Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η νοσταλγία του Γιάννη (πασχαλινό διήγημα του Παπαδιαμάντη)

Posted by sarant στο 29 Απρίλιος, 2019


Δεύτερη μέρα σήμερα του Πάσχα, μέρα αργίας. Συνεχίζουμε λοιπόν στο ιστολόγιο με ανάγνωσμα λογοτεχνικό και πασχαλινό -ή μάλλον μεταπασχαλινό, όπως θα δείτε.

Χτες βάλαμε αφήγημα για τον Παπαδιαμάντη, σήμερα θα δούμε ένα διήγημα του ίδιου του Παπαδιαμάντη, αλλά διαφορετικό από τα άλλα. Το διήγημα που θα παρουσιάσω σήμερα έχει την ιδιαιτερότητα ότι προστέθηκε στο παπαδιαμαντικό κόρπους τα τελευταία χρόνια, διότι ήταν αθησαύριστο και είχα τη μεγάλη χαρά και τιμή να το ανακαλύψω τυχαία, καθώς αναδιφούσα παλαιά σώματα του περιοδικού Οικογένεια. Όλη την ιστορία της ανακάλυψης την παρουσιάζω σε παλιότερο άρθρο του ιστολογίου, το 2012 (τότε δεν είχε επιβεβαιωθεί απολύτως η γνησιότητα του διηγήματος).

Αργότερα, το διήγημα κυκλοφόρησε και σε ξεχωριστό τομίδιο από τις εκδόσεις Ερατώ, και πλέον έχει προστεθεί και επίσημα στο σώμα των διηγημάτων του Παπαδιαμάντη, η 172η ψηφίδα.

Το διήγημα εκτυλίσσεται στη Σκιάθο -αυτό δηλώνεται έμμεσα, από το τοπωνύμιο Βουρλίδια, που το βρίσκουμε και σε άλλα διηγήματα του Παπαδιαμάντη (πχ. στα «Συμβάντα στο μύλο») αλλά και από το πρόσωπο του ταβερνιάρη Σαραφιανού, ο οποίος επίσης εμφανίζεται σε άλλα διηγήματα (π.χ. στο «Σπιτάκι στο λιβάδι»). Ο Θωμάς Σαραφιανός ήταν υπαρκτό πρόσωπο. Σε δημοσιογραφικό του άρθρο, ο Παπαδιαμάντης επαινεί το μοσχάτο κρασί που σερβίρεται στο «οινοπωλείον και παντοπωλείον Η Μουργιά του Θωμά Σαραφιανού εις την Σκίαθον».

Κατ’ εξαίρεση, το κείμενο το παραθέτω σε πολυτονικό. Ελπίζω αυτό να μην προκαλέσει πολλά προβλήματα σε όσους έχουν κινητές συσκευές -αλλά αυτοί μπορούν να το διαβάσουν και εδώ.

 

Η ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ

– Δὲ μ’ λές, Σαραφιανέ, τί κάνουν ἐκεῖνα τὰ μ’λάρια τ’ Γιάννη τ’ Ἀργαστιώτη;

Τὴν ἐρώτησιν αὐτὴν ἀπηύθυνε περιοδικῶς ὁ Γιάννης ὁ Λιοσαῖος εἰς τὸν Σαραφιανόν, τὸν φαιδρὸν καὶ ἀνοικτόκαρδον καταστηματάρχην  τοῦ ὡραίου, σχεδὸν ἐξοχικοῦ μαγαζιοῦ, τοῦ γέρω Θωμαδάκη. Ὁ γέρων ἦτο πατὴρ τοῦ Σαραφιανοῦ καὶ ὡς μαγαζὶ ἐχρησίμευεν ὅλον σχεδὸν τὸ ὑπόγειον τῆς εὐρυχώρου οἰκίας, συνεχομένης μὲ μέγαν κῆπον καὶ αὐλήν, παρὰ τὴν ἐσχατιὰν τοῦ χωρίου, καὶ ἐχούσης πρὸ αὐτῆς μικρὰν πλατεῖαν μὲ δύο τεραστίας πλατυφύλλους μωρέας.

Ὁ Σαραφιανὸς ἐπροσπάθει μὲ διαφόρους τρόπους νὰ διασκεδάζῃ τὰς περιοδικᾶς ταύτας νοσταλγίας τοῦ μπάρμπα-Γιάννη τοῦ Λιοσαίου. Τοῦ προσέφερε τσιγάρο μὲ καπνὸν καὶ μὲ ὀλίγην μπαρούτην – ὅσον διὰ νὰ γείνῃ ἀκίνδυνος μικρὰ ἔκρηξις, ἱκανὴ νὰ τσιροφλίσῃ τὰς τρίχας τοῦ μύστακος· τὸν ἐφίλευε τουρσὶ ἀπὸ ἀκρόδρυα  «πιμπιράμφον», στυφὰ καὶ εὐώδη ὑπόξινα, τὸν ἐκέρνα ἐντόπιον ρακί, καὶ τοῦ ἔβαζε κρασί, ὅσον ἤρκει διὰ νὰ κάμῃ κέφι ὁ μπάρμπα-Γιάννης. Διότι εὐκόλως ἔπαιρνε φωτιά. Μὲ δυὸ ποτήρια ἦταν ἱκανὸς νὰ φουσκώσῃ τὴν γκάϊδα καὶ ν’ ἀρχίσῃ νὰ χορεύῃ ὁλομόναχος τὸν βουκολικόν, ὑποκάτω ἀπὸ τὰς ὁλοπράσινας μωρέας, κατέμπροσθεν τοῦ μαγαζιοῦ.

Εἶνε ἀληθὲς ὅτι, ὅσον εὔκολα εὐθυμοῦσε, τόσον γρήγορα ἐχόλιαζε. Μέσα εἰς τὴν ὁλοφούσκωτην γκάϊδαν ἔπλεεν ἡ εὐθυμία, εἰς τὸν πάτω τῆς γκάϊδας, ἀντηχούσης μὲ γογγυσμό, ἡ δυσθυμία ἐφώλευεν. Εἰς ὅλην τὴν ζωήν του σχεδόν, ἄλλο ἐπάγγελμα δὲν εἶχεν, εἰμὴ νὰ εἶνε παραγυιὸς —κοπέλλι— τοῦ Γιάννη τοῦ Ἀργαστιώτη, τοῦ μυλωνᾶ. Ἀλλὰ διὰ τὴν ἀκρίβειαν, παραπάνω ἀπὸ 15 φορὲς ὑπῆρξε παραγυιός του, καὶ παραπάνω ἀπὸ 15 φορὲς τοῦ ἔφευγε μέσ’ στὴ μέση καὶ τὸν ἄφηνε μάρμαρο. Ἦτο στραβόξυλον. Εἰς τὸ γόνα τὸ ἔτρωγε τὸ ψωμί.

Εἰς τὴν ἐλαχίστην ἀφορμὴν ἐθύμωνεν, ἐγκατέλειπε τὴν ἐργασίαν κι’ ἔφευγεν.

Ἦτο αὐτὸς 15 χρόνια γεροντότερος ἀπὸ τὸν ἀφεντικό του, νέον ἄνθρωπον καὶ πατέρα τέκνων· αὐτὸς ἦταν ἄγαμος, ἀπόκληρος, ἀκτήμων. Δὲν εἶχε «στὸν ἥλιο μοίρα».

Τότε, ἀφοῦ τὸ δαιμόνιον τῆς μελαγχολίας ἐξεθύμαινε κάπως, μετὰ μίαν ἢ δύο ἡμέρας ἐπέρνα ἀπὸ τὸ μαγαζὶ τοῦ Σαραφιανοῦ καὶ μὲ θλιβερὸν τόνον τὸν ἠρώτα:

—Δὲ μ’ λές, τί κάνουν ἐκεῖνα τὰ μ’λάρια τ’ Γιάννη τ’ Ἀργαστιώτη;

***

Βεβαίως τὰ ἐπονοῦσεν ὁ μπάρμπα-Γιάννης τὰ μουλάρια ἐκεῖνα. Κι’ ἐκεῖνα τὸν ἐγνώριζαν καὶ τὸν ἐκτιμοῦσαν πολύ. Ἦσαν ὁ Ἀράπης, ἓν ἀλογάκι μαῦρον, πολὺ τρελλόν, καὶ τὸ ὁποῖον δὲν ἐδέχετο ἄλλον ἄνθρωπον πλησίον του, εἰμὴ τὸν ἀφέντην καὶ τὸν Λιοσαῖον. Ἡ Μούλα μεγαλόσωμος, ρωμαλέα μὲ κοκκινωπὸν τρίχωμα, καὶ τὸ Μελαψί, τὸ χαϊδευμένον τῆς κυρᾶς του. Ὅλα ἦσαν πολυβασανισμένα ἀπὸ τὴν βαρεῖαν καὶ μονότονον ἐργασίαν τοῦ ἀλογομύλου καὶ ἦσαν νευροπαθῆ καὶ ὀξύχολα, ὅσον καὶ ὁ Γιάννης ὁ Λιοσαῖος.

***

Μιὰν χρονιάν, τὰς ἡμέρας τοῦ Πάσχα, καὶ πάλιν ὁ Γιάννης εἶχε δραπετεύσει ἀπὸ τὸν μύλον.  Ὁ Σαραφιανὸς τοῦ ἔλεγε:

—Δὲν κάθησες, τουλάχιστο νὰ φᾶς τ’ ἀρνί;

—Δὲν μὲ μέλλει γιὰ τ’ ἀρνί, ἀπήντησεν ὁ Λιοσαῖος. Λυπᾶμαι κεῖνα τὰ ζᾶ…

Τὴν Δευτέραν καὶ Τρίτην του Πάσχα, ἀκόμη καὶ τὴν Παρασκευὴν τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς, ὅποτε γίνεται φαιδροτάτη πανήγυρις, καὶ τὴν Κυριακήν του Θωμᾶ, ὅτε ἡ ἐκκλησία ψάλλει το «Σήμερον ἔαρ μυρίζει — καὶ καινὴ κτίσις χορεύει» ὁ Γιάννης ὁ Λιοσαῖος ἐχόρευε κι’ ἐπήδα μὲ τὴν γκάϊδα του, ἔξωθεν τοῦ μαγαζιοῦ τοῦ Θωμαδάκη, ὑπὸ τὸ πυκνὸν τῶν μωρεῶν φύλλωμα. Καὶ τὴν ἡμέραν τοῦ Ἁγίου Γεωργίου —«ἀνέτειλε τὸ ἔαρ, δεῦτε εὐωχηθῶμεν…»—  εἶχε γίνει μεγάλη σύναξις, ὑπὸ τὰ πελώρια δέντρα, ἀνδρῶν καὶ παιδίων καὶ μικρῶν κορασίων, διὰ ν’ ἀπολαύσουν τὸ θέαμα τῶν αἰπολικῶν χορῶν τοῦ Γιάννη καὶ ὀλίγων ἄλλων ἀγροδιαίτων νέων καὶ πανηγυριστῶν, κατελθόντων τὴν δείλην ἀπὸ τὸ βουνόν, ὅπου εἶχεν ἑορτασθῇ εἰς τὸ ἐξωκκλήσιόν του ὁ Ἅγιος.

Ὁ Λιοσαῖος, ὅλος ἔνθους, ἐφύσα δαιμονιωδῶς τὸν βαρύαυλον, ἐκβάλλων διατόρους βαρεῖς ἤχους κι’ ἐγούρλωνε ἐκστατικὰ τὰ ὄμματα, αἱ παρειαί του καὶ τὸ στόμα του εἶχαν γίνει ἕνα μὲ τὴν γκάϊδαν. Ἔψαυε μὲ τὴν πλάτην του τὸν κορμὸν τοῦ δέντρου, ἀντεστήλωνε τὸν ἕνα του πόδα, ἔκαμπτε τὸν ἄλλον, κι’ ἐπάλλετο ὅλος, σύμφωνα μὲ τὸν ρυθμὸν τοῦ μέλους, συνοδεύων τὸν εὔθυμον πηδηκτὸν χορὸν τῶν νεαρῶν σατυρίσκων τοῦ βουνοῦ:

Τῆς μικρῆς ξανθῆς τὰ νάζια
μὤβαλαν πολλὰ μαράζια.
Στὸ βουνό, στὸ μετερίζι,
σκύβ’ ἡ Ἀθοῦσα, βοτανίζει,
κι’ ἡ ποδιὰ της ἀνεμίζει…

Τὰ παιδιά, οἱ θεαταὶ τῆς ψυχαγωγίας αὐτῆς ἐπευφήμουν, ἄλλα μὲ παιδικὴν εἰρωνίαν καὶ ἄλλα μὲ ἀφελῆ θαυμασμὸν τὸν χορὸν καὶ τὴν μουσικὴν ταύτην. Ὁ Σαραφιανὸς ἔφερνε γύρους ἀνάμεσα εἰς τὸν χορὸν καὶ τὸν ὅμιλον, ἔδιδε κέρματα εἰς τοὺς χορευτὰς κι’ ἔρριχνε πειράγματα εἰς τὸν Λιοσαῖον.

– Ὤμορφα, ὤμορφα, Γιάννη· κύτταξε μὴ σκάσῃ ἡ γκάϊδα καὶ τότε τί θὰ γίνουμε!

Αἴφνης, τὴν ὥραν τῆς δύσεως τοῦ ἡλίου, μακρυνὸς θόρυβος ἀκούεται. Φαιδρὰ ἄσματα, τῶν ὁποίων ἡ ἠχὼ ἤρχετο ἔξωθεν ἀπὸ τὰ λειβάδια, πλησιάζουσα ὁλονέν, ἄλλη πολυάριθμος παρέα, κατέρχεται ἀπὸ τὸ βουνόν, ἐπιστρέφουσα ἀπὸ τὴν πανήγυριν τοῦ Ἁγίου Γεωργίου.

Οἱ νέοι οἱ ἀποτελοῦντες αὐτὴν ἄλλοι πεζοί, ἄλλοι ὀχούμενοι ἐπὶ ὀναρίων, φαιδροί, στεφανωμένοι μὲ ρόδα καὶ μὲ παπαροῦνες, μὲ κλάδους πλατάνων καὶ μὲ φτέρες, πλησιάζουν εἰς τὰς δύο μωρέας, χαιρετίζουν, καὶ ἄλλοι κάθηνται εἰς τοὺς σανιδένιους πάγκους, ἄλλοι μὲ ἐλεύθερον τρόπον, πιάνονται εἰς τὸν ἴδιον χορόν, τῆς παρέας τοῦ Γιάννη τοῦ Λιοσαίου.

Ὁ εἷς τούτων, βιάζει μὲ θάρρος τὸν Γιάννη νὰ πιασθῇ ὁ ἴδιος εἰς τὸν χορόν, χωρὶς ν’ ἀφίσῃ τὴν γκάϊδαν, καὶ μὲ τὴν δεξιὰν χεῖρα νὰ κρατῇ τὸ ὄργανόν του, μὲ τὴν ἀριστερὰν νὰ κρατῆται ἀπὸ τὴν χεῖρα τοῦ ἰδίου, ὅστις ἐτάχθη αὐτὸς δεύτερος, καὶ νὰ τὸν «βγάλῃ στὸν κάβο» ἤτοι νὰ σύρῃ τὸν χορόν.

Ὁ Γιάννης γελῶν, ἐφιλοτιμήθη ν’ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν ἰδιοτροπίαν τοῦ εὐθύμου νέου, κι’ ἐπροσπάθει ὅπως ἠδύνατο νὰ φυσᾶ τὴν γκάϊδα καὶ νὰ χορεύῃ ἅμα.

Ἀλλὰ μόλις ἔκαμε δυὸ γύρους, εἷς ἄλλος ἀπὸ τοὺς πανηγυριστάς, τοὺς νεωστὶ ἐλθόντας, ὅστις δὲν ἔλαβε μέρος εἰς τὸν χορόν, ἐπλησίασεν τὸν Λιοσαῖον καὶ τοῦ ὡμίλησε μὲ σιγανὴ φωνήν.

***

Αἴφνης ὁ Γιάννης, ἀφήσας τὴν χεῖρα τοῦ χορευτοῦ, πετᾶ τὴν γκάϊδαν κάτω, τρέχει καὶ γίνεται ἄφαντος κατὰ τὰ λειβάδια. Οἱ παρεστῶτες πρὸς στιγμὴν ἔμειναν ἄφωνοι ἀπὸ τὴν ἔκπληξιν.

***

Τί εἶχε συμβεῖ;

—Τί τοῦ εἶπες Γιώργη; εἶπεν ἐκεῖνος ἐκ τῶν πανηγυριστῶν, ὅστις εἶχε βιάσει τὸν Λιοσαῖον νὰ πιασθῇ εἰς τὸν χορόν, πρὸς τὸν ἄλλον, τὸν ὁμιλήσαντα εἰς τὸ οὖς τοῦ Γιάννη.

—Τοῦ εἶπα, τί ἐμάθαμε στὸν δρόμο.

—Καὶ τί σ’ ἔμελλε;… Νὰ τώρα μᾶς χάλασες τὴν διασκέδασι.

—Ἡμεῖς εἴδαμε καὶ πάθαμε νὰ τὸν βάλουμε στὸ καντίνι, εἶπε γελῶν ὁ Σαραφιανός. Εἶτα ἐπέφερε:

—Μὰ τί τρέχει;

***

Κατ’ ἐκείνην τὴν στιγμὴν ὁ Γιάννης ὁ Λιοσαῖος εἶχε διατρέξει τὰ λειβάδια, τὸν πρῶτον κάμπον ἔξω του χωριοῦ, ἔφθασεν εἰς τὰ Βουρλίδια, τὴν κοιλάδα, τρέχων τὸ ρέμμα-ρέμμα, καὶ ἤρχισε νὰ τρέχῃ εἰς τὸ βουνὸν τὸν ἀνήφορον. Ὅταν ἔφθασε εἰς τὰ μέρη ἐκεῖνα, τὰ λίαν γνωστὰ εἰς αὐτόν, ἤρχισε νὰ συρίζῃ ἓν σύριγμα τὸ ὁποῖον ἐφαίνετο νὰ ἀπευθύνεται εἰς κἂποιον ζῶν πλᾶσμα.

Εἶτα μετὰ τὸ σύριγμα ἐφώναζε:

– Μούλα! ἔ, μούλα! σ σ σ σ σ, ἔ, Μούλα!

Μικρὸν παραπονετικὸν χρεμέτισμα ἀπήντησεν εἰς τὴν πρόσκλησιν ταύτην. Ὁ Γιάννης ἔτρεξε, καὶ μετ’ ὀλίγον ἐντὸς μικρᾶς χαράδρας εὗρε δύο ζῶα, τὰ ὁποῖα ἐφαίνοντο ὅτι ἀρτίως εἶχαν σταματήσει, ὕστερ’ ἀπὸ βιαστικὸν περπάτημα. Ἦσαν κάθιδρα καὶ ἀσθμαίνοντα.

Ἐδέχθησαν τὸν Γιάννην μετὰ προφανοῦς χαρᾶς, τείναντα τὰς κεφαλὰς καὶ τοὺς λαιμούς των εἰς θωπείαν.

Ἦσαν ἡ Μούλα καὶ τὸ Μελαψί, καὶ τὰ δύο ἐκ τῶν ζώων τοῦ ἀλογομύλου.

***

Ἰδοὺ τί εἶχεν εἰπεῖ ὁ Γιώργης εἰς τὸν Λιοσαῖον.

—Τί κάθεσαι Γιάννη; Ἡ Μούλα ἐπηλάλησε… Ἔρριξε μιὰ γυναῖκα κάτω.

Ὁ Γιάννης δὲν ἐζήτησε πλατυτέραν ἐξήγησιν, ἤξευρεν ὅτι ὁ Γιάννης ὁ Ἀργαστιώτης μ’ ὅλην τὴν οἰκογένειάν του, καὶ μὲ τὰ τρία μουλάρια του, ἦτο πρῶτος εἰς ὅλα τὰ πανηγύρια καὶ πόσο μᾶλλον δὲν θὰ ἐπήγαινεν εἰς τὸν Ἅι-Γιώργη, τοῦ λεβέντη καὶ καβαλλάρη τὴν ἑορτήν; Ἠννόησε λοιπὸν ὅτι ἡ Μούλα ἀναγκασθεῖσα νὰ δεχθῇ ἀκουσίως βάρος ἀνθρώπων, εἶχε ρίξει τὸ φορτίον της καὶ εἶχεν ἀποσκιρτήσει.

Δὲν τὸν ἔμελλε τὸν Γιάννη διὰ τὸ ἀνθρώπινον φορτίον, τὸ ὁποῖον εἶχε ἀπορρίψει μὲ μικρὸν ἄλλως κίνδυνον τὸ ζῶον, τὸν ἔμελλε διὰ τὴν Μούλαν, διὰ τὸν Ἀράπη καὶ τὸ Μελαψί. Γι’ αὐτὸ ἔτρεξε, ἔφθασε καὶ ὡδήγησε εἰς τὸν σταῦλον των τὰ ζῶα. Ἀπὸ τότε ὁ Γιάννης ἐπανῆλθε εἰς τὸν ἀλογόμυλον.

ΑΛ. ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ

Advertisements

82 Σχόλια to “Η νοσταλγία του Γιάννη (πασχαλινό διήγημα του Παπαδιαμάντη)”

  1. Γιάννης Κουβάτσος said

    Χρόνια πολλά στις Γεωργίες και στους Γιώργηδες!
    Δεν το είχα υπόψη μου αυτό το διήγημα, σήμερα το πρωτοδιάβασα και ευχαριστώ τον Νικοκύρη γι’ αυτό το δώρο. Ε, ναι, είναι κλασικός Παπαδιαμάντης, αν έχεις ασχοληθεί λίγο με τα κείμενά του, το καταλαβαίνεις εύκολα.
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://paki.webpages.auth.gr/skiathos/%3Fp%3D1492&ved=2ahUKEwjf1ZHH2vThAhXR_aQKHXV8A-4QFjACegQIAxAB&usg=AOvVaw2fT3oKj5fGRLt3J0JR2dr0&cshid=1556520572329

  2. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα και

    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στους Γιώργηδες, Γειωργίες κλπ. σήμερα !

    Εκτός του γνωστού Πσαρά, έχουμε και άλλους, κρυφογιώργηδες π.χ. τους Κουνελόγατο, Ξεροσφύρη
    Κάποιοι άλλοι είναι πιο εμφανείς, π.χ. οι Λυκοτραφίτης, ΓιώργοςΜ, Giorgos κ.α.

    Να χαίρεστε όλοι/όλες την γιορτή σας!

  3. Γιάννης Ιατρού said

    2: (συνέχεια) και αφιέρωση στον Τζι 🙂 🙂

  4. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Ευχαριστώ για τις ευχές· για τις μέχρι τώρα, και προκαταβολικά για όσες ακολουθήσουν.
    Πολλές ευχές στους συνονόματους!

  5. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστω πολύ για τα πρώτα σχόλια και χρόνια πολλά στον Τζι και στους υπόλοιπους Γιώργηδες και Γεωργίες!

  6. nikiplos said

    καλημέρα χρονια πολλά κι από μένα σε όλους! Να έχουμε υγεια. Χρόνια πολλά στους Γιώργους στις Γιωργίες, στις γωγούλες, στα γωγουλίνια, στους Λάμπρους στις Λαμπρινές, στους Τάσους και στις Τασίες… Να είστε γεροί και πολύχρονοι όσοι γιορτάζετε τις ονομαστικές σας γιορτές.

  7. nikiplos said

    και φυσικά να προσθέσω πως δεν είχα ξανασυναντήσει τη λέξη αλογόμυλος

  8. π2 said

    Πολύχρονοι οι Γιώργηδες.

  9. Γς said

    Και μου ‘ρχετε ενα μήνυμα στο ΦΒ από την δικιά μου:

    -Πως τη λένε τη σύντροφό σου;

    Ωχ! Με κανα γκόμενο μιλάει και μπέρδεψε τους λογαριασμούς στο μέσαντζερ του ΦΒ. Είπα να σηκωθώ απ το γραφείο μου και να πάω μέσα να την κάνω τσακωτή¨, όταν …

    Μου πήρε καιρό να συνηθίσω το όνομά της. Δεν την ήξερα αυτή την κυπραίικη βερσιόν της Γεωργίας.

    ——–

    Χρόνια Πολλά Πσαρά!

    Χρόνια πολλά σ όλους τους εορτάζοντες. Και στον Λάμπρο!

  10. gpoint said

    – …

    – Αληθώς ο κύριος ! (η απάντηση μου αρέσει περισσότερο ! 0

    Ευχαριστώ σας δια τας ευχάς, ευχαριστώ τον στυλοβάτη του ιστολογίου κι των εκδηλώσεών του για την αφιέρωση, εύχομαι και εγώ με την σειρά μου στους υπόλοιπους εορτάζοντες με μια δικιά μου αφιέρωση

  11. Καλημέρα, χρόνια πολλά και καλά σε όλους και ιδιαιτέρως στους εορτάζοντες Γιώργηδες!

  12. sarant said

    7 Ε, δεν υπάρχουν πια αλογόμυλοι έτσι κι αλλιώς…

  13. Αὐγουστῖνος said

    Χρόνια πολλὰ καὶ καλὰ στοὺς Γιώργηδες καὶ τὶς Γεωργίες τοῦ ἱστολογίου (καὶ ὄχι μόνον!), ἰδιαιτέρως δὲ στὸν «σημεὶον Τζή» of view, ποὺ εἶχα τὴν τιμὴ νὰ τὸν γνωρίσω ἀπὸ κοντά. Καλὲς πσαριές, ἀγαπητέ, καὶ πάντα μὲ κέφι καὶ ἔμπνευση!

  14. Αγγελος said

    Κι από μένα ευχές σε όλους τους εορτάζοντες. Κι είναι κάμποσοι, ζωή να ΄χουν!
    Από τότε που περάσαμε στο γρηγοριανό ημερολόγιο, διατηρώντας όμως την παλιά μέθοδο υπολογισμού του Πάσχα, σχεδόν μια φορά στις δύο αναβάλλεται για τη Δευτέρα του Πάσχα η γιορτή τους. Με το παλιό ημερολόγιο, το αργότερο που μπορούσε να πέσει το Πάσχα ήταν 25 Απριλίου, κι αυτό πολύ σπάνια.

  15. ΚΑΒ said

    Χρόνια πολλά σε όσους (-ες) γιορτάζουν με υγεία και αγάπη.

  16. dryhammer said

    Ευχαριστώ όλους σας για τις ευχές. Να ευχηθώ με τη σειρά μου σε όλους τους εορτάζοντες, από χτες κι από σήμερα, ορατούς και αόρατους στα χρηστώνυμα, κι αντί τούρτας κερνάω παστίτσιο (επιθυμία της κόρης).

  17. Alexis said

    Χρόνια πολλά στο Νικοκύρη, στους σχολιαστές και σε όλο τον κόσμο για τις μέρες του Πάσχα!

    Χρόνια πολλά ιδιαιτέρως σε όλους τους εορτάζοντες και εορτάζουσες, χθες και σήμερα.
    Αναστάσηδες, Αναστασίες, Λάμπρους, Λαμπρινές, Πασχάληδες, Γιώργηδες και Γεωργίες!

    Αυτό για τους Γιώργηδες:

  18. nikiplos said

    9η παράγραφος Ὁ Λιοσαῖος, ὅλος ἔνθους, ἐφύσα δαιμονιωδῶς τὸν βαρύαυλον, ἐκβάλλων διατόρους βαρεῖς ἤχους.
    To διατόρους μάλλον είναι διαφόρους…

  19. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    Χρόνια πολλά στους Γιώργηδες και τις Γεωργίες. Μια ιδιότυπη ακίνηνη/κινητή εορτή, όπως και η αυριανή του Αγίου Μάρκου.

    Μου δίνει πάντοτε ευχαρίστηση να διαβάζω Παπαδιαμάντη. Βρήκα πολύ ενδιαφέρον το παλιό άρθρο με την ανακάλυψη του διηγήματος.

  20. Αγγελος said

    Όχι, Νικιπλέ. Διάτορος (επί ήχου) θα πει διαπεραστικός. «Ηχούσι των ιεράκων αι διάτοροι στοναχαί». έλεγε κάποιο κείμενο σχολικού αναγνωστικού της εποχής μου…

  21. Georgios Bartzoudis said

    Χρόνια Πολλά σε όλους και όλες.
    Καλοδεχούμενο και σήμερα το διήγημα του Κοσμοκαλόγερου.
    Από πολύ παλιά με απασχολούσε η «μουσικότητα» (ας την πω έτσι) της γλώσσας του Παπαδιαμάντη. Μια «μουσικότητα» που σε μαγεύει. Και που νομίζω ότι χάνεται, αν αποπειραθεί κανένας να τον μεταφράσει σε άλλη γλώσσα. Έχω τη γνώμη ότι η μαγεία των διηγημάτων του οφείλεται στη «χρυσή τομή» την οποία εφαρμόζει ο Παπαδιαμάντης μεταξύ όρων ή κανόνων «καθαρευουσιάνικων» και «δημοτικών».

  22. mitsos said

    Χρόνια Πολλά σε κάθε Γεωργία και σε κάθε Γιώργο … με υγεία
    ( Χρόνια πολλά με υστέρηση φάσης στο Λάμπρο μας και όλους όσους γιόρταζαν χθές : Λαμπρινές , Πασχαλιές και Τάσους … )

    Ούτε κι εγώ το είχα διαβάσει αυτό … όχι πως θυμάμαι όσα έχω διαβάσει … αλλά όντως στα άπαντα ( δώρο του πατέρα μου από το εβδομηνταφεύγατα όντως δεν υπάρχει )
    Οπότε να που από τότε : «ἀπὸ τὴν βαρεῖαν καὶ μονότονον ἐργασίαν … ἦσαν νευροπαθῆ καὶ ὀξύχολα όχι μόνο τα ζώα αλλά και πολλοί άνθρωποι …

  23. 20 Έτσι. Για να μην πούμε για τας διατόρους κραυγάς των λαγνοβοώντων του Μεγάλου Ανατολικού.

  24. loukretia50 said

    Eυχές για τους σχολιαστές :
    είθε να ευτυχείτε,
    γεροί , νηφάλιοι, γελαστοί,
    και φίλοι πάντα αγαπητοί
    με παρουσία σταθερή
    νήματα να κοσμείτε.
    ΛΟΥ
    παρά την άστατη γιορτή
    που διαρκώς κινείται!
    ————————————

    «τσιγάρο μὲ καπνὸν καὶ μὲ ὀλίγην μπαρούτην – ὅσον διὰ νὰ γείνῃ ἀκίνδυνος μικρὰ ἔκρηξις, ἱκανὴ νὰ τσιροφλίσῃ τὰς τρίχας τοῦ μύστακος·..»

    τράκα τσιγάρο ? ε, καλά να πάθει!
    Από κει βγήκε η έκφραση?

  25. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας καὶ χρόνια πολλὰ στὶς ἐορτάζουσες καὶ στοὺς ἑορτάζοντες ἐντὸς καὶ ἐκτὸς ἱστολογίου.

    Ἰδιαιτέρως στὸν Τζή, στὸν Ξεροσφύρη, στὸν Κουνελόγατο, στὸν Λυκοτραφίτη, στὸν Γιῶργο Μ καὶ στὸν Giorgos.

    Πολὺ ὡραῖο πασχαλιάτικο δῶρο τὸ σημερινό, Νικοκύρη. Σ᾿ εὐχαριστοῦμε πολύ.

    Ἔτυχε νὰ διαβάσω πρόσφατα (μᾶλλον ἀπὸ κάποια παραπομπή) τὴν πρώτη ἀνάρτησή του καὶ τὰ σχόλιά της.

    Πρέπει νὰ ἦταν «ἄφατος ἡ χαρά» σου γιὰ τὴν ἀνακάλυψή του.

    Σίγουρα πάντως ἦταν ἐπιβράβευση γιὰ τὸν μόχθο καὶ τὴν ἀγάπη σου γι᾿ αὐτὸ ποὺ κάνεις τόσα χρόνια.

    Πάντα τέτοια.

  26. loukretia50 said

    «…καὶ τὸν ἄφηνε μάρμαρο».
    Αυτή την έκφραση δεν τη θυμάμαι. Θεωρείται γνωστή?
    Μόνο το «μαρμάρωσε» ξέρω, κυρίως από φόβο.
    Συνήθως σε παρόμοια κατάσταση με αυτή που περιγράφει στο διήγημα λέμε «τον κρέμασε» ,«τον άφησε σύξυλο» ή «κάγκελο» – από έκπληξη.
    Υποθέτω επειδή δε μπορεί να αντιδράσει.
    Όμως υπάρχει και η έκφραση «τον άφησε ξεκρέμαστο» Παρατημένο μήπως?

  27. Γιάννης Ιατρού said

    Καλά που έχουν και σύνδεση στο διαδίκτυο μερικές ταβέρνες κλπ. Όπου βρούμε, μπαίνουμε 🙂
    ΕΦΗ, ελήφθη 🙂

    10γ: Γιώργο, εδώ η έκδοση με την Ελληνόψυχη Βαλλώνη Άρτεμη (Diane 🙂 ) с Дианой! de Βehault

    26: Γειά σου Λου! Εγώ ξέρω το «ποίος θα πληρώσει το μάρμαρο». Οι(Η) γνωστοί(ή) ύποπτοι(η) βεβαίως 🙂 .
    Καλώς τα δέχτηκες.

  28. loukretia50 said

    27. Κάποιο στίχο τραγουδιού – δημοτικού (?) θυμάμαι που έλεγε
    «να μείνει/ γίνει (?) ο άντρας μάρμαρο
    κι ο γείτονας τριαντάφυλλο..»

    και για χρόνια δεν καταλάβαινα!

    Και έχω ακούσει την έκφραση «ποιός θα πληρώσει το μάρμαρο» – εξίσου μακάβρια, γιατί αναφέρεται σε τελευταία κατοικία που πληρώνουν άλλοι.
    Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω!

  29. 28 Λου, από δω είναι:

  30. loukretia50 said

    29. !!!
    Τάδε έφη γιαπωνέζο?
    Συ με έστειλες! Δεν παίζω!

  31. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Νέα χαρά, νέα συγκίνηση με το επικαιρότατο κιόλας, Παπαδιαμαντικό διήγημα! Έψαξα να βρω το τοπίο που περιγράφει-πώς να είναι τώρα ,πού στέκει ο Αη Γιώργης και πού η πεδιάδα στα Βουρλίδια, αλλά μπα. Χτισμένα εδώ κι εκεί φαίνονται, έχει και πεύκα ακόμη το βουνό αλλά Αη Γιώργης και μύλος, δε μου έστερξε!

    7/12
    Οι μύλοι φαίνεται χαρακτηρίζονται από την κινητήρια δύναμη: Ανεμόμυλοι, νερόμυλοι, αλογόμυλοι. Μπα κι από το προϊόν: αλευρόμυλοι Λαδόμυλους όμως δεν έχω ακουστά, αν και γκουγκλάροντας βλέπω υπάρχουν/λέγονται, όπως και τους αλογόμυλους εδώ τους διάβασα τότε κοντά που ανακάλυψε ο Νικοκύρης το διήγημα (τί τύχη και συγκίνηση!) κι ανακάλυψα κι εγώ το ιστολόγιο (Δική μου τύχη αυτό! 🙂 )

    διάτορος
    …η φλογέρα εξηκολούθει τον διάτορον αυτής συριγμόν, εις την υπερτάτην βαθμίδα του πάθους.
    Ανδρέας Καρκαβίτσας/Διηγήματα
    Η Φλογέρα του
    http://www.sarantakos.com/kibwtos/mazi/karkabitsas_dihg.htm

  32. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τζη και Γιώργηδες, κρυμμένοι και φανεροί εδώ, και Γιωργίτσες * επίσης, Χρόνια Πολλά σας!
    Τζη, καλές ψαργιές στη θάλασσα και στη χαρά ! 🙂

    * η καλύτερη εκτέλεση θεωρώ

  33. ΓΤ said

    Σύναξις λογίων μορφών, ιοστεφείς ήρωες και… όποιον πάρει η Σαΐτα (https://www.facebook.com/saitologoi/photos/a.1008379975929289/1720521031381843/?type=3&theater)
    Για περαιτέρω απομνημείωση αβελτηρίας στο https://www.facebook.com/saitologoi/photos/a.1008379975929289/1033686443398642/?type=3&theater

  34. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    28 Λου ,αχ Λου
    (βρυσαΛούδι μαρμαρένιο και κορμί κυπαρισσένιο 🙂 ) .
    Μαρία με τα κίτρινα (να γίνει ο άντρας μάρμαρο κι ο γείτονας τριαντάφυλλο…)
    Μαρμαράκι/πεζουλάκι , δεν το λέτε;
    Έχω πατήσει και σπάσει μαρμαράκι να σκαρφαλώσω στ’ απέναντι παράθυρο.Στο τσακ κρατήθηκα και πρόλαβα να μην τσακιστώ μαζί με το μαρμαράκι.
    Μάρμαρο το κορμί
    https://www.slang.gr/lemma/21072-marmaro

  35. Ποιος να είναι ο «βουκολικός» χορός; Ή μέχρι εκεί να έφταναν οι σχετικές γνώσεις του Παπαδιαμάντη;

  36. Πέγκυ said

    Δε νομίζω ότι αυτό είναι διήγημα του Παπαδιαμάντη. Πώς και δεν το είχαν βρεί τόσα χρόνια οι Τριανταφυλλόπουλοι, ο Φώτης Δημητρακόπουλος και οι άλλοι παπαδιαμαντολόγοι; Μάλλον κάποιος πήγε να μιμηθεί τον κυρ-Αλέξανδρο και σκάρωσε αυτό το πράμα που είναι και ανολοκλήρωτο.
    Ο Παπαδιαμάντης ήξερε πολυτονικό και ποτέ δεν θα έβαζε οξεία στη Μούλα, γιατί το άλφα είναι μή καθαρό, δηλαδή βραχύ. Στην Αθούσα γιατί βάζει περισπωμένη και στη Μούλα οξεία; Κάτι τρέχει εδωπέρα, ποτέ δεν θάκανε τέτοιο λάθος ο κυρ-Αλέξανδρος.
    Τυχαίο; Δεν νομίζω

  37. gpoint said

    # 32

    Εφη, ευχαριστώ, Εκπληκτική η εκτέλεση. Επιστρέφοντας ίσως τα βρώ ανθισμένα ως τότε μια φωτο από το Γαλαξίδι με στο βάθος τα ψηλά του Παρνασσού χιονισμένα !

  38. loukretia50 said

    35. Δεν ξέρω αν το «πώς το τρίβουν το πιπέρι»- κατά Δόμνα Σαμίου – είναι αρκούντως βουκολικόν, σίγουρα δε θα το χόρευε.
    ΄Ισως οι γνώσεις του να έφθαναν ως εδώ :
    Grandpa’s https://youtu.be/tRF0l_VYoM4?t=42 shuffelin

  39. ΓΤ said

    Πέθανε ο Τάκης Μόσχος

  40. Γιάννης Ιατρού said

    Φρουρά, Φρουρά (36)

  41. loukretia50 said

    39. Τάκης Μόσχος
    Μετέωρο και Σκιά https://youtu.be/9qfBmnEwlHM στο ρόλο του Ν.Λαπαθιώτη

  42. ΣΠ said

    40
    Μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει…

  43. Γς said

    40:

    Τι φωνάζεις ρε Γιάννη;

    Στη Σμύρνη Λέλα, Ηρώ στη Σαλονίκη,
    στο Βόλο Κατινίτσα έναν καιρό…

    Τώρα στο Ιλινόι με φωνάζουν Πέγκυ…

    9:

    Και μόλις γύρισα απ το Γραμματικό. Με κέρασε επί τη ονομαστική της εορτή. Στου Χρυσίνα. Τα καλύτερα παϊδάκια ΒΑ Αττικής.

    Και σε μια στιγμή δυο Φιλιππινέζες έρχονται στο διπλανό τραπέζι. -Αυτές γλύτωσαν. -Δεν είναι στην Κύπρο.

    Και να φτάνει κι ο ελλαδίτης Ορέστης που πάρκαρε το αυτοκίνητο.

    Κι απάνω που έκανα να του πω το αστείο που μοντάριζα με πρόλαβε. Γάτα ο τύπος:

    -Η γυναίκα μου είναι κι η κουνιάδα μου

  44. ΣΠ said

    30
    Λουκρητία, εννοείς ότι δεν ξέρεις τους Pyramidos; 🙂
    https://www.youtube.com/results?search_query=pyramidos

  45. Καλησπέρα,
    Μόλις έφτασα.
    Χρόνια πολλά και καλά στους Γιώργηδες (και τα σχετικά παράγωγα) που θέλουν να γιορτάζουν σήμερα αλλά και σ’ όσους γιόρταζαν στις 23 (που νόμιζα πως ευχήθηκα τότε αλλά βλέπω πως όχι κι επανορθώνω).

  46. 43α Ωραίος

  47. Μαρία said

    40
    https://sarantakos.wordpress.com/2019/04/28/pasxappd-2/#comment-580816

  48. Γιάννης Ιατρού said

    47: άξια 🙂

  49. Γιάννης Κουβάτσος said

    Βάτμαν ανέστη! Αληθώς ανέστη! ✌👏👍

  50. dryhammer said

    37. Γιατί μου θύμισε τη Λαγκάδα της Χίου;

  51. Χαρούλα said

    Όμορφο κέρασμα οι φωτό σας Γιώργηδες! Χρόνια πολλά! Να απολαμβάνετε ομορφιές με ψαριές αλλά ποτέ ξεροσφύρι!
    Χρόνια πολλά σε όλους τους Γιώργηδες και τις Γεωργίες φανερούς και κρυφούς, ανοιχτόμυαλους και κολλλημένους!

    Γιορτινές να είναι οι μέρες όλων μας, όσο δύσκολο κι αν είναι κάποιες φορές

  52. loukretia50 said

    44. Έχω πολλά κενά!
    Αυτό θα τόλεγες βουκολικό?
    TULDUPAY «Sisagu» https://youtu.be/ju8_xvsrGP0 Ecuator

  53. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Επιστροφή στα πάτρια. Χρόνια πολλά στους Γιώργους και τις Γιωργίες του ιστολογίου, σε όσους άλλους γιορτάζουν και σε όλους τους σχολιαστές, να είστε όλοι καλά.
    Σπέσιαλ ευχές στον Νικοκύρη, στην Κρόνη και στον πρωταθλητή και Psara, Gee.

    Ευχαριστώ όλους τους φίλους που μου ευχήθηκαν προσωπικά κι όσους με συμπεριέλαβαν στις γενικές ευχές.

    Αυτό για το Super girl που μου λείπει. Pagan baby πάρε δύναμη από το τραγούδι και ξαναγύρνα στην παρέα πιο δυνατή, σ΄αγαπάμε.

  54. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Κι ἐπειδὴ ἐδῶ λεξιλογοῦμε, θέτω κάποια θέματα πρὸς διερεύνηση ἀπὸ τὴ συλλογικὴ σοφία τοῦ ἱστολογίου:

    » …τὸν ἐφίλευε τουρσὶ ἀπὸ ἀκρόδρυα «πιμπιράμφον»

    Σχετικὰ μὲ τὸ «πιμπιράμφον» εἶχε γίνει συζήτηση καὶ στὸ νῆμα τῆς πρώτης δημοσίευσης.

    Εἶχε διατυπωθεῖ μιὰ εἰκασία ἀπὸ τὸν σχολιαστὴ «Ορεσίβιο»
    https://sarantakos.wordpress.com/2012/07/15/nostalgiagianni/#comment-124055:

    «Καμιά πληροφορία για το δημώδες.
    Ούτε για το πιμπιράμφον. Λες να είναι σύνθετη λέξη και το πρώτο συνθετικό να είναι από το ρήμα πίμπρημι που σημαίνει (και) φλογίζομαι, να ήταν δηλαδή καυτερό το τουρσί; Μπα, δε νομίζω.»

    Τί λένε οἱ εἰδικοί;

    Πάντως τὸ «τουρσί ἀπὸ ἀκρόδρυα» πρέπει νὰ εἶναι τὰ τσιτσίραβλα ποὺ λέει ὁ Νικοκύρης σὲ ἄλλο σχόλιο τοῦ ἴδιου νήματος.
    https://sarantakos.wordpress.com/2012/07/15/nostalgiagianni/#comment-123955

    Ψάχνοντας (στὰ τούρκικα) τὴν ἐτυμολογία τῶν τσιτσίραβλων βρῆκα τὴ λέξη

    çırçır = τριζόνι, ἐκκοκκιστήριο βαμβακιοῦ, μικρή πηγή νεροῦ

    ἀλλὰ δὲν μπόρεσα νὰ τὴ συσχετίσω μὲ τὰ τσιτσίραβλα.

    Τί λέει ὁ Δύτης ἐπ᾿ αὐτοῦ;

  55. 54 Δυστυχώς τίποτε δεν έχει να πει ο Δύτης επ’ αυτού…

  56. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @55. Δύτα μ᾿, εὐχαριστῶ γιὰ τὴν ἄμεση ἀπάντηση.

  57. loukretia50 said

    Βρήκα αυτό http://awron.blogspot.com/2017/05/blog-post_4.html
    .
    «πιμπιράμφον: ανύπαρκτη λέξη που οφείλεται σε παρανάγνωση, μάλλον από το χειρόγραφο κατά την πρώτη δημοσίευση στην Αλήθεια. Όπως γνωμάτευσε και ο Ν.Δ. Τριανταφυλλόπουλος σε προσωπική επικοινωνία μας, το ορθό πρέπει να είναι «τσιτσιράφων».
    Τα «τσιτσίραφα» (σήμερα γνωστότερα ως «τσιτσίραβλα») είναι τρυφεροί βλαστοί της τσιτσιρεβιάς ή τριμιθιάς (αγριοφιστικιάς), διατηρημένοι τουρσί με αλάτι και λάδι, που αποτελούν έξοχο μεζέ για το ρακί και το ούζο στο Πήλιο, τις Σποράδες και τη Β. Εύβοια. Ο τύπος «τσιτσίραφα» παραδίδεται έτσι στο Φυτολογικό λεξικό του Ιω. Γεννάδιου (σελ. 783/800). Παλαιογραφικά, η παρανάγνωση εξηγείται.»

    η σελίδα που αναφέρει είναι αυτή :

    https://anemi.lib.uoc.gr/php/pdf_pager.php?filename=%2Fvar%2Fwww%2Fanemi-portal%2Fmetadata%2Fe%2F5%2Fc%2Fattached-metadata-02-0000608%2F223334.pdf&rec=%2Fmetadata%2Fe%2F5%2Fc%2Fmetadata-02-0000608.tkl&do=223334.pdf&width=407&height=575&pagestart=1&maxpage=1166&lang=en&pageno=800&pagenotop=800&pagenobottom=801

    Δεν ξέρω αν βοηθάει, αλλά σας χρεώνω την ξαφνική επιθυμία για φυστικάκια, παρόλο που αυτές τις μέρες έχω ξεπεράσει τα όρια..

  58. loukretia50 said

    53. Λάμπρο, εννοείται πως σε θυμήθηκα!
    Για σένα και την Παπέν

    The Book OF Love https://youtu.be/tjkxRzzZk18 Peter Gabriel

  59. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    35 Δύτης>>Ποιος να είναι ο «βουκολικός» χορός; Ή μέχρι εκεί να έφταναν οι σχετικές γνώσεις του Παπαδιαμάντη;
    Ήξερε και τους άλλους Σκιαθίτικους:
    «Περί την δείλην είχεν αρχίσει ο χορός, χορός Κλέφτικος, (διότι αι γυναίκες επεφυλάττοντο δια την Δευτέραν και την Τρίτην όπως χορεύσωσι τον Συρτόν και την Καμάρα)» .
    Εξοχική Λαμπρή

    Τώρα ποιος είναι ο βουκολικός χορός;
    Βουκολικός είναι η Βλάχα Νάξου π.χ.
    Βρήκα και Το Χορό του Βοσκού, από τη Β. Ήπειρο (λμτ)

  60. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    57 Λου
    Πιμπιράμφον/τσιτσίραβλον/από το εμπίμπραμαι;

    https://sarantakos.wordpress.com/2012/07/15/nostalgiagianni/#comment-123955

    https://sarantakos.wordpress.com/2012/07/15/nostalgiagianni/#comment-123965

    https://sarantakos.wordpress.com/2012/07/15/nostalgiagianni/#comment-124055

  61. Γιάννης Κουβάτσος said

    23: Ή στην «Οκτάνα»…Ας πούμε, στο «Πολλές φορές τη νύκτα», που είναι και πασχαλινό, με τον τρόπο του Εμπειρίκου πάντα:
    «…μα το διάτορον, το τρομερόν, το μη περαιτέρω, το εκ βαθέων του απελπισμένου ανθρώπου «ΑΜΑΝ!» που τους βαρύτερους, τους πλέον ασήκωτους καημούς, σαν αίμα ψυχής μες στο σκοτάδι αδειάζει.»
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://prkls.blogspot.com/2014/04/blog-post_5262.html%3Fm%3D1&ved=2ahUKEwidkODcn_XhAhWRzYUKHTQoAiQQFjABegQIAhAB&usg=AOvVaw042841qLgrBaA2YIJF7bky&cshid=1556539223809

  62. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @57. Μπράβο, Λοῦ!

    Νομίζω πὼς αὐτὸ δίνει τὴν ἀπάντηση.

    Καλὰ κάνω κι ἐμπιστεύομαι τὴ συλλογικὴ σοφία τοῦ ἱστολογίου.

  63. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    Ελειπα όλη μέρα και να με συμπαθάτε, είχα πάει στο Βουθρωτό / Butrint, που σας συνιστώ θερμά να το επισκεφτείτε αν τύχει και βρεθείτε στα πέριξ

    36-40 Συνεχίζονται βλέπω οι απόπειρες, θα επιληφθώ

    39 Ήταν λαμπρός στον ρόλο του Λαπαθιώτη

    54 κε Τη λύση τη δίνει η σημείωση στο σχ. 57 που ειναι δική μου.

  64. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Εγκάρδιες ευχές για πολυχρονία και υγεία στους Γιώργηδες/Γεωργίες και λοιπούς εορτάζοντες/-ουσες.

    Ευχαριστίες στον Νικοκύρη για την ανακάλυψή του. Δεν το ήξερα το σημερινό – δεν παρακολουθούσα το ιστολόγιο το 2012. Χάρηκα ιδιαίτερα! Ευχή μου: Και στην άλλη (ανεύρεση) με το καλό!

    26: Loukretia50.
    «…καὶ τὸν ἄφηνε μάρμαρο».
    Η έκφραση αυτή πράγματι δεν είναι οικεία σε μας σήμερα, ίσως όμως τότε να ήταν του συρμού. Η σημασία, νομίζω, θα ήταν περισσότερο προς το «άφηνε ξεκρέμαστο», χωρίς βοήθεια ξαφνικά, χωρίς να μπορεί να αντιδράσει.

  65. loukretia50 said

    Kαι μια δική μου απορία : τα «τσιτσίραφα» μήπως είναι λέξη σλάβικη/σερβικη/κροάτικη ή κάτι τέτοιο?

  66. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    54. Στραβωμάρα μου, δε σε είδα και σ΄ επανέλαβα στο 60. Συμπάθα με, κι εσύ Λου ομοίως!

    65. Και τσιτσίραβα τα έχω ακούσει

  67. ΚΑΒ said

    Χρόνια πολλά, Λάμπρο. Να χαίρεσαι τις κοπελιές σου.

  68. Alexis said

    Η λέξη «φαιδρός» χρησιμοποιούνταν ακόμα με την πραγματική της σημασία, δηλαδή «χαρούμενος» «εύθυμος» ενώ σήμερα είναι σχεδόν βρισιά, σημαίνει κάτι σαν «γελοίος», «ασόβαρος»

  69. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    68 Ναι! Για εύμορφον και φαιδρόν Πάσχα λέει και ο Αλ.Μωραϊτίδης.

    Πυρπόλησα και το πίμπρημι παραπάνω (μα εμπίμπραμαι; πάει τα ξέχασα όλα και γκουγκλάρω κι ετεροχρονισμένα -κάτι δε μου πήγαινε 😦 ) .

  70. Εγώ, σαν κοιλιόδουλος, τσι(ρ)τσίρισμα ξέρω τον θόρυβο που λάνουν οι πατάτες ή τα κλαμαράκια όταν πέφτουν στο καυτό λάδι του τηγανιού, μάλλον ηχοποιημένη λέξη για την απότομη αύξηση της θερμοκρασίας. Ρήμα τσιτσιρίζω από συρίζω–> τσιρίζω–> (επιτ.) τσι-τσιρίζω

  71. Γιάννης Ιατρού said

    σιγά μην το κάνουμε και Τζι-Τζι-ρισμα ρε συ 🙂

  72. sarant said

    Kαλημέρα από εδώ!

    68 Σωστό!

  73. Alexis said

    #40: Πότε μπαναρίστηκε πάλι ο Buttman; Έχω χάσει επεισόδια…

  74. Γιάννης Ιατρού said

    στις 17/4 στον Κανόνη

  75. Γιάννης Κουβάτσος said

    73: Και να πεις πως είναι κι ο χειρότερος. ..😊

  76. Γς said

    Ναι, ε;

    75:

    Δάσκαλε, στα σαπούνια σου και στις πετσέτες σου, αυτόκλητε ιματιοφυλάκια του χαμάμ

  77. Γς said

    Ιματιοφύλακας. Και άσε τις αξιολογήσεις.
    Για κάλμα

  78. Το Τζι-τζι-ρισμα απαιτεί ύψιστη μαγειρική τέχνη, ίσαμε τέσσερα αστέρια της Γκουντγίαρ Ολγουέδερ, να ‘ουμ, όχι να νομίζουνε οι πλησίον της Κορίνθου κατοικούντες πως μπορούν να πλεύσουν κόλας !!

  79. Το 78 —>71

  80. Γιάννης Κουβάτσος said

    Όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται. 😉

  81. Γς said

    Σιώπα βρε!

    Εμένα εννοούσες;

    Το βρήκα;

    [με αστυνομεύεις, ιματιοφύλακα του χαμάμ]

  82. Γς said

    81:

    >ιματιοφύλακα του χαμάμ

    πολλαπλών αρμοδιοτήτων του ιστολογίου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: