Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τα φρούτα της θάλασσας

Posted by sarant στο 12 Αύγουστος, 2019


Φρούτα της θάλασσας τα λένε οι Γάλλοι, fruits de mer δηλαδή. Εμείς τα λέμε θαλασσινά. Καλοκαίρι είναι, παραθαλάσσιες ταβέρνες ή ουζερί, μεζέδες, ας βάλουμε σήμερα ένα καλοκαιρινό πιάτ.. άρθρο, παρόλο που έχουμε μπει στην κεσατλίδικη βδομάδα κι έτσι δεν θα το δουν πολλοί -αλλά γι’ αυτό είναι οι επαναλήψεις.

Τα θαλασσινά μπορούμε να τα χωρίσουμε σε μερικές μεγάλες κατηγορίες: μαλάκια (οστρακα όπως στρείδια, μύδια και κυδώνια αλλά και κεφαλόποδα όπως χταπόδια και καλαμάρια), καρκινοειδή όπως γαρίδες, καραβίδες, καβούρια και αστακούς ή και εχινόδερμα όπως οι αχινοί.

Όμως εμείς εδώ δεν κάνουμε ζωολογική μελέτη, εμείς ως γνωστόν λεξιλογούμε, οπότε τα θαλασσινά θα τα εξετάσουμε από λεξιλογική, ετυμολογική και φρασεολογική άποψη. Κι επειδή η πιατέλα είναι μεγάλη και φορτωμένη, ξεκινάμε χωρίς άλλες εισαγωγές.

Ξεκιναμε, τυχαία, από τις γαρίδες. Η γαρίδα προέρχεται από το αρχαίο καρίς. Από τη συμπροφορά με το άρθρο στην αιτιατική, την καρίδα > τηνγκαρίδα, η καρίς έγινε γαρίδα.

Επειδή τα μάτια της γαρίδας φαινονται γουρλωμένα, όπως του πρωθυπουργού, λέμε «γαρίδα το μάτι του» για κάποιον που λαχταράει κάτι ή για έναν περίεργο που παρατηρεί αδιάκριτα αλλά και για κάποιον που δεν μπορεί να κοιμηθεί.

Τα γαριδάκια που έκαναν θραυση όταν ήμουν μικρός (υπάρχουν ακόμα;) δεν περιέχουν βέβαια γαρίδα -από το σχήμα ονομάστηκαν  έτσι. Να εξομολογηθώ πως δεν μου άρεσαν.

Περνάμε στις καραβίδες, μεγαλύτερες και ακριβότερες από τις γαρίδες. Έλκουν την καταγωγή, ετυμολογικά εννοώ, από το αρχαίο «κάραβος» που δήλωνε είτε τις καραβίδες είτε τους αστακούς. Όμως κάραβος ονομάστηκε στα ελληνιστικά χρόνια και ένα ελαφρό πλοιάριο -και από το υποκοριστικό, το καράβιον, έχουμε και το σημερινό καράβι.  Καράβι και καραβίδα, δηλαδή, είναι ξαδέρφια ετυμολογικώς.

Οι ταχτικοί μας αναγνώστες ξέρουν ότι στην ιδιόλεκτο του ιστολογίου «καραβίδα» λέμε μια πρόταση που περιέχει συσσωρευμένα αλλεπάλληλα πραγματολογικά λάθη -για το πώς ονομάστηκε έτσι, δείτε εδώ.

Μελετήσαμε τον αστακό, που είναι κι αυτος αρχαίος, με αφομοίωση από το αρχαιότερο οστακός. από το οστούν. Λέμε «κόκκινος σαν αστακός» για κάποιον που έχει κοκκινίσει, από το θυμό του ή από άλλη αιτία, λέμε και «αρματωμένος σαν αστακός» διότι πράγματι ο αστακός κάνει εντύπωση με τις φοβερές δαγκάνες του. Περισσότερα για τον αστακό και τη συγγένειά του με τις ακρίδες σε ξένες γλώσσες σε ένα παλιότερο άρθρο.

Θα κλείναμε την πρώτη αυτή κατηγορία με τον κάβουρα, αλλά αποφάσισα να του αφιερώσω ειδικό άρθρο, καθώς έχει πολύ μεγάλο φρασεολογικό πλούτο -άλλωστε δεν είναι αμιγώς θαλασσινό. Κάποια άλλη φορά λοιπόν θα πούμε για τον κάβουρα και την περπατησιά του, τα καβούρια της τσέπης, τα καβουράκια και την κυρία καβουρίνα.

Περνώντας στα όστρακα ξεκινάμε από τα στρείδια. Στα αρχαία ήταν «όστρεον» και από το υποκοριστικό, οστρείδιον, έχουμε το σημερινό στρείδι. Κοροϊδεύουμε συχνά την τάση προς υποκορισμό των πωλητών (τιμούλα, αποδειξούλα) αλλά το σημερινό μας λεξιλόγιο το οφειλουμε σε πολύ μεγάλο βαθμό σε υποκοριστικά. Αυτό το όστρεον πέρασε μέσω λατινικών και στις ξένες γλώσσες, αλλά στην πορεία άλλαξε κι έγινε σχεδόν αγνώριστο (γαλλ. huître, αγγλ. oyster). Λέμε «μας κόλλησε σαν στρείδι» για κάποιον ενοχλητικό ή «κόλλησε πάνω του σαν στρείδι» όταν κάποιος είναι απόλυτα εξαρτημένος από κάποιον άλλο.

Μετά τα στρείδια έχουμε τα μύδια. Τα μύδια είναι… ποντικάκια. Εννοώ ότι η λέξη προέρχεται από το αρχαίο «μυς», ποντικός, μέσω υποκοριστικού *μύδιον, ενώ υπάρχει και αρχαίο «μύαξ». Τι το ποντικίσιο έχουνε τα μύδια, θα αναρωτηθείτε -το χρώμα, το σχήμα, το μέγεθος ακόμα. Ίδιος μηχανισμός και στα λατινικά, όπου ο ποντικός είναι mus, το υποκοριστικό είναι musculus και από αυτό ονομάστηκαν και οι μυς του σώματος (ή οι μύες, ποιος την τηρεί τη διάκριση) που τους λέμε και μούσκουλα, όσο και τα μύδια (mussel στα αγγλικά, moule στα γαλλικά).

Να πούμε όμως δυο λόγια για τα όστρακα γενικώς, μια και τα έχω πρόχειρα σε παλιότερο άρθρο. Όστρακον στ’ αρχαία ήταν όχι μόνο το σκληρό καβούκι της χελώνας ή το κέλυφος διάφορων θαλασσινών, αλλά και τα πήλινα αγγεία και, πολύ σημαντικό, τα θραύσματα από αυτά τα αγγεία.

Σε μια κοινωνία που έκανε τεράστια χρήση πήλινων αγγείων, τα όστρακα αυτά, τα κομμάτια αγγείων, υπήρχαν παντού. Τα σπασμένα όστρακα, μαζί με άμμο, τα χρησιμοποιούσαν σαν είδος τσιμέντου για το οδόστρωμα· πιο μακάβρια, όταν διαβάζουμε πως ο χριστιανικός όχλος στην Αλεξάνδρεια ξέσκισε με όστρακα τις σάρκες της φιλοσόφου Υπατίας, πρέπει να σκεφτούμε πως χρησιμοποίησαν όχι αχιβάδες αλλά κοφτερά κομμάτια αγγείων. Όμως η πιο διάσημη χρήση των οστράκων στην αρχαιότητα ήταν σ’ έναν παράξενο θεσμό που καθιέρωσε η αθηναϊκή δημοκρατία την εποχή του Κλεισθένη, όταν ήταν νωπές οι αναμνήσεις από την τυραννία του Πεισίστρατου: κάθε χρόνο η εκκλησία του Δήμου μπορούσε να αποφασίζει τη δεκαετή εξορία κάποιου πολίτη. Ήταν αρχικά μια μέθοδος προστασίας του δημοκρατικού πολιτεύματος από επίδοξους τυράννους, αν και αργότερα εξελίχθηκε σε τρόπο απαλλαγής από πολιτικούς αντιπάλους. Οι πολίτες έγραφαν το όνομα του υποψήφιου προς εξορία πάνω σε θραύσματα αγγείων (όστρακα), και είναι γνωστό το ανέκδοτο με τον αγράμματο Αθηναίο που παρακάλεσε τον Αριστείδη τον δίκαιο να γράψει το όνομα «Αριστείδης» πάνω στο όστρακο, χωρίς να τον γνωρίζει. Πολύ λογικά, το έθιμο ονομάστηκε οστρακισμός ή εξοστρακισμός.

Για τα άλλα όστρακα, αχηβάδες (ναι, έτσι γράφεται), πίνες, χτένια, γιαλιστερές, κυδώνια και καλόγνωμες άλλη φορά. Δεν θα την παραφορτώσουμε την πιατέλα σήμερα.

Περνάμε στα κεφαλόποδα, με πρώτο το χταπόδι. Το χταπόδι έχει οχτώ πόδια και το δηλώνει περήφανα με το όνομά του. Ο αρχαίος οκτάπους έγινε οκταπόδιον και από εκεί χταπόδι. Επειδή το χταπόδι όταν το ψαρέψουμε πρέπει να το χτυπήσουμε σε βράχο για να γίνει τρυφερό («παραγουλίζω» το λέγανε αυτό θυμάμαι), υπάρχει η απειλή «θα σε χτυπήσω (κάτω) σαν χταπόδι» και η φράση «χτυπάω κάποιον σαν χταπόδι», όταν τον βασανίζουμε, τον ταλαιπωρούμε.

Περνάμε τώρα στα καλαμάρια. Αν σας πω ότι η αρχή της λέξης «καλαμάρι» είναι το καλάμι, δεν θα το αποκλείσετε αφού η ηχητική ομοιότητα είναι πρόδηλη, αλλά θα παραξενευτείτε -τι σχέση έχει το ένα με το άλλο; Η ιστορια είναι ενδιαφέρουσα και θα την παρουσιάσω επιτροχάδην.

Η λέξη «καλαμος» στα αρχαία σήμαινε, πέρα από το καλάμι, και τη γραφίδα -το λέμε ακόμα και σήμερα για κάποιον  ότι είναι, ξερωγώ, «δεινός χειριστής του καλάμου». Η λέξη περνάει στα λατινικά και theca calamaria (και οι δυο λέξεις ελληνογενείς) ονομάζεται η θήκη των καλάμων γραφής. Ο λατινικός όρος ξαναπερνάει στα ελληνικά και διευρύνεται ώστε να σημαίνει όχι μόνο τη θήκη μέσα στην οποία φυλασσόταν η πένα, αλλά και το δοχείο μέσα στο οποίο βουτούσαν την πέννα, δηλ. το μελανοδοχείο. Το μελανοδοχείο ονομάστηκε λοιπόν «καλαμάριον» στα ελληνικα΄και από εκεί ξαναπέρασε στη Δύση, όπου εμφανίζεται τον 8ο αι. στα Ordines Romani.

Κι επειδή το μελανοδοχείο έγινε το σήμα κατατεθέν του γραφιά, του εγγράμματου, του γραμματικού, «καλαμαράς» ονομάστηκε ειρωνικά ο λόγιος, ο άνθρωπος των γραμμάτων, για να τονιστεί η διαφορά του από τον απλό λαό. Και βέβαια, καλαμαράδες ονομάζουν οι κουμπάροι στην Κύπρο τους ελλαδίτες, επειδή μιλάνε μη ιδιωματικά ελληνικά, «καλαμαρίζουν».

To κεφαλόποδο ονομάστηκε έτσι από την ομοιότητά του με το μελανοδοχείο, διότι όπως ξέρουμε αμολάει μελάνι.

Μελάνι βεβαίως αφήνει και το χταπόδι, αλλά και η σουπιά. Και από αυτή της την ιδιότητα, έμεινε να ονομάζουμε σουπιά εκείνον που ξεφεύγει από δυσκολίες με τρόπο πονηρό, δόλιο και ύπουλο -τελικά, που φέρεται ύπουλα. «Σου είπα δεν σε θέλω πια γιατί ξηγιέσαι σαν σουπιά».

Η σουπιά προέρχεται από το αρχαίο «σηπία», το οποίο είναι άγνωστης ετυμολογίας -συμπτωματική είναι η ομοιότητα με το ρήμα «σήπομαι». Στα λατινικά πέρασε ως sepia, από το οποίο, ύστερα από διάφορες περιπέτειες που το έκαναν αγνώριστο, το γαλλ. seiche. Στα αγγλικά η σουπιά είναι cuttlefish αλλά ο όρος sepia σημαίνει το μελάνι και το σχέδιο με μελάνι.

Κλείνουμε την περιήγηση με τον αχινό -τα αυγά του σερβίρονται σαν αχινοσαλάτα κι έτσι τον εκδικούμαστε που μας κάνει τη ζωή δύσκολη όταν κάνουμε μπάνιο στη θάλασσα (λες και φταίει τίποτα). Στα αρχαία ήταν εχίνος, ίδια λέξη για τον αχινό και για τον σκατζόχοιρο -δεν είναι περίεργο. Όταν ήθελαν να το διασαφηνισουν, έλεγαν «εχίνος χερσαίος» και «εχίνος θαλάσσιος». Δεν αποκλείεται ο εχίνος να συνδέεται με το έχις (φίδι, ερπετό απ’ όπου και η έχιδνα) και με την ιδιότητα του σκατζόχοιρου να τρώει φίδια -λέει ο Μπαμπινιώτης στο ετυμολογικό του. Πρώτα θα ονοματίστηκε λοιπόν ο σκατζόχοιρος και μετά ο αχινός απο την ομοιότητα.

Κι εδώ κλείνει ο κύκλος αν και αφήσαμε μιαν εκκρεμότητα στον κάβουρα. Όσοι τυχεροί είναι σε διακοπές, θα έχουν τώρα να συζητήσουν κάτι στο βραδινό ουζερί!

 

 

 

 

Advertisements

148 Σχόλια to “Τα φρούτα της θάλασσας”

  1. Νέο Kid said

    Νικοκυρη, δεν νομίζω ότι είναι ακριβώς όπως το γράφεις, δηλαδή το «καλαμαρίζω»=μιλάω μη ιδιωματικα ελληνικά ότι οδήγησε στο καλαμαράς = Ελλαδίτης.
    Νομίζω ότι επειδή οι πρώτοι γραμματιζουμενοι/καλαμαραδες στην Κύπρο, ήταν εξ Ελλάδος ή κύπριοι σπουδαγμενοι στην Ελλάδα ( ενώ οι Κυπραίοι ήταν αγνοί τσομπανοπσαράδες…) έτσι καθιερώθηκε το καλαμαρας.

  2. gpoint said

    Καλημέρα

    Η πρώτη παρατήρηση είναι πως ο (κοινώς ονομαζόμενος σήμερα) αστακός δεν έχει δαγκάνες, τεράστιες δαδκάνες έχει η αστακοκαραβίδα !

  3. Γς said

    Καλημέρα, καλή βδομάαδα

    Και θυμήθηκα τον Ιταλότ σερβιτόρο στο Μπάρι που ήρθε από πάνω μου και μου λέει:

    -Πόσο;

    Τι πόσο ρε μεγάλε;

    Μπορώ; μου έλεγε. Να μαζέψει τα πιάτα…

    Κι ήταν μια μακαρονάδα frutti di mare, μμμμμ!

  4. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1 Δεν το διατύπωσα σωστά, το «επειδή» πρέπει να γίνει «οι οποίοι». Πάντως δεν είναι θετικό το «καλαμαράς».

  5. gpoint said

    Απλά το κεφάλι του αστακού έχει παντού αγκάθια για άμυνα ενώ της αστακοκαραβίδας είναι λείο, εκεί οφείλεται το οπλισμένος σαν αστακός

  6. Γς said

    Την πήγε για κανα μαριδάκι κι αυτή παράγγειλε αστακό.

    -Αντώνη, που έχει το πουλί του ο αστακός;

    -Στο λογαριασμό

  7. καλημέρα και καλή εβδομάδα,
    Ο όρος «καρκινοειδή» είανι τελευταία μόδα ή είναι δικιά μου εντύπωση;
    Νομίζω πως πριν από 15-20 χρόνια -ακόμα και υπήρχε- δεν ήταν τόσο διαδεδομένος.

    Μιας και στο ιστολόγιο έχει τεθεί πολλές φορές το θέμα του εύηχου μια λέξης και κατά πόσο προφέρεται αβίαστα στον προφορικό λόγο
    δεν είναι περίεργο που επιλέχτηκε ένας τέτοιος όρος -αρνητικά φορτισμένος- για να περιγράψει μια κατηγορία τροφίμων;
    Μόνο σε μένα ξενίζει;
    Ευχαριστώ

  8. gpoint said

    Επίσης ο (κοινώς ονομαζόμενος σήμερα) αστακός είναιχρώματος καφέ ενώ η αστακοκαραβίδα έχει διάφορα χρώματα ανάλογα με τον βυθό που βρίσκεται. Κοκκινίζουν όμως μόλις τα ζεματίσεις- απαραίτητη διαδικασία για καθάρισμα κ.λ.π. πριν το μαγείρεμα- όπως όλα τα οστρακόδερμα

  9. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    και να μην έχουμε άλλες φωτιές…. Δημήτρη Μαρτίνε, όλα ΟΚ μ΄ εσένα στην Παιανία;;

    Ποιό «βραδυνό» ουζερί ρε Νίκο; Το πρωί δηλ. (λέμε τώρα, από 10-11 και μετά 🙂 ) θα κλείσουν τα «πνευματικά» κέντρα; 🙄

    Και θυμάμαι το 2001 που ήμασταν στο ναύσταθμο κοντά στη Βρέστη στη Δ. Γαλλία κι ένας συνάδελφος ήθελε να κάνει τον πολύ φίλο των θαλασσινών (φρούτων) και παρήγγειλε ένα μεγάλο πανέρι, πράγματι οπτικά κλπ. πολύ όμορφο, κι αργότερα (το πρωί στις τρεις) τον πήγαμε στο νοσοκομείο …. Θέλουν πολύ προσοχή αυτά!

  10. Γς said

    Δεν λέω, έσβησαν τη φωτιά στην Παιανία που πήγαινε προς την κορυφή του Υμηττου, αλλά μας πρήξανε τα [μπιπ] από το πρωί.

    Ευθεία σύγκριση με την περίπτωση στο Μάτι και πως εμείς τα καταφέραμε και τέτοια

  11. atheofobos said

    To κεφαλόποδο ονομάστηκε έτσι από την ομοιότητά του με το μελανοδοχείο, διότι όπως ξέρουμε αμολάει μελάνι.

    Η εξήγηση αυτή μου μοιάζει με Νατσουλισμό! Μέχρι να φτιαχτούν τα μελανοδοχεία πως τα έλεγαν τα καλαμάρια;

  12. LandS said

    Τα θαλασσινά απλώς τα τρώνε, δεν τα γλωσσοτρώνε.
    Καλημέρα και καλή συνέχεια στις διακοπές, if you know what I mean…συνεχεια-διακοπή/ες 🙂 . Τι περιμένετε στη παραλία είμαι.

  13. Θρασύμαχος said

    «αλλά ο όρος sepia σημαίνει το μελάνι και το σχέδιο με μελάνι»: όχι, είναι ξεχωριστό χρώμα https://en.wikipedia.org/wiki/Sepia_(color) αλλά δεν ξέρω πώς προέκυψε

  14. Γς said

    11:

    Αχ…

    https://caktos.blogspot.com/2014/10/vs.html

  15. Αὐγουστῖνος said

    Καλημέρα ἀπὸ Ρόδο.
    Ἐκτὸς ἀπὸ τὰ γαριδάκια σὲ συσκευασία (οὔτε μένα μοῦ ἄρεσαν ποτέ, χώρια ποὺ κιτρινίζανε καὶ τὰ δάχτυλα), στὰ Δωδεκάνησα ὑπάρχει καὶ τὸ συμιακὸ γαριδάκι, ποὺ εἶναι πεντανόστιμο. Τρώγεται τηγανητό, ὁλόκληρο (μαζὶ μὲ τὸ τραγανό του κέλυφος) καὶ ἀποτελεῖ τὸν ἰδανικὸ μεζὲ γιὰ σούμα ἤ γιὰ κρασί.
    Θυμᾶμαι πάντως ἕναν Ἰταλὸ γεροπαράξενο, μὲ τὸν ὁποῖο εἴχαμε κοινὴ φίλη καὶ χάριν αὐτῆς πήγαμε μαζὶ σὲ ψαροταβέρνα στὴν Παλιὰ Πόλη τῆς Ρόδου. Ἀφοῦ καθάρισε μὲ πηρούνι καὶ μαχαίρι τὸ συμιακὸ γαριδάκι (!), στὴ συνέχεια τσακώθηκε μὲ τὸν σερβιτόρο γιὰ τὸν ἀστακὸ ποὺ εἴχε παραγγείλει, γιατί – λέει – ἔλειπαν οἱ δαγκάνες!

  16. cronopiusa said

    Καλημέρααααααα και καλές μαγεριές…

  17. gpoint said

    # 9

    Είναι γνωστό πως όστρακα προσκολημένα σε μέταλλα είναι δηλητηριώδη αλλά επίσης είναι γνωστο πως στα μαγαζιά τα όστρακα είναι από καλλιέργειες. Επειδή και στο Γαλαξίδι σχεδόν κάθε χρόνο κάποιος ‘τυχερός» πάει νοσοκομείο από μύδια σκέφτηκα και νομίζω πως βρήκα την αιτία του προβλήματος. Τα όστρακα έρχονται σε διχτάκια που περιέχουν ας πούμε 200 κομμάτια. Ο μάγειρας τα αδειάζει σ’ ένα δοχείο δίπλα του και παίρνει ας πούμε 12 για κάθε μερίδα. Οταν έχει πολλή ζήτηση και έχει δώσει ας πούμε 15 μερίδες δλδ 180 όστρακα δεν περιμένει να τελειώσουν αλλά παραγγέλνει ένα άλλο διχτάκι το οποίο αδειάζει στο δοχείο. Αν αυτό γίνει κάποιες φορές είναι πιθανό κάποιο όστρακο να μείνει στο δοχείο παραπάνω χρρονικό διάστημα από όσο αντέχει και να ψοφήσει και επειδή ο μάγειρας δεν έχει τον καιρό να τα τσεκάρει ένα προς ένα να βρεθεί στο πιάτο του «τυχερού»
    Προσωπικά τρώω μόνο τα όστρακα που πιάνω μόνος μου πλην Κ.Δ. όπου αγοράζω αλλά τα εέγχω ένα προς ένα

    Το ξαναείπαμε πως οι πίνες απ’ ο,τι φαίνεται σε λίγο θα είναι μόνο ανάμνηση….

  18. Λοζετσινός said

    Καλημέρα σας
    9 Γιάννης Ιατρού said
    Και θυμάμαι το 2001 που ήμασταν στο ναύσταθμο κοντά στη Βρέστη στη Δ. Γαλλία κι ένας συνάδελφος ήθελε να κάνει τον πολύ φίλο των θαλασσινών (φρούτων) και παρήγγειλε ένα μεγάλο πανέρι, πράγματι οπτικά κλπ. πολύ όμορφο, κι αργότερα (το πρωί στις τρεις) τον πήγαμε στο νοσοκομείο …. Θέλουν πολύ προσοχή αυτά!
    Κι ένα φίλος στη Θεσσαλονίκη έπαθε το ίδιο από μύδια

    Ο Βασιλιάς ή η Βασίλισσα της Αγγλίας υπογράφουν πως δεν θα φάνε ποτέ οστρακόδερμα κλπ
    https://www.womantoc.gr/celebrities/article/den-trone-ostraka-den-pinoun-nero-vrysis

    Δεν επιτρέπονται τα οστρακοειδή
    Απαγορεύεται το νερό βρύσης
    Η διατροφή τους δεν περιλαμβάνει σκόρδο
    Βασιλική γεωργία: Τρώνε αυτά που παράγουν …

  19. Γιάννης Ιατρού said

    15 (τέλος) χαχα, όλα τα λεφτά.

    2, 5: Βάλε ρε συ Γιώργο μιά φωτό να καταλάβει ο κόσμος, ξεφτιλιζόμαστε στους Ιταλούς 🙂 🙂

  20. Για τα «φρούτα του δάσους» θα μιλήσουμε μιαν άλλη φορά;

  21. 13 Απ’ ό,τι καταλαβαίνω, σχέδιο με μελάνι σουπιάς βγαίνει σε σέπια, δηλ. το μελάνι της χάνει την πολύ μαυρίλα.

  22. Αρειανός said

    Αγαπητοί φίλοι, go vegan! Η αβελτηρία και η απληστία των στομαχιών μας μας οδηγούν στην καταστροφή.

  23. Πουλ-πουλ said

    Και ο εχίνος το καμπύλο τμήμα του δωρικού κιονόκρανου, κάτω από τον άβακα, πόθεν; Να υποθέσω από την καμπούρα του σκατζόχοιρου;

  24. gpoint said

    # 19 β

    ήμουνα σίγουρος αφου…κι ας άργησες λιγάκι

    να σου στερήσω τη χαρά ; ποτέ τέτοιο φαρμάκι !

  25. Lydia Alvanou said

    Καλημέρα!
    Αγαπητέ @ Alexisphoto,
    1. Η λατινική-επιστημονική ονομασία της ταξινομικής ομάδας (taxon) όπου ανήκουν καβούρια, αστακοί, γαρίδες κλπ είναι Crustacea (crustatum), οπότε μεταγράφονται είτε ως οστρακόδερμα είτε ως καρκινοειδή από το λατινικό όνομα του κάβουρα (γένος Carcinus).
    2. Δεν είναι κατηγορία… τροφίμου(!!!) αλλά υδρόβιοι ζωικοί οργανισμοί. Μην έχουμε μόνο στο φαγητό το μυαλό μας. Τα πλάσματα αυτού του πλανήτη έχουν πρωτίστως εγγενή αξία!
    3. Θα πρέπει να αλλάξει για τους ίδιους λόγους που αναφέρατε (αρνητικά φορτισμένος όρος) και ο τροπικός του Καρκίνου, και το ζώδιο και ο αστερισμός κ.ο.κ.; Δε νομίζω.

  26. Γιάννης Ιατρού said

    17: …Είναι γνωστό πως όστρακα προσκολημένα σε μέταλλα είναι δηλητηριώδη…
    Καλά λες, από τον καθαρισμό από κανένα υποβρύχιο θα τα είχαν βγάλει 🙂

    Εκτός πό το «κόλλησε πάνω του σαν στρείδι», έχουμε και τις λαϊκές ρήσεις «κολλάει σαν στρείδι» και «κρατά το στόμα του κλειστό σαν στρείδι» για κάποιον που κρατάει ερμητικά το στόμα του μη επιτρέποντας να πάρει άλλος τα μυστικά του.

    *ΣΠΟΙΛΕΡ* Μόνο για τους άνω των 14ων ετών 🙂
    Τα όστρακα είναι τρανσέξουαλ. Για την ακρίβεια γεννιούνται πάντα αγόρια αλλά στη διάρκεια της ζωής τους αλλάζουν πολλές φορές φύλο, προκειμένου να εξσφαλίσουν τη διαιώνιση του είδους τους. Κοινώς, μόνα τους κάνουν όλη τη δουλειά, εναλλάξ: γονιμοποίηση, γέννα, γονιμοποίηση των αυγών. Ωστόσο, δεν υπάρχει κανένας γνωστός τρόπος για να αναγνωρίσεις σε ποιά φάση της καριέρας του βρίσκεται το στρείδι που ετοιμάζεσαι να καταβροχθίσεις.

    Τέσσερεις είναι οι σημαντικότερες ελληνικές πιάτσες της δεινής ελληνικής οστρακοπάθειας (εξαιρουμένου του Γαλαξιδείου, που είναι εκτός συναγωνισμού 🙂 ):
    -Τα ουζερί του Βόλου, δημιούργημα των προσφύγων που έφεραν μαζί τους τη συνήθεια του καραφακίου με ο,τιδήποτε κυκλοφορεί ζωντανό στο βυθό (εκτός του Λάμπρου 🙂 ).
    -Σημαντικότερη σε ποσότητα πιάτσα είναι αυτή της Θεσσαλονίκης και της Καβάλας, με αφθονία που επιτρέπει τις καθημερινές εξαγωγές στην Ιταλία … (από εδώ θα ήταν κι αυτά στη μακαρονάδα του Γς, πιό πάνω, στο #3 …)
    -Τα ωραιότερα όστρακα της χώρας ψαρεύονται στο Βόρειο Ευβοϊκό, απ’ όπου και προκύπτει η πιάτσα της Χαλκίδας. Η νοστιμιά τους και η καθαρότητά τους, οφείλεται στο παλλοιριακό κύμα που τα εξαγνίζει (πέφτει και κοντά στην Αθήνα, για καμιά εκδρομούλα… του προεδρείου λέμε 🙂 ).
    -Λένε πως τα στρείδια της Λέρου δεν συγκρίνονται σε νοστιμιά με κανένα. Γενικότερα η οστρακοπιάτσα των Δωδεκανήσων… (Αυγουστίνε, ομολόγησε 🙂 )

  27. BLOG_OTI_NANAI said

    22: Γιατί βρε παιδιά οι vegan αποκλείονται από την αβελτηρία και την απληστία των στομαχιών τους;!

  28. Θρασύμαχος said

  29. Γιάννης Ιατρού said

    22: Αρειανός
    τι «go vegan»; Εδώ βγάζουμε το άχτι μας με τα κατάλοιπα του κανιβαλισμού 🙂

    24: είσαι και πονηρούλης, ε; 🙂

  30. Λοζετσινός said

    Ο παππούς που ήταν μάστορας στράκωνε αυλές με μαύρη και χοντρή σχετικά πλάκα. Όταν μεγάλωσα κατάλαβα πως οστράκωνε!

  31. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  32. @25
    Σας ευχαχριστώ για την απάντηση,
    προφανώς κ δεν μπορόύν να «καταργηθούν» όλα 🙂
    Απορώ όμως στο γεγονός ότι καθιερώθηκε (τα τελευταία χρόνια, παλιότερα δεν ήταν τόσο διαδεδομένη) αυτή η λέξη σε υδρ οργανισμούς που τρώγονται.
    Δεν κάνει κανείς ασυναίσθητα τον συσχετισμό μεταξύ του ζωδίου κ της αρώστιας.
    Εύκολα όμως βλέποντας ένα τέτοιο όνομα σε τρόφημα πάει το μυαλό σου σε άσχημες καταστάσεις.
    Αλλά πραγματικά, θα διάλεγε ένας διαφημιστής / κειμενογράφος κλπ αυτήν την λέξη να περιγράψει κατιγορία τροφήμων;
    Εκτός κ αν πάει μόνο το δικό μου, οπότε δεν έχει νόημα η κουβέντα.
    Ευχαρστώ κ πάλι.

  33. gpoint said

    # 22

    vegan μπορεί να είναι οι οπαδοί του Αρη γι αυτό οι άλλοι τους αποκαλούν σκουλήκια ! (θα τρώνε μαρουλόφυλλα όπως τα γκολ !! ) Ισως γι αυτό γράφουν και το σωματείο τους με κεφαλαία λες και είναι αρτικόλεξο.

    Αυτά γράφει ο ΠΑΟΚg’s

  34. Αὐγουστῖνος said

    @26: Τί νὰ ὁμολογήσω, ἀγαπητέ μου; Ἀπὸ τὰ 28 μου ποὺ τὸ γύρισα στὴ χορτοφαγία γιὰ δέκα καὶ πλέον συναπτὰ ἔτη, ἔκοψα κάθε σχέση μὲ ὅ,τι θαλασσινὸ τρώγεται ὠμό, καθὼς καὶ μὲ ὅλα τὰ ὀστρακοειδῆ. Μπορεῖ νὰ ξαναέγινα χορτοφαγοφάγος (πολὺ μοῦ ἄρεσε αὐτὴ ἡ λέξη), ἔστω καὶ περιορισμένα, ἀλλὰ ἡ σχέση μου μὲ τὴ θάλασσα περιορίζεται στά μπάνια, στὴν ψαροφαγία καὶ στοὺς μεζέδες τύπου συμιακὸ γαριδάκι, χταπόδι στὰ κάρβουνα, ἄντε καὶ κανένα καλαμαράκι.
    Πάντως γιὰ τὴ Λέρο τὸ ἔχω ἀκούσει κι ἐγὼ ἀπὸ φίλη ροδίτισσα μέν, χρόνια στὴ Λέρο δασκάλα δέ.

  35. BLOG_OTI_NANAI said

    Δουκάγγιος, 1688:

  36. gpoint said

    # 26

    Για να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους μεσάνυχτα είχαν οι Γαλαξιδιώτες από ψάρεμα και ψαρικά, ήρθαν όμως με την μικρασιατική καταστροφή κάτι μαγγιώροι ψαράδες από τα πέρα, ένας από αυτούς, ο μπάρμπα Γιώργης ο Σούρας ήταν ο πρώτος που μου έδειξε πράγματα όταν ήμουνα πιτσιρίκι Επειδή τους δίναμε νερό από την στέρνα πέρναγε πρώτα από την γιαγιά μου να διαλέξει ψάρια και μετά πήγαινε στον μανάβη ! Αλλές φορές την ρώταγε τι άρι ήθελε να της φέρει και της τόφερνε, μιλάμε για απίστευτη τέχνη και ατρύγητα νερά φυσικά. Από αυτούς μάθανε συνταγές όμορφες οι ντόπιοι. Πολύ αργότερα ήρθε ο κυρ-Νίκος από την Σκόπελο, ψαράς και καλοφαγάς, το λίγο που άντεξε νάχει μεζεδοπωλείο ήτανε ο χαμός της γεύσης, δεν άντεξε και πολύ, έπινε πολύ ούζο με τα μεζεκλίκια του. Νύφη του είναι μια καλή και γνωστή μαγείρισσα

  37. ΚΩΣΤΑΣ said

    Μας άνοιξε την όρεξη σήμερα ο Νικοκύρης, πρωί-πρωί. Εκ παραδρομής όμως παρέλειψε το καλύτερο θαλασσινό που ευδοκιμεί στη Λάρισα. Είναι του ζ’γούρ’ ! 😉

  38. Ωραία! Ο Δουκάγγιος στο τέλος μου θύμισε ότι τευθίς είναι το καλαμάρι στα αρχαία, με μυστήρια ετυμολογία: https://en.wiktionary.org/wiki/%CF%84%CE%B5%CF%85%CE%B8%CE%AF%CF%82#Ancient_Greek
    Και αρχιτευθίς το γιγάντιο καλαμάρι, γνωστό στους παλαιότερους ως κράκεν (αλλά και στους νεότερους ελέω Ντίσνεϊ).

  39. Εκεί που λέγατε για τα στρείδια, μου ήρθε ένας στίχος του Παλαμά: «και δέσου με τη γην αυτή, στρείδι στο βράχο επάνω». Δεν είναι κι ό,τι πιο συχνό τέτοιες παρομοιώσεις στην ποίηση, οπότε τον αφήνω απλώς να υπάρχει!

  40. ΓΤ said

    #33 Ομοίως και ο Άγιαξ, κι ας μην είναι αρκτικόλεξο…

  41. Γιάννης Ιατρού said

    38: Δύτα, ποιόν Ντίσνεϊ; Εγώ απ’ αλλού το θυμόμουν αυτό με το Kraken 😎😋

  42. 41 Χαχά, το θυμήθηκα κι εγώ αυτό!

    Ντίσνεϊ λέω γιατί αν δεν κάνω λάθος κράκεν έχουν και οι Πειρατές της Καραϊβικής. Απ’ ό,τι βλέπω, η ατάκα της Ζωής είναι όμως από άλλη ταινία, με τον Λίαμ Νίσον Δία ή κάτι τέτοιο: https://youtu.be/38AYeNGjqg0

  43. gpoint said

    # 40

    λες να τόχουν οι ομάδες με ονόματα ομηρικών ηρώων ; ενώ ο κακομοίρης ο οδυσσέας κορδελιού θα αναφέρεται στον Ανδρούτο !!

  44. Georgios Bartzoudis said

    «διαβάζουμε πως ο χριστιανικός όχλος στην Αλεξάνδρεια ξέσκισε με όστρακα τις σάρκες της φιλοσόφου Υπατίας»

    # Ναι. Αυτό το γεγονός έχει γίνει σημαία όχι μόνο των άθεων (και κατεξοχήν αντιχριστιανών), όπως συμβαίνει με πολλούς συριζοπαθείς, αλλά κι των Ελληναράδων του δωδεκαθεϊσμού κλπ, κλπ.
    Πέρα όμως από την ως άνω σύμπνοια ψευτοαριστερών και ακροδεξιών, η ιστορική αυτή «είδηση», χρήζει περαιτέρω ερεύνης. Μακάρι να είχα χρόνο για να το ψάξω

  45. Γς said

    >-Τα ωραιότερα όστρακα της χώρας ψαρεύονται στο Βόρειο Ευβοϊκό, απ’ όπου και προκύπτει η πιάτσα της Χαλκίδας. Η νοστιμιά τους και η καθαρότητά τους, οφείλεται στο παλλοιριακό κύμα που τα εξαγνίζει (πέφτει και κοντά στην Αθήνα, για καμιά εκδρομούλα… του προεδρείου λέμε 🙂 )

    Μου έβαλες ιδέες για σύναξη μετά frutti di mare με σπάρους και καβουρίνες στα βοτσαλάκια της Ραφήνας.

    Στις Σειρίνες πχ. που τις ξαναχτισανε.

    https://sarantakos.wordpress.com/2017/04/21/21april-2/#comment-427336

    Sarant said
    21 Απρίλιος, 2017 στις 14:18

    Καλημέρα με καθυστέρηση από τη Ραφήνα και χαιρετισμούς από τον Γς που μόλις γκρέμισε μια ταβέρνα κάνοντας όπισθεν.

  46.  Ναταλία said

    Καλημέρα!
    Πολύ ωραίο το άρθρο σήμερα, δεν είχα ιδέα για όλες αυτές τις ετυμολογίες!
    να συνεισφέρω κι εγώ λίγο:
    7: ο όρος καρκινοειδή είναι επιστημονικός όρος για το υποφύλο (ή φύλο ανάλογα με την ταξινόμηση που χρησιμοποιεί κανείς) που περιλαμβάνει τις γαρίδες, τα καβούρια, τους αστακούς κλπ. Ως βιολόγος δεν με παραξενεύει καθόλου, αλλά δεν έχω ιδέα πότε και πως έγινε πιο συνηθισμένος στην καθομιλουμένη. Τωρα για την ομοιότητά του με τον καρκίνο, νομίζω ότι αυτό που συμβαίνει είναι ότι η ασθένεια πήρε το όνομά της από τον καρκίνο (κάβουρα).

    Το «παραγουλίζω» ή «παραγουλιάζω», όπως το έλεγε ο πατέρας μου, αναφερεται απ’όσο ξέρω όχι στο χτύπημα του χταποδιού αλλά στο τρίψιμό του σε λείο βράχο μετά το χτύπημα. Και οι δύο διαδικασίες θεωρούνταν απαραίτητες για να μαλακώσει το χταπόδι (δεν έχω κάνει πείραμα να το ελέγξω!)

  47. Γιάννης Ιατρού said

    44: χεχε, καμιά φορά έρχεται κανείς σε δύσκολη θέση 😋.
    Απ΄ τη μιά έχεις τους Ελληναράδες να φωνάζουν για την Μακεδονία και τα γνωστά πατριωτικά τους, κι απ΄την άλλη, όντας θρησκευόμενος (κατά το «Ελλήνων Χριστιανών»….), έχεις να αντιμετωπίσεις την συχνή προτίμηση αυτών των ομάδων στην πατρώα θρησκεία (και στην μετά βδελυγμίας απόρριψη του χριστιανισμού με στηλίτευση γνωστών ακραίων καταστάσεων/συμβάντων).
    Ε, τότε πετάμε την μπάλα στην εξέδρα … 😎

  48. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    9 Όχι επειδή είδε τον λογαριασμό, ε;

    11 Κι όμως, από τις πηγές και τα λεξικά αυτό προκύπτει. Γιατί να ονομάσουν ένα θαλασσινό με ένα όνομα σχετικό με το καλάμι;

    25 Ευχαριστούμε!

    30 Στρακώνω, καλό.

    46 Ευχαριστούμε!

  49. 11, 48γ Είπαμε τευθίδες τα έλεγαν (#38).

  50. ΑΚ (ο) said

    #6

    και το χταπόδι στο.. πόδι:
    https://en.wikipedia.org/wiki/Hectocotylus
    όπου έχει και ..καλάμι

  51. ΣΠ said

    Στρείδι μύδι

  52. sarant said

    49 Ναι, ναι, μετά είδα την απάντησή σου.

  53. ΣΠ said

    – Πώς κάνουν σεξ οι σκαντζόχοιροι;
    – Πάρα πολύ προσεκτικά.

  54. Jorge said

    @46 , σωστά. το χτύπημα το μαλακώνει, το παραγούλιασμα το καθαρίζει από την άμμο που έχει στις βεντούζες του.με τα μεγέθη που έχω δει να αλιεύουν, θα πάει αγκαλιά με την πίνα. Ευτυχώς είναι άσσος στο καμουφλάζ.

  55. Jorge said

    @53 μου θυμίζει το σκίτσο με την σκατζοχοιρίνα να δέρνει στο κώλο το σκατζοχοιράκι και να λέει «παιδί μου να ξέρεις , εγώ πονάω πιο πολύ.»

  56. ΓΤ said

    #43
    Όχι, βέβαια. «Αναφέρεται» στον ιδρυτή της, τον Οδυσσέα Ξυλένιο… Πήρε φωτιά το Κορδελιό / καίγονται τα μορτάκια […]

  57. ΓΤ said

    #44

    Για τη δολοφονία της Υπατίας από φίλα προσκείμενο στον Κύριλλο όχλο, δείτε Σωκράτη o Σχολαστικός, «Εκκλησιαστική ιστορία», Ζ:15.

  58. ΓΤ said

    #57

    Σωκράτης ο Σχολαστικός

  59. Όπως πάντα νηφάλιος και αντικειμενικός ο φίλος μας ο Ρογήρος, περί Υπατίας: https://rogerios.wordpress.com/2010/02/27/%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%cf%80%cf%81%ce%ac%ce%b3%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1-%cf%80%ce%bf%cf%85-%ce%b3%ce%bd%cf%89%cf%81%ce%af%ce%b6%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%b5-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7/#comments

  60. Αρειανός said

    27: Διότι λέγοντας «αβελτηρία» εννοούμε στην προκειμένη περίπτωση την έλλειψη ενημέρωσης, οικολογικής υπευθυνότητας και ηθικών αναστολών. Και μιλώντας περί «απληστίας» αναφερόμαστε στο γεγονός ότι σε λίγες δεκαετίας δεν θα υπάρχει ούτε λέπι στις θάλασσες. Το πρόβλημα δεν είναι αν θα μαζέψουμε τα μήλα απ’ τη μηλιά – θα πέσουν ούτως ή άλλως.

  61. gpoint said

    # 56

    Κοντά έπεσα… τώρα που το σκέπτομαι κι ο Αρης Νικαίας για να γράφεται με μικρά και λόγω κοκκινιάς μάλλον στον Θανάση Κλάρα θα αναφέρεται !

    Μόνο αυτή η Νίκη Κεραμέως μένει…δεν βρίσκω σε ποιά κατηγορία παίζει, ούτε σε τοπικό !

  62. Γιάννης Ιατρού said

    48α: 👍👍👍👍

    53/55: γιατί μπερδεύονται καμιά φορά ….. 🙂

  63. BLOG_OTI_NANAI said

    Υπήρξαν τρία εγκλήματα με παρόμοιο τρόπο στην Αλεξάνδρεια μέσα σε έναν αιώνα: Στα 361 ο αρειανιστής επίσκοπος Γεώργιος δολοφονήθηκε από τους ειδωλολάτρες, στα 415 η Υπατία από Ορθοδόξους και στα 457 ο πατριάρχης Προτέριος από Μονοφυσίτες:

    Η δολοφονία της Υπατίας από ομάδα ορθοδόξων θεωρείται δεδομένη, αλλά ούτε οι κατηγορίες για τον Κύριλλο μπορούν να επιβεβαιωθούν, ούτε φυσικά οι ανόητες εικασίες περί… σεξουαλικού εγκλήματος κατά μιας γηραιάς και τρομερά ασκητικής γυναίκας, ούτε πως το κίνητρο ότι ήταν δήθεν η ειδωλολατρία της αφού ήταν πλήρως αποδεκτή από τους Χριστιανούς και είχε μαθητές Χριστιανούς.

    Και βεβαίως, το κομμάτιασμα με όστρακα (στη βιβλιογραφία δεν είναι βέβαιο αν πρόκειται όντως για όστρακα ή για κομμάτια αγγείων) το είχαν εφαρμόσει οι ειδωλολάτρες στους χριστιανούς των πρώτων αιώνων, μαζί με τον διαμελισμό με δέσιμο των άκρων σε δέντρα και άλλες μεθόδους:

  64. BLOG_OTI_NANAI said

    60: Δεν νομίζω ότι είναι έτσι. Δεν υπάρχει κανένας τρόπος να εξαιρεθεί ένας βίγκαν από την απληστία, αν τρώει περισσότερα από τα επιτρεπόμενα φαγητά του, από έναν άνθρωπο που τρώει τα πάντα μεν, αλλά ελάχιστα. Και φυσικά ο άνθρωπος που τρώει ελάχιστα κάνει πολύ καλύτερη διαχείριση της φύσης από έναν βίγκαν που τρώει τον αγλέορα.

    Ως προς την ηθική των βίγκαν νομίζω τα έχουμε πει πάλι: κάθε βίγκαν, απλά με το που υπάρχει επάνω στη γη, είναι υπεύθυνος για τον θάνατο χιλιάδων ζώντων οργανισμών αλλά προβληματίζεται ηθικά μόνο με αυτούς που είναι αρκετά μεγάλοι για να τους βλέπει. Αν είχαν ηθικές αναστολές τότε φιλοσοφικά μιλώντας, θα επέλεγαν να αυτοκτονήσουν παρά να θανατώνουν οργανισμούς έστω και παρά τη θέληση τους. Με τον τρόπο αυτό μάλιστα παρουσιάζονται και περισσότερο υποκριτές.

    Η σοφή διαχείριση της φύσης δεν έχει σχέση με το διατροφολόγιο αλλά με τη σύνεση. Μην φτάσουμε στα άκρα ότι κάθε ένας που αλλάζει διατροφολόγιο και γίνεται βίγκαν, αυτομάτως μετατρέπεται και σε οικολογικό ίνδαλμα. Η εποχή μας είναι γεμάτη από μόδες που διαδίδονται μέσω σόσιαλ μίντια: άλλοι αφήνουν μούσια επειδή τους το υποδεικνύουν κάποιοι, άλλοι γίνονται και χίπστερ για να είναι στη μόδα, άλλοι αρχίζουν τη γιόγκα, άλλοι γίνονται βίγκαν, γυναίκες βγαίνουν χωρίς σουτιέν για να δηλώσουν απαλευθέρωση (συχνά αφού πρώτα κάνουν μια πλαστική επέμβαση στο στήθος), άλλοι γίνονται σκυλόφιλοι ή γατόφιλοι και εύχονται να πάθουν καρκίνο όσοι άφησαν ατάιστο το σκυλί τους.

    Σύνεση χρειάζεται ο άνθρωπος.

  65. Γιάννης Ιατρού said

    57/59/63 κλπ. σχόλια που αναμένω να γίνουν (όταν ξυπνήσει το ILL Οινόη…)
    Παρακολουθούμε πως μπαίνουν οι βάσεις για να γίνει το νήμα καλοκαιρινό 😂😋😎😍, λες και δεν το έχουμε ξανασυζητήσει εδώ το θέμα…. π.χ. το 2009 και αλλού

  66. BLOG_OTI_NANAI said

    64: Να συμπληρώσω και το εξής:
    Αρκεί να δει κανείς ανθρώπους από περιοχές του πλανήτη που είναι ακραία υποσιτισμένες όπου η εφαρμογή μιας βίγκαν νοοτροπίας σε ανθρώπους που πεθαίνουν από την πείνα δείχνει ανούσια έως και γελοία. Έτσι εύκολα διαπιστώνει κανείς ότι πρόκειται για μια ελιτίστικη μόδα που αφορά καλοχορτασμένους που νιώθουν πλήξη.

  67. BLOG_OTI_NANAI said

    65: Για να μην μας «ρίξει» η καλοκαιρινή ραστώνη φροντίζουμε ν’ ανάβουν και λίγο τα αίματα 🙂

  68. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μοσκοβόλησε θάλασσα και τσίπουρο !
    Ωραίο πιάτ…εε άρθρο! 🙂
    >>Τα γαριδάκια που έκαναν θραυση όταν ήμουν μικρός (υπάρχουν ακόμα;) δεν περιέχουν βέβαια γαρίδα -από το σχήμα ονομάστηκαν έτσι.
    Κι ένα λουλούδι, γαριδάκι (απ΄το χρώμα και σχήμα του άνθους προφανώς). Παρεμπιπτόντως, είναι γερό,ολιγαρκές και πολύανθο -επί πολλούς μήνες, φυτό.

    >>Το μελανοδοχείο ονομάστηκε λοιπόν «καλαμάριον» στα ελληνικα

    Βαστά εικόνα και χαρτί,χαρτί και καλαμάρι
    το καλαμάρι του ΄πεσε κι εχύθη το μελάνι
    κι εβάψανε τα ρούχα ντου του μοσχοκανακάρη
    Από τα παλιά κρητικά κάλαντα της πρωτοχρονιάς

  69. ΓΤ said

    #65

    Είχαν το μαύρο τους το χάλι
    οι αράδες του Χαχάλη

  70. Θρακιώτης said

    Δύο μόνο παρατηρήσεις στο πολύ καλό σημερινό άρθρο του κ. Σαραντάκου για τα φρούτα της θάλασσας…

    1) Ο Αθήναιος στους «Δειπνοσοφιστές» του αποκαλύπτει την ετυμολογία της γαρίδας, γράφοντας σαφώς ότι προέρχεται από την κάρα – κάρη = κεφαλή

    ΚΙ ΟΜΩΣ: Ο ανθέλλην Μπαμπινιώτης γράφει στα παπάρια του την ξεκάθαρη ετυμολόγηση του Αθήναιου και ισχυρίζεται στο Ετυμολογικό του ότι τόσον η καρίς – γαρίδα, όσον και η καραβίς – καραβίδα είναι ασιατικής ετυμολογίας!.. Λές και μπορούσαν ποτέ οι βάρβαροι Ασιάτες να έχουν διδάξει στους Έλληνες τις ονομασίες των φρούτων της θάλασσας

    2) Ο αγαπητός κ. Σαραντάκος (αποκλείεται να μή το ξέρει…) κρύβει από τους αναγνώστες του ότι οι αρχαίοι αποκαλούσαν τις γαρίδες «θαλάσσια αιδοία» επειδή το σχήμα τους μοιάζει με το ανδρικό πέος (αιδοίο στα αρχαία ελληνικά ονομάζεται ΚΑΙ το ανδρικό γεννητικό όργανο). Μέχρι και ο ελληνόψυχος Φώτιος το αναφέρει στο «Λέξεων Συναγωγή», ενώ ένα θαυμασιο σχόλιο κάνει στα «Άτακτά» του και ο Μέγας Κοραής:

    Όλοι, βεβαίως, αντιγράφουν τον Αθήναιο, ο οποίος στους «Δειπνοσοφιστές» του καταγράφει την πληροφορία (αντιγράφοντας τον κωμωδιογράφο του 5ου π.Χ. αιώνος Επίχαρμο, του οποίου τα έργα εξηφάνισαν οι χριστιανούληδες…) ότι οι γαρίδες ωνομάζοντο και «θαλάσσια αιδοία» από τους Έλληνες, δηλαδή θαλάσσιες ψωλές, λόγω του σχήματός τους

    Αυτό το φαινομενικά ασήμαντο απόσπασμα των «Δειπνοσοφιστών» το αναφέρει ως εξής ο γνωστός ελληνολάτρης κλασικιστής James Davidson (σ.σ.: δεδηλωμένος κίναιδος) στο μνημειώδες σύγγραμμά του «Αρχαίοι Αθηναίοι: Ηδονές, Καταχρήσεις και Πάθη» (1η αγγλική έκδοσις 1997, ελληνική έκδοσις «Περίπλους» 2003)

    Διαφωτιστική είναι και η αναφορά στα θαλάσσια αιδοία = γαρίδες, που κάνει η Άννα Νοταρά στο «Ετυμολογικόν το Μέγα

    ΥΓ: Επειδή μού ζητήθηκε από κάποιους σχολιαστές, δίνω δύο σίγουρα για τα αυριανά μάτς (Τρίτη 13/8, ώρα ενάρξεως 9.30 μ.μ. και για τα δύο) του Ολυμπιακού και του ΠΑΟΚ. Ο ΠΑΟΚ δεν έχει την παραμικρή τύχη, θα φύγει από το Άμστερνταμ με τριάρα και πάνω, ο Άγιαξ είναι αποφασισμένος να τον ξεφτιλίσει για όσα τράβηξαν οι οπαδοί του στην Τούμπα. Παίξτε άφοβα νίκη του Άγιαξ με τρία (και πάνω) γκόλ διαφορά, ώστε να πληρωθείτε ικανοποιητικά όταν πάτε για είσπραξη στο ταμείο.

    Όσο για τον Ολυμπιακό, θα προκριθεί μέ νέα νίκη, οι Τούρκοι δεν έχουν την παραμικρή τύχη. Ωστόσο οι αποδόσεις για νίκη + πρόκριση του Ολυμπιακού είναι ανάξιες λόγου, οπότε βάλτε όλα σας τα λεφτά στην συντριβή του ΠΑΟΚ

  71. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Αχταπόδια, αστακοί » Το παλιό αστειακι πώς και το ξεχάσανε τα πονηρά αγόρια;

    >>περιήγηση με τον αχινό -τα αυγά του σερβίρονται σαν αχινοσαλάτα κι έτσι τον εκδικούμαστε που μας κάνει τη ζωή δύσκολη όταν κάνουμε μπάνιο στη θάλασσα (λες και φταίει τίποτα).

    κι αντί να πάει ο νους στα ουζερορακάδικα της Αλικαρνασσού στο Ηράκλειο όπου σερβίρεται η θεσπέσια αχινοσαλάτα, θυμήθηκα το φοβερό φινάλε του τραγουδιού «Το ωραίο το καλοκαίρι, όπου το ζευγάρι με πιρούνι και μαχαίρι και χωρίς να τρυπηθούν τρώνε την καρδιά του αχινού

  72. Γιάννης Ιατρού said

    71: Αχινόκοκκος 🙂 🙂

  73. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Οι πεταλίδες και χοχλιδάκια δεν αναφέρθηκαν στα οστρακόδερμα εδέσματα.

    Εδώ τραγουδάει για πεταλίδες,αχινούς και σουπιές καϊκια και κύματα.

  74. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    72 καλό! 🙂

    Από το slang .gr για το μύδι :
    Μιλάμε για μεγάλο τσίπη. Μύδι διασταυρωμένο με καβούρι.

  75. Γιάννης Ιατρού said

    70α: …Λές και μπορούσαν ποτέ οι βάρβαροι Ασιάτες να έχουν διδάξει στους Έλληνες τις ονομασίες των φρούτων της θάλασσας…

    Τι γράφεις ρε καπετάνιε; Τότε γιατί τους ονόμαζαν οι δικοί μας Μηυδούς, ε;

  76. gpoint said

    Επειδή μερικές φορές τα πράγματα μπερδεύονται είτε γιατί γράφονται από άγνοια είτε όταν το μυαλό χάνει στροφές ΣΗΜΕΡΑ καλόγνωμες λέμε ένα είδος όστρακου, κολημένου σε βράχους ή πέτρες όπω και τα μαυράμιδα με τρίχες, όχι όπως τα στρείδια αρκετά νόστιμο αλλά υπερβολικά σκληρό στο φαΐ (σαν δόλωμα μόνο για χάνους κάνει) Αυτό όντως θυμίζει γυναικείο αιδείο γιατί έχει την σχισμή του ανοικτή όταν δεν φοβάται, τριχούλες γύρω από αυτήν κ.λ.π.. Το να φαντάζεταικάποιος τις γαρίδες σαν ανδρικά αιδοία θυμίζει την παροιμία ο πεινασμένος καρβέλια ονειρεύεται.

    Βάζω την φωτό να ξεκουράσω λίγο τον καλόψυχο !!

  77. Jorge said

    Το γαιδάρι του μελανοδοχείου

    Αυτό το ζώο, που είναι συνηθισμένο στο Βορρά, είναι τέσσερις ή πέντε ίντσες μακρύ. Τα μάτια του έχουν χρώμα πορφυρό και το τρίχωμά του είναι κατάμαυρο, μεταξωτό κι απαλό σαν μετάξι. Χαρακτηρίζεται από ένα περίεργο ένστικτο-του αρέσει η σινική μελάνη. Όταν κάτσει κάποιος να γράψει, κάθεται σταυροπόδι κοντά του με το ένα μπροστινό πόδι απλωμένο πάνω στ΄άλλο, περιμένοντας μέχρι να τελειώσει το γράψιμο. Τότε πίνει ότι έχει απομείνει απ΄το μελάνι. Κι ύστερα κάθεται στα πισινά του πόδια ήσυχο κι ικανοποιημένο.
    Βαγκ Ται-Χαι (1791)

    (*) Χόρχε Λουίς Μπόρχες, Το βιβλίο των φανταστικών όντων, μετάφραση Γιώργος Βέης, εκδόσεις Libro (1983)

    Η τυχαία αντιγραφή από εδώ http://lllemon.blogspot.com/2016/05/blog-post_89.html έψαχνα τα σχέδια από βακαλώ

  78. ΓΤ said

    Για την πληρέστερη, δε, ενημέρωσή σας, μια χαλλλλαρή νίκη του Άγιαξ με 3-0 πληρώνει 7,75, ενώ το τιμωρητικό 4-0 πληρώνει 12,00. Αναμένουμε Πασχαλάκη με κοτσιδάκια αλά Ευρυδἰκη Βαλαβάνη (https://www.sportime.gr/paok/paschalakis-glentisan-ta-kotsidakia-tou-sto-twitter/). Αν ήταν μεγαλύτερα, θα παρέπεμπαν στη Μελίσα Γκίλμπερτ, που ενσάρκωνε τη «Λόρα», από το «Μικρό σπίτι στο λιβάδι». Δεν ξεχνάμε, ασφαλώς, πρόσφατη δήλωση του GPoint, ότι «οι μεγάλες προκρίσεις παίρνονται εκτός έδρας». Να θυμηθούμε όλοι μια μεγάλη μορφή του ΠΑΟΚ (δείτε στο https://www.paokfc.gr/profiles/ilias-savvidis/), αυτό θα πει να οδηγείς την ομάδα ο αδερφός του Ζωστοκούμπουρου. Δεν μπορώ να βεβαιώσω εάν αυτός ενεπνεύσθη το «ΓνώθΗ σαυτόν» ή το «Σκουλήκια ρόμπες κρυφτό στις καρδαρόμπες», που… κοσμούν ντάπιες της Τούμπας.

  79. venios said

    Να κι ένα τραγούδι κατασκήνσης, που δε βρήκα το σκοπό, μόνο τα λόγια:
    https://wiki.3oan.gr/index.php/%CE%9C%CE%B1%CE%BC%CE%AC_%CE%BC%CE%BF%CF%85,_%CE%9C%CE%B1%CE%BC%CE%AC_%CE%BC%CE%BF%CF%85

  80. Θρακιώτης said

    κύριον Gpoint (76):

    Ρε άνθρωπε του Θεού, ποιός είσαι εσύ που πάς να βγάλεις άσχετους τον Μέγα Κοραή και τον ειδήμονα Αθήναιο που το λένε σαφώς ότι «θαλάσσιον αιδοίον» ήταν η γαρίδα;

    Ο Κοραής (βλέπε 3η φωτοτυπία σχολίου 70) το εξηγεί κιόλας ότι πρόκειται για το ανδρικό αιδοίο κι όχι για το γυναικείο: «…«Καλλιώνυμος, το θαλάσσιον αιδοίον» λέγει ο Φώτιος. Αιδοίον δηλαδή, διά τινα φαντασθείσαν ομοιότητα του οστρακοδέρμου με το ανδρείον αιδοίον»

    Μήπως, κύριε Gpoint, υπαινίσσεσαι ότι ο Μέγας Κοραής ήτο κρυφοκίναιδος και ονειρευόταν ανδρικά αιδοία; Τόσο πολύ έχετε καβαλήσει το καλάμι εσείς οι Παοκτζήδες, εξαιτίας της κωλοφραρδίας του ΠΑΟΚ ; Άριστα θα πράξει αύριο ο Άγιαξ που θα σάς ρίξει πεντάρα για να ξαναμπείτε στην τρύπα σας. Κι έπεται ο ΑΠΟΕΛ που θα σάς θέσει οριστικά εκτός Ομίλων Europa League, και τότε να δώ τί δικαιολογία θα βρείς για το στραπάτσο και ποιός ονειρεύεται ανδρικά αιδοία…

  81. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @79. 🙂 🙂 Αν ποτέ συναντηθούμε, θα σου πώ τον σκοπό! Το ψιθύριζε αραιά και πού η μάνα μου, όταν την γύριζαν οι μνήμες στα παιδικά της χρόνια..

  82. Θρακιώτης said

    Σχολίου 80 συνέχεια…

    Μήπως και σήμερα δεν λέμε το μικρό πέος… «γαριδάκι»; Τί άλλο μαρτυρεί αυτό παρά την τρισχιλιετή συνέχεια της Θείας Ελληνικής Γλώσσης; «Θαλάσσιον αιδοίον» λέγανε οι ΑΗΠ την γαρίδα το 500 πρό Χριστού, «γαριδάκι» λέμε εμείς σήμερα το μικρό πέος

  83. gpoint said

    # 78

    Ναι ρε φίλε, μήπως έχω άδικο ; Και για το πρώτο παιχνίδι ήθελα το 0 πίσω, δεν έκατσε-πάμε παρακάτω, εσείς βλέπατε τι αποδόσεις του 0-3 και 0-4 κι ο Αγιαξ έβαλε δυο γκολ από καραμπόλες. Πέρσυ μετά το 1-1 στην Λισσαβώνα με την Μπενφίκα (πολύ ανώτερη είχε φανεί στο πρώτο ματς) είχα πει πως ο ΠΑΟΚ στην ρεβάνς περνάει μόνο με 0-0, έβαλε γκολ ο ΠΑΟΚ και έχασε. Ο Αγιαξ δεν έδειξε τόσο ανώτερος όσο πέρισυ η Μπενφίκα αλλά χρειάζεται νίκη ή ισοπαλία από 2-2 και πάνω το οποίο σημαίνει πως θέλει και λίγη τύχη, που δεν την είχε στην Τούμπα

    Εντός έδρας μεγάλες προκρίσεις δύο θυμάμαι και οι δυο ήταν της ντροπής, του ΠΑΟ με τον Ερ. Αστέρα λόγω εμπλοκής της χούντας (βασική αιτία που έγινα τότε ΠΑΟΚg’s ) και το 6-1 της Μπαρτσαλυώμα επί της αγαθής Π.Σ.Ζ. με την πιο αισχρή διαιτησία σε τέτοιο επίπεδο δυο γκολ δώρο στην Μπάρτσα κι ένα μείον στην Παρί για να καλυφθεί το 4-0 του πρώτου αγώνα
    Μη μου πεις για την Λίβερπουλ, το να αποκλείσεις την Μπαρτσαλυώμα σε ρεβάνς δεν θεωρείται μεγάλη πρόκριση, μέχρι κι η Ρόμα το έχει κάνει

  84. Jorge said

    Γάσπαρη τον ήξερα το γόνο της γαρίδας , αλλά δεν υπάρχει πια τέτοιος όρος. Και οι πορτογάλοι πρωτοχρονιά έχουν μια πίτα από γόνο χελιού , τον πιάνουν με αθαιρινοδιχτα πριν περάσει το γιβλαρταρ, είναι ένα θέμα να τρως το γέννημα.

  85. Χαρούλα said

    Εσείς σωλήνες τρώτε; Ή μόνο δολώνετε;
    https://www.athinorama.gr/lmnts/articles/2005070/SOLINES.jpg(αν και η συνταγή της γιαγιάς, διαφορετική, ονειρεμένη!)

    Ψείρες; Ποιός είχε κάποτε κεφτά για γαρίδες;
    http://www.bostanistas.gr/?i=bostanistas.el.article&id=882

  86. Γιάννης Ιατρού said

    79: Αυτό με τα λόγια το μισο-ξέραμε, το τραγουδάκι μάλιστα υπήρχε, αλλά το σβήστηκε από το Μέγαρο των φτωχών… (μαζί με τον λογ/σμό αυτού/ής που τό ΄βαλε)

  87. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Σειναμενος,κουναμενος και στρείδια φορθωμένος
    Παροιμία της Αμοργού
    http://repository.kentrolaografias.gr/xmlui/handle/20.500.11853/251697

    Καλαμάρια και γαρίδες είναι για τους μερακλήδες.

    84. κι εγώ ήξερα τη γάσπαρη(μωρό γαρίδα) μα τώρα δε βρίσκω τέτοια εγγραφή/καταγραφή.Περίεργο!

  88. Γιάννης Ιατρού said

    85Α Αγαπητή Χαρούλα, τρώμε, τρώμε, ας είναι καλά ο Πσαράς μας που τους φτιάχνει απίθανα (το ζουμάκι….. όνειρο 🙂 )

  89. NIKOS NIKOS said

    Η λέξη «καλαμος» στα αρχαία σήμαινε, πέρα από το καλάμι, και τη γραφίδα –

    Εντούτοις (indeed) ο κάλαμος αρχικά σήμαινε το ύδωρ.
    Το φυτό της καλαμιάς ταυτίζεται με το καθαρό πόσιμο νερό.
    Χωρίς νερό δεν υπάρχει ζωή. Ύδωρ σημαίνει γαλήνη, ηρεμία και ειρήνη. Calm και calma από το καλάμι προέρχονται (όχι από το cauma που λένε τα συμβατικά λεξικά). Αλλά και η λέξεις psalm, ψαλμός από το καλάμι, Κάλαμος προέρχονται.
    Στη ρωσική το καλάμι λέγεται soloma. Sloma στα σερβικά και slama σε άλλες σλαβόνικες διαλέκτους.
    Σαλαμίνα η πλούσια σε ύδωρ νήσος (αλλά και η Σαλαμίνα Κύπρου όπως και ο Κάλαμος Αττικής αλλά και το Καλαμάκι).
    Salam στα αραβικά και shalom στα εβραϊκά η ειρήνη, η επάρκεια ύδατος δηλαδή.
    Υπάρχει και ποταμός Κάλαμος στην Νεμπράσκα (όπως Καλαμάς Ηπείρου) για τους αφελείς παπαγάλους της συμβατικής ιστορίας των εξερευνήσεων.

  90. Κώστας said

    26, 34: Προσωπικά δεν τρώω θαλασσινά, οπότε δεν μπορώ να κρίνω. Έχω, όμως, μιαν εικόνα: καλοκαίρι στη Λέρο, σε μια ταβέρνα όχι πλάι, αλλά κυριολεκτικά μέσα στο κύμα και η παρέα να έχει ξετρελαθεί με τις αστακομακαρονάδες και τα συναφή! Και τιμές απίστευτα χαμηλές για την ποιότητα και την ατμόσφαιρα που σου πρόσφεραν! Οπότε συμπεραίνω ότι πρέπει όντως να ισχύουν αυτά που λένε για τη Λέρο!

  91. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    74 Στο σλανγκ.γρ μύδι λένε και (τον ενικό από το) media

    77 Καλό!

  92. ΣΠ said

  93. Αγγελος said

    Γάσπαρη ή γάμπαρη; Ή τα ´χω ντιπ μπερδέψει;

  94. Μουτούσης Κωνσταντίνος said

    Καρῖδας ἡ ζάψ ὲκφέρει κἰχθὺδια [Κρατῖνος ]

    κἰχθύδια = καὶ ἰχθύδια

    ζὰψ , λέξις σπανιοτάτη γιὰ τή δίνη , κάποτε γιὰ τὴν ἲδια τὴ θάλασσα καἲ ἂλλοτε γιὰ τὴ φωτιά !

    Ζὰψ δὲ ποτί σπιλάδεσσι νεῶν ὀλέτειρα κακύνει
    [Εὐφορίων ]

    =

    Ἡ δίνη πρὸς τὰ βράχια εἶν΄ ἀφανιστής καὶ καταστρέφει τὰ καράβια

  95. Γς said

    80, 81:

    «Θαλάσσιον αιδοίον» και «κογχύλι» (λέμε τώρα) της Αφροδίτης.

    https://caktos.blogspot.com/2013/05/blog-post_28.html

  96. ΣΠ said

    93
    Γάμπαρη είναι μεγάλη γαρίδα, όχι γόνος. Prawn στα αγγλικά,

  97. ΣΠ said

    62
    «Λάθος» είπε ο σκαντζόχοιρος και κατέβηκε από την βούρτσα.

  98. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @96. Αυτό, μάλιστα! Δικαιολογεί απολύτως την παρομοίωση..

  99. sarant said

    97 H οποία γάμπαρη (gambero) θαρρώ πως είναι αντιδάνειο (κάμαρος)

  100. Αρειανός said

    64, 66: Αγαπητέ BLOG_OTI_NANAI, κανείς μας δεν μπορεί να αποφύγει την θανάτωση ζώντων οργανισμών. Είναι σύμφυτη με το ανθρώπινο είδος. Η φιλοσοφία των vegan όμως είναι αυτή που έχει το φιλικότερο περιβαλλοντικό αποτύπωμα και αποφεύγει την άσκοπη κακομεταχείριση και τον βασανισμό ζώων, όχι μόνο για τροφή αλλά και για πειράματα, παραγωγή ενδυμάτων και υποδημάτων, ψυχαγωγία κ.λπ. Όλοι μας έχουμε γαλουχηθεί εξ απαλών ονύχων με ένα κυρίαρχο μοντέλο διατροφής και κατανάλωσης, το οποίο όμως θεωρώ ότι οφείλουμε καθώς μεγαλώνουμε να υποβάλλουμε σε κριτικό έλεγχο, εξετάζοντας τις προεκτάσεις του, στις οποίες αναφέρομαι ακροθιγώς παρακάτω. Γιατί αυτό το μοντέλο μας οδηγεί νομοτελειακά σε αδιέξοδο. Συνοπτικά και ενδεικτικά παραπέμπω:

    1. στην αιτιώδη σύνδεση μεταξύ κατανάλωσης κρέατος και καρκίνου, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (2015): https://www.tovima.gr/2015/10/26/world/pagkosmios-organismos-ygeias-to-epeksergasmeno-kreas-prokalei-karkino/

    Τις μέρες που έγινε εκείνη η ανακοίνωση, η κυβέρνηση Σύριζα γνωστοποίησε την πρόθεσή της να αυξήσει τον ΦΠΑ σε ορισμένες κατηγορίες κρέατος: https://www.efsyn.gr/oikonomia/elliniki-oikonomia/46906_kino-kai-kreas-anti-fpa-stin-ekpaideysi
    Υποχρεώθηκε όμως σε ταχύτατη αναδίπλωση και εγκατάλειψη αυτών των σχεδίων, υπό την πίεση των κτηνοτρόφων, των βιομηχανιών κρέατος και του φόβου του πολιτικού κόστους.

    2. σε ένα ιδιαίτερα περιεκτικό κείμενο της Ελληνικής Φιλοζωικής Εταιρείας (2011), στο οποίο αποτυπώνεται όλο το εύρος της κτηνώδους συμπεριφοράς μας απέναντι σε δισεκατομμύρια αθώες υπάρξεις: http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=314859
    Τίποτα από όσα αναφέρεται σε αυτό το άρθρο δεν είναι αναπόδραστο. Και όλα αυτά δεν έχουν καμία σχέση με αισθητικές επιλογές (μούσι) ή με το αν κάποιες γυναίκες επιλέγουν τη γυμνόστηθη διαμαρτυρία για να προωθήσουν τα αιτήματά τους.

    3. στη συμβολή της κτηνοτροφίας στην κλιματική αλλαγή (2018): http://www.avgi.gr/article/10810/9283933/ktenotrophia-kai-klimatike-allage
    Η παραγωγή κρέατος ευθύνεται για το 20% περίπου των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου (ποσοστό το οποίο υπερβαίνει την επιβάρυνση από το σύνολο των παγκόσμιων μεταφορών), τη σπατάλη τεράστιων ποσοτήτων νερού και την αποψίλωση πολύτιμων τροπικών δασών για να δημιουργηθούν καλλιεργήσιμες εκτάσεις για ζωοτροφές. Αυτό σημαίνει ότι επειδή η παραγωγή κρέατος προϋποθέτει πολλαπλάσιες φυτικές τροφές, η εγκατάλειψή της έχει ως συνέπεια και τη συνολική μείωση της κατανάλωσης φυτών.
    Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι επιπτώσεις στο περιβάλλον από την παραγωγή κρέατος θα καταστήσει σύντομα αναπόφευκτη τη στροφή στο συνθετικό κρέας εργαστηρίου: https://www.ethnos.gr/kosmos/44409_ereyna-apo-ta-dentra-kreas-poy-tha-trome-mehri-2040

    Παραθέτω τον σύνδεσμο και προς ένα ακόμη πολύ ενδιαφέρον άρθρο (2016) που συνοψίζει όλες τις παραπάνω παραμέτρους της κρεατοφαγίας (προβλήματα υγείας, ηθικές αντιρρήσεις, περιβαλλοντική επιβάρυνση): https://www.lifo.gr/articles/environment_articles/102296

    Εν κατακλείδι, η vegan διατροφή δεν απορρέει από κανέναν ελιτισμό. Είναι φιλοσοφία και υπεύθυνη στάση ζωής. Και αποτελεί μια απλή και άμεσα εφαρμόσιμη διέξοδο για τους φτωχούς και υποσιτισμένους πληθυσμούς, διότι είναι σαφώς οικονομικότερη από μία διατροφή που περιλαμβάνει κρέας και προσφέρει σημαντικά οφέλη στην ανθρώπινη υγεία.

  101. gpoint said

    # 85, 88

    Γιάννη, άλλους σωλήνες εννοεί η Χαρούλα, οι περισσότεροι τους έχουν για δόλωμα σε παραγάδια.

    Χαρούλα ό,τι βγαίνει από την θάλασσα τρώγεται αλλά προτιμάνε τα πιο νόστιμα και τα άλλα για δόλωμα ! Μόνο εγώ δολώνω κυδώνια όταν αμφιβάλλω για την καθαρότητα των νερών που τα βρήκα ! Οι σωλήνες μέσα στο νερό βγαίνουν δύσκολα σχετικά , όπου έχει μεγάλες ρήχες και φεύγει η θάλασσα τις βγάζουν πιο εύκολα από τα κυδώνια π.χ, οπότε και τις τρώνε. Νομίζω οι γάλλοι τους έχουν κάποια αδυναμία, οι πέτροσωλήνες που λέει ο Γιάννης είναι η κορυφη τωνοστρακοειδών και το πιο ακριβό με διαφορά στην ψαραγορά.

    Μια ιταλίδα φίλη μου έτρωγε τις πορφύρες, εγώ δολώνω για τσιπούρες-και όχι μόνο- δεν τις τρώω

    Και μια που λέμε για γεύσεις τα καλαμάρια του κορινθιακού ψητά είναι απίστευτα, κανείς γνωστικός δεν τα τηγανίζει όπως κάνουμε με τα καλαμάρια άλλων περοχών. Αντίθετα οι συναγρίδες του κορινθιακού είναι να τις βλέπεις και να τις πουλάς ! Κάθε τόπος έχει τα ευνοούμενα προϊόντα του

  102. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    – Η σουπιά έχει αρσενικό; Ο σουπιός ή ο σουπιάς 🙂 ; [Προφανώς, η «αρσενική σουπιά» μας καλύπτει γλωσσικά…]

    – Παρά το ότι η «πονηρή σουπιά» έχει επικρατήσει να αναφέρεται κυρίως σε εκπροσώπους του γυναικείου φύλλου 🙂 🙂 , εν τούτοις και αρκετοί άρρενες άξιζαν (και αξίζουν) το τίτλο. 🙂
    Να εδώ π.χ. https://youtu.be/lGHi5H48MO0?t=7

  103. Γιάννης Ιατρού said

    98: Κι αυτό Σταύρο, αλλά δεν ήθελα να βάλω άσεμνη φωτό στο #62… 🙂

  104. ΣΠ said

    100
    Πράγματι. από το Λεξικό Μπαμπινιώτη:
    Γάμπαρη (η) μεγάλη γαρίδα γκρίζου χρώματος με μαύρες ραβδώσεις.
    [ΕΤΎΜ. Αντιδάν., < ιταλ. gambero (μέσω τού πληθ. gamberi) < μτγν. λατ. gambarus < λατ. cammarus < αρχ. κάμμαρος, αγν. ετύμου, πιθ. δάνειο].

  105. BLOG_OTI_NANAI said

    101: Γνωρίζω ότι η vegan διατροφή αποτελεί φιλοσοφία αλλά πώς να συνδυάσει κάποιος τη μορφή διατροφής του με την «υπεύθυνη στάση ζωής», όταν έχουν περάσει από τη γη φιλοσοφίες και φιλόσοφοι που είναι επίκαιροι επί χιλιάδες χρόνια μέχρι σήμερα και κανείς τους δεν σύνδεσε υποχρεωτικά την υπεύθυνη στάση ζωής με τις εμμονές των βίγκαν; Υπάρχει δηλ. μια ζωντανή εμπειρία φιλοσοφίας ζωής που αθροιστικά δεν δίνει κανένα ειδικό βάρος στη διατροφή βίγκαν.

    Γι’ αυτό, μια που αναφέρθηκες στην κριτική σκέψη, θα έπρεπε να σταθείς μισό λεπτό να σκεφτείς ότι αν ο πλανήτης περίμενε τους βίγκαν για να διαμορφώσει υπεύθυνη στάση ζωής, τότε ο πλανήτης θα είχε εξαφανιστεί εδώ και χιλιάδες χρόνια που δεν υπήρχαν βίγκαν. Υπάρχουν πολλές φιλοσοφίες που μπορούν να διαμορφώσουν υπεύθυνη στάση ζωής και χωρίς να έχουν την παραμικρή σχέση με τους βίγκαν. Δεν υπάρχει κανείς τρόπος να αποδειχτεί ότι το αποκλειστικό διατροφολόγιο μπορεί να διαμορφώσει μονόδρομο υπεύθυνης στάσης ζωής. Μπορείς να τρως ζώντες οργανισμούς και να έχεις υπεύθυνη στάση ζωής όπως απέδειξαν πλήθος αρχαίων φιλοσόφων.

    Ας μην είμαστε λοιπόν υπερβολικοί ότι υπήρχε στην ανθρωπότητα κάποια ανάγκη για την εμφάνιση των βίγκαν. Υπήρχε και υπάρχει πάντα ανάγκη για την ύπαρξη υπεύθυνων και σκεπτόμενων ανθρώπων. Άλλωστε το καθαρό κρέας έχει την αντιστοιχία του με το καθαρό φυτό. Αν μαζέψω άρθρα για τους καρκίνους από τα φυτοφάρμακα τότε τι νόημα έχει η φιλοσοφία βίγκαν αφού τα φυτά προκαλούν καρκίνο; Άρα, ο τρόπος της παραγωγής έχει πρόβλημα, πιθανόν και οι ποσότητες κατανάλωσης, αλλά όχι το διατροφολόγιο.

    Μην ξεχνάμε ότι έχουμε χιλιάδες χρόνια εξέλιξης ως ανθρώπινο είδος και αν η φύση είχε μια τέτοια φιλοσοφία θα το είχαμε διαπιστώσει.

    Από εκεί και πέρα, για μένα, η φιλοσοφία οφείλει να έχει συνέπεια. Μόνος σου λες και πολύ σωστά ότι «κανείς μας δεν μπορεί να αποφύγει την θανάτωση ζώντων οργανισμών». Αυτό κατανοούμε τι σημαίνει: σημαίνει ότι η ίδια η φύση μας προτείνει μια συγκεκριμένη φιλοσοφία που δεν αφήνει περιθώριο για υστερίες με τους ζώντες οργανισμούς. Μπορεί ο άνθρωπος να καθρεφτίζει ακόμα και στα φυτά συναισθήματα, αλλά οφείλει να μπορεί να ζει και χωρίς ψευδαισθήσεις. Πατάει, λιώνει, συνθλίβει καθημερινά τόσους ζώντες οργανισμούς που δεν αφήνει καν περιθώριο για τη φιλοσοφία των βίγκαν. Και φυσικά, η φιλοσοφία κατά της περιττής βίας στα ζώα δεν ανήκει στους βίγκαν. Θα μπορούσαμε να συγκεντρώσουμε πλήθος μαρτυρίες από την αρχαιότητα για την φροντίδα που έδειχναν στα ζώα οι άνθρωποι κι ας μην ήταν βίγκαν.

    Η περιττή βία στα ζώα, είναι πράξη που σαφώς δεν αρμόζει στον άνθρωπο. Αυτή είναι μια φιλοσοφία που αποτελεί κοινό τόπο για όλους σχεδόν τους σοφούς του κόσμου. Αν όμως η διατροφή ονομαστεί βία, αυτό αποτελεί καθαρή παραπλάνηση και μας το υποδεικνύει η ίδια η φύση αυτό και μέσω της Εξέλιξης αλλά και με την τύχη που επιτρέπει να έχουν αμέτρητοι ζώντες οργανισμοί καθημερινά.

    Νομίζω ότι αρκεί η διατροφή μας να είναι λιτή και μετρημένη και τότε η ζήτηση θα οδηγήσει τα πράγματα στα επίπεδα μιας υπεύθυνης στάσης ζωής. Η βίγκαν διατροφή αν δεν είναι ελιτίστικη στάση ζωής για κάποιους, σίγουρα είναι μια μορφή ακραίας ανθρώπινης αντίδρασης στην περιβαλλοντική κρίση. Την θεωρώ αντίστοιχη με τη στάση ανθρώπων που φτιάχνουν καταυλισμούς και ζουν μακριά από τις πολείς, ως ακραία αντίδραση στο άγχος και την πίεση του σύγχρονου τρόπου ζωής.

  106. Γιώργος Δημητρακόπουλος said

    Σουπιά, σηπία, Σηπιάδα. Το ακρωτήρι της Μαγνησίας προς το Τρίκερι αλλά και παραλία κοντά στη Λίμνη Ευβοίας. Ο Ευριπίδης, σύμφωνα με την υπόθεση της «Ανδρομάχης» (τραγωδία που γράφτηκε το 425 π.Χ.), η θεά Θέτις παρακαλεί τον Πηλέα, να πάει και να την περιμένει εκεί, όπως τους παλιούς καλούς καιρούς του έρωτά τους, για να ξαναζήσουν στις σπηλιές της Σηπιάδας την πρώτη φλόγα της περίφημης ερωτικής τους πάλης. Εδώ λοιπόν, στη Σηπιάδα έγινε η πρώτη ερωτική συνεύρεσή τους. Η Νηρηίδα στην αρχή έπαιρνε τη μορφή φωτιάς, λιονταριού ή φιδιού και στο τέλος τη μορφή σουπιάς σκεπάζοντας τον Πηλέα με μελάνι. Κι έτσι ο τόπος πήρε το όνομά του από αυτό το γεγονός (Απολλώνιος ο Ρόδιος, Απολλόδωρος, Οβίδιος, Μεταμορφώσεις, Πίνδαρος, Νεμεόνικος).

  107. sarant said

    107 Ευχαριστούμε!

  108. ΣΠ said

    100, 105
    Και από το Ετυμολογικό Λεξικό Μπαμπινιώτη:
    γάμπαρη «μεγάλη γκρίζα γαρίδα»
    αντιδάν., < ιταλ. gamberi (με επίδρ. τού μεγεθ. επιθήματος -αρος), πληθ. τού gambero < υστλατ. cambarus / gambarus < λατ. cammarus < αρχ. κάμμαρος πιθ. δάνειο, ίσως συνδ. με παλ. γερμ. hummer «αστακός».

  109. Θρακιώτης said

    Θα ήθελα να απευθύνω τρείς ερωτήσεις στον αγαπητό κ. Σαραντάκο, διότι μαθαίνω ότι βρίσκεται εδώ και αρκετές ημέρες στην αγαπημένη του Αίγινα…

    1) Γιατί δεν παρέστη στα εγκαίνια του Ψηφιδωτού της Εβραϊκής Συναγωγής Αιγίνης, που έγινε το βράδυ της περασμένης Τετάρτης 7 Αυγούστου στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αίγινας; Δεν ενημερώθηκε για την εκδήλωση ή μήπως επειδή τα εγκαίνια έκανε ο πρώην συλλέκτης τσεκουριών και νύν μετανοημένος αντισημίτης Μάκης Βορίδης;

    2) Γιατί, κύριε Νίκο, ο αείμνηστος πατέρας σας, Δημήτρης Σαραντάκος, δεν έγραψε ποτέ ούτε μία λέξη στο θαυμάσιο αιγινήτικο περιοδικό «Φιστίκι» το οποίο εξέδιδε επί χρόνια, για το τεράστιας αρχαιολογικής αξίας εβραϊκό ψηφιδωτό της Αίγινας; Αγνοούσε, άραγε, την ύπαρξή του ή για να μή στεναχωρεθούν οι χριστιανοί αναγνώστες του «Φιστικιού» και δεν ξαναγοράσουν το περιοδικό;

    3) Εσείς, κύριε Νίκο, είχατε ξανακούσει για το ψηφιδωτό της Αίγινας; Κι αν είχατε ξανακούσει, γιατί ποτέ δεν φιλοτιμηθήκατε να ενημερώσετε κι εμάς στα 10 χρόνια λειτουργίας του Ιστολογίου σας;

  110. odinmac said

    101
    Αγαπητέ Αρειανέ, το 1ο λινκ μιλάει για επεξεργασμένο κρέας ενώ το 4ο για υπερβολική κρεατοφαγία. Κάποιος που «προσέχει» την διατροφή του (εντάξει, ας υποθέσουμε ότι δεν είναι πολλοί αυτοί), δεν τρώει τα επεξεργασμένα και δεν υπερβάλει στα νωπά, οπότε δεν έχει νόημα γι αυτούς η βίγκαν φιλοσοφία.
    Για τους βασανισμούς συμφωνούμε όλοι νομίζω αλλά δεν ξέρω εάν είναι θεμιτό να αποδίδουμε «ευθύνες» στους… «ισσοροπημένους» (αλλά και στους υπόλοιπους) επειδή κάποιοι, (σίγουρα δεν είναι όλοι) προβαίνουν σε τέτοιες ενέργειες.
    Τα πειράματα και ο ρουχισμός είναι άλλη συζήτηση άσχετη με την τροφή.

    Ας δούμε ωστόσο και κάποιες άλλες πηγές σχετικά με την υγεία και την κρεοφαγία:

    https://ntellos.gr/index.php/arthra/diatrofi/ta-koresmena-lipi-athoonontai-oi-odigies-itan-lathos

  111. odinmac said

    101
    Αγαπητέ Αρειανέ, το 1ο λινκ μιλάει για επεξεργασμένο κρέας ενώ το 4ο για υπερβολική κρεατοφαγία. Κάποιος που «προσέχει» την διατροφή του (εντάξει, ας υποθέσουμε ότι δεν είναι πολλοί αυτοί), δεν τρώει τα επεξεργασμένα και δεν υπερβάλει στα νωπά, οπότε δεν έχει νόημα γι αυτούς η βίγκαν φιλοσοφία.
    Για τους βασανισμούς συμφωνούμε όλοι νομίζω αλλά δεν ξέρω εάν είναι θεμιτό να αποδίδουμε «ευθύνες» στους… «ισσοροπημένους» (αλλά και στους υπόλοιπους) επειδή κάποιοι, (σίγουρα δεν είναι όλοι) προβαίνουν σε τέτοιες ενέργειες.
    Τα πειράματα και ο ρουχισμός είναι άλλη συζήτηση άσχετη με την τροφή.

    Ας δούμε ωστόσο και κάποιες άλλες πηγές σχετικά με την υγεία και την κρεοφαγία:

    https://ntellos.gr/index.php/arthra/diatrofi/ta-koresmena-lipi-athoonontai-oi-odigies-itan-lathos

  112. Λοζετσινός said

    Γαρίδες (γάμπαρη) Πρέβεζας, μπουρδέτο και κρασί λευκό Θεοτόκη παράγγειλε ο Bond, O James Bond στο έργο For your eyes only 1981

    Η φήμη της μελαγχολικής πόλης που την ακολουθούσε οφειλόταν μάλλον στον τρόπο που την «κατήγγειλε» ο κατόπιν αυτόχειρας ποιητής Κώστας Καρυωτάκης. Τάχα μόνο στην Πρέβεζα χτυπιούνταν «οι κάργιες στα κεραμίδια»; Μόνον εκεί οι γυναίκες αγαπιούνταν «καθώς να καθαρίζουνε κρεμμύδια»; Πανελλήνιες και παγκόσμιες καταστάσεις…

    Ωστόσο η Πρέβεζα είναι όμορφη και πλήρης από τα ελέη του Θεού. Εκτός από το Ιόνιο, που ανοίγεται στο πλευρό της, ο Αμβρακικός είναι γεμάτος τροφαντά ψάρια, χέλια και κάθε λογής θαλασσινά, με κορυφαία την αποκλειστική παραγωγή της γάμπαρης, της μεγάλης γκρίζας γαρίδας. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια η παραγωγή της ήταν εκατοντάδες δεκάδες κιλά. Τώρα έχει μειωθεί δραματικά, όπως και όλα τα αλιεύματα άλλωστε.
    Από:www.kathimerini.gr/896615
    Πολύ καλό το εκατοντάδες δεκάδες κιλά!

  113. venios said

    81 το σκοπό τον θυμάμαι κι εγώ, αλλά στο διαδίκτυο δεν τον βρίσκω…

  114. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Γάμπαρη Αμβρακικού!

  115. Georgios Bartzoudis said

    47, Γιάννης Ιατρού said…..

    # Έρριξες καλή ζαριά. Σου ξέφυγαν μόνο οι συριζοπροδότες που πούλησαν τη Μακεδονική γλώσσα και ταυτότητα, κόντρα στην συντριπτική πλειοψηφία του Μακεδονικού λαού. Κάπου μπέρδεψες την εξέδρα με την εστία!

  116. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    94 Α! Εσκασε μουσούδα, τί καλά!
    Σκυλεμ καλέμ σκύλεμ! Να σαι καλά και να περνάς έστω για ένα γαβ.

    93 Ο μπερδέψας του μπερδέψαντος!
    Από το σχόλιό σου είδα ότι έγραψα/και κόλλησα γάσπαρη, ενώ ναι γάμπαρη! (ευχαριστώ για τα σχόλια97, 100,105,109,113).

    103 ΜΙΚ , Σουπιούς ή σουπιές, άντε βρες το 🙂 με αμάραθο ε;
    θεϊκό κρητικό φαϊ!

    Σηπία μελανηφόρο της γαλαρίας, μ΄ελεγε ο μαθηματικός στο γυμνάσιο 🙂
    Και το σουπιοκόκαλο , το μυστικό της Κοντέσας Βαλέραινας να κατατεθεί στα σουπιώδη 🙂

  117. Jane said

    Δυο τρία πράγματα θα επισημάνω, γιατί υπάρχει άγνοια και αδιαφορία. Επιπλέον τώρα τον Αύγουστο σε τουριστικές περιοχές λέγονται πολλά παραμύθια κι ο κόσμος τρώει ότι να ‘ναι , συμβάλλει στη θαλάσσια καταστροφή και τα χρυσοπληρώνει κιόλας.

    Καταρχάς ό,τι όστρακο ζωντανό κυκλοφορεί σε τσιπουράδικα και ψαροταβέρνες τώρα, είναι κατά 99% εισαγόμενο. Έρχονται καθημερινά σε ψυγεία από Τουρκία, Ισραήλ, Βουλγαρία και Αίγυπτο. Αχιβάδες , χτένια , στρείδια, όλα εισαγόμενα είναι.

    Εκτός ,αν πάτε σε κανα μικρό νησάκι που δεν το ‘χει ο χάρτης ή παραθαλάσσιο χωριό που θες 4Χ4 για να φτάσεις και η ταβέρνα έχει τον βουτηχτή της κι ο ταβερνιάρης είναι ξάδερφός σας. Αλλιώς ελληνικά και φρέσκα οστρακοειδή τώρα, μόνο τα μύδια που καλλιεργούνται.

    Δεύτερον , εκτός από γνώση πρέπει να υπάρχει συνείδηση, γιατί διάβασα για πίνες.
    Οι πίνες κι οι πετροσωλήνες απαγορεύεται να αλιεύονται ακόμη και σε ελάχιστη ποσότητα εδώ και μια δεκαετία καθώς είναι απειλούμενα είδη.

    Τα κυδώνια απαγορεύονται από Αύγουστο κι ως τέλη Οκτώβρη. Για τους αχινούς καλή εποχή είναι ο Ιούλιος κι ο Αύγουστος με φεγγάρι αλλά και γι αυτούς υπάρχει όριο τα 20 κομμάτια για ερασιτέχνες. Οι γυαλιστερές επιτρέπονται από Ιούλιο έως τέλη Μαρτίου.
    Τα χτενάκια και τα χάβαρα απαγορεύεται αυστηρά το καλοκαίρι.

    Τέλος , ο τίμιος και ευσυνείδητος ερασιτέχνης ψαράς δεν τρυγάει μέχρι θανάτου τη θάλασσα. Το σωστό είναι να διατηρεί ένα τετράδιο με τις εποχές και τις ποσότητες που επιτρέπεται να αλιεύει κάθε είδος. Και φυσικά όποιος ψαρεύει από βάρκα να έχει ερασιτεχνική άδεια αλιείας.

    Δυστυχώς οι 9 στους 10 ερασιτέχνες είναι παράνομοι και είναι αδύνατον το λιμενικό να τους ελέγχει όλους μόλις πιάνουν μόλο ή αυτούς που ψαρεύουν απ΄ την ακτή.
    Θα μπορούσα να γράψω σελίδες για τις παρανομίες και την ασυδοσία που υπάρχει.
    Ψαρεύω από μικρό παιδί κι έχω δει τα πάντα στον Παγασητικό, στην έξω πλευρά του Αιγαίου, στον Σαρωνικό όταν μέναμε Αθήνα και στα νησιά που πάμε διακοπές. Υπάρχουν μάλιστα τόσο ηλίθιοι ερασιτέχνες, που ανεβάζουν επώνυμα στο youtube τα κατορθώματά τους. Να τους τραβήξεις μια μήνυση να τους φύγει η μαγκιά για δέκα χρόνια.

    Φιλική συμβουλή. Όταν πάμε διακοπές και δεν ξέρουμε από ψάρια και θαλασσινά , παίρνουμε σαρδελίτσα, γάβρο, γόπες, γαριδούλες και μύδια καλλιέργειας. Τα καλαμάρια είναι κατεψυγμένα. Από Οκτώβρη τα φρέσκα.
    Αυτά και σόρυ για το σεντόνι.

  118. Γιάννης Ιατρού said

    118: Χρήσιμα 🙂

  119. Αρειανός said

    106: Παραβλέπεις όμως ότι από την αρχαιότητα μέχρι και τους νεότερους χρόνους υπήρξαν πολλά φωτισμένα πνεύματα που ενστερνίστηκαν και πρέσβευαν την χορτοφαγία. Ακόμη και στις περιπτώσεις ύπαρξης κάποιων αντικρουόμενων πηγών και πληροφοριών, αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι ήδη από τα αρχαία χρόνια καταγράφεται κάποιος προβληματισμός γύρω από το ζήτημα: https://www.britannica.com/list/8-of-historys-most-famous-vegetarians
    Υπάρχουν ακόμη και θρησκευτικά ρεύματα που υιοθετούν έναν χορτοφαγικό τρόπο ζωής ως εγγενές στοιχείο της διδασκαλίας τους, όπως ο Ινδουισμός (γι’ αυτό στην Ινδία εντοπίζονται τα υψηλότερα ποσοστά χορτοφαγίας διεθνώς).

    Σχετικά με την ιστορική προοπτική του θέματος, πρέπει να επισημανθεί πάντως ότι πολλές φορές τα βήματα συνειδησιακής αφύπνισης συντελούνται αργά και σταδιακά στην εξέλιξη των κοινωνιών και του ανθρώπινου πολιτισμού. Για παράδειγμα η δουλοκτησία αποτέλεσε μια αυτονόητη και αναντίρρητη πραγματικότητα για χιλιετίες, προτού οδηγηθούμε στην κατάργησή της μόλις τον 19ο αιώνα. Το γεγονός ότι σπουδαίοι φιλόσοφοι και στοχαστές του πρόσφατου και απώτερου παρελθόντος δεν αμφισβήτησαν αυτή την απεχθή -με τα σύγχρονα κριτήρια σκέψης- πρακτική, δεν μπορεί να αποτελέσει νομιμοποιητική βάση για την αποδοχή της.

    Δεν ισχυρίζομαι ότι ο βιγκανισμός προσφέρει την απάντηση σε όλα τα ανθρώπινα ερωτήματα ή ότι καταργεί τη φιλοσοφική σκέψη που έχει αναπτυχθεί εδώ και αιώνες. Ούτε πιστεύω ότι η φύση μας προτείνει μια συγκεκριμένη φιλοσοφία ζωής, υπαγορευμένη ή μη από κάποιον ευφυή σχεδιασμό. Όλα τα έμβια όντα λειτουργούν και διέπονται από το θεμελιώδες ένστικτο της επιβίωσης, που ορίζει την ύπαρξή τους. Ο άνθρωπος όμως, ως το μοναδικό έλλογο ον, μπορεί να νοηματοδοτήσει την ύπαρξή του κάνοντας συνειδητές επιλογές που υπαγορεύει ο αξιακός του κώδικας. Και αυτός ο αξιακός κώδικας δεν είναι απαράλλαχτος αλλά εξελίσσεται ιστορικά.

    Το γεγονός επίσης ότι η βιωσιμότητα του πλανήτη μας, και κατ’ επέκταση του είδους μας, βρίσκεται σε κίνδυνο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την εκθετική αύξηση του ανθρώπινου πληθυσμού που σημειώθηκε τις τελευταίες δεκαετίες. Ποτέ άλλοτε στο παρελθόν οι πεπερασμένοι γήινοι πόροι δεν δέχτηκαν ανάλογη πίεση και τα οικοσυστήματα τέτοιας κλίμακας επιβάρυνση. Το κίνημα των vegan λοιπόν ίσως αποτελεί μια επίκαιρη ανταπόκριση στις προκλήσεις της εποχής μας και μια πρόταση αντιμετώπισης ενός προβλήματος που όσο περνούν τα χρόνια γίνεται όλο και πιο επιτακτικό.

    Στις μέρες υπάρχουν πρωτοφανείς τεχνικές δυνατότητες που μας επιτρέπουν να διαφοροποιηθούμε από τις συνήθειες των προγόνων μας. Δεν χρειαζόμαστε άλογα για να μεταφέρουν τις άμαξες μας ούτε υποζύγια για να σέρνουν το αλέτρι. Κατά τον ίδιο τρόπο, έχουμε την επιλογή να προτιμήσουμε συνθετικές γούνες άριστης ποιότητας και να αποφύγουμε τα δερμάτινα παπούτσια, λυτρώνοντας αμέτρητα ζώα από την κακομεταχείριση στην οποία υποβάλλονται, χωρίς κανένα τίμημα στη λειτουργικότητα των προϊόντων. Έχουμε αφθονία τροφίμων, που μας προσφέρει διατροφική επάρκεια. Και μπορεί τα φυτοφάρμακα να είναι επιβλαβή αλλά μπορούμε να πλένουμε καλά τα φρούτα και τα λαχανικά μας, να επιλέγουμε κατά το δυνατόν πιστοποιημένα βιολογικά προϊόντα, ακόμη και να καλλιεργήσουμε ή να φυτέψουμε κάποια δέντρα στην αυλή μας. Στο πρώτο link πάντως που ανάρτησα νωρίτερα, πράγματι υπάρχει επικέντρωση στο επεξεργασμένο κρέας, όπως επισημαίνει ο Odinmac (111). Επισημαίνεται όμως επίσης ότι το κόκκινο κρέας είναι πιθανόν γενικώς καρκινογόνο, χωρίς το συμπέρασμα να θεωρείται καταληκτικό, γιατί πρέπει να υποστηριχθεί από περισότερες έρευνες.

    Δεν νομίζω ότι οι χορτοφάγοι διεκδικούν την πατρότητα ή το μονοπώλιο της αγάπης και της ευαισθησίας απέναντι στα ζώα και στη φύση. Αυτό που πρεσβεύουν είναι ότι σε πείσμα της διαχρονικής μας αντιμετώπισης απέναντι τους -που παρά τις όποιες μεμονωμένες εξαιρέσεις είναι μία ιστορία αλόγιστης εκμετάλλευσης και αμείλικτης βαρβαρότητας- μία διαφορετική, αρμονικά συμβιωτική σχέση είναι δυνατή.

  120. Jane said

    ξέχασα να βάλω το βίντεο. Εδώ ένας μαλάκας που τρυγάει κυδώνια με μπουκάλες…Υπάρχουν κι άλλα που κάνουν ψαροντούφεκο με μπουκάλες ;ή ψαρεύουν νύχτα με φακό.

  121. sarant said

    113 Λοζετσινε, διαβάζοντας τα γράμματα του Μηλιάδη που ήταν έφορος αρχαιοτήτων στην Πρέβεζα το 1925 βλέπω πως πρέπει (για τον Αθηναίο της εποχής) να ήταν πολύ χάλια η Πρέβεζα.

  122. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    117γ, ΕΦΗ: Μα νά’ναι με το μελάνι ντως, έ! 🙂

    – Κι εδώ ο Χαρ. Πιπεράκης, που «μπερδεύτηκε ‘να βράδυ σα σουπιά στο παραγάδι». Ζεϊμπέκικο με λύρα…

    Κι επειδή δεν πιάνονται οι σουπιές με παραγάδι, ο Ψαραντώνης (σε νεότερη εκτέλεση) έκανε τη σουπιά … φαγκρί. https://youtu.be/VeSN6miWFrg?t=3

  123. ΣΠ said

    120
    Έχω μια ειλικρινή απορία. Οι χορτοφάγοι δεν τρώνε μόνο έμβια όντα ή δεν τρώνε και προϊόντα ζωικής προέλευσης όπως τα γαλακτοκομικά προϊόντα και τα αυγά.

  124. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μίλα μου για μύδια.

    https://magazine.laruchequiditoui.fr/la-peche-a-pied/

  125. Triant said

    118: Πολύ σωστά αυτά που λες, μόνο μια διόρθωση: Η ερασιτεχνική άδεια αλιείας έχει (ευτυχώς) καταργηθεί. Οι περιορισμοί βεβαίως εξακολουθούν να ισχύουν.

  126. Λοζετσινός said

    122
    Δεν Ξέρω πως ήταν το 1925 Νίκο αλλά εμένα πάντα μού άρεσε η Πρέβεζα.
    Όλοι οι Γιαννιώτες πήγαιναν παλιά για μπάνιο στην Πρέβεζα γιατί ο δρόμος για Ηγουμενίτσα ήταν άστα να πάνε. Με την Εγνατία τώρα πολλοί πάνε προς Ηγουμενίτσα και Μούρτο (Σύβοτα)
    Μπάνιο σε Μονολίθι-Κανάλι-Βράχο. παλιά και μετά ψάρια σε Αμβρόσιο-Γκάφα

    Μονολίθι
    η μεγαλύτερη παραλία αμμουδιάς στην Ευρωπαϊκή Ένωση

    Στην περιοχή πολύ σημαντική είναι η εξωτική παραλία Μονολίθι, στα δυτικά του Νομού Πρέβεζας , ανοιχτό τόξο κυκλικού τομέως που βλέπει νοτιοδυτικά με κλίση περίπου 10-20 μοίρες και με μήκος περίπου 25 χ.λμ. αποτελεί τη μεγαλύτερη παραλία αμμουδιάς στην Ευρωπαϊκή Ένωση [Πάσχος, 2002, Γκούβας, 2008]. Πλησίον αυτού ευρίσκεται το αισθητικό δάσος Μονολιθίου που έχει μήκος περίπου 8χλμ. και πλάτος 200μ., που ορίζεται από την ακτογραμμή και την Εθνική Οδό Πρέβεζας- Ηγουμενίτσας. Η ζώνη αυτή είναι Αρχαιολογική Ζώνη Α΄ και επί της αυτής ουδεμία οικοδομική δραστηριότητα επιτρέπεται λόγω της Αρχαίας Νικόπολης.
    ΕΛΕΝΗ Ν. ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ,
    Αρχιτέκτων-Μηχανικός ΕΜΠ, M.Sc. Περιφερειακής Ανάπτυξης, Δρ Πολεοδομίας (PhD, PPhD)

  127. Prince said

    124:
    Ο βετζετέριαν δεν τρώει σάρκες / πτώματα (αλλά παράγωγά τους ναι).
    Ο βίγκαν δεν τρώει ούτε σάρκες, ούτε ζωικά παράγωγα (γιατί η υπερπαραγωγή τους για να καλύψει τη ζήτηση εμπεριέχει κι αυτή απίστευτο πόνο και θάνατο).

    Πάντως καλό είναι να δούμε το σχήμα των δοντιών μας και το μήκος τού εντέρου μας. Είναι αυταπόδεικτο ότι είμαστε καρποφάγα θηλαστικά. Γι’αυτό και δεν τρώμε ζωντανά ή/και ωμά τα ζώα, δεν τα βλέπουμε καν ως φαί.

  128. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα (οΘντκ)

    Μεγάλη φωτιά στην Εύβοια
    εδώ στην Πεύκη η μυρουδιά της κάπνας είναι όντως έντονη.

  129. BLOG_OTI_NANAI said

    120: Κατανοώ αυτά που γράφεις, αλλά όπως είπα μου είναι αδύνατον να τα συνδέσω με τους βίγκαν. Αν υποθέσω ότι ο πλανήτης ζώζεται με τις δικές σου προτάσεις, αν πράξω ΟΛΑ όσα αναφέρεις στο σχόλιο σου και ταυτόχρονα τρώω ένα ψάρι ή ένα καλαμάρι τον μήνα, η φιλοσοφία βίγκαν μηδενίζεται και ο πλανήτης σώζεται με το δικό σου πρόγραμμα. Να προθέσω μόνο ότι δεν αναφέρθηκα στην εξέλιξη των ιδεών, αλλά στην Εξέλιξη του ανθρώπου που δεν επιβεβαιώνει τους βίγκαν ως προς το διατροφολόγιο.

    128: Όπως προανέφερα, δεν θεωρώ πειστική τη φιλοσοφία περί «απίστευτου πόνου και θανάτου», διότι αν αυτό ήταν ρεαλιστικό, ο βίγκαν δεν θα μπορούσε να ανεχτεί καν να ζει επάνω στη γη εξαιτίας του «απίστευτου πόνου και θανάτου» που προκαλεί καθημερινά σε ζώντες οργανισμούς τους οποίους εξοντώνει ακόμα και όταν πηγαίνει βόλτα να θαυμάσει τη φύση που τόσο αγαπάει. Η φιλοσοφία αυτή είναι τόσο υπερβολική που αδυνατεί να έχει συνέπεια και έτσι, να πείσει.

  130. NIKOS NIKOS said

    Πρώτοι φυτοφάγοι ήταν οι Λωτοφάγοι.
    Μετά ο Πυθαγόρας αιτιολόγησε την φυτοφαγία και ενσωματώθηκε από τα διάφορα θρησκευτικά δόγματα.

  131. sarant said

    127 E, τότε ο κόσμος δεν έκανε μπάνιο 🙂

  132. gpoint said

    Να βάλουμε κάποια πράγματα στη θέση τους :

    # 113, 115

    Ωραίος ο αμβρακικός αλλά η περισσότερη γάμπαρη βγαίνει στον Πλαταμώνα

    # 118

    για την άδεια στο έγραψε και ο τριαντ, αλλά είναι χαρακτηριστικό της ενημέρωσης που έχει ο κόσμος. Λοιπόν φέτος ισχύουν τα εξής τρελλά από τους λιμενικούς :

    απαγορεύεται το μάζεμα πορφυρών και σκαρτσινιών στα πλαίσια προστασίας (!) καθώς και το κολύμπι με μάσκα καθότι θεωρείται υποβρύχια δραστηριότητα που απαγορεύεται μέχρι τις 15 Σεπτέμβρη

    Τώρα για να καταλάβεις πόσο άσχετα και ανεφάρμοστα είναι αυτά που αντιγράφεις από τα φιρμάνια που βγάζουν άνθρωποι που δεν ξέρουν πως ζουν και πως πολλαπλασιάζονται οι οργανισμοί για τους οποίους τα βγάζουν

    Α. Οι γιαλιστερες από ερασιτέχνες βρίσκονται συνήθως λίγο πιο βαθιά από τα κυδώνια άρα από Αύγουστο μέχρι Σεπτέμβρη που επιτρέπονται θα βγάλεις και κυδώνια τα οποία κατά το λιμενικό πρέπει να τα επιστρέψεις στην θάλασσα να τα φάνε οι πορφύρες και τα χταπόδια που θα τα βρούνε ξεθαμένα
    Β. Σχεδόν όλα τα χταπόδια μόλις γεννήσουν ψοφάνε (τα αρσενικά τρώγονται από τα θηλυκά μετά το ζευγάρωμα0 άρα η απαγόρευση αλιείας μικρών χταποδιών είναι μια μαλακια και μισή. Εξ άλλου εισαγωγή κατεψυγμένων και νωπών μικρών χταποδιών γίνεται, Εδώ το κάτω των 500 γραμμαρίων πληρώνεται 200 ευρώ το κομμάτι !! Δηλαδή πρώτα θα το ζυγίσω και μετά θα το πιάσω !!
    Γ. οι πίνες χάνονται- το γράψαμε- από αρρώστια και όχι από υπεραλίευση- ποιός τις τρώει ; Οι πετροσωλήνες απαγορεύεται στο εξωτερικό να βγαίνουν από σπάσιμο βράχων γιατι αλλάζει η ακτογραμμή κ.λ.π. πετροσωλήνες υπάρχουν και στις πέτρες και οι ερασιτέχνες πέρνουν μια πέτρα από τον βυθό στονκήπο τους και την σπάνε εκεί, καμιά ζημιά δεν κάνουν. Αυτοί που βγαίνουν με καλέμια και βαριοπούλες και σπάνε ό,τι βρούνε για μεροκάματο, έχουν τις άκρες τους, μην ανησυχείς, ούτε αυτοί ανησυχούν μην τους πιάσουνε.

    Με λίγα λόγια αντί το λιμενικό να κυνηγάει τα κότερα που αμολάνε τις ακθαρσίες τους όπουνάναι φιάχνει διατάξεις τέτοιες ώστε ΟΛΟΙ να είναι παράνομοι και βγαίνει να μοιράσει πρόστιμα σε ερασιτέχνες γιατί με τους σκαφάτους και τους σκληρούς επαγγελματίες όταν μπλέξουν μάλλον τον μπελά τους θα βρούνε από τα μέσα που διαθέτουν

  133. Γιάννης Ιατρού said

    Άμα τους πας τους λιμενικούς… μπαμ κάνει ρε Γιώργο 🙂
    Μόνο για το πρόσφατο πρόστιμο για την έλλειψη σημαιούλας στη σημαδούρα σου δεν έγραφες… 🙂

  134. Γς said

    134:

    >Άμα τους πας τους λιμενικούς…

    Α, ωραία. Θυμήθηκα και τους λιμενικούς απέναντι

    https://caktos.blogspot.com/2013/06/blog-post_9444.html

  135. gpoint said

    # 135

    ρε συ Γιάννη, δεν φταίνε τα παιδιά, οι ηλίθιοι που βγάζουν τέτοιες διατάξεις τι να λέμε , δεν θα δει ο άλλος το ένα μέτρο τσαμαδούρα την σημαιούλα των 15 εκατοστών θα δει…μιλάμε για τις 8 το πρωί σε παραλία ερημική και να μου λέει να πετάξω πίσω τις πορφύρες που είχα στην σακκούλα…λες και δεν μπορούσα να τις ξαναμαζέψω όταν φύγουν ! Κι αυτές που πουλάνε στην ψαραγορά και στα δολωματάδικα ; όλες εισαγωγή είναι ;
    Κι εν τω μεταξύ αλωνίζουν και θερίζουν ταχύπλοα και τζετσκι ανενόχλητα…

  136. gpoint said

    κάποιο σχόλιό μου αφιερωμένο στην Εφη δεν το βλέπω…

  137. gpoint said

    # 117 τέλος

    της σουπιάς το κόκκαλο…

  138. sarant said

    137: Το 138

  139. Prince said

    130β: Μα δε μιλάμε για την ακούσια θανάτωση μιας πεταλούδας πάνω στο παρμπρίζ ή το πάτημα ενός γυμνοσάλιαγκα στο σκοτάδι. Αυτά δεν αποφεύγονται αν ζεις και κινείσαι. Η «φιλοσοφία» όπως τη λες είναι να μη σκοτώνεις εκκούσια και τελικά αλόγως – το πιάτο σου γεμίζει με χίλιους άλλους τρόπους. Συμπόνοια. Και παίζει ρόλο και ο αριθμός των ζωών που τελικά θα αφαιρέσεις, κάθε μία ζωή έχει την αξία τής δικής σου.
    Τυχαία είμαστε στην κορυφή τής τροφικής αλυσίδας. Αν ήμασταν λίγο πιο κάτω δεν θα είχες ενδοιασμούς – θα την επιζητούσες τη συμπόνοια!

  140. Γιάννης Ιατρού said

    136: Τζί, σωστά λες πως κοιτούν το γράμμα του νόμου κι όχι την ουσία. Και πολλές ασχήμιες και χοντρές παραβάσεις γίνονται αόρατες, ανάλογα με αυτόν που τις κάνει 🙂 Κι όχι μόνο αυτή η υπηρεσία.

  141. Αρειανός said

    130 Το επιχείρημά σου είναι λογικοφανές και η έννοια της εγκράτειας με βρίσκει σύμφωνο. Αλλά σκέψου όταν αν εφαρμόσουμε αυτή την φαινομενικά αθώα αναλογία στο σύνολο του πληθυσμού, διαπιστώνουμε ότι το ένα ψάρι ή καλαμάρι, ο ένας χοίρος, το ένα κοτόπουλο, το ένα πρόβατο κ.λπ. αυτομάτως γίνονται 7,5 δισεκατομμύρια. Και άλλωστε, όπως όλοι γνωρίζουμε (και αποδεικνύεται και από μια ματιά στα σχόλια που περιβάλλουν τη δική μας κουβέντα), οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι διατεθειμένοι να επιδείξουν οποιαδήποτε εγκράτεια ή να θυσιάσουν το παραμικρό από την ικανοποίησή τους. Οπότε η συζήτησή μας είναι κυρίως θεωρητική.

    Στην πορεία της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους ανακύπτουν προκλήσεις που είτε είναι νέες είτε περισσότερο εμφανείς και διογκωμένες από ό,τι στο παρελθόν, λόγω της αλλαγής των ιστορικών συνθηκών. Το ότι παρά την εφαρμογή κάποιων επιβλαβών και ηθικά αμφιλεγόμενων συνηθειών και πρακτικών δεν οδηγήθηκαμε στον αφανισμό, δεν συνεπάγεται ότι οι συνήθειες αυτές είναι σωστές και ότι πρέπει να συνεχίσουμε στον ίδιο δρόμο, αγνοώντας μάλιστα τις νέες, ακανθώδεις παράμετρους που προστίθενται στην εξίσωση, όπως ο υπερπληθυσμός. Κατ’ αναλογία, η Βιομηχανική Επανάσταση, παρά τα οφέλη που μας προσέφερε και την αδιαμφισβήτητη συμβολή της στην τεχνολογική πρόοδο, προκάλεσε μία πρωτόγνωρη περιβαλλοντική επιβάρυνση. Το ότι παρ’ όλα αυτά εξακολουθούμε να επιβιώνουμε ως είδος δεν σημαίνει ότι δεν οφείλουμε να επιδείξουμε προσαρμοστικότητα και ευελιξία, αναζητώντας εναλλακτικές δυνατότητες, ώστε να αντιστρέψουμε κατά το δυνατόν την καταστροφή που έχουμε προξενήσει.

    Στην περίπτωση των φυτών, τουλάχιστον δεν υπάρχει εγκέφαλος και κεντρικό νευρικό σύστημα, οπότε είναι μάλλον αδύνατο να βιώσουν πόνο. Μία επίσκεψη των μαθητών ενός σχολείου σε ένα σφαγείο, που θα τους έδινε μια εικόνα του τι απαιτείται να προηγηθεί για να φτάσει ένα μπιφτέκι ή ένα φιλέτο στο πιάτο τους, είμαι βέβαιος ότι θα μετέστρεφε ένα μεγάλο μέρος τους προς την ακραιφνή χορτοφαγία. Δεν νομίζω όμως ότι θα κλόνιζε κανέναν μία εκδρομή σε ένα θερμοκήπιο.

    Αλλά αν επεκτείνουμε το σκεπτικό «τι νόημα έχει να υποβάλλουμε τις ενέργειές μας στη βάσανο της ηθικής κρίσης, αφού ούτως ή άλλως ο άνθρωπος εξοντώνει ή προκαλεί φθορά σε ζώντες οργανισμούς;», τότε τι μας εμποδίζει να θανατώνουμε και ανώτερα, ευφυή θηλαστικά (σκύλους, γάτες ή δελφίνια); Και δεν μας φέρνει πιο κοντά αυτή η λογική στην απαράδεκτη χριστιανική πεποίθηση ότι οι ζώντες οργανισμοί είναι το δώρο του Θεού στον άνθρωπο, για να τους χρησιμοποιεί κατά το δοκούν για τις ανάγκες του; Θα συμφωνήσω με τον Prince (140) ότι πρέπει να λάβουμε υπόψη κατά πόσο είναι εμπρόθετη και αναγκαία ή μη η θανάτωση μιας έμβιας ύπαρξης.

  142. Σηλισάβ said

    142. Η χορτοφαγία δεν είναι λύση, και το να μεγαλώνεις χορτοφαγικά ένα παιδί είναι έγκλημα. Λύση είναι να παρθούν μέτρα και να μειωθεί ο ανθρώπινος πληθυσμός, και να αλλάξουν οι ανθρώπινες συνήθειες. Προσωπικά τρέφομαι κυρίως χορτοφαγικά, όμως τρώω αυγά και αιγοπρόβειο τυρί και γιαούρτι. Κόκκινο κρέας μία φορά το μήνα – τόσο χρειάζεται ένας ενήλικας. Ψάρια τρώω όποτε το θυμάμαι. Δεν είναι θέμα μόνο οικολογίας αλλά και υγείας.
    Αν σκεφτεί κανείς ότι για να παραχθεί μία μπριζόλα μοσχαρίσια χρειάζεται ένας τόνος νερό και 5 τόνοι δημητριακών (μη ακριβή νούμερα), καταλαβαίνει την σπατάλη πόρων. Υπάρχουν όμως λύσεις: στην Ινδονησία πχ, επιτρέπεται μόνο το ψάρεμα με παραδοσιακές μεθόδους, ώστε να ανανεώνεται ο πληθυσμός των ψαριών. Το Αιγαίο από την άλλη πλευρά, έχει αδειάσει λόγω της τράτας

  143. Γιάννης Ιατρού said

    143: ..επιτρέπεται μόνο το ψάρεμα με παραδοσιακές μεθόδους..
    κι εδώ η τράτα είναι παραδοσιακή, από πάππου προς πάππο … 🙂 🙂

  144. Jane said

    Στο ψάρεμα με μύησε ο θείος μου, που μ΄ έπαιρνε για συρτή ή τσαπαρί. Βγάζαμε δυο τρεις κυνηγούς, κανα δυο μελανούρια ή σαβρίδια κι αν τύχαινε λυθρίνι, ήμασταν όλο χαρά. Τώρα πια είναι εβδομήντα έξι. Πιο συχνά πάμε για λαβράκι και τσιπούρα απ΄ έξω. Με απλή πετονιά. Χωρίς πανάκριβες σιλικόνες, κουδούνια, μηχανάκια, ρουλεμάν, σούπερ δολώματα και καραγκιοζιλίκια στη σειρά.

    Με έμαθε πως η θάλασσα θέλει κανόνες, μέτρο και σύνεση. Είναι δικαίωμά μου να διεκδικώ ένα μερίδιο απ΄ τη φύση. Δεν είμαι εναντίον του ψαρέματος. Απλώς έμαθα , πως αυτό το χόμπι μας αφορά όλους και προϋποθέτει σεβασμό κι αυτοσυγκράτηση.

    Προφανώς η άδεια αλιείας καταργήθηκε λόγω έλλειψης προσωπικού του λιμενικού, αφετέρου για να κερδίζει η χώρα τουρισμό. Έτσι, να μπαίνουν ανεξέλεγκτα και να ψαρεύουν οι τουρίστες και να ρημάζουν τον τόπο. Ειδικά οι Ιταλοί είναι μανούλες, έχουν λιανίσει τις Σποράδες. Είναι φοβερή μπίζνα το ερασιτεχνικό ψάρεμα για τις μεγάλες εταιρείες.

    Είναι και πως πολλοί λιμενικοί ( και αστυνομικοί) χρειάζονται και παίρνουν απόσπαση για νησιά με χοτ σποτ και ροές μεταναστών. Ο μισθός είναι διπλός συν το επίδομα παραμεθορίου ( να πού πάνε τα λεφτά για τους πρόσφυγες) , οπότε υπάρχει έλλειψη προσωπικού για έλεγχο.

    Εμπάση περιπτώσει , αφού οι περιορισμοί κατά τη γνώμη κάποιων είναι άχρηστοι , ας κρίνει ο καθένας απ’ τα παρακάτω.

    Χαράματα κάποιοι μάγκες με τηλεκατευθυνόμενο έκαναν παραγάδι απ΄ έξω. Φέτος τον Ιούνιο. Σε τουριστική περιοχή με ρηχά νερά. Αν σπάσει η μισινέζα και κολυμπήσει ένα παιδί εκεί την επομένη, θα το βρουν μακελεμένο. Αυτό γίνεται παντού και διαφημίζεται , αν και παράνομο.

    Σε όλη την ακτογραμμή απέναντι από Σκιάθο τη νύχτα θαρρείς πως μας την πέσαν οι Τούρκοι. Δίνουν και παίρνουν οι δυναμίτες. Στην Κρήτη και στη Χαλκιδική έχουν κατακάψει τον βυθό.

    Άλλοι πάνε με ραντάρ και μόλις δουν μεγάλο ψάρι ή κοπάδι, αντί για καλάμι , πετάνε γαλαζόπετρα, χλωρίνη ή άλλα χημικά και μαζεύουν ό,τι ανεβαίνει με την απόχη αβέρτα.

    Όσο για το ψαροντούφεκο με μπουκάλες και προβολείς, χαμός! Και φυσικά οι περισσότεροι γηγενείς είναι «ερασιτέχνες». Στην ουσία όμως αυτό είναι το κύριο επάγγελμά τους. Δηλώνουν άνεργοι αλλά ψαρεύουν παράνομα και πουλάνε- πάλι παράνομα- σε ταβέρνες και κονομάνε.

    Εν κατακλείδι. Τις απαγορεύσεις δεν τις βγάζουν οι λιμενικοί , όπως το τι διδάσκεται δεν το αποφασίζουν οι εκπαιδευτικοί και το πώς οδηγούμε δεν το καθορίζουν οι τροχονόμοι.
    Υποθέτω, βάσιμα απαγορεύεται απ΄ τον νόμο να βγάζουμε χταποδάκια τριακοσίων γραμμαρίων. Ντροπή δηλαδή, έλεος!

    Οι ερασιτέχνες ψαράδες είναι εκατοντάδες χιλιάδες. Δεν ξέρω , τι βλέπουν άλλοι. Εγώ βλέπω ασυδοσία, έλλειψη παιδείας και αδιαφορία. Επομένως ο έλεγχος και τα αυστηρά πρόστιμα είναι απαραίτητα.
    Έτσι εξάλλου έμαθαν οι Έλληνες οδηγάρες να βάζουν ζώνη ασφαλείας.

  145. giorgos said

    Τό πρόβλημα είναι ή ανεξέλγκτη χρήση τής τεχνολογίας . http://katotokerdos.blogspot.com/2009/04/5.html

  146. gpoint said

    Πάλι δεν κατάλαβες γιατί καταργήθηκαν οι ερασιτεχνικές άδειες αλιείας που στοίχιζαν περί τα 15 ευρώ και τις ανανέωνες μόνο Οκτώβρη έως και Δεκέμβρη αλλιώς έβγαζες καινούργια με περίπου 50 ευρώ.

    Οπως δεν κατάλαβες αν και στο έγραψα αναλυτικά πως είναι μαλακία ο νόμος για τα χταποδάκια αφού το χταπόδι μια φορά γεννάει και μετά ψοφάει. Το τρίκιλο που βρίσκεις ΔΕΝ έχει γεννήσει, άρα κάνεις την ίδια ζημιά με ένα 100 γραμμαρίων και τα δυο ΔΕΝ θα γεννήσουν.
    Ασε που όταν γεννήσει ένα χταπόδι κάνει καμιά χιλιάδα αυγά στο ίδιο μέρος από τα οποία αν επιζήσουν ΔΥΟ έχεις αριθμητική ισορροπία. Οσοι τα κυνηγάνε ξέρουν πως ο μεγαλύτερος φόβος ενός χταποδιού είναι το λίγο μεγαλύτερο χταπόδι που θα το φάει σε δευτερόλεπτα.χει άλλη λογική κι άλλες ευαισθησίες η θάλασσα από την στεριά.

    Επίσης όταν κάτι έχεις ακούσει, μην το γράφεις αβασάνιστα όπως » πετάνε γαλαζόπετρα, χλωρίνη ή άλλα χημικά» η γαλαζόπετρα βγάζει το χταπόδι από την τρύπα και δεν κάνει ΚΑΜΙΑ ζημιά- την χρησιμοποιούν όλοι οι χταποδάδες, η χλωρίνη καταστρέφει το θαλάμι, την βάζουνε μόνο συνείδητοι, όπου πέσει δεν ξαναπατάει ΠΟΤΕ χταπόδι. Και τα δυο αυτά δεν πειράζουν τα ψάρια.Το κακό είναι πωςκαι οι λιμενικοί δεν ξέρουνε και πετσοκόβουνε όσους έχουν γαλαζόπετρα το ίδιο με όσους έχουν χλωρίνη που θα έπρεπε να τους βάζουν φυλακή για τηνζημιά που κάνουν.

    Τις απαγορεύσεις στην αλιεία τις βγάζουνε οι…Γερμανοί και μετά από πολλές φωνές προσαρμόζονται σχετικά στα δεδομένα της ελληνικής θάλασσας που δεν έχει ομοιότητες με την γερμανική. Η προστασία της είναι θέμα παιδείας από ανθρώπους που ασχολούνται και ξέρουν πως ζει και πως πολλαπλασιάζεται το κάθε είδος, με πρόστιμα δεν γίνεται τίποτε.
    Αν έκανε σωστά την δουλειά της η αγορανομία οι ταβέρνες δεν θα αγόραζαν από «ερασιτέχνες» βουτηχτάδες με φακούς και χημικά γιατί πλέον δεν τα ντουφεκίζουν τα ψάρια που πιάνουν νύχτα για να μην έχουν αποδείξεις οι λιμενικοί, τα ναρκώνουν με χημικά.

    Φυσικά είναι απαραίτητος ο έλεγχος αν ελέγχανε ταχύπλοα και τζετσκι δεν θα σκοτώνονταν κάθε χρόνο άνθρωποι κι αν ελέγχανε τους σκαφάτους θάτανε πιο καθαρές οι θάλασσες. Εγώ στα μέρη μου βλέπω να ελέγχουν μόνο όσους ψαρεύουν από βάρκα ή κολυμπάνε με μάσκα και βατραχοπέδιλα Κάποτε είχα ανεβάσει μια φωτογραφία όπου ένας έριχνε δυναμίτη μέσα στο λιμάνι !!

  147. Jane said

    Έχουμε διαφορετικές εμπειρίες. Ζω σε τόπο με τεράστια ακτογραμμή. Υπάρχουν 8 σταθμοί λιμενικού κι όμως δεν βλέπεις πουθενά λιμενικούς. Ιούλιο κι Αύγουστο ( Πήλιο, χωριά Παγασητικού, Σποράδες ) έχουμε δύο εκατομμύρια τουρίστες. Αμέτρητα σκάφη και βάρκες.
    Σιγά μην κάνουν έλεγχο σ’ όσους κολυμπούν με μάσκα και βατραχοπέδιλα.
    Πάλι καλά, θα με είχαν χώσει στη μπουζού ισόβια.

    Περί χταποδιών.. δεν έχω τόσες γνώσεις… 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: