Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μέσα στη μποτίλια

Posted by sarant στο 18 Ιουνίου, 2019


Καθώς γύριζα χτες το απόγευμα από τη δουλειά έπεσα σε μποτιλιάρισμα και έκανα πάνω από μισάωρο για μια διαδρομή δέκα λεπτών. Κάνουν έργα για το τραμ και σε κάποιο σημείο κοβόταν μισή λωρίδα, και αυτό ήταν η αιτία του κακού.

Μποτιλιάρισμα, λέμε στην καθομιλουμένη. Αν θέλουμε να το πούμε επίσημα, κυκλοφοριακή συμφόρηση. Η εικόνα του μποτιλιαρίσματος, πάντως, είναι πολύ παραστατική: το σώμα της μποτίλιας είναι πλατύ, ο λαιμός της στενός -στην εκροή σημειώνεται συμφόρηση. Πολύ σπάνια θα χρησιμοποιήσουμε τη λέξη με την κυριολεκτική της σημασία, της εμφιάλωσης.

Στα γαλλικά, η μεταφορική σημασία εμφανίζεται ήδη από τα χρόνια του Πρώτου παγκοσμίου πολέμου, αρχικά σε στρατιωτικά συμφραζόμενα και στη συνέχεια για αυτοκίνητα στο Παρίσι με πολλές αναφορές από τη δεκαετία του 1920. Πότε μπήκε στη γλώσσα μας η λέξη; Ιδέα δεν έχω, αλλά υποθέτω μεταπολεμικά. Τη θυμάμαι πάντως από μικρός.

Τη φωτογραφία που συνοδεύει το άρθρο τη βρήκα κάπου στο Διαδίκτυο, γκουγκλίζοντας -δεν θα είχε νόημα να σας βάλω κουίζ από πού είναι, αφού κάθε μεγαλούπολη μπορεί να παρουσιάσει παρόμοιες εικόνες. Για την ιστορία, πάντως, είναι από τη Τζακάρτα της Ινδονησίας. Παρόμοιες εικόνες σε μικρότερη κλίμακα συναντάμε και στις μικρότερες πόλεις, αλλά μποτιλιαρίσματα σημειώνονται και στους αυτοκινητοδρόμους, μακριά από τα αστικά κέντρα, στη μέση του πουθενά -συχνά ύστερα από δυστύχημα ή όταν γίνονται έργα.

Το δικό μας μποτιλιάρισμα είναι μεταφραστικό δάνειο από τα γαλλικά, από το γαλλικό embouteillage. Οι Γάλλοι όμως έχουν και έναν δεύτερο όρο που τον χρησιμοποιούν επίσης, ίσως και συχνότερα αφού είναι συντομότερος, bouchon. Κυριολεκτικά bouchon είναι το πώμα, και tire-bouchon είναι το… τιρμπουσόν (όλα από εμάς τα πήραν!) Πάλι έχουμε την εικόνα του μπουκαλιού.

Στα αγγλικά είναι traffic jam, και βεβαίως η λέξη jam έχει πάμπολλες σημασίες -jam είναι βέβαια η μαρμελάδα, είναι όμως και η δύσκολη κατάσταση, είναι και ρήμα που σημαίνει «πιέζω». Πάντως έχουν και οι Άγγλοι την εικόνα της μποτίλιας, αν σκεφτούμε ότι το σημείο συμφόρησης, είτε στην κυκλοφορία των οχημάτων είτε και γενικότερα, π.χ. σε μια οποιαδήποτε διεργασία, λέγεται bottleneck, κυριολεκτικά ‘λαιμός μπουκαλιού’.

Στα γερμανικά πάλι, το μποτιλιάρισμα είναι Stau, που κυριολεκτικά είναι το φράγμα που γίνεται σε έναν ποταμό -και η τεχνητή λίμνη λέγεται Stausee.

Τα μποτιλιαρισμένα αυτοκίνητα σχηματίζουν ουρές, και τα μποτιλιαρίσματα τα μετράμε σε χιλιόμετρα. Στα δελτία ειδήσεων ή στα ειδικά δελτία κυκλοφορίας ακούω να λένε ότι στο τάδε σημείο έχει 3 ή 5 χιλιόμετρα μποτιλιάρισμα, ή μπορεί κανείς να ακούσει ότι την τάδε μέρα στην ευρύτερη περιοχή του Παρισιού (στην Ιλ ντε Φρανς) υπήρχαν ουρές διακοσίων ή πεντακοσίων χιλιομέτρων -συνολικά, σε όλους τους οδικούς άξονες.

Ένας άλλος τρόπος που έχουν οι Γάλλοι για να περιγράψουν μια κατάσταση πυκνής και παχύρρευστης κυκλοφορίας στον αυτοκινητόδρομο είναι να αναφέρουν την ώρα που χρειάζεται για να διανυθεί μια συγκεκριμένη απόσταση -ακούω, ας πούμε, το καλοκαίρι να λένε ότι «Στον Α7 από την Λυόν ως την Οράνζ θα χρειαστείτε 3 ώρες αντί για 2 που είναι συνήθως».

Το Πάσχα, πηγαίναμε στα Γιάννενα, τη Μεγάλη Παρασκευή, και είχαμε αργήσει να ξεκινήσουμε, οπότε είχε μποτιλιάρισμα στην Εθνική. Κοιτάζοντας το Google Maps είδα ότι με συμβούλευε να βγω πριν τα διόδια της Ελευσίνας και, περνώντας από την παλιά εθνική και διάφορους άλλους στενούς δρόμους να ξαναμπώ αρκετά πιο κάτω. Αυτό και κάναμε, και μάλλον κάναμε καλά -αν όμως ακολουθήσουν τις συμβουλές του Google Maps πολλοί, τι γίνεται; Θα φράξουν φυσικά και οι στενοί εναλλακτικοί δρόμοι. Υποθέτω πως θα υπάρχουν μελέτες για την επίδραση των προγραμμάτων πλοήγησης στην εμφάνιση και στην αποφυγή μποτιλιαρισμάτων, αλλά δεν τις ξέρω.

Είπα πιο πάνω ότι δυο βασικές αιτίες για τα μποτιλιαρίσματα είναι τα έργα στον δρόμο και τα δυστυχήματα, αλλά από τη στιγμή που σε μια δεδομένη οδική αρτηρία υπάρχουν αρκετά αυτοκίνητα αρκεί να επιβραδύνει ένα από αυτά για να προκληθεί αυθόρμητη συμφόρηση, μπορεί και για χιλιόμετρα. Η φυσική που διέπει το μποτιλιάρισμα είναι πολύ ενδιαφέρουσα νομίζω.

Θυμάμαι μια πολύ ωραία γελοιογραφία, ίσως του αξέχαστου Γιάννη Ιωάννου, με αθηναϊκό μποτιλιάρισμα, όπου ένας οδηγός λέει: – Ήθελα να ήξερα πού πάνε όλοι αυτοί οι ηλίθιοι τέτοια ώρα!

Παρόμοια ατάκα υπάρχει και σε σκετς του επίσης αξέχαστου Κολύς (Coluche): «Καλά εμείς, εμείς πάμε στην πεθερά μου. Οι άλλοι οι μαλάκες, πού πάνε τέτοια ώρα;» Τα μεγάλα πνεύματα συναντιώνται.

Μια φορά ένα καλοκαιρινό Σάββατο, θέλαμε να ταξιδέψουμε στη νότια Γαλλία, εφτά ώρες ταξίδι ως την Αβινιόν, αλλά τα παιδιά αργούσαν να σηκωθούν και να ετοιμαστούν. Θα χάσουμε τη μέρα, τα προειδοποιούσα, και καθόμουν σε αναμμένα κάρβουνα ακούγοντας το ραδιόφωνο να λέει για τα τεράστια μπουσόν στον δρόμο. Όταν κάποτε δεήσαμε να φύγουμε, είχαμε αργήσει τόσο που η κυκλοφορία ήταν ομαλότατη. «Και πού είναι αυτό το φοβερό μποτιλιάρισμα που μας έλεγες;» με ρώτησαν. «Τόσο που αργήσατε, το χάσαμε κι αυτό» απάντησα.

Είναι κι αυτός ένας τρόπος για να αποφύγεις το μποτιλιάρισμα.

 

Advertisements

122 Σχόλια to “Μέσα στη μποτίλια”

  1. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    «Λεπτοί λαιμοί μπουκαλιών», λέγαμε εμείς μικρότεροι (βέβαιοι για την γαλλομάθειά μας)…

  2. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Kαλημέρα με bottleneck.

    Νικοκύρη, η συνοδευτική φωτογραφία είναι από τη Τζακάρτα (της Ινδονησίας, αν έχεις υπόψη σου). Για να μη νομίζεις πως έχεις να κάνεις με άσχετους 🙂

  3. Nikosts said

    Καλημέρα! Θυμάμαι και σε κάποιο Αστερίξ, υπάρχει το «αμφοράρισμα», ή κάπως έτσι…

  4. leonicos said

    Γιατί αργήσατε κύριε Κ; Δεν πιάνετε δουλειά στις 8;

    Φοβερός συνωστισμός κ. προϊστάμενε.

    Να φεύγετε νωρίτερα κ. Κ. Εγώ πώς είμαι εδώ;

    Έχετε δίκιο, κύριε προϊστάμενε

    ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ

    Πάλι αργήσατε κ. Κ. Δεν σας είπα να φεύγετε νωρίτερα;

    Αυτό έπραξα! Αλλά συνωστήσθηκα με αυτούς που φεύγουν νωρίτερα.

    Για δοκιμάστε να φεύγετε λίγο αργότερα…..

    ΤΗΝ ΜΕΘΕΠΟΜΕΝΗ

    Πάλι αργήσατε κ. Κ. Δεν σας είπα να φεύγετε αργότερα;

    Αυτό έπραξα! Αλλά συνωστήσθηκα με αυτούς που φεύγουν αργότερα.

    Λίγο καιρο αργότερα, ο προϊσταμενος είχε πάει επαγγελματικό ταξίδι τύπου Γς, .επιστρέφει πρωί πρωί, και βλέπει τον κ Κ στη θέση του.

    Μπα; Μπράβο σας! Πώς τα καταφέρατε ειτέλους;

    Κοιμήθηκα στο σπίτι σας κ. προϊσταμενε

  5. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα ! Έχω ακούσει και την έκφραση «bottle neck». γι αυτόν που, μέσα σε μια ομάδα, καθυστερεί και επηρεάζει το συνολικό αποτέλεσμα.

  6. Θυμάμαι την ταινία του Ζακ Τατί «Μέρα γιορτής» (Jour de fête ) όπως και την ταινία La la land με το μποτιλιάρισμα…

  7. Πάνος με πεζά said

    Επίσης, θυμάμαι καθηγητή Φυσικής (;), δε θυμάμαι σε ποια βαθμίδα εκπαίδευσης, να λέει ότι «η λύση στο μποτιλιάρισμα είναι η αύξηση της ταχύτητας ροής στο σημείο στένωσης». Αν δηλαδή, θεωρητικά, οι οδηγοί έτρεχαν περισσότερο από το κανονικό, περνώντας δίπλα από ένα π.χ. τρακάρισμα, η ροή θα εξυπηρετούνταν (το αντίθετο από ο,τι συμβαίνει δηλαδή, χαζεύουν κιόλας…) Και αυτό, μέχρις ενός σημείου, συμβαίνει και φυσικά μέσω του φαινομένου Venturi…

    Αν έχω πάντως να θυμηθώ ένα ιστορικό μποτιλιάρισμα, ήταν στις Εκλογές του 1985… Γυρίζαμε από Σπάρτη, ο παλιός Ισθμός και η παλιά Εθνική τότε, και ο Έλληνας που ψήφιζε συνεπέστατα ως ετεροδημότης, αλλά ήθελε να είναι και στις 8 το βράδι πίσω στην Αθήνα, να δει και τα αποτελέσματα.
    Οπότε, είχαμε πιάσει στην επιστροφή προς Αθήνα, πριν τον Ισθμό, και τις έξι λωρίδες (συμπεριλαμβανόμενων και αυτών προς Πάτρα, δηλαδή) !!! Όλοι με ορμή, να περάσουμε τη γέφυρα (και νομίζω από μόνοι μας, χωρίς τροχονόμους). Κι αν κάποιος χριστιανός πήγαινε Πάτρα εκείνη την ώρα του απογεύματος, του έκαναν διαδοχικά εσοχή οι υπόλοιποι, και προχώραγε κούτσα-κούτσα ! E, άλλα χρόνια, βεβαίως…

  8. Πέπε said

    Καλημέρα.

    > > Η εικόνα του μποτιλιαρίσματος, πάντως, είναι πολύ παραστατική: το σώμα της μποτίλιας είναι πλατύ, ο λαιμός της στενός -στην εκροή σημειώνεται συμφόρηση.

    Κοίτα να δεις! Δεν είχα σκεφτεί ότι γι’αυτό το λένε έτσι, φανταζόμουν πιο απλοϊκές ερμηνείες του τύπου «είμαστε εγκλωβισμένοι σαν σε μπουκάλι»…

    > > Θυμάμαι μια πολύ ωραία γελοιογραφία, ίσως του αξέχαστου Γιάννη Ιωάννου, με αθηναϊκό μποτιλιάρισμα, όπου ένας οδηγός λέει: – Ήθελα να ήξερα πού πάνε όλοι αυτοί οι ηλίθιοι τέτοια ώρα!

    Και μία, νομίζω ΚΥΡ: τοπίο αποτελούμενο αποκλειστικά από αυτοκίνητα, εκατοντάδες αυτοκίνητα, στριμωγμένα μεταξύ τους σε μια μεγάλη έκταση, και κοιτώντας το καθένα σε κάθε πιθανή κατεύθυνση. Ένας οδηγός λέει σ’ έναν άλλο: Γιατί κλείνεις ρε τη διασταύρωση;

    > > ακούω, ας πούμε, το καλοκαίρι να λένε ότι «Στον Α7 από την Λυόν ως την Οράνζ θα χρειαστείτε 3 ώρες αντί για 2 που είναι συνήθως».

    Στην Αθήνα πάντως, οι φωτεινές επιγραφές «Σύνταγμα τόσα λεπτά, Χίλτον τόσα», δε λένε «…αντί των συνηθισμένων τόσων». Μάλλον δεν υπάρχει συγκεκριμένος χρόνος που να θεωρείται πιο συνηθισμένος από άλλους.

    > > Είναι κι αυτός ένας τρόπος για να αποφύγεις το μποτιλιάρισμα.

    Και η αποβίβαση πεζών από το καράβι: είτε σηκωθείς από τη θέση σου με το που αχνοφαίνεται ο Πειραιάς στον ορίζοντα, είτε κάνα τέταρτο αφότου έχει αρχίσει η αποβίβαση, την ίδια ώρα θα πατήσεις στεριά. Διαφέρει μόνο το πώς θα περάσεις στο ενδιάμεσο διάστημα.

    Γενικά ωραίο άρθρο!

  9. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το στοιχειωμένο μποτιλιάρισμα:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.thetoc.gr/new-life/creatives/article/pou-brisketai-to-stoixeiwmeno-mpotiliarisma-pou-thumizei-tainia-thriler&ved=2ahUKEwj63KO2wPLiAhVSblAKHSQ0DWUQFjARegQIAhAB&usg=AOvVaw3-4cTrPZCO2WnuBeqw_SZ4&cshid=1560842826453

  10. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    5 Ναι, γενικά το βραδύ στάδιο κάθε διεργασίας. Και, όπως λέει φίλος στο ΦΒ, στην πληροφορικη χρησιμοποιειται ευρεως το bottleneck για να υποδειξει ενα αργο εξαρτημα που κανει ολο το συστημα να αργοπορει, πχ «ο επεξεργαστης και η μνημη πανε σφαιρα, αλλα ο σκληρος ειναι το bottleneck του συστηματος.»

    Κι άλλο ένα από το ΦΒ,

    α) Την εποχή που αποφοιτούσα πριν 25 χρόνια και που οι τηλεματικές άρχιζαν να εμφανίζονται υπήρχε ένα ζήτημα: Τι γίνεται όταν ΟΛΟΙ έχουν την πληροφορία «ο δρόμος τάδε είναι μποτιλιαρισμένος, ο δείνα όχι;» Φαντάζομαι είναι ακόμα πεδίο έρευνας, έχω πάψει όμως να ασχολούμαι με την οδική κυκλοφορία από τότε.
    β) Όπως ίσως ξέρετε υπάρχει ολόκληρος μαθηματικός κλάδος, η θεωρία αναμονής, που ασχολείται με τις συμφορήσεις είτε αφορούν δρόμους είτε κυκλώματα υπολογιστών ή τηλεφωνικά δίκτυα είτε παραγωγικές διαδικασίες (θυμάμαι στο πολυτεχνείο να αναλύουμε τη διαδικασία «εκσκαφέας-φορτηγά»)

  11. … αλλά από τη στιγμή που σε μια δεδομένη οδική αρτηρία υπάρχουν αρκετά αυτοκίνητα αρκεί να επιβραδύνει ένα από αυτά για να προκληθεί αυθόρμητη συμφόρηση, μπορεί και για χιλιόμετρα….

    Στους ελληνικούς επαρχιακούς δρόμους,στενούς και με περιορισμένη ορατότητα τις περισσότερες φορές δεν φταίει ο πρώτος που πάει σιγά αλλά ο δεύτερος που δεν προσπερνά όταν πρέπει κάνοντας δύσκολο το προσπέρασμα για τον τρίτο κ.λ.π., κ.λ.π. Γίνεται και με τρακτέρ ή αλωνιστικές μηχανές που αποφεύγουν τους αγροτικούς δρόμους και ακολοθούν τις δημοσιές.

  12. Πάνος με πεζά said

    Οι πινακίδες με τους προβλεπόμενους χρόνους πλέον, έχουν αντικατασταθεί με εφαρμογές GPS, με «πράσινους-κόκκινους-μαύρους» δρόμους στην οθόνη του αυτοκινήτου, και πρόβλεψη χρόνου, ανάλογα με το χρησιμοποιούμενο λογισμικό, βεβαίως…
    Ωστόσο είναι χρήσιμες σε άλλες περιπτώσεις, π.χ. «Προσοχή, ζώο εμπρός» – μόνο που δεν ξέρεις αν μιλάει κυριολεκτικά ή για κάποιον οδηγό… 🙂

  13. Και ένα διάσημο διήγημα του Κορτάσαρ, «Ο νότιος αυτοκινητόδρομος»:
    http://www.gallimard.fr/Catalogue/MERCURE-DE-FRANCE/Le-Petit-Mercure/L-autoroute-du-Sud
    https://lirepourecrire.wordpress.com/2013/03/01/julio-cortazar-autoroute-sud/

  14. Πέπε said

    @7:
    Πριν καμιά δεκαριά χρόνια που είχε χιονίσει την Καθαρά Δευτέρα. Αγιάννα Εύβοιας – Αθήνα 12 ώρες.

    Είχαμε πάει στην Αγιάννα για τα καθαροδευτεριάτικα δρώμενα, αλλά πρωί πρωί της επίμαχης μέρας έπεσε συναγερμός για χιονόπτωση και αποκλεισμό, και όλοι (δηλαδή όλοι οι εκδρομείς του τριήμερου από οπουδήποτε προς οπουδήποτε ανά την Ελλάδα) όπου φύγει φύγει.

    Το φυσικό φαινόμενο είχε λάβει διαστάσεις πραγματικά βιβλικές, μιλάμε είχε ρίξει πάνω από 0,01 μέτρο χιόνι. Και είχε παραλύσει όλο το εθνικό οδικό δίκτυο.

    Φήμες έλεγαν ότι η αιτία της συμφόρησης ήταν ότι γλίστρισε κι έπεσε μία (1) νταλίκα, κάπου. !!!

    Εκ των υστέρων πιστεύω ότι αν είχαμε κάτσει στα δρώμενα και φεύγαμε το βραδάκι, σύμφωνα με το αρχικό πρόγραμμα, θα φτάναμε σπίτι μας κύριοι.

    __________________

    Ξέχασα να σχολιάσω την ωραία λέξη με την οποία περιγράφουμε το πυκνό πλήθος ακινητοποιημένων οχημάτων: «κίνηση»! 🙂

  15. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Το μεγάλο μποτιλιάρισμα», ταινία του 1979, με τον Αλμπέρτο Σόρντι:

  16. ΓΤ said

    @10 Θεωρία Ουρών 🙂

  17. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Θέλουμε να κάνει κατάληψη των δρόμων η λογοτεχνία και να γίνει ο κατακτητής όλων των δημόσιων χώρων, προσφέροντας στους διερχόμενους μια περιοχή χωρίς κυκλοφοριακή κίνηση, δίνοντάς τους για λίγες ώρες τη δυνατότητα να παραδοθούν στη γραπτή λέξη»
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.newsone.gr/paraxena/enantia-sto-botiliarisma-estrosan-to-dromo-me-vivlia-ikones/&ved=2ahUKEwjkgc24w_LiAhWSyKQKHQoHDhEQFjAAegQIAxAB&usg=AOvVaw1KNbl93je16ScIUjfWUHdA&cshid=1560843786396

  18. ΓΤ said

    @11, 12
    Να μην ξεχάσουμε τους κενόφρονες οι οποίοι, όταν ανάβει πράσινο, εξακολουθούν να είναι βυθισμένοι στο φεϊσμπούκι…

  19. Παναγιώτης Κ. said

    Παλιότερα ως λύση, για να μην έχουμε κυκλοφοριακές συμφορήσεις προτεινόταν, οι φαρδύτεροι δρόμοι. Όμως, όταν έχεις φαρδύτερους δρόμους τότε κινείσαι με μεγαλύτερες ταχύτητες οπότε είναι πολύ πιθανό, πριν προλάβεις να φτάσεις στον προορισμό σου να βρεθείς…στον λαιμό του μπουκαλιού.
    Άλλη λοιπόν λύση χρειάζεται. Ποιά;
    Προτείνουν να γίνεται ό,τι με τα ενοικιαζόμενα πατίνια. Θα παίρνεις ένα αυτοκίνητο, θα πηγαίνεις στον προορισμό σου και θα το αφήνεις εκεί.
    Αναρωτιέμαι: Αναλογιστήκαμε ποτέ αν το ιδιόκτητο αυτοκίνητο είναι η συμφέρουσα λύση για τις μετακινήσεις μας; Μάλλον μας παρασύρει η ιδέα του…στάτους και
    Έχω φίλο χωρίς ΙΧ που έχει πάει σε πολύ περισσότερα μέρη από μένα που έχω αυτοκίνητο.
    Το αυτοκίνητο και το εξοχικό είναι δυο πράγματα που πρέπει κανείς να τα σκεφτεί καλά πριν αφεθεί στο κυρίαρχο ρεύμα.

  20. atheofobos said

  21. loukretia50 said

    Kαλημέρα! – λέμε τώρα… εδώ μέσα έβγαλα τη νύχτα!
    Γάλλοι φίλοι έλεγαν το μποτιλιάρισμα «embout» τονίζοντας το -ου. Δεν ξέρω αν συνηθίζεται .

  22. Πάνος με πεζά said

    Aφ ης στιγμής, ακόμα κι αν δε έχεις φυσικό εμπόδιο (στένωση δρόμου κλπ.), υπάρχουν τα, τόσα πολλά πλέον διόδια, όπου ακόμα και με τα αυτόματα συστήματα χρειάζεται επιβράδυνση 90%, ή και υποχρεωτική στάση, το φαινόμενο του μποτιλιαρίσματος, στον αυξημένο φόρτο, πάντα θα υπάρχει (γι αυτό το λόγο και τα οδοστρώματα στις περιοχές των διοδίων, όπως λέγαμε προχτές, γίνονται πάνω σε υποβάσεις σκυροδέματος, που τα προστατεύει από το γνωστό «ρυτίδιασμα» λόγω των επιβραδύνσεων…).
    Και, σύμφωνα με κάποιες οδηγικές θεωρίες, η επιβράδυνση ή ακόμα και η χάραξη στροφών σε έναν αυτοκινητόδρομο, είναι υπέρ της ασφάλειας, έναντι των αχανών ευθειών που «αποκοιμίζουν»…

  23. Πέπε said

    @19
    > > Προτείνουν να γίνεται ό,τι με τα ενοικιαζόμενα πατίνια. Θα παίρνεις ένα αυτοκίνητο, θα πηγαίνεις στον προορισμό σου και θα το αφήνεις εκεί.

    Αυτό περίπου δε γινόταν με τα ταξί; Σήμερα βέβαια βλέπεις άπειρα άδεια ταξί που περιμένουν και αρκετά που κινούνται, αλλά παλιότερα που ο κόσμος έπαιρνε πιο εύκολα ταξί, εκεί που το άφηνες, εκεί κοντά το έπαιρνε ο επόμενος. Αλλά κυκλοφοριάκό πάλι υπήρχε.

  24. Πάνος με πεζά said

    Αλήθεια, ξέρει κανείς ποια είναι η πιο μακριά ευθεία σε αυτοκινητόδρομο, πανευρωπαϊκά; Νομίζω ότι στα δικά μας δίκτυα είναι η ευθεία της Θήβας; Ή της Κατερίνης; δεν ξέρω… Και δεν ξέρω αν υπαρχει και σχετικός κανονισμός, για τη χάραξη.

  25. Καλημέρα.
    Μεγάλο μποτιλιάρισμα εκλογών: Μάλλον το 92, έχουμε έρθει από Πύργο να ψηφίσουμε Δραπετσώνα και επιστρέφουμε. Κόντρα στο ρεύμα των πολλών που περιγράφει στο 7 ο Πμπ. Από την Ελευσίνα μας ρίχνουν στην παλιά και πάμε μέχρι Κόρινθο που ενωνόμαστε με αυτούς που έρχονται από Τρίπολη- Καλαμάτα. Και τρώμε καμιά ώρα γιατί δεν μπορούμε να φτάσουμε μέχρι τη στροφή για Πάτρα. Τελικά, κάνουμε αναστροφή και πάμε από Λαμπεία σε 7 ώρες συνολικά.

    Άλλο: Από Βρυξέλλες προς Λουξεμβούργο. Κάποια στιγμή αρχίζει να πηγαίνει ο δρόμος αργά (πριν την ένωση μ’ αυτόν από Λιέγη) μέχρι που σταματάμε τελείως. Περιμένουμε κάνα δίωρο κι αρχίζει πάλι η πορεία κανονικά (αργά, με 60 σταθερά) χωρίς να καταλάβουμε τι είχε συμβεί.

    Στο Μόναχο, κάθε πρωί θυμάμαι στο ραδιόφωνο να λέει για στάου 15 – 20 χιλιόμετρα!

  26. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    24 Ωραία ερώτηση. Έχω ακούσει για τις ευθείες της Ιταλίας αλλά δεν ξέρω στοιχεία. Στη Γαλλία υπάρχει μια νομαρχιακή οδός, που ακολουθεί τα αχνάρια ρωμαϊκής οδού, που είναι ευθεία επί πολλά πολλά χλμ. Πόση είναι η ευθεία της Θήβας;

    19 Αυτό είναι το μέλλον πιστεύω. Και με αυτόνομα οχήματα.

  27. Παναγιώτης Κ. said

    @23. Ένα μέρος της μη ΙΧ λύσης περιλαμβάνει και την χρήση ταξί.

  28. Πάνος με πεζά said

    Της Θήβας, από Google, 15.9 χλμ περίπου, πες 16.

  29. Alexis said

    #19: Αναρωτιέμαι: Αναλογιστήκαμε ποτέ αν το ιδιόκτητο αυτοκίνητο είναι η συμφέρουσα λύση για τις μετακινήσεις μας; Μάλλον μας παρασύρει η ιδέα του…στάτους και
    Έχω φίλο χωρίς ΙΧ που έχει πάει σε πολύ περισσότερα μέρη από μένα που έχω αυτοκίνητο.

    Εξαρτάται για ποιες μετακινήσεις μιλάμε. Για μέσα στην πόλη ασυζητητί ΜΜΜ πλην ειδικών περιπτώσεων. Ειδικές περιπτώσεις θεωρώ τις μεταφορές αντικειμένων και εμπορευμάτων ικανού βάρους, όπου το ΙΧ είναι αναντικατάστατο.
    Για ταξίδια εκτός πόλης δεν υπάρχει συζήτηση: Η αίσθηση ανεξαρτησίας και ελευθερίας που σου δίνει το ΙΧ δεν συγκρίνεται με ο,τιδήποτε άλλο.

  30. sarant said

    28 To ίδιο επιβεβαιώνει φίλος από ΦΒ

    Φυσικά, σε Αμερική, Αυστραλία και άλλα απλόχωρα μέρη υπάρχουν ευθείες με πάνω από 100 χλμ -και το ρεκόρ, λέει εδώ, το έχει η Σαουδαραβία με 1100

    http://www.topito.com/top-routes-ligne-droite-longues-monde

  31. Πάνος με πεζά said

    @ 29 : Εξαρτάται πάντα από τα μεγέθη… Στις ΗΠΑ, όπου υπάρχει η απόλυτη εξάρτηση από το αυτοκίνητο, και μια «κοντινή» δουλειά μπορεί να απέχει και 50 χιλιόμετρα (και θεωρείται και εντός «πόλης»), δε νομίζω ότι τίθεται θέμα ΜΜΜ. Μην ξεχνάμε ότι το μποτιλιάρισμα έχει ανελαστική συνιστώσα ίσως και άνω του 50% την καθημερινή κίνηση των εργαζόμενων προς τη δουλειά τους… (Το υπόλοιπο, μάλλον σχολικά και διανομές).
    Έχουμε κι εδώ πια τέτοιες δουλειές. Π.χ. υπάρχουν πάμπολλοι εργαζόμενοι στη ΒΙΠΕ Οινοφύτων, αλλά και το πιο τρελό που έχω ακούσει, φίλος μου από Κάντζα, καθηγητής Αγγλικών στο…Άργος ! Πηγαίνει με Προαστιακό και με ένα όχημα που παραμένει εντός Πελοποννήσου για το πηγαινέλα από Κόρινθο (ευτυχώς 4 μέρες τη βδομάδα…). Να κι άλλο ωραίο ερώτημα, η πιο μακρινή απόσταση που έχετε ακούσει ως «σπίτι-δουλειά» !

  32. Σηλισάβ said

    #29 και #19. Οι «υποδομές» είναι το πρόβλημα. Όταν ως χώρα επενδύουμε στο αυτοκίνητο και όχι πχ στο τραίνο, το ΙΧ ειναι μονόδρομος, ακόμα και μεσα στις πόλεις.
    Δισεκατομύρια δώσαμε για να αυτοκινητοδρόμους, με το παγκόσμιο παράδοξο το τραίνο να σε πηγαίνει πολύ πιο αργά από το λεωφορείο. Δεν πεζοδρομήσαμε αρκετά τις πόλεις, δεν φτιάξαμε ποδηλατοδρόμους, παρά τις διακυρήξεις των πολιτικών μας. Εδώ τη Διον. Αρεοπαγίτου πόσα χρόνια συζητούσαμε να την πεζοδρομήσουμε; αν το κράτος θελήσει, ο λαός ακολουθεί.
    Και ας μη ξεχνάμε ότι η χρήση ΙΧ απαιτεί την εξάρτηση της χώρας από εισαγωγές πετρελαίου, με ότι συνεπάγεται αυτό.

  33. μήτσκος said

    » -αν όμως ακολουθήσουν τις συμβουλές του Google Maps πολλοί, τι γίνεται;»

    Η πληροφορία βέβαια είναι αμφίδρομη: Το google maps «βλέπει» τι γίνεται, πχ πόσο γρήγορα κινούνται οι χρήστες τους οποίους έχει στείλει στην εναλλακτική διαδρομή. Όταν αρχίζει να πήζει και εκεί, το πρόγραμμα θα αρχίσει να προτείνει κάτι άλλο.

    Αυτό που σίγουρα υπάρχει είναι η δυσφορία των κατοίκων στους μικρότερους δρόμους, που ξαφνικά βλέπουν στις ώρες αιχμής την κυκλοφορία στις γειτονιές τους να πολλαπλασιάζεται.

  34. Πάνος με πεζά said

    @ 30 : Α, πολύ ωραία σύνοψη ! Και μετά ήρθε το cruise control !

  35. Alexis said

    #31 τέλος: Πρέβεζα-Γιάννενα (100 χλμ.) ξέρω κάποιους που το έκαναν σε καθημερινή βάση.
    Η πιο «ακραία» όμως περίπτωση που έχω ζήσει, όχι λόγω απόστασης αλλά λόγω δυσκολίας, ήταν Άγιος Νικήτας Λευκάδας-Κάλαμος (77 χλμ.)
    Αγ. Νικήτας-Βόνιτσα με μηχανάκι, Βόνιτσα-Μύτικας με Ι.Χ. (το δικό μου) και Μύτικας -Κάλαμος με καΐκι (περίπου 20 λεπτά)

  36. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    Η παλαιότερη χρήση που βρήκα σε εφημερίδα της λέξης «μποτιλιάρισμα» με την σημασία της κυκλοφοριακής συμφόρησης είναι του 1950:
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=64&pageid=11095&id=-1&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ASUASYASXAScASRASTASRASJASZASRASbASUASJ&CropPDF=0

    Υπάρχουν παλαιότερες αλλά με την σημασία της εμφιάλωσης.

  37. Τουλάχιστον σταμάτησαν εκείνες οι ουρές χιλιομέτρων μπροστά στα διόδια Κορίνθου και Σχηματαρίου τα Κυριακάτικα βραδινά των καλοκαιρινών μηνών και εορτών, πριν από χρόνια.

  38. Pedis said

  39. Ο τίτλος «Μέσα στη μποτίλια» παραπέμπει, συνειρμικά, και στη παλιά φράση για «ζωηρή» γυναίκα: «και στη μποτίλια να την βάλεις με τον φελλό θα το κάνει»…

  40. Γς said

    Είναι κι εκείνο το Μπότλνέκ της Πληθυσμιακής Γενετικής με το πλούσιο θεωρητικό υπόβαθρο.

    Αντε να μην αρχίσω να απαριθμώ τις εντυπωσιακές εφαρμογές του στην επίλυση και διερεύνηση σημαντικών προβλημάτων1

    https://en.wikipedia.org/wiki/Population_bottleneck

    https://www.sciencedirect.com/topics/biochemistry-genetics-and-molecular-biology/bottleneck-population

  41. Σηλισάβ said

    37. Φυσικά και δεν σταμάτησαν οι ουρές στα διόδια. Απλά τα κανάλια δεν ασχολούνται πλέον για να μη θιχτουν οι εργολάβοι ιδιοκτήτες τους (και τον δρόμων). Παλιά, δινόταν η εντολή να ανοίξουν τα διόδια για να αποσυμφορηστεί η κίνηση, κάτι που δεν γίνεται τώρα. Σας θυμίζω ότι με τη φωτιά στη Κινέτα γέμισε η Εθνική και δεν ανοίγαν τα διόδια για αρκετή ώρα, με μεγάλη πιθανότητα να καεί κόσμος ζωντανός

  42. sarant said

    39 Εγώ ξέρω το «η γυναίκα έβαλε τον διάολο στο μπουκάλι»

    36 Πιο παλιά είναι η μεταφορική στρατιωτική χρήση. Φίλος στο ΦΒ βρήκε δημοσίευμα του 1918 για το μποτιλιάρισμα του γερμανικού στόλου στο Κίελο.

  43. # 31

    Αθήνα- Ιπανέμα, όταν έγραφα το αντίστοιχο διήγημα,…εννοείται με το πιο παλιό και πιο γρήγορο μεταφορικό μέσο, την σκέψη !

  44. Πέπε said

    @31
    > > Να κι άλλο ωραίο ερώτημα, η πιο μακρινή απόσταση που έχετε ακούσει ως «σπίτι-δουλειά» !

    Αστροναύτες πιάνονται;

    Ιπτάμενοι καθηγητές έστω;

  45. 31 Έκανα Μόναχο – Μανχάιμ για ένα χρόνο τρεις φορές τη βδομάδα και Μόναχο – Στουτγάρδη τις υπόλοιπες δύο. Καλή απόσταση είναι; (Τον επόμενο χρόνο μόνο Μόναχο- Στουτγάρδη)!

  46. ΕΦΗ - ΕΦΗ said


    Ρετρό μποτιλιαρίσματα
    https://www.viewz.gr/retro-mpotiliarismata/

  47. William T. Riker said

    @ 42β Η χρήση αυτή καταγράφεται και στο λεξικό του Δημητράκου, που είναι βέβαια αρκετά μεταγενέστερο

  48. loukretia50 said

    Να σας δροσίσω λίγο?

    Αυτοί που θέλουν τη γυναίκα στη μποτίλια
    Μάλλον θα έφαγαν απίστευτα σκαμπίλια
    Εκτός και αν τη βλέπουνε σα τζίνι
    (θυμόσαστε το Τζίνι και τη Τζίνη?)
    και περιμένουν μια ευχή να τους εγκρίνει

    Άλλοι μας λένε είναι ο διάολος στο μπουκάλι
    (Σοβαρά? Τον έπιασαν απ΄την ουρά?)
    Οπότε αν κάποιος τη γυναίκα μέσα βάλει
    -για να την έχει δούλα και κυρά(!) –
    και ασφαλίσει τη μποτίλια με το πώμα
    Ας μη νομίζει πως εκεί θα είναι ακόμα.
    ΛΟΥ
    Μα δε νομίζω πως θα είναι για καλό της
    Αφού εκεί θα βρει το διάολό της

    Και μερικά στο πνεύμα των γενναίων οδηγών
    Ακατάλληλα για καταθλιπτικούς!

    Street Spirit (Fade Out) https://youtu.be/0DCWdYVyytY Radiohead

    Drive https://youtu.be/nK8HWMrAEUg R.E.M.

    Cadillac In The Swamp https://youtu.be/G-NLmHsExRs SmokeHouse

    Loneliest Road That I Know https://youtu.be/MqBfAvScyds Guy Davis

    Walking On Cars – Speeding Cars https://youtu.be/w5h4yJ-BpL4 Walking On Cars

    (βεβαιώνω πως φρόντισα να βγουν μόνο λινκ!)

  49. Ποδηλάτης said

    «Η αίσθηση ανεξαρτησίας και ελευθερίας που σου δίνει το ΙΧ δεν συγκρίνεται με ο,τιδήποτε άλλο.»
    Έτσι απροειδοποίητα, πνίγηκα…

    Να μην ξεχάσω να σας θυμίσω το Γουίκεντ του Γκοντάρ, και να συμφωνήσω με τον Pedis στο 38.

  50. nikiplos said

    Το μποτιλιάρισμα το προκαλούν οι άνθρωποι, όχι τα οχήματα… Στα μετρό του Λονδίνου – παλαιότερα τουλάχιστον – περίμεναν υπομονετικά στην ουρά στα δεξιά της σκάλας. Έτσι εκείνοι που είχαν λόγο και βιάζονταν εξυπηρετούνταν, ενώ δεν υπήρχε καθυστέρηση στα σημεία ανάσχεσης. Αντιθετα σε λιγότερο οργανωμένες περιοχές, όπως η Ελλάδα, πάνε όλοι μπουλούκι, χυμαδιό, με αποτέλεσμα τη μεγαλύτερη καθυστέρηση…

    Θυμάμαι έντονα τα λεωφορεία της Μ. Ανατολής που έβαζαν τα κεφάλια κάτω οι μαντήλες και οι άντρες και σπρώχνονταν σαν γίδια, ενώ εμείς στην Αθήνα τηρούσαμε τις ουρές.

    Σε επαρχιακούς δρόμους που υπάρχουν δύο λωρίδες αλλά πιο κάτω η μία εξαφανίζεται, συνήθως περιμένει κανείς υπομονετικά στην μία ελεύθερη και έτσι δεν υπάρχει ανάσχεση. Την περίοδο των αργιών, που κυκλοφορούμε τα αθηναϊκά γίδια, βλέπεις συχνά δυό και τρεις λωρίδες με αποτέλεσμα μεγάλη ανάσχεση, έως και διακοπή της κυκλοφορίας, και φυσικά δυσανασχέτηση των οδηγών…

    Επομένως ως λύση εμένα μου φαίνεται ότι δεν είναι ούτε το πόσοι κυκλοφορούν, ούτε αν τα αυτοκίνητα είναι δικά τους ή όχι. Η λύση είναι οι αποφάσεις να λαμβάνονται από λιγότερους παίχτες, ώστε να μην αυξάνεται η εντροπία του συστήματος. Η λύση πιστεύω είναι οχήματα χωρίς οδηγούς, που θα μπορούν να συνασπίζονται να συνεννοούνται με λογισμικά που είναι ήδη σε χρήση σε άλλες υπηρεσίες πχ packets routing…

  51. Γιάννης Κουβάτσος said

    «λιγότερο οργανωμένες περιοχές, όπως η Ελλάδα, πάνε όλοι μπουλούκι, χυμαδιό»
    Δεν περάσαμε Διαφωτισμό, βρε Νίκιπλε, φταίει και η ρημάδα η τουρκοκρατία…Με τόσο αρνητικά εθνικά βιώματα εύκολο το ‘χεις να ξέρουμε πού να σταθούμε στις κυλιόμενες σκάλες και πώς να μπαίνουμε στα βαγόνια του μετρό; 😜

  52. loukretia50 said

    49. Θαυμάσιο το ποδήλατο, καλύτερη η μηχανή, αλλά σαν το πέταγμα δεν έχει! ‘ Εστω με τη σκέψη!

    Εντάξει, δεν είπαμε κι έτσι!
    Κeep going! https://youtu.be/4z88U915uq8?t=36 Thelma and Louise

  53. Πάνος με πεζά said

    Όσο και να φτιάξεις φαρδείς δρόμους, το μποτιλιάρισμα ξεκινάει από τα συνήθως ανεπαρκή τερματικά σημεία. Π.χ. μια Συγγρού των τεσσάρων λωρίδων, σε πάει στην πλατεία Νερού για να δεις τον Iggy Pop. Αλλά εκεί, θα βγεις με ένα δεξί φανάρι σε μια λωρίδα… Το ίδιο η είσοδος μιας πόλης που δεν έχει περιμετρικό δρόμο, η μια ανεπαρκής διακλάδωση, π.χ. ο κόμβος Αμφιλοχίας (τί θυμήθηκα τώρα…), προς Άρτα ή Βόνιτσα…Ή ένα λιμάνι φέρι μποτ…

  54. Πάνος με πεζά said

    Ο πατέρας μου έλεγε την έκφραση «Εκεί, στενεύει σα σωβρακο !»

  55. Πάνος με πεζά said

    ‘Ασχετο : σήμερα, μέρα που βρήκανε, ξεκίνησε η στήριξη του στεγάστρου του γηπέδου της ΑΕΚ στους πυλώνες του (το «μοντάρισμα»)…

    Τρέμω μήπως χτυπήσει κανένας κεραυνός τους γερανούς, και κλάψουνε μανούλες…

  56. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Το blues του Στέλιου

    RIP

  57. ΓιώργοςΜ said

    Θυμάμαι μια διαφήμιση (αφίσα) των γερμανικών σιδηροδρόμων, με ένα τραίνο φορτωμένο αυτοκίνητα, και υπέρτιτλο «Υπάρχει ουρά 80 χιλιομέτρων στην εθνική οδό».
    Απ’ ότι μου λέγανε οι ντόπιοι, στη Γερμανία ήταν πολύ συνηθισμένο φαινόμενο τα Σ/Κ οι ουρές 3-4 ωρών.

  58. Πάντως, στα μέρη με καλή συγκοινωνία, το αυτοκίνητο όντως δεν χρειάζεται. Στο Μόναχο. που λέγαμε, έβαζα βενζίνα το Σεπτέμβρη, τέλη Νοέμβρη – αρχές Δεκέμβρη, και ξανά τέλη Μάρτη. Ε, από κει και πέρα, άρχιζαν οι εκδρομές οπότε μπορεί να χρειαζόταν γέμισμα και δυο φορές τη μέρα 🙂

  59. Divolos said

    24-26-28: Το τσέκαρα κι εγώ στο google earth και όντως η ευθεία της Θήβας πρέπει να είναι η μεγαλύτερη με μήκος ~15.850μ. Δεύτερη βλέπω μια ευθεία στην Εγνατία οδό μετά την Κομοτηνή με ~10.350μ. Τρίτη μια ευθεία στην Θεσσαλονίκης-Κιλκίς μετά την Νέα Σάντα με ~8.870μ, Τέταρτη η ευθεία της Κατερίνης με ~7.730μ και πέμπτη αν και πασίγνωστη η ευθεία της Λαμίας με ~6.830μ, αν δεν μου ξέφυγε καμία άλλη.

    14 Πέπε: Τι μου θύμισες τώρα. Πρέπει να ήταν η καθαρά Δευτέρα του 2011. Είχαμε πάει στην Σκύρο για να δούμε τους «κουδουνάτους». Έπεσε κι εκεί το σχετικό σύρμα για επικείμενη επιδείνωση του καιρού αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να φύγουμε αν δεν βλέπαμε το δρώμενο. Τελικά επιστρέψαμε με ένα φέρυ μποτ για Κύμη και εν μέσω τρομερής φουρτούνας γύρω στις 6. Αργότερα μάθαμε ότι ήταν το τελευταίο. Λόγω καιρού απαγορεύτηκε ο απόπλους όλων των επόμενων δρομολογίων. Από Κύμη μέχρι Μαλακάσα είχαμε τρομερή βροχή και από Μαλακάσα και μετά χιονοθύελλα. Λόγω ημέρας η κίνηση ήταν πολύ μεγάλη και στο ρεύμα προς Θεσσαλονίκη που πηγαίναμε εμείς, αλλά ειδικά στο αντίθετο προς Αθήνα όπου γινόταν το έλα να δεις. Το αντίθετο ρεύμα σύντομα ακινητοποιήθηκε εντελώς. Όμως στο ρεύμα προς Θεσσαλονίκη οι λιγότερο τολμηροί σταματήσαν δεξιά, αλλά όσοι κινούμασταν αριστερά (μάλλον βορειοελλαδίτες όλοι) πατούσαμε ο ένας στις ροδιές του άλλου στο πατημένο και σιγά σιγά κινούμασταν, χωρίς αλυσίδες αλλά με πολύ προσοχή φυσικά. Ενώ μια χαρά κουτσοπηγαίναμε εγώ ως οδηγός εκτός όλων των άλλων σημαντικών δυσκολιών είχα και το πρόβλημα της μουρμούρας από τέσσερις γυναίκες (γυναίκα, αδερφή, κουνιάδα και μια φίλη) που αποτελούσαν και την παρέα εκείνης της εκδρομής. «Σταμάτα δεν βλέπεις τους άλλους που σταμάτησαν, βάλε αλυσίδες τώρα αμέσως, εμείς θα ανοίξουμε την πόρτα και θα κατέβουμε» κι άλλα τέτοια. Μετά από κανένα μισάωρο κι ενώ είχαμε φθάσει σχεδόν στα 500 μέτρα από την ανισόπεδη του Μαρτίνου και την κατηφόρα που ακολουθεί, ότι και να έλεγα δεν περνούσε πιά. Οι γυναίκες ήταν αποφασισμένες να ανοίξουν την πόρτα και να πηδήξουν αν δεν σταματούσα αμέσως. Αναγκάστηκα κι έκανα δεξιά γλιστρώντας πέρα δώθε αφού βγήκα από τις ροδιές. Έβαλα αλυσίδες μέσα στην παγωνιά, χωρίς γάντια κι ενώ φυσούσε ένας δαιμονισμένος παγωμένος βοριάς. Ξεπάγιασα και τα χέρια μου κοκκάλωσαν ενώ αυτές απολάμβαναν την ζεστασιά του καλοριφέρ. Σε πέντε λεπτά είχαμε φτάσει στην κατηφόρα όπου δεν χρειάζονταν αλυσίδες. Σε δέκα λεπτά έκανα δεξιά και τις έβγαλα. Δεν ξαναπήγα εκδρομή μόνος με γυναικοπαρέα…
    ΥΓ. Την άλλη μέρα στις ειδήσεις κάναν λόγω για εγκλωβισμένους στο αντίθετο ρεύμα 10 και 11 ώρες μέσα στα χιόνια.

  60. Avonidas said

    Καλησπέρα.

    Υποθέτω πως θα υπάρχουν μελέτες για την επίδραση των προγραμμάτων πλοήγησης στην εμφάνιση και στην αποφυγή μποτιλιαρισμάτων, αλλά δεν τις ξέρω.

    Κι εμείς γιατί είμαστε εδώ; 🙂

    (tl;dr Κάποιος πρέπει να πάρει το δίπλωμα της Blanche)

  61. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    52 Λου >>αλλά σαν το πέταγμα δεν έχει!
    μποτιλιάρισμα και στον αέρα μπορεί 🙂
    http://www.kathimerini.gr/286857/article/epikairothta/ellada/mpotiliarisma-ston-aera-synagermos-sta-spata

    56
    http://www.steliosvamvakaris.gr/home

  62. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    46-48 Ωραία!

  63. Ιωάννα said

    Αν και γυναίκα, αναγκάζομαι να κάνω ένα τολμηρό μάθημα Ελληνικής Γλώσσης στον κ. Σαραντάκο, διότι η σημερινή του ανάρτησις είναι επιεικώς απαράδεκτη… Εκτός αν αγνοεί τα στοιχειώδη, ή αν έχει καλύψει το θέμα σε παλαιότερη ανάρτησή του και δεν μπορώ να τη βρώ, οπότε ζητάω προκαταβολικά συγγνώμη…

    1) Το «μποτιλιάρισμα» είναι ΑΝΤΙΔΑΝΕΙΟ, πράγμα που μόλις ψελλίζει ο Μπαμπινιώτης και αποσιωπούν παντελώς ο ανθέλλην Χαραλαμπάκης και ο φιλαράκος του ο κ. Σαραντάκος. Αντιθέτως, το γράφει σαφώς ο Γιάννης Κουλακής στο θαυμάσιο (αν και γεμάτο λάθη) «Μεγάλο Ετυμολογικό Λεξικό της Νεοελληνικής Γλώσσας» («Μαλλιάρης – Παιδεία» 1993)

    2) Ας δούμε τί γράφει στο «Ετυμολογικό» του ο φοβισμένος Μπαμπινιώτης, στα λήμματα «μποτίλια» + «βυτίο». Σημειωτέον ότι στο κανονικό του Λεξικό ΑΠΟΣΙΩΠΑ εντελώς ότι μπορεί να είναι αντιδάνειο η μποτίλια εκ του βυτίον

    3) Ας δούμε τώρα τί γράφει στο λήμμα «buttis» (είναι η λατινική λέξις που έδωσε την μποτίλια στα ιταλικά και στα γαλλικά) το κορυφαίο Λατινικό Λεξικό των Ernout + Meillet (Paris, 2001), που τόσο υπολήπτεται ο κ. Σαραντάκος αλλά σπανίως το ξεφυλλίζει, διότι δεν τον συμφέρει…

    Όπερ έδει δείξαι: Η μποτίλια (άρα και το μποτιλιάρισμα) είναι κλασικό αντιδάνειο από την Ελληνική και όλοι – νομίζω ότι – θα συμφωνήσουμε πως συνιστά ασυγχώρητο ΑΤΟΠΗΜΑ του κ. Σαραντάκου να το αποσιωπά στην παρούσα ανάρτηση

    4) Το ακόμα πιό φοβερό είναι άλλο και γι’ αυτό έγραψα στην αρχή του σχολίου ότι δυσκολεύομαι να το πώ, καθότι τυγχάνω γυναίκα: Το «buttis», το βυτίον και η βυτίνη – πυτίνη που όλα σημαίνουν «λάγυνος», μεγάλο φλασκί, βαρέλι κλπ. προέρχονται από το γυναικείο αιδοίο που στα αρχαία ελληνικά λεγόταν «βύττος» και ετυμολογικά προέρχεται από τον… βυθό (βύσσω, βυσσοδομώ κλπ)…

    ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΟΨΙΣΟΥΜΕ: Το μποτιλιάρισμα ετυμολογικά προέρχεται από την αρχαιοελληνική λέξη για το γυναικείον αιδοίον (βύττος), άρα κυριολεκτούν οι ταξιτζήδες που λένε… «Μή πάμε από κεί, φίλε, γιατί η κυκλοφορία αυτή την ώρα είναι μ@υνί»!..

  64. aerosol said

    Όταν η κίνηση είναι έντονη, τα οχήματα κινούνται με κυματοειδή τρόπο (πράγμα σαφέστερο όταν βλέπεις σχετικά πλάνα σε γρήγορη κίνηση). Το γαινόμενο προκαλείται από το σταμάτα-ξεκίνα και την καθυστερημένη αντίδραση του κάθε οδηγού που περιμένει να υπάρξει κενό μπροστά του πριν ξεκινήσει. Όσοι μελετούν τα φαινόμενα κίνησης νομίζω έχουν αποφανθεί πως η όσο πιο σταθερή, έστω και αργή, κίνηση ελαχιστοποιεί το μποτιλιάισμα.
    Έχω ζήσει ένα από τα πιο περίεργα οδικά φαινόμενα των τελευταίων δεκαετιών στην Αθήνα. Δεν θυμάμαι με ακρίβεια το έτος, ήταν κάπου στο 2000. Η διαδρομή επί της Κηφισίας από τους Αμπελόκηπους (Πανόρμου) μέχρι το Μαρούσι (παλιά ΗΒΗ) κράτησε σχεδόν 2,5 ώρες! Καθημερινή, κατά τις 10 το πρωί, χωρίς βροχή, χωρίς δυστύχημα ή κάτι άλλο να κλείνει τον δρόμο. Μιλάμε για μια διαδρομή που έπαιρνε περίπου 7′ χωρίς κίνηση, 15′ – 20′ με την συνήθη κίνηση, και κάπου μισάωρο όταν είχε πολλή κίνηση. Έτυχε ο αριθμός των οχημάτων μια δεδομένη στιγμή να ξεπεράσει κάθε προηγούμενο ή αναμενόμενο. Το γεγονός αναφέρθηκε στις ειδήσεις και οι ειδικοί επί της κυκλοφορίας στην ουσία δεν είχαν καμία εξήγηση πέραν της σύμπτωσης.

  65. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    12 Πέπε «Προσοχή, ζώο εμπρός»

    https://www.lifo.gr/now/world/22543

    Πόσο χρόνο από τη ζωή μας χάνουμε στα μποτιλιαρίσματα http://www.gazzetta.gr/in-motion/reportaz/article/1358567/poso-hrono-apo-ti-zoi-mas-hanoyme-sta-mpotiliarismata

  66. ΕΦΗ - ΕΦΗ said


    Πρέπει να αναφέρεται σ΄αυτό
    https://www.tanea.gr/1997/11/05/world/parembainei-o-zospen/

    Το μακρύτερο μποτιλιάρισμα λέει ήταν στις 16-2-1980 από τη Λιόν προς Παρίσι, 176 χλμ
    Ενώ από πλευράς οχημάτων, το πιο μακρύ,18 εκατομ. αυτοκίνητα, ήταν στα σύνορα Ανατολικής-Δυτικής Γερμανία 12.4.90
    Από μια σελίδα που περιέχει «τα μακρύτερα» :
    http://kids.guinnessworldrecords.com/Images/086_087_B4_Superlatives_Longest%20GREECE_tcm55-493636.pdf

  67. loukretia50 said

    Την επόμενη φορά – δηλ.σύντομα! – που θα μποτιλιαριστούμε, ας θυμηθούμε ότι υπάρχουν και χειρότερα https://www.shutterstock.com/search/india+traffic πχ. στην Ινδία
    Κι εδώ δεν κυκλοφορούν αγελάδες στους δρόμους – στην επαρχία μπορεί κανένα αιγοπρόβατο!

    Βeyrouting http://desktop.beiruting.com/content/ResizedImages/768/10000/inside/traffic-Beirut-161025092234739.jpg

    Άλλο χάλι εδώ
    https://topiatoukosmou.blogspot.com/2018/04/pos-einai-h-ora-aihmis-h-allios-to-mpotiliarisma-se-diafores-hores.html
    ——————————-

  68. loukretia50 said

    «A poem is a message in a bottle….» – Paul Celan

    Μόνο το χρόνο θα άξιζε να κλείσουμε σε μπουκάλι
    Time in a bottle https://youtu.be/dO1rMeYnOmM Jim Croce –
    Νοσταλγικό μήνυμα – πόσα χρόνια χρειάστηκαν μέχρι να το λάβει η Ρωξάν?
    Message In A Bottle https://youtu.be/MbXWrmQW-OE The Police

    Br.Grimm spirit in the bottle

    ΕΦΗ – ΕΦΗ : Πετάει ο Λάμπρος αφού! (φατσούλα!)

  69. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    60 Ενδιαφέρον το παράδοξο του Μπρας

    63 Δεν ασχολήθηκα καθόλου με τα ετυμολογικά της μποτίλιας, που τα ξέρω αλλά δεν με απασχόλησαν στο άρθρο. Για όποιον ξέρει να διαβάζει, ο Ερνού δεν λέει ότι η λατινική λέξη είναι δάνειο από τα ελληνικά. Λέει ότι είναι ίσως δάνειο και ότι τα ελληνικά έχουν αυτές τις λέξεις.

  70. Γς said

    63:

    Περί μποτίλιας:

    Ούνα μποτίλια ντι καλημέρα!

    https://caktos.blogspot.com/2015/09/blog-post_81.html

  71. Παναγιώτης Κ. said

    @51. Είναι και αυτές οι αιτίες αλλά το… παραφύσιν είναι που ο μισός πληθυσμός της χώρας είναι συγκεντρωμένος στην πρωτεύουσα.

  72. ΣΠ said

  73. loukretia50 said

    Sheep-traffic
    When a monstrously-sized sheep heard traps a pack of supercars, the stunt climbs to a whole new level.
    https://www.autoevolution.com/news/sheep-traffic-jam-traps-ferrari-lamborghini-porsche-other-supercars-in-france-109147.html# Yeee!

    Όμως σίγουρα κάποιοι ζηλεύουν τα αυτοκίνητα!
    ————-
    Όταν τελικά μετράει ο προορισμός http://scstsenvis.nic.in/WriteReadData/links/travel-tourism-travel-traveling-traffic_jam-destinations-holiday-mban1156_low-590262940.jpg hey Stazy! (προσπαθώ!)

  74. ΓιώργοςΜ said

    31 Συνάδελφος πηγαινοέρχεται Θήβα-Αγία Παρασκευή καθημερινά

    Για το θέμα των δρόμων, να θυμίσω πως στο κέντρο η Πανεπιστημίου και η Σταδίου ήταν ένας δρόμος, με βουλεβάρτο ανάμεσα, πως η πλατεία Ιάσωνος στην παλιά γειτονιά μου στην Άνω Ν. Σμύρνη έγινε οδός Ιάσωνος κλπ

    Για την αντίστιξη: Αυτές τις μέρες είμαι στη Βιέννη. Έξω από το ξενοδοχείο ο δρόμος έχει 2 λωρίδες ανά κατεύθυνση, διάζωμα στη μέση, πεζοδρόμια και ποδηλατόδρομο πλάτους ίσου με των αυτοκινήτων κι ένα δίκτυο μετρό με στάση σε κάθε χιλιόμετρο.

  75. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Λου, Στο μπουκάλι δυο δυο 🙂

    Αφού λοιπόν τα πάντα είναι γραμμένα
    θα κάνω ότι μου `ρθει μέσα στο κεφάλι
    θα κάνω πράγματα τρελά να ξαναβρώ εσένα
    ακόμα και να μπούμε οι δυο σ’ ένα μπουκάλι.

    Τώρα Στο κοκκινο 105.5 ο Αλέξης Βάκης έχει στην εκπομπή του για το Στέλιο Βαμβακάρη

  76. ΣΠ said

  77. Neo Kid said

    55. Mastora, autor oi geranoi exoun geiosh. Oi Italoi den einai malakes. (Synhthws…)

  78. Πάνος με πεζά said

    @ 74 : Κι αν είχαμε κρατήσει και την πλατεία Αμπελοκήπων, φαντάσου τί θα γινόταν… Για τον ίδιο λόγο καταργήθηκε η κυκλική κίνηση στην Ομόνοια, και καταργήθηκε εντελώς και η πλατεία Κένεντι στο Χαλάνδρι, η πλατεία Αιγύπτου, φαντάζομαι κι άλλες…

  79. Ιωάννα said

    Χαίρομαι που συμφωνεί (σχόλιο 69 τέλος) ο κ. Σαραντάκος με όσα αποκαλυπτικά γράφω στο 63. ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ: Αφού γνωρίζει την ετυμολογία της μποτίλιας εκ του αρχαιοελληνικού «βύττος», γιατί ποτέ δεν τόλμησε να κράξει την κολοσσιαία γκάφα του slang.gr, που στο λήμμα «πουτί» (= μ@υνί στα κυπριακά: «πούττος») ετυμολογεί την λέξη «πουτί» από την «πουτάνα»;

    Καμμία σχέση δεν έχει το κυπριακό «πουττί» (που το λέμε κι εμείς σε κάποιες περιοχές της Ελλάδος) με την «πουτάνα», η οποία παράγεται από το λατινικό «putidus», όπως ξεκαθαρίζει και ο Μπαμπινιώτης στο «Ετυμολογικό» του:

    Κατόπιν όλων όσων εξέθεσα, νομίζω ότι ο κ. Σαραντάκος θα συμφωνήσει πως το κυπριακό (και ελλαδίτικο) «πουττί» προέρχεται κατευθείαν από το αρχαιοελληνικό «βύττος», μέσω της πυτίνης κατά πάσαν πιθανότητα… Παρεμπιπτόντως, Πυτίνη ονομαζόταν μιά θρυλική κωμωδία του Κρατίνου, του αγαπημένου (λόγω βή – βή που κάνουν τα πρόβατα) κωμωδιογράφου του κ. Σαραντάκου,

    Υστερόγραφο-1: Σύμφωνα με όλους τους κλασικιστές, η κωμωδία «Πυτίνη» του Κρατίνου καταστράφηκε από τους χριστιανούς αντιγραφείς, επειδή ακριβώς ασχολιόταν με το γυναικείο αιδοίο («πουττί») και τις ονομασίες του. Είναι αδιανόητο να σκεφτεί κανείς τί γλωσσικούς θησαυρούς (που θα εμπλούτιζαν κι άλλο την θεία Ελληνική Γλώσσα) χάσαμε από τον χριστιανικό φανατισμό των πρώτων αιώνων…

    Υστερόγραφο-2: Για να αντιληφθούν όλοι πόσο καταστροφική για την Γλώσσα είναι η πολιτική ορθότητα και η ντροπή, υπενθυμίζω το εξής: Στις πρώτες εκδόσεις (1886 και μετά…) του Liddell-Scott στα ελληνικά (εκδότης ο αλησμόνητος Κύπριος, Ανέστης Κωνσταντινίδης), κατόπιν αφόρητης πιέσεως της Εκκλησίας και των παραεκκλησιαστικών οργανώσεων (Μακράκης κλπ.) είχε αφαιρεθεί η λέξις «βύττος» (= γυναικός αιδοίον) για να μή σοκαριστούν οι Έλληνες αναγνώστες της εποχής εκείνης…

  80. ΓιώργοςΜ said

    78 Μπα, την Ομόνοια δεν την έδωσαν αντιπαροχή, ίσα-ίσα δόθηκε πρόσβαση στους πεζούς.
    Μετά την οικοδομική «ανάπτυξη» των τελευταίων δεκαετιών του 20ιυ άι. δεν έμειναν άχτιστοι χώροι, κι ελάχιστα μπορούν να γίνουν για να λειτουργήσει ανθρώπινα η πόλη. Τα μέσα μαζικής μεταφοράς εξοβελίστηκαν αρχής γενομένης από τον… Εθνάρχη, το αυτοκίνητο έγινε σύμβολο ευμάρειας και άρα ιερή αγελάδα, και είμαστε εδώ που είμαστε.

  81. # 55

    Πάνε για νάχουμε καλό ρώτημα στην παλιά μας κόντρα, ξέρεις γιατί η ερασιτεχνική ΑΕΚ θέλει να μπλοκάρει τα έργα της τζαμπασοφιάς ;;

  82. Αγγελος said

    Ιωάννα, ενδιαφέροντα και … πικάντικα αυτά που μας λες για την ετυμολογία της μποτίλιας. Ωστόσο, από τα ίδια σου τα παραθέματα παρατηρώ ότι:
    α) όπως επισημαίνει και ο Νικοκύρης, οι Ernout-Meillet απλώς διαπιστώνουν ότι είναι άγνωστης ετυμολογίας η λατ. buttis και εικάζουν (εύλογα, αφού είναι της ύστερης λατινικής και δεν φαίνεται να προέρχεται από λέξη της κλασικής γλωσσας) ότι είναι peut-être δάνειο, παραθέτουν δε μια αμφίβολη ετρουσκική λέξη και μια «γλώσσα» ταραντίνικη (άρα πιθανόν ιταλικής προέλευσης) του Ησυχίου που τη θυμίζουν.
    β) Ο Μπαμπινιώτης χαρακτηρίζει «πθανώς ελληνιστικό» το «βυτίον» και του βάζει και αστερίσκο, που σημαίνει ότι η λέξη δεν μαρτυρείται σε αρχαία ή ελληνιστικά κείμενα. Δεν ξέρω τι λέει ο Κριαράς, αλλά μου γεννάται η υποψία μήπως το έπλασαν οι λόγιοι του 19ου αιώνα, εξωραΐζοντας το «βουτσί».
    γ) Αν είναι έτσι, κάκιστα ο Κουλακής λέει άνευ ετέρου και χωρίς αστερίσκο «μποτίλια: αντιδάνειο, ελλ. βύτις (=φιάλη) > λατιν. buta» κλπ.!

  83. 13: Περίμενα να βάλεις Γκοντάρ, Δύτη…

  84. Pedis said

    έχουμε και λέμε:

    (1) κόστος αγοράς μέσου οικογενειακού αυτοκινήτου 15000 Ε. Με 15 χρόνια ζωής (και πολλά λέω): κόστος 1000 Ε /έτος.

    (2) κόστος καυσίμων 50 Ε / μήνα (και λίγα βάζω, για μεγάλη πόλη) -> 600 Ε / έτος.

    (3) μέσο ετήσιο κόστος συντήρησης κατά τη διάρκεια των 15 ετών: 500 Ε / έτος (πάλι λίγα είναι, αλλά είμαι αισιόδοξος).

    (4) κόστος ασφάλισης: 300 Ε / έτος.

    (5) κάτι για πάρκιν, κάτι για διόδια, κάτι για κλήσεις: 600 Ε / έτος.

    Σούμα: 1000+600+500+300+600 = 3000 Ε / έτος

    ήτοι, κόστος 2 μισθουλάκια το χρόνο (ντάξει, μισθοί υπολογισμένοι ά λα Κούλη, 7 μέρες / 12ώρες μετά το τρικλ ντάουν σε βάθος πεντηκονταετίας), ως απαραίτητος όρος να πηγαίνεις στη δουλειά σου και να έχεις να περνάς με τα υπολοιπα 10, να πηγαίνεις το παιδί σε αγγλικά/πιάνο/δραστηριότητες

    (+ πολλαπλάσιο κόστος από εξτερνάλιτιζ με συνέπειες στο περιβάλλον και την κοινωνία, με τους τραυματισμούς, τους θανάτους, το απάνθρωπο και εχθρικό αστικό περιβάλλον κοκ αλλά γι αυτά ποιος χέστηκε …;)

    χόουμγουορκ:

    ( Το ιδιωτικής χρήσης αυτοκίνητο ως ο κύριος κινητήριος μηχανισμός ανάπτυξης (και διάσωσης) του καπιταλισμού τον 20ο αι (Μπαράν-Σουίζυ). )

  85. ΓιώργοςΜ said

    84 Συντηρητικοί οι υπολογισμοί σου, αλλά πάλι πήγαινε για μπάνια με το ΚΤΕΛ για καμμιά βδομάδα και θα χαλαλίσεις το τριχίλιαρο… 😋

  86. Μοσκβίτς και πάλι Μοσκβίτς, λοιπόν… 🙂

  87. Ιωάννα said

    Εκλεκτέ φίλε, σοφέ Νέστορα του Ιστολογίου, κ. Άγγελε (82),

    χαίρομαι ιδιαιτέρως που βρήκατε ενδιαφέρουσες τις αποψινές αποκαλύψεις μου, διότι είσθε μέγας γνώστης της θείας Ελληνικής Γλώσσης. Όσον αφορά τα περί εφευρέσεως του «βυτίου» από τους λογίους του 19ου αιώνος, έχω να πώ τα εξής: Προφανώς αγνοείτε τα όσα σημαντικώτατα λέει ο μέγας Κουμανούδης στον 3ο τόμο του «Φιλίστορος» (Αθήναι 1862) για τις λέξεις «βυτίνα» + «βυτίον». Τα αναρτώ για να τα δούν όλοι, ώστε να μην ενστερνιστεί κάποιος αδαής αναγνώστης την ευφάνταστη άποψή σας (ο Κριαράς δεν λημματογραφεί το «βυτίον»)

  88. # 87

    μοι προκαλεί κατάπληξιν η μη αναφορά σας εις την πιθανότηταν η λέξις βυτίνη να μην έστι άλλον τι αλλ’ η αλλέως προφερομένη «Φυτίνη» (κατά το Βίλιππος-Φίλιππος) ήτις και εχρησίμευσεν εις την γνωστήν σκηνήν Μαρίας τε και Μάρλον. προϊόν παμπάλαιον της Αθηνάς (Μινέρβα)

  89. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    84. Υπάρχουν και οι σύγχρονοι φιλόσοφοι, όπως ο Ivan Illich ( 1926 – 2002) που άσκησαν εγκαίρως δριμεία κριτική σε θέματα εκπαίδευσης και τεχνολογίας.

    Την εποχή της πρώτης ενεργειακής κρίσης (1973) υπήρχαν περί τα 400.000 ΕΙΧ στην χώρα, οπότε ήταν φυσικό ο πεινασμένος ελληνας που ονειρευόταν ΕΙΧ, (1971-1980 823.000 ταξιονομησεις ΕΙΧ, βλ. ΥΓ ) να μην μπορεί να κάνει τέτοιες σκέψεις όπως λ.χ. ο Ivan Illich ή ο André Gorz * .

    *(né Gerhart Hirsch; 1923 – 2007), more commonly known by his pen names Gérard Horst and Michel Bosquet .

    Energy and Equity, 1974. ISBN 978-0-06-080327-8.

    Ivan Illich

    «El socialismo puede llegar sólo en bicicleta.»
    José Antonio Viera-Gallo
    Assistant Secretary of Justice in the government of Salvador Allende

    This text was first published in Le Monde in early 1973.

    […]

    The model American male devotes more than 1,600 hours a year to his car. He sits in it while it goes and while it stands idling. He parks it and searches for it. He earns the money to put down on it and to meet the monthly installments. He works to pay for gasoline, tolls, insurance, taxes, and tickets. He spends four of his sixteen waking hours on the road or gathering his resources for it. And this figure does not take into account the time consumed by other activities dictated by transport: time spent in hospitals, traffic courts, and garages; time spent watching automobile commercials or attending consumer education meetings to improve the quality of the next buy. The model American puts in 1,600 hours to get 7,500 miles: less than five miles per hour. In countries deprived of a transportation industry, people manage to do the same, walking wherever they want to go, and they allocate only 3 to 8 per cent of their society’s time budget to traffic instead of 28 per cent. What distinguishes the traffic in rich countries from the traffic in poor countries is not more mileage per hour of life-time for the majority, but more hours of compulsory consumption of high doses of energy, packaged and unequally distributed by the transportation industry.

    […]

    Στο λινκ υπάρχει όλο το βιβλίο.

    http://www.preservenet.com/theory/Illich/EnergyEquity/THE%20INDUSTRIALIZATION%20OF%20TRAFFIC.htm

    ΥΓ 1971-1980 ΣΥΝΟΛΟ ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΕΩΝ: 823.415
    Στη δεκαετία που ακολουθεί ο κόσμος έρχεται πιο κοντά στο αυτοκίνητο, με καλύτερη χρονιά το 1978, με την αγορά να φτάνει τις 152.666 πωλήσεις, ενώ το έτος με τις χαμηλότερες ταξινομήσεις ήταν το 1971, με 39.413 αυτοκίνητα.

  90. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ
    Όταν οι Έλληνες προσπάθησαν να φτιάξουν αυτοκίνητα

    https://www.news247.gr/afieromata/i-pikri-istoria-tis-ellinikis-viomichanias-aytokiniton.6136779.html

  91. Λεύκιππος said

    Ο αριθμός των αυτοκινητων που θα κυκλοφορήσουν οπουδήποτε, προσαρμόζεται στους υπάρχοντες δρόμους. Α, υπόψην και στις υπάρχουσες (λέμε τωρα) θέσεις στάθμευσης.

  92. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα, καλή συζήτηση έγινε.

  93. 83 Δεν θυμάσαι ότι είμαι με τη μεριά του Τριφό εγώ 😉

  94. georgeilio said

    Καλησπέρα
    Μικρή διόρθωση για τον γερμανικό όρο.
    Στην πλήρη του μορφή είναι Verkehrsstau = κυκλοφοριακή συμφόρηση. Εκ του ρήματος stauen = ακινητοποιώ, μεσοπαθητικό sich stauen = ακινητοποιούμαι, συσσωρεύομαι.
    Μπορεί να υπάρξουν και άλλων ειδών συμφορήσεις, όπως Blutstauung (αίματος) ή Reformstau (στασιμότητα ή πάγωμα μεταρρυθμίσεων).
    Staudamm το φράγμα (Damm) που προκαλεί συσσώρευση (ύδατος). Stausee η λίμνη που έχει προκύψει από συσσώρευση ύδατος.
    Βλέπω στο λεξικό και κάτι που δεν το ήξερα: Staupunkt είναι «το σημείο σε μια γωνία ενός σώματος, όπου τείνει προς το μηδέν η ταχύτητα ενός υλικού μέσου που ρέει γύρω από το [εν λόγω] σώμα». Πώς ακριβώς θα το πείτε οι έχοντες γνώσεις φυσικής;

  95. ΞΥΠΕΤΑΙΩΝ said

    Αξιζει να αναφερθει και η Klein bottle που οσο και να ξεγελαει η μορφη της ειναι επιφανεια ,εχει ογκο μηδεν .

    https://www.kleinbottle.com/

    Παρεξηγησεις συμβαινουν και στις καλυτερες των οικογενειων . Μεταφερω απο wiki

    The Klein bottle was first described in 1882 by the German mathematician Felix Klein. It may have been originally named the Kleinsche Fläche («Klein surface») and then misinterpreted as Kleinsche Flasche («Klein bottle»), which ultimately may have led to the adoption of this term in the German language as well

  96. Πάνος με πεζά said

    Συμπέρασμα? Παλι μια ρήση του πατέρα μου,»Το αυτοκίνητο είναι η χειρότερη γκόμενα…»

  97. sarant said

    94 Μερσί!

    95 Α, έχει και γλωσσικό ενδιαφέρον!

  98. Pedis said

    # 91 – Ο αριθμός των αυτοκινητων που θα κυκλοφορήσουν οπουδήποτε, προσαρμόζεται στους υπάρχοντες δρόμους.

    προσαρμόζονται κάπως έτσι;

    ή έτσι;

    προσαρμοζόμενα, χρειάζεται και να κινούνται;

    Υπόψην, εκτός από το μποτιλιάρισμα υπάρχει και το ταπετσάρισμα

  99. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    87 Την έχετε και ‘σεις θεία την ελληνική γλώσσα;Την έχει και ο νονός μου, μήπως είστε συγγενείς;

  100. Γς said

    88:

    > «Φυτίνη» (κατά το Βίλιππος-Φίλιππος) ήτις και εχρησίμευσεν εις την γνωστήν σκηνήν Μαρίας τε και Μάρλον. προϊόν παμπάλαιον της Αθηνάς (Μινέρβα)

    Α, ναι!

    Qu’est-ce que tu fais?

    Ηταν από την τελευταία Φυτίνη στο Παρίσι

  101. sarant said

    98 Η δεύτερη από πού είναι;

    99 🙂

  102. # 101

    Mάλλον ο ίδιος δρόμος είναι , φωτογραφημένος από ψηλά

  103. Γς said

    98:

    Φωτό 1:

    Κόλαση. Πολλές φορές πέρασα από εκεί.
    Και ‘Το γεφύρωμα της Χρυσής Gate’ ήταν το πρώτο ‘έργο’ που είδα. Από υπαίθριο σινεμά της κάποιας Αμερικάνικη Υπηρφεσίας το 1950′ Και που να ήξερα το νήπιο ότι θα πέρναγα στο Σαν Φραντσίσκο τη γέφυρα τόσες φορές στη ζωή μου.

    Φωτό 2:

    Οχι δεν έχω περάσει απ εκεί. Και ποιος φανταζόταν τότε ότι θα γινόταν και τούτο:

    Ο αυτοκινητόδρομο 110 στο Πεκίνο

    https://caktos.blogspot.com/2013/02/golden-gate-bridge.html

  104. Yiannis KYRiakides said

    «Κυκλοφοριακή συμφόρηση» – δεν το λεμε μονο στην Κυπρο.
    ΣΗΜ-> Λογω ελλειψης χρονου δεν εχω διαβασει καλα ουτε το αρθρο ουτε τα σχολια

  105. Αγγελος said

    Ιωάννα, αν καταλαβαίνω καλά το παράθεμα του Κουμανούδη, μάλλον επιβεβαιώνει την εικασία μου, ότι το «βυτίον» είναι εξωραϊσμός του χυδαίου «βουτσί». Ισχυρίζεται βεβαίως ο αοίδιμος λόγιος ότι πρέπει να υπήρχε αμάρτυρη «πρωτότυπος λέξις βύτη», αλλά ως μόνο επιχείρημα αναφέρει μια βλάχικη λέξη bute, που «βεβαίως» πρέπει να είναι ελληνικό δάνειο. Γιατί να είναι «βεβαίως» ελληνικό δάνειο, όταν η βλάχικη είναι σαφώς λατινογενής γλώσσα και υπάρχει υστερολατινική λέξη buttis, δεν μας λέει.
    Ομολογω πάντως ότι δεν ήξερα πως σώζεται ή σωζόταν την εποχή του Κουμανούδη νεοελληνική λέξη «βυτίνα» για είδος δοχείου. Αραγε και η Βυτίνα της Πελοποννήσου από κει να προέρχεται; Και αν Βουτσινάς είναι ο κατασκευαστής βουτσιών, μήπως σχετίζονται οι δύο αυτές νεοελληνικές λέξεις μεταξύ τους και με την αρχαία πυτίνη/βυτίνη; Κάποιο μυστήριο υπάρχει στην υπόθεση…

  106. Pedis said

    # 101 – μποτιλιάρισμα στην Κίνα, λέει …

    2.5 χρονάκια ζωής περίπου στο τιμόνι …

    πετώντας δύο ωρίτσες την ημέρα οδηγώντας πηγαινέλα + αναζήτηση για θέση πάρκιν, σπίτι-δουλειά-σπίτι, επί πέντε μέρες την εβδομάδα για σαράντα χρόνια.

  107. 94, …Staupunkt…

    Είναι το σημείο στασιμότητας (stagnation point) στην ρευστοδυναμική.
    Το μόνο που θυμόμουνα από τα Stau- 🙂

  108. ΓιώργοςΜ said

    106β Αυτό σκέφτηκα κι εγώ πριν από 14 χρόνια, μαζί και τα 200€ βενζίνη το μήνα και μετακόμισα κοντά στη δουλειά. Η πιο σοφή κίνηση που έχω κάνει.
    Η εναλλακτική της χρήσης μέσων διπλασιάζει όμως το χρόνο. Ανάμεσα σε 2,5 χρόνια στο τιμόνι και 5 χρόνια στριμωγμένος σα σαρδέλα να απολαμβάνεις την ευωδιά του κάθε άπλυτου, τι να διαλέξει κανείς;
    Όχι πως δεν υπάρχει βάση στην ψυχαναγκαστική θεώρηση της χρήσης ΙΧ. Ξερω περίπτωση πληροφορίες παλιότερα υπήρχαν υπηρεσιακά λεωφορεία που καταργήθηκαν ακριβώς επειδή δεν τα καταδεχόταν ο κόσμος.

  109. Πέπε said

    @79:
    Το σλανγκ.γκρ φαίνεται να αγνοεί ότι «Σταχτοπούτα» δεν είναι μετάφραση ούτε του Cinderwart ούτε κανενός ξένου ονόματος. Το παραμύθι υπήρχε παλαιόθεν και ως ελληνικό λαϊκό, και Σταχτοπούτα ήταν το όνομα της ηρωίδας σε κάποιες παραλλαγές (υπάρχουν και παραλλαγές με άλλα ονόματα, π.χ. το κρητικό Αθοκουτάλα [ο άθος = στάχτη]). Δεν είναι από τα πιο διαδεδομένα ελληνικά παραμύθια, κι έτσι επισκιάστηκε πλήρως από την ευρωπαϊκή εκδοχή. Προφανώς όμως ήταν γνωστό στον μεταφραστή που πρώτος καθιέρωσε το όνομα «Σταχτοπούτα» για την ηρωίδα και τον τίτλο του ευρωπαϊκού παραμυθιού.

    Από την άλλη, πουθενά δεν είδα να ετυμολογεί το σλανγκ.γκρ να ετυμολογεί το «πουτί» από την «πουτάνα». Και οι δύο λέξεις έχουν κοινή προέλευση, αυτός είναι ο ισχυρισμός.

  110. Πέπε said

    109
    Χμ, όχι, ανακαλώ το πρώτο σκέλος του σχολίου. Από την ανάγνωση του λήμματος επιτόπου στο σάιτ προκύπτει ότι μάλλον το γνώριζαν (ότι δεν είναι μετάφραση).

  111. nikiplos said

    90@ Αγαπητέ Αφώτιστε, το τραίνο της βιομηχανίας είχε χαθεί για τη χώρα μας από τα μέσα της 10ετίας του 1970. Οι αιτίες πολλές, αλλά κυρίως γιατί οι ξένοι μας προόριζαν για αγορά τους και όχι για περιφερειακό παίχτη…

    Τα υπόλοιπα, πχ πολιτικοί εξωνισμένοι που θα ψήφιζαν βαριές φορολογίες – εντύπωση μου κάνει στο άρθρο που απουσιάζει παντελώς η νομοθεσία Μητσοτάκη του 1979 που έβαλε την ταφόπλακα, καθώς και η μη περιγραφή του πιο ελληνικού εγχειρήματος, του ΣΤΥΛΚΑΡ, κακοί βιομήχανοι που δεν νοιάζονταν για το μέλλον, ρομαντικοί που δεν είχαν ιδέα που παν τα πράγματα κλπ, δεν εξέλειψαν ποτέ από τον τόπο μας. Φαίνεται πως η (φαντασιακή) αφήγηση της ιστορίας της ελληνικής βιομηχανίας δεν θα ξεφύγει ποτέ από τα κομματικά πλαίσια…

    Επίσης δεν εξέλειπαν και οι κατάλληλες γεωστρατηγικές που έβαλαν τη χώρα μας σε φθηνό πετρέλαιο στα 80ς για να το καίμε. Επιστρατεύτηκαν ακόμη και κρατικοί παρεμβατισμοί ώστε να αγοράσουμε μαζικά αυτοκίνητα – ο Στέφανος Μάνος ψήφισε την απόσυρση, ώστε να αγοράσει το ελληνικό κράτος το σύνολο των σαράβαλων που ήταν ακίνητα για δεκαετία στις μάντρες, προκειμένου να αγοράσει ο μέσος έλλην αυτοκίνητο… εισαγόμενο εννοείται…

    Στα 80ς οι περισσότερες βιομηχανίες ζούσαν από τον κρατικό κορβανά και πριν αλλάξει η δεκαετία και γίνει 90ς είχαν κλείσει ή μεταναστεύσει… Το άρθρο έχει πολλά πραγματολογικά κενά, όσον αφορά για το πόσο σοβαρά ήταν τα εγχειρήματα εκείνα, αλλά και για τις αιτίες που έκλεισαν οι περισσότεροι από δαύτους…

    Δεν αρκεί ένας ρομαντικός αρχιτέκτων να σχεδιάσει ένα ωραίο σχήμα. Πρέπει να έχεις know-how για να φτιάξεις εργοστάσιο. Το know-how το είχαν οι Γερμανοί και τα περισσότερα από αυτά στη χώρα μας τα έστησαν Ιταλικά συνεργεία. Κανένα ελληνικό. Στη συνέχεια έμπαιναν στη διοίκηση της παραγωγής και λειτουργίας και συντήρησης οι συμπατριώτες μας και πωλούσαν τσάμπα επιστημοσύνη… Είναι προφανές πως όλοι αυτοί οι Ευρωπαίοι, όταν είδαν πως δεν τους συνέφεραν οι περιφερειακές παραγωγές εντός ΕΕ, τις εγκατέλειψαν στην τύχη τους…

  112. ΓιώργοςΜ said

    108 *πληροφορίες που παλιότερα υπήρχαν
    Αμάν ρε κορέκτορα..

  113. Λεύκιππος said

    προσαρμόζονται -> γίνονται τόσα ώστε να καλύψουν τον χώρο (το αν κινούνται ή όχι, είναι άνευ σημασίας).

  114. Χρήστος Π. said

    105 Θεωρείται πως επειδή βρίσκεται ανάμεσα σε βουνά και αποτελεί πάτο, βυθό, ονομάστηκε Βυτίνα. Έτσι είχα διαβάσει κάπου, όταν πριν τρία χρόνια κανόνισα να περάσω ένα Σ/Κ εκεί με τη γυναίκα μου. (Κατά τα άλλα ο τρόπος γραφής της «Ιωάννας» εμένα μου θυμίζει τον Ιάκωβο τον Αδελφόθεο).

  115. sarant said

    103-106 Μερσί!

    109-110 Θα άξιζε κάποτε ένα άρθρο για το όνομα και το παραμύθι

    114 Ε, και σε άλλους τον θυμίζει 🙂

  116. Γς said

    114:

    Καμία σχέση ο Φρέρ Ζάκε φρέρε Ζάκε με την Ζαν ντ Αρκ!

    Και μία άλλη Ιωάννα [που την λένε Αννα. την ξέρεις] κι ο Γς σε ωραίες περιπέτειες, έξω απ το μαγαζί σου:

    https://caktos.blogspot.com/2013/08/blog-post_14.html

  117. Γς said

    109:

    Και κατα σύμπτωση χτες το βράδυ σε μια ταινία στο OPEN η τύπισσα βγάζει το προφυλακτικό και του λέει:

    -Είναι το γοβάκι της Σταχτοπούτας

  118. Περιονουσκιᾶς said

    Ναι, από την Φραγκία μάς ήρθε το τιρμπουσόν, αυτό όμως δεν εμπόδισε τον μετασχηματισμό του σε «τρυπησόνι», όπως το έλεγε παλιά ένας μπάρμπας. Ήταν από τις πρώτες μου γλωσσολογικές παρατηρήσεις.

  119. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @118. Πολὺ μοῦ ἄρεσε τὸ «τρυπησόνι». 🙂

    Μοῦ θύμησε τὸ «μπὸ ζέστ!» ποὺ ἄκουσα κάπου στὴν ἠπειρωτικὴ Ἑλλάδα.

    Καμιὰ σχέση μὲ τὸ γαλλικὸ «beau geste».

    Ὅπως μοῦ ἐξήγησαν, σημαίνει «πωπὼ ζέστη!» 🙂

  120. Spiridione said

    109. – Δεν είναι από τα πιο διαδεδομένα ελληνικά παραμύθια,
    256 παραλλαγές καταγράφει ο Κ. Μέγας σε όλον τον ελληνικό χώρο. Αλλά με τη Ντίσνει ισοπεδώθηκαν όλα.

  121. Πέπε said

    120
    Δεν αμφιβάλλω. Εννοώ διαδεδομένα στους σύγχρονους, μη ειδικούς, ανθρώπους.

    (Αν και, εδώ που τα λέμε, δεν ξέρω αν οποιοδήποτε ελληνικό λαϊκό παραμύθι είναι διαδεδομένο μ’ αυτή την έννοια. Όλα τα παιδιά έχουν διαβάσει/ακούσει μύθους Αισώπου ή ιστορίες από τη Μυθολογία, αλλά από παραμύθια κυρίως Ντίσνεϊ, δηλαδή κυρίως Γκριμ, Περό, Χαλιμά και επώνυμους συγγραφείς.)

  122. spiridione said

    115. Εδώ το έχουμε ξανασυζητήσει αναλυτικά
    https://sarantakos.wordpress.com/2013/02/07/yposim/#comment-157133

    Και με την ευκαιρία να ξαναβάλω διορθωμένο τον κατάλογο (όχι βέβαια πλήρη) με τις ονομασίες της Σταχτοπούτας πανελληνίως, με βάση στοιχεία απ’ αυτό το βιβλίο (ουσιαστικά κυρίως με βάση το αρχείο του Γ. Μέγα, που είχε καταγράψει 254 παραλλαγές μέχρι το 1970):
    http://www.iaen.gr/epeksergasia_paramithiakon_tipon_kai_parallagon_at_500_559-b-62*103.html
    Διαβάζω στο βιβλίο αυτό ότι έχει δημοσιεύσει και ο Δ. Λουκάτος κατάλογο των ονομάτων της Σταχτοπούτας στο άρθρο του ‘Το παραμύθι της Σταχτοπούτας στις ξένες και τις ελληνικές παραλλαγές’, Παρνασσός τόμος Α’ αριθμός 4, σελ. 461-485, 1959. Ενώ όμως είναι ψηφιοποιημένοι όλοι οι τόμοι του Παρνασσού, ο συγκεκριμένος δυστυχώς λείπει.
    http://www.lsparnas.gr/index.php/home/all_presumptions/6/65/20/100

    – Αθαφτουλιώ: Κρήτη
    – Αθοκάτσουλο: Ρέθυμνο
    – Αθοκουτάλα: Λατσίδα, Σκάφη, Κριτσά Μεραμπέλλου, Μονοφάτσιο, Βιάνος
    – Αθοκουτάλης: Ηράκλειο
    – Αθοκουταλούσα: Ηράκλειο
    – Αθοπιτάλα: Κρήτη
    – Αθοπιταρούδα: Ανατ. Κρήτη
    – Αθοπιτούδικο: Αποκόρωνας, Κίσσαμος
    – Αθοπουτάκι: Κρήτη
    – Αθοπουταλού: Ηράκλειο
    – Αθοπουττουριάρα: Ρόδος
    – Αθθοπιττού: Μάκρη Μ. Ασίας
    – Ακχυλοπουττούρα: Καρδάμυλα Χίου, Χίος
    – Αχλιοπιτού: Αίνος Ανατ. Θράκη)
    – Τ’ αχλιουπτάρ: Αγιάσος Λέσβου
    – Αχλοπιπιλού: Λήμνος
    – Αχυλιοπουτούρα: Χίος, Πυργί Χίου
    – Αχυλοπουττούρης: Χίος
    – Κουτρουλό: Ιεράπετρα
    – Μάρω: Φωκίδα
    – Μυρσίνα: Λοκρίδα
    – Μιράφλου: Διδυμότειχο
    – Μορφούλα: Στυλίδα
    – Σαμαροκουτσουλού (ή Σαμαροκοτσλού): Ζαγόρια
    – Σαχταρίτσα Μαρίτσα: Τραπεζούντα, Πόντος
    – Σαχταροποδίτσα: Αργυρούπολη Πόντου
    – Σαχταρούτσα: Τρίπολη Πόντου, Κοτύωρα
    –Σταχταδράχτου: Βοιωτία
    – Σταχτερού: Κύπρος
    – Σταχτιαρού: Κέρκυρα, Κεφαλλονιά
    (Σταχταρού ή Σταχταριά: Οθωνοί)
    (Σταχτιερού: Κεφαλλονιά)
    – Σταχτοβούτα: Κυνουρία
    – Σταχτοκοίλου: Βοιωτία
    – Σταχτοκυλισμένη: Ιστιαία, Αμφίκλεια
    – Σταχτομάρω: Θεσπρωτία, Καρδίτσα, Πήλιο, Βόλος, Ιστιαία Εύβοιας, Λευκάδα, Ιθάκη, Μεγανήσι, Γορτυνία, Κυπαρισσία, Πάτρα, Καλαμάτα, Καλάβρυτα, Αίγιο, Φθιώτιδα, Αιτωλοακαρνανία, Βοιωτία, Ηλεία (Πύργος και Τσατσομάρω),
    (Σταχτουμάρω: Καρδίτσα, Τρίκαλα και Ευρυτανία),
    (Σταχτουμάρου: Σκιάθος, Αιτωλία),
    (Σταχτομάρα: Μύκονος)
    – Σταχτομπαμπαλιάρω: Ζαγόρια, Αγιά Λάρισας
    – Σταχτομπαμπαμάρω: Κουκούλι Ζαγορίων,
    – Σταχτομπιμπιλιάρα (ή Σταχτομπιμπιλιάρω): Λάρισα
    – Σταχτομπούκο: Ιστιαία
    – Σταχτομπούρω: Ηλεία, Γορτυνία, Πελόπι
    – Σταχτομπούτα: Λάρισα, Καρδίτσα, Χανιά, Ηλεία, Μεγαλόπολη, Λακωνία, Τρίπολη, Γορτυνία, Φθιώτιδα
    (Σταχτομπούτω: Λεχαινά)
    – Σταχτοπέπελη: Θράκη, Σουφλί, Ηράκλεια
    – Σταχτοπιπιλιάρου: Βέροια, Κασσάνδρα Χαλκιδικής
    – Σταχτοπίτα: Καντιρλί Βιθυνίας
    – Σταχτοπιτταρού: Σμύρνη
    – Σταχτοπίττουρο: Αμοργός
    – Σταχτοπιτυρού: Ικαρία
    – Σταχτοπίτω: Αιγιάλεια
    – Σταχτοποδοκυλημένη: Λεχαινά, Καλάβρυτα, Αιγιάλεια
    – Σταχτοπούτα: Χαλκίδα, Μεσσηνία, Ζάρκο Τρικάλων, Αποκόρωνας, Τήνος, Χίος, Λεωνίδιο, Αρεόπολη, Αχαΐα, Μέγαρα, Σαλαμίνα, Δυτική Μικρά Ασία,
    (Σταχτοπούτου: Λάρισα),
    (Σταχτοπούττα: Μεστά Χίου, Κύθηρα)
    – Σταχτοπουτουρούδι: Καστελόριζο
    – Σταχτοπύρω: Καλάβρυτα
    – Σταχτοπυτιρίδι: Πάτμος
    – Σταχτού: Ζάκυνθος, Ερεικούσσα, Κύπρος
    – Σταχτούλλα: Κύπρος
    – Σφοντύλου: Βοιωτία
    – Φούλα: Καρδίτσα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: