Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Λεξιλογώντας με τον Αστερίξ στον γύρο της Γαλατίας

Posted by sarant στο 15 Μαΐου, 2019


Εδώ και μερικά χρόνια έχω αρχίσει να παρουσιάζω περιπέτειες του Αστερίξ, ενός από τα πιο αγαπημένα μου κόμικς. Αρχικά αυτο γινόταν κάθε δίμηνο αλλά τελευταία έχει αραιώσει πολύ ο ρυθμος των δημοσιεύσεων.

Όπως έχω πει, με μια δόση υπερβολής βέβαια, οι 24 τόμοι του Αστερίξ (εννοώ την κοινή δημιουργία του Ρενέ Γκοσινί και του Αλμπέρ Ουντερζό) είναι μια από τις σημαντικότερες προσφορές της Γαλλίας στον παγκόσμιο πολιτισμό μεταπολεμικά. Τουλάχιστον η γενιά μου, που γνώρισε τον Αστερίξ στα φοιτητικά της χρόνια, τον αγάπησε σχεδόν ομόθυμα -και η ανταπόκρισή σας σε αυτές τις δημοσιεύσεις ήταν πολύ θετική, οπότε είχα πει ότι θα παρουσιάσω στο ιστολόγιο, έναν προς έναν, και τους 24 τόμους του Αστερίξ. Ήδη φτάσαμε στις 16 περιπέτειες δηλαδή στα δύο τρίτα.

Ξεκινήσαμε τον Οκτώβριο του 2014, με μια παρουσίαση της περιπέτειας Αστερίξ στους Βρετανούς και μετά με μια γενική παρουσίαση των πρωταγωνιστών του κόμικς. Τον Δεκέμβριο είχαμε τη δεύτερη περιπέτεια, την Κατοικία των θεών, τον Φλεβάρη 2015 είδαμε τον Μάγο (ή Μάντη) ενώ στα τέλη Απριλίου παρουσίασα τον «Αστερίξ στη χώρα των Ελβετών». Τέλη Ιουνίου 2015 παρουσιάστηκε Ο αγώνας των αρχηγών, η πέμπτη περιπέτεια της σειράς, αλλά στα τέλη Αυγούστου δεν είχαμε περιπέτεια για τεχνικούς λόγους. O κύκλος συνεχίστηκε στα μέσα Οκτωβρίου με τον Αστερίξ στην Κορσική και η τελευταία δημοσίευση για το 2015 ήταν την παραμονή των Χριστουγέννων με τον Αστερίξ Λεγεωνάριο. Το 2016 ξεκίνησε με την περιπέτεια Οβελίξ και σία τον Φλεβάρη, ενώ τον Απρίλιο ανέβασα το Δώρο του Καίσαρα. Τον Ιούνιο είχε πέσει πολλή δουλειά, τον Αύγουστο είχαμε το… θερινό ραστόνι (και θα ήταν ευκαιρία να βάλουμε τον Αστερίξ Ολυμπιονίκη, κρίμα), οπότε ξαναπιάσαμε το νήμα τον Οκτώβριο με την Ασπίδα της Αρβέρνης. ενώ τον Δεκέμβριο ακολούθησε το Χρυσό δρεπάνι. Πρώτη περιπέτεια του 2017, τον Φλεβάρη, ήταν το Μεγάλο ταξίδι, που συμπλήρωσε την πρώτη δωδεκάδα. Στη δεύτερη δωδεκάδα μπήκαμε τον Απρίλιο, με την περιπέτεια «Ο Αστερίξ και η Κλεοπάτρα». Μετά αραίωσαν οι ρυθμοί. Τον Αύγουστο του 2017 παρουσιάστηκε η περιπέτεια «Ο Αστερίξ και οι Γότθοι» ενώ τον Δεκέμβριο είχαμε ένα εμβόλιμο άρθρο, αφού παρουσιάσαμε την καινούργια (χωρίς Γκοσινί αλλά και χωρίς Ουντερζό) περιπέτεια «Ο Αστερίξ στην Ιταλία» που είχε πρόσφατα κυκλοφορήσει στα γαλλικά (ο ελληνικός τίτλος είναι δικός μου, αφού τότε δεν είχε κυκλοφορήσει στα ελληνικά το τεύχος -δεν ξέρω τελικά τι απόγινε). Το 2018 μία μόνο περιπέτεια παρουσιάσαμε, τον Απρίλιο, τον Αστερίξ στην Ισπανία.  Μετά σταμάτησα, αρχικά επειδή δεν είχα σκαναρισμένες περιπέτειες. Μετά βρέθηκαν σκαναρισμένες δυο περιπέτειες χάρη στον φίλο μας τον Χρήστο Τσατσαρώνη, αλλά εγώ πνιγόμουν. Τελικά, δεκατρείς μήνες μετά το τελευταίο αστεριξολογικό μας άρθρο, μπόρεσα σήμερα να συνεχίσω με την 16η περιπέτεια της σειράς. Η επόμενη που περιμένει είναι Ο Αστερίξ και η χύτρα που την έχει επίσης σκανάρει ο Χρήστος. Για τις άλλες, ελπίζω πως κάποιος θα φιλοτιμηθεί να σκανάρει τεύχη του Ψαρόπουλου που μας λείπουν (ο κατάλογος στο τέλος του άρθρου).

Θυμίζω ότι οι περιπέτειες του Αστερίξ κυκλοφόρησαν σε αυτοτελείς τόμους στα ελληνικά πρώτη φορά στα τέλη της δεκαετίας του 1970 από τις εκδόσεις Ψαρόπουλου (σε μετάφραση αρχικά του Κώστα Ταχτσή και μετά του Αργύρη Χιόνη) ενώ αργότερα κυκλοφόρησαν σε νέα μετάφραση (της Ειρήνης Μαραντέι) από τις εκδόσεις Μαμούθ, που είναι και η έκδοση που (νομίζω πως) βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο εμπόριο. Λέω «σε αυτοτελείς τόμους» διότι περιπέτειες του Αστερίξ σε συνέχειες είχαν δημοσιευτεί στα τέλη της δεκαετίας του 1960 στο περιοδικό «Αστερίξ».

Τη σημερινή περιπέτεια, όπως εκδόθηκε από τον Ψαρόπουλο, τη σκανάρισε ο Χρήστος όπως είπαμε, αν και η ποιότητα ίσως δεν είναι πολύ καλή (παρόλο που πήγε σε κατάστημα). Την ανέβασα σε έναν ιστότοπο φιλοξενίας, απ’ όπου μπορείτε να τη διαβάσετε ονλάιν ή να την κατεβάσετε.

Ο Αστερίξ στο γύρο της Γαλατίας είναι μια από τις πρώτες περιπέτειες της σειράς, συγκεκριμένα η 5η περιπέτεια από τις 24. Δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στο περιοδικό Pilote το 1963 αλλά σε βιβλίο δεν εκδόθηκε παρά το 1965. Ο γαλλικός τίτλος είναι Le tour de Gaule d’Astérix.

Φυσικά, η περιπέτεια είναι εμπνευσμένη από τον Γύρο της Γαλλίας, τον μεγάλο ποδηλατικό αγώνα που γίνεται κάθε καλοκαίρι στη Γαλλία και αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα αθλητικά γεγονότα της χρονιάς. Και πράγματι, στην περιπέτεια αυτή οι δυο ήρωες κάνουν τον γύρο του γαλλικού ή γαλατικού εξαγώνου αν και βέβαια όχι με ποδήλατο.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Στο ρωμαϊκό στρατόπεδο του Πετιμπόνουμ καταφθάνει ένας γενικός επιθεωρητής ειδικά επιφορτισμένος από τον Ιούλιο Καίσαρα να υποτάξει τους Γαλάτες. Επιτίθενται και φυσικά σπάνε τα μούτρα τους, οπότε ο γενικός επιθεωρητής διατάζει να περικυκλώσουν το γαλατικό χωριό με έναν πανύψηλο φράχτη. Ο Αστερίξ προκαλεί τον Ρωμαίο: αν καταφέρει, μαζί με τον Οβελίξ, όχι μόνο να περάσει τον φράχτη αλλά και να ταξιδέψει σε ολόκληρη τη Γαλατία και να φέρει ως ενθύμιο από μια γαστρονομική σπεσιαλιτέ κάθε πόλης, οι Ρωμαίοι θα γκρεμίσουν τον φράχτη. Ο επιθεωρητής δέχεται το στοίχημα και φυσικά δίνει εντολές στις κατά τόπους ρωμαϊκές φρουρές να συλλάβουν τους δυο Γαλάτες -και φυσικά οι Γαλάτες καταφέρνουν να ξεπεράσουν όλα τα εμπόδια, έχοντας τη βοήθεια των αντιστασιακών γαλατικών οργανώσεων σε κάθε πόλη, και να επιστρέψουν τροπαιούχοι στο χωριό.

Η διαδρομή είναι η εξής: Γαλατικό χωριό – Rotomagus (σημερινή Rouen) – Lutetia (Παρίσι, αγοράζουν ζαμπόν) – Camaracum (Καμπραί, αγοραζουν καραμέλες, τις «σαχλαμάρες» του Καμπραί) – Durocortorum (Ρεμς, αγοράζουν αφρώδες κρασί) – Divodurum (Μετς) – Lugdunum (Λιόν, αγοράζουν σαλάμι και κενέλ/quenelles, ένα περίεργο έδεσμα που ετυμολογείται από το γερμανικό κνέντελ αλλά δεν έχει και τόση σχέση μαζί του) – Νίκαια (αγοράζουν σαλάτα νισουάζ) – Μασσαλία (αγοράζουν μπουγιαμπέσα) – Tolosa (Τουλούζη, αγοράζουν σαλάμι) – Aginum (Agen, αγοράζουν δαμάσκηνα) – Burdigala (Μπορντό, αγοράζουν κρασί και στρείδια). Απο εκεί επιστρέφουν με το πλοίο στη Gésocribate (Le Conquet) και μετά στο χωριό.

Όπως λένε οι αστεριξολόγοι, οι Γκοσινί και Ουντερζό αρχικά είχαν σκοπό να βάλουν τους ήρωές τους να επισκέπτονται και άλλες πόλεις, αλλά συνειδητοποίησαν ότι θα ξεπερνούσαν τον αριθμό σελίδων της περιπέτειας.

Πρόκειται για μια περιπέτεια που αρέσει πολύ στους Γάλλους αναγνώστες επειδή αναδεικνύει πολλές πόλεις, την τοπογραφία τους και τις σπεσιαλιτέ τους. Ίσως όμως οι μη Γάλλοι, που δεν είναι εξοικειωμένοι με τη γαλλική ζωή, να μη γοητευθούν και τόσο. Πάντως, η περιπέτεια έχει και μερικές πολύ καλές «μη τουριστικές» σκηνές.

Επίσης, ο Γύρος της Γαλατίας είναι σημαδιακή περιπέτεια επειδή σε αυτήν εμφανίζεται πρώτη φορά ο Ιντεφίξ, ο σκύλος του Οβελίξ. Στις πρώτες τέσσερις (χρονολογικά) περιπέτειες δεν υπήρχε -και καθιερώθηκε κατά τύχη. Ο Γκοσινί στο αρχικό σενάριο είχε απλώς έναν σκύλο να περιμένει έξω από το αλλαντοπωλείο που επισκέφτηκαν οι δυο φίλοι στο Παρίσι για να αγοράσουν ζαμπόν και στη συνέχεια να τους ακολουθεί παντού, χωρίς όμως να συμμετεχει στη δράση καθόλου και χωρίς οι δυο φίλοι να του δίνουν σημασία. Μόνο στην τελευταία σελίδα, στο αποχαιρετιστήριο δείπνο, ο σκυλάκος γαβγίζει χαρούμενα και ο Οβελίξ, σαν να τον αντιλαμβανεται μόλις τώρα, του δίνει ένα κόκαλο.

Ο Γκοσινί έγραψε αργότερα ότι αυτό το έκαναν για πείραμα, για να δουν αν θα το προσέξουν οι αναγνώστες -το πρόσεξαν και το καλοπρόσεξαν και τους κατέκλυσαν με εκατοντάδες επιστολές. Μάλιστα, έγινε και διαγωνισμός μεταξύ των αναγνωστών του περιοδικού Πιλότ για το πώς θα ονομαζόταν το σκυλάκι και τελικά επιλέχτηκε το όνομα Ιντεφίξ (είπαμε, από την έμμονη ιδέα, idée fixe) που πρότειναν τέσσερις αναγνώστες. Από την επόμενη περιπέτεια (που ήταν Ο Αστερίξ και η Κλεοπάτρα) ο Ιντεφίξ παίρνει ρόλο πρωταγωνιστικό.

Στον Γύρο της Γαλατίας υπάρχουν πάρα πολλά πρόσωπα, οπότε αν θέλαμε να εξετάσουμε ολονών τα ονοματα, όπως έχω κάνει σε άλλες περιπέτειες, θα χρειαζόμασταν ολόκληρο άρθρο. Πάντως, ο Ρωμαίος γενικός επιθεωρητής, που έχει την ιδέα να φτιαχτεί ο φράχτης, ονομάζεται Fleurdelotus (άνθος του λωτού), το οποίο ο Χιόνης το αποδίδει Λούκιους Λελούδιους και η Μαραντέι, πιο πιστά, Λούκιους Λότους. Στη Μασσαλία, ο Γαλάτης ταβερνιάρης που βοηθάει τους δυο ήρωές μας λέγεται César Labeldecadix. Το επώνυμό του είναι λογοπαίγνιο με την οπερέτα La belle de Cadix (Η ωραία του Κάδιξ) και έχει αποδοθεί Καίσαρας Σαπουνοφουσκίξ από τον Χιόνη και Καίσαρας Κουτουκίξ από τη Μαραντέι.

Γιατί Καίσαρας;

Διότι, όπως βλέπετε, το πρόσωπο του Μαρσεγιέζου ταβερνιάρη είναι ίδιο με τον ηθοποιό Ραιμύ (Raimu) που ήταν πρωταγωνιστής στις τρεις περίφημες ταινίες της «μαρσεγιέζικης τριλογίας» του Μαρσέλ Πανιόλ προπολεμικά: Μαριούς – Φαννύ – Σεζάρ. Μάλιστα, και τα άλλα τρία πρόσωπα του σκίτσου είναι εμπνευσμένα από την παρέα που παίζει χαρτιά σε μια πασίγνωστη σκηνή της ταινίας Μαριούς, σκηνή που μπορείτε να τη δείτε εδώ (και που  έχει και γλωσσικό ενδιαφέρον διότι στο 2.43 χρησιμοποιείται η λέξη grec με τη σημασία ‘χαρτοκλέφτης’).

Το 1963 που γράφτηκε η περιπέτεια, όλοι σχεδόν οι Γάλλοι ήξεραν αυτή την κοσμαγάπητη ταινία. Και ο Πανιόλ, μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας, έκανε στον Γκοσινί το κοπλιμέντο: Τώρα που οι ήρωές μου πέρασαν σε ένα βιβλίο σαν το δικό σας, κέρδισαν την αθανασία, του είπε.

Εδώ ο Μαρσεγιέζος, με το απαραίτητο αξάν του Νότου, λέει ότι «Όταν κερνάω εγώ, οι άλλοι πίνουν. Ακόμα κι οι ξένοι από το Λούγκντουνουμ, όπως εσείς κύριέ μου» (απόδοση της Μαραντέι).

Πρώτος σταθμός του Γύρου είναι η Ρουέν, στη Νορμανδία. Οι κάτοικοι εκεί δίνουν παράξενες απαντήσεις:

Από εδώ είναι το Ροτομάγκους; Μπορεί και ναι, απαντάει ο χωριάτης.
Και είναι μακριά; Μπορεί και όχι.
Μπορεί και να φτάσαμε, λέει ειρωνικά ο Αστερίξ στο επόμενο καρέ.

Ο λόγος που οι ντόπιοι δίνουν αμφίσημες απαντήσεις είναι ότι η Ρουέν βρίσκεται στη Νορμανδία και υπάρχει μια γαλλική παροιμιακή φράση réponse de Normand (απάντηση των Νορμανδών), που σημαίνει να μην απαντάς «ναι» ή «όχι» αλλά να υπεκφεύγεις με ασάφεια.

Δυο φορές οι Γαλάτες μας κινδυνεύουν από φιλοχρήματους συμπατριώτες τους, που τους προδίνουν στους Ρωμαίους για να εισπράξουν την επικήρυξη. Την πρώτη φορά μάλιστα οι Ρωμαίοι πιάνουν τον Αστερίξ πριν αυτός προλάβει να πιει μαγικό φίλτρο. Γυρίζει όμως ο Οβελίξ που είχε βγει να πιάσει αγριογούρουνα -και αναγκάζει τον προδότη να του πει τι συνέβη:

Πώς λέγεται η πόλη; ρωτάει ο Οβελίξ. Divodurum, λέει ο προδότης τρέμοντας. Ο Οβελίξ ακούει «Tu veux du rhum?» -Θέλεις ρούμι; (αναχρονισμός βέβαια).

Ο Χιόνης απέφυγε το λογοπαίγνιο: Μην πας να με ρίξεις εμένα, αυτό δεν είναι όνομα πόλης.

Η Μαραντέι το κράτησε εν μέρει: Άσε τ’ αστεία και τα ντούρου-ντούρουμ, θέλω το όνομα της πόλης.

Η πόλη εκείνη λεγόταν Divodurum Mediomatricum από τους Ρωμαίους, το θεϊκό φρούριο της φυλής των Μεδιομάτρικων. Μετά έμεινε μόνο η δεύτερη λέξη η οποία έχασε πεντέξι συλλαβές μέσα στους αιώνες κι έμεινε το σημερινό Metz (το οποίο οι Γάλλοι, που δεν έχουν έρθει στο Παγκράτι, το προφέρουν ανοήτως Μες και όχι Μετς).

Oι υπαινιγμοί σε καταστάσεις της (τότε) συγχρονης Γαλλίας είναι πολλοί, όπως ας πούμε το μόνιμο μποτιλιάρισμα στη Λουτέτσια αλλά και στη Ρωμαϊκή οδό 7 (δηλ. τη Νασιονάλ 7, τον δρόμο των διακοπών, που οδηγούσε από το Παρίσι στην Λιόν και στον Νότο, ίσαμε τη Νίκαια, το Μονακό και την Ιταλία). Στη Νίκαια υπάρχει η Promenade des Bretons, αντίστοιχο της σημερινής παραλιακής Promenade des Anglais. Κάποια στιγμή, δυο ληστές κλέβουν τον σάκο με τα ψώνια, και βρίσκουν τον μπελά τους αφού οι Ρωμαίοι κυνηγάνε έναν κοντό κι έναν χοντρό μ’ έναν μεγάλο σάκο. Και βέβαια, στο πλοίο που τους μεταφέρει από το Μπορντό στην Αρμορίκη έχουν την αναπόφευκτη συνάντηση με τους πειρατές.

Και, όπως όλες σχεδόν οι άλλες περιπέτειες, έτσι και τούτη τελειώνει με το παραδοσιακό γεύμα -εδώ η ιδιαιτερότητα είναι ότι παραθέτουν όλες τις σπεσιαλιτέ που έφεραν από το ταξίδι τους για να τις δει ο Ρωμαίος επιθεωρητής και να πειστεί ότι κέρδισαν το στοίχημα. Λείπει όμως μια τοπική σπεσιαλιτέ, η σπεσιαλιτέ του γαλατικού χωριού:

Λογοπαίγνιο διότι η λέξη chataîgne, κατά λέξη το κάστανο, σημαίνει επίσης τη σφαλιάρα (αγριόφαπα μεταφράζει ο Χιόνης, κοπανιστή, κάπως τολμηρά, η Μαραντέι).

Θα σταματήσω εδώ, παρόλο που παραλείπω πολλα αξιοσχολίαστα.

Ελπίζω σε τρία τέρμινα να συνεχίσουμε με την επόμενη περιπέτεια του «κανόνα των 24», που μάλλον θα είναι η Χύτρα. Όσο για τις άλλες, όποιος έχει περιπέτειες των εκδόσεων Ψαρόπουλου και μπορεί να κάνει έναν κόπο να σκανάρει, ας δει ποιες δεν έχουν ακόμα παρουσιαστεί:

* Ο Γαλάτης Αστερίξ

* Αστερίξ μονομάχος

* Η διχόνοια

* Αστερίξ Ολυμπιονίκης

* Αστερίξ και Νορμανδοί

* [Αστερίξ και η χύτρα – υπάρχει σε σκαν]

* Οι δάφνες του Καίσαρα

* Αστερίξ και οι Βέλγοι

Advertisements

95 Σχόλια to “Λεξιλογώντας με τον Αστερίξ στον γύρο της Γαλατίας”

  1. leonicos said

    Τώρα που οι ήρωές μου πέρασαν σε ένα βιβλίο σαν το δικό σας, κέρδισαν την αθανασία, του είπε.

    κομπλιμέντο ή ειρωνεία;

  2. leonicos said

    Μπα! που να η βασκαθώ! ή πρώτος ή τελευταίος!

    Διακρίνομαι!

    Καλημέρα είπα;

  3. leonicos said

    10 η ώρα…. Ε!!!!!

    voici le jour nous dit le cocque

  4. leonicos said

    Εσείς δεν φτιάχνετε (αμετάβατο)

    1111Είσαστε χειρότεροι από τον Λεώνικο

  5. leonicos said

    Μ’έχει κατακλύσει μια π…. ονόματι (έτσι λέει) Κατερίνα, μια ε μια μούρη σχεδόν παιδιού και πότε σαν ‘γκόμενα θανατος’ και μου ζητάει να ιλήσουμε. Μάλλον με ρωτάει αν θέλω να μιλήσω μαζί της. Κι έρχεται ανά τριάδες.

    Ξέρει κανείς πώς μορώ να της πω ‘άντε στον Κόρακα’ χωρίς να την ανοίξω;

    Μετά έχω και τα ΕΛΤΑ. Με διάλεξαν! Πού με βρήκαν; Έχω να στε΄λω γράμμα από το….

  6. nikiplos said

    Καλημέρα… πολύ ωραίο… Νομίζω το «κάστανο» δεν πολυχρησιμοποιείται σήμερα…

  7. Πέπε said

    Τι ευχάριστη έκπληξη!

    Αλλά δε μας εξηγείς Νίκο τι είναι οι σάχλες / σαχλαμάρες του Καμπραί. Φτάσαμε τόσω χρονώ με την απορία και λέγαμε ότι σήμερα θα τη λύσουμε!

    > > Από την επόμενη περιπέτεια (που ήταν Ο Αστερίξ και η Κλεοπάτρα) ο Ιντεφίξ παίρνει ρόλο πρωταγωνιστικό.

    Στην Κλεοπάτρα όντως έχει πρωταγωνιστιό ρόλο (τους βγάζει από τον λαβύρινθο της πυραμίδας), αλλά ξανασυμβαίνει αυτό και αλλού; Νομίζω ότι γενικά είναι σταθερή μεν παρουσία και χαρακτηριστική αλλα΄δεν παίρνει και πολύ μέρος στη δράση.

  8. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    7 Δεν λέω ότι είναι καραμέλες;
    Περισσότερα εδώ:
    https://en.wikipedia.org/wiki/B%C3%AAtise_de_Cambrai

  9. Λευκιππος said

    Έτσι θυμήθηκα την Dijon που είναι διάσημη για τις μουστάρδες της. Ακόμη έχω στη μύτη τις μυρωδιές από τις τόσες και τόσες μουστάρδες σ όποιο μαγαζί και να μπαίνα. Στην ανατολική Γαλιά, κοντά στα σύνορα με την Ελβετία.

  10. «το οποίο οι Γάλλοι, που δεν έχουν έρθει στο Παγκράτι, το προφέρουν ανοήτως Μες και όχι Μετς»

    Όλοι δίκιο έχουν! Και λίγο περισσότερο η οικογένεια Φιξ 😉
    https://de.wikipedia.org/wiki/Metz
    (französisch [mɛs] bzw. [mɛːs]; französisch veraltet, deutsch und lothringisch [mɛts])

    Επίσης, πίσω από αυτήν την περιπέτεια του Αστερίξ δεν είναι μόνο ο ποδηλατικός Γύρος της Γαλλίας, αλλά και το (σχεδόν) ομώνυμο σχολικό εγχειρίδιο, το οποίο εξάλλου ενέπνευσε και τους υπερπατριώτες ιδρυτές της αθλητικής διοργάνωσης: https://fr.wikipedia.org/wiki/Le_Tour_de_la_France_par_deux_enfants

    Ήταν ένα αναγνωστικό με πρωταγωνιστές δύο πρόσφυγες από το Φάλσμπουργκ που ταξιδεύουν στην Γαλλία ψάχνοντας χαμένους ή μακρινούς συγγενείς και ανακαλύπτουν την ιστορία, τον φυσικό πλούτο, τους εφευρέτες και… τις σπεσιαλιτέ κάθε περιοχής.

  11. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Εξεπλάγην με τα κενέλ της Λυών, που σήμερα μόλις διαβάζω ότι πρόκειται για συγκεκριμένο έδεσμα από κρέας ή ψάρι: παρακολουθώντας επί μήνες τον ΜάστερΣεφ (τελειώνει, επιτέλους, και για φέτος!) είχα σχηματίσει την (βέβαιη) γνώμη ότι περιγράφει μια συγκεκριμένη φόρμα μόνο, σχηματισμένη από δυό κουτάλια ενωμένα, ανεξαρτήτως συστατικών του εδέσματος.

  12. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @11+,

    τώρα μόνο προσέχω την by extension παράγραφο στο σύνδεσμο: τα μαθήματα, άρα, δεν πήγαν όλωςδιόλου χαμένα.

  13. sarant said

    9 Ε, όχι και πολύ κοντά στην Ελβετία. Πήγαινα ταχτικά όταν έπαιζα μπριτζ. Και καλό κρασί.

    10 Σωστά, δίκιο έχεις για το βιβλίο.

  14. nikiplos said

    11@ εγώ θα τα έλεγα «ψαροκροκέτες» γενικώς…

  15. Jimakos said

    Από τις αγαπημένες μου περιπέτειες!

    Μικρά-μικρά:

    Στην αρχή της περιπέτειας, εμφανίζεται κι ο Αυτοματίξ, αλλά όχι με το παρουσιαστικό που στανταρίστηκε στην συνέχεια
    O σάκος που κρατά ο Οβελίξ είναι κίτρινος με ένα μπάλωμα, που παραπέμπει στις φανέλες με τα πατς για τα νούμερα των αθλητών του Ποδηλατικού Γύρου της Γαλλίας.

  16. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @14,

    να, όμως, που μπορούν να είναι και εκ παγωτού…

  17. Πουλ-πουλ said

    Από το ημερολόγιο ενός οτοστοπίστα

    Αύγουστος του 77, μποτιλιάρισμα στη Νασιονάλ 7, προχωρημένο βράδυ, ένα ζευγάρι κάνει οτοστόπ ως εξής: Ο ένας κρατά την πινακίδα με την πόλη προορισμού, και ο άλλος τη φωτίζει με ένα φακό.

  18. Είτε βραδιάζει, είτε φέγγει

    διαβάζεται ο Αστερίξ…

  19. sarant said

    17-18 Καλό και καλό!

  20. Σαφώς καλύτερη η Μαραντέι στο συγκεκριμένο, νομίζω!

  21. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα.

    Πάντως μιὰ παράδοση διατηρήθηκε μέχρι τὶς μέρες μας.

    Τὸ μαγικὸ φίλτρο ποὺ πίνουν κάποιοι ἀπὸ τοὺς συμμετέχοντες στὸ γύρο τῆς Γαλλίας. 😉

  22. sarant said

    20 Ναι, εδώ κερδίζει.

  23. ΣΠ said

  24. Λευκιππος said

    13, νοικοκύρη, όντως, όχι και πολύ κοντά, αν και το κοντά είναι σχετικό όταν το βλέπεις από την Ελλάδα. Εσύ πχ για μας, είσαι κοντά στο Παρίσι, έστω κι αν απέχεις δύο τρεις ώρες.

  25. Πουλ-πουλ said

    21.
    Ε όχι, κάποιοι από τους συμμετέχοντες. Όλοι ανεξαιρέτως, αλλά μερικά φίλτρα είναι μαγικότερα άλλων.

  26. Χαρούλα said

    Καλημέρα! Επιτέλους Asterix!!!

    Στην κουζίνα το Κενέλ(quenelle) έχει δύο ερμηνείες.
    α) Η πρώτη μας λέει για το αυγοειδές σχήμα που δίνεται σε κάποιο μείγμα με τη βοήθεια δύο κουταλιών.
    β) Αλεσμένο ωμό ψάρι, κρέας, κυνήγι, συκώτι, αναμεμειγμένο με ασπράδια, καρυκεύματα και καμιά φορά μπράντυ ή κρέμα γάλακτος. Πλάθεται σε σχήμα μακρόστενης κροκέτας και είτε βράζεται σε πολύ σιγανή φωτιά, είτε ψήνεται στο φούρνο. Σερβίρεται συνήθως με μία σάλτσα της κλασσικής γαλλικής κουζίνας.

  27. nikiplos said

    Στη Σελίδα 48 υπάρχει η φράση: «victrix causa diis placuid sed victa catoni». Φαίνεται τότε ότι απευθύνονταν σε αναγνώστες που ήξεραν λατινικά για να την αφήσουν αμετάφραστη… Σήμερα όμως έχουμε ανάγκη τη μετάφραση της φράσης… Βρήκα πως είναι φράση από τη μάχη των Φαρσάλων, όμως δεν βρήκα πουθενά κάτι που να μου δίνει κατανόηση της ερμηνείας: Οι νικητές προκάλεσαν ευχαρίστηση στους θεούς, αλλά οι ηττημένοι στον Κάτωνα…

  28. sarant said

    23 A μπράβο

    26 Το β το έχω γευτεί αλλά δεν με έχει γοητεύσει

    27 Η υπόθεση των νικητών αρέσει στους θεούς, η υπόθεση των ηττημένων στον Κάτωνα (ο οποίος συνέχισε να αντιτίθεται στον Καίσαρα και μετά τη νίκη του)

  29. Jago said

    Κι εγώ θεωρώ πιο ολοκληρωμένη τη μετάφραση της Μαραντέι. Κάτι που δεν μπορώ να καταλάβω στο επεισόδιο του Μπορντώ με τη μάχη στην πλατεία. Ο Χιόνης αποδίδει την εντολή σχηματισμού σε «σφήνα» και ο αστερίσκος σημειώνει ότι από κει πήρε το όνομα η πλατεία. Η Μαραντέι αποδίδει, προφανώς από τη σημερινή Place des Quinconces[1], ως Quincuncis (στο πρωτότυπο; ). Από κει και πέρα με μπερδεύει σε ποια μάχη αναφέρεται ακριβώς (στι βίκι γράφουν για εξεγέρσεις κλπ) και στο ότι καταλήγουμε μάλλον στο quīncunx[2] αλλά εδώ έχουμε κάτι σαν συμμετρικό σχεδιασμό[3]. Τα φώτα σας λοιπόν.

    [1] https://en.wikipedia.org/wiki/Place_des_Quinconces
    [2] https://en.wiktionary.org/wiki/quincunx#Latin
    [3] https://en.wikipedia.org/wiki/Quincunx

  30. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Για λίγο προσοχή μ’ αυτό το κενέλ, και ιδίως άμα είναι από κρέας.
    https://www.wordreference.com/engr/kennel

  31. ΣΠ said

    27, 28
    Η Μαραντέι έχει επίσης το ρητό στα λατινικά, αλλά σε υποσημείωση το μεταφράζει: «η νίκη ήταν αρεστή στους θεούς, αλλά η ήττα στον Κάτωνα».

  32. Pedis said

    και τι γίνεται στο τέλος της ιστορίας; Εννοώ είναι διδακτικό, ο Πετιμπόνουμ αποδεικνύεται Πετιμάλουμ και ΔΕΝ τηρεί τη συμφωνία όπως, άλλωστε, οφείλει (ή παρουσιάζεται χουλιγουντιανά ως κατακτητής και τζέντλεμαν);

  33. Pedis said

    # 28,31 27 Η υπόθεση των νικητών αρέσει στους θεούς, η υπόθεση των ηττημένων στον Κάτωνα

    και το απέδειξε αυτοκτονώντας … 🙂

  34. sarant said

    31 Δεν προδίδει το νόημα και είναι και πιο οικονομική απόδοση

  35. Πέπε said

    @8:
    > > Δεν λέω ότι είναι καραμέλες;

    Μα νομίζω ότι και το κείμενο το λέει αυτό.

    > > Περισσότερα εδώ:

    Τώρα εντάξει.

    Δηλαδή είναι κάτι γνωστό στη Γαλλία; Όταν ο Γάλλος διαβάζει «Τι θα πάρουμε στο Καμακόρουμ; -Σάχλες. -Ορίστε τρόπος, τον ρωτάω ευγενικά κι αυτός…», το πιάνει; Γιατί ο Έλληνας βέβαια όχι.

    Εδώ που τα λέμε, θα μπορούσαν κι αυτοί οι μεταφραστές να βάλουν έναν αστερίσκο: «Betises» = σαχλαμάρες αλλά και είδος καραμέλας.

    Γενικά, με πιάνει μερικές φορές ένα είδος αμηχανίας με τους ελληνικούς Αστερίξ όταν ξέρω πως θα έπρεπε να γελάσω αλλά δεν καταλαβαίνω πού είναι το αστείο…

  36. 35 Αφού ρε συ έχει υποσημείωση η μετάφραση, «σάχλες=είδος καραμέλας». Έτσι θυμάμαι τουλάχιστον.

  37. Πέπε said

    27
    > > Φαίνεται τότε ότι απευθύνονταν σε αναγνώστες που ήξεραν λατινικά …

    Μπορεί να ήξεραν περισσότεροι παρά σήμερα, αλλά δεν είναι όλα τα αστεία και οι λεπτομέρειες για άμεση κατανόηση. Υπάρχει η δεύτερη ανάγνωση, η τρίτη, η πολλοστή, ακόμη και η αποκάλυψη κάποιου νοήματος χρόνια μετά.

  38. Πέπε said

    36
    Αφού το λες, θα έχει. Δεν το θυμάμαι απέξω, σίγουρα όμως θυμάμαι ότι:

    α) Δεν είχα απορία τι είναι οι σάχλες, από κάπου γινόταν σαφές
    β) Είχα απορία όμως για το αστείο.

    Το «σάχλες = είδος καραμέλας» δεν είναι το ίδιο με το «betises = λέξη που σημαίνει αυτά τα δύο πράγματα».

  39. sarant said

    38τέλος: Αυτό σωστό

  40. Avonidas said

    Καλησπέρα.

    Πρόκειται για μια περιπέτεια που αρέσει πολύ στους Γάλλους αναγνώστες επειδή αναδεικνύει πολλές πόλεις, την τοπογραφία τους και τις σπεσιαλιτέ τους.

    Και για τους μεταφραστές, φαντάζομαι, αυτή η περιπέτεια είναι χρυσωρυχείο και ναρκοπέδιο μαζί — τόσα ονόματα πόλεων, εδέσματα, τοπικισμοί…

    Fleurdelotus (άνθος του λωτού), το οποίο ο Χιόνης το αποδίδει Λούκιους Λελούδιους και η Μαραντέι, πιο πιστά, Λούκιους Λότους

    Είμαι με τον Χιόνη· το «Λότους» μου θυμίζει αυτοκίνητο, ή εκείνο το πανάρχαιο spreadsheet, το Lotus 1-2-3 (εξελόφυλλο το λέμε τώρα) 🙂

    Στη Μασσαλία, ο Γαλάτης ταβερνιάρης που βοηθάει τους δυο ήρωές μας λέγεται César Labeldecadix. […] και έχει αποδοθεί Καίσαρας Σαπουνοφουσκίξ από τον Χιόνη και Καίσαρας Κουτουκίξ από τη Μαραντέι.

    Εδώ είμαι με τη Μαραντέι, όμως, τέτοια μύτη και τέτοια μπάκα μόνο με του καπελόσχημου Μεϊμαράκη μπορούν να παραβληθούν 😉

    Εδώ ο Μαρσεγιέζος, με το απαραίτητο αξάν του Νότου, λέει ότι «Όταν κερνάω εγώ, οι άλλοι πίνουν.

    Ήταν μια απόλαυση ν’ ακούω τη μητέρα μου να λέει την ατάκα, με το αξάν, βεβαίως, μΟσσσσσιεε! 😛

    Ο λόγος που οι ντόπιοι δίνουν αμφίσημες απαντήσεις είναι ότι η Ρουέν βρίσκεται στη Νορμανδία και υπάρχει μια γαλλική παροιμιακή φράση réponse de Normand (απάντηση των Νορμανδών), που σημαίνει να μην απαντάς «ναι» ή «όχι» αλλά να υπεκφεύγεις με ασάφεια.

    Το p’têt ben qu’oui/non επί λέξει μάλλον μεταφράζεται «θα μπορούσε κάλλιστα και ναι/όχι», σωστά; Αντίστοιχο του αγγλικού «it might well be». Αλλά μπορεί και όχι. 😉

  41. Αγγελος said

    Ίσως το λατινικό ρητό να είναι γνωστό στους μορφωμένους Γάλλους και από το στίχο των Plaideurs του Ρακίνα (εγώ τουλάχιστον εκεί το πρωτοάκουσα); όπου δικηγόρος κολακεύει τον δικαστή:
    Devant le grand Dandin l’innocence est hardie ;
    Oui, devant ce Caton de Βasse Normandie,
    Ce soleil d’équité qui n’est jamais terni :
    Victrix causa diis placuit, sed victa Catoni.
    Αλλά και για όποιον δεν το ξέρει, υπάρχει και το Λαρούς, που στις ροζ σελίδες του έχει πλήθος λατινικά ρητά. Ο Γκοσινύ άλλωστε μας παραπέμπει ρητά εκεί, δεν θυμάμαι σε ποιο βιβλίο, όταν βάζει τον Ιούλιο Καίσαρα να λέει του Βρούτου Tu quoque, fili (=Και σύ, τέκνον) και προσθέτει σε υποσημείωση «στις ροζ σελίδες του λεξικού θα δείτε πόσο προφητικά ήταν αυτά τα λόγια».

  42. Avonidas said

    #35. Εδώ που τα λέμε, θα μπορούσαν κι αυτοί οι μεταφραστές να βάλουν έναν αστερίσκο: «Betises» = σαχλαμάρες αλλά και είδος καραμέλας.

    Γενικώς υπάρχει μια τάση να συνδέουμε τις ανοησίες με φαγώσιμα, δες π.χ. τα baloney! και humbug! στα αγγλικά (και τα δικά μας ‘κολοκύθια!’ άλλωστε)

  43. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Το αυθεντικό εξώφυλλο του άλμπουμ «Ο Γύρος της Γαλατίας» (1963) πουλήθηκε στο Παρίσι σε τιμή ρεκόρ, φτάνοντας τα 1,4 εκατ. ευρώ
    Φέρει χειρόγραφες αφιερώσεις των δημιουργών του Αστερίξ, του Ρενέ Γκοσινί και του Αλμπέρ Ουντερζό -αφιερώσεις προς τον σκηνοθέτη Πιερ Τσερνιά.
    https://www.presspublica.gr/15-ekat-evro-gia-exofyllo-tou-asterix/

  44. sarant said

    43 Μωρέ μπράβο! Mετά τον θάνατο του Τσερνιά, βλέπω.

  45. Christos said

    Επιλογές Γερμανού και Βρετανού μεταφραστή:
    Γερμανικά:
    Lucius Nichtsalsverdrus (τίποτε άλλο από ενόχληση)
    Die Backpfeife (χαστούκι και γλυκό)
    Ο Γερμανός κάνει τον προδοτη να τραυλίζει, αλλάζοντας τα φωνήεντα για να του βγει το Du-Wi-Du-Rum (εσύ…ρούμι)
    Στο τέλος μεταφράζει απλά «Ohrfeige», «χαστούκι»

    Αγγλικά:
    Lucius Overanxius
    humbugs (βλακείες και καραμέλες)
    Ο διάλογος Οβελίξ και προδότη:
    -What’s the town called?
    -Divodurum
    -I don’t care if you’ve ordered rum or not
    Η σπεσιαλιτέ του τέλους: «Our own speciality is the best cut of meat: The uppercut!»

  46. Οι αγγλικές μεταφράσεις είναι πολύ καλές, θυμάμαι το Obelix & Co. για παράδειγμα.

  47. sarant said

    46 Πράγματι -κι εδώ τι ωραίο το τελευταίο του 45 με το uppercut

  48. loukretia50 said

    Δεν ξέρω ποια μετάφραση προτιμάω, συνήθως την παλιά, όμως η Μισαντέη – ουπς! απ΄αλλού ήταν αυτό!- συχνά έχει ωραίες ιδέες.
    Και πάντα γίνονται αναφορές σε πολλά και είναι δύσκολο να αποδοθούν σε άλλη γλώσσα, ενώ τα λογοπαίγνια είναι ανεξάντλητα.
    Χωρίς όμως την ευθύνη μεταφραστή, σκέφτεται κανείς διάφορα , πχ :

    Labeldecadix. Το επώνυμό του είναι λογοπαίγνιο με την οπερέτα La belle de Cadix (Η ωραία του Κάδιξ) και έχει αποδοθεί Καίσαρας Σαπουνοφουσκίξ από τον Χιόνη και Καίσαρας Κουτουκίξ
    La belle de Cadix – γιατί όχι Μπελκαντίξ ?
    δεν παραπέμπει στο bel canto ?

    Σάχλες = είδος καραμέλας : σαχλαμέλες?

    Fleurdelotus : Λούλιους Λωτούλιους/ Lulius Lotulius :
    έχει στόμφο και λωτό. Για ακρίβεια Φιορούλιους

    Όσο για το Μαρσεγιέζο της λεζάντας – βαρειά προφορά και αρκετή δόση μαγκιάς. Γιατί όχι :

    Μουσιού !
    όταν κερνάω ΄γω να ‘ούμ’
    oύλοι θα πιουν – αντιλαβούμ’?
    Δε πα’ ναν΄από Λουγκντουνούμ !
    Κι οι ξένοι παναπεί , μουσιού μ’ !

    /ή : κι οι ξένοι, σαν κι του μουσιού !

  49. Pedis said

    [o Μπολσονάρο] πιστεύει πως το εκπαιδευτικό σύστημα κυριαρχείται από «αριστεριστές που σχεδιάζουν τα μαθήματα με στόχο να κερδίσουν ψήφους για τα προοδευτικά κόμματα» και προτείνει ανάμεσα στα πολλά άλλα να οριστεί ένας κατάλογος των «υποχρεώσεων του καθηγητή», ο οποίος να αναρτηθεί σε όλα τα σχολεία, να απαγορευτεί η χρήση όρων όπως «φύλο» και «σεξουαλικός προσανατολισμός» και να διδάσκονται μόνο πρακτικά μαθήματα αφήνοντας την ηθική, πολιτική, σεξουαλική και θρησκευτική διαπαιδαγώγηση των μαθητών στους γονείς… και την κυβέρνηση.

    Ο Μπολσονάρο προτείνει επίσης την Εξ Αποστάσεως Εκπαίδευση (ΕΑΕ) ακόμη και στη στοιχειώδη βαθμίδα, εφαρμοσμένη ως ακόμη ένα αυταρχικό εργαλείο ελέγχου: μαγνητοσκοπημένα μαθήματα που περιορίζουν στο ελάχιστο τη διάδραση ανάμεσα σε καθηγητές και μαθητές και τον «προσηλυτισμό», καθώς όλα τα μαθήματα επιβλέπονται και θα αναλαμβάνονται τα ανάλογα μέτρα.

    Η πρόταση για επέκταση της ΕΠΕ ανήκει στην πραγματικότητα στον επιχειρηματία Σταύρο Ξανθόπουλο (τον «Greco», όπως είναι γνωστός), σύμβουλο σε θέματα παιδείας στην προεκλογική εκστρατεία του Μπολσονάρο.

    Πρόεδρος της Βραζιλιάνικης Ενωσης Εξ Αποστάσεως Εκπαίδευσης, ο 60χρονος Ξανθόπουλος στηρίζει το κίνημα «Ακομμάτιστα Σχολεία», αντιτίθεται στις ποσοστώσεις για Αφροβραζιλιάνους και άλλες ευάλωτες ομάδες και με την πρότασή του μετατρέπει τους καθηγητές σε απλούς επιμελητές ενός εκπαιδευτικού συστήματος προσαρμοσμένου στις ανάγκες της αγοράς, δηλαδή στην απασχολησιμότητα, την ελαστικοποίηση και την επισφάλεια.

    Μετά την εκλογή του Μπολσονάρο, το όνομα του Ξανθόπουλου ακούστηκε ως πιθανού υπουργού Παιδείας. Αλλά τελικά επικράτησε ο Βέλεζ Ροντρίγκεζ, εκλεκτός του αστρολόγου, συμβούλου και «γκουρού» του Μπολσονάρο, Ολάβο ντε Καρβάλιο.

    https://www.efsyn.gr/kosmos/maties-ston-kosmo/edo-latiniki-ameriki/195356_i-paideia-sto-stohastro-toy-mpolsonaro

  50. loukretia50 said

    » quincunxes»
    όπως κι αν αποδοθεί, δε βγαίνει αστείο.
    ΄Ισως αν κρατήσουμε το σχηματισμό «the five on a die» κάπως έτσι…
    -«Αlea iacta est /
    Ο κύβος ερρίφθη. Πάμε σειρές ανα πέντε»

  51. Pedis said

    -> 49

    Earlier this month a popular YouTube comedy channel, Porta dos Fundos, satirized the current mood in Brazilian classrooms with a skit showing a teacher trying to teach a history class.

    “Today we are going to talk about the supposed slavery that there was in Brazil,” the teacher says.

    “Wasn’t slavery very cruel?” asks a student, as one by one his classmates raise their phones to record.

    “Many would say yes,” replies the teacher. “But I’m not here to indoctrinate anyone … And actually I’m required by law to say that thanks to slavery, Brazil experienced growth like never before.”

    The campaign to film teachers has been supported by Bolsonaro’s education minister Abraham Weintraub, an economist and conspiracy theorist, who has argued that crack was deliberately introduced in Brazil as part of a communist plot.

    https://www.theguardian.com/world/2019/may/03/brazil-schools-teachers-indoctrination-jair-bolsonaro

  52. sarant said

    48 Πολύ καλό το Μπελκαντίξ

    49-51 Εμ, τα ξέραμε αυτά ότι θα έρθουν….

  53. Εκεί που αρχίζουν οι Ρωμαίοι να φτιάχνουν το ξύλινο τείχος λέει ένας Ρωμαίος λεγεωνάριος «Ήγειρα μνημείον διαρκέστερον του σιδήρου». Από πού είναι αυτό; το έχει ξαναδεί κανείς; το γκουγκλίζω και δεν βγάζει κάτι.
    Στο τεύχος που έχω (Φεβρουάριος 1979, τεύχος 14) έχει μια εισαγωγή για τους Έλληνες αναγνώστες και για τους λόγους που έγινε τόσο γρήγορα αγαπητός ο Αστερίξ. «Οι Έλληνες όπως κι εμείς , διέθεταν και διαθέτουν ακόμα ένα μαγικό φίλτρο που τους κάνει ανυπόταχτους: την αγάπη για τη λευτεριά και τη δικαιοσύνη» και άλλα τέτοια. Πόσο δεν ισχύουν …

  54. sarant said

    53 Αυτό είναι Βιργίλιος ή Οράτιος. Μισό λεπτό.

  55. Exegi monumentum aere perennius λέει το γαλλικό. Και είναι Οράτιος: https://www.merriam-webster.com/words-at-play/top-10-latin-words-to-live-by/aere-perennius

  56. sarant said

    53-54 Οράτιος. Exegi monumentum aere perennius, έφτιαξα μνημείο διαρκέστερο από τον χαλκό.

  57. sarant said

    Πέσαμε μαζί….

  58. Χα! Πρέπει να πω όμως ότι εγώ δεν το ήξερα, έπρεπε να ψάξω τον γαλλικό Αστερίξ και μετά να γκουγκλάρω.

  59. Avonidas said

    #53,54,56: Η Μαραντέι, αν θυμάμαι καλά, μεταφράζει: «έφτιαξα μνημείο που αντέχει στο χρόνο»

  60. Αγγελος said

    (53) Exegi monumentum aere perennius, o τελευταίος στίχος του τρίτου βιβλίου των Ωδών του Ορατίου. Ο ποιητής συνεχίζει «και ψηλότερο από το βασιλικό τόπο των πυραμίδων… Δεν θα πεθάνω ολόκληρος — ένα μεγάλο μέρος μου θα γλυτώσει απ’ το Χάρο. Θα ξαναζώ στα εγκώμια, όσο στο Καπιτώλιο θ΄ανεβαίνει ο Ποντίφηξ…»

  61. Avonidas said

    #48. όμως η Μισαντέη – ουπς! απ΄αλλού ήταν αυτό!- συχνά έχει ωραίες ιδέες

    Missandei, bloody Missandei… ο τροχός γυρίζει, αλλά δεν σπάει ποτέ 😉

  62. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Ξεκάρφωτο μεν εν μέσω Αστεριξολογίας, αλλά αξίζει: (αναμνήσεις από τα φροντιστηριακά μαθήματα του νεαρού βοηθού του Κακριδή και απόφοιτου του ΠΣΠΘ, Δ. Μαρωνίτη..) «Ἄλλο εὐτυχής, ἄλλο εὐδαίμων, ἄλλο μάκαρ, ἄλλο εὐήμερος, άλλο ὄλβιος» [Παρουσίαση του βιβλίου του άριστου φιλόλογου του Πειραματικού, Νίκου Βαρμάζη: «Δημήτρης Ν. Μαρωνίτης (1929-2016)»]

  63. Πέπε said

    @36
    Λοιπόν, τώρα που κάθομαι και το ξαναδιαβάζω, πράγματι έχει υποσημείωση «Καραμέλες», η οποία πρέπει να έχει προστεθεί ειδικώς στην ελληνική έκδοση (είναι σ’ ένα κουτάκι μες στη μέση, όχι κάτω όπως συνήθως, και περίπου με το ίδιο χρώμα όπως το γύρω γύρω, ενώ κανονικά είναι κίτρινα).

    Παρεμπιπτόντως, Νίκο:

    > > Την ανέβασα σε έναν ιστότοπο φιλοξενίας, απ’ όπου μπορείτε να τη διαβάσετε ονλάιν ή να την κατεβάσετε.

    Τα λινκ έχουν μπει αντίστροφα.

    ______________

    Είναι ωραία ιστορία. Πολλά ευφυέστατα αστεία, σε καλή ισορροπία με άλλα που είναι σκέτη καφρίλα, καλή διάκριση ανάμεσα στους χαρακτήρες που αναπτύσσονται και σ’ εκείνους που είναι υποτυπώδεις και απλώς αξυπηρετούν την πλοκή. Κάποια σημεία, εντόνως κινηματογραφικά, όπως εκεί που ένας Γαλάτης παρασύρει τους Ρωμαίους στον λαβύρινθο των στενοσόκακων, και μερικές καταπληκτικές λεπτομέρειες (ναυτικός με ναυτικό σκούφο που τυλίγει και τον λαιμό, και κατά τα άλλα ημίγυμνος!).

  64. Πέπε said

    Άλλη καταπληκτική λεπτομέρεια (που την οφείλουμε στον Έλληνα μεταφραστή, αν και βέβαια πήρε πάσα από την …πραγματικότητα):

    Ανάμεσα σε πόλεις με το λατινικό τους όνομα και εν υποσημειώσει το σύγχρονο, όπως Ροτόμαγους (Ρουέν), Λουτέτια (Παρίσι) κλπ., είναι και η Νίκαια, και εν υποσημειώσει Νίκαια!

    (Έχω ξανααναφέρει ότι εδώ στο Ηράκλειο υπάρχει οδός 1821, που στις δίγλωσσες ταμπέλες την έχουν και στα ξένα, 1821.)

  65. 54-60 !!! αυτό θα πει σοφία του ιστολογίου! Μπράβο και ευχαριστίες!

  66. loukretia50 said

    Πάλι θα ξενυχτήσω στο φρέσκο!
    Ελπίζω νάχω παρέα, πόσα να πούμε με τη μαρμάγκα!

  67. spiral architect 🇰🇵 said

    Η οδός 1821 στο κέντρο του Ηρακλείου «στα ξένα» είναι το λιγότερο:
    Poll says that 56% of Americans don’t want kids taught Arabic numerals. https://forwardky.com/poll-says-that-56-of-americans-dont-want-kids-taught-arabic-numerals-we-have-some-bad-news/

  68. Νέο Kid said

    Το καλύτερο πάντως είναι η σκωπτική απάντηση Ρωμαίου σκαπανέως τινός στο «Exegi monumentum aere perennius!» ,όπως την έχει η Μαραντέι (δεν ξέρω πώς είναι στο γαλλικό πρωτότυπο)
    -Τώρα ,μάλιστα…

  69. loukretia50 said

    61. Αvonidas
    Τι λες για λίγο σουρεάλ?
    Από ένα παράλληλο σύμπαν ατυχής ήρωας έμπλεξε στις σελίδες του Αστερίξ.
    Τώρα άλλοι κινούν τα νήματα , ενώ η αγαπημένη του κινδυνεύει κι εκείνος χάνεται στη μετάφραση.
    ’Ετσι κι αλλιώς η φάση θύμιζε λίγο bloody καρτούν. Παρακολουθούμε τη σκηνή :

    (Κοπετός – ηχεί παράφωνα η περίφημη πανοπλία του. Το κράνος τόβγαλε- δε γράφουν εδώ)
    – Missandei , this is the day, dear, bloody Missandei,
    What to do, it’s “opus day” – oh! my heart is now grey.
    Creepy Mountain, stay away,you fucked up my holiday
    Μτφ 1 – ελεύθερη
    -Θ΄ανέβω και θα τραγουδήσω στο πιο ψηλότερο Βουνό
    Μτφ 2 – πιο σοφιστικέ
    -Τι ψυχή θα παραδώσω το Βουνό αν δε σκοτώσω?
    Mτφ 3 – to the point
    Ο ατυχής νέος περνάει από 40 κύματα

    The real sad story behind scenes
    Missadei’s last words : Kεφ. IIVII –
    Μτφ : Διάγγελμα της βασίλισσας της γκρι καρδιάς του προς αυτόν, εις επήκοον όλων των υπηκόων (άλλης):
    -Ο τροχός πάντα γυρίζει, μόνο η μοίρα αποφασίζει
    Στην τροχιά του θα γυρίζεις,να τον σπάσεις μη νομίζεις
    Το χαμό μου θα ρεφάρεις αν τη Σέρσεϊ φερμάρεις
    Και αν θέλεις να ροκάρεις με το σύνθημα μπουκάρεις
    (ψελλίζει κατιτίς ακατάληπτο ενώ ο τρελαμένος Γκριζοσκώληξ με τα πτωχά λατινικά του προσπαθεί να καταλάβει)
    -Ντιβιντόρουμ? (Πώς gmt λεν το φόρουμ?)
    Φιόγκο κάνει τα νήματα, δεν πιάνει τα νοήματα
    Αφού είναι σε jour- fixe, τι γυρεύει ο Αστερίξ?
    Που’ναι ο Τζον Ξενερωτίξ?
    Nόμιζε πως γράφει GoT -τώρα πάσγουωρντ forgot-
    Και ποιοι είναι όλοι αυτοί?

    (φωνή από το podium)
    -Εδώ είναι Lutetia κι έπεσες στη Lucretia

    -Oh, dragon shit! – αμετάφραστο
    In the meantime…
    Τον κοιτάει η Μissadei, με παράπονο του λέει :
    -Τι λέγαμε περί αυτού? – ντιπ νιονιό ο νέος, φτου!
    -… σκουληκομερμηγκότρυπα?
    -Σκουλήκι είσαι και φαίνεσαι κι από τη Ντάνυ κρέμεσαι!
    Ω! της άγνοιας το βάθος, τι σου βρήκα, ήταν λάθος!
    Με ξεγέλασε το βλέμμα, δε φοβόσουν και το αίμα!
    και τι στυλ!
    σκληρός κι αλήτης, με κοιτούσες σαν αστρίτης,
    Αχ!
    Μτφ
    (αν περίμενα από σένα , πάντα θα’μενα παρθένα)
    πας καλά? Θα με φρικάρεις . Τι σου μάθαμε?
    Ντρακάρυς!
    (Παρανάλωμα πυρός – δρακουλίνι τιμωρός )
    Ο νέος μένει κεχηνώς
    Πίπτει πέλεκυς φριχτός – πάπαλα η αοιδός
    Επωδός
    Βloody Missadei – hey! This was the bloody day!
    ΛΟΥ
    Χαμένος στη μετάφραση ο τάλας νέος κλαίει
    Αυλαία
    —————————————–
    Kι ένας μικρός τροχός – ντόνατ!
    GoSimpson https://youtu.be/qq_5UQry3T4?t=10 epic!

  70. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    69 Κρίμα, τόσο ωραίο στιχούργημα να διανυκτερεύσει στην καραντίνα!

    63 Το είδα και βαριέμαι να τα αλλάξω

    64 Νομίζω ότι στα γαλλικά έγραφε Nicaea και υποσημείωση Nice.

  71. Αγγελος said

    Με κάνατε κι έψαξα στο Google να δω τι εστι Missandei — και έμαθα. Για όποιον άλλον δεν το ξέρει, είναι πρόσωπο της τηλεοπτικής σειράς Game of Thrones

  72. Avonidas said

    #69. Μου φτιάξατε τη μέρα, ντήαρ 😀

    #70. Ναι, αλλά έτσι καπάρωσε το #69· ξέρει τι κάνει, είναι γάτα 😉

    #71. Πφφφφ, όχι απλά πρόσωπο, ΤΟ πρόσωπο 🙂

  73. loukretia50 said

    Όταν λέω ότι όλοι με εμπνέετε, το εννοώ!

    72. Avonidas, seize the day! θάλεγε η Missadei!

    71. Ω! Άγγελε! Δεν πίστευα πως ξέρω παραπάνω
    για κάτι – έστω ασήμαντο – κι αδιάβαστο σε πιάνω!
    Και μόνο που το διάβασες, σκοπόν επιτυγχάνω!
    (ήταν ωραία αφορμή πως προσοχής τυγχάνω,
    έστω και για προγράμματα που απλά απολαμβάνω!
    – τις γνώσεις σου τις ειδικές δεν έχω, τι να κάνω!)

  74. ΣΠ said

    71
    Ευχαριστώ, Άγγελε. Όλο και κάτι μαθαίνω κατά καιρούς από σένα.

  75. Pedis said

    Ανοίγεις El pais, κοιτάς τη Repubblica, περνάς από Guardian, πολλοί (όλοι;) ημεδαποι ειδησιογραφικοί ιστότοποι, παντού υπάρχει η διαφήμιση για αυτή τη σειρά, εννοείται με ενημερωτικό στυλ για τη δράση (πώ πώ τι χάνεις!) ή για προβλήματα στα πλάνα …. τρέχα-τρέχα να δεις τι κάνανε!! Δηλ. όλα στο ύπουλο.

    Καλά, πόσα φράγκα για διαφήμιση έχουν πέσει από τον παραγωγό (Γουόρνερ και ΑΤΤ απ’ ό,τι είδα, δεν παίζουμε)!

    Το ίδιο το βιβλίο πρέπει να είναι (δεν το έχω διαβάσει προφανώς, 861717 σελίδες, αλλά από ανάλυση που έχω διαβάσει για αυτό και για παρόμοιου στυλ μπακ-το-μεσαίων σκουπίδια που κυκλοφορούν) μία τεράστια αηδία, φαντάσου η σαπουνόπερα.

  76. sarant said

    71-75 Δεν έχω δει ούτε μια σκηνή από αυτή τη σειρά. Πέρσι μάλιστα δεν ήξερα καν αν είναι σειρά ή βιβλίο ή ταινία ή παιχνίδι σε υπολογιστή.

  77. loukretia50 said

    Pedis
    Προσπαθούσα να καταλάβω σε τι αναφέρεσαι – άργησα λίγο!
    Έχεις δίκιο για τα βιβλία, άντεξα σκαναριστά τα δύο – τρία πρώτα και δεν αντέχονται.
    Φαντάσου ότι είναι τα μοναδικά σ΄ένα είδος που αγαπώ πολύ, που , παρά τη γρήγορη ροή της αφήγησης, με έκαναν να νοιώσω αποστροφή και βαρεμάρα – θανατηφόρος συνδυασμός!
    Όμως η σειρά είναι εθιστική. Εστίασε στα καλύτερα σημεία του βιβλίου και η ιστορία είναι συναρπαστική, με ενδιαφέρουσες αναφορές σε αληθινά παιχνίδια εξουσίας.
    Έχει Αμερικανιές φυσικά, γνωστές συνταγές με μπόλικη βία – αλλά όχι, δεν είναι σκουπίδι.
    Ειδικά οι 4-5 σήζονς ήταν πολύ εντυπωσιακές, πραγματικά κάτι διαφορετικό στην τηλεόραση.

  78. Pedis said

    # 76-77, το πρώτο-πρώτο που με ενοχλεί είναι το τεράστιο πεδίο «δυτικο-πλανητικής» διαφήμισης (δεν ξέρω αν στην Κίνα έχουν δικό τους μεσαίωνα για να τη βρίσκουν με βαρβαρότητα σε περιτύλιγμα βλακώδους μανιχαισμού …) που έχει καλύψει η εν λόγω σαπουνόπερα. Και επιμένω, πρόκειται για ύπουλη διαφήμιση, πληρωμένη δήθεν ενημέρωση του κοινού.

  79. loukretia50 said

    78. Δεν τα πάω καλά με θεωρίες συνωμοσίας, μπορεί νάναι έτσι, μπορεί και όχι!!
    Και σπάνια βλέπω τηλεόραση.
    Σίγουρα δεν έγινα πιο σοφή, ούτε έμαθα κάτι ιδιαίτερο βλέποντας τη σειρά. Και τη βία την απεχθάνομαι.
    Όμως πέρασα πολλές ευχάριστες ώρες με καλή παρέα και ενδιαφέρουσες συζητήσεις με νέα παιδιά και φίλους, με αφορμή διάφορα που βλέπαμε και σχολιάζαμε.
    Είτε μας άρεσαν είτε όχι, ήταν εντυπωσιακά δοσμένα, με πολλές ταξιδιάρικες εικόνες και ωραία μουσική.
    Γελούσαμε με τις συμπάθειες κι αντιπάθειες, με τα «ματάκια» που μισοκλείναμε οι πιο ξενέρωτοι – κι εγώ μαζί- κάναμε προγνωστικά, το περιμέναμε.
    Νομίζω θα περάσει στις σειρές που θα θυμόμαστε με νοσταλγία γιατί τις συνδέσαμε με πολλά για πολύ καιρό και έγιναν τελικά σημείο αναφοράς στη ζωή μας.
    Όχι γι αυτό που πραγματικά ήταν, εννοείται πως δεν είναι όπως οι ταινίες που μας σημάδεψαν, αλλά γι αυτό που θα σημαίνει για μας η εποχή που μοιραζόμασταν την ένταση, τη συγκίνηση, ό,τι τέλος πάντων μας χάρισε.
    Για μένα αξίζει.

  80. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    76 >>Δεν έχω δει ούτε μια σκηνή από αυτή τη σειρά.
    Παρομοίως! και καταλάβαινα και τα τουίτια των ημερών για κάποιους που βάφτισαν την κόρη τους Κίλι, Σίλι, πώς διάολο τη λένε την ηρωίδα και τώρα ωιμέ κάτι απαίσιο προέκυψε… Στο ραδιο άκουσα αυτό το τελευταίο υπονοούμενο για τους βλάκες που είπαν έτσι το παιδί τους και βγήκε κακό στη συνέχεια.

  81. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    80 λάθος :ΔΕΝ καταλάβαινα

  82. Pedis said

    # 79 – ποιες θεωρίες συνωμοσίας;! Μη λέμε ό,τι θέμε. Πρόκειται για γνήσιο παράδειγμα μάρκετιν σε πλανητική έκταση. Λες, δηλαδή, οι πιο μεγάλοι ειδησεογραφικοί όμιλοι να συντονίστηκαν αυθόρμητα για να διαφημίσουν σε καθημερινή βάση την παραγωγή της Γουόρνερ; Να κονομάει η Γουόρνερ κι αυτοί να χαίρονται για το κοινό που σπρώχνουν σε αυτήν και τα κανάλια (καλωδιακά, αν δεν απατώμαι);!

  83. Μαρία said

    80
    Παρομοίως. Απλώς σε σχέση με το Νικοκύρη ήξερα οτι είναι κάποια σειρά.

  84. Pedis said

    ->82 – νά φρέσκα-φρέσκα με ένα λεπτό ψάξιμο (διαφήμιση με τη μία ή την άλλη μορφή):

    https://www.theguardian.com/tv-and-radio/2019/may/16/stop-the-nitpicking-this-season-of-game-of-thrones-is-miraculous-the-bells

    https://www.bbc.com/news/entertainment-arts-48303921

    https://edition.cnn.com/2019/05/15/opinions/game-of-thrones-obsession-anger-maltby/index.html

    https://www.foxnews.com/entertainment/game-of-thrones-petition-remake-last-season

    https://www.lastampa.it/2019/05/15/societa/cresce-il-numero-di-abbandoni-dei-cani-siberian-husky-diventati-di-moda-con-game-of-thrones-OVcvGxaKvfdLhz4s5cFrrJ/pagina.html

    https://www.corriere.it/tecnologia/cards/trono-spade-come-si-sono-evoluti-protagonisti-serie/jaime-lannister-babbo_principale.shtml

    http://tvmag.lefigaro.fr/programme-tv/game-of-thrones-qui-va-monter-sur-le-trone-de-fer_0a344352-7724-11e9-bd3e-c5c9f39cf40a/

  85. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Α, εσείς είστε ενημερωμένοι. Για τη σειρά ήξερα (δεν έχω δει ούτε δευτερόλεπτο, έτσι κι αλλιώς έχω κόψει από τη ρίζα την τιβί εδώ και 35 χρόνια). Ώστε υπάρχουν και βιβλία ε? Ευτυχώς που είμαι αναλφάβητος.

  86. Πω-πω σνομπάρισμα ρε παιδιά! Κι εγώ το σνόμπαρα μέχρι που κόλλησα. Αν σας αρέσουν οι σειρές, είναι από τις καλύτερες. Άνθρωποι που εμπιστεύομαι μου λένε ότι τα βιβλία είναι πολύ καλύτερα. Παρεμπιπτόντως μου λένε ότι είναι μαρξιστής ο Μάρτιν (ο συγγραφέας), κάτι που κάνει το γνωστό τρολάρισμα του Ριζοσπάστη λιγότερο out-of-context απ’ όσο νόμιζαν όσοι το βρήκαν κωμικό. https://lexilogia.gr/forum/showthread.php?14537-%CE%A4%CE%BF-Game-of-Thrones-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CF%85%CE%BB%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82

  87. Avonidas said

    #80.

    #86. Άνθρωποι που εμπιστεύομαι μου λένε ότι τα βιβλία είναι πολύ καλύτερα.


    300.000 ψύχραιμοι fans του Game of Thrones ζητούν να ξαναγυριστεί απ’ την αρχή ο 8ος κύκλος

    «Ξαναγράψτε μου αυτή την ακατονόμαστη πατσαβούρα!», που φώναζε κι ο Λεκιγέ 😉

  88. Pedis said

    εξωγήινοι, βγείτε έξω από τον Δύτη! Τώρα!

  89. Γιατί, εμένα παιδιόθεν μ’ άρεσε το fantasy. Είμαι της γενιάς που περίμενε έναν-έναν τους τόμους του μεταφρασμένου Τόλκιν. Και άμα δεις τη συζήτηση στο λινκ θα δεις και τη… ματιά του ιστορικού.

  90. Pedis said

    # 89 – οκέι δεν θα τα χαλάσουμε ούτε για τον Τόλκιν (ούτε σελίδα δεν τελειώνω από δαύτον), ούτε για τις εκλεκτές σαπουνόπερες. Ουδείς τέλειος 🙂

  91. ΓιώργοςΜ said

    Τα βιβλία τα διάβασα στα Αγγλικά και μου άρεσαν πολύ. Και οι (πολλοί) χαρακτήρες είναι καλοφτιαγμένοι, και οι κοινωνιολογικές αναφορές πολύ καλές, και η σύνθετη πλοκή, και η αδιαφορία του συγγραφέα να διατηρήσει επ’ άπειρον τους συμπαθείς ήρωες (τον συμπαθέστερο τον σκοτώνει στο πρώτο βιβλίο). Η σειρά είναι μια πολύ καλή μεταφορά, ή μάλλον ήταν μέχρι τον προηγούμενο κύκλο. Βλέπω τον τωρινό από κεκτημένη ταχύτητα, αλλά είναι όντως απογοητευτική. Ίσως το μεγάλο κόστος να οδήγησε σε μπλοκμπάστερ σεναριακές και σκηνοθετικές επιλογές.
    Ακόμη και το μάρκετινγκ είναι κουραστικό, δίπλα στα νέα για το σαρβάιβορ και το μαστερσέφ, τα συνταρακτικά νέα για τα καινούρια σκουλαρίκια που φόρεσε η τάδε ηρωίδα, ή για το πόσο ταιριαστό ήταν το χρώμα της σκόνης στο πέτο του δείνα ήρωα με τον τοίχο που ακούμπησε και τον λέρωσε. Ακραίες προσπάθειες για μεγάλη τηλεθέαση.

  92. loukretia50 said

    Βιαστική σφήνα
    Pedis
    Δε χρειάζεται να συμφωνούμε, απλά θα προτιμούσα να μην προδικάζεις τι μπορώ να καταλάβω και τι όχι.
    Ίσως κάποια άλλη φορά συζητήσουμε.

    Una Carta al Cielo https://youtu.be/WzEhEGf-3e8?t=16 Lucha Reyes

    ΥΓ Λες να μην έχω ακούσει ποτέ για μάρκετινγκ?

    Χαιρετώ!

  93. Pedis said

    # 92 – νο πρόμπλεμ, αλλά εσυ πήγες να με βγάλεις τρελλό … 🙂

  94. Antigeist said

    Μιας και μιλαμε για Ρωμαιους και Γαλατες, αδραττω την ευκαιρια να αναφερω ενα μεταφραστικο σφαλμα στη διαφημιση των Bake Rolls. To Gallaecia αποδιδεται λανθασμενα ως Γαλατια, και μαλιστα ανορθογραφα ως «Γαλατεια», ενω σημαινει Γαλικια που ηταν περιοχη στα βορειοδυτικα της Ιβηρικης Χερσονησου. Aν εννοουσε Γαλατια θα ελεγε Gaul.

  95. Μαρία said

    Από την έκτη σεζόν και μετά η σειρά στηρίζεται σε πρωτότυπο υλικό, καθώς ο George R. R. Martin δεν κατάφερε να ολοκληρώσει τους δύο τελευταίους τόμους που θα έκλειναν τη σειρά των βιβλίων. Ο συγγραφέας αποκάλυψε τη βασική πλοκή, την ανάπτυξη των χαρακτήρων και τα κύρια γεγονότα στους δημιουργούς της σειράς, αφήνοντάς τους να ολοκληρώσουν με τον δικό τους τρόπο την κοινή ιστορία. Και από το σημείο αυτό ξεκίνησε η κατηφόρα. https://www.efsyn.gr/nisides/anohyroti-poli/195912_game-thrones-os-tileoptiki-apotyhia

    Εδώ και οκτώ χρόνια λέει παίζεται κι εγώ το πήρα είδηση μόλις πέρσι! Πίσω απ’ τον κόσμο είμαι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: