Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Να κεράσει άλλο ένα κεράσι;

Posted by sarant στο 13 Ιουνίου, 2019


Όταν δεν προλαβαίνω να γράψω καινούργιο άρθρο, επαναλαμβάνω κάποιο παλιότερο -αυτό συμβαίνει και με το σημερινό μας άρθρο, που δημοσιεύεται για τρίτη φορά σήμερα. Ta άρθρα μου για τα οπωρικά συνηθίζω να τα επαναλαμβάνω κάθε 4-5 χρόνια, και αφού η προηγούμενη δημοσίευση του σημερινού έγινε το 2015 νομίζω ότι δεν θα γκρινιάξετε πολύ, ειδικά αφού τα κεράσια είναι στην εποχή τους. Προσθέτω και μερικά πράγματα, άλλωστε.

Στο τραγούδι «Ναύτης βγήκε στη στεριά», ο Μάνος Ελευθερίου, που έγραψε τους στίχους, βάζει τον ναύτη να θέλει να κεράσει «μια βανίλια παγωτό και γλυκό κεράσι». Κεράσι θα σας κεράσω στο κεφάλαιο αυτό, επισημαίνοντας πρώτα-πρώτα ότι η ομοιότητα του κερασιού με το ρήμα «κερνάω» είναι εντελώς συμπτωματική.

(Yπάρχει βέβαια και το ανέκδοτο, με τον αλλοδαπό που πηγαίνει στο περίπτερο και ρωτάει «έχει παγκωτό κεράσι;» κι όταν ο περιπτεράς του πει να πάρει από ψυγείο εκείνος λέει: «ευκαριστώ, εγκώ κεράσει άλλη φορά»).

Η λέξη κεράσι έχει αρχαία ελληνική προέλευση, από το ελληνιστικό κεράσιον, υποκοριστικό του κέρασος, που σήμαινε την κερασιά. Το δέντρο φαίνεται πως ήρθε από τη Μικρασία, αν σκεφτούμε και το τοπωνύμιο Κερασούς, οπότε η ελληνική λέξη θα είναι δάνειο από κάποια μικρασιατική γλώσσα, πανάρχαιο μάλιστα.

Στη Ρώμη, την καλλιεργούμενη κερασιά την έφερε από τον Πόντο ο Λούκουλλος  και ονομάστηκε cerasus. Ο καρπός της κερασιάς, το κεράσι, ονομάστηκε cerasium, στα μεταγενέστερα λατινικά ceresium, και στα λαϊκά λατινικά ο τύπος του πληθυντικού ceresia θεωρήθηκε εσφαλμένα ως ενικός θηλυκού γένους. Από αυτόν παράγεται το γαλλικό cerise και το αγγλονορμανδικό cherise, και επειδή η κατάληξη θεωρήθηκε κατά λάθος ότι δηλώνει πληθυντικό, στα αγγλικά το τελικό –s εξέπεσε κι έχουμε το μεσαιωνικό αγγλικό chery, σημερινό cherry,  που σημαίνει κεράσι. Μέσω των λατινικών πέρασε η λέξη στις πιο πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες (ή και όχι μέσω των λατινικών, π.χ. κιράζ στα τούρκικα,) και από τα αγγλικά επανήλθε ως αντιδάνειο το τσέρι, που είναι σύντμηση του cherry brandy.

Στα ιταλικά το κεράσι είναι ciliegia, που και αυτό στο λαϊκό λατινικό ανάγεται, απλώς έχει αλλάξει λίγο περσσότερο. Πάντως στη νότια Ιταλία το λένε cerase, που δείχνει πιο καθαρά την προέλευσή του.

Να σημειωθεί ότι το σέρι (sherry) είναι και αυτό αγγλικής προελεύσεως και ηδύποτο, αλλά ετυμολογικά δεν έχει καμιά σχέση με το τσέρι, αφού πήρε την ονομασία του από την ισπανική πόλη Xeres απ’ όπου το προμηθεύονταν οι Άγγλοι. Αντιδάνειο και από κεράσια, αλλά λιγότερο διαδομένο είναι το γερμανικό κιρς.

Είπαμε ότι το κεράσι γεννήθηκε στη Μικρασία, αλλά και σήμερα η πρώτη κερασοπαραγωγός χώρα είναι η Τουρκία. Πάντως και η Ελλάδα έχει μεγάλη παραγωγή, ιδίως η βόρεια ή στα βουνά γιατί το κεράσι είναι φρούτο που ευδοκιμεί σε ημιορεινές περιοχές. Φημισμένα είναι τα κεράσια Βοδενών («πήρα κάτι πεντανόστιμα κεράσια, τεράστια, τα λένε βοδινά επειδή είναι πολύ μεγάλα, σαν βόδια», εξηγούσε κάποιος αποδεικνύοντας ότι με την ετυμολογία πλησιάζουμε την αλήθεια των λέξεων -για να μην παρεξηγηθώ, ειρωνικά το λέω αυτό. Τα Βοδενά είναι σλάβικη ονομασία της Έδεσσας επειδή έχει πολλά νερά, αφού voda = το νερό). Ξεχωριστή ποικιλία είναι τα πετροκέρασα, που αξιώθηκαν και τραγούδι: χειλάκι πετροκέρασο και μάγουλο βερίκοκο.

Σε πολλά ορεινά χωριά καλλιεργούσαν την κερασιά, που είναι συχνότατη σε τοπωνύμια. Πέρα από την Κερασούντα που ήδη αναφέραμε (σήμερα λέγεται Giresun), υπάρχουν ένα σωρό μικρά χωριά Κερασιά, ενώ Κερασίτσα είναι το χωριό του Γρηγόρη Λαμπράκη στην Αρκαδία –πιο πέρα υπάρχει και η Βλαχοκερασιά.

Η γνωστότερη παροιμία με τα κεράσια είναι όπου ακούς πολλά κεράσια να βαστάς μικρό καλάθι, που δεν ξέρω αν υπάρχει σε άλλες γλώσσες. Πάντως είναι παροιμία ευεξήγητη, με εικόνα εύληπτη και παραστατική. Καμιά φορά το δεύτερο σκέλος χρησιμοποιείται μόνο του: «Ο πρόεδρος λέει ότι οι καινούργιες μεταγραφές είναι παιχταράδες, αλλά εγώ κρατάω μικρό καλάθι.»

Άλλη γνωστή φράση με το κεράσι είναι το «κερασάκι στην τούρτα», που τη λέμε για μια λεπτομέρεια που έρχεται σαν επιστέγασμα μιας κατάστασης. Αρχικά η έκφραση είχε θετική χροιά, για το επιστέγασμα μιας ευχάριστης κατάστασης, αλλά σιγά-σιγά όλο και περισσότερο τη βρίσκω να λέγεται για αρνητικές καταστάσεις, για τη σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι της αγανάκτησης σε μια κατάσταση που ήδη πήγαινε στραβά· για παράδειγμα, πριν από μερικές εβδομάδες, είχα διαβάσει σε ρεπορτάζ ότι τα ελληνικά ομόλογα δέχτηκαν σφυροκόπημα, τα σπρεντ εκτινάχθηκαν στα ύψη, και το κερασάκι στην τούρτα ήταν η υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας. Καθόλου εύγευστο κερασάκι, θα συμφωνήσετε. Πάντως η φράση είναι σίγουρα δάνειο από τα γαλλικά (le cerise sur le gâteau) ή από τα αγγλικά (cherry on the cake), διότι για να γεννηθεί προϋποθέτει αστική ανάπτυξη· στην αγροτική Ελλάδα που γέννησε τις περισσότερες εκφράσεις της γλώσσας μας δεν έφτιαχναν τούρτες. Υπάρχει πάντως και η φράση «βαστάει απ’ τα κουκιά ως τα κεράσια» που τη λένε σε μερικά μέρη για κάτι που διαρκεί λίγο ή για ρούχα μικρής αντοχής.

Μια και πιάσαμε τη γαλλική έκφραση, να πω ότι σε γαλλικό φρασεολόγιο βρίσκω κάμποσες εκφράσεις με τα κεράσια, όπως κόκκινος σαν κεράσι (rouge comme une cerise, εμείς λέμε σαν παντζάρι ή σαν αστακός) ή avoir la cerise (που σημαίνει έχω γκίνια). Η μαμά μου δεν μ’ αφήνει να σας πω ότι στα αγγλικά cherry είναι η παρθενιά. Οπότε, θα εστιαστώ στο cherry-picking, που χρησιμοποιείται όταν διαλέγουμε κατά προτίμηση (και όχι αντιπροσωπευτικά) μόνο αυτά τα δείγματα που μας συμφέρουν. Π.χ. είσαι ερευνητής και μνημονεύεις μόνο τις κλινικές δοκιμές που υποστηρίζουν τη θεωρία σου και τις άλλες τις αποσιωπάς. Αυτό το είχα μεταφράσει «κορφολόγημα» κάποτε.

Βέβαια, κι εμείς έχουμε την προφανή παρομοίωση των χειλιών με τα κεράσια, που δεν έχει περάσει απαρατήρητη ούτε από τους στιχουργούς μας («χειλάκι πετροκέρασο και μάγουλο βερύκοκο») ούτε από τους ποιητές· «πώς μοιάζουν τα χειλάκια σου γλυκό γλυκό κεράσι», αναρωτήθηκε ο N. Λαπαθιώτης, ενώ για «στόματα κεράσια» έγραψε ο Παλαμάς. Οι κερασιές θ’ ανθίσουν και φέτος είναι ο τίτλος ενός μυθιστορήματος του Μ. Λουντέμη.

Το κεράσι είναι επίσης συχνό στη δημοτική ποίηση, όπου επίσης συμβολίζει τα κόκκινα χείλια, και ιδίως στα νυφιάτικα τραγούδια όπου ήταν αναντικατάστατο, για τον απλούστατο λόγο ότι έδινε ομοιοκαταληξία με την ευχή «να γεράσει» (το αντρόγυνο), για παράδειγμα στο θρακιώτικο:

«Άσπρη σταπίδα ραζακιά και κόκκινο κεράσι,
τ’ αντρόγυνο που στέριωσε ν’ ασπρίσει, να γεράσει.»

Στην Κρήτη, όπου η ζήτηση για γαμήλιες μαντινάδες είναι πάντοτε μεγάλη, ακούγεται πολύ συχνά το εισαγωγικό δίστιχο «ένα τραγούδι θε να πω απάνω στο κεράσι», που κάποτε παρετυμολογείται με το κέρασμα -και που έχει οδηγήσει στο να λέγονται μαντινάδες και με άλλα φρούτα αντί για το κεράσι, π.χ. απάνω στο λεμόνι.

Το ξύλο της κερασιάς είναι πολύ σκληρό και παλιότερα το χρησιμοποιούσαν για να φτιάχνουν μπαστούνια ή μαγκούρες, που κάποτε ήταν απαραίτητο εξάρτημα της αμφίεσης του καλοντυμένου Αθηναίου αλλά και βολικό όπλο για τον τραμπούκο. Στα δύσκολα χρόνια του διχασμού του 1915-17, συχνά ακουγόταν απειλητικά η φράση «θα δουλέψει κερασέα», εννοώντας το ξυλοφόρτωμα με μαγκούρες από ξύλο κερασιάς.

Σαν ήμασταν μικρά, τα κεράσια σε ζευγάρι με το κοτσάνι τους, όπως στην εικόνα, τα κρεμούσαμε στ’ αυτιά μας. «Με δυο κεράσια ιππαστί στ’ αυτιά / Τελάλης του έαρος να συνεγείρω τ’ αντανακλαστικά», έχει γράψει ο Ελύτης. Τα δυο κεράσια είναι το έμβλημα του ΚΚ Τσεχίας –μπήκαν το 1990 στη θέση του σφυροδρέπανου. Με κουκούτσια από κεράσια είχε πυροβολήσει, αν θυμάμαι καλά, ο βαρόνος Μινχάουζεν ένα ελάφι στο κεφάλι, αλλά χωρίς να το σκοτώσει –το συνάντησε ένα χρόνο αργότερα και είχε φυτρώσει μια μεγάλη κερασιά με νόστιμα φρούτα!

Το κεράσι έχει ξαδερφάκι του το βύσσινο, που συνήθως το χρησιμοποιούμε σε γλυκά και μόνο κάτι φανατικοί σαν κι εμένα το τρώνε ωμό. Σύμφωνα με τα ετυμολογικά λεξικά, το βύσσινο ετυμολογείται από το βύσσινος δηλ. φτιαγμένος από βύσσο κι έτσι λέγονταν τα ενδύματα των βασιλιάδων που ήταν φτιαγμένα από εκλεκτό λινό· κι επειδή αυτά ήταν πορφυρά, η λέξη βύσσινος πήρε τη σημασία πορφυρός και μετά χρησιμοποιήθηκε και για το πορφυρό αυτό φρούτο. Ωστόσο, σε πρόσφατο άρθρο του ο φίλος Νίκος Νικολάου προτείνει μια διαφορετική ετυμολογία, που τη βρίσκω πειστική.

Σε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες, το βύσσινο ονοματίζεται σαν παραλλαγή του κερασιού – π.χ. στα αγγλικά sour cherry, ξινό κεράσι. Η ελληνική λέξη έχει περάσει και στα τουρκικά, στις βαλκανικές γλώσσες –στα ρουμάνικα, visinata είναι ένα αλκοολικό ποτό από βύσσινα, όχι η δικιά μας βυσσινάδα– αλλά και στις σλάβικες· θυμόμαστε και τον Βυσσινόκηπο του Τσέχοφ. Τη δικιά μας βυσσινάδα, που είναι ένα κι ένα μετά την καλοκαιρινή σιέστα, τη θεωρώ πολιτισμικό επίτευγμα πρώτης γραμμής. Μπορεί όμως να είμαι προκατειλημμένος.

Στη Ρωσία το βύσσινο έχει την πρωτοκαθεδρία απέναντι στο κεράσι. Παλιότερα έβλεπες να πουλιούνται παντού βύσσινα, σε χωνιά από χαρτί, στον δρόμο, σε σταθμούς τρένου (κατέβαινε ο επιβάτης στα γρήγορα ή το έπαιρνε από το παράθυρο – κόβουν και τη δίψα, ξινά όπως είναι). Τα βύσσινα ωριμάζουν λίγο αργότερα από τα κεράσια. Τη διαφορά την επισήμανε και την οριοθέτησε ένας ποιητής, ο Γ. Σεφέρης, που έγραψε για το διάστημα «Ανάμεσα στις μέρες του κερασιού και τις μέρες του βύσσινου / όταν αρχίζουν τα βερίκοκα να γίνουνται / και δεν ακούς να πέφτουνε τα μήλα.»

Πολύ διαδεδομένη είναι η παροιμιακή φράση «να λείπει το βύσσινο» ή «να μένει το βύσσινο», που τη λέει κάποιος όταν αρνείται πρόταση ή προσφορά που του έγινε, επειδή συνοδεύεται από υποχρεώσεις που δεν θέλει να δεχθεί ή επειδή τη βρίσκει ασύμφορη ή επικίνδυνη. Σύμφωνα με το ανέκδοτο, η φράση γεννήθηκε όταν ένας ψηφοφόρος παράγγειλε γλυκό βύσσινο στο καφενείο για τον κομματάρχη του, ζητώντας του παράλληλα ένα ρουσφέτι. Ο κομματάρχης, που δεν ήθελε ή δεν μπορούσε να το ικανοποιήσει, είπε τη φράση αυτή στον σερβιτόρο. Ή ίσως την είπε ο ψηφοφόρος όταν είδε πως το ρουσφέτι ναυάγησε. Πικρό βύσσινο.

171 Σχόλια to “Να κεράσει άλλο ένα κεράσι;”

  1. nikiplos said

    Καλημέρα… Ένεκα πρόσφατης περιήγησης λόγω εργασίας, η Βλαχοκερασιά είναι πανέμορφο χωριό και στο δρόμο από το χωριό αυτό προς τον παλιό Τρίπολη-Σπάρτη, υπάρχει και η Κερασέα, όπου είναι επίσης πανέμορφο χωριό. Η Κερασίτσα πρέπει να ήταν κάποια χάνια ή βοσκοτόπια της Κερασέας (Κερασιά), γιατί είναι καμπίσιο χωριό πάνω ακριβώς στο δρόμο Τρίπολης Σπάρτης…
    Εδώ το τμήμα του επαρχιακού δρόμου της Βλαχοκερασιάς που οδηγεί στις Ανεμογεννήτριες…

    Και εδώ η εκκλησία του Μάναρη:

    Ο Μάναρης είναι ποτάμι (ξερίλας) αλλά και ομώνυμο χωριό, από όπου και η εκκλησία της φωτογραφίας…

  2. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Καλημέρα!

    Μου φαίνεται ότι δεν αναφέρθηκε κι ο Βυσινόκηπος, του Τσέχωφ, ένα έργο που προαναγγέλει, κατά δραματικό τρόπο, τις επαναστάσεις που επρόκειτο να ερθούν.

  3. Πάνος με πεζά said

    «Σαν το φεγγάρι που φεύγει απαλά
    και πέφτει μες στις φυλλωσιές
    Σαν αεράκι γλυκά που κυλά
    και παίζει με τις κερασιές»

    Καλημέρα !

  4. avadista said

    Το πατρινό κεράσι όμως, χάλια πράμα:

    από συλλογή ΡΑSSOW:

    Πέρνει και πάει στο σπίτι της σα μήλο μαραμμένο ,
    σα μήλο, σαν τριαντάφυλλο, σαν Πατρινό κεράσι.

    ……….

    Ξανθή κόρη κοιμήθηκε σε μια μηλιά πουκάτου ,
    Τ άποταχυά σηκώθηκε σα μήλο μαραμμένο ,
    σα μήλο σα νταμάσκινο , σαν Πατρινό κεράσι.
    Βρίσκει τον κόρφο τσ’ ανοιχτό, τα χείλη φιλημένο

  5. Pedis said

    παροιμια: «Una ciliegia tira l’altra»

    τόνα κεράσι τραβάει τ’αλλο .. για να δηλωθεί επαναναληπτική δράση χωρίς σκέψη.

    καλημέρα!

  6. ΓιώργοςΜ said

    Οι κερασιές εμβληματικές και στην Ιαπωνία, κι αρχή από έναν ωραίο μονόλογο στον «Τελευταίο Σαμουράι»:

    «Μπορεί να περιμένεις μια ζωή για να δεις το τέλειο άνθος κερασιάς, και θα είναι μια ζωή καλοξοδεμένη»

  7. atheofobos said

    Αν ρωτήσεις τους περισσότερους από τους ένθερμους αγοραστές κερασιών Βοδενών στην Αθήνα, είμαι σίγουρος πως δεν θα ξέρουν που είναι αυτό το άγνωστο, σε αυτούς χωριό που βγάζει τόσο ωραία κεράσια!
    Σχετικά έχω γράψει το ποστ
    Η ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ή ΠΩΣ ΕΞΑΛΕΙΦΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ
    http://atheofobos2.blogspot.com/2019/01/blog-post_28.html

  8. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια. Παρόλο που το άρθρο είναι επανάληψη, μου αρέσει που βρίσκετε και προσθέτετε στοιχεία!

    4 Για παράδειγμα, αυτο με το Πατρινό κεράσι δεν το ήξερα!

  9. Τότε που διαβάζαμε Λουντέμη ξέραμε ότι Οι κερασιές θα ανθίσουν και φέτος.

  10. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Καλημέρα

    >>Σε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες, το βύσσινο ονοματίζεται σαν παραλλαγή του κερασιού.

    Νικοκύρη η φράση γράφεται δις

    2. Αναφέρεται ο Βυσσινόκηπος στο νήμα 🙂 . Εκτός τις άπειρες θεατρικές παραστάσεις σε όλο τον κόσμο (πέρυσι εδώ με τον Κιμούλη) είχε κάνει ομώνυμη ταινία ο Κακογιάννης με τη Σαρλότ Ράμπλινγκ

  11. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μα λίγο κρατά των κερασιών η εποχή
    Που ζευγάρια τα κόβουμε να ονειρευτούμε
    Σκουλαρίκια στ’ αφτί

  12. Alexis said

    Καλημέρα.

    #4: Ο τελευταίος στίχος πρέπει να λέει «τ’ αχείλι» αλλά ο αγράμματος κορρέκτορας δεν καταλαβαίνει από ποίηση! 😊

  13. 1. Υπάρχει και το πετροκέρασο, με κιτρινωπές αποχρώσεις.
    2. Στην δεκαετία του ’50, τα ψάθινα κοριτσίστικα ή γυναικεία καπέλα διακοσμούνταν με κόκκινη κορδέλα με δύο ψεύτικα κεράσια.
    3. Ο Βυσσινόκηπος του Τσέχωφ στα αγγλικά είναι Cherry Garden. Άραγε στα ρωσικά είναι βυσσινόκηπους ή κερασόκηπος που μεταφράστηκε στα ελληνικά βυσσινόκηπος επειδη ακούγεται καλύτερα;
    4. Έχουμε και τις ανθισμένες κερασιές της Ιαπωνίας.

  14. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Καλημέρα!

    >> Είπαμε ότι το κεράσι γεννήθηκε στη Μικρασία…

    Γι’ αυτό και η φίλη μας η Κούλα, ποντιακής καταγωγής, είπε προχθές «Κερασινό» τον Ιούνιο.

    – Δεν ήξερα ότι η «σταφίδα» λέγεται (;) και «σταπίδα». Κατά Μπάμπι, πάντως, σταφίς <ασταφίς είναι το «κανονικό» όνομα.

  15. Χαρούλα said

    Καλημέρα!
    Το sherry είναι κρασί συνήθως γλυκό, προερχόμενο από Ισπανία, λατρεμένο όμως από τους Αγγλους.
    Το cherry είναι λικέρ(ηδύποτο;)
    Και έχουμε ακόμη το kirsch απόσταγμα κερασιών της ομώνυμης Ελβετικής ποικιλίας, και παραδοσιακό ποτό της χώρας.
    Από τα ιδια κεράσια φτιάχνεται το λικέρ kirsberry.
    Τέλος στις δαλματικές ακτές(κυρίως Κροατία) έχουμε την ξινή ποικιλία μαράσκα, με τα οποία φτιάχνεται το marascino, άχρωμο λικερ κερασιού, και μας δίνει και τα διακοσμητικά κερασάκια των cocktails.

  16. Καλημέρα

    Υπάρχει και μια σοφή παροιμία που αναφέρεται στη γέννηση των καβγάδων…

    τα λόγια είναι σαν τα κεράσια, ένα το χέρι σου τραβά και το καλ’αθι ολόκληρο ανεβαίνει

  17. Ανδρέας Τ said

    Υπάρχουν διάφορες ποικιλίες κερασιάς. Στη Γαλλία γνώρισα μια ποικιλία που την λένε αγγλική, που βγάζει ανοιχτόχρωμα ελαφρά όξινα κεράσια. Υπάρχουν επίσης τα κεράσια Ναπολέων, που είναι σχεδόν άσπρα και υπέροχα γλυκά.

  18. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο Παλαμάς κερνάει…

    Κεράσια
    Το Μάη έχ’ η άνοιξη, τα χελιδόνια ο Μάρτης,
    ο Απρίλης τα τριαντάφυλλα, κι ο Μάης τα κεράσια.
    Κεράσια, καλώς ήρθατε βαθιά βαθιά λουσμένα,
    σαν τιμημένες παρθενιές, μες στης ντροπής το χρώμα.

    Εσάς και τα τριαντάφυλλα, σα δίδυμ’ αδερφάκια,
    με μια πνοή του ο Θεός σας έριξ’ εδώ κάτου,
    σας έχει δώσει και των δυο την άνοιξη πατρίδα,
    κεράσια, τη γλυκάδα του, την ευωδιά του, ρόδα,
    και τη ζωή σας λιγοστή, σαν κάθε ωραίου δω κάτου!

    Όταν σας βλέπω το πρωί στο δέντρο σας απάνου,
    της γης κοράλλια ολόγλυκα, μικρούλια μου κεράσια,
    πότε μου φαίνεσθε δροσιάς σταλαγματιές βαμμένες
    μες στην πορφύρα της Αυγής,
    και πότε χείλ’ ηδονικά κι αμέτρητα χειλάκια

    που στέκεσθε σιωπηλά, με γέλιο, σα να θέτε
    να μου ειπείτε κατιτί, κι εγώ να το γνωρίζω
    πως είναι γλυκοφίλημα αυτό το μυστικό σας…
    Σας καρτερούνε με καημό παιδάκια και κορίτσια,
    και σας θωρούνε αχόρταγα στα καλαθάκια μέσα,

    και τώρα εκεί τριγύρω σας, γυρνούν σαν πεταλούδες,
    και τώρα πάλι σταματούν, κι απάνου σας ξεχνιούνται,
    όπως ξεχνιούνται στη γωνιά τα βράδια του χειμώνα,
    όταν τους λέγ’ η μάνα τους ωραία παραμύθια.
    Σας καρτερεί τριαντάφυλλο αντάμα και κεράσι,

    κι η γελαστή αδελφούλα μου, η καστανή μου αγάπη,
    την άσπρη την ποδίτσα της μ’ εσάς να τη γεμίσει,
    να σας κρεμάσει μια χαρά στ’ αφτιά της ταίρι ταίρι,
    σκουλαρικάκια ατίμητα που τόσο θα της στέκουν,
    να ’ρθεί μπροστά μου να σταθεί και να μ’ αποτρελάνει!
    (1882)

  19. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @10β,

    ουπς! συγνώμη, υπήρξα απρόσεχτος…

  20. Nikosts said

    Καλημέρα! «Βαστάει απ’ τα κουκιά ως τα κεράσια», ή αλλιώς «είναι της Κυριακής χαρά και της Δευτέρας λύπη».

  21. Triant said

    Καλημέρα.

    15: Σε βαρέλια από sherry ωριμάζει ένα από τα καλύτερα single malt, το Macallan.

  22. Πάνος με πεζά said

    Κι ένα κεράσι που κάποτε συναρμολογούνταν και στην Ελλάδα…

  23. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Πατρινό κεράσι ;
    το Γερακαριανό να δεις ! 🙂

    τα μισάνοιχτά σου χείλη
    κερασάκι με σταφύλι
    Γερακαριανό κεράσι
    η καρδιά μου πάει να σπάσει
    γερακαριανό κεράσι
    το μυαλό μου κάνει στάση

    https://flashnews.gr/post/389974/gerakari-rethymnoy-proorismos-kerasoxwri-hellip

  24. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ένας επιπλοξυλουργός γράφει για το ξύλο της κερασιάς, της αγριοκερασιάς και της μαύρης κερασιάς, ένα κατατοπιστικό αλλά και ποιητικό κείμενο
    https://xyloepiplo.gr/%CE%BA%CE%B5%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%AC-%CE%B7-%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B1-%CE%BC%CF%85%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%B5%CE%BD%CF%8C%CF%82-%CE%B3%CE%BF/

  25. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Του Γιάννη Ι.

    Βραδάκι ὁ μήνας Μάϊος κεράσια πολλά
    στόν ἴσκιο τοῦ δέντρου ὁ φύλακας κοιμόταν.
    Τί νά ’βλεπε στόν ὕπνο; Ὅ,τι καί στό θάμπος τοῦ ἥλιου:
    κοντοῦλες φράουλες στό περιβόλι πουλιά μέ τή λαλίτσα.
    Καί τόν διαβάτη πού καλοῦσε γελώντας
    τά χέρια του καρπούς νά γεμίσει – ἀρκεῖ
    κλωνάρια μή σπάσει μήν τόν ξυπνήσει.
    **************************************************
    Νά πᾶμε πιό κάτω θέρος εἶναι τό φῶς χρυσό
    κεράσι ρούπκο δόξα τῆς ρεματιᾶς καί μπλάβο ἀηδόνι
    θάμνοι πού χαμογελοῦν ἀδιάφοροι στό μελισσολόι τῆς ροδακινιᾶς
    χνούδι τρυφερό μικρό πουλάκι κρέμεται στή φωλιά τρομαγμένο,
    θα πέσει;
    καμπάνες τῆς ἀγριαπιδιᾶς στή μάνα ἐπεῖγον μήνυμα
    γιατί κάτω δόντι ὀχιᾶς φαρμακωμένο
    σιωπηλά στάχυα ὥριμος καρπός
    καί τσαντίρια θημωνιᾶς
    γεμάτα στάρι
    βερίκοκα δαμάσκηνα πεπόνι
    εὐλογημένη ποδιά καλοκαιριοῦ
    Μάρκος Μέσκος
    http://markos-meskos.blogspot.com/2011/04/blog-post_894.html

  26. William T. Riker said

    Υπάρχει και Νέα Κερασούντα στην Πρέβεζα, αλλά νομίζω ότι δεν έχει κερασιές!
    Επίσης υπάρχει και όνομα Κερασία, π.χ. μου έρχεται στο μυαλό μία ηθοποιός που λέγεται Κερασία Σαμαρά.

  27. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα! Πρόσθεσα στο άρθρο μια σημείωση για την ετυμολογία του βύσσινου και το σχετικό πρόσφατο άρθρο του Νικ. Νικολάου εδώ.

  28. H. Mandragoras said

    Καλημέρα! Τα δυο μου γκρόσε (υποδιαίρεση του ζλότι):
    -Στην Άνδρο, το αντίστοιχο του «από τα κουκιά ως τα κεράσια» είναι «από τα σύκα ως τα σταφύλια»
    -Στα Πολωνικά το κεράσι είναι «czereśnia» και το βύσσινο «wiśnia». Τη λέξη czereśnia την έμαθα με αφορμή αυτό το άρθρο, όταν συνειδητοποίησα με απορία ότι μετά από πέντε χρόνια δεν την έχω συναντήσει. Όταν ρώτησα πώς είναι το cherry, η πληροφοριοδότις μου απάντησε αυθόρμητα wiśnia, άλλα όταν της είπα τη λέξη «czereśnia» είπε κάτι σαν «ναι, μάλλον αυτό είναι πιο ακριβής μετάφραση. Πράγματι, το wiśnia συνήθως δεν το τρως ωμό γιατί είναι κάπως ξινό». Μάλλον όπως και στη Ρωσσία, και εδώ το βύσσινο είναι πιο διαδεδομένο.
    – Ενισχυτικό του από πάνω ότι το δέντρο κερασιά είναι wiśnia ptasia (βυσσινιά των πουλιών), wiśnia dzika (βυσσινιά των αγριογούρουνων) και -όπως φαίνεται, σπανιότερα- czereśnia, που νομίζω υποδεικνύει ότι το κεράσι το αντιλαμβάνονται ως «κάτι παρόμοιο με το «κανονικό» βύσσινο», ανάποδα από τους Άγγλους με το sour cherry.
    – Aπό το wiśnia και η wiśniówka, δηλαδή βότκα στην οποία έχουν αφήσει βύσσινα για μέρες ώτε να αφήσουν τα αρώματά τους. (Ποιό είναι το ελληνικό όνομα για αυτή τη διαδικασία; «Πώς το λέτε εσείς εδώ, γιατί ξέχασα πώς το λέμε εμείς εκεί;» τρομάρα μου)

  29. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Κερασινός – Ο Ιούνιος στον Πόντο

    Ο Κερασινόν φέρ΄ τον ήλον…

    – Ο Ιούνιος στον Πόντο λεγόταν Κερασινός ή και Κερασάρτς, καθ’ ότι στη διάρκεια του ωριμάζαν τα κεράσια. Τα ξακουστά κεράσια του Πόντου!

    Άλλωστε την Κερασούντα τη θεωρούσαν πατρίδα της κερασιάς. Μάλιστα για τη γυναίκα που είχε χείλη σαν κεράσια, έλεγαν πως ήταν «κερασόχειλος».

    Η γενική του μήνα Κερασινού απέκτησε επιρρηματική ση­μασία και δηλώνει: κατά τη διάρκεια του Κερασινού (Ιουνίου). Έχουμε και αρκετές λέξεις στα διάφορα μέρη, με πρώτο συνθετικό τη λέξη Κερασινός…

    Έτσι στην Τραπεζούντα και Σάντα έχουμε το επίθετο ουδετέρου γένους το κερασινέσιν και κερασινέσ’, που παράγεται από το κερασινός και την κατάληξη -εσιν, που σημαίνει αυτό που παράγεται κατά το μήνα Ιούνιο, π.χ. κερασινέσ’ βούτορον.

    Στη Χαλδία υπήρχε και το όνομα η Κεράσα και συνώνυμο η Κερασία. Όνομα που δίνανε σε αγελάδες που γεννήθηκαν τον μήνα Ιούνιο.

    Επίσης λέγανε το κερασάπιν, από το κερασινάπιν, που παράγεται από το κερασινός και άπιον (αρχαίο ουσιαστικό, που σημαίνει αχλάδι), δηλ. όχι μόνο το αχλάδι που ωριμάζει τον Ιούνιο αλλά και το δέντρο.

    Το κεράσιν (πληθ. τα κεράσα) είναι το δέντρο κερασιά και ο καρπός. Υποκοριστικό το κερασόπον. πρβλ. και:

    «Ούμπαν ακούς πολλά κεράσα,
    μικρόν καλάθ’ έπαρ’ κι άμε (πήγαινε)»

    Οι Έλληνες του Πόντου κάνανε τραγούδι τις ιδιότητες του μήνα αυτού, λέγοντας:

    «Ο Κερασινόν φέρ’ τον ήλον, κοκκινίζ’ κ’ ευτάει σε μήλον»

    Σε άλλες παραλλαγές έλεγαν:

    στην Κρώμνη:
    «Ο Κερασινόν φέρ’ ήλιον και μαραίν’τσε άμον μήλον»

    στο Σταυρί:
    «Έρθεν ο Κερασινόν, έγκεν φύλλον πράσινον»

    στα Σούρμενα:
    «Έρθεν ο Κερασινός, ο καιρός έν’ κόκκινος»

    https://blogs.sch.gr/pontos2gymchrys/2018/01/

  30. Alexis said

    #26: Όχι δεν έχει κεράσια, είναι καμπίσιο χωριό.
    Υπήρχε και παλιά τηλεοπτική σειρά στην ΕΡΤ «Ο ξένος της Νέας Κερασούντας», που διαδραματίζονταν όμως σε άλλη Νέα Κερασούντα, κάπου στη Μακεδονία.
    (Δεν βρίσκω να υπάρχει αλλού, άρα μάλλον φανταστικό χωριό του σεναριογράφου…)

    Στο Ν. Πρέβεζας υπάρχουν πάντως 3 χωριά που το όνομά τους παραπέμπει σε κεράσια, η Νέα Κερασούντα, ο Κερασώνας και το Κεράσοβο Άσσου.

  31. loukretia50 said

    Πάντα δροσερά τα νήματα με κεράσια!
    Επειδή δε βλέπω τη Cronopiusa, νομίζω πως θάθελε να ακούσει αυτό:
    Οι κερασιές θ’ανθίσουν και φέτος https://youtu.be/SdFJXqkHbOo – Ελένη Βιτάλη
    Κι αυτό Madame Butterfly – https://youtu.be/sLcbfF9ypmM Maria Callas

    ΕΦΗ-ΕΦΗ αν τυχόν ψάχνεις κι εσύ το νήμα που λέγαμε για Κιμούλη και Τσέχωφ, είναι κέρασμα σε μεζεδάκια
    https://sarantakos.wordpress.com/2019/01/05/meze-356/

  32. nikiplos said

    Φράουλα, μαστίχα και κεράσι
    Όποιος φάει δε θα το ξεχάσει

    Καλοκαιρινό τραγούδι, από εδώ:

  33. 26, 30 Δεν έχει κεράσια, βρε παιδιά, γιατί κεράσια έχει η αυθεντική Κερασούντα, του Πόντου.
    Βλέπω με την ευκαιρία ότι μια εναλλακτική θεωρία πρεσβεύει ότι η πόλη ονομάστηκε από το κέρας (ακρωτήρι) και τα κεράσια από την πόλη: https://en.wikipedia.org/wiki/Giresun#Etymology Σαν τον ποντικό ένα πράμα.

  34. Στέλιος München said

    #13: 3: Ο τίτλος στα ρωσικά του θεατρικού έργου του Τσέχωφ είναι «Βυσσινόκηπος» (Вишнёвый сад).
    Επίσης, «τσερέshνια» (черешня) τα κεράσια και βίshνια (вишня) τα βύσσινα, με πιό διαδεδομένα τα βύσσινα.

  35. loukretia50 said

    ‘Eνα ταξιδιάρικο χαλαρωτικό βίντεο με άνθη κερασιάς
    sakura/Cherry Blossom | https://youtu.be/89zne9ok7Dk New Age Vocal

  36. ΣΠ said

    13
    Στα αγγλικά ο τίτλος του θεατρικού έργου του Τσέχωφ είναι The Cherry Orchard, όπως και ο τίτλος της ταινίας του Μιχάλη Κακογιάννη.

  37. BLOG_OTI_NANAI said

    Πώς και επέλεξες να γράψεις το εξαιρετικά σπάνιο «αλκοολικό ποτό» και όχι το καθιερωμένο «αλκοολούχο ποτό»;

  38. Γιάννης Κουβάτσος said

    Οι κερασιές θ’ ανθίσουν κι εφέτος…Άνθισαν, Μέλιο Λουντέμη…

    «Οι κερασιές θ ανθίσουν και φέτος… και φέτος θα γεμίσουν γλυκούς καρπούς, άνθη και φύλλα, και μοσκοβολιά. Κι όλα θα γίνουν όπως πάντα. Όπως το περασμένο, όπως το περσινό κι όπως το τωρινό καλοκαίρι…κι όπως κάθε καλοκαίρι όσο θα υπάρχουν στον κόσμο καλοκαίρια και κερασιές.

    Και τα στόματα θα επιθυμούν τον έρωτα, όσο θα υπάρχουν στον κόσμο κόκκινα στόματα.

    Μα τα κεράσια και τα στόματα, μα τα καλοκαίρια και τ’ άνθη – όλη αυτή η πλουμιστή λιτανεία του καιρού- για κείνον έγιναν ό,τι έγιναν κι ό,τι είναι για να γίνουν, γιατί χωρίς αυτόν δε θα χρειαζότανε αυτή η μοσκοβολημένη γιορτή της ζωής, ούτε ο ήλιος για να τη χρυσώσει, κι ούτε κι ένα νεανικό χέρι να τη γράψει.

    Οι κερασιές θ ανθίσουν και φέτος, για να τις χαρούν τα στραφτερά μάτια, να τις μυρίσουν οι νέες αισθήσεις και για να στεφανώνουν στιλπνά μέτωπα κι ολόμαυρα κεφάλια.

    Οι κερασιές θα καρπίσουν και φέτος, για να δροσίσουν διψασμένα χείλη και να στολίσουν ρόδινα αφτιά και καπελίνα.

    …Τώρα η παλιά άνοιξη έμεινε πολύ πίσω και μια καινούργια φουσκώνει μέσα στους χυμούς.»

  39. Γιάννης Κουβάτσος said

    Γιαπωνέζικα χαϊκού για τις κερασιές…

    άνθισε η κερασιά
    κι αμέσως στην κορφή της
    ένα κοράκι

    *

    χτυπάει το ραβδί
    του τυφλού στην κερασιά
    τώρα μπορεί ν’ αρχίσει η άνοιξη

    *

    ανθισμένες κερασιές
    κι ο σκύλος σταματά
    για να κοιτάξει.

    *

    κοιμάται το σπουργίτι
    στη φυλλωσιά της κερασιάς
    όλος ο κόσμος – ξαγρυπνά

    *

    άνθη της κερασιάς
    μια τα σμίγει, μια τα χωρίζει
    το ρεύμα του ποταμιού

    *

    ανοιξιάτικη μπόρα
    άνθη κερασιάς
    κάτω από το πεύκο

    *

    πέφτουνε άνθη κερασιάς
    κάποτε τα κυνηγά το χελιδόνι
    κι απομακρύνεται

    *

    μέσα στον γιακά μου
    άνθη κερασιάς
    όλη τη μέρα ήμασταν μαζί

    *

    λέει ο γέρος
    πόσες κερασιές
    τριγύρω – γυμνά χωράφια

    *

    δύo κερασιές
    οι μέλισσες στριφογυρνούν από τη μία στην άλλη
    είναι κι αυτό ένα φιλί

    *

    αχ γιατί να μην είμαι παιδί
    να ξαναδίνω τ’ άνθη της κερασιάς
    κα πάλι στο δέντρο

    *

    τρίτη ημέρα άπνοιας
    να μη πέσει
    το τελευταίο άνθος της κερασιάς

  40. ΣΠ said

    Και η Ποντοκερασιά Κιλκίς.

  41. ΣΠ said

    Το γαλλικό cerise χρησιμοποιείται στα αγγλικά για το χρώμα κερασί.

  42. ΣΠ said

  43. Γς said

    >Ξεχωριστή ποικιλία είναι τα πετροκέρασα, που αξιώθηκαν και τραγούδι: χειλάκι πετροκέρασο και μάγουλο βερίκοκο.

  44. ΣΠ said

    Μια και αναφέρθηκε ο Λουντέμης.

  45. avadista said

    Παροιμίες:

    — Η σφοντυλιά κ’ η κερασιά ποτέ της δεν ξεχνιέται
    — Με τους μεγάλους κεράσια δεν τρώνε.
    — Τα λόγια είναι σαν τα κεράσια.

    Αίνιγμα:

    ¨Αντζι μίντζι κρέμεται
    Καρδιά μου τσιγαρίζεται
    (το κεράσι)

    Άλλο:

    Ντίλι ντίλι κρέμεται,
    ντίλι κοπανίζεται,
    ροδοκοκκινίζεται,
    πέφτει, δεν τσακίζεται
    (το κεράσι)

  46. avadista said

    12 Alexis :
    O Passow γράφει έτσι ακριβώς: “τά χείλη φιλημένο”

  47. Γς said

    Και στο μεταξύ η επίσημη τουριστική εκστρατεία των γειτόνων περιστρέφεται γύρω από το προκλητικό μότο «Macedonia Timeless» κι ας το τροποποίησαν σε «Νorth Macedonia Timeless», με την ηλεκτρονική διεύθυνση ωστόσο να παραμένει macedonia-timeless.com.

    Κάτι σαν το δικό μας «Live your myth in Greece»

    https://caktos.blogspot.com/2013/08/blog-post_7769.html

  48. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας.

    Νόστιμο καὶ τραγανὸ τὸ σημερινό.

    Τὸ παρακάτω, ἂν δὲν κάνω λάθος, πρέπει νὰ εἶναι κατάλοιπο κάποιας ἀπὸ τὶς προηγούμενες δημοσιεύσεις τοῦ ἄρθρου.

    » …για παράδειγμα, πριν από μερικές εβδομάδες, είχα διαβάσει σε ρεπορτάζ ότι τα ελληνικά ομόλογα δέχτηκαν σφυροκόπημα, τα σπρεντ εκτινάχθηκαν στα ύψη, και το κερασάκι στην τούρτα ήταν η υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας. «

  49. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Ὑπάρχει καὶ τὸ αεροπλάνο, βύσσινο τοῦ Χάρυ Κλύν.

  50. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    28 >>wiśnia ptasia (βυσσινιά των πουλιών), wiśnia dzika (βυσσινιά των αγριογούρουνων)
    Για δες όμορφη διάκριση! 🙂 Άραγε για αγριοβυσσινιές πρόκειται;
    >>βότκα στην οποία έχουν αφήσει βύσσινα για μέρες ώτε να αφήσουν τα αρώματά τους.
    Λικέρ με βάση τη βότκα (ζύμωση με το οινόπνευμα)πρέπει να είναι. Αντίστοιχα στην ορεινή Αρκαδία προμήθευα ρακή της πατρίδας μου ως βάση και με φίλευε μετά το υπέροχο λικέρ από τη βυσσινιά του ο γλυκύτατος υπερήλικας, συχωρεμένος πια, στα 100 του, γείτονας.

    31τέλος Λου Ευχαριστώ! Μπα, αν έβανα, θα ήταν απ΄την ταινία ο Βισσυνόκηπος του Κ. με την ωραία φωτογραφία του παλιόφιλου Άρη Σταύρου.

  51. H. Mandragoras said

    50: Όλως παραδόξως, αυτά είναι ονόματα για την κερασιά 🙂
    Σχετικά με τη βότκα, ναι, ίδια φάση πρέπει να είναι, μόνο που ο καθένας βάζει ό,τι σκληρό αλκοόλ έχει. Εμείς ρακί (στα Αντριώτικα ουδέτερο!), οι Πολωνοί βότκα. Και πίνεται η ρημάδα η βισνιούφκα σε σφηνάκια, δεν ξέρεις πότε αδειάζει το μπουκάλι και πότε αρχίζει να γυρίζει το ταβάνι.

    ΥΓ Σε συμπλήρωση του 28, ρώτησα κι άλλους. Η απάντηση ήταν πάντα: «cherry είναι wiśnia και είναι σχετικά ξινό, το czereśnia είναι σαν wiśnia αλλά κάπως πιο γλυκό».

  52. Πάνος με πεζά said

    Και η Βλαχοκερασιά Αρκαδίας, ωραίο χωριουδάκι…

  53. Αγγελος said

    Νομίζω πως στα γαλλικά cerises είναι και τα κεράσια και τα βύσσινα, που εμείς τα θεωρούμε διαφορετικά φρούτα. Φυσικά υπάρχουν και πάμπολλες ειδικότερες ονομασίες (Cerises aigres, griottes κλπ.)
    Θυμάμαι ότι ένα από τα κεφάλαια της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής της ΕΕ επιγραφόταν Cerises et bigarreaux, και ψάχναμε να βρούμε τι είναι αυτά τα bigarreaux, που φαίνονταν να είναι άλλα από τα κεράσια και που το λεξικό του Ηπίτη μετέφραζε «γλυκύκαρπα κεράσια». Τελικά υποπτεύομαι ότι cerises εννοούσαν τα βύσσινα και bigarreaux τα καθαυτό κεράσια, ή μάλλον ότι με το ζεύγος cerises et bigarreaux ήθελαν να καλύψουν όλο το φάσμα των εμπορεύσιμων ποικιλιών, από τα πιο ξυνά, που εμείς θα τα ονομάζαμε βύσσινα, ως τα πιο γλυκά, που εμείς τα λέμε κεράσια.

  54. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    51. Η βότκα έχει το προσόν ότι είναι ασθενούς οσμής κι έτσι αναδεικύεται η ευωδιά του φρούτου που χρησιμοποιείται για το λικέρ. Η/το ρακή/ί έχει δυνατό άρωμα και υπερισχύει αλλά κάποιοι, όπως ο δικός μου ο κυρ Γιάννης, το προτιμούσε έτσι.

  55. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    28-51 Ενδιαφέροντα αυτά για την Πολωνία.

  56. Μαρία said

    53
    κεράσι μπιγκαρό

  57. Πέπε said

    > > Στην Κρήτη, όπου η ζήτηση για γαμήλιες μαντινάδες είναι πάντοτε μεγάλη, ακούγεται πολύ συχνά το εισαγωγικό δίστιχο «ένα τραγούδι θε να πω απάνω στο κεράσι», που κάποτε παρετυμολογείται με το κέρασμα -και που έχει οδηγήσει στο να λέγονται μαντινάδες και με άλλα φρούτα αντί για το κεράσι, π.χ. απάνω στο λεμόνι.

    Γιατί «παρετυμολογείται»; Την ερμηνεία ότι κεράσι είναι το κέρασμα (<κεράσειν, ουσιαστικοποιημένο όπως το φαί και το γαμήσι) νομίζω ότι την έχω πρωτοδιαβάσει στον Ρωμαίο -δεν ξέρω αν είναι δική του- και τη βρίσκω ομολογουμένως πολύ πιο πειστική από το να σκέφτηκε κάποιος αυτή την παράλογη εικόνα, να τραγουδάει πάνω σ' ένα κεράσι. (Θα μου πεις, δεν είναι παράλογη εικόνα, είναι απλώς μια ρίμα ό,τι να 'ναι. Αλλά οι μαντινάδες προέρχονται πάντα από μέρη όπου η παράδοση των μαντινάδων καλλιεργείται πολύ. Κόσμος που να 'χει ακούσει στη ζωή του χιλιάδες μαντινάδες με εύστοχες ρίμες δε θα υιοθετούσε μια τέτοια τρικάντουνη μαντινάδα.

    Δεν ξέρω αν μαρτυρείται όντως η λέξη «κεράσι = κέρασμα». Αν ναι, τότε είναι 100% αυτή η περίπτωση. Κι αν όχι όμως, πάλι πιθανό το βρίσκω.

    Προσθετέον ότι τουλάχιστον στην Κάρπαθο (εκεί το ‘χω δει, άρα λογικά μπορεί να γίνεται και αλλού) το κέρασμα της νύφης είναι τελετουργικό στάδιο του γαμήλιου γλεντιού: περνάει η νύφη από όλα τα τραπέζια, κερνάει τον καθένα ένα ποτήρι, κι εκείνος της τραγουδάει μια μαντινάδα που βγάζει επιτόπου (συνήθως ευχή, αλλά μπορεί και να είναι κάτι του στυλ «χαίρομαι που συμπεθερέψαμε», «διάλεξες το καλύτερο παλικάρι», «να ζούσε η γιαγιά σου να σε καμάρωνε» κλπ.). Κρατάει μερικές ώρες μέχρι να ολοκληρωθεί. Είναι η κορυφαία φάση του γαμήλιου γλεντιού. Νωρίτερα έχουν προηγηθεί κατ’ ανάλογο τρόπο τα κεράσματα άλλων προσώπων, του πεθερού, του κουμπάρου κλπ..

    Πιστεύω ότι αυτό το έθιμο θα μπορούσε κάλλιστα να είναι προγενέστερη μορφή της σημερινής χαιρετούρας, που περνάει το ζευγάρι απ’ όλα τα τραπέζια, κάνουν εις υγείαν, δέχονται ευχές και φακελάκια με χρηματικά δώρα, και χαζολογάνε λίγο με τον κάθε καλεσμένο.

    Για να καταλήγω: το να πει κανείς επάνω στο κέρασμα μια ευχή για το αντρόγυνο είναι κάτι το υπαρκτό και πολύ συγκεκριμένο. Δεν είναι απλώς μια εμμονή στις ορθολογικές ερμηνείες.

  58. spyridos said

    Οι Βέλγοι έχουν μπύρα κεράσι (Kriek)

    αλλά κι οι Βορειομακεδόνες την Σκόπσκο Κρέσα

    https://untappd.com/b/pivara-skopje-skopsko-cherry-skopsko-cresha/1296418/photos

  59. Divolos said

    » Τα κοράσ(ι)α, ράσα ράσα, σαν τον Μάη, σαν τον Μάη με τα κιράσ(ι)α»
    Από πηλιορείτικο παραδοσιακό τραγούδι

  60. Κιγκέρι said

    Κερασό το λένε το σπιτικό λικέρ βύσσινο!

    https://karla.news/%CE%BA%CE%B5%CF%81%CE%B1%CF%83%CF%8C-%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CF%83%CF%80%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%81-%CE%BC%CE%B5-%CE%B1%CE%B3%CE%AC%CF%80%CE%B7-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84/

  61. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    BERTOLT BRECHT

    Ο ΚΛΕΦΤΗΣ ΤΩΝ ΚΕΡΑΣΙΩΝ

    Ένα πρωί κοντά στο ροδοχάραμα
    και πολύ πριν ο πετεινός λαλήσει,
    με ξύπνησε ένα σφύριγμα
    και πήγα στο παράθυρο
    έξω να κοιτάξω τι γινόταν.
    Στην κερασιά μου πάνω – κι ενώ της αυγής το πρώτο φως
    εγέμιζε τον κήπο –
    καθόταν ένας νεαρός με μπαλωμένο παντελόνι
    και με χαρά μεγάλη μάζευε κεράσια.
    Βλέποντάς με μού ’γνεψε,
    και με τα δυό τα χέρια του μετά
    έκοβε κεράσια απ’ τα κλαδιά
    και τά ’χωνε στις τσέπες του.
    Κράτησε ώρα πολλή που, ενώ εγώ
    ξαναπέσει είχα στο κρεβάτι μου,
    τον άκουγα να σφυρίζει έξω
    χαρούμενος πολύ
    του τραγουδιού του τον σκοπό.

    Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.
    http://alonakitispoiisis.blogspot.com/2008/04/blog-post_12.html

  62. Πουλ-πουλ said

    cherry-picking
    Αυτή την έκφραση χρησιμοποίησε προσφυώς η Μέρκελ για την πολιτική των Άγγλων σχετικά με το Μπρέξιτ.

  63. sarant said

    57 Να το σκεφτούμε

    62 Εύστοχο

  64. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    60. Κερασό!
    N΄αλλάξουμε τότε και τον τίτλο του άρθρου για του χρόνου «Να μην κεράσει άλλο κεράσι, εγώ θα κεράσω ένα κερασό» ! 🙂
    Δεν ήξερα ότι υπάρχει κερασάδα. Είχα αγοράσει πριν καιρό πολύ ωραία συμπυκνωμένη βυσσινάδα, βιολογική μάλιστα, από ένα μαγαζί με προϊόντα Λέσβου στην Κεντρική Αγορά και τώρα με αφορμή το άρθρο είπα να ψάξω πού βγάζουν βυσσινάδα στη Μυτιλήνη και είδα στα «Ηδύποτα» μαζί και την κερασάδα, στο Μεσότοπο . http://www.greekgastronomyguide.gr/item/agrotouristikos-synetairismos-gynaikon-mesotopou-lesvos/

  65. Georgios Bartzoudis said

    «Άσπρη σταπίδα ραζακιά και κόκκινο κεράσι,
    τ’ αντρόγυνο που στέριωσε ν’ ασπρίσει, να γεράσει.»

    # Και η αφέντω του σπιτιού, κέρνα μας, κέρνα μας,
    ποτές να μη γεράσει, άιντε να κερνάς να καλοπερνάς!
    (για να μην ξεχνάμε και τα καθιαυτού Μακιδονικά).

  66. Παναγιώτης Κ. said

    Μου αρέσει η φράση που έλεγε ο Σκαρίμπας: » Κεράσια τρώ-ω (ει) κεράσια μολογά-ω (ει). «

  67. Παναγιώτης Κ. said

    @54. «Η βότκα έχει το προσόν της ασθενούς οσμής…» και έτσι, δεν μυρίζεις… όταν επιστρέφεις στο σπίτι. 🙂

  68. Γιάννης Κουβάτσος said

    Καζαντζάκης…
    «Τινάχτηκε όλο λάμψη και πλούτος, παρθενικά καμαρώνοντας, νιοφούντωτη, χαρούμενη, σιντριβάνι τριανταφυλλένιο φως, η πρώτη ανθισμένη κερασιά, η σακουρά!»

  69. Theo said

    Καλησπέρα!

    Τα Βοδενά είναι σλάβικη ονομασία της Έδεσσας επειδή έχει πολλά νερά, αφού voda = το νερό

    Ναι, η λέξη έχει σλαβική ετυμολογία αλλά έχει εξελληνιστεί εδώ και πολλούς αιώνες.
    Όπως έγραψα προ μηνών (https://sarantakos.wordpress.com/2019/01/01/kalixronia-8/#comment-552441), «Βοδενά ήταν η Έδεσσα στα ελληνικά από τον 8ο αιώνα μΧ μέχρι τις αρχές του προηγούμενου αιώνα (θα το δει κανείς αν ψάξει αυτό το κείμενο. Στα μακεδόνικα είναι Βόντεν».

    @25:
    Ευχαριστώ, Έφη, για το ποίημα. «Ρούπκα» στην Έδεσσα λέμε τα κεράσια που συνήθως αποκαλούνται «τραγανά».

    Κι ένα άλλο ποίημα του μακαρίτη του θείου μου, από τα πολύ αγαπημένα μου:

    Το άλογο

    Στην Αθήνα Μάη μήνα τα κεράσια είκοσι δραχμές.

    Κυριακή πρωί περιστέρια ανάμεσα στις γκρίζες πολυκατοικίες
    και στον μαύρο αχό από την αρωματισμένη φωνή του ανθοπώλη.
    Θλιβερά βοσκοτόπια τεχνητών γονιμοποιήσεων, ζώα πίσω από
    το μαστίγιο στα δυο σούζα και η ματιά τρία μέτρα όσο το
    κόκκινο κύμα στο απέναντι ερείπιο. Εσύ πού πας;
    Τα παιδιά βγαίνουν περίπατο στο πάρκο φτερά δεν πουλάνε
    στεφάνια πλαστικά της Πρωτομαγιάς και των μνημάτων ναι.

    (Μητριά πατρίδα πατρίδα μητριά σάπια τα χρήματα στα χέρια μου
    τα γρόσια σου δεν λάμπουν). Θα περάσουμε κι εμείς τη νιότη—
    βαθιά στο τέλος του καλοκαιριού θα χαθούμε… Αχ! πόλη
    που με γέννησες δεν μ’ ακούς, κάθε νύχτα χτυπώ τα τείχη σου
    μα οι φύλακες δεν μου ανοίγουν. Γυρίζω πίσω κόβω κλαρί
    πιάνω τραγούδι να σκεπαστούν τα δάκρυα —τυφλό άλογο περπατώ
    και κλαίω μέτωπο στο μέτωπό του.

    συλλογή «Άλογα στον Ιππόδρομο» (1973).

    (Όπως σημειώνω στην ίδια ανάρτηση, το ποίημα (από το οποίο εμπνεύστηκε τον τίτλο του αφηγήματός του «Μητριά πατρίδα» ο Μιχάλης Γκανάς και περιέχεται και στο μαθητικό βιβλίο της Γ΄ Λυκείου, όπως βλέπω) περιγράφει τη νοσταλγία και το αίσθημα της εξορίας που είχε ο ποιητής στην Αθήνα. Το 1965, μην αντέχοντας στις παρενοχλήσεις των χωροφυλάκων, αναγκάζεται να μετοικήσει στην Αθήνα. Επιστρέφει στην Έδεσσα το 1980 αλλά το 1981 πηγαίνει στη Θεσσαλονίκη όπου και θα τελειώσει τη ζωή του στις 1.1.2019.)

  70. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ηταν, λέει ο μύθος πέρα στην Ιαπωνία, στην χώρα την γενέθλια της Sakura, της άγονης κερασιάς, μια πριγκίπισσα γέννημα των Ουρανών που την άφησαν εκείνοι στην γή για να φέρει την ομορφιά στην ζωή των ανθρώπων και την ακούμπησαν πάνω στα κλαριά μιας κερασιάς.

    Και ήρθε το δέντρο και γιόμισε γιόμισε με άνθη λευκά και τόσο όμορφα και ντελικάτα, όσο πανέμορφη κι αριστοκρατικής ομορφιάς ήταν η πριγκίπισσα! Της δώσαν’ της πριγκίπισσας, για την ομορφιά της και για το θάμα ναρθεί στην γη από τους Ουρανούς, το όνομα Kono-Hana-Sakuya-Hime ( ανθισμένα άνθη του δέντρου).

    Σιγά- σιγά είπαν και το δέντρο το ομορφάνθιστο όπως λέγαν και κείνοι π’αγαπούσαν την πριγκιπέσα: «Sakuya» (η ανθισμένη) Και μετά, πέρασαν καιροί πολλοί και τ’ όνομα του δέντρου με τα ολόλευκα φινετσάτα άνθη έγινε Sakura. Κι είναι από τα τότε τα πολύ παλιά χρόνια η Sakura, το δέντρο της ομορφιάς της απόλυτης και της άσπιλης αγνής και άδολης αγάπης μα και του φευγαλέου της ζωής, τόσο σύντομα που μένουν ανθισμένα πάνω στα κλαριά της πριν φυλλορροήσουν με τον άνεμο κάτω στην γή…

    Μα, ήρθε κάποτε καιρός, συνεχίζει ο μύθος, που κυβέρνησε την χώρα ενας αυτοκράτορας πολύ σκληρός π’ αγαπούσε τους πολέμους, θυσιάζοντας πολλούς πολεμιστές τους σε αυτές. Και πως ο αυτοκράτορας είχε δώσει διαταγή κάθε πολεμιστή του που έπεφτε νεκρός στις μάχες να τον θάβουν κάτω από ένα Sakura δέντρο. Και όποιος Σαμουραϊ έκανε χαρακίρι, κάτω από το δέντρο μιας Sakura έδινε τέλος στην ζωή του και κάτω από το χώμα της αναμεσίς στις ρίζες της θαβόταν η σωρός του.

    Κι ήρθε έτσι το δέντρο και ποτίστηκαν οι ρίζες του από το αίμα των θαμμένων πολεμιστών κι έγινε το ξύλο της κερασιάς κόκκινο και ήρθαν τα άνθη της τα πάλλευκα και ανακατεύτηκαν με το αίμα τους και γίνηκαν ρόδινα.

    Κι είναι από τότε, από κείνα τα χρόνια του αυτοκράτορα, η Sakura, το δέντρο της ακραίας ομορφιάς και του γρήγορου θανάτου, και το δέντρο-σύμβολο- της Τιμής, της ανδρείας στις μάχες, της πίστης και της αφοσίωσης έως αυτοθυσίας στα ιδανικά της Πατρίδας.

  71. Αγγελος said

    Εγώ πάλι, χωρίς να το ‘χω ψάξει, πίστευα ότι το κερασό προέρχεται από το Curaçao (το νησί) και λέγεται έτσι κατά παρετυμολoγία. Πάντως λικέρ Curaçao υπάρχει, και φτιάχνεται από ένα εσπεριδοειδές που μόνο εκεί ευδοκιμεί.

  72. Theo said

    Και του αγαπημένου Νιόνιου από το «Περιβόλι του τρελού»:

    Κάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ κάτι μυστικό,
    κάτι πλούσιο και παράξενο σαν τοπίο του βυθού,
    ανθισμένες κερασιές κι απόγευμα ζεστό
    και πολύχρωμο χορτάρι, ναι, για ν’ αποκοιμηθώ.
    Αμαξάκια κάτασπρα φεύγουν απαλά
    και μας φέρνουνε σε σένανε στα μέρη τα παλιά,
    στο γαλάζιο θρόνο σου χρυσό μανδύα φοράς
    και σε δυο λιοντάρια ήμερα τα πόδια σου ακουμπάς.
    Τόσα χρόνια πάλευα μόνος στα τυφλά
    Και ταξίδεψα κι αρρώστησα και πέρασα πολλά,
    τώρα όμως πλάι σου και πάλι περπατώ,
    μες στα χρώματα του κήπου σου και δίπλα στο νερό.
    Αμαξάκια κάτασπρα φεύγουν απαλά
    και μας φέρνουνε σε σένανε στα μέρη τα παλιά,
    κοντά μου φωσφορίζοντας σκύβεις και με φιλάς,
    για τη νύχτα με σκεπάζεις, ναι, και με παρηγοράς.

    Ταινίες με ανθισμένες κερασιές 1-4 και5-6

  73. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο καιρός των κερασιών Les temps de cherishes(Aπόσπασμα)

    Στην θαρραλέα πολίτη Λουΐζα ,νοσοκόμα στο οδόφραγμα
    Της παρισινής Κομμούνας στην οδό Fountaine –Au-Roi

    Την Κυριακή 28 Μαρτίου 1871
    …..Μέσα σε αυτήν την δεντροστοιχία του ονείρου θα βαδίσουμε μόνοι
    Και θα ευχόμαστε ατέλειωτη να ναι
    Αφού μόνο χάρη σε μας ωρίμασαν σήμερα τα κεράσια
    Και το αηδόνι ξέρει το τραγούδι του να τραγουδάει πια
    Αγαπώ τον καιρό που της κερασιάς το άνθος την καρδία τρυπά
    Αυτός ο πόνος είναι κακός όπως η ωρίμανση του Μάη
    Εγώ πάντα ξέρω πως την καρδιά μου θα πληγώσεις
    Και όμως την αγάπη μου σου δίνω ,είναι δική σου!
    Πάλι τα κεράσια ωρίμασαν και στέκομαι μόνη μου εδώ
    Και το αηδόνι το τραγούδι του δεν θα τελειώσει…..

    Jean Baptist Clément (1836 – 1903),ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΤΗΝ
    ΛΟΥΙΖΑ

  74. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Από το όνομά σου ξεκινά η άνοιξη,
    Απ’ τις συλλαβές του κρέμουνται κόκκινα κεράσια.»
    (Κώστας Μόντης)

  75. Theo said

    Τα κεράσια δεσπόζουν στην Έδεσσα, τη γενέτειρα του μακαρίτη του Μάρκου, και στα ορεινά της επαρχίας της, όπου και το Γραμματικό, η γενέτειρα του ομώνυμου παππού του και ο τάφος του ποιητή, γι’ αυτό κι ο ποιητής τα αναφέρει πολλές φορές:

    «Ένας παρατεταμένος λαιμός το Μουχαρέμ. βήμα το βήμα αεράκι περνούσε από κει, από τη Ρούπκοβα νίβα του Βλαντόβου ώς τη Σιλίτσκα, το ΄Αλγκερι καί τη Φούφα ξεψυχώντας με στροφές στον ίδιον άξονα, για το Νοτιά η προς Βορράν —στο καλό!—, στο καλό!
    Πόσο κράτησε το καλοκαίρι; Είπαν είκοσι μέρες, κόκκινα κεράσια ρούπκα στα δέντρα, χρώματα του Παραδείσου παντού• καί φτερά στα πόδια όσων πέρασαν, για πάνω, από το σταυροδρόμι, δίχως χαράτσι, μυστικά — τρύγησαν άλλοι τα κεράσια, χάθηκαν μαγικά, τα δέντρα μελαγχολημένα σιωπούν, οι σοδειές πήγανε στράφι.»
    (Μουχαρέμ, 1999)

    » Κάποτε θ’ ασπρίσουν τα μαλλιά σου θα ‘σαι ένα τίποτε
    άνθη κερασιάς ρόδα στους κήπους και αγάπη — ποια αγάπη;

    Χελιδόνια πού κλειδώνουν τον αέρα της νυχτερίδας γκρεμός
    καί το φεγγάρι απάτη από χαρτί. Στο ποταμάκι κάθονται
    συλλογισμένοι οι φίλοι
    στο χέρι καθρεφτίστηκες κι εσύ
    υγρό κόκκινο φύλλο τα χείλια σου μα ξάφνου
    σταφύλια σάπια κατεβασιά στον ’δη—
    η λήθη βρέχει σήμερα όχι ο ουρανός.»

    (Τα ισόβια ποιήματα, 1977)

    «ΣΟΝΕΤΟ 7

    Η Σαντορίνη ριμάρει με τους πιγκουΐνους τα Βοδενά με το πουθενά
    σωτήρια παρένθεση εκείνων που προσφέρουν ακόμη κεράσια στο νερό
    βγάλε λοιπόν από το μυαλό σου τους κρατήρες των ηφαιστείων και
    μην συχνάζεις εκεί. καλωσόρισε τ’ ανέλπιστα δάση που βουΐζουν»

    (Χαιρετισμοί, 1995)

    «Χ
    Στις πλαγιές των δέντρων λάμπει το κεράσι
    τις κόκκινες φωλιές στο κλαρί φύλλα σκεπάζουν
    προστάτες από την μπόρα και το χαλάζι·
    ο κορμός απροσκύνητος βαθιά στο χώμα
    με τις ρίζες αγκαλιά κσι ο νερό.

    Ιστορίες ταπεινές δόξα σεμνή
    της Άνοιξης
    του Θέρους
    του Φθινοπώρου και του Χειμώνα!

    (Στις όχθες του Παράδεισου, 2016)

  76. Theo said

    Και το χωριό Κερασιά (παλιό Κρουντσέλοβο), στις υπώρειες του Καϊμάκτσαλαν, 13 χιλιόμετρα από την Έδεσσα.

  77. Μαρία said

    Ας το ξαναβάλουμε τότε.

  78. Theo said

    Κι ο Βυσιννόκηπος ένα υπέροχο ρόφημα από πράσινο τσάι, με κράνμπερι, αγριοκέρασα και βύσσινα, από το αγαπημένο μου κατάστημα.

  79. Eli Ven said

    Η κερασιά είναι νομίζω το εθνικό δέντρο της Ιαπωνίας. Άτυπα τουλάχιστον αν όχι τυπικά. Στα παραδοσιακά χαϊκου η ανθισμένη κερασιά είναι από τα πιο διαδεδομένο κίγκο της άνοιξης. Τα κίγκο είναι εποχιακές λέξεις, δηλαδή λέξεις που ορίζουν το χρονικό πλαίσιο του χαϊκού.

    Δεν ξέρω πόσο διαδεδομένο είναι πάντως στη Μεσσηνία και κυρίως στην Μεσσηνιακή Μάνη όπου μεγάλωσα η χαρουπιά λέγεται ξυλοκερασιά/ξυλοτσερατσιά/τσερατσιά και το χαρούπι ξυλοκέρατο/ξυλοτσέρατο/τσεράτσι. Τα μάζευε η μάνα μου, τα ξέραινε και το χειμώνα κάθε βράδυ ενώ καθόταν στη σόμπα, τα έσπαζε στα τρία για να μπορούν να τα χωνέψουν και τα έριχνε στις γίδες.

  80. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    69 – «Στα μακεδόνικα είναι Βόντεν.» Στα καθιαυτού;☺

  81. Κώστας Σ said

    #1: το παλιό όνομα της Κερασέας ήταν Αρβανιτοκερασιά σε αντιδιαστολή με την Βλαχοκερασιά. Ο πετροπόλεμος μεταξύ των παιδιών των δυο χωριών, που είναι το πολύ 1-2 χλμ το ένα μακριά από το άλλο, ήταν συνηθισμένος (όταν βέβαια υπήρχαν παιδιά). Επίσης το δάσος από Βλαχοκερασιά προς Κολλίνες είναι πανέμορφο και αξίζει κανείς να το επισκεφτεί.
    * εξ Αρκαδίας ορμώμενος και σπανίως σχολιάζων…

  82. Αιμ said

    «Υπάρχει πάντως και η φράση «βαστάει απ’ τα κουκιά ως τα κεράσια» που τη λένε σε μερικά μέρη για κάτι που διαρκεί λίγο ή για ρούχα μικρής αντοχής.»

    Ακριβώς με την ίδια έννοια στην Λεβεντογέννα (όπως και στην Άνδρο διαβάζω) λένε :
    Απ ‘ τα σύκα ως τα σταφύλια

  83. sarant said

    79 Ηλία, μη μας μπερδεύει ο τσιτακισμός. Ξυλοκερατιά η χαρουπιά, ξυλοκερατα τα χαρούπια.

  84. Theo said

    @80:
    Βοδενά θα την έλεγαν οι παππούδες του Γ. Μπαρτζούδη (στα ελληνικά της Νιγρίτας πριν το 1920)

  85. Μαρία said

    84
    Βουδινά 🙂

  86. ΓιώργοςΜ said

    Το περασμένο Σάββατο, στη λαϊκή, κάποιος που πουλούσε κεράσια είχε πιάσει συζήτηση με κάποιον πιθανό πελάτη και διατεινόταν πως «απαγορεύεται να πούμε κεράσια Βοδενών, επειδή τα Βοδενά είναι σκοπιανή λέξη». Δεν έπιασα τη συζήτηση από την αρχή και βαρέθηκα ν’ ασχοληθώ (έκανε και ζέστη, ήταν κι ένα σωρό ταμπέλες με κεράσια Βοδενών στη λαϊκή). Πάω στοίχημα πως ο μπάρμπας βρήκε τρόπο να πουλήσει τα κεράσια του για Βοδενών χωρίς να είναι, και εφήυρε την ιστορία… 🙂

  87. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Σήμερα, Έφη (10, 24, 29, 54, 61 κλπ) και Γιάννη (38,39, 68, 70κλπ), ΚΕΝΤΑΤΕ! Μας κάνατε πλουσιότερους..

  88. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    ..και βέβαια, το (γυναικείο ποντιακό) όνομα Κεράσα, υπάρχει και σήμερα. Έχω γειτόνισσα στο χωριό..

  89. Theo said

    @85:
    Το ‘γραψες με τη σωστή προφορά 🙂

  90. Μαρία said

    86
    Είχαμε κι εδώ ένα τέτοιο πελάτη https://sarantakos.wordpress.com/2010/06/07/kerasi/#comment-35872
    αλλά ο Νικοκύρης τον έστειλε για μπάνιο.

  91. Γιάννης Κουβάτσος said

    88:Να ‘σαι καλά, Γιώργο.

  92. Theo said

    @90:
    Πήγα στο παλιό νήμα που παραπέμπεις και βλέπω:

    Νικοκύρης: «η προελληνική λέξη Έδεσσα κανείς δεν ξέρει τι σημαίνει.»
    Μέχρι τώρα ήξερα πως έχει την ίδια ΙΕ ρίζα με το «Βόντα» των Βοδενών και το ελληνικό ύδωρ: (f)έδυ (φ, το δίγαμμα που προφέρεται σαν β +το προελληνικό επίθημα σσα που δηλώνει πλησμονή), άρα τόπος με πολλά νερά.
    Έχεις, καμιά αντίρρηση Νίκο;

    Π2: «Η Κερασιά λεγόταν Κερασιά ήδη πριν το ’13.
    Κι όμως λεγόταν Κροντσέλοβο ή Κρουντσέλοβο μέχρι και μια δεκαετία αργότερα (βλ. σχ. 76 και το σχετικό λινκ).

    ——————–

    Κι ο φίλος μου ο Ζουράρις επιτέλους στο κόμμα των ονείρων του (τα τελευταία πέντε χρόνια τουλάχιστον). Μάλλον τώρα τα θέλουν εκεί τα «νούμερα» Μαρία μου 🙂

  93. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Γιάννη Κ. όλα τα ποιήματα που πόσταρες ήταν ένα κι ένα. Μα τα χαϊκού και ο Μόντης, εξοχότερα
    🙂
    Η γιορτή της Sakura/κερασιάς, ή Hanami, το έθιμο της λουλουδογιορτής, όπως είδα στη γούγλη και η γοητευτική ιστορία των πολεμιστών που θάβονταν κάτω από τα δέντρα με παρακίνησε και βρήκα το δημιουργό KAJII Motojirō (梶 井 基 次郎) και τη σύντομη ζωή του. https://web.archive.org/web/20120126164827/http://all-wrongs-reversed.net/2011/09/28/beneath-the-cherry-trees/
    Αναρωτιέμαι αν οι χιλιάδες αυτές κερασιές στους δρόμους και στις όχθες της Ιαπωνίας κάνουν κεράσια (τί εικόνες αντίστοιχα θα είχαμε) ή είναι…αρσενικές;

    87 Να είστε καλά κε Κατσέα. Μακάρι να φιλοκαλούμε όλοι και να καματεύομε την ομορφιά. Ίσως μας σώσει 🙂

  94. Γιάννης Κουβάτσος said

    93: Τα μικρά ποιήματα, Έφη, είναι τα καλύτερα. 😊

  95. Μαρία said

    92
    Η προέλευση απο το θρακοφρυγικό βέδυ=νερό είναι μία απο τις ετυμολογίες που έχουν προταθεί.
    Κερασιές απο το 1926 http://pandektis.ekt.gr/pandektis/handle/10442/171563

    Δεν καταλαβαίνω γιατί απευθύνεσαι σε μένα για τα νούμερα. Πρώτη φορά είναι; Ήδη εντόπισα ένα ακόμα στην Α Αθήνας όπου ψηφίζω.

  96. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Καταγόμενος από την ευρύτερη περιοχή που περιλαμβάνει και την Κερασούντα, να μου επιτρέψετε να συνεισφέρω ένα σχετικό τραγούδι: «Έρθεν ο Κερασινόν/ τα κεράσια τα καλά/ λάμπ’ ο ήλεν σα ραχία/ σ’ ολουνούς τρανόν χαράν.// Έρθεν ο Κερασινόν/ τ’ ευλογίας τα πολλά/ οι ανθρώπ’ ειν’ χαρεμέν’ / κι η ζωή παντού γελά.// Έρθεν ο Κερασινόν/ και ο ήλεν καντηλίζ’/ η αγάπ’ γλυκύν κεράσ’/ τ’ εμόν την κάρδιαν βρουλίζ’//» [Περί Κερασινού και άλλων σχετικών σχολίων, βλ. 29]

  97. sarant said

    92 Ο Μπαμπι λέει «αγνώστου ετύμου». Υπάρχουν και άλλες Έδεσσες, όχι;

  98. Eli Ven said

    83 Απλά είπα να καλύψω όλες τις προφορές, με τσιτακισμό ή χωρίς

  99. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    94 🙂 Λάβε κι ένα τάνκα του Αρι(γ)ουάρα νο Ναριχίρα
    Αν δεν υπήρχαν άνθη κερασιάς σ’ αυτόν τον κόσμο
    πόσο πιο ήρεμη θα ‘ταν η καρδιά μας την άνοιξη

  100. Theo said

    @95:
    Προεκλογικά (τον Ιανουάριο του 2015) είχα γράψει εδώ πως ο Ζουράρις ήθελε να είναι υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ και τον ήθελε η αριστερή του πτέρυγα (με ηγέτη τον Λαφαζάνη) αλλά τον απέρριψαν οι υπόλοιποι. Και σχολίασες: «Ένα νούμερο λιγότερο.» 🙂

    @97:
    Μία ακόμα τουλάχιστον, η Έδεσσα της Οσροηνής (αργότερα Ούρφα ή Σανλιούρφα) που επανιδρύθηκε από τον Σέλευκο Νικάτορα στα ερείπια προγενέστερης περσικής πόλης. Κατά μία εκδοχή, εποικίσθηκε από απόμαχους του Μεγαλέξαντρου που κατάγονταν από τη δική μας Έδεσσα.
    Έγινε πιο γνωστή στην καθ’ ημάς Ανατολή, από τον σημαντικότερο Σύρο θεολόγο, τον άγιο Εφραίμ, τον ποιητή που έχει γράψει τους περισσότερους στίχους στον κόσμο, ο οποίος και καθιέρωσε τη διάλεκτο της Έδεσσας (που τη χειρίστηκε θαυμάσια) ως την επίσημη συριακή γλώσσα.

  101. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Βρήκα στα Ιαπωνικά ονόματα
    Kozakura, Μικρή κερασιά, Κερασούλα

  102. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για την ετυμολογία της Έδεσσας.Οι κερασοπαραγωγοί ρωτάγανε ο ένας τον ‘αλλο αν «έδεσε» ο καρπός στα δέντρα. «Έδεσες»; ρωτούσε ο ένας, «έδεσα!» απαντούσε ο άλλος. Το διπλό σ οφείλεται στη «παχιά» προφορά της περιοχής!
    Το ανακάλυψε το μονομελές επιτελείο μας, που του αρέσουν τα κεράσια, μόλις τώρα (πιο πολύ αρέσουν σε μένα, δεν αφήνω άλλο μέλος να φάει!)

  103. Theo said

    Ξαναποστάρω ένα ποίημα του Μάρκου Μέσκου (είχα πληκτρολογήσει λάθος δυο λεξούλες) :

    Χ
    Στις πλαγιές των δέντρων λάμπει το κεράσι
    τις κόκκινες φωλιές στο κλαρί φύλλα σκεπάζουν
    προστάτες από την μπόρα και το χαλάζι·
    ο κορμός απροσκύνητος βαθιά στο χώμα
    με τις ρίζες αγκαλιά και το νερό.

    Ιστορίες ταπεινές δόξα σεμνή
    της Άνοιξης
    του Θέρους
    του Φθινοπώρου και του Χειμώνα!

    (Στις όχθες του Παράδεισου, 2016)

  104. Theo said

    @102:
    Υπάρχει κι ένα φαγάδικο στην Έδεσσα, κοντά στους καταρράχτες, «Ήρθα κι έδεσα» 🙂

  105. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αυτός ο Τάκης Μίχας, που κατεβαίνει υποψήφιος με τη Μέρα 25 του Γιάνη, δεν είναι ο γνωστός νεοφιλελεύθερος αναλυτής και υπέρμαχος της νομιμοποίησης της οπλοκατοχής;

  106. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    https://www.news247.gr/koinonia/oriothetithikan-oi-foties-se-pissona-eyvoias-kai-agioys-theodoroys.7460511.html
    Τι σημαίνει «οριοθετήθηκαν οι φωτιές»;
    Έχει αναλάβει την πυρόσβεση η πολεοδομία;

  107. Πέπε said

    Στη Σκόπελο το όνομα Κερασιά γίνεται Κιρατσούλα. Μάλλον διεκδικεί το ρεκόρ κακέμφατου ονόματος πανελληνίως…

  108. Μαρία said

    100
    Άρα τώρα δικαιούμαι να πω: ένα νούμερο περισσότερο.

  109. Μαρία said

    107
    Γιατί κακέμφατο; Οι Κυρατσούλες που ξέρω είναι απ’ την Κυρατσώ.

  110. Γς said

    Κι ένα υβριδικό σχόλιο στο νήμα για τα πιάτα [που νόμιζα ότι ήταν για τα κεράσια]

    Μύλος!

    https://sarantakos.wordpress.com/2019/06/12/emerenzmeier/#comment-588797

  111. Πέπε said

    109:

    Δηλαδή < κυράτσα < κυρία; Μπορεί και το σκοπελίτικο να βγαίνει έτσι, ωστόσο για επίσημο βαφτιστικό έχουν (νομίζω δηλαδή) Κερασιά.

    Ε πώς γιατί κακέμφατο; Είτε το δεις ως υποκοριστικό του κυράτσα με τη σημερινή έννοια (άλλο αν κάποτε παλιά ήταν τιμητική προσφώνηση), είτε σαν κυρα-Τσούλα, πάρ' το ένα και χτύπα το άλλο.

  112. sarant said

    105 Ο γνωστός είναι. Αλλά τα τελευταία χρόνια επηρεάστηκε από τη Λατινική Αμερική και έχει αλλάξει κάπως τις απόψεις του.

  113. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    106 Μάλλον θα διάνοιξαν αντιπυρικές ζώνες αλλά εδώ δε βλέπω όρο «οριοθέτηση»
    http://www.texnikosasfaleias.gr/RTE/my_documents/my_files/94dasikes.pdf

  114. Πέπε said

    Βρίσκω δε ότι η Κυρατσώ και η Κερασιά γιορτάζουν την ίδια μέρα, 20 Οκτωβρίου. https://www.onomatologio.gr/%CE%91%CE%BD%CE%B1%CE%B6%CE%AE%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7?q=%CE%BA%CE%B5%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%AC

    Και ότι το όνομα ούτε τόσο σπάνιο είναι (καλά δεν είναι και σαν την Ελένη), ούτε πολύ στενά τοπικό κάποιας περιοχής κατ’ αποκλειστικότητα. https://www.google.com/search?q=%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%B1%CF%84%CF%83%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B1&rlz=1C1GGRV_enGR751GR751&oq=%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%B1%CF%84%CF%83%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B1&aqs=chrome..69i57.3547j0j8&sourceid=chrome&ie=UTF-8

  115. Γιάννης Κουβάτσος said

    111: Σε ένα διήγημα του Παπαδιαμάντη, το «Καμίνι» αν θυμάμαι καλά, η νεαρή ηρωίδα ονομάζεται Τσούλα.

  116. Μαρία said

    111
    Κατάλαβα πού πηγαίνει το μυαλό σου αλλά τότε στην αλφαβήτα να πηδάμε το γάμα, όπως έκαναν οι παλιοί Γάλλοι μαθητές με το q.

  117. Μαρία said

    115
    Πάω να το ελέγξω.

  118. Αγγελος said

    Κώστα Σ (81), η μία μου γιαγιά (το γένος Στρατηγίου) ήταν από τις Κολλίνες, και η μεγάλη της αδερφή είχε παντρευτεί Τσίγκο από τη Βλαχοκερασιά. Αυτά τα δύο τοπωνύμια τ’ άκουγα λοιπόν από μικρός, αλλά… δεν έχω πάει ποτέ!

  119. Γιάννης Κουβάτσος said

    Έχουμε και τη θεια-Κυρατσώ και Κυρατσού στον «Αμερικάνο», επίσης του Παπαδιαμάντη μας.

  120. Μαρία said

    115
    Ναι. Η Τσούλα, κόρη του Μανδράκια, του βοσκού …

  121. sarant said

    115-120 Kαι αν θυμάμαι καλά ο Σωνιέ έχει βγάλει ένα σωρό (επισφαλέστατα) συμπεράσματα από αυτό το όνομα.

  122. Πέπε said

    116
    Το γάμα (Γ) το ήξερα πολύ πριν μάθω κακές λέξεις, οπότε δε με εντυπωσιάζει (αν και θυμάμαι το έξυπνο παιχνίδι «θα σου λέω τα γράμματα ένα ένα και θα τα ξαναλές μαζί με ένα -με»). Αν ξέρεις κι εσύ Κυρατσούλες από πάντα, λογικό να σου φαίνεται διάστροφος ο συνειρμός μου. Πιστεύω ότι ο περισσότερος κόσμος, που δεν ξέρει Κυρατσούλες, μόλις του πουν «γεια σου, με λένε Κυρατσούλα, εσένα;», αν μη τι άλλο θα εκπλαγεί κάπως. Τέλος πάντων, ντε γκούστιμπους.

  123. ΓιώργοςΜ said

    106 Πόσο μεγάλη διαφορά έχει το περιορίζω από το οριοθετώ;

  124. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    123 Καλά, δεν είναι και συνώνυμα.

  125. spyridos said

    75 ««Ένας παρατεταμένος λαιμός το Μουχαρέμ. βήμα το βήμα αεράκι περνούσε από κει, από τη Ρούπκοβα νίβα του Βλαντόβου ώς τη Σιλίτσκα, το ΄Αλγκερι καί τη Φούφα ξεψυχώντας με στροφές στον ίδιον άξονα, για το Νοτιά η προς Βορράν —στο καλό!—, στο καλό!
    Πόσο κράτησε το καλοκαίρι; Είπαν είκοσι μέρες, κόκκινα κεράσια ρούπκα στα δέντρα, ….»

    Βλάντοβο είναι ο Αγρας???
    και Ρούπκοβα νίβα???

    Κεράσια Ρούπκοβο ή Ρούπκα λένε οι Βορειμακεδόνες τα κεράσια Βοδενών.

    Εφη μια και ρώτησες
    Οι Ιαπωνικές καλλωπιστικές κερασιές έχουν λουλούδια που είναι ροζ. Οι κερασιές και βυσσινιές που ξέρουμε έχουν λευκότερα λουλούδια.
    Οι καλλωπιστικές κερασιές που φυτεύουν στην Ιαπωνία αλλά πλέον σε πάρκα και δρόμους και στην Αμερική και στην Ευρώπη
    βγάζουν κεράσια αν επικονιαστούν από το σωστό επικονιαστή. Ο επικονιαστής της κερασιάς είναι πάντα ένα άλλο είδος κερασιάς.
    Στα πάρκα στη Ιαπωνία δεν βάζουν δεύτερο είδος κοντά επομένως δεν βγάζουν κεράσια.
    Ποιός ειναι ο σωστός για τις γιαπωνέζικες δεν το γνωρίζω αλλά ούτε και οι μέλισσες είναι θέμα τύχης.
    Ζω σε περιοχή με κερασιές. Οι καλλιέργειες αρχίζουν στα 100 μέτρα από το σπίτι μου.
    Σε ένα παρκάκι εδώ δίπλα έχει φυτέψει ο δήμος μια γιαπωνέζικη κερασιά που πέρυσι δεν είχε κεράσια.
    Φέτος είναι γεμάτη με μικρούλικα, ανοιχτά κόκκινα κερασάκια.
    Οι μέλισσες πήγαν πρώτα σε ένα άλλο είδος στα χωράφια το οποίο τις επικονίασε.
    Δεν ξέρω αν είναι νόστιμα. Σήμερα πέρασα από δίπλα αλλά δεν έκοψα να δοκιμάσω. Πάνε κοντά 10 χρόνια που είμαι αλλεργικός στα κεράσια.
    Στις μοντέρνες καλλιέργειες δεν αφήνουν την επικονίαση στην τύχη.
    Συνήθως η μιά στις τρεις σειρές δέντρων είναι επικονιαστές των άλλων δύο.
    Το ιδανικό είναι βέβαια οι δύο σειρές να είναι επικονιαστές της τρίτης αντίστροφα.
    Και το τέλειο αν και τα δύο (συχνά 3 ή 4 ή παραπάνω) είδη είναι εμπορεύσιμα.
    Μπουρλάτ , Κόρντια , Ρεγκίνα είναι πολύ νόστιμες ποικιλίες , ανθεκτικές και αλληλοεπικονιαστές.
    Οι μοντέρνοι αγρότες φυτεύουν τώρα δέντρα με αυτά τα κριτήρια και γι αυτό έχουν μειωθεί τα δέντρα με κεράσια Βοδενών που κάποτε ήταν πρώτα σε πωλήσεις.

    Για τους Ιάπωνες οι ανθισμένες κερασιές είναι ιερές.
    Για τους Κινέζους σημαντικότερες είναι οι καρπισμένες κερασιές.
    Το κεράσι με το κόκκινο χρώμα του είναι σύμβολο τύχης αλλά και γονιμότητας.

  126. ΓιώργοςΜ said

    124 Είναι ειλικρινής η απορία, είναι λάθος ή απλώς αδόκιμη η χρήση;

    Άσχετο με το θέμα, αυτή την ώρα στο ΡΙΚ κουβέντα για τη γλώσσα, για τους έχοντες αϋπνία.

  127. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    69 Theo ώστε ρούπκα κεράσια είναι τα τραγανά! Επίτηδες το έκανα μπλοντ. Κόκκινα λογάριαζα, ότι δηλ συγγενεύει με το ρούσα. Ευχαριστώ κι εγώ.
    Μέσκος κι αυτό:
    Λόγια Μυστικά
    Φυσάει Καρατζιόβας τό Βέρμιον παγώνει
    σοκάκια ποτάμια στόν ἴδιο σκοπό,
    μάνα πικρή στόν κόσμο θ’ ἀγαπῶ
    μιά τό τζαμί μία τῆς λίμνης τό γλαρόνι
    –φυσάει Καρατζιόβας τό Βέρμιον παγώνει.

    Ὅταν ἀνθίζουν κερασιές πλάϊ τοῦ δρόμου
    καί τό μοσχάρι κυλιέται στή χλόη γλυκά
    ἐσύ νά θυμηθεῖς λόγια μυστικά
    (ἄδικα μέ σκοτώσανε στ’ ὄνειρό μου),
    –ὅταν ἀνθίζουν κερασιές πλάϊ τοῦ δρόμου.

  128. Theo said

    @108:
    Σὺ εἶπας 🙂

    @125:
    Ναι, ο Άγρας είναι το Βλάντοβο. Ο ποιητής περιγράφει την κοιλάδα ανάμεσα στο Καϊμάκτσαλαν και το Βέρμιο, που, κοντά στο Γραμματικό, φτάνει στο στενό του Μουχαρέμ. Νίβα είναι οι επίπεδες εκτάσεις. Ρούπκοβα μάλλον είναι τα χωράφια με τα τραγανά κεράσια (αυτά είναι τα πετροκέρασα; )
    Ρούπκα στην Έδεσσα λέμε τα μεγάλα και τραγανά. Τα «ιταλικά» της παιδικής μου ηλικίας (δεκαετίες ’60 και ’70) ήταν μαλακά και μικρότερα.

  129. Pedis said

    https://i.guim.co.uk/img/media/d49d401afef1f96630c87a1c05a167a0edccc472/573_88_1251_751/master/1251.jpg?width=620&quality=85&auto=format&fit=max&s=da415f27aec9ab8fcc9f0632a5c4ea5d

    Ο πρίγκηψ των φαλαινών πιάνεται για μεζεδάκι;

  130. Theo said

    @127:
    Ευχαριστώ και πάλι, Έφη.

  131. Pedis said

    https://www.theguardian.com/lifeandstyle/2019/jun/12/what-does-it-mean-to-be-genetically-jewish

    In February of this year, the Israeli newspaper Haaretz, reported that the Chief Rabbinate of Israel, the peak religious authority in the country, had been requesting DNA tests to confirm Jewishness before issuing some marriage licenses.

    In Israel, matrimonial law is religious, not civil. Jews can marry Jews, but intermarriage with Muslims or Christians is legally unacknowledged. This means that when a Jewish couple want to tie the knot, they are required by law to prove their Jewishness to the Rabbinate according to Orthodox tradition, which defines Jewish ancestry as being passed down through the mother.

    κάτι θυμίζουν αυτά ή είναι η εντύπωσή μου;

  132. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    125 Σπυρίδος Α, ευχαριστώ για όλες τις πληροφορίες! Καλά σκεφτόμουν ότι θα είναι «στέρφες» οι ροζ κερασιές του Hanami γιατί αλλιώς με τόσα δέντρα θα γινόταν χαμός στους δρόμους κατά την καρποφορία. Έψαχνα στο διαδίκτυο να πετύχω δεντροστοιχίες ή πάρκα εκεί με κεράσια. Μπα, μόνο στην άνθιση. Επίσης στα γνωστά ζωγραφιστά μπλε πορσελάνινα πιάτα τους μόνο άνθη σε μύριες εκδοχές αλλά όχι κεράσια βρίσκω απεικονισμένα. Όπως και στις βεντάλιες και τις ομπρέλες τους, τώρα που το σκέφτομαι δε θυμάμαι καρπούς, μόνο άνθη κερασιάς. Και πάλι ευχαριστώ. Ζήλεψα που γειτονεύεις με κερασιές. Ξέρεις φαντάζει μακρινό κι ωραίο. Έχω εντοπίσει 3-4 κερασιές στους δρόμους της Αθήνας και δεν υπάρχει εποχή να περάσω από κει και να μην τις ψάξω με το βλέμμα.
    Σ΄εμάς κάτω,εκεί νότια νότια, δεν έχει σχεδόν καθόλου. Σαν όνειρο στα πολύ ορεινά (που σπάνια πηγαίναμε-μια αξέχαστη φορά ήταν εκδρομή με το δημοτικό σχολείο) υπήρχαν μερικές και τώρα πια που έφυγαν οι τελευταίοι γέροντες που τις είχαν στα κηπούλια τους, τις εξαφάνισαν τα γιδοπρόβατα κι αυτές.

  133. Μαρία said

    131
    Μπα, ιδέα σου.

  134. Pedis said

    # 133 – Ουφ, πάλι καλά …

    γιατί αν δεν ήταν έτσι, κάτι θα μου έφερνε στο νου …

  135. Γιάννης Κουβάτσος said

    131: Τα συνηθίζουν αυτά στο Ισραήλ:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://omniatv.com/3221&ved=2ahUKEwipmfDEkOjiAhUK6KYKHY-fBP0QFjABegQIARAB&usg=AOvVaw0rHukxqCSpx1LVg_-xCWmm&cshid=1560486366457

  136. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    126 Πιστεύω ότι είναι αδόκιμη χρήση, γι αυτό το σχολίασα, δεν είχα απορία.

    Εδώ που μένω δεν έχουμε καθόλου κερασιές ρε παιδιά. Προτιμάνε κάποιο υψόμετρο;

  137. Alexis said

    #136: Είναι φυτό με αυξημένες ανάγκες σε χειμερινό ψύχος για ομαλή άνθηση και καρποφορία.

  138. leonicos said

    Αυτό το είχα μεταφράσει «κορφολόγημα» κάποτε.

    Πολύ καλά το είχες μεταφράσει

    Ένα από τα χωριά του Αγροτικού μου, πάνω από τη λίμνη του Μόρνου (Που δεν υπήρε τότε) και αμέσως μετα την περίφημη Πενταγιού, λέγεται Κερασιά, ονομασία που αντικατέστησε το παλαιότερο Σουρούστ’ /σουρούστι που και πάλι ‘κερασι’ μου μυρίζει αλλά δεν παίρνω όρκο

  139. Alexis said

    #138: Πενταγιού λέγεται το χωριό ή Πενταγιοί;
    Καλώ τον Τζη να λάβει θέση (λόγω εντοπιότητας!) 😊

  140. nikiplos said

    139@ Πενταγιοί ρε παιδιά!

  141. nikiplos said

    125@ όλες τις ανωμαλίες οι Ιάπωνες τις κομίζουν… βιασμός της φύσης…

  142. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    131-133 Κι εμένα κάτι μου θύμισε…

  143. # 139

    Ρωτήστε και την Μαρία την Πεντατγιώτισσα, Πενταγιοί λέγονται από όσους κατάγονται από τους Πενταγιούς… πάντως η περιοχή το έχει με το πέντε εκτός από τους Πενταγιούς (πέντε αγίους προφανώς ή πέντε γιούς 😉 υπάρχουν και τα Πενταόρια δλδ πέντε όρια κατά τους κατοίκους, πέντε όρη κατ’ άλλους και πέντε όρνεα κατά το χρονικό του Γαλαξιδίου

  144. # 143 συνέχεια

    νομίζω πως ο Λεώνικος θυμάται την Παναγία την Πενταγιού και το πανηγύρι της

  145. Aghapi D said

    Αφού τα είπατε όλα – και τόσο όμορφα – ας φάμε και κάτι
    https://www.foodmaniacs.gr/syntages/efkoli-galliki-kerasopita-allios-clafoutis/

  146. Pedis said

    Προβοκάρετε, έτσι; Κι αν το πάρει χαμπάρι ο αξιωματικός υπηρεσίας και μας την πέσουν τότε μην δυσανασχετήσετε …

    Για να δούμε τον βαθμό ετοιμότητας …

    Θυμίζω τον βασικό νόμο του κράτους του Ισραηλ που πέρασε πέρσι τέτοια εποχή

    Basic law: Israel – The nation state of the Jewish people

    Πιο βασικός δεν γίνεται αφού η πιο προωθημένη δημοκρατία της υφηλίου δεν διαθέτει Σύνταγμα

    https://en.wikipedia.org/wiki/Basic_Law:_Israel_as_the_Nation-State_of_the_Jewish_People

    ποιος θα ήθελε να ειναι ο «ταξιθέτης» της βικι σε αυτό το λήμμα;

  147. Pedis said

    λάθος στη χρηση των μπολντφάσε, σορρυ.

  148. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Πενταγιού(η) λένε οι ντόπιοι-ντόπιοι το χωριό Πενταγιούς, τουλάχιστον οι παλιότεροι που έχω υπόψη.
    Στο Χαλάνδρι μέχρι προ τινος, για χρόνια, λειτουργούσε μια επιχείρηση χονδρικής τσιγάρων,ποτών, ζαχαρωδών κλπ μια οικογένεια απ΄τους Πενταγιούς (με τρεις γιους 🙂 ) . Τροφοδοτούσε κυρίως περίπτερα και ψιλικατζίδικα. Μια καλή μου φίλη δούλεψε λίγα χρόνια στο λογιστήριο κι εγώ ένα καλοκαίρι στο διπλανό βιβλιοπωλείο. Το Σεπτέμβρη λοιπόν, οι Πενταγιώτες απαρεγκλήτως πήγαιναν «στην Πενταγιού» να μαζεύουν τ΄αμύγδαλά τους και παίρνανε γι΄αυτή τη δουλειά κάμποσους από το προσωπικό της εταιρείας. Είχανε βανάκια για τις μεταφορές των εμπορευμάτων τους και το κάνανε εκδρομή κάποια Κυριακή. Πάμε στην Πενταγιού για τ΄αμύγδαλα λέγανε όλοι και λόγω φιλίας με τη λογίστρια (αλλά είτανε και φίλοι συγγενών μου εδώ) μου το πρότειναν κι εμένα αλλά δεν πήγα. Πενταγιού ακουγόταν και σε κάθε τους αναφορά εννοείται.
    Τώρα βλέπω και σάιτ στη ντοπιολαλιά
    http://www.pentagiou.gr/

  149. # 148

    Αχ βρε ‘Εφη, το εξήγησα το χωριό Πενταγιοί, η Παναγία Πενταγιού για να μην συγχέεται με την Πενταγιώτισσα. Βέβαια μόνο για την Πενταγιού πάει άανθρωποςβ εκεί αλλά άλλο το όνομα του χωριού, δέστο και στον χάρτη :

    https://www.google.com/maps/place/Pentagioi+330+61/@38.5914789,22.048667,15z/data=!4m5!3m4!1s0x135f0f5061b51c95:0x500bd2ce2bb1cc0!8m2!3d38.5917511!4d22.0541525

  150. spyridos said

    «Ζήλεψα που γειτονεύεις με κερασιές. Ξέρεις φαντάζει μακρινό κι ωραίο. »

    Στη χιλιόχρονη μέλισσα (The Millenial Bee) ο πρωταγωνιστής έχει δημιουργήσει στη φαντασία του έναν καταπληκτικό τόπο.
    Ενα παράδεισο στη γη όπου τα δέντρα είναι πάντα ανθισμένα ΚΑΙ καρπίζουν ταυτόχρονα, οι άνθρωποι δεν χρειάζεται να δουλεύουν κτλ κτλ.
    Η Μαδαγασκάρη.
    Οταν ήμουν μικρός στις πρώτες τάξεις του δημοτικού το αγαπημένο μου φρούτο και όχι απλώς φρούτο. Το μόνο πράγμα που ονειρευόμουν να φάω και γέμιζε σάλια το στόμα μου ήταν τα κεράσια.
    Η Μαδαγασκάρη μου ήταν τα Βοδενά. Καμία σύνδεση με Έδεσσα στο μυαλό μου. Τα Βοδενά ένας επίγειος παράδεισος με αγγελάκια και κεράσια.
    Ούτε Μαλεδίβες ούτε Μπαχάμες για μένα. Ετσι κι αλλιώς είχα μεγαλώσει στις ωραιότερες παραλίες της Κρήτης και της Πελοποννήσου δεν είχα εμμονή με παραλίες.

    Οταν ήμουν περίπου ένα εξάμηνο στην Ολλανδία, Μάιο μήνα, ένας συμφοιτητής μου είπε ότι ζητούσαν για τα απογεύματα φοιτητές να βοηθήσουν στις κερασιές.
    Κερασιές … Ποιες κερασιές ….. Πήγαμε 6 χιλιόμετρα έξω από την Ουτρέχτη. Μα αυτά ήταν τα Βοδενά και με πλήρωναν κιόλας.

    [url=https://postimg.cc/MXSYLRbK][img]https://i.postimg.cc/MXSYLRbK/IMG-20190405-134630.jpg[/img][/url]

    [url=https://postimg.cc/JDwsGN4y][img]https://i.postimg.cc/JDwsGN4y/IMG-20190405-134059.jpg[/img][/url]

    [url=https://postimg.cc/mcS6XwzM][img]https://i.postimg.cc/mcS6XwzM/HXR-Ross200-tm29-Jul2013-0005.jpg[/img][/url]

  151. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    149 Τζη, οκ 🙂

    150 Εδέμ! και άνθη και φρουτόνια ! 🙂

  152. Μαρία said

    146
    Για πολιτικό γάμο, που επιτρέπεται αν τελεστεί στο εξωτερικό, πάνε στην Κύπρο. Αλλά … δες αυτό https://en.wikipedia.org/wiki/Get_(divorce_document)

  153. gbaloglou said

    152 https://www.in.gr/2015/02/18/culture/gett-i-tainia-poy-dixase-to-israil-gia-to-diazygio/

  154. loukretia50 said

    152 – 153. σφήνα βιαστική – τσίμπησα από την ταινία!

    «Gett: The Trial of Viviane Amsalem» είναι ακριβώς το είδος της ταινίας που σε κάνει να θέλεις να ουρλιάξεις για μια απαράδεκτη νοοτροπία σε σύγχρονο κράτος, για το παράλογο σύστημα και… και… και…
    Σα να μην έφταναν οι πολιτισμένοι Καθολικοί, ας μην ξεχνάμε και τους δικούς μας «αλύτρωτους» πριν αρκετά χρόνια και οι άλλοι που λένε 3 φορές «σε χωρίζω» κι αυτό είναι όλο- έξω απ΄την πόρτα κυριολεκτικά, βλέπουμε πως υπάρχουν κι άλλα πολλά που δε φανταζόμασταν – εγώ τουλάχιστον.

    Όλη η ταινία σε μια αίθουσα δικαστηρίου, ζεις την αγωνία της γυναίκας και αγανακτείς με τη στάση του συζύγου.
    Το πιο εξοργιστικό είναι ότι δείχνει τελικά τους ραββίνους να προσπαθούν με κάθε μέσο (στέρηση άδειας οδήγησης νομίζω, μέχρι φυλακή) να πείσουν το σύζυγο να συναινέσει στο διαζύγιο και δεν έχουν τρόπο να τον αναγκάσουν!
    Ο μόνος τρόπος (spoiler alert)
    να δεσμευτεί η γυναίκα να μη συνάψει σχέση με άλλον!!!!

  155. Μαρία said

    153
    Ni vu ni connu.
    Τα έχουν όμως προβλέψει όλα κατα τας γραφάς https://en.wikipedia.org/wiki/Mamzer
    Τύφλα να ‘χει το ισλάμ.

  156. loukretia50 said

    154 συνέχεια (έφυγε – χωρίς ουρά!)
    Δε θα ταίριαζε εδώ να πούμε ότι ήταν το κερασάκι στην τούρτα?

  157. Λ said

    Πάντως στα σικελιάνικα είναι cirasa. Έτσι λέει ο ερωτοκτηπημενος Θοδωρής 🙂

    TURIDDU
    O Lola c’hai di latti la cammisa
    si bianca e russa comu la cirasa,
    quannu t’affacci fai la vucca a risa,
    biatu pì lu primu cu ti vasa!

  158. Georgios Bartzoudis said

    69, Theo said: «η Έδεσσα … Στα μακεδόνικα είναι Βόντεν».

    # Προφανώς θέλεις να πεις στα ΒουλγαροΣκοπιανά. Τα «Μακεδόνικα» τα διδάσκω δωρεάν εδώ και πολύ καιρό. Δεν πήρες χαμπάρι;;; Εντάξει, στο επεσήμανε ο ΛΑΜΠΡΟΣ (σχόλιο 80), αλλά φαίνεται ότι μπερδεύεις (σχόλιο 84) «τα ελληνικά της Νιγρίτας πριν το 1920» με τα καθιαυτού Μακιδονικά ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ της Μακεδονίας από καταβολής κόσμου! Χρειάζεσαι ιδιαίτερα μαθήματα!
    # Όσο για τη Μαρία και τον ΓιώργοςΜ (σχόλια 85,86), φαίνεται ότι προοδεύουν. Κάπου όμως πνίγηκαν, και όχι μόνο αυτοί (σχόλια 89, 90, 92, 95, 97) με τα κεράσια Βοδενών, αν είναι σλαβική η λέξη, αν προέρχεται από το φρυγικό «βέδυ» ή από το Ομηρικό …«βούδιον». Η Μαρία, που λεει ότι γνωρίζει καλά τα νταρνάκικα, δεν βρίσκει σλαβικές λέξεις σε αυτή την «πάτρια» γλώσσα της, που όμως εντάσσεται στα καθιαυτού Μακιδονικά! Κρίμα που δηλώνει φαν του Σαραντάκου!
    Τέλος, δηλώνοντας ότι …καθόλου δεν με πειράζουν τα (εξαίρετα) κεράσια Βοδενών, σας πληροφορώ ότι από τη δεκαετία του ’60 (τουλάχιστον) λέγαμε «Όψιμα Εδέσσης» μια από τις εξαίρετες ποικιλίες κερασιών της υπόψη περιοχής. Η γλώσσα εξελίσσεται. Δεν διαβάζετε …Σαραντάκο;;;

  159. ΣΠ said

    153, 154
    Δεν την ήξερα την ταινία. Το άρθρο στο λινκ και το σχόλιο στο 154 με έκαναν να θέλω να την δω. Την βρήκα online και την κατέβασα. Σας ευχαριστώ που με ενημερώσατε.

  160. Μαρία said

    Το σκουλήκι …

  161. loukretia50 said

    Mιλώντας για μπουμπούκια, θυμήθηκα αυτό :
    Μπορεί να προτιμάτε την (αγαπημένη μου) Nina Simone στο Sinnerman, αλλά προτιμώ αυτή τη διασκευή Downpressor Man https://youtu.be/JF0cCQCiZ-c Sinéad O’Connor

  162. Theo said

    @158:
    «τα καθιαυτού Μακιδονικά ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ της Μακεδονίας από καταβολής κόσμου«.

    Ε, καλά, δεν παίζεσαι!
    Δηλαδή, αυτά που μιλάτε στη Νιγρίτα είναι η γλώσσα των νεάντερνταλ, των πρώτων homo sapiens, του Αδάμ και της Εύας,των Νεφελίμ, και πάει λέγοντας 😆 😆 😥 😥

    Έχεις ξεπεράσει και τον Λιακόπουλο, λέμε 🙂

    @160:
    Το οποίον σκουλήκι…
    Μια μικρή πρόοδο διακρίνω σ’ αυτή την χιλιοστή τόση επανάληψη: «ΒουλγαροΣκοπιανά.»
    Τον ξέχασε τον Τσίπρα ου Νιγριτ’νός.

  163. Κώστας Σ said

    #118 Με καθυστέρηση και χωρίς να είμαι σίγουρος ότι θα το δεις Άγγελε: Τις Κολλινες αξίζει κανείς να τις επισκεφτεί αν και όπως πολλά χωριά της Αρκαδίας έχει αρκετά ερημώσει. Το Δάσος το έχω δει φθινόπωρο ολοκόκκινο μια μέρα που πήγαινα με το αυτοκίνητο. Δεν είχα φωτογραφική μηχανή να το απαθανατίσω. Δυο μέρες μετά που επέστρεψα με τη μηχανή είχαν πέσει όλα αυτά τα φύλλα (προ Σμαρτφον/ίνσταγκραμ εποχές) Επίσης υπάρχει το πανηγύρι του Αγ Χριστόφορου το Μάη που μαζεύονται οι απανταχού Κολλινιάτες. Περίπου 30’ μετά τις Κολλινες είναι και η Φάρμα του Μπάκου (Αστέρας Τρ) που φτιάχνουν τυριά και αλλαντικά που αξίζει να δοκιμάσει κανείς.

  164. Georgios Bartzoudis said

    162, Theo said…

    # Αγαπητέ …αθεόφοβε, θα σε αφήσω στην ίδια τάξη. Αυτά που «μιλάμε στη Νιγρίτα» είναι αυτά που μιλάμε σε όλη τη Μακεδονία (μηδέ της …σκωληκοειδίτιδας των Νταρνακοχωρίων εξαιρουμένης), από «καταβολής κόσμου». Πήγαινε τον κόσμο όπου θέλεις, δεν μπορείς όμως να τον περιορίζεις στην εποχή του homo tsipriensis (για να μην ξεχνάμε και τον ΜΕΙΟΔΟΤΗ Τσίπρα)! Εγώ τον πάω μέχρι Ομήρου (τουλάχιστον). Δεν γνωρίζω μέχρι που τον πάει ο …σύμμετρός σου Λιακόπουλος!
    Σε ότι αφορά την …σκωληκοειδίτιδα της Νταρνάκισσας (σχόλιο 160), τη θυμίζω ότι ο αγαπημένος της σκωληκολόγος Τοτός είχε δίκιο: Η δασκάλα του, έγραφε κάθε πρωϊ στον μαυροπίνακα «τα σκουλήκια έχουν τη δική τους ιστορία»!

  165. π2 said

    92: Ήταν επίσημο όνομα το Κρο(υ)ντσέλοβο; Δεν το βρίσκω στους επίσημους καταλόγους των μετονομασιών, και γκουγκλίζοντας το βρίσκω (σε αφηγήσεις του εμφυλίου) πλάι στην Κερασιά, σαν να είναι διακριτός οικισμός.

  166. Theo said

    @165:

    Ναι, επίσημο. Μόνο που στην πρώτη ελληνοποίηση το χωριό λεγόταν επίσημα Κερασιές, όπως φαίνεται στη «Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαιδεία»:

  167. π2 said

    Έψαχνα για Κερασιά στον Πανδέκτη γι’ αυτό δεν το έβρισκα. Το 1926 η μετονομασία, στην πρώτη φουρνιά: http://pandektis.ekt.gr/pandektis/handle/10442/171563

  168. sarant said

    166 Απέχει τρεισήμισι ώρες, γράφει. 15 χιλιόμετρα είναι η απόσταση από τον σημερινό δρόμο.

  169. Theo said

    @167:
    Είχα ξεχάσει τον «Πανδέκτη» και ψάχνω πιο παραδοσιακά 🙂

    @168:
    13 χλμ., λένε στο λινκ του σχ. 76.

  170. Αγγελος said

    Το είδα, Κώστα Σ (το σχόλιο, όχι το χωριό 🙂 ) κι ευχαριστώ.

  171. loukretia50 said

    Πιο παραδοσιακό με κερασιές δε γίνεται νομίζω!

    Sakura (25 strings koto) https://youtu.be/JDTp_YQizqE
    Γειά σας – καλό Σαβ/κο ή τριήμερο!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: