Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Χαράλαμπος Κανόνης (Δημ. Σαραντάκος) 9 – Στην Ελεύθερη Λέσβο

Posted by sarant στο 6 Αυγούστου, 2019


Εδώ και λίγο καιρό άρχισα να δημοσιεύω, σε συνέχειες, το βιβλίο του πατέρα μου «Χαράλαμπος Κανόνης. Η ζωή και ο θάνατος ενός Ανθρώπου», το πρώτο μη επιστημονικό βιβλίο του.

Ο Κανόνης ήταν Μυτιληνιός, γεωπόνος, υπάλληλος της ΑΤΕ, συνάδελφος και επιστήθιος φίλος του παππού μου, στέλεχος του ΕΑΜ και του ΚΚΕ. Βρήκε μαρτυρικό θάνατο τον Μάρτιο του 1948 στη Χίο, στον εμφύλιο.

Κανονικά οι δημοσιεύσεις γίνονται κάθε δεύτερη Τρίτη. Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ. Στη σημερινή ένατη συνέχεια βρισκόμαστε στο τρίτο κεφάλαιο του δεύτερου μέρους του βιβλίου, στην Κατοχή, με τον Κανόνη να περνάει στο απελευθερωμένο κομμάτι του νησιού.

Στο κείμενο παρεμβάλλεται ένα αφηγημα του συγγραφέα Προκόπη Πανταζή που περιγράφει το μοίρασμα ενός τσιφλικιού στους ακτήμονες. Στο αφήγημα αυτό υπάρχουν λέξεις ιδιωματικές, που δεν προλαβαίνω να τις αναζητήσω, ενώ έχω και μερικές πραγματολογικές απορίες π.χ. για τα ‘αντιαεροπορικά’ που χρησιμοποιούνταν στο πότισμα. Κάθε βοήθεια καλοδεχούμενη.

Τον Ιούνιο του 1944, ο Κανόνης ένοιωσε τα πρώτα συμπτώματα της φυματίωσης. Μια ακτινογραφία επιβεβαίωσε τους φόβους του. Ζήτησε από την Τράπεζα δίμηνη αναρρωτική άδεια και από την Οργάνωση να τον στείλει στο βουνό. Τουλάχιστον εκεί θάταν πιο καλά, παρά κλεισμένος μέσα στην πόλη και κυκλοφορώντας κρυφά. Να βγει στο βουνό ζήτησε κι ο Σαραντάκος, που πήρε από την Τράπεζα τις κανονικές άδειες των τριών τελευταίων χρόνων που δεν τις είχε χρησιμοποιήσει. Έτσι μια νύχτα στις αρχές Ιουλίου οι δυο φίλοι έφυγαν κρυφά από τη Μυτιλήνη και πήγαν στην Αγιά Παρασκευή, κωμόπολη στο κέντρο του νησιού, όπου είχε εγκατασταθεί το αρχηγείο του ΕLΑΣ.

Ο Κανόνης στα δυο χρόνια που πέρασαν από τότε που εντάχθηκε στην Αντίσταση είχε εξελιχθεί σε στέλεχος του Κομμουνιστικού Κόμματος. Έτσι φτάνοντας στην Αγία Παρασκευή ανέλαβε την καθοδήγηση των κομματικών οργανώσεων που είχαν στηθεί σ’ ολόκληρη την επαρχία Μηθύμνης, δηλαδή στο δυτικό τμήμα του νησιού. Ο Κανόνης ανάλαβε το πόστο αυτό σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή. Λίγες βδομάδες πιο μπροστά οι αγρότες του πλούσιου κάμπου της Καλλονής συγκρότησαν διαδήλωση στην πλατεία της κωμόπολης, διαμαρτυρόμενοι για την απόπειρα να γίνει από τις κατοχικές αρχές αναγκαστική συγκέντρωση της σοδιάς. Η χωροφυλακή, που είχε ενισχυθεί την προηγούμενη με απόσπασμα, που έφτασε εκεί από τη Μυτιλήνη, με επικεφαλής το μοίραρχο Γεωργόπουλο, πυροβόλησε τον κόσμο στο ψαχνό, σκότωσε έναν και τραυμάτισε αρκετούς διαδηλωτές. Ο μητροπολίτης Διονύσιος διαμαρτυρήθηκε γι ’ αυτό το έγκλημα στο σταθμάρχη Καλλονής και την άλλη μέρα το απόσπασμα της Χωροφυλακής γύρισε στη Μυτιλήνη.

Λίγες μέρες αργότερα με απόφαση της Οργάνωσης του ΕΑΜ αφοπλίστηκαν από τον ΕΑΑΣ οι χωροφύλακες σ’ όλα τα χωριά του νησιού, εκτός από το Μόλυβο, το Πλωμάρι και το Σίγρι, όπου υπήρχαν γερμανικά φυλάκια. Την τήρηση της τάξης σ’ ολόκληρη την ύπαιθρο ανέλαβε η Εθνική Πολιτοφυλακή. Άλλοι χωροφύλακες μείναν στα χωριά όπου υπηρετούσαν, ιδιωτεύοντας, άλλοι, που είχαν προηγούμενα με τον πληθυσμό, πήγανε στη Μυτιλήνη και μερικοί κατατάχτηκαν στον ΕΛΑΣ. Ο μοίραρχος Γεωργόπουλος πιάστηκε τον Ιούλιο, πέρασε από ανταρτοδικείο και εκτελέστηκε.

Ο Κανόνης, από τις πρώτες μέρες που πήρε την ευθύνη της καθοδήγησης στην Καλλονή, έβαλε μπρος τη διαδικασία προσωρινής διανομής σε αχτήμονες αγρότες της περιοχής ενός μεγάλου ανταλλάξιμου χτήματος στη θέση Μεμέτ Αγά, στο δυτικό τμήμα του κάμπου. Το χτήμα το ήξερε καλά γιατί το διαχειριζόταν η Αγροτική Τράπεζα. Ο δεσπότης Διονύσιος τον βοήθησε πολύ στις λεπτομέρειες και κυρίως στον καθορισμό των δικαιούχων που θα παίρναν γη. Τη διανομή την έκανε επιτροπή που διάλεξαν οι ίδιοι οι αχτήμονες. Σχετικά με τη διανομή του τσιφλικιού αυτού, ο πρόωρα χαμένος λογοτέχνης Προκοπής Πανταζής σ’ ένα αφήγημά του «Ο Παράδεισος», που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Εμπρός» της Μυτιλήνης το 1984 με το ψευδώνυμο Π. Λειμώνας, γράφει τα παρακάτω:

Στο δυτικό άκρο του κάμπου μας της Καλλονής, απλώνεται το τσιφλίκι του Μεμέτ Αγά, ένα κομμάτι καρπερής γης, που ήταν το καύχημα όλων των καμπίσιων. «Βλογημένα χώματα» έλεγαν με σεβασμό οι ξωμάχοι που τα δούλευαν. Σκορπούσαν σαν άρτσα στο άγγισμα της τσάπας και τα «νέμια» ή υγρασία δηλαδή και Ιούλιο μήνα απάν’ απάνω. Μποστάνια, μπαμπάκια, σουσάμια, πατάτα, όλο ναντάζια, καλοκαιρινά δηλαδή. Γη της επαγγελίας.

Ε λοιπόν, σ’ αυτά τα χώματα, σ’ αυτό το κομμάτι γης που ορίζεται από το ρέμα του Χάλακα και φτάνει ως την άμμο του κόλπου αριστερά του δρόμου προς Παράκοιλα, στους «Μεμεταγάδες» βιώθηκε το 1944, το καλοκαίρι, ένας παράδεισος από μια εκατοστή οικογένειες ακτημόνων της Καλλονής αυθεντικός. Εποχή βιβλική. Ο πόλεμος γύρισε τον τροχό αιώνες πίσω. Οι άνθρωποι ζούσαν σε προϊστορικές συνθήκες. Η φυσική δύναμη μόνο στοιχείο παραγωγής. Οικονομία είδος με είδος, ανταλλαχτική. Το χώμα και το νερό η μόνη πηγή ζωής για ζώα και ανθρώπους. Ε, αυτή την εποχή που η αξία της γης ήταν καθοριστική για την ύπαρξη του ανθρώπου έλαχε να αποχτήσουν ένα πολυπόθητο κομμάτι γης στο πιο εύφορο μέρος του κάμπου, στους «Μεμεταγάδες» εκατό περίπου φαμίλιες αχτημόνων. Τους τα μοίρασε το Ε.Α.Μ., όντας εξουσία.

Οι «Μεμεταγάδες» ήταν ανταλλάξιμη περιουσία, την διαχειριζότανε ως τότε η Τράπεζα νοικιάζοντάς την σε μεγαλοκαλλιεργητές. Ανάλογα με τα μέλη οικογένειας ήταν και τα μεράδια. Από μισό στρέμμα ως ένα ολόκληρο. Τα χώρισαν με μια αυλακιά και πέσανε μέσα μόλις ζέστανε η μέρα. Εκατό μπαχτσεδέλια ξεφύτρωσαν και αύξαιναν μέρα με τη μέρα και μέσα στο Καλοκαίρι η καρποφορία αποζημίωσε τους κόπους των ξωμάχων. «Πλούσια τα ελέη σου». Ντομάτες, αγγούρια, φασολάκια, μελιτζάνες, κολοκυθάκια, καρπούζια και μπόλικα μυριστικά δυόσμο, μαϊντανό, πιπεριές. Το σύστημα άρδευσης δοκιμασμένο σ’ όλα τα χρόνια της κατοχής, πηγάδι, νερό στα δύο μέτρα και πότισμα με αντιαεροπορικό. Ά ντληση με τενεκέ κρεμασμένο σε μια άντενα που ένα βάρος στην κάτω άκρη έκανε εύκολη τη δουλειά. Δάσος τα αντιαεροπορικά στον κάμπο ανεβοκατέβαιναν πρωί – βράδυ.

Όταν ωρίμασε η σοδειά, στις όχθες του ρέματος σκαρώθηκαν από κλάδους πλατανιών δεκάδες τσαρδάκες για να στεγάσουν τις φαμίλιες. Στήθηκε απ’ έξω το πυρομάχι για τη φωτιά και δούλευε το τσουκάλι ή το τηγάνι. Αυτό το μπαχτσεδέλι χόρταινε για καλά τον κάθε φτωχό που το ανάστησε. Με την ανταλλαγή, γέμιζε το λαγήνι λάδι, το σακούλι αλεύρι, το τηγάνι ψάρια από τις τράτες που καλάριζαν στην ακρογιαλιά.

«Η γυναίκα τηγάνιζε και εγώ με τα πιτσιρίκια μουντέρναμε μόλις τα έβγαζε ζεστά – ζεστά. Δεν προλάβαινε να τηγανίζει…» μου διηγόταν ο Λιας στο βουνό. «… Την κάναμε τέζα. Σαλάτα μπαχτσαβανίσα στην τσανάκα και σαρδέλα τηγανητή, σταρένιο ψωμί… Τραβούσαμε ένα ύπνο στο ίσκιο της τσαρδάκας μετά το φαγητό. Μόλις έπεφτε ο ήλιος και δρόσιζε, ποτίζαμε και την νύχτα άναβε ο τόπος από το χορό και το τραγούδι. Το τουμπελέκι βροντούσε ως τα μεσάνυχτα. Γυναίκες, άντρες, παιδιά στο ποδάρι. Πρωί – πρωί τρυγούσαμε, φορτωνόμασταν και άιντε στα Παράκοιλα για ξεπούλημα. Λάδι φλουρί… Τυριά μοσκοβολάτα… Τι άλλο ήθελε ο φτωχός για να νοιώθει εν παραδείσω, απολαμβάνοντας τους κόπους του;»

Γίνανε και γάμοι στο τσιφλίκι. Ο Δούλος του θεού Ιγνάτιος Κατερινέλλης ενυμφεύθη τήν Ελένη Αχλάτη. Γόνοι και οι δυο αχτημόνων οικογενειών. Ο παπάς ευλόγησε εν υπαίθρω το μυστήριο και η αυγή βρήκε την αχτημονική κοινωνία στο ζενίθ του κεφιού. Ως τα πέρατα του κάμπου αντιλάλησε το τραγούδι. Με τον ήλιο καθώς όλοι σκορπούσαν για το καθημερινό, ο γαμπρός οδήγησε την νύφη στην παστάδα, την χλωρή καινούργια τσαρδάκα και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας. Έξι οι απόγονοι εκ του γάμου τούτου όπου γαμπρός και νύφη στεφανώθηκαν ξυπόλητοι.

Θ’ άξιζε να στηθεί ένα μνημείο στη γωνιά αυτή του κάμπου μας που στα χώματά της βλάστησε μια ευτυχία, μέσα στις αρχέγονες προδιαγραφές του παραδείσου, έτσι όπως είναι ριζωμένες μέσα μας, όλα ίσα, η γη, το νερό, ο κόπος και οι άνθρωποι.

Πέρασαν τα χρόνια, η γη είναι μπόλικη, δεν είναι η πρώτη λαχτάρα του χωριάτη, όλοι έχουν το μεράδι τους, τα αγαθά πλημμύρα μα η ευτυχία απούσα γιατί οι άνθρωποι πασχίζουν να πλουτίσουν, όχι να ζήσουν. Εποχές που γεννούν ένα παράδεισο είναι σπάνιες στο διάβα των αιώνων.

Σπάνιες και περαστικές και τυχεροί όσοι έζησαν τον ερχομό τους στην κατάλληλη στιγμή. Μα η ανάμνησή τους είναι που κάνει τον άνθρωπο να ελπίζει.

Επίλογος: Τον άλλο χρόνο, αφού πια «απεκατεστάθη το κράτος δικαίου» και στη Λέσβο, οι φτωχοί αχτήμονες του Μεμέταγα εξεδιώχθησαν του παραδείσου! Ύστερα από έξι χρόνια φέρανε στις φυλακές Μυπλήνης δυο κρατούμενους, πάμφτωχους φαμελίτες: η θέα τους μας τρόμαξε. Κουρελιασμένοι, αξύριστοι, βρώμικοι και φυσικά ξυπόλητοι.

«Σαν τους Αλβανούς όμηρους που φέρανε στον πόλεμο του ’40», μου είπε ο Ρουμελιώτης. Αξιοθρήνητα χάλια. Ήταν ο Πάλής και ο Καλκαντής, δυο χωριανοί μας. Τους φέρανε φυλακή γιατί τους ζητούσαν να πληρώσουν κάπου 1.300.000 δραχμές για νοίκια του «παραδείσου». Ήταν, λέει, μέλη της Επιτροπής αχτημόνων που μοίρασε το Μεμεταγά! Μόνο αυτοί ήταν αφού η επιτροπή ήταν 9μελής; Τους κράτησαν έξι μήνες. Οι φαμίλιες τους πείνασαν.

Αξιοθρήνητες προσπάθειες των κλειδοκρατόρων. Η ελπίδα για ένα παράδεισο δεν σβήνει ό,τι και να σκαρφιστείτε και κάθε χίλια χρόνια ένα περιβόλι ν ’ ανθίζει είναι αρκετό για να κάνει το όνειρο των φτωχών να στέκεται γερά στα πόδια του.

Στις τελευταίες μέρες του Ιουλίου 1944 η Νομαρχιακή Επιτροπή Λέσβου του ΕΑΜ εγκαταστάθηκε στην Αγία Παρασκευή. Στις βόρειες παρυφές του χωριού εγκαταστάθηκε το έμπεδο του ΕΛΑΣ, που είχε τώρα δύναμη πλήρους συντάγματος. Οι Γερμανοί, που φαίνεται πως κάτι πληροφορήθηκαν, έκαναν επιδρομή στην Αγία Παρασκευή στις 5 Αυγούστου. Ο πληθυσμός έγκαιρα ειδοποιημένος είχε αδειάσει το χωριό και οι Γερμανοί δε βρήκαν τίποτα. Σκότωσαν όμως ένα γέρο, που δε θέλησε να φύγει από το σπίτι του.

Μέσα στον Αύγουστο τα γεγονότα επιταχύνονται. Οι στρατιές του Τολμπούχιν μπαίνουν στη Ρουμανίσ και προχωρούν προς νότο. Στη Γιουγκοσλαβία και την Ελλάδα οι αντάρτες ελέγχουν τεράστιες εδαφικές εκτάσεις περιορίζοντας συνεχώς τους δρόμους διαφυγής των Γερμανών. Η ηγεσία του ΕΑΜ στη Λέσβο αποφασίζει την έναρξη της ένοπλης πάλης. Στις 9 του Σεπτέμβρη στην πλατεία, μπροστά στο σχολείο της Αγιά Παρασκευής, έγινε με επίσημη τελετή η ορκωμοσία του 22ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ. Τα όπλα των ανταρτών ευλόγησε ο δεσπότης Διονύσιος, που είχε γίνει και πρόεδρος του ΕΑΜ Λέσβου. Από μέρους της Κεντρικής Επιτροπής του ΕΑΜ μίλησε ο εκπρόσωπος Παύλος Οικονόμου [ψευδώνυμο του Αθηναίου δικηγόρου Σταμάτη Καββαδία], που ένα μήνα πριν είχε φτάσει στο νησί με σκάφος του ΕΛΑΝ, προερχόμενος από τη Θεσσαλία. Ήταν κι ο άλλος δεσπότης του νησιού, ο Ιάκωβος, κείνες τις μέρες στην Αγία Παρασκευή, μόνο που δεν ήρθε για την ορκωμοσία. Τον έφερε αιχμάλωτο ο ΕΛΑΣ. Τον έπιασαν οι αντάρτες στις 3 του Σεπτέμβρη, όταν πήγε να περάσει λίγες μέρες στο θέρετρό του της Αχλαδερής, σε μια μαγευτική τοποθεσία του κόλπου της Καλλονής κοντά στην αρχαία Πύρρα. Ο άλλοτε αγέρωχος και υπερόπτης ρασοφόρος είχε χάσει κάθε ίχνος αξιοπρέπειας και θάρρους και εκλιπαρούσε την επιείκεια των ηγετών της αντίστασης. Του παρασχέθηκε αμέριστη και γενναιόδωρη (και την ξεπλήρωσε, όταν ξανάρθε στα πράματα, με διώξεις όλων όσους συνάντησε στη βραχύχρονη αιχμαλωσία του).

Στις 9 του Σεπτέμβρη ο Κόκκινος Στρατός μπήκε στη Βουλγαρία. Το φασιστικό καθεστώς κατέρρευσε σαν πύργος από τραπουλόχαρτα. Οι γερμανοί αρχίζουν να τα μαζεύουν από την Ελλάδα, «εν βία μεγίστη». Την ίδια μέρα φεύγουν από τη Χίο. Την επομένη εκκένωσαν τη Μυτιλήνη. Το ΕΑΜ είχε πληροφορηθεί τις κινήσεις τους κι έτσι ταυτόχρονα με την αποχώρηση των γερμανών τμήματα του εφεδρικού ΕΛΑΣ της Μυτιλήνης, με επικεφαλής τον Παναγιώτη Μπιμπέλα και της Εθνικής Πολιτοφυλακής με το Δημήτρη Αποστόλου, έπιαναν τα επίκαιρα σημεία της πόλης, αφοπλίζοντας και ορισμένες μικροσυμμορίες κακοποιών, που είχαν ετοιμαστεί να λεηλατήσουν τα σπίτια και τις εγκαταστάσεις που άδειασαν οι γερμανοί.

Το πρωί της 10 του Σεπτέμβρη συγκροτημένα και πειθαρχημένα τα τμήματα του ΕΛΑΣ έμπαιναν θριαμβευτικά στην πόλη, ενώ ο πληθυσμός παραληρούσε από ενθουσιασμό.

 

73 Σχόλια to “Χαράλαμπος Κανόνης (Δημ. Σαραντάκος) 9 – Στην Ελεύθερη Λέσβο”

  1. rizes said

    ΟΙ ΣΗΜΑΙΕΣ
    https://vgiannelakis.wordpress.com/2015/07/28/%ce%bf%ce%b9-%cf%83%ce%b7%ce%bc%ce%b1%ce%af%ce%b5%cf%82/

  2. Παναγιώτης Κ. said

    Κάνουμε λάθος αν την λέξη «καθοδήγηση» την ερμηνεύσουμε ως «αρχηγία» ;
    Και ενώ υπάρχουν «αρχηγεία» κατά την περίοδο της Αντίστασης αλλά και μετά στον ΔΣΕ εντούτοις πολύ λίγο γίνεται λόγος για αρχηγούς.

    Το ψευδώνυμο Π.Λειμώνας έχει άραγε κάποια σχέση με την Μονή Λειμώνος στη Λέσβο;
    Επί τη ευκαιρία, αν βρεθείτε στην Λέσβο και προσεγγίζετε την παράδοση με επισκέψεις σε μοναστήρια, αξίζει να επισκεφθείτε την Μονή Λειμώνος. Αν μάλιστα είναι μεσημέρι τότε θα σας κάνει το τραπέζι και ο καλόγερος που μονάζει εκεί (αν βεβαίως δεν έχουν αλλάξει οι συνήθειες. Όλα αυτά πριν από 7-8 χρόνια).

    «Αντιαεροπορικό» λοιπόν λεγόταν το σύστημα άρδευσης!
    Νομίζω ότι το έχουμε δει σε ντοκιμαντέρ από διάφορες περιοχές του τρίτου κόσμου.

  3. Alexis said

    Το μόνο που μου πάει στο μυαλό για το «αντιαεροπορικό» είναι αυτό:

    ο λεγόμενος πύραυλος ή κανόνι.
    Αλλά αυτό δεν κολλάει με την άντληση με τενεκέ, θέλει νερό με πίεση για να δουλέψει.
    Άλλο τίποτα δεν μπορώ να φανταστώ…

  4. νεσσίμ said

    παλαιότερο «αντιαεροπορικό»

  5. Jorge said

    Το αντιαεροπορικό σε πηγάδι είναι ένας μοχλός με ένα μακρύ ξύλο, σε διχάλα στην άκρη του μοχλού ήταν ο κουβάς.αν θυμαμε καλα διχαλο το λέγανε,

  6. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα 😊

    πολύ πολύ ωραίο 😊 😊 😊

  7. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4-5 Α μπράβο, κάτι τέτοιο πρέπει να είναι.

  8. Alexis said

    #4: Αυτό είναι λοιπόν, σύστημα άντλησης ουσιαστικά και όχι ποτίσματος.
    «Αντιαεροπορικό» προφανώς από το σχήμα του.

  9. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Καλημέρα! Χρόνια πολλά σε εορτάζουσες/οντες! (Ο Σωτήρς π.χ.;;)

    – «Αντιαεροπορικά» για άρδευση:
    Προφανώς, πρόκειται για το σύστημα άντλησης, από μικρά βάθη, που στην Κρήτη λέγανε ‘γεράνι’. Στις παρακάτω εικόνες φαίνεται ο λόγος για τον οποίο επικράτησε να λέγεται «αντιαεροπορικό». Η ομοιότητα του ‘γερανιού’ με το παλιό αντιαεροπορικό, τύπου «μπόφορς» είναι προφανής. (Συνέβαλε και το γενικότερο πολεμικό κλίμα…)

    (Ίσως επανέλθω αργότερα… Τώρα έχω καθήκοντα παππού!

  10. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα κι απ΄εδώ,

    Όπως και στα προηγούμενα, έτσι και σ΄αυτό σήμερα διαβάζεις πολλά που σε βάζουν σε σκέψεις, π.χ. (ενδεικτικά, όχι περιοριστικά):
    …όπου γαμπρός και νύφη στεφανώθηκαν ξυπόλητοι…
    Σκεφτείτε τι γίνεται σήμερα …., ακόμα και στους μη έχοντας 🙂
    …μα η ευτυχία απούσα γιατί οι άνθρωποι πασχίζουν να πλουτίσουν, όχι να ζήσουν… Απ΄ ό,τι φαίνεται σε όλες τις εποχές, τα ίδια γίνονται …

  11. ΣΠ said

    Καλημέρα.

  12. gpoint said

    … τα αγαθά πλημμύρα μα η ευτυχία απούσα γιατί οι άνθρωποι πασχίζουν να πλουτίσουν, όχι να ζήσουν.

    Σοφόν !!

    Ενα πράγμα που δεν έχει καταλάβει η αριστερή διανόηση για τον νεοέλληνα, είναι η βαθύτατη πίστη του στο ρητό «μη θίγετε τα κακώς κείμενα¨

    Κάτι που έχει κάνει τρόπο ζωής η Αν-Μισέλ ΞερωγωΠούλου στο νήμα της προηγούμενης μέρας

    Τραγουδάκι αφιερωμένο στους ψηφο-φόρους της από τους θλιβερούς (εξαιρείται φυσικά μόνο ο Τζωρτζ) Μπήτλς, τέτοια ακούγανε και την ψηφίσανε !

  13. cronopiusa said

    11

  14. Παναγιώτης Κ. said

    Άσχετο με το σημερινό μας θέμα αλλά σχετικό με το ιστολόγιο καθότι γλωσσικό.
    Στο Βήμα της περασμένης Κυριακής έχει γλωσσικό άρθρο ο Χριστόφορος Χαραλαμπάκης (κτγμ, ενδιαφέρον) και αναγγέλλεται γλωσσικό αφιέρωμα σε συνέχειες τις επόμενες εβδομάδες με τη συμμετοχή γλωσσολόγων και μεταφραστών.
    Γράφει επίσης και η Λαμπρινή Κουζέλη δίνει διάφορα γλωσσικά ερεθίσματα.

  15. leonicos said

    Εδώ και λίγο καιρό άρχισα

    είναι πλέον αρκετός ο καιρός

  16. leonicos said

    Εποχές που γεννούν ένα παράδεισο είναι σπάνιες στο διάβα των αιώνων.

    Μοναδική ατάκα

  17. leonicos said

    Το πρωί της 10 του Σεπτέμβρη συγκροτημένα και πειθαρχημένα τα τμήματα του ΕΛΑΣ έμπαιναν θριαμβευτικά στην πόλη, ενώ ο πληθυσμός παραληρούσε από ενθουσιασμό.

    Μπορεί να μην προσθέτω σε περιεχόμενο, αλλά το κάνω σε συναίσθημα

  18. Γιάννης Ιατρού said

    14: Παναγιώτη, αυτό λες; Είναι «κλειδωμένο», μόνο για μέλη (συνδρομητές) …

  19. gpoint said

    Χρόνια πολλά στον Σωτήρς και λοιπούς σωσμένους και άσωστους που εορτάζουν !!

  20. Theo said

    Καλημέρα και χρόνια πολλά στον Σωτήρ του ιστολογίου και σ’ όλους τους Σωτήρηδες, Σώτους, Σωτηρίες, Σωτηρούλες 🙂

  21. Georgios Bartzoudis said

    (α) «τσιφλίκι του Μεμέτ Αγά,… εκατό περίπου φαμίλιες αχτημόνων… Ανάλογα με τα μέλη οικογένειας ήταν και τα μεράδια. Από μισό στρέμμα ως ένα ολόκληρο».
    # Τί «τσιφλίκι ήταν αυτό;; 100 άτομα πήραν από μισό έως ένα στρέμμα. Ήταν δεν ήταν 50-60 στρέμματα! Ίσως να μην λέγονται «όλα» για τον «παράδεισο» που είχε στήσει ο Κανόνης.

    (β) «Ο μοίραρχος Γεωργόπουλος πιάστηκε τον Ιούλιο, πέρασε από ανταρτοδικείο και εκτελέστηκε».
    # Πολύ συνοπτική αναφορά για μια εκτέλεση. Σπουργίτια σκότωναν;;

    (γ) «τμήματα του εφεδρικού ΕΛΑΣ …. και της Εθνικής Πολιτοφυλακής … αφοπλίζοντας και ορισμένες μικροσυμμορίες κακοποιών, που είχαν ετοιμαστεί να λεηλατήσουν τα σπίτια και τις εγκαταστάσεις που άδειασαν οι γερμανοί».
    # Ομοίως, πολύ συνοπτική αναφορά για τις «μικροσυμμορίες». Δικαιούμαι να υποψιάζομαι ότι κάποιο λάκκο (μπορεί να) έχει η φάβα!

  22. Γιάννης Ιατρού said

    21γ: Αλίμονο … 😎🙄🙄

  23. Triant said

    Καλημέρα.

    21α: τους ίδιους υπολογισμούς έκανα κι εγώ και μού ‘κανε εντύπωση. Όσο μικρές και να ήταν οι ιδιοκτησίες στο νησί, αυτή την έκταση δεν την λες τσιφλίκι. Αν και δεν είναι υποχρεωτικό η λέξη να είχε την ίδια σημασία παντού.

  24. 2 Εγώ την έχω επισκεφτεί τη μονή Λειμώνος, έχω διανυκτερεύσει κιόλας. Το καθολικό είναι ωραίο, αλλά ο ηγούμενος (και μοναδικός μοναχός σε μια μάλλον πλούσια μονή) έχει γεμίσει την περίμετρο με προκάτ ξωκλήσια, γιατί είχε λέει πλάνο να χτίσει μία για κάθε μέρα του χρόνου!

  25. Triant said

    23 Συνέχεια.

    Λαμβανομένου υπ όψιν ότι μισό στρέμμα είναι μπαξές και όχι χωράφι, το πιο πιθανόν είναι ότι δεν ήταν στρέμματα αλλά εκτάρια ή ακόμα κάτι μεγαλύτερο. Αν θεωρήσουμε ότι ένα τσιφλίκι ήταν 10.000 – 100.000 στρέμματα μάλλον κάθε κολίγος πήρε κάμποσο. Άλλωστε η έκταση της Λέσβου (1.600.000 στρέμματα) δικαιολογεί ένα κανονικό τσιφλίκι.

  26. sarant said

    9 Α μπράβο!

    14 Λινκ;

  27. Γιάννης Ιατρού said

    23/25 Μήπως είναι αυτή με τις καλλιέργειες στο χάρτη, κάπου 4.000 στρέμματα; Μπα, λίγα είναι, ε;

  28. Γιάννης Ιατρού said

    26β ==> βλ. 18 (?)

  29. Γιάννης Ιατρού said

    27: Ουπς, άκυρο, αυτές είναι αλυκές! … 🙂

  30. Γιάννης Ιατρού said

    27/29: Μάλλον αυτή είναι η περιοχή με το τσιφλίκι.

  31. Παναγιώτης Κ. said

    @18,26. Τα διάβασα στην έντυπη έκδοση.

  32. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Χρόνια Πολλά στους Σωτήρηδες/Σωτηρίες!
    αλλά όχι στους σωτήρες που ξανάρθανε,ευαγγελιζόμενοι πάλι τη σωτηρία μας. Κοινωνικές Χιροσίμες στον ορίζοντα.

    >>Λίγες βδομάδες πιο μπροστά οι αγρότες του πλούσιου κάμπου της Καλλονής συγκρότησαν διαδήλωση στην πλατεία της κωμόπολης, διαμαρτυρόμενοι για την απόπειρα να γίνει από τις κατοχικές αρχές αναγκαστική συγκέντρωση της σοδιάς.
    21-6-1944: Η αιματοβαμμένη εξέγερση των αγροτών κατά των Γερμανών
    https://www.ert.gr/perifereiakoi-stathmoi/voreio_aigaio/kalloni-21-iouniou-1944-mia-diadilosi-mia-sygkrousi-tris-protagonistes-ematovammeni-exegersi-ton-agroton-kata-ton-germanon/

  33. Γιάννης Ιατρού said

    31: Δεν μου είπες όμως, αν είναι αυτό που υπέθεσα (στο #18). Γιατί εκεί μόνο το όνομα τής Λ. Κουζέλη έχει.

    Στην έντυπη, ε; 🙂

  34. ΕΦΗ - ΕΦΗ said


    το γεράνι και πως το χρησιμοποιούσαν παλιά στην Κρήτη
    https://www.e-storieskritis.gr/2018/03/blog-post_25.html

    Όλο το σκηνικό της καλλιέργειας της γης,όπως περιγράφεται, μού είναι απόλυτα οικείο,βιωματικό γι΄αυτό εντελώς κατανοητό και βαθειά νοσταλγικό για η δύναμη της γης, τα δώρα της, την επάρκεια και αυτάρκεια σε αγαθά σε τέτοιες περιοχές με ιδανικό κλίμα και χώμα, πραγματικά ευλογημένες!

  35. Παναγιώτης Κ. said

    @33. Ναι γιαυτό που δείχνει το λινκ στο #18 πρόκειται.

  36. Γιάννης Ιατρού said

    Ωραίος ο σύνδεσμος στο #32 Έφη.
    Απαντά και σε πολλές ερωτήσεις κλπ. για τα γεγονότα και την περίοδο αυτή, κι έχει και παραπομπές σε πολλές πηγές (& στον Δ. Σαραντάκο βεβαίως, 2Χ)

  37. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα και χρόνια πολλά στο Σωτήρη!

    32-36 Είδατε ομως πόσες διαφορές υπάρχουν στις επιμέρους λεπτομερειες…..

  38. Γιάννης Ιατρού said

    Κι από μένα ευχές σε όσους κι όσες γιορτάζουν σήμερα. Είδα πως έχουμε πολλούς, και γυναίκες αρκετές, που γιορτάζουν σήμερα, αλλά όλοι σχολιάζουν αραιά, που και που (ένας Σωτήρς είναι πιό τακτικός 🙂 ).

    37: Αφενός είναι διαφορετική η πρόσληψη των γεγονότων και ειδικά των λεπτομερειών από τον εκάστοτε αφηγητή, αφετέρου διαφορετικό και το κέντρο βάρους, η αξία/σημασία που προδίδει ο καθένας σε επιμέρους συμβάντα. Άσε που μπορεί να έχουμε διαφορετική χρονικά και γεωγραφικά παρατήρηση. Γι αυτό είναι πλούτος η ύπαρξη πολλών διαφορετικών πηγών.

  39. Jane said

    Αυτές οι ιστορίες μας δείχνουν, πόση διαφοροποίηση υπήρχε στον τρόπο με τον οποίο εκδηλώθηκε η αντίσταση από τόπο σε τόπο.

    Θυμίζω και τη «μάχη της σοδειάς» που έδωσαν οι αγρότες με το ΕΑΜ τον Ιούνη του ‘44 στη Θεσσαλία. Με το σύνθημα «ούτε σπυρί στάρι στους κατακτητές» οι αντάρτες περιφρούρησαν τον θέρο κι εξασφαλίστηκε το ψωμί του λαού.

    https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/77943_i-gis-poy-mas-anikei

    «Η ελπίδα για ένα παράδεισο δεν σβήνει ό,τι και να σκαρφιστείτε…».
    Έτσι είναι. Έτσι θα είναι πάντα.

    Με συγκίνησε πάρα πολύ το σημερινό απόσπασμα.

    Ευχαριστούμε , κ. Σαραντάκο.

  40. Γς said

    https://caktos.blogspot.com/2014/07/blog-post_84.html

  41. Γιάννης Ιατρού said

    ενημέρωση για το φιλοθεάμον κοινό: ΓΚΟΟΟΛ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ ΜΕ ΣΚΟΡΕΡ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΟΥΛΗ 🙂

  42. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Τό’χει το όνομα Γιάννη μου! Έτσι λέγονταν κι ο υποψήφιος περιφερειάρχης του Συ,Ριζ.Α. που πήρε το μισό ποσοστό από το συνολικό των βουλευτικών εκλογών! 🙂 🙂 Πάντως, ήδη ο ΠΑΟΚ προηγείται με 2-1..

  43. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    39 Jane >>τη «μάχη της σοδειάς» που έδωσαν οι αγρότες με το ΕΑΜ τον Ιούνη του ‘44 στη Θεσσαλία. Με το σύνθημα «ούτε σπυρί στάρι στους κατακτητές» οι αντάρτες περιφρούρησαν τον θέρο κι εξασφαλίστηκε το ψωμί του λαού.
    Η μάχη της σοδειάς στο Θεσσαλικό κάμπο περιγράφεται από το
    Δημήτρη Χατζή στο δυνατό μυθιστόρημά του «Φωτιά» εκδόσεις Γκοβόστη, Αθήνα 1946, με το οποίο πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα.
    Θέριζαν νύχτα οι αγρότες, ενώ οι αντάρτες «κρατούσαν» από τα υψώματα.

  44. gpoint said

    Ασχετοι το γκολ που πέτυχε ο Γιαννούλης ήταν σε βάρος του ΠΑΟΚ, μετά έδωσε ασίστ στον Ακπομ για την ισοφάριση.
    Οποτε παίζει ο Αγιαξ με τον ΠΑΟΚ του ανοίγει ο κώλος, ισοφάρισε με καραμπόλα σε απόκρουση του Βαρέλα !! Αντε να ξαναβρεις ηθικό όταν βάζεις δυο ωραία γκολ και τρως δυο φάβες.

  45. Γιάννης Ιατρού said

    43: σε εκδ. 2000, προσφορά του υπογείου 🙂 🙂

  46. Γιάννης Ιατρού said

    42: Γιώργο, γράφε σωστά το όνομα κι όχι με κόμματα & τελίτσες γιατί θα σε πάρουν με τις ντομάτες 🙂 🙂 🙂 του κιλού!

  47. Γς said

    43:

    >οι αντάρτες περιφρούρησαν τον θέρο κι εξασφαλίστηκε το ψωμί του λαού

    κι ήταν η γιαγιά μου που έθαβε το καλαμπόκι για να το γλυτώσει από τους αντάρτες

  48. gpoint said

    Ασε με ρε Γιάννη… το 2010 γλύτωσε με 3-3 με δώρο του τερματοφύλακα Κρέσιτς και χαμένο πέναλτυ του Ιβιτς, το 2016 τελείωσε η καριέρα του Κλάους από τα γκολ που έχασε και έκεί που πήγαινε το ματς για παράταση βάζει την φάβα και σήμερα δυο γκολ από το πουθενά
    Το ματς χάθηκε ψυχολογικά στην τεράστια ευκαιρία του Πέλκα για το 3-1 και στην λογική κίνηση του Αμπέλ να γυρίσει την ομάδα πίσω για να βαστήξει το 2-1

  49. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    O mores! Παίρνουν πλέον με τις ντομάτες αυτούς που το γράφουν σωστά, ως αρκτικόλεξο, ή το κάνουν επειδή η ντομάτες τους είναι το μόνο κόκκινο που τους έχει απομείνει; 🙂

  50. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα. Εδώ που τα λέμε ο Άγιαξ είναι μια κλάση παραπάνω. Μπράβο στον ΠΑΟΚ.

  51. Alexis said

    Πάντως όσοι άκουσαν τον Βάτμαν και έπαιξαν διπλό (λέμε τώρα), πήγαν κατευθείαν στην … Κούβα.
    Business as usual 😅

  52. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @48. Αν γινόταν εκείνο το 3-1, θα είχαμε στο τσεπάκι και την πρόκριση. Τέτοιο σκορ, ούτε από τον Άγιαξ δεν ανατρέπεται!

  53. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @47. Σωστά! Υπήρξαν χιλιάδες «γιαγιάδες» που έδρασαν έτσι, γι’ αυτό το θέμα έχουν γραφεί πολλές σελίδες (και είχα την τύχη να ακούσω από ηλικιωμένους, ζωντανά, πολλές σχετικές διηγήσεις), αλλά επειδή τέτοια ζητήματα δεν μπορούν ακόμη να συζητηθούν ψύχραιμα, ως Ιστορία, καλά θα ήταν να μην τα ανοίξουμε..

  54. Jane said

    #43 ευχαριστώ 🙂
    45 # Το τσούρνεψα! Ευχαριστώ , κ Ιατρού. 🙂 🙂

  55. Jane said

    Άσχετο με το άρθρο αλλά… Προφανώς θα το ακούσατε.

    Κι άλλη γυναίκα είναι εξαφανισμένη από χτες το πρωί στην Ικαρία.
    Η 34χρονη Αγγλίδα τουρίστρια Νάταλι Κρίστοφερ.
    Είχε πάει χτες το πρωί για τρέξιμο.
    Δεν είναι καλό που ακόμη δεν βρέθηκε…
    Όχι πάλι ρε γμτ…

  56. Γιάννης Ιατρού said

    55: Ναι, αλλά το κινητό της κτυπάει (ακόμα). Ίσως βοηθήσει να την εντοπίσουν

  57. sarant said

    51 O Bάτμαν ειναι οδηγός -προς αποφυγή

    55-56 Κι εμένα δεν μ’ αρέσει…

  58. Γιάννης Ιατρού said

    45, (54b): Jane (και άλλοι ρέκτες)
    Ενημερωτικά, μόλις ανέβασα μια βελτιωμένη έκδοση (στο ίδιο link, όπως στο 45), με 1/10 του αρχικού σε μέγεθος αρχείο και με δυνατότητα αναζήτησης (ψαχουλεματάκι κοινώς 🙂 ), έστω και όχι πολύ καλό, λόγω του πολυτονικού που είναι τυπωμένο…, αλλά απ΄το καθόλου …

  59. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    45/54 Το φαντάστηκα ότι θα υπάρχει στο διαδίκτυο και πολύ χάρηκα! Το έχω στην έκδοση Γκοβόστη με τις κοκκινες φλόγες και σα να θυμάμαι έχει μέσα μερικές «εικόνες», μπορεί και όχι. Κάπου καταχωνιασμένο δεν το ψάχνω τώρα, ίσως έχει μείνει στο χωριό.
    Υπόψη,έχει στο Υ.Τ, δυο τουλάχιστον ντοκιμαντέρ για τον Δημήτρη Χατζή. Μελαγχόλησα. Άκουσα βουλή, αηδίασα από την υποκρισία. Τους σφυροκόπησε ο Τσίπρας αλλά όπως είπε κι εκείνος,μόνο η βουλή μένει για να μιλάει/ακούγεται η αντιπολίτευση κι ούτε αυτό, λέω γω, γιατί πόσοι κάθονται ν΄ακούνε βουλή; Απόψε άκουγα από τον 9.84 της Αθήνας και μόλις τέλειωσε ο Π/Θ και ζήτησε/πήρε το λόγο ο Τσίπρας κι άρχισε να ξεδοντιάζει ένα ένα τα λεχθέντα και να αναδεικνύει πίσω από τα κούφια λόγια το ενορχηστρωμένο Μητσοτακικό -και όχι Επιτελικό- Κράτος, τσουκ «ακούσατε βασικά σημεία από την ομιλία του αρχηγού της αξ, αντιπολίτευσης» και το κόβει! Οπότε «τέλος» για τους ακροατές η συνέχεια. (Τηλεόραση δε βλέπω κ δεν ξέρω τί μεταδόθηκε)
    Εγώ το γύρισα βέβαια Στο Κόκκινο κι άκουσα παρακάτω τις τερατωδίες με τους αριθμούς των μετακλητών που τους χρέωσαν -όλων των βουλευτών όλων των κομμάτων- στο σύριζα!
    Όλο το ξεφτιλίκι με τη διπλή γλώσσα της ΝΔ π.χ. στα αυμβίβαστα για την Επιτροπή Ανταγωνισμού (το ζεύγος Κεραμέως: βουλευτίνα εκείνη και ό σύζυγος αντιπρόεδρος της Ε.Α) , για τις διπλές θέσεις/ρόλους του κου Γεραπετρίτη , για τον Κοντολέων (το κρατάει στην ονοματική;χεχε κι άλλο μπέρδεμα!) της κυπ που ενδεχομένως «άξιος», αλλά πτυχιούχος, όπως απαιτεί ο νόμος, είναι; Ή θ΄αλλάξουν το νόμο;

  60. Γιώργος Δεδεγκίκας said

    Γεράνι ονομάζεται και στα χωριά των Μεθάνων, αλλά και σε άλλα αρβανιτοχώρια. Για να λειτουργήσει, η επιφάνεια του νερού δεν πρέπει να απέχει πολύ από την επιφάνεια του εδάφους και το άνοιγμα του πηγαδιού πρέπει να είναι αρκετό. Τις περισσότερες φορές δεν απαιτείται να είναι διαμορφωμένο το κλασικό πηγάδι. Αρκεί να μπορεί να στηριχτεί ο μηχανισμός του γερανιού κάπου στο πλάϊ και να μην εμποδίζεται η ανύψωση του γερανιού.

  61. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Δευτερολογία στη Βουλή επί του νομοσχεδίου για το «επιτελικό κράτος»

  62. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    59: δίκιο έχεις Έφη, έχουν πιάσει όλα τα «γεφύρια» και δεν ακούς τίποτα άλλο από πουθενά, εξόν από τα δικά τους, με τις πολλές (και καθόλου αθώες) διαστρεβλώσεις, υπερβολές και τα συνεχιζόμενα fake news. Όσο για τις επιλογές προσώπων, πολλοί οι προβληματισμοί, τι να πει κανείς, ξεμείνει έχουν; Δεν το πιστεύω, μάλλον πολλοί αξιόλογοι δικοί τους δεν θέλουν να μπλέξουν και να χαλάσουν την φήμη/εικόνα τους κάνοντας/εκτελώντας τις προσταγές γνωστών συμφερόντων.
    Τέλος πάντων, όπως στρώσαμε θα κοιμηθούμε ….

  63. cronopiusa said

    https://www.efsyn.gr/sites/default/files/styles/default/public/2019-08/bretanida-touristria.jpg?itok=3SOYVuLe

    Καλημερούδια 😊

  64. Jane said

    # 59 και # 62
    Συγγνώμη , αλλά αυτό που δεν έχετε καταλάβει , είναι πως δεν ήθελαν απλά να πάρουν την κυβέρνηση
    με τα ψέματα και τις διαστρεβλώσεις τους.

    Να απαξιώσουν συνολικά την αριστερά στη συνείδηση του κόσμου θέλουν.
    Γι αυτό συνεχίζουν και θα συνεχίσουν τα φέικ νιουζ.
    Θα αρχίσουν πάλι τη ρεμούλα , θα διαλύσουν την κοινωνία και θα φταίει η αριστερά.

    ………………………………………………………………

    Μια υπενθύμιση:

    Όποιοι κι όποιες μπορείτε , να ξέρετε, υπάρχει μεγάλη έλλειψη από αίμα στα νοσοκομεία.

    καλημέρα 🙂

  65. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Παρακολουθώ με ενδιαφέρον (φιλολογικό κυρίως..) το αφήγημα. Σ’αυτό το σημείο του, μου δίνεται η ευκαιρία να θέσω ένα ερώτημα προς όσους ασχολούνται με την Ιστορία αυτής της εποχής και το διαβάζουν επίσης. Θα μπορούσε ο Δημ. Σαραντάκος (που συμμετείχε και είχε προσωπικό λόγο εντόνου χρωματισμού των γεγονότων, ως παθιασμένος έφηβος του οποίου τα ιδεολογικά όνειρα έμειναν ανεκπλήρωτα..), να βάλει, ως τίτλο αυτού του κεφαλαίου, το «η Απελευθέρωση της Λέσβου από τον Ε.Λ.Α.Σ.;» ή κάτι παρόμοιο; [Εφ’όσον υπάρξουν απαντήσεις, θα εξηγήσω αργότερα το σκεπτικό της απορίας μου..]

  66. Alexis said

    #65: Έτσι είναι δυστυχώς. Αυτοί κυβέρνησαν με τον έναν ή άλλο τρόπο 40 χρόνια, ο Σύριζα και η Αριστερά φταίνε για όλα. Αυτοί πρέπει να γίνουν το σύμβολο του αιώνιου κακού, το παράδειγμα προς αποφυγήν.
    Είναι το θράσος αυτού που ενώ σ έχει ρίξει στο γκρεμό κατηγορεί μετά εκείνους που δεν κάνουν τίποτα για να σε βγάλουν.
    Και σε καλεί να τον εμπιστευτείς για να σε «ξανασώσει»

  67. sarant said

    Kαλημέρα από εδώ!

    62 Μονοφωνία….!

  68. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Καλημέρα!

    59, 62, 65, 67 κ.α. Έτσι είναι και μας περιμένουν …χειροχειρότερα. Αρχίζω πάντως να διακρίνω κάποιες διαφωνίες ή τουλάχιστον αμηχανία σε ορισμένα θέματα, από φίλους που έβαλαν το χεράκι τους για να έλθει ο Κ.Μ. Και δεν έχει περάσει ούτε μήνας…

    ——-

    Σε συνέχεια του #9 και της εικόνας του γερανιού που περιέχει, μερικά λεξιλογικά.

    γεράνι (το): < γεράνιον < αρχ. γέρανος = ανυψωτικό μηχάνημα στο αρχαίο θέατρο (ελνστ.). [Η ελληνική προέλευση δικαιολογεί και την ύπαρξη της λ. ‘γεράνι’ και σε άλλες περιοχές].
    Επιστημονική ονομασία: Ζυγοσταθμική δοκός δι’ αντιβάρου.
    Αρχαία ονομασία: Κηλώνειον (ή κηλώνιον) ή και ιμόνιον.
    [Παραπομπές για τεκμηρίωση των παραπάνω είναι πολλές και εύκολο να βρεθούν].

    ντοντόλα ή ντοντόνα (η): (ΕΔΩ) Μεγάλη πέτρα, που στερεώνεται ως αντίβαρο στο πίσω άκρο του γερανιού. < Ιταλ.,Βεν. dondolo = κάτι που κρέμεται και λόγω βαρύτητας μπορεί να αιωρείται. Συνώνυμο: pendolo = εκκρεμές.

    βουρλιά (η): (ΕΔΩ) Είδος σκοινιού κατασκευασμένο από συνεστραμμένα βούρλα. (σχηματισμός όπως τρίχα -> τριχιά). Βέβαια, στο γεράνι έδεναν και κοινό σκοινί.

    ## Άγνωστη για μένα η λέξη ‘άρτσα’ στο (πολύ όμορφο) κείμενο του Πρ. Πανταζή.

  69. Γιάννης Ιατρού said

    49: Γιώργο Κατσέα, σωστό είναι το γράψιμο που διαλέγει το ίδιο, όχι αυτό που πας να προσάψεις εσύ….
    Και μη τα βάζεις με τις ντομάτες, μια χαρά είναι, σημερινές, 590 γρ. η μεγάλη 🙂

  70. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @70. «Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς
    Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
    Ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥ.ΡΙΖ.Α.) είναι ελληνικό πολιτικό κόμμα της αριστεράς. [..] Πρόεδρος του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. είναι ο Αλέξης Τσίπρας.»

    Αντέγραψα το παραπάνω για να σε πείσω ότι τις ντοματοβολές πρέπει να τις αρχίσετε από την Βικιπαίδια, με την οποία -ενδεχομένως- συνεργάστηκα προκειμένου να διασύρω, να ειρωνευτώ και να γελοιοποιήσω το εν λόγω κόμμα, βάζοντας -άκουσον, άκουσον!- τελείες ανάμεσα στις συστατικές λέξεις του ακρωνυμίου. Γιάννη μου, αυτό κι αν δεν είναι ακροδεξιός κατήφορος 🙂 🙂
    Παρόλα αυτά, θα υπακούσω και θα το γράφω ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς ενδιάμεσες τελίτσες, για να μην σου χαλάσω την ντοματοευωχία. (Άσε που είναι και πολύ πιό εύκολο για μένα!…)

  71. Γιάννης Ιατρού said

    71: χαχα, μ΄ αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι 🙂 (..θα το γράφω ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς ενδιάμεσες τελίτσες..)

  72. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    69 ΜΙΚ- >>ντοντόλα ή ντοντόνα (η)

    Στην Κρήτη έχουμε κι άλλα συναφή:

    -εντοντονίστηκε , κρεμάστηκε ή
    -τονε βρήκανε ντοντόνι, κρεμασμένο

    -Κρεμαντόλι (προς τα δυτικά το άκουσα) το κρεμαστό σε κορδόνι κόσμημα (κυρίως) αλλά και κάθε κρεμαστό σε κορδόνι, αλυσίδα,σκοινί κλπ που κραδένεται
    -Διαντόνια, διάφορα ψαλιδισμένα σε στενές λωρίδες κουρελάκια(αργότερα από ναϋλον σακούλες) που τα κρεμάγανε σε σπάγγο πέρα ως πέρα και χιαστί στα περιβόλια ή στ΄αμπέλια για να τρεμίζουνε στο μελτέμι και να τρομάζουν/διώχνουν τα πουλιά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: