Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ερωτήσεις και απαντήσεις νούμερο τέσσερα

Posted by sarant στο 17 Ιουλίου, 2019


Στις στήλες των χρονογραφημάτων, αν υπάρχουν ακόμα χρονογραφήματα σε εφημερίδες, όσες εφημερίδες υπάρχουν ακόμα, συνέβαινε πότε πότε ο χρονογράφος να δημοσιεύει μία ή περισσότερες επιστολές αναγνωστών, άλλοτε σχολιάζοντας κι ο ίδιος κι άλλοτε παραχωρώντας ολόκληρο τον χώρο της στήλης στους αναγνώστες του. Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος στα Νέα έβαζε τον τίτλο «Απ’ όσα μου γράφουν» σε τέτοια άρθρα, που πέρα από την επικοινωνία δίνουν στον συντάκτη μιαν ανάπαυλα, διότι είναι μεγάλη καταδίκη να πρέπει να γράφεις κάθε μέρα τις εξακόσιες, οχτακόσιες ή χίλιες λέξεις για να γεμίσεις τη στήλη σου.

Κι εμείς εδώ έχουμε κάθε μέρα και καινούργιο άρθρο (εντάξει, κάποτε επαναλαμβάνουμε παλιά άρθρα, αλλά με μέτρο), και βέβαια τη γνώμη σας την εκφράζετε στα σχόλια, δημόσια.

Συχνά συμβαίνει όμως να μου κάνουν ερωτήσεις, για γλωσσικά κυρίως θέματα, είτε γνωστοί είτε άγνωστοι, άλλοτε με ηλεμήνυμα κι άλλοτε στο Φέισμπουκ. Όταν μπορώ απαντάω, όπως μπορώ, αλλά συνήθως δεν προλαβαίνω να το κοιτάξω σε βάθος το θέμα. Μια φορά στο τόσο, κρατάω σε ένα αρχείο την ερώτηση και την απάντηση, μήπως και έχει ενδιαφέρον να ξαναδώ το θέμα ή να το αναπτύξω σε άρθρο στο ιστολόγιο, όπως έχω κάνει όχι λίγες φορές.

Πριν από καναδυο χρόνια σκέφτηκα ότι θα ήταν ωραίο να βλέπουν κι άλλοι την απάντηση, όχι για να μάθουν αλλά κυρίως γιατί μπορεί να έχουν κάτι να προσθέσουν, και βάλαμε τον Ιούνιο του 2015 ένα τέτοιο άρθρο, με ερωτήσεις που μου κάνουν και τις αντίστοιχες απαντήσεις, και μερικούς μήνες αργότερα ένα ακόμα. Το τρίτο άρθρο της σειράς αυτής το έβαλα το 2017, και σήμερα βάζω το τέταρτο άρθρο της κατηγορίας. Έγιναν και (πολλές) άλλες ερωτήσεις μέσα στο διάστημα που πέρασε αλλά συνήθως αμελούσα να τις σημειώσω, οπότε κράτησα μόνο αυτές. Κάθε διαφωνία, συμπλήρωση ή άλλο σχόλιο είναι ευπρόσδεκτα.

* Και ξεκινάω με μιαν απορία όπου δεν μπόρεσα να δώσω απάντηση και την παραθέτω ελπίζοντας ότι η συλλογική σοφία θα αποδείξει για μιαν ακόμη φορά την αξία της.

Ήθελα να ρωτήσω αν γνωρίζετε την προέλευση της εικόνας που συναντάμε σε κάθε μαγειρείο και καπηλειό της χώρας: του μέθυσου που στηρίζεται στο φανοστάτη γιατί δεν βρίσκει το δρόμο για το σπίτι του (ή ίσως για το καπηλειό!) Μία εκδοχή είναι αυτή.

Η συγκεκριμένη είναι από το Ρομάντζο, όπως αναφέρει και το λινκ, επομένως είναι από κάποιον γελοιογράφο που συνεργαζόταν με το περιοδικό. Δεν μπορώ να τον αναγνωρίσω, θα το βάλω κάποτε στο ιστολόγιο μήπως μας δώσουν απάντηση.

Η γενικότερη εικόνα του μεθυσμένου που στηρίζεται στους φανοστάτες είναι στερεότυπη φιγούρα που πρέπει να υπάρχει σε όλη την Ευρώπη, σε αστικό χώρο πάντοτε. Αλλά δεν ξέρω κάτι ειδικότερο ή περισσότερο.

* Καλησπέρα σας,

θα ήθελα να μου πείτε τα:

1)προέλευση της λέξης πλακί και

2) ετυμολογία και σωστή ορθογραφία της λέξης ξεΰγλωττος

Το πλακί προερχεται απο το μεσαιωνικό πλακίον, μικρή πλάκα όπου έψηναν πίτες.

Γράφουμε ξεΐγκλωτος, διότι είναι από την ίγκλα, μια δερμάτινη ζώνη για να συγκρατιέται το σαμάρι πάνω στο υποζύγιο ζώο.
Αν έχει φύγει η ίγκλα το ζώο είναι χωρίς έλεγχο, ασύδοτο -πρβλ και το «αποχαλινωμένος» που λέμε.
Αυτό ετυμολογείται από το λατ. cingula = ζώνη.

Μπορείς να το γράψεις και ίγγλα, αλλά αφού είναι δάνειο πιο σωστό είναι το ίγκλα.

[Προσθέτω: Ο Καραγάτσης στο Δέκα, χρησιμοποιεί κάμποσες φορες το «ξεΐγκλωτη» ως βρισιά προς γυναίκα, ξεκαπίστρωτη σα να λέμε ή «απέπτυσε πάντα χαλινόν» στα μεταξωτά].

* αθλητίατρος vs αθλίατρος…

ενώ το πρώτο είναι το σωστό μου είπε κάποιος κύριος που ασχολείται ότι έχει επικρατήσει το δεύτερο για ευφωνία… ισχύει;

Δεν θα έλεγα πως έχει επικρατήσει το δεύτερο, αλλά πράγματι το φαινόμενο της απλολογίας είναι συχνό στη γλώσσα, πχ διδάσκαλος -δάσκαλος, αμφιφορεύς – αμφορεύς, τετράπεζα-τράπεζα.

Τυπικά πάντως σωστό ειναι το πρώτο. Για περισσότερα, δείτε εδώ.

* Μια ασχετη απορια κ. Σαραντακο: η ριζα Τλη- στα αρχαια (οπως Τληπολεμος) τί σημαινει;

Γεια σας. Προέρχεται από αρχαίο ρήμα ταλάσσαι/τλήναι, που σημαινει περίπου «αντέχω» αλλά και «παίρνω πάνω μου». Από την ιδια ρίζα τάλας/τλήμων. Αρχικά θα ήταν Τλησιπόλεμος,, που αντέχει στον πόλεμο.

* Κύριε Σαραντάκο καλησπέρα

Ονομάζομαι …. είμαι τελειόφοιτος στο τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου Κρήτης και παρακολουθώ με ενδιαφέρον τα άρθρα σας τα τελευταία χρόνια.

Χωρίς να θέλω να σας κολακεύσω, οι δημοσιεύσεις σας είναι με διαφορά από τα πιο αξιόλογα και συναρπαστικά πράγματα που μπορεί να διαβάσει κάνεις στο διαδίκτυο. Αυτός ήταν και ο λόγος που σκέφτηκα να απευθυνθώ σε σας …..

«Βιοψία». Την διαδικασία τη γνωρίζετε φαντάζομαι. Η απορία που μου δημιουργήθηκε αφορούσε την «ενέργεια» που αφορά τη λέξη. Στα χρόνια των σπουδών έχω ακούσει σε αναρίθμητες περιπτώσεις, γιατρούς όλων των ειδικοτήτων ανάμεσά τους και καθηγητές  (ακόμα και παθολογοανατομίας) να χρησιμοποιούν ένα παράγωγο ρήματος από τη λέξη «βιοψία». Πχ ακούγεται συχνά η φράση: «Θα βιοψήσουμε τον ιστό» ή «πρέπει να βιοψήσουμε για να δούμε αν υπάρχει διήθηση» κτλ. Σε καμία περίπτωση δεν κάνω κριτική απλώς μου γεννήθηκε η απορία αν μπορεί να υπάρξει κάποιο καταλληλότερο ρήμα που να περιγράφει την διαδικασία της βιοψίας.

Καλησπέρα σας, σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια.

Με τιμά το ότι μου ζητάτε τη γνώμη μου.

Είναι πολύ λογικο να θέλουν οι άνθρωποι που ασχολούνται καθημερινα με βιοψίες ενα ρήμα για να εκφράσουν αυτό που κάνουν, και μαλιστα ένα ρήμα μονολεκτικό, διότι αλλιώς υπάρχει και το «κάνω βιοψία» που προφανώς χρησιμοποιείται πολύ.

Η βιοψία είναι μεταφορά ελληνογενους όρου (biopsy). Στα αρχαια υπήρχε η αυτοψία που παράγεται από τον αυτόπτη. Αυτά σας τα γράφω για να δούμε τι ανάλογες περιπτώσεις έχουμε.

Το «να βιοψήσουμε» ειναι μεν μια βολική πρόχειρη λύση αλλά δεν μου αρέσει διότι α) ακούγεται σαν το «ψήσουμε» και β) ποιο ρήμα είναι στην οριστική; βιοψαίνω;

Αν το πάμε ετυμολογικά και αν μας ενδιαφέρει να δώσουμε ένα ρήμα που να έχει όλες τις εγκλίσεις, θα μπορούσαμε να κατασκευάσουμε το βιοπτεύω. Να βιοπτεύσουμε τους λεμφαδένες.
Βέβαια, αυτο θα έδινε το ουσ. βιόπτευση -αλλά τι να κάνουμε;
Και φυσικά, οι ίδιοι οι χρήστες είναι αρμοδιότεροι να υιοθετήσουν ή όχι κάθε νεολογισμό.

Ίσως κάποια στιγμή χρησιμοποιήσω την απορία σας -χωρις ονόματα εννοείται- στο ιστολόγιο.

* Από πού βγαίνει η έκφραση ‘κατεβαίνω /κατέρχομαι σε εκλογές’;

Μάλλον από το «κατήλθε εις τον πολιτικόν στίβον» που ειναι αρκετά παλιό. Το «κατήλθε εις τον στίβον» λεγόταν και κυριολεκτικά για αγωνίσματα και είναι μάλλον μεταφραστικο δάνειο από το γαλλ. descendre dans l’ arène (πάντως αρχαιο δεν βρίσκω να είναι)

* Νίκο ερώτηση. Παιδοκτόνος είναι ο γονιός που σκοτώνει το παιδί ή ο οποιοσδήποτε σκοτώνει ένα παιδί;

Καλησπέρα Ε…. Καλη ερώτηση.

Στον ποινικό κώδικα παιδοκτονία είναι ο φονος του βρέφους από τη μητέρα του πάνω στον τοκετο ή τις επομενες μέρες.

Στη συνήθη βεβαια χρήση, εκτός ποινικού κώδικα, ο όρος παιδοκτονία χρησιμοποιείται ευρύτερα για τον φόνο παιδιού από τον γονιο.

Ωστόσο, στο λεξικό βρίσκω οτι ο παιδοκτόνος μπορεί να είναι και ο οποιοσδήποτε σκοτώνει παιδί. Αλλά εγώ θα το απέφευγα πχ για τον φονιά της Άμφισσας -θα έλεγα ο δολοφόνος του παιδιού.

* Αγαπητέ κύριε Σαραντάκο καλησπέρα σας. Έτυχα να διαβάσω το ιστολόγιο σας κατά την αναζήτηση της πρότασης «μήγαρις έχω άλλο στο νου μου πάρεξ ελευθερία και γλώσσα;» Έτυχε να δω την εν λόγω πρόταση και αλλού χωρίς το ερωτηματικό. Ζητώ τη γνώμη σας για το θέμα. Υπάρχει το πρωτότυπο κείμενο του Σολωμού; Ευχαριστώ

Καλησπέρα. Υπάρχει το πρωτότυπο κείμενο αλλά για τέτοιες απορίες συνήθως αρκεί να ανατρέξουμε σε κάποια έγκυρη έκδοση -σε (εγκυρο) βιβλίο ή σε έγκυρον ιστότοπο. Ο Σολωμος υπάρχει ολόκληρος στον ιστότοπο της Ανεμόσκαλας (του Κεντρου Ελλ. Γλωσσας) όπου βλέπουμε ότι η προταση που μας απασχολεί γράφεται με ερωτηματικό.

* Αγαπητέ Νίκο, είμαι γιατρός ακτινολόγος και θέλω να ρωτήσω το εξής: στα περισσότερα πορίσματα οι γιατροί γράφουν για μια βλάβη ότι «προβάλλει…». Το σωστό δεν είναι «προβάλλεται»;

Καλημέρα αγαπητέ

Δεν το βρίσκω λάθος. Η πρώτη σημασία του «προβάλλω» είναι «κάνω την εμφάνισή μου», πχ ο ήλιος προβάλλει πίσω απο τα βουνά. Ταιριάζει λοιπόν και στην περίπτωση της βλάβης που προβάλλει.

* Αγαπητέ κύριε Σαραντάκο, χαίρετε!

Θα ήθελα να σας απευθύνω το εξής ερώτημα, διότι μόνον εσάς εμπιστεύομαι!

Ποια είναι η σωστή γραφή της λέξης: Φετεινός; Φετινός; Εφετεινός; Εφετινός;

Ευχαριστώ πολύ και συγγνώμη αν σας ενοχλώ.

Καλημέρα, σας ευχαριστώ για τα καλά λόγια.

Φετινός και εφετινός (ποιο από τα δύο είναι θέμα ύφους).

Για θέματα ορθογραφίας εγώ εμπιστεύομαι το ΛΚΝ.

Να είστε καλά!

* Καλησπέρα σας ! Τι γνώμη έχετε για το αν είναι κομμουνισμός ή κομουνισμός ;

Καλησπέρα. Κοιτάξτε, κανονικά είναι με ένα μι αφού όλα τα δάνεια τα απλογράφουμε. Ωστόσο, μερικά όπως ο κομμουνισμός και η λαίδη αντιστέκονται. Ίσως επειδή και το ίδιο το Κομμουνιστικό Κόμμα γράφει τη λέξη με δύο μι. Οπότε, και τα δύο δεκτά.

* Αγαπητέ κύριε Σαραντάκο, θέλω να μοιραστώ μαζί σας ένα ερώτημά μου και μια διαφωνία που έχω. Οι λέξεις με δεύτερο συνθετικό -μάχος, τι ακριβώς σημαίνουν;

Λ.χ. εικονομάχος, σίγουρα σημαίνει αυτόν που μάχεται τη λατρεία των εικόνων.

Μακεδονομάχος όμως; Είναι αυτός που πολέμησε στη Μακεδονία ή υπέρ της Μακεδονίας; Μαραθωνομάχος; Αν όμως δηλώνει τόπο και μόνον, τότε δεν θα έπρεπε να ονομάζονται έτσι και οι Πέρσες;
Αλβανομάχος, είναι δόκιμος όρος;

Τη σοφή σας γνώμη χρειάζομαι, όποτε βρείτε τον χρόνο!

Καλησπέρα σας

Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια.

Στη γλώσσα οι κανόνες προκύπτουν από τη χρήση.

Έτσι, αν ανοίξουμε το έγκυρο Λεξικό της Κοινης Νεοελληνικής θα δούμε για το επίθημα -μάχος τα εξής:

β’ συνθετικό σε σύνθετα αρσενικά ουσιαστικά. I. (σε λόγιας προέλευσης ουσιαστικά) δηλώνει το πρόσωπο που μάχεται, αγωνίζεται: 1. εναντίον αυτού που εκφράζει το α’ συνθετικό: θεο~, εικονο~, ελληνο~, χριστιανο~· ταυρο~. 2. υπερασπιζόμενος την περιοχή που εκφράζει το α’ συνθετικό: μακεδονο~, μαραθωνο~. 3. με το μέσο που εκφράζει το α’ συνθετικό: ξιφο~. II. δηλώνει αυτόν που αγωνίζεται με τον τρόπο, το μέσο ή εναντίον αυτού που εκφράζει το α’ συνθετικό: χερο~.

Χωρίς συμφραζόμενα, ο αλβανομάχος είναι αυτός που μάχεται τους Αλβανούς, όπως ο τουρκομάχος είναι αυτός που μάχεται ενάντια στους Τούρκους.

Να είστε καλά!

* Αποδιαπομπαιος δεν ειναι το σωστο; δεν προερχεται απο τη διαπομπευση;

Οχι. Αποδιο-

απο+δια+πομπαιος. δε μού βγαινει το ομικρον. το σκεφτομαι λανθασμένα;

Το αρχαίο ρήμα ήταν «αποδιοπομπούμαι» όπου το διο- αναφέρεται στον Δία. Στον σχηματισμό της λέξης επέδρασε και το επίθ. αποπομπαίος. (Περισσότερα εδώ, αν και το θέμα δεν το έχουμε εξετάσει διεξοδικά).

* Κύριε Σαραντάκο καλησπέρα, καλή χρονιά! Θα ήθελα παρακαλώ αν μπορώ, να ρωτήσω κάτι σχετικά με τη μετοχή όντας. Έχω λίγο μπερδευτεί. Τί ακριβώς ισχύει; Κλίνεται ή όχι; Έχει γένη; Διαβάζω σχετικά με την είδηση της υπόθεσης της Φώφης Μπουλούτα στην ΕΦΣΥΝ το εξής

«Η Φώφη ήταν ηθικά και οικονομικά εξαθλιωμένη, όντας άνεργη»

Όντας ή ούσα άνεργη;

Έψαξα στο μπλόγκ σας αλλά δεν βρήκα κάτι. Θα χαιρόμουν να είχα μια τοποθέτησή σας.

Ευχαριστώ

Καλησπέρα. Το «όντας» δεν είναι αρσενικού γένους, είναι άκλιτος τύπος για όλα τα γένη, μετοχή του ρήματος «είμαι», όπως και οι: παίζοντας, τρέχοντας, τρώγοντας κτλ. Όπως θα λέγατε «Η Μαρία τρέχοντας έπεσε και χτύπησε», λέτε «η Φώφη όντας άνεργη…» ή «Ο Παύλος όντας άνεργος…» . Μπορείτε να πείτε «Η Φώφη ούσα άνεργη» αλλά τότε χρησιμοποιείτε την αρχαία μετοχή. Το αντίστοιχο στο αρσενικό είναι να πείτε «Ο Παύλος, ων άνεργος…»

* Και τελειώνω όπως άρχισα, με απορία που απευθύνεται στη συλλογική σας σοφία

Καλημέρα

Από καιρό σε καιρό μου στέλνουν τη «Φωνή της Βλαχοκερασιάς». Στο τελευταίο τεύχος της – Γενάρης – Απρίλης – στη σελίδα 4, στις αναμνήσεις για μια περιπέτεια με το άχυρο το 1941, κάποιος Γιάννης Ζέππος, διηγείται. Στη Τρίτη στήλη, προς το τέλος αναφέρει:

«Η δε Γούταινα του Κώστα του Σπανού η γυναίκα, είχε σπάσει τα καρπούζια από το αραποσίτι, τα είχε κάνει μικρά κομματάκια, τα έβαλε στα ταψιά και τα έβαλε στο φούρνο να ξεραθούνε καλά και μετά τα πήγε στο μύλο, τα άλεσε και τα έκανε αλεύρι…»

Εκείνα τα ΚΑΡΠΟΥΖΙΑ με ξαφνιάσανε και σκέφτηκα πως ίσως το βρεις ενδιαφέρον (είναι άστοχη λέξη του παππού;)

Καλημέρα.

Εγώ «κότσαλα» τα ξερω αλλά υπάρχουν και πολλές άλλες λέξεις. Πάντως «καρπούζια» δεν έχω συναντήσει. Θα το βάλω κάποια στιγμή στο ιστολόγιο μήπως και το έχει συναντήσει κανείς.

Και εδώ ολοκληρώνονται οι ερωτήσεις και απαντήσεις. Σε καναδυό χρόνια, θα έχουμε συνέχεια!

Advertisements

136 Σχόλια to “Ερωτήσεις και απαντήσεις νούμερο τέσσερα”

  1. Καλημέρα (η τελευταία από δω, σε λίγο παίρνουμε δρόμο).

  2. Γιάννης Ιατρού said

    καλημέρα,
    που θα βρείτε καλύτερα ρε Γιάννη;

  3. nikiplos said

    Καλημέρα… Ευτυχώς που ο Νικοκύρης αποφάσισε να μοιραστεί μαζί μας τις απορίες… Κάποιες (πολλές) θα έπρεπε να ήταν και δικές μου, όπως διαπίστωσα από την ανάγνωση…

  4. gpoint said

    Ε’ιναι από την μόνιμη στήλη του Ρομάντσου, «Μιλάει το κρασί»

    Η υπογραφή Ανάστης Σούρας είναι προδανώς ψευδώνυμο. Από τους συνεργαζόμενους γελοιογράφους θα μπορούσε να ήταν του Κ. Βλάχου ή του Β. Χριστοδούλου ή και του Αρχέλαου. Αλλά τα σκίτσα της ύλης του περιοδικού τα έκανε ο Μ. Γιακουμάτος

  5. 2 Στον ήλιο και τη θάλασσα. Αλλά σιγά σιγά, σε 10 μέρες αυτά. Έχουμε δρόμο μπροστά μας και θα τον κάνουμε σιγά σιγά. Κι έχω να κάνω και τη «θερινή υπηρεσία»…

  6. gpoint said

    # 4

    Τώρα θυμήθηκα πως η ταντική γελοιογραφία » Από την ζωή των βαρελοφρόνων» ΄που είναι σχετικό θέμα ήταν σχεδόν πάντοτε (μπορεί να έβαζε και κανένας άλλος μερικές) του Β. Χριστοδούλου

  7. Pedis said

    Πάντα ενδιαφέροντα αυτά!

    Τάιπο:

    «χρησιμοποιείται ευρύτερα για τον φόβ->νο παιδιού από τον γονιο»

  8. Pedis said

    Η δική μου ερώτηση είναι:

    όταν λέμε

    «πέταξε το πουλάκι από το κλουβί»

    εννοούμε πάντα ότι το έσκασε από μόνο του ή/και ότι κάποιος το απελευθέρωσε;

    Παρακαλώ η απάντηση, πέρα από τα ισχύοντα γενικώς, να εξειδικευθεί σε φλώρους.

  9. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @4. Μπράβο σου, καλά τα θυμάσαι! Νομίζω ότι το σκίτσο είναι του Αρχέλαου (Αντώναρου, πατέρα του Ευάγγελου- μετά συγχωρήσεως! 🙂

  10. Αφού ο λίθος είναι γένους αρσενικού, γιατί λέμε «η Λυδία λίθος»;

  11. 10 Βλέπω εδώ ότι η λίθος είναι η πολύτιμη πέτρα και ο λίθος η σκέτη πέτρα, στα αρχαία: http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/search.html?lq=%CE%BB%CE%AF%CE%B8%CE%BF%CF%82&dq=

  12. Και εδώ ότι «το θηλ. χρησιμ. για κάποιο ιδιαίτερο είδος λίθου, όπως ο μαγνήτης»: http://www.greek-language.gr/Resources/ancient_greek/tools/liddel-scott/search.html?lq=%CE%BB%CE%AF%CE%B8%CE%BF%CF%82%5B%E1%BF%90%5D

  13. atheofobos said

    έχω ακούσει σε αναρίθμητες περιπτώσεις,….. «Θα βιοψήσουμε τον ιστό»…

    Ζώντας 38 χρόνια σε νοσοκομεία και χειρουργεία και με σύζυγο σε σχετική ειδικότητα δεν έχω ακούσει ποτέ να λέγεται «Θα βιοψήσουμε τον ιστό»…
    Στείλτο για βιοψία ή έστειλα για βιοψία, θα κάνουμε βιοψία έγινε βιοψία κτλ είναι οι φράσεις που χρησιμοποιούνται.

  14. nikiplos said

    Σχετικά με το σκίτσο… Η εικόνα είναι μάλλον αρχετυπική της Πλάκας και της παλιάς Αθήνας, δεν μου φαίνεται για ξένη. Το ζήτημα είναι αν μπορούμε να βρούμε πότε πρωτοεμφανίστηκε στο Ρομάντσο, αν είναι πριν το 1949-1950 ή μετά. Ως εικόνα μου θυμίζει τον Ορέστη Μακρή στον Μεθύστακα (1949), γιαυτό και η απορία μου είναι να μπορούσαμε να βρούμε πότε πρωτοεμφανίστηκε ως εικόνα στο περιοδικό.

  15. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    Δεν μου θυμίζει γραμμή Αρχέλαου το σκίτσο. Να είναι αυτό που λέει στο 4 ο Τζι; Ο Μ. Γιακουμάτος;

    8 Πέταξε το πουλί = χάθηκε η ευκαιρία. Δεν νομίζω πως προσδιορίζουμε ειδικότερα με ποιον τρόπο βγήκε από το κλουβί.

  16. cronopiusa said

    dagli amici mi guardi iddio
    che dai nemici mi guardo io

    Καλη σας μέρα!

  17. Γιάννης Ιατρού said

    10: πιθανώς γιατί η αρχική ονομασία ήταν λυδία πέτρη. Πρόκειται για ένα είδος (μαύρου) πετρώματος (βαλσάτη), το οποίο έχει την ιδιότητα να χρωματίζεται διαφορετικά, ανάλογα με την περιεκτικότητα χρυσού, όταν τρίβεται επάνω σε κάτι που περιέχει χρυσό. ΄Έτσι ήταν χρήσιμο για τον καθορισμό της περιεκτικότητας χρυσού σε νομίσματα κλπ.

  18. Γιάννης Ιατρού said

    17: (συνέχεια) βλ. σελ. 20 (=>27η) στην εργασία της κας Κ. Ξιφάρα (ΠΟΝΗΡΑ ΧΑΛΚΙΑ: Η ΚΙΒΔΗΛΕΙΑ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΤΟΥ
    ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ), 2018, εδώ

  19. Και η φιλοσοφική κύριε;
    βλ. #11-12 και πιο αναλυτικά εδώ: http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A1999.04.0057%3Aentry%3Dli%2Fqos

  20. ΓΤ said

    @13 Άμα ακούς «αναρίθμητες», μάλλον ο ίδιος το είχε πει άπαξ… 🙂

  21. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @4, 15. Κι εγώ (σκιτσογραφική) «γραμμή» υπονοώ, και όχι βεβαιότητα. Αρχέλαο μου θύμισε, πιθανώς όμως να έχει δίκιο ο Νίκος..

  22. «Να βιοψήσουμε». Υποθέτω ότι είναι επαγγελματική αργκό εμποτισμένη με χιούμορ (-ψήσουμε), όπως στην ξένη αμερικανική τράπεζα που εργαζόμουν κάποτε λέγαμε «απρουβάρω», «κανσελάρω» (αντίστοιχο του παλαιότερου κοινού «ποστάρω»-ταχυδρομώ).

  23. gpoint said

    # 14

    Δεν μπορώ να σε διαφωτίσω, στα υπόγεια αρχεία μου έχω (σχεδόν όλα) τα τεύχη του Ρομάντσου αλλά από το1953 και μετά. Θυμάμαι που στα τεύχη του σε συνέχειες πρωτοδιάβασα τον Νονό του Πούτζο όταν έμεινα χειμώνα Γαλαξίδι, πρωτοδιόριστος στην Αμφισσα, και εκεί πρωτοήρθα σε επαφή με τον Τσιφόρο που μου άρεσε. Γενικά μέχρι κάποια εποχή ήταν εξαιρετικό περιοδικό

  24. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Διαφωνώ ριζικά με την ελευθεριότητα του «..φυσικά, οι ίδιοι οι χρήστες είναι αρμοδιότεροι να υιοθετήσουν ή όχι κάθε νεολογισμό», αφού -αναρίθμητοι;;- χρήστες έστερξαν να χρησιμοποιούν το αποκρουστικό «θα βιοψήσουμε τον ιστό». Μάλλον κάποιος άλλος θα πρέπει να αναλάβει το κόστος αυτού του νεολογισμού (το «να βιοπτεύσουμε» καλό μου ακούγεται).
    [Κάτι μου λέει ότι οι σοφολογιότατοι συνάδελφοί μου έπαιξαν -και έχασαν!- με τον μέλλοντα του βιο-ορώ «όψομαι»..].

    @13. Φυσικά, κι εγώ μόνο το «θα κάνω βιοψία» άκουγα, δεκαετίες τώρα..

  25. gpoint said

    # 15, 21

    H δική μου επιλογή από τους γελοιογράφους είναι ο Κ. Βλάχος, μου φαίνονται τα κίτσα του πιο κοντά στον μεθύστακα. Παραθέτω όμως κι ένα σκίτσο του Γιακουμάτου για τους έχοντες οξύτερη όραση από την δικιά μου

  26. Παναγιώτης Κ. said

    Ίγκλα είναι η δερμάτινη ζώνη που δένεται στη μια πλευρά του σαμαριού περνάει κάτω από την κοιλιά του και στερεώνεται στην άλλη πλευρά. Αυτό γίνεται για να μη φεύγει το σαμάρι από τη ράχη του ζώου.
    Έχουμε όμως και την οπιστιά. Επίσης δερμάτινη ζώνη, γύρω από τα καπούλια του.Στερεώνεται στο σαμάρι και δεν μπορεί να τσουλήσει πάνω στη ράχη του ζώου.
    Σε κάθε περίπτωση το φορτίο ζυγίζεται ισόρροπα για να υπάρχει η σχετική σταθερότητα στη θέση του σαμαριού.

    @10. Πολύ ωραία ερώτηση!
    @11. Και η απάντηση…

    Και μια προσωπική εξομολόγηση: Ωραίες ερωτήσεις και απαντήσεις.
    Τι ερωτήσεις τις θυμόμαστε. Για τις απαντήσεις χαιρόμαστε πρόσκαιρα διότι, είμαστε σχεδόν καταδικασμένοι να μη τις θυμόμαστε μετά από λίγο καιρό όσοι κουβαλάμε κάμποσα χρόνια στην πλάτη! (Τώρα στα γεράματα μάθε γέρο γράμματα 🙂 )

  27. Costas X said

    «…είχε σπάσει τα καρπούζια από το αραποσίτι…»

    Είναι πιθανό να εννοεί «τους (μικρούς) καρπούς», και να χρησιμοποιούν άλλη λέξη για το καρπούζι ;

    Στην Κέρκυρα το καλαμπόκι=αστάκι (από το στάχυ;), το κότσαλο=κουτσούνα (κούκλα),
    ο σπόρος=μπαρμπαρό (μπαρμπαρόσταρο), το αλεύρι=μπαρμπαράλευρο και το ψωμι ή πίτα=μπαρμπαρέλα (καμία σχέση με την Τζέιν Φόντα και την παλιά ντισκοτέκ !).

  28. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Για την ακτινογραφία, επειδή είναι απεικόνιση προβολής ενός τρισδιάστατου αντικειμένου σε δύο διαστάσεις (ουσιαστικά η σκιά του), θεωρώ πως το «προβάλλεται» είναι σωστότερο. Ανάλογα μάλιστα με τη θέση του αντικειμένου, την τεχνική και τη γωνία λήψης, η θέση που προβάλλεται ένα αντικείμενο μπορει να ξεγελάσει σε κάποιες περιπτώσεις ως προς τη θέση του (παράλλαξη)

  29. Παναγιώτης Κ. said

    Συμφωνώ με τον Νίκιπλο στο #14. Μου θυμίζει Ορέστη Μακρή.
    Βεβαίως ο κάθε γελοιογράφος είχε τη δική του γραμμή οπότε μπορούσες και τον ξεχώριζες.
    Θυμάμαι όμως στα Γιάννενα στη δεκαετία του ΄60, τους διαφόρους ας τους πούμε ζωγράφους-οι πιο πολλοί θήτευαν και στο χώρο της επιγραφοποιίας- , που επιμελούνταν τις ταμπέλες έξω, στο δρόμο, για την παρουσίαση του έργου που παιζόταν στην αίθουσα του κινηματογράφου με φωτογραφίες κ.λπ, να έχουν την ικανότητα μίμησης της γραμμής του γελοιογράφου.

  30. ΓιώργοςΜ said

    28 συνέχεια:
    Να το ζωγραφίσω;

    Τα σημεία Α και Β προβάλλονται στα Α’ και Β’ αντίστοιχα.

  31. spiridione said

    Για τον μεθυσμένο και τον φανοστάτη
    http://bottlesboozeandbackstories.blogspot.com/2019/01/regarding-drunk-and-light-pole.html

    Στα αγγλικά υπάρχει και φράση
    People Use Statistics as a Drunk Uses a Lamppost — For Support Rather Than Illumination
    https://quoteinvestigator.com/2014/01/15/stats-drunk/

  32. Pedis said

    # 15 – 8 Πέταξε το πουλί = χάθηκε η ευκαιρία. Δεν νομίζω πως προσδιορίζουμε ειδικότερα με ποιον τρόπο βγήκε από το κλουβί.

    δεν εξαρτάται αν είναι σκανδαλώδης;

  33. Πουλ-πουλ said

    28,30
    Συνεπώς, όχι μόνο οι μηχανικοί, αλλά και οι ακτινολόγοι πρέπει να κατέχουν στοιχεία προβολικής γεωμετρίας!

  34. Κιγκέρι said

    Νικοκύρη, το ξεΐγκλωτος εμείς το χρησιμοποιούμε με την έννοια του ξεχαρβαλωμένου, που «παίζει» για αντικείμενα, ή του ασουλούπωτου, του ασυντόνιστου για ανθρώπους, όχι όμως του ασύδοτου. Δείχνει δηλαδή χαλαρή κίνηση, όχι ηθική!

  35. loukretia50 said

    Καλημέρα! – ξενέρωτη = άνευ χικ!
    Ο Αρχέλαος σύμφωνα με αυτό :
    «…Ένα βιβλιάρακι (17χ24) με γελοιογραφίες απο τον Αρχέλαο με θέμα τους κρασοπατέρες τoυ τότε, της ταβέρνας με τα βαρέλια, τους μπεκρήδες και όλα τα άλλα που μας θυμίζουνε τα στέκια εκείνης της εποχής….
    Στο εισαγωγικό του σημείωμα ο Αρχέλαος μας λέει πως οι Βαρελόφρονες ήταν ένα είδος κόμματος… και μας εξηγεί πως όλη η ιστορία ξεκίνησε απο τον μεγάλο γελοιογράφο Παύλο Παυλίδη και την ιδέα του Κόμματος των Βαρελοφρόνων που παρουσιάστηκε στο περιοδικό ΄΄Ρομάντζο΄΄…
    Ο Αρχέλαος σαν συνδημιουργός και συνεχιστής αυτής της γελοιογραφικής ιδέας έκοψε το Κόμμα και παρουσιάζει αυτές τις γελοιογραφίες με την ονομασία Βαρελόφρονες…..
    όπως καταλάβατε όλες οι γελοιογραφίες δείχνει τύπους με μια κοιλιά ώς την άλλη άκρη, με ξύλινα βαρέλια, με καπελλάδες, με γυναίκες με πλάστες να περιμένουν στο κατώφλι του σπιτιού και άλλα τέτοια αστεία και ρομαντικά συνάμα για την σημερινή εποχή με τον Μεγάλο Αρχέλαο να μεγαλουργεί με το πενάκι του..»
    https://www.greekcomics.gr/forums/index.php?/topic/7763-%CE%B2%CE%B1%CF%81%CE%B5%CE%BB%CE%BF%CF%86%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%B5%CF%83/

    Πάντως δε μου άρεσαν! – μάλλον λόγω ηλικίας- δικής μου!

    Γελοιογραφίες Παλιών Περιοδικών- https://youtu.be/4pXDvfxTGx0 Μέρος 6ο

    Η Λέσχη των Βαρελοφρόνων https://youtu.be/XpKb4vgxJQI

  36. Γιάννης Ιατρού said

    11/19, (10): Δύτα, όπως τα λές. Επιστρέφοντας παραθέτω από τα άδυτα του υπογείου 🙂 απόσπασμα από το μνημειώδες (σημ: αξεπέραστοι αυτοί οι γερμανοί φιλόλογοι των αρχών του 20ου αι.) έργο του Eduard Schwyzer (1939) για την Γραμματική της Ελληνικής Γλώσσας (ανατύπωση C. H. Beck του 1990), 2ος τόμος, σελ. 37 (και σελ. 34 σημείωση):

  37. cronopiusa said

    Πέθανε ο Αντρέα Καμιλέρι δημιουργός του «Επιθεωρητή Μονταλμπάνο»

  38. Το «ξεϊγκλωτος» μου κάνει μάλλον για ασταθής. Αφού η ίγκλα έχει λειτουργία διαφορετική από το χαλινάρι, χρησιμοποιείται για να στερεώσει το σαμάρι στο ζώο.
    Ίσως να σήμαινε αρχικά τον ανισόρροπο η αυτόν που κινδύνευε να χάσει την ψυχική ή νοητική του ισορροπία και στο πέρασμα του χρόνου να κατέληξε συνώνυμο του αποχαλινωμένος, αυτού που δεν μπορεί να ελεγχθεί(που μπορεί να είναι ανισόρροπος, μπορεί απλώς ατίθασος).

  39. Γιάννης Ιατρού said

    Το ξεϊγκλωτος το ξέρω από το πελοποννησιακό ιδίωμα (καταγωγή Αρκαδία μεριά) της μητέρας μου που το χρησιμοποιούσε κυρίως για να περιγράψει άτομο με δυσανάλογα σωματικά χαρακτηριστικά, π.χ. μεγάλα/μακρυά χέρια ή πόδια, γενικά με ακανόνιστες αναλογίες.
    Δεν θυμάμαι να το χρησιμοποιούσε με την έννοια του ασταθή/ανισόρροπου/αποχαλινωμένου κλπ. ατόμου, δηλ. για να περιγράψει χαρακτηριστικά συμπεριφοράς ή παρόμοια.

  40. ΣΠ said

    Το «προβάλλει» σημαίνει «εμφανίζεται». Το «προβάλλεται» σημαίνει «παρουσιάζεται (από κάποιον)».

    Κάτι παρόμοιο έχω δει σε γραπτά φοιτητών, που όμως είναι κατά την γνώμη μου λάθος, είναι η χρήση του «αυξάνει» αντί του «αυξάνεται». Π.χ., η θερμοκρασία αυξάνει.

  41. leonicos said

    Α

    Το ρήμα που χρησιμοποιούμε επισήμως είναι βιοπτώ, και το υλικό βιοπτικό

    Το πρόβλημα είναι ότι βιοπτώ δεν σημαίνει ‘παιρνω βιοψία’ αλλά ‘βλέπω το βιοπτικό παρασκεύασμα’.

    Το πρέπει να βοψήσουμε είναι απλώς κακά ελληνικά. Πόσο λιγότερο κόπο θέλει από το πράπει να πάρουμε βιοψία.

    Μπορεί να μη θέλει κόπο να το πεις αλλά θέλει κόπο να το καταλάβεις/

    Μπορείτε να πείτε «Η Φώφη ούσα άνεργη» αλλά τότε χρησιμοποιείτε την αρχαία μετοχή. Το αντίστοιχο στο αρσενικό είναι να πείτε «Ο Παύλος, ων άνεργος…»

    Στην περίπτωση αυτή η μετοχή μπαίνεο μετά, άνεργος ων, ανόητη ούσα,

    Και σε γενική απόλυτο….. (για να μαθαίνει ο Τζι) Της Φώφης ανοήτου ούσης, αι εκλογαί έγιναν της Πόπης

  42. Theo said

    Καλημέρα!

    Το ξεΐγκλωτος το συνήθιζε ένας συντηρικότατος θεολόγος από τη Λέσβο, αναφερόμενος σε ανθρώπους χωρίς ηθικούς φραγμούς. Εκτός από αυτόν, δεν το άκουσα από κανέναν άλλο.

  43. Theo said

    αι εκλογαί εγένοντο της Πόπης, Λεώνικε 🙂

  44. sarant said

    Eυχαριστω για τα νεότερα!

    31 Πολύ καλό εύρημα, οπως έλεγα το μοτίβο είναι διεθνές.

    32 Οχι, μπορεί να είναι και χαμένη ευκαιρία καθαρά από δική μας ολιγωρία

  45. georgios lardikos said

    Κύριε Σαραντάκο καλημέρα,

    Παρακολουθώ ανελλιπώς τις δημοσιεύσεις σας με ιδιαίτερο ενδιαφέρον,
    κατατοπιστικές, χρήσιμες, αναλυτικές, τεκμηριωμένες και με το ιδιαίτερό σας
    χιούμορ.

    Συγκινήθηκα όταν έμαθα ότι είστε γιος του Σαραντάκου, του εκλεκτού
    συνάδελφου στην Αγροτική Τράπεζα. Ήταν ένας από τους πρώτους ανθρώπους που
    συνεργάστηκα όταν προσλήφθηκα στην Αγροτική το μακρινό ’85. Είχαμε δουλέψει
    μαζί σε επιτροπές αξιολόγησης προμηθειών, όντας εκείνος προϊστάμενος του
    Γραφείου Περιβαλλοντικών Μελετών. Τον θυμάμαι πάντα για τον υποστηρικτικό
    του χαρακτήρα, την βοήθεια που μας έδινε και για την συνδικαλιστική του
    δράση.

    Με εκτίμηση,

    Γιώργος Λαρδίκος

    Στις Τετ, 17 Ιουλ 2019 στις 9:41 π.μ., ο/η Οι λέξεις έχουν τη δική τους

  46. BLOG_OTI_NANAI said

    Ρήμα για τη βιοψία δεν βρήκα. Θα είναι ιατρική εφεύρεση.

    Βρήκα ένα ανέκδοτο με μεθυσμένο και φανό από το 1904:

  47. 46 Ωραία η έναρθρη κλητική, τ’αδέρφι!

  48. takis#13 said

    37. Λατρεμένος….

  49. Θανάσης60 said

    45 «Είχαμε δουλέψει μαζί σε επιτροπές αξιολόγησης προμηθειών, όντας εκείνος προϊστάμενος του Γραφείου Περιβαλλοντικών Μελετών»:

    η επιλογή τού «όντας» δεν κάθεται καλά στο γλωσσικό μου αισθητήριο. Η άκλιτη μετοχή δεν αναφέρεται ΠΑΝΤΑ στο υποκείμενο του ρήματος; Θα προτιμούσα κάτι σαν «μ’ εκείνον προϊστάμενο του Γραφείου κλπ.», ή «όταν εκείνος ήταν κλπ.», για να μην πούμε «εκείνου όντος προϊσταμένου κλπ.».

  50. Αγγελος said

    (45) Είχα συμμαθητή Γιώργο Λαρδίκο (Κ. Α. 1971), αχώριστο φίλο (τότε) του Δ. Βελή. Μήπως είσαι εσύ;

  51. ΓιώργοςΜ said

    33 κατεξοχήν! Οι παλιότεροι περισσότερο, οι πιο καινούριοι λιγότερο, μιας και έχουν τις τρισδιάστατες απεικονίσεις πιο εύκαιρες.
    Μερικές τεχνικές μάλιστα (επιβιώνει μόνο η πανοραμική ακτινογραφία δοντιών, παλιότερα υπήρχε η λεγόμενη «κλασική τομογραφία») εξαρτώνται απόλυτα από τη γεωμετρία προβολής.

  52. Αγγελος said

    Θανάση60, πρώτη φορά γράφει εδώ ο άνθρωπος, μην του κάνεις αμέσως γλωσσική κριτική 🙂
    Επί της ουσίας έχεις σχεδόν δίκιο. Πράγματι, η επιρρηματική ενεργητική μετοχή κανονικά έχει το ίδιο υποκείμενο με το ρήμα της πρότασης: δεν θα πούμε ποτέ «τον είδα τρέχοντας» αν εννοούμε «τον είδα να τρέχει». Εξαιρέσεις όμως υπάρχουν πολλές, από το απολύτως καθιερωμένο «τρώγοντας έρχεται η όρεξη» μέχρι το σολωμικό «τούτον έμπνευσε, όντας νέος, μια θεά μελωδική» και το συχνό σε απομνημονεύματα αγωνιστών «βγαίνοντας ο ήλιος, κινήσαμε…» Και η συγκεκριμένη φράση του (49) εμένα τουλάχιστον δεν με ξενίζει.

  53. antonislaw said

    46-47 «Ωραία η έναρθρη κλητική, τ’αδέρφι!»
    Χαίρετε! Πρώτη φορά συναντώ τέτοιο τύπο, μόνο χωρίς άρθρο «αδέρφι» ή «αδερφάκι μου» ή όπως έλεγε ο Σταύρακας στον Καραγκιόζη «γεια χαρά νταν αδερφάκι Νώντα!».
    Είναι αυτό που θα λέγαμε «ο θυρωρός» ως κλητική προσφώνηση;
    Έχει κανείς υπόψη του άλλη χρησιμοποίηση της φράσης «τ’αδέρφι» από την λογοτεχνία;

  54. ΓιώργοςΜ said

    53

    Τον μπαγλαμά, τ’ αδέρφι του
    που τού `φτιαχνε το κέφι του

    όχι σε κλητική όμως 🙂

  55. ΓιώργοςΜ said

    32, 44: Δεν προκύπτει πως το πουλί ήταν σε κλουβί, άλλωστε. Πέταξε (από εκεί που στεκόταν, το κλαρί πχ) και δε μπορέσαμε να το δούμε/πιάσουμε/τουφεκίσουμε.
    Έκλεισε το γουίντοου οφ οπορτσιούνιτι που έχαμε, όπως λέμε.

  56. Αγγελος said

    Η έναρθρη κλητική είναι εβραϊσμός που απαντά συχνά στην Αγία Γραφή. Χρησιμοποιείται συχνά και στα λαϊκά γαλλικά. Αλλά τι γυρεύει στα χείλη μεθυσμένου Έλληνα του 1904 δεν ξέρω…

  57. sarant said

    45 Σας ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο, με συγκινήσατε. Καλώς ήρθατε!

  58. ΓΤ said

    @56
    Το πρωί μελετούσε την Αγία Γραφή, το βράδυ τα κοπάναγε 🙂

  59. ΚΩΣΤΑΣ said

    53 Οφ, ταʼ αδερφάκι! του Ναπ. Λαπαθιώτη

  60. antonislaw said

    «έχω ακούσει σε αναρίθμητες περιπτώσεις,….. «Θα βιοψήσουμε τον ιστό»…»

    Καταρχάς θα πρέπει να είναι «βιοψίσω» και όχι «βιοψήσω» καθώς δεν έχει σχέση με το ψήσιμο, αν και το θυμίζει. Το ρήμα θα μπορούσε να είναι το «βιοψίζω». Εμένα προσωπικά δεν με ενοχλεί, αν και δεν το έχω ακούσει ποτέ, αλλά δεν είμαι του χώρου της υγείας. Πρέπει απαραιτήτως κάθε ρήμα να έχει όλους τους τύπους;
    Ας πούμε η τηλοψία, που την αναφέρει το λκν, θα έπρεπε να πούμε «τηλοπτεύω»;

  61. spiridione said

    Σόρυ για τη διακοπή, αλλά είναι ό,τι πιο αστείο διάβασα τις τελευταίες μέρες.

  62. Κώστας said

    49@: Θανάση60, σχετικά με τις μετοχές διάβασε εδώ και τα σχόλια που ακολούθησαν.

  63. Κιγκέρι said

    Ξημερώνοντας τ’ Αγιαννιού, με την αύριο των Φώτων, λάβαμε τη διαταγή να κινήσουμε πάλι μπροστά, για τα μέρη όπου δεν έχει καθημερινές και σκόλες..

  64. loukretia50 said

    53.
    «Μωρέ, πες μου τ’ αδέρφι, πολέμησες στο πλάι του Σιαδήμα?…» Α.Καρκαβίτσας http://www.hellenicaworld.com/Greece/Literature/AndreasKarkavitsas/gr/IPatrida.html

    «Η θάλασσα, τ΄αδέρφι μου» – Τζακ Κέρουακ

    https://www.ebooks.gr/gr/%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%BD%CF%84%CE%B9-375041.html

  65. loukretia50 said

    Αν τυχόν μου έλεγε κάποιος ότι πρέπει να «βιοψίσουμε» κανέναν όγκο ή εύρημα, θα συμπλήρωνα σαρκαστικά
    – «…για να εξάξετε συμπεράσματα?».
    Αν δεν έφριττε, θάλεγα πως ανήκει στους γλωσσοακτιβιστές και θα το προσπερνούσα.
    Προφανώς δε θα αντιδρούσε ούτε στο «μέθοδες».

  66. BLOG_OTI_NANAI said

    Η έκφραση υπάρχει συχνά και σε λογοτεχνικά κείμενα, μεταφράσεις, τραγούδια:

  67. Κιγκέρι said

    Να βιοψήσουμε τον ιστό, οπωσδήποτε όχι. Τι θα λέγατε να τον μικροσκοπούσαμε;

  68. loukretia50 said

    66. ‘Αρα δεν είναι μόνο …Καρκαβιτσιόζικο τ΄αδέρφι!

  69. ΣΠ said

    Εννοείται «εσύ, τ’ αδέρφι». Η κλητική είναι «εσύ» και «τ’ αδέρφι» είναι παράθεση.

  70. Κόκκινος Πλανήτης said

    Καλησπέρα, πάντως το υλικό της βιοψίας λέγεται βιοπτικό υλικό, το βιοψίσουμε δεν το έχω ακούσει, συνήθως «κάνω βιοψία»,
    δεν είναι και μακρινάρι σαν το «κάνω κυτταρολογική».

  71. skom said

    Το ξεΐγκλωτος το είχα καταλάβει σαν το ασουλούπωτος, ασυντόνιστος αναφερόμενο σε άνθρωπο, όχι ως τον ασύδοτο. Το χρησιμοποιούσε ο πατέρας μου. Αχαία, Νωνάκριδα μεριά.

  72. sarant said

    66 Πράγματι, είναι συχνή η κλητική αυτή σε τέτοια κείμενα.

  73. ΓιώργοςΜ said

    67 Η βιοψία δεν είναι μόνο παρατήρηση σε μικροσκόπιο, έχει σημαντική προεργασία. Όπως επίσης η κυτταρολογική εξέταση δεν είναι ταυτόσημη με τη βιοψία, μπορεί να περιλαμβάνει κι άλλες… μέθοδες 😛 (νομίζω)

  74. Κιγκέρι said

    73:
    Η προεργασία γίνεται μόνο και μόνο για να μπορέσει το δειγμα να εξεταστεί στο μικροσκόπιο. Δεν νοείται βιοψία, ούτε κυτταρολογική εξέταση χωρίς μικροσκόπηση.

  75. ΓιώργοςΜ said

    74 Βγαίνουμε εκτός θέματος, αλλά μιας και το ξεκινήσαμε… Η κυτταρομετρία ροής δε θεωρείται κυτταρολογική εξέταση; Δεν περιλαμβάνει μικροσκόπιο.

  76. gpoint said

    Ρε παιδιά αν εσείς πρόκειται να βιοψίσετε τότε ο Φ. Κουτσαύτης πρέπει να νεκροψίσει !!!!!! ;;;;;

    ( έλα ψιψί στον τόπο σου ! )

  77. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    15, 21, 25:
    Ο σκιτσογράφος της ερώτησης πρέπει να είναι ο ίδιος που δημιούργησε τις συνοδευτικές φιγούρες σε δύο άλλες μόνιμες στήλες του ΡΟΜΑΝΤΣΟΥ από το 1956 και μετά (τιμή Δρχ. 3 τότε…).

    – Του κυρίου Νευρικού στη στήλη «ΝΕΥΡΙΚΟΤΗΤΕΣ» http://2.bp.blogspot.com/-eVkcIBYVWPE/Vo7NvJdgHqI/AAAAAAACcq0/Bjr-bmiEiYs/s1600/%25CE%25A1%25CE%25BF%25CE%25BC%2B989%2B7-1.jpg

    και
    – του μάγκα Μίλτου στη στήλη «ΣΠΑΘΑΤΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ» http://2.bp.blogspot.com/-9z45noMcq7o/VX7rDS48uYI/AAAAAAACNwk/5Yn0OSphXxg/s1600/%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25BC%2B43%2B979-1.jpg

    Για τη δημιουργία τους: Ο Αρχέλαος, ο Π. Παυλίδης, ο Πολενάκης (φυσικά) και ο Μ. Αναστόπουλος αποκλείονται, λόγω εμφανέστατων διαφορών στο σκίτσο τους.
    Ο Κ. Βλάχος αποκλείεται, κυρίως λόγω στυλ αλλά και επειδή γεννήθηκε …κάπως αργά (το 1940).

    Από τους παλιούς σκιτσογράφους μένουν οι Β. Χριστοδούλου και ο Μ. Γιακουμάτος. Θα έλεγα ότι είναι του Χριστοδούλου, αλλά το διαφορετικό στυλ στα παπούτσια με μπερδεύει. Μάλλον στον Γιακουμάτο καταλήγω, με βάση και το σκίτσο στο #25 του Gpoint.

    31. Spiridione !!

  78. avadista said

    Στο ορεινό χωριό των Βαρδουσίων που πέρασα παιδί, πολλά ευτυχισμένα καλοκαίρια, αυτό που απέμενε μετά το ξεσπύρισμα του καλαμποκιού, καρπούζι το λέγαμε.

  79. mitsos said

    Καλησπέρα
    για το «ξεΐγκλωτος»
    επιβεβαιώνω τους @@ 39, 71
    (ξαναρώτησα και την Αρκαδιανή μάνα μου )
    =ασουλούποτος ή με στάση σώματος ασσύμετρη και κινήσεις σαν ξεχαρβαλωμένος
    ( » μη ζυγισμένος» θα πρόσθετα εγώ )
    Σε καμιά περίπτωση δεν είχε ο χαρακτηρισμός αναφορά σεηθική στάση

  80. sarant said

    79 Κι όμως, πέρα αποό τον Καραγάτση, βρίσκω σε γλωσσάρι του Παρνασσού:
    ξεΐγκλωτη. γυναίκα ασύδοτη, αμφιβόλου ηθικής. ξ

    78 Α μπράβο, έχουμε επιβεβαίωση

    77 Οπότε, διά της εις άτοπον καταλήγουμε σε Γιακουμάτο.

  81. Georgios Bartzoudis said

    «Γράφουμε ξεΐγκλωτος, διότι είναι από την ίγκλα, μια δερμάτινη ζώνη για να συγκρατιέται το σαμάρι πάνω στο υποζύγιο ζώο».

    # Αθάνατα Μακεδονικά (τα γήσια βέβαια, τα καθιαυτού, και όχι εκείνα τα οποία ξεπούλησε ο Τσίπρας-δίκην λαθρεμπόρου-στους ΒουλγαροΣκοπιανούς): Υπάρχουν δυο ζώνες που συγκρατούν το σαμάρι πάνω στο υποζύγιο, και αποδίδονται με δυο ελληνικότατες λέξεις. Η μία λέγεται μεσιά_μισιά (μι-σια) και η άλλη πισιά (πι-σιά) [η δεύτερη έχει και την τουρκική παραλλαγή κολάν(η)]. Η πρώτη συγκρατεί το σαμάρι στη «μέση» του ζώου, δηλαδή στην περιοχή του στέρνου. Η δεύτερη συγκρατεί το σαμάρι από τα «πισινά» (τα καπούλια) του ζώου. Στην περίπτωση της σέλας του αλόγου υπάρχει μόνο η πρώτη.
    Στη Μακεδονία λέμε ίγκλες_ίγκλις τα λουριά κλπ πρόσδεσης του αλόγου, ώστε να μπορεί να έλκει (άροτρο, το κάρο κλπ)

  82. ορεσίβιος said

    ίγκλα (η)= λέγεται και κολάνι ή ζωστήρα. Φαρδιά δερμάτινη ζώνη που περνά κάτω απ’ το στήθος, μπροστά απ’ τα μπροστινά πόδια του υποζυγίου και συγκρατεί το βάρος του σαμαριού στις ανηφοριές και μαζί με τα μπαλντιμοκάπουλα της σαγής συγκρατούν το σαμάρι σταθερά στη ράχη του ζώου.
    γίγκλα : (η) : α. λουρί του σαµαριού ή της σέλας των ζώων που περνά κάτω από την κοιλιά του αλόγου, β. (anna 67) = δερµάτινο λουρί που περνούσε κάτω από την κοιλιά του ζώου για να κρατάει το σαµάρι, γ. Προέλευση: από το λατ. Cingula, πηγή : ΙΝΒΑ, σελ. 253 και Παπασιώπη : «Απ’ ότ’ απόµνιν», σελ. 113, «η παλιά η Κοζάνη», σελ. 157.
    (ιγκλωμένο ή ξεϊγκλωτο)

  83. sarant said

    82 βρε καλώστον, χαθήκαμε!

  84. Corto said

    80 (Sarant):
    «Οπότε, διά της εις άτοπον καταλήγουμε σε Γιακουμάτο.»

    Πολύ πιθανότερος είναι ο Ανδρέας (ή Αντρέας) Βλασσόπουλος.

  85. sarant said

    84 Δεν θυμάμαι το στιλ του

  86. Corto said

    85:
    Να ένα δείγμα:

  87. gpoint said

    # 86

    Δεν νομίζω πως έχει τίποτε το κοινό αυτό το σκίτσο με το σκίτσο του άρθρου, τα χέρια μόνο να προσέξει, φτάνει.
    Επειδή πιθανόν ο σκιτσογράφος του περιοδικού σκιτσάριζε τα πάντα κτός φυσικά από τις γελοιογραφίες παραθέτω δυο ακόμα σκίτσα από μόνιμες στήλες τπου πρωταγωνιστούσαν ο Oνούφριος και ο Μίλτων :

  88. ΣΠ said

    81
    Κι άλλος προδότης
    https://www.reader.gr/news/politiki/299824/varvitsiotis-gia-v-makedonia-ta-politika-zitimata-metaxy-mas-ehoyn-epilythei-me

  89. sarant said

    86-87 Βρίσκω αρκετά πιθανό ολες οι βινιέτες των μόνιμων στηλών να είναι από το ίδιο χέρι.

  90. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    84, 86, 87, 89:
    Τον Α. Βλασσόπουλο δεν τον θυμόμουν καθόλου. Έψαξα και βρήκα μερικά σκίτσα του, όπως τα παρακάτω (το 3ο σκίτσο με ερωτηματικό).

    Δεν βρίσκω ιδιαίτερες ομοιότητες με το σκίτσο του μπεκρή και των άλλων «τύπων» στο ΡΟΜΑΝΤΣΟ (ειδικά τα δύο πρώτα του απέχουν αισθητά).

  91. Corto said

    87:

    Στην παραπάνω γελοιογραφία βρίσκουμε ομοιότητες στο δεξί χέρι του Μπράσκα (το απλωμένο) με το δεξί χέρι του Ανέστη Σούρα.
    Παρατηρούμε επίσης ότι ο γελοιογράφος δεν δίνει μεγάλη προσοχή στο αριθμό των δακτύλων: ο Μπαντόλιο έχει τρία δάκτυλα μπροστά από την τράπουλα αντί για τέσσερα. Ο Ανέστης Σούρας επίσης στο αριστερό χέρι έχει τέσσερα δάκτυλα αντί για πέντε. Επίσης όλοι οι Ιταλοί έχουν ρυτίδες-κύκλους κάτω από τα μάτια, όπως και ο Σούρας.
    Επίσης στο σχ.86 η καρικατούρα του Παναγιώτη Θεοδοσίου έχει τριγωνική φαβορίτα, όπως και ο Σούρας. Μοιάζουν τέλος και τα φρύδια τους.

    Ο Βλασσόπουλος ταιριάζει και χρονολογικώς γιατί ήταν από τους παλιούς σκιτσογράφους: διαβάζουμε ότι:
    «Την περίοδο 1931 – 1968 εργάστηκε ως σκιτσογράφος και γελοιογράφος σε αθηναϊκές εφημερίδες και περιοδικά.»

    https://www.google.com/search?tbm=bks&q=%CE%92%CE%BB%CE%B1%CF%83%CF%83%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82+%CF%83%CE%BA%CE%B9%CF%84%CF%83%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%BF%CF%82

    Εν πάση περιπτώσει εικασίες είναι όλα αυτά.
    Πάντως ο Γιακουμάτος έχει στυλ που τείνει στην καθαρή γραμμή (τύπου βελγικής σχολής-Τεν Τεν) και έχει μία πολύ χαρακτηριστική γραμμοσκίαση για απόδοση των σκιών του προσώπου, τα δε μάτια στα χιουμοριστικά σκίτσα τα απεικονίζει ολόκληρα, ως οβάλ.

  92. Ορεσίβιος said

    83. Όσο και να χανόμαστε, θα ξαναβρισκόμαστε!

  93. 1,12,17,18 Θερμά ευχαριστώ!

  94. Διορθώνω:
    11,12,17,18 Θερμά ευχαριστώ!

  95. Corto said

    90:
    Παρατηρήστε στο σκίτσο του σχ.91 με τους Ιταλούς ότι οι άκρες των δακτύλων αποδίδονται ευθύγραμμες, κοφτές όχι καμπύλες, όπως είναι και στον Σούρα.

    89:
    Όχι όλες οι βινιέτες των μόνιμων στηλών. Ο Πίνδαρος Δε-Καρρολόγος (ο στίχος του κάρρου) φαίνεται να διαφέρει τουλάχιστον από τον Σούρα.

  96. Alexis said

    #0: Γράφουμε ξεΐγκλωτος, διότι είναι από την ίγκλα, μια δερμάτινη ζώνη για να συγκρατιέται το σαμάρι πάνω στο υποζύγιο ζώο.

    Στο Ξηρόμερο ίγκλες ή γίγκλες λένε τα δερμάτινα λουριά ή σκοινιά ενίοτε με τα οποία δένουν το ένα με το άλλο τα πόδια των νεαρών αλόγων προκειμένου να τα «ημερέψουν», να τα μάθουν δηλαδή να περπατάνε στρωτά και ρυθμικά.
    Ξεϊγκλωτος επομένως ο αχαλίνωτος, ο ασύδοτος, ο απείθαρχος.

    Βλέπω και εδώ σ’ αυτό το λεξικό του λευκαδίτικου ιδιώματος ότι δίνει δύο ορισμούς, έναν για το λουρί που συγκρατεί το σαμάρι και έναν ίδιο με αυτό που γράφω παραπάνω.

  97. Alexis said

    Να θυμίσω και τον «Σπαγγοραμένο» του Πολενάκη από το «Ρομάντσο».
    Θυμάμαι χαρακτηριστικά μια γελοιογραφία που πάταγε μια τελειωμένη οδοντόπαστα για να βγάλει και το τελευταίο γραμμάριο από μέσα! 🙂

  98. Dimi said

    Γαϊδούρι ξεκαπιστρωτο ,έκφραση για άνθρωπο που είναι ..πολύ γαϊδούρι.
    Μιας και γράφω..Ο Ανθιμος στην τελετή αναγόρευσης έβγαλε λόγο ,κάπως το λένε αυτό στην επίσημη ,δεν το θυμαμαι ,και μίλησε για την γλώσσα .
    Ξέρει κανεις αν είναι δημοσιευμένος κάπου ο λόγος του?

  99. Αιμ said

    Το κολάν(ι) που αναφέρθηκε είναι η ζώνη και στα καθιαυτού βουλγάρικα.
    Όσο για το ξεΐγκλωτος θέλω να πιστεύω ότι όταν με αποκαλούσε έτσι η μάνα μου εννοούσε ότι βγαίνω κάπως ατημέλητος και όχι χωρίς ηθικές αναστολές

  100. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    98 τέλος
    Εκκλησία και γλώσσα
    https://www.romfea.gr/images/article-images/2019/anthimos.pdf

  101. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>τα καρπούζια από το αραποσίτι

    Παραδοσιακός τρύγος του καλαμποκιού στην Ποταμούλα Αιτωλοακαρνανίας

    «…Μάζευαν τα καλαμπόκια ή καρπούζια όπως τα λεγαν στη ντοπιολαλιά σε κοφίνια (μεγάλα καλάθια από καλάμι), τα μετέφεραν στα αλώνια είτε φορτωμένα σε άλογα ή γαϊδούρια ή στον ώμο αν το χωράφι ήταν σε κοντινή απόσταση.
    …» https://iaitoloakarnania.gr/2015/10/paradosiakos-trygos-tou-kalabokio/

    ********
    Πότε γεννήθηκες γιαγιά; Τότε που μαζεύανε τα καλαμπόκια.
    «…. Τα καρπούζια του καλαμποκιού κρέμονται προκλητικά. …»
    https://www.kalliergo.gr/forum/31-genikoy-endiaferontos/1793-mia-istoria-tha-sas-po.html?start=50

  102. Costas X said

    81 «…έχει και την τουρκική παραλλαγή κολάν(η)»
    99 «Το κολάν(ι) που αναφέρθηκε είναι η ζώνη και στα καθιαυτού βουλγάρικα.»

    Η λέξη κολάνι, ή κολάνα, όπως ξέρω εγώ τη λαιμαριά του ζώου, είναι ιταλικό δάνειο
    από το collana (περιλαίμιο), από το collo (λαιμός), που προέρχεται από το λατινικό collum. Όπως και το κολάρο.

  103. loukretia50 said

    …κι επειδή έχετε σοβαρέψει πολύ εσχάτως…

    Η χοντρή αρκούδα κι ο Ζαχαρίας

    Εγκλωβισμένος σε ιγκλού στην παγωμένη Αλάσκα
    με τα μυαλά στα κάγκελα και συντροφιά μια φλάσκα,
    Ταλαίπωρος ακτιβιστής – εβίβα Ζαχαρία!
    Ασκήσεις θάρρους έκανε , με στυλ και καρτερία
    Σε θέρετρο χειμερινό – οξύμωρο το σχήμα
    Ο οικολόγος ο πολύς, των περιστάσεων θύμα,
    Αναζητούσε μέθοδες* να διώξει την αρκούδα /* σικ ρε!
    που είχε εμπρός μπαστακωθεί, σαν το μεγάλο Βούδα

    Μα δεν τολμούσε ο καψερός λίγο να ξεμυτίσει
    Κι άνοιγε η στοματάρα της για να τον χαιρετίσει
    Η αρχική του ξενοιασιά πως θα τον βαρεθεί
    Σ΄απελπισία γύρισε : τα πάντα είχαν κριθεί
    Στην πρώτη τους συνάντηση – χαμός στην Αρκτική
    Σε περιπέτεια μπλέξανε, κατασκοπευτική
    Kοινό το στόχο είχανε, μικρή, φώκια τσαχπίνα
    Εκείνος για την έρευνα, εκείνη από πείνα
    Πολύ ρομαντική σκηνή σ΄ένα λευκό τοπίο
    Και όταν κοιταχτήκανε την κάνανε λαχείο.

    Κι οι δυο τους είχαν τρυφερή, μοναχική ψυχή
    Μα αυτός κολούμπρα έπαθε, κι εκείνη ταραχή
    Το δόλιο τον ερευνητή τον είχε θορυβήσει
    ενώ η δική του η θωριά την είχε μαγνητίσει.
    Πατόκορφα γουνοσκεπής, με εκτόπισμα μεγάλο
    της θύμιζε αδελφή ψυχή, ή ορεκτικό ρεγάλο?
    Σαν τι νάνοιωθε άραγε η πολική φιγούρα
    και δεν απομακρύνονταν? Πελώρια σημαδούρα,
    Το ταπεινό ιγκλούλι του συνέχεια κεντράρει.
    Να θέλει σοσιαλάιζινγκ , ή το μεζέ φερμάρει?
    Κι ενώ αυτός αγωνιά, ακλόνητη προσμένει
    Τον βλέπει κι όλο ξεφυσά – τι τάχα να σημαίνει?
    Τη γλώσσα αρκουδοσώματος ο νέος δεν κατέχει
    Τι κι αν στις σημειώσεις του συνέχεια προστρέχει.
    Σαφώς στενό μαρκάρισμα στον έρμο Ζαχαρία
    Και τώρα βολιδοσκοπεί κατάλληλη ευκαιρία.

    Τα δόντια δείχνει η λευκή, καρδιοχτυπά ο νέος
    που νοιώθει πως απ΄τη ζωή αποχωρεί δρομαίως
    Τον πόνο πνίγει στο φλασκί, που έχει γλύκα τόση
    Κι αυτή μουγκρίζει τρυφερά μέχρι να ξημερώσει
    (Αλλά κανείς εκεί κοντά να’ρθει να τον γλιτώσει)

    Κι έτσι είχαν τα πράγματα και ντίρλα είχε γίνει
    σαν τέλειωσε το αλκοολ απ΄το μικρό λαγήνι.
    Και επειδή μεράκλωσε, το γύρισε στο άσμα
    και μ΄ένα απίστευτο jeté πλησίασε το πλάσμα.
    Ευθύς με πάθος έβγαλε κορώνα ουρανομήκη
    κι αντιλαλούν παγοβουνά – ακουστική για νίκη
    σε θέατρο με τραγωδούς, τενόρους, βαρυτόνους
    (Για κάποιους θάταν μέθεξη,των ώτων σούπερ μπόνους)

    Κομπλάρησε η φοβερή των πάγων η φιγούρα
    Κι αμέσως την κοπάνησε με φοβερή πρεμούρα
    Τη γλίτωσε πολύ φθηνά ο τάλας οικολόγος
    Μα απόμεινε ξεϊγκλωτος – καθώς το λέει ο λόγος!
    σαν έφευγε- βάρκα γιαλό , έτοιμος να φουντάρει
    Και ούτε τη σένια κάμερα δε φρόντισε να πάρει
    ΛΟΥ
    Αν νέος και ανήσυχος τον κόσμο έχει μπουχτίσει
    ας πάει κατά την Αρκτική, αρκούδες να γνωρίσει
    Δεν είναι απαραίτητο να είναι οικολόγος
    Μπορεί νάναι πολιτικός, λαμόγιο του αιώνα
    Ιδού λοιπόν, πεδίο λαμπρό για δράση και κρυψώνα
    Για άλλους λόγους ο καθείς πρέπει να το γνωρίσει
    να κάνει τη μελέτη του ή και να βιοψίσει
    στους πάγους άγριες μορφές που δε μπορεί να πείσει
    Καθότι τον κοινωνικό ιστό θάχει αποδεκατίσει

    Κι αν είναι τύπος που φορεί περήφανα τραγιάσκα
    Αντί για σκούφο γούνινο, αρκεί νάχει τη φλάσκα
    Γιατί αν δεν έχει φωνή και πάει να πλησιάσει
    νταβραντισμένη πολική, πώς θα την καλοπιάσει?

    ΥΓ. Αρκούδως δροσερό, δε μπορείτε να πείτε…

  104. gpoint said

    Γλυκοχαράζει. Επιτέλους , δυο μέρες μετά τα κόλπα του Αντίνοου-το νερό που έπεσε προχθές ήταν ασύλληπτο σε ποσότητα- αλλά και πρώτη φορά φέτος χωρίς το παραμικρό συννεφάκι στον ορίζοντα, σημάδι πως δεν θάχει αέρα, ούτε το ενοχλητικό στο ψάρεμα σουέλι. Γιαλίζει η θάλασσα αλλά ψάρεμα δεν έχει, έχει ακόμα απόθεμα το ψυγείο, θα έχει όμως κολύμπι-προσκύνημα με το σκαρφάλωμα του ήλιου πάνω απ’ το Δεσφινιώτικο και πιθανόν ευχάριστα συναπαντήματα με στρείδια και χταπόδια. Αν οχι θα βρω έναν αστερία της θάλασσας, έχει πολλούς στην Μεσόγειο…. (αντί για καλημέρα)

  105. Παναγιώτης Κ. said

    @103. Γεια σου Λου φαινόμενο!!!

  106. Καλημέρα κι από δω. Συνεχίζουμε…

  107. cronopiusa said

    αρκούδα καφέ 😊 καλημερούδια 😊😊

  108. Alexis said

    #103: Έπος! Αρκουδύσσεια! 😂

    Γαϊδούρια ξεκαπίστρωτα, γκαϊδοί και μαδουραίοι
    προσφάτως μας την πέσανε, ήσυχοι, κουλ κι ωραίοι.

    Μα έχουνε γνώση οι φύλακες της σκοτεινής υπόγας
    κι έριξαν μπάνιο αυστηρό της …βυζαντινολόγας! 😊

  109. loukretia50 said

    Kαλημέρα! ήθελα να χαμογελάσετε, όπως κι εγώ όταν θυμήθηκα μια ταινία με το Σίντνεϋ Πουατιέ – μεγαλούτσικο χαμένο στ΄άγρια βουνά, που πετάχτηκε μπροστά σε μια τεράστια αρκούδα ουρλιάζοντας και την έδιωξε!
    Ως συνήθως δεν προχωρώ σε μπράουζινγκ, μου χαλάει το κέφι, αλλά τώρα που το είδα μια μικρή διόρθωση:

    (από ΛΟΥ και κάτω )
    «…Δεν είναι απαραίτητο να είναι οικολόγος
    ταμάμ θάναι και για γιατρό – ή παλαιοντολόγο
    που ψάχνει απολιθώματα σε μια παρθένα χώρα
    γιατί βαριέται οπαδούς που σκούζουν κάθε ώρα
    Μπορεί νάναι πολιτικός, λαμόγιο του αιώνα
    Ιδού λοιπόν, πεδίο λαμπρό για δράση και κρυψώνα
    Για άλλους λόγους ο καθείς πρέπει να το γνωρίσει
    να κάνει τη μελέτη του ή και να βιοψίσει
    Στους πάγους άγριες μορφές που δε μπορεί να πείσει
    πως έχει ιστό κοινωνικό σοφά αποδεκατίσει…»

    Σας ευχαριστώ πολύ!

  110. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @26, 42, 82, 96. Θαυμάσιες οι πληροφορίες που μας δίνετε!
    @66. Εξαιρετικός!

  111. loukretia50 said

    Δια την τάξιν https://youtu.be/JzjSq9LYcUw?t=64 αρκουδύσσεια!!!!

  112. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    91-95 Ωραίες αναλύσεις κάνετε! Ίσως πρέπει να βρούμε κάποιον συνεργάτη του περιοδικού

    92 Έτσι μπράβο!

    99 Όμως δεν ήσουν κορίτσι

    101 Α μπράβο!

    103 Ρισπέκτ!

  113. leonicos said

    103

    Λουκρητία! Λουκρητία! Λουκρητία! Λουκρητία!

  114. leonicos said

    97
    Θυμάμαι χαρακτηριστικά μια γελοιογραφία που πάταγε μια τελειωμένη οδοντόπαστα για να βγάλει και το τελευταίο γραμμάριο από μέσα!

    ;Μπας κι ήμουν εγώ

  115. loukretia50 said

    113. Τετράκις αναφώνησε ο Λεώ το όνομά μου
    Και τετραπλή δίνει χαρά το συναπάντημά μου!

    Ακριβοθώρητε!

  116. leonicos said

    63
    Λουκρητία! Λουκρητία! Λουκρητία! Λουκρητία!

  117. leonicos said

    Διορθώνω

    65

    Λουκρητία! Λουκρητία! Λουκρητία! Λουκρητία!

  118. leonicos said

    43

    αι εκλογαί εγένοντο της Πόπης, Λεώνικε

    Έχεις δίκιο Τεό, αλλά το απέφυγα διότι έχουε και αγράματους εδώ μέσα, όπως ο Τζι.

    Δεν είναι όλοι βυζαντιμολόγες

  119. loukretia50 said

    117. …και κάποιους τους εξιτάρει το -ξου!

  120. spyridos said

    103

    Σταμάτησα μετά την πρώτη στροφή.
    Αυτά δεν τα διαβάζουμε έτι στα πεταχτά.
    Τα απολαμβάνουμε αφιερώνοντάς τους χρόνο.
    Αργότερα λοιπόν.

  121. spyridos said

    104

    Σουέλι ???
    Λέγεται έτσι ? Από το Αγγλικό Swell φαντάζομαι.
    Είναι αυτό το «υπόκωφο» φούσκωμα – ανεβοκατέβασμα που κάνει η θάλασσα και σε πετάει επάνω χωρίς να το καταλάβεις?
    Και γιατί νομίζω ότι εμφανίζεται και χωρίς αέρα ή με πολύ λίγο αέρα?

  122. Triant said

    Καλημέρα.

    121: Γιατί συνήθως οφείλεται σε θαλασσοταραχή που ή συμβαίνει μακριά ή συνηθέστερα έχει περάσει πιά. Πολλές φορές είναι κυματισμός που οφείλεται σε περίθλαση και εμφανίζεται σε όρμους εκ πρώτης όψεως προφυλαγμένους (σταβέντο).
    Σουέλι πρώτη φορά το ακούω. Υπάρχει ελληνικότατη λέξη: ρεστία.
    Υπάρχουν μέρη στο Αιγαίο που είναι διαβόητα για την ρεστία τους (Αγ. Μαρίνα στην Αίγινα, Φοίνικας στη Σύρο, Δονούσα καί άλλα).

  123. Γιάννης Ιατρού said

    103: Λουκρητία,
    κι άλλο δείγμα της αστείρευτης έμπνευσης και ταλέντου, μπράβο!

    (για να κάνουμε καμιά στατιστικούλα για τις ώρες που σε πιάνει ιδιαίτερα, μπας και βγάλουμε συμπέρασμα 🙂 🙂 )

  124. loukretia50 said

    123. Merci, υπερβολές, αλλά μ΄αρέσουν!
    Όσο για τη στατιστική… είμαι ασταθές δείγμα!

  125. sarant said

    121-122 Και τίτλος μυθιστορήματος

    https://www.politeianet.gr/books/9789600343113-karustiani-ioanna-kastaniotis-souel-201474

  126. mitsos said

    @103. Λου μας λείψανε, και τούτο πράγματι ήταν ένα από τα απολαυστικότερα …Ευχαριστούμε.

    @122 Ναι φουσκοθαλασσιά, αλλά και γενικότερα η διόγκωση (και το πρήξιμο νομίζω στην ιατρική)

    Μια σειρά «βουβών κυμάτων» συνήθως συνοδεύει και την παλίρροια . Κάποτε σημείωσα στον Κορινθιακό μια 12αδα καθημερινά για 5 συνεχόμενες ημέρες ( κάθε μέρα έφθαναν περίπου ένα εικοσάλεπτο νωρίτερα )

  127. Αιμ said

    112γ. Σωστό κι αυτό 🙂

    Καλά Λου είσαι ανπέκταμπλ !

  128. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @35, 103 κλπ, κλπ, κλπ, κλπ. Περιττό να σου πω, Λουκρητία, ότι αν εξέπεμπες αυτή σου την επιδεξιότητα στον καιρό της ακμής των «Ρομάντσου», «Θησαυρού» κ.ά, πιθανότατα θα σε απήγαγαν οι εκδότες τους και θα σε υποχρέωναν (με αλυσσίδα στο πόδι, για να μην τους ξεφύγεις) να κρατάς μόνιμη στιχοπλοκική/ σατιρική στήλη στα περιοδικά τους. (Φυσικά, τον γελοιογράφο της βινιέτας θα τον διάλεγες εσύ!). Εύγε!

  129. gpoint said

    Σουέλι το λένε οι ναυτικοί και οι ψαράδες, οι σκαφάτοι δεν ξέρω. Πάντως και την λέξη ρεστία μάλλον δεν την καταλαβαίνουνε πολλοί. Πολύ ενοχλητιό λίκνισμα της βάρκας που χαλάει το ψάρεμα της καθετής όπου πρέπει η πετονιά να είναι τεντωμένη και το βαρίδι ίσα-ίσα να ακουμπάει στον βυθό- αδύνατον όταν η βάρκα ανεβοκατεβαίνει. Επίσης προκαλεί πιο εύκολα ναυτία από κανονικό κυματισμόστους πολύ «φρέσκους» στις βάρκες

  130. Georgios Bartzoudis said

    88, ΣΠ said: « 81 Κι άλλος προδότης…»

    # Ναι. Τον Αρχιπροδόταρο Τσίπρα ακολούθησαν και άλλοι, κόντρα στη συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού-και ιδίως του Μακεδονικού-λαού

    102, Costas X said: « 81 «…έχει και την τουρκική παραλλαγή κολάν(η)», 99 «Το κολάν(ι) που αναφέρθηκε είναι η ζώνη και στα καθιαυτού βουλγάρικα.»
    Η λέξη κολάνι, ή κολάνα, όπως ξέρω εγώ τη λαιμαριά του ζώου, είναι ιταλικό δάνειο από το collana (περιλαίμιο), από το collo (λαιμός), που προέρχεται από το λατινικό collum. Όπως και το κολάρο.

    # ΚΑΙ στα βουλγαρικά υπάρχουν αρκετές τουρκικές λέξεις
    # Σχετικά με τα περί «περιλαιμίου», υπενθυμίζω ότι στα καθιαυτού Μακιδονικά η λέξη κολάν(η) [ή συνηθέστερον η ελληνικώτατη λέξη πισιά] αφορά το δέσιμο του σαμαριού με το πίσω μέρος (τον κώλο) του υποζυγίου

  131. spyridos said

    Ευχαριστώ πολύ για όλες τις απαντήσεις.
    Σουέλι προτιμώ. Μου αρέσει σαν ήχος.
    Και πως θα φτάσουμε και τις 5 εκ/μύρια λέξεις.

  132. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    103 Λου Μα τί ωραίο! Εύγε στη δεκάτη!
    Τα ξόμπλιασες/σύνδεσες φίνα όλα! 🙂

    -Ξεϊγκλωτη ήξερα μόνον την εντελώς ατίθαση / τη χωρίς φραγμούς και ηθικές αναστολές γυναίκα (κατά την …κενωνία 🙂 )

    -Μέθοδες , προσωπικά, χωρίς να ξέρω γιατί και πώς, δεν με ξενίζει και μάλλον τον χρησιμοποιώ κιόλας . Αρχειομαρξιστικό τύπο τις είπανε τις μέθοδες εδώ μια άλλη φορά 🙂 . Έχει ξανά αναφερθεί ότι σε προπαροξύτονα θηλυκά σε -ος και -ις (η) ) συναντιέται στον πληθυντικό ο τύπος σε -ες : Μέθοδες,ανάμνησες ,
    άνοιξες text hereαλλά και σκέψες λέει στο Πνευματικό Εμβατήριο ο Α.Σικελιανός.
    Γιγάντιες σκέψες, σα νέφη πύρινα ή νησιὰ πορφυρωμένα σε μυθικὸν ηλιοβασίλεμα.

  133. Triant said

    Άσε μας ρε Τζη ναύτη!

  134. loukretia50 said

    Φίλοι μου, με εμπνέετε!

    ΕΦΗ -ΕΦΗ
    Γλυκολαλούσα κοπελιά ,
    αγάπη ξέχειλη η καρδιά,
    αστείρευτη η κρήνη
    Τα λόγια σου μια αγκαλιά
    και μέλι το λαγήνι!
    ΛΟΥ
    Να χαίρεσαι σαν τα παιδιά, του ήλιου τη σαγήνη

  135. loukretia50 said

    Αχ! μου βγήκε μισό! ριπλέι -με το συμπάθειο!

    Γλυκολαλούσα κοπελιά ,
    αγάπη ξέχειλη η καρδιά,
    αστείρευτη η κρήνη
    Τα λόγια σου μια αγκαλιά
    παρηγοριά , γαλήνη
    Κερνάς χαρά με τσικουδιά
    Χαμόγελα στάζει η ματιά
    και μέλι το λαγήνι!
    ΛΟΥ
    Να χαίρεσαι σαν τα παιδιά, του ήλιου τη σαγήνη

    ΥΓ Ενεργοποιήθηκε εγκαίρως ο αυτο-κορέκτορας!

  136. Αλέκος81 said

    Καλημέρα
    Ο διαχωρισμός του φόνου ενός ανηλίκου γενικώς, από το φόνο του παιδιού του δράστη, δεν μπορεί να γίνει με τον όρο «τεκνοκτονια»; Παιδί είναι ο άνθρωπος στη νεαρή ανήλικη ζωή του. Τέκνο είναι το γέννημα κάποιου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: