Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μηνολόγιον Αυγούστου έτους 2019

Posted by sarant στο 1 Αύγουστος, 2019


Το Μηνολόγιο, που το δημοσιεύω εδώ στις αρχές κάθε μήνα (συνήθως την πρώτη του μηνός), ήταν ιδέα του πατέρα μου, του αξέχαστου Δημήτρη Σαραντάκου, ο οποίος αρχικά το δημοσίευε στο περιοδικό Φιστίκι, που έβγαζε επί πολλά χρόνια στην Αίγινα. Στο εδώ ιστολόγιο, το Μηνολόγιο άρχισε να δημοσιεύεται τον Οκτώβρη του 2010 και βέβαια μέσα σε 12 μήνες έκλεισε τον κύκλο. Τότε, αποφάσισα να εξακολουθήσω να το δημοσιεύω στις αρχές κάθε μήνα, επειδή έχει γίνει το σταθερό σημείο αναφοράς για τα γεγονότα του μήνα, που ενημερώνεται συνεχώς με δικά σας σχόλια μέσα στη διάρκεια του μήνα, σχόλια που συνήθως αφορούν επισήμανση ημερομηνιών, αν και κυρίως είναι αγγελτήρια θανάτων.

Οπότε, συνεχίζω τις δημοσιεύσεις όσο θα υπάρχει ενδιαφέρον, προσθέτοντας πάντοτε δικές σας προτάσεις από πέρυσι. Πάντως, σε κάποιες περιπτώσεις η επέτειος έχει εσκεμμένα μετατεθεί κατά μία ημέρα.

Πε  1

Αυτοκτονία Νίκου Ζαχαριάδη στο Σουργκούτ της Σιβηρίας

Πα  2

† Ερρίκου Καρούζο

Σα  3

Κοίμησις Ιωάννου Παπαϊωάννου του μελωδού και Ανδρέου Εμπειρίκου του υπερρεαλιστού

Κυ 4

† Ιωάννου Χριστιανού Άντερσεν, του μυθοποιού

Δε 5

 Κοίμησις Μέριλυν Μονρόε, Ρίτσαρντ Μπάρτον, σερ Άλεκ Γκίνες. Και γενέσιον Άννης-Σίλιας της διαδικτυακής φίλης. Και του ενός εκ των δύο αριστουργημάτων που εποίησε ο Νικοκύρης.

Τρ 6

Γενέσιον Αλεξάνδρου Φλέμιγκ, του ευεργέτου της ανθρωπότητος. Και των εν Χιροσίμα αμάχων.

Τε 7

Ηρακλείτου, του Εφεσίου φιλοσόφου

Πε 8

Του Ινδού διανοητού Ραμπιτρανάθ Ταγκόρ

Πα 9

Ανάληψις Απολλωνίου του Τυανέως εκ του ιερού της Δικτύννης. Και των νεκρών στο Ναγκασάκι.

Σα 10

† Κωνσταντίνου Χριστοφορίδη, πατρός της αλβανικής φιλολογίας

Κυ 11

† Θανή Ιωάννου Ουνιάδου και Λεωνίκου γενέσιον

Δε 12

Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας

Τρ 13

Των εν Μαραθώνι, Ελλήνων προμαχούντων Αθηναίων και Παγκόσμια Ημέρα των Αριστεροχείρων. Και γενέσιον Φιδέλ του Κουβανού επαναστάτη.

Τε 14

Κοίμησις Βερτόλδου Μπρεχτ, του δραματοποιού

Πε 15

Θουκυδίδου Ολόρου Αλιμουσίου

Πα 16

Πρώτη εγγραφή εις δίσκον της ανθρωπίνης φωνής υπό Θωμά Έδισον

Σα 17

Γενέσιον Πέτρου Φερμά, του μαθηματικού

Κυ 18

† Θανή Ονωρίου Μπαλζακ

Δε 19

Εκτέλεσις του ποιητού Φρειδερίκου Γκαρθία Λόρκα

Τρ 20

Των εν Θερμοπύλαις πεσόντων Σπαρτιατών και Θεσπιέων

Τε 21

Ιωάννου Κωνσταντινίδη-Κώστα Γιαννίδη, του γλυκυτάτου μουσουργού

Πε 22

Γενέσιον Δημητρίου Γληνού, του μεγάλου διδασκάλου

Πα 23

Διεθνής ημέρα κατά του δουλεμπορίου

Σα 24

Μαρτύριον Κοσμά του Αιτωλού και γενέσιον Λέο Φερρέ

Κυ 25

Αλκιδάμαντος του ρήτορος

Δε 26

Κομφουκίου του φιλοσόφου
Τρ 27 Διακήρυξις των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη. Και κοίμησις Σωτηρίας Μπέλλου.
Τε 28 Γενέσιον Ιωάννου Γκαίτε
Πε 29 † Κοίμησις Αττίκ (κατά κόσμον Κλέωνος Τριανταφύλλου) και Γεωργίου Κοτζιούλα, του κατατρεγμένου ποιητού.
Πα 30 Ρογήρου Βάκωνος

Σα 31

Πλινίου του πρεσβυτέρου

Ο Αύγουστος είναι ο δεύτερος μήνας του χρόνου που πήρε τ΄όνομά του από ιστορικό πρόσωπο -ο άλλος είναι ο Ιούλιος. Προηγουμένως ονομαζόταν Sextilis, έκτος μήνας δηλαδή στο παλιό ρωμαϊκό ημερολόγιο. Η ονομασία δεν άλλαξε όταν προστέθηκαν ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος στην αρχή, κι έτσι ο Sextilis ήταν πια όγδοος μήνας. Αρχικά ο Σεξτίλις είχε 29 μέρες, όταν όμως ο Ιούλιος Καίσαρας έκανε τη μεταρρύθμιση του ημερολογίου (που από τότε ονομάστηκε Ιουλιανό), του πρόσθεσε δυο μέρες. Ο Σεξτίλις ονομάστηκε Αύγουστος (Augustus) προς τιμή του αυτοκράτορα Αύγουστου, πράγμα που έγινε το 8 π.Χ. δηλαδή ενώ ζούσε ο αυτοκράτορας. Ωστόσο, δεν είναι αλήθεια αυτό που λέγεται, ότι τότε ο αυτοκράτορας Αύγουστος πρόσθεσε μια μέρα στον μήνα “του”, που την πήρε από τον Φλεβάρη, για να μην υστερεί ο μήνας “του” από τον Ιούλιο. Όπως είπα, την επιμήκυνση του μήνα την είχε κάνει ο Ιούλιος Καίσαρας.

Να πούμε εδώ ότι στα λατινικά το επίθετο augustus σήμαινε μεγαλοπρεπής, λέξη που έχει περάσει στις νεότερες γλώσσες. Μάλιστα στα αγγλικά το august, που σημαίνει «επιβλητικός, μεγαλοπρεπής, σεβάσμιος» (π.χ. an august figure) συμπίπτει με το όνομα του μήνα (August) ενώ στα γαλλικά το αντίστοιχο επίθετο είναι auguste αλλά το όνομα του μήνα έχει περάσει από κάμποσα κύματα κι έχει γίνει Août.

Στα δικά μας τώρα. Ο Αύγουστος δεν έχει κάποια πολύ διαδεδομένη λαϊκή ονομασία (όπως είναι π.χ. ο Αλωνάρης ή ο Θεριστής). Σε κάποια μέρη, π.χ. στα Εφτάνησα και στην Ηλεία, λένε (ή λέγανε) “Άγουστος”. Ίσως από εκεί να το πήραν και οι Τούρκοι, που τον Αύγουστο τον λένε Ağustos.

Τον καιρό που η σταφίδα άξιζε χρυσάφι, οι σταφιδοπαραγωγοί περίμεναν τον Άγουστο πώς και πώς -όπως λέει ένας ήρωας του Καρκαβίτσα: “Ο Μάης βγάνει τα κεράσια, ο Θεριστής τ’ αγγούρια, ο Αλωνάρης τα καρπούζια και ο Άγουστος τα τάλαρα”. Και στο ποίημα του Λασκαράτου που ετυμολογεί σατιρικά τα τάλαρα, η Εύα παρακαλεί τον Αδάμ να αγοράσει “μπιστιού” (με πίστωση) και να πληρώσει “τον Άγουστο”, δηλαδή όταν θα πουλούσαν τη σταφίδα. Η λαϊκή αθυρόστομη σοφία αποκάλεσε και Διπλοχέστη τον Αύγουστο, επειδή τρώμε πολλά φρούτα, αλλά το παρατσούκλι αυτό το έχουν κι άλλοι μήνες. Λέγεται και Συκολόγος.

Άλλωστε, πολύ γνωστή είναι η παροιμιώδης φράση: Αύγουστε καλέ μου μήνα, νάσουν δυο φορές το χρόνο, που μάλλον δεν την πρωτοείπε τουρίστας αλλά αγρότης. Επίσης, αν πιστέψουμε τις παροιμίες, τον Αύγουστο είναι παχιές οι μύγες και είναι ο καιρός κατάλληλος για να τρώμε κολιό -αλλά σε παλιότερο άρθρο, ένας φίλος μάς πληροφόρησε ότι σύμφωνα με ζωοφιλικές οργανώσεις ο κολιός τον Αύγουστο είναι σε περίοδο αναπαραγωγής κι έτσι δεν κάνει να τον ψαρεύουμε και να τον τρώμε (και βέβαια, όπως και με όλες τις ημερολογιακές παροιμίες, ο σημερινός Αύγουστος δεν είναι ίδιος με τον Αύγουστο των παροιμιών, τον παλαιοημερολογίτικο).

Οι πρώτες μέρες του Αυγούστου, δρίμες ή μερομήνια, θεωρείται ότι λειτουργούν προγνωστικά για τον καιρό όλης της επόμενης χρονιάς. Ας μας πουν οι εμπειρικοί μετεωρολόγοι του ιστολογίου την πρόγνωσή τους. Πάντως στην Κύπρο ο Αύγουστος θεωρείται μήνας άτυχος και υπάρχουν οι κακαουσκιές ή κακαουστιές (κακοαυγουστιές θα ήταν στην κοινή).

Τον Αύγουστο βέβαια έχουμε και τον Δεκαπενταύγουστο που είναι η κορύφωση του καλοκαιριού. Η βδομάδα εκείνη (περίπου) είναι και η περίοδος της απόλυτης νέκρας για υπηρεσίες και επιχειρήσεις της μεγαλούπολης -και για τα ιστολόγια νομίζω, αν και το δικό μας εδώ και πέντε δεκαπενταύγουστους δεν κάνει διακοπή ούτε μία μέρα και, εκτός απροόπτου, αδιάλειπτα θα το πάμε και φέτος.

Όμως λίγο μετά τις 20 του μηνός αρχίζουν οι πρώτοι να επιστρέφουν, πέφτει και καμιά πρώτη σταγόνα που έχει διαβάσει Ελύτη και προαναγγέλλει το φθινόπωρο. Από Μάρτη καλοκαίρι κι από Αύγουστο χειμώνα, λέει άλλωστε η μία παροιμία -για να την αντικρούσει η άλλη, Μήτ’ ο Μάρτης καλοκαίρι, μήτ’ ο Αύγουστος χειμώνας.

Και για να συνεχίσουμε με τις αυγουστιάτικες παροιμίες, μια μισοξεχασμένη λέει «περί της υγείας σου τον Αύγουστο ερώτα», διότι λόγω της κατανάλωσης πολλών φρούτων προκαλούνταν συχνά γαστρικές ασθένειες.

Το όνομα Αύγουστος είναι σπάνιο αλλά υπαρκτό (θυμάμαι τον καθηγητή Αύγουστο Μπαγιόνα, που δεν ζει πια). Έχουμε το επίσης σπάνιο αλλ’ αρκετά συχνότερο Αυγουστίνος, ανάμεσά τους και τον καλό μας φίλο. Το χαϊδευτικό Αυγουστής μπορεί να αναφέρεται και στα δύο, επιβιώνει όμως σήμερα κυρίως ως επώνυμο, ενώ συχνότερα είναι τα παράγωγα όπως Αυγουστίδης κτλ.

Επώνυμο Αύγουστος βρίσκω ένα και μοναδικό στη Σαλαμίνα, αλλά το επώνυμο Αυγουστής επιχωριάζει σε κάμποσα μέρη, με κυριότερες εστίες τα Κάτω Λεχώνια, τη Σκύρο, τους Καστελλάνους Κέρκυρας και τους Μυτιληνιούς Σάμου. Όμως υπάρχει και επώνυμο Αυγουστίνος, με βασικές εστίες τη Ζάκυνθο και απέναντι.

Αυγουστιανά γεγονότα (σαν τα Ιουλιανά δηλαδή ή σαν τα Σεπτεμβριανά) δεν έχουμε, διότι σύμφωνα με τον Ουμπέρτο Έκο “Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις” -ή έχουν πάρει άδεια οι δημοσιογράφοι. Βέβαια, αυτό το ευφυολόγημα δεν εμπόδισε τόσα και τόσα βαρυσήμαντα γεγονότα -όπως τον Αττίλα στην Κύπρο το 1974.

Έχουμε ακόμα το αυγουστιάτικο φεγγάρι το πολυτραγουδισμένο, και από ταινίες, ανάμεσα στις άλλες, τα Δυο φεγγάρια τον Αύγουστο του Κώστα Φέρρη, τον Δεκαπενταύγουστο του Γιάνναρη και τις Ήσυχες μέρες του Αυγούστου, του Βούλγαρη.

Από τραγούδια συνηθίζεται να βάζουμε τον Αύγουστο του Παπάζογλου, αλλά από την πολλή επανάληψη τρίφτηκε κι έχασε τη μαγεία του. Οπότε, ένα τραγούδι στο οποίο ο Αύγουστος δεν υπάρχει στον τίτλο αλλά στους στίχους:

Στο Λιβυκό μεθάει ο Αύγουστος με δυο φεγγάρια φως

Advertisements

265 Σχόλια to “Μηνολόγιον Αυγούστου έτους 2019”

  1. Πέπε said

    Καλό μήνα!

  2. Alexis said

    Καλημέρα και καλό μήνα.

    Επίσης, αν πιστέψουμε τις παροιμίες, τον Αύγουστο είναι παχιές οι μύγες…

    Ένας δάσκαλός μας στο Δημοτικό συνήθιζε να λέει «Χρόνια πολλά το Μάη που ‘ναι παχιές οι μύγες». Παράλογο βέβαια, γιατί το Μάη οι μύγες δεν είναι ούτε παχιές ούτε τόσο πολλές όσο τους καλοκαιρινούς μήνες.
    Δεν ξέρω αν το έχει ακούσει κάποιος άλλος έτσι.

  3. spiral architect 🇰🇵 said

    Καλό μήνα με υγεία σε όλους.

  4. Alexis said

    Χμμμ, αυγουστιάτικη ραστώνη και στα σχόλια… 😊

  5. Πάνος με πεζά said

    Καλό ράθυμο μήνα σε όλους ! (ράθυμα)

  6. spiridione said

    Καλό μήνα

    ΙΛΝΕ
    Τυπολογία
    Αὔγουστος ὁ, λόγ. κοιν. καὶ Πόντ. (Κερασ. Οἰν. Τραπ. Χαλδ.) Αὔγουστους βόρ. ἰδιώμ. Αὔγοστος Καππ. (Φερτ.) Αὔουστος Ἰων. (Κρήν. Καράμπ. Σμύρν.) Χίος (Ἐλάτ.) Αὔοστος Καππ. (Φερτ.) Ἄγουστος σύνηθ. καὶ Καππ. (Σινασ.) Πόντ. (Ὄφ. Σάντ.) Ἄγουστους βόρ. ἰδιωμ. Ἄγουστε Τσακων. Ἄgουστο Καλαβρ. (Μπόβ.) Ἄγοστος Καππ. (Ἀνακ.) Ἄγ’στους Λῆμν. Ἄχ’στους Ἴμβρ. Λέσβ. κ.ἀ. Ἄκ’στος Δαρδαν. (Ὀφρύν.) Ἄκ’στους Θεσσ. Θρᾴκ. (Μάδυτ.) Λέσβ. Σκόπ. κ.ἀ. Ἄουστος Ἄνδρ. Εὔβ. (Κάρυστ.) Θήρ. Ἰων. (Ἐρυθρ. Κάτω Παναγ. Κρήν.) Κάλυμν. Κάρπ. Κάσ. Κύπρ. Κῶς Μεγίστ. Μῆλ. Νάξ. (Ἀπύρανθ. Κινίδ.) Νίσυρ. Πάρ. Ρόδ. Σέριφ. Σύμ. Χίος (Καλαμ.) Ἄουστο Ἀπουλ. Ἄουστους Εὔβ. (Στρόπον. Ἁγία Ἄνν.) Θεσσ. (Ἁλμυρ.) Λυκ. (Λιβύσσ.) Στερελλ. (Αἰτωλ.) κ.ἀ. Ἄοστος Ἄνδρ. Μεγίστ. Σῦρ. Ἄοστες Σκῦρ. Αὔγαστος Α.Ρουμελ. (Φιλιππούπ.) Μακεδ. (Σέρρ.) Ἄγιστρους Λέσβ. Ἄλουστος Σύμ.
    Ετυμολογία
    Τὸ μεταγν. ὄν. Αὔγουστος. Ὁ τύπ. Ἄλουστος ἐκ παρετυμ. πρὸς τὸ ἐπίθ. ἄλουστος, διότι κατὰ τὰς δεκαπέντε πρώτας ἡμέρας δὲν λούονται εἰς τὴν θάλασσαν.
    Σημασιολογία
    1)Ὁ ὄγδοος μὴν τοῦ ἔτους κοιν. καὶ Ἀπουλ. Καλαβρ. (Μπόβ.) Καππ. (Ἀνακ. Σινασσ. Φερτ.) Πόντ. (Κερασ. Οἰν. Ὄφ. Σάντ. Τραπ. Χαλδ.) Τσακων.: Ἦρθε-μπῆκε-πέρασε ὁ Αὔγουστος κοιν. Ἔμπαν-ἔβγαν Αὐγούστ’ (ἀρχομένου, λήγοντος τοῦ Αὐγούστου) Τραπ. Χαλδ. || Γνωμ. Κάθε πρᾶμα ’ς τὸν καιρό του κιˬ ὁ κολο͜ιὸς τὸν Αὔγουστο (ἕκαστον πρᾶγμα ἐν τῷ ὑπὸ τῆς φύσεως ὡρισμένῳ χρόνῳ λαμβάνει ὑπόστασιν ἢ πρέπει νὰ συντελῆται) κοιν. Κάθε πρᾶμα ’ς τὸν καιρό του καὶ τὸν Αὔγουστο σταφύλι (συνών. τῷ προηγουμένῳ) πολλαχ. Ὁ Αὔγουστος εἶν’ ὁ μῆνας ποῦ τρέφει τοὺς ἕντεκα (διὰ τὴν κατ’ αὐτὸν συγκομιδὴν τῶν καρπῶν) πολλαχ. Ἄγουστε, καλέ μου μῆνα, νά ’σουν δυˬὸ φορὲς τὸ χρόνο! (συνών. τῷ προηγουμένῳ) πολλαχ. Μακάρι σὰν τὸν Ἄουστο νά ’ταν οἱ μῆνες οὕλοι! (θεωρεῖται ὁ κατ’ ἐξοχὴν εὐτυχισμένος μῆνας ἕνεκα τῆς συγκομιδῆς τῶν καρπῶν) Κάρπ. Τ’ Αὐγούστου καὶ τοῦ Γεναριˬοῦ τὰ δυˬὸ λαμπρὰ φεγγάριˬα (ὅτι κατὰ τοὺς δύο τούτους μῆνας ἡ σελήνη λάμπει ἐξαιρέτως) Λευκ. Γενάρι νύχτα φύλαε, τ’ Αὐγούστου μεσημέρι (ὅτι τότε μάλιστα ἐπηρεάζεταί τις ὑπὸ τῶν ἐξωτικῶν) αὐτόθ. Ἀπὸ Ἄγουστο χειμῶνα | κιˬ ἀπὸ Μάρτι καλοκαίρι (ὅτι τὰ πρῶτα ψύχη ἐμφανίζονται κατ’ Αὔγουστον καὶ οἱ πρῶτοι καύσωνες κατὰ Μάρτιον) πολλαχ. Ἀπὸ Μάρτι καλοκαίρι | κιˬ ἀπὸ Ἄουστο χειμῶνα (συνών. τῷ προηγουμένῳ) Κάρυστ. Ὁ Ἄουστος ἐπάτησεν, ἄκρια τοῦ χειμῶνα (συνών. τῷ προηγουμένῳ) Ρόδ. Ἐπάτεσαμ’ ’ς σὸν Αὔγουστον καὶ ’ς σῆ ονί’ τὴν ἄκραν (συνών. τῷ προηγουμένῳ) Χαλδ. Αὔγουστος ἄβροχος, μοῦστος ἄμετρος Εὔβ. (Χαλκ.) Πελοπν. (Ἀρκαδ.) Τοῦ Αὐγούστου τὸ νερὸ | ἡ σκορδούλλα τῶν ἐλα͜ιῶν (ὅτι αἱ κατ’ Αὔγουστον βροχαὶ εἶναι ἐπιβλαβέσταται εἰς τὴν καρποφορίαν τῶν ἐλαιῶν) Κρήν. Μαιˬοῦ φωτιˬὰ δὲ μ’ ἔκαψε μηδὲ τ’ Ἀγούστου λάβρα (ὅτι οἱ κατ’ Αὔγουστον ἢ κατὰ Μάιον καύσωνες δὲν εἶναι ἰσχυροὶ) Κύθν. Μήε τὸν Ἄουστο κρασᾶς μήε τὸ Μάι σιτηρᾶς (ὅτι κατ’ Αὔγουστον ἐξαντλεῖται ἡ ἐσοδεία τοῦ οἴνου καθὰ κατὰ Μάιον ἡ τοῦ σίτου) Κάρπ. Τ’ Αὐγούστου τὰ βορεˬάσματα τὸ Μάι ἀναθυμοῦνται (ὅτι ἡ εὐκρασία τοῦ Αὐγούστου εἶναι ἀνάλογος πρὸς τὴν τοῦ Μαΐου) Κρήτ. || ᾎσμ. Ποῦ ’χει κατάρα γονικὴ τὸ Μάι εἶν’ ἀργάτης, τὸν Ἄοστο χοιροβοσκὸς καὶ τὸ Γενάρι ναύτης Ἄνδρ. β)Μετων. πολλὰ κέρδη ὁθενδήποτε προερχόμενα Κεφαλλ.: Ἐφέτος ἔχω Αὔγουστο. Αὐτὸς ἔχει πάντα Αὔγουστο (πάντοτε κερδίζει). 2)Ἡ καιομένη πυρὰ κατὰ τὴν πρώτην Αὐγούστου Καππ. (Φερτ.)

  7. Pedis said

    «η αναγκαία μείωση των τζαμπατζήδων δεν υπηρετείται με αντικοινωνικές ύβρεις»

    Ο Τζαμπατζής της «Αριστεράς» απάντησε στο Απόβρασμα της Δεξιάς.

    Οι κοτζαμπάσηδες θα γιορτάσουν το 1821 !

    Ξηλωθείτε!

  8. Costas X said

    11 Αυγούστου: Νίκη των υπερασπιστών και λύση πολιορκίας της Κέρκυρας από τους Οθωμανούς, το 1716 μ.Χ. (μετά από θαυματουργική επέμβαση του Αγίου, βεβαίως, βεβαίως ! :)). Μεγαλοπρεπής λιτάνευση του λειψάνου εις ανάμνησιν.

    «Ενώ λοιπόν οι Κερκυραίοι περιέμενον την εκ των βαρβάρων παντελή απώλειαν, φαίνεται, όρθρου βαθέος, προς τους εχθρούς ο μέγας πατήρ ημών Σπυρίδων μετά πλήθους στρατιάς ουρανίου καί, επέχων εις την δεξιάν αστραπόμορφον ξίφος, εδίωκε με θυμόν αυτούς. Τοιούτον λοιπόν παράδοξον ιδόντες οι Οθωμανοί στρατιώται, ευθύς ετράπησαν εις φυγήν, και συγκρουόμενοι μεταξύ των εφοβούντο μήπως αοράτως πληγωθώσιν.»

    Καλό μήνα σε όλους !

  9. sarant said

    Καλημέρα, καλό μήνα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    6 Άλουστος! 🙂

    8 Τρεις ή τέσσερις φορές σας έχει σώσει ο άγιος, θαρρώ 🙂

  10. Νέο Kid said

    E λοιπόν, ότι ο Θουκιδίδης ήταν απ’τον Άλιμο, κι ότι οι κάτοικοι του Αλίμου λέγονταν Αλιμούσιοι… δεν τόξερα!

  11. Πουλ-πουλ said

    Νικοκύρη,
    προ ολίγου έκανα ένα σχόλιο 3 γραμμών, που «περιμένει έγκριση». Τι συμβαίνει; Μήπως επειδή περιέχει τις βλάσφημες λέξεις «βυζαντινολόγος», «ξεστραβώσει»;

  12. Νέο Kid said

    11. Το «βυζαντιν@λόγ@ς» είναι στις λέξεις που πιάνει ο κέρβερας …

  13. Pedis said

    Lego;

  14. Πέπε said

    10
    Δε θα ‘πρεπε, δε συμφωνείς; Αλιμούσιοι θα έπρεπε να είναι οι κάτοικοι κάποιου Αλιμούντος ή Αλιμούσης (ο *Αλιμούς, η *Αλιμούσα).

    Όπως και να ‘χει, είναι ωραία λέξη:

    -Αλιμούσιες, Αλιμούσιοι: Μαζευτήκαμε όλοι εδώ απόψε…

  15. Γς said

    >Τρ 27 Κοίμησις Σωτηρίας Μπέλλου

    «Και ξαφνικά σε μια λεωφόρο, σήμερα το απόγευμα, νά’ σου δυο ζευγάρια ΔΙ.ΑΣ, από ένα δρομάκι.»

    https://caktos.blogspot.com/2016/08/blog-post_28.html

    Το τελευταίο της χωρατό. Λίγες ώρες πριν το εγκεφαλικό της.

    ————

    Κι ένα άλλο χωρατό της. Για τη Σωτηρία

    https://caktos.blogspot.com/2014/05/blog-post_24.html

  16. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Υπάρχει και η -ανεψιά- Αυγούστα (το όνομα της γιαγιά της, με Ιόνια καταγωγή..)

  17. Πουλ-πουλ said

    Εγώ βυζαντινολόγος δεν είμαι, αλλά αμυδρά θυμάμαι το προσωνύμιο Αυγούστα για τη Θεοδώρα. Ας μας ξεστραβώσει η καθ’ ύλην αρμόδια Ιωάννα.

  18. ΚΑλημέρα κ καλό μήνα

  19. J. Iatrou said

    Για παροιμίες δεν πήρε κάτι το μάτι μου, τώρα βέβαια από το κινητό μπορεί να μου ξέφυγε…

  20. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Και ο χαρισματικός ανθυπολοχαγός Φρίξος Αυγουστής, στο Ασθενείς και Οδοιπόροι, του Θεοτοκά..

  21. Pedis said

    Μπαμ και κάτω.

    Mothers gunned down in Chicago during anti-crime street vigil

    https://www.bbc.com/news/world-us-canada-49158979

    Σαν να πέρασε στα ψιλά η είδηση. Άλλωστε, δύο μαύρες ήταν.

  22. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @19. Αν είναι έτσι Θεανώ, να κάνουμε κράτει! 🙂

  23. Costas X said

    9.
    Τρείς φορές επίσημα: από πανώλη, σιτωδία και πολιορκία (λοιμό, λιμό και Τούρκους).
    Ευκαιρίες γιά λιτανείες και αργίες!
    Το ότι έδιωχνε στον πόλεμο τις βόμβες από τον ναό του, στεκόμενος στα κεραμίδια (ναι, υπήρξε και εικόνα!), ξεθώριασε με τον καιρό, μάλλον θεωρήθηκε πολύ ιδιοτελές!

  24. J. Iatrou said

    👍👍🍸 Τώρα ξες, δεν θα ‘ χεις δικαιολογία!

  25. Γς said

    17:

    https://caktos.blogspot.com/2013/02/blog-post_9909.html

  26. LandS said

    Οι κάτοικοι του σημερινού Δήμου Αλίμου λεγονται και είναι Καλαμακιώτες

  27. ΣΠ said

    Καλημέρα και καλό μήνα.

    Κι άλλες ταινίες:
    Ο Ζεστός Μήνας Αύγουστος (1966) του Σωκράτη Καψάσκη
    Με τον Ορφέα τον Αύγουστο (1996) του Γιώργου Ζερβουλάκου
    Μια Μέλισσα τον Αύγουστο (2007) του Θοδωρή Αθερίδη

  28. nikiplos said

    Να προσθέσουμε και την ποικιλία κρασιού «Αυγουστιάτης» που αφορά πολύ παλαιά αμπέλια κυρίως στη Δ Πελοπόννησο και σήμερα κυρίως στην Ζάκυνθο. Εξαιρετικό κρασί.

  29. Theo said

    Καλημέρα και καλό μήνα 🙂

    Και η υπέροχη Ραψωδία τον Αύγουστο του Κουροσάβα.

  30. να ‘σαι καλά τον Αύγουστο, που ‘ναι παχιές οι μύγες
    αν και υπάρχει, λεν μερικοί, μετά θάνατον ζωή

    Καλό μήνα!

  31. Alexis said

    #17: Το 1977-78 η ΥΕΝΕΔ πρόβαλε τη ιστορική (και καλά) σειρά «Πορφύρα και Αίμα» που διαδραματιζόταν στο Βυζάντιο.
    Πρωταγωνιστούσαν ο Νίκος Βασταρδής ως Ρωμανός Διογένης και η Βούλα Ζουμπουλάκη ως αυτοκράτειρα Ευδοκία.

    Το σίριαλ γνώρισε μεγάλη επιτυχία και επειδή οι τηλεοράσεις τότε, ειδικά στα χωριά ήταν λίγες, πολλοί μαζεύονταν σε σπίτια ή καφενεία για να δούν την «Αυγούστα».
    Με τον τίτλο αυτό πέρασε στη συλλογική μνήμη του κόσμου η σειρά, επειδή οι πάντες προσφωνούσαν την Ζουμπουλάκη με τον προσωνύμιο «Αυγούστα» και αυτό φαίνεται ότι είχε κάνει ιδιαίτερη εντύπωση τότε…

  32. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

  33. Alexis said

    Μπορεί κάποιος να μου πει αν υπάρχει τρόπος ρύθμισης του λίκνου που περιέχει εικόνα, ούτως ώστε να μην βγαίνει με το αρχικό μέγεθος αλλά με το μέγεθος που έχεις επιλέξει εσύ;
    Αυτές οι φωτογραφίες-ταπετσαρία είναι λίγο τρομακτικές ώρες-ώρες…

  34. Καλημέρα και καλόν μήνα,
    Για την παροιμία με τον κολιό, να συμπληρώσω ή μάλλον να την ανορθώσω λίγο: «κάθε πράγμα στον καιρό του κι ο κολιός ως τον Αύγουστο» (που ταιριάζει με την παρατήρηση του φίλου των ζωοφιλικών). Η κατανάλωσή του ξεκινά τον Μάρτη και φτάνει μέχρι και Αύγουστο.

  35. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Καλό μήνα. Με δύναμη!

    >> Άγουστος
    Αγουστιανά φασούλια-τοπική ποικιλία-μικρόσωμα ,καρπουλάτα, δεύτερη σπορά τον Αύγουστο για φθινοπωρινή σοδιά.

    19. Οι Ιταλοί λένε:
    Ντ’ Αγκόστο
    μόλιε μία
    νον τι κονόσκο 🙂

    6 Ναι, Ο Αύγουστος επάτησε την άκρα του χειμώνα.

  36. Αυτό το από πού κρατάει η σκούφια κάποιου, δεν είναι και πολύ αξιόπιστο. Βλέπεις το πάει με ποσοστά. Έτσι, αν σ’ ένα μικρό χωριό τυχαίνει νάχουν ξεμείνει κάμποσοι με το ίδιο επώνυμο, βγάζει μεγάλο ποσοστό, άρα από κει ξεκινάει. Ας πούμε, ενώ όλοι οι Μαλλιαροί (για πράγματα που ξέρω) έχουν φύγει κάποια στιγμή απ’ το Πλωμάρι, δείχνει μεγάλη βούλα (πυκνότητα) στη Σούρπη!

  37. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Αύγουστος, ο πιο τραγουδισμένος μήνας
    https://www.ogdoo.gr/diskografia/stigmes/ta-tragoydia-tou-avgoystou

    Δικός μου και ο Άγουστος
    με τις μεγάλες μνήμες

  38. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Για τον Αύγουστο έχω τα ίδια αισθήματα με την Κυριακή. Εμπεριέχει το καλύτερο αλλά μετά μαραίνεται.Το πρωινό της είναι το πιο όμορφο αλλά όσο μεσημεριάζει γέρνει προς τη Δευτέρα 😦 .

  39. sarant said

    36 Όπως το βλέπω εγώ δινει απόλυτους αριθμούς.

  40. ΞΥΠΕΤΑΙΩΝ said

    Επειδη εμεις τους ηρωες μας δεν τους ξεχναμε…

  41. Ποντικαρέος said

    Καλό μήνα
    @39 Στο λίνκο που έδωσε ο Γιάννης Μαλλιαρός (στο 36) λέει «Πυκνότητα* ανά 10.000 τηλέφωνα» και παρακάτω εξηγεί «*Αντιπροσωπεύει την πυκνότητα τηλεφώνων που είναι καταχωρημένα στο επιλεγμένο επίθετο ανά 10.000 τηλεφωνικές συνδέσεις. Προσμετρούνται μόνο οι περιοχές στις οποίες το επιλεγμένο επίθετο εμφανίζεται σε τουλάχιστον 2 τηλεφωνικές συνδέσεις.»
    Οπότε μάλλον ποσοστό δίνει.
    Ωστόσο λέει ξεκάθαρα (στα ψιλά γράμματα ως συνήθως)
    «Η συγκεκριμένη υπηρεσία έχει δημιουργηθεί για καθαρά ψυχαγωγικούς λόγους. Τα στοιχεία που παρουσιάζονται είναι κατά προσέγγιση και σε καμία περίπτωση δεν αποκαλύπτονται προσωπικά δεδομένα.»
    Άρα μάλλον δεν είναι κατάλληλα για μελέτες.

  42. leonicos said

    Σε κάποια μέρη, π.χ. στα Εφτάνησα και στην Ηλεία, λένε (ή λέγανε) “Άγουστος”. Ίσως από εκεί να το πήραν και οι Τούρκοι, που τον Αύγουστο τον λένε Ağustos.

    Δηλαδή, για τον πουν οι Τούρκοι τον Αύγουστο Ağustos, δηλαδή το ‘βγ’ να γλιστρήσει φωνητικά σε ‘γ’ έπρεπε ναπερεμβληθεί το Άγουστος της Ηλίας και των Επτανησων;

    Και πώς το έπαθαν οι ηλείοι και οι επτανήσιοι πρώτοι;

    Ιδού η απορία

  43. Χαρούλα said

    Καλό μήνα! Αυτοκρατορικό όπως δηλώνει!

    Αύγουστος και ποίηση. https://pyroessa-logotimis.blogspot.com/2012/07/blog-post_31.html
    Αγαπημένοι που εξαφανισθήκατε, Κρόνη και Ξεροσφύρι, Γιάννη Κ. και Μαρία(;), λείπετε.

    (Theo το λινκ, έχει και Βοδενά του θείου.)

  44. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Δυο φεγγάρια τον Αύγουστο

    *Ταινία του 1978* *Σενάριο Κώστας Φέρρης και Γιώργος Σκούρτης* *Σκηνοθεσία Κώστας Φέρρης* *Παίζουν Μυρτώ Παράσχη, Σπύρος Σακκάς, Ηρώ Κυριακάκη, Άλκης Παναγιωτίδης, Αντώνης Αντωνίου, Βαγγέλης Μανιάτης, Νίκος Φρονιμόπουλος, Κώστας Βρεττός, Ελένη Βουλγαράκη, Δημήτρης Σταύρακας, Κώστας Φέρρης*

  45. Γιάννης Ιατρού said

    33: Ρύθμισης όχι Αλέξη. Την κατεβάζεις, την σμικρύνεις/σουλουπώνεις, την ξανανεβάζεις όπου δεί και ποστάρεις τον τελικό σύνδεσμο. Τις δ’ άμοχθος ευκλεής; 🙂 🙂

  46. gpoint said

    # 19, 35

    Εμείς οι πσαράδες δεν έχουμε τέτοια προβλήματα, όταν βαριόμαστε το ψάρεμα δεν κοιτάζουμε ποιός μήνας τρέχει…

  47. Θρακιώτης said

    Ανεβάζω έναν πίνακα με τους Ελληνικούς μήνες για τους ανελλήνιστους αναγνώστες. Είναι φανερό ότι βρισκόμαστε στα μέσα του Εκατομβαιώνος, που τραβάει μέχρι το Δεκαπενταύγουστο

  48. loukretia50 said

    Καλό μήνα!
    35. ΕΦΗ – ΕΦΗ και Απουσιολόγε (με αφορμή το σχ.19)

    Ερμηνεία ιταλικής παροιμίας για ζευγάρια τον Αύγουστο :
    Το καλοκαίρι είναι γιορτή – για Ιταλιάνες φιέστα
    Θα φύγει η γυναίκα σου, και μη ζητάς τα ρέστα

    Συμπέρασμα : να την προσέχεις, αλλιώς την έβαψες!

    Μπακούρι αν είσαι Αύγουστο, χειμώνα μην ελπίζεις
    τις νύχτες νάχεις συντροφιά, το κρύο να ξορκίζεις
    Αν δε χαρείς τον Αύγουστο το ολόγιομο φεγγάρι
    μην περιμένεις με χιονιά , το πλοίο έχει σαλπάρει!
    παναπεί :
    Δεν έχει απαγορευτικό, και μην ακούς ψαράδες
    Για τον κολιό το λέγανε, όχι για σουσουράδες!

  49. Γιάννης Ιατρού said

    48: 👍👍👍👍👍👍👍 😂😂😍

  50. Άγγελος said

    Οι αρχαίοι ελληνικοί μήνες ήταν σεληνιακοί, όπως δείχνει και η διάρκειά τους (εναλλάξ 29 και 30 ημέρες). Δεν είναι λοιπόν δυνατόν να αντιστοιχούν σε συγκεκριμένα διαστήματα του Γρηγοριανού ημερολογίου. Αυτό που μπορεί να συνέβαινε είναι να αντίστοιχουσε π. χ. ο Εκατομβαιών στο διάστημα από τη νέα σελήνη του Ιουλίου ως τη νέα σελήνη του Αυγούστου.

  51. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    [Εφημερία σε κυνάδες ημέρες- θάνατος! 🙂 ] Μιάς και το μηνολόγιο Αυγούστου αρχίζει με Ζαχαριάδη, εφ’όσον υπάρχουν καλά πληροφορημένοι ιστοριοδίφες στην παρέα, θα ήθελα να τους ρωτήσω αν οι έρευνες των τελευταίων δεκαετιών [..έχω να ασχοληθώ μ’αυτά, πάνω από 30 χρόνια..] έχουν δώσει κάποιες απαντήσεις στα ερωτηματικά που κάποτε επλανώντο για το αμφιλεγόμενο αυτό πρόσωπο. Λχ: Πώς εξηγείται το ότι ο Ν. Ζαχαριάδης επιβίωσε άνετα στο κολαστήριο του Νταχάου επί 4 ολόκληρα χρόνια; Για ποιόν λόγο επέστρεψε το 1945 αεροπορικώς στην Αθήνα, με αγγλοαμερικανική προστασία και φροντίδα, ένας εκτελεστικός διευθυντής (;) της Κομμουνιστικής Διεθνούς; Πώς εξηγούν σήμερα το ότι διέβαλε, συκοφάντησε, κυνήγησε και εξόντωσε μιά ολόκληρη στρατιά κορυφαίων αγνών κομμουνιστικών στελεχών; Τί λέγεται για το ότι οδήγησε ένα γιγαντιαίο (παρά την ταπείνωση της Βάρκιζας) κομμουνιστικό κίνημα σε μιά προδιαγεγραμμένη συντριβή; Γιατί ζητούσε επίμονα να επιστρέψει σε μιά καραδεξιά μετεμφυλιακή Ελλάδα και σε μιά σκληρά αντικομμουνιστική Ελλάδα της Εφταετίας; Γιατί οι Σοβιετικοί τον επιτηρούσαν στενά και δεν του το επέτρεπαν; Γιατί ο φάκελός του στην Ελλάδα είναι απρόσιτος στην έρευνα μέχρι το 2029 (αν δεν κάνω λάθος); Ποιά στοιχεία έλαβε υπ’όψιν του το ΚΚΕ και τον αποκατέστησε κομματικά πριν από λίγα χρόνια; [Φυσικά, θα προτιμούσα να έχω κάποιες απαντήσεις από ενημερωμένους φιλίστορες και όχι από φανατισμένους -ένθεν και ένθεν- οπαδούς.. Ευχαριστώ εκ των προτέρων!]

  52. gpoint said

    Επειδή η αντίληψη εδώ μέσα βγάζει καραμπόλες τρίσποντες το # 46 αναφέρεται στο γνωστό ανέκδοτο που ο πωλητής λέει στον αθώο πελάτη «δεν γαμείς που δεν γαμείς, δεν πας για ψάρεμα’

  53. sarant said

    51 Κάποτε θα συζητηθούν αυτά, σε ειδικό άρθρο

  54. voulagx said

    #19: Τωρα μας το λες, ρε Κακοψυχε;

  55. Γιάννης Ιατρού said

    50: Όπως αναφέρει κι ο Άγγελος, το έτος αποτελείτο από 12 σεληνιακούς μήνες που οι μισοί είχαν 29 ημέρες και οι υπόλοιποι είχαν διάρκεια 30 ημερών. Αυτός όμως ο κύκλος δημιουργούσε ένα έτος 354 ημερών και ξέφευγε από το ηλιακό έτος που έχει διάρκεια 365 1/4 ημέρες.
    Η λύση στο πρόβλημα ήταν η προσθήκη κατά διαστήματα (συνήθως κάθε τέταρτο έτος) ενός 13ου εμβόλιμου μήνα, που αποτελούσε επανάληψη ενός από τους κανονικούς. Στην Αθήνα ο εμβόλιμος μήνας ονομαζόταν Ποσειδεών Β και ημερολογιακά ακολουθούσε το τακτικό μήνα Ποσειδεών.
    O Bάταλoς αντλεί τις κακής ποιότητας πληροφορίες που μας σερβίρει από γνωστούς αναξιόπιστους ιστότοπους, όπως π.χ. το γνωστό εθνικιστικό κλπ.«ελλήνων δίκτυο»….

  56. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    48. 🙂 🙂 του δε πόιντ 🙂
    Καλόν Αύγουστο, με ευχάριστες εκπλήξεις Λου !

    «Συμπέρασμα: για πρόσεχε, αλλιώς βράστα και χέστα» 🙂

    Λεν τάχα πως ζεσταίνονται
    κι «απέχουν» οι Ιταλιάνοι
    Δεν είναι αυγωτοί κολιοί
    μα κοκοβιοί και χάνοι.

  57. Γιάννης Ιατρού said

    54: Ρε σύυυυ, τώρα «ευκαίρησες» να το διαβάσεις;;;; 🙂 🙂

  58. loukretia50 said

    Ύμνος του ανέμελου ψαρά

    Θα υπάγω να ψαρέψω με καλό καιρό
    και ζαργάνες θα γυρέψω – ζουμερές θαρρώ!
    Δε με νοιάζει αν θα πούνε πως ολιγωρώ.
    Για τις στεριανές μαρίδες αδιαφορώ.
    ΛΟΥ
    Μια γοργόνα θα πλανέψω – όταν ευκαιρώ!
    Αμέ!

  59. 51 Το Βαταλίζειν ουκ εστί φιλοσοφείν 🙂 Το Νταχάου δεν ήταν καταρχήν στρατόπεδο θανάτου. 2/3 περίπου των έγκλειστων ήταν πολιτικοί κρατούμενοι, κυρίως ιερωμένοι, για παράδειγμα ο περίφημος πάστορας Μάρτιν Νιμαίλερ («πρώτα ήρθαν για τους Εβραίους…»), ο Λεόν Μπλουμ ή ο πρωθυπουργός της Γαλλίας που είχε υπογράψει τη συμφωνία του Μονάχου, ο Νταλαντιέ, διάφοροι Έλληνες ιερωμένοι, μελλοντικοί μητροπολίτες κλπ. Πολλούς πολιτικούς τους κρατούσαν οι Ναζί με το βλέμμα στο μέλλον, ως ενδεχόμενους ομήρους για μελλοντική ανταλλαγή με σημαίνοντες Γερμανούς αιχμαλώτους των συμμάχων.
    Το ’45 δεν είχε ξεκινήσει «επισήμως’ ο Ψυχρός Πόλεμος (η ομιλία του Τσώρτσιλ στο Φούλτον έγινε το ’46), οι Σοβιετικοί ήταν ακόμα επισήμως σύμμαχοι των Αγγλοαμερικάνων, και στην Ελλάδα αναμένονταν εκλογές με τη συμμετοχή του ΚΚΕ. Οι Αμερικάνοι δεν είχαν λόγο να τον κρατήσουν (να τον κάνουν τι;).
    Αυτά μέχρι το ’45. Το τι έγινε μετά είναι θέμα σχεδιασμών, εκτιμήσεων, στρατηγικών – με πολλές απαντήσεις χωρίς βεβαιότητα, αλλά χωρίς ανάγκη προσφυγής σε θεωρίες συνομωσίας.
    Στην μετεμφυλιακή Ελλάδα, τέλος, και άλλοι γυρίσανε. Η πατρίδα είναι γλυκιά, και αυτοί που γύρισαν με τις πρώτες αμνηστείες και πρωτοστάτησαν στην δημιουργία της ΕΔΑ είχαν βάσιμες ελπίδες για πολιτικές νίκες.

  60. Jane said

    Στις 2 Αυγούστου του ’44 εκτελέστηκαν στους θαλάμους αερίων του Άουσβιτς–Μπιρκενάου οι τελευταίοι 2.897 φυλακισμένοι Ρομά.
    Κάποιοι ιστορικοί εκτιμούν ότι οι ναζί σκότωσαν περίπου το 25% των Ρομά από το 1 εκατομμύριο που ζούσαν στην Ευρώπη
    πριν τον β΄ παγκόσμιο.
    ………………………………………………………………………………………………………………

    Καλό μήνα κι άλλο κακό να μη μας βρει με τους κθούλου που μας έτυχαν.

  61. ΚΩΣΤΑΣ said

    Πα 23 Διεθνής ημέρα κατά του δουλεμπορίου και Ευρωπαϊκή Ημέρα κατά της παραχάραξης της ιστορίας!!!

    Μην παραχαράσσετε την ιστορία
    η Σοβιετία ήταν μία και δημοκρατική 😛

    https://politisfx.gr/2017/08/19/i-paraxaraksi-tis-istorias/

  62. Alexis said

    #45:Ευχαριστώ

  63. nikiplos said

    59@, Εικάζω πως μέσω Παρισίων (Καραμανλής πρωτίστως αλλά και έτεροι που ακολούθησαν) αλλά και Κύπρου, υπήρξε δίαυλος πληροφόρησης από τα αριστερά προς τα δεξιά και το παλάτι. Το νέο φλέγον ζήτημα ήταν η Κύπρος και φυσικά αφενός εκεί εμφύλιος δεν υπήρξε αφετέρου ήταν κόμβος συγκοινωνούντων δοχείων ως προς τα πολιτικά δρώμενα. Οι εξόριστοι στην ΣοβΕν θα είχαν αναμφισβήτητα γίνει αποδέκτες πληροφοριών από τη Σοβιετική πλευρά, πληροφορίες που πρωτίστως ενδιέφεραν την Ελλάδα και την Κύπρο. Ο Εμφύλιος είχε τελειώσει και στα 60ς πολλοί ήθελαν να ξεχάσουν, κυρίως εκείνοι που τα είχαν ζήσει από πρώτο χέρι…

    Στα πλαίσια αυτά λοιπόν ήταν λογικό να υπάρξουν νύξεις και συζητήσεις για επιστροφή κάποιων προσώπων στην Πατρίδα πίσω, πέρα από το γεγονός του νόστου.

  64. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  65. ΚΩΣΤΑΣ said

    61 Προς αποφυγή παρεξηγήσεων και παρερμηνειών, πλάκα κάνω στο #61.

    Τότε είναι η Ευρωπαϊκή ημέρα υπέρ της μνήμης των θυμάτων του Σταλινισμού και του Ναζισμού, γνωστή και ως Διεθνής ημέρα της μαύρης πόρπης, τιμάται κάθε χρόνο στις 23 Αυγούστου.

  66. Georgios Bartzoudis said

    (α) «στα λατινικά το επίθετο augustus σήμαινε μεγαλοπρεπής, λέξη που έχει περάσει στις νεότερες γλώσσες. Μάλιστα στα αγγλικά το august, που σημαίνει επιβλητικός, μεγαλοπρεπής, σεβάσμιος»
    # Εγώ το ξέρω augustus= σεβαστός, οπόθεν και τα ελληνίζοντα Σεβαστιανός, Σεμπάστιαν κλπ.

    (β) «Ο Αύγουστος δεν έχει κάποια πολύ διαδεδομένη λαϊκή ονομασία»
    # Εν Μακεδονία, η περίοδος τέλος Αυγούστου-αρχές Σεπτεμβρίου λέγεται κατακάτσιμο_κατακάτσ’μου (το), όταν δηλαδή μειώνεται (κατακάθεται) η καλοκαιρινή ζέστα. Για τον ίδιο λόγο λέμεκατακάτσιμο και τις απογευματινές ώρες της ημέρας, μετά τις 5-6 μμ.

    (γ) 47, Θρακιώτης said: «Ανεβάζω έναν πίνακα με τους Ελληνικούς μήνες για τους ανελλήνιστους αναγνώστες…»
    # «Γείτονα» Θρακιώτη, γιατί ξεχνάς να καταγράψεις και τους Μακεδονικούς μήνες;; Πάει, χάλασε ο κόσμος!!

  67. Theo said

    @43:
    Ευχαριστώ, Μαρία 🙂

  68. Theo said

    Ουπς, λάθος!
    @43:
    Ευχαριστώ, Χαρούλα 🙂

  69. sarant said

    51 Α μπράβο

  70. ΚΩΣΤΑΣ said

    67 Αγαπητέ μου Theo, 🙂 απαιτώ άμεσα επανόρθωση, μη μετονομάζεις το χρυσό μας κορίτσι, τη Χαρούλα! 🙂 🙂 🙂

  71. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Η Σιβηρία καίγεται
    https://www.huffingtonpost.gr/entry/anexeleykte-e-katastase-me-tis-foties-ste-siveria-ste-mache-tes-katasveses-kai-o-stratos_gr_5d41c1ffe4b0db8affb24618

  72. ΚΩΣΤΑΣ said

    68 Ουπς, με πρόλαβες Theo, χίλια συγνώμη! 🙂

  73. Αιμ said

    65. Ευρωπαϊκή ημέρα υπέρ της μνήμης των θυμάτων του Χριστιανισμού και του Ισλάμ.

    Πώς θα σου φαινότανε ;

  74. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    List of Billboard Hot 100 number-one singles of 1978

    August 5 «Miss You» The Rolling Stones

  75. ΚΩΣΤΑΣ said

    73 Απλά καταγράφω κάτι που ισχύει ως γεγονός, δεν αποφασίζω εγώ. Όσο για το ερώτημά σου δεν θα μου φαινόταν ως κάτι εντελώς εκτός τόπου και χρόνου αν καθιερωνόταν και κάτι τέτοιο, κυρίως για το ισλάμ.

  76. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Καλό μήνα!! (για να δούμε, που δεν το βλέπω 🙂 )

    – Από τότε που έψαχνα διάφορα ιστορικά για την ηλιακή ενέργεια, μου έχει μείνει ένας Αυγουστίνος, ο Augustin Mouchot, Γάλλος μαθηματικός και μηχανικός του 19ου αιώνα. Από τους πρωτοπόρους στην αξιοποίηση της ηλιακής ενέργειας και συγγραφέας του πρώτου σχετικού βιβλίου, το 1869:
    ‘La chaleur solaire et ses applications industrielles’ (για τους ενδιαφερόμενους εδώ)
    https://books.google.gr/books?id=IU5DAAAAIAAJ&printsec=frontcover&hl=el#v=onepage&q&f=false

    Το 1878, στην 3η Παγκόσμια Έκθεση του Παρισιού, παρουσίασε την πρώτη ατμομηχανή με παραγωγή ατμού από ηλιακή ενέργεια, σε συγκεντρωτικό κάτοπτρο.

    https://www.wedemain.fr/photo/art/default/7583923-11708056.jpg?v=1426692803

    (Τον «έφαγε» το φτηνό κάρβουνο και στη συνέχεια το πετρέλαιο. Μετά από 100+ χρόνια θα ξαναρχόταν με τεχνολογικό ενδιαφέρον η εκμετάλλευση της ηλιακής ενέργειας…)

    ΕΦΗ, 35α: Υποθέτω αναφέρεσαι στα πεντανόστιμα συμιανά φασολάκια! (Σύμης Βιάννου)
    (Δεν βάζω εικόνα γιατί περιέχει τοποθέτηση …ταβέρνας).

    Και οι αυγουστιανές (ή μεσαρίτικες) μπουρνέλες, για τις οποίες έλεγα τις προάλλες. Σαν αυτές

    αλλά πιο μακρουλές και πιο ροδαλές, προς το μωβ…

    – Και ένα γνωστό ποιητικό απόσπασμα:
    ’’Φύγανε φύγανε
    ο Ιούλιος με το φωτεινό πουκάμισο
    και ο Αύγουστος ο πέτρινος με τα μικρά του ανώμαλα σκαλιά.’’

    [Οδ. Ελύτης, «Άξιον Εστί»].

  77. Λ said

    Δανεισμένο από τη βικι για τον τίτλο Αύγουστος – Αυγούστα:
    Το όνομα ετυμολογικά σημαίνει τον αυξημένο, τον επιφανή (ab augento) ενώ στην εκκλησιαστική γλώσσα έχει μυστικιστική σημασία. Οι Ρωμαίοι συνέδεαν το όνομα αυτό με τη λέξη augur. «Οι πατέρες μας», λέει ο Οβίδιος, «έλεγαν τα ιερά πράγματα.» Έτσι οι Θεοί και οι ιεροί χώροι καλούνταν augusti και η ορθή ερμηνευτική απόδοση είναι «Σεβαστός».

  78. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @59. Εκτιμώ την παλληκαρίσια αυτοκριτική σου δήλωση -«το Βαταλίζειν ουκ εστί φιλοσοφείν»- 🙂 και σπεύδω να σε πληροφορήσω ότι κανένα από τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης «δεν ήταν καταρχήν στρατόπεδο θανάτου». Σε όλα τα γνωστά στρατόπεδα (Άουσβιτς, Μπέργκεν Μπέλζεν κλπ), «η εργασία εξημέρωνε». Οι δεκάδες μαρτυρίες κρατουμένων του που έτυχε κατά καιρούς να διαβάσω, δεν υποστηρίζουν την εξιδανικευμένη άποψή σου για το Νταχάου, στο οποίο λίγοι καλοπέρασαν -όπως ο ΝΖ- και πολλοί εξοντώθηκαν. Εξ άλλου, οι ανοικονόμητοι ναζί είχαν βλάψει με τον πιό αιματηρό τρόπο την γερμανοσοβιετική συνεργασία και επομένως, η πανθομολογούμενη καλοπέραση του Ν.Ζ. δύσκολα ερμηνεύεται από σχεδιασμούς αμοιβαία επωφελών διευθετήσεων. Και βέβαια, ως γνωστόν, ο Ψυχρός Πόλεμος δεν ήταν ματσάκι χαρούμενων ομοφρόνων νικητών του οποίου το εναρκτήριο λάκτισμα συνέπιπτε με την ομιλία του Τσώρτσιλ στο Φούλτον, ούτε τα αγγλοαμερικανικά σχέδια για την Ελλάδα περιελάμβαναν ισότιμη συμμετοχή του ΚΚΕ (του οποίου αρχηγός τότε ΔΕΝ ΗΤΑΝ ο Ζαχαριάδης-να-μου-τον-προσέχετε) στα πολιτικά μας πράγματα. Εν πάση δε περιπτώσει, το «ελάτε κύριε Ν.Ζ. να σας μεταφέρουμε στην Αθήνα, μέσω Παρισίων με την ΡΑΦ» δεν ήταν ένας αναμενόμενος χειρισμός απελευθερωμένου πολιτικού αιχμαλώτου και μάλλον η ιστορία εκείνης της περιόδου δεν έχει να επιδείξει τέτοιες αβρότητες με άλλους ευρωπαίους πολιτικούς παράγοντες. Τέλος, όσον αφορά στο φορτισμένο συναισθηματικά ζήτημα της επιστροφής στην πατρίδα, άλλοι μπορεί να γύρισαν αλλά ΔΕΝ ΗΤΑΝ Ζαχαριάδηδες. Ζαχαριάδης στην Ελλάδα των ’60-’70 σήμαινε ΤΕΤΑΡΤΟ ΓΥΡΟ!
    [Επειδή σέβομαι την εμμέσως εκφρασθείσα επιθυμία του Νικοκύρη, να μην ξεκινήσει τέτοια συζήτηση τώρα, σταματώ εδώ και δεν θα επανέλθω…]

  79. Συγγνώμη αλλά τίποτα από αυτά δεν ισχύει. Ξεκινάω από το τελευταίο: Ζαχαριάδης στην Ελλάδα των ’60-’70 δεν σήμαινε τίποτα και οπωσδήποτε όχι τέταρτο γύρο. Το άστρο του ΝΖ είχε δύσει προ πολλού ελέω αποσταλινοποίησης (και άλλων), και αν ήταν να προκαλέσει προβλήματα μάλλον στο ΚΚΕ θα τα προκαλούσε.
    Όσο για τα υπόλοιπα, θυμίζω ότι η διάσκεψη του Πότσνταμ έγινε Ιούλιο του ’45, τρεις ή τέσσερις μήνες μετά την επιστροφή του ΝΖ, ότι από το Νταχάου γύρισαν και, για παράδειγμα, μια σειρά ιεράρχες (βλ. ελληνική Βίκι, λ. Νταχάου). Υπήρχαν κατηγορίες και κατηγορίες κρατουμένων, ειδικά στο Νταχάου που χρησίμεψε ταυτόχρονα σαν στρατόπεδο συγκέντρωσης και σαν στρατόπεδο πολιτικών κρατουμένων/ομήρων: https://fr.wikipedia.org/wiki/Camp_de_concentration_de_Dachau#Prisonniers_c%C3%A9l%C3%A8bres
    Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω πώς φαντάζεσαι ότι απελευθερώνοντας το Νταχάου οι Αμερικάνοι θα έλεγαν «α, εσύ είσαι ο ΓΓ του ΚΚΕ; Σε κρατάμε μέχρι νεωτέρας» όταν για παράδειγμα επέστρεφαν βάσει συμφωνίας όλους τους σοβιετικούς αιχμαλώτους στην ΕΣΣΔ και όταν μιλιούνια επιζώντες γύρναγαν έστω και με τα πόδια στις χώρες τους (η θεία μου για παράδειγμα από το Μπέργκεν-Μπέλσεν – είχε την τύχη να την πιάσουν αρκετά αργά οι Ναζί).

  80. Φυσικά ήταν πιο περίπλοκα τα πράγματα απ’ όσο σχηματικά τα παρουσίασα αλλά κτγμ δεν βλέπω να αλλάζει η ουσία: https://www.news247.gr/afieromata/ntokoymento-o-adimosieytos-fakelos-zachariadi-apo-to-ntachaoy-kai-oi-30-chamenes-meres-toy.6340923.html Δεν βλέπω καμία συνωμοσία και, πραγματικά, αναρωτιέμαι τι είδους συνωμοσία έχεις στο μυαλό σου. Ότι τον έφεραν για να τα κάνει θάλασσα, ή τι;

  81. Jane said

    Όχι Ζαχαριάδη καλοκαιριάτικα, να χαρείτε! 🙂

    Αυτά είναι για τον χειμώνα. Να πιάσει λίγο το κρύο.
    Κι άμα βρείτε άκρη για τον Ζαχαριάδη από το 1945 και μετά , να μας πείτε να πάρουμε και ποπ κορν.

    Αλλά μετά τον Ζαχαριάδη να πιάσετε και τον σκατόψυχο ή εθνάρχη ή Τριανταφυλλίδη, να μάθουμε κι εμείς τι έκανε επί κατοχής -αφού απέφυγε λόγω μερικής κώφωσης τη στράτευση το 1940- και τι σόι έγγραφο είναι αυτό στην επίσημη ιστοσελίδα της CIA που αναφέρει : «Άκρως απόρρητον. Το όνομα του πρωθυπουργού κ. Κωνστ. Καραμανλή περιλαμβάνεται πράγματι εις τον πίνακα των πρακτόρων των γερμανικών αρχών κατοχής, ως συνεργάτης του Μέρτεν εις την εξόντωσιν των Εβραίων».

    https://www.cia.gov/library/readingroom/docs/MERTEN%2C%20MAX_0081.pdf

  82. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    81 Jane ,Θες φρέσκα κουλούρια; 🙂
    Η Άννα Παναγιωταρέα ειδική σύμβουλος Επικοινωνίας της υπουργού Πολιτισμού καθ’ υπέρβαση του οριζόμενου ανώτατου αριθμού ειδικών συμβούλων και συνεργατών στο πολιτικό γραφείο της υπουργού
    https://www.efsyn.gr/politiki/paraskinia/205874_epistrefei-i-ekprosopos-tafoy-anna-panagiotarea

  83. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    1ον) Η πρόθεσή μου δεν ήταν να πάρω θέση μάχης (έχω κάποιες -αστικές!- απόψεις, αλλά δεν επιθυμούσα να τις συζητήσω εδώ). Αρχικά ρώτησα (λόγω αναφοράς στο μηνολόγιο) μόνο αν υπάρχουν κάποια νεώτερα στοιχεία που προέκυψαν για τον Ν.Ζ. από την ιστορική έρευνα.
    2ον) Ο Τέταρτος Γύρος που πιθανολόγησα δεν θα είχε ένα στρατόπεδο με αρχηγό τον Ζαχαριάδη. Θα είχε άλλη -ανεξέλεγκτη- μορφή. Λεπτομέρειες στο μέλλον
    3ον) Επιμένω: Σέβομαι την εμμέσως εκφρασθείσα επιθυμία του Νικοκύρη, να μην ξεκινήσει εδώ τέτοια συζήτηση τώρα και σταματώ εδώ.

  84. Jane said

    # 82

    Ώ! Επανήλθε η εκπρόσωπος τάφου στην υπηρεσία της πατρίδος; 🙂

    Έμ, τεσσεράμισι χρόνια χωρίς κουτάλα…

    Αχ, μανούλα μ’ , θα πήξουμε στην αριστεία και τη διαφάνεια.
    Τι έχουν να φάνε για τα 200 χρόνια από το 1821 σκέφτομαι.
    Θα ντυθούνε όλες Σουλιώτισσες με τα ριχτάρια της Μαρέβας
    και θα πληρώνουμε εμείς ως το 3021.

  85. Alexis said

    #73: Μια χαρά. Ακόμα καλύτερα: Πανευρωπαϊκή ημέρα για τα θύματα των απανταχού φανατικών.

  86. ΞΥΠΕΤΑΙΩΝ said

    Η βικι δινει ημερομηνια ιδρυσης της ΕΔΑ 3/8 του 1951 αλλα το ΚΚΕ (902.gr) δινει ,σαν σημερα 1/8 του1951.

  87. Γιάννης Ιατρού said

    77: Λ
    περί ετυμ. αυγούστου κλπ. (και για τον G. Barz., 66α)
    Αυτά που αναφέρεις είναι δύο, διαφορετικές ερμηνείες.
    1) Άλλη αυτή η προερχόμενη από το ΡΙΕ *aug- (που σημαίνει: αύξηση κλπ., και κατά κάποια έννοια «τον επιφανή») και
    2) Άλλη η προερχόμενη από την «εκκλησιαστική γλώσσα που έχει (και) μυστικιστική σημασία»
    όπως γράφεις (και στην οποία η απόδοση με την έννοια: «σεβαστός» κλπ. είναι πιό κοντά):

    Γι΄αυτήν την δεύτερη υπάρχουν επίσης δύο εκδοχές:
    Α) από τα μαντικά/ιερατικά (λατ. augur από παλαιο-λατ. *augos / *augeris, που αρχικά σήμαινε την καλή, αυξημένη σοδειά λόγω δεήσεων/τελετουργιών/μεσολάβησης από ιερείς κλπ., κατόπιν τους ίδιους τους ιερείς/μάντεις που ερμήνευαν τα σημάδια κλπ.). Κι αυτό (το *augos) τελικά από την ΡΙΕ ρίζα *aug- προέρχεται βέβαια (*αυξημένη* σοδειά κλπ.)
    Β) από την λατ. avis (πουλί), επειδή η παρατήρηση του πετάγματος, της φωνής και γενικά της συμπεριφοράς των πουλιών ήταν σημαντικό στοιχείο στην μαντική (βλ. και auspex). Σε αυτήν την εκδοχή έχουμε σαν δεύτερο συνθετικό το ρήμα garrire (ομιλώ, φλυαρώ κλπ), βλ. και Augural, augurial κλπ.

    Τα ανωτέρω είναι μιά περίληψη από το ετυμ. Λεξικό του de Vaan, Michiel, 2008, Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages και από αυτό του Charlton Lewis, 1891, A New Latin Dictionary (κυκλοφορεί και στο archive .org 🙂 )

  88. loukretia50 said

    87. δηλαδή θα λέγαμε…
    i migliori auguri a tutti Augustini – amici puri !
    με τον προσήκοντα σεβασμό…

  89. gpoint said

    # 74

    Και με εληνικούς στίχους !

    Η Μαρία του ψαρά
    βρήκε έναν παιδαρά
    έναν Μήτσο

    κ.λ.π.

  90. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    Σε σχέση με τον Ζαχαριάδη, μου κάνει τρομακτική εντύπωση ότι κάποιοι -εδώ ή αλλού- θεωρούν εξαιρετικά ύποπτο το πώς επέζησε από το Νταχάου αλλά θεωρούν απολύτως φυσιολογικό το ότι το καθεστώς της 4ης Αυγούστου παρέδωσε τον Ζαχαριάδη και εκατοντάδες άλλους κομμουνιστές, Έλληνες πολίτες, στους Γερμανούς.

  91. Γιάννης Ιατρού said

    88: Ε ναί, καλοκαίρι είναι, ζέστη κάνει, i migliori ….. και μόνο!!! 🙂 🙂
    (κέφια βλέπω, χαίρομαι !)

  92. Theo said

    @73:
    Ποια θύματα του (ανατολικού) χριστιανισμού με τι τεκμήρια; των νεοπαγανιστικών ιστοτοτόπων ή της Προμηθέας-Πυθίας, που πλαστογραφούν ασύστολα τις πηγές;
    (είχαμε μια σχετική συζήτηση με τον Νίκιπλο πριν κανά μήνα εδώ)

    Θα προτιμούσα: Για τα θύματα των ολοκληρωτικών καθεστώτων και της αποικιοκρατίας.

  93. Pedis said

    # 78 – και σπεύδω να σε πληροφορήσω ότι κανένα από τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης «δεν ήταν καταρχήν στρατόπεδο θανάτου». Σε όλα τα γνωστά στρατόπεδα (Άουσβιτς, Μπέργκεν Μπέλζεν κλπ), «η εργασία εξημέρωνε».

    Tο Άουσβιτς σχεδιάστηκε ως στρατόπεδο στα πλαίσια της «τελικής λύσης». Υπηρχε εξαρχής κατασκευασμένος ένας θάλαμος αερίων. Μετά εγιναν δύο (Μπουνκερ Ι και ΙΙ) με χωρητικότητα από λίγο λιγότερα ο ένας και λίγο περισσότερα από χίλια θυματα ο αλλος και δεν θυμάμαι, τώρα (πρέπει να το κοιτάξω) αν έφτιαξαν κι άλλους.

    Στην αρχή κατέληγαν στον θάλαμο αερίων όσοι ήταν ανίκανοι να εργαστούν για την ίδια την κατασκευή του στρατοπέδου.

    Με πιο πιθανή ημερομηνία τη 5η Σεπτέμβρη 1941 γίνεται η πρώτη μαζική εκτέλεση σε έναν πρόχειρα διαμορφωμένο χώρο ως θάλαμο αερίων. Πρόκειται για “πρόβα” με θύματα 900 περίπου κρατούμενους, μεταξύ των οποίων Σοβιετικοί αιχμάλωτοι και άλλοι που λόγω ασθένειας κρίθηκαν ανίκανοι για εργασία.

    Με τη μερική τροποποίηση του αρχικού σχεδίου μπήκε μπροστά η κατασκευή (και λειτουργία) του Άουσβιτς ΙΙ (Μπιρκενάου) και του Άουσβιτς ΙΙΙ (δεν ολοκληρώθηκε).

    Καθόλη τη διάρκεια της λειτουργίας του (και με πικ στις αρχές του καλοκαιριού του ’44 με την εξόντβωση των Ούγγρων Εβραίων) το Άουσβιτς λειτούργησε ως στρατόπεδο εξόντωσης και ως στρατόπεδο εξόντωσης μέσω της εργασίας.

    1.1 εκ υπολογίζονται τα θύματα

    (προσοχή! αυτός είναι ο πιο ακριβης και επίσημος αριθμός και απορώ που εγνωσμένης αξίας ιστορικοί δνε εννοούν να ενημερωθούν όταν γράφουν για το θεμα και δίνουν λαβή στους αρνητες να χρησιμοποιούν την α ανκιβεια ως δόλωμα για να δολώνουν για χάνους),

    εκ των οποίων 960000 Εβραίοι, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων εξοντώθηκε την μέρα της άφιξης.

    Επισης, Κατσέα:

    δεν ξέρω αν τα θεωρείς διάσημα, αλλά τα ναζιστικά στρατόπεδα των

    Chlemno, Belzec, Sobibor καιTreblinka

    λειτούργησαν αποκλειστικά ως στρατόπεδα εξόντωσης.

    Συνολικός απολογισμός (επίσημη εκτίμηση): 1.7 εκ νεκροί (Εβραίοι).

    Το Νταχάου έχει άλλη ιστορία, σχετικά διαφορετική (δομή, προορισμός, σύνθεση κρατουμένω) από τα άλλα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Αλλά, άστο για άλλη φορά.

  94. Γιάννης Ιατρού said

    Κι απ΄το βαθύ υπόγειο προσφορά το Augurium augur augustus του Moreno Morani, 1984 (δεν έχει σχέση μe το μωραίνει … ο Κύριος 🙂 )

  95. Γιάννης Ιατρού said

    92/93 κλπ. Κοιτάξτε να το κάνουμε Τέξας και σ΄αυτό το νήμα …. 🙄😫👎👎👎👎👎

  96. Alexis said

    Theo, οι ωμότητες των χριστιανικών εθνών ( του Βυζαντίου συμπεριλαμβανομένου) εναντίον των πάσης φύσεως αλλόδοξων είναι ιστορικά τεκμηριωμένες και αδιαμφισβήτητες.
    Πολλή κουβέντα σηκώνει αν όλες αυτές μπορούν και πρέπει να «χρεωθούν» στον χριστιανισμό.
    Και βέβαια οι διώξεις των Ουγενότων στη Γαλλία είναι ένα κλασικό παράδειγμα ενδοχριστιανικής τυφλής βίας με μόνη εξήγηση τη μισαλλοδοξία και το φανατισμό

  97. Theo said

    @72, 93:
    https://sarantakos.wordpress.com/2019/06/20/turkish/ η συζήτηση με τον Νίκιπλο και άλλους.

    @95: Αν το κάνουμε Τέξας, μπορεί να βρούμε και πετρέλαια. Πού ξέρεις; 😆 😛

  98. loukretia50 said

    95. Μπα! ακόμα παίζει το Metropolis, άρχισε το 21 και η αλήθεια με τα μάτια της Γιάννας, ενώ η ατζέντα έχει ήδη πολλά. Προφανώς η ζέστη δεν έχει την ίδια χαλαρωτική επίδραση σε όλους.

  99. ΚΩΣΤΑΣ said

    92 Theo, συγνώμη που μπαίνω στη συζήτηση, ενώ απευθύνεις αλλού το ερώτημα. Αρχικά το ερώτημα τέθηκε σε μένα και στην απάντησή μου είπα, μεταξύ άλλων «… δεν θα μου φαινόταν ως κάτι εντελώς εκτός τόπου και χρόνου αν καθιερωνόταν και κάτι τέτοιο, κυρίως για το ισλάμ.» Θέλω να διευκρινίσω επ’ αυτού, ότι εννοούσα γενικώς τον χριστιανισμό στην ολότητά του, όχι τον (ανατολικό} χριστιανισμό αποκλειστικά. Και είχα στο μυαλό μου ιερά εξέταση, σταυροφορίες, αιρέσεις. Όλα αυτά στο απώτατο παρελθόν, βέβαια.

    Και κάτι ακόμη. Συμφωνώ μαζί σου με το: «Για τα θύματα των ολοκληρωτικών καθεστώτων και της αποικιοκρατίας», με μια παρατήρηση. Πρέπει να διευκρινίσουμε ποια είναι τα ολοκληρωτικά καθεστώτα, γιατί οι οπαδοί του κομμουνισμού (οι κομμουνιστές) ισχυρίζονται ότι είναι αυτοί οι αποκλειστικά δημοκράτες και μοιράζουν και πιστοποιητικά δημοκρατικότητας στους υπόλοιπους κατά τα κέφια τους. 🙂

  100. Theo said

    @96:
    Άλλο οι υπαρκτές ωμότητες του Βυζαντίου (κι αυτές στα πλαίσια του πολέμου και για πολιτικούς κι όχι θρησκευτικούς λόγους) εναντίον αλλοεθνών και στασιαστών, κι άλλο οι ανύπαρκτες των Ορθοδόξων Χριστιανών, που υφίστανται μόνο στη φαντασία φωταδιστών και νεοπαγανιστών.

  101. Pedis said

    # 90 – α, γειά σου.

    # 95 – γιατί το λες, μήπως έχει ο Μόρφου αντίθετη άποψη σχετικά με τα δεδομένα του #93;

  102. 95 Γιατί Τέξας; Καλοκαιρινό θα το κάνουμε. Αύγουστος μπήκε!

  103. Theo said

    @99:
    Φυσικά και όλες οι «λαϊκές δημοκρατίες», από Δημητρώφ μέχρι Πολ Ποτ και Μάο είχαν ολοκληρωτικά καθεστώτα. Όπως και οι δεξιόστροφες δικτατορίες της Λατινικής Αμερικής, της Ευρώπης, της ΝΑ Ασίας, της Αφρικής…

  104. Alexis said

    Έχεις δίκιο Γιάννη, από μένα τουλάχιστον κομμένη η σχετική κουβέντα.
    Αύγουστος γαρ, ζέστη, και στο μπαλκόνι που κάθομαι δεν λέει να φυσήξει.
    Πάω να βάλω ένα ποτηράκι από το εθνικό μας απεριτίφ 😄

  105. Theo said

    @98:
    Ti χαλαρωτική επίδραση, που δεν μπορούμε να κοιμηθούμε από τη ζέστη; 😡 😥

  106. loukretia50 said

    105. Γιαυτό φροντίζουν όλοι ν΄ανάβουν τα αίματα?
    Ομοιοπαθητική δηλαδή?

  107. Γιάννης Ιατρού said

    97: Τέο
    Καλύτερα να πιστεύει κανείς στα ζώδια παρά πως το αιγαίο έχει πετρέλαια

    102: χαχα, ναι! Bar το ναυάγιο 🙂

    Κι εδώ άλλη μια προσφορά για την ετυμολογία του αυγούστου
    (από το Lewis and Short, 1891, A new Latin Dictionary, σελ. 205) 🎈🎁

  108. Αιμ said

    Όχι εγώ κύριε 😦 αυτός με έσπρωξε πρώτος 🙂

  109. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    81 Jane >>Το όνομα του πρωθυπουργού κ. Κωνστ. Καραμανλή περιλαμβάνεται πράγματι εις τον πίνακα των πρακτόρων των γερμανικών αρχών κατοχής, ως συνεργάτης του Μέρτεν εις την εξόντωσιν των Εβραίων».
    Πάμε στο σήμερα. Δυο άρθρα από τα ΝΕΑ. Βρες τη σχέση.Ποια είναι ποια 😉
    https://www.tovima.gr/2013/04/12/afieromata/sibylla-alert-poia-itan-i-goiteytiki-steni-fili-sto-spiti-tis-opoias-eixe-deipnisei-o-kwnstantinos-karamanlis/

    https://www.tanea.gr/print/2019/05/11/greece/oi-sylloges-kokosalaki-van-nter-xerpen-i-zeus-dione/

    84 >>διαφάνεια.
    διαφαγάνεια 🙂

  110. Theo said

    @106:
    Μάλλον γι΄ αυτό ανάβουν τα αίματα πολλών 😎

  111. Theo said

    @107:
    Αυτά στη Θάσο δεν πιάνονται;
    Αλλά έχουμε και Ιόνιο και Λιβυκό 🙄

  112. ΚΩΣΤΑΣ said

    Ε! καλά τώρα! 😉

  113. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    107β Γιάννης Ι.
    Καλοκαιρινό και δεν είμαστε κι «εκτός» ! Ο Μεταξάς (κι ας μην εχ) διχτατόρεψε σαν παραμεθαύριο 🙂

  114. Γιάννης Ιατρού said

    113: Καλά, βάλε το τσουκάλι στη φωτιά κι ερχόμαστε … 🙂

  115. Pirros said

    Ένας πολύ συμπαθητικός «Αύγουστος» από τον Πάνο Μουζουράκη (2017).

  116. Pedis said

    # 100 – και στη Δύση αλλοεθνείς, στασιαστές και αιρετικούς καθάριζαν, και πλην των ιησουητών για κάτι περισσότερο από έναν αιώνα και βασικά στην Ισπανία, κανείς ιερωμένος επίσημα, οποιασδήποτε χριστιανικής αίρεσης, δεν έβαψε απευθείας τα χέρια του με αίμα.

    Που αν αυτό δεν σημαίνει ότι η χριστιανική θρησκεία γενικότερα, όλες οι αιρέσεις της εννοώ, δεν είναι φιλειρηνική, πλουραλιστική, φιλελεύθερη, ανθρωπιστική, φιλάνθρωπη, αντικομφορμιστική, ανυπότακτη, αντιεξουσιαστική, μη αρχομανής και εχθρός των υλικών αγαθών,

    τότε να πω δέκα προσευχές του Αγ. Κυπριανού να λυθούν τα μάγια που σου έχουν κάνει και εμπιστεύεσαι την ομοιοπαθητική!

  117. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    107τέλος
    το έτυμον του Αυγούστου
    είναι θέμα γούστου 🙂

    114 Αυγουστιανό μαγερεψίδι : ασπροκόλια καρπουλάτα

    https://www.cretangastronomy.gr/2011/07/%CF%86%CE%B1%CF%83%CE%BF%CE%BB%CE%AC%CE%BA%CE%B9%CE%B1-%CE%BC%CE%B5-%CE%BA%CF%81%CE%AD%CE%B1%CF%82-2/

  118. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  119. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Και μια Ωδή στη Μέριλιν που την έκανε, με τη φούστα της αερόστατο, έναν Αύγουστο.
    http://selidodeiktes.greek-language.gr/lemmas/509/441

  120. loukretia50 said

    Kατά τους Γάλλους, ο Αύγουστος είναι μήνας… αγρανάπαυσης! ΄Εχουν δουλειές – λένε!
    «Au mois d’août,
    Femmes, retirez-vous !»

    «Quiconque se marie en août, souvent n’amasse rien du tout.»

    Είναι – λέει – για τον καιρό τον άστατο, αλλά είναι όντως πλανεύτρες οι νύχτες με Αυγουστιάτικο φεγγάρι!
    «Les nuits d’août
    Trompent les sages et les fous.»

  121. loukretia50 said

    «Les nuits d’août
    Trompent les sages et les fous.»

    Ωροσκόπιο κανείς?
    By koukorihtra * (από τα κουκιά καλέ!)
    Boys
    Τον Αύγουστο αν γεννηθείς –λένε – είσαι λιοντάρι
    Έχεις τη χαίτη πλούσια, την ομορφιά, τη χάρη.
    Μα είσαι ζόρικος πολύ, θέλεις νάσαι αφέντης
    «Ουκ έσονται έτεροι» πλην σου, εσύ είσαι ο λεβέντης
    Γιαυτό να βρεις μια κοπελιά που είναι ελαφίνα
    Γλυκειά και ήρεμη πολύ, Παρθένο, όχι Σκορπίνα
    Μαζί θα κάνετε χωριό, τη δύναμη θαυμάζει
    Μα όταν έρχετ΄Αύγουστος θα φεύγει – ε, τι πειράζει?

    Girls
    Αχ κόρη μου περήφανη , φεγγαρογεννημένη
    Τη δύναμη έχεις λιονταριού, μα είσαι μπερδεμένη.
    Όλοι οι άντρες του ντουνιά θέλουν να σε δαμάσουν
    Μα αν τους βγεις τσαμπουκαλού , πολλοί θα σου τη σπάσουν.
    Μη μπλέξεις με κακό Σκορπιό ή Ταύρο ούτε Τοξότη
    Χωριό δεν κάνετε μαζί, – δε θάστε κι οι δυο πρώτοι
    Κάλλιο έναν ήρεμο Ζυγό , Δίδυμο ή Ψαράκη *
    ——* Ή και ψαρά , καμιά φορά τυχαίνει και λαυράκι!
    Να σε μερεύει , ν΄αγαπά να μένει στο σπιτάκι.
    Εσύ όταν επιθυμείς μπορείς πάντα να βγαίνεις
    Κι όταν έρχεται Αύγουστος κυνήγι να πηγαίνεις

    ΛΟΥ
    Αυτά μου λένε τα κουκιά, τα είδα και στ΄αστέρια
    Αν είστε πια τόσο αφελείς, κοιτάξτε στα παρτέρια
    Εκεί θα βρείτε το φυτό που δεν κάνει χαλάστρα
    Και για τ’ αγόρια σίγουρα θα υπάρχει κάποια γλάστρα

  122. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    118: ΕΦΗ
    Ααα, μάλιστα, από το August:Osage County. Και αρχικά βλέποντάς το, λέω, ρε συ, αυτή η 2η από αριστερά (χαχα, από που αλλού; ε;), η γνωστή μας π. υπουργίνα δεν είναι 🙂 🙂 Μετά ξύπνησα 🙂

    120 (τέλος)/121: Παρ΄όλο που ξημέρωσε πλέον Λου, να βάλουμε κι ένα άζμα (το γνωστο, το γνωστό της σειράς μου 😍😎 για τις νυχτιές που αναφέρεις … 🙂

  123. Alexis said

    «Επώνυμοι» Αύγουστοι:

    Αύγουστος Κορτώ, κατά κόσμον Πέτρος Χατζόπουλος, και…
    Αουγκούστο Πινοσέτ, με το ζμπάθειο 😊, προσωπικά τον θεωρώ ως μία από τις μεγαλύτερες σκατόφατσες του 20ου αιώνα (και δεν εννοώ από ομορφιά βέβαια… )

    Καλημέρα.

  124. Γιάννης Ιατρού said

    123: Αλ6, Τουτονά δεν τον ξέρεις; 🙂

  125. gpoint said

    Αύγουστος, ο χειρότερό μου μήνας… γέμισε από χθες η θάλασσα κότερα, δεν έχεις πόστο να ψαρέψεις και οι ακτές ελληνάρες που ήρθαν να διδάξουνε πολιτισμό-δες φωτογραφία- στις ακτές και πως χέζουν τα κυλιά στην πόλη.. Ενας μήνας είναι θα περάσει-ελπίζω.

  126. loukretia50 said

    Kαλημέρα με χαμόγελο!
    124. Απουσιολόγε, γιατί δεν έβαλες το φοβερό βιντεάκι ?
    Εδώ σημασία έχει η εκφορά του λόγου!

    Αύγουστο διάσημο θυμάμαι μόνο το Ροντέν και τον ήρωα αυτού του βιβλίου που διάβασα πριν μισό αιώνα
    The Grand Meaulnes Alain Fournier http://www.legrandmeaulnes.com/Summary.php

    Augustin, called ‘Le Grand Meaulnes’ by the other pupils, breaks the monotony of the school establishment and fascinates the students with his mysterious personality.

    Αύγουστος στον κινηματογράφο ήταν ο αγαπημενος μου Πήτερ Ο’ Τουλ, ξεχωριστή παρουσία σε οποιοδήποτε ρόλο,
    https://www.imdb.com/title/tt0340529/
    από το Λώρενς της Αραβίας, το Λιοντάρι το χειμώνα, το Λόρδο Τζιμ κλπ μέχρι τους μικρούς ρόλους που αναδείκνυε με το ταλέντο και την προσωπικότητά του.

    Ξαναείδα τελευταία αυτή την ταινία Peter O’Toole in Dean Spanley https://youtu.be/IMNokauYolc?t=5
    που μου αρέσει πολύ.
    Νομίζω γεννήθηκε σαν σήμερα.

  127. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    Ωραία νυχτερινά σχόλια!

  128. MA said

    Καλημέρα,

    Τον Αύγουστο του John Wiliams δεν τον είδα στα σχόλια. Ενδιαφέρουσα ιστορική μυθοπλασία σχετικά με τον πρώτο Ρωμαίο (ή ρωμαίο;) αυτοκράτορα, εκδόσεις Gutenberg

  129. Γιάννης Ιατρού said

    128: Νομίζω το μοναδικό έργο του πουδιαδραματίζεται εκτός ΗΠΑ και ο πρωταγωνιστής δεν ονομάζεται William

  130. loukretia50 said

    130. Eντυπωσιακή, μάλλον μυθιστορηματική, είναι η ζωή της Ιουλίας, μοναδικής κόρης του Αυγούστου.
    Έξυπνη και μορφωμένη, τρεις γάμοι,δύο φορές χήρα, με σκανδαλώδη ζωή, πέθανε στην εξορία…
    Δε βρήκα ικανοποιητικό υλικό, σχεδόν παντού τα ίδια,
    Julia the Elder – The only biological child of Emperor Augustus https://www.historyofroyalwomen.com/roman-empire/julia-elder-biological-child-emperor-augustus/

    τα πιο λεπτομερή θέλουν εγγραφή.
    Μήπως σας βρίσκεται κάτι σχετικό στην υπόγα?

  131. Στην υπόγα όχι αλλά κάπου θα βρεις το «Εγώ ο Κλαύδιος». Ωραία και η σειρά με τον Ντέρεκ Τζάκομπι αλλά το βιβλίο είναι αξεπέραστο.

  132. loukretia50 said

    131. Ευχαριστώ πολύ, μόνο που αυτά τα ξέρω σχεδόν απέξω!
    Μεγάλη αδυναμία ο Κλαύδιος! Και ο Γκρέηβς γράφει ωραία!

  133. Ε γράφει και για την καημένη Ιουλία εκεί. Ίσως λίγο προκατειλημμένα κατά της Λιβίας (και καλά της έδινε κάποιο αφροδισιακό για να την διαβάλει στον πατέρα της ως εξώλης και προώλης)… ποιος ξέρει.

  134. Εδώ έχει λίγο παραπάνω λεπτομέρειες, ίσως το μάξιμουμ που μπορεί να βρεθεί: https://en.wikipedia.org/wiki/Julia_the_Elder

  135. loukretia50 said

    133. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι η Ιουλία – όπως και η φερόμενη ως κακίστρω Λιβία – άξιζε χωριστό βιβλίο!
    Και κάτι είδα να υπάρχει.
    Μακάρι να υπήρχαν πολλά βιβλία σ΄αυτό το επίπεδο για την εποχή εκείνη και σειρές τόσο αξιόλογες.
    Πάντα εύχομαι να ανακαλύψω κάτι ανάλογο.
    Το «Rome» πχ ξεκίνησε δυναμικά και μας βγήκε – άποψή μου – φιγουρατζίδικο σπλάτερ.
    Η συγκεκριμένη σειρά όμως , όχι μόνο είχε φοβερό πρωταγωνιστή και πολύ πειστική αναπαράσταση, αλλά ήταν πραγματικά απολαυστική.
    Κάποιες στιγμές νόμιζες ότι κοιτάζεις από την κλειδαρότρυπα!

  136. loukretia50 said

    Είχα δει αυτό:
    https://books.google.gr/books/about/Julia_Augusti.html?id=0t1VewAACAAJ&redir_esc=y

    This scholarly biography details the life of an extraordinary woman in an extraordinary society.

  137. Θα σ’ αρέσει αυτό: Οι δουλειές του κυρίου Ιουλίου Καίσαρος

  138. loukretia50 said

    137. Υπόχρεη! Δεν το έχω διαβάσει.

  139. Γιάννης Ιατρού said

    136: Elaine Fantham (2006), Julia Augusti, the Emperor’s Daughter
    Στο έστειλα, με το ταχυδρομείο 🙂 🙂

  140. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    138 Δεν έχεις παράπονο, νταξ? Ύλη μπόλικη. Τον Σεπτέμβρη έχεις εξετάσεις.

  141. Theo said

    @116:
    κανείς ιερωμένος επίσημα, οποιασδήποτε χριστιανικής αίρεσης, δεν έβαψε απευθείας τα χέρια του με αίμα

    Ή τρολάρεις ή είσαι παντελώς άσχετος και μπερδεμένο από τα φωταδιστικά φληναφήματα.

    Στο φεουδαρχικό σύστημα της Δύσης οι επίσκοποι και πολλοί ηγούμενοι (συνήθως, από τα νεότερα μέλη των φεουδαρχικών οικογενειών) είχαν φέουδα (πολλές φορές, μοναστήρια) και την υποχρέωση να ακολουθούν τον βασιλιά στις εκστρατείες του με συγκεκριμένο αριθμό στρατιωτών και να παρουσιάζονται στις ανοιξιάτικες μαζώξεις τους. Πολλοί από αυτούς συμμετείχαν στις Σταυροφορίες, όπου το αίμα χύθηκε άφθονο.

    Στο Βυζάντιο απαγορευόταν σε μοναχούς ή κληρικούς να φέρουν όπλα. Κι όταν ένας μοναχός τον 14ο αιώνα ανέλαβε την άμυνα μιας μικρασιατικής πόλης (μάλλον άοπλος ο ίδιος) επιτιμήθηκε από τη Σύνοδο του Πατριαρχείου.
    Τελείως διαφορετική νοοτροπία.

    Για το τι συνέβη με την αίρεση των Βογομίλων, που το κράτος τους αντιμετώπισε ως στασιαστές, και αν υπήρχε αντίστοιχο της Ιεράς Εξέτασης στο Βυζάντιο, σε παραπέμπω στη συζήτηση στο https://sarantakos.wordpress.com/2019/06/20/turkish/

  142. Pedis said

    # 141 – να προσέχεις όταν μιλάς για ασχετοσύνη, αγαπητέ!

    Και βρες κάτι άλλο να διανθίζεις τα σχόλιιά από αυτό τον γελοίο μαιντανό φωταδιστές και λοιπές παπαρίτσες (νεοπαγανιστές). Πού απευθύνεσαι, σε ειδωλολάτρες χριστιανούς φιλακονίτσες;

    οι παπάδες δεν φέρουν οπλισμό και στον καθολικισμό. Ειδικά τάγματα μοναχών σαν τους Ιησουίτες έφεραν οπλισμό. Ε, και τι με αυτό;

    Κι ο Πάπας απέκτησε τ’αρχίδια να κάνει ό,τι του γουστάρει με την κοσμική εξουσία, όπως και οι Πατριάρχες, αλλά αυτοί έπρεπε να γλείψουν τα αρχίδια άλλου (αυτοκράτορα, σουλτάνου) και σήμερα να αλληλογλείφονται με την αστική εξουσία.

    Το ότι το παπαδαριό όλων των βαθμών και όλων των χριστιανικών αιρέσεων ήταν και είναι χωμένο στην εξουσία και ασκεί ή επηρεάζει την κοσμική εξουσία (βασιλική, αυτοκρατορική, αριστοκρατική, αστική) στην ειρήνη και στον πόλεμο,

    ευλογώντας λ.χ. τα όπλα των δυνάμεων της οικείας ελίτ,

    δεν χρειάζεται να το συζητήσουμε.

    Είναι τετριμμένο.

    Ακόμη και οι άοπλοι στρατιωτικοί ιερείς στον σημερινό ελληνορθόδοξο στρατό είναι διοικητικά ενταγμένοι σε αυτόν και μάλιστα φέρουν και στρατιωτικό βαθμό.

    Άρθρον 6
    1. Οι στρατιωτικοί Ιερείς υπάγονται εις τους Στρατιωτικούς Νόμους και Κανονισμούς εφ’ όσον δεν προβλέπεται άλλως υπό του παρόντος.

    Κρίσεις – Προαγωγές

    Οι Στρατιωτικοί Ιερείς κρίνονται για προαγωγή από τα Συμβούλια κρίσεως που κρίνουν και τους άλλους Αξιωματικούς των κοινών Σωμάτων. Όταν δε αποστρατεύονται εγγράφονται στα στελέχη της εφεδρείας μέχρι της καταλήψεως της από το όριο ηλικίας του βαθμού τους. Ο αποστρατευόμενος μπορεί δε, να εξασκεί δια βίου τα ιερατικά του καθήκοντα.
    http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/commitees/pastoral/dynameis_geetha.html

    Με βάση το δεδομένο αυτό, τι λες, θα δικαιούτο καλλιώρα ένας καθολικός θρησκόληπτος στρεψοδίκης να υποστηρίξει ότι οι ιερείς στη Ελλάδα φέρουν όπλα, ενώ στη χώρα του όχι και αυτό είναι απόδειξη ότι είναι ο καθολικισμός ειναι ηθικά ανώτερος και καθόλου αναμεμειγμένος στην πολτική ζωή και στις αποφάσεις της οικείας άρχουσας τάξης;

  143. Theo said

    @142:
    Σου λέω για τι ίσχυε στον Μεσαίωνα σε χριστιανική Ανατολή και Δύση, κοινός τόπος για τους σοβαρούς ιστορικούς, και μου απαντάς για τι ισχύει σήμερα.

    Σου αναφέρω συγκεκριμένα πράγματα ,και απαντάς με τις συνήθεις χυδαιολογίες σου. Και μετά διαμαρτύρεσαι για τους όρους «φωταδιστές» και νεοπαγανιστές (που είναι ο μόνος ορθός όρος για να αναφερθεί κανείς σ’ αυτή την κατηγορία).

    Κόψε τον τσαμπουκά, σε παρακαλώ, και κοίτα λίγο στον καθρέφτη 😳

    Έλεος!

  144. Pedis said

    # 143 – θα σού απαντούσα στρεψοδίκη με μία έκφραση κοινού τόπου, αλλά θα έτρωγα κάρτα …

  145. Theo said

    144:
    Απορία ψάλτου, βηξ.
    Απουσία επιχειρημάτων και τεκμηρίων, φράσεις «κοινού τόπου» 😉 😆

  146. loukretia50 said

    139. Ευχαριστώ τα μάλα! – πάμε τώρα γι΄άλλα!
    (χε χε! – ου μπλέξεις, δε λένε?)

  147. MA said

    129 Γιάννης Ιατρού: Ο Williams είναι ο συγγραφέας (και τον έγραψα και λάθος). Εσείς όμως γιατί μιλήσατε για πρωταγωνιστή; Όσο για το αν είναι το μόνο που διαδραματίζεται εκτός ΗΠΑ, δεν ξέρω, έχω διαβάσει, εκτός από το περί ου ο λόγος, μόνο τον Στόουνερ

  148. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    126 Λου >>Αύγουστο διάσημο θυμάμαι μόνο το Ροντέν
    Το βιβλίο του Ροντέν για την Τέχνη, βλέπω ξαναβγήκε.Το συστήνω. Έχω μια παλιά παλιά έκδοση ,που δεν την ηύρα τώρα (κι ανησυχώ 🙂 ) . Ίσως υπάρχει στο διαδίκτυο. Μπορεί να είναι και της δεκαετίας του ΄50 η έκδοση εκείνη. Ραμένη με κλωστή η ραχοκοκαλιά του 🙂
    https://www.politeianet.gr/books/9789606624056-rodin-august-printa-i-techni-194746

    146 Έχει πικρή πλάκα.
    «Η Σύγκλητος ξέρει να διαλέγει τους δημίους της»

  149. Γιάννης Ιατρού said

    147: ΜΑ
    αν μπερδεύει το «πρωταγωνιστής» (που όντως χρησιμοποιείται σαν όρος κυρίως σε ταινίες/θεατρικά έργα κλπ.), ας το πούμε «το κύριο πρόσωπο του (εκάστοτε) βιβλίου».
    O Brendan Boyle (μας άφησε χρόνους τον Φεβ., πολλοί καλοί «μας βαρέθηκαν» φέτος… ), είχε γράψει σχετικά μ΄αυτό σε μια ενδιαφέρουσα κριτική του «Αυγούστου» του Williams. Δυστυχώς δεν βρίσκω το κείμενο τώρα, θα το ψάξω όμως 😉

  150. loukretia50 said

    ΕΦΗ ΕΦΗ
    Υπάρχει αλλά ζητάει εγγραφή. Ίσως κάποιος…
    L Art Auguste Rodin Ebooks 2019 PDF, ePub eBook
    http://tuitgirl.cl/L~Art~Auguste~Rodin~Ebooks~2019.pdf

  151. sarant said

    149 Σκέφτομαι να το διαβάσω αυτό, μου άρεσε πολύ ο Στοουνερ.

  152. MA said

    149, ευχαριστώ

    151, να το διαβάσεις Νικοκύρη, είναι καλό

  153. William T. Riker said

    @ 142 Με συγχωρείτε που παρεμβαίνω, αλλά δεν νομίζω ότι έχετε δίκιο. Αυτά που γράφει ο Theo τεκμηριώνονται. Αν ψάξετε λίγο θα δείτε μάλιστα ότι υπάρχει ακόμη και πάπας, ο Ιούλιος Β΄ (1503-1513) [κατά κόσμον Giuliano della Rovere], που οδηγούσε προσωπικώς τα στρατεύματα στη μάχη. Είναι ο ίδιος που ίδρυσε την ελβετική φρουρά του Βατικανού.

  154. Pedis said

    # 153 – Καλά κάνετε και παρεμβαίνετε. Είμαι αισιόδοξος ότι μπορούμε να συζητήσουμε.

    Οι πάπες είναι αρχηγοί κράτους μεταβαλόμενων αλλά, πάντα, μικρομεσαίων διαστάσεων. (Για αρκετά χρονικά διαστήματα δεν έχουν υπό τον έλεγχό τους παρά την αυλή τους.) Ως αρχηγοί κράτους, λοιπόν, θα δράσουν αναλόγως του ρόλου τους.

    Εντούτοις, η καθολική ιεραρχία εκτείνεται σε όλην τη υφήλιο και δίνει λόγο και στο «κέντρο» και στην κατά τόπους κοσμική εξουσία.

    Στη δεύτερη περίπτωση λειτουργεί (με την εξαίρεση ιδιαίτερων μάχιμων ταγμάτων μοναχών) παρόμοια με την ορθόδοξη ιεραρχία: δηλαδή είναι ιντριγκαδόρα και αρωγός της κοσμικής εξουσίας και της κυριαρχίας της κάθε φορά άρχουσας τάξης.

    Τα ορισμένα καθήκοντα της θρησκευτικής γραφειοκρατίας των δύο βασικών αιρέσεων του χριστιανισμού που διατηρούν κεντρικές δομές διοίκησης, είναι, υποτίθεται, πνευματικά, αφορούν την υπεράσπιση και διάδοση του δόγματος, και στα πλαίσια αυτά βοηθούν και ενισχύουν την κοσμική εξουσία και κινητοποιούν τους πιστούς τους με σκοπό την αντιμετώπιση και συντριβή των στασιαστών, των αλλόθρησκων (όπως έγραψε ο Τεό για το Βυζάντιο) και, βέβαια, των αιρετικών. Εννοώ, ποτέ δεν υποστηρίζουν ότι συμμετέχουν στην εξόντωση του «ποιμνίου» τους, το οποίο, βεβαιότατα, κάνουν, όταν απαιτηθεί (βλ. στασιαστές και αιρετικούς).

    Δεν θα έβλεπα, λοιπόν, καμιά διαφορά μεταξυ των δύο θρησκευτικών γραφειοκρατιών-ιεραρχιών και του ρόλου των αντίστοιχων παπάδων τους, αφού και οι δύο, ισχυρίζονται ότι εκτελούν πνευματικό και μόνο λειτούργημα, είναι, υποτιθεται, υπέρ της αγάπης αλλήλων και της μη βίας, ενδιαφέρονται για την ουράνια βασιλεία και όχι την κοσμική, παρά στο βαθμό που αυτή διαφυλάσσει το πνευματικό τους έργο.

    Όλα αυτά αναφέρονται στον τυπικό ρόλο των παπάδων αμφότερων των εκκλησιών.

    Είναι, όμως, αναμφισβήτητο ότι αμφότερες είναι συνυπεύθυνες για τη διατήρηση της κοινωνικής αδικίας και της Τάξης, της μιζέριας, της φτώχειας, τα μέλη τους συμμετέχουν ενεργά με χίλιους τρόπους, αν και όχι οπλοφορώντας με σκοπό να βλάψουν σωματικά τον εχθρό, σε κάθε πόλεμο της ελίτ της οποίας είναι μέρος, και το κυριότερο κρατούν υποταγμενο το «ποίμνιο» στη μοίρα που του επιφυλάσσει η άρχουσα τάξη που το διοικεί.

    Στην ιστορική πράξη ενδέχεται να παρατηρηθεί μεγάλη ποικιλία «εμπλοκής», στις πιο ευτυχείς περιπωσεις, δε, βλέπουμε παπαφλέσσες και παπανυπόμονους.

    Για να επανέλθω στο παράδειγμά σας με τον πάπα με ένα άλλο παράδειγμα, όχι, βέβαια, συναφές με τον γενικότερο ιστορικό κοσμικό ρόλο του πάπα, αλλά μόνο και μόνο για να γινουν πιο κατανοητά τα παραπάνω: το γεγονός ότι ο Μακάριος έγινε αρχηγός κράτους και συνεπώς αρχηγός και των ενόπλων δυνάμεων και συνεπώς θα μπορούσε ως τέτοιος να ηγηθεί στρατιωτικών αποστολών, αυτό, εντούτοις, δεν θα άλλαζε στο παραμικρό τον τυπικό χαρακτήρα δράσης και λειτουργίας του παπά στην ορθόδοξη εκκλησία. Δηλαδή, δεν θα μετατρεπόταν ο τυπικός παπάς της ορθόδοξης εκκλησίας της Κύπρου και πολύ περισσότερο της Ελλάδας σε ενεργό και μάχιμο αξιωματικό των ενόπλων δυνάμεων.

  155. Γιάννης Ιατρού said

    150 (148): Λου, Εφη δείτε εδώ, μπορεί να σας κάνει 🙂

  156. loukretia50 said

    150. Ιt works for me!!
    Οι φήμες λένε ότι κάνεις προπόνηση.
    Βοηθάμε κι όλοι εμείς να είσαι σε εγρήγορση, έτσι δεν είναι?
    (κι όταν λέμε όόλοι…)

  157. Γιάννης Ιατρού said

    Ρε μπας και με τη ζέστη τα μάτια σου κάνουν πουλάκια; 🙂

  158. loukretia50 said

    157. Γιατί παρακαλώ?
    Στο βιβλίο που ευγενικά μας προσφέρεις και το κουβάλησες από την υπόγα αναφερόμουν, ενώ συνεχίζω τη λίστα αυτών που έχω υπόψη!
    Πουλάκια κάνουν τα δικά σας μάτια από τα πολλά τουήτια.
    btw, σε Σουητώνιο βρίσκεται τίποτε? – όχι λάτιν!

  159. Γιάννης Ιατρού said

    με αποσυντόνησες με το 150 🙂

    Τι ψάχνεις απ΄αυτόν, τα χαμένα βιβλία του, στο υπόγειο;;;;; 🙂 🙂
    Ας όψονται αυτοί που έβαλαν τις φωτιές στη Ρώμη και στις εβραίως 🙄 διαδεδομένες φήμες…

  160. loukretia50 said

    Μα έχουν διασωθεί τα περίφημα ιστορικά …κουτσομπολιά!
    Απλώς αν υπάρχουν ον λάιν!

    ΥΓ Ψιθυριστά η απάντηση, μας ακούνε !

  161. loukretia50 said

    Ιδού ο ανήρ
    http://www.biblionet.gr/book/34761/Suetonius,_Gaius_Tranquillus/%CE%A3%CE%BF%CF%85%CE%B7%CF%84%CF%8E%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CF%82

  162. Γιάννης Ιατρού said

    160: Ε, πως, αμέ.
    Εδώ ρε συ ακόμα και η Πηνελόπη στο Σικάγον τα έχει 🙂

  163. loukretia50 said

    162. Δώδεκα Καίσαρες σε συσκευασία ενός!
    Αυτό είναι! Μερσί!

  164. Theo said

    @154:
    Ανάλυση επιπέδου σεμιναρίου της ΚΝΕ, μάθημα ενός ινστρούχτορα (φυσικού το επάγγελμα) προς ένα διδάκτορα βυζαντινολογίας.
    Κατά τ’ άλλα, δεν είσαι άσχετος 😉 😆

  165. William T. Riker said

    @ 154 Συγγνώμη που επανέρχομαι με τόση καθυστέρηση. Σίγουρα μπορούμε να συζητήσουμε και είναι πολύ ευχάριστο που μπορούμε. Όμως για να καταλήξουμε κάπου πρέπει πρώτα να συμφωνήσουμε για ποιό ακριβώς πράγμα συζητούμε. Ο ρόλος της εκκλησίας ως αρωγού (ή και φορέα) της εκάστοτε κοσμικής εξουσίας είναι τεράστιο ζήτημα με πολλές παραμέτρους και σίγουρα ίσχυαν διαφορετικά πράγματα σε Ανατολή και Δύση, καθώς υπήρχαν διαφορετικές παραδόσεις, ιστορικές συγκυρίες και γεωπολιτικοί παράγοντες.Το αρχικό ερώτημα ωστόσο ήταν αν ποτέ ιερωμένος έβαψε τα χέρια του με αίμα. Η απάντηση είναι ότι στη Βυζαντινή Ανατολή αυτό ήταν αδιανόητο, ενώ αντιθέτως στην Δύση υπήρξαν περιπτώσεις καρδιναλίων και παπών που οδηγούσαν έφιπποι στη μάχη τα στρατεύματα. Σκεφθείτε αντιθέτως ότι στην Ανατολή η επίσημη Εκκλησία επί τη βάσει του γνωστού κανόνα του Μεγ. Βασιλείου δεν επέτρεψε ούτε καν την τιμή των πεσόντων στρατιωτών του Νικηφόρου Φωκά στα πεδία των μαχών με τους Άραβες ως μαρτύρων, παρ’όλο που ο ίδιος ο αυτοκράτορας πίεζε προς την κατεύθυνση αυτή (αν δεχθούμε τη μοναδική επ’αυτού σχετική μαρτυρία του ιστορικού Ιωάννη Σκυλίτζη ως αληθινή).
    Όσο για το ότι τον τρόπο λειτουργίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας νομίζω ότι απείχε παρασάγγας από αυτόν της Καθολικής. Αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι επέτρεψε εξ αρχής την τέλεση της λειτουργίας στην γλώσσα του κάθε εκχριστιανισμένου πληθυσμού, ότι δεν έγιναν μαζικές εκτελέσεις αιρετικών (κι ας λέει ο πολυώνυμος ό,τι θέλει), δεν ιδρύθηκαν ποτέ στρατιωτικά-μοναχικά τάγματα, δεν κηρύχθηκαν σταυροφορίες και ιεροί πόλεμοι.

  166. Theo said

    @165:
    Αμφιβάλλω αν ένας άσχετος που έχει «μάθει» Ιστορία από τους μαρξιστικούς τυφλοσούρτες θα μπορούσε να συζητήσει σοβαρά με ένα βυζαντινολόγο. Ο πρώτος έχει ως κριτήριο την ιδεοληψία του, ενώ ο δεύτερος τις πρωτογενείς πηγές.
    Έχω πικρή πείρα τέτοιους διαλόγους.

  167. Γιάννης Ιατρού said

    Πέη και Τέο (και γενικότερα), ένα μόνο σας υπενθυμίζω 🙂

  168. Γιάννης Ιατρού said

    167: Πέδη 🙂

  169. Θρακιώτης said

    1. Αφελέστατε κύριε William T. Riker (165),

    είναι καιρός να μάθετε ότι δεν είμαστε όλοι οι αναγνώσται του παρόντος Ιστολογίου αγράμματοι κάφροι, ώστε να μπορείτε τόσο εύκολα να μάς σερβίρετε τις ανιστόρητες αρλούμπες σας. Γράφετε επί λέξει, αναφερόμενος στην άρνηση του «ιεχωβά» Πατριάρχη Πολύευκτου να αγιοποιούνται οι πεσόντες εν πολέμω κατά των επελαυνόντων Ισλαμιστών, όπως του πρότεινε ο Ιδρυτής του Αγίου Όρους, αυτοκράτων Νικηφόρος Φωκάς

    «(αν δεχθούμε τη μοναδική επ’αυτού σχετική μαρτυρία του ιστορικού Ιωάννη Σκυλίτζη ως αληθινή)…»

    Αλλά, κύριε Riker, ποιός σάς είπε ότι η μοναδική μαρτυρία που έχουμε γι’ αυτό το ολέθριο λάθος της Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι του Σκυλίτζη; Δεν έχετε διαβάσει πόσο ωραία τα λέει ο μέγας Στήβεν Ράνσιμαν στην «Βυζαντινή Θεοκρατία»;Δείτε τί γράφει ο άλλος μεγάλος ιστορικός της εποχής, ο Ϊωάννης Ζωναράς, στην «Επιτομή Ιστορικών» και ξεστραβωθείτε:

    :2) Το χειρότερο που διαπράξατε, κ. Riker, είναι άλλο και δείχνει πόσο ψεύτες και απατεώνες είσαστε εσείς οι χριστιανούληδες: Μνημονεύετε την άρνηση του Πατριάρχου Πολύευκτου προς τον Νικηφόρο Φωκά να αγιοποιούνται οι πεσόντες εν πολέμω, αλλά ΚΡΥΒΕΤΕ από τους αναγνώστες του παρόντος Ιστολογίου ότι τον ίδιο τον Νικηφόρο Φωκά τον ΑΓΙΟΠΟΙΗΣΕ η Αγία Εκκλησία μας (γιορτάζει στις 11 Δεκέμβρη) επειδή χρηματοδότησε την Ίδρυση του Αγίου Όρους με τα λάφυρα που είχε κλέψει από τους ανυπεράσπιστους Άραβες κατά την Επανάκτηση της Κρήτης!..!..

    Η Ορθόδοξη Εκκλησία δέχτηκε να αγιοποιήσει τον Νικηφόρο Φωκά, παρά το γεγονός ότι είχε σφάξει εκατοντάδες εχθρούς με το ίδιο του το χέρι, κατά την διάρκεια της πολυκύμαντης στρατιωτικής του σταδιοδρομίας!.. ΙΔΟΥ πόσο απατεώνες είναι οι Διοικούντες την Ορθόδοξη Εκκλησία: Τον αρχισφαγέα Νικηφόρο Φωκά τον κάνανε Άγιο (προφανώς… επειδή πρόλαβε να μετανοήσει, θα μάς πούν οι μεταλληνικοί σχολιαστές Theo + Blogotinanai…), ενώ τα κακόμοιρα τα φανταράκια που πέφτανε στο πεδίο της μάχης αρνήθηκε ο Πολύευκτος να τα αγιοποιήσει γιατί… είχαν σφάξει κάποιον εχθρό λίγο προηγουμένως!..

  170. William T. Riker said

    @ 169 Εγώ εξακολουθώ να σας συμπαθώ, γιατί αντιλαμβάνομαι ότι έχετε χιούμορ (ή τουλάχιστον προτιμώ αυτή την εκδοχή από τις εναλλακτικές…) Η βασική πηγή της Επιτομής του Ζωναρά για την περίοδο της βασιλείας του Νικηφόρου Φωκά είναι η Ιστορία του Σκυλίτζη, την οποία ακολουθεί με κάποιες μικροδιαφορές και παραλείψεις. Την άλλη σημαντική πηγή για την εν λόγω περίοδο, το έργο του Λέοντος Διακόνου, ο Ζωναράς την αγνόησε παντελώς. Εν πάση περιπτώσει, δε νομίζω ότι η μαρτυρία του Ζωναρά έχει αυτοτελή αξία και η αναφορά της δεν προσθέτει κάτι στην συζήτηση. Το ζήτημα είναι αν η πληροφορία του Σκυλίτζη είναι αληθινή. Εσχάτως αυτό αμφισβητείται, αναζητήστε το πολύ πρόσφατο άρθρο της Meredith Riedel. Καλό σας ξημέρωμα!

  171. Pedis said

    # 165 –

    Σχολίασα στο # 154 για τον κοσμικό ρόλο του πάπα στο περιορισμένης γεωγραφικής έκτασης παπικό κράτος (η έκταση του οποίου οφείλεται συχνά σε ίντριγκες και συμβιβασμούς με τους ευρωπαίους ηγεμόνες) και για το ότι στη συντριπτική τους πλειοψηφια οι καθολικοί ιερείς δραστηριοποιούνται θρησκευτικώς στην επικράτεια του κάθε ηγεμόνα.

    Επίσης υποστήριξα στο # 154 ότι ο βασικός *τυπικός* χαρακτήρας του ρόλου και της δράσης του ιερέα και στις δύο αιρέσεις (με εξαιρέσεις που δεν ακυρώνουν τον κανόνα), είναι χαρακτήρας «πνευματικός».

    Έχετε αντίρρηση;

    Προσπερνώ τις παρατηρήσεις σας για την τύχη των αιρετικών ένθεν κι ένθεν, για τη γλώσσα της θείας λειτουργίας, διότι, φοβάμαι δεν θα βγάλουμε εύκολα άκρη, αλλά επειδή σημειώνετε πολύ σωστά:

    Όμως για να καταλήξουμε κάπου πρέπει πρώτα να συμφωνήσουμε για ποιό ακριβώς πράγμα συζητούμε.

    θα συγκεντρώσω, λοιπόν, την προσοχή μου στο κύριο ζήτημα.

    Η θέση μου είναι η εξής, κι αφού την γράψω ξεκάθαρα να μου πείτε και τη δική σας.

    Και στη Δύση και στην Ανατολή υπάρχει ένας κοινός παρανομαστής: η εκκλησία, με όλες τις τοπικές και χρονικές διαιρέσεις της, σε όλη την ιστορία της μετά τον τρίτο αιώνα είναι αρωγός της κοσμικής εξουσίας, συμμετέχει ως βασικός παίκτης στις ίντριγκες, στο γεωπολιτικό παιχνίδι, στις συμμαχίες μερών της εκκλησίας με μέρη της κοσμικής εξουσίας στην εσωτερική πάλη εξουσίας. Και στον πόλεμο και στην ειρήνη η εκκλησία παίρνει επίσημα και ενεργά μέρος στο παιχνίδι εξουσίας, επιρροής, και υλικής δύναμης (δηλ. συσσώρευσης και εκμετάλλευσης του πλούτου) ως ένα διακριτός γραφειοκρατικός μηχανισμός, με πολλές ιδιαιτερότητές, φυσικά, στην ανάπτυξη του στους διάφορους τόπους της Ανατολής και της Δύσης.

    Η εκκλησία είναι διαχρονικά μόνιμος παίκτης στις τάξεις της εκάστοτε ελίτ.

    Δεν είναι, άραγε, πρακτικό και ασφαλές κριτήριο σχετικά με τον *θεμελιώδη* χαρακτήρα των χριστιανικών εκκλησιών (όσον αφορά τη λειτουργια τους ως φορέων μαζικής ιδεολογίας αλλά και τη θέση τους ως κραταιής (ημι)κρατικής γραφειοκρατίας) και στην Ανατολή και στη Δύση, ότι το πρωταρχικό και διαχρονικά κυρίαρχο σύμβολο των ανά τόπους ηγεμονιών στον αγώνα τους για τη συνοχή και την τάξη στο εσωτερικό και για την επιβολή και το δίκαιο (του ισχυρού) στο εξωτερικό, για 17(;) αιώνες, είναι

    ο Σταυρός,

    ενώ, υποτίθεται η χριστιανική διδασκαλία, μέσω των εκπροσώπων της και των δύο βασικών αιρέσεων, αφορά την αγάπη, την αλήθεια και την ειρήνη και ο κυριότερο την προετοιμασία του ανθρώπου για την άλλη ζωή, την απείρως σημαντικότερη;

    —-

    Άσκηση για τον Τεό:

    πώς συμβιβάζεται το επιχείρημα για την καθολική διαφοροποίηση της ορθοδοξίας από την ορθόδοξη τακτική του καθολικισμού στην ανάμειξή του στα εγκόσμια με το δεδομένο ότι η ορθόδοξη εκκλησία τιμάει ως μεγάλους αγίους της αρκετούς βυζαντικούς αυτοκράτορες (Κωνσταντίνος, Θεοδόσιοι, Θεοδώρα κλπ) αλλά κι αλλους βυζαντινούς άρχοντες ως οσίους και ευεργέτες της, οι οποίοι, λόγω της θέσης τους, προφανώς, είχαν βίο σχετικά μη συμβατό με τις υψηλές απαιτήσεις ήθους και πνευματικότητας των λειτουργών της ορθόδοξης εκκλησίας;

  172. Θρακιώτης said

    Αγαπητέ μου κ. Riker (170),

    πώς είναι δυνατόν να ισχυρίζεσθε ότι δεν προσθέτει τίποτα η αναφορά του Ζωναρά; Λέει ο Σκυλίτζης ότι συμφώνησαν με τον Πολύευκτο κι άλλοι Ιεράρχες, αλλά και μέλη της Συγκλήτου; Όχι, βέβαια!..

    Ωστόσο, κ. Riker, αποφύγατε να μού απαντήσετε στο σημαντικότερο: Πώς είναι δυνατόν η Ορθόδοξη Εκκλησία να αρνείται να αγιοποιήσει (με το αιτιολογικό ότι σκότωναν ανθρώπους) τα φανταράκια που έπεφταν στο πεδίο της Μάχης και να έχει αγιοποιήσει τον ΑΡΧΙΣΦΑΓΕΑ Νικηφόρο Φωκά, μόνο και μόνο επειδή της έφτιαξε το Άγιον Όρος (με τα λάφυρα της Κρήτης) για να κοπροσκυλιάζουν εκεί γενιές μοναχών;

  173. Pedis said

    # 165 – παρατηρώ, ξαναδιαβάζοντας το σχόλιο, για να βεβαιωθώ ότι δεν άφησα αναπάντητο κάτι που θεωρείτε σημαντικό. Έτσι:

    Το αρχικό ερώτημα ωστόσο ήταν αν ποτέ ιερωμένος έβαψε τα χέρια του με αίμα.

    Η απάντηση μου είναι ότι αυτό δεν είναι σημαντικό ερώτημα με την έννοια ότι ακόμη κι αν η απάντηση ειναι αρνητική δεν διαφωτίζει, αν δεν συσκοτίζει, το ρόλο της ορθόδοξης εκκλησίας στο Βυζάντιο .

    Έπειτα, γνωριζουμε ότι η ορθόδοξη εκκλησία στο Βυζάντιο, αν δεν ευλόγησε όλους τους πολέμους, δεν αντιτέθηκε ποτέ από θέσεις αρχής σε αυτούς, ενώ έλαβε όσα της αναλογούσαν από τη συνεργασία της εκκλησιαστικής γραφειοκρατίας με την κοσμική εξουσία που «έβαφε τα χέρια της με αίμα».

    Ακόμη, δεν έχει τόση σημασία αν κάποιος θεσμικός παράγοντας βάφει ή όχι τα χέρια του με αίμα, αν τη δουλειά του την κάνουν άλλοι. Λ.χ. κι ως προβοκατόρικο παράδειγμα, από τους προέδρους των ηπα των τελευταίων εκατό ετών, μόνον ένας είχε αναλάβει στα πλαίσια του θεσμικού του ρόλου την υποχρέωση να βάφει τα χέρια του με αίμα. Όλοι οι υπόλοιποι, όχι, και μάλιστα διακήρυταν ως πρωταρχική τους υποχρεώση να εργαστούν για την ευημερία και την ειρήνη.

  174. Pedis said

    έσκασε μύτη ο βαταλος, θα πλακώσει από θρησκευτικό καθήκον κι ο άλλος ψυχάκιας και τελειωσαμε …

  175. BLOG_OTI_NANAI said

    174: Pedis, σου αγόρασα από τα Jumbo το κιτ του «Αναρχο-Κάγκουρα» που περιλαμβάνει όλα τα απαραίτητα για να φτιάξεις παιχνίδια μολότοφ, πυροσβεστήρες με χρώμα, πλαστικά κομμάτια μάρμαρο και πέτρες και δώρο μια κουκούλα.
    Πάρτο τώρα που είναι καλοκαίρι να παίζεις με τους φίλους σου και άδειασε μας τη γωνιά.

  176. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    170: Επειδή ο «γνωστός σχολιαστής» είναι σχετικά τούβλο στο να βρίσκει τις σωστές αναρτήσεις (και κυρίως αυτές που δεν τον συμφέρουν 🙂 ), το άρθρο (2015) της Μeredith Riedel («Ο Νικ. Φωκάς Β’ και οι ορθόδοξοι στρατ. μάρτυρες») που αναφέρατε (δημοσιευμένο στο έγκριτο Journal of Medieval Religion and Culture, τομ. 41) βρίσκεται (πιντιέφι με δυνατότητα αναζήτησης) εδώ 🙂

    Αναρτώ ένα μικρό απόσπασμα, σχετικό με τον Σκυλίτζη:

    …Byzantinists have often quoted Skylitzes’s tantalizing statement as evidence for various arguments: an “abusive rumour,” a proto- crusading ideology, proof of Byzantine holy war, proof that there was no such thing as Byzantine holy war, the start of a failed Byzantine revolution, an inheritance of Leo VI’s theories, and the influence of jihadist military philosophy on the emperor. Notably, however, Skylitzes’s claim is rarely accompanied by any discussion of its significance; it is plucked from the source with little reflection on its context or meaning. It has become a versatile proof text while never having been the subject of a study in itself. The present investigation aims to examine the comment against the tenth-century context of the reign of Nikephoros II to show that Skylitzes has been deemed more credible than he deserves and to recalibrate modern understanding of medieval Byzantine faith….

  177. BLOG_OTI_NANAI said

    Νίκο κρατήθηκε σχόλιο στα σπαμ, προφανώς λόγω εικόνων.

  178. Γιάννης Ιατρού said

    176 (συνέχεια):
    Προς επίρρωση των προηγουμένων, ειδικά σχετικά με την επιρροή των οπαδών του «ιερού πολέμου» στον αυτοκράτορα Ν.Φ. τον Β'(ου) 😀, να σημειωθεί πως ο γνωστός νομικός και καθηγητής του Εκκλησιαστικού Δικαίου, ο Ι. Κονιδιάρης, στην ανακοίνωσή του το 1992 (“The Ubiquity of Canon Law) στο «Symposium, Law and Society in Byzantium: 9th-12th centuries» στην Washington, DC αναφέρει σχετικά:

  179. BLOG_OTI_NANAI said

    169: Σιγά μπάρμπα παντογνώστη. Το ζήτημα το αναφέρουν ο Σκυλίτζης, ο Κεδρηνός (που αντιγράφει απλώς τον Σκυλίτζη), ο Ζωναράς, ο Γλυκάς και ο Εφραίμ:

    Στο θέμα μας τώρα.

    Καταρχάς, κανείς δεν γίνεται άγιος απλά επειδή σκότωσε εχθρούς. Ίσα-ίσα που στους στρατιώτες επιβαλλόταν τριετής κανόνας για το αίμα των ανθρώπων που χύθηκε εξαιτίας τους. Όμως, επειδή η συμμετοχή στον πόλεμο κάποιες στιγμές απαιτείται για να αποφευχθεί μια ολοκληρωτική καταστροφή, ούτε ο Χριστός ούτε η ΚΔ γενικότερα έθεσε ποτέ ζήτημα ασυμβατότητας ανάμεσα στον πολεμιστή και στην δυνατότητα του να πιστεύει και να είναι ευσεβής, επειδή ακριβώς ο Χριστιανισμός δεν είναι ουτοπική σέκτα του 20ου αιώνα:

    Ματθαίος 8:10
    Ο Ιησούς «εθαύμασε [τον εκατόνταρχο] ]καί είπε … ουδέ εν τω Ισραήλ τοσαύτην πίστιν εύρον».

    Πράξεις 10:1
    εκατοντάρχης ευσεβής και φοβούμενος τον Θεόν

    Πράξεις 10:7
    στρατιώτην ευσεβή

    Άρα, ουδέποτε τέθηκε τέτοιο ζήτημα.
    Όταν ένας αστυνομικός υποχρεωθεί σε ανταλλαγή πυροβολισμών να προστατέψει τους πολίτες και σκοτώσει ή τραυματίσει έναν κακοποιό, αυτή η πράξη δεν ονομάζεται «φόνος». Ακόμα κι ένας δικαστής σε χώρα που ισχύει η θανατική ποινή, αν με βάση τη νομοθεσία την επιβάλλει, ούτε αυτό λέγεται… φόνος!

    Αυτά κι ένας λοβοτομημένος σαν κι εσένα μπορεί να τα καταλάβει. Ξέρουμε καλά τι σημαίνει φόνος και τι σημαίνει να έχεις αναλάβει ένα καθήκον που σου επιβάλει τέτοιες ενέργειες.

    Από εκεί και πέρα. Τι σου είχα πει όταν έγραφες τις ανοησίες περί αγίου Ιουστινιανού; Θυμάσαι;

    Σε οποιαδήποτε ιστοσελίδα κι αν βρεις -ακόμα και στις πιο επίσημες- οποιαδήποτε αναφορά σε αγίους, αυτή δεν έχει ουδεμία σημασία διότι η τιμή των αγίων γίνεται ΜΕΣΑ στη λειτουργική πράξη της Εκκλησίας. Θα πρέπει δηλ. να διαβάζεται το συναξάρι του αγίου μέσα στα λειτουργικά βιβλία της Εκκλησίας διότι εκεί γίνεται η τιμή των αγίων και όχι στο διαδίκτυο…

    Στα λειτουργικά βιβλία λοιπόν, στο σχετικό συναξάρι δεν υπάρχει Νικηφόρος Φωκάς.
    Αυτά μόνο τα ονόματα μνημονεύονται.

    Θα μπορούσες ενδεικτικά (αλλά και πάλι, οριστική βεβαιότητα μόνο από τα λειτουργικά βιβλία αντλείται) να δεις στον άγιο Νικόδημο. Αναφέρει κάτι για Νικηφόρο Φωκά αυτοκράτορα; Ασφαλώς όχι:

    Οπότε, για μία ακόμη φορά γράφεις ανοησίες…

  180. Pedis said

    # 178 – δηλ. αν προβλεπόταν ρεμπουτ στην ποινή κάθε φορά που κάποιος πήγαινε σε μάχη, συμμετείχε σε παλατιανές στάσεις κλπ κλπ. συνάγεται ότι όλο το κρασάκι το κράταγαν οι παπάδες για λόγου τους.

    Δεν έδιναν τη θεία μετάληψη αλλά τον Σταυρό ως ξίφος …

    Μωρέ πόσο δίκιο είχε ο άλλος που έκραζε τους υποκριτές φαρισαίους!

  181. Pedis said

    # 175 – Μπλογκ, γράψε επιθετικά και με όση αυθάδεια θες, αλλά σαν ενήλικος, σε παρακαλώ, δηλαδή.

  182. Theo said

    @171, τέλος:
    Κατά τη διδασκαλία της Εκκλησίας, καθένας κρίνεται στο τέλος της ζωής του. Όπως μας λένε τα Ευαγγέλια πως ο πρώτος που μπήκε στον Παράδεισο ήταν ένας ληστής που είχε σκοτώσει, ληστέψει κλπ. αλλά είπε το «Μνήσθητί μου, Κύριε…» πριν ξεψυχήσει, έτσι κι η Εκκλησία τιμά ως Αγίους βασιλιάδες και άρχοντες που είχαν αγιασμένο βίο, έστω και στα τέλη τους. Και φυσικά αυτό δεν σημαίνει καμιά ανάμειξή της στα εγκόσμια. Η αγιοκατάταξή τους γίνεται δεκαετίες μετά τον θάνατό τους, όταν ούτε αυτοί ούτε οι απόγονοί τους εξουσιάζουν, ώστε να περιμένει κάποια ωφέλη η Εκκλησία.

    @179:
    Όσα γράφεις αφορούν την «Οικονομία» της Εκκλησίας, όχι την «Ακρίβεια».
    Η Εκκλησία τιμά ως Αγίους της τους μοναχούς του Σινά και της Ραϊθώ που, ενώ ήξεραν ότι έρχονται οι Σαρακηνοί εναντίον τους, δεν εγκατέλειψαν τα μοναστήρια τους, άφησαν τους εαυτούς τους στα χέρια του Θεού και μαρτύρησαν. Αυτοί είναι το υπόδειγμα για τους Ορθοδόξους.
    Επίσης, αν ένας ιερέας φονεύσει κάποιον, έστω και ακούσια, σταματά να λειτουργεί.

    Επειδή όμως, οι περισσότεροι πιστοί είναι αδύναμοι και δεν μπορούν να φτάσουν στα μέτρα των εν λόγω Αγίων, η Εκκλησία, «κατ’ οικονομίαν», για να αποφευχθούν μεγάλες καταστροφές, όπως γράφεις, φτάνει στο σημείο να επιτρέπει τη χρήση όπλων σε αμυντικά πλαίσια.
    Κι όπως λέει ένας αγιορείτης, στην Αποκάλυψη, όπου παρουσιάζεται το τέλειο (η Ακρίβεια) δεν υπάρχει ναός («καὶ ναὸν οὐκ εἶδον ἐν αὐτῇ· ὁ γὰρ Κύριος ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ ναὸς αὐτῆς ἐστι, καὶ τὸ ἀρνίον. καὶ ἡ πόλις οὐ χρείαν ἔχει τοῦ ἡλίου οὐδὲ τῆς σελήνης ἵνα φαίνωσιν αὐτῇ· ἡ γὰρ δόξα τοῦ Θεοῦ ἐφώτισεν αὐτήν, καὶ ὁ λύχνος αὐτῆς τὸ ἀρνίον») δεν υπάρχει και αστυνομικό τμήμα. Εδώ, επειδή δεν φτάσαμε στην τελειότητα, υπάρχουν και ναοί και αστυνομικά τμήματα.

  183. Pedis said

    # 182 – α) το επιχείρημα αυτό δεν πείθει ούτε κατηχούμενο δωδεκάχρονο που παίρνει τοις μετρητοίς τη χριστιανική διδασκαλία και ακόμη αντιστέκεται στοιχειωδώς στην εκπαίδευσή στην (χριστιανική) υποκρισία.

    β) για να αποφευχθούν μεγάλες καταστροφές, όπως γράφεις, φτάνει στο σημείο να επιτρέπει τη χρήση όπλων σε αμυντικά πλαίσια.

    δηλ. ισχυρίζεσαι ότι η αυτοκτατορία αναπτύχθηκε και φτιάχτηκε με αμυντικούς πολέμους τους οποίους επέτρεψε, δηλ. ούτε καν ευλόγησε η Εκκλησία αν και με βαριά καρδιά;!

    Α προπός, μην παρεξηγηθείς από την αναλογία (δέστην ευρύτερα) αλλά κι ο Χίτλερ για αμυντικούς πολέμους έκανε λόγο.

  184. Theo said

    @183α:

    Ό,τι πεις 😕

    @183β:
    Αφενός, στο Βυζάντιο υπήρχαν δύο παράλληλες ιεραρχίες και η κοσμική εξουσία δεν άκουγε πάντα την εκκλησιαστική· αφετέρου η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία αναπτύχθηκε πριν να γίνει χριστιανική. Από τον Μ. Κωνσταντίνο και μετά, συνεχώς συρρικνωνόταν. Και οι «επεκτατικοί» πόλεμοι του Ιουστινιανού και του Ηράκλειου στο μυαλό των τότε Ρωμαίων θεωρούνταν απελευθερωτικοί των κατακτημένων από Φράγκους και Πέρσες αντίστοιχα ρωμαϊκών εδαφών.

    Βλ. και Γιατί το Βυζάντιο
    η περιώνυμη βυζαντινή διπλωματία είχε ως αρχή την εξυπηρέτηση της παγκόσμιας ειρήνης, σύμφωνα με τον τίτλο του «Ειρηνοποιού», τον οποίο έφερε ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου, αλλά και τη διατήρηση του «status quo» που εγγυόταν την Pax Romana. «Μολονότι είμαστε βέβαιοι για τη νίκη των όπλων μας, προτιμάμε να συνάψομε ειρήνη, γιατί πιστεύουμε ότι ο νικητής ζει κάκιστα εξαιτίας των δακρύων που χύνουν οι ηττημένοι» (οίμαι τον νενικηκότα κάκιστα ζειν εξ ων δακρύουσιν έτεροι). Αυτό υποστήριξε ο πρέσβυς του τροπαιούχου Ιουστινιανού, Ιωάννης Πατρίκιος, εμπρός στον Πέρση βασιλέα Χοσρόη.

  185. NIKOS NIKOS said

    Σχετικά με την ετυμολογία της λέξης Αύγουστος:

    και από τον αθάνατο Valpy: http://lexica.linguax.com/valpy.php?searchedLG=augur

  186. Pedis said

    # 184 β) – ναι, κατάλαβα …

    γ) όχι άλλη Αρβελέρ (τουλάχιστον αυτή την εκλαικευτική), σε ικετεύω. Την έχουμε ήδη πολυτσιτάρει και συζητήσει τη σοβαρότηα των θέσεών της επαρκέστατα, νομίζω.

  187. BLOG_OTI_NANAI said

    Το παλλικάρι έχει πρόβλημα με οτιδήποτε απαιτεί διάβασμα που να ξεπερνά τις 2-3 γραμμές στο διαδίκτυο, κανα τουίτ και καμιά λεζάντα στο ιντιμιντια. Τα υπόλοιπα παρακαλείσθαι με μέτρο, μην κάψει και καμιά φλάντζα από την υπερπροσπάθεια.

  188. Νέο Kid said

    Έχετε κουράσει , παίδες…
    (φταίει κι ο Νικοκύρης βέβαια, που όλο κοιμίσικα θέματα βάζει τελευταία… είναι κι ο Αύγουστος βέβαια…)

  189. Theo said

    @186:
    Η Αρβελέρ, όμως, που είναι σοβαρή στα βιβλία της (και στα εκλαϊκευτικά) και ασόβαρη στις συνεντεύξεις των τελευταίων δεκαετιών, τσιτάρει βυζαντινό χρονογράφο, τεκμηριώνοντας τα προηγούμενα.

  190. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

    Σκορπάει το κλήμα γύρω τους χυμούς του,
    τρυγούν μέσα στ’ αμπέλι τα σταφύλια
    κι απ’ τη γερτή του μπαλκονιού μας γρίλλια,
    μέσα στ’ απομεσήμερο του Αυγούστου,

    η μυρουδιά του πατημένου μούστου
    στην κάμαρά μας μπαίνει την ανήλια,
    κι ηδονικά χαϊδεύει μας τα χείλια.
    Το κλήμα με τους ώριμους καρπούς του

    τριγύρω μας απλώνει πονηρά
    τη μέθη με τα φλόγινα φτερά…
    Δε φταίμε εμείς, αν μέσα στις καρδιές μας

    ξυπνούν αμαρτωλές οι επιθυμιές μας…
    Ζεστό τ’ απομεσήμερο του Αυγούστου,
    μεθυστικιά κι η μυρουδιά του μούστου.

    Δώρα Μοάτσου
    (Χανιά 1917, δημοσιεύτηκε στον Νουμά)

    toperiodiko.gr

  191. Γιάννης Ιατρού said

    190: Εσύ που είσαι της λογοτεχνίας παιδί ρε Έφη (απ όλους οι συνδρομές ευχαρίστως δεκτές 😀), μπας και θυμάσαι ποιανού είναι το διήγημα/μυθιστόρημα με τρύγο και μια όχι ευκαταφρόνητη🙄 Αφροδίτη (στ΄όνομα) σε πρωταγωνιστικό ρόλο; Θυμάμαι να το άκουγα, πολύ νέος ακόμη (1960 ?), το βράδυ στο β’ πρόγραμμα, σε μια εκπομπή που λεγόταν περίπου «λογοτεχνικές σελίδες» (ή κάπως έτσι)

  192. loukretia50 said

    191. Ήγουν, τουτέστι, δηλαδή, με άλλα λόγια, ήτοι
    του τρύγου ήταν εποχή, μεθυστική, στην Κρήτη…
    μπλα μπλα…
    so,
    Δώσε ένα λίνκ αγαπητή δια την Αφροδίτη…

  193. Θρακιώτης said

    Εκλεκτέ χριστιανέ λόγιε, κ. Blogotinanai (179), θα είμαι σύντομος…

    1) Όλα ξεκίνησαν με το σχόλιο 165 του τάχα έγκυρου σχολιαστή William T. Riker, που ισχυρίστηκε ότι ο Σκυλίτζης είναι η μόνη πηγή που έχουμε για την πρόταση του Νικηφόρου Φωκά στον Πατριάρχη Πολύευκτο να αγιοποιούνται οι πεσόντες εν πολέμω. Τον κατατρόπωσα, αναρτώντας (σχόλιο 169) τί γράφει ο Ιωάννης Ζωναράς στην Επιτομή Ιστοριών. Αντί να βγείς και να μού δώσεις συγχαρητήρια, γράφεις το σχόλιο 179, προκειμένου να πουλήσεις εξυπνάδα ότι τάχα μνημονεύουν το γεγονός και άλλοι βυζαντινοί χρονογράφοι

    Η απάντησή σου στο σχόλιο 179 είναι μνημείο ασχετοσύνης, αλλά βγάζει και μία κορυφαία είδηση, που την βάζω με μεγάλα γράμματα για να την διαβάσει και ο τελευταίος κάφρος αναγνώστης του παρόντος Ιστολογίου

    2) Το ότι προβάλλεις ως επιχείρημα της μή αγιότητος του Νικηφόρου Φωκά τον Συναξαριστή του Νικοδήμου Αγιορείτου, δείχνει ΟΡΙΣΤΙΚΑ πόσο ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΑΣΧΕΤΟΣ είσαι από Εκκλησιαστική Ιστορία. Η αγιοποίηση του Νικηφόρου Φωκά έγινε απο την Ιερά μονή Μεγίστης Λαύρας (στα κιτάπια της οποίας υπάρχει όλη σχετική απόφασις, ασματική ακολουθία, τροπάρια κλπ.) της οποίας ο Φωκάς υπήρξε κτήτωρ και χρηματοδότης. Αργότερα, το Οικουμενικό Πατριαρχείο επεκύρωσε αυτή την αγιοποίηση. Ωστόσο, στα γνωστά «Κολλυβαδικά» η Μεγίστη Λαύρα ΑΦΟΡΙΣΕ τον Νικόδημο Αγιορείτη και όλους τους Κολλυβάδες, με αποτέλεσμα ο Νικόδημος να την μισεί θανάσιμα. Πώς ήθελες να μνημονεύει στον Συναξαριστή του τον κτήτορα αυτοκράτορα της Μεγίστης Λαύρας; Επικοινωνείς με τον αφαλό σου;

    3) Είναι μεγάλο θέμα το πώς ανακηρύσσονται οι άγιοι στο ανοργάνωτο μπουρδέλο που ονομάζεται Ορθόδοξη Εκκλησία: Στον Ρωμαιοκαθολικισμό, αν δεν υπογράψει ο Πάπας, ουδείς άγιος μπαίνει στα Αγιολόγια. Στην Ορθοδοξία, το κάθε μοναστήρι μπορεί να ανακηρύσσει Άγιο όποιον γουστάρει και να τον τιμά με όλες τις προβλεπόμενες τιμές, χωρίς την άδεια του Πατριάρχη, Ο οποίος Πατριάρχης στο φινάλε αναγκάζεται να αναγνωρίσει την αγιοποίηση.

    Γι’ αυτό και κανείς δεν ξέρει στην Ορθόδοξη Εκκλησία αν κάποιος είναι άγιος ή όχι. Εξ ού και ο κάθε π.Γ. Μεταλληνός, ο κάθε Theo, και ο κάθε Blogotinanai μπορούν να αμφισβητούν ανά πάσαν στιγμήν αν είναι άγιος ο Ιουστινιανός (τον πρωτοαγιοποίησε η Μονή Αγίας Αικατερίνης του Σινά), ο Μέγας Θεοδόσιος, ο Νικηφόρος Φωκάς και πάει λέγοντας…. ΑΣ ΜΗ ΤΟ ΚΡΥΒΟΥΜΕ πλέον: Και το τελευταίο μπουρδέλο είναι υπόδειγμα οργανώσεως μπροστά στην Ορθόδοξη Εκκλησία

  194. loukretia50 said

    192. (συνέχεια)
    … πριν Τεξας ξαναγίνουμε… ας μην ανοίξει μύτη!

  195. Γιάννης Ιατρού said

    191/192: Κι εσύ ρε Λου, δεν ξέρεις τίπουτας ;;; 🙂 🙂 (για το φόνο, ντε)

  196. sarant said

    190 Και σκεφτόμουν ποια ομοιοκαταληξία υπάρχει και το Αυγούστου, εκτός από το γούστου.

    Μούστου λοιπόν. Είναι και μπούστου.

  197. Pedis said

    # 189 – Κοίτα Τεό, αν

    – το συμπέρασμα για τον ήπιο και ειρηνοποιό χαρακτήρα του Βυζαντίου στους 11 αιώνες της ύπαρξής του βασίζεται στο συγκεκριμένο τσιτάτο (βλ. # 184 τέλος), και

    – το συμπέρασμα για μη ανάμιξη της εκκλησίας στη βυζαντινή πολιτική (βίας) προς υπηκόους και προς κατάκτηση υπηκόους και μάλιστα την ξεκάθαρη καταδίκη αυτής της πολιτικής, βασίζεται στο τσιτάτο το σχετικό με την τριετή άρνηση της μετάληψης σε όσους είχαν βάψει τα χέρια τους με αίμα,

    τότε, υπάρχει ζήτημα!

    Καταλαβαίνω ότι το βασικό πρόβλημα έχει τελεσίδικα λυθεί και οι βυζαντινολόγοι, αντί να κατεβάσουν ρολά, το αποκρύπτουν για να συνεχίσουν να απολαμβάνουν τα οφέλη της συντεχνίας τους.

  198. loukretia50 said

    196. τώρα φταίω εγώ δηλαδή?

    Ειδήσεις λεν δεν έχουμε μεσούντος* του Αυγούστου
    ——————-/* (λέμε τώρα!)
    μα έχουμε σχολιασμό συμβάντος πρωτακούστου**
    για τα καμώματα πιστών και πάθους ανηκούστου.
    Βυζάντιο κατάντησε το νήμα – χάριν γούστου
    Και αγνοούν ανάγνωσμα περί ωραίου μπούστου
    μιας Αφροδίτης που κερνά τις ευωδιές του μούστου

    ** πώς με βρίσκετε?

  199. Theo said

    Θα ‘θελα να σεβαστώ τους «εκλεκτούς σχολιαστές» Γ. Ιατρού, Νεοκίδιο και Λουκρητία και να μην το κάνουμε Τέξας, αλλά το παραλήρημα του τρολ στο 193 δεν με αφήνει:

    «η Μεγίστη Λαύρα ΑΦΟΡΙΣΕ τον Νικόδημο Αγιορείτη και όλους τους Κολλυβάδες, με αποτέλεσμα ο Νικόδημος να την μισεί θανάσιμα.»
    «Στην Ορθοδοξία, το κάθε μοναστήρι μπορεί να ανακηρύσσει Άγιο όποιον γουστάρει και να τον τιμά με όλες τις προβλεπόμενες τιμές, χωρίς την άδεια του Πατριάρχη, Ο οποίος Πατριάρχης στο φινάλε αναγκάζεται να αναγνωρίσει την αγιοποίηση.»
    Και άλλες παρόμοιες αρλούμπες.

    Αλλ’ ω αφελέστατε, ο άγιος Νικόδημος μελετούσε συχνά στη βιβλιοθήκη της Λαύρας, ώστε στον Συναξαριστή του να παραπέμπει κάθε τρεις και λίγο σε χειρόγραφα της Λαύρας και των Ιβήρων, τέλειωσε τη ζωή του σε Κελλί που ανήκει στη Μ. Λαύρα, οι ένοικοι αυτού του Κελλιού ήταν οι πρώτοι που έγραψαν και δημοσίευσαν τη βιογραφία του (και γι’ αυτό χρειαζόταν συγκατάθεση της «κυρίαρχης Μονής»), η Λαύρα κληρονόμησε τα χειρόγραφά του, κι εσύ γράφεις πως τον αφόρισε και πως ααυτός τη μισούσε θανάσιμα 😳 😆
    Πού το βρήκες πως τον αφόρισε κι όλους τους Κολλυβάδες;

    Στην Ορθοδοξία η Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου ανακηρύσσει τους Αγίους, όχι κάθε μοναστήρι, ούτε ο Πατριάρχης μόνος του. Μπορεί σε κάποια ενορία ή κάποιο μοναστήρι να τιμάται κάποιος ως Άγιος, αλλά μόνο τοπικά. Για την οικουμενική τιμή του αρμόδια είναι η Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, το ξαναγράφω.

    @197:
    Αυτό το τσιτάτο είναι ένα δείγμα μόνο. Δεν θα μπορούσε η Αρβελέρ σ’ ένα βιβλίο για το Βυζάντιο γενικά να παραθέσει όλες τις σχετικές πηγές. Αλλά οι βυζαντινολόγοι τις ξέρουν, και ακόμα κι οι φιλομαρξιστές σαν τον Οικονομίδη συμφωνούν με την άποψη της Αρβελέρ, γιατί είναι σοβαροί και έντιμοι, όχι «για να συνεχίσουν να απολαμβάνουν τα οφέλη της συντεχνίας τους» (και πάλι ad hominem επιθέσεις και θεωρίες συνωμοσίας. Αδύνατο να τις αποφύγεις :roll:).
    Εδώ σταματώ τον διάλογο μαζί σου. Μάλλον τα εξαντλήσαμε όλα.

  200. loukretia50 said

    Theo
    γιατί εισαγωγικά αγαπητέ??

  201. Theo said

    Α, κι αυτό μια Μονή να αφορίζει κάποιον δεν το έχω ξαναματακούσει ή διαβάσει.
    Πού το βρήκες;

  202. Theo said

    @201:
    Γιατί το «εκλεκτοί σχολιαστές» είναι a la maniere du Troll 🙂

  203. Theo said

    Από γαλλικά κατέω λίγα και δεν ξέρω αν το σχ. 202 το ‘γραψα σωστά, αλλά είναι κατανοητό, νομίζω 🙂

  204. Γιάννης Ιατρού said

    198: ** πώς με βρίσκετε?

    Α, τηλε-φονικά, με ηλε-μήνυμα και άλλα κόλπα στο σύρμα 😎 και διάφορα άλλα που δεν τα φανερώνω εδώ 🙂

    Και γενικώς *πολύ καλή* και με ταλέντο, γάτα που λένε στην πιάτσα 🙂

  205. loukretia50 said

    204. Οι αστερίσκοι τίθενται δίκην εισαγωγικών?
    Αναρωτιέμαι γιατί θυμήθηκα την περίπτωση εκείνου του τυπάκου που άκουγε το δικηγόρο του αντιδίκου να λέει τα καλύτερα γι΄αυτόν , ενώ ο δικός του τον έθαβε κανονικά!
    Για το καλό του εννοείται!

  206. Pedis said

    # 199 τέλος – Τεό, δεν είναι τόσο κακό να μην φέρνεις παρά τα ίδια και τα ίδια ελάχιστα, ανεπαρκέστατα και μάλλον ανάξια λόγου δεδομένα για να υποστηρίξεις με αυτά εντελώς γενικά και εξαιρετικά απίστευτα συμπεράσματα, όσο κακό είναι που δεν έχεις χιούμορ.

    Κουλάρισε καυμένε. ‘Εχεις που έχεις άδικο …

  207. William T. Riker said

    Και δε μου λέτε κύριε Θρακιώτα, εσείς μετά από όλα αυτά πιστεύετε ότι όντως ο Φωκάς έκανε αυτή την προσπάθεια απόδοσης τιμών στους πεσόντας στα πεδία των μαχών στρατιώτας; Το ζουμί της υπόθεσης είναι αυτό, όχι αν ο Ζωναράς και οι λοιποί χρονογράφοι που είναι εξαρτημένοι από τον Σκυλίτζη για την βασιλεία του Φωκά και του Τζιμισκή επαναλαμβάνουν τη βασική τους πηγή. Γιατί μας αποκρύπτετε ότι και ο Kaldellis εκφράζει σοβαρές αμφιβολίες για την μαρτυρία του Σκυλίτζη, βλ. Streams of Gold, σ. 52; Επίσης, εάν αγιοποιήθηκε ο Φωκάς κατά την Βυζαντινή περίοδο από την επίσημη Εκκλησία, γιατί το συναξάρι του δεν συμπεριλαμβάνεται στο Συναξάριο Κωνσταντινουπόλεως; Ξανά εδώ βρίσκεται το νόημα της υπόθεσης, μιας και συζητούσαμε για την επίσημη Εκκλησία κατά την Βυζαντινή περίοδο, όχι βέβαια στην νεώτερη εποχή. Δεν θα μπω στον κόπο καν να αναφερθώ στον Νικόδημο (γιατί έτσι κι αλλιώς θα αρχίσετε τις ανοησίες πάλι), ή στον Μαργούνιο ή ακόμα και στον Δουκάκη.

  208. BLOG_OTI_NANAI said

    193: Επίσημος Συναξαριστής της Εκκλησίας ρε τουρμπίνα, είναι τα λειτουργικά βιβλία της Εκκλησίας, οπότε χτυπήσου όσο θες. Εκεί θα έπρεπε να μνημονεύεται.

  209. Pedis said

    Βλέπω ότι η συνεισφορά του βάταλου η συζήτηση πήρε νέα ενδιαφέρουσα τροπή:

    θα εντρυφήσουμε στην ορθή και εγγυημένη αλγοριθμική διαδικασια στη βάση της οποίας αναγορεύονται, αναγνωρίζονται, τιμούνται όπως αναλογεί στο βαθμό αγιοσύνης τους και δεν εκπίπτουν με καμιά παναγία οι άγιοι της ορθοδοξίας.

    Ακόμη κι αν πρόκειται για ιντιβίντουαλς που τους απογορευόταν η μετάληψη με επαναλαμβανόμενη επί τριετία επικύρωση της ποινής. Ω μον ντιέ, κελ ορρορ!

  210. Pedis said

    ότι η συνεισφορά -> με τη συνεισφορά

  211. Παιδιά, μια παρατήρηση: δεν υπάρχει ΤΟ Βυζάντιο, Η Εκκλησία, ΟΙ αυτοκράτορες. Σκεφτείτε λίγο να λέγαμε «οι Έλληνες πρωθυπουργοί πολιτεύτηκαν ως εξής», ή «η θέση της Γερμανίας σχετικά με την οικονομία τον 20ό αιώνα ήταν η εξής». Αν σας φαίνεται άτοπο, φανταστείτε το απλωμένο όχι σε έναν αιώνα αλλά σε δέκα και βάλε. Το τι ειπώθηκε από ένα στρατηγό του Ιουστινιανού ξερωγώ δεν έχει καμία σχέση με τις καφρίλες του Βουλγαροκτόνου μισή χιλιετία μετά, για παράδειγμα.
    Ειδικά στις συζητήσεις για το Βυζάντιο, παρατηρώ εδώ και καιρό μια οπαδική νοοτροπία, «ήταν οι καλύτεροι» ή «ήταν οι χειρότεροι». Δεν είναι και ΠΑΟΚ, μωρέ! Κατανοώ ότι κάποιοι ταυτίζονται με την Μία, Αγία και Αποστολική, αλλά ακόμα και ο πάπας παραδέχτηκε λάθη. Ούτε, από την άλλη, είναι τίποτα παράξενο ή ιδιαίτερα αξιόμεμπτο το ότι η Εκκλησία σε διάφορες φάσεις ανακατεύτηκε με τα πίτουρα και την έφαγαν οι κότες: έτσι πάνε αυτά, αφ’ ης στιγμής μπλέξεις με κρατικές δομές θα τις λουστείς. Εκ των υστέρων δεν έχει κανένα νόημα να το βαφτίζουμε ρεαλισμό ή υποκρισία.

  212. Θρακιώτης said

    Εκλεκτέ χριστιανέ λόγιε, κ. Theo (199 + 201),

    Το γεγονός και μόνο ότι αμφισβητείτε δημοσίως τον ΠΑΣΙΓΝΩΣΤΟ αφορισμό του αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου από την Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας, αποδεικνύει ότι είσθε εξίσου ΑΓΕΥΣΤΟΣ της Εκκλησιαστικής μας Ιστορίας με τον πανάσχετο κ. Blogotinanai. Ως γνωστόν, η καλύτερη μελέτη όλων των εποχών για την Κολλυβαδική έριδα εγράφη μεσούσης της Χούντας (1969) ως διδακτορική διατριβή του αειμνήστου θεολόγου Χαριλάου Τζώγα με τίτλο «Η περί μνημοσύνων έρις εν Αγίω Όρει κατά τον ΙΗ’ αιώνα» Σάς συμβουλεύω να την κατεβάσετε για να ξεστραβωθείτε: Αργότερα εξεδόθη και σε κανονικό βιβλίο από την «Αποστολική Διακονία».

    Την θρυλική διατριβή του αειμνήστου Χ. Τζώγα είχε επιβλέψει ο Μέγας Παναγιώτης Χρήστου (ο κορυφαίος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, που έγινε και υπουργός της Χούντας του Ιωαννίδη, να τα λέμε αυτά, σήμερα 4η Αυγούστου…), την εγκυρότητα του οποίου ΟΥΔΕΙΣ μπορεί να αμφισβητήσει…

    ΑΝΑΡΤΩ αποσπάσματα από τις σελίδες 72 + 73 της εν λόγω Διδακτορικής Διατριβής για να δεί και ο τελευταίος κάφρος αναγνώστης πόσο μεγάλη ήταν η γκάφα σας να αμφισβητήσετε τον αφορισμό του Νικοδήμου Αγιορείτου από την Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας. Ακόμα χειρότερο, κύριε Theo μου, είναι ότι αγνοούσατε (βλέπε σχόλιο 201) ότι επί αιώνες ένα ορθόδοξο μοναστήρι μπορούσε να αφορίσει οποιονδήποτε λαϊκό ή κληρικό, χωρίς να πάρει καμμία άδεια από τον Πατριάρχη



    ΥΓ: Εκλεκτέ φίλε κ. Riker (207), εσάς θα σάς απαντήσω αργά την νύχτα, διότι πάω σε ανειλημμένη υποχρέωση

  213. Pedis said

    # 211 – έτσι, Δύτη!

    Προσωπικά, θα εξεγειρόμουν να μού είχαν βάλει το καθήκον ή για μεταφυσικούς λόγους είχα πειστεί να κρίνω θετικά το ρόλο της εκτεταμένης και διεφθαρμένης από και σε σύνδεση με την κοσμική εξουσία κρατιοδίαιτης εκκλησιαστικής γραφειοκρατίας επί 11 αιώνες, βασιζόμενος στο δεδομένο ότι ο Χ πατριάρχης αντιτέθηκε στον Ψ αυτοκράτορα που ήταν κακό και εγκληματίας (από τους υπολοιπους έχριζουν και αγίους) ή ότι δεν επιτρεπόταν η μετάληψη στους φονείς, δηλ. σε όλην την ελίτ και τον αυτοκρατορικό μηχανισμό της, επί τριετία κι άλλα τέτοια κουραφέξαλα.

    Ή να ισχυριζόμουν στα σοβαρά ότι το Βυζάντιo ήταν ειρηνοποιό και ακολουθούσε, άκουσον-άκουσον, τη σοφή πολιτική της pax romana (της pax romana!!) και μάλιστα με ντοκουμεντα …

    Αν υπηρχε θεος να έριχνε φωτιά να με έκαιγε!

  214. Γιάννης Ιατρού said

    205: Ρε Λου, εσύ το είχε με τα αστεράκια στο 198, το κοπυπάστωσα κι εγώ! Ζέστη σήμερα, ε; 🙂 🙂 🙂

  215. loukretia50 said

    214. Γιαυτό εξέρχομαι πάραυτα! Θα γυρίσω – ίσως – αργά!

  216. Γιάννης Ιατρού said

    Καλά να περάσεις, αλλά 🙂

  217. Theo said

    @212:
    Ρε, κυρ Θόδωρα, μην τα μπλέκεις.

    1. Ο «αφορισμός» της Μ. Λαύρας που αφορούσε στην απομόνωση κάποιων ταραχοποιών μοναχών που ανήκαν στη δικαιοδοσία της μόνο καταχρηστικά μπορεί να ονομαστεί έτσι.
    Όπως γράφει ο Αμ. Αλιβιζάτος στη «Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαιδεία» στ. 469-470), «ανάθεμα» και «αφορισμός» […] είναι η βαρυτάτη των εκκλησιαστικών ποινών η υπό του αρμοδίου εκκλησιαστικού δικαστηρίου (ως επί το πλείστον του συνοδικού) επιβαλλομένη εις πάντα εις βαρύτατα παραπτώματα περιπεσόντα κληρικόν ή λαϊκόν, όστις δια της επιβολής ταύτης αποκόπτεται εκ της εκκλησιαστικής κοινωνίας και υφίσταται όλας τας συνεπείας της επιβολής της ποινής, στερείται δηλαδή παντός υπό της Εκκλησίας παρεχομένου αγιαστικού μέσου (ως μη ανήκων πλέον εις την κοινωνίαν της) και αυτής ακόμη της Εκκλησίας επιτυγχανομένης ψυχικής σωτηρίας».

    Στην περίπτωση της Λαύρας, ούτε αρμόδιο εκκλησιαστικό δικαστήριο συνεκλήθη, ούτε οι «αφορισμένοι» στερήθηκαν «παντός υπό της Εκκλησίας παρεχομένου αγιαστικού μέσου». Όσοι από αυτούς πήγαν σε άλλα αγιορείτικα καθιδρύματα, συνέχισαν να μετέχουν στα μυστήρια της Εκκλησίας. Κι όσοι έφυγαν από το Άγιο Όρος και πήγαν σε άλλους τόπους, έγιναν δεκτοί «|υπτίαις χερσὶ» από τους κατά τόπους επισκόπους και κοινωνίες, ίδρυσαν ένα σωρό μοναστήρια, προσέλκυσαν πλήθος ανδρών και γυναικών που ντύθηκαν στο μοναχικό σχήμα και περισσότερους που ακολουθούσαν τις διδαχές τους, κλπ. Άρα, αφορισμός με την έννοια που δίνουν οι ιεροί κανόνες δεν συνέβη.

    2. Σε αυτούς που «αφόρισε» η Μ. Λαύρα δεν συγκαταλεγόταν ο άγιος Νικόδημος. Αυτός συνέχιζε να ζει σε Κελλί που υπαγόταν στη Μ. Λαύρα, κι οι μοναχοί της τον εκτιμούσαν πολύ ως διδάσκαλο (βλ. κι αυτά που γράφω στην 3η παράγραφο του σχ. 199). Και σήμερα η κάρα του φυλάσσεται στη Μ. Λαύρα.
    Κι εσύ μας λες πως τάχα μου αυτός τη μισούσε θανάσιμα και πως η Λαύρα τον «αφόρισε» 😳 🙄

    3. Η μελέτη του Τζώγα είναι παρωχημένη, κυρίως μετά τη δημοσίευση της μελέτης του Αμφιλοχίου Ράντοβιτς, μητροπολίτη Μαυροβουνίου και καθηγητή στη Θεολογική Σχολή του Βελιγραδίου, «Η φιλοκαλική αναγέννησις του ΙΗ’ και ΙΘ’ αι. και οι πνευματικοί καρποί της» (Αθήνα 1984).
    Κι επειδή επικαλείσαι το κύρος του Παν. Χρήστου, ο οποίος χαίρει εκτιμήσεως ως πατρολόγος, αλλά θεωρείται ξεπερασμένος ως ιστορικός (μας άφησε χρόνους το 1996), ιδού τι γράφει το 2000 σχετικά με τους Κολλυβάδες ο π. Θεόδωρος Ζήσης, ο γνωστότερος μαθητής του:

    «Οι μεγάλοι διδάσκαλοι της Εκκλησίας και του Γένους Μακάριος Νοταράς, Νικόδημος Αγιορείτης και Αθανάσιος Πάριος, που έζησαν και έδρασαν τον 18ον αιώνα και στις αρχές του 19ου, αποτελούν μία νέα τριάδα μεγίστων φωστήρων, όπως οι παλαιοί Τρεις Ιεράρχαι, τηρουμένων βεβαίως των αναλογιών και λαμβανομένων υπ’ όψιν των ιστορικών συγκυριών στις οποίες έζησαν με τις διαφορές και τις ομοιότητες. […] Ονομάσθηκαν ειρωνικά Κολλυβάδες από τους αντιπάλους τους στο Άγιο Όρος, εξ αιτίας του ότι αντέδρασαν στην αντιπαραδοσιακή μεταφορά της τελέσεως των μνημοσυνών από το Σάββατο στην Κυριακή, γιατί ορθά και δίκαια εξετίμησαν ότι προσβάλλεται έτσι ο αναστάσιμος και πανηγυρικός χαρακτήρ της ημέρας.

    Αυτό βέβαια ήταν εντελώς μικρή λεπτομέρεια μέσα στο όλο ανακαινιστικό και φωτιστικό τους έργο- απλώς τονίσθηκε και διογκώθηκε εσκεμμένα, ώστε όχι μόνο να αποκρύβει η άλλη τους προσφορά, αλλά και να συκοφαντηθούν οι ίδιοι, γιατί ασχολούνται με πράγματα μικρά και ασήμαντα, όπως είναι δήθεν τα μνημόσυνα και τα κόλλυβα. Υπάρχουν μέχρι των ημερών μας ερευνηταί, οι οποίοι σμικρύνουν το έργο και την προσφορά τους, βλέποντάς το μέσα από αυτό το παραμορφωτικό πρίσμα της έριδος γύρω από τα μνημόσυνα. Ευτυχώς που τις τελευταίες δεκαετίες, κατά τις οποίες άρχισε η ελληνική ιστορική και θεολογική έρευνα να απελευθερώνεται σιγά-σιγά από τα δεσμά, τις εξαρτήσεις και τις επιρροές των Δυτικών, αποκαταστάθηκε η εικόνα της προσφοράς τους ως μιας ευρύτερης φιλοκαλικής αναγέννησης, που σημειώθηκε τον 18ο αιώνα. Η αναγέννηση αυτή είχε αποφασιστικές επιδράσεις στην τόνωση και ενίσχυση της παιδείας των υποδούλων ορθοδόξων λαών και στην διατήρηση της αυτοσυνειδησίας των, όχι μόνον απέναντι των Οθωμανών κατακτητών, αλλά και απέναντι των δυτικών μισσιοναρίων που όργωναν τις ορθόδοξες χώρες, ασκώντας προσηλυτισμό με αθέμιτα μέσα, προ παντός όμως εκμεταλλευόμενοι την αμάθεια, την δουλεία και την φτώχεια των ορθοδόξων πιστών.
    […]
    Οι δυσφημισμένοι ακόμη και κατά το όνομα Κολλυβάδες επηρεάζουν τώρα βαθύτατα την ορθόδοξη πίστη και ζωή ως γνήσιοι συνεχιστές της πατερικής ησυχαστικής παραδόσεως. Το Άγιον Όρος που τους εξέθρεψε, όπως και τον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά, μπορεί να καυχάται για τους μεγάλους αυτούς διδασκάλους της Ορθοδοξίας και του Γένους.
    […]
    Δεν παραθέτουμε εδώ τη σχετική με το κίνημα των Κολλυβάδων βιβλιογραφία. Για τους δύο εξ αυτών έγιναν στις ημέρες μας επιστημονικά συνέδρια, ένα για τον Αθανάσιο Πάριο στην Πάρο, τον Σεπτέμβριο του 1998, και ένα για τον Άγιο Νικόδημο Αγιορεί¬τη στην Ιερά Μονή Αγίου Νικόδημου στη Γουμένισσα Κιλκίς, τον Σεπτέμβριο του 1999, με ενδιαφέρουσες εισηγήσεις και πλήρη βιβλιογραφική κάλυψη.» (https://www.impantokratoros.gr/kinhma-kollybadon.el.aspx)

  218. Theo said

    @211:
    Ναι, ρε Δύτη, συμφωνώ σε πολλά απ΄ όσα γράφεις, αλλά εδώ μας λεν πως όσα ίσχυαν στη χριστιανική Δύση τον Μεσαίωνα σχετικά με τη συμμετοχή κληρικών και μοναχών σε πολέμους και με την οπλοφορία τους ήταν ένα και το αυτό με όσα ίσχυαν και συνέβαιναν στο Βυζάντιο 😳 😆

    Ε, μέσα στον αντιχριστιανικό παροξυσμό μας, μην τα κάνουμε κι όλα ίσωμα!
    Έλεος 😮

  219. Νέο Kid said

    Για μια φορά πάντως θα συμφωνήσω με τον Pedis. Οι καθολικοί είναι γενικά καλύτεροι ανθρώποι απ τους ορθόδοξους. Πάρτε και τις χώρες δηλαδή. Ποιοι είναι ορθόδοξοι; Εμείς, οι Ρώσοι (μπλιαχ!…), οι Σέρβοι, οι Βούλγαροι, οι Ρουμάνοι, … Η σάρα και η μαρα της Ευρώπης δηλαδή.

  220. voulagx said

    #198: Γατα Λου,
    Η Αγιά Παρασκευή δεν είναι σου του γούστου;

  221. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    191. αχ Γιάννημ, τώρα επεστρεψα και είδα!
    Βράδινή σειρά στο ραδιόφωνο, καθόλου δε θυμούμαι, πέρα από το Θέατρο Δευτέρας-Τετάρτης αργότερα. Η αδελφή μου άκουγε, αυτά με το λαμπίρη και τη Τζοβάνα αλλά μεσημέρια και μ΄έβαζε μέσον στον πατέρα μας να παίρνουμε το ράδιο στο χωράφι! Ένα μεγαλούτσικο αλλά με βακελίτη γύρω όχι το ξύλινο του παππού μου,

  222. Γιάννης Ιατρού said

    221: Έφη, θυμάμαι ακόμα, πως τα κείμενα τα διάβαζαν ηθοποιοί και ως εκ τούτου ήταν ιδιαίτερα ζωντανή η ανάγνωση. Μπορεί να ήταν και στη δεκαετία του ’70.

  223. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    196 >>ποια ομοιοκαταληξία υπάρχει και το Αυγούστου, εκτός από το γούστου
    Καλά! Ακριβώς το ίδιο σκέφτηκα σήμερα που έπεσα πάνω στο ποίημα μα και από προχτές που έγραψα και το έσβησα τελικά το στιχάκι-τοπικό …γκόσπελ (το ξαναζωντανεύω 🙂 )
    Ιούλιο και Άγουστο
    ξεπάστρευε τον άγκρουστο!
    όπου άγκρουστος είναι η κοινή αγριάδα (άγρωστις), ένα άτιμο φυτο-ζιζάνιο που δεν εξαφανίζεται εύκολα, εξαντλεί το χώμα και κάνει κακό στη καλλιέργεια.
    Αγαπούσε το υγρό χώμα κάτω από τις μπανανιές (από τη δεκαετία του 60-70 είχαμε βάλει κάτι πεζούλες στην ποταμιά) και έπαιρνε ο πατέρας μου εργάτες που με την τσάπα ξερίζωναν το χορτάρι αυτό. Τέτοια εποχή ξεσπάθωνε αυτό (κι ένα άλλο, διαολόφυτο κι αυτό- η κίπερη) και χρειαζόταν άμεση αντιμετώπιση.
    Με τόση μάχη με το αγριόφυτο τότε-κι εδώ στον κήπο είχα επισταμένη «καταδίωξή» του- φανταστείται την έκπληξή μου όταν είδα αργότερα (στα χρόνια «επιστροφή στη φύση και τη λαϊκή ιατρική») να πουλιέται σε χάι προθήκες η αγριάδα αποξηραμένη ως ιαματικό/φαρμακευτικό φυτό.
    Μεγαλεία ο κ@λο-άγκρουστος ! 🙂
    https://www.rodiaki.gr/article/99296/agropyron-to-erpon

  224. Θρακιώτης said

    Εκλεκτέ χριστιανέ λόγιε, κύριε Theo (217),

    η ξεφτίλα σου είναι τόσο μεγάλη που δεν ξεπλένεται με τίποτα. Τα κείμενα μιλάνε σαφώς για αφορισμό;των Κολλυβάδων από την Μεγίστη Λαύρα κι εσύ πάς να μάς κάνεις την νύχτα μέρα, μνημονεύοντας μιά αρλούμπα του Αμίλκα Αλιβιζάτου, ο οποίος ούτε με μια τρίχα από τους όρχεις του Παναγιώτη Χρήστου δεν μπορούσε να συγκριθεί. Δεν σε υποψιάζει ρε μπαγάσα, η απόλυτη σιωπή του κ. Blogotinanai; Δεν τόλμησε να βγεί και να σε υποστηρίξει για τον Αφορισμό των Κολλυβάδων από την Μεγίστη Λαύρα, μετά το στραπάτσο που έπαθε με τον Νικηφόρο Φωκά και γιατί δεν τον καταγράφει ως άγιο ο Νικόδημος Αγιορείτης στον Συναξαριστή του.

    Παρεμπιπτόντως, κύριε Theo, εσύ τί γνώμη έχεις; Είναι Άγιος της Ορθοδοξίας ο Νικηφόρος Φωκάς ή όχι;; Κι αν είναι, πώς τον συχώρεσε η Αγία Εκκλησία μας, ενώ υπήρξε τόσο μεγάλος σφαγέας αλλοδόξων + αλλοφύλων κατά την μακρά στρατιωτική του σταδιοδρομία; Εκεί δεν ίσχυε ο Κανών 275 του Μεγάλου Βασιλείου, όπως ίσχυε για τα φανταράκια που πέφτανε στο πεδίο της μάχης; Δύο μέτρα και δύο σταθμά ισχύουν στο ανοργάνωτο μπουρδέλο που ονομάζεται Ορθόδοξη Εκκλησία;;

    2) Εκλεκτέ φίλε κ. William T. Riker (207),

    Σάς συγχαίρω που είχατε το Θάρρος να βγείτε και να παραδεχτείτε την γκάφα σας (βλέπε σχόλιο 165), ότι ο Σκυλίτζης είναι η μοναδική μας πηγή για την επιθυμία του Νικηφόρου Φωκά να αγιοποιούνται οι πεσόντες εν Πολέμω. Όσο για τον Καλδέλλη που μνημονεύετε (όντως καταπληκτικό το βιβλίο του «Streams of gold, rivers of blood : the rise and fall of Byzantium, 955 A.D. to the First Crusade», 2017), δεν τα θυμάστε καλά τα πράγματα. Ο Καλδέλλης ΔΕΝ αμφισβητεί τον Σκυλίτζη, λέει απλώς ότι δεν αποκλείεται (η φήμη ότι ο Ν. Φωκάς ζήτησε την αγιοποίηση των πεσόντων εν Πολέμω) να πρόκειται για βρωμερή χριστιανική προπαγάνδα, όπως συνέβη σε τόσες άλλες περιπτώσεις.

    Αναρτώ το σχετικό απόσπασμα της σελ. 52 που μνημονεύετε κι αμέσως μετά θα σας κάνω μια καίρια ερώτηση…

    ΣΑΣ ΕΡΩΤΩ, κ. William T. Riker: Γιατί αποκρύψατε το συγκλονιστικό περιστατικό που αναφέρει (στο τέλος της ανωτέρω φωτοτυπίας) ο Καλδέλλης και δείχνει πόσο… φιλάνθρωπο ήταν το Ορθόδοξο Βυζάντιο; Μια γυναίκα, που πέταξε πέτρες στον διερχόμενο αυτοκράτορα (και νύν άγιο της Εκκλησίας μας) Νικηφόρο Φωκά, συνελήφθη και την άλλη μέρα ΚΑΗΚΕ ΣΤΗΝ ΠΥΡΑ!..

    Αυτός είναι ο πολυδιαφημισμένος ανθρωπισμός της Ορθοδοξίας για τον οποίο ουδέποτε θα τολμήσουν να πούν μια λέξη οι ενθάδε χριστιανούληδες σχολιαστές Blogotinanai, Theo, Ριβαλντίνιο και όλο το κακό συναπάντημα…

  225. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    222 Γιάννημ,
    Υποψίαν έχω ότι η Αφροδίτη σου μπορεί να είναι σ’ αυτό (Peter Levin Shaffer) The private ear / The public eye.
    Για βάλε τα …καταχθόνια λαγωνικά σου να ερευνήσουν 🙂 …two plays each containing three characters and concerning aspects of love.

  226. BLOG_OTI_NANAI said

    212: Εδώ έχω τη γελοιοποίηση σου και μάλιστα μέσα από την ίδια διατριβή που μας προσκόμισες, τοιυ εχθρικού κατά του Νικοδήμου Χαρίλαου Τζώγα.

    Ενώ ο βατμαν λέει ξεδιάντροπα:
    «αμφισβητείτε δημοσίως τον ΠΑΣΙΓΝΩΣΤΟ αφορισμό του αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου»

    Ο ίδιος ο Τζώγας γράφει τα εξής;:

    Αλλά ούτως η άλλως ο αφορισμός, που αφορούσε τους Αθανάσιο Πάριο, Ιάκωβο Πελοποννήσιο, Αγάπιο Κύπριο και Χριστοφόρο Αρτηνό ήταν πρόσκαιρος και όλοι αυτοί κατόπιν απηλλάγησαν.

    Όμως, και ο τρόπος που προσπαθεί ο βατμαν να δικαιολογήσει την ασχετοσύνη του, πάλι αστείος είναι, αφού ο Νικόδημος στον Συναξαριστή του έχει τουλάχιστον… 100 φορές τη διατύπωση «σώζεται εν τη Λαύρα» ή «σώζεται εν τη μεγίστη Λαύρα» είτε για για βίους αγίων, εγκώμια ή άλλα εκκλησιαστικά κείμενα.

    Είναι δηλ. εξωφρενικό να λέει ότι τάχα ο αγ. Νικόδημος θα αποσιωπούσε το γεγονός επειδή σχετίζεται με χειρόγραφο της μονής μεγίστης Λαύρας, αφού σε δεκάδες περιπτώσεις αγίων στον Συναξαριστή του, κάτι τέτοιο δεν τον εμπόδισε καθόλου να το αναφέρει και να το συμπεριλάβει:

    Είναι γνωστό πόσο γραφικός είναι ο βατμαν.

  227. BLOG_OTI_NANAI said

    Τώρα είδα το σχόλιο 224… Είναι για λύπηση το άτομο. Καλύτερα να μασάς, παρά να μιλάς που λέει και η σοφή διαφήμιση…

  228. Γιάννης Ιατρού said

    223: Α, αυτό…. Κι εμένα μου έχει βγάλει την πίστη. Έβγαινε (επίμονα) σ΄ένα μέρος (παρτέρι) του κήπου και δεν έλεγε να φύγει, με τίποτα. Ώσπου, τυχαία, σ΄αυτό το μέρος φύτρωσαν σε συστάδα καμιά 10-15-αριά κουκουναρίτσες, από μόνες τους. Φαίνεται έπεσε εκεί κουκουνάρι και βγήκαν τα σπόρια του κι έπιασαν.. Έκτοτε εξαφανίστηκε, από εκεί.

  229. Γιάννης Ιατρού said

    225: Ντόπιος είναι ο συγγραφέας Έφη, και από τους γνωστούς, ας πούμε. Αφού το διάβαζαν στην τότε ΕΡΤ, στο β΄πρόγραμμα, σου λέω… Έλληνες ηθοποιοί, περίπου στις δέκα, έντεκα το βράδυ νομίζω ήταν.

  230. loukretia50 said

    Tζα! γύρισα!

    220. Voulagx

    «Το θαύμα είναι της πίστης – λένε – ακριβό παιδί»
    Έχεις ακούσει γάτα που ήτανε πιστή?
    Δέχεται όσα βλέπει κι όσους την αγαπούν
    Στη Λάρισα όταν πάει, μεζέδες την κερνούν
    Άπόψη όμως δεν έχει για θαύμα σε ναό
    γιατί δεν το κατέχει το μεταφυσικό
    ΛΟΥ
    Χαίρομαι τη σιωπή σου που βλέπω να τη σπας
    Αυτό κι αν είναι θαύμα, δείχνεις καλός τυπάς!

  231. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    198 Λου
    Α(ε)ρχομένου του Αυγούστου
    τ΄αλλουνού του πάει ο νους του
    συναμφότερον του μούστου
    οι αρχαίοι χυμοί του μπούστου…
    Αίφνης, ω του ανηκούστου
    και εμπνεύσεως αγούστου
    τα του κρητικού αγκρούστου 🙂

    229 Τα έλαβα υπόψη αυτά βρε! (Σε προσέχω 🙂 )
    Παίχτηκε στο ελληνικό θέατρο (Φέρτης Καλογεροπούλου το ΄66) και μετά ,μάλλον η παράσταση, στο ραδιόφωνο, για υτό είπα να δεις το θέμα της…

  232. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Στο Β΄πρόγραμμα σερί Μαρία Παπαγεωργίου-αγαπάμε!
    Κρόνη;
    Πού να σε ταξιδέψω…

    υγ.Δε μπάω στην 4η Αυγούστου από κει, δε μπάω, μόνο τώρα π΄επέρασε 🙂

  233. Theo said

    @217:
    Ρε, τρολοθόδωρα, αφού τα έκανες θάλασσα με τον τάχαμου αφορισμό του αγίου Νικοδήμου από τη Μ. Λαύρα που τάχαμου τη μισούσε θανάσιμα, τώρα ρωτάς για τον Νικηφόρο Φωκά.

    Λοιπόν, η Εκκλησία δεν τον τιμά ως Άγιο. Κοίταξε το http://www.ecclesia.gr/greek/synaxaire/synaxari.asp, επίσημο ιστότοπο της Εκκλησίας της Ελλάδος, γράψε στην αναζήτηση «Νικηφόρος» ή «Φωκάς» και δεν θα τον βρεις πουθενά. Τον αναφέρει ο Λαυριωτικός Κώδικας Β4, φ. 133, όπου υπάρχει και πλήρης Ακολουθία του με Κανόνες, κάτι που σημαίνει πως κάποτε τον τιμούσαν ως Άγιο στη Μ. Λαύρα, κάτι που η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν το έχει αποδεχτεί.

  234. Theo said

    @219:
    Είναι κι οι Ουκρανοί, οι Βορειομακεδόνες, οι Μολδαβοί, οι Γεωργιανοί, οι αυτόχθονες της Αλάσκας, αλλά και το 1/3 των Βόσνιων και το 1/3 των Εσθονών.
    Τους Σέρβους, και τους Αλασκανούς τους πάω πολύ. Δεν τους αλλάζω με κανένα ρωμαιοκαθολικό λαό.

  235. Theo said

    Α, κι οι Λευκορώσοι Ορθόδοξοι είναι, και μάλλον έχουν διαφορετική αυτοσυνειδησία από τους Ρώσους.

  236. Γιάννης Ιατρού said

    231β: 🆗✔💭💭💭🍹

  237. Θρακιώτης said

    Αρχιγκαφατζή Theo (233), δεν φανταζόμουν ότι είσαι τόσο επιπόλαιος και προχειρολόγος…

    Από το σχόλιο 169 έχω ενημερώσει ότι ο επίσημος ιστότοπος της Ελλαδικής Εκκλησίας αναφέρει φόρα -παρτίδα στον Συναξαριστή του ως ΑΓΙΟ τον Νικηφόρο Φωκά (11 Δεκεμβρίου) . Τόσο στραβούλιακας είσαι; Τί είδους ψάξιμο έκανες εσύ και δεν βρήκες την σχετική αναφορά;

  238. Γιάννης Ιατρού said

    232: ΕΦΗ
    ΥΓ: 🙂

  239. loukretia50 said

    238. Τελικά ήταν αυτό το θεατρικό.
    Γιατί μόνο μια Αφροδίτη του Ξενόπουλου θυμάμαι από βιβλία.
    Ακουγα μόνο θεία Λένα τότε στο ραδιόφωνο, τι να κάνουμε!
    «χα χα! σε γέλασα κυρά καφετιά αγελάδα!»
    Ίσως ο Άγγελος να θυμάται

  240. Γιάννης Ιατρού said

    239: Αλλά του Ξενόπουλου ό,τι άλλο εκτός από τρύγο κλπ. έχει 🙂 🙂

  241. loukretia50 said

    240. μήπως μεταφορικά? ήσουν μικρός τότε…

  242. Theo said

    @237:
    Δεν ξέρω τι συνέβη και δεν βρήκα τη μνήμη του Νικηφόρου Φωκά στον επίσημο ιστότοπο της Εκκλησίας της Ελλάδος. Αλλά, όπως σου έγραψε προηγουμένως ο Μπλογκ στο σχ. 169, τιμή του ΝΦ ως Αγίου λειτουργικά δεν υφίσταται. Δεν αναφέρεται στο Μηναίο του Δεκεμβρίου, στις 11, μαζί με τους Αγίους της ημέρας. Όπως δεν τον αναφέρουν ούτε ο Συναξαριστής Κωνσταντινουπόλεως, όπως σου γράφει ο Riker στο σχ. 207 (απ’ αυτόν προέρχονται και τα συναξάρια των Μηναίων) ούτε οι Συναξαριστές του αγίου Νικοδήμου, του Δουκάκη και του Βίκτωρος Ματθαίου.

    Αυτό με βάζει σε υποψίες πως κάτι παράξενο συνέβη και προστέθηκε η μνήμη του στο http://www.ecclesia.gr/greek/synaxaire/synaxari.asp.
    Και φυσικά προτιμώ τις χάρτινες πηγές, που έχουν περάσει από πολλά κόσκινα από μια ηλεκτρονική που ίσως δεν έχει ελεγχθεί δεόντως.

  243. Γιάννης Ιατρού said

    241: Τι να σου πω ρε Λου, εγώ θυμάμαι τρύγο και χάχανα κλπ.,

  244. loukretia50 said

    243. Αυτό εννοώ!

  245. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    243 Δεν διάβαζε ας πούμε η Αφροδίτη Γρηγοριάδου, αλλά Αφροδίτη λέγαν το κορίτσι, σίγουρα;

    Αυτήν την παράσταση έλεγα γω:

  246. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    245: Όχι, δεν διάβαζε κάποια Αφροδίτη, μάλιστα μάλλον άνδρας ήταν ο αφηγητής, αν θυμάμαι καλά.

  247. BLOG_OTI_NANAI said

    224: «φιλάνθρωπο Ορθόδοξο Βυζάντιο πολυδιαφημισμένος ανθρωπισμός της Ορθοδοξίας»

    Οι γνωστές αθεϊστικές και νεοπαγανιστικές ανοησίες που μπορείς να ακούσεις από άτομα σαν τον βατμαν ή τον pedis. Ο συσχετισμός κάθε πολιτειακής πράξης με την Εκκλησία είναι από τις πιο γνωστές κομπογιαννίτικες αλχημίες που έχουν εφευρεθεί όχι τώρα βεβαίως, αλλά αποτελούν αναμασήματα από την εποχή του Γίββωνα, 300 χρόνια πριν…

    Ως γνωστόν, η πολιτεία δίωξε με βασανιστήρια και θάνατο πολλές φορές την Εκκλησία και επί Αρειανιστών αυτοκρατόρων και επί Εικονομάχων και επί Ενωτικών και πάει λέγοντας. Διότι η ασχετοσύνη κάποιων τους μπόδισε να κατανοήσουν ότι η πολιτεία όταν ήθελε χρησιμοποιούσε την ορθοδοξία ως συνεκτικό παράγοντα για την εδαφική της ακεραιότητα. Δεν νομοθετούσε όμως με βάση το.. Ευαγγέλιο ή το δόγμα της Εκκλησίας. Γι’ αυτό είχαμε αυτοκράτορες όωπς ο Ζήνωνας, ο Ιουστινιανός, ο Ηράκλειος και άλλοι που ήρθαν σε ρήξη με την εκκλησία προκειμένου να ισχύσουν δόγματα που θα ωφελούσαν την εδαφική συνοχή. Βεβαίως, η δύναμη του αυτοκράτορα ίσχυε μέχρι και την δίωξη Πατριαρχών αλλά ουδέποτε, ούτε οι πλέον αιμοσταγείς κατάφεραν να μεταβάλλουν τα δόγματα της Εκκλησίας.

    Η βυζαντινή πολιτεία λοιπόν νομιμοποιούσε την πορνεία, τις παλλακίδες, αποδεχόταν την θανατική ποινή ή άλλες σοβαρές σωματικές ποινές, τη στιγμή που η Εκκλησία ούτε την πορνεία μπορούσε να αποδεχτεί, ούτε την παλλακεία, ούτε τις σωματικές ποινές.

    Και αν για κακή της τύχη η Εκκλησία είχε αντίπαλο την πολιτεία, διωκόταν μέχρι θανάτου. Άρα, απλώς γελοιοποιούνται όσοι συνδέουν την πολιτειακή νομοθεσία με την Εκκλησία. Τα ίδια συζητούσαμε εδώ και για τους Παυλικιανούς και τους Βογόμιλους και ελπίζω πλέον να μην υπάρχει κανείς που να έχει ψευδαισθήσεις τι ακριβώς ήταν οι συγκεκριμένες αιρέσεις που ουσιαστικά αποτελούσαν αντίπαλα στρατεύματα μέσα στο Βυζάντιο με πλήθος προδοτικές, ληστρικές και αιματηρές ενέργειες.

    Μία από τις πράξεις για τις οποίες εφαρμοζόταν η θανατική ποινή ήταν η εξέγερση κατά του αυτοκράτορα. Μέσα από το πλήθος των βυζαντινών που φώναζαν κατά του Νικηφόρου Φωκά, μόνο οι δύο γυναίκες μάνα και κόρη επιτέθηκαν με πέτρες κατά του αυτοκράτορα από μια στέγη και φυσικά μπορούσαν να τον σκοτώσουν ακόμα. Φυσικά τις συνέλαβαν αμέσως και τις εκτέλεσαν.

    Όταν ισχύει σήμερα στον 21ο αιώνα σε διάφορα κράτη η θανατική ποινή, αποτελεί θέατρο σκιών το να παραπονείται κάποιος για την εφαρμογή της πριν από 1.000 χρόνια και μάλιστα για επίθεση κατά του ίδιου του αυτοκράτορα.

  248. Νέο Kid said

    «Μέσα από το πλήθος των βυζαντινών που φώναζαν κατά του Νικηφόρου Φωκά, μόνο οι δύο γυναίκες μάνα και κόρη επιτέθηκαν με πέτρες κατά του αυτοκράτορα από μια στέγη και φυσικά μπορούσαν να τον σκοτώσουν ακόμα. Φυσικά τις συνέλαβαν αμέσως και τις εκτέλεσαν.»

    Aχά! Από κει πήραν την ιδέα στον «Μπεν Χουρ» λοιπόν!

  249. Pedis said

    Άθεοι κομμουνιστές αυτοκράτορες, φωταδιστές χαρτουλάριοι και νεοπαγανιστές παραδυναστεύοντες εδίωξαν φρικτά και βάναυσα την εκκλησία για χίλια χρόνια μέχρι σχεδόν την ολοκληρωτική της εξαφάνιση, αλλά, όπως διεπιστώθη, άλλες και καθόλου άγνωστες αι βουλαί του ορθόδοξου μεγαλοδύναμου …

  250. Θρακιώτης said

    Εκλεκτέ φίλε, κ. Blogotinanai (247),

    1) Όπως κάθε καλός χριστιανός που σέβεται τον εαυτό του, διαθέτεις την εκπληκτική ικανότητα να πετάς την μπάλα στην εξέδρα και να αποκρύπτεις την ουσία. Η ουσία στο θέμα των δύο γυναικών που πέταξαν πέτρες στον Νικηφόρο Φωκά δεν είναι ότι τις εκτέλεσαν, αλλά στο πώς τις εκτέλεσαν: ΤΙΣ ΕΚΑΨΑΝ ΣΤΗΝ ΠΥΡΑ!.. Το Βυζάντιο εκτελούσε ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ ανθρώπους στην Πυρά, πολύ πρίν την Ιερά Εξέταση. Και επί 500 χρόνια δεν βρέθηκε ούτε ένας Ορθόδοξος Ιεράρχης να διαμαρτυρηθεί για τον βάρβαρο αυτό τρόπο εκτελέσεως…

    2) Στα τόσα σχόλια που έκανα σε αυτό το νήμα, ξέχασα να πώ το σημαντικότερο, που είναι κοινός τόπος στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ και ασφαλώς θα το γνωρίζεις κι εσύ, ασχέτως αν το αποσιωπάς πεισματικά για να μήν αρχίσει να αντιλαμβάνεται ο κοσμάκης πόσο μεγάλη μπίζνα είναι η Ορθοδοξία: Το Άγιον Όρος ιδρύθηκε με τα κλεψιμέικα του Νικηφόρου Φωκά από την Κρήτη, από τους τεράστιους θησαυρούς των Αράβων που γενοκτόνησε ο άγιος της Εκκλησίας μας, Νικηφόρος Φωκάς!..

    Για να αντιληφθούν το μέγεθος αυτού του σκανδάλου όλοι οι αναγνώστες, αναρτώ ένα απόσπασμα από το σημερινό αποκαλυπτικό δημοσίευμα του κορυφαίου ιστοριοδίφη της εποχής μας, Μιχάλη Στούκα, στο «Πρώτο Θέμα»

    Μή ξεχνάμε ότι και η Αγία Σοφία της Κων/λεως, από τα λάφυρα των Πολέμων του Ιουστινιανού χτίστηκε… Κι ενώ κρύβουν τις δικές τους πομπές, τολμάνε οι χριστιανούληδες να μάς λένε ότι απεχθάνονται τον Παρθενώνα, γιατί είναι το Μνημείο της Δουλοκτητικής Κοινωνίας των Αθηνών, κι ότι φιάχτηκε με τα λεφτά που έκλεψε ο Περικλής από το Συμμαχικό Ταμείο της Δήλου. Κι ότι η κατασκευή των έργων της Ακροπόλεως τελείωσε τόσο γρήγορα, χάρις στην απλήρωτη εργασία των δούλων, που εξηνάγκαζαν οι ρατσιστές αρχαίοι Αθηναίοι να δουλεύουν για ένα κομμάτι ψωμί, και άλλες τέτοιες παπαριές… Αιδώς Αργείοι

  251. BLOG_OTI_NANAI said

    250: Βρε καψοκέφαλε… Εκείνες τις εποχές τα λάφυρα αποτελούσαν έσοδα κάθε κράτους όπως οι φόροι και με αυτά λειτουργούσαν. Εσένα όμως δεν σε απασχολεί το πόσες φορές λεηλάτησαν οι Άραβες το Άγιο Όρος, πόσες φορές έκαψαν τα μοναστήρια, πόσες φορές έκλεψαν ή εξαφάνισαν πολύτιμα σκεύη και χειρόγραφα και πόσες φορές έσφαξαν τους αγιορείτες (όπως και τους κρητικούς) και θα λυπηθούμε αν μετά τη νίκη τους πήραν… λάφυρα;!
    Άντε βούτα στο νερό μπας και ξυπνήσεις.

  252. Γιάννης Ιατρού said

    Τώρα αν σκεφτούμε τι θα του έσερνε του τύπου, αν δεν ήταν και νικηφόρος….. 🙂

  253. nestanaios said

    250.
    Ο ναός του χωριού μου με δουλική εργασία έχει γίνει μου έλεγε ο παππούς μου.
    Και ένας Ισπανός στο Toledo της Ισπανίας το ίδιο μου έχει πει για τον καθεδρικό εκεί.
    Για τον καθεδρικό της Σεβίλλης δεν έμαθα ποτέ.

  254. Theo said

    @250:
    Με μέρος των λαφύρων του Νικηφόρου Φωκά ιδρύθηκε η Μεγίστη Λαύρα, το πρώτο μεγάλο μοναστήρι του Αγίου Όρους, όχι το Άγιο Όρος.

    Ασκητές και μικρότερα μοναστήρια υπήρχαν στο Άγιο Όρος ήδη από τον 8ο αιώνα, όπως ο άγιος Πέτρος ο Αθωνίτης, που μόνασε τον καιρό της Εικονομαχίας και ετάφη στη Μονή του Κλήμεντος, τη μετέπειτα Μονή Ιβήρων.
    Αγιορειτική αντιπροσωπεία συμμετείχε στους εορτασμούς για την αναστήλωση των εικόνων το 843.

    Και ο Νικηφόρος Φωκάς, αν και κάποτε ετιμάτο ως Άγιος στη Μ. Λαύρα, δεν θεωρείται Άγιος από την Ορθόδοξη Εκκλησία, όπως φαίνεται στα λειτουργικά βιβλία της (βλ. σχ. 169, 207, 242). Το ότι κάποιος πρόσθεσε το όνομά του σε αυτά των Αγίων που τιμώνται στις 11 Δεκεμβρίου στον επίσημο ιστότοπο της Εκκλησίας της Ελλάδος δεν είναι απόδειξη για το αντίθετο. Πουθενά δεν φαίνεται πως ανακηρύχθηκε ποτέ Άγιος.

  255. Γιάννης Ιατρού said

    254: Τέο,
    … Το ότι κάποιος πρόσθεσε το όνομά του σε αυτά των Αγίων που τιμώνται στις 11 Δεκεμβρίου στον επίσημο ιστότοπο της Εκκλησίας της Ελλάδος…</i:

    Τι "κάποιος", ξέφραγο αμπέλι είναι ο επίσημος ιστότοπος; Καμιά διόρθωση θα γίνει; Οι έχοντες διασυνδέσεις έκαναν τίποτε επ΄αυτού; 🙂

  256. Theo said

    @255:
    Τι να σου πω, Γιάννη μου, διασυνδέσεις με την ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος δεν έχω 😦

  257. Γιάννης Ιατρού said

    Δεν είσαι κι ο μόνος σχετικά καταρτισμένος θεολογικά κλπ. που γράφει εδώ μέσα. Αλλά (κι) εσύ ξέρεις πως πρέπει να τους γράψεις/στείλεις μια αιτιολογημένη σχετική ειδοποίηση κλπ. 🙂

  258. Κάτι καταπληκτικό για τους μαθηματικούς του ιστολογίου (και όχι μόνο):

  259. Pedis said

    # 255 – παρατηρώ πρόβλημα ασφαλείας στο πριβέ κλαμπ των αγίων της ορθοδόξου εταιρείας … όποιος θέλει μπαίνει κι όποιος θέλει βγαίνει χωρίς έλεγχο …

    # 258 – περίφημη δουλειά!

    Συμβολισμός για τα αποτελέσματα των ελληνικών εκλογών; Ότι και να ψηφίσει ο κόσμος του γυρίζει δεξιά.

  260. Theo said

    @259:
    στο πριβέ κλαμπ των αγίων της ορθοδόξου εταιρείας … όποιος θέλει μπαίνει κι όποιος θέλει βγαίνει χωρίς έλεγχο

    Ενώ οι έλεγχοι στο κλαμπ των «λαϊκών ηρώων» του κλαμπ του Περισού είναι αυστηρότεροι, ε;
    Αν και βλέπω κάποιες παλινδρομήσεις (Στάλιν, Ζαχαριάδης, Βελουχιώτης, Μπελογιάννης, Πλουμπίδης, κα.) 😉 🙄

    Όσο για το ΚΚΣΕ, τα πάνθεα των ηγετών των μπολσεβίκων του 1917, τις φωτογραφίες στις οποίες σε κάθε έκδοση τα πρόσωπα μειώνονται, μετά αποκαθίστανται κλπ., εκεί κι αν γίνεται το «έλα να δεις» 😆

  261. Pedis said

    # 260 – Α, ως προς την κανονικοποίηση περίμενα υψηλότερα στάνταρντς σε σχέση με τους άθεους.

    Που δεν έχουν την καθοδήγηση από το κλαν των ορίτζιναλ αγίων και του τρίο μπιγκ μπος να τους φωτίζει. E, τι διάολο, ίσια κι όμοια;

    Μα σου περνάει ποτέ από το μυαλό η φρικτή ιδέα ότι με αυτή τη συγκεκριμένη αίρεση που έχεις μπλέξει έχεις αποκτήσει δικαιώματα για επικοινωνία με θεό μούφα;

  262. BLOG_OTI_NANAI said

    259,260,261: Μα είναι δυνατόν να συναγωνιστούμε αυτούς που έχουν δει το φως το αληθινό; Εδώ ταρίχευσαν και προσκύνησαν μούμιες αυθεντικών αγίων λειψάνων (δεξιά φωτο). Γι’ αυτό ο Pedis με τους φίλους του (αριστερή φωτο) κλαίνε προσκυνώντας την ιερή εικόνα του άθεου ηγέτη.

    Δεν μπορώ να συνεχίσω άλλο γιατί σπάει η φωνή μου και δεν θέλω να με δουν συγκινημένο. Συνεχίζω με ένα τραγούδι:

    https://vocaroo.com/i/s1n700RLmqWh

  263. Pedis said

    # 262 –

    Τί δὲ βλέπεις τὸ κάρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ σου, τὴν δὲ δοκὸν τὴν ἐν τῷ ἰδίῳ ὀφθαλμῷ οὐ κατανοεῖς;

    (Λουκ. 6,41)

    Προσωπικά, Μπλογκ, δεν έχω ποτέ μου προσκυνήσει, όχι μούμια, αλλά ούτε το σκαφοειδές, τι λέω, ούτε καν ξύσμα από το βραχύ περονιαίο κανενός αγίου, κι αν δεν απατώμαι η τελευταία φορά που άσκησα λόγω καταναγκασμού τα ειδωλολατρικά χριστιανικά έθιμα ήμουν σε υποχρεωτικό εκκλησιασμό στην τελευταία τάξη του δημοτικού.

  264. BLOG_OTI_NANAI said

    263: Μόνο που στα καθεστώτα που εφάρμοσαν την δική σου αθεϊστική και αντιθρησκευτική ιδεοληψία, αν δεν έκλαιγες μπροστά στην εικόνα του δολοφόνου «θεού» σας ή αν τυχόν δεν προσκύναγες τη μούμια του ή και των άλλων σοβιετικών ή βορειοκορεάτικων μουμιοποιοημένων αρχηγών θα σε είχαν βασανίσει, θα σε είχαν δολοφονήσει και η οικογένεια σου θα βρισκόταν στα γκουλάγκ…

    ΥΓ
    Μην μας παριστάνεις τον… αλυσοδεμένο Κομφούκιο στο Δημοτικό, που αντί να πας σχολείο για 6 ώρες πήγες εκδρομούλα με τους φίλους σου, γιατί θα ξαναβάλω το «κλαίει η μάνα μου στο μνήμα»… Στα καθεστώτα της δικής σου ιδεοληψίας, στην εποχή του «Μεγάλου Άλματος», παιδάκια πολύ μικρότερα από «την τελευταία τάξη του δημοτικού» κινδύνευαν με ΕΚΤΕΛΕΣΗ για παραδειγματισμό αν -την ώρα που πέθαιναν εκατομμύρια στις επαρχίες και πολλοί έτρωγαν και τους νεκρούς ακόμα- τολμούσαν να πάρουν κρυφά έστω και έναν καρπό επιπλέον για να φάνε.
    Αυτό που δεν χωνεύεται είναι το θράσος και η μόνιμη αμνησία που παριστάνετε ότι έχετε…

  265. Pedis said

    # 264 – Μπλογκ, διαβάζεις κάνα βιβλίο για το Μάο αυτές τις μέρες και σε έχει επηρεάσει; Σαν πολλές αναφορές τελευταίως … και είναι και αμαρτία, νηστεία γαρ.

    Μπλογκ, με ξενερώνεις με τις απαντήσεις σου. Άειει … γεια σου από δω.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: