Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Το τάβλι του Βάρναλη

Posted by sarant στο 30 Μαΐου, 2019


Ετοιμάζω αυτόν τον καιρό τον τρίτο τόμο από τα χρονογραφήματα του Κώστα Βάρναλη, για να κυκλοφορήσει προς το τέλος του χρόνου. Μετά τα Αττικά και τα Αστυνομικά, ο προσωρινός τίτλος του τόμου αυτού είναι Συμποσιακά -και θα έχει χρονογραφήματα που μιλάνε για την ταβέρνα και το καφενείο, τα φαγητά, το κρασί και το τσιγάρο.

Λάτρης του παλιού αθηναϊκού καφενείου ο Βάρναλης, έχει γράψει μερικά εξαιρετικά κομμάτια γι’ αυτόν τον θεσμό. Το χρονογράφημα που θα παρουσιάσω σήμερα μιλάει ειδικά για το τάβλι. Από διηγήσεις άλλων ξέρουμε ότι ο Βάρναλης απολάμβανε όχι τόσο να παίζει ο ίδιος όσο να παρακολουθεί παρτίδες ταβλιού.

Μετά το χρονογράφημα έχω ορισμένα δικά μου λεξιλογικά σχόλια -και μια λεξικογραφική ταβλιστική πρόταση.

Το τάβλι

Ντάκα-ντούκα! ηχούν από μακρινή απόσταση όλοι οι δρόμοι κι οι πλατείες, όπου υπάρχουν καφενεία, αυτά τα δήθεν ησυχαστήρια, που είναι στην πραγματικότητα κέντρα παραγωγής θορύβου. Φαντασθείτε τι τραβάνε όσοι κάθονται μέσα! Αλλά δεν τραβάνε τίποτα. Έχουνε συνηθίσει, όπως ο μυλωνάς συνηθίζει τον κρότο του μύλου και μπορεί να κοιμάται βαθιά δίπλα στα τεράστια σαγόνια των πετρών, που αλέθουν και χαλάνε τον κόσμο, μαζί με όλα τ’ άλλα σύνεργα. Πολλοί από τους θαμώνες των θορυβητηρίων μοναχά τότε μπορούν να συγκεντρωθούνε στον εαυτό τους και να σκεφτούν ή να διαβάσουν με την ησυχία τους, όταν γύρω τους όλα τα τραπέζια βροντάνε σα δαιμονισμένα. Οι περισσότεροι μαζεύονται γύρω στους ταβλιτζήδες (αν μάλιστα τύχει να ’ναι μαστόροι) για να χαζεύουν.

Έτσι, αντί να θεωρείται πληγή αυτό το φοβερό κι εκνευριστικό παιχνίδι, διασκεδάζει και τους παίχτες και τους θεατές, αν και με τις απότομες και δραματικές του φάσεις δημιουργεί μιαν ατμόσφαιρα πάθους και αντεγκλήσεων.

Όλοι οι παίχτες, χωρίς εξαίρεση, πιστεύουν πως είναι μαστόροι. Γι’ αυτό άμα χάνουνε, θυμώνουν.

—Ακούς να με κερδίζουνε τα κορόιδα!

Και τα βάζουνε με το ζάρι.

—Το άτιμο το κόκαλο! μουρμουρίζουνε κάθε τόσο.

Κι από το θυμό τους πετάνε τα ζάρια και πού να βρεθούνε κάτου από τόσα τραπέζια και καρέκλες κι ανάμεσα σε τόσα πόδια…

—Πάρε ένα σκοινί να τα δέσεις! φωνάζουν οι απόξω. Ή:

—Φέρτε του μια σκάφη, για να μην τα ρίχνει έξω!

Αλλ’ οι παίχτες δεν τα βάζουνε τόσο με το συμπαίκτη τους ή με τα ζάρια, όσο με κείνους που κάθονται δίπλα τους. Συνήθως οι ταβλιτζήδες είναι προληπτικοί. Νομίζουνε πως τους φέρνει ο διπλανός τους γρουσουζιά.

—Πήγαινε, ντε, και λίγο παραπέρα! Μου ’φερες το ταγάρι γεμάτο κοτρώνια! Ή:

—Εσύ όπου πατήσεις χορτάρι δε φυτρώνει. Δε το νιώθετε, μωρέ, που μυρίζει… λείψανο;

Αλλά κι όσοι κάθονται δίπλα δεν εννοούνε να βλέπουν μονάχα. Μιλούν κιόλας. Σχολιάζουν, κάνουν κριτική.

—Τί πεντάρες είναι αυτές, που έπαιξες; Τώρα θα το χάσεις το παιχνίδι.

—Να βλέπεις και να μη μιλάς.

Κι άμα χάνει ο νομιζόμενος μάστορης, οι άλλοι, που τους έχει κάψει πολλές φορές, χαίρονται και τον πειράζουν:

—Να σε κερδίζουνε τα παιδιά! Ντροπή! Κάνεις και το μάστορη. Πού το μάθαινες; Στο Καρπενήσι;

—Εγώ, ρε, πήρα δίπλωμα από τον Κεδίβη και παράσημο από τον Σουλτάνο! Το ’μαθα στην Πόλη και στο Κάιρο!

Και δώσ’ του, όπως είπε κάποιος σατιρικός ποιητής:

με μένος ακατάβλητον
παίζουνε το τάβλι των!

Το παιχνίδι αυτό συνήθως το νομίζουμε ανατολίτικο. Υποθέτουν πως έχει ανακαλυφθεί στην Περσία. Αλλά είναι πολλοί αιώνες που διαδόθηκε πρώτα στους Βυζαντινούς (ταβλίον ή τάβλην το έλεγαν) κι έπειτα στη μεσαιωνική Ευρώπη. Δεν υπάρχει τρόπος να ξεριζωθεί από τα συνήθειά μας και να ησυχάσουνε και τα νεύρα μας και τ’ αυτιά μας.

Διάβασα πως δυο ζάρια από ύλη του αστεριού Σειρίου ζυγίζουνε 60 κιλά το καθένα! Φαντάζεστε τώρα τους ταβλιτζήδες να μπεγλεράνε στην φούχτα τους δυο τέτοια ζάρια; Εκατόν είκοσι κιλά!

—Κι αν ο άνθρωπος έχει το ανάλογο βάρος, είπεν ο αντιρρησίας, τότε θα ζύγιζε κι αυτός… ένα εκατομμύριο κιλά κι επομένως τα 120 των ζαριών θα του φαινόντανε ελαφρά σαν πούπουλο!…

Κάπως μας αφήνει στην πείνα μας ο Βάρναλης, με την έννοια ότι θα μπορούσε να περιγράψει λίγο περισσότερο την ατμόσφαιρα και τους διαλόγους γύρω από το τάβλι.

Όσα λέει για τη βυζαντινή παράδοση του ταβλιού ισχύουν. Μάλιστα υπάρχει Νεαρά του Ιουστινιανού που υιοθετήθηκε και από μεταγενέστερα κείμενα, η οποία αφορά ειδικά τους… ταβλαδόρους ιερείς και δεσποτάδες:

Περὶ ταβλιζόντων ἐκκλησιαστικῶν προσώπων.

… Ἀπαγορεύομεν δὲ τοῖς ὁσιωτάτοις ἐπισκόποις καὶ πρεσβυτέροις καὶ διακόνοις καὶ ὑποδιακόνοις καὶ ἀναγνώσταις καὶ παντὶ ἄλλῳ οἱῳδήποτε εὐαγοῦς τάγματος ἢ σχήματος καθεστῶτι ταβλίζειν ἢ τῶν ταῦτα παιζόντων κοινωνοὺς ἢ θεωρητὰς γίνεσθαι, ἢ εἰς οἱανδήποτε θέαν τοῦ θεωρῆσαι χάριν παραγίνεσθαι.

Απαγορευόταν δηλαδή στους ιερωμένους, ανάμεσα στις άλλες τέρψεις, και το τάβλι -τόσο το να παίζει κανείς όσο και να παρακολουθεί.

Προσέξτε ότι ο Βάρναλης χρησιμοποιεί τον όρο «ταβλιτζήδες» αντί του πολύ κοινότερου (σήμερα όμως) «ταβλαδόροι».

Σκέφτηκα λοιπόν να μαζέψουμε στο άρθρο αυτό λέξεις και κυρίως φράσεις του ταβλιού, όσες ξέρουμε από πρώτο χέρι. Δεν ξέρω αν υπάρχει καμιά μελέτη που να τις έχει αποθησαυρίσει.

Ίσως δεν είμαι εγώ το καταλληλότερο πρόσωπο για τη δουλειά αυτή, αφού έχω πολλά χρόνια να παίξω τάβλι σε καφενείο, αλλά περιμένω τα δικά σας σχόλια.

Η πρώτη φράση, που τη θυμάμαι από τον παππού μου, μάλλον ήταν δική του, ιδιωτική. Στις πόρτες, όταν είχε φτιάξει πέντε ή έξι πόρτες στη δική του περιοχή, αλλά είχε ακόμα πούλι στη δική μου περιοχή, οπότε έλπιζε να με χτυπήσει, μου έλεγε «ότι ητοιμάσθη σοι τόπος αναπαύσεως» -αυτό είναι από τη νεκρώσιμη ακολουθία. Δεν ξέρω αν το έλεγαν κι άλλοι ή αν ήταν δική του πατέντα.

Μια άλλη φράση που τη λέγαμε όποτε κάποιος έριχνε έξω τα ζάρια ήταν «Μια σκάφη στον κύριο» -αυτή την έχει, σε παραλλαγή, και ο Βάρναλης.

Συνήθως οι παίχτες ρίχνουν από ένα ζάρι για να κριθεί ποιος θα παίξει πρώτος. Ο νικητής αυτής της δοκιμασίας συχνά λέει στον άλλον «τα ζάρια στον μάστορα». Ωστόσο, η φράση αυτή λέγεται και σε μιαν άλλη περίπτωση -και πιο δικαιολογημένα. Όταν έχεις χτυπήσει πούλι του αντιπάλου αλλά έχεις κλείσει όλες τις πόρτες στην περιοχή του μαζέματός σου, ο αντίπαλος δεν έχει νόημα να ρίξει το ζάρι. Οπότε λες «τα ζάρια στον μάστορα» και παίζεις εσύ μέχρι να του ανοίξεις μία τουλάχιστον θέση στην περιοχή σου ώστε να έχει νόημα να ρίξει κι αυτός τα ζάρια.

Όταν κάποιος έχει μαζέψει πολλά πούλια στην ίδια πόρτα (κάτι που δεν συνιστάται) αυτό το λέμε «κοκορέτσι». Όταν κάποιος παίζει τις ζαριές στην περιοχή του, βελτιώνοντας την τοποθέτηση ενόψει του μαζέματος, λέμε ότι «ψήνεται». Συχνά θα ακούσετε να λένε ότι «ο τάδε είναι καλύτερα ψημένος» κι έτσι έχει προβάδισμα. Στο μάζεμα, μπορεί κάποιος αντί να μαζέψει να μετακινήσει ένα πούλι (είτε αναγκαστικά είτε από επιλογή) οπότε λέμε ότι «σπάει».

Όταν στις πόρτες έχουν και οι δυο παίχτες περάσει όλα τους τα πούλια στην περιοχή τους και αποκλείεται πλέον να χτυπηθούν, οπότε το παιχνίδι θα κριθεί από το ποιος θα φέρει μεγαλύτερες ζαριές και διπλές, λέμε «όποιος μακριοκατουρήσει».

Όταν μια παρτίδα έχει κριθεί διότι ο ένας παίχτης προηγείται κατά πολύ, οι παριστάμενοι παρακινούν τον παίχτη που υστερεί να παραιτηθεί, διότι «ούτε στη φυλακή δεν το παίζουν αυτό» ή «μόνο στη φυλακή το παίζουν αυτό». Υποτίθεται πως οι φυλακισμένοι, έχοντας άφθονο χρόνο να σκοτώσουν, παίζουν τις παρτίδες αυτές μέχρι το τέλος.

Ένας αγαπημένος φίλος που δεν ζει πια, όταν είχε σαφές προβάδισμα συνήθιζε να λέει χαριτολογώντας «άσε το διπλό, να μην το χάσεις μαρς». Χειρότερα από διπλό αποκλείεται να χάσει κανείς με βάση τους γενικά διαδεδομένους κανόνες. Το «μαρς» υποτίθεται πως μετρούσε για τρεις και το κέρδιζες όταν είχες μαζέψει όλα σου τα πούλια και ο αντίπαλος είχε ακόμα πούλι στην περιοχή σου. (Πρβλ. και το «πέναλτι μαρς» δηλ. αδιαμφισβήτητο του ποδοσφαίρου).

Φυσικά, αυτός που θα χάσει την πρώτη παρτίδα μπορεί να πει «Η πρώτη του ατζαμή». Η δοξασία ότι ο πρωτάρης έχει σκανδαλώδη τύχη είναι παγκοσμίως διαδεδομένη (beginner’s luck λένε οι Άγγλοι) και δεν αφορά μόνο το τάβλι αλλά όλες τις δραστηριότητες.

Στο πλακωτό, αν έχεις πιάσει ένα πούλι και σου δίνεται η ευκαιρία να πιάσεις ένα άλλο πιο κοντά στη μάνα του αντιπάλου, θα πεις «όσο πιο βαθιά, τόσο πιο καλά».

Στις πόρτες, όταν χτυπήσεις το πούλι του αντιπάλου, που πολλοί το κάνουν έτσι ώστε να ακουστεί με πάταγο, λέμε ότι «του το δίνεις στο χέρι». Κάποιοι μάλιστα έλεγαν «με τις υγείες σας» όταν του το έδιναν στο χέρι.

Έχω την εντύπωση πως είχαμε μια φράση που τη λέγαμε όταν φέρναμε 6-5 στις πόρτες και αμέσως ένα από τα πούλια μας έφευγε από την περιοχή του αντιπαλου και πήγαινε στην ασφαλή απέναντι πόρτα. Ίσως όμως να λέγαμε απλώς «γεια σου». Σε ένα βιβλίο του Τέρενς Ριζ, που βασικά έγραφε για το μπριτζ αλλά έχει γράψει και για το τάβλι, είχα διαβάσει πως για το αντίστοιχο παίξιμο είχαν τη φράση from Omsk to Tomsk.

Υπάρχει βέβαια και η τεχνική ορολογία του ταβλιού. Τα παιχνίδια: πόρτες, πλακωτο και φεύγα -ή γκιουλ ή μουλτεζίμ και η συζήτηση για το αν το γκιουλ στοιχειοθετεί άλλο παιχνίδι (όπου παίζονται όλες οι διπλές). Πόρτες, πεντάπορτο, εξάπορτο. Γκέλα, όταν έχεις χτυπημένο πούλι και φέρεις ζαριά που δεν σε αφήνει να μπεις. Πλακωμένο πούλι. Μάνα, παραμάνα, προπαραμάνα ή μαμά, παραμαμά.

Εγώ αυτά μπόρεσα να θυμηθώ. Περιμένω τη δική σας συμβολή. Όσοι ταβλαδόροι, προσέλθετε!

Advertisements

204 Σχόλια to “Το τάβλι του Βάρναλη”

  1. Νέο Kid said

    «.. αντί να θεωρείται πληγή αυτό το φοβερό κι εκνευριστικό παιχνίδι…»

    Χίλιες προσυπογραφες by my side!
    Το ηλιθιοτερο, εκνευριστικότερο και βαρετότερο των παιγνίων. Αντάξιο του μέσου βαθμού νοημοσύνης των Ελλήνων…

  2. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα ! Ωραίο άρθρο, ωραίο και το τάβλι, που έχω χρόνια όμως να παίξω…
    Εγώ από όρους ήξερα τον «μπάστακα» ή «δραγάτη», όταν στο πλακωτό ξεκινούσες με εξάρες, και παίζοντας 12 έβαζες ένα πούλι στην απέναντι γωνία, που πιανόταν μόνο με το σπάνιο 6-5 της μάνας, ενώ βεβαίως απειλούσε το οποιοδήποτε αναγκαστικά θα άφηνε ανοιχτό ο αντίπαλος.
    Έχω παίξει και στο στρατό το «παιχνίδι της φυλακής», όταν ο συμπαίκτης μου έπιασε παραμάνα, και, πώς τα έφερε το ζάρι, τον έκλεισα έτσι που του είχε απομείνει ένας και μοναδικός δυνατός άσος, αυτός από την παραμάνα στη μάνα. Με άφησε, και φυσικά το έχασε…
    Συνήθως άκουγα ταβλαδόρους, σε τυχαίες ζαριές, π.χ. 4-2 να λένε, παίζοντάς τις, «το τέσσερα σημαντικό… και το δύο απαραίτητο».
    Τρελαινόμουνα με τους παίκτες-κομπιούτερ, που μόλις άφηνες κάτι ανοιχτό, σε κλάσμα δευτερολέπτου έλεγαν «αυτό με ένα έξι-τρία, στο έπιασα !» (και συνήθως, το έφερνε κιόλας…)
    Κάποιο άλλοι μου είχαν πει ότι οι λαθρόχειρες (αυτοί που έκλεβαν στο τάβλι), έβαζαν και δεύτερο χέρι μέσα, κινώντας τα πούλια, αλλά φυσικά με τρόπο που δεν καταλάβαινες ότι σου έκλεβε π.χ. ένα βήμα…

  3. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    Άντε να ξελαργάρουμε σήμερα, εκτός επικαιρότητας, με κάτι άλλο.

    Καλή ζαριά δεν είναι οι εξάρες αλλά εκείνη που χρειάζεσαι για να κλείσεις την πόρτα 🙂

  4. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστω πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2 Μπράβο, και χωροφύλακα ή αστυφύλακα το λένε το πούλι αυτό (ή τα ανάλογά του)

  5. atheofobos said

    Πού το μάθαινες; Στο Καρπενήσι;
    Αυτή η φράση νομίζω πως είναι χαρακτηριστική της εποχής που γράφτηκε και της αντίληψης τότε, ότι όσοι κατάγονταν από την Ευρυτανία ήσαν «βλάχοι», άρα αγράμματοι και μειωμένης αντίληψης. Θα θυμάστε πριν καμιά 30ρια χρόνια το σύνθημα που έγραφαν στους τοίχους –Έξω οι βλάχοι από την Αθήνα. Χαρακτηριστικός τύπος είναι ο Τραμπακουλας του Χάρι Κλιν.
    Με την άφιξη Ποντίων στην Αθήνα αντικατέστησαν αυτοί σιγά σιγά τους βλάχους!

  6. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Καλημέρα. Εκεί στα εικοσιένα μου προσπάθησε ο ξάδερφος να με μάθει τάβλι. Η προσπάθεια κράτησε κάνα μισάωρο. Ο μαθητής απεδείχθη ανεπίδεκτος. Τέλος.

  7. Γιάννης Ιατρού said

    Πφφφ, τάβλι… Backgammon εις την επικυριαρχικήν πλέον 🙂 (αν και δεν είναι 100% το ίδιο… υποστηρίζουν οι ειδήμονες).
    Γίνονται και σχετικά «πρωταθλήματα» κλπ.
    Που είναι ο γνωστός μαιτρ (Backgam-ιστής 🙂 ) ; Διατί σιωπά;

  8. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Εδώ στο λυγξ https://www.slang.gr/definition/14045-tablomaxos έχει κάτι ταβλαδόρικα, και άμα ψάξετε «ταβλ» στο σλανγκρ όλο και κάτι θα βρείτε. Εμένα μη με ανακατεύετε.

  9. Γκιουλ ή μουλτεζίμ (αλήθεια, ξέρει κανείς αυτή την -δεύτερη- ονομασία; Εγώ την είχα βρει μόνο στην Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, του Πυρσού) δεν είναι το φεύγα και οπωσδήποτε στοιχειοθετεί άλλο παιχνίδι. Επειδή η τύχη παίζει υπέρμετρο ρόλο, το παίζαμε μόνο στο τέλος του σετ.
    Προσωπική μου γνώμη είναι ότι το καλύτερο παιχνίδι είναι το φεύγα, γιατί συνδυάζει ιδανική αναλογία τύχης και στρατηγικής. Υπήρξα κι εγώ μεγάλος ταβλαδόρος στα νιάτα μου, τουλάχιστον σε ποσότητα αν όχι σε ποιότητα για να θυμηθούμε άλλη μια φορά τους νόμους της διαλεκτικής 🙂

  10. Λοζετσινός said

    καλημέρα
    -Τι να παίξω με σένα, εσύ μετράς ακόμα με τα δάχ(τυ)λα! ( γνωστή κοροϊδία )
    Όταν κάποιος αρχάριος ‘έπιανε ‘ στο πλακωτό αλλά η ζαριά του δεν περνούσε επειδή χτύπαγε σε πόρτες του συμπαίκτη, ο αντίπαλος για να τον κοροϊδέψει
    τον άφηνε να το κάνει αλλά μετά έριχνε μόνο το ένα ζάρι…

  11. sarant said

    10 Μπράβο, μου θύμισες κάτι παρεμφερές. Όταν έφερνες πχ 5-3 και έφευγες με άθροισμα 8 αλλά στην πραγματικότητα και το 5 και το 3 ήταν πόρτες του αντιπάλου, έλεγαν «Ποιο από τα δύο παίζεις πρώτο;»

  12. Αναμνήσεις από τα δικά μου ταβλαδόρικα χρόνια ως φοιτητής (τέλη 90s):
    – Όταν το τελευταίο πούλι μας περνούσε το τελευταίο του αντιπάλου και δεν υπήρχε περίπτωση να χτυπηθούμε, λέγαμε «και τώρα τρέχουμε» ή «τρεχάτε ποδαράκια μου».
    – Τα πολλά πούλια σε μια πόρτα τα λέγαμε «σουβλάκια». Και σουβλατζής ο παίκτης που έκανε τέτοια.
    – Όταν παίζαμε διπλές έτσι ώστε η τέταρτη να χτυπούσε/πλάκωνε πούλι του αντιπάλου, μετρούσαμε «μια, δυο, τρεις… και ο Χαζηπετρής» (με το απαραίτητο γκντουπ φυσικά).
    – Στην περίπτωση που κάποιος ήταν αποκλεισμένος και δεν είχε νόημα να ρίξει τα ζάρια, λέγαμε κάτι του στυλ «πήγαινε για καφέ», «κάνε κάνα τσιγάρο» κλπ.

  13. ΓιώργοςΜ said

    Αυτά που ξέρω για το τάβλι ειπώθηκαν όλα, νομίζω.
    Αφορμές για πειράγματα μεταξύ των παικτών οι ζαριές.
    Για όσους δεν το ξέρουν ή δεν το θυμούνται, το τάβλι έχει γίνει αφορμή για δολοφονία στα τέλη της δεκαετίας του 70, κοντά στη γειτονιά μου στα Μυτηλινέικα. Κάποιος σχολίαζε έναν αγώνα με χρηματικό στοίχημα, και ο παίκτης που έχασε έφυγε, γύρισε με πιστόλι και τον σκότωσε. Τουλάχιστον έτσι το θυμάμαι, Δημοτικό πήγαινα. Το συμβάν έγινε σ’ ένα καφενείο μπροστά από το οποίο περνούσα για να πάω στο σχολείο κάθε μέρα.

    Καταγγέλω όμως το παρόν ιστολόγιο επειδή μου υπέδειξε την ύπαρξη του Παλαμήδη, στερώντας μου πάμπολλες ώρες ελεύθερου χρόνου ή ύπνου.

    Στο φεύγα αδυνατώ να τον κερδίσω, το τρέχον σκορ είναι 474-743 υπέρ του.

    7 Backgammon είναι οι πόρτες, με κάποια προσθήκη που ποτέ δεν έμαθα, ώστε να μειώνεται ο παράγοντας τύχη. Τα άλλα είναι άγνωστα εις την Εσπερίαν.

  14. Triant said

    Καλημέρα.

    Το απλό τάβλι δεν το αντέχω και το καλό, αγωνιστικό (βίδο) δεν το κατέχω. Έχω καταλάβει όμως οτι αυτό το τελευταίο είναι πολύ ενδιαφέρον και ελάχιστα τυχερό παιχνίδι. Δεν είναι τυχαίο ότι όλοι οι καλοί σκακιστές και μπριτζέρ που παίζουνε είναι παθιασμένοι και συνήθως νικητές. Μιά μικρή περιγραφή για αυτούς που δεν ξέρουν:

    Το παιχνίδι είναι πόρτες, μόνο πόρτες. Υπάρχει ένας τρίτος κύβος που στις πλευρές του έχει τις πρώτες 6 δυνάμεις του 2 και στην αρχή είναι στη μέση. Εάν ένας παίκτης πιστεύει σε κάποια στιγμή του παιχνιδιού ότι είναι αρκετά καλύτερος, λέει ‘βίδο’ όπου ο αντίπαλος πρέπει ή να δεχτεί διπλασιασμό της αξίας της παρτίδας ή να την χάσει με την τρέχουσα. Εάν δεχτεί το βίδο παίρνει τον κύβο στην μεριά του και τώρα πιά έχει αυτός το δικαίωμα να διπλασιάσει. Προφανώς το σωστό είναι να βιδάρεις όταν έχεις μεγάλη πιθανότητα (κάπου 65%; ) να κερδίσεις και να δεχτείς το βίδο εάν έχεις κάπου 35%. Προσοχή! Τα νούμερα είναι ενδεικτικά, δεν θυμάμαι πόσο είναι γιατί δεν παίζω. Είμαι βέβαιος ότι κάποιος αθλητής θα βρεθεί να μας τα πει. Μια ειδική περίπτωση είναι όταν ένας παίκτης πει βίδο και ο αντίπαλος πιστεύει ότι είναι καλύτερος οπότε μπορεί να πει μπήβερ που είναι επίσης πρόκληση για διπλασιασμό αλλά κρατάει και τον κύβο. Προφανώς σε αυτή την περίπτωση κάποιος από τους δύο παίκτες είναι εντελώς άσχετος :).

    Στο σπίτι μας (όταν ήμουνα μικρός) λέγαμε τα γνωστά: Μιά σκάφη στον κύριο, τα ζάρια στον μάστορα και ούτε στη φυλακή.

  15. sarant said

    14 Δηλαδή το μπήβερ είναι είδος συρκόντρ 🙂

    Αλλά δεν κατάλαβα ποιος έχει το χέρι.

  16. # 4β

    Λάθος !
    χωροφύλακα στο πλακωτό λένε το τρίτο πούλι της πόρτας σε θέση ώστε για τον αντίπαλο να ισχύει το «παν εξερχόμενον συλλαμβάνεται».
    Αλλη διαδεδομένη έκφραση είναι το μέτρημα στις διπλές » μια, δυο, τρεις κι ο Χατζηπετρής (ή ο Ιωάννης ο Σμολέφσκι) »
    Στο μάζεμα του αντιπάλου με πλακωμένο πούλι στο πλακωτό ή χτυπημένο στις πόρτες ακούγεται άμα τη ελευθερίου του πουλίου το «τώρα τρεχάτε ποδαράκια μου να μη σας πιάσει ο κώλος σας»
    Στο ρίξιμο της κρίσιμης ζαριάς του αντιπάλου ακούγεται το ψυχολογικό » κομένη» κάτι σαν το τάιμάουτ στο μπάσκετ και βόλεϋ
    Υπάρχει και το βίδο που σημαίνει πρόταση διπλασιασμού του επάθλουτην οποίαν ο αντίπαλος αποδέχεται ή εγκαταλείπει την παρτίδα

    # 7

    στο τάβλι εξω από καφενειακούς όρους χάνεται όλη η μαγεία που έχει το τάβλι

    Μικρός φόρεσα κολάρο το τάβλι σ΄ έναν πολύ τυχερό αντίπαλο και δεν ξανάπαιξα ποτέ στοίχημα στο τάβλι ούτε τους καφέδες

  17. Πάνος με πεζά said

    Όταν τα είχες κακοστήσει στο μάζεμα, και π.χ. σου τελείωνε γρήγορα ο άσος ή το δύο, σου έλεγε ο άλλος «Σπάσε άσο !», όταν τον έφερνες και δεν είχες.
    Επίσης πολλοί θέλανε να προκαταλάβουν τη ζαριά που τους εξυπηρετούσε, κι έλεγαν, κουνώντας τα ζάρια : «Να τες οι πεντάρες», «Να το το έξι-άσος» .
    Τέλος, κάποιοι είχαν κάνει σύνθετες λέξεις τους συνδυασμούς που μπορούσαν να ακούγονται, π.χ. πεντόδυο, τεσσερότριο, εξότριο κλπ.

  18. Triant said

    15: Ναι, μόνο που στο μπριτζ υπάρχουν κρυφά φύλλα οπότε μπορεί και οι δύο να έχουν δίκιο.

    Δεν ξέρω αν εννοείς αυτό, αλλά βίδο μπορεί να πει ένας παίκτη όταν είναι η σειρά του και πριν ρίξει τα ζάρια. Το δε μπήβερ λέγεται αντί για πάσο ή μέσα δηλαδή ως απάντηση στο βίδο.
    Υπάρχουν πολλά βιβλία όπου αναλύονται οι πρώτες ζαριές η στρατηγική του μέσου παιχνιδιού αλλά και το μάζεμα (όπως στο σκάκι). Επιπλέον, η εκτίμηση της θέσης και ο υπολογισμός της πιθανότητας νίκης κάνουν το παιχνίδι ακόμη πιο δύσκολο.

  19. Παναγιώτης Κ. said

    Για τους…μαθηματικούς οι ζαριές είναι 36. Για τους περισσότερους όμως ταβλαδόρους είναι 21 επειδή θεωρούν το (α,β) ταυτόσημο με το (β,α).

    Στο τάβλι α/+/α=…4α

    Τι σημαίνει η φράση «τσιμπάει τα ζάρια».

  20. sarant said

    18 Προφανώς το καθοριστικό είναι να υπολογίζεις καλά και γρήγορα τι πιθανότητες έχεις.

  21. Πάνος με πεζά said

    Δεν ξέρω. Υπάρχουν όμως διάφοροι ψυχαναγκασμοί στις κινήσεις με τα ζάρια, π.χ. να τα φτύνεις, να τα κρατάς στις εξάρες πριν να τα μπεγλερίσεις, ή να τα πετάς «σηκωτά» προς τα πάνω. Το ίδιο και με τα πούλια, αρκετοί τα «σκάνε» στο κέντρο και μετά τα σέρνουν με το δείκτη στη θέση που πρέπει να πάνε. Άλλοι δείχνουν τις ενδιάμεσες θέσεις (π.χ. στις διπλές) με το πούλι όρθιο. Τέλος, άλλοι φτιάχνουν την πόρτα που δημιουργείται από διαδοχικά πούλια (π.χ. με τρία-δύο) σέρνοντας ταυτόχρονα το ένα πούλι με το δείκτη και το άλλο με τον μέσο, και γυρίζοντας το ζευγάρι όρθιο.
    Κάποιοι άλλοι, στο άνοιγμα του πλακωτού, παίρνουν τις στίβες διαδοχικά στο χέρι, μέχρι να τα ανοίξουν όλα, κι όχι αφήνοντάς τα στη γωνία. Γι αυτό και ρωτάει ο άλλος «πόσα πούλια έχεις στο χέρι», για να ξέρει αν μπορεί ή δε μπορεί να του βγάλει ο άλλος κάποια πόρτα.

  22. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  23. ΓΤ said

    Μηνολόγιον> Μαΐου 29: Νοτοπούλειος δημοσία παραδοχή σφάλματος υποδήσεως (πολιτικής γενναιότητος ένδειξις), και Εκσταβλισμός Βουκόλου του Αψέος

  24. konos said

    19 Όπως έχουν πέσει τα ζάρια μέσα στο τάβλι από τον αντίπαλο, τα πιάνεις με τα ακροδάκτυλα (σαν να τσιμπάς) και τα πετάς ευθεία μπροστά έτσι, χωρίς να περιστραφούν. Αν είσαι γνώστης, προλαβαίνεις να γυρίσεις την έδρα του ζαριού που σε ενδιαφέρει έτσι, ώστε να έλθει επάνω (π.χ. το έξι), προκειμένου να έλθει ο συνδυασμός (ή έστω μια κίνηση) που θέλεις. Βέβαια, αν ο αντίπαλος είναι γνώστης, απλώνει το χέρι, σκεπάζει τα ζάρια, λέει «κομμένη!» με απειλητικό ύφος, και σε αναγκάζει να παίξεις ξανά!!! Μαγεία….

  25. 19. Τσιμπάει τα ζάρια: Αντί να τα μπεγλερίζει στη χούφτα του πριν τα ρίξει, τα κρατά με τρία δάχτυλα (αντίχειρα, δείχτη, μέσο) και τα ρίχνει με τέτοιο τρόπο που να αυξήσει την πιθανότητα να φέρει το ποθητό αποτέλεσμα.

  26. ΓΤ said

    #1, 7, 14, 15, 16, 18 κ.λπ.

    Εκλεκτοί συνομιλητές, μπορείτε να ξεκινήσετε από http://www.bkgm.com/articles/page04.html

  27. Ομσκ, Τομσκ, ρωσικές πόλεις που πρωτοσυνάντησα παιδί στο «Μιχαήλ Στρογκώφ» του Βερν.

  28. nikiplos said

    Καλημέρα…

    Το τρίτο επιπλέον πούλι πάνω σε πόρτα στην τελευταία γωνία της έξω περιοχής του αντιπάλου το έχω ακούσει να λέγεται και Καβαλάρης. Επίσης στα καφενεία της Τζωρτζ παίζαμε και με περαστικούς, ως επί το πλείστον αγνώστους. Ένας μεγάλης ηλικίας όταν έφερνε ο αντίπαλος μια καλή ζαριά, έλεγε:ρε καλώς τονε τον ξάδερφο!.
    Πρωτοετής (1987) κάθησα να παίξω στο BRAKE με έναν φοιτητή Τοπογράφο, ο οποίος είχε περάσει στα 1976 στο ΕΜΠ. Με την πρώτη μου ζαριά αναφωνεί Α’ είσαι ταβλαδόρος! και χαμογελάει… Μετά από λίγες ζαριές μου λέει: Παιδί μου το επίπεδό σου στο τάβλι είναι σαν να παίζει ένας καθηγητής Πανεπιστημίου με έναν μαθητή του δημοτικού… να σταματήσουμε, εκτός αν θέλεις να μάθεις τίποτε.
    Γενικώς το βαριόμουν τρομερά, έτσι έγινα μάλλον ένας μέτριος παίχτης…

    Υπάρχει μια σκηνή στο BRAKE στα 1992 την οποία αν δεν έβλεπα δεν θα την πίστευα… Εις παίκτης είχε φέρει 13 συνεχόμενες φορές 5ρες… Μετά την 7η το παιχνίδι εγκαταλήφθηκε και μπήκαν μπρος τα στοιχήματα… Θυμάμαι ο ιδιοκτήτης του καφέ – μακαρίτης πλέον, ο αείμνηστος Γρηγόρης – είχε χάσει 10.000 δρχ…

    Να πω και ένα Τουριστικκό… Στην πρώτη μας επίσκεψη στο νησάκι των Ιωαννίνων, απέναντι ακριβώς από τον Παραλίμνιο, ακούγαμε έναν περίεργο θόρυβο και δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε τι ήταν… Όταν το σκάφος πλησίαζε και έσβησε καταλάβαμε πως αυτός ο περίεργος θόρυβος ήταν από τα τάβλια των φοιτητών που χτυπούσαν τα πούλια και τα ζάρια αρειμανίως…

  29. nikiplos said

    Να μην ξεχάσουμε και την τρομερή έκφραση ταβλοκοπάνι του αείμνηστου Ορέστη Μακρή στην ταινία Ο γρουσούζης (1952).

  30. νεσσίμ said

    άσχετος από τάβλι, χθες ακούγοντας τον οικοδεσπότη στο ι-ραδιόφωνο να λέει «μια σκάφη για τον κύριο» έσκασα στα γέλια!

  31. Γιάννης Ιατρού said

    26: 🙂 Διδάσκαλε, ελληνιστί δεν έχει;;; Δικά σου συγγράμματα θέλουμε!

  32. Triant said

    Τάβλι. Μπρος στην τύχη τ’ είν’ η τέχνη!
    Καφενείο (ανώνυμο) στη Μπουμπουλίνας πίσω από το Πολυτεχνείο. Σε ένα τραπέζι δίπλα στη τζαμαρία δύο φίλοι παίζουν τάβλι. Απ’ έξω, στη στάση του λεωφορείου, κύριος με το παλτό του, το καπέλο του, την ομπρέλα του και την δερμάτινη τσάντα του, χαζεύει όσο περιμένει το δρομολόγιό του. Κάποια στιγμή φεύγει, κάνει τα 20 μέτρα μέχρι την πόρτα, μπαίνει μέσα, πλησιάζει το τραπέζι και λέει συγχυσμένος: Ρε παιδί μου, δεν ξέρω πως τον αντέχεις! Εγώ θα του είχα φέρει το τάβλι στο κεφάλι! Σημειωτέον ότι το θύμα, ο Διονύσης, είχε και αυτός τη φήμη του τυχερού. Ο άλλος όμως, ο Κώστας, δεν παιζότανε. Αρκεί να σας πω ότι σε μιά ‘φιλική’ πόκα, οι υπόλοιποι 6 τον κλέβαμε ασυστόλως (φτιάχναμε φύλλα από την υπόλοιπη τράπουλα) και παρ’ όλα αυτά σήκωσε το τραπέζι. Τίμια.
    Αχ, νιότη!

  33. Πάνος με πεζά said

    Το πολύ ωραίο θεατρικό του Δημήτρη Κεχαϊδη «Το τάβλι», εδώ.

  34. Χρηστάρας said

    «Τα ζάρια παν’ στο μάστορα κι οι γκόμενες κοιτάνε…», ξεστόμιζαν τα παιδιά στο τραπέζι – μάλλον από ευσεβή πόθο, αφού ουδεμία γυναίκα ή έφηβη πρόσεχε το παιχνίδι. Ενίοτε, με την ίδια φράση ο παίκτης απευθυνόταν και σεξιστικά ή προσβλητικά προς τους οχληρούς θεατές…
    «Άσε τα θαύματα και κούνα τα καλά τα γαμοζάρια…», εννοείται απέναντι σε σκανδαλωδώς τυχερό ή «τατσιμπάει» παίκτη.
    Δεν αποκλειόταν και το φυσικό φτύσιμο πάνω σε πούλια και κόκκαλα, ιδίως έπειτα από καταστροφικές συγκυρίες.
    Φαίνεται πάντως πως δεν έκαμα πολύ καιρό κακές παρέες, επειδή δεν έμαθα καλό τάβλι. Τουλάχιστον έχω υλικό για ιστορίες κι αφηγήσεις…

  35. Triant said

    26: Δάσκαλε, ο παλιο-proxy του γραφείου δεν με αφήνει να μορφωθώ. Για πες ποιά είναι τα νούμερα που αναφέρω στο 14 (για βίδο και για αποδοχή).

  36. Γιάννης Ιατρού said

    35: για δώσε http://204.73.202.93/articles/page04.html στο PC σου, μπας και σ΄αφήσει έτσι 🙂

  37. ΓΤ said

    #35 Γενικά, το doubling window margin acceptance σε μία take/pass απόφαση είναι 25%. Αλλά ασφαλώς σε βαθύτερα επίπεδα πρέπει να υπολογίζει κανείς την απόσταση από τη νίκη (points to win) και στοιχεία profit/loss από τις δυνητικές αποφάσεις take/pass (αποδοχή κύβου ή πάσο). Φεύγοντας όμως από το γραφείο, Τριαντάκο μου 🙂 , μην ξεχάσεις αυτό το λινκ, θα ζήσεις απειρόκαλλη randomness και αντιμετώπιση αυτής.

  38. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα!

  39. Αγγελος said

    Πρέπει να ομολογήσω πως, ενώ έμαθα πολύ μικρός τάβλι, καμία από τις εκφράσεις που αναφέρατε δεν ήξερα. Αλλά βέβαια δεν έπαιζα σε καφενεία…
    Νικιπλέ (28β), είναι βέβαιο ότι δεν έκλεβε αυτός με τις συνεχείς πεντάρες;
    Ακουσα κάποτε τον πατέρα μου να λέει, σε κουβέντα για χαρτοκλέφτες και παρόμοιους, ότι πίστευε πως κι ο ίδιος μπορούσε να τσουλήσει (αυτό το ρήμα χρησιμοποίησε) το ένα ζάρι τρεις φορές στις δέκα. Εκανα ένα γρήγορο υπολογισμό και είδα ότι οι πιθανότητες να φέρεις τυχαία, χωρίς κανένα δόλο, ένα συγκεκριμένο νούμερο που θέλεις είναι 11/36, δηλαδή σχεδόν ακριβώς τρεις στις δέκα (και μάλιστα ελάχιστα περισσότερο, 30,55%), αλλά δεν του το είπα…

  40. Νέο Kid said

    39. Αγγελε, προφανώς εννοείς οτι η πιθανότητα να φέρεις έναν συγκεκριμένο αριθμό σε οποιοδήποτε από 2 ζάρια είναι 11 στις 36.
    Η πιθανότητα να φέρεις με ένα ζάρι έναν συγκεκριμένο αριθμό είναι 1/6 (obviously…)
    Ίσως εννοούσες, άλλα μάλλον δεν διατυπώθηκε με ακρίβεια, ότι η σκέψη ότι «αφου έχω 1 στις 6 με ένα ζάρι ,έχω 1 στις 3 με δύο ΄ζαρια νά φέρω ξερω γώ ένα τρία» είναι λάθος.
    Και είναι βέβαια λάθος ,γιατί ενω υπάρχουν έξι περιπτώσεις για ένα ΄ζαρι να είναι τρία και 6 περιπτώσεις για το άλλο ζάρι να είναι τρία, υπάρχει μία μόνο περίπτωση να είναι 3 και 3. Έτσι: (12-1)/36= 11/36

  41. ΓΤ said

    Παρέλειψα το Διεθνές Καλαντάρι του Backgammon, στο http://www.chicagopoint.com/calendar.html#outsideusa

  42. nikosts said

    Καλησπέρα! Ο πατέρας μου το έλεγε «μορτεζίμ». Νομίζω πως ήταν το ίδιο με τη «φεύγα», ονομασία που έμαθα μετά από αρκετά χρόνια.

  43. Πάνος με πεζά said

    Ξεχάσαμε μια πολύ χαρακτηριστική έκφραση, για τα πειραγμένα ζάρια. Ας το βάλω διπλό κουϊζ, και σε λίγο οι απαντήσεις :
    – πώς τα «πείραζαν» ώστε να φέρνουν εύκολα το 6; (την τεχνική)
    – και πώς λέγονταν ;

    Όσοι έχουν διαβάσει Τσιφόρο, δε θα δυσκολευτούν…

  44. dryhammer said

    42. Κι εγώ μορτεζίμ(ι) το πρωτόμαθα.

    Κατά καιρούς, διάφοροι μπαρμπάδες χρησιμοποιούσαν εκφράσεις από τα εκκλησιαστικά, ατόφιες ή παραφράσεις για διάφορες ζαριές και παιξίματα. (Σπάω το κεφάλι μου να θυμηθώ κάποιες, αλλά δέν… Ελπίζω πριν ξεθυμάνει το άρθρο – σέρνονται κι εκλογές)

  45. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    Κάποιες εκφράσεις που άκουσα παίζοντας με τον πατέρα μου:
    Τις διπλές τις μετρούσε: «μία, δύο, τρεις… και το λουρί της μάνας».
    Όταν η ζαριά έπεφτε δίπλα σε πούλι που ήθελε να κτυπήσει έλεγε: «παρ’ ολίγον ο βλάχος το ωρολόγιον».
    Όταν ήταν φανερό ότι θα το έπαιρνε μαρς τραγουδούσε την Μασσαλιώτιδα από το σημείο που λέει «μαρσόν, μαρσόν…»
    (marchons, marchons…).

  46. cronopiusa said

    Ντάκα-ντούκα! ηχούν από μακρινή απόσταση όλοι οι δρόμοι κι οι πλατείες…

    κι ο γείτονας να παίζει στο μπαλκονάκι του νυχτιάτικα τάβλι…

  47. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ ᾿μένα.

    Εὐπρόσδεκτο τὸ σημερινό. Γιὰ νὰ σπάσει ἡ μονοτονία.

    Συμπληρώσεις:

    Ἐκτὸς ἀπὸ τὸ «μιὰ σκάφη στὸν κύριο!» καὶ τὸ «σκοινὶ» ποὺ γράφει ὁ Βάρναλης, γιὰ ὅσους ἔριχναν τὰ ζάρια ἔξω ἀπ᾿ τὸ τάβλι, ἔχω ἀκούσει καὶ τὸ «ἕνα ζευγάρι κορδόνια στὸν κύριο!»

    Ἄλλη ἔκφραση γιὰ καλὸ ταβλαδόρο ἦταν καὶ τὸ «αὐτὸν τὸν δίωξανε ἀπ᾿ τὴν Περσία, ἐπειδὴ κέρδιζε τὸν Σάχη στὸ τάβλι». Καμιὰ φορὰ ἔλεγαν τὸ πρῶτο μισό, ὅταν οἱ ἄλλοι ἦταν γνῶστες τοῦ ρητοῦ.

    Καὶ μιὰ ἱστορία ἀπὸ τὸ θρυλικὸ «Μετσόβειο», τὸ ὑπόγειο καφενεῖο, Στουρνάρα καὶ Τζώρτζ, στέκι τῶν φοιτητῶν τοῦ ΕΜΠ τὸν παλιό, καλὸ καιρό.

    Ὁ Τάσος ὁ καφετζής, βλέποντας πὼς ἔχω κάνει ἐξάπορτο στὸ «φεῦγα», ἀποκλείοντας τὰ πούλια τοῦ ἀντιπάλου, μοῦ λέει.

    «Τί βλέπω, Μῆτσο, φραξιονιστικὲς ἐνέργειες;»

    Ἧταν λίγο μετὰ τὴν μεταπολίτευση καὶ ἡ κομματική ἰδίόλεκτος τῆς Ἀριστερᾶς κυριαρχοῦσε στὰ φοιτητικὰ στέκια.

    Ὁ Τάσος, μεταφράζοντάς το μὲ βάση κάτι ποὺ τοῦ ἦταν οἰκεῖο, θεωροῦσε πὼς «φραξιονιστικὲς ἐνέργειες» σήμαινε κάτι ποὺ φράζει, ποὺ ἀποκλείει.

  48. konstantinos said

    3+2=τριόδιο

  49. konstantinos said

    Προς επιβεβαίωση ότι δεν έχει αλλάξει κάτι από όταν τα έγραφε ο Βαρναλης ότι στο τάβλι είναι όλοι μαστόροι, τα πρώτα σχόλια στην εφαρμογή παλαμήδη που αναφέρθηκε παραπάνω :

    Αξιολογήσεις χρηστών

    Ilias Bal2
    24 Αυγούστου 2018
    Ανώμαλος σαδιστής ο προγραμματιστής. Έλεος είναι σαν να παίζεις με έναν καλό βέβαια παίκτη που διαλέγει ομως ανά πάσα στιγμή και τι θα φέρει και τι θα φέρεις. Τέτοιες ανατροπές ούτε σε στημένες τσόντες της προηγούμενης δεκαετίας

    Ένας χρήστης του Google
    9 Ιανουαρίου 2019
    Δεν έχεις ούτε ιερό ούτε όσιο κύριε παλαμάρη παπαχρηστο.Είσαι απατεώνας ολκής.Το παιχνίδι κλέβει ασύστολα.Παίζει μόνο με διπλές ειδικές όταν τις χρειάζεσαι κι ο άλλος συνέχεια ανάποδο.ποιόν νομίζεις ότι κοροϊδεύεις ηλίθιε?

    Ένας χρήστης του Google
    24 Ιανουαρίου 2019
    Ο τύπος που το έφτοιαξε ειναι αλήτης και απατεώνας.Το παιχνίδι κλέβει ασύστολα.Οι ζαριές του όλες μαγικές και οι δικες σου 90% ανάποδες.Μάλλον ειναι κομπλεξικός ο προγραμματιστής δεν μπορώ να δώσω άλλη εξήγηση.Οσο για τάβλι είναι άσχετος και ψεύτης οτι ειναι δήθεν πρωταθλητής.Φυσικά και θα το απεγκαταστήσω!

    Ένας χρήστης του Google
    27 Φεβρουαρίου 2019
    Πολύ μεγάλη απάτη κλέβει συνέχεια,αυτός που το εφτοιαξε μάλλον είναι πολύ κομπλεξικός, δεν εξηγείται αλλιώς.Από τάβλι δεν έχει ιδέα.Νομίζει ότι φέρνοντας μέσο όρο 12 διπλές ανα παιχνίδι ξέρει τάβλι.Τι αλγόριθμοι νευρωνικα δίκτυα και κουραφέξαλα (εδώ γελάμε), απλά κλέβει και δίνει στον άλλο ανάποδο ζάρι.Καλή τύχη κύριε Παπαχρήστου κάποτε θα μάθεις κι εσύ τάβλι .Μέχρι τότε εγώ και ελπίζω και πολλοί αλλοι σου κάνω απεγκατάσταση. ΥΓ και 1 αστέρι είναι πολύ! το χειρότερο τάβλι στο playstore ever!.

    ANASTASIOS FOTIADIS
    13 Μαΐου 2019
    Κολοπαιχνιδο σου σπάει τα νεύρα με το ζάρι σε κλέβει συνέχεια και στις δικές σου ζαριες και στις δικές του ηλίθιο παιχνίδι . Πολύ καλά γραφικά .Γουστάρης το βρησιμο.

    Thanasis Gogas
    25 Αυγούστου 2018
    Δεν είναι τυχαίο που όλοι γράφουν για το ζάρι. Έλεος.. Είναι τόσο δύσκολο να κάνεις ζάρι στην τύχη;

    Aris Nicolaou
    22 Μαΐου 2019
    ο τύπος που το βαλε στο store ειναι μάλλον κομπλεξικός.το παιχνίδι κλέβει ασύστολα,φέρνει πάντα 100% οτι χρειάζεται κι εσύ φέρνεις κατα 90% όλες τις ζαριές ανάποδες(…..αλγόριθμοι χα χα χα χα!). Κλοπή 1000% .Ας το βάλει καλύτερα εκεί που ξέρει γιατι εγώ το απεγκαθιστώ.

  50. ΓιώργοςΜ said

    49 Το πρόγραμμα έχει βέβαια δυνατότητα να εισάγεις εσύ τη ζαριά, να ρίξεις δηλ. δικά σου ζάρια, ηλεκτρονικά ή όχι.
    Της κοντής… εχμ..γκουχ-γκουχ, της φταίει το ζάρι..
    Στο κανονικό επίπεδο δυσκολίας, ισοφαρίζω το πρόγραμμα σε πόρτες και πλακωτό. Στο φεύγα ακόμη το παλεύω.

  51. ΓΤ said

    Το 3ο Διασυλλογικό Πρωτάθλημα Backgammon, όπως το κάλυψε ο ΑΝΤ1, στις 11.05.2019, στο https://www.antenna.gr/watch/1286113/se-exelixi-to-trito-diasyllogiko-protathlima-tabli?fbclid=IwAR0zCj_IbNnlqUBcQHvznEIJRDaXBOEEsl33i4hr8MTuJ3ct1-nzNX1Yu-E&fbclid=IwAR0zCj_IbNnlqUBcQHvznEIJRDaXBOEEsl33i4hr8MTuJ3ct1-nzNX1Yu-E

    Ιούνιος 2017, στην ΕΡΤ, Τελικά Πρωταθλήματος, στο https://www.youtube.com/watch?v=qAB2Wti_4Pw&fbclid=IwAR2HB_kn5YoJEX_OdzkA9o9Z0uajM0ZoI3YdHjP4zhogORFKtOipfrKIiQM

  52. Καλημέρα,
    16 Γιώργη, γιατί «τώρα τρεχάτε ποδαράκια μου να μη σας πιάσει ο κώλος σας»; Υπάρχει περίπτωση να πιάσει τα πόδια ο κώλος; Γιατί εγώ το ξέρω με άλλο ρήμα που μπορεί να το κάνει (και βέβαια τρέχοντας δεν είναι σίγουρο πως θα τ’ αποφύγεις, αλλά μπορεί να φτάσεις σε μέρος βολικό και να μην πέσει το αποτέλεσμα στα πόδια αλλά σε άλλο «μέρος») 🙂

    Στα νέα της Αλεξάνδρας το τάβλι παίζει καθοριστικό ρόλο (ακούγονται τα ζάρια ταχτικά στη διάρκεια του τραγουδιού, αλλά και ο όρκος γίνεται «στο τάβλι αυτό που παίζουμε, στο ούζο που θα πιούμε»). Α! Στο «στίχοι» το βλέπω να έχει και δεύτερο όνομα «Το Τάβλι», δεν τόξερα έτσι…

  53. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Δεν ξέρω τάβλι, θα παρακολουθώ την παρτίδα.
    Καλά, δεν θα μιλάω.

  54. Πέπε said

    @43:
    Τάβλι δεν παίζω. Κι ενώ οι κουβέντες των σχολίων σχετικά με τα ζάρια μου ‘φεραν στον νου τα διάφορα σχετικά με το πείραγμά τους, υπέθεσα ότι κάτι τέτοιο αφορά μάλλον μπαρμπούτια και τυχόν άλλα τυχερά και 100% κερδοσκοπικά παιχνίδια με ζάρι, και όχι το τάβλι (ή τον γκρινιάρη ή το τρίβιαλ), και άρα μάλλον δε θα αναφερθεί σήμερα.

    Εν πάση περιπτώσει, μάλλον το ‘χω το ερώτημα:

    α) Μολύβι που βαραίνει ιδιαίτερα κάποια πλευρά. (Φαντάζομαι ότι και πάλι δεν αρκεί, πρέπει και να ξέρεις να το ρίχνεις, και μάλιστα έτσι ώστε να μην καρφώνεσαι).
    β) «Γεμάτο ζάρι». Αναφέρεται και στο «ψες το βράδυ στου Καρίπη».

  55. Αγγελος said

    (52α) Κι εγώ με άλλο, πιο ταιριαστό ρήμα το ξέρω.
    ΝεοKid (40), κι εγώ αυτό κατάλαβα ότι εννοούσε ο πατέρας μου: ότι, ρίχνοντας και τα δύο ζάρια, κατάφερνε τρεις φορές στις δέκα να φέρει ένα τουλάχιστον (π.χ.) εξάρι. Και φυσικά το κατάφερνε, αφού τόσες είναι οι πιθανότητες σε μια τίμια ριξιά!

  56. ΣΠ said

    Έχω επίσης ακούσει να μετράνε τις διπλές με τους τέσσερις πρώτους μήνες: «Ιανουάριος, Φεβρουάριος, Μάρτιος και ο Απρίλιος». Ο τελευταίος μήνας με το άρθρο του.

  57. Πάνος με πεζά said

    @ 43 : Απάντηση κουϊζ : Τα «Καραγκιοζάκια» ήταν τα πειραγμένα ζάρια, που τα έφτιαχναν ώστε να φέρνουν εύκολα το 6. Κι αυτό γινόταν ως εξής : από την έδρα του άσου, που είναι αντιδιαμετρικά από το 6, γινόταν ένα μικρό συρίγγιο, ακριβώς στη βούλα του άσου για να μη φαίνεται. Αυτό έφτανε μέχρι το κέντρο του ζαριού, όχι παρακάτω προς την πλευρά του 6, και γέμιζε με υδράργυρο, ένα βαρύ μέταλλο (ειδικό βάρος σχεδόν διπλάσιο του χάλυβα). Μετά, με άλλο υλικό σφραγιζόταν η μαύρη βούλα του άσου, ώστε να μη φαίνεται τίποτα.
    Με βαριά την πλευρά του άσου, αναγκαστικά επάνω ερχόταν η ελαφριά, του έξι…

  58. cronopiusa said

  59. Πάνος με πεζά said

    Και διορθώνω κάτι που έγραψα παραπάνω για την απαγγελία των κινήσεων, (π.χ. σε 5-3) «Το πέντε υποχρεωτικό…και το τρία απαραίτητο…»

  60. Divolos said

    Νομίζω πως κανένας δεν ανέφερε ως τώρα τον πολύ συνηθισμένο χαρακτηρισμό «κωλόφαρδος» για αυτόν που ήταν τυχερός. Επίσης λέγαμε στον τυχερό «με παπά κοιμήθηκες;» ή «γιά γύρνα λίγο να δω» .

    19, 25, 43: Ένας παλιός ταβλαδόρος μου είχε μάθει πως να «τσιμπάω» τα ζάρια, ώστε να φέρνω με το ένα ζάρι αυτό που θέλω π.χ. ένα έξι ή ένα πέντε. Υπήρχαν δύο περιπτώσεις:
    Στην πρώτη ο αντίπαλος έχει φέρει το νούμερο που θέλεις π.χ. έξι. Τότε είναι ευκολάκι. Παίρνεις το άλλο ζάρι και το βάζεις ακριβώς πάνω σε αυτό με το έξι κρατώντας και τα δύο ζάρια (το ένα πάνω στο άλλο) με τα τρία δάχτυλα. Μετά ρίχνεις τα ζάρια ψηλοκρεμαστά, δηλαδή προς τα πάνω αλλά όσο μπορείς τα ζάρια να είναι ενωμένα και κατακόρυφα. Αν προσγειωθούν το ένα π
    άνω στο άλλο (είτε είναι ακόμη κολλημένα, είτε με μικρή διαφορά μεταξύ τους) τότε το πάνω ζάρι ουσιαστικά μπλοκάρει και ακινητοποιεί το κάτω. Το πάνω στην συνέχεια πετάγεται ξανά ψηλά και φέρνει οτιδήποτε άλλο, αλλά το κάτω ουσιαστικά προσγειώθηκε όπως ακριβώς το έριξες με το ζητούμενο π.χ. το έξι που λέγαμε στην επάνω πλευρά.
    Στην δεύτερη περίπτωση που θέλεις π.χ. έξι αλλά ο άλλος πριν έχει φέρει ασόδυο, τα πράγματα είναι πιο δύσκολα. Πρέπει να γυρίσεις το ένα ζάρι να δείχνει από πάνω έξι πρώτα και μετά να βάλεις το δεύτερο πάνω του. Ο άλλος αν δεν είναι χαϊβάνι θα το καταλάβει. Γενικώς θέλει προπόνηση και όταν κάνεις την μαμουνιά να μιλάς και να λες διάφορα για να αποσπάς την προσοχή του αντιπάλου. Μπορώ να πω πως το είχα μάθει το κόλπο και αν τσιμπούσα τα ζάρια μπορούσα να φέρω αυτό που ήθελα (προσοχή εννοώ μόνο με το ένα ζάρι) κατά 80-90%.
    Βέβαια το τσίμπιμα πιάνει μόνο στους ατζαμήδες. Σε οποιονδήποτε έχει στοιχειωδώς ξοδέψει κάποιες ώρες σε καφενεία ταβλάροντας πας να το κάνεις, θα σε καταλάβει και θα φας κράξιμο.

  61. Πέπε said

    Επειδή ο Πάνος (#57) απάντησε πληρέστερα από μένα (#54):

    α) «Καραγκιοζάκια»: σωστά, μου είχε διαφύγει. Για την ακρίβεια «Καραγκιόζη» το έχω ακούσει/διαβάσει.
    β) Υδράργυρο ο Πάνος, μολύβι εγώ: πάω πάσο.

  62. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Φοιτητής ων, το είχα «ταράξει» το τάβλι, ιδίως στα μικρά έτη.. Κυρίως με άλλους φοιτητές, στα δωμάτιά μας (τους), σπανίως σε καφενεία. Μετά το στρατό, σχεδόν το έχω ξεχάσει… (Δεν προέκυψε και κανείς γαμπρός, συμπέθερος, κουμπάρος κλπ ταβλαδόρος, οπότε… τέρμα!)

    Μερικά που θυμάμαι:
    – ντόρτια = «τραπεζάκια»
    – πεντάρες = «τύφλες»
    – 6+2 = «ξίδι»
    – 3+1 = «τρίαινα»
    – 5+2 = «Δαρείου και Παρυσάτιδος γίγνονται πέντε δύο» (βαριεστημένα, μέχρι να σκεφτεί ο παίξας πώς θα το διαχειριστεί)
    – «Κάτσε ‘δα να κλωσήσεις!» (Σε περίπτωση που ο αντίπαλος έχει αποκλειστεί με 6 πόρτες σου στη δική του περιοχή)

    Το «φεύγα» το λέγαμε και μεις αδιακρίτως «μουλτεζίμ», δεν το είχα ξανακούσει «μορτεζίμ».
    Μουλτεζίμης < τουρκ. mültezim = ενοικιαστής φόρων του δημοσίου σε τουρκοκρατούμενες περιοχές.
    (Πώς συσχετίστηκε με το ταβλοπαιχνίδι, όμως;)

  63. Μπετατζής said

    33. Πώς δουλεύει ρε παιδιά αυτό το εργαλείο, να φέρω το κείμενο στα ίσια να το διαβάσω που το ψάχνω καιρό ;;;

  64. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    62 τέλος

    Πιθανολογώ πως είναι ομόρριζο με το mülteci (μουλτετζί)= πρόσφυγας, που εμπεριέχει κι αυτός την έννοια της φυγής.

  65. loukretia50 said

    63. Δοκίμασε view – rotate page – clockwise
    Σαν από θαύμα διορθώθηκε. Ελπίζω και σε σένα.

  66. cronopiusa said

    Παίζαμε γεμάτο ζάρι,
    άιντε και δεν έπαιρνα χαμπάρι.
    Και μ’ αφήσανε στον άσο,
    άιντε κι είμαι, αδέλφι μου, να σκάσω.

  67. loukretia50 said

    63 – 65 Η σελίδα 164 είναι η κανονική συνέχεια, γιαυτό μπερδεύει.

  68. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    63 Μπέτα, άσε τις γάτες να λένε.
    Θα σου φέρω ένα κρεβάτι μούρλια, ψηλό ίσαμε την οθόνη του κομπγιούτορα, να διαβάζεις με το αραλίκι σου 🙂

  69. loukretia50 said

    68. Δεν είσαι ταβλαδόρος αλλά προτείνεις να ταβλιαστεί!
    (νόμιζα ότι το ρήμα είναι σχετικό με το τάβλι, όμως έκανα λάθος!)

  70. Γιάννης Ιατρού said

    63: κατέβασέ το καλύτερα

  71. loukretia50 said

    70. και μετά το κατέβασμα, ταβλιασμένο ήταν.

  72. Μπετατζής said

    εντάξει, κατέβασμα θέλει πρώτα και μετά το στριφογυρίζεις με το βελάκι, ευχαριστώ. Πολύ καλό, παρεμπιπτόντως

  73. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα, ωραία σχόλια!

    Κι εγώ πολλές φορές εκνευρίζομαι από το ζάρι του Παλαμήδη.

  74. 71: Πάρ’ το, ανθρωπινό, από εδώ μέσα:
    https://app.box.com/shared/911y53ohpv

  75. Πάνος με πεζά said

    @ 61 : Στον Τσιφόρο : https://kleftronia.wordpress.com/tag/%CE%BD%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82-%CF%84%CF%83%CE%B9%CF%86%CF%8C%CF%81%CE%BF%CF%82/
    Ο υδράργυρος είναι πιο λεπτόρρευστος (αλλά και πιο βαρύς) από το μολύβι, οπότε κάνει γι αυτή τη δουλειά…

  76. Γιάννης Ιατρού said

    74 🙂

  77. cronopiusa said

  78. 76: παρδόν;

  79. Γιάννης Ιατρού said

    78: παράθυρο στο «υπόγειο»

  80. ένα απ’ τα υπόγεια…

  81. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Μιὰ ἄλλη πρόληψη κάποιων ταβλαδόρων ἦταν τὸ «μιλητό».

    Πίστευαν ὅτι τὸ ζάρι «ἀκούει».

    Ἔτσι ὅταν κάποιος ἔλεγε μεγαλοφώνως τὴ ζαριὰ ποὺ ἤθελε νὰ φέρει, ὁ ἄλλος ἔβαζε τὸ χέρι μέσα στὸ τάβλι κι ἔκοβε τὴ ζαριὰ λέγοντας:

    «Κομμένη. Δὲ θὰ τὸ παίξουμε μιλητό!»

  82. ΚΑΒ said

    Μέρες του 1908

    Τον χρόνο εκείνον βρέθηκε χωρίς δουλειά·
    και συνεπώς ζούσεν απ’ τα χαρτιά,
    από το τάβλι, και τα δανεικά.

    Μια θέσις, τριώ λιρών τον μήνα, σε μικρό
    χαρτοπωλείον τού είχε προσφερθεί.
    Μα την αρνήθηκε, χωρίς κανένα δισταγμό.
    Δεν έκανε. Δεν ήτανε μισθός γι’ αυτόν,
    νέον με γράμματ’ αρκετά, και είκοσι πέντ’ ετών.

    Δυο, τρία σελίνια την ημέρα κέρδιζε, δεν κέρδιζε.
    Από χαρτιά και τάβλι τί να βγάλει το παιδί,
    στα καφενεία της σειράς του, τα λαϊκά,
    όσο κι αν έπαιζ’ έξυπνα, όσο κι αν διάλεγε κουτούς.

    …………………………………………………………..
    …………………………………………………………..

    Κ.Καβάφης

  83. sarant said

    81 Μιλητό ήξερα στην πρέφα, όταν συνεννοούνταν οι συναμυνόμενοι.

  84. Γιάννης Κουβάτσος said

    Οι αρχαίοι το έλεγαν τηλία, οι Ρωμαίοι duodecim scripta, οι Βυζαντινοί
    ταβλίον, όπως διαβάζουμε στο βιβλίο του Χρήστου Λάζου «Παίζοντας στο χρόνο».
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.politeianet.gr/books/9789605211219-lazos-d-christos-aiolos-paizontas-sto-chrono-135100&ved=2ahUKEwizid-Hv8PiAhUL_KQKHUVWB5oQFjAHegQIChAB&usg=AOvVaw0t1HHiF9GxuBxzrnrx3IY5&cshid=1559227532278

  85. Faltsos said

    Υπάρχει ένα αρκετά γνωστό ανέκδοτο όπου ο Χριστός παίζει τάβλι με τον Άγιο Πέτρο. Φέρνει ο ένας πεντάρες, ο άλλος εξάρες, ο Χριστός εφτάρες! και απαντά ο Πέτρος: Μεγαλοδύναμε, δεν σταματάμε τα θαύματα, να παίξουμε και λίγο τάβλι;

    Όταν σε μια παρτίδα φέρνει κάποιος επανειλημμένα διπλές, ή γενικότερα ευνοϊκές ζαριές, ο αντίπαλος του απαντάει ακριβώς έτσι: δεν σταματάμε τα θαύματα, να παίξουμε και λίγο τάβλι;

  86. Triant said

    Ένας φίλος έπαιζε συχνά με κάποιον υποδεέστερο αντίπαλο και του χάριζε μια μιλητή ζαριά ανά παρτίδα. Σε κάποια από αυτές σε κρίσιμο σχετικά σημείο, ο τύπος δηλώνει ‘πέντε τρία’. Οπότε ο φίλος λέει το αμίμητο: Τί έφερε ο κ@λος!

  87. Πάνος με πεζά said

    «Τσάκισε το ζάρι» λέγαμε, στη σπάνια αλλά υπαρκτή περίπτωση που στεκόταν κεκλιμένο, με τη μια έδρα να μισοπατάει σε κάποιο πούλι. Οπότε φυσικά, ξαναρίχναμε. Κάποιοι το ζάρι αυτό το έλεγαν και «καθρεφτάκι».

  88. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    ΜΙΚ_ΙΟΣ said:
    «…
    6+2 = «ξίδι»
    … »

    Κάποιοι παλιοὶ γραμματιζούμενοι καφενόβιοι τὸ ἕξι-δύο τό ᾿λεγαν «ἐξ ἰδίων κρίνεις τὰ ἀλλότρια».

    Ἂν δέ, ἦταν καταστροφικό, «ἐξόδιον ὕμνον καὶ ἐπιτάφιον».

    Θυμᾶμαι τὸν μακαρίτη τὸν κυρ-Μιχάλη, ἕναν ἀπόστρατο καραβανὰ ποὺ παραθέριζε στὰ Θερμιὰ ἕξι μῆνες τὸ χρόνο, νὰ παίζει μιὰ καλὴ διπλῆ ζαριά, χτυπώντας κάθε πούλι ποὺ ἔπαιζε, ἐνῶ ταυτοχρόνως ἔλεγε μὲ τὴν χαρακτηριστικὴ χατζιδάκειο προφορά του:

    «Θὰ σοῦ πῶ αὐτὰ καὶ ἄλλα», ντοὺπ τὸ ποῦλι
    «δείχνοντάς σου καὶ τὴ σκάλα», ντοὺπ τὸ δεύτερο
    «καὶ θὰ φύγεις ἀπ᾿ τὴ σκάλα», ντοὺπ τὸ τρίτο
    «τούμπα-τούμπα κουτγουβάλα», ντοὺπ καὶ τὸ τέταρτο. 🙂

  89. Faltsos said

    Για τις διάφορες παραλλαγές του ταβλιού, πληροφορίες (πού παίζονται, κανόνες παιχνιδιού και βιβλιογραφία) εδώ :

    http://www.bkgm.com/variants/

    Θα εκπλαγείτε από το πόσες παραλλαγές υπάρχουν. Κάποιες από αυτές διαφέρουν ελάχιστα, ανάλογα με τον τόπο όπου παίζονται, αλλά δεν ταυτίζονται (φεύγα – μουλτεζιμ). Το γκιουλ είναι σαφώς διαφορετικό αφού κάθε διπλή παίζεται ακολουθούμενη με όλες τις μεγαλύτερες διπλές με τη σειρά. Αυτό το καθιστά άκρως τυχερό παιχνίδι, αφού οι άσσοι ακόμη και στην τελευταία ζαριά μπορούν να ανατρέψουν τα πάντα.

  90. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @ 86. Τί μοῦ θύμισες!

    Δεκαετία τοῦ ἑβδομῆντα.

    Δυὸ φοιτητές παίζουν τάβλι στὸ «Μετσόβιο». Ὁ ἕνας, γνωστὸς γιὰ τὴν κωλοφαρδία του φέρνει μιὰν ἀπίθανη ζαριά. Ὁ ἄλλος φωνάζει γεμάτος ἀγανάκτηση:

    «Ρέ,δεῖτε τί ἔφερε ὁ κῶλος!»

    Πρὶν προλάβει νὰ συνέλθει ἀπὸ τὸ σόκ, ὁ τυχεράκιας ρίχνει δεύτερη μαγικὴ ζαριά.

    «Δεῖτε τί φέρνει ὁ κῶλος!» ἀναφωνεῖ πάλι ὁ ἄτυχος.

    Κι ἐνῶ ὁ τυχεράκιας ἑτοιμάζεται νὰ ξαναπαίξει:

    «Δεῖτε τί θὰ φέρει ὁ κῶλος!» 🙂

  91. loukretia50 said

    74. Πολύ καλύτερο! Ευχαριστούμε!
    Πάντα θεωρούσα σημαντική και ανατρεπτική τη δύναμη που κρύβουν τα υπόγεια…ρεύματα!
    ———————————-
    Τελικά το γνωστό : «πάλι ντόρτια ίφερα» είναι ή όχι από το τάβλι?
    Μόνο σκάκι έπαιζα – λέμε τώρα! – προ αμνημονεύτων. Αλλά ακόμα μπορεί, αν τύχει ,να παρακολουθήσω.
    Ίσως – αν δε φυράνω τελείως – μπορέσω κάποτε να μάθω γκο ! (Μη γελάτε οι νεαροί, σας πρόλαβα!)

    Τάβλι και παραλλαγές δε γνωρίζω…
    Όμως αυτή η φωτό μάλλον λείπει!

    THE BACKGAMMON PLAYERS GAME ABSINTHE DRINK SALON PAINTING BY JEAN BERAUD REPRO

  92. loukretia50 said

    91. JEAN BERAUD – σκέτο!
    Ο πίνακας δεν κρύβει κανένα μυστήριο όπως εκείνος της Φλάνδρας! (εμένα μ΄άρεσε!)

  93. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @89. Μιὰ λεπτομέρεια στὸ γκιούλ.

    Ἐάν δὲν ἔχεις νὰ παίξεις καὶ τὶς τέσσερις διπλές, συνεχίζει ὁ ἀντίπαλος.

    Ἂν, π.χ. φέρεις τριάρες καὶ παίξεις τὶς τέσσερις τριάρες καὶ τὰ τρία ντόρτια, ἀλλὰ δὲν ἔχεις τὸ τέταρτο, παίζει ὁ ἀντίπαλος τὸ τέταρτο ἀπὸ τὰ ντόρτια καὶ συνεχίζει μὲ τὶς πεντάρες καὶ τὶς ἑξάρες.

    Τὸ παιχνίδι εἶναι πολὺ τυχερό, ἀλλὰ θέλει καὶ καλό παίξιμο στὶς διπλές, ἔτσι ποὺ νὰ μπορεῖς νὰ τὶς παίξεις ὅλες.

    Γιατὶ ἕνα παλιὸ ταβλαδόρικο γνωμικὸ λέει:

    «Ἂν βινεῖτε τὸ ζάρι σας, σᾶς βινεῖ καὶ ἐκεῖνο!» 🙂

  94. ΣΠ said

    91 Τελικά το γνωστό : «πάλι ντόρτια ίφερα» είναι ή όχι από το τάβλι?

    Όχι, είναι από το μπαρμπούτι. Στο τάβλι τα ντόρτια είναι συνήθως καλή ζαριά ενώ στο μπαρμπούτι πάντοτε κακή. Από το μπαρμπούτι και το «για μας τα ντόρτια κι οι διπλές και γι’ άλλους οι εξάρες». Οι δυο πρώτες ζαριές είναι κακές, η τρίτη καλή.

  95. Αιμ said

    Εγώ πάλι θυμάμαι το «όποιος μακριοκατουρήσει» να το λέω τρεχάτε ποδαράκια μου.
    Αν το λέγαν κι άλλοι όμως θα σας γελάσω

    ΥΓ. Ανακαλύφθηκε κάποιος τρόπος να μην συμπληρώνεις κάθε φορά τα στοιχεία σου για τα σχόλια ;

  96. Νίκος Κ. said

    Θυμάμαι μια δυο εκφράσεις ενός παλιού Κωνσταντινουπολίτη:
    5 + 4 = πε και τε
    6 + 2 = έξι δύο σου κυρά μου (αγνοώ πώς προέκυπτε)

  97. Είχα παππού ταβλαδόρο και πρεφαδόρο που έλεγε πως τα κορίτσια δεν κάνουν για την πρέφα (δεν είχε γενικά παλιές αντιλήψεις, τα τρία του παιδιά 2 κορίτσια ένα αγόρι, τα σπούδασε σε δύσκολα χρόνια, στο πανεπιστήμιο και τα τρία). Μ’ έμαθε και παίζαμε τάβλι, μικρή, ήταν και η πρώτη μου αριθμητική. Έπαιζα και με τον πατέρα μου, μεγάλο πειραχτήρι, που μ’ έκλεβε, για να μάθω να προσέχω. Μέχρι και ανάποδα μέτραγε και προχώραγε αν τον βόλευε να μου βαρέσει πούλι.
    Έτσι στο πρώτο έτος αντί στην ΑΣΟΕΕ, στρατοπέδευσα στο Πανελλήνιο, καφενείο στη Ζωοδόχου Πηγής, αν θυμάμαι καλά (1979-80 ήταν), ένα στενάκι λοξά στην Ακαδημίας. Ατελείωτες ώρες τάβλι και με φίλες από την πόλη μου από άλλες σχολές, και με νέες γνωριμίες. Εκεί ζήσαμε και το απίστευτο απανωτές διπλές και από τους δυο παίχτες από την πρώτη μέχρι την τελευταία ζαριά σε πόρτες!
    Πρέφα όμως δεν έμαθα.

  98. sarant said

    97 Το Πανελλήνιο ήταν κυρίως άντρο σκακιστών, βέβαια.

  99. Αγάπη said

    Αυτό το θυμηθήκαμε;

    Στον Πλάτανο, που έχει κλείσει πια, έμαθα τάβλι και πρωτοδοκίμασα ούζο με κοπανιστή
    Μού λείπουν εκείνα τα χρόνια, γέρασα κι’ ακόμα δέν έμαθα πώς βάζουν εδώ φωτογραφία 🙂

  100. Μου είχαν πει ότι κάποιοι παλιοί έλεγαν σες-μπες το έξι πέντε, αν το θυμάμαι σωστά (σες είναι το έξι στα περσικά, μπες το πέντε στα τούρκικα). Οι μερακλήδες Τούρκοι ταβλαδόροι, πάλι αν θυμάμαι σωστά, χρησιμοποιούν (-ούσαν;) τους περσικούς αριθμούς, α λα οθωμανικά υποθέτω.

  101. 98. το τάβλι παιζόταν στον ημιώροφο, αν θυμάμαι καλά…

  102. Καλά θυμόμουν για τις περσικές ονομασίες για τις ζαριές στα τούρκικα: http://www.tavlayeri.com/isimleri.php

  103. Αγγελος said

    (85) Εγώ το ξέρω (μάλλον από γελοιογραφία) με τον Αγ. Πέτρο και τον Διάβολο να παίζουν (χαρτιά μάλλον) έξω από την είσοδο των… χώρων τους και να λέει ο Αγιος:
    — Αν δεν σταματήσεις τις ζαβολιές, εγώ θ’ αρχίσω τα θαύματα!

  104. loukretia50 said

    Και με το τάβλι συμπληρώσαμε νομίζω τη σχετική θεματολογία, οπότε ποιός θα ενοχληθεί αν κάποιοι λένε «καφενείο»?

  105. Faltsos said

    104
    «συμπληρώσαμε νομίζω τη σχετική θεματολογία»

    Το άρθρο για την πρέφα πότε ήταν και δεν το πήρα πρέφα;

  106. # 52, 55

    Ναι ρε παιδιά αλλά είπα να το γράψω κόσμια

    Πριν κάμποσα χρόνια είχε κατεβάσει ο γιός μου ένα παιχνίδι πόρτες με διάφορα επίπεδα από άσχετος μέχρι κωλόφαρδος. Λοιπόν αποκτώντας πείρα είχα κερδίσει τον κωλόφαρδο μια φορά στήνοντας του παγίδες στις οποίες φυσικά έπεφτε με τα μούτρα. Εκτοτε δεν ξαναασχολήθηκα.

    Οσο για τα καραγκιοζάκια είχα την μεγάλη τύχη όταν ήμουνα στα 15 να παίζω μπιλιάρδο στο παλιακό καφενείο του Μήτσου (Αγίου Μελετίου πριν την Πατησσίων, στο τετράγωνο της τότε Ατθίδος) μαζί με τους συμμαθητές μου με γνώση γονέων και κάλυψη του Μήτσου από αστυνομίες και τέτοια. Μια μέρα μετά το μπιλιάρδο κάποιος είχε την φαεινή να παίξουμε δραχμούλες μπαρμπούτι ρίχνοντας τα ζάρια στο μπιλιάρδο. Ο Μήτσος πλησίασε πήρε τα ζάρια στα χέρια του μου τάδωσε και μου είπε «ρίξτα για μένα». Τα έριξα και…εξάρες. Τα μάζεψε μου τα ξανάδωσε και μούπε ρίξτα τώρα για σένα. Τα έριξα …ασόδυο ! Το ίδιο έγινε και με τους άλλους τρεις, όταν έριχναν για τον Μήτσο ρίχνανε καλή ζαριά κι όταν έριχναν για πάρτη τους κακή. Μετά μας έδωσε πίσω τις δραχμές και μας είπε πως αν μας ξαναδεί να παίζουμε μπαρμπούτι αλλοίμονό μας. Μεγάλο μάθημα από κάποιον που φορούσε σακάκι ακόμα κι όταν είχε 40 βαθμούς Κελσίου και ο νοών, νοείτω.

    να προσθέσω πως οι μανιακοί Κυψελιώτες του μπαρμπουτιού αφού βαρέθηκαν να τους μαγκώνει η αστυνομία στα καφενεία και στα σπίτια βρήκαν την υγειά τους πλησιάζοντας έναν οδηγό φορτηγού γνωστής επιπλοποιΐας ο οποίος όταν τελείωνε τις αποστολές του έστρωνε μια κουβέρτα και τα σχετικά στην καρότσα και πέρναγε από Ιωάννου Δροσοπούλου όπου μπαίνανε μέσα οι μαρμπουτιάρηδες και το στρώνανε όσο το φορτηγό έκοβε βόλτες στους δρόμους της Αθήνας…

  107. sarant said

    105 Ήταν παλιό

    https://sarantakos.wordpress.com/2009/07/30/parprefa/

  108. Faltsos said

    104, 105
    Α ναι πριν δέκα χρόνια https://sarantakos.wordpress.com/2009/10/12/prefakanones/

    άρα έχεις δίκιο, συμπληρώσαμε

  109. εξαδάκτυλος said

    «να τα δέσεις με σπαγκάκια», αν τα ζάρια μόνιμα βγένανε έξω από το τάβλι. Εφάμιλλο του «φέρτε την σκάφη στον κύριο»

  110. π2 said

    Η ταβλαδόρικη εμπειρία που θυμάμαι περισσότερο έλαβε χώρα στην Αίγυπτο. Σ’ ένα συνοικιακό καφενείο στην Αλεξάνδρεια, μια φίλη από την παρέα, δεινή ταβλαδόρισσα, πήρε ένα τάβλι κι αρχίσαμε να παίζουμε. Πιάσαμε κουβέντα με κάτι ντόπιους και ζήτησαν να παίξουν μαζί της (ήταν που ήταν αξιοθέατο μια γυναίκα στο καφενείο, έπαιζε και τάβλι, η πρόκληση γι’ αυτούς ήταν μεγάλη). Παρά τις προειδοποιήσεις μας να μην τους πληγώσει τον εγωισμό, τους τσάκισε τον έναν μετά τον άλλον. Βράδιασε προτού μας αφήσουν να φύγουμε, κι έμειναν όλοι μ’ ένα μείγμα παιχνιδιάρικου θυμού και θαυμασμού.

  111. Ιωάννα said

    Ως θυγατέρα ιερέως (παπαδοκόρη) και διαθέτουσα διδακτορικό στην Βυζαντινολογία, αναγκάζομαι να παρέμβω, διότι όπως είναι γραμμένο το άρθρο, δίνεται η εντύπωση στον αδαή αναγνώστη πως η Αγία Εκκλησία μας απαγορεύει το τάβλι.

    Γράφει ο κ. Σαραντάκος: «Όσα λέει για τη βυζαντινή παράδοση του ταβλιού ισχύουν. Μάλιστα βρήκα κάποιον εκκλησιαστικό κανόνα που αφορά ειδικά τους… ταβλαδόρους ιερείς και δεσποτάδες: Περὶ ταβλιζόντων ἐκκλησιαστικῶν προσώπων.»

    Αλλά, κύριε Σαραντάκο, ΔΕΝ πρόκειται για εκκλησιαστικό κανόνα, αλλά για Νεαρά του Ιουστινιανού!.. Σπεύσατε, παρακαλώ, να αλλάξετε το κείμενό σας, διότι αδικείτε την Αγία Εκκλησία μας. Ο Ιουστινιανός απηγόρευσε το τάβλι στους εκκλησιαστικούς και όχι η Ορθοδοξος Εκκλησία μας. Αν επρόκειτο ΚΑΙ για εκκλησιαστικό κανόνα, θα υπήρχε στο μνημειώδες εξάτομο σύγγραμμα των Ράλλη + Ποτλή «Σύνταγμα των θείων και ιερών κανόνων κλπ». Αλλά δεν υπάρχει…

    Προς γνώσιν των ανυποψίαστων αναγνωστών του ιστολογίου σας, αναρτώ την πλήρη Νεαρά του Ιουστινιανού για το τάβλι

    Και κάτι τελευταίο, που δεν γίνεται σαφές από το παρόν άρθρο: Το βυζαντινό τάβλι δεν είχε την παραμικρή σχέση με το τάβλι που παίζεται σήμερα στα ελληνικά καφενεία. Πολύ διαφωτιστικός γι’ αυτό είναι ο μέγας Φαίδων Κουκουλές στο μνημειώδες έργο του «Βυζαντινών βίος και πολιτισμός». Αν τολμήσει να με αμφισβητήσει κάποιος από τους ταβλαδόρους σχολιαστές σας, θα αναρτήσω κάποιες σελίδες από το έργο αυτό του Κουκουλέ και ο αμφισβητίας θα αποστομωθεί εν ριπή οφθαλμού

  112. εξαδάκτυλος said

    @52 «τρεχάτε ποδαράκια μου» ή «τρεχάτε ποδαράκια μου να μη σας χέσει ό κώλος μου», όταν επιτέλους ανοίγει το εξάπορτο και μπορείς να παίξεις.

  113. Faltsos said

    107, 108

    Το 108 είχε αποσταλεί πριν τη δημοσίευση του 107. Η καθυστέρηση από την αποστολή μέχρι την ανάρτηση, κάνει να φαινόμαστε ότι τάχουμε χαμένα.

  114. Γιάννης Ιατρού said

    .. θυγατέρα ιερέως .., ο Bάταλoς!!!!
    ΑΠΙΑΣΤΟΣ! Ακόμα γελάω 🙂

  115. cronopiusa said

    ΚΑΦΕΝΕΊΟ ΟΙ 900 Της Μαρίνας
    Ιθαγενείς και πολιτική

  116. # 114

    Ναι ρε Γιάννη…και χωρίς προειδοποιητικό ! εκεί στο παπαδοκόρη πήγα να πνιγώ με τον καφέ μου

  117. Η ανασύσταση του τέως ΠΟΚ άρχισε από τα πούλμαν !!! Αρε ΠΑΟΚάρα, τους έστειλες για ρεκτιφιέ όλους μαζί !!

  118. ΚΩΣΤΑΣ said

    Ωραιότατος και ο σημερινός αγαπητότατός μοι Βάρναλης. Ευχαριστούμε Νιικοκύριε! 🙂

    Το σταμάτημα του μύλου ξυπνάει τον μυλωνά. Νομίζω ότι το έχω διαβάσει στον Δ. Γληνό, να το πήρε απ’ αυτόν;

    Έπαιζα παλαιότερα κι εγώ τάβλι, αλλά έτσι περιστασιακά. Περισσότερα προτιμούσα τα χαρτιά.

    Μια έκφραση – διάλογο που θυμάμαι ήταν:
    – Αν είσαι μάστορας, φέρε τώρα εξάρες!
    – Μάστορας είναι μόνο της κατσίκας ο κώλος!

    Σύχναζα σε «ιστορικό» καφενείο στη Θεσσαλονίκη. Μπορώ να γράψω ιστορίες πολύ ανώτερες από αυτή του ΚΒ, αλλά βαριέμαι…

  119. ΚΩΣΤΑΣ said

    114 – 116 Κατηχούμενη ήταν!!! 😉

    ΚΑΙ … ΤΑ ΛΟΙΠΑ

    Δροσερή, νταβραντισμένη, λες και ζει για ν’ αγαπά!
    στο σκολειό έμαθε γλώσσες, κέντημα και … τα λοιπά.
    Μα τι κρίμα που η νιότη άρχισε να της ξεσπά
    στην καρδιά και … τα λοιπά!
    κι είχε μέσα στο σκολειό της δάσκαλο έναν παπά,
    που της έκανε ερμηνεία, ιερά και … τα λοιπά.
    Κι ο παπάς -κακή της τύχη- ένιωθε να του χτυπά,
    οφθαλμών επιθυμία και σαρκός και … τα λοιπά
    κι «εν ταις πονηραίς ημέραις» εκατάντησε ν’ αρπά
    γένεια του,μαλλιά του, μπράτσα της μικρής και … τα λοιπά.
    Κι επειδή των μαθημάτων ο καιρός ευθύς σκορπά,
    πιάσανε κι επαναλήψεις γενικάς και … τα λοιπά.
    Και πηγαίνανε στον όρθρον μοναχοί των χαρωπά,
    και άρχιζαν τα «Κύριε ελέησον» κι ύστερα και … τα λοιπά.
    Κι έτσι, λένε, η μικρούλα τη θρησκεία αγαπά,
    μόνο για το «Κύριε ελέησον» του παπά και … τα λοιπά.

    Λαίλιος Καρακάσης

  120. Ειρήνη said

    Είχα βγει λοιπόν για καφέ με μια φίλη μου και τον αρραβωνιαστικό της. Η «Μαρία» τεξτάρει μανιωδώς. Εγώ κι ο «Νώντας» τη λέμε ο ένας στον άλλο διότι όπως λέει κι ο Βάρναλης όλοι οι ταβλοπαίχτες είναι και μάστορες.
    Τάβλι έχει το μαγαζί αλλά δεν θέλουμε να το πάμε στα 5 ή στα 7 λόγω Μαρίας.
    Ρωτάω λοιπόν την Μαρία «Μαράκι, σε πειράζει να παίξουμε ένα ταβλάκι στα τριά;»
    Και απαντά η Μαρία «Δεν ξέρω τάβλι, παίξτε οι δυο σας».

  121. sarant said

    120 Καλό!

  122. loukretia50 said

    Αν το αναφέρατε συγνώμη – δεν προφθαίνω να τσεκάρω τα πάντα- στη γενική πώς είναι το τάβλι?
    Φαντάζομαι δε συνηθίζεται ιδιαίτερα αλλά και πάλι…
    The Backgammon Game https://img.nagimg.com/data/976/976219.jpg Albert Friedrich Schroder

  123. leonicos said

    Φυσικά, αυτός που θα χάσει την πρώτη παρτίδα μπορεί να πει «Η πρώτη του ατζαμή». Η δοξασία ότι ο πρωτάρης έχει σκανδαλώδη τύχη είναι παγκοσμίως διαδεδομένη

    Κάποτε, σ’ ένα εκπαιδευτικό της εταιρείας (φαρμακευτική κι εγω εκπαιδευτής) έπαιξα τάβλι με τον »μεγαλύτερο ταβλαδόρο των βαλκανίων και Περιχωρών» (όχι περίχωρα αλλά περί – χώρες)

    Μια παρτίδα, και τον κέρδισα.

    Δεντον ένοιαξε, ετοιμάστηκε για τη δεύτερη.

    Αλλά εγώ δεν συγκατένευα. Να χάσω τη νίκη μου.

    Όταν κατάλαβε ότι δεν επρόκειτο να παίξω αλλο, εκτό ςπου μου είπε ότι ‘δεν μετράει για νίκη’ έγινε κατακόκκινος και κόντεψε να σκάσει.

    Φυσικά έπεσε πολλή καζούρα, διότι εγώ από τάβλι, είχα μάθει την προηγουμένη (που λέε ο λόγος) ότι παίζεται με δυο ζάρια

  124. Γιάννης Ιατρού said

    116-119: Να προσέχετε και να μην πίνετε όταν διαβάζετε 🙂 🙂

  125. vogiatzisd said

    Σύμφωνα με μια… ελαφρώς; σεξιστική ρήση που απορώ πώς δεν δηλώθηκε ακόμη, η σειρά των παιχνιδιών στο τάβλι είναι όπως και σχέση του άντρα με τη γυναίκα: πόρτες, πλακωτό και φεύγα!

  126. leonicos said

    Ἂν βινεῖτε τὸ ζάρι σας, σᾶς βινεῖ καὶ ἐκεῖνο!

    Τώρα που κυκλοφόρησε το οιφήτε…. τι να σου κάνει το παλιό βινείτε;

    Μη μου βγει κανένας και μου πει ότι πάω σε παλιότερα άρθρα, και τον μπερδεύω

  127. leonicos said

    Και απαντά η Μαρία «Δεν ξέρω τάβλι, παίξτε οι δυο σας».

    Καλά, αυτή ηταν πιο τούβλο κι από μένα

    Τζι, ο ΠΑΟΚ ομάδα ταβλιού έχει;

    Μπας και πάρει κανένα πρωτάθλημα

  128. loukretia50 said

    126. μα ο …Ιστοριοδίφης!

  129. Μαρία said

    115
    Η ταινία γυρίστηκε στα Σέρρας καθότι ο ένας απ’ τους δύο σκηνοθέτες ήταν Σερραίος και με τα αγοράκια του πηγαίναμε στο ίδιο δημοτικό. Για να τον τιμήσουμε, μας πήγαν στο σινεμά με τη γραμμή.

  130. Ιωάννα said

    Μετά λύπης μου παρατηρώ μία αδικαιολόγητη απροθυμία του κ. Σαραντάκου (121) να διορθώσει το κείμενο του άρθρου (όπως του υποδείξαμε στο σχόλιο 111), ώστε να μή κατηγορηθεί αδίκως η Αγία Εκκλησία μας από τους χριστομάχους του Ιστολογίου ότι απαγορεύει το τάβλι στους εκκλησιαστικούς…

    Εν τοιαύτη περιπτώσει, κύριε Σαραντάκο, αν το ιστολόγιό σας επιμένει να μπερδεύει τις Νεαρές του Ιουστινιανού με τους Εκκλησιαστικούς Κανόνες (αν ήσασταν μαθητής μου και διαπράττατε τέτοιο λάθος στις εξετάσεις, θα σάς έκοβα για δύο εξάμηνα…), ΙΔΟΥ άλλη μία Νεαρά του Ιουστινιανού που απαγορεύει στους ιερείς να κοινωνούν τους ταβλαδόρους:

    Βαπτίστε την κι αυτήν, αγαπητέ κ. Σαραντάκο, «Εκκλησιαστικό Κανόνα» για να βρούν αφορμή οι χριστομάχοι του Ιστολογίου να κατηγορήσουν την Αγία Εκκλησία μας ότι απαγορεύει την Θεία Κοινωνία στους ταβλαδόρους

    Υστερόγραφο: Επειδή έχω καταλάβει ότι ο σχολιαστής κ. gpoint κατέχει τα εσωτερικά του ΠΑΟΚ, τον παρακαλώ να βγεί και να μάς πεί τί ακριβώς συμβαίνει με τις εκλογές στον Δήμο Θεσσαλονίκης:
    – Ο Ταχιάος είναι αρειανός και τον μισούν οι παοκτζήδες;
    – Ο Ζέρβας είναι ο εκλεκτός των παοκτζήδων, επειδή ο πατέρας του έφιαξε την Τούμπα;
    – Κι αφού οι παοκτζήδες μισούν τον Γ. Ορφανό, γιατί η σημαία του ΠΑΟΚ ο Γιώργος ο Κούδας ήταν υποψήφιος με τον Ορφανό;
    – Εν κατακλείδι: Την Κυριακή θα έχουμε Αρειανό δήμαρχο στην Θεσσαλονίκη (Ταχιάος), ή παοκτζή (Ζέρβας);

  131. Γιάννης Ιατρού said

    Χάσαμε και τον Αντώνη Ρεπάνη! Όλοι οι καλοί φεύγουν ρε γμτ#$@%! Κρίμα, καλή ανάπαυση!

  132. sarant said

    122 ..του ταβλιού, θα έλεγα

    123 έχουμε και δουλειές, το διόρθωσα.

  133. Γιάννης Ιατρού said

  134. leonicos said

    110

    Η ταβλαδόρικη εμπειρία που θυμάμαι περισσότερο έλαβε χώρα στην Αίγυπτο.

    Περιμενα βλακωδώς με κάποια φίλη κάποιον σε κάποιο παραλιακό καφέ, της Γλυφαδας, αυτάπου είναι δεξιά των κατερχομένω πάνω στην παραλία.

    Για πλάκα, ανοίξαμε έα τάβλι ακαι αρχίσαμε να παίζουμε, μποθ στραβάδια μποθ (το βάζω δυο φορές, μια ελληνικά, αντί του αμφότεροι μπροστά από το ουσιαστικό και μια αγγλικά, μετά, για να μαθαίνετε)

    Σε λίγο μαζεύτηκε γύρω μας λεζαντα, και άρχισε να σχολιάζει, όταν άρχισαν να εκπλήσσονται από τις άστοχες κινήσες μας. Τους πήρε μια ώρα να χωνέψουν ότι δεν ξέρουμε τάβλι. Για πλάκα δε, λέγαμε πως παίζουμε και με λεφτά

  135. leonicos said

    Ρε Σαραντάκο!!!

    Τι λέει αυτή στο 130; Λες να μας εγκαταλείψει για δυο εξάμηνα΄;

    Κάν’της το χατίρι

  136. leonicos said

    Δεν μπορώ χωρίς αυτήν:

    Πλιιιιιιιιιζ

  137. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    16. Gpointofview said «στο τάβλι εξω από καφενειακούς όρους χάνεται όλη η μαγεία που έχει το τάβλι.»
    – > Ή έξω από παρεΐστικα φοιτητικά δωμάτια… (2 παίζουν, 3-4 παρακολουθούν)

    64, ΣτοΔγιαλοΧτηνος: Μπράβο! Από αυτή τη λ. προέρχεται. Πιθανότατα, ήρθε με τα χρόνια η επίδραση στην κατάληξη από τον -συχνότατα αναφερόμενο, βέβαια…- mültezim.

    81, Δημήτρης Μαρτῖνος said: «Μιὰ ἄλλη πρόληψη κάποιων ταβλαδόρων ἦταν τὸ «μιλητό». Πίστευαν ὅτι τὸ ζάρι «ἀκούει»».
    Ίσως αυτή η πρόληψη να κρατά από πολύ-πολύ παλιά. Συγκεκριμένα:
    Κατά το Μεσαίωνα το παιχνίδι «Ζάρα» ήταν τόσο ευρέως διαδεδομένο στην Ιταλία, που ακόμη και ο Δάντης το αναφέρει (Καθαρτήριο, Άσμα VI, 1). Ήταν παιχνίδι που παιζόταν σίγουρα με τρία ζάρια, αλλά δεν είναι εντελώς σαφές ποιοί ακριβώς ήταν οι κανόνες του. Αναφέρεται ότι κατά τη διάρκειά του υπήρχαν και εκφωνήσεις αριθμών μεταξύ των παικτών ως προς το αποτέλεσμα/συνδυασμό της ζαριάς. Έτσι, κάποιοι ισχυρίζονται (και η Wikipedia) ότι επρόκειτο απλώς για παιχνίδι πρόβλεψης της ζαριάς που θα παιζόταν ή κάτι παρόμοιο. Άλλοι όμως θεωρούν ότι είναι πολύ πιθανό οι παίκτες να «καλούσαν» τους πιο πιθανούς αριθμούς για προτροπή, ελπίζοντας ότι η «μοίρα» τους θα τους ακούσει για να φέρουν ακριβώς την επιθυμητή -και νικηφόρα- ζαριά. Αλλά σε κάθε περίπτωση ήταν η πραγματική ριξιά που αποφάσιζε για τον νικητή.

    – Οι λ. «ταβλιτζής» και «ταβλαδόρος» πότε εμφανίστηκαν στη ΝΕΓ;; Η πιο πρώιμη αναφορά που βρήκα για «ταβλαδόρο» είναι του Γ. Μόδη στις ’’Μακεδονικές Ιστορίες’’ (1920).

  138. sarant said

    137 Ο Βλαστός στα Συνώνυμα-Συγγενικά έχει και ταβλιστής.

    Εδώ βρίσκω έναν Μανώλη Tavladoro
    Livâ-i Resmo: tahrir defteri

  139. Πέπε said

    Εξ αφορμής του #137:

    Είμαι σίγουρος ότι άνθρωποι που ακολουθούν τέτοιες προλήψεις δεν πιστεύουν με τα σωστά τους ότι το ζάρι ακούει, ούτε ότι ο διπλανός τους έχει μεταδοτική ατυχία. Ίσως κάποιοι βαθιά τζογαδόροι να είναι γνήσια προληπτικοί, αλλά αυτοί δεν αποτελούν το σύνολο όσων συμπεριφέρονται προληπτικά.

    Τι άραγε σκέπτεται / αισθάνεται ένας άνθρωπος, όταν πιστεύει (λόγω πρόληψης) κάτι το οποίο σαφέστατα δεν πιστεύει (επειδή δεν είναι παιδάκι);

    Διαβάζει κανείς που να είναι τέτοια περίπτωση και να έχει διάθεση να μας διαφωτίσει λίγο;

  140. 137 τέλος

    Δεν ξέρω (ωραία απάντηση 🙂 ), αλλά τον ταβλιτζή, που δεν τον έχω ακούσει ποτέ, τον έχει το σλανγκρ με σκακιστική σημασία. Δεν ξέρω όμως αν πρέπει να δώσουμε βάση.
    https://www.slang.gr/definition/3538-tablitzis
    Γενικώς το σλανγκρ έχει μεγάλη ανάγκη από μια καλή φασίνα για να γίνει αυτό που θα μπορούσε να είναι.

  141. loukretia50 said

    Πέπε
    Έχω γνωρίσει παθιασμένους με ένα σπορ που πριν από σημαντικό αγώνα γίνονται απίστευτα προληπτικοί, ενώ γενικά δεν είναι. Γιατί όχι και οι τζογαδόροι?
    Άλλωστε αρκετοί από μας, όταν θέλουμε ή φοβόμαστε κάτι πάρα πολύ, δεν έχουμε ανάγκη από κάτι που θα εκτονώσει ΄λίγο την ένταση ή θα μας δώσει ελπίδα? έστω κι αν είναι κάτι που η λογική μας απορρίπτει.
    Μην το πάμε σε θρησκεία, αναφέρομαι στα τυχερά μπλουζάκια, αντικείμενα που θεωρούμε γούρικα, ή απλές συνήθειες, δίκην τελετουργικού, ακόμη και πρόσωπα (η Σαπφώ Νοταρά στη χαρτοπαίχτρα!) κλπ.

    137. (τέλος)
    Eνδιαφέρον θα είχε να βρούμε τη λέξη σε παλιό κείμενο, αλλά γενικά οι ιστορικοί ήταν αρκετά συντηρητικοί στις εκφράσεις τους.
    Μάλλον δε θα χαρακτήριζαν ταβλαδόρο αυτόν που είπε:
    «Alea iacta est»

  142. Γιάννης Ιατρού said

    140: …το σλανγκρ έχει μεγάλη ανάγκη από μια καλή φασίνα…
    Εξειδικευμένο προσωπικό έχουμε πάντως 🙂

  143. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @139. Πέπε, νομίζω ὅτι ἀρκετοὶ παθιασμένοι μὲ τὰ τυχερὰ παιχνίδια εἶναι προληπτικοὶ καὶ τὸ πιστεύουν μὲ τὰ σωστά τους, ιδιαίτερα πάνω στὴν ἔξαψη τοῦ παιχνιδιοῦ.

    Μπορεῖ κάποιοι νὰ τὸ ἐκλογικεύουν ἀργότερα, ὅταν τὸ σκέφτονται ψύχραιμα, ἀλλὰ ὅταν ξαναβρεθοῦν στὸ παιχνίδι μπορεῖ ν᾿ ἀντιδράσουν μὲ παρόμοιο τρόπο.

    Παρ᾿ ὅλο ποὺ στὰ νειάτα μου εἶχα μάθει πολλὰ καφενειακὰ παιχνίδια (τάβλι, πρέφα κλπ), ἀλλὰ καὶ τζογαδόρικα (μπλάκ-τζάκ, πόκα κλπ) ποτέ μου δὲν ἔπαιξα γιὰ λεφτά, τὸ πολὺ-πολὺ τοὺς καφέδες ἢ τὰ οὖζα.

    Ἔτσι εἶχα τὴ δυνατότητα νὰ παρατηρῶ τὴν ἀλλαγὴ στὴ συμπεριφορὰ τῶν ἀνθρώπων ποὺ τοὺς συνέπαιρνε τὸ πάθος τοῦ τζόγου.

    Πολλοὶ γίνονταν ἀγνώριστοι.

  144. Triant said

    139: Κοίταξε να δεις. Προσωπικά δεν πιστεύω σε αυτά τα πράγματα αλλά, όπως έχει πει και ο Μπορ, έχω ακούσει ότι και να μην πιστεύεις, καμμιά φορά πιάνουν.

  145. mitsos said

    Καλησπέρα

    Τα περισσότερα τα είπατε.
    Νομίζω όμως :
    α) «καβαλάρης» γενικά το επιπλέον πούλι πάνω σε πόρτα
    β) «τρίξι» το 3+6
    γ) «Σου άνοιξε» για κάποιον υπερβολικά τυχερό στο ζάρι.
    δ) Για κάποιον που, πριν την ζαριά, παράγγελνε το ζάρι που ήθελε για να κερδίσει και … ερχόταν όντως το ζάρι, λέγαμε : «Σκατά έφαγες»
    δ) Επίσης συνήθη τα δάνεια στην ορολογία από άλλα ευγενή αθλήματα πχ. «πάλι λιμά» για τις μικρές ζαριές.

    Τα «πειραγμένα κόκκαλα» μάλλον στο μπαρμπούτι είχαν την φήμη

    1978-83 για σκάκι στο Πανελλήνιο ( τότε στην Κιάφας ) αλλά για τάβλι και πρέφα στο «Φοιτητικό» (Σόλωνος )
    Στο «Φοιτητικό» είχα και καμιά συμβουλή από τον κυρ Παναγιώτη,….και εποπτεία στα σκαλάκια του Φυσικού για παν ενδεχομενο

  146. spyridos said

    Τη δεκαετία του 80 Ρώσοι εμιγκρέδες σκακιστές, οι περισσότεροι πολιτικοί πρόσφυγες στις ΗΠΑ, σύχναζαν στη γωνιά των σκακιστών στο Σέντραλ Παρκ.
    Όλοι τους γνωστοί από τα τουρνουά και υπήρχε κόσμος που ήθελε να παίξει μαζί τους για χρήματα.
    Όπως έλεγαν οι ίδιοι το μεροκάματο έβγαινε από το τάβλι (πόρτες – backgammon) και τα στοιχήματα που έβαζαν.
    Οι πόρτες δεν είναι τυχερό παιχνίδι και οι καλοί παίκτες κερδίζουν πάνω από 50% των παιχνιδιών.

    Στα πρώτα χρόνια του Ιντερνετ έπαιζα ονλάιν τάβλι σε μεγάλο διεθνές φόρουμ.
    Οι καλύτεροι παίκτες είχαν IP αμερικάνικο.

    Κι εδώ ο νρ 1 παίκτης στις μέρες μας.
    Ρωσο-Ισραηλινός που ζει στην Αμερική.

    https://tinyurl.com/yapsv476

  147. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα, ωραία συζήτηση έγινε και σήμερα!

  148. odinmac said

    Ας βάλω τροφή για σκέψη…
    Όποιος κατέχει καλά το «άθλημα» θα το βρει:

    πως μπορεί ένας παίκτης ο οποίος έχει «πλακωσει » την «μάνα» του αντιπάλου (στο πλακωτό βέβαια), να χάσει το παχνίδι;

  149. odinmac said

    Ας βάλω τροφή για σκέψη…
    Όποιος κατέχει καλά το «άθλημα» θα το βρει:

    πως μπορεί ένας παίκτης ο οποίος έχει «πλακωσει » την «μάνα» του αντιπάλου (στο πλακωτό βέβαια), να χάσει το παχνίδι;

  150. loukretia50 said

    Mερικές πληροφορίες για ταβλαδόρους σε άλλες εποχές, όπως ότι ο Καζανόβα είχε και δεύτερο μεγάλο πάθος!
    (για όποιους μπορεί να ενδιαφέρονται!)

    Together with chess, tables now known as backgammon was enjoyed by Chaucer’s pilgrims (in The Canterbury Tales) in the 14th century, and again in Catherine of Aragon’s inventory a ‘pair of tables’ of pearl (with the counters missing) was listed. In the rules for the gentlemen of Henry VIII’s privy chamber, ‘immoderate and continual’ playing of cards, tables or dice was forbidden, although ‘moderate’ play of chess, tables and cards was allowed. In Henry VIII: King and Court(2001), Alison Weir states that “in 1541 Henry himself forbade anyone with an income of less than £20 (£6,000) ‘play any game for money’, making it clear that he preferred them to practise archery”
    https://www.historyextra.com/period/tudor/chess-gambling-and-cards-tudor-games-and-indoor-pastimes/
    ———————————————–
    During the Middle Ages, «tables» was a popular gambling game amid the English upper classes. By the reign of Henry VIII, once again, its popularity caused it to be banned in England to prevent the heavy wagers which were routinely laid on the games. The game was still being played, illegally, in 1526, when Cardinal Wolsey, who called the game «the devil’s folly,» ordered that all «tables» boards were to be burned. It is believed this order gave rise to a new design in the game board. New boards were made to fold down the center so that when they were closed, they looked like a book and could be hidden in among other books on a bookshelf, with the game pieces tucked safely inside
    ——————————-
    Though this game was known in England and Wales from the seventeenth century as backgammon, it was simply called gammon in Scotland, where it was equally popular. This same game had a number of names across the Continent, depending upon the country in which it was played. In France, it was called Tric-Trac, while it was known as Puff in the Germanic states. The old name of tables was retained in both Italy and Spain, where the game was known as Tavole Reale and Tablas Reales, respectively. Each country also seems to have had slightly different rules, though the main principles of a race game between two players moving pieces around the board were constant everywhere, as was gambling on the outcome. Giacomo Casanova told in his memoirs of «the self-styled Marquise Desarmoises,» who lived by playing backgammon as he traveled around Europe. The Marquise claimed that though he was unlucky with the dice, that was less important than his knowledge of the game. It was that knowledge which enabled him to win fairly consistently.
    https://regencyredingote.wordpress.com/2015/08/07/backgammon-in-england-during-the-regency/

    Ένα πιο εξειδικευμένο
    Discovering Literature: Medieval
    https://www.bl.uk/medieval-literature/articles/a-close-reading-of-chaucers-the-merchants-prologue-and-tale

  151. odinmac said

    Και διπλό πέρασε το σχόλιο, και με ελαφρώς λάθος διατύπωση
    Σωστότερα:

    πως γίνεται ένας παίκτης ο οποίος έχει «πλακωσει » την «μάνα» του αντιπάλου (στο πλακωτό βέβαια), να χάσει το παιχνίδι;

  152. odinmac said

    Και διπλό πέρασε το σχόλιο, και με ελαφρώς λάθος διατύπωση
    Σωστότερα:

    πως γίνεται ένας παίκτης ο οποίος έχει «πλακωσει » την «μάνα» του αντιπάλου (στο πλακωτό βέβαια), να χάσει το παιχνίδι;

  153. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    152 (στοοοπ ! 🙂 🙂 )
    «…να πιάσει και ο αλλος παίκτης την μάνα του πρώτου. Σε αυτήν την περίπτωση κανένας παίκτης δεν θα μπορέσει να ξεκινήσει ποτέ το μάζεμα και το παιχνίδι μπορεί αμέσως να λήξει ισόπαλο…»
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%BB%CE%B1%CE%BA%CF%89%CF%84%CF%8C
    (Δεν ξέρω τάβλι 🙂 )

  154. loukretia50 said

    151. Mάλλον οι ταβλαδόροι αποσύρθηκαν. ΄Ισως αύριο!

    Mitsos
    Νομίζω ότι το στυλ και η γλώσσα από ελληνικό μπλογκ θα ήταν πιο ξεκούραστο για σένα, γιαυτό βρήκα αυτό, απλά δεν το ξέρω, λίγο που είδα φαίνεται να γράφει περίπου ό,τι βρήκα στα αγγλικά.
    Με δική σου ευθύνη!
    https://www.penna.gr/prosopa/7514-pos-to-tavli-bike-sta-spitia-mas-alla-kai-stis-kardies-mas

    Καληνύχτα!

  155. ΣΠ said

    152
    Το έχουμε ξανασυζητήσει.
    https://sarantakos.wordpress.com/2016/05/10/prasinaloga-2/#comment-355251

  156. odinmac said

    153
    Σωστό κι αυτό αλλά εγώ ρώτησα πως γίνεται να χάσει το παιχνίδι (να ηττηθεί).
    Άσε να μας πει κάποιος που ξέρει 🙂

  157. odinmac said

    153
    Σωστό κι αυτό αλλά εγώ ρώτησα πως γίνεται να χάσει το παιχνίδι (να ηττηθεί).
    Άσε να μας πει κάποιος που ξέρει 🙂

  158. odinmac said

    155
    Α καλώς… τα έχετε πει όλα εδώ 🙂

  159. ΣΠ said

    Όταν κάποιος έχει μαζέψει πολλά πούλια στην ίδια πόρτα (κάτι που δεν συνιστάται) αυτό το λέμε «κοκορέτσι».
    Εμείς το λέγαμε «παντελόνια».

    Οι εκφράσεις «παχύ ζάρι» και «λιμό ζάρι», ιδίως στο μάζεμα.

    Απειλώντας με την προσδοκία ευνοϊκής ζαριάς: «να έρθει [π.χ.] εξάρες να σου κοπεί η αναπνοή».

  160. Ποδηλάτης said

    Ένα πολύ ωραίο διήγημα για τάβλι, ολυμπιακούς αγώνες, και τον Ηρακλή τον Μπεχλιβάνη:

    http://www.exares.gr/delirium/xorhgia.html

  161. # 139

    Πέπε όλοι οι επαγγελματίες ψαράδες είναι απίστευτα προληπτικοί (και οι περισσότεροι από τους ερασιτέχνες). Ισως επειδή το πότε τρώνε και το πότε μετακινούνται τα ψάρια είναι τόσο απρόβλεπτα οπότε ψάχνουν άλλες συμπτώσεις για να τις συνδέσουν με την επιτυχία ή την αποτυχία. Βέβαια τώρα με τα σόναρ δεν ψαρεύουν στα τυφλά αλλά και δεν έχουν την πρωτόγονη χαρά της επιτυχίας. Είναι σαν να παίζεις μπάγκαμον και όχι τάβλι, σαν να έχεις ιχθυοτροφείο αντί να ψαρεύεις !

  162. # 130

    Αμα δεν είσαι ΠΑΟΚτσής δεν μπορείς να καταλάβεις πως σκέπτονται οι ΠΑΟΚτσήδες…

    Αρχικά δεν έχεουν σημασία η θρησκεία, η πολιτική τοποθέτηση, το χρώμα της επιδερμίδας κ.λ.π. όλα αυτά είναι λεπτομέρειες μπροστά στο μεγαλείο της ομάδας. Ποτέ ο ΠΑΟΚ δεν πήρε θέση στα πολιτικά εν αντιθέσει με τον ARIS που ζήτησε από τους σκουληκόφρονες Νουδου και Ταχιάο κατ’ εντολή του αφεντικού, του χοντροβαγγέλα. Μια ματιά στα οπαδικά σάιτ φτάνει να αποδείξει του λόγου το αληθές. Η λεπτομέρεια πως ο Ταχιάος ήταν αντιδήμαρχος του μακρυχέρη γιατρού ήταν ασήμαντη για τους σκουληκόφρονες και τούδωσε την πρωτιά στον α’ γύρο. Δεν μένω Θεσσαλονίκη ώστε να με νοιάζει πολύ τι θα γίνει.

    Ο Κούδας υπήρξε ίσως ο θεαματικότερος ποδοσφαιριστής (όχι ζιγκλέρ όπως ο Βάσια) ο πιο έξυπνος ποδοσφαιρικά μέχρι να έρθει ο Πάμπλο στην Ελλάδα αλλά δεν διακρίθηκε για τις επιλογές του στη ζωή. Δεν περιμένω να βάλει μυαλό στα 70φεύγα του, έχει το ακαταλόγιστο λόγω προσφοράς στον ΠΑΟΚ κάτι σαν τον Μίκη με την αριστερά.

    Αυτά τα ξέρουν και οι καντηλανάφτες, πως δεν γνώρισες κάποιον, ώ φτωχή παπαδοκόρη ;

  163. Alexis said

    Καλημέρα.

    Δεν έχω διαβάσει το άρθρο ούτε τα σχόλια, αλλά θα ήθελα να καταθέσω εδώ μια γενική διαπίστωση περί ταβλιού, και συγγνώμη αν επαναλαμβάνομαι κάπου με προηγούμενους σχολιαστές.
    Έχω την αίσθηση ότι σε λίγα χρόνια το τάβλι θα αποτελεί παρελθόν ως παιχνίδι στην Ελλάδα ή τέλος πάντων κάτι το εντελώς παρωχημένο γιατί οι σημερινοί νέοι το αγνοούν και δεν παίζουν, σε συντριπτική πλειοψηφία.
    Φυσικά αυτό αποτελεί μόνο μια «αίσθηση», δεν έχω κάποια στοιχεία, και προκύπτει από την όποια επαφή μου με τις νέες ηλικίες, κυρίως μέσω των παιδιών μου (ηλικίας 20+).

    Είναι δική μου μόνο εντύπωση ή έχουν και άλλοι την ίδια άποψη;

  164. Prodromos said

    Ας προσθέσω και εγώ δύο όρους που χρησιμοποιούμε εδώ στην Κύπρο όταν παίζουμε πόρτες. Τόρτσια είναι οι τεσσάρες και ο κκίπιρος είναι το ένα-δύο στα ζάρια.

  165. Γιάννης Κουβάτσος said

    164:Φίλε, μην ξύνεις πληγές. Η κόρη μου και οι φίλοι της μου βάζουν κατά κανόνα το τάβλι στη μασχάλη. Άμα θέλετε, σας παίζω σκάκι, ρε καλόπαιδα, κλαψουρίζω προσπαθώντας να διασώσω λίγη από την αξιοπρέπειά μου. 😊

  166. sarant said

    160 Eίναι πολύ καλός ο Καναβούρας!

    164 Οι κόρες μου παίζουν, αν και κυρίως πόρτες. Παίζουν και στην παρέα τους.

  167. 165 κκίπιρος=iki bir
    Και από τη δική μου κόρη μαθαίνω ότι το τάβλι ζει και βασιλεύει.
    Ομολογουμένως την τελευταία φορά που πέρασα από τη Μελενίκου, στη Θεσσαλονίκη, δεν θυμάμαι να άκουσα τον ήχο από τα πούλια πριν καν δω τα τραπεζάκια όπως άλλες φορές.

  168. Alexis said

    #166, 167: Χμ, ενδιαφέρον…

  169. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    Τι παραπονιέστε πως ο κόσμος δεν παίζει πιά τάβλι κλπ.;
    Αυτά θέλουν πρωινό καφεδάκι, κρύο νεράκι (και άμα λάχει κι ένα τσιγαράκι) ή εναλλακτικά κανένα ουζάκι με μεζεδάκι κάτω από κανένα ίσκιο…

    Ε, εκτός απ΄το νερό, όλα τα άλλα μας τα έχουν κόψει οι γιατροί, κακόχρονο νά ΄χουν, τι τάβλι να παίξεις….; 🙂 🙂

  170. Γιάννης Κουβάτσος said

    Η νέα γενιά επιδίδεται και στο διαδικτυακό τάβλι.

  171. Ηταν ένας που έπαιζε τάβλι με τον σκύλο το…

    – Καλά, ξέρει τάβλι ο σκύλος σου ;

    – Μπα, τον κερδίζω 3 – 0 !!

  172. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Όπως έχει πεί κι ο Γκάρυ Λίνεκερ, το τάβλι, είναι ένα παιχνίδι που παίζεται από δύο αντιπάλους και στο τέλος κερδίζει πάντα ο ΛΑΜΠΡΟΣ.😂
    Έχει γίνει παροιμιώδης στο Μαρούσι η φράση μου για το μάζεμα, «ωραία, τα πιο πολλά, είναι στο 6,5,4, άρα έχω πλεονέκτημα, τι θέλω; μιά εξάρες μιά πεντάρες και μιά καλή ζαρια» φαντάζομαι πως όλα τα παλιά φιλαράκια θα βλέπουν ακόμη εφιάλτες.😂

  173. Γιάννης Ιατρού said

    173: 🙂 🙂 🙂

  174. mitsos said

    @154 Lou
    Χίλια ευχαριστώ
    ( Ότι και να λέμε αισθάνεσαι όμορφα αν σε σκέφτονται άνθρωποι όχι για πρόσκαιρο όφελος )

    Εντάξει δεν χρειάζεται βιβλιογραφία αλλά καλό είναι κάποτε και στις ελληνόγλωσσες αναρτήσεις να αναφέρουν τις πηγές τους ακόμη και αν είναι απλά μετάφραση ενός ξενόγλωσσου … ( κάπως να μπορείς να ελέγξεις τους ισχυρισμούς και τις πληροφορίες )

  175. babisL said

    όταν στο παιχνίδι πόρτες ο ένας έχει κλείσει όλες τις πόρτες εκεί που τα μαζεύει και ο άλλος έχει «χτυπημένο» πούλι, ή στο φεύγα έχει γίνει εξάπορτο και δεν μπορεί ο άλλος να προχωρήσει λέμε «έκλεισαν τα σχολεία»

  176. Το τάβλι είναι από τα παιχνίδια στα οποία η τεχνητή ευφυΐα ξεπέρασε την ανθρώπινη κάπου στην δεκαετία του 90, με την επινόηση προγραμμάτων που μάθαιναν μόνα τους την στρατηγική για το παιχνίδι παίζοντας έναν αστρονομικά μεγάλο (για τα ανθρώπινα δεδομένα) αριθμό τυχαίων παιχνιδιών σε προσομοίωση και καταγράφοντας τα αποτελέσματα.

    Διάσημο είχε γίνει το TD Gammon του Tesauro, που χρησιμοποιούσε νευρωνικά δίκτυα για να προσεγγίσει την συνάρτηση που αποδίδει το πιο πιθανό βέλτιστο αποτέλεσμα για κάθε πάτερν από πούλια που εμφανίζεται στο παιχνίδι.
    Επειδή είναι αδύνατο, ακόμα και για τον υπολογιστή με προσομοίωση, να δει κανείς όλα τα πάτερν που μπορούν να εμφανιστούν στο παιχνίδι, χρησιμοποιείται νευρωνικό δίκτυο στο οποίο, κατά την εκπαίδευσή του παίζοντας με τον εαυτό του, παρουσιάζονται «αρκετά» τυχαία πάτερνς και αντίστοιχα αποτελέσματα (νίκη/ήττα/μονό/διπλό) συγκεκριμένων τυχαίων κινήσεων, ώστε το δίκτυο να προσεγγίσει την συγκεκριμένη συνάρτηση «πάτερν –> βέλτιστο αποτέλεσμα» (που κανείς δεν ξέρει) και να την χρησιμοποιήσει όταν παίζει παιχνίδια εκ νέου. Για τον Tesauro το λογισμικό του έτρεχε για μήνες, παίζοντας τάβλι με τον εαυτό του. Μέσα ’90ζ – το TD Gammon έπαιζε ήδη σε επίπεδο παγκόσμιου πρωταθλητή.

    Στις μέρες μας η Γκουγκλ έχει απογειώσει την ιδέα, με λογισμικό που μαθαίνει μόνο του διάφορα παιχνίδια, από σκάκι σε γκο και διάφορα άλλα, χρησιμοποιώντας την ίδια βασική – απλή, και γι’ αυτό ιδιαίτερα ελκυστική – ιδέα (unsupervised learning) με την διαφορά ότι η αυτοεκπαίδευση του λογισμικού βασίζεται τώρα σε πολύ μεγαλύτερο αριθμό τυχαίων παιχνιδιών (και φυσικά αρκετές εξελίξεις σε λεπτομέρειες των αλγορίθμων).

    Τελειώνω με κουΐζ από τον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ταβλιού 1988: Έχετε τα άσπρα – πώς θα παίζατε τα ντόρτια;
    (Η γνώμη του TD Gammon στο άρθρο του Tesauro)

  177. Επειδή πλέον δεν βρίσκω κόσμο να παίξω τάβλι, στο κινητό μου έχω το http://www.extremegammon.com/
    Συνήθως μού αλλάζει τα φώτα, ιδίως στο βίδο, όπου ο άνθρωπος δεν έχει καμμία τύχη μπροστά στον υπολογιστή…

  178. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    177τέλος – Αν κι έχω να παίξω πάνω από 15 χρόνια (κανείς δεν με παίζει πιά 😂) 11-7, 13-9.

    Υ.Γ – Στο ηλεκτρονικό τάβλι δεν παίζει ρόλο το φυσικό ρίξιμο των ζαριών, οπότε αφαιρείται ένα μεγάλο μέρος της τυχαιότητας, δεν ξέρω αλλά νομίζω πως κανένας υπολογιστής δεν μπορεί να κερδίσει έναν κολώφαρδο ταβλαδόρο.☺

  179. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Κωλόφαρδος ε8ναι το σωστό αλλά δεν πειράζει, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.😂

  180. Γιάννης Ιατρού said

    177: ΜΙχάλη ο σύνδεσμος στο τέλος δεν λειτουργεί, τον βάζω εδω: http://www.bkgm.com/articles/tesauro/tdl.html

  181. Πουλ-πουλ said

    Από το ημερολόγιο ενός οτοστοπίστα

    Ο τίτλος προφανώς είναι παραπειστικός, δεν έχω κάνει ποτέ οτοστόπ στην Τουρκία. Ωστόσο, το 1991, έμεινα οικογενειακώς για μια βδομάδα, σε μια μικρή πανσιόν στο Κουσάντασι. Ο μικρός μου ήταν 9 χρονών, και του είχα μάθει 3 κουβέντες τούρκικες, ικανές για να μπαίνει στην κουζίνα και να παραγγέλνει τα στοιχειώδη. Με αυτά κ’ αυτά, η οικογένεια που διατηρούσε την πανσιόν, μας συμπάθησε, και κατέληξα να παίζω τάβλι με τον πάτερ-φαμίλια κάτω από την κληματαριά. Απ’ όσο θυμάμαι τις περισσότερες φορές έχανα.

    ΥΓ. Και ένα ευτράπελο. Τριγυρίζοντας στα πολλά αρχαία μνημεία της περιοχής, ο μικρός συλλάβιζε τις αρχαίες επιγραφές και αποσπούσε τον θαυμασμό των τουριστών, που δεν είχαν καταλάβει την εθνικότητά μας. Κάτι σαν το σοφό παιδί του Χωμενίδη.

  182. # 177

    Τα δυο του 21 στο 17 και τα δυο του 8 στο 4

  183. sarant said

    177 Μιχαλη, το λινκ για τον Tesauro σαν να μην ανοίγει

    Τα δύο του 8 στο 4 και το 17 στο 9, λέω

  184. ΓιώργοςΜ said

    177 κι εγώ όπως ο Λάμπρος θα το έπαιζα, αλλά όχι ασυζητητί.

  185. Γιάννης Ιατρού said

    184: δεν με διαβάζεις, ε; (181) 🙂

  186. ΣΠ said

    177
    (8->4)x2, (11->7)x2.

  187. Αιμ said

    159. Βέβαια κοκορέτσι υπάρχει και στο ποδοσφαιράκι αλλά και στο μπιλιάρδο. Εντελώς άλλο πράγμα το καθένα !

  188. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Ευχαριστώ για τις απαντήσεις τους:
    @138, Νικοκύρη: Ναι, αλλά στην 1η έκδοση του Βλαστού (1931) δεν υπάρχει. Προφανώς προστέθηκε στην έκδοση του 1989, που περιέλαβε και τα κατάλοιπά του.
    Tavladoro: Θα πρέπει να είναι το βενετοκρητικό αντίστοιχο του σημερινού επωνύμου Ταβλαδωράκης (παλαιότερα και Ταυλαδωράκης), που το βρίσκουμε κυρίως στον Ν. Ηρακλείου. Το πιθανότερο όμως είναι αυτά να προέρχονται απευθείας από το γνωστό «τάβλα» <λατ. tabula (ιταλ. tavola) και να μην σχετίζονται με το (ομόρριζο) τάβλι.

    139, Πέπε: Πρόληψη και έλλογη σκέψη συμβαδίζουν;;

    140, ΣτοΔγιαλοΧτηνος: Έχω την εντύπωση ότι η «μεταφορά» που αναφέρει το σλανγκρ στέκει.

    141, Lou (τέλος): 🙂

  189. Κατά την αποχώρηση των εθνικών ομάδων Ελλάδας και Τουρκίας ο δυστυχής Σιώπης μπερδεύτηκε και επιβιβάστηκε στο πούλμαν της εθνικής Τουρκίας !!

    Οταν ανήκεις στον ΟΣΦΠειραιά και αγωνιζόσουνα τόσα χρόνια στον ΟΣΦΝέαςΣμύρνης και ξαφνικά βρίσκεσαι «ελεύθερος στον ΟΣΦΘεσσαλονίκης, αυτά συμβαίνουν… ναι μεν σε καλεί ο Αναναστασιάδης στην μικτή του μαζί με τον…Βαλεριάνο σε θέση σέντερ μπακ με παρτενέρ τον…Κουρμπέλη αλλά ο Αρης σαν θεός δεν διακρινότανε για το μυαλό του το αντίθετο θάλεγα και μάλιστα είναι και κολητικό !

    Και θυμήθηκα που είχανε ξεχάσει οι Αριανοί τα δελτία στον πρώτο υποβιβαμό…

  190. loukretia50 said

    189. ΜΙΚ_ΙΕ περί τάβλας :

    «Σε τούτη την τάβλα πού’μαστε σε τούτο το τραπέζι…»
    Ποιος ξέρει αν παίζουν μπάγκαμον ή γκο όπως οι κινέζοι *
    Αρκεί να ανταμώνουνε φίλοι αγαπημένοι
    Και το παιχνίδι νάν’ χαρά, δίκαια μοιρασμένη
    ΛΟΥ
    Χωρίς χοντρά στοιχήματα που βάζουν πικραμένοι
    που πίστεψαν πως στη ζωή θα βγούνε κερδισμένοι
    μόνο από μια καλή ζαριά…μακριά είναι νυχτωμένοι!

    * Προβληματισμός! Δηλώνεται με τρεις τελίτσες!
    Όπως λέει – πολύ σωστά!- άσπονδος φίλος…
    ————————————

    Τα παιχνίδια βέβαια παίζονταν κυρίως σε τραπέζι.
    Και κάποια απ΄τα ωραιότερα παραδοσιακά είναι της τάβλας, όπως πχ. «Χαριτωμένη συντροφιά» ή πολλά της ξενιτιάς..
    Η προσωπική μου προτίμηση όμως είναι αυτό – καθείς με τους νταλκάδες του!
    Τζιβαέρι – Ελένη Βιτάλη https://youtu.be/_ahkt2cxrsg?t=17 (Σιγανά και ταπεινά)

    Χαιρετώ μέχρι αύριο!

  191. loukretia50 said

    (συμπληρωματικά περί ταβλομαχιών)
    Η νέα γενιά του σογιού – όλοι δεινοί ταβλαδόροι – στερείται το τάβλι στο Αμέρικα και στην Εσπερία, είτε γιατί δε βρίσκουν συμπαίκτη, είτε γιατί δε μπορούν να κάνουν θόρυβο.
    Χαρείτε το εσείς που μπορείτε λοιπόν!
    Σ΄όποια παραλλαγή!

  192. ΓιώργοςΜ said

    139, 189β: Η πρόληψη είναι πιστεύω ορμώμενη από το συναίσθημα, οπότε μπορεί να συνυπάρχει και να αντικρούεται με τη λογική. Διαισθητικά συνδυάζουμε πράγματα που συμπίπτουν χρονικά σαν αίτιο και αιτιατό χωρίς αυτά να είναι, ή αντιστρέφοντας το ρόλο, πχ αν σφάξω όλα τα κοκόρια, δε θα ξημερώσει. Έτσι, αν κάποιος φέρει δυο απανωτές ανάποδες ζαριές όταν είναι δεξιά του ο Α, θεωρεί πως αυτός, η θέση του ή τα ρούχα που φοράει είναι η αιτία της αναποδιάς.
    Για παράδειγμα, οι προπονητές που είναι προληπτικοί και φοράνε το τυχερό σακάκι ή φανελάκι, δε στερούνται τη λογική σκέψη, αφού καταστρώνουν μια περισσότερο ή λιγότερο πετυχημένη στρατηγική. Απλώς συνδυάζουν με μια νίκη (η οποία δεν προκύπτει πάντα νομοτελειακά, υπάρχουν και αστάθμητοι, ή μάλλον μη σταθμίσιμοι παράγοντες) με κάποιους άσχετους με αυτή παράγοντες, και προσπαθούν να επαναλάβουν τις συνθήκες για να επαναλάβουν τη νίκη.

    Δεν είμαι προληπτικός, αλλά έχει πλάκα μια δική μου ιστορία:
    Όταν ήμουν μικρός, έφηβος ίσως, η γιαγιά μου με είδε να κόβω τα νύχια μου και ενοχλήθηκε. «Παρασκευγιάτικα;!» μου είπε. Δεν έδωσα πολλή σημασία, ούτε τη ρώτησα για να μην την κακοκαρδίσω.
    Ρώτησα τον πατέρα μου αργότερα, κι εκείνος γελώντας μου είπε «Τετάρτη και Παρασκευή/ τα νύχια σου μην κόψεις/ αν θέλεις να προκόψεις. Προλήψεις, παιδί μου».
    Ε, αυτή η ρίμα, παρ’ ότι ειπώθηκε παιγνιωδώς, κοροϊδευτικά, μου κόλλησε στο μυαλό. Κάθε φορά που πιάνω νυχοκόπτη, αναρρωτιέμαι αν είναι Παρασκευή!

  193. ΓΤ said

    #146, 177, 178 κ.λπ.

    Ευπρεπή Μιχάλη, Spyri και λοιποί:
    Μιχάλη, όποτε βρεθείς στην Αθήνα, αφού δεν βρίσκεις πια να παίξεις :), δώσε στίγμα, έρχομαι με χειροποίητο αθόρυβο board, wbf ζάρια και πάμε όπου θες.

    Ένα στοιχείο που απαραίτητα θα πρέπει να διευκρινίσουμε στο quiz #177 είναι ότι η ερώτηση είναι ελλιπής. Εξηγώ:
    Κατ’ αρχάς, για την ιστορία, παίζει ο Γερμανός Φίλιπ Μάρμορσταϊν εναντίον του Αμερικανού Ρον Ρούμπιν, 11κις πρωταθλητή Μπριτζ Βορείου Αμερικής, ο οποίος «είχε σηκώσει» και Bermuda Bowl, σε 25-ptr match στο Μόντε Κάρλο. Άρα, υπάρχει σκορ, παρεκτός και είμαστε στο Game 1. Το πρόβλημα, έτσι όπως δηλώνεται, είναι σαν να έχουμε money game, όπου το σκορ δεν μετράει, αφού εκεί έχεις $ per point stakes. Άλλη λοιπόν η απάντηση όταν μετρά απλώς η νίκη σε απλώς ένα game και άλλη όταν έχεις ένα definite matchlength. Μάλιστα, οι πολύ έμπειροι μετρούν το σκορ ανάποδα, με complementary logic. Παράδειγμα: Παίζουμε ένα παιχνίδι στους 7 πόντους, 7-ptr match. Προηγούμαι 5-2, βαθιά μέσα μου λέω ότι είμαι 2away-5away (αφού εγώ απέχω 2 πόντους από τη νίκη και ο αντίπαλος 5), κάτι που μου δίνει ταχύτερα την ίδια πληροφορία, και μπορώ καλύτερα να υπολογίσω έκδοχα μονοπάτια στρατηγικής στα οποία θα βαδίσω, αφού υπάρχουν «βιβλιοθήκες» με away math formulas (Η συμπληρωματική λογική κομίζει την ίδια πληροφορία σε ταχύτερο χρόνο. Παράδειγμα: Είστε σε μια ταβέρνα, έχετε μπροστά σας 10 μεζέδες, και σας λένε να επιλέξετε τυχαία 8 πιάτα. Ένας «απλός» άνθρωπος, η μάνα μου, θα πιάνει ένα-ένα πιάτο-πιάτο-τον-καημό-μου, μέχρι να μαζέψει 8 πιάτα και να πει «αυτά θέλω». Αλλά ο σαφώς οξυνούστερος σπιντομυάλης θα διαλέξει ακαριαία 2 πιάτα, και θα πει «δεν θέλω αυτά τα δύο», έχοντας επιλέξει, εξ αντανακλάσεως, σφαιράτα τα υπόλοιπα 8 🙂 )

    Γνωρίζοντας σύμπαν το διεθνές BG (BackGammon) circuitry, και φίλος ων με πολλούς, θα προβώ αναγκαστικά σε μία διόρθωση, αφού είμαι στον BG χώρο από τις 14.11.1992 🙂
    O Spyridos με συγκίνησε γιατί μάλλον υπονοεί ότι έπαιζε στον FIBS (First Internet BG Server), που καθελκύστηκε στο Διαδίκτυο τον Ιούλιο του 1992 από τον Άντρεας Σνάιντερ (aka: marvin)
    Όχι, ο Ματβέι «Φαλάφελ» Νατανζόν, φίλος καλός, δεν είναι #1 πια… Ήταν πολλά τα δάκρυα πέρσι στο Μόντε Κάρλο, με τον Φαλάφελ να παλεύει με όγκο στον εγκέφαλο, καθηλωμένος σε αμαξίδιο, και να σχολιάζει με πολύ κόπο, τιμητικά, τον τελικό. Δεν ξέρω αν θα τον ξαναδούμε. Ψηλά πια, μακράν, η μοναδική γυναίκα δις Παγκόσμια Πρωταθλήτρια Ακίκο Γιαζάβα (παλαιότερα Ακίκο Άμπε, JP) (https://akikoyazawa.com) («Παίζει σαν bot», όπως λέμε στην εσωτερική γλώσσα μας)

    Δεν έχω περισσότερο χρόνο, ίσως επανέλθω, θα ήταν μεγάλη η χαρά μου να συναντήσω από κοντά όποιον από εσάς θελήσει να μυηθεί στον «μαγικό κόσμο του BG», να αναλύσουμε θέσεις, να πούμε ιστορίες κ.λπ. κ.λπ.

  194. dryhammer said

    193. Το πλήρες είναι:
    «Τετάρτη και Παρασκευή, τα νύχια σου μην κόψεις και Κυριακή να μη λουστείς, αν θέλεις να προκόψεις».

  195. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    191, Lou:
    ΝΑΙ σε όλα! (Όμορφο το στιχούργημα – ωραία της τάβλας τα τραγούδια (όρα και ριζίτικα) – από τις προτιμήσεις μου η Βιτάλη).

    195: Με πρόλαβες! 🙂

  196. Γ-Κ (εξαίρεση για το τάβλι) said

    Για χάρη του ταβλιού, ας γράψω μερικά πράγματα…

    Η βασική αρχή: «Πρώτα κοιτάς να κόψεις το παιχνίδι και μετά να το κερδίσεις.» Εννοείται ότι δεν κυνηγάς ποτέ διπλό (αν έρθει, ήρθε).

    (Μπορούν να το επιβεβαιώσουν και διάφοροι προπονητές, από τον Ερέρα μέχρι τον Λομπανόφσκι και από τον Μπάγεβιτς μέχρι τον Λουτσέσκου υιό.)

    ——————–

    (Με βάση την αρχή αυτή στην θέση του 177 θα παίξεις 21 -> 17.)

    ——————–

    Ο παλιός ο ταβλαδόρος ο ζόρικος, όταν είναι να πλακώσει ή να χτυπήσει πούλι, θα το κάνει με δύναμη, χτυπώντας το πούλι του στο τάβλι. Κι ο ακόμα πιο ζόρικος θα το χτυπήσει με τέτοιον τρόπο που το πούλι του θα πεταχτεί στο πρόσωπο του αντιπάλου. Και ο τελείως ζόρικος θα πετάξει το «εχθρικό» πούλι στο πρόσωπο του αντιπάλου (αυτό που χτυπάει, όχι αυτό που κρατάει.)

    Προφανώς, αυτό γίνεται μόνο με «κανονικά» πούλια και «κανονικό» τάβλι, αυτά που χρησιμοποιούνται στα καφενεία.

    Υποθέτω ότι αυτό εννοεί το slang στο λιγκ στο 140.

    Εννοείται ότι σε «σοβαρό τραπέζι» (ή σε σοβαρό μαγαζί) δεν κάνεις τέτοια πράγματα. Μόνο στα πλαίσια του χαβαλέ μεταξύ φίλων.

    Και καταλήγουν τα πούλια σκορπισμένα σε διάφορα άσχετα σημεία… Αυτό δεν δημιουργεί πρόβλημα, γιατί οι έμπειροι ταβλαδόροι μπορούν να παίξουν την παρτίδα και νοερά (όπως και οι σκακιστές, εξάλλου).

    ——————

    Στο πλακωτό και στο φεύγα είναι υποχρεωτικό να βρίσκονται όλα τα πούλια της μάνας πάνω στο τάβλι. Αν κάποιος θέλει να τα κρατάει στο χέρι του για ευκολία, είναι υποχρεωμένος να τα δείχνει στον αντίπαλο (ώστε να ξέρει ο άλλος πόσα πούλια είναι ακόμα στη μάνα).

  197. Γ-Κ (εξαίρεση για το τάβλι) said

    Το «μέτρημα» γίνεται με το πούλι όρθιο, γιατί το ξαπλωμένο πούλι θεωρείται ολοκληρωμένη κίνηση. Φυσικά, μόνο οι αρχάριοι «μετράνε», οι έμπειροι βλέπουν τις κινήσεις με το μάτι (όπως και σκακιστές – φαντάζεστε έμπερο σκακιστή να μετράει την κίνηση του αλόγου; ) Ή ένας έμπειρος σκακιστής που παιζει με άπειρο, μετράει τις κινήσεις του για να μην μπερδέψει τον «μικρό».

    Οι έμπειροι σκακιστές, αν χρειαστεί σε κάποια ζόρικη ζαριά να υπολογίσουν κάτι (συνήθως την τέταρτη διπλή, τον Χατζηπετρή), χρησιμοποιούν τα δάχτυλά τους. Σηκώνουν τα πούλια αφού αποφασίσουν τι θα παίξουν.

    ————————–

    Γράφτηκε κάτι για «παίχτες κομπιούτερ». Λογικό είναι ένας έμπειρος παίχτης να έχει αποχτήσει «δεξιότητες» και να ξέρει τι θα παίξει σε συγκεκριμένες θέσεις και συγκεκριμένες ζαριές.

    Παράδειγμα από το σκάκι. Το φινάλε με υπουργό και ΠτΔ (εναντίον σκέτου ΠτΔ) είναι ολόκληρη σπαζοκεφαλιά για έναν αρχάριο, ενώ ένας έμπειρος σκακιστής το παίζει σχεδόν αυτόματα (αν και σπάνια θα χρειαστεί να το παίξει).

    Επίσης, ο έμπειρος σκακιστής και ο έμπειρος ταβλαδόρος ξέρουν και τις παγίδες που υπάρχουν σε συγκεκριμένες περίπτώσεις. Στο φινάλε με ΠτΔ και ΠτΒ υπάρχει συγκεκριμένη παγίδα, που φέρνει το παιχνίδι ισόπαλο (πατ). Ο αρχάριος θα σκεφτεί… κάμποση ώρα για να αποφύγει την παγίδα. Ο έμπειρος ξέρει πώς να το παίξει από την αρχή και θα το παίξει σχεδόν αυτόματα.

    ————————-

    Στην παρέα μου, στα πλαίσια του χαβαλέ, αποφεύγουμε να παίζουμε «επιστημονικά». Προτιμάμε ριψοκίνδυνες κινήσεις, που κάνουν το παιχνίδι «ροντέο». Σε συνδυασμό και με το 197γ.

    ————————-

    Γλωσσάρι
    ΠτΔ = Πρόεδρος της Δημοκρατίας, τέως βασιλιάς
    ΠτΒ = Πρόεδρος της Βουλής, τέως βασίλισσα
    υπουργός = τέως αξιωματικός / τρελός

  198. # 194

    Βρε αγόρι μου καλά τα λες αλλά σε λάθος τάιμινγκ διότι αύριο γίνεται Το Ντέρμπυ στο Επσομ με κάτι ψιλά (1 800 000 ευρά) έπαθλον, φυσικά για την δόξα, καθότι στο Αμέρικα και στο Μεϋντάν τα τάλληρα και τα δεκάρικα σε μύρια είναι πολύ συνηθισμένα.Πάμε τώρα στα κουίζ :

    Α. Από τα 13 άλογα που μετέχουν τα 7 τα προπονεί ο πολύς Ο’ Μπράιαν. Θα κερδίσει άλογο του ή όχι ;

    Β. Από τα άλογά του θα τερματίσει πιο μπροστά αυτό που ιππεύει ο καλός αναβάτης του στάβλου Ρ. Μουρ, αυτό που ιππεύει ο γιος του προπονητή ή άλλο του άλογο.

    Το φαβορί της κούρσας είναι αυτό που ιππεύει ο Μουρ αλλά καραδοκεί η ένδοξη ιπποδρομιακή αβεβαιότητα (κάτι σαν την γάτα του Σρέντιγκερ αλλά σε πολλά ταμπλό)

  199. sarant said

    189α Χμ, μπορεί να έχεις δίκιο

    194 Aφού ξέρεις και απο μπριτζ θα έχουμε πολλά να πούμε κάποτε 🙂

    Αυτή η γιαπωνέζα είναι παγκόσμια πρωταθλήτρια σε όπεν, έτσι; ή σε γυναικών;

    197-8 Να κάνεις εξαιρέσεις 🙂

  200. ΣΠ said

    198
    Το φινάλε με υπουργό και ΠτΔ εναντίον σκέτου ΠτΔ γιατί είναι σπαζοκεφαλιά; Δεν είναι προφανές ακόμα και σε έναν αρχάριο ότι είναι ισοπαλία;

  201. Γ-Κ (εξαίρεση για το τάβλι) said

    201.
    Ως αρχάριος στο σκάκι νόμιζα ότι κερδίζεται. Αποτελώ απόδειξη αυτού που έλεγα. 🙂

    200.
    Γιατί; Δουλειά δεν έχει ο διάλος;
    Προτιμώ την ψυχική μου ηρεμία.

  202. ΓΤ said

    #200 Δεν έχουμε να πούμε απολύτως τίποτε, για το μπριτζ 🙂 Απλώς ήθελα να σου δείξω μια πλευρά του Ρούμπιν που συνδέεται με κάτι που πολύ αγαπάς.

    43rd World Backgammon Championship Final, απολαύστε στο https://www.youtube.com/watch?v=J32oecTNfEw

  203. spyridos said

    194

    FIBS ναι. Χρόνια έχω να μπω.
    Έμπαινα τη δεκαετία του 90 με telnet.
    Τι ξενύχτια. Μεγάλος εθισμός…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: