Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Αναπληροφόρηση στο ‘Η γλώσσα έχει κέφια’

Posted by sarant στο 20 Μαρτίου, 2019


Το σημερινό άρθρο δεν το έγραψα εγώ, διότι είναι άρθρο «αναπληροφόρησης». Με τον όρο “αναπληροφόρηση” εννοώ αυτό που λέμε ελληνικά feedback, αλλά με τη μεταφορική του σημασία, όχι την κυριολεκτική (οπότε λέγεται ανατροφοδότηση) ή την οιονεί κυριολεκτική (οπότε λέγεται ανάδραση) στις θετικές επιστήμες.

Εδώ μιλάμε για το φίντμπακ με τη σημασία “γνώμες, παρατηρήσεις, σχόλια”, αλλά επειδή οι λέξεις αυτές είναι πολύ γενικές νομίζω ότι δεν ταιριάζουν και προσωπικά προτιμώ την αναπληροφόρηση, έστω κι αν η λέξη δεν νομίζω να έχει λεξικογραφηθεί. (Το θέμα έχει φυσικά συζητηθεί στη Λεξιλογία). Θα παρουσιάσω λοιπόν την αναπληροφόρηση που έχω πάρει από έναν εκλεκτό φίλο του ιστολογίου, τον Άρη Γαβριηλίδη, ο οποίος έκανε τον κόπο να διαβάσει το βιβλίο μου Η γλώσσα έχει κέφια με χαρτί και μολύβι και να μου γράψει όσα συνειρμικά του έρχονταν στο νου καθώς διάβαζε τα λήμματα του βιβλίου. Αφενός με τιμά που αφιέρωσε τόση προσοχή στο βιβλίο μου, αφετέρου βρίσκω ότι έχουν αξία τα σχόλιά του και γι’ αυτό τα παραθέτω πιο κάτω. Ο ίδιος φίλος έχει ήδη φτιάξει παράδοση, αφού έχει στο παρελθόν σχολιάσει με παρόμοιο τρόπο τρία προηγούμενα βιβλία μου, τις Λέξεις που χάνονται (τα σχόλιά του τα είχα δημοσιεύσει εδώ) και τις Οπωροφόρες λέξεις (αντίστοιχο άρθρο εδώ) και τα Λόγια του αέρα (εδώ το άρθρο μας).

Το βιβλίο Η γλώσσα έχει κέφια είναι το τελευταίο μου βιβλίο -για να προλάβω το γνωστό αστείο, εννοώ το πιο πρόσφατο, όχι το τελευταίο που θα βγάλω διότι, καλώς εχόντων των πραγμάτων, έχω σκοπό να γράψω κι άλλα ενώ κάτι βρίσκεται στα σκαριά.

Κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο (εδώ το άρθρο που είχαμε βάλει τότε) και θα παρουσιαστεί στις 20 Απριλίου σε εκδήλωση (θα ενημερωθείτε εγκαίρως).

Αλλά πολλά είπα εγώ, δίνω τη σκυτάλη στον φίλο Άρη. Δικά μου σχόλια, αν βάλω, θα είναι μέσα σε αγκύλες με πλάγια.

Η ΓΛΩΣΣΑ ΕΧΕΙ ΚΕΦΙΑ

ΝΙΚΟΥ ΣΑΡΑΝΤΑΚΟΥ

 Αγαπητέ Νίκο

Διαβάζοντας το τελευταίο σου βιβλίο, συνδύασα το τερπνόν μετά του ωφελίμου: μάθαινα και διασκέδαζα. Όπως έκανα και στα τρία προηγούμενα βιβλία σου (Οπωροφόρες λέξεις, Λέξεις που χάνονται και Λόγια του αέρα) καθώς διάβαζα, κρατούσα σημειώσεις, αλληλεπιδρώντας με το κείμενο. Ήταν μια απολαυστική διαδικασία για μένα και ταυτόχρονα  κρατούσε αδιάπτωτο το ενδιαφέρον μου από την αρχή ως το τέλος.   Ιδού τα σχόλιά μου, για την περίπτωση που τα βρεις ενδιαφέροντα.

Κεφάλαιο 1: «Αχ τα αγάπαγα τα καθαρά πράγματα»

  • «Αχ τα αγάπαγα τα καθαρά πράγματα»μπορεί εύκολα να γίνει «Αχ, να τα αγάπαγα τα καθαρά τα πράγματα» κερδίζοντας δύο Α παραπάνω και αυξάνοντας σε 68 τα Α στην μακρύτερη μονόφθογγή φράση της σελίδας 21.
  • Στο στρατό, υπάρχουν τα Α που προσδιορίζουν το αντικείμενο του κάθε γραφείου (Α1 , Α2 (ασφάλεια), Α3 (εκπαίδευση), κλπ.
  • Ποιο είναι το μονοφθογγικό ανέκδοτο με τα περισσότερα Α; Ρωτά ο πάπιος την πάπια «Πάπα, πάπα, πάπα, πά;»και εκείνη απαντά «Άπα, πάπα, πάπα, πά!».
  • Το Α είναι το μοναδικό γράμμα που, συντιθέμενο με 19 από τα 24 γράμματα της αλφαβήτου, σχηματίζει μια λέξη. Μετρείστε: δα (τώρα, δα), εά (επιτρέπει, «ουκ εά με καθεύδειν…»), ζα (ζώα), θα, ία (λουλούδια), λα (νότα), μα, να, πα (σύντμηση του πάει «δεν πά να πνιγεί», σα (σα δεν ντρέπεσαι!), τα, φα (νότα), χα (σαρκαστικό επιφώνημα), ωά (αυγά), αν, ας, αι (άρθρο), αμ («αμ πώς»-Κώστας Χατζηχρήστος), αχ. [Μπορούμε να τα ανεβάσουμε και στα 21, αν προσθέσουμε το Γ, γα, τη βυζαντινή νότα, και το Ξ, ξα, στην κρητική έκφραση «ξα σου»]
  • Το Α είναι από μόνο του μια λέξη: (α) επιφώνημα: «Α, ώστε έτσι!»,«Α! κύριε, κύριε Μαλακάση», (β) αναφορική αντωνυμία.
  • Συντιθέμενο με το σύμπλεγμα μπ, φτειάχνει τρεις ακόμη μονοφθογγικές λέξεις αλλάζοντας τον τονισμό: Μπά; (αλήθεια; ), μπα (όχι), άμπα (όχι).
  • Το Α είναι ο φθόγγος που κυριαρχεί στην νηπιακή διάλεκτο: μαμά, μπαμπά, άτα (βόλτα), μαμ, κακά, γιαγιά, παπά (παπούτσια), νάνι, βαβά (τραύμα), μάκια (φιλί), νταντά (να το κάνουμε νταντά, να το δείρουμε).

 

Κεφάλαιο 2: Είναι ελληνική η μεγαλύτερη λέξη στον κόσμο;

  • Γράφεις «Τα νέα ελληνικά είναι γλώσσα με γενικά μεγάλες λέξεις, αν συγκριθεί με τα γαλλικά και ιδίως με τα αγγλικά». Πράγματι. Και αυτός είναι ο λόγος που, όταν στέλνω SMS σε κάποιους φίλους, το γράφω στα αγγλικά.
  • Γνωστό και το ανέκδοτο. Διάλογος στο φαρμακείο:

-Παρακαλώ, μου δίνετε ένα κουτάκι ακετυλοσαλικυλικό οξύ;

-Εννοείτε ασπιρίνη;

-Ακριβώς! Όμως δυσκολεύομαι να θυμηθώ αυτή την λέξη!

  • Ο υπερσυντέλικος δεν σου θυμίζει λίγο υπερσιβηρικό;
  • Οι φτιαχτές πολυσύλλαβες λέξεις δεν σου θυμίζουν Φρανκενστάϊν.

 

Κεφάλαιο 3: Από τον Λω στον Παπατριανταφυλλόπουλο

Στην πρώτη γυμνασίου, όταν κάναμε καμιά σκανταλιά, η φιλόλογος μας έβαζε να γράψουμε το όνομά μας 50 φορές. Ζήλευα τότε τον χιώτη συμμαθητή μου με το όνομα Ίων Ρες. Το δικό, Αριστείδης Γαβριηλίδης, ήταν 3,5 φορές μεγαλύτερο. Για να μειώσω την αδικία στο μισό, κρατούσα ταυτόχρονα δύο στυλό, γράφοντας σε δύο γραμμές, πάνω κάτω…

[Αφου δεν ξέρουμε αν εντοπίζεται η Ιώ Λω, ο Ίων Ρες πρέπει να διεκδικεί μετάλλιο συντομότερου ονοματεπώνυμου!]

Κεφάλαιο 4: Σούρδοι και Ακανέδες

Επίτρεψέ μου, σε παρακαλώ, μία διόρθωση στη σελίδα 47: Αούτοι λέγονταν αποκλειστικά οι πόντιοι και όχι οι ανατολίτες, αφού μόνον αυτοί χρησιμοποιούν την λέξη. Μικρός, στην προσφυγική γειτονιά που μεγάλωσα, είχα ακούσει έναν «ανατολίτη» να αποκαλεί, περιπαικτικά ένα πόντιο «αούτο». Και εκείνος του έδωσε την πληρωμένη απάντηση: «φάε του κώλου μου το φρούτο!».

 Παρατσούκλια είχαμε, τα παιδιά, και στις γειτονιές που μεγαλώσαμε.  Γράφω, χαρακτηριστικά, στο νέο μου βιβλίο «Νοσταλγώντας την δεκαετία του ’50-Η ζωή σε μια συνοικία του Πειραιά»:

Τους βόθρους άδειαζαν, όπως σήμερα, τα ειδικά βυτιοφόρα, που έγραφαν απέξω ΕΚΚΕΝΩΣΕΙΣ ΒΟΘΡΩΝ και ακολουθούσε η επωνυμία, συνήθως χιουμοριστική: «Ο μια κι έξω», «Ο  Γαργαντούας», «Ο Φαταούλας». Σε ένα έγραφε «Ο Λάκης», προφανώς από το όνομα του ιδιοκτήτη.  Έλα όμως που, το κάθε αγόρι στη γειτονιά, είχε το παρατσούκλι του: ο Κολόβιος, ο Ακματζής, ο Βούδας, ο Τσοτσόριας, ο Ζαζά καφές, ο Περούκας, ο Φωτίκας και πάει λέγοντας. Ένας από τα παιδιά, που είχε την ατυχία να ονομάζεται Λάκης, απέκτησε αυτοδικαίως και αδιαμαρτύρητα το παρατσούκλι «Σκατατζής» -ώ, ναι, τα παιδιά είναι όντως σκληρά…

(περισσότερα για το βιβλίο στη ιστοσελίδα μου www.arisgavriilidis.gr)

 Κεφάλαιο 5: Ο χάρτης του φαντάρου

Γράφεις: «Ο φαντάρος…αισθάνεται ότι οι ντόπιοι τον αντιμετωπίζουν περίπου σαν κινούμενο εικασάευρο». Για αυτό και, οσάκις κάποιος πολιτικός τόλμησε να προτείνει κατάργηση άχρηστων στρατοπέδων στην επαρχία, η ιδέα καταπνίγηκε εν τη γενέσει της από την λυσσαλέα αντίδραση των ντόπιων. Επίσης, μήπως εκτός από εικοσάευρο τον βλέπουν και σαν υποψήφιο… γαμπρό;

Κεφάλαιο 6: Διακοπές στο Μπουρντάκιοϊ

Μου το διηγήθηκαν ως αυθεντικό: Στην Κατοχή, ρωτούν τον δάσκαλο, στο καφενείο, τι έφαγε το μεσημέρι. «Γιουβέτσι», απαντά εκείνος. «Γιουβέτσι, δάσκαλε;» τον ρωτούν απορημένοι. «Μάλιστα, κύριοι, γιουβέτσι! Άνευ κρέατος και μακαρονίων», συμπληρώνει. «Δηλαδή, δάσκαλε;» ξαναρωτούν μπερδεμένοι. «Νεράκι,  κύριοι, νεράκι σκέτο» διευκρινίζει αυτός.

Το λικέρ ΤΙΠΟΤΑ το θυμάμαι να το σερβίρουν στο μικρό ζαχαροπλαστείο της γειτονιάς μου, γύρω στο 1970.

Θύμα της «σηκωβάρας» είχα πέσει και εγώ, μικρός, όπως διηγούμαι στο «Νοσταλγώντας την δεκαετία του ’50». Ιδού το σχετικό απόσπασμα:

«Άλλη σκανταλιά ήταν να δώσεις σε ένα μικρότερο παιδί  μια εικοσάρα (νόμισμα είκοσι λεπτών) και να του ζητήσεις να πάει στον μπακάλη και να ζητήσει «μια δεκάρα σηκωβάρα και μια δεκάρα σηκωχτύπα». Πεντάχρονο θύμα των μεγαλύτερων παιδιών υπήρξα κι εγώ που εισέπραξα την απάντηση της κυρά Αλίκης, που είχε το μπακαλικάκι:  «άντε φύγε βρε παιδί μου, αυτοί σε κοροϊδεύουνε»  και όταν βγήκα βρήκα «αυτούς» σκασμένους στα γέλια…».

Θα πρόσθετα το γνωστό: «Δεν έρχεσθε καμία μέρα να πάμε πουθενά να φάμε τίποτα;», όπου όμως εδώ οι λέξεις δεν κυριολεκτούν αλλά σημαίνουν το ακριβώς αντίθετο…

Κεφάλαιο 8: Τα τελευταία λόγια

Ο Καραγκιόζης κάτι σκαλίζει στο χώμα με ένα κλαδί όταν έρχεται ο Χατζηαβάτης. «Μη μου τους κύκλους τάραττε, Χατζατζάρη, τρισκατάρατε», του λέει, με φοβερή ομοιοκαταληξία, που θα ζήλευε και ο Γκάτσος… [Πρέπει να την έχει και ο Σουρής]

Στα τελευταία λόγια-σύντομα ανέκδοτα θα πρόσθετα οπωσδήποτε το κορυφαίο, του Ταρζάν: «ποιος κερατάς έβαλε γράσο στο σχοινί;».

Κεφάλαιο 12: Λιπογράμματα, λοιπόν!

Προ αμνημονεύτων ετών, είχα διαβάσει σε κάποιο οικογενειακό περιοδικό (Ρομάντζο; Θησαυρός;  ) κάτι που με είχε εντυπωσιάσει. Ένας στιχουργός έγραψε ένα τραγούδι δίχως ρω για χατίρι μιας τραγουδίστριας που δεν μπορούσε να το προφέρει. Δημοσίευε μάλιστα και τους στίχους. Δυστυχώς, δεν θυμάμαι το όνομα ούτε του στιχουργού ούτε της τραγουδίστριας.

 

Κεφάλαιο 17: Στην λίμνη την ποιητική…

Στη σελίδα 113 γράφεις (Ριπιτίδι ή ριπιτί είναι η διάρροια…). Λείπει το γνωστότερο τσιρλιπιπί: (https://el.wiktionary.org/wiki/%CF%84%CF%83%CE%B9%CF%81%CE%BB%CE%B9%CF%80%CE%B9%CF%80%CE%AF).

 

Κεφάλαιο 19: Και άλλοι επιφανείς κάτοικοι της Νομανσλάνδης

Προ αμνημονεύτων ετών, πήγα στο ιταλικό προξενείο, στον Πειραιά, με μια επιστολή στα αγγλικά (δούλευα τότε σε ξένη τράπεζα), προς ιταλική εταιρεία, ζητώντας να βεβαιώσουν το γνήσιον της υπογραφής μου. Ένας άνθρωπος-ορχήστρα, που έκανε  ταυτόχρονα  δέκα διαφορετικές δουλειές, ανέλαβε να με εξυπηρετήσει. Μου ζήτησε ταυτότητα, πρόσθεσε κάτι με την γραφομηχανή στην επιστολή και μπήκε σε ένα γραφείο για να πάρει την υπογραφή. Φεύγοντας, έριξα μια ματιά στο χαρτί και γούρλωσα τα μάτια. Ο πρόξενος είχε βεβαιώσει το γνήσιον της υπογραφής του Mr. Sincerely Yours…

Κεφάλαιο 20: Ο δαίμονας και τα πολλά ποδάρια του

Αν οι τυπογράφοι και οι διορθωτές φορτώνουν τα λάθη τους στον δαίμονα, εμείς, οι παλιοί μανατζαραίοι, είχαμε το secretarial error και ας μην είχε καμία ανάμιξη η γραμματέας μας…

Στην σελίδα 137 αναφέρεις τις αισχρολογίες. Θυμάμαι, πιτσιρικάς, χάζευα στα βγαλμένα φύλλα του ημερολόγιου με τα στιχάκια. Σε ένα από αυτά διάβασα κάτι που ακόμη το θυμάμαι: «Από τότε που ήλθαν οι μπότεν / μας γ@μ%ύν χωρίς καπότεν / το ψωμί μας έγινε μπομπότεν / αχ, ως πότεν;». Προφανώς είχε γραφτεί επί κατοχής. Το πώς διέλαθε και μπήκε μαζί με τα αισθηματικά, χαζοχαρούμενα στιχάκια παραμένει άγνωστον!

[Μία από τις πολλές παραλλαγές. Επίσης: όλα γίνανε φερμπότεν / το ψωμί έγινε μπομπότεν / και εμείς γίναμε ρομπότεν, με ίδιον τον πρώτο και τον τελευταίο στίχο]

Στην σελίδα 139, μιλάς για την γειτνίαση του Λ με το πλήκτρο του τόνου, και τα παιχνίδια που μπορεί να σου κάνει με το ρήμα κάνω. Την έχω πατήσει αρκετές φορές αλλά το διόρθωνα έγκαιρα. Όμως μία μικρή απροσεξία αρκεί για να  σε κλάνει ρεζίλι.

 

Κεφάλαιο 23: Ο Ραβιόλης κατοικεί…

Γράφεις στην σελίδα 160, ότι αργά ή γρήγορα όλα τα ραμόνια, είτε παιδιόπλαστα είτε της ενήλικης ζωής, ξεδιαλύνονται. Ομολογώ πως, διαβάζοντας αυτό το κεφάλαιο εγώ ξεδιάλυνα δύο: το «μα την Νινευί» που είναι «μάτι μη με δει» και το «καμαρούλα μια σταλιά δύο επί τρία, κόχη και λατρεία» που εγώ τόσα χρόνια το άκουγα «πόθοι και λατρεία». Βέβαια, τώρα που το ξαναβλέπω, μήπως τελικά το «πόθοι» είναι το σωστό;

 

Κεφάλαιο 25: Γράμματα και λεξικά

Ο παρατιθέμενος πίνακας με την ποσοστιαία συχνότητα εμφάνισης των γραμμάτων στα κείμενα είναι ένα από τα εργαλεία των αποκρυπτογράφων.

 

Κεφάλαιο 26: Αλφαβητικά ρεκόρ

Διαβάζοντας τον ερυθροφρουρό με τα 4 Ρ, θυμήθηκα το πείραγμα ενός φίλο σε κάποιον άλλο, που δεν μπορούσε να πει το Ρ. «Για πες ρουρούρα, μα τι ρουρούρα, ρουρουράρα!».

[Εμείς είχαμε βάλει το: Στους καταρράχτες του Νιαγάρα τρέχει γάργαρο και κελαρυστό νερό]

Κεφάλαιο 29: Διπλά και τρίδιπλα

Στην σελίδα 195, εκτός από το Σάββατο έχουμε και τον Σάββα.

 

Στην σελίδα 197, εκτός από τον Ρωσσαγγλογάλλο έχουμε τον ελληνικότατο, γνωστότερο και απλούστερο σπαγγορραμμένο (όπου ο σπάγγος σε μια από τις δύο γραφές).  Έτσι τον έγραφε και ο Πολενάκης, στην σειρά γελοιογραφιών, που δημοσίευε το περιοδικό Ρομάντζο, στην κάτω δεξιά γωνία του οπισθόφυλλου, στο τέλος της δεκαετίας του ’50. Ο σπαγγορραμμένος πλεονεκτεί έναντι των κομμουνιστοσυμμοριτισσών επειδή έχει τρία διαφορετικά διπλά σύμφωνα αντί των δύο που έχουν εκείνες. [Πράγματι, αλλά είναι αμφίβολο αν, ως λαϊκή λέξη, κρατάει σήμερα τα δύο ρο]

Κεφάλαιο 30: Τα τείχη στην τύχη…

Στην σελίδα 204, η τετράδα ομόηχων «πολύ, πολλοί, πολλή, πωλεί» μου θύμισε τον αστείο διάλογο: -Πλεις πλι; -Δεν πλω πλι, πλω πλο. Ό μεθερμηνευόμενο εστί «πωλείς πουλί; -Δεν πουλώ πουλί, πουλώ πηλό». Εξ άλλου έχουμε και το ωραίο χωριό μετά την Κατερίνη, τον Κοκκινοπηλό, που οι ντόπιοι τον λένε και τον γράφουν σε πινακίδα στην είσοδο του χωριού τους «Κοκκινοπλός». [Απ’ όπου και το επώνυμο Κοκκινοπλίτης, που επιχωριάζει στο κοντινό Λιβάδι της Ελασσόνας]

Έχουμε ακόμη να μας μπερδεύουν συχνά: πολιτική-πολιτικοί και κριτικοί-κριτική-κρητικοί, όπου στον προφορικό λόγο ο ομιλών αναγκάζεται να διευκρινίζει χαμηλώνοντας την φωνή του π.χ. «με ήτα».

[πολιτικοί – πολιτική – πωλητική]

Κεφάλαιο 31: Το ριμάριο των ομωνύμων

Το τραγούδι «Δίχως Γιάννο δεν θα γιάνω» ταυτίζεται φυσικά με την φωνή της Βέμπο. Το ακούγαμε συχνά στο ραδιόφωνο κατά την δεκαετία του ’50.

 

Κεφάλαιο 33: Τα κουράδια,  ο γάλος (κλπ)

Στη σελίδα το περιστατικό με τον πρωτοετή Κρητικό φοιτητή που είπε στην παρέα του: «Δεν έχω μαζί μου λεφτά, τα ξέχασα στο σύρμα», μου θύμισε φίλο μου, πρωτοετή φοιτητή στην Θεσσαλονίκη, που έσκασε στα γέλια όταν άκουσε μια κυρία να φωνάζει στο λεωφορείο: «Οδηγέ, με ανοίγεις από πίσω;».

Παρόμοιο περιστατικό με το «κάτσε» στην Ιταλία, είχα κάποτε στην Βηρυτό: Σε μια παρέα με Έλληνες και Άραβες συναδέλφους, αφηρημένος είπα «γεια χαρά» σε ένα Ιορδανό που έφευγε εκείνη την ώρα λέγοντας «good bye”. Γύρισε και μου είπε ενοχλημένος «what did you say?». Λύθηκε η παρεξήγηση όταν εκείνος μου εξήγησε ότι «γιά χάρα» στη γλώσσα του σημαίνει «ε, εσύ, σκατό» και εγώ του εξήγησα τι εννοούσα στη γλώσσα μου. Είχα όμως έγκαιρα ειδοποιηθεί να μην λέω μπροστά σε αραβόφωνους «είκοσι οκτώ», που στη γλώσσα τους σημαίνει κάτι σαν «της αδελφής σου…».

Κεφάλαιο 34: Το κρυφό τσιμπούσι…

Γυμνασιόπαιδες διασκευάσαμε το σουξέ της εποχής «Ένα ρολόι μού ’χες χαρίσει / που το κοιτούσα όταν αργούσες  / και το ρωτούσα αν μ’ αγαπούσες. / Θα το δώσω το ρολόι / και θα πάρω κομπολόι / να μετράω τους καημούς και τους αναστεναγμούς» σε «Κλεψύδραν μίαν εδώρισάς μοι / ην την εώρων εσού αργούντος / και την ηρώτων αν με ηράσθης. / Την κλεψύδραν θέλω δώσει και μπεγλέριον ωνήσω / ίνα τους καημούς μετρώ / τε και τους ολοφυρμούς».

 

Κεφάλαιο 38: Ταμίλα Παζάρεβα κλπ

Στην σελίδα 273, λείπει ο διαπρεπής Κύπριος ηθοποιός Άλσος Παγκρατίου.

Στη σελίδα 274 ο Τομάς Εγκαρσίας είναι, νομίζω, Αργεντινός χειρουργός και όχι χειρούργος. Λείπει ο συνάδελφός του Ρουμάνος ορθοπεδικός Κάκοσι Μινίσκου και ο φοβητσιάρης Ισπανός Αντόνιο Εκλασαμέντες.

Στην σελίδα 274, δίπλα στα ευπρεπιστικά Έρμαν Έσσε και Μάριο Πούζο θα πρόσθετα τον «βιβλικό» ηθοποιό Τσάρλτον Ήστον (Heston). Έφηβοι, διασκεδάζαμε ακόμη με την Άννα Μουνίνι και τον Ποπώφ Βρομοκολάρωφ.

 

Κεφάλαιο 39: Μπανιστίρ ντουλάπ…

Τα «ελληνοτουρκικά» λογοπαίγνια εμφανίστηκαν την δεκαετία του ’60 (δεν υπήρχαν παλαιότερα) και μάλιστα τα δημοσίευε τακτικά και μια εφημερίδα, ίσως Τα Νέα. Θα πρόσθετα τα:

σπέρμα: τσουτσού καϊμάκ

τροτέζα: καλντερίμ χανούμ

Μπριζίτ Μπαρντό: μπακλαβά χανούμ

 

Κεφάλαιο 40: Λογοπαίγνια και καλαμπούρια

Στην σελίδα 282, αναφέρεις το «no pun intended» για να δηλώσει ο συγγραφέας ότι ήταν συμπτωματικό κα όχι σκόπιμο. Έχω δει όμως και το «pun intended» για να δηλώσει το αντίστροφο.

Στην σελίδα 287, αναφέρονται τα λογοπαίγνια στις μπουάτ της δεκαετίας του 1960, όπως το του Γιάννη Αργύρη «κάθε καϊμάνι και λιμός». Εκείνη τη εποχή, στο γυμνάσιο, διασκεδάζαμε με τα «τηγανιτάκια πατατά», «μεταφορούνται εκτελαί», «οδός Τρικολάου Χαρούπη» και άλλα.  [Εντύπωσή μου είναι ότι τα τηγανιτάκια πατατά τα είχε και ο Παπάκιας, ο πρόγονος του Μικρού Νικόλα του Γκοσινι -εννοώ την άνευ δικαιωμάτων διασκευή που δημοσίευε η Διάπλαση των Παίδων περί το 1965]

 Στην ίδια σελίδα, αναφέρεται το «εδοξάσθη κρυπτόμενος και κατεποντίσθη εμφανιζόμενος» του γέρου Παπανδρέου για τον Γρίβα, παραλείπεται όμως το κορυφαίο του «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών Καθολικώς Διαμαρτυρομένων», με το οποίο σάρκαζε το σύνθημα της χούντας.

Τέλος, υπάρχει μια λέξη που αποτελείται από τρεις προθέσεις: αναπαραδιά (έλλειψη χρημάτων).

Ραντεβού στο επόμενό σου βιβλίο.

Άρης Γαβριηλίδης

Συγγραφέας-Εικαστικός

www.arisgavriilidis.gr

 

[Σε ευχαριστώ πολύ Άρη!]

 

Advertisements

152 Σχόλια to “Αναπληροφόρηση στο ‘Η γλώσσα έχει κέφια’”

  1. Aghapi D said

    Αυτοί είναι φίλοι 🙂

  2. Λεύκιππος said

    Feedback μηπως θα μπορούσε να είναι επανατροφοδότηση; Λέμε τώρα…

  3. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Αχ τα αγάπαγα τα καθαρά τα πράγματα
    Αχ μάνα τα αγάπαγα τα κατακάθαρα τα πράγματα
    (δεν έχω εδώ το βιβλίο όμως, αν ταιριάζει)

  4. raf said

    Καλημέρα! Η ημερομηνία της παρουσίασης του βιβλίου αυτή τη φορά μου δίνει την ευκαιρία να ελπίζω πως θα παρευρεθώ, επιτέλους. Θα δείξει…!

  5. Πάνος με πεζά said

    Να διαβάσω την αναπληροφόρηση ή να πάρω το βιβλίο πρώτα; Καλημέρα !

  6. Πάνος με πεζά said

    Στο (1) πάντως θα συμπλήρωνα και τη βυζαντινή νότα «γα», και πάμε στις 20 λέξεις.

  7. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2 Κάτι γράφω στην αρχή του άρθρου -τη γνώμη μου βέβαια

    4 Μακάρι!

    5 Καλημέρα, το πρώτο είναι πιο εύκολο και δεν αποκλείει και το δεύτερο.

  8. Πάνος με πεζά said

    Και στο [40] είχα ακούσει «Στο θρήσκευμα είμαι Χριστιανός Ορθόδοξος, καθολικώς διαμαρτυρόμενος».

  9. Πάνος με πεζά said

    (Α, τη λέει τη νότα γα, αλλά είχε κόμμα μετά και δεν το βρήκε το search…) Ωραία λοιπόν, βάζω το «οα» που βρίσκαμε παλιά στα σταυρόλεξα, στον ορισμό «η σουρβιά» (και ποτέ δεν καταλάβαμε τί ήταν…)

  10. Τη δεκαέτια του 80′ είχαν κυκλοφορήσει και φράσεις «αλλογλωσσόηχες»(η λέξη δικής μου εμπνεύσεως και κατασκευής!).
    Γνωστότερη η γερμανόηχη «ριχά είναι ρε μπίτε», ιταλόηχη η «βόλο καβάλα λαμία με κάρο» και η γαλλόηχη «λεμί μπουκαλιόν».
    Υπήρχαν κι άλλες αλλά δεν μπορώ να τις θυμηθώ.
    Το θυμίζω γιατί δεν ξέρω αν έγινε αναφορά στο βιβλίο ή στο ιστολόγιο.

  11. Πάνος με πεζά said

    Λάθος τονισμός, όα, η αρχαία λέξη για τη σουρβιά.

  12. Καλημέρα

    Ωραία σύμπλευση- συμπλήρωση νομίζω
    Ο σπαγγορραμμένος του Πολένάκη ήταν στο Ρομάντζο σίγουρα και την δεκαετία του 60 και μάλλον και του 70. Στο υπόγειο του εξοχικού μου έχω σχεδόν όλα τα τεύχη τα οποία έβγαιναν στην επαρχία δυο-τρεις μέρες πριν την πρωτεύουσα ! ( ή δυο-τρεις μέρες μετά και το θυμάμαι ανάποδα ; βοηθάτε )
    Το δικό μου ραμόνι ήταν σαββοπουλικό και μάλιστα απορούσα γιατί ήταν πλούσιο το πλοίο του βυθού, το παράξενο ήταν νορμάλ…. ( κάτι πλούσιο και παράξενο σαν τοπίο του βυθού)
    Τραγουδίστρια που να μην προφέρει το ρο δεν θυμάμαι, κάποια προβλήματα είχε η Μπέθθυ και ο Τέρυς Χρυσός…είπα Τέρυ Χρυσός και θυμήθηκα τον Κούλη, από κει το τίνος είναι βρε γυναίκα τα παιδιά… άβυσσος το μυαλό του ανθρώπου !

  13. Κώστας said

    ΧριστιανοΜπολσεβίκε, δες εδώ.

  14. Εχω προσέξει πως όταν παράξω τα απαιτούμενα στοιχεία για δημοσίευση με διπλοκλίκ, η δημοσίευση είναι άμεση ενώ όταν τα αναπαραγάγω καθυστερεί !!!! Φοβερές ρυθμίσεις στα μέτρα του έχει ο ιστότοπος !!

  15. «Είναι ελληνική η μεγαλύτερη λέξη στον κόσμο;»

    Η απάντηση είναι ΟΧΙ!

    Η μεγαλύτερη, πιθανότατα, είναι η τουρκική ερωτηματική λέξη :

    Turkleshtiremediklerimizdenmisiniz?

    ——————

    Ήτοι:

    «Είστε από εκείνους που δεν μπορέσαμε να εκτουρκίσουμε;«

  16. sarant said

    9 Σωστά, όλοι οι σταυρολεξάδες ξέρουν την όα

    13 Α μπράβο

    15 Βλάση, την έχω στο βιβλίο αυτή τη λέξη αλλά υπάρχουν και μεγαλύτερες.

  17. Πέπε said

    Στο #14, βλέποντας την προσπάθεια ενός φυσικού ομιλητή να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα για την κλίση των συνθέτων του «άγω», διαπιστώνουμε ότι τα πράγματα δεν είναι πιο εύκολα απ’ ό,τι με τα παλιά δεδομένα…

    Είσαχ’ τα άνθρωπέ μου τα στοιχεία και άσε τις παράξεις!

    🙂

    _________________

    Κατά τις δικές μου παρατηρήσεις, παίζει ρόλο και η ώρα: νωρίς, οι σελίδες δεν έχουν πολλά σχόλια και πάει πιο γρήγορα.

  18. # 17

    Μα αγαπητέ, τα (ανα)παράγω με το διπλοκλίκ για να αποφύγω τον δια πληκτρολογήσεως κόπον να τα εισαγάγω, ουπς εισάξω, ουπς να τα κάνω εισαγωγ’η !

  19. atheofobos said

    15
    Σε απόσταση αναπνοής δεύτερη (;)

  20. Χαρούλα said

    Το λικέρ ΤΙΠΟΤΑ το θυμάμαι να το σερβίρουν στο μικρό ζαχαροπλαστείο της γειτονιάς μου, γύρω στο 1970.

    http://www.productsgreek.com/el/elliniko-ouzo-tsipouro-liker-mpyra/etaireies-trofimon/item/415-distillery-biris

    Καλημέρα!

  21. voulagx said

    #17,18: Δειτε πως βγαζανε παλια τις κυβικες ριζες.
    http://omathimatikos.gr/%ce%bf-%ce%b3%cf%81%ce%af%cf%86%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b7%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%b1%cf%82-%ce%b7-%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%af%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%b4/

  22. ΓΤ said

    Μια παρατήρηση στο σχόλιο του Γαβριηλίδη στο Κεφ. 34 «Κλεψύδραν μίαν εδώρισάς μοι / ην την εώρων εσού αργούντος / […]». Παρεκτός και ήθελε δοθεί gay διάσταση, εφόσον αυτός που λιώνει είναι ο γυμνασιόπαις, τότε θα έπρεπε να είχαμε «ην την εώρων εσού αργούΣΗΣ».

    Δεν γνωρίζω εάν από το Κεφ. 38 λείπει ο Ιάπων υπάλληλος κάβας Νασουσίρο Τοκασόνι.

  23. dryhammer said

    Πάντως και ο Λως και ο Ρες είναι Χιώτες, χώρια που μόνο η Ρως η Ίος και η Κέα μας στερούν το συντομότερο όνομα νησιού.

    Τι τσιφουτιά πια…

  24. Triant said

    Καλημέρα.

    Σχετικά με ονόματα, υποθέτω ότι όλοι ξέρετε το

    Αν όχι, δείτε το. Θα λυθείτε από τα γέλια.

  25. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    καλή δουλειά έκανε ο κος Γαβριηλίδης! Πάλι κάτι θα μάθουμε σήμερα,

    όχι σαν αυτά του διαβόλου 🙂 που βάζει ο Βούλαγξ (#21)!

  26. Alexis said

    Καλημέρα.
    Ωραίες οι παρατηρήσεις του κ. Γαβριηλίδη, μακάρι να είχαμε και το βιβλίο δίπλα για να βλέπουμε και να συγκρίνουμε.

    Μερικές δικές μου επισημάνσεις:

    κεφάλαιο 1: Η μεγαλύτερη μονοφθογγική φράση με αποκλειστικά μονοσύλλαβες λέξεις είναι το «καπ’ καπ’ απ’ κατ’ κατ’ καν’ γκαπ γκαπ» που λέει ο Λαρισαίος οδηγός όταν πηγαίνει το αμάξι του στο συνεργείο 😂

    κεφάλαιο 5: Ίσως παλιότερα το κλείσιμο των στρατοπέδων να προκαλούσε αντιδράσεις, τα τελευταία χρόνια έχουνε κλείσει πάρα πολλά ανά την Ελλάδα χωρίς να το πάρει είδηση κανείς. Έχουν αλλάξει πολλά στη θητεία από τον καιρό που ήμασταν εμείς φαντάροι, πόσο μάλλον ο κ. Γαβριηλίδης που απ’ ότι καταλαβαίνω είναι μεγαλύτερός μου.

    κεφάλαιο 8: …και «ποιος κερατάς έβαλε γράσο στο σχοινιιιιιί;» για να είναι πιο παραστατικό.

    κεφάλαιο 39: Τα ψευτοτουρκικά είναι πραγματικά ανεξάντλητα, μπορεί να σκαρώσει κανείς ό,τι θέλει! Πρόσφατα είδα με τα μάτια μου την επιγραφή «τσουτσού μπαρούτ» σε κάποιο βοτάνι, σε πλανόδιο έμπορο που πούλαγε βοτάνια και διάφορα μαντζούνια.

    κεφάλαιο 40: Δεν ξέρω πώς ακριβώς το είπε ο γέρο-Παπανδρέου αλλά η «βελτιωμένη» εκδοχή είναι «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών Ορθοδόξων Καθολικώς Διαμαρτυρομένων» για να συμπεριλάβεις και τα τρία δόγματα.

  27. Αρλουμποκυνηγός said

    Είναι απορίας άξιον τί ρόλο παίζει ο χωροφύλαξ Ιατρού. Αντί να ασχολείται με την αξία του ταλάντου (25), καλά θα κάνει να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του Ιστολογίου…

    Προ ολίγου, ο γνωστός ρωσικός ιστότοπος ανέβασε (για δωρεάν κατέβασμα) το περίφημο βιβλίο του κ. Σαραντάκου για τον αυτοκτονήσαντα αρχισυντάκτη του «Ριζοσπάστη», Θεόδωρο Λασκαρίδη (2011).

    Βεβαίως, το βιβλίο για τον αυτόχειρα Θ. Λασκαρίδη υπήρχε στον κινέζικο ιστότοπο εδώ και καιρό, χωρίς το όνομα του επιμελητή κ. Ν. Σαραντάκου

  28. leonicos said

    έστω κι αν η λέξη δεν νομίζω να έχει λεξικογραφηθεί

    την έχω ακούσει κια πειτουλάχιστον 200 φορές

  29. leonicos said

    27

    Κάποιος εδώ μέσα μας έχει μετατρέψει σε αρλουμποσκονταφτές. Παρακαλείται ο κ, Σαραντακος ναμας πληροφορήσει (και να μην κάνει την πάπια,) αν η λέξη έχει λεξικογραφηθει.

    Αν δεν έχει, για να τον διευκολύνω, για τον προσεχές βιβλίο του «Οι λέξεις που έρχονται»

    αρλουμποσκοντάφτης, (τόνος στο α, παροξύτονον) αυτος που σκονταφτει σε αρλούμπες χωρίς να το επιδιώκει,δηλαδή χωρίς να είναι αρλουμποκυνηγός.
    αρλουμποσκονταφτής, (τόνος το η, οξύτονον) αυτός που ρίχνει τους άλλους πάνω σε αρλούμπες.

    αντε και καμιά λεξικογραφική δουλειά εδώ μέσα! Τζάμοα τρώτε!

  30. leonicos said

    Δεν έρχεσθε καμία μέρα να πάμε πουθενά να φάμε τίποτα;», όπου όμως εδώ οι λέξεις δεν κυριολεκτούν αλλά σημαίνουν το ακριβώς αντίθετο…

    Οι λέξεις λένε ακριβώς αυτό που λένε. Το υστικό βρίσκεται στο καν = κἄν και στο τί ποτε

    Ήρθε κανείς; = μήπως ήρθε καποιος = κἄν ποιος

  31. Αρλουμποκυνηγός said

    Ας το πάρουμε απόφαση: Εκτός από τον Σταμάτη Κραουνάκη (όπως απέδειξε πρόσφατα η σχολιάστρια Έφη-Έφη), ούτε ο Δ. Δανίκας διαβάζει Σαραντάκο. Στο σημερινό άρθρο του στο Π.Θέμα, ο 2ος σύζυγος της Μ. Δαμανάκη γράφει ότι ο στίχος «Και ήταν τα στήθη σου άσπρα σαν τα γάλατα και μου λεγες γαργάλατα γαργάλατα» που αποδόθηκε στον Γ. Αθανασιάδη – Νόβα φιάχτηκε από τον Φωκίωνα Δημητριάδη!..

    …Ενώ ο κ. Σαραντάκος έχει αποδείξει από τις 29 Ιουλίου του 2012 ότι φιάχτηκε από τον Κώστα Σταματίου.

    Τόσα χρόνια δημοσιογράφος ο Δανίκας, είναι δυνατόν να μήν ξέρει ούτε αυτό το στοιχειώδες;

  32. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ωραία, γόνιμη κι ευγενική η αναπληροφόρηση.Ευχαριστούμε!
    Το γαμώτο είναι που δεν έχω μαζί το βιβλίο για άμεση αναγωγή.

    Η γλώσσα έχει κέφια -και φιλότιμο 🙂
    Για γατάκια-μεταφραστές 🙂

    22 τέλος >>Νασουσίρο Τοκασόνι
    Ιάπωνας υπάλληλος στου …Μπούκουρα! 🙂

  33. leonicos said

    και τα παιχνίδια που μπορεί να σου κάνει με το ρήμα κάνω. Την έχω πατήσει αρκετές φορές αλλά το διόρθωνα έγκαιρα. Όμως μία μικρή απροσεξία αρκεί για να σε κλάνει ρεζίλι.

    ΩΧ, ΜΑΝΟΥΛΑ ΜΟΥ!

    Αλλά το χειρότερο ακόμα είναι

    να θέλεις να γράψεις Παοκ και να μην πατηθεί το κ

  34. venios said

    Το παρασκεύασμα 606 (σαλβαρσάν), πρώτο φάρμακο εναντίον της σύφιλης ονομάζεται παραπαραδιοξυμεταμεταδιαμινοαρσενοβενζολομονομεθανοσουλφίδιο.

  35. leonicos said

    Τομάς Εγκαρσίας είναι, νομίζω, Αργεντινός χειρουργός και όχι χειρούργος. Λείπει ο συνάδελφός του Ρουμάνος ορθοπεδικός Κάκοσι Μινίσκου και ο φοβητσιάρης Ισπανός Αντόνιο Εκλασαμέντες.

    Ο Σαλπιγγίδης γυναικολόγος είναι 100% πραγματικός

  36. leonicos said

    τον κ Σουγαμότο Μαγαζάκι σάς τον σύστησα;

  37. ΓΤ said

    35 Επίσης και ο οδοντίατρος Φαφούτης, στο https://www.xo.gr/profile/profile-907405047/el/

  38. ΓΤ said

    (Δος μοι κοπιπαστώ και το κείμενον κινάσω)

  39. sarant said

    22 Kι εγώ το πρόσεξα αυτό και σκέφτηκα να το επισημάνω, αλλά τελικά σκέφτηκα οτι τα τραγούδια συχνά έχουν κόντρα ρόλους.

    Όσο για τον Ιάπωνα, προτιμώ το Νασουσίρο Νακασόνι για να θυμίζει περισσότερο το πρωτότυπό του.

    26 Για τα ψευτοτουρκικά δεν θυμάμαι να έχουμε βάλει άρθρο στο ιστολόγιο. Μπορεί να βάλω κάποτε.

    Όσο για το βιβλίο για τον Λασκαρίδη, το είχε βγάλει δωρεάν στο issuu ο ίδιος ο εκδότης.

  40. venios said

    36: Υπάρχει κι η Σενεγαλέζα αοιδός Κούνα Κούλα Ταμπαούλα, ο Γιαπωνέζος μοτοσυκλετιστής Ρεγαμότο Μπαγασάκι κι η Ρωσίδα σερβιτόρα Βιζύνα Καβλούσκαγια.

  41. ΓΤ said

    και η αποτυχημένη στην αγορά ισπανική κονσερβοποιία «Ντομάτες Χιμένες»

  42. loukretia50 said

    38. ΓΤ
    Κάνε πάσα να σε πιάσω
    Στίχους θέλω να κεράσω
    Με το πλούσιο υλικό
    που παρέχει το γλυκό
    -Διάλειμμα ιδανικό
    για όσους έμειναν στον άσσο-
    Συναξάρι γλωσσικό

    Μπονζούρ είπα?

  43. Fremder said

    #26
    Ο στόχος της φράσης «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών καθολικώς διαμαρτυρομένων» δεν ήταν να απαριθμήσει τα δόγματα αλλά να ειρωνευτεί το σύνθημα της χούντας και να διατυπώσει τη θέση ότι υπάρχει καθολική αντίθεση από το λαό. Το «καθολικώς διαμαρτυρομένων» είναι λογοπαίγνιο.

  44. Πέπε said

    Για τη μακρύτερη λέξη του κόσμου σίγουρα θα υπάρχουν υποψηφιότητες πολύ πιο μάχιμες από την τούρκικη του #15. Πιθανότατα όμως το «Turkleshtiremediklerimizdenmisiniz? = Είστε από εκείνους που δεν μπορέσαμε να εκτουρκίσουμε;» θα είναι από τις μεγαλύτερες ως προς το νόημα λέξεις – ή αλλιώς, ως προς το μέγεθος της περίφρασης που χρειάζεται για την απόδοσή τους σε άλλη γλώσσα (υποθέτω ότι και το «εκτουρκίζω», της ελληνικής μετάφρασης, σε λίγες άλλες γλώσσες θα έχει μονολεκτικό αντίστοιχο, μάλλον θα λένε κάτι σαν «μετατρέπω σε Τούρκους»…)

  45. Πάνος με πεζά said

    @ 41 : Aπό τα καλύτερα του Ράδιο Αρβύλα, όταν είχε σκάσει μια ΜΚΟ με … ντομάτες της Αφρικής !

  46. Γιάννης Κουβάτσος said

    Νομίζω πως ο γερο-Παπανδρέου το παράφρασε σε «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών ευρέως και καθολικώς διαμαρτυρομένων». Το αν ήθελε να τονίσει έτσι την καθολική αντίθεση των Ελλήνων στη χούντα ή να σαρκάσει την ροπή των συμπατριωτών του προς την γκρίνια, δεν το γνωρίζω. Άλλά τον πρώτο χρόνο της δικτατορίας είχε διαφανεί κάποια καθολική αντίθεση, κάποια μαζική διαμαρτυρία; Μπα…

  47. loukretia50 said

    Τη χατζάρα Χατζατζάρη, μπας και τζάσει το γομάρι
    του Χατζή του τζαμπατζή, τζαναμπέτη χαμουτζή.
    Τζάρτζαλο, τζάνε μ’ , γουστάρει
    τζάνερα όταν τζαρτζάρει
    στη τζαζ μπαντ του Χαμαμτζή

  48. #26
    Κεφάλαιο 5: Όντως, είμαι 71, οπότε ενίοτε συλλαμβάνω τον εαυτό μου να ξεπερνιέται από τις εξελίξεις.
    Κεφάλαιο 8: Στην ορίτζιναλ, μη αυτολογοκριμένη εκδοχή, στο θέση του κερατά είναι ο π……ς. Το σχοινίιιιιι» πράγματι χρειάζεται όπως μπήκε και στο γνωστό «-Γιάννη, πρόσεχε τον γκρεμό! -Ποιόν γκρεμόοοοοοοο…’

    #33 Χαίρομαι που επισημάνθηκε το εσκεμμένο λάθος (typo intended), στην προ-τελευταία λέξη της δεύτερης γραμμής. Το αστείο είναι ότι πράγματι γράφτηκε κατά λάθος αλλά επίτηδες το άφησα έτσι…

    Ευχαριστώ όλες τις φίλες και τους φίλους του ιστολόγιου για τις προσθήκες και τα εύστοχα σχόλιά τους.

  49. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    46, Γιάννης Κ.
    (μιας και είμαστε στην εποχή)
    …το δημοψήφισμα της χούντας, έγινε στις 29 Σεπτεμβρίου 1968. Το δημοψήφισμα του “σάλιου”, διότι έδιναν το φάκελλο με το ψηφοδέλτιο του ΝΑΙ μέσα, οπότε εκείνος που ψήφιζε έπρεπε να βάλει μόνο το σάλιο. Οι μηχανισμοί άρχισαν να γράφουν παντού μηνύματα υπέρ του ΝΑΙ. Στην Όαση, εκεί που γίνονται τα πανηγύρια, στον Χρηστό υπήρχε ένας ωραίος τοίχος και θα κυκλοφορούσε και πολύ κόσμος. Εκεί λοιπόν έγραψαν με μεγάλα γράμματα ΝΑΙ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ και κάποιος που πολύ θα ήθελα να ήξερα το όνομά του. Πήγε και έγραψε ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ!
    http://www.ikariamag.gr/oi-toihoi-ehoyn-tin-diki-toys-istoria-kai-merikoi-kai-aytia-ikaria

  50. Μαρία said

    9
    Υπάρχει και η ώα (άλλη γραφή όα) = ούγια κυριολεκτικά για τα υφάσματα αλλά πιο γνωστή με τη μεταφορική σημασία στους φιλόλογους για τα περιθώρια των χειρογράφων. Έχουμε άνω και κάτω ώα.

  51. ΣΠ said

    Όμως μία μικρή απροσεξία αρκεί για να σε κλάνει ρεζίλι.

    Για να γίνει «σωστά» το λάθος δεν πρέπει να μπει τόνος στο «κλανει». 🙂

  52. venios said

    Στις λέξεις με α να προστεθούν το αυ (ξανά), Ρα (θεός), Αρ (ποταμός), Αρλ (πόλη)

  53. ΣΠ said

    Βλέποντας το «αλληλεπιδρώντας» στο κείμενο σκέφτηκα ότι τα ρήματα που έχουν για πρώτο συνθετικό το αλληλ(ο)- είναι κατά κανόνα στην μέση φωνή και στο γ’ πληθυντικό: αλληλοθαυμάζονται, αλληλοκατηγορούνται κλπ. Οι μόνες εξαιρέσεις που μπορώ να σκεφτώ είναι τα: αλληλεπιδρώ, αλληλογραφώ. Υπάρχουν άλλα;

  54. 13 Μπράβο! δεν θυμόμουνα ότι ήταν τόσα πολλά. Μερικά προκαλούν πολύ γέλιο ακόμα.

  55. # 31

    Αρλουμποκυνηγέ αν θες να κάνεις κάτι χρήσιμο στην ζωή σου, τράβα στην εθνική βιβκιοθήκη ψάξε τα (κάθε δίμηνο) τεύχη του περιοδικού Στερεά Ελλάς από Γενάρη 2007 και πίσω, κάπου θα βρεις αφιέρωμα στους Ναυπάκτιους ποιητές κι εκεί θα βρεις το ποίημα του Αθανσιάδη-Νόβα που περιέχει τους στίχους ήταν τα στήθια της άσπρα σαν τα γάλατᨻ και λίγο πιο κάτω «μούλεγες γαργάλατα» σε ερωτικό ποίημα που δεν βγάζει γέλιο.

  56. Εγώ Ιάπωνα ήξερα μόνο τον Γιακατούρα Στοκαθίκι, Γερμανό τον ηθοποιό Πάρτον φον Οπισθεν και την διεθνούς φήμη ελληνίδα καλλιτέχνιδα Καλυψώ Λάρα

  57. Πέπε said

    Ρωσίδες μουσικοί: Ταπιάνα Σακάτεβα, και οι αδελφές Αννιούσα και Κατιούσα Ερμήνεβα.

  58. Eli Ven said

    Πιθανότατα το τραγούδι που ψάχνει στο κεφάλαιο 12, είναι αυτό με τα ελάχιστα «σ» που έγραψε ο Φίλιππος Νικολάου στην Μπέθθυ Αργυράκη

  59. Γ-Κ said

    Την κυρία Χρυσούλα Κολομήτρα, γυναικολόγο, την ξεχάσατε κ. Λεώνικε. 🙂

    https://www.eleftherostypos.gr/sports/97547-me-ypografi-gynaikologoy-o-telikos-kypelloy-sto-panthessaliko/

  60. Μαρία said

    Αξίζει να ξαναθυμηθούμε τον Himikitu Aleta https://sarantakos.wordpress.com/2011/03/23/nuclear/#comment-63200 και τα σχόλια που ακολούθησαν.

  61. BLOG_OTI_NANAI said

    Οι δημοσιεύσεις του ΝΔ Τριανταφυλλόπουλου από το «Πλανόδιον» για το «γαργάλατα» που αναφέρει ο Νίκος:

  62. BLOG_OTI_NANAI said

  63. BLOG_OTI_NANAI said

  64. Γιάννης Ιατρού said

    Η αφρικανή τηλεφωνήτρια Νενέ Μακούτε παραλείψατε 🙂

  65. BLOG_OTI_NANAI said

    Το «ΑΝΤΙ» το 1978 συγκρίνει με το «Γαργάλατα» το συγγραφικό έργο του Αναστάσιου Μπάλκου:

  66. sarant said

    51 Σωστός!

    57-64 Οι αδελφές και η τηλεφωνήτρια υπάρχουν στο βιβλίο

    61κε Πρέπει να τα έχουμε αναφέρει και εδώ αυτά τα άρθρα.
    Πάντως, ο ΝΔΤ πρέπει να καταδικάσει πολύ περισσότερο τη Μεσημβρινή η οποία δεν πρόσεξε την υπόδειξή του.

  67. sarant said

    65 Θα έλεγα ότι συγκρίνει το ότι κόλλησε η Βαρβαρα στον Μπάλκο όπως κόλλησε το Γαργάλατα στον Νόβα

  68. dryhammer said

    Πάει κι ο Κουτρουμπούσης που μνημόνευα χτες…

    https://sarantakos.wordpress.com/2019/03/19/orizon-17/#comment-573713

    https://www.newsit.gr/ellada/pethane-o-panos-koutroumpousis/2741766/

  69. Γιατί όμως δεν υπήρξε διάψευση από τον Νόβα ; μήπως γιατί ήξερε πως οι στίχοι του ςείχαν γραφτεί και από άλλους πιο μπροστά και μια διάψευσή του θα μπορούσε να του κάνει περισσότερη ζημιά αφού θα του απέδιδε την κατηγορία της λογοκλοπής ;

  70. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο Νόβας συνήθιζε να γράφει στιχάκια της στιγμής τύπου «Καλώστονε τον Ντίνο / που πήγε στο Λονδίνο» (για τον Τσαλδάρη) και
    «Τι φταίω αν είμαι λίγο ποιητής
    Τι φταίω σαν κέφι αν απαγγέλω
    Άλλα τραγούδια μην μου ζητής
    Φιλάκια τώρα, χάδια τώρα θέλω!

    Και επειδή είναι κρύα
    Τα νερά του Βόλγα
    Πίνω εις υγείαν σας
    Κυρία Όλγα!»,
    οπότε ήταν εύκολο στον Σταματίου να του κολλήσει την πατρότητα του «γαργάλατα».

  71. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @65. Στὸ παρατεθέν ἀπόσπασμα ὑπάρχει κι ἄλλο ἕνα ἐνδιαφέρον σημεῖο:

    «…Ὅ,τι δὲν κατάφερε μιὰ ὁπωσδήποτε πλημμελὴς μέχρι σήμερα ὑπουργικὴ σταδιοδρομία ἀναφέρουμε … τοὺς «μολοτοφιστὲς» ποὺ εἶναι γνωστοὶ ἀλλὰ δὲν συλλαμβάνονται…»

    Ἤμουνα νιὸς καὶ γέρασα. Ἔχουν περάσει σαρανταένα χρόνια ἀπὸ τότε ποὺ γράφτηκαν τὰ παραπάνω καὶ ἀκόμα τὰ ἴδια:

    Γνωστοὶ ἄγνωστοι νῦν καὶ ἀεί.

  72. sarant said

    69 Δεν είχαν γραφτει οι στίχοι του -εκτός αν βρεις το περιοδικό που λες ότι έχεις δει.

  73. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο Μπαμπινιώτης στη Φλέσσα (μετράει κανείς τις φορές;) με το πιο πρόσφατο βιβλίο του ανά χείρας, τη «Νέα σχολική γραμματική για όλους».

  74. # 72

    Νίκο όχι από τον ίδιο, είχαν γραφτεί το 1933 από τον Πωλ Νορ. Το ποίημα που είδα στο περιοδικό δεν ήταν από τα γνωστά του Νόβα, ίσως να ήταν αφιερωμένο στην κυρία με τα στήθη και να διέρευσε. Δεν ξέρω αν οι στίχοι του Νόβα γράφτηκαν πριν ή μετά από την επανάληψή τους στην Λαμπηδόνα το 1957. Αυτά προκύπτουν από τις αναρτήσεις του Μπλογκότινάναι.

    Πάντως δεν σου προκαλεί απορία πως δεν διαμαρτυρήθηκε καθόλου όταν του απέδωσαν τους στίχους ; Πρωθυπουργός ήταν και με την υποστήριξη των Νέων του Λαμπράκη, είναι δυνατόν να «τρυπήθηκε» από μέσα ; Εντάξει δημόσια μπορεί να μην μίλησε αλλά δεν θα ζήταγε εξηγήσεις και βοήθεια από τον Λαμπράκη ;
    Εχω την εντύπωση πως κάποια άλλη φορά οι δηλώσεις του Λ. Παπαδόπουλου δεν είχαν σχέση την πραγματικότητα.

  75. ΚΩΣΤΑΣ said

    73 Γιάννη, την παρακολούθησες την εκπομπή με τον Μπαμπινιώτη; Αν ναι, ωφελήθηκες ή ζημίωσες; Πολλά από αυτά τα έχεις ακούσει ή διαβάσει αλλού;

  76. Γιάννης Ιατρού said

    Κατεγράφη 🙂

  77. Fremder said

    #46 Τον πρώτο χρόνο της δικτατορίας είχε διαφανεί κάποια καθολική αντίθεση, κάποια μαζική διαμαρτυρία;

    Είχε, στην κηδεία του Γεωργίου Παπανδρέου.

  78. spiral architect 🇰🇵 said

    Μια ανάρτηση για το Μπαμπί θα του’ πρεπε.
    (πάλι;)

  79. Γιάννης Ιατρού said

    75: Μιά απ΄τα γνωστά βασικά, δηλ. διαφήμιση των βιβλίων, 4000ετής, κάποια γλωσσικά θέματα κλπ. αλλά γενικά τα αναμενόμενα εκ μέρους του. Εκείνο που δεν μου άρεσε ήταν τα περί «Σκοπίων». Το κράτος αυτό έχει πλέον επίσημα το όνομα Β. Μακεδονία και δεν μίλαγε στους φίλους του ή σε ιδιωτική συγκέντρωση, αλλά δημόσια στη δημ. τηλεόραση. Έχει πρόβλημα ο άνθρωπος!

  80. ΚΩΣΤΑΣ said

    79 –> Εκείνο που δεν μου άρεσε ήταν τα περί «Σκοπίων» ………. Έχει πρόβλημα ο άνθρωπος!

    Το θέμα αυτό σχολιάστηκε σε προηγούμενες αναρτήσεις, να προσθέσω μόνο τούτο. Αν πω, απειλές της Άγκυρας προς την Αθήνα, έχω κι εγώ πρόβλημα;

  81. Γιάννης Κουβάτσος said

    79: Συμφωνούμε. Μια απ’ τα ίδια. Τα ίδια και τα ίδια.

  82. Γιάννης Κουβάτσος said

    77: Ναι, αλλά αυτό δεν το πρόλαβε ο Παπανδρέου, όταν διατύπωνε το ευφυολόγημά του.

  83. Μαρία said

    77
    Και με 40 συλλήψεις.
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=124&pageid=53804&id=-1&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ASSASPASMASNASHASJ&CropPDF=0

  84. Μαρία said

    80
    Ναι. Επειδή κάνεις το χαζό.

  85. Γιάννης Ιατρού said

    80: Έχεις ξανακούσει κάτι σαν «η γλώσσα της Άγκυρας»; Εγώ μόνο για γάτες Αγκύρας ξέρω 🙂

  86. voulagx said

    #25 @Ιατρου: 139 εκατομυρια ευρουδακια;;; Αμ, εσυ δεν την έξαξες απλώς την κυβική ρίζα αλλά της τράβηξες και μια εξαγωγή… νααα, με το συμπαθειο!
    και σόρρυ για το ραντανπλανικό σχόλιό μου αλλά είχα να εισάξω κάτι μ’σόκιλα. 🙂

  87. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Καλησπέρα σας από Ιλλινόί,

    Στα πλαίσια της ίσης μεταχειρίσεως των σχολιαστών του Ιστολογίου, καλούμε τον κ. Σαραντάκο να δημοσιεύσει υπό μορφήν άρθρου και την κριτική του Επιτελείου μας για το βιβλίο του «Η Γλώσσα έχει κέφια», ώστε απαξάπαντες οι αναγνώσται να αντιληφθούν την κολοσσιαία διαφορά κλάσεως της ιδικής μας κριτικής με την κριτική του κ. Άρη Γαβριηλίδη.

    …Η οποία – κατά την γνώμη μας – δεν είναι κάν κριτική, αλλά εξυπναδίστικες προσθήκες σε μερικά από τα εκατοντάδες γλωσσικά μεζεδάκια που με τόσο κόπο έχει συλλέξει επί δεκαετίες ο κ. Σαραντάκος. Μέχρι να πάρουμε απάντηση αν δέχεται να δημοσιεύσει και την δική μας κριτική (θα του την στείλουμε στο email του την προσεχή Τετάρτη 27 Μάρτη, ώστε να προλάβει να την χτενίσει το Επιτελείο μας), προσφέρουμε στο Ιστολόγιο 3 σημαντικά σημερινά μεζεδάκια, μπας και φιλοτιμηθεί ο κ. Σαραντάκος και τα βάλει με τα υπόλοιπα το προσεχές Σαββάτο…

    1) Στις 2.55 μ.μ. σήμερα το μεσημέρι (ώρα Ρωμέικου) ο υποψήφιος βουλευτής της Ν.Δ. Γιάννης Λοβέρδος φιλοξενούσε στο κανάλι «Blue-Sky» τον (υποστηριζόμενο από την Νουδούλα) υποψήφιο Δήμαρχο Κηφισιάς, Αλέξη Μακρή. Επειδή τα προηγούμενα 20 λεπτά, οι τηλεθεατές βγαίνανε στο τηλέφωνο και ζητούσαν επιτακτικά από τον κ. Μακρή να αλλάξει το όνομά του για να μή τους θυμίζει το όνομα του Αλεξίου Τσίπρα, ο κ. Μακρής έσπευσε να εξηγήσει στον κόσμο ποιός ήταν ο όσιος Αλέξιος ο άνθρωπος του Θεού. Το βίντεο πάει μόνο του στο επίμαχο σημείο 49:38 και αμέσως μετά το Επιτελείο μας απομαγνητοφωνεί τα λόγια του…

    ΑΛΕΞΗΣ ΜΑΚΡΗΣ (υποψήφιος Δήμαρχος Κηφισιάς με την Ν.Δ.): «Ο Αλέξιος ονομάστηκε «ο Άνθρωπος του Θεού», γιατί εκοιμήθη ο άγιος Αλέξιος το 1753 στην Μονή Μεγίστης Λαύρας. Κι όταν πέθανε, γιατί τον πήρε ο Θεός επάνω, ακούστηκε μιά φωνή από τον Θεό, γι’ αυτό και ονομάστηκε ο «άγιος Αλέξιος ο άνθρωπος του Θεού», διότι εκλήθη απ’ τον Θεό…»

    Ο πανάσχετος (και γνωστός για τις γκάφες του) οικοδεσπότης και υποψήφιος βουλευτής της Νουδούλας, Γιάννης Λοβέρδος, δεν αντελήφθη την ουρανομήκη γκάφα του προσκεκλημένου του και δεν έκανε τον κόπο να τον διορθώσει για να πάψει να γελάει το παρδαλό κατσίκι…

    Ως γνωστόν, ο Αλέξιος ο άνθρωπος του Θεού εκοιμήθη λίγο μετά το 400 μ.Χ., δηλαδή 13 αιώνες νωρίτερα από ό,τι νομίζει ο επίδοξος Δήμαρχος Κηφισιάς, ο οποίος και φέρει το όνομά του Αγίου!..

    ΡΩΤΑΜΕ τον αυστηρό με τις γκάφες των ανωνύμων, κ. Σαραντάκο: Είναι δυνατόν ένας υποψήφιος Δήμαρχος Κηφισιάς να αγνοεί τα στοιχειώδη για τον άγιο του οποίου το όνομα φέρει;

    2) Το 2ο μεζεδάκι αφορά τον 72χρονο ακροδεξιό Γιώργη Καρατζαφέρη. Στην σημερινή του εκπομπή στο «ΑΡΤ», ο Αρχηγός του Λάος ξεστόμισε μιά φράση που άνετα μπορεί να θεωρηθεί ρατσιστική για τις γυναίκες. Το βίντεο πάει μόνο του στο επίμαχο σημείο 3:00

    Γ. ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ: «Όποια γυναίκα δεν έχει διατελέσει βιζιτού, είναι Ηρωΐδα»!..

    ΡΩΤΑΜΕ τον πατέρα δύο θυγατέρων, κ. Σαραντάκο: Συμφωνεί με την ρήση του Αρχηγού του Λάος; Κι αν διαφωνεί, θα τολμήσει να τον κράξει το Σαββάτο;

    3) Το 3ο μεζεδάκι που παρουσιάζει απόψε το Επιτελείο μας, αφορά το μόλις κυκλοφορηθέν βιβλίο του Δημήτρη Αλικάκου για την Απάτη που ονομάζεται Αφή του Αγίου Φωτός, κάθε Μέγα Σάββατο στον Πανάγιο Τάφο. Μάς κάνει εντύπωση ότι ουδείς (χριστιανός ή μπολσεβίκος) σχολιαστής ησχολήθη με το θέμα, αν και πέρασαν 48 ολόκληρες ώρες από επροχτές που το παρουσιάσαμε στο Ιστολόγιο.

    Πού οφείλεται, άραγες, η απόλυτος σιωπή τόσο των σχολιαστών, όσο και του ιδίου του κ. Σαραντάκου για την αποκαλυφθείσα Απάτη του Αγίου Φωτός; Και να σκεφθεί κανείς ότι τον πρόλογο του αποκαλυπτικού βιβλίου του Αλικάκου έχει γράψει ο Πρόεδρος της Εθνικής Βιβλιοθήκης, Σταύρος Ζουμπουλάκης, παπαδοπαίδι και στενός φίλος του κ. Σαραντάκου. Τον επίλογο του βιβλίου έχει γράψει ο Παντελής Μπουκάλας, ακόμη πιό στενός φιλαράκος του κ. Σαραντάκου. Αναρτώ μερικά από όσα λένε για το βιβλίο του Αλικάκου οι ανωτέρω δύο έγκριτοι χριστιανομπολσεβίκοι λόγιοι…

    ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ: «Αν όμως αποτελεί κοινό μυστικό στην Αγιοταφική Αδελφότητα ότι η αφή του Αγίου Φωτός είναι έργο ανθρώπου, έμενε πράγματι μυστικό για λίγους ο τρόπος ακριβώς με τον οποίο γίνεται η αφή. Τον αγνοούν ακόμη και άνθρωποι που βρίσκονται ψηλά στην εκκλησιαστική ιεραρχία της Αδελφότητας. Το βιβλίο του Δημήτρη Αλικάκου, με άρτια δημοσιογραφική δεοντολογία, ήρεμα, αφανάτιστα και τεκμηριωμένα, το λύνει και αυτό το μυστικό»!..

    ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ: «Συναρπαστική η έρευνα του Δημήτρη Αλικάκου. Οι σαφείς απαντήσεις, και απολύτως τεκμηριωμένες, που έδωσε ο ερευνητής στα κρίσιμα ερωτήματα -πότε; πού; πώς; ποιος; γιατί;- δεν είναι κάποιες απόψεις που έρχονται να προστεθούν σε όσες υπάρχουν από παλιά. Προέκυψαν από συστηματικό και ακριβοδίκαιο έλεγχο των πραγμάτων και από τις αλλεπάλληλες επαφές του με τους πρωταγωνιστές ενός θαύματος που έχει τα γνωρίσματα του δράματος. Ο Αλικάκος δεν λειτουργεί με την έπαρση του κρημνιστή. Τιμά και σέβεται, αλλά προτιμά την πικρή αλήθεια από το γλυκό και δημοφιλέστατο ψεύδος. Καθηλωτική η έρευνά του για τον αναγνώστη, είναι ταυτόχρονα αποκαθηλωτική για τους θεράποντες του εν Ιεροσολύμοις τακτού θαύματος, οι οποίοι εννοούν την πίστη ως δεισιδαιμονία»»!..

    ΞΑΝΑΡΩΤΑΜΕ τον κ. Σαραντάκο: Γιατί, κύριε Νίκο, τηρείτε σιγήν παλαιάς Αρσακειάδος για το βιβλίο του Δ. Αλικάκου, ενώ οι δυό πιό στενοί σας φίλοι, Ζουμπουλάκης και Μπουκάλας, το αποθεώνουν; Μήπως είστε κρυφοχριστιανός σαν τον Ιατρού και μάς το κρύβετε;

  88. loukretia50 said

    85. Φημολογείται πως είναι κουφές!

  89. ΚΩΣΤΑΣ said

    Σε ποιο πράγμα κάνω τον χαζό; Δεν συνηθίζεται στο λόγο, αναφέροντας τις πρωτεύουσες κρατών, να εννοούμε ευρύτερα τα ίδια τα κράτη. Υπέπεσε σε κανένα ποινικό αδίκημα ο Μπ. λέγοντας Σκόπια αντί του ονόματος της χώρας; Η συμφωνία προβλέπει αναγκαστικά κάτι τέτοιο για τους Έλληνες πολίτες; Με θεσμικό ρόλο παρουσιάστηκε στη Φλέσσα ο Μπ.; Ας σταματήσω εδώ και σε παρακαλώ να είσαι λίγο πιο κόσμια. Σε έχω σε μεγάλη εκτίμηση επειδή εκτιμώ ότι και ευφυία και πολλές γνώσεις έχεις, ανεξάρτητα αν διαφωνούμε.

  90. Μαρία said

    85
    Διάβασα οτι τις προάλλες στο σκάι την αποκαλούσε βουλγαροσερβική. Σήμερα έλεγε η γλώσσα των Σκοπίων;

  91. ΚΩΣΤΑΣ said

    το 89 στο 84

  92. sarant said

    74 Δεν είχε την υποστήριξη των Νέων αλλά τον λυσσαλέο πόλεμό τους

    89 Όχι, δεν είναι θεσμικά υποχρεωμένος ο Μπαμπινιώτης να αποκαλεί τη γειτονική χώρα με το όνομά της. Αλλά η στάση του είναι επονείδιστη για πνευματικό άνθρωπο. Καταρρακώνει όσο κύρος απεκτησε επί δεκαετιες.

  93. Γιάννης Ιατρού said

    86: Καλώς έπραξες με τα μ’σόκιλα 🙂

  94. loukretia50 said

    Γύρισα με τόση ανυπομονησία, πίστευα ότι λόγω θέματος θα ήταν πολλά και απολαυστικά τα σχόλια. Αλλά…

    Η γλώσσα έχει κέφια , όμως εσείς δεν έχετε
    Αλλού βαράτε ντέφια , άλλα προσέχετε
    Πάω να ρίξω τα κουκιά, μήπως μου φανερώσουν
    αν η γλυκειά η κρητικιά
    αργοστιχίες δέχεται, πριν όλοι με μαλώσουν!

    Btw
    Ως σχολιάστρια εκφράζω άποψη – πιθανόν και άλλων :
    Δε με ενδιαφέρει καθόλου το φοβερό μυστήριο για την προέλευση του φωτός.
    Όμως χαίρομαι που πλησιάζει το Πάσχα!
    Λατρεύω την παράδοση!
    Καληνύχτα!

  95. mitsos said

    Καλησπέρα
    » η κεφάτη γλώσσα¨ δυστυχώς έμεινε κάπου στο 18 … Επειδή ο φακός των γραμματοσ΄γμων κουράζει περισσότερο από την οθόνη … θα περιμένει 2 μήνες ακόμα για να ολοκληρωθεί η ανάγνωση

    Επίπονη και αποτελεσματική η ανάγνωση του Άρη… με μολύβι και χαρτί … απόδειξη πραφματικής φιλίας/

    Όσο για τον κ. Μπαμπινιώτη … Μάθαμε κάποια πράγματα. Μου καρφώθηκε όμως το τελικό συμπέρασμα : Το πολυτονικό σύστημα πρέπει να χρησιμοποιείται παράλληλα με το μονοτονικό γιατί το απαιτεί » η συνέχεια της γλώσσας και ως εικόνα» αλλά είναι και η «καλύτερη άσκηση πνεύματος» των μαθητών .,,
    Δεν ξέρω, γιατί η διαφοροποίηση της περισπωμένης από την οξεία στην γραφή, εξασκεί το πνεύμα περισσότερο από το τρίβιαλ στο κινητό …Αλλά αυτό με την «συνέχεια της εικόνας» … δεν ακούγεται κακό … και που να είχε ειπωθεί από καθηγητή με χιτώνα βυζαντινό και όχι με κοστούμι και κόκκινη γραβάτα !

  96. Γιάννης Ιατρού said

    88: Κι όχι μόνο Λού μου. Ξέρουν και νιαουρίζουν και το «Πινακωτή πινακωτή» 🙂

  97. ΣΠ said

    Για όποιον δεν είδε την εκπομπή υπάρχει εδώ:
    https://webtv.ert.gr/ert1/sta-akra/20mar2019-sta-akra-georgios-mpampiniotis/

  98. Alexis said

    #89: Δεν συνηθίζεται στο λόγο, αναφέροντας τις πρωτεύουσες κρατών, να εννοούμε ευρύτερα τα ίδια τα κράτη.
    Ναι, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις.
    «Αυστηρό διάβημα της Αθήνας προς την Άγκυρα», λέγεται.
    «Η γλώσσα της Αθήνας» δεν λέγεται, είναι απλώς κωμικό.

  99. Γιάννης Ιατρού said

    95β: Έτσι (η κόκκινη γραβάτα ήταν για ξεκάρφωμα 🙂 )

  100. Γιάννης Ιατρού said

    98: Αλέξη μ’,
    η Βίκυ Φ. έπρεπε να ρωτήσει «… υπάρχει γλωσσικό ιδίωμα/διάλεκτος στα Σκόπια; Γιατί το κράτος αυτό ονομάζεται.. κλπ. κλπ.»

  101. ΚΩΣΤΑΣ said

    92 β Δεν ήθελε να αποκαλέσει τη γλώσσα τους «μακεδονική» , διότι όπως εξήγησε την θεωρεί ψευδώνυμη. Αντ΄ αυτού χρησιμοποίησε την περίφραση γλώσσα των Σκοπίων. Καταλάβετέ το ότι με την «μακεδονική» γλώσσα και ταυτότητα, η πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών δεν θα συμβιβαστεί εύκολα με αυτόν τον ορισμό. Ήδη φάνηκαν τα πρώτα προβλήματα και το μέλλον προβλέπεται πιο απαισιόδοξο. Μακάρι να είχε επιλεχθεί ο όρος βορειομακεδονική και όλοι μας, μια χαρά θα λέγαμε Βόρεια Μακεδονία με όλα τα συναφή της.

    Το αν είναι επονείδιστη η στάση του, είναι άποψή σας, τη σέβομαι, δεν επιθυμώ να την σχολιάσω.

  102. Γιάννης Ιατρού said

    92β: Βάζει το καπελάκι της αυθεντίας (και εκτίθεται βεβαίως) για να παρουσιάσει την γειτονική χώρα ως ψευδοχώρα, αφού της αρνείται (επιλεκτικά) όσα αναγνωρίζει σε άλλες χώρες. Εύκολο και κατανοητό παράδειγμα οι Κροάτες, Σέρβοι, Βόσνιοι κλπ., πού όλοι μιλούν ουσιαστικά την ίδια γλώσσα, αλλά την ονομάζουν Κροατικά, Σέρβικα κλπ. Ο Μ. δεν μιλά επιστημονικά, αλλά πολιτικά, εθνικιστικά εν προκειμένω.

  103. Alexis said

    #100: Δεν το είδα το κομμάτι περί Σκοπίων, θα πρέπει να μελετήσω το …VAR 😆
    Πάντως αυτά που είπε για το πολυτονικό με βρίσκουν κάθετα αντίθετο.

  104. ΚΩΣΤΑΣ said

    102 … οι Κροάτες, Σέρβοι, Βόσνιοι κλπ., πού όλοι μιλούν ουσιαστικά την ίδια γλώσσα, αλλά την ονομάζουν Κροατικά, Σέρβικα κλπ

    Οι κύριοι βόρειοι γείτονες γιατί δεν τα λένε και αυτοί, ανάλογα με το όνομά της χώρας τους, …. βορειομακεδικά;

    Αυτό εσάς δεν σας απασχολεί, μόνο ο Μπ είναι το πρόβλημα.

    Τέλος για απόψε.

  105. Μαρία said

    92
    Σχετικό http://www.avgi.gr/article/10811/9688990/e-boulgaroserbike-glossa-e-pos-na-krypsete-ton-elephanta-sto-domatio-sas

  106. Γιάννης Ιατρού said

    104: Όπως θέλει ο καθένας τη λέει τη γλώσσα του Κώστα. Εδώ στην Ελλάδα *μόνο* Ελληνικά μιλάμε.
    Τα άλλα είναι ιδιώματα/διάλεκτοι κλπ. Κουτός δεν είσαι…

  107. Γιάννης Ιατρού said

    103: στο 42′ περίπου τα λέει

  108. Γιάννης Ιατρού said

    94: Όμως χαίρομαι που πλησιάζει το Πάσχα! …. Λατρεύω την παράδοση!

    Καταλάβαμε Λού 🙂

  109. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Κρυφοχριστιανέ Ιατρού (108), δεν θα μάς πείς τίποτα για τις συγκλονιστικές αποκαλύψεις του Αλικάκου (τις οποίες ΑΠΟΔΕΧΟΝΤΑΙ πλήρως ο Ζουμπουλάκης με τον Μπουκάλα) για την Απάτη του Αγίου Φωτός, που έκανα στο σχόλιο 87-3;

    Το Δελτίο του «Αντέννα» επανήλθε απόψε με νέο συνταρακτικό βίντεο (τους το έδωσε ο ίδιος ο Αλικάκος, εννοείται…) όπου ο Μητροπολίτης Γεράσων, Θεοφάνης, ομολογεί ότι το Άγιον Φώς ανάβει με αναπτήρα και δεν είναι ΘΑΥΜΑ, όπως μάς παραμυθιάζουν επί αιώνες ο παπα-Μεταλληνός και οι εδώ σφουγγοκωλάριοί του, Blog-oti-nanai, Theo, Ριβαλντίνιο κλπ. Ούτε, βεβαίως, υπάρχει ακαΐα, όπως επίσης μάς παραμύθιαζαν οι απατεώνες χριστιανούληδες.

    Δές το αποψινό Δελτίο του «Αντέννα» από το 22:50 μέχρι το 28:00, για να ξεστραβωθείς.

    ΣΕ ΕΡΩΤΩ, κακόψυχε Ιατρού: Είναι ή δεν είναι σκάνδαλο η επί 55 ώρες σιωπή των σχολιαστών Blog-oti-nanai, Theo, αλλά και του ιδίου του κ. Σαραντάκου;

  110. Γιάννης Ιατρού said

    Που να ξέρω εγώ ρε συ; Εμάς εδώ στο χωριό μας δίνουν περσινό άγιο φως!

  111. # 92 α

    Θυμάμαι σίγουρα το κάψιμο των Νέων όταν υποστήριξαν την κυβέρνηση Στεφανόπουλου (Βούδα), μου φαίνεται περίεργο να μην υποστήριζαν και την προηγούμενη του Νόβα, έστω και στα κρυφά.

    # 110

    Αστον ρε Γιάννη…δεν παίζει κι ο ΠΑΟΚ αυτή την βδομάδα να μας δώσει κανένα «άφοβο» στοίχημα, να ξεχαρμανιάσει !

  112. Γιάννης Κουβάτσος said

    Παραδέχτηκε, πάντως, ο Μπαμπινιώτης ότι δεν υπήρχαν επιστημονικοί λόγοι για τη διατήρηση του πολυτονικού. Μόνο ιστορικοί, ένεκα η διάρκεια και αφού Κινέζοι, Ιάπωνες Κορεάτες διατηρούν για ιστορικούς λόγους τα ιδεογράμματά τους κλπ.

  113. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Κεφάλαιο 30: Τα τείχη στην τύχη…
    -λοιπόν,λιπών,λυπών (είναι στο βιβλίο, με το σχετικό Μποστικό «…λοιπόν… με γέμισες λιπών»)
    λείπει το «λοιπών»και ίσως και «(ο) λιπών» (αν σχηματίζεται έτσι μετοχή β΄αορ, κατά το εκλιπών)

    Δίκτη δίκτυ
    και με καθημερινή εκφορά: Δίχτη, δίχτυ, δειχ τη

  114. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Καλημέρα
    (και το χωριό Καλημέρα της Κ.Ιταλίας) 🙂

    Με φόρα στα φόρα.
    κόρες, κόρες
    Απόψε είν η βραδιά καλή
    μα είναι μικρές οι ώρες
    και δε σ΄αποχορταίνουνε
    των αματιώ μου οι κόρες
    Γεια σου Κρόνη!

    Χρόνοι, Χρόνη

  115. Γς said

    110:

    Ληγμένο

  116. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    110
    Σκουρ(α)γιασμένο

    OΛάμπρος εν είδει περιστεράς (πού ΄σαι μωρέ αητόπουλο;)
    Α! περιστεράς(της) και Περιστεράς (ο), περιοχή της Ιεράπετρας όπου κείται το Δεσποτείο όπως λέμε κάτω τη μητρόπολη (κτίριο).

  117. dryhammer said

    116 Και στη αυλή του θάλλουν οι φράξοι (δεσποτάκια)

  118. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα

    116β: Λές νά ‘ναι αυτός που πιάστηκε πρόσφατα σε κάτι σύρματα της ΔΕΗ; 🙂

  119. Χαρούλα said

    Καλημέρα!
    Επειδή προχθές αναφέρθηκα και γω στην χρήση της πρωτεύουσας αντί για το κράτος, θα ήθελα να διευκρινίσω( για να μην παρεξηγηθώ), πως κατά την άποψη μου, σωστά χρησιμοποιούμε την πρωτεύουσα ΜΟΝΟ όταν μιλάμε για θέματα που αφορούν τις κυβερνήσεις των κρατών. Όταν μιλάμε για θέματα που αφορουν την όλη περιοχή(σύνορα, προιόντα, πολιτισμό, πληθυσμό κλπ), σωστή είναι η χρήση του επισήμου ονόματος του κράτους.
    Οπότε στην συγκεκριμένη περίπτωση, ο κ.Μπαμπινιώτης κακώς έπραξε. …Λέω εγώ η μη ειδικός.

  120. Alexis said

    #119: Σχετικό με αυτό και τα προηγούμενα περί Σκοπίων:
    Θυμάμαι ότι τη δεκαετία του ’80 στα φοιτητικά αμφιθέατρα οι Κνίτες μας …εγκαλούσαν όταν χρησιμοποιούσαμε τη λέξη «Ρωσία» για να περιγράψουμε το κράτος της Σοβιετικής Ένωσης.
    «Δεν υπάρχει Ρωσία!» μου είχε πει κάποιος, σε γενόμενη συζήτηση. «Σοβιετική Ένωση λέγεται! Είναι σα να μιλάμε για την Ελλάδα και να λέμε ‘η Πελοπόννησος'»

  121. sarant said

    101 Όχι δεν θα λέγατε όλοι σας «Βόρεια Μακεδονία» όπως κι αν ήταν η γλώσσα και η ταυτότητα, φαίνεται αυτό από τις αντιδράσεις. Όσοι αντιδρούν έχουν ποτιστεί για τα καλά με το παραμύθι «Η Μακεδονια είναι μία και είναι ελληνική» που καμια σύνθετη ονομασία δεν θα αποδέχονταν.

    95 Αυτό με το «παράλληλα χρησιμοποιούμενο» πολυτονικό έχω απορία πώς το εννοεί.

  122. dryhammer said

    121β Είναι απλούστατο: Εγώ γράφω μονοτονικό και ο τάδε μου απαντά πολυτονικά. Ή αλλιώς παραγγέλνω ένα προγραμματάκι να γράφει μια παρά μια τις λέξεις σε πολυτονικό (γιατί με το χέρι μου είναι αδύνατο).

  123. Αγγελος said

    Πες το, Χαρούλα! Ναι, χρησιμοποιούμε μετωνυμικά την πρωτεύουσα, αλλά στη θέση της ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ του κράτους («απειλές της Άγκυρας»), όχι στη θέση της ίδιας της χώρας, είτε με τη γεωγραφική, είτε με τη θεσμική έννοια: δεν θα πούμε ποτέ «οι ποταμοί της Αθήνας» εννοώντας τον Πηνειό και τον Αλιάκμονα, ούτε «οι νόμοι του Παρισιού» εννοώντας τους νόμους της Γαλλίας. Άλλο ζήτημα βέβαια οι πολεις-κρατη (Σιγκαπούρη) ή τα λίγα κράτη (Λουξεμβούργο) που το όνομά τους συμπίπτει με το όνομα της πρωτεύουσας.
    Ενδιαφέροντα αλλά γνωστά σε όσους έχουν εστω και λίγο διαβάσει σχετικά είναι τα όσα είπε ο Μπαμπινιώτης στη χτεσινή εκπομπή για την ελληνική γραφή, και καλά έκανε και τα είπε, αφού απευθυνόταν στο ευρύ κοινό.

  124. ΚΩΣΤΑΣ said

    121 –> Όχι δεν θα λέγατε όλοι σας «Βόρεια Μακεδονία» όπως κι αν ήταν η γλώσσα και η ταυτότητα,…

    Προσωπικά, μια χαρά θα το έλεγα. Κι από όσο ξέρω από τον περίγυρό μου, αλλά και η θέση της παράταξης που πρόσκειμαι, είναι σύνθετη ονομασία,, για όλα όμως. Να ξεχωρίζουμε μεταξύ μας, χωρίς να ιδιοποιείται κανείς την αποκλειστικότητα. Και όταν λέμε μιλάω την μακεδονική, εννοώντας την διάλεκτο, να μην θεωρούμαστε ότι μιλούμε σλάβικα. Έντιμος συμβιβασμός, να λήξει η διαφορά μας.

    Θα συμφωνήσω μαζί σας, ότι κάποιοι ίσως επέμεναν, θα ήταν όμως μια μειοψηφία. Τώρα οι αντιδρώντες αποτελούμε την πλειοψηφία και ήδη άρχισαν και τα προβλήματα με τη γλώσσα, που ως τώρα δεν υπήρχαν.

  125. Fremder said

    #82
    Είχε αφουγκραστεί την διάχυτη διάθεση και δεν ήταν ο μόνος.
    Γενικά δεν συμφωνώ με την άποψη πως ο λαός ήταν παθητικός ή ευνοϊκός προς τη δικτατορία. Τρομοκρατημένος ήταν.

  126. ΚΩΣΤΑΣ said

    123 Άγγελε, ας μην ξεχνάμε όμως ότι λόγω της 30ετούς περίπου διαφοράς μας με το όνομα, η λέξη Σκόπια επεκτάθηκε και περιέλαβε την έννοια του κράτους εκ του λόγου ότι δεν θέλαμε να τους δώσουμε κρατική υπόσταση με το όνομα που ήθελαν αυτοί. Εκφεύγει λοιπόν από τις άλλες περιπτώσεις, που σωστά επικαλείσθε κάποιοι. Εσείς που ξέρετε να ψάχνετε καλά στο διαδίκτυο, θα βρείτε πολλούς, και αριστερούς, να λένε Σκόπια με την έννοια του κράτους. Ίσως και τον Τσίπρα, προ συμφωνίας φυσικά. Δεν είναι η Φλέσσα και ο Μπαμπινιώτης πρώτοι που διαπράττουν αυτό το «αδίκημα!»

  127. # 125

    Μάλλον δεν ζούσες τότε…

    Χαχαχαχ, πέρα από τους χαρακτηρισμένους αριστερούς, τους στερούμενους πιστοποιητικό κονωνικών φρονημάτων οι οποίοι ήταν τρομοκρατημένοι ΚΑΙ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ όλοι οι άλλοι την αντιμετώπισαν με απάθεια και περιέργεια αν θα μπορούσαν να βρουν κάνα ρουσφέτι όπως έκαναν μ’ αυτούς που ψήφιζαν. Αυτό που γράφω ισχύει για περισσότερο από 67,83% του ελληνικού λαού.
    Ακόμα και στην αλλαγή φρουράς με τον Ιωαννίδη ακούστηκε το » ε, ας τους δοκιμάσουμε κι αυτούς»
    Οταν έπεσε η χούντα έγιναν όλοι αντιστασιακοί που την πολεμούσαν από μέσα…

    Σόρρυ αν σου χαλάω την μανέστρα…

  128. Πέπε said

    Πολλοί ιδιώτες θα συνεχίσουν, για κάποιον καιρό, να ονομάζουν χώρα, κατοίκους και γλώσσα με κάποιον από τους άτυπους τρόπους που συνηθίζονταν πριν τη συμφωνία. Το θεωρώ ανθρώπινο. Η συμφωνία τι λέει; «Πολίτη, η νόμιμη κυβέρνηση της χώρας σου συμφώνησε με τη νόμιμη κυβέρνηση της μόνης χώρας που έχει λόγο για το θέμα ότι εφεξής θα χρησιμοποιούμε ονομασίες που μπορεί να μη σ’ αρέσουν αλλά τι να κάνουμε, δε γίνεται να μας αρέσουν όλα».

    Ναι, φυσικά δε γίνεται. Και τόσο η ζωή όσο και η δημοκρατία επιβάλλουν να συμβιβαζόμαστε και μ’ αυτά. Αλλά το γεγονός ότι όσοι πολίτες (λ.χ. ο Νίκος) συμφωνούν ρητά και δηλωμένα με τη συμφωνία είναι έτοιμοι από την πρώτη στιγμή να εφαρμόσουν και ιδιωτικά όσα προβλέπει η συμφωνία για τις επίσημες ονομασίες, δε σημαίνει ότι για τους διαφωνούντες θα είναι εξίσου εύκολο.

    Ο Μπαμπινιώτης, σε εκπομπή, έχει μεγαλύτερη ευθύνη από τον κάθε ιδιώτη στις ιδιωτικές του συζητήσεις. Αλλά ακόμα και αυτός (ο Μπ.) κινείται κατά τη γνώμη μου μέσα στα όρια του ανθρωπίνως συγγνωστού.

  129. Γιάννης Ιατρού said

    116β: Καλά, τι αναρωτιέσαι τώρα ρε ΕΦΗ; :¨
    Ανατίναξαν ΑΤΜ στο Γέρακα με διοχέτευση αερίου

  130. Fremder said

    Τότε ήμουν 18, Καλό θα ήταν να επανεξετάσεις τις βεβαιότητές σου.

  131. Γιάννης Ιατρού said

    Να προσκομιστεί καταλλήλως χαρτοσημασμένο πιστοποιητικό ληξιαρχείου 🙂 🙂 (ΜΕ φωτό, από τότε!)

  132. Μαρία said

  133. Fremder said

    #127 Αν και ο καθένας μαγειρεύει τη μανέστρα του με τη συνταγή που του ταιριάζει

  134. Μαρία said

    124
    Φαρισαϊσμός + μπαρτζουδισμός.

  135. Μαρία said

    Ο κουμπάρος δικηγόρος και επίτιμος πρόξενος Παπούας ξαναχτυπά.

  136. ΚΩΣΤΑΣ said

    134 Νόμιζε ό,τι θες, μου είναι αδιάφορο

  137. τα μυαλά said

    Οι συμφωνίες είναι των κυβερνήσεων, δεν δεσμεύει κανέναν πλην τα επίσημα έγγραφα. Ο κάθε ιδιώτης έτσι και ο Μπαμπινιώτης μπορεί να την λέει όπως θέλει, σε όποιο χώρο θέλει, επίσημο ή ανεπίσημο. Τίποτα το μεμπτό. Εξάλλου και εσείς τόσο χρόνια την λέγατε Μακεδονία σκέτο, τι σας εμποδίζει να το συνεχίσετε. Για εσάς βεβαίως ισχύει και το ακόλουθο: μια φορά σταλινικός, για πάντα σταλινικός.

  138. Pedis said

    # 124 – Και όταν λέμε μιλάω την μακεδονική, εννοώντας την διάλεκτο, να μην θεωρούμαστε ότι μιλούμε σλάβικα. Έντιμος συμβιβασμός, να λήξει η διαφορά μας.

    προτείνω όταν λέμε μακεδονική να εννοούμε τη σαλάτα που τη σερβίρουν με τα φρούτα καθαρισμένα και κομμένα χωρίς κοτσάνες εμ, κοτσάνια …

    (Η Μαρία θα ξέρει να μας πει: αυτήν την κοτσάνα με τη μακεδονική, δηλαδή γλώωσα, όχι, διάλεκτο, τουτέστιν τρίχες κατσαρές την έχουν λανσάρει οι επικοινωνιολόγοι του Κούλη και βρίσκει απήχηση στο εκλεκτό κοινό τους ή πρόκειται για αυθόρμητη μεγαλοφυή σύλληψη εξαίρετων μελών της βάσης;)

  139. Μαρία said

    138
    Λες ο Μπαρτζούδης να είναι κρυφοεπικοινωνιολόγος του Κυριάκου; Εδώ μέσα έμαθα οτι μιλάω την μακεδονική διάλεκτο ή γλώσσα.

    Για τη σαλάτα σκέφτηκα νωρίτερα οτι θα αγωνιστούν, για να της αλλάξουν όνομα https://sarantakos.wordpress.com/2019/03/21/kocs-2/#comment-574141

  140. Fremder said

    #127
    Κάποιες παρατηρήσεις σχετικά με την στάση του ελληνικού λαού απέναντι στην δικτατορία:
    – Η έννοια «λαός» είναι μια απλούστευση. Ο λαός δεν έχει ποτέ ενιαία πολιτική γνώμη και στάση, ούτε τότε ούτε σήμερα. Παρ’ όλα αυτά υπάρχουν σε κάθε εποχή μια ή δύο αντίπαλες κυρίαρχες τάσεις που μπορούμε να τις χαρακτηρίσουμε περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Είναι η στάση του δυναμικότερου τμήματος: των διανοούμενων, των καλλιτεχνών, των πολιτικοποιημένων, των συνδικαλισμένων, αυτών που είναι κοντά σε θέσεις εξουσίας και οικονομικής ισχύος, αυτών που ασχολούνται με τα κοινά.
    – Το ποσοστό αυτού του τμήματος σε σχέση με τον πληθυσμό είναι μικρό, η επιρροή του όμως αντιστρόφως ανάλογη. Το ποσοστό αυτών που συμμετείχαν ενεργά στις κοσμοϊστορικές πολιτικές αλλαγές ήταν πάντα μικρό αλλά εδώ οι αριθμοί δεν έχουν νόημα.
    – Η κυρίαρχη ατμόσφαιρα τους μήνες πριν την δικτατορία χαρακτηριζόταν από έντονη πολιτική και συνδικαλιστική κινητικότητα, σφοδρές διαμάχες γύρω από το δίπολο ΕΚ-ΕΡΕ και ελπίδα ότι οι προσεχείς εκλογές θα παγίωναν τις πολιτικές αλλαγές που είχαν φέρει οι προηγούμενες. Η τρομοκρατία του εμφυλίου είχε, τουλάχιστον στα αστικά κέντρα, υποχωρήσει, οι συνδικαλιστικές και πολιτικές κινητοποιήσεις ήταν ιδιαίτερα δυναμικές και τα σοσιαλιστικά οράματα υπό συζήτηση. Οι εργοδότες ήταν διατεθειμένοι να ενδώσουν σε παραχωρήσεις και η πολιτική εξουσία σε ελευθερίες. Όσοι δεν έχουν προσωπικές αναμνήσεις μπορούν να διαπιστώσουν αυτή την τάση στα καλλιτεχνικά έργα της εποχής, θεατρικά, κινηματογραφικά και άλλα: «Οι κυρίες της αυλής», «Η κόρη μου η σοσιαλίστρια».
    – Όλα αυτά συνυπήρχαν με την αντίπαλη τάση, το αίτημα για επιβολή δικτατορίας και την επιστροφή στην τάξη του εμφυλίου. Η ανάγκη για επιβολή δικτατορίας οφείλεται ακριβώς στην ανατροπή της εμφυλιακής τάξης πραγμάτων, την αποδυνάμωση της τρομοκρατίας και την έντονη, δυναμική πολιτική και συνδικαλιστική κινητικότητα. Αν ο λαός ήταν απαθής και τρομοκρατημένος δεν θα υπήρχε η ανάγκη δικτατορίας, πολύ περισσότερο, αν ο λαός ήταν ευνοϊκά διακείμενος στην άρση των δημοκρατικών ελευθεριών. Τα μέτρα καταπίεσης ενός ευπειθούς λαού είναι άχρηστα.
    – Περισσότερο άχρηστα είναι τα μέτρα «διαπαιδαγώγησης» αν ο λαός είναι υποταγμένος. Το σύνθημα «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» ήταν το κεντρικό σλόγκαν της διαπαιδαγώγησης που επιχείρησε η χούντα, μαζί με το πουλί και τον στρατιώτη. Τα σύμβολα αυτά ήταν ιδιαίτερα μισητά και η ευφυής διακωμώδησή τους από τον γέρο Παπανδρέου καίρια αμφισβήτηση που διαδόθηκε αστραπιαία μαζί με διάφορα ανέκδοτα σχετικά με τους πρωταγωνιστές της δικτατορίας. Η τρομοκρατία είχε επανέλθει και οι άμεσες διαδηλώσεις διαμαρτυρίας ήταν εξαιρετικά επικίνδυνες, υπήρχαν όμως πολλές έμμεσες, παράδειγμα η διακοπή της πομπώδους ομιλίας του δικτάτορα στο Παναθηναϊκό Στάδια από τα ασταμάτητα χειροκροτήματα του μαθητικού κοινού που είχε προσέλθει αναγκαστικά.
    Δεν είναι ανάγκη να έχετε την ίδια γνώμη αλλά θα ωφεληθείτε αν ξεπεράσετε την άποψη ότι η δική σας είναι βαρύνουσα ενώ των άλλων «μανέστρα»

  141. Γιάννης Κουβάτσος said

    Για να λέμε και του στραβού το δίκιο, ο καθένας άτυπα και στις κσθημερινές του κουβέντες μπορεί να αποκαλεί Σκόπια τη Βόρεια Μακεδονία, δικαίωμά του είναι. Όλοι Κωνσταντινούπολη λέμε, ενώ η ονομασία της διεθνώς είναι Ινστανμπούλ. Και καλά κάνουμε και το λέμε. Ή μήπως φέρνω άσχετο παράδειγμα;

  142. Γιάννης Ιατρού said

    141: Με τις *παλιές* ονομασίες έχουμε ένα κόλλημα, πως να το κάνουμε. Παράδειγμα: άντε να ρωτήσεις για την οδό 28ης Οκτωβρίου… στην Αθήνα (έχει κι άλλα τέτοια, όπως η «Ελ. Βενιζέλου» κλπ.), λίγοι θα σου απαντήσουν. Αλλά άμα πεις «Πατησίων» …. μέχρι κι από Θεσσαλονίκη θα πάρεις απάντηση 🙂

  143. Pedis said

    # 141 – σε αυτήν την περίπτωση καποιος επιλέγει να χρησιμοποιήσει την ελληνική λέξη ως πιο οικεία, για τον ίδιο λόγο θα μπορούσε να το κάνει και στην περίπτωση της Βόρειας Μακεδονίας.

    Κι ακόμα περισσότερο αν είναι ακροδεξιός πατριδοκάπηλος που λέει ο κάφρος ότι τιμάει την ελληνική γλώσσα, την τρσιχιλιετή, καλά θα κάνει έτσι να την αποκαλεί τη χώρα. 🙂

  144. ΓιώργοςΜ said

    141 Φυσικά, αλλά άλλο οι ιδιωτικές κουβέντες, άλλο μια φράση που ξεφεύγει δημοσίως σε ένα άσχετο θέμα (πχ στο αστυνομικό ρεπορτάζ), κι άλλο μια οργανωμένη συνέντευξη κάποιου που η γλώσσα είναι το επάγγελμά του και (οφείλει να) εννοεί ακριβώς αυτά που λέει.
    Για το παράδειγμα, χωρίς να είναι άσχετο, δεν είναι και τέλεια μεταφορά: Η Κωνσταντινούπολη λεγόταν έτσι από πολλούς μέχρι και τον 20ο αιώνα. Έχω την εντύπωση μάλιστα πως διπλωματικά χρησιμοποιούταν η μία ή η άλλη λέξη «ακτιβιστικά», για να δηλώσει συμπάθεια ή αντιπάθεια προς την Τουρκία ή την Ελλάδα, ανάλογα.
    Πόλη την έλεγε η γιαγιά μου που γεννήθηκε εκεί, και τη λένε ακόμη (υποθέτω) οι εκεί Έλληνες. Η αδράνεια ενός ονόματος που λεγόταν για χιλιετίες είναι διαφορετική από ένα όνομα που δημιουργήθηκε (για να δηλώσει κράτος) πριν από τριάντα χρόνια, μόνο για εγχώρια χρήση.

  145. τα μυαλά said

    Ο Μπαμπινιώτης σαν επιστήμονας έχει ένα πρόσθετο πρόβλημα με τις ορολογίες και νομίζει ότι οφείλει να ακριβολογεί. Πως να το κάνουμε, το «μακεδονική γλώσσα» είναι τελείως κουφό. Κανένας επιστήμονας δεν θα το δεχόταν χωρίς να νιώθει ένα κόμπο στο λαιμό του. Θα μπορούσαν να την πουν γιάζικη γλώσσα, σε σύγκριση με την («γιέζικη») σέρβικη και την (έζικη) βουλγάρικη.

  146. sarant said

    Οι ξένοι γλωσσολόγοι που λένε Macedonian language δεν είναι επιστήμονες;

  147. ΚΩΣΤΑΣ said

    138 Το ξαναλέω. Τη μητρική μας γλώσσα, τα ελληνικά, δεν τα μιλάμε ακριβώς το ίδιο σε όλη την ελληνική επικράτεια. Κατά τόπους υπάρχουν διαφορές, πχ σου λέω – σε λέω, σκαρφαλώνω – γραπατζαλώνω. «Στην ιδιωματική ποικιλία της γλώσσας μιας χώρας θεμελιώνεται η διαίρεσή της σε ό,τι ονομάζουμε ιδιώματα και διαλέκτους» λέει ο Μ. Τριανταφυλλίδης ( ΑΠΑΝΤΑ σελ. 62).

    Επειδή δεν είμαι και γλωσσολόγος, ενδεχομένως ο όρος ιδιώματα να είναι αντιπροσωπευτικότερος από τον όρο διάλεκτος. Αν είναι αυτό το λάθος μου, θεωρήστε το συγχωρητέο.

    Τα ιδιώματα αυτά λοιπόν τα προσδιορίζουμε και με τον τόπο όπου χρησιμοποιούνται. Έτσι λέμε μιλάω κρητικά, μοραΐτικα, ηπειρώτικα κλπ. Επίσης ο Μ. Τριανταφυλλίδης, από την σελίδα 247 έως και 252, μιλάει συγκεκριμένα για τα «Θεσσαλικά, μακεδονικά, θρακικά» ιδιώματα.

    Και ξαναρωτάω. Αν εγώ, κατά Μ. Τρ. πω ότι μιλάω μακεδονικά, δικαιούται κάποιος να αναρωτηθεί «τί εννοεί ο ποιητής;»

    Και να προσθέσω κάτι ακόμη. Το ότι τα σλάβικα κάποιοι τα ονομάζουν ψευδώνυμα «μακεδονικά» δεν σας ενοχλεί, ούτε αναρωτιέστε γιατί το κάνουν. Αν όμως εμείς πούμε τα ιδιώματά μας μακεδονικά, μας πήρε και μας σήκωσε.

    ΤΕΛΟΣ από εμένα στην συγκεκριμένη συζήτηση.

  148. τα μυαλά said

    Ο καθένας μιλά για τον εαυτό του. Ο ξένος επιστήμονας όταν ακούει για Μακεδονία του έρχονται μνήμες από το τελευταίο φασουλοταβά που έφαγε σε κάποιο εστιατόριο στην Οτάβα, ο Έλληνας θα σκεφτεί τον Μεγαλέκο. Ο καθένας με τους δικούς του συνειρμούς. Εκτός αν καταργήσετε και το μάθημα της ιστορίας και σιγά-σιγά ξεχαστεί αυτό. Τότε και εδώ με «Μακεδονία» θα θυμούμαστε μόνο τα τραγούδια της γιουροβίζιον και τις υπέροχες φανταστικές φολκλόρ φορεσιές τους. Της σεβέρνας.

  149. Pedis said

    Α γεια σου, διότι πρόκειται για ευρηματική κοτσάνα.

  150. sarant said

    147 Στην ορολογία των διαλεκτολόγων, διάλεκτος είναι κάτι πιο συγκροτημένο και αυτοτελές από τα ιδιώματα. Διάλεκτος είναι τα ποντιακά, τα τσακώνικα και τα κατωϊταλικά -και ίσως τα κρητικά και τα κυπριακά. Τα άλλα είναι ιδιώματα.

  151. Μαρία said

    Κι ο φιλάνθρωπος ταρίφας μακεδονομάχος.

  152. ΣΠ said

    http://www.gazzetta.gr/plus/koinwnia/article/1337650/o-taxitzis-poy-evgale-tin-aimofyrti-gynaika-apo-aytokinito-hanei-tin-adeia-toy-vids

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: