Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο Μποστ πριν από το μποστάνι του – 5

Posted by sarant στο 3 Μαΐου, 2019


Εδώ και λίγο καιρό, το ιστολόγιο παρουσιάζει, τις Παρασκευές, μια μικρή σειρά πέντε άρθρων με γελοιογραφίες του Μποστ που δημοσιεύτηκαν τους πρώτους μήνες του 1959 στο περιοδικό Ταχυδρόμος, υποτίθεται ως εικονογράφηση του εύθυμου αφηγήματος «Σταυροφορίες» του Νικ. Τσιφόρου που δημοσιευόταν σε συνέχειες στο περιοδικό.

Λέω «υποτίθεται», επειδή, όπως είπα και στο πρώτο άρθρο, τα σκίτσα του Μποστ αυτονομούνται, στην αρχή δειλά και στη συνέχεια απροκάλυπτα. Κάποια από αυτά τα σκίτσα έχουν στόχο τους Άγγλους και με τα σημερινά κριτήρια μπορεί και να τα λέγαμε ομοφοβικά. Να θυμόμαστε ότι το 1959, με τη συμφωνία της Ζυρίχης στην επικαιρότητα, το αντιαγγλικό αίσθημα στην Ελλάδα ήταν έντονο.

Το πρώτο άρθρο της σειράς το είδαμε εδώ. Το δεύτερο άρθρο της σειράς αυτής δημοσιεύτηκε εδώ., ενώ εδώ είχαμε το τρίτο άρθρο. Πριν από δεκαπέντε μέρες είχαμε την τέταρτη συνέχεια, ακολούθησε μια ανάπαυλα τη Μεγάλη Παρασκευή, και η σειρά ολοκληρώνεται σήμερα.

Το πρώτο από τα σημερινά σκίτσα δημοσιεύτηκε στον Ταχυδρόμο στις 11 Απριλίου 1959. Και σε αυτό παρουσιάζεται μια γάτα, όπως στα προηγούμενα, αλλά μάλλον σε διακοσμητικό ρόλο.

 

Το σκίτσο δεν ασχολείται βέβαια με τις Σταυροφορίες αλλά με ένα γεγονός της επικαιρότητας, τους γάμους του διαδόχου του ιαπωνικού θρόνου, του Ακιχίτο, με τη Μιτσούκο Σόντα. Κατά σύμπτωση, πριν από μερικές μέρες ο Ακιχίτο παραιτήθηκε αφήνοντας τον θρόνο στον γιο του, ύστερα από τριάντα χρόνια βασιλείας (1989-2019).

Τα λογοπαίγνια ξεκινούν φυσικά από τον τίτλο του σκίτσου (Η άπονος – Ιάπωνος) ενώ στον μονόλογο της γάτας ο Μποστ παίζει με τις ομοιοκαταληξίες σε -ίτο, δίνει όμως και το καταπληκτικό λογοπαίγνιο «ο χιροχιτών» όπως και την ομόηχη ρίμα «ο χιτών – των χιτών».

Άλλου είδους λογοπαίγνια στο κείμενο της μπορντούρας:

Έχει η Μιτσίκο Σόντα – τα κατάλληλα προσόντα
κι έτσι η τυχερή Μιτσίκο – μπαίνει στο βασιλικό τον οίκο
μέσα δε στας αρετάς της – και τη γλώσσα της προσέχει
μύλον έχει ο μπαμπάς της – μα αυτή μιλιά δεν έχει
Τα μάτια της είναι λοξά – τύπος Ιαπωνίας
κι έχουν την κλίση τη λοξή – του κρουνού της Ομονοίας
Και διά τας φίλας που την καλωσόριζαν
δίδει εις τα ανάκτορα διαταγήν να βράσουν όρυζαν.

Ο κύριος Σόντα, ο μπαμπάς της Μιτσίκο, δεν είχε απλώς μύλο αλλά μεγάλη αλευροβιομηχανία. Και, όπως και σε άλλα σκίτσα της εποχής, ο Μποστ δεν χάνει την ευκαιρία να αναφερθεί στο λοξό σιντριβάνι της Ομόνοιας.

Το δεύτερο σκίτσο δημοσιεύτηκε στον Ταχυδρόμο στις 18 Απριλίου και σε αυτό βρίσκουμε πάλι τη γάτα, ενώ  επανέρχονται και οι Άγγλοι σταυροφόροι που είδαμε σε προηγούμενα σκίτσα:

Tο σκίτσο ίσως να το λέγαμε ομοφοβικό σήμερα, με τα τροφαντά οπίσθια των αιχμαλώτων και την πολύ αστεία παρωδία του «Πώς τον λεν τον ποταμό». Ομολογώ όμως ότι, αν και έψαξα (όχι πολύ) δεν βρήκα σε τι παραπέμπουν οι συνεχείς αναφορές στον παστουρμά και στην Καισάρεια, που συνεχίζονται και στο επόμενο σκίτσο. Ο Μπορίς Παστερνάκ είχε βέβαια τιμηθεί το 1958 με το βραβείο Νόμπελ, αλλά ούτε αυτός βρισκόταν ιδιαίτερα στην επικαιρότητα τον Απρίλιο του 1959.

Ίσως η συλλογική σας σοφία βοηθήσει να ξεδιαλύνουμε το μυστήριο του παστουρμά.

Ο Αθανάσιος Ρουσσόπουλος, που αναφέρεται, ήταν καθηγητής του ΕΜΠ και βρισκόταν συχνά στην επικαιρότητα με τα μεγάλα έργα της Αθήνας -αργότερα βγήκε βουλευτής με την ΕΚ και το 1965 ήταν από τους αποστάτες.

Να βάλουμε και το κείμενο της μπορντούρας:

Μέσα σε τόσους διγενείς – πού να βρεθεί ο Διγενής [ο Γρίβας, βέβαια]
Θα έρθουμε του είπανε και συμφωνήσαν όλοι
εάν μετά τον παστουρμά μάς δείξεις και την Πόλη
Έθεσαν με άλλους λόγους ζήτημα πολιτικόν
Από ψηλά το θέαμα είναι μαγευτικόν
Εδέχθη ο δόκτωρ πάραυτα κι είπε αμέσως Ναι
και ήρχισαν αμφότεροι έναν γλυκύ αμανέ
«Καλύτερος ο θάνατος παρά ο χωρισμός
η εύρεσις του παστουρμά είναι βαρύς καημός».

Ξαναλέω πως δεν μπορώ να ξεδιαλύνω με βεβαιότητα τις αναφορές.

Το τρίτο σκίτσο, που δημοσιεύτηκε στις 25 Απριλίου 1959, παρουσιάζει και πάλι Άγγλους σταυροφόρους με καβαφικούς τόνους:

Ο τίτλος φυσικά παραπέμπει στο ποίημα του Ελύτη (…της Αλβανίας) αλλά το κείμενο της μπορντούρας έχει καβαφικές αναφορές.

Ήτον εύμορφος ο Οθωμανίδης (1)
και τον έγραψα να μιλήσωμεν διά τους Αλεξανδρινούς ποιητάς
και ο άθλιος, χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ (2)
μας έδωσεν ραντεβού εδώ
και κρατώ κερί
για να γυρίση γρήγορα και ναν’ καλοί καιροί (3)
όμως θ΄αργήσωμεν να λάβωμεν ειδήσεις
ο βάρβαρος αυτός θα ήτο μία κάποια λύσις. (4)

Οι αναφορές:

(1) Στίχοι του νέου Τεμέθου του ερωτοπαθούς.
Με τίτλον «Ο Εμονίδης»

(2) Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.

(3) Η θάλασσα στα βάθη της πήρ’ έναν ναύτη.—
Η μάνα του, ανήξερη, πηαίνει κι ανάφτει
στην Παναγία μπροστά ένα υψηλό κερί
για να επιστρέψει γρήγορα και νάν’ καλοί καιροί —

(4) Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.

Ας επισημάνουμε επίσης την εσκεμμένα πρωτόγονη ρίμα «ησυχίαν- ανησυχίαν» που πότε-πότε χρησιμοποιούσε ο Μποστ, καθώς και τον γενικομανή σχηματισμό «φοβούμαι των αγρίων θηρίων».

Το τελευταίο σημερινό σκίτσο, με το οποίο ολοκληρώνεται η μικρή σειρά των άρθρων μας, δημοσιεύτηκε στις 2 Μαΐου 1959 και έχει τη μορφή χάρτη:

Και εδώ η Καισάρεια φιγουράρει σε περίοπτη θέση, οπως και ο παστουρμάς, και πολύ με εκνευρίζει που δεν μπορώ να εξηγήσω τον υπαινιγμό.

Θα προσέξατε επίσης τα τόξα που δείχνουν προς τη Μάλτα, προς όλες τις κατευθύνσεις -σαφης υπαινιγμός στο «Μάλτα γιοκ» που υποτίθεται ότι αναφώνησε ο Οθωμανός ναύαρχος όταν δεν κατάφερε να βρει τη Μάλτα. (Βέβαια, τη Μάλτα τη βρήκαν οι Οθωμανοί, αλλά δεν κατάφεραν να την κυριέψουν αν και την πολιόρκησαν και έδωσαν σκληρές μάχες).

Μετά το σκίτσο αυτό ακολούθησε μια ανάπαυλα περίπου ενός μηνός και από τον Ιούνιο του 1959 ο Μποστ αποκτά πλέον δική του αυτόνομη γελοιογραφική στήλη, με τον γενικό τίτλο Το μποστάνι του Μποστ. Πολλά από τα σκίτσα αυτά τα έχουμε παρουσιάσει στο ιστολόγιο και ίσως δούμε και άλλα στο μέλλον.

 

102 Σχόλια to “Ο Μποστ πριν από το μποστάνι του – 5”

  1. Λεύκιππος said

    Ομοφοβικά δεν θα πει τιποτε…

  2. Ανδρέας Τ said

    Στο χάρτη βλέπουμε και την Αμάσεια, τόπο καταγωγής του Μποστ αν θυμάμαι καλά.

  3. Το λουκούμ άιλαντ εμφανίζεται την ίδια πάνω-κάτω εποχή σε ένα εξαιρετικό «ταξιδιωτικό» του Μποστ («Γνωρίστε το Αιγαίον»). Κάποιος υπαινιγμός πρέπει να υπάρχει στα σήματα μορς της Κύπρου («Δη . _ άιλαντ»). Τελεία-παύλα είναι το άλφα, μήπως όμως υπήρξε στην επικαιρότητα κάποια σχετική φράση με «τελεία και παύλα»;

  4. Και μόλις έμαθα και κάτι. Κουϊζάκι: τι σημαίνουν οι παράξενες λέξεις «ΑΝ ΒΑΟΥ ΓΡΙ ΔΙΑ ΤΖΙΑ ΘΕΜΑ ΚΟΚ ΕΛΙΑ ΝΑ ΞΟΥΤ ΑΡΠΑ ΑΡΑ ΛΥΝΞ ΟΥΦΑ ΧΛΕΨ ΩΧΡ»; Δεν είναι κάποια επίκληση των ΑΗΠ!

  5. leonicos said

    Όπως είναι γνωστό, και για όσους δεν είναι ας γίνει τώρα, ότι μεταξύ Παρασκευής (όχι σήμερα) και Πέμπτης (χθες) είχον απέλθει εις Λισαβώνα για τους νεωτέρους, ή Λισαβόνα για τους νεότερους και νεότατους. Κατά τη διάρκεια της εκεί παρουσίας μου συνέβησαν τα εξής τρία αξιοσημείωτα γεγονότα. 1) Γιορτάστηκε η 25 Απριλίου, ημέρα της πτώσης της δικτατορίας, με συσκότιση επί τριήμερον της Πλατείας Εμπορίου (η τεράστια πλατεία που καταλήγει στον Τάγο) με προβολές πάνω στα περιτρέχοντα την πλατεία κτήρια εθνικού περιεχομένου, με πολύ στόμφο και εμμονή σε ορισμένους που θύμιζε δικτατορία. 2) Πήρε μια ομάδα ένα κύπελο ή κάτι τέτοιο και ξαφνικά κατακλύστηκε η πλατεία Ροσίο από έξαλλους θριαμβευτές, αυτοκίνητα βαμμένα με τα χρώματα της ομάδας, και τα λοιπά αυτονόητα, αλλά πέρασαν απλώς και 3) Γιορτάστηκε η Πρωτομαγιά με υποτιθέμενη αργία ή Απεργία, όλων εκτός των τουριστικών, πρακτικά εκτός όλων.
    ΝΒ Τάγος λέγεται ο ποταμός που διαρρέει την Λισαβόνα, αλλά μπροστά στην πόλη σχηματίζει μια τεράστια λιμνοθάλασσα ενώ προς τα πάνω στενεύει. Εκβάλλει στον Ατλαντικό στενεύοντας πάλι, όπου υπάρχει μια γέφυρα 9 χιλιομέτρων, αν και το πραγματικό άνοιγμα δεν πρέπει να είναι πάνω από 1-2 χιλιόμετρα. Έχει και μια χαμηλή πεζογέφυρα 50-60 μέτρα που γυρίζει.
    Στη Λισαβόνα πήγαμε, διότι ήταν και η Φωτεινή μαζί μου, με αεροπλάνο, τουτέστιν αεροπορικώς, αν και το πιο σωστό θα ήταν, παρά τις αντιρρήσεις του Πέπε, αεροπλανικώς. Ό,τι κι αν πει ο Πέπε, η λέξη ‘αεροπλανικός’ υπάρχει· την έλεγε ένας φίλος μου όταν ήμουν μικρός καθώς μου εξηγούσε πώς ο αδελφός του νίκησε κάποιον αντίπαλο μ’ ένα αεροπλανικό κόλπο, απ’ ό,τι θυμάμαι από αυτα που μου έδειχνε, κάτι σαν Τζούντο. Τότε του εξήγησα ότι αεροπλανικά κόλπα δεν υπάρχουν αλλά μόνο αεροπορικά· κι εκείνος με αποστόμωσε λέγοντάς μου ότι ‘αεροπορικά κόλπα είναι αυτά που κάνουν οι αεροπόροι με τα αεροπλάνα, ενώ εκείνα που κάνουν οι παλαιστές είναι αεροπλανικά, γιατί σβουρίζουν σαν αερόπλανα οι ίδιοι.’ Προσέξτε τον τονισμό, οι αεροπόροι με αεροπλάνα ενώ οι παλαιστές σβουρίζουν σαν αερόπλανα.
    Το αεροπλάνο που μας πήγε είχε αρκετά καύσιμα για να μας πάει, το αυτό δε συνέβη και με το αεροπλάνο της επιστροφής· έτσι πήγαμε και ήρθαμε σώοι και αβλαβείς. Επίσης η θάλασσα από κάτω μας ήταν ήρεμη, εξ ου και δεν είχαμε αναταράξεις αέρος, ούτε τσιρίδες της Φωτεινής. Επίσης κανένας συνεπιβάτη μας δεν οπλοφορούσε, και αν οπλοφορούσε δεν το αντιληφθήκαμε· όλες οι αποσκευές τους ήταν εντάξει, τουλάχιστον όσον αφορά τις βόμβες. Το φαγητό της Παρασκευής ήταν το κλασικό νηστίσιμο της Αιτζίαν, μακαρόνια κοφτά με ελιές. Το λέω κλασικό επειδή και την Καθαρή Δευτέρα που πήγανε στην Πράγα, το ίδιο φάγαμε. Στην επιστροφή είχαν μακαρόνια με κιμά, οπότε έφαγε μόνο η Φωτεινή· με είχε φροντίσει εννοείται εκ των προτέρων.
    Πηγαίνοντας κι ερχόμενοι είχαμε τη θέση 3. Η θέση 3 έχει ένα κακό κι ένα κακό. Το κακό είναι ότι σε όλο το ταξίδι έχεις μπροστά στη μούρη σου μια κουρτίνα που χωρίζει την πλέμπα της Εκονομικ από τους VIP της Α΄ θέσης. Το καλό είναι ότι σου δίνεται η ευκαιρία να παρακολουθήσεις τα καραγκιοζιλίκια των ερ-χόστεζιζ με τους εκλεκτούς· τους καλωσορίζουν με ένα ποτήρι κρασί ή νερό, αλλ’ αυτοί μπορούν να ζητήσουν και πορτοκαλάδα. Το έκανε μία, και τη σέρβιραν από ένα πλαστικό μπουκάλι από αυτά των σούπερ μάρκετ, και καλά να πάθει. Επίσης, οι εκλεκτοί μπαίνουν και βγαίνουν πρώτοι, από άλλο παράθυρο, τους πάνε μέχρι πέρα και μετά έρχονται και παίρνουν κι εμάς. Έτσι αυτοί περιμένουν περισσότερο για τις αποσκευές τους. Βέβαια δικαιούνται μια βαλίτσα των 5 κιλών επιπλέον να πάρουν στο αεροπλάνο, αλλά αυτοί ταξιδεύουν με πολύ περισσότερα κιλά κι έπειτα δεν καταδέχονται να κουβαλάνε τα πράγματά τους.
    Στον πηγαιμό, στη θέση 2 και ακριβώς μπροστά μας καθόταν μια υπερμεγέθης αμερικάνα που, όταν άλλαζε θέση, το πιλοτος έκανε διορθωτικές κινήσεις για να μη στολάρει το αεροπλάνο. Στον ερχομό καθόταν μια ελληνίδα, που είχε κάνει αναβάθμιση και βρέθηκε εκεί, ενώ το υπόλοιπο γκρουπ της πήγε Εκονόμικ, κι έδειξε μεγάλη έκπληξη βλέποντάς την εκεί, κι εκείνη το καταχάρηκε· ήταν πολύ περήφανη και κοιτούσε συνέχεια πίσω, εμάς την πλέμπα, γελώντας. Αυτό το γκρουπ είχε πάει στη Μαδέρα. Δεν μπορώ να καταλάβω τι μπορεί να κάνουν έλληνες εκδρομείς στη Μαδέρα, όπως κι αυτούς που πάνε στη Ρεϋνιόν για μπάνια. Κάποιον, που πήγε για γαμήλιο ταξιδι, τον ρώτησα «αν η γυναίκα του ούρλιαζε τόσο δυνατά και γι’ αυτό την πήγε τόσο μακριά» και μου ψιλοθύμωσε. Όσο για την εν λόγω, το πιθανότερο είναι ότι λόγω της ασκήμιας της, οι αρχές της επέβαλαν να εγκαταλείψει το νησί πριν αρχίσει η σεζόν, για να μη βλαβεί ο τουρισμός, και το υπόλοιπο γκρουπ ήταν ‘κάλυψη’.
    Η Πορτογαλία είναι πολύ ωραία χώρα. Ο Γιάννης ο Κακόψυχος θα έκαιγε τη μηχανή του. Τόσο ωραία που ακόμα και ο Τζι θα περνούσε απαρατήρητος, ΑΝ δεν ήταν ποιητικό ταλέντο, κάτι που στην Πορτογαλία εκτιμάται πολύ.

  6. 5 αεροπλανικό κόλπο

  7. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολυ για τα πρώτα σχόλια!

    2 Σωστά. Και το έχει εκμεταλλευτεί και σε άλλα σκίτσα (της Αμασείας – αμασίας)

    3 Τις ίδιες σκεψεις έκανα κι εγώ.

    4 Χαίρε Λεώνικε!

  8. leonicos said

    Ευχαριστώ ώ Δύτα. Έμαθα ότι ο φίλος μου το είχε ακούσει.

    Αλλά γιατί πάω κι έρχομαι αεροπορικώς και όχι αεροπλανικώς, ενώ δεν κουνάω τα πόδια μου, δεν μου το εξηγήσατε.

    Πλάκα κάνω

  9. Και Μάλτα γιοκ

  10. spiral architect 🇰🇵 said

    Ινδιάνος χαρτοπαίκτης και μηχανόβιος: ΠοκαΧόντας.
    (με αφορμή τη Μιτσίκο Σόντα)

    Καλημέρα σας.

  11. leonicos said

    7

    Εκ του συμπεράσματος οι προκείμενες

    Εφόσον φτάσαμε… άρα α) το αεροπλάνο δούλευε καλά, είχε και καλό πιλότο β) είχε επαρκή καύσιμα

  12. leonicos said

    Οι πλότοι πρέπει να είναι ιδιαίτερα ψύχραιμοι, ιδίως όταν εχουν επιβάτιδα τη Φωτεινή

  13. Νέο Kid said

    4. Μνημονικός κανών διά την εκμάθηση του Κώδικα Νταβιντσ…Μορς. φωνήεντα=τελεία και συμφωνα=παυλα
    Χρήσιμος και σε περίπτωση εξωγήινης κακόβουλης εισβολής…

  14. Γιάννης Κουβάτσος said

    Νομίζω πως η Καισάρεια φημίζεται για τον παστουρμά της, θεωρείται πατρίδα του. Πώς λέμε χαλβάς Φαρσάλων, κάπως έτσι. Ίσως, λοιπόν, δεν πρόκειται για υπαινικτική αναφορά στην επικαιρότητα, αλλά για απλή καταφυγή στην ασφάλεια των στερεότυπων. Αν π.χ. μας πει κάποιος ότι θα πάει στην Καλαμάτα, θα του ζητήσουμε αστειευόμενοι να μας φέρει ένα μαντήλι καλαματιανό. Το δε λογοπαίγνιο Πάστερνάακ-παστουρμάκ είναι ολοφάνερο, πολύς ντόρος είχε γίνει για την απονομή του βραβείου αλλά και για την υποχρεωτική αποποίησή του εκ μέρους του Πάστερνακ. Το θέμα αυτό έμεινε για μήνες στην επικαιρότητα, ο «ψυχρός πόλεμος» ήταν στις δόξες του.

  15. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα σας.

    Ἐπίκαιρο τὸ πρῶτο σκίτσο τοῦ Μπόστ, ὅπως λέει κι ὁ Νικοκύρης.

    Διατί, ὅμως, μᾶς ἀποκρύπτει ἐπιμελῶς τὴν ἑλληνικὴν προέλευσιν τῶν Ἰαπώνων;

    Ἐνῶ μάλιστα ἔχει γράψει ὁ ἴδιος διὰ τὸ Φούκου σῆμα (https://sarantakos.wordpress.com/2011/04/01/juandafuca/);

    Ὅμως τί χρείαν ἔχομεν μαρτύρων; Τὰ ὀνόματα τῶν Ἰαπώνων Αὐτοκρατόρων ἀποκαλύπτουν τοῦ λόγου μου τὸ ἀληθές.

    Τὸν Χῆρον Χῆτον, διεδέχθη ὁ Ἄκης Χῆτος, πατὴρ τοῦ νέου αὐτοκράτορος Νάρου Χήτου.

    Συμφώνως πρὸς ἀποκλειστικὰς πληροφορίας τοῦ ἐπιτελείου μας ἡ αὐτοκρατορικὴ οἰκογένεια τῶν Χήτων ἔχει καταγωγήν ἀπὸ τὰ Ἰωάννινα. 🙂

  16. nikiplos said

    Καλημέρα… ευφυείς και εμπνευσμένες οι γελοιογραφίες… Η μόνη σχέση της Καισάρειας και του Παστουρμά που μου έρχεται ασμένως στο νου, είναι το γεγονός ότι οι κάτοικοι αποκαλούνταν Καραμανλήδες, κάτι που παραπέμπει στον τότε έλληνα πρωθυπουργό που συμμετείχε στις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου.

  17. sarant said

    16 Χμ… ίσως

    15 Υπάρχει και αίθουσα δεξιώσεων Χητος στα Γιάννενα 🙂

  18. loukretia50 said

    Καλημέρα!
    Το παρακάνει ενοχλητικά με τον οθωμανικό παστουρμά, κατά τη δική μου άποψη.
    Δεν πιστεύω ότι εννοεί κάτι άλλο εκτός από το προφανές, είναι η ίδια στερεοτυπική εμμονή που εκφράζεται και σε προηγούμενες γελοιογραφίες.

    Οι ρίμες του όμως είναι φοβερές πχ «Η άπονος νύφη και Ιάπωνος μνηστή», όχι σαν κάποιους που ταιριάζουν το «καίνε» με το «μανεκένε»!
    Και φυσικά μου άρεσε ο τρόπος που συνδύασε ποιήματα του Καβάφη!

  19. Λ said

    Λεώνικε χαίρε! Αυτή τη στιγμή θα ετοιμαζόμουν να κάνω ραφτιγκ στον ποταμό του Ανατολικού Παγετώνα (ιστ γκλέισιαλ ρίβερ) στην Βόρεια Ισλανδία αλλά έπεσα και έσπασα το μείζον οστό του αριστερού ώμου και έτσι δεν αεροπορέφτηκα καν. Και για το δια ταύτα, έχοντας ώρα για σκότωμα ψες είδα στην τηλεόραση το Φάδερ Μπράουν (εγγλεζικη σειρά) όπου υπήρξε η εξής στιχομυθία που αφορούσε ένα μικρούλι 2θέσεο: Is this an aeroplane? No it’s an aircraft

  20. 5: Το να είναι κανείς σε μια σεβάσμια ηλικία δεν τον κάνει απαραίτητα και σεβαστό.
    Άσε μας ρε, παππού, με τις σαχλαμάρες σου! Τα μισά από όσα είπες είναι μπούρδες, και τα άλλα μισά ρατσισμός και κόμπλεξ.

  21. Μήπως -για μια φορά- εμπνεύστηκε από το κείμενο του Τσιφόρου για την αναφορά στον παστουρμά; Ξέρουμε ποιο κομμάτι δημοσιεύτηκε στον Ταχυδρόμο στις 18 Απριλίου;

  22. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο φαρμακόγλωσσος Ρένος Αποστολίδης είχε αναφέρει σε συνεντεύξεις του ότι ο μαθητής του Μιλτιάδης Έβερτ είχε γράψει σε ένα κείμενό του Η απονία αντί για Ιαπωνία. Μάλλον πρόκειται περί μύθου εμπνευσμένου από τη γελοιογραφία του Μποστ.

  23. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Ὁ Τοῦρκος δόκτωρ τοῦ δεύτερου σκίτσου μᾶλλον εἶναι ὁ ἡγέτης τῶν Τουρκοκυπρίων Φαζίλ Κιουτσούκ, γιατρὸς τὸ ἐπάγγελμα.

  24. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Αν π.χ. μας πει κάποιος ότι θα πάει στην Καλαμάτα, θα του ζητήσουμε αστειευόμενοι να μας φέρει ένα μαντήλι καλαματιανό. 

    Στη συγκεκριμένη φαση του, ο Μποστ μαλλον θα τον ρωταγε και τι φρούτα βγαζει 😏

  25. LandS said

    Η σχέση Καισάρειας και παστουρμά είναι τέτοια που είτε πεις πίττα Καισάρειας (kayserli) είτε πεις παστουρμαδόπιτα (pastirmali) το ίδιο κάνει. Οι τελίτσες πάνω στα i πρέπει να βγουν.

  26. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @22. Γιάννη, αὐτὸ τὸ λάθος τὸ ἔκαναν ἀρκετοὶ λαϊκοὶ ἄνθρωποι τὶς παλιότερες ἐποχές.

    Θυμᾶμαι κάποιους παλιοὺς ναυτικοὺς ποὺ λέγανε «πήγαμε στὴν Ἀπονία».

  27. atheofobos said

    Γενικά θεωρείται πως ο καλύτερος τουρκικός παστουρμάς προέρχεται από την Καισάρεια γι΄αυτό και τον αναφέρει συνεχώς

    Δεν ξέρω αν ήταν στην πραγματικότητα μαύρος μαύρος ο Ρουσόπουλος , όπως γράφει αλλά αυτή είναι η φωτογραφία του.

    Τέλος στον χάρτη, γράφει περιοχή Τσακιτζή , που ήταν μυθικός λαϊκός ήρωας Τούρκων και Ελλήνων της Μ. Ασίας. Η αναφορά πιθανώς γίνεται γιατί πολύ δημοφιλές ανάγνωσμα της εποχής σε συνέχειες, ήταν στην Ακρόπολη ή την Απογευματινή, δεν θυμάμαι ακριβώς σε ποιά από τις δύο , ο Γκέρ Αλής ο Τσακιτζής του Αϊδινίου.

  28. Καλημέρα

    παστουρμάς–>Καισαρεια—>καραμανλήδες—>Καραμανλής= γνωστός αρσενοκοίτης, μάλλον πάει μακριά η βαλίτσα αλλά εκείνη την εποχή που έκανε τα σκίτσα οι βόλτες του στην Ιερά Οδό (πριν γίνει πρωθυπουργός) δεν είχαν ξεθωριάσει από τον χρόνο και τα βιο – γραφικά… ίσως εξηγεί και την επιμονή του με τον τύπο που ξερογλύφεται για τους τρυφερούς εγγλέζους.
    Παράδειγμα σήμερα η πιθανή σχέση Κούλη-Τέρη δεν πολυλέγεται αλλά πριν κάποια χρόνια ήτανε στην επικαιρότητα

  29. Και μια σχετική με τα σκίτσα ιστορία που άκουσα στο ναυτικό

    Είχε έρθει επίσκεψη ΄στον στόλο ο άγγλος ναύραχος και τον τραπέζωσε ο έλληνας μόνο που εκείνη την μέρα είχαν νηστίσιμα- φακές- και τα αγγλικά του αδύνατα. Ο εγγλέζος ήταν λίγο διστακτικός μπροστά στο πιάτο που του είχαν σερβίρει κι ο έλληνας τον ρώτησε :
    – Do you like… do you like… φακάς ;
    – No, you fuck us !

  30. Γς said

    >Εις τον γιο του Ακιχίτο έλεγε ο Χιροχίτο

    Κι ο Ακιχίτο ήταν μαντράχαλος, ετών 29 κι όταν 30,χρόνια μετά, το 1989, πέθανε ο μπαμπάς Χιροχίτο, έγινε έμπερορ [οχι όμως και θεός. Τα είχε αφαιρέσει αυτά ο ΜακΑρθουρ απ τον πατέρα του]

    Κι ενώ ήταν νέο παιδί στα 86 του, παραιτήθηκε προχτές στης 30 Απριλίου 2019 . Ναι στης 30 Απριλίου. Το στις με ήτα, στης.
    Ετσι γράφει η Βικιπαίδεια από την οποία αντιγράφω

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%BA%CE%B9%CF%87%CE%AF%CF%84%CE%BF

    Και νέος αυτοκράτωρ είναι ο γιός του ο Ναρουχίτο

    Αυτά! Να βάλουμε και μια γκέισα.
    Γιατί μόνο μία; Τρεις

  31. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @20. Δὲν κατανοῶ τὴν ἐπίθεση στὸν Λεώνικο καὶ μάλιστα τὴ στιγμὴ ποὺ τὸ σχόλιό του δὲν ξεφεύγει ἀπὸ τὰ ὅρια τῆς εὐπρέπειας. Ἐξάλλου κανένας δὲν μᾶς ἀναγκάζει νὰ τὰ διαβάζουμε ὅλα· ὑπάρχει καὶ τὸ σκρόλ.

    Μπορεῖ κάποιος νὰ διαφωνεῖ μὲ ὁρισμένα σχόλια, ἀλλὰ μπορεῖ νὰ ἐκφράζει τὴ διαφωνία του μὲ ἐπιχειρήματα καὶ ὄχι μὲ προσωπικὴ ἐπίθεση καὶ χαρακτηρισμούς.

  32. Λ said

    Το στενό του Διγενή που παραπέμπει στο στενό Γιλβραλτάρ και στο Γρίβα ήταν προφητικό κατα κάποιο τρόπο γιατί όπως φάνηκε στο τέλος (ο) χ τις μας έφερε στα δκυο στενά (δηλ. μας παγίδεψε)

  33. Γς said

    5:

    >Στη Λισαβόνα πήγαμε, διότι ήταν και η Φωτεινή μαζί μου, με αεροπλάνο,

    Ενας Εβραίος στο αεροπλάνο. Δεν έχω κάτι σχετικό.

    Εχω όμως ένα αεροπλάνο με πολλούς Εβραίους [και δη Χαρεντί]

    https://caktos.blogspot.com/2013/04/blog-post_13.html

  34. loukretia50 said

    31. Aγαπητέ Δον,
    Δε γίνεται να μην πεταχτώ κι ας θυμώσετε
    Είναι τόσο προφανές ότι το σχόλιο 5 δεν είναι ρατσιστικό κλπ που αποκλείέται να αναφέρεται σ΄αυτό.
    Εξάλλου ο τίτλος του άρθρου «Μποστ… 5 » για να διαχωρίζεται απ΄τα υπόλοιπα.
    Ούτε ο συγκεκριμένος σχολιαστής συνηθίζει τις προσωπικές και άδικες επιθέσεις.

  35. Γς said

    20:

    Μαλμπεζέ. Το βρήκα ε;

  36. # 31

    Εύγε νΔημήτρη, με καλύπτουν πλήρως όσα είπες. Δεν ήθελα να αναφερθώ γιατί με αναφέρει στο κείμενό του ο Λεώνικος

  37. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    Δεν είδα απάντηση στο κουιζάκι του Δύτη στο #4, οπότε …

    4: Δύτη, τα μνημοτεχνικά για τον κώδικα Μόρς

  38. spiridione said

    Ο Ρουσόπουλος ήταν υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων του κόμματος του Δημοκρατικού Κέντρου στις δημοτικές εκλογές του 1959 και βγήκε τελευταίος. Εξού και το μαύρισμα.

  39. Γιάννης Ιατρού said

    37: Α, τώρα είδα το 13 του Κίντου, είπα κι εγώ … 🙂 ΟΚ !

  40. Γς said

    36:

    Με ενέπνευσαν οι φακές του Σχ. 29 σου στο Σχ. 35 μου

  41. Νέο Kid said

    Mποστική ανάρτησις προκαλούσα των μποστικών σχολίων …
    (Γκώσαμε με τον μποστ Νικοκύρ! Βάλε κανα κουιζ!…)

  42. Γς said

    35:

    Το βρήκα!

    Τον ζηλεύεις, που είναι νέος και ωραίος ‘»παπούς»

    Γράφει κι ωραία…

  43. sarant said

    21 Nαι, αλλά αν είναι έτσι γιατί να συνεχίζει την Καισάρεια και στα δυο επόμενα σκίτσα;

    38 Α μπράβο, βρήκαμε αυτή την αναφορά!

  44. # 40

    Σα να…είν’ του δεσπότ’ (into the spot)

  45. loukretia50 said

    43. Είδα λίγο τις εφημερίδες της εποχής, δε βρήκα κάτι ιδιαίτερο. Βέβαια μπορεί να μου ξέφυγε.
    Όμως μου έκανε εντύπωση μια φράση, γιατί πρόσφατα αναφέρθηκε το «φαιδρός» – δε θυμάμαι πού, ένοχη!
    «Τα φαιδρυντήρια της εκθέσεως της ζωγράφου δίδος Β Καραντζά»
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=106&pageid=-1&id=5095&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=&CropPDF=0
    ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ 17.4.1959- Σελ.4

    Και κάπου αλλού : Ο Λονδίνειος «Νταίηλυ χέραλδ»

  46. Γιάννης Κουβάτσος said

    31: Συμφωνώ απολύτως, Δημήτρη. 👍

  47. loukretia50 said

    Με αφορμή την Καισάρεια βρήκα μια εκπομπή που αναφέρεται στην Καππαδοκία και έχει πολλά ενδιαφέροντα, από τα ψηφιδωτά μέχρι τα καραμανλίδικα.
    Για όσους μπορεί να ενδιαφέρονται :
    Balkan Express στην ΕΤ-3, 2012
    Καππαδοκία https://youtu.be/TegR-mDmblI Ένα ταξίδι στον τόπο και το χρόνο
    Καππαδοκία- https://youtu.be/RWnizR8yAmw β’μέρος
    Χαιρετώ!

  48. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    Στο πρώτο σκίτσο υπογράφει με το όνομά του. Στο δεύτερο η υπογραφή Μποστ είναι στα οπίσθια του ενός Άγγλου και στο τρίτο στον κομμένο κορμό. Στο τέταρτο σκίτσο ο χάρτης γράφει PRINTED BY SIR BOST.

  49. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα. Το μυστήριο του καϊσερλίδικου παστουρμά αντέχει.

  50. Λ said

    Αυτός ο Καισαριανός παστουρμάς είναι σαν αυτό που έχουμε στην Κύπρο που μοιάζει με λουκάνικο ή σαν τον αρμένικο που μοιάζει με παστό κρέας;

  51. ΓΤ said

    @22, 26 κ.λπ.
    Μέρος της περί Έβερτ συνέντευξης Αποστολίδη («Γυναίκα», τχ. 1.126, Ιανουάριος 1996, όπως παρατίθεται στο «Άπαντα Έβερτ. Πολιτική ιλαροτραγωδία», επιμ. Μανώλης Βασιλάκης, «Γνώσεις», σειρά Πολιτική 1, 1996, σελ, 10-11), λόγια τα οποία επανέλαβε ο Αποστολίδης σε συνέντευξή του στον «Flash» (14.06.1996):

    -Ξέρω πόσο κακός είναι γιατί τον είχα μαθητή. Κάκιστος μαθητής, ο χειρότερος που είχα στη ζωή μου. Έγραφε την Ιαπωνία «η Απονία», το άνευ «άνεφ», έκανε 70 με 80 βαριά λάθη στη σελίδα. Παιδί 15 χρόνων, στην Ε’ Οκταταξίου και δεν ήξερε να χρησιμοποιήσει το λεξικό ή να βρει μια λέξη στην εγκυκλοπαίδεια, έπεφτε 200 σελίδες μπροστά, 300 σελίδες πίσω, γιατί δεν ήξερε το αλφάβητο! Κατόπιν, όταν αυτά μαθεύτηκαν –τα ‘λεγα εγώ– γελούσαν όλοι, άλλωστε δεν είχε τη συμπάθεια ή μάλλον είχε την αντιπάθεια όλων των συμμαθητών και συμμαθητριών του. Δεν τον καλούσαν σε κανένα πάρτυ τους, γιατί ήταν λιγδερός και χαφιές.
    -Μάλλον, είστε υπερβολικός…
    -Καθόλου. Εγώ του απαγόρευα να με ζυγώνει και να μου μιλάει από απόσταση μικρότερη των 6 μέτρων, γιατί ερχόταν και μου χαφιέδιζε συμμαθητές του. Και του το είπα μπροστά σε όλους. Και προσπαθούσε να με κολακεύει, «τι ωραία που διδάξατε σήμερα». «Φύγε, ρε, από ‘δώ», του λέω, «και μάθε να διαβάζεις». Εγώ πιστεύω, έως τώρα, πως το χάλι αυτό δεν οφειλόταν στο ότι δεν διάβαζε, ο άνθρωπος είχε στίγματα ιδιωτείας. Αν δει ένας ψυχολόγος το γραπτό του, θα το επιβεβαιώσει, Εξ άλλου, και σήμερα αν τον ακούσει κανείς να μιλάει, λ.χ. να λέει «της θυρωρούς», θα διαπιστώσει ότι ο Γεώργιος Παπαδόπουλος μπροστά του είναι θεός της ρητορείας!
    -Μα, είναι ο «αυριανός πρωθυπουργός»!
    -Αυτό, ομολογώ, δεν θα μπορούσε ποτέ, την εποχή εκείνη, να μου περάσει από το μυαλό. Αργότερα, τον είδα να είναι απλώς εκοφίτης, και είναι γνωστό τι ήταν οι εκοφίτες, σκέτοι τραμπούκοι της Δεξιάς. Ήταν, όμως, δειλός εκοφίτης, δεν ήταν καν απ΄ τους γενναίους, σαν τον Μπρατάκο, λ.χ. Τέλος πάντως, δεν ήταν ποτέ τίποτα στην πραγματικότητα ο Έβερτ, ένας γλείφτης ήταν και υπονομευτής βεβαίως του Μητσοτάκη. Τον είχα προειδοποιήσει τον Μητσοτάκη, όταν με ρώτησε κάποτε, να μη δώσει σ’ αυτόν τον γεννημένο υπονομευτή αντικείμενο που θα τον δημιουργούσε. Του έδωσε, όμως, τη δημαρχία, και του έστησε έναν σταθμό που τον έβγαλε πάνω. […]

    Συνεχίζουμε παρουσιάζοντας τη θέση Βασιλάκη για τα λεγόμενα Αποστολίδη;
    «Παραθέτομε τις δηλώσεις του Ρένου Αποστολίδη σχετικώς με το φαινόμενο Έβερτ, παρ’ ότι έγιναν πολύ καθυστερημένα και αφού ελύθησαν όλων οι γλώσσες. Οφείλομε όμως να σημειώσομε ότι είχαμε πολλές αναστολές. Και τούτο διότι αφ’ ενός η εικόνα και η συμπεριφορά του Ρ. Αποστολίδη ως πνευματικού ανθρώπου αλλά ταυτοχρόνως και δεινού αυριανιστή είναι μάλλον περίεργη και απωθητική, και αφ’ ετέρου επειδή δεν νομίζομε ότι τιμά τον οποιονδήποτε δάσκαλο να χλευάζει τους μαθητές του. Ο δάσκαλος δεν έχει δικαίωμα να λοιδορεί του μαθητές του, οποιοσδήποτε άλλος μπορεί να εκφράσει την άποψή του. Έτσι πιστεύομε, διότι δεν είχαν αυτό το ήθος οι δάσκαλοι που μας έμαθαν γράμματα. Εάν, τέλος, ο Ρ. Αποστολίδης επίστευε ότι ο Μ. Έβερτ είναι επικίνδυνος για την χώρα, όφειλε από πολύ καιρό να έχει μιλήσει για την κατάστασή του, εφόσον μάλιστα ο Αρχηγός είναι τόσα χρόνια με διάφορες ιδιότητες (υπουργού, δημάρχου, δελφίνου κ.λπ.) στο πολιτικό προσκήνιο».

    Επειδή όμως πιέζομαι πολύ, αφού πρέπει να μελετήσω βαθιά, έως κώματος, Στοιχήματα Εσθονίας (κάθε άγριο παρτάλιν χώνει φράγκα ως το Τάλιν), προτού εγκαταλείψω, για σήμερα, αυτή τη φιλόξενη φωλιά, όπου ο καθένας μπαίνει με το φρύγανό του, και γίνεται της ώσμωσης το κάγκελο (μπαόκια, ελλόγιμο κερκιδαριάτο, ψογόφιλοι του κερατά, λαθοθήρες εξοπλισμένοι με κιούρτους, πατρόν δηγμάτων, αραχνοΰφαντες γυναίκες χέλια με πιτσικάτο στου ίμερου τα τέλια), να θυμίσω από εκείνα τα χρόνια του Έβερτ μια λέξη που είχε πλάσει ο Μπουκάλας (τον οποίο αγαπώ αμετάκλητα για τη δικαιόπικρη ευθυλαλία της γραφής του) για να περιγράψει την απειρόκρικο άλυσο γλωσσικών λαθών κάθε φορά που ξεστομίζονταν από τον Έβερτ, αλλά και κάθε παρόμοιο, από άλλους πολιτικούς, φαινόμενο: «αναεβέρτωση».

  52. Νέο Kid said

    Εγώ δεν καταλαβαίνω ποιο είναι το μέγα μυστήριο. … Ο παστουρμάς – όπως και το παστέλι – σημαίνει κοκό, στικι φικι. Πού είναι το μυστήριο;

  53. atheofobos said

    Ο Έβερτ, με υπερηφάνεια αποδεχόταν να τον λένε ο «Μπουλντόζας» και το παρατσούκλι αυτό το επεξηγούσε ο ίδιος ότι του το κόλλησαν λόγω των έργων που είχα κάνει. Στην πραγματικότητα, όπως μου έχει πει συμμαθητής του από το σχολείο, του το είχαν κολλήσει οι συμμαθητές του, γιατί σκύβοντας στο διάλειμμα έτρεχε και τους έδινε κουτουλιές στο στομάχι τους!

  54. sarant said

    51 Συμφωνώντας περιέργως με τον Βασιλάκη ή μάλλον υπερθεματίζοντας θεωρώ -και το έχω ξαναγράψει- ότι οι παραπάνω δηλώσεις του Αποστολίδη είναι ανεπίτρεπτο ηθικό ατόπημα. Αλλά θα χρειαζόταν ίσως ξεχωριστό άρθρο.

  55. Γιάννης Κουβάτσος said

    «δεν νομίζομε ότι τιμά τον οποιονδήποτε δάσκαλο να χλευάζει τους μαθητές του. Ο δάσκαλος δεν έχει δικαίωμα να λοιδορεί του μαθητές του, οποιοσδήποτε άλλος μπορεί να εκφράσει την άποψή του.»
    Ακριβώς. Εδώ έγκειται το μέγα ατόπημα του Αποστολίδη, που, δυστυχώς, χαρακτήριζε πολλούς από τους δασκάλους μας όλων των βαθμίδων. Όσα γράμματα κι αν (υποτίθεται ότι) ήξεραν, από παιδαγωγικό τακτ είχαν μεσάνυχτα. Συνέχεαν την αυστηρότητα του εκπαιδευτικού με την κακή συμπεριφορά προς τον μαθητή.

  56. ΣΠ said

    27
    Η ιστορία του Τσακιτζή ενέπνευσε και αρκετά τραγούδια. Τρία απ’ αυτά:
    Με την Ρόζα Εσκενάζυ: https://www.youtube.com/watch?v=Zx77omI1vnE
    Με τον Βαγγέλη Περπινιάδη: https://www.youtube.com/watch?v=twErn-B_88g
    Με τον Στράτο Διονυσίου: https://www.youtube.com/watch?v=Q9oFS0aisBA

  57. ΣΠ said

    Σήμερα συμπληρώνονται 8 χρόνια χωρίς τον καλό μας άνθρωπο.

    Και ένα κουίζ: http://www.gazzetta.gr/entertainment/1351444/poso-kala-xereis-ton-thanasi-veggo-quiz

  58. Jane said

    Πόσο λείπει ένας ευθυμογράφος σαν τον Μποστ σήμερα..

  59. Νέο Kid said

    Καθαρός αντισημιτισμός.
    (δεν ξέρω βέβαια, αν το χειρότερο είναι αυτό ή το γλύψιμο στους μητσοτακαίους… )

  60. Πέπε said

    @55
    Μα δεν ήταν εν ενεργεία μαθητής του τότε. Απεναντίας ήταν ήδη ο αυριανός πρωθυπουργός – μια θέση και μια ιδιότητα που κάνει τον άνθρωπο, αν μη τι άλλο, ικανό να υπερασπιστεί τον εαυτό του χωρίς χρεία προστασίας.

  61. Γιάννης Κουβάτσος said

    60: Δεν έχει σημασία. Όσα αποκαλύπτει, αληθή ή ψευδή, συνέβησαν μέσα στην τάξη και αφορούν τις σχέσεις δασκάλου-μαθητή. Δεν μπορεί ο εκπαιδευτικός να κουτσομπολεύει τον πρώην μαθητή του, δεν είναι σωστό. Τα θετικά μπορούν να λέγονται, τα αρνητικά καλύτερα όχι. Και μάλιστα με τόσο ιταμό ύφος.

  62. Πέπε said

    Γιάννη, δεν έχω βρεθεί στη θέση αυτού του δασκάλου ώστε να το σκεφτώ. Μιλώ εκ του μακρόθεν. Υποθέτω πως θα έχεις δίκιο, αφού μεταξύ δύο απόψεων που καμία δε με πείθει αντικειμενικά περισσότερο από την άλλη προτιμότερη είναι η πιο καλή, ευμενής, συγχωρητική.

    Πέραν αυτού, συμφωνώ κι από μόνος μου, στο μέτρο που ο Αποστολίδης εξωτερικεύει -χωρίς καμιά αίσθηση ότι έχει χρέος να το κρατήσει μέσα του- αισθήματα που φαίνεται να είχε ήδη από τότε για τον μαθητή του, τα οποία, όποιος δάσκαλος τα εντοπίσει εντός του, οφείλει να τα παραμερίσει.

    Από την άλλη σκεφτόμουν: αν κάποιος κάνει ένα αποτρόπαιο έγκλημα, και βγουν οι παλιοί του δασκάλοι και πούνε «τέτοιο καλό παιδί; πέφτουμε απ’ τα σύννεφα!», δε θα τους σούρουμε όσα σούρνουμε σε γειτόνους κλπ. που λένε ακριβώς τα ίδια σε διάφορες τέτοιες περιπτώσεις;

  63. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το θέμα είναι, Πέπε, ότι δεν έχει κανέναν λόγο ο δάσκαλος να μιλάει δημοσίως για νυν και πρώην μαθητές του, παρά μόνο για να κερδίσει λίγα λεπτά δημοσιότητας, κίνητρο ταπεινό ούτως ή άλλως. Ακόμα και να εγκληματήσει ο μαθητής στα 30 ή στα 40 χρόνια του, τι νόημα έχει να βγουν και να πουν το μακρύ τους και το κοντό τους οι παλιοί του δάσκαλοι;Μπορεί στα 7 του ή στα 15 του να ήταν μια χαρά παιδί, έτσι δεν είναι; Εκτός αυτού, ο Αποστολίδης μιλάει και για ψήγματα ιδιωτείας του Έβερτ, άρα προβαίνει και σε μια αυθαίρετη διάγνωση εκτός των ορίων της αρμοδιότητάς του.

  64. ΣΠ said

    Δεν ξέρω αν έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία το SAINT JAMES PARK GALLERY στο κάτω μέρος του χάρτη στο τέταρτο σκίτσο. Πάντως Saint James Park ονομάζεται το γήπεδο της Νιούκαστλ.

  65. Μαρία said

    Για το νέο Μποστ.
    La vie tourmentée de la princesse Masako, nouvelle impératrice du Japon https://www.francetvinfo.fr/culture/patrimoine/histoire/carriere-avortee-pma-la-vie-tourmentee-de-la-princesse-masako-nouvelle-imperatrice-du-japon_3265161.html

  66. Pedis said

    Εντελώς αποτυχημένη η παρομοίωση με το φουριαρικο κατσίκι, έτσι;

    άσχετη και κρυομπλαστη μου φανηκε.

  67. Επανέρχομαι στο #21 για να αναρωτηθώ μήπως το κείμενο του Τσιφόρου μιλάει για την Καισάρεια (θα μπορούσε να διαρκεί δυο ή τρεις συνέχειες αυτή η αναφορά, περισσότερο από τον παστουρμά) και συνειρμικά ο Μποστ το πήγε στον παστουρμά.

  68. Πουλ-πουλ said

    Για τον Αθ. Ρουσσόπουλο

    Ο Ρουσσόπουλος είχε επινοήσει μια πρωτότυπη μέθοδο αντισεισμικού υπολογισμού, την οποία εφάρμοζαν στην πράξη οι πολ. μηχ/κοι για μιαν εικοσαετία περίπου, μέχρι το 1985. Τω καιρώ εκείνω, πριν εμφανιστούν οι Η/Υ, ήταν η μόνη διαθέσιμη θεωρία που μπορούσε να εφαρμοστεί με υπολογισμούς στο χέρι.

  69. sarant said

    67 Τώρα που γύρισα σπίτι το κοιτάζω και απαντώ αρνητικά. Τα κεφάλαια αυτά μιλάνε για τον Λουδοβίκο Θ, τον Άγιο, που τον πιάσανε αιχμάλωτο οι Αιγύπτιοι και τους πλήρωσε λύτρα για να τον αφήσουν.

  70. loukretia50 said

    69. Νομίζω ότι η πιο απλή εξήγηση είναι η αιτία που αναφέρει την Καισάρεια.
    Σε μια γκουρμεδιάρικη περιήγηση στο ίντερνετ βρήκα πολλές φωτογραφίες που με έπεισαν ότι τα παστουρμαδοπιτάκια τα Καραμανλίδικα είναι σαν μπουρεκάκια και ακόμα και η παραδοσιακή πίτα Καισαρείας κυκλοφορεί και σε ρολό, ικανό να εμπνεύσει το Μποστ για τις σχετικές αναφορές.
    Υπάρχουν βέβαια και τα λουκάνικα με παστουρμά.

  71. loukretia50 said

    Αναζήτησα τις Σταυροφορίες του Τσιφόρου, το βιβλίο κρύβεται επιμελώς, αλλά με την ευκαιρία θυμήθηκα τις «Σταυροφορίες από τη σκοπιά των Αράβων» του Αμιν Μααλούφ που είναι καλό , μόνο που δυστυχώς του κάνει παρέα. Από μνήμης –χωρίς λεπτομέρειες :
    Αναφέρει κάπου μια πριγκίπισσα/ ευνοουμένη που είχε την ατυχία να απαχθεί από σταυροφόρους.
    Ο εμίρης ήταν διατεθειμένος να την ανταλλάξει με σπουδαίο αιχμάλωτο, κάποιον Μπωντουέν ή να πληρώσει λύτρα. Οι σταυροφόροι πολύ ιπποτικά, προτίμησαν να πάρουν τα λύτρα.
    Πιόνια οι έρμες οι πριγκίπισσες, στα παιχνίδια εξουσίας και διπλωματίας.

    Τώρα ανακάλυψα ότι το βιβλίο υπάρχει ον λάιν σε πιντέφι
    Σταυροφορίες απ΄τη σκοπιά των Αράβων https://docplayer.gr/3191022-Oi-stayrofories-apo-ti-skopia-ton-aravon.html

    Εκτός αν προτιμάτε
    Σταυροφορία χωρίς σταυρό – Άρθουρ Καίστλερ
    Αυτό δεν το βρήκα ον λάιν, μόνο μια λεπτομερή αναφορά
    http://anagnosi.blogspot.com/2008/02/blog-post.html

    ή μαγειρέψτε κάτι!

  72. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    27+56.
    Τσακιτζής Μεχμέτ Εφές ή Τσακίρτζαλη https://eastmediterranean.files.wordpress.com/2016/04/cf84cf83ceb1cebaceb9cf81cf84ceb6ceb1cebbceaf-cebcceb5cf87cebcceadcf84-ceb5cf86ceadcf82.jpg: Υπαρκτό πρόσωπο, καπετάνιος των Ζεϊμπέκων της περιοχής του Αϊδινίου (Εφές του Αϊδινίου), με φήμη λαϊκού ήρωα στα τέλη του 19ου-αρχές του 20ου αιώνα.

    Στο βιβλίο/μελέτη του «Οι ζεϊμπέκοι της Μικράς Ασίας» ο Θωμάς Κοροβίνης, κάνει εκτενή αναφορά και στον Τσακιτζή και τη δράση του, έχοντας μεταφράσει και τον «Τσακιτζή» του Τούρκου-Κούρδου Γιασάρ Κεμάλ.

    Η ιστορία-θρύλος του Τσακιτζή, εκτός του ότι τραγουδήθηκε ποικιλοτρόπως, έγινε λαοφιλές ανάγνωσμα στην Ελλάδα των δεκαετιών 50ς και 60ς. Είτε κυκλοφορώντας σε εβδομαδιαία τεύχη, https://www.greekcomics.gr/forums/chimage.php?image=3900/3989/TSAKITZIS_0002.jpg είτε -κυρίως- δημοσιευόμενη σε συνέχειες στην «Ακρόπολη» επί σειρά ετών, με πολλά, βέβαια, πρόσθετα φανταστικά στοιχεία (είχα προλάβει να διαβάσω κι εγώ αρκετές συνέχειες…).
    [Λέγεται ότι μερικοί αγόραζαν τη συγκεκριμένη εφημερίδα μόνο και μόνο για να διαβάζουν τις συνέχειες αυτού του αφηγήματος].

    Ακόμη και σχετική ταινία είχε γυριστεί (1960) σε σενάριο Ν. Φώσκολου, παρακαλώ! http://www.tainiothiki.gr/v2/clipping/view/303/3/#

    5+6:
    ’’Αεροπλανικώς’’ και ’’αεροπλανικό κόλπο’’…

    Συνειρμικά μου ήρθε η φράση ενός φίλου (δυστυχώς, αποδήμησε σχετικά νωρίς): «Ωραίο πράμα η αεροπλανία!», εννοώντας όχι την αεροπορία αλλά για να εκφράσει το ότι του άρεσε να ταξιδεύει με αεροπλάνο.

  73. loukretia50 said

    72 (τέλος) αεροπλανάται!

  74. sarant said

    71 Και να βρεις τις Σταυροφορίες σε βιβλίο δεν ωφελεί, διότι το βιβλίο έχει (λίγα) σκίτσα του ΚΜητρόπουλου και όχι τα σκίτσα του Μποστ που συνόδευαν τη δημοσίευση στο περιοδικό!

  75. Μαρία said

    56
    Σε συνέχεια του χτεσινού νήματος και στα τούρκικα.

    Και στις δυο εκδοχές με Θωμά-Ντιλέκ https://www.youtube.com/watch?gl=SN&hl=fr&v=zmZzHQeHK_U

  76. loukretia50 said

    Αυτός είναι ο ίδιος Τσακιτζής ή γενικά αναφέρεται σε λεβέντη ?
    -Τσακιτζής https://youtu.be/mB-Ac2apW6s Ρόζα Εσκενάζυ

  77. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    73. Μακάρι!

  78. loukretia50 said

    74. Θυμόμουν ότι το βιβλίο που έχω διαβάσει προ αμνημονεύτων είχε και σκίτσα.
    Πόσα πια να απαιτήσω από ένα έρμο μυαλό!
    Μπήκε επιτέλους κι η άνοιξη!

  79. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ποίημα του Κωνσταντίνου Ν. Θώδη, συγγραφέα – ιστορικού

    Αστράφτει ο Τμώλος και βροντά,

    μα ο ζανταρμάς δεν το τολμά.

    Στων εφέδων τα λημέρια,

    δε βολεύονται τ’ ασκέρια.

    Τα ζεϊμπέκια στους τσετέδες

    αψηφούνε τους ζαπτιέδες.

    Από το πρωί ως το βράδυ

    εξασκούνται στο σημάδι.

    Μπροστά, ο εφές του Αϊδινιού,

    δε σπάει μύτη παλικαριού,

    βγαίνει απ’ τη μάχη νικητής

    και του λαού ελευθερωτής.

    Είναι δίκαιος και κιμπάρης

    των αδίκων μακελάρης.

    Λύγδα, Αϊδίνι, Σαλιχλί,

    Οϊντεμίς και Ντενιζλί.

    Με ασήμι και χρυσάφι

    παίρνοντας απ’ το συνάφι,

    χτίζει γέφυρες, χωριά,

    και παντρεύει ορφανά.

    Όλοι οι αδικημένοι

    μια ζωή τυραννισμένοι,

    μες στους κάμπους λαχταρούνε

    τους εφέδες τους να δούνε.

    Μα, όλοι μέσα στο δοβλέτι,

    λένε, «Εφέ μου, το κισμέτι

    είναι από αρχής γραμμένο

    και πικρά βασανισμένο…»

    Τζάνεμ, «Ιππότης της Ανατολής»

    είναι ο ήρωας Τσακιτζής!

    Φυντανάκι λυγερό

    σε ζεϊμπέκικο χορό!

  80. loukretia50 said

    79. Ο Ρομπέν της Ανατολής δηλαδή!
    Μόνο που νομίζω αυτός είχε κακό τέλος.
    Μπορεί όμως να μη θυμάμαι καλά, πάνε χρόνια και είναι σίγουρα στο πατάρι ο Τσακιτζής..

  81. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Bebi Stergiou & the Alector Anatolian Ensemble
    ALECTOR Records – Νεα Υόρκη, 1959
    Ααα, για το ούζο μεζεδάκι
    παστουρμά παστουρμά,
    σαγανάκι, κεφτεδάκι με κιμά,
    βάι βάι, καραφάκι ούζο.

    Ηχογράφηση του 1959, στο σκοπό του παραδοσιακού χορού του Ικονίου που ονομάζεται κόνιαλης ή κόνι-[αλι ] (δηλαδή του Ικονίου).
    http://karamanlidika.gr/koniali-ikonio/

    Για την τιμή του άρθρου, έψαξα λίγο στους Ταχυδρόμους αρχές Απριλίου(1,2,3/4/1959), δε βρήκα για παστουρμά αλλά είδα που στην Αίγυπτο έφτιαξαν 5533 επιτροπές στα σχολεία για αντικομμουνιστική προστασία.

  82. ΣΠ said

    Ο Σάκης Μπουλάς τραγουδάει:
    Στις ρόδες θα βουτήξω κάποιου ταξιτζή,
    θ’ αυτοκτονήσω σαν το θρύλο Τσακιτζή.

  83. Γιάννης Ιατρού said

    78 (τέλος): Μην είσαι και τόσο σίγουρη, έχουν βγει κάτι φήμες ….

  84. Αφιερωμένο στον Βασιλειάδη και στους ΑΕΚτζήδες του ιστολογίου για το πρόβλημα του τελικού…

  85. loukretia50 said

    ΣΠ
    Ύπάρχει και πολλά βαρύ άζμα : «Θα γίνω για σένα Τσακιτζής» Δεν το ψάχνω, δε μ΄ενδιαφέρει, απλά το αναφέρω.

  86. loukretia50 said

    Τέλειο βρίσκω το ταξιδι με αεροπλάνο, αλλά θάθελα να δοκιμάσω κάποτε το αερόστατο!
    Στην Καππαδοκία είναι εντυπωσιακό – λένε
    https://m.eirinika.gr/sites/default/files/styles/article_landscape/public/eirinikaold/imagesdatafiles138154.jpg?itok=ga8bA1Cf

    Θα έγραφα στίχους α- πλούς αεροστάτου!

  87. Μαρία said

    81
    Ώσπου να διαδοθεί το μεταφρασμένο, το είχαμε μάθει απο Κόνιαληδες στα τούρκικα και μετά το τραγούδησε κι ο Καζαντζίδης πάλι στα τούρκικα.

  88. atheofobos said

    86
    Πράγματι η πτήση με αερόστατο στην Καππαδοκία είναι πολύ εντυπωσιακή. Φωτογραφίες από αυτήν έχω δημοσιεύσει στο ποστ μου:
    VII-(ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ)ΚΟΡΑΜΑ, Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ
    http://atheofobos2.blogspot.com/2008/09/vii.html

  89. loukretia50 said

    Mια ιδέα από αερόστατα σε 50 φωτογραφίες
    https://www.airpano.com/gallery.php?gallery=63&photo=5748

    και σε βίντεο https://www.airpano.com/360photo/Cappadocia-Turkey/

    έφυγα! Καληνύχτα!

  90. loukretia50 said

    88. Εντυπωσιακό! Ζηλεύω!
    Γράφαμε ταυτόχρονα, με πρόλαβες.
    Όπως και νάχει… ραντεβού στον αέρα!

  91. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    85 Το θυμάμαι το τραγουδι. Ήμουν μαθητής τότε, ρώτησα τι σημαίνει «τσακιτζής» και μου είπανε ο υπερβολικά ευγενής, αυτός που τσακίζεται να σε βοηθήσει! Δεν ξέρανε τίποτα για τον Τσακιτζή(ούτε κι εγώ βέβαια).

  92. Μαρία said

    2017
    Πτώση τριών τουριστικών αερόστατων – 49 τραυματίες https://www.mononews.gr/latest/pltm-sinagermos-stin-kappadokia-ptosi-trion-touristikon-aerostaton-41-travmaties-video

    2015
    18 τουρίστες τραυματίστηκαν όταν αερόστατο τυλίχτηκε στις φλόγες https://www.protothema.gr/world/article/487945/tourkia-18-touristes-traumatistikan-otan-aerostato-tulihtike-stis-floges/

    2013
    Δύο νεκροί και 23 τραυματίες από την πτώση αερόστατου στην Καππαδοκία https://www.newsbeast.gr/world/arthro/534116/duo-nekroi-kai-23-traumaties-apo-tin-ptosi-aerostatou-stin-kappadokia

  93. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    92 Πολλοί «τσακιτζήδες» ε;

  94. sarant said

    Nα μην πάμε με αερόστατο, ε;

  95. Μαρία said

    94
    Για να μην πάτε απο αερόστατο. 🙂

  96. Για να συνδεθούμε με το προηγούμενο νήμα, στην Τουρκία ο Τσακιτζής είναι από τα πιο διαδεδομένα τραγούδια ταβέρνας, τουλάχιστον σε φοιτητικά-μεταφοιτητικά στέκια (πριν από δέκα-είκοσι χρόνια, για τώρα δεν ξέρω με σιγουριά)

  97. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    86, 90 κλπ. Λου, να ρωτήσεις την Air Lamb Ros… 🙂

  98. atheofobos said

    92
    Η εταιρία με την οποία πήγαμε εμείς με το αερόστατο ήταν αμερικανική και τηρούσαν με μεγάλη προσοχή τους κανόνες ασφαλείας. Όπως γράφω και στο ποστ μου, την πρώτη φορά επειδή είχε ελάχιστο αεράκι το αερόστατο δεν πέταξε και έτσι επιστρέψαμε για να ξανακοιμηθούμε στο ξενοδοχείο!

  99. ΣΠ said

    85, 91
    Είναι το τρίτο στο #56, με τον Στράτο Διονυσίου.

  100. loukretia50 said

    99. Συγνώμη, είδα Διονυσίου και το προσπέρασα!

  101. Theo said

    Τη δεκαετία του ’60 η ιστορία του Τσακιτζή, του «εφέ του Αίδινίου», δημοσιευόταν σε συνέχειες στον «Ελληνικό Βορρά» που αγόραζε ο παππούς μου καθημερινά. Τις διαβάζαμε μαζί, κι ο παππούς που είχε μάθει τουρκικά στο σχολείο και συμμετείχε στη Μικρασιατική Εκστρατεία, υπηρετώντας αρχικά στη Σμύρνη και στα σύνορα με τον ιταλικό τομέα (κάπου κοντά στα Σώκια), μου τραγουδούσε το τραγούδι, όπως το είχε μάθει εκεί.

    Πολλά χρόνια αργότερα, τη δεκαετία του ’90, ένας φίλος αναρχικός από τη Θεσσαλονίκη μου χάρισε μια κασέτα «Arkadas» που η παρέα του μαζί με κάποιους Τούρκους αναρχικούς είχαν φτιάξει με αναρχικά και αριστερίστικα τούρκικα τραγούδια. Τότε ξαναάκουσα τον Τσακιτζή, όπως τον τραγουδούσε ο παππούς μου.

  102. > 71 Και να βρεις τις Σταυροφορίες σε βιβλίο δεν ωφελεί, διότι το βιβλίο έχει (λίγα) σκίτσα του ΚΜητρόπουλου και όχι τα σκίτσα του Μποστ που συνόδευαν τη > δημοσίευση στο περιοδικό!

    Το έχω το βιβλίο μια τριακονταετία τώρα (και το χρησιμοποίησα και σε άρθρα)· και χαίρομαι αφάνταστα που μόνο τώρα εκτέθηκα στα σκίτσα του Μποστ. Κρύα και σαχλά, και προσβολή στη δουλειά του (επίσης ομοφοβικού) Τσιφόρου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: