Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Στο Βουθρωτό

Posted by sarant στο 9 Μαΐου, 2019


Ταξιδιωτικά άρθρα σπανίως γράφω στο ιστολόγιο, διότι δεν έχει και πολύ νόημα να καμαρώνει κανείς για τα ταξίδια που κάνει και για το πόσο ωραία πέρασε.

Θα κάνω όμως σήμερα μιαν εξαίρεση, για να σας πω για έναν πανέμορφο τόπο που είχα την τύχη να επισκεφτώ τώρα στις γιορτές του Πάσχα, που βρίσκεται δυο βήματα από τα σύνορα: το Βουθρωτό, στην Αλβανία.

Κατά κάποιο τρόπο μάλιστα οφείλω να το κάνω, αφού κι εγώ πήγα έπειτα από τις έντονες παραινέσεις ενός φίλου στο Φέισμπουκ, που μου έστειλε και ένα παλιότερο άρθρο του.

Από τα Γιάννενα υπάρχουν δυο βασικοί τρόποι να πας στο Βουθρωτό, ο ένας από την Κακαβιά-Αγίους Σαράντα και ο άλλος από Εγνατία-Ηγουμενίτσα-Σαγιάδα. Έκανα μια συζήτηση στο Φέισμπουκ και μου είπαν να προτιμήσω να μπω στην Αλβανία από τη Σαγιάδα διότι στην Κακαβιά υπάρχει φόβος καθυστέρησης αν έχει πολλή κίνηση. Αυτό και έκανα, αν και έχει το μειονέκτημα ότι πας κι έρχεσαι από τον ίδιο δρόμο. Ο φίλος μας ο Γιάννης Μ., όπως έγραψε κι εδώ, μπήκε από την Κακαβιά και βγηκε από τη Σαγιάδα και λέει πως πιο γρήγορα ξεμπέρδεψε με το έμπα παρά με το έβγα. Βέβαια, το δείγμα είναι μικρό και η καθυστέρηση στα σύνορα είναι σε μεγάλο βαθμό θέμα τύχης.

Στο έμπα, οι Αλβανοί τελωνειακοί επέμεναν αν ερχόμαστε πρώτη φορά στην Αλβανία, μας μίλησαν φυσικά στα ελληνικά, μάς έδωσαν αναλυτικές οδηγίες για το πώς θα πάμε στο Βουθρωτό, «θα περάσετε ωραία» μας είπαν, «και πού’σαι: τα φώτα αναμμένα».

Πράγματι υπάρχουν δύο δρόμοι για να πας στο Βουθρωτό από τη Σαγιάδα, ο ένας είναι πιο συντομος, από Vrinë, αλλά φτάνοντας πρέπει να περάσεις το κανάλι του Βιβαριού με ένα μικρό φέρι, μια σανίδα, ενώ ο άλλος κάνει κύκλο και από τις παρυφές των Αγίων Σαράντα διασχίζεις οδικώς όλη τη στενή χερσόνησο του Εξαμιλιού και φτάνεις στην απόληξή της, που είναι ο αρχαιολογικός χώρος του Βουθρωτού,

Εμείς διαλέξαμε τον δεύτερο τρόπο, όπως και οι περισσότεροι -κι έτσι δεν είδαμε από κοντά τον πύργο του Αλήπασα που ήταν στην απέναντι μεριά, οπότε τον βάζω εδώ στη φωτογραφία -βλέπετε δεξιά και το φέρι να μεταφέρει ένα αυτοκίνητο.

Ο αρχαιολογικός χώρος είναι πολύ εντυπωσιακός και η περιήγηση πολύ ευχάριστη. Υπάρχουν αρχαία της κλασικής αρχαιότητας, της ελληνιστικής και της ρωμαϊκής εποχής, υπάρχουν βυζαντινά αλλά και ενετικά, όμως αυτό που κάνει ξεχωριστή και απολαυστική την επίσκεψη ειναι το πανέμορφο φυσικό περιβάλλον, η πλούσια βλάστηση που δίνει δροσιά και σκιά, τα νερά που περιβάλλουν το «νησί», τα νερά που υπάρχουν άφθονα και μέσα στον αρχαιολογικό χώρο.

Και είναι και πάμφθηνα -500 λέκια έχει το εισιτήριο, παναπεί 4 ευρώ, αλλά η ταμία, με δική της πρωτοβουλία, μας έκοψε οικογενειακό κι έτσι δώσαμε 1200 λέκια τα 4 άτομα, 10 ευρώ το όλον. Γενικά τα ευρώ περνάνε («εδώ είναι Ελλάδα» απάντησε ο νεαρός στο μπαρ όταν τον ρώτησα αν παίρνει ευρώ) και σου δίνουν την ισοτιμία που πρέπει, αν κρίνω από τις 3-4 φορές που ψώνισα. Σταματήσαμε και σε ένα χωριό να πάρουμε νερά από το περίπτερο και η κυρία που το είχε μας ρώτησε από πού είμαστε και μας είπε πως έζησε 17 χρόνια στα Σεπόλια -έφυγε το 2012 με την κρίση.

Επειδή αργήσαμε να ξεκινήσουμε, είδαμε μόνο το Βουθρωτό -ούτε τους Αγίους Σαράντα ούτε κανένα άλλο μέρος. Πάντως έχει και ωραίες παραλίες στην περιοχή -αλβανική Ριβιέρα το λένε- με πολύ όμορφα χρώματα στα νερά. Ισάξιες παραλίες πάντως φαίνεται να έχει και η ελληνική πλευρά, Σαγιάδα και πιο κάτω.

Φωτογραφίες δεν ξέρω να βγάζω καλές, βγάζω όμως πολλές ελπίζοντας ότι έτσι θα πραγματωθεί το διαλεχτικό άλμα από την ποσότητα στην ποιότητα. Εδώ έχω ανεβάσει κάπου ενενήντα φωτογραφίες από το Βουθρωτό, Butrint που λέγεται στα αλβανικά.

Βάζω και το φυλλάδιο του αλβανικού υπουργείου, που είναι και στα ελληνικά -αν και έχει κάμποσα λαθάκια. Στην από πίσω πλευρά, υπάρχει μια σύντομη ανασκόπηση της ιστορίας του Βουθρωτού, όπου διαβαζουμε ότι Η αρχαία πόλη σήμερα αποτελεί το ποίο πολυσύχναστο κουλουρο-τουριστικό προορισμό της χώρας. Κουλτουρο-τουριστικό ήθελε να γράψει, αλλά αυτός είναι ξένος και δεν έχει τρισχιλιετή κολλήματα. Εμείς οι γηγενείς ακόμα αντιστεκόμαστε στο να δεχτούμε σύνθετα και παράγωγα της δάνειας λέξης «κουλτούρα» -μόνο στην καθομιλουμένη έχουμε τον κουλτουριάρη, αλλά δεν έχουμε, έστω, λέξη όπως «κουλτουρικός». Όμως αυτό είναι άλλη συζήτηση.

Να πάτε οπωσδήποτε στο Βουθρωτό αν βρεθείτε εκεί κοντά -και από την Κέρκυρα γίνονται εκδρομές. Θα περάσετε μιαν αξέχαστη μέρα.

Υστερόγραφο: Αυτές τις μέρες θα είμαι στη Θεσσαλονίκη, αν περάσετε από τη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου την Παρασκευή και το Σάββατο μπορεί να με δείτε. Ή αλλιώς, επικοινωνήστε με μέιλ.

 

 

Advertisements

88 Σχόλια to “Στο Βουθρωτό”

  1. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Ταξιδιωτικά άρθρα σπανίως γράφω στο ιστολόγιο, διότι δεν έχει και πολύ νόημα να καμαρώνει κανείς για τα ταξίδια που κάνει και για το πόσο ωραία πέρασε.»
    Διαφωνώ, Νικοκύρη. Ξέρεις καλά τι διαμάντια ταξιδιωτικής λογοτεχνίας έχουν γραφτεί. Κάποιων συγγραφέων μάλιστα, όπως ο Καζαντζάκης, αυτά τα κείμενα είναι ανώτερα από το υπόλοιπο συγγραφικό τους έργο. Τα κείμενα που υπονοείς τα γράφουν ψωνισμένοι-ες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, συνοδευόμενα από τις απαραίτητες σέλφι, καμαρώνοντας για την τέεεελεια εβδομάδα στο Παρίσι, ουάου. Προφανώς το γραπτό σου δεν εντάσσεται σ’αυτή την κατηγορία και περιμένουμε και ανάρτηση για το Μοναστήρι.

  2. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    «Κουλτουρικός».

    Τσκ-τσκ-τσκ.
    Κουλτούρειος 🙂

    Καλημέρα.

  3. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Καλημέρα, Νίκο!

    Χαίρομαι ειλικρινά που πήγατε τελικά στο Βουθρωτό, είναι ένας τόπος από κάθε άποψη μαγικός, μια ανάσα μόνο από τα μέρη μας! Βέβαια, οι συμπατριώτες μας συνηθίζουν να σνομπάρουν ό,τι είναι αρχαιολογικό και ξένο, χειρότερα αν είναι των γειτόνων μας: «έχουμε καλύτερα», είναι το σύνηθες επιχείρημα της ημιμαθείας. Λοιπόν, είναι χρήσιμο κι από εδώ να τονιστεί ότι σαν το Βουθρωτό δεν έχουμε.

    Φαντάζομαι, βέβαια, ότι ούτε εσείς θα μπορέσατε να δείτε το μωσαϊκό του Βαπτιστηρίου (στο 8 του χάρτη): συνήθως, για λόγους προστασίας του είναι καλυμμένο με άμμο. Εγώ, δύο φορές που πήγα, δεν στάθηκα τυχερός -γιατί λένε ότι ένα μήνα κάθε χρόνο αποκαλύπτεται. Πάντα, όμως, πρέπει να μένει κάτι για να ξαναπάς -αυτό δεν επικαλούνται οι ρομαντικοί περιηγητές;

  4. Γς said

    Καλημέρα

    >εδώ είναι Ελλάδα

    Θα μπορούσε. Βόρεια Ηπειρος που λέγαμε. Κι ας όψονται οι φρατέλοι απέναντι που δεν επέτρεψαν την ενσωμάρτωση της πεεριοχ’ής

  5. Γς said

    4:

    >ενσωμάρτωση

    ανεξέϊσον γμτ

  6. Πόσα χρόνια στην Κέρκυρα, κάθε μέρα χάζευα τα βουνά απέναντι, ρώτησα και για το καραβάκι, είχα και γείτονες από τους Άγιους Σαράντα, μια φορά δεν πήρα τα πόδια μου να πάω. Κλαίγε τώρα (που έλεγε ένα πιτσιρίκι).

  7. Χαχά, τώρα πρόσεξα το διαλεκτικό άλμα. Φαινόμαστε οι παλιοί κνίτες και αναγνώστες του Πόλιτζερ 🙂

  8. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα κι ἀπὸ ᾿δῶ.

    Νικοκύρη, εὐχαριστοῦμε γιὰ τὸ ὄμορφο ταξίδι.

    Αὐτὴ εἶναι ἡ καλύτερη ἐποχὴ γιὰ νὰ πᾶς σὲ τέτοια μέρη. Ὁ καλύτερος συνδυασμὸς καιροῦ, φύσης καὶ τοπίου.

  9. Νέο Kid said

    Aπ’ το αλβανικό φυλλάδιο το αστείο που βρήκα είναι στο 7.
    «7. Κατοικία ρωμαϊκή , η οποία μετατράπηκε σε πολυκατοικία με τριγωνική τραπεζαρία »
    Υποθέτω οτι λείπει ένα σημαντικό κόμμα μετά το «πολυκατοικία» (η τριγωνική τραπεζαρία (?) πρέπει να ήταν στη ρωμαϊκή κατοικία, όχι στην …πολυκατοικία)
    Και , βασικά λείπει και η πολυκατοικία ! (εκτός αν ήταν του Χότζα ,και την γκρέμισαν τόσα προσεχτικά… 🙂 🙂 )

  10. Κουνελόγατος said

    Στην παλιά μου γειτονιά, υπήρχε (και νομίζω υπάρχει ακόμη) ένα μικρό δρομάκι: «Οδός Βουθρωτού». Πίστευα πως ήταν κάποιο ελληνικό χωριό, ούτε το έψαξα ποτέ. Αλλά γιατί να το τιμήσει ο Δήμος Αθηναίων; Ξέρει κανείς;

    Καλημέρα σας.

  11. Γς said

    >οι συμπατριώτες μας συνηθίζουν να σνομπάρουν ό,τι είναι αρχαιολογικό και ξένο, χειρότερα αν είναι των γειτόνων μας

    γειτόνων τους [;]

    >«έχουμε καλύτερα», είναι το σύνηθες επιχείρημα της ημιμαθείας

    Και μού’ λεγε κάποιος από κει πάνω ότι στα παράπονα των αλβανών που έβλεπαν σε μια ανασκαφή να ερχοναι σες στο φως όλο ελληνικές επιγραφές ο αρχαιολόγος συνιστύσε υπομονή.

    -Τα δικά μας είναι πιό βαθιά γιατί είναι πιο παλιά

  12. skom said

    Αγαπητέ Δύτα,

    Γιατί μόνο οι παλιοί κνίτες κατέχουν από «Umschlag von Quantität in Qualität» (άτσα μου);

    Έχω λοιπόν έναν καλό φίλο 😏 που στα νιάτα του είχε και αυτός δανειστεί από την βιβλιοθήκη του πατέρα του το «βασικές αρχές της φ.» και τα διάβασε από εκεί. Ουδέποτε κνίτης . Πόσα χρόνια πέρασαν!

  13. Καλημέρα

    Ισως πρέπει να πάω κι εγώ μια που ένας προ-προ-προ-προ-πρ΄γονός μου κατά τον Ε.Ρ. Ραγκαβή «φέρει ακόμα τον τίτλο “Nobile in Candia” και έγινε President de la Republique de Vonitza, Prevesa, Butrinto et Parga»

  14. Κιγκέρι said

    Στο Βουθρωτό πήγα πριν από καμιά εικοσαριά χρόνια και μου έχουνε μείνει αξέχαστα κάτι κουνούπια αμέτρητα (χάρη στην πλούσια βλάστηση και τα άφθονα νερά!) και αιμοβόρα σαν τον Αλή Πασά, που τον βλέπουμε να ποζάρει στον Λουί Ντυπρέ, κατά τη διάρκεια κυνηγιού στη λίμνη του Βουθρωτού.

  15. atheofobos said

    διότι δεν έχει και πολύ νόημα να καμαρώνει κανείς για τα ταξίδια που κάνει και για το πόσο ωραία πέρασε.

    Ας γίνω λοιπόν για μια ακόμα φορά δικηγόρος του διαβόλου, γιατί
    έχοντας γράψει ένα πλήθος από ποστ σχετικά με τα ταξίδια που έχω κάνει, διαβάζοντας τα κανείς θα δει ότι πουθενά δεν καμαρώνω γι΄αυτά ούτε και έχουν γραφτεί με σκοπό να περιγράψω πόσο ωραία πέρασα!
    http://atheofobos2.blogspot.com/2010/10/blog-post_20.html
    Το έναυσμα για να γράψω κείμενα σχετικά με ταξίδια, προήλθε από ένα απλό γεγονός. Σε κανένα ταξίδι δεν διαβάζω προηγουμένως τίποτα σχετικό με το μέρος που θα επισκεφτούμε, γιατί θέλω να έχω την χαρά να καταγράψουν τα μάτια μου πρωτόγνωρες, σε αυτά, εικόνες.
    Μετά την επιστροφή και την μελέτη των φωτογραφιών και των βίντεο που έχω πάρει, επακολουθεί εκτεταμένο διάβασμα σχετικά με τον τόπο και την ιστορία του, που καταλήγει σε ένα κείμενο που δημοσιεύω με επιλεγμένες φωτογραφίες , γράφοντας και τι αυτές απεικονίζουν.
    Έτσι τελικά γίνεται ένα ξεκαθάρισμα και ταξινόμηση του πλήθους των νέων εικόνων που έχει δει κανείς. Οι περισσότεροι θα έχουν διαπιστώσει πως επιστρέφοντας από ένα ταξίδι προσπαθούν πολλές φορές να θυμηθούν που και πότε είδαν κάτι που έχει καταγραφεί στην μνήμη τους, αλλά χωρίς αυτή να έχει καταγράψει επακριβώς το μέρος.
    Έτσι όταν μετά καιρό ανατρέχω σε παλιότερα κείμενα διαπιστώνω πόσα έχω ξεχάσει από τότε.
    Τέλος μια ακόμα ευχαρίστηση που έχω πάρει από αυτά τα κείμενα είναι τα ευχαριστώ μερικών μελλοντικών ταξιδευτών που τα έχουν διαβάσει και τους έχουν βοηθήσει για το ταξίδι τους εκεί.
    Μεταφέρω ενδεικτικώς μερικά (με την ορθογραφία τους):
    -Το ταξίδι στην Ρουμανία το φωτοτύπισα και το πήρα μαζί μου όταν πήγα και εγώ εκεί. Ήταν καλύτερο από ταξιδιωτικό οδηγό γιατί όλα τα πρακτορεία λίγο πολύ στα ήδια μέρη σε πηγαίνουν.
    -Τα άρθρα σας για όλα τα μέρη της Πολωνίας που περιγράφετε με βοήθησαν πολύ στη προετοιμασία του ταξιδιού μου τις προσεχείς μέρες, μεστά και κατατοπιστικά. Ευχαριστώ πολύ.
    -Η ξενάγησή σας είναι άκρως κατατοπιστική, η περιγραφή, τα ιστορικά στοιχεία, οι φωτογραφίες είναι εξαιρετικές. Σας αξίζουν πολλά συγχαρητήρια!!!!!!!!!!!!!

  16. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!

    Να προσθέσω στις ενστάσεις και την κατηγορία εκείνη των αναγνωστών που δεν έχουν τη δυνατότητα να ταξιδέψουν οι ίδιοι, οπότε ταξιδεύουν μέσα από τα κείμενα και τις φωτογραφίες.

    Συμφωνώ πάντως πως δεν είναι πάντα χρήσιμο ή απαραίτητο να μοιράζεται κανείς τα ταξίδια του. Αν δεν δίνουν έναυσμα για συγγραφή, ή αν τα βιώνει κανείς με τρόπο τέτοιο που η αναφορά σε αυτά να είναι ένα είδος ιεροσυλίας, παραβίασης δηλαδή της ιδωτικότητας, το κατανοώ απολύτως.

    Από την πλευρά μου πάντως (και αφού σημειώσω πως το τελευταίο λογοτεχνικό μου κείμενο ήταν η Έκθεση στις Πανελλαδικές, τότε με την αρωγή και την ευδοκίμηση), στο πρώτο μου ταξίδι στην Ευρώπη, αισθάνθηκα την ανάγκη να καταγράψω λίγο κείμενο δίπλα στις φωτογραφίες, τότε που οι φωτογραφίες έβγαιναν σε φιλμ. Δεν θα το δημοσιοποιούσα ποτέ (ειδικά διαβάζοντάς το εκ των υστέρων), είναι περισσότερο σημειώσεις προς τον μελλοντικό εαυτό μου.

  17. Alexis said

    Ωραίο μέρος. Έχω πάει πέρσι, το φέρι είναι πραγματικά μια «σανίδα» όπως λέει ο Νικοκύρης, βγαλμένο από άλλες εποχές.
    Όμορφο μέρος, αν και δεν συμμερίζομαι απόλυτα τον ενθουσιασμό τού Νικοκύρη, δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα ούτε με τη βλάστηση ούτε με το τοπίο.
    Ολόκληρη η παραλιακή διαδρομή από Άγίους Σαράντα προς Βουθρωτό είναι πολύ όμορφη με ταβερνάκια, ξενοδοχεία και ωραίες παραλίες.
    Οι Άγιοι Σαράντα με απογοήτευσαν, θυμίζουν ελληνικό παραθεριστικό κέντρο της δεκαετίας του ’70 (Λούτσα, ας πούμε). Άναρχη δόμηση, φτηνιάρικα μαγαζιά και πολύ κιτς. Ο Καλογιάννης λείπει, να βγει να τραγουδήσει το «Ντου γιου λάικ μαμαζέλ δη γκρις»

  18. Γιάννης Ιατρού said

    Χαιρετώ

    Νίκο ευχαριστούμε πολύ και καλά να περνάς. Μέρη γενικά με πολύ ενδιαφέρον, λαογραφικό, ιστορικό, τουριστικό.
    Αλλά για την αρχαία πόλη Φοινίκη που ήταν εκεί (βλ. Πολύβιο αλλά και τον Νικόλαο Πολίτη, εδώ, σελ. 693 στο «Μελέται περί του βίου και της γλώσσης του ελληνικού λαού: Παραδόσεις – Μέρος Β») δεν γράφεις τίποτα, παρ΄ όλο που «ειδήμονες» 🙂 υποστηρίζουν πως απ΄εκεί κατέβηκε στη Θήβα ο Κάδμος …

  19. Aghapi D said

    10 Στον Κολωνό;
    Υπάρχει, νομίζω, και στην Κέρκυρα οδός Βουθρωτού

    Στο Η Οικογένειά μου και Άλλα Ζώα (και στις δύο συνέχειές του) ο ένας από τους τρεις αδελφούς, ο Λέσλι, πηγαίνει συχνά από την Κέρκυρα στην Αλβανία, ιδίως στα περίχωρα τού Βουθρωτού, και γυρνά με πλούσιο κυνήγι. Κάποια φορά επιστρέφει με ολόκληρο αγριογούρουνο και η μητέρα του κατατρομάζει με το μέγεθος 🙂

    Στο Βουθρωτό πήγα πριν από χρόνια, έγραψα μάλιστα και σχετική παρουσίαση σε ένα Ιδεοδρόμιο, αλλά ο Χρηστάκης έφριξε – αν και το δημοσίευσε- επειδή ήταν σαν μαθητική έκθεση. Είχε δίκιο 🙂

  20. Aghapi D said

    Στα χρόνια του μύθου, ο Έλενος, γιος του βασιλιά της Τροίας, Πρίαμου, κυνηγημένος πρόσφυγας μετά την κατάκτηση της πόλης του από τους Έλληνες, θυσίασε εδώ έναν ταύρο για να εξευμενίσει τους θεούς. Ο ταύρος, πληγωμένος βαριά, μουγκρίζοντας έτρεξε, αφιονισμένος κατρακύλησε προς τη θάλασσα. Το μέρος όπου ο άγριος «βους» ξεψύχησε, ο Έλενος- όπως μας διασώζει το γεγονός αναμιγνύοντας φαντασία και ιστορία ο μεγάλος Ρωμαίος ποιητής Βιργίλιος- το ονόμασε Βουθρωτό.
    Πηγή: Himara.gr | Ειδήσεις απ’ την Βόρειο Ήπειρο

  21. loukretia50 said

    Γειά σας συνταξιδιώτες!
    Δεν έχω πάει στο Βουθρωτό, δεν είχα ιδέα πού βρίσκεται, το δρόμο όμως τον έχω συναντήσει.

    Ταξίδεψα σε μικρή ηλικία για πρώτη φορά μακριά, με τον Καζαντζάκη και μαγεύτηκα. Κι ας μην είχα φωτογραφίες, έπρεπε να τις αναζητήσω για να έχω πλήρη εικόνα.
    Αγαπώ πολύ τα καλογραμμένα κείμενα που περιγράφουν άγνωστα μέρη και εντυπώσεις του περιηγητή, περιστατικά που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, την επαφή του με νέα πρόσωπα και άλλη κουλτούρα, τις συνθήκες ζωής των κατοίκων… δηλαδή σχεδόν τα πάντα!
    Ειδικά αν είναι απίθανο να κάνω εγώ ένα τέτοιο ταξίδι.

    Προσωπικά έκανα ό,τι κι ο Αθεόφοβος, (πολύ ενδιαφέρον μπλογκ), ήθελα οι πρώτες εντυπώσεις να μην επηρεάζονται από τη γνώμη των άλλων και μόνο μετά διάβαζα τα πάντα.
    Αυτό βέβαια μου στοίχισε μεγάλη ταλαιπωρία και χάσιμο πολύτιμου χρόνου σε πολλές περιπτώσεις, γιατί από ξεροκεφαλιά δεν ακολουθούσα την πεπατημένη, δε συμπαθώ να τρέχω αγεληδόν κι έχω μεγάλη ιδιοτροπία με τους ξεναγούς. Μάλλον απαιτήσεις – αν δε μπορούν να δείχνουν στοιχειώδες ενδιαφέρον, κατανοητό ως ένα σημείο, η επανάληψη φθείρει, τουλάχιστον να είναι τυπικοί και ενημερωμένοι.
    Και δε θέλω ξεναγό σε μουσείο, συχνά ούτε σε αρχαιολογικό χώρο, προτιμώ να εστιάζω όπου θέλω.
    Και μου αρέσει να περπατάω ανεξάρτητα από γκρουπ ή και παρέα για να επισκεφθώ κάτι που μ΄ενδιαφέρει – ή νομίζω!
    Μόνο που η εξερευνήτρια χάνονταν γιατί πάντα ρεμβάζει, οπότε δικαίωνε τον ειρωνικό χαρακτηρισμό «ταχυδρομικό περιστέρι».
    Με τα χρόνια έμαθα ποιες πληροφορίες πρέπει να ζητήσω από πριν.
    Και πως όταν σου λένε «θα μπερδευτείς, μην πας!» μπορεί νάχουν και δίκιο!

    (ουπς! σινδόνη!)

  22. loukretia50 said

    Νομίζω πως αυτό χρειάζεται εδώ

  23. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @22,

    σε αυτό είχα αναφερθεί στο @3, ευχαριστώ!

  24. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Αλβανία δεν έχω πάει αλλά θα μου άρεσε ένα ταξιδάκι στο Βερολίνο.

    https://www.imerodromos.gr/9-mai-1945-ayti-einai-i-simaia-mas/

  25. loukretia50 said

    23. Μου δώσατε άλλοθι!

  26. William T. Riker said

    Προσπάθησα πριν να βάλω το σύνδεσμο για ένα βιβλίο, αλλά φαίνεται ότι μου το έπιασε η περίφημη μαρμάγκα. Οπότε το ξαναβάζω:
    https://www.docdroid.net/

  27. William T. Riker said

    Ελπίζω ότι αυτή η φορά θα είναι η τυχερή:
    https://www.dropbox.com/s/gcxwoh1peygz4u8/Hodges%2C%20Byzantine%20Butrint.pdf?dl=0

  28. Καλημέρα,

    ΠΡΟΣΟΧΗ: Ακολουθεί σεντονάκι, αλλά θα το κόψω και θα βάλω επικεφαλίδες, διαβάζετε ό,τι προαιρείσθε.

    Ταξιδιωτικά κείμενα.

    Κι αν έχω γράψει ταξιδιωτικές εμπειρίες. Και στα δυο μου μπλογκ. Στα «Γράμματα απ’ τη Γερμανία» έβαζα αρκετές φορές τις εντυπώσεις μου απ’ τα μέρη που ζούσα ή επισκεπτόμουνα. Κι όταν ξεκίνησα το γευστικό μπλογκ, πάλι για ταξίδια είπα να γράφω, μόνο που αυτή τη φορά θα είχε και γευστικά ταξίδια κι όχι μόνο σ’ άλλα μέρη (που αρκετές φορές κι απ’ αυτά είχα τις γεύσεις τους).
    Κάοια στιγμή σταμάτησα. Και γιατί κουράστηκα να γράφω τακτικά (να γιατί θαυμάζω τον Νικοκύρη για το κουράγιο του) και γιατί οι συνταγές που χρησιμοποιώ μου τελειώσανε (αρκετές φορές σκέφτηκα να βάλω τις υπόλοιπες, έτσι σκέτα, ασχολίαστες αλλά όλο λέω πως δεν έχει νόημα) αλλά και γιατί σέρνεται φθόνος, όπως λέω. Υπάρχει μια ζήλια από αυτούς που βλέπουν κάποιον να ταξιδεύει (το γεγονός πως εγώ επιλέγω να ξοδεύω λεφτά σε εκδρομές κι όχι με άλλους τρόπους είναι περίεργο, ίσως γιατί οι περισσότεροι θεωρούν δεδομένο πως οι άλλοι τρόποι υπάρχουν ντε και καλά).
    Πάντως, πάντα χαίρομαι να διαβάζω καλογραμμένα ταξιδιωτικά κείμενα και πολλές φορές σε ταξίδια μου ξεσήκωσα ιδέες απ’ αυτά. Απ’ τον Αθεόφοβο σίγουρα (αν και κάποια κείμενα τα διάβασα εκ των υστέρων και μούμεινε η σύγκριση 🙂 ). Αν ένα κείμενο είναι για τον μαζικό τουρισμό, το προσπερνάω, μιας και τις εκδρομές μου συνήθως τις κανονίζει το Μαλλιαρός – τράβελ που έχει ιδιαίτερα γούστα, θέλει να πηγαίνει κι από μέρη που δεν συχνάζουν οι πολλοί ή να βρίσκει σημάδια που έχουν χαθεί (π.χ. όχι το τείχος του Βερολίνου που διαφημίζεται, πως ναι είχαμε, να εδώ ήτανε, αλλά τώρα χτίσαμε πάνω του πολυκατοικίες, αλλά της Βαρσοβίας, του γκέτο, που έχει μείνει ένα ελάχιστο κομμάτι κι αυτό σε μια αυλή πολυκατοικίας – αν υπάρχει ακόμα σήμερα).

    Συνεχίζεται

  29. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Αχ αυτό το ιστολόγιο, αυτός ο Νικοκύρης! Μας πάει και εκδρομή, ίσαμε να πάμε.Αν είχαμε τον «οδηγό» αυτόν πριν λίγα χρόνια που βρεθήκαμε Ηγουμενίτσα, θα πηγαίναμε αντί Κέρκυρα ξανά.
    Ευχαριστούμε! Ευχές για την παραμονή στη Θεσσαλονίκη. Με κράτει τα μεζεκλίκια 🙂

    10 Κουνελό κ 19 Αγάπη, οδός Βουθρωτού
    Ναι! Στον Κολωνό! Από κει ανεβαίναμε, είτε εκδρομή με το Γυμνάσιο, είτε στα σκασιαρχεία μας, στο λόφο Κολωνού* ! Τρία στενά παράλληλα ,κάθετα στη Λένορμαν: Βουθρωτού, Βραχωρίου, και Καπανέως. Ήταν και γειτονιά μου τότε εξάλλου κι ακόμη έχουμε ακίνητο εκεί και κατεβαίνω πότε πότε. Κοντά στο καλό θέατρο «Επί Κολονώ» .
    Το αξιοσημείωτο είναι ότι για το Βουθρωτό, έμαθα πρώτη φορά ακριβώς αναζητώντας αργότερα, από πού πήρε τ΄όνομα αυτός ο δρόμος, όπως και για τους άλλους δυο παράλληλους. (ΒουΡθρωτού, για κάποιο λόγο λέγαμε ,όλες, λάθος το δρόμο,ακόμη κι αυτές που μέναμε πιο κει ) .
    Τότε δεν είχε αναπλαστεί η Ακαδημία Πλάτωνος και ήταν το πιο κοντικό αλσύλλιο 🙂 .

    Γιάννη Ι. Είσαι δω;

  30. Πάνος με πεζά said

    Στη Σαγιάδα είχαμε κατεβεί σε ένα διαγωνισμό για την κατασκευή Μεθοριακού Σταθμού (βλ. «Αλέξης»…) γύρω στο 98-99. Δεν ξέρω αν φτιάχτηκε… (θα πείτε, μπες ρε @#$!@#$ στο Google να δεις !)

  31. Πάνος με πεζά said

    Κι όπως λέει ο ρουφιάνος Γκούγκλης, το 2002 ήταν φρεσκοπαραδομένος (βλέπω κατήμαύρη άσφαλτο)…

  32. Πώς βρέθηκα στο Βουθρωτό (ή η προσφορά των ΜΚΔ – κοινώς σοσιαλ-μίντιων).

    Μια μέρα συναντήθηκα με τον Νίκο και του λέω πως μετά το Πάσχα θα πάμε στα Γιάννενα. Με ρωτάει λοιπόν αν είναι εφικτό ένα ταξίδι στην Αλβανία από κει. Η απάντησή μου είναι πως το μόνο που χρειάζεται είναι η πράσινη κάρτα του αυτοκινήτου κι όλα γίνονται. Τόχα κι εγώ στο νου μου να κάνω μια βόλτα μέχρι Αργυρόκαστρο, αν και δεν τόχα ακόμα μολογήσει στη Μαρία που ήξερα πως θα είχε αντιρρήσεις.
    Η κουβέντα έμεινε εκεί. Αργότερα θυμήθηκα για τα αναμμένα φώτα (είχα περάσει από Αλβανία δυο φορές κι είχα εισπράξει σχετική παρατήρηση, κι όταν λέμε φώτα εννοούμε τα μεσαία, όχι τα μικρά) αλλά ήταν αργά.
    Ο Νικοκύρης όμως είναι πνεύμα ανήσυχο (ως γνωστόν) κι έτσι έκανε το ίδιο ερώτημα στο φέισμπουκ. Εκεί του απάντησαν διάφοροι και κάποιος συνέστησε το Βουθρωτό. Δεν είχα ιδέα τι ήταν και που ήταν. Αλλά μιας και φαινόταν πως είναι στο δρόμο μας σκέφτηκα να το εντάξω κι εγώ στο πρόγραμμά μου κι έτσι έκανα (με λίγο διαφορετικό δρομολόγιο απ’ του Νίκου).

    Έτσι, μια κουβέντα εδώ, μια ανάρτηση στα ΜΚΔ εκεί κι ένα σχόλιο παραπέρα μ’ έφεραν στο Βουθρωτό!

  33. Μαρία said

    Το Βουθρωτόν της Ηπείρου μαθαίναμε στην ιστορία κι έτσι για πολλά χρόνια πίστευα οτι το Βουθρωτό βρίσκεται ακόμα στη Θεσπρωτία 🙂
    Ο δρόμος Σαράντα – Βουθρωτό κατασκευάστηκε για χάρη του Χρουτσόφ https://www.penn.museum/sites/expedition/nikita-khrushchevs-visit-to-butrint/

  34. Και μια σύντομη περιγραφή της δικής μου εκδρομής.

    Όπως είχα γράψει μπήκα από Κακαβιά σε ελάχιστο χρόνο. Πήγα μέχρι το Αργυρόκαστρο (καλός δρόμος, αν και χρειάζονται χαμηλές ταχύτητες λόγω διασταυρώσεων – κι υπάρχει αρκετή αστυνόμευση) βλέπαμε δίγλωσσες πινακίδες προς τα χωριά της περιοχής (που στις περισσότερες περιπτώσεις τα ελληνικά ήταν μαυρισμένα με σπρέι). Το Αργυρόκαστρο πανέμορφο (η παλιά πόλη εννοείται) και με διάφορα έργα ανάπλασης. Συνεννοηθήκαμε σε άψογα ελληνικά, αν και με ανθρώπους που δεν είχαν φύγει ποτέ από κει (ναι, στα δυο μαγαζιά που μπήκαμε πέσαμε σε Βορειοηπειρώτες – ο ένα είχε και τη σχετική εφημερίδα στον πάγκο του). Αγοράσαμε πράγματα που έκαναν 350 και 400 λεκ αντίστοιχα και δώσαμε και τις δυο φορές από 3€ (στρογγυλοποίηση πότε προς τα πάνω, πότε προς τα κάτω, συνολικά μία η άλλη μας ήρθε).

    Από Αργυρόκαστρο τραβήξαμε προς Αγίους Σαράντα. Χάλια δρόμος (πολλές στροφές κι αρκετά στενός), δεν μας εντυπωσίασαν κιόλας, η παραλία μπορεί να ήταν όμορφη αλλά η διαδρομή προς νότο που ακολουθήσαμε ήταν γεμάτη καινούρια ξενοδοχεία, της χλίδας και της γκλαμουριάς, κι εμείς δεν εντυπωσιαζόμαστε μ’ αυτά. Κάποια στιγμή περάσαμε προς τη λιμνοθάλασσα και τα Εξαμίλια και φτάσαμε στο Βουθρωτό.
    Στον αρχαιολογικό χώρο ρώτησα αν μπορούσα να πληρώσω με κάρτα κι η απάντηση της ταμία ήτανε πως δεν χρειαζόταν να πληρώσω καθόλου – ήταν Πρωτομαγιά και ελεύθερη είσοδος! Ο χώρος μας μάγεψε, μπορείς να περιηγηθείς μέσα στα αρχαία, να περπατήσεις πάνω τους (ακόμα δεν έχουν βάλει κορδόνια που να σ’ οδηγούν να τα βλέπεις από μακρυά μόνο). Βρήκαμε κι εμείς το ελληνικό φυλλάδιο (ανάμεσα σε καμιά δεκαριά γλώσσες), γέλασα κι εγώ με κάποια σημεία του μεταφραστηριού, αλλά δεν στάθηκα σ’ αυτά, αντίθετα εκτίμησα το γεγονός πως μπορούσα να τα διαβάσω απευθείας στη γλώσσα μου κι όχι να μεταφράζω από τα αγγλικά (όπως συνήθως, κι εμένα τα αγγλικά δεν είναι και της καλύτερης ποιότητας).
    Δεν θα πως παραπάνω για το χώρο, νομίζω πως ο Νίκος τα είπε όλα, να συνεχίσω με την επιστροφή. Περάσαμε με το πέραμα (τη σανίδα που λέει, είναι τέτοια όπως κάποτε στη Λευκάδα ή ακόμα για το Νησί στα Γιάννενα, μόνο που στο τελευταίο το χρησιμοποιούν μόνο οι κάτοικοι που χρειάζονται να μεταφέρουν κάτι με αυτοκίνητο, π.χ. οικοδομικά υλικά). 5€ ή 700 λέκια το πέρασμα (αν και, δεν είμαι σίγουρος αν τα πλήρωναν οι Αλβανοί, έτσι κι αλλιώς εισιτήριο στο χέρι μου δεν πήρα).
    Ο δρόμος για αρκετά χιλιόμετρα χάλια μαύρα, εκτός από στενός ήταν και γεμάτος τρύπες, αλλά πιο σύντομος (φαντάζομαι) απ’ το να κάνω τον γύρω της λίμνης, χώρια που δεν μ’ αρέσει να ξαναπερνάω απ’ τα ίδια μέρη.
    Στο τελωνείο φάγαμε πολύ ώρα (οι Αλβανοί τελωνειακοί μου θύμισαν τους αντίστοιχους της Ουγγαρίας που βγαίνοντας απ’ την χώρα κοιτάνε τ’ αυτοκίνητο και ρίχνουν και μια ματιά στο πορτμπαγκάζ, τώρα τι καταλαβαίνουν κοιτάζοντάς το μόνο, δεν το ξέρω) και μπήκαμε στην Ελλάδα με έναν μέτριο δρόμο μέχρι την Εγνατία (μετά ποιος μας έπιανε).

    Να σημειώσω πως έλεγα πως θα φουλάριζα στην Αλβανία, αλλά δεν το έκανα μιας και η τιμή στο ντίζελ (που χρησιμοποιώ) ήταν ίδια (ή και πιο ψηλή) με την τιμή στην Ελλάδα και με την βενζίνα (στο 1,36 – 1,40 όλα) άρα αν είχα βενζίνα σίγουρα θα συνέφερε (καλά, δεν συζητώ για το γκάζι που ήταν στα 50 – 60 λέκια, δηλ, το πιο ακριβό μισό ευρώ).

    Ευχαριστώ για την κατανόηση,

    Τέλος 🙂

  35. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Η ελ-βίκι λέει «του Τεπελένι»
    (συν ιστορικώ και γλώσσα κίνει 🙂 )

    «Το 1797 το Βουθρωτό τέθηκε υπό γαλλικό έλεγχο, όταν παραχωρήθηκε στη Βενετία από το Ναπολέοντα ως μέρος της συνθήκης του Κάμπο Φόρμιο. Το 1799 ο Οθωμανικός και τοπικός κυβερνήτης Αλή Πασά του Τεπελένι κατέκτησε την πόλη, η οποία έγινε μέρος της αυτοκρατορίας μέχρι την ανεξαρτησία της Αλβανίας το 1912. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, η θέση της αρχικής πόλης είχε παραμείνει αχρησιμοποίητη για αιώνες και ήταν περιτριγυρισμένη από βάλτους.

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%92%CE%BF%CF%85%CE%B8%CF%81%CF%89%CF%84%CF%8C

  36. ΣΠ said

    Στην Σερβία και στην Κροατία επίσης τα αυτοκίνητα πρέπει να έχουν τα φώτα αναμμένα όταν κινούνται ακόμα και την ημέρα.

  37. leonicos said

    οι συμπατριώτες μας συνηθίζουν να σνομπάρουν ό,τι είναι αρχαιολογικό και ξένο, χειρότερα αν είναι των γειτόνων μας

    Βασικό λάθος!!!!

    οι συμπατριώτες μας συνηθίζουν να σνομπάρουν ό,τι είναι αρχαιολογικό ΓΕΝΙΚΑ

  38. leonicos said

    Η Αλβανία έχει πολλή Αρχαιολογία και καλούς αρχαιολόγους.
    διαβάζω αρθρα τος συχνά.

  39. Alexis said

    #36: Και στη Βουλγαρία. Πολύ εύκολα μπορεί να ξεχαστείς και να την πατήσεις.
    Νομίζω ότι υπάρχει σχετική Οδηγία της Ε.Ε. και κάποιες χώρες ( μερικές και εκτός Ε.Ε.) έχουν σπεύσει να την εφαρμόσουν.

  40. 36 Βγαίνοντας απ’ την Ελλάδα και μέχρι να μπεις σε Γερμανία ή Αυστρία, τα φώτα πρέπει να είναι αναμμένα συνέχεια (σ’ όλες τις ενδιάμεσες χώρες υπάρχει η σχετική σήμανση μπαίνοντας στα σύνορα: όλη η πρώην Γιουγκοσλαβία που μάλλον το είχε σαν ενιαία και το κράτησαν και τα διάδοχα κράτη, Ουγγαρία, Τσεχοσλοβακία – πάλι η παλιά κατάσταση μάλλον συνεχίζεται). Απλά στην Αλβανία μου έκαναν παρατήρηση δυο φορές να είναι τα μεσαία. Ίσως αλλού τα είχα ήδη, ίσως δεν έτυχε. Είναι κι άλλες χώρες.τώρα που το ψάχνω βλέπω και την Ιταλία αλλά δεν θυμόμουν κάτι τέτοιο.

  41. Γιάννης Ιατρού said

    40: Έτσι. Κι εδώ δεν απαγορεύεται, εγώ το κάνω. Καλό κάνει, σε βλέπουν και τους βλέπεις καλύτερα. Αλλά εδώ στην Ελλάδα δεν το συνηθίσουμε, για να μην καίμε ρεύμα 🙂 🙂 🙂

  42. Γιάννης Ιατρού said

    29: Τέλος Τώρα ναι 🙂

  43. loukretia50 said

    Βρήκα αυτό, άρθρο και το σχετικό βιβλίο
    THE GODDESS OF BUTRINT: A MYTHOLOGICAL PARADIGM
    «The object (no. inv. 1227), the so-called head of “Goddess of Butrint» and the head of «Apollo, the Anzio»s type», was discovered in the area of the theatre of Butrint during the excavation campaign (1928) by Luigi Maria Ugolini. In addition to the head, a large set of sculptures were discovered. After a detailed examination of them, Ugolini combined the head with one of the found statues, that of the «Nemesis of Rhamnous» type, and called the whole statue “Goddess of Butrint». It is being said that in 1930 the head was presented to Mussolini by King Zog, but the whole statue, head-and-body, has been displayed to the Albanian pavilion of the ‘Mostra d’Oltremare’ in Naples in 1940. The body don»t seem to have been returned to Albania, because it was destroyed by allied bombardment in 1943, whereas the head of «Goddess of Butrint» has been returned in 1982. …»

    https://zenodo.org/record/1478167#.XNREK-UzZdg

  44. ΣΠ said

    40
    Στην Ιταλία είναι υποχρεωτικά στους αυτοκινητόδρομους αλλά όχι μέσα στις πόλεις.

  45. Γιάννης Ιατρού said

    43: Όντως ‘Θεά’, κρίμα που καταστράφηκε το υπόλοιπο (αν όντως ήταν πραγματικά από το ίδιο άγαλμα)

  46. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Μα «Κουλτουρο-τουριστικό»!!!
    Είναι αυτό απλοποίηση της γλώσσας;

    Βλέπω στον ελληνικό Κ.Ο.Κ. ότι περισσότερο ασχολείται με την απαγόρευσηι της χρήσης φώτων.

  47. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Βουθρωτός, τραυματισμένος ταύρος λέει. Όντως;

    Στο μεταξύ άκουσα τον Πολάκη. Καλός είτανε.

    Ντόρα τώρα τώρα

  48. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    46 Κουλτουριστικό 🙂

    https://scontent.fath3-4.fna.fbcdn.net/v/t1.0-9/11062337_1125946350767318_2541371208122365260_n.jpg?_nc_cat=103&_nc_ht=scontent.fath3-4.fna&oh=a2b8f903fe2fbfce0c0ecdac3c174e41&oe=5D5A4298

  49. Jane said

  50. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «…Το ελληνικό ημερολόγιο του Βουθρωτού είναι ο αρχαιότερος γνωστός υπολογιστής (ο λεγόμενος Μηχανισμός των Αντικυθήρων)… »
    https://www.thepressproject.gr/zin5/details.php?aid=114933
    Για πείτε περσότερα. Αυτό ηύρα γκουκλάροντας
    http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=110891

  51. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    48 Κουλτουρέκια… είναι πιο χορταστικά!

  52. Γιάννης Ιατρού said

    Για να πάρουμε μια γενική ιδέα, που πήγε ο Νίκος 🙂

  53. ΣΠ said

    50
    Έφη, αυτή είναι η πιο πρόσφατη δημοσίευση για τον μηχανισμό των Αντικυθήρων:
    Paul Iversen, «The Calendar on the Antikythera Mechanism and the Corinthian Family of Calendars», Hesperia 86 (2017): 134–141.
    Αν σε ενδιαφέρει, μπορείς να την βρεις εδώ: https://sci-hub.tw/10.2972/hesperia.86.1.0129
    Παραθέτει πειστικά επιχειρήματα ότι ο μηχανισμός κατασκευάστηκε μεν στην Ρόδο αλλά για κάποιον πελάτη από την Ήπειρο.

  54. Γιάννης Ιατρού said

    50: ΕΦΗ, δες εδώ.

  55. Alexis said

    #49:

    Η ΛΙΤΑΝΕΙΑ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ

    Μ’ όλα μου τα βαριά χαρτιά, της αριστεροσύνης
    γουστάρισα ρε μάγκες μου μια ψήφο εμπιστοσύνης.

    Με αφορμή το κράξιμο στο σύντροφο Πολλάκη
    βρήκα ευκαιρία τέλεια να κάνω παιχνιδάκι

    Και μπαίνω μέσα στη Βουλή μ’ όλη την κομπανία
    κι αρχίζει η συζήτηση μέσα στη φασαρία

    Να ‘σου κι ο Κούλης παρακεί με ηθικό κομμάτια
    απ’ τη βαβούρα την πολλή του γούρλωσαν τα μάτια

    Μ’ αρπάζει το μικρόφωνο σαν πήγα να μιλήσω
    «Έχω σειρά τώρα κι εγώ λίγο να κυβερνήσω!»

  56. Κιγκέρι said

  57. Jago said

    Πάει και ο Γιάννης Ιωάννου, που ο Νικοκύρης πολλές φορές έβαζε σκίτσα του…

    https://www.efsyn.gr/tehnes/media/194540_kalo-taxidi-gianni-ioannoy

  58. 57 Όχι ρε γμτ! 😦

  59. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    53, 54
    Ευχαριστώ!

    51
    Αυγοκουλτούρα!

  60. Γιάννης Κουβάτσος said

    57: Το πρότυπο του αδέσμευτου σκιτσογράφου…Δικός μας άνθρωπος…

  61. Σταματίνα said

    Πολύ ωραίο μέρος, σας ευχαριστούμε για τις φωτογραφίες . Φαίνεται ότι περάσατε όμορφα.

  62. sarant said

    Kαλησπέρα πλέον, και ευχαριστω για όλα τα σχόλια!

    3 Όχι, δεν το είδαμε το ψηφιδωτό

    14 Ότι έχει κουνουπια, έχει.

    15 Μπορεί και να έχεις δίκιο, άλλωστε το γράφει και ο Γιάννης στο 1ο σχόλιο

    19 Να τη δημοσιεύσουμε 🙂

    27 Καλά έκανες που επέμεινες, ευχαριστούμε!

    28κε Εσυ το ήξερα πως θα έγραφες 🙂

  63. sarant said

    Και συνεχίζω

    29 Πέρα από τα μεζεκλίκια, ο μεγαλύτερος φόβος αυτές τις μέρες είναι τα βιβλία

    36 Εγώ στην Εσπερία συνήθως έχω τα φώτα αναμμένα τη μέρα, όπως και οι περισσότεροι συνοδηγοί. Μου έχει γίνει συνήθεια και τ’ ανάβω με το που βάζω μπρος το αμάξι. Βέβαια, με την alleged day που έχουμε πολλές μέρες, χρειάζεται.

    50-53 Ευχαριστούμε -πώς θα τα διαβάσουμε όλα αυτά, άλλο ζήτημα.

    57 Μόλις το έμαθα και φαρμακώθηκα….

  64. 62 τέλος: Αφορμή νεγύρευα, που λένε και στο χωριό μου (χμ, τώρα διαπιστώνω πως δεν ξέρω πώς να το γράψω: αφορμή εγύρευα; αφορμ’ εν εγύρευα; μάλλον το τελευταίο, = αφορμή δεν γύρευα).

  65. Alexis said


    Εδώ μια δική μου φωτογραφία από την περιοχή, με το φέρι-σανίδα εν δράσει…

  66. nikiplos said

    57@, 58@, 63@
    Τον τελευταίο χρόνο ούτε οι χημειοθεραπείες του έκαναν κάτι… Δυστυχώς ήταν από τους λίγους ευφυείς σύγχρονους γελοιογράφους, όπως και ο Γιάννης Καλαϊτζής… Καλό Παράδεισο…

  67. sarant said

    64 Αυτό εννοείς ή «αφορμή γύρευα» (δηλαδή ήθελα να γράψω και μου έδωσες την αφορμή;)

  68. 67 Αυτό θέλει να πει, αλλά το λέει αρνητικά – ειρωνικά (έτζιξές μι τσ’ έγειρα είναι η συνέχεια, δηλ. μ’ άγγιξες, μ’ ακούμπησες και βρήκα την ευκαιρία να γύρω).

  69. Γιάννης Ιατρού said

    Για τον Ιωάννου: Όταν το διάβασα το απόγευμα στα έκτακτα των ειδησεογραφικών φαρμακώθηκα, 74 ετών, νωρίς έφυγε. Απ΄αυτούς που θα τους θυμόμαστε, απ΄αυτούς που γι αυτό δεν πεθαίνουν…

  70. loukretia50 said

    «Αφορμήν έν εγύρευα» – η δήλωση του Γιάννη
    Μα δηλαδή αν γύρευε, τι θάπρεπε να κάνει?
    Ίσως να ήρθε ο καιρός το μπλογκ του να ξυπνήσει
    γιατί o εξερευνητής το έχει παρατήσει!

  71. Πέπε said

    αφορμή ‘ν εγύρευα, μάλλον (όπου ‘ν = εν = δεν). Πού είναι το χωριό σου;

  72. sarant said

    Για τον Ιωάννου, επειδή δεν μπορώ να γράψω, όπως θα του ταίριαζε, άρθρο, ας δώσω ένα λινκ σε κάποια παλιά σκίτσα του

    http://www.sarantakos.com/asteia/iwan.html

  73. loukretia50 said

    Πέπε, δεν είμαι από Κρήτη – τονίζουμε το «δ»!
    To χωριό μου καλά κρατεί, αλλά το σκέτο «ν» μπορεί να θεωρηθεί ότι προστέθηκε χάριν ευφωνίας!

    (Η κόρη μου κάποτε έλεγε : νεν έχει!)

  74. 71 Ναι, μάλλον έτσι (Πλωμάρι, Λέσβου ή για την ακρίβεια Πλαγιά – Πλωμαρίου – Μυτιλήνης)

  75. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    53,54,56 Έστω «τσιμπητά» πήρα καλή δόση. Είχαν λοιπόν οι αρχαίες πόλεις κάθε μια δικό της ημερολόγιο! Η αποκωδικοποίηση του Μηχανισμού (τί θαύμα!) έδωσε στοιχεία που εντάσσουν και το Βουθρωτό στις τρεις πιθανές πόλεις (Κέρκυρα,Βουθρωτός και Ταυρομένιο)
    που μπορεί να τον παράγγειλαν αφού ταιριάζει και στο δικό του Ημερολόγιο. Η Ρόδος είχε σχολή μηχανικής και σκέφτομαι μην και τον έστελναν για τίποτε επισκευή όταν ναυάγησε!
    Είδα και τοντοκιμαντέρ της ΕΡΤ (στο 19:00 περίπου ξεκινά ο Μ.τ.Α), επέστρεψα στο νήμα και είδα το θάνατο του Ιωάννου και μου ΄ρθε νταμπλάς. Τί θα γίνει μ΄αυτόν τον κωλοκαρκίνο; 😦

  76. venios said

    Καλή σου ώρα, Γιάννη…

  77. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    EΕρασιτεχνικό συμπαθητικό βίντεο

  78. Λοζετσινός said

    Μεγάλη η θλίψη μου για το χαμό του Γιάννη Ιωάννου. Τα σκίτσα του έδειχναν πως ήταν άνθρωπος με πολύ βάθος
    Κάπου έχω τον Τρίτο δρόμο, πρέπει να τον ξαναδιαβάσω τιμώντας την μνήμη του.

    Νίκο βρήκα κι αυτό στο KLIK Magazine

    Γιώργος Βράτσος,

    Νερατζόκωλοι, καλαμαράδες και χαμουτζήδες: Πες μου από που κατάγεσαι να σου πω το παρατσούκλι σου
    ΕΛΛΑΔΑ | ΠΑΡΑΤΣΟΥΚΛΙΑ | ΚΑΤΟΙΚΟΙ

    Αθηναίοι: Γκάγκαροι. Ο όρος χρησιμοποιείται για τους παλιούς Αθηναίους κυρίως

    Αργίτες: Πράσα ή πρασάδες. Λόγω των πολλών καλλιεργειών πράσων στην περιοχή.

    Αρκάδες: Σκόρδα ή ζυγίδες. Το δεύτερο επειδή πουλούσαν αβγά με το ζύγι και όχι με το κομμάτι

    Αρτίνοι: Νερατζόκωλοι. Επειδή τα νεράντζια είναι τοπικό προϊόν.
    Βολιώτες: Αυστριακοί

    Βορειοελλαδίτες: Βούλγαροι

    Γιαννιώτες: Παγουράδες
    …………….

    Ρόδιοι: Τσαμπίκοι

    Σερραίοι: Ακανέδες
    Τρικαλινοί: Τυριά

    *Με πληροφορίες από το βιβλίο του Γιώργου Σαραντάκου «Η Γλώσσα έχει κέφια». Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου
    ……………………………………………………………………………………………………………………………………
    Σημείωση δική μου
    Το βιβλίο του Γιώργου Σαραντάκου πρέπει να είναι καλύτερο από κείνο του Νίκου Σαραντάκου 🙂 🙂

  79. Γιάννης Ιατρού said

    78: Ωχ, ρε τι γίνεται! Τον μπέρδεψε με τον ρεπόρτερ!

  80. Γιάννης Ιατρού said

    72: Να βάλω κι εγώ ένα απ΄ τα καλύτερα σκίτσα του Ιωάννου, όλα τά ΄χει μέσα!

  81. Γιάννης Ιατρού said

    Για όσους θέλουν την εικόνα (#77) του μωσαϊκού του Βουθρωτού σε καλή ανάλυση, *χωρίς* τις διάφορες παραβολές φωτο-πωλητών…. 🤤

  82. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Με την απώλεια και του Ιωάννου μετά τον Καλαϊτζή χάσαμε τους δύο κορυφαίους 😦

    Μην απελπίζεστε όμως, μας μένουν ο Χαντζόπουλος και ο Αρκάς (πικρή, φαρμακωμένη φατσούλα υπάρχει?)

  83. sarant said

    78-79 Ωχ, ανταγωνιστής αυτός ο Γιώργος 🙂

  84. Γιάννης Ιατρού said

    82 (80): το σκίτσο είναι από την υπόθεση με την δολοφονία του 15χρονου μαθητή Μιχάλη Καλτεζά, όπως την είχε δει τότε (εν έτει 1987 νομίζω) ο Ιωάννου.

  85. https://yannis-ioannou.com/2018/09/16/74/

  86. spyridos said

    84

    Το 1985 ήταν

  87. Γιάννης Ιατρού said

    86: Σωστά! Και το γράφει και στον σύνδεσμο που παραπέμπω… Άσε.. 🙂

  88. Λ said

    Στην Κύπρο το λέμε πολυ συχνά: αφορμήν εγύρευκες

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: