιεία είναι αποτρόπαιη απλώς και μόνον επειδή τουλάχιστον από το 1869 έχουμε συνηθίσει το «μαργαριταλιεία». Αν το ‘χαμε μάθει εξαρχής αλλιώς, θα ήταν αποτρόπαιο με ταυ. Η λευχαιμία δεν είναι αποτρόπαιη (λέξη).

  8. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Η εβδομάδα με τα δύο μεζεδάκια, όπως ο μήνας με τα δύο φεγγάρια, αυτή που διανύουμε!

    5 τέλος: Όπως το καταλαβαίνω εγώ, την κατεύθυνση («δυτικά», «προς τη Μεσογείων» κλπ) τη γνώριζαν οι αστυνομικοί, αφού ακολούθησαν. Τον προορισμό δε γνώριζαν, και ίσως έμαθαν, ίσως όχι.

  9. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    3 Εγώ έγραψα ότι ο Κουμ. την καταγράφει τότε, δεν έγραψα ότι είναι αυτή η πρώτη καταγραμμένη εμφάνιση

    5 Δίκιο έχεις. Και εδώ έχουμε ένα από τα προβλήματα της μαργαριτοσυλλογής.

    7 Λευχαιμία αλλά υπογλυκαιμία. Φυσικά, ό,τι έχουμε συνηθίσει μας φαίνεται προτιμότερο. (Βέβαια, το λευκαιμία ακούγεται λιγότερο προβληματικό από το υπογλυχαιμία)

  10. Παναγιώτης Κ. said

    Η λαθοθηρία είναι ένα είδος άσκησης εξουσίας.
    Πολύ εύστοχη η παρατήρηση αυτή.

    Λαθοθήρες δεν συναντάμε μόνο στη γλώσσα αλλά και π.χ στα Μαθηματικά.
    Τα λάθη συνήθως τα ψάχνουν στις αρχικές τοποθετήσεις κάποιου μαθηματικού προβλήματος. π.χ γράφεις αχ^2+βχ+γ=0 και ο λαθοθήρας σπεύδει να σε καταχερίσει γιατί δεν έγραψες ότι α είναι διαφορετικό του μηδενός. Τυπικά έχει δίκιο. Από τα συμφραζόμενα ή από το όλο πνεύμα του θέματος όμως προκύπτει ότι το α είναι διαφ.του μηδενός. Πέραν όμως αυτών υπάρχουν και κάποιες…σιωπηρές συμφωνίες. (Συμφωνημένα υπονοούμενα για να θυμηθούμε τον Σεφέρη)
    Συμπτωματικά χθες αναζήτησα τα θέματα στα Μαθηματικά στα οποία διαγωνίστηκα. (δεκαετία ΄70). Εκεί μπορείς να δεις πολλές παραλείψεις τυπικού χαρακτήρα. Οι θεματοδότες δεν τα… πολυψείριζαν. Ωστόσο, η ουσία του θέματος δεν άλλαζε εξαιτίας αυτών των παραλείψεων.
    Βεβαίως τα λάθη στη γλώσσα, είναι πιο χτυπητά από τα τυπικά λάθη στα Μαθηματικά.

    Σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι παραμονεύει ο νόμος του… Μέφρι. 🙂
    Γιαυτό και δεν χρειάζεται να θριαμβολογούμε όταν συναντάμε αυτού του είδους τα λάθη.
    Να τα διορθώνουμε λοιπόν, χωρίς να θριαμβολογούμε!

  11. Παναγιώτης Κ. said

    Άσχετο.
    Προσπαθώ να ανακαλύψω τον τρόπο ώστε η WP να αντιδρά όπως παλαιότερα. 🙂

  12. Παναγιώτης Κ. said

    Λες;

  13. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    μιάς ο Κουμανούδης αναφέρεται και στο παλιό και σ΄αυτό το άρθρο («μαργαριταλεία) και σε κανένα δεν είδα το σχετικό απόσπασμα της αναφοράς του, να το βάλω εδώ να βρίσκεται (από τον β’ τόμο, σελ. 39 ([624]) του έργου του «Συναγωγή νέων λέξεων υπό των λογίων πλασθεισών….»)

  14. Καλημέρα,

    Μιας και αναφέρθηκε η όπερα Λακμέ, ας βάλουμε και ένα χιτάκι της, με το οποίο μπορείτε να ρεμβάζετε την ανατολή, το ξημέρωμα, στην βεράντα σας που βλέπει στην δασωμένη πλαγιά (ότ)αν θέλετε να το παίξετε σοφιστικέ(ε).

  15. Georgios Bartzoudis said

    (α) «σε ακτίνα δεκαπέντε τετραγωνικών χιλιομέτρων»
    # Πέρυσι αγόρασα ένα αντιοφικό σκεύσμα που έγραφε ότι αποτρέπει τα φίδια σε «ακτίνα» 40 τ.μ.

    (β) «Από το δείγμα αυτό θα καταλάβατε ότι σε κάποια σημεία δεν….»

    # Ναι. μερικά είναι στα όρια λάθους, και μάλλον πρέπει να καταταχθούν στη λαθοθηρία, όπως το παρακάτω:
    «Θερμοκρασία μείον τρεις βαθμούς κάτω από το μηδέν» και «τη νύχτα θα έχουμε ολικό παγετό»
    * Θα μπορούσε να το πει ακόμα και ένας μετεωρολόγος, π.χ, με την έννοια ότι από τη νύχτα αρχίζει (άλλο) φαινόμενο ολικού παγετού, ή ότι το ίδιο φαινόμενο θα διαρκέσει 24 τουλάχιστον ώρες. Άλλωστε ο ορισμός του ολικού παγετού είναι καθαρά συμβατικός.

    # Μερικά είναι ΔΕΝ (με κεφαλαία!), και αυτούσια λαθοθηρευτικά, όπως το παρακάτω:
    «Πέντε χωριά παραμένουν εγκλωβισμένα»
    * Εδώ ο …λαθοθήρας φαίνεται να αγνοεί ότι στα χωριά δεν υπάρχουν μόνο «κτίσματα» αλλά και «ζώντα όντα», όπως οι άνθρωποι και τα ζώα (παραλείπω τα φυτά, για να μην κάνω λαθοθηρία …στο τετράγωνο!). Να που συμπέσαμε και μια φορά με τον φίλτατο Πέπε (σχόλιο 5), του Νοικοκύρη συμφωνούντος (σχόλιο 9)

  16. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Και βέβαια, όπως σχεδόν πάντοτε συμβαίνει, η… κατάρα του Μέφρι, που χτυπάει όποιον διορθώνει άλλους, χτύπησε και το βιβλίο του Μιχ. Μουτσάτσου, αφού δεν το απέφυγε το ορθογραφικό λαθάκι όταν έγραψε «ο ευρών αμΟΙφθήσεται». Αμοιβή, βέβαια, αλλά αμείβομαι -και ο ευρών αμΕΙφθήσεται, όπως είναι το κλισέ.

    Πλάκα κάνεις! Εγω καταλαβαίνω ότι επίτηδες το γράφει έτσι, ειρωνικά. Δεν είναι προφανές;

  17. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Και βέβαια, όπως σχεδόν πάντοτε συμβαίνει, η… κατάρα του Μέφρι, που χτυπάει όποιον διορθώνει άλλους, χτύπησε και το βιβλίο του Μιχ. Μουτσάτσου, αφού δεν το απέφυγε το ορθογραφικό λαθάκι όταν έγραψε «ο ευρών αμΟΙφθήσεται». Αμοιβή, βέβαια, αλλά αμείβομαι -και ο ευρών αμΕΙφθήσεται, όπως είναι το κλισέ.

    Πλάκα κάνεις! Εγω καταλαβαίνω ότι επίτηδες το γράφει έτσι, ειρωνικά. Δεν είναι προφανές;

  18. nikiplos said

    Εμ γελάγατε όταν η Άντζελα Δημητρίου έλεγε «Αραβίδα»… Πάρτε τώρα Σερβίδες νά ‘χετε να πορεύεστε! 🙂

  19. nikiplos said

    Νομίζω πως το σφάλμα με τη λέξη «εγκλωβισμένος» βρίσκεται στα εννοιολογικά όρια της λέξης. Κατά λέξη είναι κάποιος κλεισμένος σε κλουβί. Σημαίνει παγιδεύω, στερώ τις δυνατότητες επιλογής από κάποιον… «εγκλωβισμένοι στα συντρίμια», «εγκλωβισμένο εκλογικό σώμα», «εγκλωβίστηκαν στις φλόγες και βρήκαν τραγικό θάνατο»(ΛΚΝ). Στα χρόνια του κραχ του Χρηματιστηρίου είχαμε και «εγκλωβισμένους επενδυτές». Όλα αυτά βέβαια μιλάν για έμψυχους.
    Στη στρατιωτική ορολογία έχουμε όμως και το «εγκλωβισμένο έδαφος» ανάμεσα στις γραμμές του εχθρού, ενώ στην Κύπρο ακόμη και σήμερα έχουμε τα «εγκλωβισμένα χωριά» (ριζοκάρπασο) κλπ… Στα χρόνια του χρηματιστηρίου είχαμε και τα «εγκλωβισμένα κεφάλαια» κλπ…
    υπερβολική η διόρθωση μάλλον…

  20. sarant said

    16-17 Αν το λέει ειρωνικά, δεν το κατάλαβα. Εγώ καταλαβαίνω ότι θέλει να πει πως δεν βγάζει νόημα η φράση και όποιος βρει τι σημαίνει κερδίζει χρυσούν ωρολόγιον που λέγαμε («ο ευρών αμειφθήσεται»).

    14 Μόνο που η Λακμέ ήταν λάθος δικό μου, το διόρθωσα -Μπιζέ, Αλιείς μαργαριταριών είναι το σωστό.

  21. Γιάννης Ιατρού said

    Είναι ενδιαφέρον πως ο γνωστός πολυώνυμος παραθέτει την εικόνα από την «Μέθοδο Αγγλικής Ολενδόρφου» του Κοντόπουλου στηλιτεύοντας (γνωστό του χόμπυ … 🙂 )τον Νίκο για τάχα μου «μαργαριτάρι», αλλά ο ίδιος δεν βλέπει/αναφέρει το μεγαλύτερο μαργαριτάρι στον Κοντόπουλο που γράφει πάνω-πάνω: «Η Μαργαταλιεία (the Perd fishery)»!
    Πιό κάτω το γράφει σωστά ο Κοντόπουλος («perl oysters»).
    Α ρε Τζακ, διανοιχθήσονται υμών οι οφθαλμοί .. (ας ελπίσουμε) 🙂

  22. dryhammer said

    21. Το σύνδρομο «Perd» έχει παλαιόθεν περιγραφεί

    https://www.slang.gr/lemma/9559-egkefaloklani

  23. ΓΤ said

    Ας σταθούμε στο παράδειγμα της κλήρωσης του Λόττο, το οποίο, κατά τον συγγράψαντα το πόνημα με τους μαργαρίτας, «ίσως αξίζει κάποιο βραβείο κοτσάνας».
    Ας δούμε μια χιουμοριστική πλευρά της. Έστω η κλήρωση της 16ης Μαρτίου 2019:

    σειρά με την οποία κληρώθηκαν> 49 7 27 47 45 23
    ταξινόμηση κατά αύξουσα αριθμητική σειρά> 7 23 27 45 47 49
    δυνάμει ταξινόμηση κατά αλφαβητική σειρά> 27 23 7 49 47 45 (είκοσι επτά, είκοσι τρία, επτά, σαράντα εννέα, σαράντα επτά, σαράντα πέντε). Οπότε παρατηρούμε ότι η παράκληση για αλφαβητική σειρά είναι βάσιμη 🙂

    Το λάθος είναι βαθύτερο. Την ώρα που η κληρωτίδα γεννά τα μπαλάκια, η n-άδα των αριθμών (n = 6) συνιστά αφ’ εαυτού της αριθμητική σειρά, αριθμοσειρά. Όσοι λοιπόν θέλουν να στάξουν αυστηρότητα, θα πρέπει να μην αναμένουν το «δώστε μου τώρα τα νούμερα κατά αριθμητική σειρά», αλλά το «δώστε μου τώρα τα νούμερα κατά αύξουσα αριθμητική σειρά». Ούτε, ασφαλώς, απαγορεύεται να σερβιριστεί στο των Ελλήνων έθνος ο πακτωλός κατά φθίνουσα αριθμητική σειρά.

    Το λάθος είναι βαθύτερο. Ενδέχεται ο Μουτσάτσος να μην έχει εμπειρία από «ζωντανή» τηλεόραση. Επειδή έχω προσωπική εμπειρία από γυρίσματα, η πίεση που βιώνεις είναι αφόρητη, ο παρουσιαστής, όσο έμπειρος κι αν είναι, υποφέρει. Στη δε ζωντανή μετάδοση, όπου τα λάθη παραμονεύουν σαν κρυφοδαγκανιάρικα σκυλιά για να σε πετάξουν βορά στους «εγγράμματους» που καναπεδοποπκορνιάζουν το μπιροκοίλι στη σαλονάρα τους, είσαι πελαργός στο ένα πόδι. Όντως η Αντωνά και η Αλευρά στην κλήρωση του Τζόκερ, και η Κωσταγιού στην κλήρωση του Λαϊκού Λαχείου σφάλλουν με μικρότερη συχνότητα, αλλά δεν χρειάζεται να δώσουμε Βραβείο Κοτσάνας στον αριστούχο του Θεάτρου Τέχνης Πάρη Λύκο, που παρουσιάζει την κλήρωση του Λόττο, και ο οποίος, ασφαλώς, θα πρέπει να προσπαθήσει να σιγάσει το άγχος του.

    Το λάθος είναι βαθύτερο. Την ώρα που πανηγυρίζουμε το γκολ της ομάδας μας, ταυτόχρονα ο αντίπαλος τερματοφύλακας έχει υποπέσει σε σφάλμα, ταυτόχρονα πανηγυρίζουμε το λάθος του, και η αγάπη για το άθλημα βάζει κακιά μάσκα Βενετίας και γίνεται κερκίδας καγχασμός από ψυχές απλούμιστες. Πάντα θυμόμαστε τις μάνες μας που έσκυβαν να ιωδιάσουν τα πληγωμένα γόνατά μας. Ήταν «λάθος» που πέφταμε, αλλά εκείνες δεν έβγαιναν να ανοίξουν ξαφνικά το παντζούρι και να ρεκάξουν για την καρπίζουσα αλητεία μας. Ένα ιώδιο σιωπής θέλει πάντα η γλώσσα μας από τους λεξίατρους, σοφία ανοχής στις σύρτεις της αμάθειας, και, αφού καλοκοιτάξουμε μέσα μας για το «ένδον σφάλμα» και σκίσουμε τη συνταγή με τα μιλιγκράμ της φιλοψογίνης, τότε θα μπορέσουμε σιγανά, μεστά και με καρδιά πραεία να συνεχίσουμε να αγαπάμε και να φροντίζουμε τη γλώσσα.

  24. Γς said

    Ας μην απελευθερωθεί λίγος Μπιζέ που έχει γραπώσει η Μαρμάγκα.
    Εχουν βάλει ήδη άλλοι…Ο Πσαράς λ.χ. τους πεσερ ντε περλ.

    Ρελάνς με Καρμεν του Μπιζέ

    http://www.youtube.com/watch?v=Za5V6NQDc2Y

  25. 20β: Καλά, ας βάλουμε αυτό τότε να ανοίξει η όρεξη (ξέρω ότι οι περισσότεροι τους λένε μπΕζέδες, αλλά εγώ ανήκω σε μια γλωσσική μειονότητα που τους έμαθε μπΙζέδες).

  26. Γς said

    >η… μαργαριταλιεία είναι ενασχόληση διασκεδαστική και ωφέλιμη

    Ζε κρουά ατάντρ ανκόρ…

  27. dryhammer said

    23. Προσυπογράφω για την φιλόψογη νοοτροπία, με μια μόνο μικρούλα ένσταση. Όταν χτυπούσαμε τα γόνατά μας, καθυστερούσαμε την επιστροφή στο σπίτι όσο γινόταν περισσότερο μπάς κι έχει σταματήσει η αιμορραγία ως τότε, να ξεπλύνουμε με νερό απέξω το ξεραμένο αίμα για να γλυτώσουμε το ξύλο που πέσαμε και χτυπήσαμε. Όσο και νά ‘ναι, πιο έτοιμοι για τη ζωή βγαίναμε… -)

  28. sarant said

    23 Καλός!

    24-26 Ε, δεν πειράζει.

  29. Theo said

    Καλημέρα και καλή εβδομάδα 🙂

    Όπως έγραψαν και κάποιοι που προηγήθηκαν, μάλλον ο κ. Μουτσάτσος επιδεικνύει υπερβάλλοντα ζήλο και μερικά «μαργαριτάρια» του δεν είναι λάθη, αλλ’ απλώς διαφορετικά απ’ όσα είχε μάθει και συνηθίσει.

    Όσο για τις Σερβίδες, εξαπανέκαθεν έτσι άκουγα και έλεγα τις γυναίκες από τη Σερβία. Το «Σέρβα», που μου ακούγεται κακόηχο, το είδα πρώτη φορά σ’ αυτό το ιστολόγιο. Μήπως είναι χαμουτζήδικο; 🙂

  30. ΓΤ said

    27 Ήξερα, εκλεκτέ μου Dry, ότι δεν θα με φαπάδιαζαν, γι’ αυτό και, πληγωμένος ήρως, μόστραρα σφαίρα το γόνατο 🙂

  31. Faltsos said

    «Η μαργαριταλιεία … χάνει όμως πολλή από την αξία και το γούστο της όταν μετατρέπεται σε λαθοθηρία και σε άσκηση εξουσίας.»

    Σοβαρές ενστάσεις έχω και με την κυκλοφορία αρκετών βιβλίων με συλλογές μαργαριταριών από εκθέσεις μαθητών. Άλλο είναι να γελάς με επαγγελματίες που η γλώσσα είναι βασικό εργαλείο τους και άλλο να κάνεις τον έξυπνο με τα λάθη μαθητών, για τα οποία εσύ σαν δάσκαλος είσαι ο υπεύθυνος. Άσε που πολλά από αυτά είναι κατασκευασμένα…

  32. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα κι ἀπὸ μένα.

    Μοῦ ἄρεσαν οἱ «Σερβίδες».
    Φαντάζομαι περιγραφὴ ἀγώνα βόλλεϋ, σὲ παλιότερες ἐποχές:

    Στὸ σερβὶς εἶναι ἡ Σερβὶς παίκτρια Τάδεβιτς

    🙂

  33. atheofobos said

    Επιφανής στέλεχος της αξιωματικής αντιπολίτευσης

    Πιθανώς να μην έχει μπει κόμμα μετά το επιφανής.

  34. Πέπε said

    @10:
    > > Λαθοθήρες δεν συναντάμε μόνο στη γλώσσα αλλά και π.χ στα Μαθηματικά…

    Έχω ολίγη ένσταση εδώ. Στα μαθηματικά η ακρίβεια (και στις διατυπώσεις) είναι η ίδια η ουσία. Στα μαθηματικά το κάθε πράγμα ή είναι έτσι ή δεν είναι, αρκεί να το αποδείξουμε. Κάποιος που διατυπώνει ερωτήματα με λάθη και ασάφειες (έστω και με ευκόλως εννοούμενη τη διόρθωση) υποσκάπτει το κύρος του ως αρμοδίου να κρίνει τους άλλους.

    Η γλώσσα είναι εργαλείο που το ‘χουμε όλοι σε καθημερινή χρήση, κι αν πεις κάτι που δεν είναι απόλυτα ακριβές ή δεν είναι γραμματικά σωστό, μπορεί να είναι απόλυτα ή έστω υπό προϋποθέσεις συγγνωστό.

    Μόνο σε πολύ συγκεκριμένες περιστάσεις μπορεί ένα γλωσσικό λάθος να είναι πραγματικά ασύγγνωστο: όταν δίνεις οδηγίες τύπου «στο τρίτο στενό αριστερά» και εννοείς «δεξιά», όταν δίνεις πρότυπα ορθού και αψεγάδιαστου λόγου, και σε μερικές ακόμη.

    Γενικότερα όμως, στη γλώσσα η έννοια του ευκόλως εννοούμενου υφίσταται. Στα μαθηματικά όχι, αλλιώς φτάνουμε στους λογαριασμούς του Οβελίξ με τους εργάτες του λατομείου του (τρία σακκιά σηστέρσια από πριν, και άλλα τρία τώρα, σύνολο γύρω στα τέσσερα με πέντε σακκιά – γλωσσικά είναι όντως περίπου έτσι, αλλά μαθηματική ακρίβεια δεν το λες).

  35. Triant said

    Καλημέρα.
    Στην Ναυτεμπορική σήμερα:

    Οι εμπλεκόμενοι κατηγορούνται για τα – κατά περίπτωση – εγκλήματα της εγκληματικής οργάνωσης, σωματεμπορίας, πορνογραφίας ανηλίκων, μαστροπείας, ψευδής ανωμοτί κατάθεσης, της νομοθεσίας περί όπλων, περί εξαρτησιογόνων ουσιών, περί αλλοδαπών, καθώς και για καταδικαστικές αποφάσεις.

    Η ψευδή κατάθεση δεν θάπρεπε να είναι κατάθεθη;

  36. nikiplos said

    ψευδής ανωμοτί κατάθεση ή ψευδούς ανωμοτί κατάθεσης?

  37. sarant said

    35 Πολύ καλό. Κατηγορούνται, βλέπω, και για καταδικαστικές αποφάσεις.

    33 Και κόμμα να υπάρχει δεν είναι και τόσο φυσική η φράση.

    31 Εκτός αν οι δάσκαλοι τα χρησιμοποιούν αυτοκριτικά τα μαργαριτάρια των μαθητών τους.
    Δες κι εδώ
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/11/21/bentrovata/

  38. # 35

    Αν όπως νομίζω η ναυτεμπορική ανήκει πλέον στον όμιλο Μαρινάκη λόγικό είναι να ακολουθεί την γραμματική και το συντακτικό του Καραπαππά, ράκος

  39. mitsos said

    @23 !!
    Ωραίος .

    …με επίγνωση πως η αισθητική δεν απαιτεί ούτε χρειάζεται κάποιον αποδεικτικά συλλογισμό

    Γι αυτό άλλωστε το «χάριν ευφωνίας» είναι πολύ καλό επιχείρημα και στην γλωσσολογία .

  40. ΚΩΣΤΑΣ said

    29 … Όσο για τις Σερβίδες, εξαπανέκαθεν έτσι άκουγα ….

    Πέστα ρε Theo, με τους χαμουτζήδες που μπλέξαμε! 😉

    Όχι μόνον Σερβίδες, μακεδονιστί, αλλά και Βουλγαρίδες διδασκάλισσες εις όικον Ανοχής… να επιμορφώνεται και ο Γιάννης Κ. 🙂

    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=124&pageid=15859&id=-1&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=AAiASMASRASMASJASbASSASJASTASHASbASJASaAAi&CropPDF=0

  41. ΣΠ said

    «Όλους τους ιθύνοντες νους»

    Ο νους, ως συνηρημένο δευτερόκλιτο, κάνει στην αιτιατική πληθυντικού «τους νους». Βέβαια, στα νέα ελληνικά δεν το λέμε και προτιμάμε το «νόες» (ή το νούδες 🙂 ).

  42. Μαρία said

    29, 40
    Άλλο κι αυτό με τις Σερβίδες. Δηλαδή πώς πρέπει να λέμε, ρε παιδιά, τις Γερμανίδες;
    Θυμήθηκα τώρα οτι τις προάλλες έγραψα Αλβανίδα, ενώ ο Νικοκύρης γράφει Αλβανή.

  43. … «Να παράξει περισσότερα απ’ αυτά που πάραξε» …

    «Να κατασπαράξει περισσότερα απ’ αυτά που πάραξε»

  44. … «Όλους τους ιθύνοντες νους» …

    «Όλους τους ιθύνοντες νονους»

  45. … το μαργαριτάρι αυτό μάλλον είναι… καλλιεργημένο -εννοώ, όχι γνήσιο …

    Γνήσια και μικιμότο

  46. sarant said

    43 🙂

  47. 5α,

    Και
    «…Όλο απόψε ξάγρυπνο μένει το χωριό«

  48. ΣΠ said

    Δεν ξέρω αν το δείγμα των μαργαριταριών είναι αντιπροσωπευτικό όλου του βιβλίου, αλλά θα έλεγα ότι είναι μάλλον απογοητευτικό. Κάποια, όπως επισημάνθηκε, δεν είναι καν λάθη. Πολλά είναι δυνατόν να συμβούν πολύ εύκολα στον προφορικό λόγο. Είναι λάθη, βέβαια, αλλά δεν θά τα έβαζα σε βιβλίο. Λίγα αξίζουν να μπουν, όπως, ας πούμε, το «αβρόχοις ποσίν» του Τατούλη.

  49. … «Το κρύο είναι διαμπερές» …

    Εννοούσε «Το κρύο είναι δια μπερέ» – παγώνεις αν βγεις ξεσκούφωτος.

  50. loukretia50 said

    49.Mix.Νικολάου
    «το κρύο είναι δια μπερέ» – παγώνεις αν βγεις ξεσκούφωτος.

    Πάλι το μάγκα κάνεις , ρε?
    Πώς βγαίνεις δίχως το μπερέ?
    Όλο το χωριό παγώνει
    Η φαλάκρα δεν κρυώνει?

    Ας μη θεωρηθεί ρατσιστικό παρακαλώ! – από τους μπερεδάκηδες!

  51. Γιάννης Κουβάτσος said

    Όντως, είναι άκομψο και αντιπαιδαγωγικό οι δάκαλοι να δημοσιεύουν, και μάλιστα με χλευαστικά σχόλια, τα μαργαριτάρια των μαθητών τους. Δεν είναι όμως και υπεύθυνοι γι’ αυτά. Το στερεότυπο λέει «μ’ όποιον δάσκαλο καθίσεις…», αλλά ο δάσκαλος είναι το ένα σκέλος. Το άλλο σκέλος είναι ο μαθητής, η επιμέλειά του, τα ενδιαφέροντά του, τα προσόντα του. Χρειάζονται δύο για το ταγκό. Και πρέπει και η ορχήστρα (πολιτεία) να παίζει καλά τη μουσική.

  52. Σ said

    Ήθελα κι εγώ να πω κάτι, αλλά δεν θα το πω, καλύφθηκα από τους προλαλήσαντες. Ιδίως από την καταπληκτική τελευταία παράγραφο του 23. Μια και μπήκα όμως να προσθέσω το εξής: αν ανθολογηθούν σχολια σαν το 35, που κατά καιρούς γίνονται εδώ, θα προκύψει πολύ διασκεδαστικό ανάγνωσμα

  53. Γιάννης Κουβάτσος said

    Θα συμφωνήσω, ο κύριος Μουτσάτσος παραείναι σχολαστικός. Σε κάποια «μαργαριτάρια» μού θυμίζει τον Γκιωνάκη στα «Κίτρινα γάντια»:
    -Ποιοι κάθονταν σ’ αυτό το τραπέζι; Κανένας. Κάθονται στα τραπέζια οι άνθρωποι;

  54. … μαργαριθαλιεύς …

    Not to be confused with
    Μαργαριναλειεύς, ο αλείφων μαργαρίνην αντί βουτύρου.

  55. 50,
    Προσέξτε, κρατάει Μπερέτα!

  56. loukretia50 said

    35. Triant
    «… δε θάπρεπε να είναι ψευδή καθάθεση?»

    Κάλλιστα μπορεί να λεχθεί «πθευδή κατάθεθη» από ψευδό.
    (ούτε αυτό είναι ρατσιστικό, απλή καταγραφή)

  57. ΣΠ said

    Τώρα που το σκέφτομαι, σ’ αυτό το ιστολόγιο υπάρχουν σχεδόν 400 άρθρα με μεζεδάκια. Με μια επιλογή των πιο αστείων μπορεί να προκύψει ένα βιβλίο πολύ καλύτερο από του κ. Μουτσάτσου.

  58. loukretia50 said

    55.
    εμπερΕστατωμένα,
    εζήλωσε
    μπερεκέτια στρέτα
    με μπερέτα α λα μπρατσέτα

  59. Γ-Κ said

    Προς επίρρωση του 5:
    Ως ουδέν έστιν ούτε πύργος, ούτε πόλις
    ερήμος, ανδρών μη ενοικούντων έσω.
    (από μνήμης)

    Τις Σερβίδες δεν τις θεωρώ λάθος. Θα πρέπει να ξεχωρίσουμε το «είναι λάθος» από το «δεν λέγεται».
    Ένας Πολωνός μου έλεγε κάποτε για το αυτοκίνητο «να ελευθερώσεις το κιβώτιο (ταχυτήτων)». Στα Ελληνικά λέμε «βάζω νεκρά» («πουαμόρ», που έλεγε κι ο Αυλωνίτης), αλλά το «ελευθερώνω το κιβώτιο» δεν μπορώ να το θεωρήσω λάθος, ούτε γραμματικό, ούτε μηχανολογικό.

    Το «προδώνω» γιατί να είναι πιο λάθος (sic) από το «θα παράξω»; Δεν χρησιμοποιώ κανένα από τα δύο, αλλά και τα δύο μπορούν να θεωρηθούν νεότεροι «πιο αναλογικοί» σχηματισμοί.

    Θα… τολμήσω να πω το ίδιο και για το «του όζου». Απλοί άνθρωποι λένε «το λάδι έχει ένα οξέο». Έτσι ακριβώς.
    Δεν συμφωνώ μεν, αλλά αναγνωρίζω το ελαφρυντικό του αναλογικού (ανα)σχηματισμού. (Να το πω και δικαίωμα;;; )

  60. Πέπε said

    @48:
    > > Δεν ξέρω αν το δείγμα των μαργαριταριών είναι αντιπροσωπευτικό όλου του βιβλίου, αλλά θα έλεγα ότι είναι μάλλον απογοητευτικό. […] Πολλά είναι δυνατόν να συμβούν πολύ εύκολα στον προφορικό λόγο. Είναι λάθη, βέβαια, αλλά δεν θά τα έβαζα σε βιβλίο. Λίγα αξίζουν να μπουν, όπως, ας πούμε, το «αβρόχοις ποσίν» του Τατούλη.

    Δε συμφωνώ μ’ αυτό το σκεπτικό.

    Ας πάρουμε μια περίπτωση πάρα πολύ κοινή, π.χ. «κατ’ αρχήν – κατ’ αρχάς». Δε συμφωνούν όλοι ότι η χρήση του ενός αντί του άλλου συνιστά μαργαριτάρι. Αν όμως εγώ νομίζω ότι συνιστά, και γράφω σχετικό βιβλίο, θα το περιλάβω ακριβώς επειδή είναι πολύ κοινό. Οπότε, αν μεν κάποιος διαφωνεί ότι πρόκειται για μαργαριτάρι, ας με κρίνει γι’ αυτό. Αν όμως δε διαφωνεί, τότε δεν μπορεί να μου πει «τι το ‘βαλες αυτό, που το λένε οι περισσότεροι λάθος, και δεν έβαλες το άλλο που είναι τόσο τερατώδες ώστε αποκλείεται να το πει ποτέ δεύτερος;».

    Η διόρθωση (ή η επισήμανση) ενός κοινού λάθους έχει κάποια χρησιμότητα. Η επισήμανση ενός απίθανου λάθους, πέρα από το να βγάλει γέλιο, μικρή ωφέλεια φέρνει.

  61. Λεύκιππος said

    Αν στον Σέρβο αντιστοιχεί Σέρβα και όχι Σερβίδα, τότε γιατί στον Τούρκο αντιστοιχεί Τουρκάλα και όχι Τουρκίδα ή Τούρκα. Ωχ, μπερδευτήκαμε…

  62. Λεύκιππος said

    56 Κάλλιστα μπορεί να λεχθεί «πθευδή κατάθεθη» από ψευδό. ‘Η μάλλον από πθευδό

    (ούτε αυτό είναι ρατσιστικό, απλή καταγραφή)

  63. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  64. ΣΠ said

    60
    Δεν εννοώ κοινά λάθη που γίνονται συστηματικά, αλλά λάθη που κάνουμε στον προφορικό λόγο και που δεν θα τα κάναμε αν είχαμε τον χρόνο να τα σκεφτούμε, όπως το «μείον τρεις βαθμούς κάτω από το μηδέν». Αυτός που το είπε (μετεωρολόγος προφανώς) ξέρει ότι είναι λάθος αλλά μπερδεύτηκε και ούτε συνειδητοποίησε ότι το είπε έτσι. Μην είμαστε τόσο αυστηροί.

  65. Πέπε said

    @0:
    > > …δεν θα βιαζόμουν να μιλήσω για ανεπάρκεια στη γλώσσα, που υποτίθεται πως χαρακτηρίζει τους ομιλητές. Θα προτιμούσα να μιλήσω για προβληματικές περιοχές της γλώσσας, για περιοχές που βρίσκονται σε φάση γλωσσικής αλλαγής. Για να το πω αλλιώς, όταν σε ένα σημείο της εθνικής οδού συμβαίνουν συνεχώς δυστυχήματα, δεν φταίει μόνο ή κυρίως η κατάρτιση και η επάρκεια των οδηγών -συνήθως φταίει και η χάραξη του δρόμου ή η ποιότητα του οδοστρώματος.

    Κι εδώ έχω μια ένσταση. Πάγια.

    Η ουσία της είναι ότι πρέπει να αποδεχτούμε ότι η γλώσσα έχει δυσκολίες. Η δική μας τουλάχιστον, έχει. Όσες άλλες ξέρω, έστω και επιφανειακά, επίσης έχουν. Έχω βάσιμους λόγους να πιστεύω ότι το ίδιο συμβαίνει με κάθε φυσική γλώσσα. Όσο για τις τεχνητές, δε γνωρίζω, αλλά υπάρχουν νομίζω μεταξύ των σχολιαστών κάποιοι εσπεραντιστές λ.χ., οι οποίοι θα μπορούσαν να μας ενημερώσουν αν σε τεχνητές γλώσσες υπάρχουν σημεία όπου είναι εύκολο να κάνει κανείς λάθος.

    Πάμε τώρα στην αναλογία με τα οδικά ατυχήματα:

    Έστω ένα βουνό, που δεν είναι ανθρωπίνως δυνατό να το διασχίσεις παρά μόνο από ένα δρόμο με επικίνδυνες στροφές. Η οδοποιία έχει κάνει ό,τι καλύτερο μπορούσε, αλλά η διαμόρφωση του εδάφους θέτει κάποια αντικειμενικά ότρια, οπότε και πάλι είναι απικίνδυνος ο δρόμος. Δεν είναι και πολύ απαραίτητο να διασχίσεις το βουνό, μια στα τόσα όμως ενδέχεται να έχει κανείς λόγους να πάει από την άλλη πλευρά του. Υπάρχουν δύο επιλογές: Η μία, κρατάμε τον επικίνδυνο δρόμο, αφού καλύτερος δε γίνεται, και επισημαίνουμε με πινακίδες ότι είναι επικίνδυνος κι ότι όποιος θέλει οπωσδήποτε να τον περάσει πρέπει να προσέχει. Η άλλη, εξαφανίζουμε ολόκληρο το βουνό.

    Σημειωτέον ότι ενώ στον ορεινό δρόμο μπορεί κανείς να σκοτωθεί, στα γλωσσικά ολισθήματα οι κίνδυνοι είναι απείρως μικρότεροι.

    Θα ισωπεδώναμε το βουνό;

  66. loukretia50 said

    62. Για μια στιγμή φοβήθηκα πως ενόχλησα κάποιον!
    Σε κάθε περίπτωση, για να απαλύνω την εντύπωση, κάποια αξιόλογα μαργαριτάρια, άλλου τύπου :
    Το στρείδι και το μαργαριτάρι ~
    The oyster and the pearl https://youtu.be/cP_-yz7s5XQ
    Pearl Jam – Just Breathe https://youtu.be/kuq7RYQ8Wa0

  67. Μαρία said

    64
    Υπό του μηδενός: είναι το κλασικό πια μαργαριτάρι.

  68. loukretia50 said

    Τα μαργαριτάρια στον προφορικό λόγο, μόνο αν προέρχονται από μεγαλόσχημους σοβαροφανείς μου προκαλούν γέλιο.
    Σε κάθε άλλη περίπτωση είμαι επιεικής και ποτέ δε θα κάνω κάποιον που δεν έχει πολλές γραμματικές γνώσεις ή ένα μαθητή να νοιώσει άσχημα.
    Άλλωστε κι εμένα μου ξεφεύγουν – όποιος μιλάει πολύ και γρήγορα…
    Βέβαια αν είναι πετυχημένα, έστω κατασκευασμένα, χαμογελάω.
    Όμως μ΄αρέσει πολύ να τα διαβάζω! Τότε γελάω με τα περισσότερα – απ΄όπου κι αν προέρχονται!

  69. ݂Μανούσος said

    61. Λεύκιππος
    Και όμως Τούρκα (υφάρχει κυρία υφάρχει.. κατά τον Τοτό)

    Γλυκερία
    Δεν μπορώ να καταλάβω,
    Τούρκα αν είσαι για Ρωμιά
    γιά Εγγλέζα για Φραντσέζα,
    και `χεις τόση εμορφιά.

    Κατά τα άλλα ό,τι συνηθίσαμε είναι καλό και άγιο, όλα τα άλλα αποτρόπαια.
    Όπως και στα φαγητά στα γούστα τα ερωτικά κλπ έτσι και στα γλωσσικά.
    Η ΚΝεοελληνική δεν έχει ομοιόμορφες διαβαθμίσεις ούτε στην φωνολογία ούτε στο κοινωνιογλωσσολογικό επίπεδο, έτσι κάθε φράση είναι και λίγο αχταρμάς, πώς να στρώσει; Κινούμαστε άρα βάσει υποκειμενικού γούστου μέχρι να βγει κάποτε άκρη.
    Μέχρι τότε θα χρησιμοποιούμε τους παλιούς χάρτες της Αττικής διαλέκτου και της Καθαρευούσης, όχι απαραιτήτως σφαλερούς.

  70. ΣΠ said

    69
    Και αυτό.

  71. Pedis said

    τι εννοεί ο καλλιτέχνης με τον Τσίπρα που ροχαλίζει;

  72. Jane said

    Εκτός από μαργαριτάρια όμως υπάρχουν και ..αδάμαντες!
    Και δεν είναι φωτοσοπιά 🙂

  73. sarant said

    72 Αυτός είναι εκτός συναγωνισμού, πια.

    65 Υπάρχει και η λύση: ανοίγουμε σήραγγα.

  74. Γιάννης Κουβάτσος said

    72: Το πέρασα για τρολάρισμα. Είπα, δεν μπορεί, αυτό είναι υπερβολικό ακόμα και για τον Λοβέρδο. Μπήκα στο φουμπού του και είναι γεγονός: ο Μαέβιους Παχατουρίδης των Α.Μ.Α.Ν. είναι ο Σερζ Λατούς, ο Γάλλος οικονομολόγος! Α, ρε Τσίπρα, πόσα χρωστάς στους Λοβέρδους, να ‘ξερες…

  75. # 65

    Εκτός από το βουνό, υπάρχει κι ο Μωάμεθ…

  76. Jane said

    Η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Είχε ο Κούλης να διαλέξει ανάμεσα στον Πορτοσάλτε , τον Μπογδάνο και τον Αυτιά και διάλεξε τον Λοβέρδο. Δεν μπορεί κάποια στρατηγική θα έχει!

    Όταν λέω εγώ πως τους πληρώνει ο Τσίπρας 🙂

    Στο μεταξύ το τουήτερ και το φέισμπουκ κάνει πάρτι κι αυτός ακόμη να το κατεβάσει

  77. Πέπε said

    Μα θα αλλάζουμε τώρα την εκφώνηση; 🙂

    Το θέμα είναι: εκεί που πολλοί σπάνε τα μούτρα τους, είναι στα δύσκολα σημεία της γλώσσας (όποιο είναι δύσκολο για τον κάθε ομιλητή). Προτείνεις να απαλείψουμε κάποιες δυσκολίες.

    Ποιες δυσκολίες δέχεσαι να κρατήσουμε, και τι διαφέρουν από τις υπόλοιπες;

    (Συγγνώμη τώρα που το θέτω λες και μου χρωστάς έκθεση, αλλά νομίζω ότι είναι ενδιαφέρον να το δούμε παρά τον άγαρμπο ίσως τρόπο που το θέτω.)

  78. ΚΩΣΤΑΣ said

    76 Είμαι περίεργος να δω τί δικαιολογία θα βρεις, αν ο Τσίπρας χάσει τις εκλογές απ’ αυτούς; 😉

  79. sarant said

    77 Παράδειγμα εξομάλυνσης, οι αναλογικοί τυποι του -άγω, ή ο διεθνής του διεθνή.

  80. Γιάννης Κουβάτσος said

    79: Μα θα χάσει απ’ αυτούς ο Τσίπρας, αν οι δημοσκοπήσεις αυτή τη φορά δεν πέσουν έξω καμιά εικοσαριά μονάδες, ως συνήθως. Αλλά αυτή θα είναι μια ποδοσφαιρικού επιπέδου νίκη. Πανηγύρια, σημαιούλες, κορναρίσματα την Κυριακή, και από τη Δευτέρα πίσω στην καθημερινότητα της μιζέριας και των αενάως διαψευσμένων ελπίδων…Για όσους, βέβαια, τρέφουν ελπίδες σοβαρότερες από το να νικήσει η ομαδάρα-κομματάρα.

  81. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το 80 στο 78.

  82. Μαρία said

    76
    Απίστευτο!
    Κλίκαρα και είδα τα σχόλια π.χ. Vasilis Tsiros ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ ΛΟΒΕΡΔΟ ΤΟΝ ΚΑΛΥΒΑΤΣΗ ΑΝΕΒΑΣΕΣ ΠΡΙΝ 25 ΧΡΟΝΙΑ …ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΡΕ ΝΟΥΜΕΡΟ?

  83. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Dick Dale – Third Stone From The Sun

    From the album Calling Up Spirits – 1996. A song written by Jimi Hendrix.

  84. ΣΠ said

    Το αφαίρεσε. Ευτυχώς υπάρχει η οθονιά στο 72.

  85. sarant said

    84 Όπως συνήθως 🙂

  86. ΣΠ said

    Αυτός είναι ο Σερζ Λατούς.

  87. ΣΠ said

  88. Jane said

    # 78
    Τι να πω; Εδώ υπάρχουν άνθρωποι που θα ψηφίσουν Βελόπουλο που είχε «αυθεντικά χειρόγραφα του Ιησού» και άνθρωποι που ψήφισαν Λεβέντη.

    Παρεμπιπτόντως, είχε ένα ωραίο άρθρο χτες ο Πουλής στο thepressproject με τίτλο «στις πόσες γκάφες αλλάζεις επικοινωνιολόγο;»
    https://www.thepressproject.gr/article/139388/Aksiokratia-stis-poses-gkafes-allazeis-epikoinoniologo

    # 82
    https://pbs.twimg.com/media/D19QhCPWsAAgMxQ.png:large

  89. Jane said

    # 87
    Όχι βέβαια! Αυτός είναι ο Σερζ Λατούς! 🙂

    https://pbs.twimg.com/media/D19fzCzXgAAeiq3.jpg:large

  90. Μαρία said

    88
    Ένα απ’ τα καλύτερα σχόλια είχε φωτογραφία με τους 3 ΑΜΑΝ γυναίκες και στη λεζάντα: Μαρία Κιουρί, Ρόζα Λούξεμπουργκ, Περιστέρα Μπαζιάνα.

    Αυτό όμως των εθνικών φυλάκων δεν είναι αστείο: https://twitter.com/JeronymoBoss/status/1107616803419799552

  91. Pedis said

    σαν πολλά δεν έχουν μαζευτεί τα παραδείγματα με τους ακρο/δεξιούς καραγκιόζηδες που λένε ό,τι θένε;

    Mα δεν μπορεί να είναι τόσο μαλάκες … κάτι άλλο συμβαίνει … μάλλον εφαρμόζουν κάποιον ειδικό κώδικα επικοινωνίας και επιρροής στους ψηφοφόρους τους … που, αν δεν είναι πράγματι εντελώς, είναι πιο μαλάκες από αυτούς.

  92. Κατερίνα said

    Ο Τσίπρας, κυρ Κουβάτσο, είναι ζήτημα να έχει διαβάσει ένα ποίημα του Σολωμού, ή έναν πλατωνικό διάλογο ολόκληρο. Ποιον Λατούς να έχει διαβάσει; τα πιστεύεις αυτά;

  93. sarant said

    91 Απλώς, ο καθένας πλειοδοτεί σε σχέση με τον προηγούμενο.

  94. Συντετριμμένος πρέπει να ομολογήσω ότι πλατωνικό διάλογο ολόκληρο ούτε εγώ πρέπει να έχω διαβάσει. Α όχι ψέματα, κάναμε τον Πρωταγόρα στο λύκειο. Και ξέρω και των Ψαρών την ολόμαυρη ράχη απ’ έξω. Τέρας μορφώσεως!

  95. Μαρία said

    Βρέθηκε η πιθανή πηγή του Λοβέρδου.

  96. Γιάννης Κουβάτσος said

    92: Θεια-Κατερίνα, δεν ήξερα ότι ο Πλάτων και ο Σολωμός είναι τα σκαλοπάτια για να φτάσει κανείς στον Λατούς. Άλλωστε, τι μου τα λες εμένα, στον Λοβέρδο πέστα.

  97. Μαρία said

  98. Πέπε said

    @79:
    Ναι, δε ρωτάω αυτό, τέτοια παραδείγματα είναι γνωστά σ’ όλους τους τακτικούς αναγνώστες.

    Παράδειγμα δύσκολου, με παγίδες όπου κάποιοι πέφτουν, που ΔΕΝ προτείνεις να αλλαχτεί;

    _____________

    (Επίσης, «ο διεθνής του διεθνή» δεν είναι εξομάλυνση, από τη στιγμή που «ο διεθνής του διεθνούς» δεν είναι ανώμαλο αλλά σύμφωνο με το πρότυπο κλίσης μιας ολόκληρης πολυάριθμης ομάδας επιθέτων.)

  99. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και καλά, ο διεθνής-του διεθνή, άντε και εξομαλύνθηκε. Με το ουδέτερο τι θα γίνει;

  100. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Καλησπέρα σας από το Ιλλινόϊ,

    Μιάς κι ο λόγος για μαργαριτάρια κι επειδής έξι σχόλια ασχολούνται με τον 79χρονο Γάλλο οικονομολόγο Σέρζ Λατούς και τον 60χρονο Ρωμιό δημοσιογράφο Γιάννη Λοβέρδο, το Επιτελείο μας σάς υπενθυμίζει ότι ο Λατούς είναι φαιδρή περίπτωση, κάτι σαν «Βαρουφάκης της Γαλλίας».

    1. Το 2011 πρόβλεπε ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩ μέσα στους επόμενους μήνες (κάτι πήγε να πεί η σχολιάστρια Μαρία στο 97, αλλά μάς απέκρυψε το σχετικό βίντεο)

    2. Στην ίδια συνέντευξή του στο «Κρήτη TV» ο Λατούς συμβούλευε το 2011 τους Κρητικούς να κηρύξουν την Αυτονομία της Κρήτης από την Ελλάδα και να τυπώσουν δικό τους νόμισμα για να σωθούν από το Ευρώ

    Για όσους το αγνοούν, ο Σέρζ Λατούς είναι οπαδός του Ζάν-Ζάκ Ρουσσώ, με την έννοια ότι επιθυμεί την Επιστροφή της Ανθρωπότητος στην αρχέγονη ειδυλλιακή κατάσταση (χωρίς τεχνολογία κλπ.) και άλλες τέτοιες παλαβομάρες που ακόμα κι ο δικός μας ο Γιάνης Βαρουφάκης δεν τολμά να ξεστομίσει δημοσίως…

  101. ΚΩΣΤΑΣ said

    100 Αυτός είναι ο Σέρζ Λατούς; Ώι μάνα μ’ … Ψηφίζω Λοβέρδο 😉 🙂 😛

  102. Αιμ.Παν. said

    «Σεισμός 6 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ» λέγανε οι (τιβι)δημοσιογράφοι, και μέχρι πριν 10-15 χρόνια τους διόρθωναν οι σεισμολόγοι » το σωστό είναι 6 Ρίχτερ, δεν είναι βαθμοί, είναι όπως λέμε Βολτ ή Αμπέρ, δεν λέμε βαθμοί της κλίμακας βολτ ή αμπέρ»…

    Οι (τιβι)δημοσιογράφοι εκεί, τον χαβά τους…

    Τώρα πιά και οι σεισμολόγοι λένε «βαθμοί Ριχτερ»…

    Τελικά το σωστό το ορίζουν οι δημοσιογράφοι ;; (για να μην γίνω κακός και τους ονομάσω δημοσιοκάφρους, που είναι η πραγματική ποιότητα πολλών…)

  103. Μαρία said

    98
    >από τη στιγμή που «ο διεθνής του διεθνούς» δεν είναι ανώμαλο αλλά σύμφωνο με το πρότυπο κλίσης μιας ολόκληρης πολυάριθμης ομάδας επιθέτων
    Πλάκα κάνεις; Ανωμαλάρα είναι για το μορφολογικό σύστημα της ΚΝΕ, δάνειο απ’ τα αρχαία με συντηρητικό μακράς διαρκείας της καθαρεύουσας. Ξένο σώμα δηλαδή κι όπως όλα τα δάνεια με τα χρόνια εξομαλύνεται. Αυτός είναι ο λόγος που προσαρμόζεται η γενική απο -ους σε -η κι όχι επειδή το προτείνει ο Νικοκύρης.
    Στα τέλη του 19ου αι. όταν μεταφράστηκε στα ελληνικά το international εκτός απ’ το διεθνής υπήρξε και η πρόταση διεθνικός αλλά φαίνεται οτι δεν άρεσε.

  104. leonicos said

    Βρησκόμουν παρα μαργατοθιν αλός

    Ψέματα, σκοτώθηκα στη δουλειά

    Έγραψα για το πέροχο αφήγημα του Τζι στο χτεσικνο για να μη μαλώσουν

    Αλλά θατο ξαναδιαασω και θα γράψω αύριο

  105. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

  106. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο Λατούς είναι θεωρητικός της αποανάπτυξης. Το να βαφτίζουμε φαιδρό ότι δεν έχουμε καν ακουστά, ε, αυτό κι αν είναι φαιδρό. Έχει θεωρητικό έργο, δεν είναι κάνας νεοχίπης, όπως προσπαθούν να τον παρουσιάσουν οι άσχετοι, οι οποίοι δεν θα τα έβγαζαν πέρα μαζί του σε μια συζήτηση.

  107. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Παιδιά πολύ ωραία τα είπατε με τους μαργαρίτες και εξαιρετικά/μαργαριταρένια και τα…συναμφότερα 🙂 . Γέλασα με πολλά.

    Θηλυκό κατέληγε και το μαργαριτάρι στα σχολικά χρόνια: Μελεαγρίνη η μαργαριτοφόρος ,μαθαίναμε (και πραμ΄ άλλο δε θυμούμαι 🙂 ) .

    Τους μαργαρίτας του Χριστού λέει το τροπάρι των Αγίων Δέκα μας των Κρητικών.

  108. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>απέραντο λιβάδι με τους μαργαρίτες
    ή
    τα σφάλματά σου πέλαγα*

    *εκεί συναντούμε τους μαργαρίτες αφού

  109. mitsos said

    Καλησπέρα
    Διαπιστώνω πως κάποιοι πλέον δεν αρκούνται σε χαρακτηρισμούς διανοητών χωρις να επικαλεστούν τεκμήρια σοβαρά π.χ. από τιτιβίσματα 🙂

    Από τη οφείλω να αναγνωρίσω πως δεν είναι εύκολο να ξεχωρίσεις τον Λατούς από εκείνη την μικρή αλλά θορυβώδη ομάδα Ευρωπαίων Οικονομολόγων και Κοινωνιολόγων που αρέσκονται στην δημόσια έκθεσή τους όχι μόνο φιλοσοφώντας αλλά ρισκάροντας και προβλέψεις που σύντομα διαψεύδονται.

    Από την άλλη όμως είναι επίσης αλήθεια πως οι περισσότεροι από τους Άριστους που λοιδωρούν σήμερα τον Λατούς ανήκουν σε εκείνη την μεγάλη μερίδα του πληθυσμού που μιλούν για «ανάπτυξη» και εννοούν την «ευημερία των αριθμών», όπως είχε χαρακτηρίσει ο Γ. Παπ ο πρεσβύτερος, την ανάπτυξη των οικονομικών δεικτών … Για να μην πω ότι αναπαράγουν ενάντια στον Λατούς τα πιο ακραία επιχειρήματα του Homo Economicus, δηλαδή τα επιχειρήματα του ακραίου νεοφιλελευθερισμού.

    Αν οι θεωρίες του Λατούς όμως φαίνονται να οδηγούν σε προβλέψεις που προκαλούν γέλιο σε ορισμένους σίγουρα αυτό δεν είναι τόσο άσχγμο. Όχι τουλάχιστον όσο ο θρήνος για τις καταστροφές που αφήνουν πίσω τους οι νεοφιλελεύθερες οικονομικές πρακτικές.

  110. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Να παράξει περισσότερα απ’ αυτά που πάραξε
    Σαν παραπαράξει θα πα ΄ράξει

  111. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Καλησπέρα σας και πάλι από Ιλλινόι,

    Μού προκαλεί αλγεινή εντύπωση (ίσως να φταίει η φανερά πεσμένη κίνησις στο Ιστολόγιο…) ότι απαξάπαντες οι σχολιασταί τηρούν σιωπήν παλαιάς Αρσακειάδος στην είδηση της Δεκαετίας που έσκασε σήμερα Δευτέρα 18 Μάρτη 2019 και αφορά την επίσημη παραδοχή του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων ότι ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΦΩΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΕΛΩΡΙΑ ΑΠΑΤΗ κι ότι στην πραγματικότητα ανάβει με αναπτήρα (ή με σπίρτα) και απλώς ευλογείται από την Αγία μας Εκκλησία!..

    Το θέμα προέκυψε από το μόλις κυκλοφορηθεν βιβλίο του βιογράφου του Δ. Λιαντίνη, γνωστού ελληνόψυχου δημοσιογράφου Δημήτρη Αλικάκου, ο οποίος πήγε στα Ιεροσόλυμα και παγίδεψε δεκάδες κληρικούς της Σιωνίτιδος Εκκλησίας, οι οποίοι και παραδέχτηκαν την ΑΠΑΤΗ μπροστά στην κάμερα.

    Προς τιμήν του, ο «Αντέννα» έκανε απόψε στο Κεντρικό του Δελτίο 4η είδηση την εν λόγω απάτη (παρουσιαστής ο Νίκος Χατζηνικολάου) και αξίζει να δείτε ΕΔΩ (από το 31:00 έως το 36:37 του βίντεο) τις εκπληκτικές αποκαλύψεις…

    Για όσους βαριούνται να δούν το βίντεο από το αποψινό Δελτίο του «Αντέννα», το Επιτελείο μας αναρτά μερικές κάρτες από τους διαλόγους του Αλικάκου με τους κληρικούς του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων


    Κατόπιν των ανωτέρω συγκλονιστικών αποκαλύψεων, καλούνται επειγόντως οι ευσεβείς χριστιανούληδες του Ιστολογίου (Theo, Blog-oti-nanai, Ριβαλντίνιος κλπ.) να μάς εξηγήσουν γιατί ο πάτρωνάς τους, παπα-Γιώργης Μεταλληνός, μάς κοροΐδευε ψιλό-γαζί τόσα χρόνια.

    Υπόψιν ότι υπάρχουν δεκάδες βίντεο στο YouTube, στα οποία ο χριστιανοταλιμπάν παπα-Μεταλληνός διαρρηγνύει τα ράσα του ότι το θαύμα του Αγίου Φωτός είναι όντως ΘΑΥΜΑ, και ότι ο Κοραής (που πρώτος αποκάλυψε την ΑΠΑΤΗ) ήταν ένας ελεεινός ψεύτης.

    ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ: Αν προκληθούμε από τους χριστιανούληδες, θα αναρτήσουμε τα εν λόγω βίντεο και δεν θα ξέρουν πού να κρυφτούν…

  112. Μαρία said

  113. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Περί Λατούς (και άλλων δαιμονίων…):
    Παρακολουθώ αρκετά συχνά την εκπομπή «Αντιθέσεις» του Γ. Σαχίνη στο τοπικό κανάλι ΚΡΗΤΗ TV. Ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος συνήθως καλεί και συνομιλεί με σοβαρούς ανθρώπους σε ένα σχετικά καλό (έως και πολύ καλό) επίπεδο. Μερικές φορές, όμως, έχει προσκεκλημένους αμφίβολης σοβαρότητας, με χαρακτηριστικό τους γνώρισμα το ότι έχουν διατυπώσει κάποια «αιρετική» θεωρία ή «ριζοσπαστικές» απόψεις ή θεωρούνται «ειδήμονες» σε διάφορα θέματα – πάντα με μια δόση ιδιαιτερότητας . Βέβαια, και στις δυο περιπτώσεις, στόχος είναι η επίτευξη θεαματικότητας, εννοείται… Αλλά, αυτό είναι άλλο θέμα].

    Την εκπομπή με τον κ. Λατούς δεν θυμάμαι να την παρακολούθησα τότε (2011). Είδα εκτενή της αποσπάσματα τώρα. Και τις μεν περί τα οικονομικά θεωρίες του (αποανάπτυξη, κατάρρευση ευρώ κλπ) δεν θέλω να τις σχολιάσω, αφού δεν έχω επαρκή δεδομένα και γνώση γι’ αυτές. [Η προσέγγιση του Mitsos στο σχ. 109 με εκφράζει αρκετά].
    Ωστόσο, θεωρώ ένδειξη μη σοβαρότητας το να πιάνει και να θίγει/ανοίγει, τόσο ανερμάτιστα (και με χαλαρό έως χαζοχαρούμενο ύφος), θέματα πολιτικής αυτονομίας της Κρήτης και μάλιστα με θολούρες του τύπου «σε όσο πιο ευρεία κλίμακα γίνεται»!! Μου φαίνεται ανευθυνότητα (εις την ν…)

    Και για το σημερινό θέμα (για να το ελαφρύνουμε λίγο…)
    – Νομίζω κι εγώ, όπως και πολλοί σχολιαστές πιο πριν, ότι μερικοί μαργαρίτες είναι… θαμποί (ή ψευδομαργαρίτες).
    – Στην Κρήτη, τους με την «άγραν σαλιγκαριών» ασχολούμενους τους λέμε ’’χοχλιδολόγους’’. Ο κ. Μουτσάτσος θα μπορούσε λοιπόν να λέγεται ’’μαργαριτολόγος’’; (φατσούλα).
    – Και στο εξώφυλλο: Οι βουτηχτάδες – έχω την εντύπωση ότι – μαζεύουν από το βυθό τα όστρακα κλειστά, τα ανεβάζουν στην επιφάνεια και εκεί τα ανοίγουν (ή ανοίγουν μόνα τους;) με την ησυχία τους. Ο του εξωφύλλου το βρίσκει ανοιχτό, έτοιμο και λαμπερό και υπερμέγεθες. Τι θέλει να πει ο ποιητής;

  114. Ω, ρε γκαϊλέ ο άνθρωπος…

    Καλησπέρα, καλημέρα (ανάλογα με την ώρα που διαβάζει ο καθένας).

  115. Το 114 (προφανώς) για το 111

  116. ΚΩΣΤΑΣ said

    109 Μήτσο, επειδή θέτεις σοβαρά το θέμα του Λατούς, στα σοβαρά κι εγώ, έχω να πω τα εξής. Δεν έχω οικονομικές και εξειδικευμένες σχετικές γνώσεις για να κρίνω ως οικονομολόγο τον Λ. Διαισθητικά μόνο, είμαι πολύ επιφυλακτικός σε όσους έχουν καινοφανείς θεωρίες που δεν εφαρμόζονται πουθενά αλλού. Φοβάμαι μήπως μας καταντήσουν χαμστεράκια για πειράματα.

    Αν αυτά που φαίνεται να είπε στο ΚΡΗΤΗ TV είναι αληθινά, τότε τον φοβάμαι περισσότερο.

    Τώρα, επειδή εδώ αρκετοί κάνουν πλάκα και τρολάρουν, σε αυτό το πνεύμα κι εγώ έκανα πιο πάνω ένα ανάλογο σχόλιο για τον Λ. Μην το παίρνεις σοβαρά υπόψη σου.

  117. Pedis said

    «The globe downshifted», S. Latouche, (2006)
    https://mondediplo.com/2006/01/13degrowth

    Eco-compatible capitalism is conceivable in theory, but unrealistic in practice.

    Mechanisms for countering power with power, as existed under the Keynes-Fordist regulations of the Social Democratic era, are conceivable and desirable. But the class struggle seems to have broken down. The problem is: capital won.

    A society based on economic contraction cannot exist under capitalism. But capitalism is a deceptively simple word for a long, complex history. Getting rid of the capitalists and banning wage labour, currency and private ownership of the means of production would plunge society into chaos. It would bring large-scale terrorism. It would still not be enough to destroy the market mentality. We need to find another way out of development, economism (a belief in the primacy of economic causes or factors) and growth: one that does not mean forsaking the social institutions that have been annexed by the economy (currency, markets, even wages) but reframes them according to different principles.

    With our cities and towns restructured around little neighbourhood republics, we could turn our attentions to the more thorough reorganisation of human land use recommended by the Italian town-planner Alberto Magnaghi. He suggests “a long and complex period (50 to 100 years) of purification. During this period people will no longer be engaged in turning more and more fens and fallow land over to farming, nor in pushing transport links through such areas. Instead, we will set about cleaning up and rebuilding the environmental and territorial systems that have been destroyed and contaminated by human presence. In so doing, we shall create a new geography” (14).

    purification … by human presence!

  118. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Επειδής αντιλαμβάνομαι ότι πιό πολύ σάς εντυπωσίασαν οι αποκαλύψεις μας για τον Λατούς (σχ. 100), παρά για την ΑΠΑΤΗ του Αγίου Φωτός (σχ. 111), σάς αποχαιρετώ για απόψε με μία είδηση που tweet-αρε προ ολίγων λεπτών ο Πλανητάρχης Ντόναλντ και σίγουρα θα «την θάψουν» όλα τα ΜΜΕ στο Ρωμέικο:

    Ο Τράμπ χαρίζει σε φιλανθρωπικά ιδρύματα ΟΛΟΚΛΗΡΟ τον μισθό του ως Πρόεδρος των ΗΠΑ (400.000 ευρώ τον χρόνο), δηλαδή δουλεύει τζάμπα. Στο χρεοκοπημένο Ρωμέικο, ο Πρόεδρος Πάκης παίρνει 350.000 ευρώ τον χρόνο για να βγάζει δεκάρικους λόγους και τα βάζει ΟΛΑ στην τσέπη του.

  119. Γιάννης Ιατρού said

    109: ..κάποιοι πλέον δεν αρκούνται σε χαρακτηρισμούς διανοητών χωρίς να επικαλεστούν τεκμήρια σοβαρά π.χ. από τιτιβίσματα..
    Ναι, και διαλέγουν μάλιστα την «αφρόκρεμα», εγνωσμένου κύρους πουλάκια. Γίνεται να μη θαυμάσεις τον αξιοπρεπή, δυνατό αγώνα που δίνουν;

  120. Πέπε said

    @103:
    Υπερβολή.

    Πρώτον, ανώμαλο είναι ένα μόνο του, ή άντε δυο-τρία. Δε λες ανώμαλη μια ολόκληρη κατηγορία με δεκάδες επίθετα, αρκετά εκ των οποίων είναι κοινότατα. Ίσα ίσα που είναι αρκετά εδραιωμένα στη γλωσσική συνείδηση ορισμένων ομιλητών ώστε να δίνουν και πρότυπο για λάθη όπως «οι επικεφαλείς».

    Δεύτερον, τι παναπεί ξένο σώμα; Ξένο σώμα στην αμιγώς λαϊκή γλώσσα, που μόλις προχτές λέγαμε ότι είναι συζητήσιμο αν υπήρξε ποτέ και βέβαιο ότι δεν υπάρχει σήμερα; Μέσω της λόγιας γλώσσας, από τότε που διακρινόταν πιο ξεκάθαρα από τη λαϊκή μέχρι και σήμερα που η απόσταση είναι πολύ μικρότερη, η κατηγορία αυτή έχει μακρά αδιάλειπτη παρουσία.

    Ας ληφθεί υπόψιν και το εξής: Όσοι δεν ξέρουν ή τέλος πάντων δεν προτιμούν να το κλίνουν κατά τον παραδοσιακό τρόπο (τι κορεκτίλες αναγκάζεται κανείς να λέει…), μπορεί στο αρσενικό να λένε «ο διεθνής του διεθνή», και στο θηλυκό «η διεθνή της διεθνής», πράγματα που συμφωνούν με άλλα κλιτικά πρότυπα, δεν θέρω αν κάποιοι λεν και «οι διεθνοί, οι διεθνές», αλλά στο ουδέτερο τι γίνεται; Τα διεθνής, τα διεθνές, πάντως σίγουρα όχι τα διεθνά. Άρα, ακόμη κι αν κάποιο από τα σημερινά λάθη επικρατήσει ως το αυριανό σωστό, εξομάλυνση δεν τη λες ούτε διασταλτικά. (Και κάποιοι που λένε «τα ευφυά», «τα υγιά», δεν ακούγεται σαν απλοποίηση ή εξομάλυνση, ούτε σαν κάτι που ενδέχεται να κερδίσει έδαφος.)

  121. Γιάννης Ιατρού said

    Για τους ρέκτες 🙂
    Άρθρο De-growth: an electoral stake? (2007) και το


    Εδώ

  122. Αγγελος said

    Πέπε (65), ναι, δυστυχώς, ακόμα και στην Εσπεράντο υπάρχουν στοιχεία όπου οι περισσότεροι σκοντάφτουν, όπως η συστηματική διάκριση μεταβατικών και αμετάβατων ρημάτων: τα «αρχίζω» και «τελειώνω» π.χ. λέγονται komenci και fini όταν σημαίνουν «αρχίζω κάτι» και «τελειώνω κάτι» αλλά komenciĝi και finiĝi όταν σημαίνουν «αρχίζω να γίνομαι» και «φτάνω στο τέλος μου» (π.χ. «το μάθημα αρχίζει/τελειώνει»)· απεναντίας, το αμετάβατο «παύω» («η βροχή έπαψε») λέγεται ĉesi και το «θέτω τέρμα» («πάψε να κλαις») ĉesigi. Ομοίως, τα «καίω» (=φλέγομαι) και «βράζω» (=κοχλάζω) λέγονται bruli και boli, όταν όμως σημαίνουν «καίω κάτι» ή «βάζω κάτι να βράσει» γίνονται bruligi και boligi. Είναι διακρίσεις όπου σχεδόν όλοι μπερδεύονται…

  123. Γς said

    61:

    κι απ τον Πέρση, περσίδα

  124. Γς said

    122:

    > όταν όμως σημαίνουν «καίω κάτι» ή «βάζω κάτι να βράσει» γίνονται bruligi και boligi.

    Ναι, bruligi. Οπως Vi bruligis λ.χ.

    Vi bruligis mian proksimulon

  125. Μαρία said

    120
    Όλη η ομάδα αποτελεί ανωμαλία για τη μορφολογία της ΚΝΕ. Τα επίθετα είναι όλα λόγια δάνεια και βέβαια δεν είναι κοινότατα με εξαίρεση ίσως το επίθετο διεθνής, γι’ αυτό και τα περισσότερα «λάθη» στην κλίση παρατηρούνται σ’ αυτό επίθετο. Για πολλά άλλωστε απ’ αυτά υπάρχει κι ο ομαλός νεοελλ. τύπος σε -ος.
    Δεν είναι δουλειά μας να υποδείξουμε πώς θα λέγεται το ουδέτερο. Θα λέγεται όπως θα το λένε. Το σίγουρο είναι οτι οι φυσικοί ομιλητές και όχι μόνο οι αγράμματοι (την γενική της διεθνής την πρωτάκουσα απ’ το Σημίτη πριν απο εικοσπενταριά χρόνια) θα συνεχίσουν να τσαλακώνουν την κλίση.

  126. Μαρία said

  127. # 99

    το διεθνέ κατά το μερσεντέ των ταξιτζήδων !

  128. Γς said

    29:

    > Το «Σέρβα», που μου ακούγεται κακόηχο

    Το Σερβολέι;

    H Chevrolet Malibu μου. Την πούλησα 50 USD

  129. Γς said

    127:

    Μ έφτιαξες!

  130. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Διακόπτω την σιωπή μου και επανέρχομαι για να καταθέσω το μεζεδάκι της Δεκαετίας που έλαβε χώραν λίγο πρίν τα μεσάνυχτα της Δευτέρας 18 Μάρτη 2019 (ώρα Ρωμέικου) στην εκπομπή «Η Επόμενη Μέρα» της ΕΡΤ-1.

    Όταν η Συριζαία Ράνια Σβίγκου κάλεσε την (βαφτισμένη από τον Τέως) βουλευτίνα της Ν.Δ. Μισέλ Ασημακοπούλου να δηλώσει αν θα ξαναπάει μάρτυρας στην Έφεση του καταδικασμένου για επί χρήμασι συνουσία με ανηλίκους πρώην βουλευτού της Νουδούλας, Νίκου Γεωργιάδη, η Μισέλ απάντησε ότι στις Εφέσεις ΔΕΝ καλούνται Μάρτυρες από το Δικαστήριο!!!!!…

    Μεταφέρω επί λέξει την στιχομυθία των δύο γυναικών, (από το 1:34:30 μέχρι το 1:35:00 του βίντεο , για να αντιληφθούν όλοι πόσο απελπιστικά άσχετοι είναι οι πολιτικάντηδες και οι δημοσιογράφοι στο Ρωμέικο…

    ΡΑΝΙΑ ΣΒΙΓΚΟΥ: «Κυρία Ασημακοπούλου, σάς παρακαλώ… απαντήστε μου σε ένα ερώτημα: Στον δεύτερο βαθμό της Δίκης του κυρίου Γεωργιάδη, θα πάτε μάρτυρας υπεράσπισης;»

    ΜΙΣΕΛ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ: «Κατ’ αρχάς είστε ΑΣΧΕΤΗ επί της διαδικασίας. Η ΕΦΕΣΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ. Οπότε… μάθετε πρώτα Νομικά και μετά θέστε μιά ερώτηση…»

    ΡΑΝΙΑ ΣΒΙΓΚΟΥ: «Αλλιώς θα πηγαίνατε; Δεν θα καλέσει μάρτυρες υπεράσπισης ο κύριος Γεωργιάδης;»

    ΜΙΣΕΛ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ: «Χά, χά, χά, τώρα για Νομικό είναι αστείο πράγμα αυτό που λέτε… Τώρα που σάς απάντησα, μπορείτε να μού απαντήσετε κι εσείς παρακαλώ;…»

    Όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, ΟΥΔΕΙΣ από τους παριστάμενους στο στούντιο της ΕΡΤ-1 (οικοδεσπότης Σεραφείμ Κοτρώτσος, δημοσιογράφος Φώφη Γιωτάκη, εκπρόσωπος ΚΙΝΑΛ Σταμάτης Μαλέλης κι ένας νεοδημοκράτης δημοσιογράφος) τόλμησε να διορθώσει την βαφτισιμιά του Κωνσταντίνου Γλύξμπουργκ για την ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΓΚΑΦΑ της!..

    Όπως γνωρίζει και ο τελευταίος χασοδίκης δικηγοράκος, βεβαιότατα και έχουν Μάρτυρες οι Δίκες του 2ου βαθμού (Εφέσεις) στο Ρωμέικο!..

    ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ: Θα τολμήσει, άραγες, ο κ. Σαραντάκος να κράξει το Σαββάτο στα μεζεδάκια την απίστευτη γκάφα της βαφτισιμιάς του Γλύξμπουργκ, ή θα τηρήσει και σε αυτή την περίπτωση «άκρα του τάφου σιωπή», όπως κάνει με τον μπολσεβίκο φιλαράκο του, Παντελή Μπουκάλα

  131. Γς said

    Α και θυμήθηκα κάτι δικούς μου.

    Τους ζήλεψα. Τους έγραψα και τους ανέβασα στον ΓιουΣωλήνα.

    Νά’ χα τα νιάτα τους!

  132. Γς said

    131->129

  133. Γς said

    130:

    Ωχ, μωρε (Θεο)αδελφάκι μου.

    Κι έλεγα γιατί γέρνει η βάρκα…

  134. # 128

    Την πούλησες ; Δεν πειράζει ! Θα σου πάρω άλλη

    I’ ll buy you a Chevrolet… ( Donovan)

  135. Παναγιώτης Κ. said

    @34. Με τα Μαθηματικά ασχολούνταν οι άνθρωποι από αρχαιοτάτων χρόνων και εννοείται ότι το επίπεδο αυστηρότητας ήταν στοιχειώδες. Αυτό όμως δεν μειώνει την αξία των μαθηματικών τους ιδεών και εν γένει των επιτευγμάτων τους πάνω στα Μαθηματικά. Πρόκειται για μια διαδικασία που συνεχίζεται αενάως.
    Κριτήριο για την αξία των Μ. είναι το γεγονός ότι αυτά «λειτουργούν» αφού δίνουν απαντήσεις σε πολλά ερωτήματα και είναι αναντικατάστατο εργαλείο για όλες τις επιστήμες. Αυτή λοιπόν είναι η ουσία των Μαθηματικών. Ότι αυτά «λειτουργούν».

  136. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το 2011 πάντως ο Λατούς ήταν αρκετά σοβαρός ώστε να του πάρει συνέντευξη η Καθημερινή:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.kathimerini.gr/427170/article/politismos/arxeio-politismoy/lith-af8onia-o-neos-tropos-zwhs&ved=2ahUKEwix36n_2IzhAhVExaYKHay9A6QQFjAEegQIBBAB&usg=AOvVaw2xMiUBdMwhKqgwBslCX8kR&cshid=1552946664460

  137. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Γραφικοί» διεθνώς χαρακτηρίζονται στοχαστές σαν τον Τσόμσκι και τον Λατούς, όσοι δηλαδή επικρίνουν συστηματικά και εμπεριστατωμένα τα πεπραγμένα του νεοφιλελευθερισμού και της ΤΙΝΑ. Και χαρακτηρίζονται έτσι από τα ΜΜΕ και τις γραβατοφορομένες γραφίδες που έχουν αναλάβει τον ρόλο των παγκόσμιων διαμορφωτών γνώμης. «Δούλευε χαμογελαστός οκτάωρα και δωδεκάωρα για 300 ευρώ, γιατί δεν υπάρχει εναλλακτική λύση και όσοι την ψάχνουν είναι γραφικοί».

  138. Αιμ.Παν. said

    118…

    Ενδιαφέρουσα η άποψη ότι το Υπουργείο Εθνικής Ασφάλειας (Department of Homeland Security) είναι φιλανθρωπική οργάνωση και έχει ανάγκη τον πτωχό οβολό του Προέδρου Trump…

  139. Γς said

    Συγγενείς, γνωστοί και φίλοι αποχαιρέτησαν χτες το απόγευμα την Σουζάνα Χριστοπούλου στον Ιερό Ναό της Παντοβασιλισσας στη Ραφήνα, σύζυγο του πρωην Δημάρχου και αγαπητή φίλη της Ειρήνης μου, όσο ζούσε κι αυτή.

    Πολύς κόσμος. Καραμανλής με την Νατάσσα, πρώην υπουργοί, βουλευτές, δήμαρχοι περιφερειάρχες και η αφεντιά μου με τον φίλο μου καθηγητή της ιατρικής και συμφοιτητή του άντρα της να λέει στον Παλαιοκρασσά ότι ήταν η Σουζάνα, γραμματέας τότε του υπουργού, που ετοίμασε τα έγγραφα με τις πιστώσεις για τον διορισμό του μετά την εκλογή του στην Ιατρική.

    Κι εγώ να του λέω ότι κατά τύχη ήταν χτες στην εξόδιο ακολουθία της πρώην υφισταμένης του, μιας και δεν είχε την τύχη του Αξαρλιάν που σκότωσε η 17Ν αντ αυτού.

    Ηθελα να τον ρωτήσω αν προτίθεται να ζητήσει ποτέ συγνώμη γι αυτό από τους κ.κ. Ξηρούς και Συντροφία αλλά είπα να μην τοπαρακάνω.

    Δεν κατεβαίνω άλλωστε για ευρωβουλευτής

  140. Γιάννης Κουβάτσος said

    Συνέντευξη του Λατούς στην Καθημερινή το 2011:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.kathimerini.gr/427170/article/politismos/arxeio-politismoy/lith-af8onia-o-neos-tropos-zwhs&ved=2ahUKEwix36n_2IzhAhVExaYKHay9A6QQFjAEegQIBBAB&usg=AOvVaw2xMiUBdMwhKqgwBslCX8kR&cshid=1552946664460

  141. nikiplos said

    138@ πάντως από κύκλους της ΕΛΑΣ, ξέρω ότι τον έβριζαν γιατί παράτησε τη σύζυγό του σύξυλη μέσα στο αυτοκίνητο και την κοπάνησε αλά Γαλλικά… 🙂

  142. Pedis said

    # 121 – Even if governments of the “left” adopt right-wing policies and, failing to dare the “decolonization of the imaginary”, are condemned to social-liberalism, still, growth objectors, supporters of the construction of a de-growth convivial, serene and supportive society, know how to make a distinction (if it were weak) between Jospin and Chirac, Schroeder and Merkel, Prodi and Berlusconi, and even between Blair and Thatcher… When going to vote (what we advise them to do), they know that, even if no government programme takes into account the necessary decrease of our ecological footprint, they must, all the same, side themselves with the values of sharing, solidarity, equality and fraternity, rather than with those of freedom of enterprise (and freedom to exploit). These values cannot be based on the massacre of other species and the devastation of nature, and it is advisable to extend the benefit to the future generations. This is why our combat is set resolutely against globalisation and economic liberalism.

    να ψηφίσετε Μπλαιρ διότι θα πει μια καλή κουβέντα για τις αξίες της αλληλεγγύης και της ισότητας, άσχετα που δεν τις πιστεύει και δεν θα αφήσει κολυμπιθρόξυλο απο τις ιδιωτικοποιήσεις, την πολεμοκαπηλεία και την επιπλέον ασυδοσία των μονοπωλιακών ομίλων στην οικονομία, αλλά την καλή κουβέντα θα την ακούσει ο Θανάσης, θα τη μεταφέρει στην Κική θα πάρουν θάρρος, θα τη συζητάνε θα περάσει στα παιδιά και από κει στα εγγόνια και κάποτε θα γίνει κατανοητό σε όλο και περισσότερους ότι ο Μπλαιρ χωρίς να το θέλει βοήθησε απίστευτα τους σκοπούς του αγώνα.

  143. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

  144. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    @125 (+103), Μαρία: Απαντώντας στον Πέπε (σχ. 120+98) με τσίγκλησες (ενικός του ιστολογίου…), σχετικά με τα τριγενή και δικατάληκτα επίθετα -ης/-ης/-ες. (Φαντάζομαι ότι θα έχει συζητηθεί παλιότερα εδώ, αλλά εγώ είμαι σχετικά καινούργιος…)

    Λες: «Τα επίθετα είναι όλα λόγια δάνεια και βέβαια δεν είναι κοινότατα με εξαίρεση ίσως το επίθετο διεθνής…». Νομίζω η δεύτερη πρόταση ’’μπάζει’’. Γιατί, λόγια δάνεια μπορεί να είναι, αλλά χρησιμοποιούνται ευρύτατα και ωραιότατα και αποτελούν ’’μέλος’’ και καθόλου ’’ξένο σώμα’’ – της ΚΝΕλληνικής. Μη μου πεις ότι δεν είναι κοινότατα τα:
    – επιμελής, αμελής, αρτιμελής κλπ
    – ευπαθής, απαθής, ωραιοπαθής κλπ
    – οικειοθελής, αφελής, μακροσκελής κλπ
    κ.ά. πολλά.
    Για να μην αναφέρω τα πάμπολλα επίθετα ή ουσιαστικοποιημένα επίθετα αυτής της ομάδας που συναντάμε σε διάφορους επιστημονικούς τομείς (μαθηματικά, ιατρική, φυσική κλπ)

    Προφανώς, για αρκετά από αυτά – έχεις δίκιο – υπάρχουν και νεολλ. τύποι που στέκουν πολύ καλά και, πιθανότατα, θα υπάρξουν κι άλλοι. Π.χ.
    – χαώδης (εδώ υπάρχει-μια χαρά-και το χαοτικός, -ή, -ό)
    – αβαθής (κι εδώ θα λέγαμε ομαλότατα ανάβαθος, -η, -ο)
    κ.ά.
    Για τα περισσότερα όμως δεν ισχύει αυτό. Ποιος είναι ο ομαλός νεοελ. τύπος (με ίδια ρίζα), αντίστοιχα, των παραπάνω λέξεων: επιμελικός, επιμελός;; – ευπαθός, ευκολόπαθος;; –
    Μήπως όμως τούτα όλα δεν συνθέτουν και την ομορφιά της γλώσσας;

    Υ.Γ. Και ένας καθοριστικός παράγοντας για όλα τα παραπάνω – ειδικά στις μέρες μας – είναι το τι και πώς και ποια γλώσσα διδάσκουμε στα σχολεία μας. Τεράστιο θέμα βέβαια…

  145. Πέπε said

    @125:
    > > Δεν είναι δουλειά μας να υποδείξουμε πώς θα λέγεται το ουδέτερο. Θα λέγεται όπως θα το λένε.

    Κάποιου δουλειά θα είναι να αναγνωρίσει επίσημα ως σωστόν έναν τύπο που μέχρι εκείνη τη στιγμή δε θα είναι αναγνωρισμένος. Αυτό θα συμβεί όταν η κοινή γνώμη της γλωσσικής κοινότητας είναι προετοιμασμένη. Η παρούσα συζήτηση μπορείς να πεις ότι βολιδοσκοπεί τις διαθέσεις κάποιου δείγματος της γλωσσικής κοινότητας, και βρίσκει ότι για ορισμένες τέτοιες αλλαγές της επίσημης γραμματικής άλλοι είναι πιο προετοιμασμένοι και άλλοι λιγότερο.

    * * * * * * * *

    Ο Σημίτης δεν είναι καλό παράδειγμα. Έχει το χούι να σκοντάφτει στον προφορικό λόγο και να λέει άλλα από αυτά που θέλει να πει.

    * * * * * * * * *

    Λοιπόν, ωραία: Τα επίθετα τύπου «διεθνής», ανώμαλα κατά μία άποψη, και δεκτικά εξομάλυνσης. Τα σύνθετα του άγω, επίσης ανώμαλα (εδώ δε χωράνε απόψεις, αρχαιόθεν ανώμαλα ήταν), δεκτικά εξομάλυνσης κι αυτά κατά μία άποψη.

    Υπάρχει κι η άλλη άποψη, που λέει ότι μερικές ανωμαλίες / δυσκολίες / παγίδες δεν πειράζει να υπάρχουν. Δε σημαίνει ότι η άποψη αυτή είναι υπέρ του να μην αναγνωρίζουμε καμία εξέλιξη (για παράδειγμα, προσωπικά προτιμώ τα σύνθετα του άγω να κλίνονται όπως πάντα, εκτός από το απαγάγω που θεωρώ ότι έχει διαβεί το κατώφλι της καθιέρωσης, όπως -από άλλη κατηγορία- και το κατάσχω, ενώ το «θα παράξω» πολύ απλά μου ξύνει τ’ αφτιά). Άρα, ο κάθε ομιλητής για κάθε περίπτωση θέτει αλλού τα όρια του αποδεκτού / οικείου / σωστού.

    Αυτό που προσπαθώ να καταλάβω είναι πού θέτει τα όρια η προοδευτικότερη από μένα μερίδα: δεκτικό εξομάλυνσης το διεθνής, δεκτικό το -άγω, ποιο είναι δύσκολο και με παγίδες αλλά ωστόσο καλώς έχει;

  146. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Συγνώμη για τα bold! Ξέχασα ένα / μετά το ’’ξένο σώμα’’…

  147. Γιάννης Κουβάτσος said

    Θα το λέμε όπως το λένε, ε; Ευγενής παιδί, έλεγε η Νίτσε Μαρούδα, εκφράζοντας μια χρήση σαφώς πιο γενικευμένη από το ευγενές παιδί. 😊

  148. sarant said

    145τέλος
    Η εναύξητη προστακτική, για μένα

  149. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    137 >> Και χαρακτηρίζονται έτσι από τα ΜΜΕ και τις γραβατοφορομένες γραφίδες που έχουν αναλάβει τον ρόλο των παγκόσμιων διαμορφωτών γνώμης

    αμπελοφιλόσοφοι σαν τον Λατούς, είπε το πρωί ο Σιμος Κεδίκογλου στον Καμπουράκη στο ράδιο Ρίαλ και ανάγγειλε μαζί κι ομιλία του Βρούτση για τα εργασιακά (κάπου στην Εύβοια).
    Ο Βρούτσης για τα εργασιακά, ποιος; ο Βρούτσης για τα εργασιακά, ο Βρούτσης για τα εργασιακά! Μάστα.
    Πάντως για να τα λέμε όλα, από την Επιτροπή του των Σοφών πήρε προζύμι (και ζυμάρι) κι ο Κατρουγκάλ στη συνέχεια.

  150. Πέπε said

    @148:
    Ένα σωστό που να είναι δύσκολο αλλά να το κρατήσουμε;

  151. ΣΠ said

    150
    Το θηλυκό γένος των μετοχών, π.χ., πληγεισών περιοχών.

  152. Γ-Κ said

    Ένας αριστερός είναι πάντα έτοιμος για ριζοσπαστικές λύσεις (κατά το «έσο έτοιμος» των προσκόπων).
    Αν κάποιες λέξεις είναι «ξένο σώμα», μπορούμε να τις αφήνουμε άκλιτες:
    ο μπλε – η μπλε – το μπλε
    ο διαμπερής – η διαμπερής – το διαμπερής (και μη μου πείτε ότι δεν το έχετε δει)

    …(λέμε, τώρα…)

  153. Μαρία said

    147
    Η ελληνικούρα είναι καλό παράδειγμα διακωμώδησης για όσους περιφρονούν το ευγενικό.
    Κι όπως είπε κάποτε ο μακαρίτης ο Σταμ. Καρατζάς «αφού δεν σας αρέσει ο δρόμος, τότε να μη διαμαρτύρεστε γι’ αυτούς που λεν την οδός.»

  154. Μαρία said

    Στο άρθρο όλα τα φωτογραφικά στιγμιότυπα με το μπάσιμο Πατούλη 🙂

  155. Μαρία said

  156. Πέπε said

    @153:
    Ναι, αλλά αφού χρησιμοποιούμε από παλιά και τον δρόμο και την οδό, σιγά σιγά έχουμε κρατήσει ορισμένες χρήσεις κατ’ εξοχήν για τη μία λέξη και ορισμένες κατ’ εξοχήν για την άλλη.

    Ακόμα και μεταξύ ευγενούς και ευγενικού υπάρχει κάποια διαφορά, λ.χ. δε θα πούμε «δεν ήταν ευγενές να του μιλήσεις έτσι» (ή, αν το πούμε, δε θα σημαίνει το ίδιο με το «…ευγενικό…»).

  157. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    >>> «Οι τιμές του όζου» (πρωινή παρουσιάστρια στον ΣΚΑΪ. 3/7/2017).

    Μπορεῖ νὰ ἐννοοῦσε τὸν γνωστὸ σκηνοθέτη ἀπὸ τὴν Ἀπονία, τὸν Γιασουχίρο Ὄζου. Λέγοντας «οἱ τιμὲς τοῦ Ὄζου» ἴσως ἀναφερόταν στὶς τιμές ποῦ τοῦ ἐπεδαψίλεψαν οἱ σινεκριτικοί (δυστυχῶς, μετὰ θάνατον κατὰ τὸ πλεῖστον). 🙂

    Κατὰ μιὰν ἄλλην ἐκδοχή, μπορεῖ νὰ μιλοῦσε γιὰ τὶς τιμές τῶν ἐργαστηριακῶν ἐξετάσεων ἑνὸς καλοήθους ἢ κακοήθους ὄζου. 🙂

  158. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @157. …πο τοῦ ἐπεδαψίλευσαν…

  159. Γιάννης Κουβάτσος said

    Δεν είναι μόνο η κινηματογραφική διακωμώδηση, Μαρία. Τα τριτογενή και δικατάληκτα δεινοπαθούν στις καθημερινές συνομιλίες. Όχι στις συνομιλίες στα γράφεία διδασκόντων αλλά γενικώς δεινοπαθούν. Αν λοιπόν επικρατήσει το ευγενής παιδί, όπως έχει επικρατήσει το ανεξαρτήτου ηλικίας, θα πρέπει να το αποδεχτούμε;

  160. Γιάννης Κουβάτσος said

    159: Τριγενή, διορθώνω.
    153: Συναντήθηκε και με «υψηλούς ιστάμενους». Δίμετρους και βάλε.
    https://www.news247.gr/politiki/patoylis-kare-fotografia-trypose-koymoytsakos-archiepiskopos-dimitrios.6704233.html?utm_source=Sport24&utm_medium=BoN_mob_hp&utm_campaign=24MediaWidget&utm_term=Pos5

  161. sarant said

    157 🙂

    160β Είναι γενική η τάση να υποκαθίστανται επιρρήματα από επίθετα πρβλ χρόνιος ασθενής.

  162. Μουτούσης Κωνσταντίνος said

    @157

    Μὴν ξεχνάμε καὶ τὸν θεῖον Ὅμηρον . Ὅπου , τοῦ ὂζου σημαὶνει τοῦ βλασταριοῦ. Καὶ ὂταν τοῦ περιποιοῦν τιμή , μπορεῖ νὰ εἶναι καὶ ὂζος Ἂρηος
    ( μεταφορικῶς δηλαδἠ, ἀπό γενιά πολεμική )
    ὅπως ἀς ποῦμε ὁ Ἐλεφήνωρ , Χαλκωδοντιάδης , μεγαθύμων ἀρχός Ἀβάντων. Ἰλιάς , Β.540-541
    Γιὰ τὸν Ἐλεφήνωρα μίλαγε τὸ κορίτσι !

  163. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ναι, αλλά το υψηλός ιστάμενος δεν έχει το ίδιο νόημα. Ένας ψηλός που στέκεται δεν είναι κάποιος που στέκεται ψηλά, που βρίσκεται σε υψηλό κοινωνικό επίπεδο. Να το δεχτούμε κι αυτό, επειδή έτσι γουστάρουν οι Πατούληδες;

  164. Πέπε said

    Τα τριγενές και δικατάληκτα δεινοπαθούν τις καθημερινές συνομιλίες. 🙂

    ______________

    Για ορισμένα από αυτά, όπως ήδη αναφέρθηκε, υπάρχει και παράλληλος τύπος με πιο εύκολη κλίση και πραγματικά ίδια σημασία, π.χ. μεγαλοπρεπής – μεγαλόπρεπος. Χωρίς να θυμάμαι συγκεκριμένο παράδειγμα, νομίζω πως έχουμε δει τον Νικοκύρη να χρησιμοποιεί τέτοιους τύπους και σε μερικά άλλα, όπου είναι υπαρκτός αλλά σαφώς όχι τόσο καθιερωμένος (μήπως -ώδης / -ώδικος;). Ασφαλώς για πολλά άλλα τέτοια εναλλακτική δεν προσφέρεται.

    Πάντως δεν καταλαβαίνω γιατί όλη η συζήτηση εστιάζει στο πώς θα απαλειφθούν οι δυσκολίες για όσους δυσκολεύονται, και δε γίνεται καθόλου λόγος για όσους, με ή χωρίς προσπάθεια, τα λένε σωστά. Δηλαδή αυτοί στο πηγάδι κατούρησαν;

  165. Γιάννης Κουβάτσος said

    164: Προφανώς γιατί αυτοί που δυσκολεύονται είναι περισσότεροι από αυτούς που τα χρησιμοποιούν σωστά.

  166. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    154, 155
    >>θα σπρώξεις θα ποδοπατήσεις…
    Πατούλης, όνομα και πράμα
    και ποδο-Πατούλης βεβαίως! 😦

  167. Triant said

    Καλημέρα.

    Σύμφωνα με τον φίλο μου τον Μάκη, δεν είναι το ‘ευγενή παιδί’ είναι το ‘ευγενί παιδί’ κατά το λαχανί, πορτοκαλί κ.λ.π.

  168. sarant said

    167 Το οποίο βολεύει και το αρσενικό, διότι είναι ο λαχανής 🙂

  169. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Καλημέρα!

    164, Πέπε (τέλος): Έλα ντε!

    166 ΕΦΗ-ΕΦΗ: !!!

    167, 168: Και το θηλυκό, βεβαίως: λαχανίδα (φατσούλα)

  170. ΣΠ said

    View this post on Instagram

    Ως εδώ!

    A post shared by Sotiris Kalivatsis Official (@sotiriskalivatsis) on

  171. Μαρία said

  172. Μαρία said

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: