Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Χαράλαμπος Κανόνης (Δημ. Σαραντάκος) 5 – Η κατάληψη της Λέσβου από τους Γερμανούς

Posted by sarant στο 11 Ιουνίου, 2019


Εδώ και λίγο καιρό άρχισα να δημοσιεύω, σε συνέχειες, το βιβλίο του πατέρα μου «Χαράλαμπος Κανόνης. Η ζωή και ο θάνατος ενός Ανθρώπου», το πρώτο μη επιστημονικό βιβλίο του.

Ο Κανόνης ήταν Μυτιληνιός, γεωπόνος, υπάλληλος της ΑΤΕ, συνάδελφος και επιστήθιος φίλος του παππού μου, στέλεχος του ΕΑΜ και του ΚΚΕ. Βρήκε μαρτυρικό θάνατο τον Μάρτιο του 1948 στη Χίο, στον εμφύλιο.

Κανονικά οι δημοσιεύσεις γίνονται κάθε δεύτερη Τρίτη. Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ. Στη σημερινή πέμπτη συνέχεια περνάμε στο δεύτερο μέρος του βιβλίου, «Ο αγωνιστής» και στο πρώτο κεφάλαιό του.

 

Η κατάληψη της Λέσβου από τους γερμανούς

Ήταν που μας δέσαν το κορμί
ήταν που μας κλέψαν το ψωμί,
πήρανε το σάλιο από το στόμα.

Ήταν που μας κόψαν τη φωνή
τύραννοι, φονιάδες μακρυνοί,
που μας ματοκύλισαν στο χώμα.

Ένα μήνα από τη γερμανική επίθεση, μια βδομάδα μετά την κατάληψη της Αθήνας και δεκάξι μέρες πριν αρχίσει η μάχη της Κρήτης, οι γερμανοί φτάσανε στη Μυτιλήνη. Στις 4 Μαΐου 1941 γερμανικά στρατεύματα, που τα μεταφέρανε δυο οπλιταγωγά, με τη συνοδεία τριών ιταλικών πολεμικών, αποβιβάστηκαν στο λιμάνι της Μυτιλήνης, ενώ το πρωί της ίδιας μέρας άλλα τμήματά τους είχαν αποβιβαστεί στο Μόλυβο, από όπου, διασχίζοντας το νησί, έφτασαν και από ξηράς στην πρωτεύουσα.

Το τάγμα των αγυμνάστων, η μόνη στρατιωτική δύναμη, που βρισκόταν στο νησί, είχε πάρει εντολή να μην προβάλει αντίσταση. Στο μήνα, που προηγήθηκε της κατάληψης, κάθε στρατιωτική και πολιτική υπηρεσία στη Λέσβο αποδιοργανώθηκε. Κατά τα μέσα Απριλίου φτάσανε με κάθε πλωτό μέσο πολυάριθμα τμήματα του ελληνικού στρατού της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, που είχαν αποκοπεί εκεί μετά την κατάληψη από τους γερμανούς της Θεσσαλονίκης. Μόνο που δεν ήταν στρατός, αλλά ασύνταχτα μπουλούκια, τα περισσότερα χωρίς τον οπλισμό τους, χωρίς τους αξιωματικούς τους, χωρίς ηθικό και χωρίς πειθαρχία. Εντύπωση προκάλεσε ένα μικρό στρατιωτικό τμήμα, μια διμοιρία ή κάτι τέτοιο, που βγήκε από το καΐκι, που την έφερε, πειθαρχικό, με τον οπλισμό του, μ’ ένα λοχία επικεφαλής. Παρατάχτηκε στην προκυμαία και κατόπιν προχώρησε με τα όπλα «αναρτήσατε» και με στρατιωτικό βήμα προς το φρουραρχείο.

Η παρουσία τόσων πολλών, πεινασμένων, αδέσποτων στρατιωτών στην πόλη άρχισε να δημιουργεί προβλήματα. Οι αξιωματικοί, που υπηρετούσαν στη Μυτιλήνη, προσπαθούσαν να βάλουν κάποια τάξη στο χάος, ενώ οι ξένοι, που είχαν καταφύγει στο νησί, κοίταζαν πώς θα φτάσουν το ταχύτερο δυνατό στα σπίτια τους. Ένα βράδυ έγινε αντιληπτή μια ομάδα αξιωματικών να επιχειρεί να φύγει από το λιμάνι μ’ ένα καΐκι. Δημιουργήθηκε σοβαρό επεισόδιο, με ανταλλαγή πυκνών πυροβολισμών, χωρίς ευτυχώς απώλειες. Η αναχώρηση της ομάδας ματαιώθηκε. Τελικά όλοι, στρατιώτες και αξιωματικοί, μεταφέρθηκαν στην ηπειρωτική Ελλάδα με διάφορα πλωτά μέσα.

Την παραμονή της άφιξης των Γερμανών στη Μυτιλήνη χτύπησαν οι σειρήνες του συναγερμού κι όλος ο κόσμος κλείστηκε στα καταφύγια. Ο συναγερμός όμως ήταν ψεύτικος. Τον προκάλεσαν παράγοντες του καθεστώτος, στελέχη της ΕΟΝ και της Τετάρτης Αυγούστου, για να μπορέσουν ανενόχλητοι και χωρίς μάρτυρες, να λεηλατήσουν τις κρατικές αποθήκες. Όταν τέλειωσαν τη δουλειά τους ξέχασαν να χτυπήσουν με τις σειρήνες λήξη του συναγερμού, που έμεινε στην ιστορία του νησιού σαν «ο συναγερμός που δεν έληξε». Για πολλούς μήνες αργότερα οι μαυραγορίτες του νησιού πουλούσαν τσιγάρα, φανέλλες, πουλόβερ και κάλτσες, που είχαν συγκεντρωθεί για να σταλούν στους φαντάρους στο μέτωπο, αλλά που ποτέ δεν έφυγαν από τη Μυτιλήνη.

Οι Γερμανοί φτάνοντας στη Λέσβο προωθήθηκαν ταχύτατα στα πιο καίρια και στρατηγικά σημεία του νησιού, όπου εγκατάστησαν φρουρές. Στο Μόλυβο, στο Σίγρι, στην Ερεσσό, στον Πολιχνίτο, στο Πλωμάρι, στο Πέραμα, και σ’ άλλα χωριά στήθηκαν γερμανικά φυλάκια. Ο μεγάλος όγκος όμως του στρατού τους εγκαταστάθηκε μέσα στη Μυτιλήνη, σε σπίτια, που επιτάξανε χωρίς πολλές διατυπώσεις.

Το τάγμα των αγυμνάστων αφοπλίστηκε και διαλύθηκε. Οι στρατιώτες κι οι αξιωματικοί του πήγαν στα σπίτια τους. Η χωροφυλακή διατήρησε τον οπλισμό της και μπήκε κάτω από τις διαταγές της γερμανικής στρατιωτικής αστυνομίας.

Πολύ σύντομα έφτασε κι άλλος γερμανικός στρατός. Ίσως υπήρχε σχέδιο εισβολής στην Τουρκία. Μετά από λίγους μήνες το μεγαλύτερο μέρος του γερμανικού στρατού έφυγε από τη Λέσβο, πάντως στους δυο πρώτους μήνες της Κατοχής όλα δείχναν πως κάτι ετοίμαζαν. Στον Καρά Τεπέ, μια βραχώδη παραλιακή τοποθεσία, πέντε χιλιόμετρα στα βορεινά της πόλης στο δρόμο προς Θερμή και Μανταμάδο, οι γερμανοί οργάνωσαν οχυρό, εφοδιασμένο με πολλά κανόνια μεγάλου διαμετρήματος και βεληνεκούς, που ήταν στραμμένα προς τις απέναντι ακτές. Παράλληλα, για παραπλάνηση των εχθρικών αεροπλάνων, οργάνωσαν πολύ κοντά στο οχυρό, ανάμεσα στα γειτονικά χωριά Μόρια και Παναγιούδα, ένα ψεύτικο πυροβολείο, με ξύλινα ομοιώματα κανονιών.

Οι γερμανοί μέσα στην πόλη στρατωνίστηκαν σε μεγάλα σπίτια, που επιτάξανε. Ιδιαίτερη προτίμηση δείξανε στα πλουσιόσπιτα των αριστοκρατικών συνοικιών της πόλης, στη Σουράδα, γύρω από τον Ταρλά, στο Κόσκι, αλλά και σε μικροαστικές γειτονιές, στην Κουλμπάρα, στον κήπο του Άγιου Ευδόκιμου, στην Αγιά Ειρήνη και στη Χρυσομαλλούσα. Η τοπική Στρατιωτική Διοίκηση, που τη λέγαν Ορτς Κομμαντατούρ, εγκαταστάθηκε σ’ ένα μοντέρνο, για την εποχή εκείνη, σπίτι στην Αγιά Ειρήνη. Η στρατιωτική Γκεστάπο, δηλαδή η Γκεχάιμ Φελντ Πολιτσάι, (Μυστική Στρατιωτική Α-στυνομία), εγκαταστάθηκε στη Σουράδα, στη βίλλα του Ηλιόπουλου, που ήταν χτισμένη πάνω στα βράχια της θάλασσας, σε μια μαγευτική τοποθεσία, πολύ τρωτή όμως, όπως αποδειχτηκε, απο στρατιωτικής πλευράς. Ταυτόχρονα οργάνωσαν στο κτίριο του Διδασκαλείου, στα νοτιοδυτικά της πόλης το τοπικό Στρατόπεδο Συγκέντρωσης.

Παντού όπου είχαν εγκαταστάσεις κρέμασαν απειλητικές πινακίδες, που προειδοποιούσαν ότι κάθε κλοπή, φθορά ή καταστροφή οποιουδήποτε αντικειμένου, που ανήκε στο γερμανικό στρατό, θα την τιμωρούσαν με θάνατο. Από την άλλη μεριά δεν άφησαν ευκαιρία για προπαγάνδα. Γέμισαν τους τοίχους με έγχρωμες αφίσσες ή με κάλλιγραφημένα συ-ναισθήματα και κρέμασαν σε δρόμους και πλατείες αεροπανώ με ανάλογο περιεχόμενο. Κατά τη γερμανική συνήθεια τα πιο πολλά από τα συνθήματα αυτά ήταν έμμετρα, όπως για παράδειγμα:

Στον πόλεμο, που έφερε στον κόσμο η Αγγλία
το νικηφόρο τέρμα του θα δώσει η Γερμανία.

και άλλα ανάλογης ποιότητας.

Γενικά μπορεί να πει κανείς, πως στις πρώτες βδομάδες της Κατοχής οι Γερμανοί προσπάθησαν να πιάσουν φιλικές σχέσεις με τους ντόπιους χωρίς όμως επιτυχία. Ο κόσμος έμενε επιφυλαχτικός. Αντίθετα οι γερμανόφιλοι, που κατά τον πόλεμο δεν πολυμιλούσαν, τώρα εκδηλώθηκαν φανερά. Ήταν σίγουροι για την τελική επικράτηση του Άξονα και γίνανε βασιλικότεροι του βασιλέως.

Γερμανόφιλοι δεν εμφανίστηκαν μονάχα στη Λέσβο. Μπορεί μάλιστα να λεχθεί, χωρίς αυτό να απέχει από την αλήθεια, πως στη Λέσβο γερμανόφιλα αισθήματα είχε μια πολύ μικρή μερίδα του πληθυσμού, σ’ αντίθεση με άλλες περιοχές της χώρας.

Γερμανόφιλοι ήταν πρώτα πρώτα οι τεταρτοαυγουστιανοί, που είχαν ενστερνιστεί τις αρχές του εθνικοσοσιαλισμού και του φασισμού. Γερμανόφιλα αισθήματα είχε και η πλειοψηφία των «αρχόντων», των μεγαλοκτηματιών και μεγαλεμπόρων, που έβλεπαν τους γερμανούς σαν εγγυητές της τάξης και της περιουσίας τους. Φανατικοί γερμανόφιλοι ήταν κι όσοι αξιωματικοί «του Γκέρλιτς» βρίσκονταν στη Λέσβο. Ήταν εκείνοι οι αξιωματικοί, που τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο βρέθηκαν στην Ανατολική Μακεδονία και παραδόθηκαν χωρίς αντίσταση στους γερμανοβούλγαρους, για να περάσουν σε συνέχεια τον υπόλοιπο πόλεμο «φιλοξενούμενοι» των γερμανών στην πόλη Γκέρλιτς της Σαξωνίας. Τέλος γερμανόφιλοι έγιναν και ορισμένοι, ελάχιστοι είναι η αλήθεια, πρώην αριστεροί, που μισούσαν τον αγγλικό ιμπεριαλισμό, αλλά ταυτόχρονα είχαν παρασυρθεί από τη δημαγωγία του Χίτλερ και είχαν πιστέψει πως ήταν σοσιαλιστής.

Με τους γερμανόφιλους η χιτλερική προπαγάνδα είχε αναπτύξει δεσμούς αρκετά χρόνια πριν από τον πόλεμο. Πολυάριθμοι Γερμανοί πράχτορες είχαν εγκατασταθεί στην Ελλάδα, σαν εμπορικοί αντιπρόσωποι, σαν καθηγητές της γερμανικής γλώσσας, ακόμα και σαν αρχαιολόγοι. Όλοι αυτοί οι πράχτορες καθοδηγούσαν τους γερμανόφιλους, περνούσαν τη γερμανική προπαγάνδα και συγκέντρωναν πληροφορίες για τα πρόσωπα και πράγματα.

Σ’ αυτή την κατηγορία ανήκε κι ένας φιλόλογος ή λαογράφος ή κάτι ανάλογο, ονόματι Ρούντολφ Χέλμ, από τη Λυβέκη της Βόρειας Γερμανίας, που εγκαταστάθηκε το 1939 στη Μυτιλήνη, προερχόμενος από τη Θεσσαλονίκη, όπου είχε φροντιστήριο γερμανικής γλώσσας. Στη Μυτιλήνη άρχισε να παραδίδει μαθήματα, ενώ ταυτόχρονα αλώνιζε την ύπαιθρο φωτογραφίζοντας ξωκκλήσια, πύργους, παλιά αρχοντικά και παλιά γεφύρια. Η κοινή γνώμη του νησιού ορκιζόταν πως ήταν κατάσκοπος. Το βέβαιο είναι πως μόλις φτάσαν οι Γερμανοί στη Μυτιλήνη πήγε να τους υποδεχτεί και από τότε κυκλοφορούσε με το ναζιστικό έμβλημα στο πέτο του.

Ιταλοί δεν πάτησαν το πόδι τους στη Λέσβο, πάρα πολύ αργότερα στα τέλη του 1943, σαν αιχμάλωτοι πια των Γερμανών. Το περίεργο είναι πως στην αρχή της Κατοχής ο λαός μισούσε και αποστρεφόταν περισσότερο τους Ιταλούς παρά τους Γερμανούς. Έτσι στη Μυτιλήνη η πρώτη αυθόρμητη αντιστασιακή πράξη είχε σα στόχο τους Ιταλούς κι όχι τους Γερμανούς.

Τη δεύτερη νύχα της Κατοχής κι ενώ βρισκόταν ακόμα στο λιμάνι το ένα από τα τρία ιταλικά πολεμικά, (τα άλλα δύο είχαν φύγει το πρωί), κατέβηκαν από τη Λαγκάδα, το Νιο Χωριό και τις Καμάρες, τις εργατικές και προσφυγικές γειτονιές της πόλης, πολλοί νεαροί και παιδιά και επί αρκετήν ώρα πετροβολούσαν το σκάφος. Ο σκοπός, που φύλαγε στην προκυμαία κρύφτηκε περίτρομος μέσα στο πλοίο, από το οποίο κανείς άλλος, ναύτης ή αξιωματικός, δεν ξεμύτισε. Οι Γερμανοί, άγνωστο για ποιο λόγο δεν αντιδράσανε. Μονάχα ο Γκράβαλης την άλλη μέρα στηλίτευσε «το επαίσχυντον επεισόδιον» από τις στήλες της εφημερίδας του.

Με την Κατοχή διακόψανε την κυκλοφορία τους οι εφημερίδες που κυκλοφορούσαν, δηλαδή η «Πρωινή», (που ως την Τετάρτη Αυγούστου λεγόταν «Δημοκράτης», τίτλο που ξαναπήρε μετά την απελευθέρωση) του Τέρπανδρου Ανα- στασιάδη και ο «Τρίβολος» του Στρατή Παπανικόλα. Μονάχα το «Φως» του Γκράβαλη συνέχισε να κυκλοφορεί υμνολογώντας και δοξάζοντας τον Χίτλερ και τη Γερμανία.

Μια βδομάδα μετά την κατάληψη της Λέσβου έφτασε στη Μυτιλήνη κι ο πρώτος κατοχικός Νομάρχης. Η κατεχόμενη Ελλάδα λεγόταν επίσημα «Ελληνική Πολιτεία» και δεν περιλάμβανε τη Μακεδονία ανατολικά από το Στρυμόνα και τη Θράκη, (εκτός από μια στενή ζώνη κατα μήκος των Τουρκικών συνόρων), που είχαν προσαρτηθεί στη Βουλγαρία και τα Ιόνια νησιά, που είχαν μετατραπεί σε ειδικό έδαφος υπό ιταλική διοίκηση. Η βασιλική Χωροφυλακή μετονομάστηκε σε «Εθνική Χωροφυλακή» και στα πηλήκια των χωροφυλάκων και αγροφυλάκων τα στέμματα αντικαταστάθηκαν από νέα εθνόσημα, κάτι άθλια κακοτεχνήματα από τενεκέ με το φοίνικα της εθνεγερσίας. {Ήταν ο πρώτος διασυρμός του ωραίου συμβόλου της Φιλικής Εταιρείας και του Καποδίστρια (αλλά και της ΠΕΕΑ αργότερα). Ο δεύτερος έγινε απο τη δικτατορία της 21ης Απριλίου).

Το νέο καθεστώς στράφηκε κατά της Τετάρτης Αυγούστου, μολονότι αποτελούσε σάρκα εκ της σαρκός της. Αυτό έγινε αφενός για να κερδίσει με το μέρος της το λαϊκό αίσθημα, μια που το καθεστώς του Μεταξά ήταν λαομίσητο και αφετέρου για να έχει κάποιον αποδιοπομπαίο τράγο. Τόσο οι αθηναϊκές εφημερίδες, όσο και το «Φως» της Μυτιλήνης δημοσιεύανε άρθρα για τις καταχρήσεις και κλεψιές των τεταρτοαυγουστιανών και τη διαφθορά της ΕΟΝ. Κινήθηκε μάλιστα και δικαστική έρευνα για τη λεηλασία των κρατικών αποθηκών στη Μυτιλήνη, αλλά σύντομα κάθε παραπέρα ενέργεια σταμάτησε.

Από τις πρώτες ενέργειες της κατοχικής κυβέρνησης του Τσολάκογλου ήταν ο νόμος για τη δεκάτη και το παρακράτημα ιης γεωργικής παραγωγής. Με βάση αυτό το νόμο ο μόχθος των αγροτών έγινε λεία των Αρχών Κατοχής, που χρήσιμοποιούσαν σαν όργανά τους τους χωροφύλακες, τους αγροφύλακες κι άλλους κρατικούς υπαλλήλους.

Οι γερμανοί εξ άλλου φρόντισαν μάλις εγκαταστάθηκαν στη Λέσβο, να βάλουν κάτω από τον έλεγχό τους το εξαγωγικό εμπόριο του νησιού και κυρίως το λάδι.

Η πτώση της Κρήτης είχε αντιφατικές επιδράσεις στο ηθικό των Ελλήνων. Από τη μια μεριά τους εμψύχωσε η αντίσταση του κρητικού λαού, από την άλλη όμως η νέα ήττα τούς γέμισε απογοήτευση. Τίποτα δε φαινόταν ικανό να σταματήσει τους Γερμανούς. Τα στρατεύματα του Άξονα είχαν και πάλι εισβάλει στην Αίγυπτο. Στο Ιράκ εξακολουθούσε η επανάσταση του γερμανόφιλου πρωθυπουργού, του Ρασίντ Άλη.

Η κατάσταση άλλαξε απότομα, όταν οι χιτλερικοί εισβάλανε στη Σοβιετική Ένωση, στις 21 Ιουνίου του 1941. Ο κόσμος αναθάρρησε. Τώρα στο πλευρό της Αγγλίας και των υπόδουλων λαών της Ευρώπης έμπαινε μια ισχυρή και αχανής χώρα. Ειδικότερα οι Μυτιληνιοί, αριστεροί σε σημαντικό ποσοστό, αισθάνθηκαν μεγάλη ανακούφιση.

— Τώρα θα δούνε πόσα απίδια βγάζει ο σάκκος, λέγανε στην αγορά και στα καφενεία.

Παρά τις αρχικές θεαματικές επιτυχίες των Γερμανών, η αισιοδοξία για την έκβαση του πολέμου δεν τους άφησε. Άλλωστε σύντομα φάνηκε πως τούτη η εκστρατεία δεν είχε καμιά σχέση με τον «κεραυνοβόλο πόλεμο» που έκαναν οι Γερμανοί στην Πολωνία και στη Δύση. Οι Ρώσοι πολεμούσαν λυσσασμένα. Η αντίσταση αυτή του σοβιετικού λαού έδινε κουράγιο και στους Έλληνες.

124 Σχόλια to “Χαράλαμπος Κανόνης (Δημ. Σαραντάκος) 5 – Η κατάληψη της Λέσβου από τους Γερμανούς”

  1. Παναγιώτης Κ. said

    Να έχεις επισκεφθεί τη Λέσβο, να μελετάς την δεκαετία του ΄40 και να διαβάζεις Δ.Σαραντάκο να αναφέρεται σε αυτή την περίοδο. Καλύτερος συνδυασμός δεν υπάρχει!

  2. ΓΤ said

    Οι Γερμανοί παρελαύνουν στις άραδες άλλοτε με πεζά και άλλοτε με πεζοκεφαλαία…

  3. ΓΤ said

    (αράδες) στο 2

  4. Georgios Bartzoudis said

    Αναμενόμενη αφήγηση.

  5. leonicos said

    έρχομα σε λίγο

    Κι αν δεν έρθω, μην κλάψετε

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2 Ο πατέρας μου το είχε με πεζά, είπα να το βάλω κεφαλαία, θα μου ξέφυγαν κάποια.

  7. atheofobos said

    Είναι πολύ ενδιαφέρον, ότι ενώ αναφέρει και πολύ σωστά, ότι η αντίσταση του σοβιετικού λαού έδινε κουράγιο και στους Έλληνες μετά την εισβολή του Χίτλερ στην Ρωσία, δεν αναφέρει πουθενά, εκτός αν δεν το θυμάμαι, τι αισθήματα τους προκάλεσε η υπογραφή του Σύμφωνου Μολότωφ – Ρίμπεντροπ με το μοίρασμα της Πολωνίας κτλ
    Είναι ένα θέμα που προφανώς δεν ήθελε να θίξει, παρά την γενικότερη ψύχραιμη και αντικειμενική περιγραφή των γεγονότων της εποχής που κάνει .

  8. ΓΤ said

    #6 Κάποιο λόγο είχε ο άνθρωπος… Δεν έπρεπε να τα «κουνήσεις», όπως λέμε στον χώρο 🙂

  9. Corto said

    Χαίρετε! Πολύ παραστατική περιγραφή της εποχής.

    «Πολυάριθμοι Γερμανοί πράχτορες είχαν εγκατασταθεί στην Ελλάδα, σαν εμπορικοί αντιπρόσωποι, σαν καθηγητές της γερμανικής γλώσσας, ακόμα και σαν αρχαιολόγοι.»

    Και σαν σωφέρ, επίσης.

  10. Δεν μπορεώ να πω πως μ’ ενθουσίασε το σημερινό, περισσότερο κείμενο πολεμικού ανταποκριτή μου θύμισε, ας ελπίσω πως ήταν κάποιολκήμμα απαραίτητο για την συνέχεια των έργων και ημερών του Κανόνη.

    Από την άλλη η επίταξη των σπιτιών μου θύμισε τις διηγήσεις της μάνας μου όταν τους ξύπνησαν μεσάνυχτα οι αντάρτες και τους είπαν να φύγουν γιατι θα ανατίναζαν το σπίτι για οδόφραγμα. Δεν την ρώτησα ποτέ αν ήταν το σπίτι στην Θεμιστοκλέους ( που πάντως δεν το έρριξαν αφού ήμουνα εκεί μέχρι 4 χρονών ) ή το σπίτι στην Αχαρνών που δεν έμαθα ποτέ ποιό ήταν. Θυμάμαι ακόμα την ανακούφιση που έβγαζε η μάνα μου όταν διηγότανε πως εφθασαν στο Κολονάκι, σε συγγενικό σπίτι, στον «ελεύθερο» τομέα όπως τον έλεγαν.

  11. Παναγιώτης Κ. said

    Είχε αναφερθεί παλαιότερα ότι το ύψος των εμπορικών συναλλαγών της Ελλάδας με τη ναζιστική Γερμανία, είχε ξεπεράσει κατά πολύ το αντίστοιχο των Βρετανικών, παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα ήταν προσδεδεμένη στο άρμα της Μ.Βρετανίας.

  12. Παναγιώτης Κ. said

    @10. Δηλαδή έχεις πρωτογενή πληροφόρηση για τα Δεκεμβριανά.

  13. Γς said

    Και μετά 75 χρόνια γιορτάστηκε η απόβαση στη Νορμανδία. Η D day.
    Που περίμεναν την έλευση του Γς για να την τολμήσουν.
    Κι ήμουν τεσσάρων μόλις ημερών και δεν με κάλεσαν προχτές.
    Κάλεσαν όμως την Γερμανίδα καγκελάριο Μέρκιελ. Οι σύμμαχοι του WW2

    >Τώρα στο πλευρό της Αγγλίας και των υπόδουλων λαών της Ευρώπης έμπαινε μια ισχυρή και αχανής χώρα. Ειδικότερα οι Μυτιληνιοί, αριστεροί σε σημαντικό ποσοστό, αισθάνθηκαν μεγάλη ανακούφιση.

    Η Ρωσία ο μεγάλος σύμμαχος

    Ούτε τον Πούτιν κάλεσαν

  14. # 12

    Ποτέ δεν τους ρώτησα μικρός, είχα άλλα ενδιαφέροντα, απλά ό,τι άκουσα. συγκράτησα. Θεωρώ πως η λήθη είναι το καλύτερο πρακτικά. Μετά με την χούντα- όσο και να σου φανεί παράξενο- επήλθε μια συμφιλίωση των αντίθετων πλευρών βοηθούμενη από την μη αναμόχλευση των πολιτικών παθών λόγω δικτατορίας. Σ’ αυτό το διάστημα συνειδητοποίησα πως το μεγαλύτερο κίνητρο των στρατιωτικών και των πολεμοχαρών είναι το πλιάτσικο. οι περιουσίες που έφιαξαν μερικοι εμπόλεμοι του εμφυλίου-αμφοτέρων των πλευρών- είναι σαφώς περισσότερες από των μαυραγοτιτών. Πάντοτε βέβαια με το κάλυμμα της φιλοπατρίας οι μεν και του διεθνισμού και σοσιαλισμού οι δε.
    Η μεταπολίτευση έβαλε μεν φρένο στους πλιατσικολόγους με τα όπλα αλλά αποχαλίνωσε (σικ) τους πλιατσικολόγους με την τσάντα, τους νομικούς. Από την δεξιά του Κώστα και των διαδόχων του, τον σοσιαλισμό του Αντρέα, του Γιωργάκη (νυν της Φώφης-όπως λέμε της πουτ@ν@ς το κάγκελο), τον «φιλελευθερισμό του ακατανόμαστου και της οικογενειακής του συνέχειας και την Πρώτη Φορά Αριστερά η οσμή των σκανδάλων και της ευνοικρατίας είναι ενιαία.
    Ισως, όπως είπε φίλος μου πρώην δεξιός και πρώην βάζελος που τώρα αριστερίζει και ΠΑΟΚίζει, ίσως οφείλουμε ευγνωμοσύνη στον Τσίπρα που ΑΦΗΣΕ τον ΠΑΟΚ να πάρει ένα πρωτάθλημα, οι άλλοι δεν θα άφηναν ούτε αυτό. Πιθανόν.
    Αλλά ούτε αθωώνει τα περσινά ούτε δικαιολογεί γιαί δεν σκότωσε το τέρας της εγκληματικής οργάνωσης.

  15. Γς said

    10:

    >Θυμάμαι ακόμα την ανακούφιση που έβγαζε η μάνα μου όταν διηγότανε πως εφθασαν στο Κολονάκι, σε συγγενικό σπίτι, στον «ελεύθερο» τομέα όπως τον έλεγαν.

    Αποθημένα και της δικιάς μου μάνας από τα Δεκεμβριανά κιόλας

    https://sarantakos.wordpress.com/2019/05/26/ayme-2/#comment-585291

    https://caktos.blogspot.com/2013/07/blog-post_7.html

  16. 7 Έχω την αίσθηση ότι το σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ προβλημάτισε αρκετά τους «περιφερειακούς» φίλους της ΕΣΣΔ (ενδεικτικό είναι το ημερολόγιο του Ασημάκη Πανσέληνου, που εξέδωσε μετά θάνατον ο γιος του), όχι όμως τους οργανωμένους του ΚΚΕ οι οποίοι έχω την αίσθηση πως δεν αμφέβαλαν για τη φύση του τακτικού ελιγμού. Κάτι παρόμοιο κατάλαβα αυτές τις μέρες διαβάζοντας την αυτοβιογραφία του Κιμ Φίλμπυ 🙂

  17. sarant said

    9 Σωφέρ;

  18. Παναγιώτης Κ. said

    @14. Η Ιστορία ανεξαρτήτως του ιδεολογικού πρόσημου το οποίο φέρει, παρουσιάζεται ελλειμματική. Οι άνθρωποι σε αυτό το είδος της Ιστορίας λες και απεκδύονται την ανθρώπινη φύση τους και μόνον ένα σκοπό έχουν! Πως θα πραγματοποιηθούν οι σχεδιασμοί των ηγεσιών και πως θα…δοξαστούν οι επαγγελματίες είτε λέγονται στρατιωτικοί είτε πολιτικοί.
    Νομίζω ότι αυτό το έλλειμμα έρχεται να καλύψει το ιστορικό μυθιστόρημα. Γιαυτό το λόγο βρίσκεται σε άνθηση τα τελευταία χρόνια.

  19. Παναγιώτης Κ. said

    Πενήντα και πλέον χρόνια πίσω άκουγα τις γυναίκες στο χωριό, να λένε τον σωφέρ…σεφέρη.
    Επηρεασμένες προφανώς από την ιδιότητά του εξέλαβαν με αυτό τον τρόπο το ξενικό όνομα. 🙂

  20. leonicos said

    Ο πατέρας μου το είχε με πεζά, είπα να το βάλω κεφαλαία, θα μου ξέφυγαν κάποια.

    Τα εθνικά, στα γαλλικά γράφονται υποχρεωτικά με αρχικό πεζό, ενώ στα αγγλικά υποχρεωτικά με κεφαλαία. στα γερμανικά με πεζό επίσης επειδή θεωρούνται επίθετα. Στα ελληνικά, τα νέα, επίσης με πεζά, ενω οι αρχαίοι πάντα με κεφαλαία (εννοώ τις εκδόσεις του 16ου μέχρι και τις αρχές του 20 ου αιώνα) ενώ άρχιζαν με πεζό μετά από τελεία. Προσπάθησα να επιβάλω στον εαυτό μου τα πεζά, αλλά διαπίστωσα ότι τα κεφαλαία βολεύουν. ειδικά αν έχεις στη σειρά κέλτες, ετρούσκους, σαβίνους ρωμαίους και δεν συμμαζευεται ή μυσούς, ληδούς, λυκίους κλπ αλλά υπάρχους συζυγίες του τύπου Χιττιιτική Αυτοκρατορία, που είσαι υποχρεωμένος να τα βάλεις και τα δυο με κεφαλαίο, διότι η αυτοκρατορια από μόνη της είναι προσηγορικό.

    Δεν μου λέτε, αλήθεια, τι ισχύει, αν ισχύει κάτι;

  21. Παναγιώτης Κ. said

    Όσο αφορά το σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολότωφ είναι αλήθεια ότι ένα κομμάτι των κομμουνιστών εκείνης της εποχής και όχι μόνο στην Ελλάδα, δεν εκδήλωναν την αντίθεσή τους.
    Βεβαίως η στάση τους άλλαξε μετά την επίθεση των Γερμανών στην ΕΣΣΔ στις 22 Ιουνίου το 1941.

  22. leonicos said

    5 Λεό, ξαναγύρισες

    Όντως! Νόμιζα πως δεν θα ξαναγυρνούσα σύντομα.

    Αλλά όφειλα να επιστρέψω για να πω

    ότι αυτό το κείμενο έχει μια καταπληκτική παραστατικότητα, που μ’ έκανε να νιώσω σα να ζούσα τα γεγονότα, παράλληλα δε και μια ισορροπία και μια αφαιρετικότητα, που του εδινε μια έντονα ποιητκή απόχρωση.

    Ήταν εγάλος μάστορας του λόγου ο πατήρ Σαραντάκος.

    Και λέω του λόγου, διότι κανείς δεν γράφει καλά, αν δεν ιλάει και καλά. όσο και να το δουλέψεις το κείμενό σου, αν δεν ξέρεις να στήσεις το λόγο, δεν πετυχαίνεις κάτι. Και αν ξέρεις να στήσεις το λ΄γο, σου έρχεται αυθόρμητα και στον προφορικό λόγο.

    Μια έμμεση επιβεβαίωση γι’ αυτό είναι ότι υπήρξε συμπαθής και με πολλούς φίλους, που ήξεραν γιατί τον έχουν φίλο.

    Θα ήθελα να τον είχα γνωρίσει

  23. Corto said

    17 (Sarant):

    Διάφοροι ιδιωτικοί σωφέρ πλουσίων (όχι ταξιτζήδες) στην προπολεμική Αθήνα ήταν Γερμανοί. Γνωρίζω από άμεση μαρτυρία την περίπτωση τουλάχιστον ενός, ονόματι Χανς, που όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα, αυτός αμέσως ντύθηκε με την γερμανική στολή: έκανε χρόνια τον οδηγό μιας εύπορης οικογένειας, ήταν γνωστός και μάλιστα αγαπητός στην γειτονιά, αλλά στην πραγματικότητα ήταν αξιωματικός σε διατεταγμένη υπηρεσία.

    («θα σου έπαιρνα αυτοκίνητο μεγάλο/ και σωφέρ θα σου είχα Γερμανό,
    θα σου έχτιζα ανάκτορο μεγάλο/ στην καλλιτέραν οδόν των Αθηνών»

    τραγουδούσε ο Γιώργος Κατσαρός το 1929 στο «εάν είχα εκατό χιλιάδες λίρες»)

  24. Θρασύμαχος said

    #23: κάτι αντίστοιχο και στο http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=4228 «Ο Κωστάκης πήρε σπίτι Γερμανίδα νοσοκόμα»

  25. Corto said

    24: Πράγματι αντίστοιχη περίπτωση, και μάλιστα σε τραγούδι μεταπολεμικό!

  26. nikiplos said

    Ενδιαφέρον το σημερινό… Ενδεικτικό πολλών συμπεριφορών που εξηγούνται και ερμηνεύονται με πολλούς τρόπους… Τόσο οι παλαιό γερμανόφιλοι, όσο και οι όψιμοι, τις πρώτες περιόδους της κατοχής. Το σημαντικό είναι πως ανεξαρτήτως τι δήλωνε ο καθένας, θα επέρχονταν τα σοβαρά όπου θα έδειχναν το ποιόν τους. Αν κατέδιδαν στους κατακτητές, ποιούς και για ποιό λόγο θα έκαναν κάτι τέτοιο, αν βοηθούσαν τον συνάνθρωπό τους, πάλι για ποιό λόγο και άλλα πολλά…

    Ο κόσμος ήταν λογικό να είναι κουμπωμένος, δεν είχε κανέναν λόγο να πάει με κάποιον ήταν ένας πόλεμος πιο οικουμενικός έξω από τα δικά του μέτρα και σταθμά. Είμαι σχεδόν πεπεισμένος πως ακόμη και οι προτιμήσεις της εποχής είχαν να κάνουν περισσότερο με την τοτινή ιδεολογική αφετηρία των περισσοτέρων παρά με μια ενόραση της παγκόσμιας πραγματικότητας. Και πως θα μπορούσαν άλλωστε. Εδώ δεν πολέμησε κοτζάμ Γαλλία…

  27. spiral architect 🇰🇵 said

    Ρε λύσσα κακιά για το Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ, μερικοί-μερικοί. Ούτε από τακτικούς ελιγμούς (κάνουν ότι δεν) καταλαβαίνουν, ούτε από αγορά χρόνου για μεταφορά χαλυβουργιών και πολεμικών βιομηχανιών από τα περίχωρα του Κιέβου στα Ουράλια (κάνουν ότι δεν) ξέρουν, ούτε τίποτα.
    Αν δεν γινόταν κι αυτό, (αν και δεν μ’ αρέσουν οι υποθέσεις) ενδεχομένως σήμερα να μιλούσαμε μόνο γερμανικά από το Μεγάλο Νησί ως τη Σαχαλίνη.

    Καλά, φαντάροι δεν πήγατε; Μια ζωή αποψίλωση κάνατε;

    Καλημέρα και έτη πολλά. ❤

  28. ΣΠ said

    Γέμισαν τους τοίχους με έγχρωμες αφίσσες ή με κάλλιγραφημένα συ-ναισθήματα και κρέμασαν σε δρόμους και πλατείες αεροπανώ με ανάλογο περιεχόμενο.

    Συναισθήματα ή συνθήματα;

  29. Γς said

    Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε χθες στο Μέγαρο Μουσικής τις προεκλογικές του εξαγγελίες για ένα «δημοκρατικό και αποτελεσματικό κράτος»
    Μεταξύ άλλων, εξήγγειλε τη θέσπιση του πολιτικού γάμου για τα ομόφυλα ζευγάρια.

    Κι ο Γς που περιμένει καμιά πάσα για σχετικό καλαμπύρι

    https://caktos.blogspot.com/2013/02/blog-post_8570.html

  30. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    25 Και για τεκετζήδες τους παίρνανε. Ο Βίλλυ Φριτς ήταν ξακουστός για τους αφράτους αργιλέδες του 🙂

    27 Ε, άμα είναι ο άλλος σε διατεταγμένη υπηρεσία… Χρόνια τώρα το ίδιο αφήγημα 🙂

  31. nikiplos said

    27@ Βλέπεις υπάρχει μια μανία μας να συντασσόμαστε (ένθεν κακείθεν) ασμένως στις εκάστοτε βεβαιότητες που μας πλασάρουν/πλάσαραν κατά καιρούς…

  32. spiral architect 🇰🇵 said

    #31: Φροντίζω να μην μπλέκω τα σώβρακα με τις γραβάτες στα συρτάρια μου.

  33. Corto said

    30α: Πολύ γέλιο!!!

  34. Ερμιόνη Γρηγοριάδη said

    Επειδή τυχαίνει να είμαι κι εγώ μυτιληνιά εκ μητρός, θα ήθελα να πω δυό λόγια για τον εξαίρετο Rudolf Helm, που δικαίως ο αλησμόνητος πατήρ Σαραντάκος κατακεραυνώνει, διότι όντως υπήρξε ναζιστής και αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Ωστόσο, ο Rudolf Helm ήταν και φλογερός ελληνολάτρης, μελετητής και γνώστης της Ελληνικής γλώσσης. Συγκέντρωσε μεθοδικά πλούσιο λεσβιακό λαογραφικό υλικό και δικαίως θεωρείται ο «Κ. Φαλτάϊτς» της Λέσβου. Επίσης, μετέφρασε στα Γερμανικά τον Εφταλιώτη και διηγήματα των Στρ. Αναστασέλλη και Δημ. Χατζηραφαήλ. Μετά την κατάληψη της Λέσβου φόρεσε Γερμανική στολή και ασκούσε καθήκοντα λογοκριτού των εκδιδομένων εφημερίδων στο Νομό Λέσβου καθώς και των ταχυδρομικών, τηλεγραφικών και τηλεφωνικών υπηρεσιών. Ήταν μέλος του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος και βρισκόταν στην υπηρεσία της Γερμανικής Στρατιωτικής Διοικήσεως Κατοχής.

    Η μαμά μου θυμάται ότι έμαθε γερμανικά από αυτόν και ότι ήταν ευγενέστατος κύριος, πραγματικός τζέντλεμαν. Το νυκτερινό του φροντιστήριο γερμανικής γινόταν στην περίφημη «Νυκτερινήν Σχολήν» που στεγαζόταν στην Ιερά Μητρόπολη Μυτιλήνης

  35. Θρασύμαχος said

    #34: αυτός άραγε; https://de.wikipedia.org/wiki/Rudolf_Helm

  36. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Μονάχα το «Φως» του Γκράβαλη συνέχισε να κυκλοφορεί υμνολογώντας και δοξάζοντας τον Χίτλερ και τη Γερμανία.
    Στις 6 Μαΐου 1941 το «αυγό του φιδιού» στη Μυτιλήνη σπάει. Το «Φως» πρωτοσέλιδα διαλαλεί «Γενναίοι Στρατιώται του Ράιχ! Tapfere Deutsche Soldaten».

    https://www.emprosnet.gr/koinonia/38893-aera-toy-papanikola-kai-oi-hines-toy-gkravali

    >> ή με κάλλιγραφημένα συ-ναισθήματα
    συνθήματα μπαγάσα μεταγραφέα-κορέκτορα! :),

  37. sarant said

    20 Λεώνικε, το είχαμε συζητήσει εδώ
    https://sarantakos.wordpress.com/2013/02/20/ethnonyms/

    23 Α, δεν το ήξερα, ευχαριστώ!

    28 Ωχ, λάθος!

    35 Σαν πιο παρακατιανός μοιάζει αυτός της Μυτιλήνης.

    36 Μπράβο που το βρήκες!

  38. Triant said

    Αυτός ο Αθανάσιος. Θ. Γκράβαλης πρέπει να είναι η αγιοποιημένη εκδοχή του εκδότη του Φωτός!

  39. spyridos said

    36. πολύ καλό μπλογκ, ευχαριστούμε.

    35 37. αλλά έχει μια μεγάααααλη τρύπα το βιογραφικό του. Από 1938 ως 1947 δεν υπάρχει

  40. ΓΤ said

    #20 Γενικά, Λεώνικε, τα εθνωνυμικά γράφονται με πεζοκεφαλαία, δηλαδή με κεφαλαίο το πρώτο γράμμα. Ειδικά, κάθε εκδοτικός οίκος κάνει ό,τι θέλει στα κείμενά του, ωστόσο, όπως θα σου είναι προφανές, οι περισσότεροι ακολουθούν αυτό που προείπαμε. Ωστόσο, υπάρχει και η εξής περίπτωση, την οποία ακολουθούν λιγότεροι. Όταν το εθνωνυμικό λειτουργεί ως επιθετικός προσδιορισμός, δεν φέρει τη βαρύτητα του έθνους δηλαδή, τότε γράφεται αποκλειστικά με πεζά. Παράδειγμα, στις Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου («ο φίλος μου ο Γιάννης ο Νικολόπουλος», όπως λέει ο Σαραντάκος), θα δεις ταυτόχρονα «οι έλληνες θαλασσοπόροι […]» και «οι Έλληνες». Επίσης, σε εκδόσεις οι οποίες αυτοπροσδιορίζονται ως «αναρχικές», θα δεις ότι, ανεξαρτήτως εθνωνυμικών, πάμπολλα κείμενα εκδίδονται δίχως ούτε ένα κεφαλαίο γράμμα, «τίποτε να μην υπερέχει στο μάτι», κάτι το οποίο κάλλιστα μπορείς να παρατηρήσεις και σε αφίσες του ίδιου χώρου. Όπως και να το κάνεις. στη γερμανική γλώσσα, το οποιοδήποτε Name, πεζοκεφαλαίο επί ποινή θανάτου, αρθρώνει αμετάκλητα την κραταίωση του ουσιαστικού στην αράδα 🙂

  41. atheofobos said

    27
    Δηλαδή θες να πεις ότι οι κομουνιστές της εποχής θεωρούσαν τακτικό ελιγμό το Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ, το οποίο αν στις 22-6-41 δεν επιτίθετο η Γερμανία στην Ρωσία προφανώς θα συνεχιζόταν απρόσκοπτα, μιας και ενώ εξασφάλισε αυτά που γράφεις και τα οποία βέβαια εκ των υστέρων τα έμαθε ο κόσμος και όχι τότε, ταυτόχρονα έδωσε την ευκαιρία στην Σοβιετική Ένωση να επεκταθεί.
    Δεν είχαν άραγε πρόβλημα να βλέπουν την πατρίδα του κομουνισμού να διαμοιράζεται με την Γερμανία την Πολωνία;
    Στο ποστ μου Α΄ ΠΟΛΩΝΙΑ-ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΕ ΜΙΑ ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΗ ΧΩΡΑ http://atheofobos2.blogspot.com/2014/07/blog-post_15.html
    έχω βάλει χάρτες που δείχνουν τι μεταβολές μέσα στα χρόνια έχει υποστεί αυτή η δύσμοιρη χώρα.
    Αλλά επίσης χάρις στο σύμφωνο, στις 30 Νοεμβρίου 1939 η ΕΣΣΔ κήρυξε τον πόλεμο στη Φινλανδία, μετά την άρνησή της να δεχτεί στο έδαφός της σοβιετικά στρατεύματα όπως αυτά που είχαν εγκατασταθεί στη Λιθουανία, τη Λετονία και την Εσθονία.
    Άντε λοιπόν να δεχτώ ότι αυτές τις κατακτήσεις τις θεωρούσαν δικαιολογημένες στο πλαίσιο της διεθνιστικής αντίληψης για την τελική επικράτηση του κομουνισμού, σύμφωνα με το δόγμα ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Το ότι ο σύμμαχος του Στάλιν Χίτλερ αλώνιζε και κατακτούσε ταυτόχρονα τα πάντα στην Ευρώπη τι συναισθήματα τους προκαλούσε;
    Έμεναν ικανοποιημένοι με την γραμμή που έλεγε λίγες μέρες μετά την εισβολή στην Πολωνία:
    Ο παρών πόλεμος είναι ιμπεριαλιστικός και άδικος για τον οποίο είναι εξίσου υπεύθυνη η αστική τάξη όλων των εμπόλεμων κρατών. Αυτόν τον πόλεμο δεν μπορούν να στηρίζουν σε καμία χώρα ούτε η εργατική τάξη ούτε πολύ περισσότερα τα κομμουνιστικά κόμματα…

  42. William T. Riker said

    @ 35, 37 Επίσης αυτός της Μυτιλήνης ήταν από το Lübeck, ενώ ο καθηγητής από το Βερολίνο. Επιπλέον ο τελευταίος απομακρύνθηκε από το πανεπιστήμιο το 1937 λόγω της Εβραίας συζύγου του. Επομένως λίγο δύσκολο μου φαίνεται να είναι το ίδιο πρόσωπο.

    http://cpr.uni-rostock.de/resolve/id/cpr_person_00001140

  43. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αν, λέω αν, δεν είχαν επικρατήσει οι μπολσεβίκοι στη Ρωσία, και το 1939 ήταν στην εξουσία μια κοινοβουλευτική αστική κυβέρνηση υπό τον π.χ. Κερένσκι και έκλεινε συμφωνία με τον Χίτλερ, θα υποστηριζόταν σθεναρά όπως τώρα η άποψη περί τακτικού ελιγμού; Ή θα ήταν ομόφωνη η άποψη περί προδοτικής και ιδιοτελούς και καιροσκοπικής συμφωνίας; Τα αν δεν έχουν θέση στην ιστορία, αλλά και δεν ξέρω πιο ιδεολογική ερμηνεία ιστορικού γεγονότος από το σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολότοφ.

  44. Ιωάννα said

    Στο «ΦΩΣ» του ναζιστή Θανάση Γκράβαλη διαφημιζόσαντε επί Κατοχής και τα σαπούνια «Αλεπουδέλη» της οικογένειας του Ελύτη. Γι’ αυτό και στην «Εργάνη» έχουν φροντίσει εδώ και χρόνια να εξαφανίσουν τα φύλλα του κατοχικού «Φωτός»: Για να μή μάθει ο κοσμάκης ότι οι Αλεπουδέληδες διαφημισόζαντε από τη ναζιστική φυλλάδα του Γκράβαλη

    Επειδή τυχαίνει να έχω ζήσει μήνες στη Λέσβο για το διδακτορικό μου, ξέρω πολύ καλά ότι ο Γκράβαλης συνελήφθη από το ΕΑΜ στα τέλη του 1944, αλλά αντί να εκτελεστεί άμεσα, όπως άρμοζε στον πιό γνωστό ναζιστή της Λέσβου, απελευθερώθηκε στις αρχές του 1945 γιατί κατέβαλε λύτρα στους κουκουέδες!.. Υπόψιν ότι τα λύτρα αυτά προερχόσαντε από τα χρήματα που είχε βγάλει ο Γκράβαλης επί Κατοχής, όταν διαφήμιζε στο «Φώς» τους μαυραγορίτες. Αμέσως μετά, ο Γκράβαλης άρχισε να αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Στέμμα» που ήταν το επίσημο όργανο του Κόμματος των Χιτών. Επί Εμφυλίου έγινε διευθυντής στην εφημερίδα «Λεσβιακός Αγών», η οποία φιλοξενούσε φλογερά αντικομμουνιστικά άρθρα του Στρατή Μυριβήλη, με τον οποίο ήσαντε κολλητοί φίλοι από το 1925

    Σημαντικό είναι και το εξής: Υπεύθυνος για τη μεταστροφή του Μυριβήλη από τον σοσιαλιστή, σχεδόν μπολσεβίκο συγγραφέα της «Ζωής εν Τάφω» στον κομμουνιστοφάγο Μυριβήλη του Εμφυλίου είναι φυσικά ο Θανάσης Γκράβαλης, ο οποίος πέθανε ειρηνικά στην Αθήνα το 1974, λίγο πρίν πέσει η Χούντα. Αν ζούσε ο πατήρ Σαραντάκος θα τον ρωτούσα αυτό ακριβώς: Γιατί το ΕΑΜ απελευθέρωσε τον Γκράβαλη το 1945, που ήταν ο πιο γνωστός ναζιστής της Λέσβου, και σκότωσε άλλους δεξιούς φουκαράδες που δεν είχαν στον ήλιο μοίρα…

  45. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και να ξαναθυμίσουμε την πρόσφατη επανέκδοση της συλλογής διηγημάτων του Γκράβαλη «Σπασμένες κολώνες» γραμμένα στο γλωσσικό ιδίωμα της Λέσβου. Στο «αφτί» του βιβλίου επισημαίνεται η ακροδεξιά στροφή του συγγραφέα:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.politeianet.gr/books/9789605042561-gkrabalis-th-athanasios-nefeli-spasmenes-kolones-297404&ved=2ahUKEwjV9YWN1OHiAhVQIlAKHZcyD70QFjABegQIAhAB&usg=AOvVaw3CfvDZ3kXNYR4iAnBFuemm&cshid=1560263962734

  46. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα και χαίρομαι που με κάθε άρθρο πλουτίζεται κι άλλο το ήδη πλούσιο βιογραφικό της 36χρονης φίλης μας.

  47. Που είσαι βρε Λάμπρο, πάλι σε ξεπεράσαμε !! ( 13 000 πόδια )

    https://www.paok24.com/podosfairo/134642/ek-genetis-trelos-gia-ton-paok

  48. Γιάννης Ιατρού said

    47: Τζί, Ασε τον Λάμπρο ήσυχο γιατί απ΄ό,τι διαβάζω έχει χοντρά μπλεξίματα 🙂 🙂

  49. 41 Εμένα, στις δεδομένες συνθήκες, μια χαρά θα με έπειθε ιδίως βλέποντας τους Αγγλογάλλους να μην έχουν καμία διάθεση να αντιταχτούν στον Χίτλερ (βλ. Μόναχο). Μπορεί να το ξανασκεφτόμουν αν μάθαινα για την παράδοση Γερμανών αντιφασιστών στον Χίτλερ, αλλά δεν νομίζω ότι θα το μάθαινα. Και μπορεί και να σκεφτόμουν ότι ήταν μια θυσία αναγκαία για την τελική νίκη.
    Μιας και ανέφερα την αυτοβιογραφία του Κιμ Φίλμπυ, του υπερκατασκόπου, την προλογίζει ο Γκράχαμ Γκριν, ο οποίος κάνει τον παραλληλισμό με κάποιον καθολικό στην Αγγλία της Ελισάβετ που ενδεχομένως θα ευχόταν τη νίκη της ισπανικής Αρμάδας. Λέει λοιπόν ο Γκριν ότι ένας τέτοιος καθολικός θα υπέμενε ίσως την γνώση της Ιεράς Εξέτασης, πιστεύοντας σε ένα καλύτερο μέλλον, σε μια πίστη άσπιλη που δεν έχει να κάνει με πρόσκαιρα λάθη των ηγετών ή πολιτικούς ελιγμούς. Μπορεί κανείς να κάνει τον ίδιο παραλληλισμό με χριστιανούς θαυμαστές του Βυζαντίου εδώ 🙂

  50. # 48

    Γιάννη δεν ανήγει η παραπομπή σου !

  51. # 50

    ανοίγει γμτ

  52. # 48

    Τώρα ανοίγει αλλά… αθώος ο κατηγορούμενος κυρ-πρόεδρος,, πως γίνεται κάποιος να ψηφίζει συνειδητά κατόπιν προτροπής άλλου ::: δεν είναι σκέτο λευκό, είναι συνειδητό !!

  53. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Καρά Τεπέ
    Τεπέ (ο τεπές) λέμε το απόκρημνο πεζούλι

    51 Ούτε διορθωμένο δεν … 🙂

    Τζη, για να δούμε αν «δέσουν» καρπούδια τα ψυχανθή. Θένε ήλιο αλλά και αρκετό χώμα να νιώσουν ασφάλεια για απογόνους.

  54. Αιμ said

    46. Ειδικά αυτό το διαφημισόζαντε μέφτιαξε. Την κατασυμπάθησα !

  55. ΓΤ said

    @46 Αυτή η «36χρονη», δεν ξέρω γιατί, με γύρισε στο 2013, όπου, στο σκάνδαλο Ζαχόπουλου (άλλος ένας παγκαλόμορφος που ήθελε να γευτεί το «παστάκι») όλοι μιλούσαν, και χρόνια μετά, για τη «34χρονη» (βρε πώς παγώνει ο χρόνος…), να μην ξεχνιόμαστε, Εύη Τσέκου…

  56. Λάμπας said

    41. H «δύσμοιρη χώρα» είχε μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο προσαρτήσει τη δυτική Ουκρανία και τη δυτική Λευκορωσία με τις πλάτες των Αγγλογάλλων (κυρίως των δεύτερων). Τις παραμονές του δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου η πολωνική ελίτ φαντασιωνόταν τη αποικιακή επέκταση της χώρας, προβάλλοντας, μεταξύ άλλων, αξιώσεις για τη Μαδαγασκάρη! Στην κρίση του Μονάχου ευθυγραμμίστηκε με τις γερμανικές αξιώσεις και ανταμείφθηκε με ένα μικρό τμήμα των εδαφών της διαμελισμένης Τσεχοσλοβακίας. Το 1939 έδωσε τη χαριστική βολή στις πολυετείς προσπάθειες της ΕΣΣΔ για τη σύναψη μιας στρατιωτικής συμμαχίας που θα μπορούσε να ανακόψει τις επεκτατικές διαθέσεις του Άξονα, αρνούμενη να δεχτεί την είσοδο σοβιετικών στρατευμάτων στο έδαφός της, στην περίπτωση που θα δέχονταν γερμανική επίθεση (ΕΣΣΔ και Γερμανία δεν είχαν κοινά σύνορα). Οι Αγγλογάλλοι οχυρώθηκαν βολικά πίσω από αυτήν την άρνηση (την οποία από τα παρασκήνια υποκίνησαν), για να αρνηθούν τις σοβιετικές προτάσεις. Οι ίδιοι βέβαια την προηγούμενη χρονιά, είχαν εξαναγκάσει την Τσεχοσλοβακία να δεχτεί όλες τις γερμανικές απαιτήσεις…

  57. ΓΤ said

    #55 Ω! 2007… 😦

  58. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Σχετικὰ μὲ τὸ σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολότωφ.

    Ἡ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ μιᾶς χώρας δὲν λογαριάζει ἠθική, φιλία, ἰδεολογία, θρησκεία καὶ ὅλα τὰ σχετικά· ὑπέρτατος κριτὴς εἶναι τὸ συμφέρον τὸ ὁποῖο περιβάλλεται μὲ τὸ κατάλληλο γιὰ τὴν περίσταση πολιτικοϊδεολογικοθρησκευτικὸ ἔνδυμα.

    Πάμπολλα τὰ ἱστορικὰ παραδείγματα.

    Στὴ συγκεκριμένη περίπτωση, δὲν ξέρουμε τί στάση θὰ κρατοῦσε ἡ Ἀγγλία ἂν ὁ Χίτλερ, μετὰ τὴν Πολωνία χτυποῦσε τὴν ΕΣΣΔ. Τὸ ἴδιο ἰσχύει καὶ γιὰ τὴν Ἀμερική.

    Ἂς μήν ξεχνᾶμε ὅτι ἡ φιλοναζιστικὴ στάση τοῦ παραιτηθέντος βασιλιᾶ Εδουάρδου, ἀκόμα καὶ κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ πολέμου, ἀνάγκασε τὸν Τσῶρτσιλ νὰ τὸν «ἐξορίσει» κάνοντάς τον διοικητὴ στὶς Μπαχάμες.

    Τέλος εἶναι γνωστὴ ἡ σχέση μεγάλης μερίδας τῆς ἐλίτ τῶν ΗΠΑ μὲ τὸ ναζιστικὸ καθεστώς (Χένρυ Φόρντ, Τζόζεφ Κέννεντυ κλπ).

  59. Λάμπας said

    56. «την αποικιακή» ( ο δαίμων του πληκτρολογίου)

  60. Γιάννης Κουβάτσος said

    Σωστά. Κάθε χώρα κοιτάει το συμφέρον της, όπως το αντιλαμβάνεται, το ίδιο έκανε και η ΕΣΣΔ. Τα μεγάλα λόγια για τη δημοκρατία και την ελευθερία των λαών και τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον σοσιαλισμό και όλα αυτά τα ηχηρά παρόμοια είναι οι αναπόφευκτες σάλτσες, μια που τυγχάνουμε και πολιτισμένοι και χρειαζόμαστε τις επιφάσεις μας και ένα μίνιμουμ αυτοσεβασμού.

  61. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το 60 στο 58.

  62. Alexis said

    Μεζεδάρα ολκής πριν από λίγο στο δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ1.
    Η εκφωνήτρια έκανε λόγο για το παλιό τραγούδι του Τσιτσάνη «Στη Δραπετσώνα πια δεν έχουμε ζωή», αναγγέλλοντας ρεπορτάζ για την ανάπλαση του χώρου των Λιπασμάτων στην πειραϊκή αυτή συνοικία.

    Τι πίνουν και δεν μας δίνουν; 😡

  63. sarant said

    57 E μα!

    62 Και στο Φέισμπουκ σχολιάστηκε αυτό!

  64. ΚΩΣΤΑΣ said

    62 Ποντς πίνουν 🙂

    Καλά! διέκοψε η ΕΡΤ1 τις μεταδόσεις των προεκλογικών συγκεντρώσεων του ΣΥΡΙΖΑ, για να μεταδώσει αυτή την μπαρούφα; Ήμαρτον Θεέ μου!

  65. loukretia50 said

    Eνδιαφέρον και καλογραμμένο το σημερινό, όπως όλα. Στενάχωρο βέβαια, γιατί ζωντανεύει το ζοφερό κλίμα της εποχής.

    53 ΕΦΗ-ΕΦΗ Τα ψυχανθή αντιδρούν πολύ πιο ορθολογικά απ΄τους ανθρώπους.
    Θέλουν συνθήκες ασφάλειας για να αποκτήσουν απογόνους.
    Θα μου πεις η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, αλλά τα παιδιά τι φταίνε σ΄αυτούς τους καιρούς…

    62. Αλέξη, να περιμένουμε αφήγημα δηλαδή?

    ΓΤ Ο χρόνος παγώνει μόνο στις αναμνήσεις.
    Αν αρνηθώ ότι περνάει αμείλικτα, αρκεί να σκεφθώ ότι αν είχα ατύχημα και το έγραφαν οι εφημερίδες, τώρα πια θα αναφέρονταν :
    «60χρονη παρασύρθηκε από ηλεκτρικό πατίνι».

  66. Alexis said

    Το news247 δημοσιεύει σήμερα 11 Ιουνίου άρθρο-αφιέρωμα στο πυρηνικό ατύχημα του Τσερνόμπιλ. Δεν ξέρω γιατί επέλεξε τη σημερινή ημερομηνία, αλλά αυτό είναι επουσιώδες.
    Σε κάποιο σημείο γράφει:

    Στην ίδια γραμμή όμως του εφησυχασμού ήταν και η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.
    Το πρωτοσέλιδο του Βήματος όπως το αλιεύσαμε από το blog του Νίκου Σαραντάκου παρακάτω.

    και παραπέμπει σε άρθρο του Νίκου Σαραντάκου της 26ης Απριλίου 2016, στα τριαντάχρονα του Τσερνόμπιλ.
    Το εντυπωσιακό (ως σύμπτωση) είναι ότι η κύρια φωτογραφία του άρθρου, που επαναλαμβάνεται και στο «σώμα», είναι το πρωτοσέλιδο του Ριζοσπάστη του σημερινού σχολίου 31 του Νίκιπλου!

  67. Αργησε λίγο αλλά τόφαγε το δεύτερο γκολ από την Αρμενία πριν κλείσει το ημίχρονο η μικτή Αναναστασιάδη

  68. ΣΠ said

    66
    Θυμήθηκαν τώρα το Τσερνόμπιλ λόγω της καινούργιας αμερικανοβρετανικής μίνι-σειράς, που έχει πάρει εξαιρετικές κριτικές.

  69. mitsos said

    Καλησπέρα

    Πέραν της παράθεσης γεγονότων και πηγών η ιστορία πάντα είναι αφήγηση.
    Πολύ όμορφο λοιπόν αυτό το μικρό διάλειμμα της βιογραφίαςτου Κανόνη , για μια ιστορική αφήγηση της Κατοχής από τον παπού Σαραντάκο . Και όχι μόνο όμορφο αλλά με σαφές ερμηνευτικό σχήμα και καλά επιχειρηματολογημένη ιδεολογική και πολιτική τοποθέτηση απέναντι στα γεγονότα.

    Ήμουν σίγουρος πως σε αυτό το κομμάτι της ιστορίας όσοι συνήθως είναι και νιώθουν ιδεολογικά και πολιτικά αντίπαλοι της αφήγησης Σαραντάκου θα μεταμφιεστούν σε σοφοί Ισαποστάκηδες . Το κατανοώ κάπως πρέπει να δικαιολογηθεί και όποιος συνήθως είναι εκ του ασφαλούς ενάντια στον αδύναμο και ουδέτερος αν όσα κρίνονται στην πράξη. Ασφαλώς και κανείς δεν είναι ιδανικά αγνός. Αλλά όταν έρχεται ώρα να διαλέξεις με ποιους θα πας και ποιους θ αφήσεις , οι ίσες αποστάσεις είναι συνειδητή επιλογή υπέρ του ισχυρού και κυρίως… ασφαλής. Εκείνο που δεν καταλαβαίνω είναι άλλο: Πώς και γιατί ο ασυγκράτητος πατριωτισμός κάποιων ξαφνικά εξαφανίζεται χάριν της μετριπαθούς και σοφής απόστασης από τα γεγονότα και τους πρωταγωνιστέ τους που όλοι εξυπηρετούν συμφέροντα ;

  70. mitsos said

    σαφούς μλκ όχι σαφής

  71. ΣΠ said

    67
    Στο παρελθόν η Ελλάδα είχε παίξει τέσσερις φορές με την Αρμενία και δεν είχε δεχθεί γκολ. Σήμερα, δύο γκολ από το πρώτο ημίχρονο.

  72. sarant said

    71 Και είδα ότι άρχισε τον αγώνα ο… Μαυρίας!

  73. # 71

    τότε είχε προπονητή, σήμερα έχει γιδιβοσκό !

    # 68

    Οντως εξαιρετική την βρήκα εγώ που δεν παρακολουθώ τέτοια πράγματα αλλά βλέπω μόνο προτάσεις ανθρώπων που έχω εμπιστοσύνη στην κρίση τους

  74. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πώς κάνουν διεθνή καριέρα κάποιοι από τους τύπους της εθνικής…Μάλλον ενταγμένοι σε κανονικές ομάδες είναι κι αυτοί καλύτεροι. Στο τσίρκο του παπα-Άγγελου μόνο οι αδυναμίες τους φαίνονται.

  75. # 71

    Νίκο δεν φώναζα τυχαία στο φιλικό με την Τουρκία όταν ο γιδοβοσκός δοκίμαζε τον Βαλεριάνο, τον Μπουχαλάκη και τον Κουρμπέλη σέντερμπακ και τον Σιόβα χαφ, δεν κάνεις προετοιμασία αφού δεν » δένεις» τους παίκτες σε ένα σταθερό κορμό αλλά κάνεις δεήσεις στην Παναγιά για να μην πω κάτι βαρύτερο. Οσοι καλοί προπονητές πέρασαν (Ρεχάγκελ, Σάντος, Λουτσέσκου -ακούς Κουβάτσε) το πρώτο πράγμα που φρόντιζαν ήταν ο κορμός, δύσκολα άλλαζαν παίκτες και ποτέ όλους μαζί. Αυτός ο καραγκιοζάκος κάθε φορά και 5-6 καινούργιους βγάζει για να ικανοποιεί τους μάνατζαραίους που τον προώθησαν

  76. Γιάννης Κουβάτσος said

    «οι ίσες αποστάσεις είναι συνειδητή επιλογή υπέρ του ισχυρού και κυρίως… ασφαλής»
    Όταν είναι ξεκάθαρο ποιος είναι ο ισχυρός και ποιος ο αδύνατος, ναι. Συνήθως όμως αυτοί οι όροι κρύβουν ιδεολογικές προκαταλήψεις, οπότε το πράγμα μπλέκει και η κάθε πλευρά έχει τα επιχειρήματά της.

  77. mitsos said

    @76
    Καλησπέρα . Ναι και επιχειρήματα όλοι μπορούν να βρούν ( έγραψα πως αυτό το καταλαβαίνω … άλλο ήταν αυτό που δεν καταλαβαίνω )
    Ακόμα και όσοι υποστηρίζουν πως ο Λυσίας δεν υπερασπίστηκε τον αδύναμο ( αφού αυτός είχε με το μέρος του τον Λυσία δεν ήταν αδύναμος ) έχουν επιχείρημα
    Άσε Γιάννη πως , σε περίπτωση εξάντλησης των άλλων επιχειρημάτων , μπορείς να αποφύγει κανείς να παραδεχτεί πως δεν μπορεί να πείσει . Απλά προσφεύγει στην κατακλείδα κάθε μάταιης αντιδικίας : «περί ορέξεως κολοκυθόπιτα»

  78. nikiplos said

    Πάντως μέσα σε όλα το Τσερνόμπιλ είχε και έναν πραγματικό ήρωα. Τον πιλότο του ελικοπτέρου που έριξε το πρώτο μπετόν, την πρώτη κιόλας ημέρα. Γνωρίζοντας πως γι’ αυτόν δεν υπήρχε αύριο. Σώζοντας επί τοις ουσίας όλη την Ευρώπη τότε… Αλλά βλέπεις ακόμη και σήμερα τον Γκαγκάριν μνημονεύουμε… Τι σου κάνει η επικοινωνιακή πολιτική…

  79. Ισως είναι κι αυτό μια λύση…

    Ο Αναναστασιάδης δήλωσε πως αισθάνεται καλά όταν τον βρίζουν με κάποιες αστείες δικαιολογίες. Προτείνω το ομαδικό κράξιμο μπας και ξεκουμπισθεί από τον πάγκο και ξαναγίνει εθνική. Κι αυτό βέβαια δύσκολο το βλέπω, ούτε από τον ΠΑΟΚ έφευγε μη χάσει τα μισθά και από τον Κούγια πήρε αποζημίωση για μήνες που δεν δούλεψε γιατί οι νομικοί της ΕΠΟ έτσι έκριναν

    Αει σιχτίρι χοντρόπετσε γιδοβοσκέ ξεκουμπίσου !!

  80. sarant said

    Eυχαριστω για τα νεοτερα!

  81. loukretia50 said

    78.
    Δεν ήταν ο μόνος ήρωας Νίκιπλε .
    Σίγουρα υπήρχαν πολλοί που έμειναν ανώνυμοι.
    Στο ομώνυμο βιβλίο της Svetlana Alexievich αναφέρεται ότι υπήρχαν πολλοί εθελοντές που ήξεραν ότι δεν υπάρχει σωτηρία γι΄αυτούς.
    Η σειρά – για πολύ γερά νεύρα – έχει απίστευτη ένταση, σε καθηλώνει όχι μόνο με τις εικόνες και την ατμόσφαιρα, αλλά και με όλα αυτά που χωρίς να δείχνει ακριβώς, αφήνει στη φαντασία σου.
    Η λέξη «φρίκη» φαίνεται να μη μπορεί να αποδώσει την πραγματικότητα.
    Στο βιβλίο οι αφηγήσεις είναι συγκλονιστικές.
    Αρκετές έχουν μεταφερθεί στην τηλεοπτική σειρά, αν και όχι ακριβώς, η ουσία όμως δεν αλλάζει.
    Η φάση της εκκένωσης μπορεί να σε αρρωστήσει.
    Tόσοι άνθρωποι ανυπεράσπιστοι απέναντι σ΄έναν ανίκητο εχθρό, Και τόσοι που είχαν επιζήσει από ένα φοβερό πόλεμο. ΄Ηταν τρομερό για όλα τα πλάσματα που είχαν την ατυχία να ζουν εκεί.
    «…They were saying these things: «deactivation,» «isotopes.» One soldier was chasing after a cat.
    The dosimeter was working on the cat like an automatic: click, click. A boy and a girl were chasing the cat, too.
    The boy was all right, but the girl kept crying, «I won’t give him up!» She was yelling: «Run away, run little girl!»
    But the soldier had a big plastic bag.»Sv.Alexievich

  82. Σαρδανάπαλος said

    Απορώ μαζί σας κ. Gpointofview. Γράψατε 4 σχόλια για το μάτς Ελλάδα – Αρμενία 2-3 και διστάζετε να πείτε το βασικότερο: Το μάτς χάθηκε από τον ρατσισμό του χριστιανού προπονητή Άγγελου Αναστασιάδη, ο οποίος αρνιόταν πεισματικά να βάλει στην ενδεκάδα της Ελλάδας τον Αλβανό Ντουρμισάϊ που είχε στον πάγκο. Και δεν τον έβαλε για να μή βγούνε αύριο οι φυλλάδες και του πούνε ότι βάζει Αλβανούς στην Εθνική Ομάδα.

    Αυτό γιατί δεν το λέτε κ. Gpointofview; Όσοι είδαν το μάτς, παραδέχονται πως ο Ντουρμισάϊ μπορούσε να αλλάξει το αποτέλεσμα στο παιχνίδι

  83. Pedis said

    Τον προκάλεσαν παράγοντες του καθεστώτος, στελέχη της ΕΟΝ και της Τετάρτης Αυγούστου, για να μπορέσουν ανενόχλητοι και χωρίς μάρτυρες, να λεηλατήσουν τις κρατικές αποθήκες. […]

    Γερμανόφιλοι ήταν πρώτα πρώτα οι τεταρτοαυγουστιανοί, που είχαν ενστερνιστεί τις αρχές του εθνικοσοσιαλισμού και του φασισμού. Γερμανόφιλα αισθήματα είχε και η πλειοψηφία των «αρχόντων», των μεγαλοκτηματιών και μεγαλεμπόρων, που έβλεπαν τους γερμανούς σαν εγγυητές της τάξης και της περιουσίας τους.

    Ωχ! Οι πατριώτες, στυλοβάτες του έθνους!

  84. Pedis said

    Το Σύμφωνο Μολότωφ-Ρίμπεντροπ ήταν σφάλμα (ιδεολογικό και πολιτικό) και στη συνέχεια έγκλημα με πολλές διαστάσεις.

    Η επιχειρηματολογία περί των πλεονεκτημάτων για την ΕΣΣΔ, αν υπήρξαν, είναι γενικόλογη και αόριστη, προσωπικά δεν βρίσκω να εχει υποστηριχτεί όπως θα όφειλε ώστε να είναι πειστική προσκομίζοντας τα απαραίτητα για την περίπτωση στοιχεία, μα ακόμη και αν αυτά ήταν διαθέσιμα και πειστικά δεν θα άλλαζαν το βασικό χαρακτήρα του σφάλματος/εγκλήματος.

    Από την άλλη μπάντα, οι τερατώδεις υπερβολές από τον πρώην γλείφτη του μουστάκια με την μυστική έκθεση επέφεραν ακόμη μεγαλύτερη σύγχυση.

    Πάντως, για μένα υπάρχει μόνο ένα ερώτημα: πώς και γιατί αποδείχτηκαν τόσο αφελείς και τήρησαν κατά γράμμα και με το παραπάνω τους όρους της συμφωνίας, διαλαλώντας το και υπερηφανευόμενοι γι αυτό λες και θα κατάφερναν να εξευμενίσουν τον Χίτλερ και να τον κάνουν να αλλάξει σχέδια …

  85. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    «Στο Ιράκ εξακολουθούσε η επανάσταση του γερμανόφιλου πρωθυπουργού, του Ρασίντ Άλη.»
    Στο Ιράκ τον Ρ. Άλη και εδώ τον Ράλλη.

  86. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Για το Τσερνομπιλ
    Φέτος,ανήμερα της επετείου, άκουσα φοβερή περιγραφή σαν αφηγηματική αναπαράσταση απ΄το ραδιόφωνο εκείνης της φοβερής στιγμής. Συγκλονίστηκα. Το πλήρωμα του ελικοπτέρου που πέταξαν πάνω από «το σημείο» είδαν τις σάρκες τους να λιώνουν πριν συντριβούν εκεί χαμηλά μες τα καλώδια, τα σιδερικά και τα ραδιενεργά νερά.
    Την ίδια ώρα τρεις μηχανικοί βουτούσαν μέσα στην τοξική δεξαμενή με τα νερά που πλημμύριζαν ήδη τους χώρους να κλείσουν τις στρόφιγγες για να αποσοβήσουν μια μεγαλύτερη ακόμη καταστροφή.

    Λεονίντ Ιβάνοβιτς Κρίστιτς ο κυβερνήτης, Βορόμπιοφ Βολοντιμίρ Κωνσταντίνοβιτς ο συγκυβερνήτης και μαζί τους ο μηχανικός Γιουνχκίντ Ολεξάντρ
    https://www.klik.gr/gr/el/blender/oi-iroikoi-pilotoi-tou-elikopterou-pou-edosan-tin-zoi-tous-sto-tsernompil/

    Αλλά το Τσέρνομπιλ σε λίγο θα γίνει ταξιδιωτικός προορισμός πρώτης ζήτησης άκουσα.
    Πρέπει να ολοκληρώθηκε /παραδόθηκε/τοποθετήθηκε (;) η νέα σαρκοφάγος που έφτιαξαν οι Γάλλοι.

  87. atheofobos said

    43,49,56,58,60,84
    Μια συζήτηση για το Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ μπορεί να κρατήσει μέρες χωρίς τελικά να υπάρξει καμία συμφωνία λόγω της διαφορετικής ιδεολογικής πλευράς των σχολιαστών.
    Το βασικό μου όμως και αναπάντητο ερώτημα στο 7 ήταν, τι αισθήματα προκάλεσε τότε η υπογραφή του στον κόσμο της αριστεράς και ειδικότερα των κομουνιστών, όταν είδαν για 10 μήνες την μητέρα Ρωσία να συμμαχεί με τους Ναζί και να μοιράζονται μεταξύ τους κατακτήσεις κρατών.

  88. Λάμπας said

    84. Το Σύμφωνο Μολότωφ – Ρίμπεντροπ ήταν η μοναδική ρεαλιστική επιλογή της ΕΣΣΔ στις συνθήκες που είχαν διαμορφωθεί. Πρώτα απ’ όλα η πρωτοβουλία δεν ανήκε στην ΕΣΣΔ. Για μήνες οι Γερμανοί έκαναν επίμονες προτάσεις για σύναψη κάποιου συμφώνου, τις οποίες η σοβιετική ηγεσία απέρριπτε ασυζητητί, όσο υπήρχε ακόμα η ελπίδα ότι οι διαπραγματεύσεις με τους Αγγλογάλλους θα οδηγούσαν σε κάποιο ουσιαστικό αποτέλεσμα. Οι σοβιετικοί δέχτηκαν να συζητήσουν τις γερμανικές προτάσεις, μόνο όταν πείστηκαν ότι οι Άγγλοι τους δούλευαν κανονικά στέλνοντας στη Μόσχα ως επίσημη αντιπροσωπεία για τις διαπραγματεύσεις κάποιους στρατιωτικούς β΄ διαλογής, που δεν ήταν εξουσιοδοτημένοι να υπογράψουν το παραμικρό. Από την πλευρά της Γερμανίας η σκοπιμότητα του συμφώνου ήταν προφανής. Ήθελαν πάση θυσία να αποφύγουν τη σύγκρουση σε δύο μεγάλα μέτωπα συγχρόνως, καθώς θεωρούσαν (όχι άβάσιμα) ότι ένας από τους λόγους της ήττας τους στον Α΄ Παγκόσμιο ήταν ακριβώς αυτός. Για του Σοβιετικούς η αναγκαιότητα ήταν ακόμα μεγαλύτερη: η ΕΣΣΔ ήταν ανέτοιμη για έναν πόλεμο τέτοιας έκτασης. Όταν τελικά η Γερμανία επιτίθεται (22 Ιουνίου 1941),η ΕΣΣΔ εξακολουθεί να είναι ανέτοιμη ( εξού και η απαρέγκλιτη τήρηση των όρων του συμφώνου μέχρι το τέλος) αλλά οπωσδήποτε πιο έτοιμη απ’ ότι το 1939, χάρη στην εντατική προετοιμασία που προηγήθηκε. Είναι δε χαρακτηριστικό το εξής: όταν ξεκινά η γερμανική επίθεση, τα επιτελεία και οι στρατιωτικοί ειδήμονες των θεωρητικά τριων μεγαλύτερων στρατιωτικών δυνάμεων της εποχής (Γερμανία, ΗΠΑ, Μ.Βρετανία) συμφωνούν ότι η ΕΣΣΔ θα αντέξει το πολύ τρεις μήνες. Δηλαδή όλα θα έχουν τελειώσει μέσα στο Σεπτέμβρη, πολύ πριν το βαρύ ρωσικό χειμώνα. Η αντίσταση όμως των Σοβιετικών αποδείχτηκε πιο σθεναρή και η συνέχεια είναι γνωστή. Συμπέρασμα: τα δύο περίπου επιπλέον χρόνια προετοιμασίας αποδείχτηκαν σωτήρια…

  89. Λάμπας said

    87. Οι κομμουνιστές ουδέποτε βρέθηκαν σε τέτοια θέση, γιατί η ΕΣΣΔ ουδέποτε συμμάχησε με τη ναζιστική Γερμανία. Το σύμφωνο Μόλότωφ- Ρίμπεντροπ ήταν σύμφωνο «μη επιθέσεως» και η ΕΣΣΔ τα δύο πρώτα χρόνια του πολέμου είναι ουδέτερη χώρα και όχι βέβαια σύμμαχος του Άξονα. Αυτό φυσικά δε σημαίνει ότι δε δημιουργήθηκαν συγχύσεις και προβλήματα γραμμής στα διάφορα κομμουνιστικά κόμματα (η κάθε χώρα είναι ξεχωριστή περίπτωση) ούτε ότι αυτά τα προβλήματα λύθηκαν παντού με τον πιο ορθό τρόπο. Το σοκ ήταν οπωσδήποτε μεγάλο για ανθρώπους που όλα τα προηγούμενα χρόνια είχαν αφιερωθεί «ψυχή τε και σώματι» στον αντιφασιστικό αγώνα (σε αντίθεση με άλλους που αργότερα παρίσταναν τους υπερασπιστές της δημοκρατίας και των αξιών της ενώ τότε φλέρταραν ανοιχτά με το φασισμό). Γενικά όμως, η γραμμή ήταν αυτή της υποταγής του μερικού στο γενικό και του τοπικού στο παγκόσμιο. Για τους κομμουνιστές της εποχής εκείνης κάτι τέτοιο ήταν αυτονόητο, όσο και αν μας ξενίζει σήμερα. Και είχε τεθεί από πολύ νωρίς: π.χ. όταν η ΕΣΣΔ (του Λένιν) υπέγραφε συμφωνίες με την κεμαλική Τουρκία, ενώ ο Κεμάλ κρεμούσε τους Τούρκους κομμουνιστές…

    Για τη «μοιρασιά» της Πολωνίας: τα σοβιετικά στρατεύματα εισήλθαν σε πολωνικό έδαφος, όταν η άμυνα της Πολωνίας είχε καταρρεύσει. Οι περιοχές που καταλήφθηκαν κατοικούνταν κατά πλειοψηφία από Ουκρανούς και Λευκορώσους και η ΕΣΣΔ ουσιαστικά δεν είχε παραιτηθεί ποτέ από αυτές. Το κυριότερο όμως δεν ήταν η εδαφική επέκταση αλλά η ανάγκη να μετατοπιστούν οι γραμμές άμυνας της ΕΣΣΔ όσο γινόταν πιο δυτικά.

  90. Pedis said

    # 87 – προβοκάρεις;! Θα τα παίξανε …

    γερμανοί, Ιταλοί κλπ που ήσαν στην παρανομία, στην εξορία και κόντρα στα φασιστικά καθεστώτα, οι βεταράνοι της Ισπανίας, οι Πολωνοί κομουνιστές που είδαν το κόμμα διαλυμένο σε μία νύκτα, τοσοι αγωνιστές που έβλεπαν την ΕΣΣΔ ως το μοναδικό αντίπαλο του φασισμού ενώ οι Αγγλο-Αμερικάνοι-Γάλλοι είχαν επιδοθεί στην πολιτική του κατευνασμού, της οικονομικής συνεργασίας και του σπρωξίματος από μέρος της ελίτ στις χωρες τους με τον ένα ή τον άλλον τρόπο των φασιστικών κινημάτων, εσύ τι λες να ένιωσαν;

    # 88 – γενικολογίες. Η συνθήκη είχε διάρκεια, ανανεώθηκε και επεκτάθηκε σε πολλές διαστάσεις, η προπαγάνδα για την δικαιολόγησή της αποπροσανατόλισε

    (το μότο ήταν διπλό: ειτε ότι οι Δυτικοί ιμπεριαλιστές θέλουν τον πόλεμο είτε ότι εμεις δεν παίρνουμε θέση στο μεταξύ τους σφάξιμο, θέση σε τελική ανάλυση αντιδραστική επειδή αν ο πόλεμος είναι ιμπεριαλιστικός τότε το κομουνιστικό κίνημα θα έπρεπε να τον μετατρεψει σε ταξικό όχι να κάνει τον άνετο και τον ουδέτερο)

    και είχε ολέθριες συνέπειες και στο κομουνιστικό κίνημα και σε πολλούς αγωνιστές που την πλήρωσαν προσωπικά.

    Αποφεύχθηκε μόνο το τελειωτικό σφάλμα: μία συνάντηση Χίτλερ-Στάλιν που τόσο επίμονα επιζητούσαν οι ναζί και το ΟΚ της ΕΣΣΔ για συμφωνία βοήθειας από μέρους της, με ή χωρίς εισαγωγή της στη φασιστική συμμαχία στα πλαίσια των σχεδίων επίθεσης των ναζί στην Αγγλία (σχεδιασμοί που συναντούσαν διαφωνίες ως προς την έκταση που θα είχε και τη στόχευση -γενική καθυπόταξη ή άσκηση πίεσης για μερικό ξαναμοίρασμα των αποικίων- ανάμεσα στους ναζί και την γερμανική ελίτ).

    Τα πλεονεκτήματα της συνθήκης ήταν μικρά, πάντως όχι πενιχρά όπως θέλησε αντιφατικά να ισχυριστεί αργότερα ο Χρουτσώφ, η καταστροφή στο μέτωπο μετά την επίθεση του Ιουνίου του 41 δεν ήταν πλήρης, αν και η επίθεση δεν ήταν αναμενόμενη για κείνο το καλοκαίρι (αλλο σφάλμα πρόβλεψης ετούτο), έγινε αναδιοργάνωση των δυνάμεων σχετικά σύντομα κι ενώ οι απώλειες σε απόλυτα νούμερα φαίνονται υψηλές, εντούτοις σε σχετικά, με βάση τις δυνάμεις και το βάθος της ΕΣΣΔ, ήταν μέτριες και, όπως φάνηκε σχετικά σύντομα, αναστρέψιμες (δεδομένο που αντιλήφθηκαν οι ίδιοι οι ναζί ήδη από τον Αύγουστο του ’41) αν και με βραδεις ρυθμούς (κοντά 2.5 χρόνια).

    Η θέση μου είναι η εξής: ακόμη κι αν χάρη στη συνθήκη, υπήρχε η διαβεβαίωση με απόλυτη σιγουριά ότι θα γινόταν κατορθωτό για την ΕΣΣΔ να αντεπιτεθεί σε ένα χρόνο κι όχι σε τρία από τη ναζιστική επίθεση, η συμφωνία και οι επεκτάσεις της, συνοδευόμενες από τα μυστικά πρωτόκολλα, έδρασαν αντικειμενικά ενάντια στο κομουνιστικό κίνημα και τους δεσμούς εμπιστοσύνης μεταξύ συντρόφων στο διεθνές πλαίσιο. Ακόμη περισσότερο που στα πλαίσια της συμφωνίας σημειώθηκαν αίσχη και εγκλήματα (διάλυση του πολωνικού κκ, παράδοση εξόριστων κομουνιστών στους ναζί κά) που δεν μπορούν να έχουν ως αντιβαρο κανένα πιθανό και προβλεπόμενο όφελος.

    # 89 – έχεις λάθος. Το μοίρασμα της Πολωνίας προβλεπόταν στο μυστικό πρωτόκολλο της πρώτης συμφωνίας. Βέβαια, κι αυτό είναι το μοναδικό επιχείρημα που θα μπορούσε να σταθεί, οι περιοχές που πέρασαν στην ΕΣΣΔ ήταν λίγο-πολύ εκείνες που είχαν αποσπαστεί από τη ρωσική επικράτεια με τη βία και τον εξαναγκασμό είκοσι χρόνια πριν.

  91. Λάμπας said

    Αν καταλαβαίνω καλά τη θέση σου, υποστηρίζεις ότι η ΕΣΣΔ θα κέρδιζε ούτως ή άλλως τον πόλεμο, οπότε όλα αυτά ήταν αχρείαστα, προϊόν αφέλειας, καιροσκοπισμού κ.λπ.. Εκ των υστέρων και γνωρίζοντας την εξέλιξη των γεγονότων, είναι εύκολο να φανταζόμαστε τον πόλεμο σαν ένα υγιεινό περίπατο (μέτριες απώλειες !), για χάρη του οποίου δεν άξιζε να γίνει κανένας συμβιβασμός και καμιά υποχώρηση. Η ιστορική πραγματικότητα βέβαια είναι άλλη. Η ΕΣΣΔ κατέβαλε αγωνιώδεις πολυετείς προσπάθειες για τη δημιουργία ενός μετώπου που θα ανέκοπτε την επιθετικότητα του Άξονα. Η ευθύνη για την αποτυχία αυτής της προσπάθειας ΔΕ ΒΑΡΑΙΝΕΙ ΤΗΝ ΕΣΣΔ. Ακόμα και ίδιος ο Τσώρτσιλ παραδέχτηκε μεταπολεμικά (στα απομνημονεύματά του) ότι αν οι σοβιετικές προτάσεις του 1939 γίνονταν δεκτές, πιθανότατα ένας πόλεμος τέτοιας έκτασης θα είχε αποφευχθεί. Από κει και πέρα η ΕΣΣΔ όφειλε να διασφαλίσει, στο μέτρο του δυνατού, όσο γινόταν καλύτερα τα συμφέροντά της. Και αυτό περνούσε αναγκαστικά μέσα από μια τέτοιου είδους προσωρινή διευθέτηση.

    Γράφεις ότι η συνθήκη αποπροσανατόλισε (δε γράφεις ποιους). Αν όμως εννοείς τους κομμουνιστές, το πόσο αποπροσανατολίστηκαν φαίνεται από τη στάση τους στα χρόνια που ακολούθησαν. Γνωρίζεις κάποιους άλλους, που να πολέμησαν με τέτοια αυταπάρνηση και αποφασιστικότητα το φασισμό και να έδωσαν τόσα θύματα στην αντιφασιστική πάλη;

    Γράφεις ότι το σύμφωνο είχε ολέθριες συνέπειες για το κομμουνιστικό κίνημα (για το οποίο φαίνεται να νοιάζεσαι πολύ). Ποιος ακριβώς ήταν ο όλεθρος; Το κομμουνιστικό κίνημα βγήκε πανίσχυρο από τον πόλεμο και με τεράστιο κύρος, ακριβώς χάρη στη συμβολή του στην αντιφασιστική νίκη. Π.χ. στη Γαλλία (δεν την αναφέρω τυχαία-εκεί οι συνέπειες του συμφώνου ήταν ίσως πιο οδυνηρές από οπουδήποτε αλλού) το «αποπροσανατολισμένο» ΚΚΓ έρχεται πρώτο κόμμα σε ψήφους στις πρώτες μεταπολεμικές εκλογές. Αυτοί που το ψήφισαν μάλλον δεν είχαν καταλάβει καλά..

    Το μυστικό πρωτόκολλο υπογράφεται (μαζί με το σύμφωνο ) τον Αύγουστο του 1939. Ο πόλεμος αρχίζει σχεδόν αμέσως. Τέλη Σεπτεμβρίου τα πάντα έχουν τελειώσει για την Πολωνία. Με τον τρόπο που το γράφεις δίνεις την εντύπωση ότι μεσολάβησε κάποιο μεγάλο χρονικό διάστημα ανάμεσα στη υπογραφή του πρωτοκόλλου και την ενεργοποίησή του. Η ουσία του πρωτοκόλλου ήταν αυτή που έγραψα πιο πάνω. Και στο κάτω-κάτω η άλλη επιλογή ποια ήταν; Να παραδοθούν και αυτές οι περιοχές στη Γερμανία και να διευκολυνθεί έτσι η επικείμενη επίθεση στην ΕΣΣΔ;

    Μέμφεσαι του σοβιετικούς, γιατί δεν πρόβλεψαν τον ακριβή χρόνο της γερμανικής επίθεσης. Γενικά, τα γεγονότα του παρελθόντος (για τα οποία ξέρουμε πότε και πώς έγιναν) φαίνονται εκ των υστέρων ιδιαίτερα προβλέψιμα. Αν πάντως διαθέτεις τέτοιες ικανότητες, η σημερινή διεθνής κατάσταση προσφέρεται. Γράψε εδώ τις προβλέψεις σου.

    Οι Γερμανοί που παραδόθηκαν ήταν ήδη καταδικασμένοι στην ΕΣΣΔ για κατασκοπεία, σαμποτάζ, αντισοβιετικές δραστηριότητες κ.λπ.(το πώς και το γιατί είναι άλλη ιστορία). Η διατύπωσή σου για «παράδοση εξόριστων κομουνιστών στους ναζί» δημιουργεί (σκόπιμη;) ασάφεια και σύγχυση.

    Δεν ξέρω αν αυτά που γράφω είναι γενικόλογα και ατεκμηρίωτα, ξέρω όμως ότι η ερμηνεία γεγονότων τεράστιας ιστορικής σημασίας με βάση την αφέλεια, την ψυχοπαθολογία ή τη μαλακία των ηγετών είναι εκχυδαϊσμός της προσπάθειας για σοβαρή αποτίμηση του παρελθόντος.

  92. Γιάννης Κουβάτσος said

    84: «πώς και γιατί αποδείχτηκαν τόσο αφελείς και τήρησαν κατά γράμμα και με το παραπάνω τους όρους της συμφωνίας, διαλαλώντας το και υπερηφανευόμενοι γι αυτό λες και θα κατάφερναν να εξευμενίσουν τον Χίτλερ και να τον κάνουν να αλλάξει σχέδια …»
    Καλά, αυτή ήταν κοινή εθελοτυφλία δυτικών και ανατολικών στον μεσοπόλεμο.

  93. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Αυτοί που το ψήφισαν μάλλον δεν είχαν καταλάβει καλά.»
    Αργότερα κατάλαβαν και λάκισαν. 😊

  94. Alexis said

    #91: Οι Γερμανοί που παραδόθηκαν ήταν ήδη καταδικασμένοι στην ΕΣΣΔ για κατασκοπεία, σαμποτάζ, αντισοβιετικές δραστηριότητες κ.λπ.(το πώς και το γιατί είναι άλλη ιστορία). Η διατύπωσή σου για «παράδοση εξόριστων κομουνιστών στους ναζί» δημιουργεί (σκόπιμη;) ασάφεια και σύγχυση.

    Και τότε γιατί δεν τους κράτησαν στην ΕΣΣΔ να εκτίσουν τις ποινές τους;
    Μήπως υποτιμάς τη νοημοσύνη μας;
    Ακόμα και μικρά παιδιά μπορούν να καταλάβουν ότι αυτές οι ενέργειες έγιναν στα πλαίσια της προσπάθειας να επιδειχτεί «καλή θέληση» προς την άλλη πλευρά.

    Το πόσο αληθοφανές είναι το σενάριο Γερμανοί κομμουνιστές που είχαν καταφύγει στην ΕΣΣΔ να κάνουν κατασκοπεία ή να υποσκάπτουν εκ των έσω το σοβιετικό καθεστώς, είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο…

  95. nikiplos said

    @89 Για τη «μοιρασιά» της Πολωνίας… Υπάρχει ένα δάσος που λέγεται Κατύν… Ευτυχώς που δεν ήσουν Πολωνός Αξιωματικός να βρεθείς εκεί, γιατί θα σε «πείραζε η υγρασία»… 🙂

  96. Γιάννης Κουβάτσος said

    94: Ξεχνάς τις δίκες της Μόσχας, όπου «ομολόγησαν» ότι ήταν πράκτορες, προδότες, κατάσκοποι ακόμη και παλιοί σύντροφοι του Λένιν, πρωτεργάτες της μπολσεβίκικης κατάληψης της εξουσίας;😊

  97. Alexis said

    #96: Ομολόγησαν οικιοθελώς και αυθορμήτως να υποθέσω; 😂

  98. Γιάννης Κουβάτσος said

    97: Πιο αυθορμήτως πεθαίνεις. Κυριολεκτικά.☺ Ζηνόβιεφ, Κάμενεφ, Μπουχάριν, Τουχατσέφσκι, Ρίκοφ, προδότες και αντεπαναστάτες.

  99. ΓΤ said

    (Και μετά το Ελλάς-Αρμενία 2-3, ήρθε η τεκμηριωμένη εξήγηση από τον προπονητή… Αυνανιάν Ουγκανιάν: «Μάλλον οι άλλοι είναι καλύτεροι άνθρωποι και ο Θεός τούς τα δίνει. Δεν μπορούμε να εξηγήσουμε αλλιώς τη δύσκολη κατάσταση. […]». Θυμήθηκα όταν, παλαιότερα, στον ΠΑΟΚ, τότε που έτρωγε τα γκολ σαν στραγάλια, κάτι τον είχε ρωτήσει ο Σαββίδης για την άμυνα, κι αυτό το Λεφταδοτρούκανο του είχε απαντήσει «Δεν μας βοηθάει η Παναγία», ή κάτι ανάλογο, ας με διορθώσει ο Gpoint…)

  100. sarant said

    90-91 Ο Πέντις έχει δίκιο ότι το σύμφωνο Ρ-Μολότοφ έσπειρε τη σύγχυση στους κομμουνιστές στη Δύση -δηλαδή στη Γαλλία, αφού οι Ιταλοί ήταν ήδη παράνομοι. Ωστόσο, δεν βλέπω ποιος άλλος δρόμος υπήρχε. Οι Δυτικοί έδειξαν καθαρά στο Μόναχο, όταν πρόσφεραν στον Χίτλερ την Τσεχοσλοβακία, ότι θα τον άφηναν να επιτεθεί στην ΕΣΣΔ

  101. Pedis said

    # 91 – Αν καταλαβαίνω καλά τη θέση σου, υποστηρίζεις ότι η ΕΣΣΔ θα κέρδιζε ούτως ή άλλως τον πόλεμο, οπότε όλα αυτά ήταν αχρείαστα, προϊόν αφέλειας, καιροσκοπισμού κ.λπ..

    δεν κατάλαβες τίποτα. Άστο.

    Οι Γερμανοί που παραδόθηκαν ήταν ήδη καταδικασμένοι στην ΕΣΣΔ για κατασκοπεία, σαμποτάζ, αντισοβιετικές δραστηριότητες κ.λπ.(το πώς και το γιατί είναι άλλη ιστορία). Η διατύπωσή σου για «παράδοση εξόριστων κομουνιστών στους ναζί» δημιουργεί (σκόπιμη;) ασάφεια και σύγχυση.

    Πορεύσου όπως θες, κόντρα στα δεδομένα και την ορθολογιστική ανάλυση. Πάσο.

    # 100 – αυτός ήταν ένας από τους χειρότερους δρόμους, και μάλιστα όπως αυτός χαράκτηκε και ακολουθήθηκε από την σοβιετική εξωτερική πολιτική και την προπαγάνδα επί 22 μήνες.

  102. Pedis said

    # 100 – υπάρχει, επίσης, μία λεπτομέρεια που κατά τη γνωμη μου δεν αξιολογείται όσο θα έπρεπε. Τις συζητήσεις για τη Συμφωνία την έσπρωξαν οι ναζί (εκείνοι που είχαν εξαρχής αυτό το σχέδιο, διότι οι διαπραγμέτευσεις σκόρπισαν ανησυχία και δημιούργησαν διαφωνίες και στο ναζιστικό κόμμα) όχι η Σοβιετική πλευρά.

  103. Γιάννης Κουβάτσος said

    100: Σωστά, αν και οι αγκυλωτοί σταυροί που κυμάτιζαν στη Μόσχα στην υποδοχή ναζιστών επισήμων θα μπορούσαν να είναι λιγότεροι. Αλλά εντάξει, τα ‘χουν αυτά η πολιτική και η διπλωματία.Η ΕΣΣΔ όμως αμύνθηκε στη γερμανική επίθεση για λόγους επιβίωσης, οπότε όλοι αυτοί οι επετειακοί δεκάρικοι και η συνεχής υπόμνηση περί του Κόκκινου Στρατού και του πατερούλη Στάλιν που έσωσαν τον κόσμο εμπίπτουν μάλλον στην ιδεολογική ανάγνωση και χρήση της ιστορίας.

  104. Pedis said

    Πάντως, θα ήθελα να δω τα δεδομένα συμφωνα με τα οποία ετοιμάστηκε με προσεκτικό τρόπο η άμυνα στα σύνορα, μεταφέρθηκαν βιομηχανίες στα Ουράλια πριν το φθινόπωρο του 41 και πώς οι περιοχές που παραχωρήθηκαν στην ΕΣΣΔ λειτούργησαν σαν μαξιλάρι για την επίθεση (όταν αυτές πέρασαν στην περιοχή δράσης των ναζί σε μερικές ωρες από την επίθεση κιαι σταθεροποιήθηκαν σχεδόν αμέσως.)

  105. Λάμπας said

    94. Φυσικά και τους παρέδωσαν, για να επιδειχθεί «καλή θέληση». Οι συγκεκριμένοι όμως δε θεωρούνταν πλέον κομμουνιστές. Όσοι θεωρούνταν (και ήταν αρκετοί), παρέμειναν κανονικά στην ΕΣΣΔ. Αργότερα οι πιο διακεκριμένοι από αυτούς μαζί με άλλους που κατέφυγαν εκεί ή αιχμαλωτίστηκαν σχημάτισαν την NKFD ( Nationalkomitee Freies Deutschland). Η συγκεκριμένη διατύπωση δημιουργεί την εντύπωση ότι η ΕΣΣΔ παρέδωσε στη ναζιστική Γερμανία όσους Γερμανούς κομμουνιστές είχαν βρει καταφύγιο εκεί ως πολιτικοί πρόσφυγες, κάτι που είναι ψευδές.

  106. Pedis said

    # 103 – η ιστορία είναι αντιφατική, Κουβάτσε.

    Όμως, πρέπει να ξεχωρίζεις τα δεδομένα και τις αντικειμενικές αξιολογήσεις, από ποιον ηττήθηκαν οι ναζί στον Β’ ΠΠ, από τις ιδεολογικές σου προκαταλήψεις.

  107. #98

    Δεν είπε ο θεός, είπε ο «πάνω» δηλαδή μπορούμε να υποθέσουμε πως κάποιος του δίνει εντολές, ένας μάνατζερ ας πούμε ή ένα στέλεχος στοιχηματικής εταιρίας, μια τέτοια υπόθεση ρξηγεί πολλά και κυρίως τα πάθος του με τα θεία.
    Ολα ξεκίνησαν όταν πήραν τον Σάντος προπονητή για να αποδυναμώσουν τον ΠΑΟΚ αλλά ο «καρπουζάς’ δεν μάσαγε και διώξανε έναν επιτυχημένο προπονητή για να κάνουν τα κουμάντα τους και σιγά-σιγά φτάσαμε στον γιδοβοσκό. Η σαπίλα ξεκινάει από την ΕΠΟ αφού δίκες δεν γίνονται, οι μισοί από αυτούς είναι υπόδικοι
    Μου ενέπενευσες το Αυνανστασιάδης, μάλλον καλύτερο από το Αναναστασιάδης. Θα δεις που δεν θα παραιτηθεί να μην χάσει τα μηνιάτικα- άνθρωπος του θεού-χρήματος είναι.

  108. Theo said

    Παρακολούθησα τη συζήτηση για το σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολότοφ και με ευχάριστη έκπληξη είδα και μια φορά τον Pedis να αποτιμά ρεαλιστικά τα ιστορικά γεγονότα, ενώ κάποιοι άλλοι παπαγαλίζουν κάποιες προπαγάνδες, ένθεν και ένθεν.

  109. Theo said

    Όσο για την Εθνική, φαίνεται πως έχουμε παιχταράδες που όλο το μυαλό κι η προσπάθειά τους είναι στο να νικά η Εθνική, και μας φταίνε οι εκάστοτε προπονητές 😉 😆

  110. Pedis said

    # 108 – με βοήθησε πολύ στη δυνατή σκέψη η ομοιοπαθητική … και κατάφερα να σκέφτομαι σαν και σένα … άασε ρε Τεό …

  111. Pedis said

    συμπλήρωση: στη δυνατή ΚΑΙ υγιή σκέψη …

  112. Theo said

    @110:
    Α, δεν το ήξερα πως η ομοιοπαθητική βοηθά και στη σκέψη 😮 😆
    Ευχαριστώ 🙂

  113. Γιάννης Κουβάτσος said

    109: Ε, Theo, όπως και να το κάνουμε, το να κάθονται στον πάγκο σοβαροί προπονητές, μετράει. Το απέδειξαν ο Ρεχάγκελ και ο Σάντος. 😊

  114. # 109

    Ασε βρε Τεό με την συμπάθειά σου στον (δήθεν για; μένα) θεοφοβούμενο… ΝΑΙ , ΠΑΙΧΤΑΡΑΔΕΣ έχει, Βλαχοδήμο και Σάμαρη βασικούς στην Μπενφίκα, Μανωλά στην Ρόμα, Σωκράτη στην Αρσεναλ. Σταφυλίδη, Φορτούνη, Πέλκα και άλλους των 10 εκατομμυρίων ο καθένας και οι άλλοι τι είχαν ;;; ΕΝΑΝ όλο κι όλο στην Αρσεναλ συμπαίκτη του Παπασταθόπουλου και πιο παλιά στην Ντόρτμουντ. Αλλά είχανε ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ και όχι καραγκιόζη που να μας δουλεύει λέγοντας πως δεν μας ήθελε ο πάνω και να μιλάει για ατυχία που τραυματίστηκε ο Σιώπης και φάγαμε το τρίτο ξεχνώντας πως κτύπησε μετά το τρίτο γκολ.

  115. Pedis said

    # 112 – ναι, ναι! να μη σου πω ότι αρχίζω να πιστεύω στη δύναμη των θαυμάτων: διοτι προσεύχομαι να με φυλάει ο θεός από τις κακοτοπιές του νου και να με παρακινεί να σκέφτομαι ορθολογιστικά και ρεαλιστικά και παρατηρώ ότι πιάνει και σε μένα όπως και σε άλλους.

  116. Αγγελος said

    Και για μένα πάντως, Pedis, ήταν ευχάριστη έκπληξη η κριτική σου για το Σύμφωνο Μ-Ρ. Για μια στιγμή μάλιστα αναρωτήθηκα μήπως κανείς υπέκλεψε το χρηστώνυμό σου και αναγκάστηκες να γράψεις με άλλο 🙂

  117. Theo said

    @113, 114:

    Αν δεν το προσέξατε, αναφέρθηκα και στο πόσο τα δίνουν όλα αυτοί οι καλοί παίχτες που αναφέρατε όταν παίζουν με την Εθνική, σε σύγκριση με τους υποδεέστερους ίσως Καραγκούνη, Δέλλα, Ζαγοράκη, Κατσουράνη, κλπ του παρελθόντος. Έχω την αίσθηση ότι τους τωρινούς καλούς παίχτες της Εθνικής τους ενδιαφέρουν πρώτα οι ομάδες τους, όπου τα δίνουν όλα, και μετά η Εθνική, ίσως και λόγω της αδιαφορίας και … καλοπαιδισμού κάποιων μέτριων έως κακών συμπαικτών τους.

    Αγαπητέ Γιώργο, έχω ακούσει πολλά για τον Αναστασιάδη και από όσους τον ήξεραν όταν προπονούσε τον Εδεσσαϊκό και από Αγιορείτες (θα μπορούσα να αναφερθώ σε συγκεκριμένα περιστατικά, αλλά δεν το θέλω) και δε με πείθεις πως είναι δήθεν θεοφοβούμενος.

  118. Γιάννης Κουβάτσος said

    117: Ποιος παίκτης θέλει να διασύρεται, Theo; Δεν μου φαίνονται αδιάφοροι οι παίκτες, μάλλον ακαθοδήγητοι δείχνουν και χωρίς καμιά εμπιστοσύνη στον προπονητή, στις ικανότητές του, τόσο τις προπονητικές όσο και τις ηγετικές.

  119. Pedis said

    # 116 – γιατί ρε φίλε, δεν την έχω ξανακάνει και γι αυτό το συγκεκριμένο και για άλλα; Δεν κατάλαβα.

    Να δω δωμέσα μερικούς αντικειμενικούς σχολιαστές να κάνουν κριτική στα καθιερωμένα, σαν δοσμένα από το θεό, πολιτικά πρότυπα και όρια σκέψης και, γενικά, στον ιδεολογικό κομφορμισμό του αστικού εφικτού, και τι στον κόσμο …

  120. Γιάννης Κουβάτσος said

    119: Κριτική γίνεται σε όλα αυτά που γράφεις, αλλά οι διαφωνίες προκύπτουν στο τι πρέπει να γίνει, για να αλλάξουν όλα όσα πρέπει να αλλάξουν.

  121. voulagx said

    #100 @Σαραντ: Παραβλεπεις ομως το ότι η Σ.Ε. επιτέθηκε πρωτη στη ναζιστικη Γερμανία παραβιάζοντας ετσι την Συμφωνία.

  122. Theo said

    @118:
    Δεν αναρωτιέσαι γιατί αυτό με τους παίχτες που δείχνουν ακαθοδήγητοι και «χωρίς καμιά εμπιστοσύνη στον προπονητή, στις ικανότητές του, τόσο τις προπονητικές όσο και τις ηγετικές» συμβαίνει και επί Ρανιέρι και επί Μαρκαριάν και επί Τσάνα και επί Σκίμπε και επί Αναστασιάδη;

    Δηλαδή, κι ο Ρανιέρι κι ο Μαρκαριάν είναι προπονητές της πλάκας και δεν τους εμπνέανε;
    Κάτι άλλο πρέπει να συμβαίνει στα αποδυτήρια.

  123. Pedis said

    Παρόλο που η συζήτηση ανέβηκε επίπεδο, κατά το έθιμο, και πήγε στα σοβαρά ποδοσφαιρικά θέματα και, μάλλον, ινπουτ στο # 104 δεν θα δω, θα ήθελα να προσθέσω, με κάποια επιφύλαξη σχετικά με τις εξελίξεις, θέσεις και συζητήσεις στο ΚΚΓ, ότι τη γραμμή του Συμφώνου Μολ-Ριμπ την έσπασε για πρώτη φορά, και προφανώς με δική του πρωτοβουλία και σε δύκολες συνθήκες ο Ζαχαριάδης. Κι αυτό ήταν από τη μεριά του επίδειξη υψηλής ευφυίας, ανάληψης ρίσκου και διαμόρφωση και υλοποίηση καινοτόμων θεωρητικών θέσεων με αποφασιστικότητα.

  124. sarant said

    123 Σε αυτό δεν υπάρχει αμφιβολία. Αν σήμερα το ΚΚΕ παίζει αυτόν το ρόλο στα πολιτικά πράγματα, το οφείλει σε μεγάλο βαθμό στο πρώτο γράμμα του Ζαχαριάδη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: