Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο Μποστ πριν από το μποστάνι του – 4

Posted by sarant στο 19 Απρίλιος, 2019


Εδώ και λίγο καιρό, το ιστολόγιο παρουσιάζει, τις Παρασκευές, μια μικρή σειρά πέντε άρθρων με γελοιογραφίες του Μποστ που δημοσιεύτηκαν τους πρώτους μήνες του 1959 στο περιοδικό Ταχυδρόμος, υποτίθεται ως εικονογράφηση του εύθυμου αφηγήματος «Σταυροφορίες» του Νικ. Τσιφόρου που δημοσιευόταν σε συνέχειες στο περιοδικό.

Λέω «υποτίθεται», επειδή, όπως είπα και στο πρώτο άρθρο, τα σκίτσα του Μποστ αυτονομούνται, στην αρχή δειλά και στη συνέχεια απροκάλυπτα. Κάποια από αυτά τα σκίτσα έχουν στόχο τους Άγγλους και με τα σημερινά κριτήρια μπορεί και να τα λέγαμε ομοφοβικά. Να θυμόμαστε ότι το 1959, με τη συμφωνία της Ζυρίχης στην επικαιρότητα, το αντιαγγλικό αίσθημα στην Ελλάδα ήταν έντονο.

Το πρώτο άρθρο της σειράς το είδαμε εδώ. Το δεύτερο άρθρο της σειράς αυτής δημοσιεύτηκε εδώ. Την περασμένη Παρασκευή είχαμε το τρίτο άρθρο. Σήμερα λοιπόν θα δούμε το τέταρτο, αν και η πέμπτη και τελευταία συνέχεια της σειράς δεν θα δημοσιευτεί την επόμενη Παρασκευή, που είναι Μεγάλη Παρασκευή, αλλά τη μεθεπόμενη.

Το πρώτο σημερινό σκίτσο δημοσιεύτηκε στον Ταχυδρόμο στις 21.3.1959 και εικονογραφούσε τη συνέχεια «Ο άγιος Πελάγιος που τα πελάγωσε».

Σε πρώτο πλάνο, ο σταυροφόρος φλερτάρει με κυρία ή δεσποινίδα -με το ωραίο λογοπαίγνιο «δισπανίδα», ενώ ο γάτος τον προειδοποιεί ότι «όταν μία Κάρμεν θυμώνει και κορώνει, Κορώνης τις τρώει και Λάππας πληρώνει».

Ολοφάνερα εδώ υπάρχει υπαινιγμός σε κάποια γεγονότα της εποχής. Εξήντα χρόνια μετά, ποιος να τα θυμάται; Από περιέργεια κάθισα και βρήκα τι είχε συμβεί. Η Λυρική σκηνή είχε μετακαλέσει τη Χιλιανή μετζοσοπράνο Λάουρα Ντιντιέ για να δώσει παραστάσεις τον Φεβρουάριο του 1959. Η Ντιντιέ ήταν διεθνώς γνωστή αλλά όχι της πρώτης γραμμής. Πάντως, εξαιτίας της μετάκλησης, τα εισιτήρια των σχετικά λίγων παραστάσεων όπου θα εμφανιζόταν η Ντιντιέ, είχαν αυξημένη τιμή.

Στο πρόγραμμα της παράστασης και στις εφημερίδες αναγγέλθηκε ότι θα εμφανιστεί στην Αϊντα και στην Κάρμεν «Η Λάουρα Ντιντιέ της Σκάλας του Μιλάνου«. Όπως όμως εξηγεί αναλυτικά σχετικό καλλιτεχνικό ρεπορτάζ, η Ντιντιέ δεν είχε εμφανιστεί στη Σκάλα του Μιλάνου -φαίνεται πως έγινε «σάλος», όπως θα λέγαμε σήμερα, και η πρωταγωνίστρια θεώρησε ότι εκτέθηκε. Χαστούκισε λοιπόν τον Μιχάλη Κορώνη, με τον οποίο θα ανέβαζαν μαζί την Κάρμεν με αποτέλεσμα να παραιτηθεί ο σύμβουλος της Λυρικής Οδυσσέας Λάππας (γνωστός παλαίμαχος τενόρος) που θεώρησε ότι αυτός φταίει για το λάθος. Φαίνεται μάλιστα πως ουδέποτε δόθηκε η παράσταση της Κάρμεν που ήταν προγραμματισμένη για τις 8.2.1959 κι έτσι η μοναδική εμφάνιση της Λάουρας Ντιντιέ στη Λυρική ήταν ο ρόλος της Άμνερης στην Αϊντα στις 6.2.1959.

Στο κείμενο της μπορντούρας ο Μποστ έχει μεγάλο οίστρο και επειδή δεν του φτάνει η μπορντούρα συνεχίζει στον χώρο του σκίτσου, με το κείμενο να κουλουριάζεται σαν φίδι, περιγράφοντας το επεισόδιο -και με αναφορές στον ακόμη ασύλληπτο Δράκο του Σέιχ Σου:

Ο έρως είν’ μικρό πουλί – βγάζει φωνή μεγάλη
Κορώνης είν’ κακό πουλί – εγκώ τα μάτια βγκάλει
Και ο Κορώνης στη Ντιντιέ αυτά τα λόγια λέει και κάθεται και κλαίει

Δεν τραγουδώ πια μετά σου, εσύ’σαι δράκος του Σέιχ Σου
έχεις όψιν θηρίου, ρεζίλι γίναμε στους κατόχους ηυξημένου εισιτηρίου
Εις το συμβούλιον παραπονείται και από πάθος η φωνή του δονείται
συστήσατέ της αυτής της καρακαηδόνας
αντί να βγάζει μάτια να βγάζει καλάς κορώνας

Βρε πώς καταντήσαμε τώρα που τον εξώστη σαρανταρίσαμε
Τι τριάντα τι σαράντα τι πενήντα λέει ο Λάππας
κι ενενήντα να πληρώσουν βλέπουν Κάρμεν μετά φάπας
Η τραγουδίστρια αυτή με έκανε σκουπίδι – είναι γυναίκα ύπουλη, καταραμένο φίδι
Κατηραμένη έξελθε από την Λυρικήν σκηνήν – έψαλλεν η χορωδία με δυνατήν φωνήν
Κι απήντησεν ο Λάππας: Η Σκάλα με ηπάτησεν.
Να μην πολυλογώ
Ξεχάστε το επεισόδιον. Θα έξελθε εγώ.

Το δεύτερο σκίτσο δημοσιεύτηκε στις 28 Μαρτίου 1959

Και στο σκίτσο αυτό έχουμε γάτο πρωταγωνιστή, που μάλιστα έχει υποβάλει στίχους του σε ποιητικό διαγωνισμό! Και πάλι, εδώ έχουμε ένα γεγονός της επικαιρότητας. Η Ομάδα των Δώδεκα απένεμε βραβεία σε λογοτεχνικά έργα και σε δοκίμια, και το 1958 προστέθηκε και ποιητικό βραβείο, το Έπαθλο Χατζηπατέρα. Ωστόσο, το 1959 η Επιτροπή αποφάσισε να μην απονεμηθεί το βραβείο επειδή καμία από τις υποψήφιες ποιητικές συλλογές δεν κρίθηκε άξια βράβευσης -και αυτό σατιρίζει ο Μποστ. Ας επισημάνουμε το ωραίο λογοπαίγνιο με τη γάτα που κοντεύει να φάει τα… Ιλυσσακά της.

Όσο για τα ποιήματα του γάτου, που τα βλέπουμε στην περγαμηνή αριστερά, να επισημάνω ότι το «Στη θερμάστρα εμπρός, ένας γάτος χοντρός» είναι επώνυμο παλιό ποίημα, του Ηλία Τανταλίδη.

Το τρίτο και τελευταίο σημερινό σκίτσο δημοσιεύτηκε το Σάββατο 4 Απριλίου 1959, παραμονή δημοτικών εκλογών. Είναι το πιο απροκάλυπτα αυτονομημένο σκίτσο της τριάδας, αφού ο σταυροφόρος και η δεσποσύνη έχουν εντελώς δευτερεύοντα ρόλο και πρωταγωνιστεί ο Γάτος, που σχολιάζει γεγονότα της επικαιρότητας.

Δυο είναι τα γεγονότα, η επιστροφή του Γρίβα από την Κύπρο στην Ελλάδα όπου τιμήθηκε ως άξιος της πατρίδος από τη Βουλή και οι επικείμενες δημοτικές εκλογές.

Ο Γρίβας έμενε στην οδό Νηλέως, και αυτό δίνει στον Μποστ την ευκαιρία για λογοπαίγνια με τη νίλα, ενώ είχε πια βρει το χρονικό περιθώριο να φτιάξει τα δόντια του, κάτι που δίνει στον Μποστ την ευκαιρία για άλλα λογοπαίγνια -ότι κράτησε με τα δόντια τον κυπριακό αγώνα οπότε λογικό ήταν να του χαλάσουν. Να θυμίσω ότι ο Γρίβας, κατά τη διατύπωση του Γεωργίου Παπανδρέου, εδοξάσθη κρυπτόμενος και κατεποντίσθη εμφανιζόμενος. Προς το παρόν είμαστε ακόμα στην αρχή της δεύτερης φάσης, δεν έχει έρθει ο καταποντισμός, κρατάει ακόμα η δόξα.

Στις εκλογές που έγιναν την επόμενη μέρα ήρθε πρώτος με 31.6% ο Άγγελος Τσουκαλάς που υποστηριζόταν από την ΕΔΑ ενώ ο απερχόμενος Παυσανίας Κατσώτας ήρθε τρίτος με 25%. Το εκλογικό σύστημα προέβλεπε έμμεση εκλογή του δημάρχου από τους εκλεγέντες συμβούλους και τελικά εξελέγη ο Άγγελος Τσουκαλάς.

Το κείμενο της μπορντούρας παίζει περισσότερο με τα δόντια:

Έκανε ο Γρίβας λένε, έναν διμέτωπο αγών
απ’τη μια είχε Άγγλον κι απ’ την άλλη σιαγών
Και όταν τον Μακάριον πήγαν στας Σεϋχέλλας
πρωτοφώναξεν ο Γρίβας: μας βλέπω χωρίς μασέλας
και όσον έβλεπεν των Άγγλων ταις ετοιμασίαις ταις μεγάλαις
Παναγιά μου ανέκραζεν, πληθαίνουν αι κουφάλαις
Και έλεγεν πηδών,
αντί οι Άγγλοι να με φαν μ’ έφαγ’ η τερηδών.

Η σειρά αυτή σκίτσων μάς υποβάλλει την ιδέα ότι ίσως ο Μποστ σκεφτόταν να καθιερώσει τον γάτο ως μόνιμο πρωταγωνιστή των σκίτσων του και ταυτόχρονα σχολιαστή της επικαιρότητας. Αν όντως είχε αυτή την ιδέα, καλά έκανε και την απέρριψε αφού αν και ελκυστικός ήρωας ο Γάτος είναι αρκετά περιοριστικός -η τριάδα την οποία επινόησε και καθιέρωσε ο Μποστ στους επόμενους μήνες τού έδινε πολύ περισσότερες δυνατότητες.

Advertisements

50 Σχόλια to “Ο Μποστ πριν από το μποστάνι του – 4”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    >Βρε πώς καταντήσαμε τώρα που τον εξώστη σαρανταρίσαμε

  2. Υπαινιγμός και στον Ιλισσό του Χατζιδάκι, που είχε βγει ένα χρόνο πριν.

  3. Yiannis KYRiakides said

    ΚΑΛΗΜΕΡΑ
    και «Ο Γατος λεγει εις την Δημαρχιαν δια την κακην καταστασιν των οδων-των»

  4. Λεύκιππος said

    Η έκφραση «να του αλλάξουμε τον Ανανία» κάτι μου θυμίζει αλλά δεν θυμάμαι πια τι. Ηταν κάποτε της μόδας

  5. sarant said

    Καλημερα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4 Όπως τα φώτα, περίπου.
    https://sarantakos.wordpress.com/2014/07/08/ananias-2/

  6. Γς said

    2:΅

    Υπαινιγμός και στον Ιλισσό του Χατζιδάκι, που είχε βγει ένα χρόνο πριν.

    Και που ήταν ακόμα ακάλυπτος

    Κι ήταν εκεί το 1959 πάνω στον Αρδηττό που βλέπαμε μαζί με την Αλέκα να γκρεμίζουν την γέφυρα μπρος στο Στάδιο και να μετατρέπουν τον Ιλισσό σε αυτό που λέμε σήμερα Λεωφόρο Βασιλέως Κωνσταντίνου

    Κοιτούσαμε τις μπουλντόζες, τα τσιμέντα, μερμήγκια οι εργάτες και χαιρόμαστε που θα μεγαλώσουμε, θα παντρευτούμε και θα ζήσουμε σε μια τόσο ωραία πόλη που φτιαχνότανε.

    Φεύ, σκατά!

    Ούτε ωραία έγινε η πόλη, ούτε παντρευτήκαμε…

  7. Yiannis KYRiakides said

    Ειναι 4 Απριλίου 1959.
    Διακωμωδει τον Γριβα για τες Συμφωνιες για την ανεξαρτησια της Κυπρου (με απεμποληση της «Αυτοδιαθεσης», και κατ’ επεκταση και της ΕΝΩΣΗΣ).
    Ζυρίχη: 11 Φεβρουαρίου 1959, Λονδίνο: 19 Φεβρουαρίου 1959 (Απο τον …βιαστικο Κωνσταντίνο Καραμανλή και τον Αντνάν Μεντερές και στο τελος απο τους Χάρολντ Μακμίλαν, Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Μακάριο Γ’ και Φαζίλ Κιουτσούκ).
    Ο λογος της διακωμωδησης δεν μου ειναι ξεκαθαρος. Πχ. ποιες παραταξεις κατηγορουσαν τον Γριβα για νιλα;

  8. spiral architect 🇰🇵 said

    Και το δεμένο ετικετάκι στην ουρά του γάτου στο τρίτο σκίτσο, υπονοεί το γατίσιο άλτερ έγκο του Μπόστ.

  9. loukretia50 said

    Καλημέρα!
    Απίθανος Μποστ! Ξεκινάει με Κάρμεν και καταλήγει σε Καραγκιόζη!
    «L’amour est un oiseau rebelle
    Que nul ne peut apprivoiser,
    Et c’est bien en vain qu’on l’appelle,
    S’il lui convient de refuser…»

    ———-
    Το Γρίβα δεν αποκαλούσαν ‘Διγενή»?

  10. Καλημέρα

    Μποστ όπως πάντα…

    Κι ένα ποιηματάκι απ’ το φεησμπουκ με αφορμή την συνέντευξη Μαρινάκη στον Νίκο Χατζηνικολάου : (τραγουδιέται κατά το Λευτέρη-Λευτέρη-Λευτέρα )

    Βαγγέλα, Βαγγέλα, Βαγγέλα
    όταν θα μάθεις να διαβάζεις, ξαναέλα

    και βρε χοντρέ, στις ερωτήσεις θα προσέχω
    του Χατζηνικολάου τις στημένες θα σου έχω !

  11. Γς said

    9:

    L’amour est enfant de Bohême,
    Il n’a jamais, jamais connu de loi,
    Si tu ne m’aime pas, je t’aime,
    Si je t’aime, prend garde à toi!

  12. # 11

    Από την εποχή της Κάλας η Κάρμεν έχει κάνει αλματώδη πρόοδο. Δες το βίδδεο να πεισθείς ! (άσε που θα το βλέπει ο Τζακ και δεν θα μπορεί να σχολιάσει !! )

  13. Γς said

    10:

    Βρε τι γινεται…

    Arrestato κι ο Alessandro

  14. sarant said

    10 Συλλάβιζε, λένε.

  15. loukretia50 said

    … αλματώδη, κυριολεκτικά!

  16. Γιάννης Ιατρού said

    13: Γς, μην ξεφεύγεις απ΄το σημερινό θέμα 🙂

  17. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα κι ἀπὸ μένα.
    Στὸ δεύτερο σκίτσο, στὸ κάτω μέρος τῆς λίστας τοῦ γάτου γράφει:
    «…
    ΩΣ ΚΑΙ Ο ΓΑΤΟΣ
    ΕΒΓΑΛΕ ΤΗ ΓΑΤΑ
    ΣΤΗΝ ΤΑΡΑΤΣΑ»

    Εἶναι στίχοι τοῦ τραγουδιοῦ
    Ποῦ θὰ μὲ πᾶς τοῦ Γιώργου Μουζάκη καὶ ἀκουγόταν στὴν ταινία «Ἡ ὡραία τῶν Ἀθηνῶν», ἂν θυμᾶμαι καλά.

  18. leonicos said

    Καλημέρα κι από μένα

    oiseau rebele δεν σημαίνει απίθανο μαξιλάρι; Από το »ρεμπέλ» = ‘τεμπέλ’

  19. leonicos said

    17

    Το θυμάμαι. Ήμουν ακόμα στις Κουκουβάουνες, που πια δεν υπάρχουν. Είχα γελάσει πολύ. Είχε γινει και σλόγκαν διαμαρτυρίας από τις κυράτσες που είχαν αρχίσει να σηκώνουν κεφαλι.

  20. spiridione said

    Για το έπαθλο Χατζηπατέρα το 1959 υποψήφιοι ήταν ο Μίλτος Σαχτούρης με τη συλλογή «Τα φάσματα ή η χαρά στον άλλο δρόμο» και ο Νάνος Βαλαωρίτης με τη συλλογή «Κεντρική στοά».
    http://www.ekebi.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=RESOURCE&cresrc=3692&cnode=573
    Η συλλογή του Σαχτούρη
    http://www.greek-language.gr/digitalResources/literature/tools/concordance/browse.html?cnd_id=8&text_id=2794

    Για την κόντρα της γενιάς του ’30 με τους μεταπολεμικούς ποιητές:
    Η αντιπαράθεση, όμως, ανάμεσα στις δυο γενιές θα κορυφωθεί το 1959, όταν αρκετοί μεταπολεμικοί ποιητές θ’ αντιδράσουν στην άρνηση της «Ομάδας των Δώδεκα» να απονείμει, για την προηγούμενη χρονιά, το καθιερωμένο ποιητικό βραβείο «Έπαθλο Χατζηπατέρα», άρνηση που πήρε τη μορφή διαμαρτυρίας «για τη στάθμευση που υπάρχει στον τομέα της ποίησης». 48
    Ανάμεσα σε εκείνους που θα διατυπώσουν την αντίθεσή τους προς το λογοτεχνικό κατεστημένο που εκπροσωπεί η «Ομάδα των Δώδεκα» είναι και ο ίδιος ο Σινόπουλος. Με επιστολή του στην εφημερίδα Τα Νέα, τον Μάρτη του 1959, και με συνέντευξή του, τρεις μήνες αργότερα, στο περιοδικό Εικόνες, ο ποιητής θα απαντήσει με οξύ και δεικτικό τρόπο στους ισχυρισμούς των «12»:
    «Τάχα πρέπει να υποθέσουμε εμείς οι νεώτεροι, ύστερα από τις γενικευμένες γνώμες της ομάδος, πως μάταια κοπιάζουμε τόσα χρόνια και πως η ποίηση θέλουμε δε θέλουμε σταματάει στον περυσινό βραβευθέντα κ. Νίκο Καρύδη; Ή μήπως η στάθμευση της κυρίας Ουράνη, που την δέχονται και οι άλλοι της ομάδας, οφείλεται στο γεγονός, ότι οι καλύτεροι σύγχρονοί μας ποιητές μας θεωρούνται ανάξιοι για βραβείο, επειδή δεν βαφτίστηκαν στον Ιορδάνη ποταμό της Νέας Εστίας;»
    Για να καταλήξει στην ολοκληρωτική ρήξη με την προηγούμενη γενιά:
    «Αλλά η εξοργιστική αυτή κωμωδία πρέπει να σταματήσει. Αρνούμεθα να γίνουμε στο εξής αφορμή για τέτοιους φαρισαϊσμούς. Και πρέπει να πληροφορηθούν γενικώς οι 12 (εφόσον κανείς τους δεν είχε αντιρρήσεις για τα λεγόμενα της κυρίας Ουράνη και για το χρονικό του κ. Μ. Στασινόπουλου) πως, αντίθετα απ’ ότι αυτοί νομίζουν για τον εαυτό τους, εμείς οι νεώτεροι τους θεωρούμε όχι μόνο ανεπαρκείς και ακατατόπιστους αλλά και ανίκανους να αποκρύψουν τουλάχιστον την παληά, φθαρμένη τώρα, αίγλη τους. Γιατί μέσα στη νεώτερη ποίηση –ποίηση που μπορούσε άξια να σταθεί σε παγκόσμια κλίμακα– και προσωπικότητες υπάρχουν και δουλειά υπάρχει και καταχτήσεις υπάρχουν που ούτε στ’ όνειρό τους δε μπόρεσαν να πραγματοποιήσουν οι μεμψιμοιρούντες Φαρισαίοι της μακαρίας τη λήξει γενιάς του ’30 κι οι ομαδοποιημένοι εκπρόσωποί τους». 49

    48. Από την εισήγηση της Ελένης Ουράνη, μέλους της «Ομάδας» στο: Μιχάλης Δ. Στασινόπουλος, «Το χρονικό της απονομής των βραβείων των δώδεκα. (Έπαθλο Κώστα Ουράνη-Λ. Γουλανδρή Κ. Χατζηπατέρα). Χρονιά ένατη», περ. Νέα Εστία, 65 (1959) 410. Για περισσότερες λεπτομέρειες γύρω από τις βραβεύσεις της «Ομάδας», βλ. την εισαγωγή του Αλέξανδρου Αργυρίου στον τόμο Η μεταπολεμική πεζογραφία…, ό.π., σ. 164-169.
    49. «Η στάσις των 12 είναι εξοργιστική», εφ. Τα Νέα, 25.3.1959, όπου και επιστολές των Μ. Σαχτούρη και Ε. Βακαλό. Βλ. και «Ανάκριση για την ποίηση», περ. Εικόνες, τχ. 190 (15-21 Ιουν. 1959) 20-27. Αυστηρή κριτική στην απόφαση της «Ομάδας» θα ασκήσει και ο Μανόλης Αναγνωστάκης από τις στήλες της Κριτικής («Ποιητικά βιβλία και ποιητές», τχ. 2, Μάρτ.-Απρ. 1959, σ. 94-95).

    Από εδώ
    http://www.vivliopontikas.gr/myFiles/5.%20Bibliografia%20Sinopoulou.pdf

  21. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Τι μαθαίνουμε, ρε παιδί μου, ώστε έχει κι η λυρική τα ξεκατινιάσματά της 🙂 Ε, λογικό είναι, la donna e mobile, θα ρίξει και κάνα φούσκο.

    Και στο σκίτσο αυτό έχουμε γάτο πρωταγωνιστή, που μάλιστα έχει υποβάλει στίχους του σε ποιητικό διαγωνισμό!

    Θα περίμενα να τοποθετηθεί επ’ αυτού η Λου, για να δούμε.

  22. loukretia50 said

    21.Εκφράζω τις ευχαριστίες μου για τη διακριτική υπόμνηση ότι με αφορά – ή θα έπρεπε! – θέμα που αφορά τους ποιητές.
    (Βέβαια ως γάτα μπορώ να εκφράσω άποψη! Επιφυλάσσομαι!)

  23. Αγγελος said

    Θυμάμαι δυο τετράστιχα αναγνωστών, σε διαγωνισμό bouts-rimés (με δεδομένες τις ομοιοκαταληξίες), που είχαν δημοσιευτεί την εποχή εκείνη στην «Εκλογή» της Βλάχου, «χάριν ισορροπίας» όπως είπαν (συνήθως βραβευόταν ένα):

    Το υπέρ του Γρίβα:
    Να κυβερνήσει πρέπει ο Διγενής,
    κι αν χρειαστεί — με παρακάλια.
    Κι αν έχει αντίρρηση κανείς,
    ας δει τριγύρω μας τα χάλια.

    Και το κατά:
    Καβάλα πάει ο Διγενής
    στ΄ αλώνια της πολιτικής σκορπώντας παρακάλια,
    αλλά δεν τον ακούει κανείς
    και καβαλάρης κι άλογο έχουνε μαύρα χάλια…

  24. loukretia50 said

    Στο πισί της νωθρή, γάτα φίνα, χοντρή* / * ένεκα ρίμας!
    συλλογάται:
    Όταν είσαι εκτός – και ουχί της κλικός!
    δε θα γίνεις δεκτός – ως εικός
    Μαύρε γάτε!
    ΛΟΥ
    Άλλοι πλέκουν πολλές ρίμες ελκυστικές
    μα εσείς «ποιητές» προτιμάτε

  25. Νέο Kid said

    Το να βαφτίζεις τα γατιά έχει μιά δυσκολία….
    Δεν είναι επιπόλαιη κι ανάλαφρη ασχολία
    Καθόλου δεν τρελάθηκα, και δεν το λέω αστεία:
    Κάθε μιά Γάτα, ΟΝΟΜΑΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΡΙΑ!
    Ένα, να τη φωνάζουμε στην οικογένειά της
    Ας πούμε Βίκτωρ, Αύγουστος, Τζωρτζίνα,Μισιρλού
    Ας πούμε Μέρλιν, Τζόναθαν, Αλόνζο ή και ΛΟΥ!
    Καθημερινά ονόματα, καλά συνηθισμένα.
    Να βρείτε ωραιότερα υπάρχουν ευκαιρίες
    Ονόματα για τζέντλεμεν και άλλα γιά κυρίες
    Ας πούμε, Πλάτων, Άδμητος, Ηλέκτρα, Λουκρητία
    Κυριάκος και Ηράκλειτος , Μαρλέν ή και Βοργία
    Μα όλα αυτά είναι κοινά, και θα τα έχουν κι άλλοι.
    Μιά Γάτα όμως, να ξέρετε, θέλει και το δικό της
    Το δεύτερο το όνομα το αποκλειστικό της!
    Για να μπορεί αφ΄υψηλού τον κόσμο να κοιτάει
    Κια την ουρά της πάντοτε ψηλά να την κρατάει.
    Πρέπει να είναι όνομα μονάχα για μιά Γάτα:
    Χουρχούρης, γιά παράδειγμα, Γλείψος, Χνουδοπατάτα
    Κι άλλα πολλά τέτοιας λογής μπορώ να αναφέρω:
    Μπομπαλουρίνα, Πιρπιρής, Φρουφρόυ, Τρελοκαμπέρω.
    Πέρα όμως απ΄αυτά τα δυό, υπάρχει κι ένα άλλο
    Τ΄όνομα το μοναδικό, το τρίτο, το μεγάλο:
    Το όνομα το μυστικό, ΠΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ
    Και Γάτα σ΄ άνθρωπο μπροστά ποτέ δεν αναφέρει.
    Όταν σε διαλογισμό λοιπόν μια Γάτα δείτε
    Πάντα ο λόγος είν’ αυτός, και να το θυμηθείτε:
    Σ΄απύθμενους συλλογισμούς βρίσκεται βυθισμένη
    Για τ΄όνομα το άρρητο
    Το αρρητορητονιάρρρητο
    Το όνομά της το κρυφό σκέπτεται μαγεμένη.

  26. loukretia50 said

    25. πάρα πολύ καλό!
    Ευτυχώς δεν είσαι ο νονός μου!

  27. loukretia50 said

    Αν δείτε γάτα ξέμπαρκη σε φάση αρκούντως ζεν
    Μη θορυβείστε! Πιθανόν να έχει απλά ντουζέν’

  28. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

  29. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  30. loukretia50 said

    25. Ωραίο το γατολόγιο ή ονοματολόγιο!
    Τρία λοιπόν ονόματα έχει κι αυτή η γάτα
    Πολύ σωστά το έθεσες, με λόγια τσεκουράτα :

    Ένα τ’ όνομα εισόδου
    σε ιστοπέλαγος – αρόδου!
    Δεύτερο για οικείους μόνο
    Και για φίλους συν τω χρόνω!

    Μα τα΄όνομα το μυστικό είναι η δύναμή της
    Αν δεν αρκεί η πονηριά , η σπιρτάδα, η επιμονή της
    Αν κάποιοι δυσανασχετούν κι αρχίσει η παρακμή της
    στο διαδίκτυο θα χαθεί κι ας ψάχνουν το ΑΦΜ της!
    ΛΟΥ
    Κι άργειε νάρθει εκείνη η μέρα…
    Και καθόλου σιωπηλά
    Δε λογιάζει τη φοβέρα
    Κι αναιδέστατα γελά!

  31. ΓιώργοςΜ said

    25

  32. loukretia50 said

    Γιώργο Μ (προφανώς όχι «μου»!)
    Οι Εντ* δεν πρόφθαιναν να πουν ούτε το όνομά τους
    Όταν γινόταν ο χαμός καίγονταν τα κλαδιά τους
    Μονάχα όταν άκουσαν του Πίπιν τη μουρμούρα
    Γλιτώσαν απ΄του Σάρουμαν τη δολερή μαγκούρα

    *κατά τη μετάφραση που έχω

    μετά βεβαίως είχαν χρόνο να συζητήσουν εκτενώς!

  33. loukretia50 said

    32. (συνέχεια) … περί της ουσίας!

  34. ΣΠ said

    Στο δεύτερο σκίτσο, καταπληκτική η ομοιοκαταληξία-μωσαϊκό: ή λυσσώ/Ιλυσσό.

  35. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα και να με συμπαθάτε για την πολύωρη απουσία!

    17 Α, δεν το ήξερα, ωραία!

    20 Σπύρο, πολύ ενδιαφέρον!

    25 Και με αριστουργηματική μετάφραση από την Παυλίνα Παμπούδη

  36. Μαρία said

    35α
    Απο τις μεγαλύτερες επιτυχίες της δεκαετίας του ’50.

  37. Πέπε said

    35, 36
    Αναφέρεται (όχι εγκωμιαστικά βέβαια) και σε κάποιο από τα Σπάνια Κείμενα του Βλησίδη.

  38. Alexis said

    Καλησπέρα.

    Δεν έχω όρεξη για σχόλια σήμερα.

    Είναι μια ιδιαίτερα θλιβερή μέρα για μένα.

  39. Πέπε said

    Νίκο, βλέπω (για πρώτη φορά) εδώ πάνω δεξιά ότι το ιστολόγιο έχει 9.969 φόλουερς. Δεν ξέρω με τι ρυθμό αυξάνονται, αλλά μάλλον σύντομα θα σπάσεις το φράγμα των 4 ψηφίων.

  40. # 38

    Ωχ, ο ποδηλάτης ;;

  41. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    25 Κιντ
    και Μισιρλού ο γερο-Πόσουμ! 🙂

  42. sarant said

    38 Ωχ, κρίμα το παιδί…

    39 Να δουμε αν έχει ο μετρητής πέντε ψηφία

  43. Alexis said

    #40: Καλοί μας φίλοι οι γονείς του και αγαπητή μας οικογένεια από χρόνια.

    Τραγωδία… 😦

  44. Γς said

    >Τι τριάντα τι σαράντα τι πενήντα λέει ο Λάππας
    κι ενενήντα να πληρώσουν βλέπουν Κάρμεν μετά φάπας

    -Με μία και είκοσι μανδάμ τι θέλετε ν ακούσετε; Την Κάλλας;

    Ο ανεδαίστατος επιβάτης στην κυρία που δεν άντεχε να τον ακούει να πέρδεται.

    [Μία και είκοσι είχε το εισιτήριο του λεωφορείου]

  45. Λευκιππος said

    25 Απίθανο

  46. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Alexis, τι να πει κανείς… Ο πόνος είναι απάλευτος… Έχω περάσει παρόμοια περίπτωση πριν χρόνια…
    ———–

    Στο 3ο σκίτσο, τι ρόλο να παίζει η κρητική λύρα με το δοξάρι της που κρατάει ο σταυροφόρος; Δεν μπορεί να την έβαλε τυχαία ο Μποστ. Έψαξα πρόχειρα μήπως κάτι αξιόλογο διαδραματίστηκε ή αφορούσε στην Κρήτη την περίοδο εκείνη, αλλά δεν βρήκα τίποτα.
    Κάποιος ικανότερος ερευνητής;;

  47. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    43. Θε μου! Τρομερό, αβάσταχτο! Ούτε το συμβατικό «καλό κουράγιο» δε μπορείς να πεις. Ισόβιος σπαραγμός. Συλλυπητήρια και σ΄εσάς τους φίλους τους, Αλέξη 😦

  48. Γιάννης Κουβάτσος said

    43: Αλέξη, σ’ αυτές τις περιπτώσεις μόνο σιωπή αρμόζει. Τι λόγια μπορεί να πει κανείς στους γονείς και στους οικείους; Τίποτα.

  49. Alexis said

    #46, 47, 48: Σας ευχαριστώ…

  50. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και δώρισαν τα όργανα του παιδιού τους…Πόση ανθρωπιά μέσα σε τόσο πόνο…Υποκλίνομαι…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: