Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο Μποστ πριν από το Μποστάνι του (1)

Posted by sarant στο 29 Μαρτίου, 2019


Το 1959 συνέβησαν διάφορα σημαντικά γεγονότα που σημάδεψαν τον ρου της ιστορίας και την πορεία της ανθρωπότητας. Ένα από αυτά ήταν ότι γεννήθηκα εγώ, αλλά από μετριοφροσύνη θα αναφερθώ σε ένα άλλο: μέσα στο 1959 ο Μποστ έκανε το καθοριστικό βήμα από την εικονογράφηση στην αυτοτελή πολιτική γελοιογραφία και την ίδια χρονιά γέννησε τους κοσμαγάπητους ήρωές του: μαμα-Ελλάς, Πειναλέοντα και Ανεργίτσα.

Πράγματι, το 1959 βρίσκει τον Μποστ να συνεργάζεται με τον Ταχυδρόμο, όπου εικονογραφεί διάφορα διηγήματα που δημοσιεύει το περιοδικό καθώς και τις Σταυροφορίες του Ν. Τσιφόρου. Ολοένα και περισσότερο, όμως, ο σκιτσογράφος δείχνει ν’ ασφυκτιά στα στενά περιθώρια της εικονογράφησης, όπου είναι υποχρεωμένος να σχολιάζει κείμενα άλλου, και εκδηλώνει τάσεις αυτονόμησης και σχολιασμού της πολιτικής επικαιρότητας. Τελικά, στις αρχές Μαΐου ολοκληρώνονται οι Σταυροφορίες και από τον Ιούνιο ο Μποστ αποκτά τη δική του στήλη, με μία γελοιογραφία την εβδομάδα και με τίτλο Το Μποστάνι του Μποστ. Εκεί θα δημιουργήσει τους ήρωές του που θα τους ξεδιπλώσει καταρχάς στον Ταχυδρόμο και μετά (1960-63) στην Ελευθερία και στη Μακεδονία (1960) και αργότερα στην Αυγή (1963-66).

Σε μια σειρά τεσσάρων άρθρων λογαριάζω να παρουσιάσω τα σκίτσα που δημοσίευσε ο Μποστ στον Ταχυδρόμο πριν από το Μποστάνι, τους πρώτους 4 μήνες του 1959, σκίτσα που υποτίθεται πως εικονογραφούν τις Σταυροφορίες του Τσιφόρου αλλά αυτονομούνται, στην αρχή δειλά και στη συνέχεια απροκάλυπτα. Κάποια από αυτά τα σκίτσα έχουν στόχο τους Άγγλους και με τα σημερινά κριτήρια μπορεί και να τα λέγαμε ομοφοβικά. Το 1959, με τη συμφωνία της Ζυρίχης στην επικαιρότητα, το αντιαγγλικό αίσθημα στην Ελλάδα ήταν έντονο.

Να σημειώσω ότι, όπως λέγεται, ο Νίκος Τσιφόρος δεν καλόβλεπε τις τάσεις αυτονομίας του εικονογράφου του. Αν αυτό ισχύει δεν το ξέρω, αλλά το βέβαιο είναι πως οι Σταυροφορίες εκδόθηκαν σε βιβλίο με σκίτσα (λιγοστά και χωρίς λόγια) του Κώστα Μητρόπουλου.

Ξεκινάμε λοιπόν, σε αυστηρά χρονολογική σειρά.

Το πρώτο σκίτσο δημοσιεύτηκε στον Ταχυδρόμο το Σάββατο 3 Ιανουαρίου 1959 και εικονογραφούσε το κεφάλαιο «Μισσίρ, η χώρα της πλούσιας λάσπης» των Σταυροφοριών.

Τυπικά πρόκειται για πειθαρχημένη εικονογράφηση, αφού παρουσιάζει Σταυροφόρους να γευματίζουν. Ωστόσο, αν το προσέξουμε βλέπουμε ήδη τον προσανατολισμό προς την επικαιρότητα αφού το θέμα του σκίτσου αναφέρεται όχι στο κείμενο του Τσιφορου (όπου δεν υπάρχει τίποτα το χριστουγεννιάτικο) αλλά στις γιορτές των Χριστουγέννων και του νέου έτους -που μάλιστα σκιτσογραφική αδεία (πάνω αριστερά) είναι το 1159.

Το λογοπαίγνιο είναι σχεδόν αναπόφευκτο: Γάλοι τρώγοντες γάλον.

Το δεύτερο σκίτσο δημοσιεύτηκε στις 10 Ιανουαρίου 1959 και εικονογραφούσε το κεφάλαιο Ακόμα ένα ταξιδάκι.

Και πάλι επιφανειακά έχουμε πειθαρχημένη εικονογράφηση αλλά ήδη το «άσεμνο» λογοπαίγνιο του τίτλου ξεκινάει την ανατροπή που την ολοκληρώνει ο παιγνιώδης διάλογος.

Το τρίτο από τα σημερινά σκίτσα δημοσιεύτηκε στις 17 Ιανουαρίου 1959 και είναι το πρώτο από τα αντιαγγλικά της σειράς. Εικονογραφεί το κεφάλαιο «Ο Βαλδουίνος νούμερο τέσσερα» αλλά ουδεμία σχέση εχει με τον Βαλδουίνο.

Ο Βαλδουίνος βεβαια δεν ήταν Άγγλος αλλά ο Μποστ βαζει Τούρκους (και όχι Άραβες) να έχουν πιάσει αιχμάλωτον έναν γενναίο Άγγλο ο οποίος αρνείται να αλλάξει την πίστη του και προφέρει τη μνημειώδη ατάκα: Εγώ Άγγλος εγεννήθην και ως τοιούτος θα αποθάνω! Δεν ξέρω αν χρειάζεται, για τους νεότερους, να επισημάνω ότι «τοιούτος» ήταν, την εποχή εκείνη, ο κατεξοχήν μη χυδαίος (αλλά υποτιμητικός πάντοτε) όρος αναφοράς σε ομοφυλόφιλο άντρα.

Και το τέταρτο και τελευταίο για σήμερα σκίτσο, που δημοσιεύτηκε στο φύλλο της 24ης Ιανουαρίου 1959 εικονογραφώντας το κεφάλαιο Αρτσιβούρτσι και λουλάς.

Eδώ δεν έχουμε μόνο λογοπαίγνια με υπαινιγμούς αλλά και οι Άγγλοι σταυροφόροι αποκτούν όλοι στρουμπουλά και τροφαντά οπίσθια.

Ανοιχθώμεν κουνηθώμεν, δύσκολα παραδοθώμεν. Τόσον ωραίοι και τόσον άγριοι. Σώμα προς σώμα -οι ατάκες των Άγγλων είναι, θαρρώ, εύγλωττες.

Και το σκίτσο αυτό εισάγει και μιαν άλλη πρωτοτυπία που αργότερα έμελλε να καθιερωθεί ως τακτικό στοιχείο των μποστικών γελοιογραφιών: το κείμενο της μπορντούρας.

Εδώ, το κείμενο της μπορντουρας αρχικά αναπαράγει τα λόγια των στρατιωτών του σκίτσου ενώ μετά προσθέτει:

Enedra stisomen – Ton Tourcon exantlisomen
Prin mas fagi mavro xoma – Palesomen soma pros soma
Das katastasis ist zer apelpistiche – Und alles trexomen eis parkensen.

Δηλαδή, το σκίτσο αυτό διεκδικεί και μιαν άλλη πρωτιά: είναι η πρώτη γελοιογραφία που έχει λεζάντα σε γκρίκλις.

Με την ευκαιρία, βλέπουμε την ολέθρια επίπτωση των γκρίκλις, για την οποία μας προειδοποιεί και ο καθηγητής Γ. Μπαμπινιώτης. Ώσπου να κάνει το σκίτσο αυτό, ο Μποστ ήταν άριστος στην ορθογραφία. Μόλις όμως χρησιμοποίησε γκρίκλις πήρε τον κατήφορο και ξέχασε οσα είχε μάθει, σε σημείο που το όνομά του να γίνει συνώνυμο της ανορθογραφίας. Να το έχουμε στο νου μας αυτό.

Πολύ σύντομα, η δεύτερη συνέχεια των σκίτσων του Μποστ πριν από το Μποστάνι!

92 Σχόλια to “Ο Μποστ πριν από το Μποστάνι του (1)”

  1. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  2. spyridos said

    Να είσαι καλά Νικοκύρη. Ακόμα κλαίω από τα γέλια. Το τελευταίο σκίτσο είναι υπέροχο.
    Δεν είναι όμως ακριβώς γκρίκλις , γκριντόιτς μου φέρνουν.

    Γιατί οι Αγγλοι σε κατάσταση πανικού το γυρίζουν στα Γερμανικά; Κληρονομιά του Β ΠΠ;

  3. Καλημέρα

    Ευγε !!!!

  4. ndmushroom said

    Πολύ γέλασα με το κλείσιμο!

    2
    Μια χαρά γκρίκλις είναι, ελληνικά γραμμένα με λατινικούς χαρακτήρες. Το τελευταίο μόνο είναι γκριντόιτς.

  5. Λεύκιππος said

    Το ότι γεννήθηκες κι εσύ είναι πολύ σημαντικό, πως το περνάς έτσι ασχολίαστο. (καλοπροαίρετα)

  6. Πέπε said

    Καλημέρα. Ωραίο ξεκαρδιστικό ξεκίνημα!

    > > Δεν ξέρω αν χρειάζεται, για τους νεότερους, να επισημάνω ότι «τοιούτος» ήταν, την εποχή εκείνη, ο κατεξοχήν μη χυδαίος (αλλά υποτιμητικός πάντοτε) όρος αναφοράς σε ομοφυλόφιλο άντρα.

    Αυτή είναι η λογοπαικτική ανάγνωση. Την κυριολεκτική είναι βέβαιον ότι την καταλαβαίνουν οι νεότεροι; Αυτή η χρήση του τοιούτος δεν έχει κανένα αντίστοιχο στη δημοτική, ενώ έχει σε ξένες γλώσσες, ώστε να διερωτάται κανείς μήπως και στην καθαρεύουσα είναι ξενισμός.

  7. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    6 Και δεν έχεις άδικο.

  8. Πέπε said

    Να πούμε ότι σήμερα δε θα θεωρούνταν και τόσο λεπτό να λες τους Άγγλους αδερφές σε σκίτσο περιοδικού, και μάλιστα κατά συρροήν. Αλλά λίγη χοντράδα δεν κάνει κακό στο χιούμορ (το οποίο κατά τη γνώμη μου παραμένει λεπτότατο)!

  9. Πέπε said

    Κάποιος πρέπει να μας πει τι λεν τα αραβικά στο τελευταίο σκίτσο. Είναι σίγουρα αληθινά αραβικά, μάλλον κατ-πέιστ (με ψαλίδι και ούχου στικ) από ποιος ξέρει ποια πηγή, και πιθανότατα λέει κάτι τελείως άσχετο.

  10. Πέπε said

    xoma = χώμα: πράγματι είναι αυθεντικά γκρίκλις. Νομίζω ότι τόσες δεκαετίες πριν την καθιέρωση του x=ξ μια τέτοια μεταγραφή θα πρέπει να έβγαζε πολύ γέλιο.

    Τώρα κοντεύω να μονοπωλήσω τα πρώτα σχόλια, με το να μου ‘ρχονται ένα ένα, και ζητώ συγγνώμη. Αλλά αυτά τα σκίτσα έχουν πάρα πολλά επίπεδα ανάγνωσης. Όλο ανακαλύπτεις!

  11. dryhammer said

    Και οι παρατηρήσεις: Στο πρώτο σκίτσο υπογράφει Μποστ. Στο Δεύτερο Μποσταντζόγλου. Στο τρίτο Μποστ αλλά κατοπτρικά και στο τεταρτο δεν υπογράφει (ή δεν το βλέπω εγώ)

  12. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Το κανόνι με τις στρατηγικά τοποθετημένες οβίδες το πρόσεξε κανείς στην τελευταία γελοιογραφία; 😉

  13. ΣΠ said

    11
    Σχηματίζεται από το χορτάρι.

  14. Κιγκέρι said

    Στο πρώτο σκίτσο, η υπογραφή του Μποστ κάθεται διακριτικά-διακριτικά στην κάτω δεξιά γωνίτσα.
    Στο δεύτερο, σχηματίζεται από τις νότες που βγαίνουν από το όργανο και τον άδοντα σταυροφόρο.
    Στο τρίτο, βρίσκεται στην πάνω αριστερή γωνία, με τρόπο που μιμείται την αραβική γραφή.
    Στο τέταρτο σκίτσο, τα χορταράκια στο κάτω μέρος σχηματίζουν το όνομα Μποστ, όχι μία, αλλά τρεις φορές!

  15. nikiplos said

    Καλημέρα. Τα πράγματι αστεία σκίτσα, αναπαράγουν την αφήγηση της εποχής, για ένα τόσο δύσκολο ζήτημα, όπως το Κυπριακό. Εκφράζουν όμως γλαφυρά τον βολονταρισμό της εποχής για ανεξαρτησία και ένωση με τη μητέρα Ελλάδα.
    Πάντως από το 1955 έχει αρχίσει η διελκυστίνδα λαθών και απερίσκεπτων επιλογών, που τελειώνει στα 1964 με τις ουρανομήκεις -θου κύριε – σπασμωδικές δράσεις του Μαρκαρίου. Μετά η Σύμμαχος χώρα, από τις παλλινωδίες των ημετέρων ένθεν κακείθεν, βγάνει τον Παπαδόπουλο, ώστε να ολοκληρωθεί το πρότζεκτ Κύπρος. Ακολουθούν τα γεγονότα της Κοφίνου-προετοιμασία για να φύγει η μεραρχία, η οποία τελικά φεύγει τέλη του 1967, αλλά το καλοκαίρι του 1968 αναβάλλεται επ’ αόριστον η Τουρκική Εισβολή. Τι την ανέβαλε? Δύσκολο να απαντηθεί. Η συντριπτική ήττα στο Βιετνάμ, η Γαλλική επίδειξη της βόμβας υδρογόνου, η δολοφονία του Ρόμπερτ Κένεντι στις αρχές του Ιουνίου και φυσικά οι Αμερικανικές Εκλογές του Σεπτέμβρη, που εξέλεξαν τον Νίξον. Περισσότερο πιστεύω ρόλο έπαιξε η πολιτική αστάθεια στις ΗΠΑ και οι ήττες στο Βιετνάμ που υπόρρητα δήλωναν Αμερικανική οπισθοδρόμηση στους εξοπλισμούς.

    Βέβαια η παράταση ζωής της Κύπρου, άμα την άνοδο του Νίξον και του Σπύρου (Άγκνιου), τελείωσε μετά τον πόλεμο των 6 ημερών του Ισραήλ, όπου επιδείχθηκε πάλι η Αμερικανική υπεροπλία… Έτσι από το 1971 και ένθεν επανασχεδιάζεται και προετοιμάζεται η τουρκική εισβολή. Οι έχοντες και κατέχοντες τόσο σε Ελλάδα όσο και στην Κύπρο υποψιάζονται τι μέλλει γενέσθαι και αίρουν τις όποιες επενδύσεις στη Νήσο. Ο Παπαδόπουλος που ως έμπειρος στρατιωτικός καταλαβαίνει τι ανέλαβε να φέρει εις πέρας και τι του ετοιμάζουν και αποφάσισε να την κάνει αλά Γαλλικά… αφήνοντας στον πιο ηλίθιο της τάξης του, τη διακυβέρνηση της χώρας. Ηλίθιοι υπάρχουν παντού. Βρέθηκαν και στη Μεγαλόνησο, οπότε καίτοι έγιναν προσπάθειες αναβολής, αυτό έγινε κατορθωτό στα 1974… Προετοιμασμένη εδώ και 10ετία με ανανεωμένα σχέδια η Τουρκία έφερε εις πέρας ένα piece of cake, επιβάλλοντας ένα peace of cake πρόβλημα…

    (ζητώ συγνώμη για τη φλυαρία)

  16. voulagx said

    #11: Υπογραφει τρις αναμεσα στα χορτα «Μποστ»

  17. nikiplos said

    Είναι γνωστή αυτή η καλλιεργημένη από εμάς τους άντρακλες στερεοτυπία για τους Άγγλους, που τους θέλει ομοφυλόφιλους… Εκείνο που δεν γνώριζα είναι πότε ακριβώς καλλιεργήθηκε… Τώρα εικάζω πως καλλιεργήθηκε τότε τέλη της δεκαετίας του 1950, όπου οι Άγγλοι, ολοκληρώνοντας το project των 40ς έβαλαν την οργανωμένη πλέον Τουρκική κοινότητα της Κύπρου, αλλά και τη μητέρα Πατρίδα στο παιχνίδι… Μετά εμείς στείλαμε τον … Γρίβα… 🙂

  18. Tomás de Torquemada said

    Καλημέρα.
    Γιατί στο πρώτο σκίτσο οι Γάλοι τρώνε μεν «French olives» (στο βάζο στο τραπεζάκι κάτω αριστερά) αλλά είναι γραμμένες αγγλικά; Υπάρχει κάτι σε δεύτερο επίπεδο ή είναι τυχαίο;

  19. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα, που προσθέτουν πολλά στον σχολιασμό.

    12 Με πρόλαβαν οι επόμενοι

    18 Ιδέα δεν έχω αν υπάρχει κάτι σε δεύτερο επίπεδο

  20. Πέπε said

    Κάτι μάλλον συμπτωματικό:

    Στο τρίτο σκίτσο, κάτω αριστερή γωνία, έχει ένα πτώμα. Η μούρη του είναι ολίγον μαγική εικόνα, καθώς βγάζει και ανάποδα μια άλλη μούρη, πιο καρτουνίστικη.

  21. Μπετατζής said

    17. Aυτό το κλισέ με τους άγγλους ξεκινάει από τα φημισμένα αγγλικά κολλέγια (¨Ητον κλπ) για τα οποία υπήρχαν οι φήμες για τέτοιου είδους παρεκτροπές. Φυσικά δεν πήγαιναν όλοι οι άγγλοι σε κολλέγια, αντίθετα λίγοι και αριστοκράτες ήταν οι σπουδαστές αυτοί. Ο ίδιος ο Μποστ έχει κάποιο τέτοιο σκίτσο, όπου γράφει τη λέξη κολλέγιο με ω. (αν δεν με απατά η μνήμη μου).

  22. Νέο Kid said

    Ομοφυλόφιλοι-ξεομοφυλόφιλοι, όλον τον κόσμο έχουν ξεσκίσει οι Εγγλέζοι, και συνεχίζουν να τον ξεσκιζουν σε μεγάλο βαθμό. Αητοί.

  23. ΣΠ said

    Κάτι συνηθισμένο στα σκίτσα του Μποστ. Οι σημαίες στο τρίτο σκίτσο ανεμίζουν σε αντίθετες κατευθύνσεις.

  24. Pedis said

    μα, εντελώς χοντροσαχλαμάρες …

  25. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα! Ο Μποστ είναι αυτός που ξέρουμε και στην εικονογραφική του εποχή.

    17 κλπ Για τα περί των Άγγλων στερεότυπα, θυμάμαι στο «Ρεμπέτικο» το ρόλο του Βαλαβανίδη, ο οποίος είχε το παρατσούκλι Simpson λόγω των προτιμήσεών του. Αν θυμάμαι καλά από τις περιγραφές των μεγαλύτερων, ήταν κάποιος Άγγλος υπουργός ή ενπασηπεριπτώσει επώνυμος που πιάστηκε στα πράσα.
    Διάχυτο το στερεότυπο πάντως, θυμάμαι τον Παπαγιαννόπουλο να λέει στον επίδοξο γαμπρό του (στην «Πασταφλώρα» ήταν, νομίζω), «Μα στην Αγγλία σε στέλνει ο πατέρας σου να γίνεις άντρας;»

  26. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Καλημέρα με αεεεεεέρααα!
    Σε λίγο φεύγω για αεροδρόμιο να πετάξω για Κρήτη. Γίνεται του γέρο …Αιόλου! (Η προηγούμενη πτήση επέστρεψε) Πάω μια βόλτα πάνω απ το Κρητικό πέλαγο κι έρχομαι.
    Αν δεν έρθω, καλά περάσαμε, γειαχαραντάν, μάγκες 🙂 🙂

  27. Παναγιώτης Κ. said

    @12. Δίκιο έχεις! 🙂

  28. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Παναγιώτη, πολύ παππουδοτρυφερότητα διέκρινα χθες με το σκουφάκι του 9μηνου μωρού σας που το ζητάει με τον τρόπο το όταν έχει έξοδο 🙂 . Χαίρε και να τους χαίρεσαι!

  29. sarant said

    26 Nα φτάσεις χωρίς πολλούς κλυδωνισμούς!

  30. Νέο Kid said

    Και οι ίδιοι οι Εγγλέζοι πάντως, που διαθέτουν πραγματικά χιούμορ κι όχι ντεμέκ χιούμορ όλο χυδαιολογήματα όπως οι Έλληνες, διασκεδάζουν με το στερεότυπο. Συναντιέμαι συχνά στο «καπνιστηριο» στη δουλειά με έναν Τζων και τα λέμε. Τις προάλλες μου λέει. I see you more often than my girlfriend! -Do I have to start worrying ? τον ρωτάω. Of course! μου απαντάει. I am English!

  31. leonicos said

    Εξαιρετική πρωτοβουλία

    Το 1959 το έσκασα από τη Γιασιβα και χώθηκα στο κοπτικό μοναστήρι στο Νέγκεβ, και μἐβγαλε ο πατέρας μου μετά από 9 μήνες με τις κλοτσιές.
    Έτσι η Ελλάδα απέκτησε εναν χειρουργό.

  32. 6. «τοιούτος» ήταν, την εποχή εκείνη, ο κατεξοχήν μη χυδαίος (αλλά υποτιμητικός πάντοτε) όρος αναφοράς σε ομοφυλόφιλο άντρα.

    Τον τοιούτο στην δημοτική μόνο στον Μακρυγιάννη έχω συναντήσει. Και μάλιστα, η συχνή επανάληψή του στο κείμενο μου φαίνεται λίγο αστεία, αφού δεν μπορώ να διώξω από το μυαλό μου την άλλη έννοια της λέξης.

  33. Γιάννης Ιατρού said

    26: Καλή πτήση. Όσο θα είσαι στον αέρα, μη φοβάσαι. Στην προσγείωση, στην ανάγκη, σκέψου τον Λάμπρο με το αλεξίπτωτο 🙂

  34. leonicos said

    13

    Πού το πρόσεξες, βρε απίθανε τύπε;

    Αν δεν το έλεγες δεν θα το έβλεπα

  35. Γιάννης Ιατρού said

    33: (συνέχεια) κι όταν φτάσεις, να φωνάξεις «αέρα πατέρα» 🙂

  36. ΚΑΒ said

  37. atheofobos said

    Η ομοφυλοφιλία στην Αγγλία ήταν ποινικά κολάσιμη μέχρι το 1967. Έτσι υπήρχαν καταδίκες για ομοφυλοφιλία προσωπικοτήτων όπως πχ του Edward John Barrington Douglas-Scott-Montagu, 3rd Baron Montagu of Beaulieu που φυλακίστηκε το 1954. Οι υποθέσεις αυτές αποκτούσαν δημοσιότητα και έτσι συνειρμικά συνδέθηκαν εκείνη την εποχή οι Άγγλοι με την ομοφυλοφιλία. Επίσης εκείνη την εποχή, λόγω Κυπριακού, ήταν έντονη η αντιπάθεια για τους Άγγλους οπότε ο Μπόστ εξέφραζε με αυτό τον τρόπο το γενικότερο αίσθημα .

    Στο 4ο σκίτσο, κάτω δεξιά προσέξτε το υπονοούμενο, με τι μοιάζει και που στοχεύει το κανόνι με τις μπάλες!

  38. Αρλουμποκυνηγός said

    1) Πέθανε πρίν λίγο στα 73 του από καλπάζοντα καρκίνο ο σημιτικός δικηγόρος Αντώνης Βγόντζας, συμπατριώτης της κ. Έφης-Έφης. Επιβεβαιώνοντας ότι το χούι στον άνθρωπο είναι αγιάτρευτο, έγραφε μέχρι τέλους άρθρα στο «Πρώτο Ψέμμα», για να διορθώσει το Ρωμέικο…

    2) Στα «Απομνημονεύματά» του ο Μακρυγιάννης χρησιμοποιεί 113 φορές τη λέξη «τοιούτος», αλλά μόνο μία φορά με τη σημασία «κίναιδος»: «…οπού μάς κυβερνούν και οι προκομμένες του οι Βουλές και άλλοι τοιούτοι», γράφει στην αρχή του Προλόγου του για τον Κωλέττη, μερικοί συνεργάτες του οποίου είχαν την φήμη ότι ήσαν ομοφυλόφιλοι.

    3) Όσο για την αποδοχή ή την απόρριψη της Ομοφυλοφιλίας από την τότε Αριστερά, είναι τεράστιο θέμα και απορώ πώς δεν έχει γραφεί κάποιο σχετικό άρθρο στα 10 χρόνια του παρόντος Ιστολογίου. Είναι πασίγνωστο ότι η Αριστερά άργησε πολύ να αποδεχτεί τον Καβάφη, ότι ο Κ. Ταχτσής της έχει επανειλημμένως καταμαρτυρήσει καταπίεση της ομοφυλόφιλης επιθυμίας, ότι ακόμη και ο Ρίτσος πολεμήθηκε από μερίδα της Αριστεράς ως κρυφογκέι (τα έχει γράψει λεπτομερώς η Έλλη Παππά και άλλοι…) κλπ – κλπ

    4) Το αστείο με τις ελληνικές κατηγορίες για αυξημένη ομοφυλοφιλία των Άγγλων λόγω Κυπριακού είναι το εξής: Οι Άγγλοι είχαν μαζέψει (από τις αρχές της Δεκαετίας του 1950) κάθε λογής ντοκουμέντα ότι ο Μακάριος ήταν ομοφυλόφιλος και τον εκβίαζαν με κάθε ευκαιρία μετά την εξορία του στις Σεϋχέλλες. Έτσι εξηγείται πώς ο αρχικά Ενωτικός Μακάριος έγινε μετά το 1956 φανατικός εχθρός της Ένωσης με την Ελλάδα, έτσι εξηγούνται τα ανοίγματά του στο ΑΚΕΛ ενώ είχε ξεκινήσει ως Χίτης του Γρίβα κλπ.
    Για την Ομοφυλοφιλία του Μακάριου και πώς τον εκβίαζαν οι Άγγλοι γι’ αυτό έχουν γραφεί τουλάχιστον 3 βιβλία από Κύπριους της ΕΟΚΑ, αλλά είναι απαγορευμένα κάτω στην Κύπρο

  39. smerdaleos said

    Χαιρετώ τον Νικοκύρη και την Σαραντάκειο πολιτεία.

    Λοιπόν, Νίκο, ένας σχολιαστής μου ζήτησε να του πω την γνώμη μου για κάτι διαδικτυακές αρλούμπες περί «ομηρικής» ετυμολογίας βουλγαρβανιτοβλαχικών όρων.

    Όσοι θέλετε να τον βοηθήσετε, τον παραπέμπω εδώ στο Σαραντάκειο Ιστολόγιο.

    https://smerdaleos.wordpress.com/2018/06/07/%CE%B7-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%8C%CF%81%CE%BF%CF%85-%CE%B2%CE%BB%CE%AC%CF%87%CE%BF%CF%82/comment-page-1/#comment-15279

  40. Jago said

    18 & 19 Προφανώς τα french olives ήταν ένα από τα κύρια εξαγωγικά προϊόντα της Γαλλίας – κι ακόμα είναι και σήμερα – πριν «ανακαλυφτούν» ως ανταγωνιστικές οι ελληνικές ή και οι ιταλικές ελιές. Μάλλον πρόκειται για μια πρώιμη εκδοχή του σπαμ αλά Μόντι Πάιθον.

  41. Γιάννης Ιατρού said

    39: Ρε συ, ΔΕΝ μας λυπάσαι καθόλου; Δεν μας φτάνει ο *ένας*, άντε *ενάμισης*, θά ΄χουμε κι άλλον τώρα;;; 🙂 🙂

  42. dryhammer said

    25 Περί Σίμπσον

    https://el.wikipedia.org/wiki/Γουάλις_Σίμπσον

    ή και

    https://en.wikipedia.org/wiki/Wallis_Simpson

  43. ΣΠ said

    Το στερεότυπο για την ομοφυλοφιλία των Άγγλων υπάρχει και στην «Μυθολογία» του Τσιφόρου. Λέει (περίπου) σε κάποιο σημείο:
    «Και θύμωσε ο Αχιλλέας που του φάγανε τον Πάτροκλο, που η σχέση τους δεν μου άρεσε και πολύ γιατί ήταν αγγλικής νοοτροπίας».

  44. 40 κλπ Αν δεν κάνω λάθος, είναι γνήσια ετικέτα που κολλήθηκε στο σκίτσο – όπως και τα αραβικά που λένε οι Σαρακηνοί παρακάτω.

  45. ΣΠ said

    Έκαναν την εμφάνισή τους και οι πρώτες ανορθογραφίες, όπως «Γάλοι» στο πρώτο σκίτσο και «οραίοι» στο τελευταίο.

  46. Πέπε said

    @45:
    Με την κλασική «γραμματοσειρά» του Μποστ, τις ελληνικούρες του (ως φαίνεσθε…), και γενικώς όλα τα στοιχεία του πακέτου που το έχουμε συνδυάσει με την ανορθογραφία, δεν είχα παρατηρήσει ότι στην πραγματικότητα δεν έχει ανορθογραφίες!

    Κι όμως έχει, όχι μόνο αυτές που ανέφερες ΣΠ αλλά και καναδυό ακόμα: εγενήθην (στο 3ο), τρέξομεν (στο 4ο, μετ’ επιφυλάξεως γιατί δεν είναι εύκολο να πεις τι τύπος υποτίθεται πως είναι), κουνηθήτε – ανοιχθείτε (στο 4ο: κάποτε γραφόταν με η, πλέον με ει, δεν ξέρω πότε άλλαξε αλλά ποτέ δε συνυπήρχαν τα δύο).

  47. Και ο Τσιφόρος ήταν άνθρωπος της εποχής του όσον αφορά την ομοφοβία. (Ή πιο σωστά, άνθρωπος με στενότητα πνεύματος όπως οι πλείστοι της εποχής του.) Αλλά δεν τον αδικώ για τη λεγόμενη δυσαρέσκειά του: αυτό που έκανε ο Μποστ στις Σταυροφορίες του ήταν σφετερισμός, και σφετερισμός σαχλός.

    Υφίσταται βέβαια εξίσου ισχυρό και αντίστροφο στερεότυπο που είχαν οι άγγλοι με τους έλληνες και την ομοφυλοφιλία, λόγω κλασικής παιδείας. Εμφανίζεται δε ακόμα και στο Fawlty Towers, στη σκηνή που ο σεφ Κερτ ερωτεύεται τον Μανουέλ: https://www.quotes.net/mquote/732874

  48. Μαρία said

    Δεν θυμάστε το θόρυβο απο τη στατιστική της Εντίτ Κρεσόν, πρωθυπουργού του Μιτεράν το 1991; Την είχε αναφέρει σε συνέντευξη 4 χρόνια πριν στο Ομπσέρβερ αλλά την ανέσυραν, όταν έγινε πρωθυπουργός. Ιδού:
    La majorité des hommes (dans les pays anglo-saxons) sont homosexuels – peut-être pas la majorité – mais aux USA il y en a déjà 25 %, et au Royaume-Uni et en Allemagne c’est bien pareil. Vous ne pouvez pas imaginer ça dans l’histoire de France… Je considère qu’il s’agit d’une sorte de faiblesse.
    Και η αντεπίθεση απο την Τέλεγραφ: https://www.lesoir.be/art/cresson-et-les-anglais_t-19910618-Z042ZZ.html

    Για μη γαλλομαθείς https://www.nytimes.com/1991/06/20/world/gallic-dart-distresses-british-men.html

  49. Μαρία said

    41
    Ευτυχώς που ο άνθρωπος κάνει πρωταπριλιάτικη πλάκα κι έτσι θα τον γλιτώσουμε. Τζιμάνι όμως ο Τζων.
    Ωραίο το βλαχο-ινδοευρωπαϊκή 🙂

  50. nikiplos said

    38@δ
    Το αίτημα της ένωσης αρχίζει στην Κύπρο άμα τη εμφανίσει του Ελληνικού Κράτους στα 1830.

    Ακούγεται τελείως φυσικό, καθώς το ελληνικό στοιχείο εκεί υπερισχύει σε μεγαλύτερο βαθμό από άλλες περιοχές που ήδη ελευθερώθηκαν.
    Οι Ελληνοκύπριοι, ανέπτυξαν έντονα τον εθνικό πόθο για Ένωση με τη «μητέρα πατρίδα», η οποία ήταν μέρος της Μεγάλης Ιδέας του Έθνους. Οι Τουρκοκύπριοι αρχικά είναι ανοργάνωτοι και απομονωμένοι, με τη βοήθεια (και αδρή χρηματοδότηση) των Άγγλων όμως οργανώνονται θεαματικά τις δύο δεκαετίες που θα ακολουθήσουν μέχρι τον ΒΠΠ. Αντίθετα η οργάνωση της ελληνοκυπριακής πλευράς είναι χαλαρή, εξαντλείται σε δηλώσεις και μεγάλα λόγια. Οι Τουρκοκύπριοι τρόπον τινά και προϊόντος του χρόνου, ανέπτυξαν τον δικό τους εθνικισμό με αίτημα την αυτοδιάθεση του λαού τους, προτάσσοντας τη διχοτόμηση του νησιού και τον διαχωρισμό δυο πληθυσμών του Ελληνικού και του Τουρκικού στα πλαίσια εθνοκάθαρσης.

    Μετά τον ΒΠΠ στα 1946 έγινε η Διασκεπτική συνελευση, όπου από τους Άγγλους προτάθηκε σύνταγμα. Η πρόταση δίχασε τους Ελληνες της Κύπρου, αφού από τη μια η Δεξιά παράταξη, με σύνθημα «Ενωσις και μόνον Ενωσις», προσέγγισε αρνητικά τις προθέσεις του Λονδίνου με τους εκπροσώπους της να αρνούνται να συμμετάσχουν στις εργασίες της Συνέλευσης, ενώ από την άλλη, η Αριστερά, με σύνθημα «Αυτοκυβέρνηση – Ενωση» αποδέχθηκε την πρόταση των Βρετανών με τους εκπροσώπους της να συμμετέχουν στη Διασκεπτική Συνέλευση. Από το 1949 και ένθεν όμως και το ΑΚΕΛ τάχθηκε υπέρ της Ένωσης. Στα 1950, αρχίζουν και οι μαχητικές διαδηλώσεις στην Πόλη για το Κυπριακό, υπέρ των Τουρκοκυπρίων φυσικά. Επομένως μετά τα 1949, μόνο ελάχιστοι από τους ελληνοκυπρίους δεν προπαγανδίζουν την ένωση.

    Η Ένωση ως σύνθημα ήταν καθαρά βολονταριστικό, δεν είχε καμία πραγματολογική βάση ή υποστήριξη από πουθενά… Άλλη μια μεγάλη ιδέα-μπαρούφα εκπεφρασμένη απερίσκεπτα, χωρίς καμία προετοιμασία. Στην Ελλάδα με πρωτοστατούσα την Εκκλησία, η κοινή γνώμη τάχθηκε γρήγορα υπέρ της Ένωσης και αναπτύχθηκε και εδώ ένας ιδιότυπος βολονταρισμός, πάλι χωρίς αντίκρυσμα. Τόση ήταν η δυσφορία της Αθήνας που ο Κων Καραμανλής χαρακτήρισε τους Κυπρίους «απρόσκλητους συνδαιτημόνες», υποννοώντας πως κόπτονταν για συμμετοχή στο σχέδιο Μάρσαλ.

    Είναι λογικό λοιπόν και ο Μιχαήλ Μούσκος (Μακάριος Γ) αλλά και κάθε άλλος κύπριος αγωνιστής να είναι υπέρ της Ένωσης… Αν κανείς αποδεχθεί και το απόρρητο σχέδιο Ακρίτας του 1963 ως αληθινό (προέβλεπε την γενοκτονία της Τουρκοκυπριακής μειονότητας). Το αίτημα για ανεξαρτησία και πιθανή μελλοντική ένωση ήταν εφικτό υπό προϋποθέσεις. Το αίτημα για ένωση ήταν καθαρά χιμαιρικό. Οι όποιες διακοινοτικές διαμάχες έγιναν από το 1958 και ένθεν, ήταν με πρωτοβουλία κυρίως της καλά οργανωμένης Τουρκοκυπριακής πλευράς…

    Ο Μακάριος ήταν αρκετά έξυπνος για να κατανοήσει πως παιζόταν το παιχνίδιτης γεωστρατηγικής εκείνη την εποχή. Το χιμαιρικό αίτημα για ένωση θα μπορούσε να δώσει τη θέση του σε ένα αίτημα για ομόσπονδο κράτος με δύο κοινότητες και υπό την προστασία διεθνών δυνάμεων. Εννοείται πως αυτές δεν έπρεπε να είναι η Ελλάδα ή η Τουρκία. Κατανοούσε όπως και ο Βενιζέλος στα 1900, ότι η ένωση θα ήταν δύσκολη πρακτικά, αλλά και πραγματολογικά. Την άφησε ως δεύτερο στάδιο στο μέλλον, υπό την προϋπόθεση πως θα ευδοκιμούσε το τότε στάτους. Το (ολέθριο) λάθος του ήταν ότι βασίστηκε υπέρ το δέον στο κίνημα των αδεσμεύτων, αλλά και στο Σοβιετικό άλογο που μετά τον Χρουτσώφ αποδείχτηκε κουτσό…. Δε, στα 1965 με τους Σοβιετικούς πυραύλους το τερμάτισε…

    Φρονώ ότι από το 1964 και ένθεν το ζήτημα της διζωνικής ομόσπονδης ύπαρξης του Κυπριακού κράτους είναι τελειωμένο για τις ΗΠΑ, απλά έπρεπε να βρεθούν οι πρόθυμοι ηλίθιοι που θα το έβαζαν σε πράξη. Γι’ αυτό και μετά τα 1964, όλοι ανεξαιρέτως που είχαν την ευκαιρία να αναλάβουν την εξουσία στην Ελλάδα την κάνουν αλά Γαλλικά, κατεψυγμένοι ή μη. Έχουν καταλάβει τι λαγό στιφάδο αλά Αμερικέν τους μαγειρεύεται… Πιστεύω πως μετά το 1970 και τη δολοφονία Γεωκάντζη, για τους Μακάριο – Καραμανλή είναι πρόδηλο. Απλά περιμένουν την ώρα… Άλλωστε οι επενδύσεις στο βόρειο τμήμα του νησιού έκτοτε φθάνουν στο ναδίρ σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Οι μυστικές συναντήσεις Μακαρίου – Καραμανλή στο Παρίσι, πιστεύω έγιναν απλά για να γίνει μια προσπάθεια να διαχειριστούν την ήττα – Ήξεραν ότι θα αναλάβουν την επόμενη ημέρα των προθύμων που θα εκτελούσαν τα σχέδια στην περιόχα. Χρειάζονταν απλά να βρεθούν οι πρόθυμοι ηλίθιοι… Δεν είναι τυχαία άλλωστε η επιλογή του Ιωαννίδη, ούτε του Νίκου Σαμψών που τον πήραν από γλέντι γάμου και τον όρκισαν εν μία νυκτί πρόεδρο… Βρέθηκαν κι εδώ και στη Μεγαλόνησο, διότι τελούσαν εν αφθονία ως φαίνεται…

  51. Δεληβοριάς Γεράσιμος said

    Το ότι παρουσιάζει Τούρκους στρατιώτες που συλλαμβάνουν Εγγλέζους, είναι ιστορικά σωστό, αν και φυσικά δεν έχει καμμιά σχέση με Βαλδουίνο. Η σκηνή παρουσιάζει τον Σουλτάνο των Σελτζούκων Τούρκων Σαλαντίν και τον βασιλιά των Άγγλων Ριχάρδο (ο οποίος εκτός απο Λεοντόκαρδος ήταν σύμφωνα με φήμες και ομοφυλόφιλος). Άλλωστε και οι σταυροφορίες εναντίον των Τούρκων (Σελτζούκων) έγιναν, καθώς αυτοί τότε κατείχαν τους Αγίους Τόπους (ο Χαλίφης της Βαγδάτης είχε προ πολλού γίνει καρτούν της Ντίσνει και αραβικά βασίλεια υπήρχαν μόνον σε Βόρειο Αφρική και Ισπανία. Πάντως ο Σαλαντίν φέρθηκε ιπποτικά στον Ριχάρδο και τον απελευθέρωσε με τιμές κι εκείνος σε ανταπόδοση έσφαξε πολλούς αιχμαλώτους όταν επέστρεψε στο στρατόπεδο του.

  52. Γιάννης Ιατρού said

    49: Ε, ναι 🙂

  53. sarant said

    39 Χαίρε Σμερδαλέε! Νομίζω πως απάντησες μια χαρά! Όμως αυτό το άρθρο σου θα το χρησιμοποιήσω κάποια στιγμή για να γράψω την ιστορία του όρου Βλάχοι-Γαλάτες-Ουαλοί-Βαλόνοι κτλ. Εξόν αν θες να το γράψεις εσύ.

    51 Ναι, είχαν παρτίδες οι Εγγλέζοι στην περιοχή αλλά όχι στα συγκεκριμένα επεισόδια.

  54. 37,
    Και η διάσημη περίπτωση του Άλαν Τούρινγκ, με τραγική κατάληξη.

  55. Γιάννης Ιατρού said

    53α: Να το αναθέσετε στον Βούλαγκξ 🙂

  56. voulagx said

    #55: @Ιατρου: Ολα τα Γαλατικα ονοματα τονιζονται στη ληγουσα π.χ. Αστερίξ, Οβελίξ, Ωραιοθωράξ, Βουλάγξ (χωρις κάπα, ανορθογραφέστατε)
    Οσον αφορα την πρότασή σου, η απάντησή μου ειναι ενα ηρωικό: «πριτς!» 🙂

  57. Γιάννης Ιατρού said

    56: Αν το έγραφα σωστά, δεν θά ΄σκαγες μύτη 🙂

  58. voulagx said

    #57: Συν τοις άλλοις, είσαι και πονηρούλης, ε;!

  59. Γιάννης Ιατρού said

    55: Ξέρω τις ευαισθησίες σου …
    (τι πονηρούλης ρε συ; Μα κάθε φορά που το γράφω στα ελληνικά, λάθος το κάνω. Και μετά βγαίνεις και διορθώνεις, άααστα, δράμα σου λέω 🙂 )

  60. Pedis said

    Τσακαλώτος:
    Υπάρχει μια αγορά για σπίτια. Αυτήν την αγορά μπορούμε να τη χωρίσουμε σε δύο περιπτώσεις. Υπάρχει η αγορά στην κανονικότητα, όταν γενικά είναι κανονικές οι συνθήκες και η αγορά όταν είμαστε εκτός κανονικότητας, όταν έχουμε μια τεράστια ύφεση, για παράδειγμα. Γενικά, στην κανονικότητα, αν εγώ κάνω μια συμφωνία με τον σύντροφό μου τον Νίκο ότι θα μου δώσει 50.000 ευρώ για να χτίσω ένα σπίτι, περιμένει ο σύντροφος ο Νίκος –πόσω μάλλον η τράπεζα- ότι κάποια στιγμή θα πάρει τα λεφτά του. Όσο και να με συμπαθεί, όσο και να είναι σύντροφος, κάποια στιγμή θα θέλει πίσω τα 50.000 ευρώ.

    Άρα, η κανονική αγορά στέγασης έχει πάντα ένα ρίσκο. Παίρνεις ένα δάνειο και κάποια στιγμή πρέπει να το ξεπληρώσεις. Έχεις και την πιθανότητα κάποια στιγμή να μη σου βγει αυτό το ρίσκο και να το χάσεις. …

    … όπως κανονικότητα είναι, εκεί που έπαιρνες Ν, να σου πουν κάποια στιγμή ότι θα παίρνεις (κι αν τα παίρνεις) τα μισά, τα υποκατώτατα, θα πληρωνεις σε φόρους τα διπλά ή κι αν είσαι στο 30% της κανονικότητας, ως άνεργος, θα παίρνεις τα παπάρια σου με το συμπάθειο, και στο κάτω-κάτω αν δεν είχες πάρει δάνειο, να είχες χώσει και τις προκαταβολές, μεσιτικά, προπληρωμή τόκων και τα ρέστα, θα ήσουν στο νοίκι, και στα πλαίσια της κανονικότητας, τώρα θα ήσουν άστεγος, στο δρόμο. Δεν μπορεί να υπάρχουν δυο μέτρα και δύο σταθμά. Όχι στις αδικίες και στην ειδική μεταχείριση! Όλοι ίσοι! Ο σύντροφος, ο Νικος, θέλει τα λεφτά του πίσω. Τι πιο κανονικό κι αριστερό από αυτό; Όλα κι όλα!

    Ερώτηση: ποιος είναι ο Νίκος, ο σύντροφος του Τσακαλώτου; Εννοέι ότι έχει κάνει σύμφωνο συμβίωσης; Ή είναι ένας οποιοσδήποτε, τυχαίος σύντροφος, που θέλει τα λεφτα του πίσω, όπως, πουχού, ο Τάκης, ο Μίμης, ο … Πέτρος …

  61. sarant said

    60 Να διευκρινίσω ότι πρόκειται για άλλον Νίκο.

  62. Pedis said

    # 61 – 🙂

  63. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Ο διαχρονικά απολαυστικός Μποστ! Για να θυμούνται οι παλιοί και να (ψάχνουν για να) μαθαίνουν οι νέοι.
    Περιμένουμε τις συνέχειες!

    @32, μια και έγινε συζήτηση για τον «τοιούτον»: Όχι μόνο στον Μακρυγιάννη, αλλά και σε πολλά κείμενα του 15ου-16ου αι., που θεωρείται ότι ανήκουν στην λαϊκή/δημώδη γραμματεία, συναντούνται οι λ. τοιούτος, τοιούτοι (αναφερόμενες σε πρόσωπα). Φυσικά, πρόκειται για επιβιώσεις λόγιων στοιχείων κατά τη μεταβατική για τη γλώσσα εποχή αυτή.

    Μπορεί να τις συναντήσει κανείς στα έργα (ενδεικτικά):
    – Λεόντιου Μαχαιρά: «Εξήγησις της γλυκείας χώρας Κύπρου…» (αρχές 15ου αι.)
    – Ιωαννίκιου Καρτάνου: «Παλαιά τε και Νέα Διαθήκη» (1536)
    – Ιακ. Τριβώλη: «Η ιστορία του ρε της Σκότζιας με την ρήγισσα της Εγγλιτέρας» (1543)

  64. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Καλησπέρα σας από Ιλλινόϊ,

    Εμείς οι ελληνόψυχοι Ελληνοαμερικανοί του Ιλλινόϊ, καλούμε τον κ. Σαραντάκο να βγεί και να κράξει αλύπητα (αύριο Σαββάτο) την καθηγήτρια Ιστορίας του ΕΚΠΑ Μαρία Ευθυμίου (είναι αδερφή του πασόκου πρώην υπουργού Παιδείας, Πέτρου Ευθυμίου) για όσα ανιστόρητα ξεστόμισε σήμερα στο «Πρώτο Ψέμμα», μιλώντας με τον 2ο σύζυγο της Μαρίας Δαμανάκαινας, Δημήτρη Δανίκα…

    Μεταξύ άλλων, είπε κάτι που δεν τολμάμε να ξεστομίσουμε ΟΥΤΕ εμείς, οι φανατικοί ερασταί της Θείας Ελληνικής Γλώσσης: Ότι η Ελληνική Γλώσσα έχει ΓΡΑΠΤΗ ιστορία 4.000 ετών!..

    Σε άλλο σημείο της συνεντεύξεώς της, η Μαρία Ευθυμίου λέει το εξής κατάπτυστο: Ότι ο Εμφύλιος του 1946-49 ξεκίνησε το 1943 με ευθύνη του ΕΑΜ (προφανώς εννοεί τον ΕΛΑΣ) που πρώτο άρχισε τις εχθροπραξίες εναντίον των άλλων αντιστασιακών ομάδων, εννοώντας την εξόντωση του συνταγματάρχη Ψαρρού με το 5/42

    Ελπίζουμε ότι αυτή την φορά ο κ. Σαραντάκος θα μάς ακούσει και θα κράξει αύριο Σαββάτο την εν αμαρτίαις γηράσασα αδελφή του Πέτρου Ευθυμίου

  65. 61, … 60 Να διευκρινίσω ότι πρόκειται για άλλον Νίκο. …

    Πρόκειται για υποθετικό αφήγημα έννικο με ένοικο.

  66. Πέπε said

    @38
    > > Στα «Απομνημονεύματά» του ο Μακρυγιάννης χρησιμοποιεί 113 φορές τη λέξη «τοιούτος», αλλά μόνο μία φορά με τη σημασία «κίναιδος»: «…οπού μάς κυβερνούν και οι προκομμένες του οι Βουλές και άλλοι τοιούτοι», γράφει στην αρχή του Προλόγου του για τον Κωλέττη, μερικοί συνεργάτες του οποίου είχαν την φήμη ότι ήσαν ομοφυλόφιλοι.

    Κρίνοντας το απόσπασμα έτσι ξερό, και χωρίς δείγμα των υπόλοιπων 112 εμφανίσεων της λέξης, θα μπορούσε άνετα να σταθεί και με τη στάνταρ σημασία: «…οι προκομμένες του οι Βουλές και άλλοι τέτοιοι (δηλ. προκομμένοι, ή γενικά και άλλοι του ιδίου φυράματος)». Από λόγϊα πένα θα μπορούσαμε να υποθέσουμε ότι αφήνει ανοιχτή και τη διπλή ερμηνεία, εν είδει αιχμηρού υπαινιγμού, αλλά για Μακρυγιάννη προφανώς αποκλείεται.

    112 εμφανίσεις της ίδιας λέξης με τη σημασία «τέτοιος» δε συνηγορούν υπέρ της διαφορετικής ερμηνείας της 113ης, εφόσον αυτή η 113η δεν είναι κάτι κατάφωρα μονοσήμαντο του τύπου «ήταν τοιούτος και εγαμιόταν κάθε μέρα» ξερωγώ. Θα ήμασταν ακόμη πιο σίγουροι αν είχαμε δείγματα του πώς αναφέρεται άλλες φορές (αν συμβαίνει ποτέ αυτό) στους κιναίδους. Είμαστε σίγουροι ότι το Ιλλινόειο επιτελείο έχει ήδη μετρήσει πόσες φορές εμφανίζεται το «πούστης» ή κάθε παρόμοια λέξη στα άπαντα του Μακρυγιάννη, και απορούμε γιατί μας αποκρύπτει τα αποτελέσματα των στατιστικών του μετρήσεων.

  67. Παναγιώτης Κ. said

    @28. Έφη ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.!

    Επειδή το ιστολόγιο είναι…παντός καιρού αξίζει να πω το εξής: Με το παιδί του παιδιού σου περνάς σε άλλο επίπεδο! Όσα δεν ένιωσες με τα δικά σου παιδιά τα νιώθεις με τα εγγόνια!

  68. Λευκιππος said

    Η ομοιότητα της Ευθυμίου με τον αδελφό της είναι εντυπωσιακή…,

  69. Παναγιώτης Κ. said

    Στο ίδιο, περιπαικτικό για τους ομοφυλόφιλους, κλίμα ήταν και το αμίμητο:
    «Θα είμαι μετά του Αλφόνσου
    φέρε και έναν συνάδελφόν σου»

  70. Λ said

    67 Θυμάμαι τον παππού μου που έλεγε, » του παιδιού μου το παιδί, είναι δύο φορές παιδί μου».

  71. sarant said

    70 Πολλοί το λέγαν αυτό

    69 Σε επόμενη συνέχεια και αυτό

  72. ΚΩΣΤΑΣ said

    64 κύριε Ιάκωβε…

    Αν το επιτελείο σας σάς ενημέρωσε ότι η διάρκεια του εμφυλίου καλύπτει την περίοδο 1946 – 49 και ουχί την περίοδο 1943 – 49, να τους απολύσετε πάραυτα και να το κάνετε μονομελές, απαρτιζόμενο μόνο από εσάς τον ίδιο, όπως κάνει και ο κακόψυχος φίλος σας.

    Μοι προκαλεί επίσης κατάπληξιν το γεγονός ότι αγνοείτε τον πασίγνωστον στίχον του άζματος… «στο Ζάπειο σαν περπατείς, έναν τοιούτον συναντείς» … Βεβαίως αργότερα το λόγιον τοιούτος αντεκατεστάθη από το ομόριζζον αλλά λαϊκότροπον ντιγκιντάγκας.

    Με την ψήφισιν βέβαια του αντιρατσιστικού νόμου, πάντα ταύτα ετελεύτησαν.

  73. Γιάννης Κουβάτσος said

    67: Λογικό, ο παππούς δεν έχει την ευθύνη της διαπαιδαγώγησης, όπως την έχει ο γονιός. Χαλαρός και άνετος, είναι εκ των πραγμάτων σύμμαχος και συνήγορος του εγγονιού. 😊

  74. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και πεπέδες αποκαλούσαν τους ομοφυλόφιλους. Ο Δημήτρης Πεπές, κρυφός ομοφυλόφιλος, είχε δολοφονηθεί το 1957 από τον Μηνά Χατζηχρήστο, που καταδικάστηκε εις θάνατον και εκτελέστηκε. Υπόθεση που είχε κάνει ντόρο.

  75. Πέπε said

    Λίγα!!!

  76. sarant said

    74 Κάπου πολύ αμυδρά το θυμάμαι αυτό (και το περιστατικό και τη λέξη)

  77. Πέπε said

    Άλλος από κει… Λίγα λέμε!

  78. Γιάννης Κουβάτσος said

    Άλλο Πέπε, άλλο Πεπές. 😊
    Έχει γράψει ο Αθεόφοβος σχετικά:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://atheofobos2.blogspot.com/2011/01/blog-post_20.html%3Fm%3D1&ved=2ahUKEwj52OuKr6jhAhVtw8QBHeW9A-0QFjADegQIBBAB&usg=AOvVaw3WZoSkFiU9-fVFUfF1FKV2

  79. Γιάννης Ιατρού said

    74-77: Το «λίγα !!» ΕΓΡΑΨΕ 🙂

  80. atheofobos said

    78
    Η κανονική εικόνα του μπλογκ είναι αυτή.
    ΜΙΑ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΤΑΡΑΞΕ ΤΟ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ
    http://atheofobos2.blogspot.com/2011/01/blog-post_20.html

  81. Γς said

    Αγγλος εγενήθην και τοιούτος θα αποθάνω

    https://caktos.blogspot.com/2014/08/blog-post_64.html

    Και για όσους δεν κατάλαβαν παραπέμπω στον Μπόστ:

  82. 69, 71,
    Παρόμοιο είχε και ο Φρέντυ Γερμανός σε κάποιο από τα πρώτα βιβλία του:

    …και για τον αδελφόν σου
    μια μερίδα Φόνσου

  83. Γς said

    77:

    Ασε τους να λένε.

    Εγώ μαζί σου!

  84. Πέπε said

    83:
    🙂
    Κέρνα ένα από δαύτα στον σκύλο του Λάμπρου από μένα. Να το πιούμε στη μνήμη του φονεμένου.

  85. Pedis said

    (ωχ, το μάτι μου, που λέγαμε παλιά …)

    Ευκλείδης Τσακαλώτος | Euclid Tsakalotos
    ‏ @tsakalotos
    14h14 hours ago

    Οι μεγάλοι ζωγράφοι, για να γίνουν μεγάλοι, περνούσαν ατελείωτες ώρες σε μουσεία όπως το Uffizi κ το Prado. Εκεί μάθαιναν αντιγράφοντας αρχικά τους μεγάλους όπως τον Raphael & τον Goya. Παρομοίως ο κ. Μητσοτάκης, μαθαίνει διαβάζοντας «Τα Νέα» & αντιγράφοντας τον κ. Πρετεντέρη.
    32 replies 116 retweets 315 likes

    μπρρρρ, τι κρυάδα είναι αυτή!;

  86. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Ο κακόψυχος Ιατρού, που υπερηφανεύεται ότι βρίσκει ψύλλους στ’ άχυρα, δεν πήρε χαμπάρι ένα παγκοσμίου σημασίας γεγονός, που αφορά άμεσα το Ιστολόγιο…

    Εδώ και 4,5 μήνες, από τις 13 Νοέμβρη 2018, το Επιτελείο μας έχει ενημερώσει τους μακαρίως κοιμωμένους αναγνώστες του παρόντος Ιστολογίου ότι ο γνωστός Κινέζικος ιστότοπος ανέβασε (για δωρεάν κατέβασμα) την αυτοβιογραφία της Μισέλ Ομπάμα («<a href="«>Becoming») μία μέρα ΠΡΙΝ κυκλοφορήσει (σε χαρτί) στις ΗΠΑ!..
    Καλούσαμε, μάλιστα τον Ιατρού να προσφέρει το βιβλίο στους αναγνώστες σε pdf, αλλά αυτός μάς έγραψε (ως συνήθως…) στα παπάρια του…

    Σήμερα πληροφορηθήκαμε ότι η αυτοβιογραφία της Μισέλ Ομπάμα έγινε η πιό ευπώλητη αυτοβιογραφία ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ στην Παγκόσμιο Ιστορία, αφού έχει κατορθώσει να πουλήσει 10 εκατομμύρια αντίτυπα μέσα σε 4,5 μήνες!..

    ΡΩΤΑΜΕ: Αν τα 10 εκατομμύρια των εν λόγω Αμερικανών διάβαζαν το παρόν Ιστολόγιο και είχαν πάρει χαμπάρι το σχόλιο του Επιτελείου μας, θα έσπευδαν να σκάσουν το 20δόλαρο για να πάρουν το βιβλίο της Μισέλ; Όχι, βέβαια… ΚΙ ΟΜΩΣ: Κανένα ΜΜΕ στις ΗΠΑ δεν ενημέρωσε τους Αμερικανούς για την δωρεάν διάθεση του βιβλίου στον Κινέζικο Ιστότοπο!..

    ΗΘΙΚΟΝ ΔΙΔΑΓΜΑ: Αυτή, δυστυχώς, είναι η ενημέρωσις που προσφέρουν τα ΜΜΕ στην εποχή μας: Χιλιάδες ανούσιες λεπτομέρειες, πλήν της ουσίας. Κι αυτό ισχύει για όλες τις ειδήσεις…

    ΥΓ: Από περιέργεια, κυττάξτε ΕΔΩ σε πόσες πολλές εκδοχές έχει ανεβάσει ο Κινέζικος ιστότοπος το βιβλίο της Μισέλ. ΚΙ ΟΜΩΣ: Δέκα εκατομμύρια Αμερικανοί δεν το έμαθαν ποτέ, με αποτέλεσμα να σκάσουν το 20δόλαρο κι η μαυρούλα σύζυγος του ηλιοκαμμένου τέως Πλανητάρχη να γίνει πάμπλουτη…

  87. spiral architect 🇰🇵 said

    @60: «Νίκος» είναι ο Νίκος Καραθανασόπουλος βουλευτής Αχαΐας του ΚΚΕ, στην τοποθέτηση του οποίου απάντησε το Τσεκελώτο.
    (και συντροφιλίκια με τοιούτους καλό είναι να αποφεύγονται)

  88. NIKOS NIKOS said

    @39
    «Υποθέτω ότι δεν έχεις ακόμα τελειώσει το σχολείο έτσι; Η γλωσσολογία είναι πανεπιστημιακή σπουδή και τα πορίσματά της εκδίδονται από υψηλής ποιότητας πανεπιστημιακούς εκδοτικούς οίκους και σε διεθνούς κύρους peer-reviewed, εξειδικευμένα περιοδικά.»

    Smeraldo (πως σε λένε) ζαχοροπλάστη της πεολειχίας για ενημέρωσέ μας και μας για την προέλευση και την σημασία της λέξης αρβανίτης, τούρκος, βλάχος, βούλγαρος. Σχετίζονται ή όχι με τον Όμηρο; Πως αυτοί οι φρέσκοι ιστορικά και γλωσσικά «λαοί» αυτοπροσδιορίζονται με ελληνικά εθνωνύμια; Αν και τα πρώτα δείγματα γραφής των «σλάβων» και «αρβανιτών» είναι από το μεσαίωνα και ύστερα πότε πρόλαβαν και άλλαξαν τα χιλιάδες ντόπια τοπωνύμια; Χωρίς ένα επώνυμο ηγέτη, χωρίς οργανωμένη διοίκηση κατάφεραν και αγνόησαν την γεωγραφική ονομασία χιλιάδων χρόνων και από στήθους την μετέτρεψαν σε σλαβική και αρβανίτικη. Ούτε οι Τούρκοι,ούτε οι γραφειοκράτες Ενετοί, ούτε οι Φράγκοι, ούτε και οι Καταλανοί. Μόνο η αόρατη δύναμη της αγραμματοσύνης και του ιστορικού ψέματος κατάφεραν να «αλλάξουνε» τα τοπωνύμια στον ελληνικό χώρο. Και φυσικά ο ελληνικός στρατός αρχές του 20 αιώνα ολοκλήρωσε το έγκλημα.
    Και για όλα αυτά οι «πυρηνικοί» φιλόλογοι γλωττολόγοι πολυδιαβασμένοι άμυαλοι αναμασάνε φλύαρες εξηγήσεις.
    Ξεκινάνε από τον Όμηρο και τον Ηρόδοτο τους οποίους δεν έχουν κατανοήσει καν και πλέκουνε την ανιστόρητη εθνικιστική κρυπτοφασιστική μπαρούφα της ινδοευρωπαίκής λαλακίας. Μέχρι εκεί εντάξει. Πες δικαίωμα του καθενός να την πετάει έξω να ουρεί και μετά να την κουμπώνει.
    Κάτι άλλοι αυτοαποκαλούμενοι προοδευτικοί, διεθνιστές της κρατικοδίαιτης τεμπελιάς θέλουν σώνει και καλά να μας επιβάλουνε να προσκυνήσουμε αυτές τις μικυ μάους θεωρίες και να δεχτούμε de facto την καταγωγή μας.
    Καταρχήν με ποιο φασιστικό δικαίωμα ασχολείται κάποιος με το οικογενειακό παρελθόν ενός άλλου και του ορίζει ποιανού είναι απόγονος και ποιανού δεν είναι;
    Είναι παρέμβαση μιας δημοκρατικής κοινωνίας για την αυτοπροστασία από πιθανή φασιστική έπαρση;
    Η μήπως είναι μία ωμή φασιστική τακτική για μελλοντικούς πολέμους;

  89. Γιάννης Ιατρού said

    88: Για τα «γλωσσολογικά» κλπ. που γράφεις άστο να πάει, δεν υπεισέρχομαι, αλλά λίγη τσίπα δεν έχεις και «κοσμείς» με τέτοια επίθετα )« ζαχοροπλάστη της πεολειχίας» τον Σμέρδη; Ντροπή !

  90. sarant said

    88 Διπλοσυνονόματε, εδώ και καιρό εχεις κόψει άλυσο. Έφυγες, δεν ξαναγράφεις εδώ.

  91. Αγγελος said

    ΝΙΚΟ ΝΙΚΟ (88),
    Πρώτον, μη βρίζεις. Ακου «ζαχοροπλάστη της πεολειχίας»! Με τι δικαίωμα; (Εκτός αν είσαι εσύ ο John που ρωτούσε τον Σμερδαλέο, αλλά και πάλι — για άλλους είπε ο Σμ. ότι «μαλακίζονται», όχι για τον John ή για σένα.)
    Δεύτερον, η ινδοευρωπαϊκή θεωρία, η άποψη δηλαδή ότι οι περισσότερες γλώσσες (γλώσσες, όχι φυλές, εθνότητες ή ό,τι άλλο) της Ευρώπης (συμπεριλαμβανομένης της ελληνικής) και κάμποσες της Μ. Ασίας, της Περσίας και των Ινδιών έχουν κοινή καταγωγή, δεν είναι «λαλακία» — είναι απόλυτα τεκμηριωμένη. Μόνο στραβός ή εθελότυφλος δεν βλέπει τη συγγένειά των γλωσσών αυτών. Το αν το τάδε ή το δείνα συγκεκριμένο τοπωνύμιο είναι προελληνικό, ελληνικό, σλαβικό, αρβανίτικο, βλάχικο ή ό,τι άλλο είναι άλλο και συνήθως άσχετο ζήτημα, που δεν μπορεί πάντοτε ν’απαντηθεί με βεβαιότητα.
    Και ποιο είναι το «ιστορικό ψέμα» που λες; Υπάρχει καμία αμφιβολία ότι πάρα πολλά τοπωνύμια και στην Παλιά Ελλάδα και (ακόμα περισσότερο) στις Νέες Χώρες είναι ξενικής καταγωγής και ότι το επίσημο κράτος τα άλλαξε, είτε επαναφέροντας πραγματικά ή υποτιθέμενα αρχαίες ονομασίες (Αχαρνάς το Μενίδι κλπ.) είτε και απλώς επιβάλλοντας ελληνοπρεπέστερες (Κρυονέρι το Μπάφι, Αγ. Δημήτριο το Μπραχάμι κλπ.);

  92. nikiplos said

    91@ Συνήθως οι αρχαίοι οικισμοί δεν είναι κοντά στους νέους. Όσοι βρήκαν τα αρχαία και άλλαξαν τα ονόματα, βέβαια δεν το έκαναν για κακό σκοπό, αλλά τα σλάβικα, βλάχικα, αρβανίτικα τοπωνύμια επικράτησαν για πάνω από 300 χρόνια, βρίσκονται στα συμβόλαια, στα προικώα κλπ Τώρα αν ο ψεκασμένος πιο πάνω θέλει να βρίσκει αστήριχτες θεωρίες είναι δικό του θέμα. Να προσθέσω πως η σύγχρονη δυναμική γλωσσολογία που βρίσκει αιτιοκρατικούς κανόνες στην εξάπλωση μιας γλώσσας σε χώρο και χρόνο, επιβεβαιώνει την ινδοευρωπαϊκή θεωρία, κι εδώ μπαίνουν μαθηματικά όχι στοχασμοί για έρωτες και πάθη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: