Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Αλτ και αλίμονο σε αμαξιτή οδό – του Χριστόφορου Χαραλαμπάκη

Posted by sarant στο 16 Αύγουστος, 2019


Τις προάλλες η φίλη μας η Έφη έδωσε παραπομπή σε ένα ενδιαφέρον άρθρο του φίλου Χριστόφορου Χαραλαμπάκη στο ηλεπεριοδικό Ο Χάρτης.

Θυμίζω ότι στο ιστολόγιο είχαμε παρουσιάσει, στις αρχές του χρόνου, το παρθενικό άρθρο του Χ.Χαραλαμπάκη στο πρώτο τεύχος της νέας περιόδου του Χάρτη. Ωστόσο, ο Χάρτης συνέχισε να ηλεκδίδεται, ο δε Χαραλαμπάκης συνεχίζει τα γλωσσικά του άρθρα, που μάλιστα έχουν πάρει τον γενικό τίτλο «Γλωσσολογικά και λεξικογραφικά». Στα άρθρα αυτά, ο κορυφαίος γλωσσολόγος κάνει κάτι πολύ ενδιαφέρον: παρουσιάζει σχολιασμένα τα σχόλια που είχε κάνει ο Στέφανος Κουμανουδης στην περίφημη Συναγωγή νέων λέξεων… πριν από εκατόν τόσα χρόνια.

Πράγματι, ο Κουμανούδης δεν αρκέστηκε στο να καταγράφει ξερά λέξεις που αποδελτίωνε από εφημερίδες και συγγράμματα. Κάθε τόσο, όχι τόσο συχνά που να καταντάνε περισπασμός αλλά αρκετά συχνά ώστε να γίνονται αισθητά, αφήνει τον εαυτό του ελεύθερο να κάνει γενικότερα γλωσσικά ή κοινωνικά σχόλια. Κάπου έχω μαζέψει μερικές τέτοιες «λεξικογραφικές ανάσες» και σκόπευα να τις κάνω άρθρο. Ο Χαραλαμπάκης κάνει κάτι πιο ουσιαστικό, παίρνει αυτά τα σχόλια ένα προς ένα και με αλφαβητική σειρά και τα σχολιάζει εκτενώς.

Στο προτελευταίο τεύχος του Χάρτη, ο Χ.Χ. δημοσιεύει το έβδομο άρθρο με «Σχόλια στα σχόλια του Στέφανου Κουμανούδη». Το  μεταφέρω εδώ ολόκληρο και στο τέλος επιτρέπω στον εαυτό μου μια διόρθωση στον σοφό φίλο μου.

Σχόλια στα σχόλια του Στέφανου Κουμανούδη (7)

αλήμων ώ. Ο Σκαρλάτος Βυζάντιος εν τω λεξικώ του της καθ’ ημάς Ελληνικής διαλέκτου, 1835 ούτως έγραψεν το κοινώς παρ’ ημίν γραφόμενον επίρ. αλλοίμονον, κρίνας αυτό παρεφθαρμένον εκ του εν τη Γαλεομαχία «Ιαλέμων ω» του Θεοδώρου Προδρόμου. Ούτω και εν τω Γαλλοελληνικώ λεξικώ του, 1856. – Αλλά πόσους έπεισεν;

*

Με τις τρεις τελευταίες λέξεις ο Κουμανούδης θέτει μια ρητορική ερώτηση η απάντηση της οποίας είναι ασυζητητί «Δεν έπεισε κανένα». Ο Βυζάντιος παραθέτει το παράδειγμα: Αλήμων ω εις εμένα τον ταλαίπωρον! με τα αρχαιοελληνικά ερμηνεύματα Οίμοι τω ταλαιπώρω!, ω τάλας! Στο λήμμα αλλοιμονώτερον, Ακρόπολις, 25 Μαΐου 1889, ο Κουμανούδης επαναλαμβάνει τα όσα γράφει στο αλήμων ω, χωρίς εσωτερική παραπομπή στο λήμμα αυτό. Γνωρίζει, επίσης, τη μη πιθανή ετυμολογία του Ν. Γ. Πολίτη (1898) από το ηλί ηλί, αλίμονο < αλί + μόνον.

 

Η ετυμολογία του επιφωνήματος αλίμονο –αυτή η ορθογράφηση, ως απλούστερη, έχει καθιερωθεί–, με μακρά παράδοση στην ιστορία της ελληνικής γλώσσας, παραμένει αβέβαιη, όπως δείχνουν οι διαφορετικές ορθογραφικές αναπαραστάσεις της λέξης.[1]
Με βάση τη στατιστική συχνότητα της μηχανής αναζήτησης Google (6 Ιουνίου 2019) παρουσιάζονται οι ακόλουθες μορφές: αλίμονο (459.000 παραδείγματα), αλλοίμονο (109.000), αλοίμονο (36.000), αλλίμονο (7.110), αλήμονο (459), αλλήμονο (160), αλλείμονο (9), αλείμονο (5). Στο Ιστορικό λεξικό της Ακαδημίας Αθηνών, λήμμα αλλοίμονο, με την μη πειστική αναγωγή στο αρχαίο λλ’ οἴμοι, καταγράφονται 35 μορφολογικοί τύποι, όπως αγλοίμονο αϊλοίμονο και αλοίσμονο από την Κρήτη, αλλοί, ναλλοί και ναϊλλοί από τον Πόντο κ.ά. Το αλλοί στην ουσία είναι το αλί (βλ. αλί και τρισαλί), ήδη μεσαιωνικό, το οποίο σε όλα τα λεξικά καταγράφεται ως χωριστό λήμμα. Το επιφώνημα αλλοιμονάκι αναπτύσσεται στο Ιστορικό λεξικό ως αυτόνομο λήμμα, ενώ πρόκειται για ευκαιριακό σχηματισμό που εξυπηρετεί μετρικές ανάγκες.[2] Για τα επώνυμα Αλλοίμονος και Αλλοιμονάκις, με απωσιώπηση των απλούστερων ορθογραφήσεων Αλίμονος και Αλιμονάκης, παραθέτει ενδιαφέροντα στοιχεία ο Δικαίος Βαγιακάκος.[3]

Σχόλιο Ν.Σ.: Για το αλίμονο και την ορθογραφία του έχουμε γράψει και στο ιστολόγιο. Για την υποσημ. 2 έχω μια επισήμανση στο τέλος.

*

αλτ! … Κανονισμός ασκήσεων πεζικού, 1876. – Μιχαήλ Ν. Δαμιράλης εν μεταφράσει του Σαιξπηρείου Άμλετ, 1890. – Ακρόπολις 11 Φεβρουαρίου 1895. – Ηναγκάσθην δυστυχώς να καταχωρίσω εδώ και την ακράτως ξένην ταύτην λέξιν, επειδή λόγιοι την κατεδέχθησαν και την εισήγαγον όχι μόνον εις τον στρατόν ως κέλευσμα, αλλά και άλλως και εις τα ποιήματα. Το στάσου, ή στάσ’, δεν τους ήρεσεν.

*

Ενδιαφέρουσα είναι η υπόρρητη θέση του Κουμανούδη ότι το ξενικό επιφώνημα είναι ανεκτό ως στρατιωτικό κέλευσμα. Πράγματι με τη σημασία αυτή αποτελεί διεθνισμό. Ξεκίνησε ως γερμανισμός: προστακτική halt του ρήματος halten «σταματώ» με επιφωνηματική σημασία. Το ιταλικό alt είναι γνωστό από το 1482. Στη γαλλική, απ’ όπου εισήλθε στη γλώσσα μας, και στην αγγλική ως halt, μαρτυρείται το επιφώνημα halte! ως στρατιωτικός όρος από το 1636. Το Λεξικό Δημητράκου ετυμολογεί το αλτ αόριστα από το γερμανικό halten και το ερμηνεύει με το αρχαϊστικό «στήθι ή στήτε». Τα συνώνυμα «ακίνητος», «σταμάτησε», «στάσου», «στοπ» δεν εναλλάσσονται κατά το δοκούν. Μπορεί να πει κάποιος σε έναν που δεν είναι στρατιώτης αλτ! με την απειλητική σημασία «ακίνητος!» ή χαριεντιζόμενος, δεν ταυτίζεται όμως υφολογικά με το στάσου! Θα ήταν γελοίο να αντικατασταθεί αυτή η προστακτική με το αλτ στο εξαιρετικό λ.χ. στιχούργημα του Άκου Δασκαλόπουλου (1937-1998), μελοποιημένο από τον Μίμη Πλέσσα, Κορίτσι στάσου να σου πω/στάσου λιγάκι./Δεν βλέπεις πόσο σ’ αγαπώ/χελιδονάκι.
Το γαλλικό halte έλαβε μεταφορική σημασία και ταυτίστηκε με το stop: Dire halte à la guerre. (Πείτε στοπ στον πόλεμο). Χρησιμοποιείται, επίσης, σε ελλειπτικές προτάσεις: Halte aux essais nucléaires! (στοπ στις πυρηνικές δοκιμές). Αντίστοιχη σημασιολογική εξέλιξη, έστω και σε περιορισμένη χρήση, παρουσιάζει το αλτ.[4]
Τα μονοσύλλαβα αλτ και στοπ προσφέρονται για προτάσεις-συνθήματα: αλτ (= τέρμα) στη φοροδιαφυγή. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι γραφικές απεικονίσεις: «Διαστ-ΑΛΤ(!)-ικά». Διασταλτική ερμηνεία του άρθρου 16 του Συντάγματος που απαγορεύει τη σύσταση ιδιωτικών Πανεπιστημίων. Με σαφή προειδοποίηση να σταματήσει η προσπάθεια κατάργησης του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της ανώτατης εκπαίδευσης.[5]
Αξιοπρόσεκτα είναι και ορισμένα ακρωνύμια τα οποία αποτελούν πια παρελθόν, αφού η γλώσσσα και η κοινωνία αλλάζουν διαρκώς. ΑΛΤ σημαίνει Αποκλειστικές Λωρίδες Ταξί.[6] Κατά τις λεωφορειολωρίδες και τις αποκλειστικές λωρίδες λεωφορείων (ΑΛΛ) σχηματίστηκε ad hoc ένα άτυπο, αλλά υπαρκτό ακρωνύμιο. Το 1998 δημιουργήθηκε η ομάδας της Άμεσης Δράσης «ΑΛΤ» που σημαίνει Αντιμετώπιση Ληστειών Τραπεζών. Μόλις διαλύθηκε η ομάδα, εξαφανίστηκε και το ακρωνύμιο.
Ο Κουμανούδης δεν μπορούσε να φανταστεί ότι η μικρή αυτή λέξη όχι μόνο θα παγιωνόταν στο στρατιωτικό λεξιλόγιο, αλλά θα αποκτούσε και άλλες χρήσεις.
Από το 1981 μπήκε ένα καινούργιο αλτ στη ζωή μας που έχει σχέση με τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Λημματογραφήθηκε πρώτη φορά στο Χρηστικό Λεξικό της Ακαδημίας Αθηνών. Πρόκειται για το αμερικανικό alt(ernate key), πλήκτρο που μπορεί να πατηθεί μόνο του ή σε συνδυασμό με άλλο για την εκτέλεση εναλλακτικής λειτουργίας.

αλτρουισμός, ο [εκ του Λατ. alter] Γαλλιστί altruisme, αντιθέτως του égoïsme) η φιλαλληλία. Ακρόπολις 2 Μαΐου 1895. – Και πλείστοι άλλοι από ολίγων τινών ετών χρώνται παρ’ ημίν τη ξένη ταύτη λέξη εξ ουδεμιάς ανάγκης.

Ο αλτρουισμός δεν ταυτίζεται προφανώς με τη φιλαλληλία η οποία σήμαινε στα μεταγενέστερα χρόνια «αμοιβαία αγάπη». Έχει αρμονικά ενταχθεί στο λεξιλόγιο της Νεοελληνικής, καθώς μαρτυρούν τα παράγωγα αλτρουιστής και αλτουιστικός.
Τη λέξη altruisme δημιούργησε το 1830 ο ιδρυτής της κοινωνιολογίας και του θετικισμού Αύγουστος Κοντ ως βασική έννοια της Ηθικής, για να δηλώσει το ακριβώς αντίθετο του εγωισμού (égoïsme). Πρόκειται για συμφυρμό του γαλλικού autrui «ο άλλος» και του λατινικού alter «ο ένας από τους δύο, ο άλλος». Όπως δείχνει η ετυμολογική προέλευση της λέξης, στο επίκεντρο του ηθικά ακέραιου ανθρώπου είναι όχι «ο εαυτός», αλλά «ο άλλος». Το 1853 καταγράφεται πρώτη φορά η λέξη στην αγγλική (altruism) και την ίδια δεκαετία στη γερμανική (Altruism). Το ιταλικό altruismo χρονολογείται από το 1874. Αλτρουισμός σημαίνει αγάπη προς τον πλησίον, παντελή απουσία ιδιοτέλειας, ανιδιοτέλεια, η οποία συνδέεται με άλλες αρετές, όπως: αυταπάρνηση, αφιλοκέρδεια, γενναιοδωρία, φιλανθρωπία.
Οι βασικές μορφές του αλτρουισμού είναι οι ακόλουθες:[7]

1. ψυχολογικός: αναφέρεται σε ένστικτα, συναισθήματα και κίνητρα ενός ατόμου που αποβλέπει στην ωφέλεια του άλλου (Comte).
2. συμπεριφορικός: ασχολείται με πράξεις που ωφελούν τους άλλους και όχι το ίδιο το άτομο. Αυτό το νόημα εμφανίστηκε πρώτα σε κείμενα του Herbert Spencer που αφορούν τη θεωρία της εξέλιξης στην κοινωνιολογία και την ηθική μετά το 1870.
3. ηθικός ή ιδεολογικός: στηρίζεται στην αρχή ότι το «ηθικά καλό», ταυτίζεται με το «καλό των άλλων».

Ως όρος της ηθικής και της ψυχολογίας ο αλτρουισμός δηλώνει την καλοπροαίρετη διάθεση του ατόμου να βοηθήσει τους συνανθρώπους του που βρίσκονται σε δύσκολη θέση, χωρίς να περιμένει κανενός είδους αντάλλαγμα.
Ο αποτελεσματικός αλτρουισμός (effective altruism) είναι μια φιλοσοφία και ένα κοινωνικό κίνημα που αναπτύχθηκε κατά την τελευταία δεκαετία του εικοστού αιώνα με σκοπό την καλύτερη αξιοποίηση των δυνατοτήτων που υπάρχουν για την ωφέλεια των άλλων. Καθοριστική υπήρξε η συμβολή του αυστραλού θεωρητικού του ωφελιμισμού και καθηγητή της Βιοηθικής Peter Singer (γεννήθηκε το 1946).
Ο παθολογικός αλτρουισμός (pathological altruism) στις ποικίλες πτυχές του ήρθε στην επιφάνεια με τη δημοσίευση ενός σπουδαίου συλλογικού έργου.[8] Πρόκειται για αρρωστημένες καταστάσεις, όπως η νευρογενής ανορεξία λόγω τύψεων για το ότι πεθαίνουν καθημερινά χιλιάδες άνθρωποι, ιδίως παιδιά, από έλλειψη τροφής. Στην ίδια κατηγορία ανήκει το σύνδρομο της συλλογής ζώων (animal hoarding), ιδίως κατοικίδιων, όπως γάτες και σκυλιά, που ζουν κάτω από απαράδεκτες υγειονομικές συνθήκες. Οι άνθρωποι που εμφανίζουν αυτό το σύνδρομο βιώνουν την κοινωνική απομόνωση.
Η μυθιστοριογράφος και ποιήτρια Mary Ann Evans, γνωστή με το λογοτεχνικό ψευδώνυμο George Eliot (1819-1880) αναφέρει τον αλτρουισμό σε ένα ενδιαφέρον συγκείμενο: «Υπάρχει ένας μύθος που λέει ότι, όταν μέλισσες κέντρισαν σ’ όλο του το σώμα τον ασβό, μια αρκούδα τον παρηγόρησε με την ενθουσιώδη διαπίστωση ότι πήρε ωραίο πρωινό με το μέλι τους. Ο ασβός απάντησε εκνευρισμένος: ‘Τα τσιμπήματα είναι στη σάρκα μου και η γλυκύτητα στο ρύγχος σου’. Η αρκούδα, λέγεται, ένιωσε έκπληξη γιατί ο ασβός δεν έδειξε αλτρουισμό».[9]

*

αμαξευτή οδός, η. Σταύρος Σταθόπουλος 1854. – Ταύτην την λέξιν, ως και την κατωτέρω, αμαξωτή οδός, εποίησαν οι ποιήσαντες όχι ίσως διότι ηγνόουν την παλαιάν αμαξιτόν, αλλά διότι δεν την εθεώρουν ευμάθητον παρά των πολλών λόγω της καταλήξεως· και δεν τους κακίζω. Υπάρχει δε παρά Στράβωνι το «ὁδός ἁμαξεύεσθαι δυναμένη». Επικράτησε δε, νομίζω, μάλλον τώρα να λέγεται αμαξιτή οδός.

αμαξωτή οδός, η. Ομολογώ την αμαρτίαν μου, ότι ούτος ο σχηματισμός μοι αρέσκει και όχι ο της αμαξιτού.

Τμήμα αρχαίας αμαξιτής οδού μήκους 300μ. έφερε στο φως αρχαιολογική έρευνα (2015) που διενήργησε η εφορεία Αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής, Πειραιώς και Νήσων στην παραλία του Μεγάλου Καβουρίου Βουλιαγμένης.[10]

Ο Κουμανούδης έχει απόλυτα δίκιο. Το αρχαίο επίθετο μαξιτός (μαξιτή οδός και η μαξιτός) δεν έχει ετυμολογική διαφάνεια για τους πολλούς (μαξα + εμι «πηγαίνω») επιβιώνει όμως ως λόγια έκφραση: αμαξιτή οδός, αμαξιτός δρόμος. Στον Κύριλλο Αλεξανδρείας (4ος-5ος μ.Χ. αι.) σώζεται η εσφαλμένη, πλην αναμενόμενη, γραφή αμαξητός, κατά τα πολλά σε -ητός επίθετα. Οι απλοί άνθρωποι προτιμούν τη «σφαλερή δημιουργία» αμαξωτός δρόμος και ως ουσιαστικό αμαξωτός (ο) για τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Στην κοινή νεοελληνική αποφεύγεται σήμερα η χρήση των δύο επιθέτων. Έχουν αντικατασταθεί από το ουσιαστικό άσφαλτος με τη σημασία «ασφαλτοστωμένος δρόμος». Το αμαξωτός, όπως και η δημοσιά, χρησιμοποιείται σε ορισμένες διαλέκτους και διάφορα ιδιώματα.
Στην αρχαία ελληνική γλώσσα υπάρχουν περισσότερα από τριάντα σύνθετα που παράγονται από τη λέξη μαξα «τετράτροχο όχημα» με βασικό σημείο αναφοράς τον άξονα, σπουδαίο τεχνολογικό επίτευγμα της αρχαιότητας. Σημειωτέον ότι το υποκοριστικό μάξιον εμφανίζεται ήδη στον Αριστοτέλη. μαξίς ήταν το αμαξάκι με το οποίο έπαιζαν τα μικρά παιδιά ή αγαπημένο γλυκό των παιδιών σε σχήμα αμαξιού. Ο φιλόσοφος Πορφύριος ο Τύριος (3ος αι. μ.Χ.) μας πληροφορεί ότι αυτοί που ζούσαν πάνω σε άμαξα λέγονταν μαξόβιοι (για νομάδες) και μάξοικοι κατά τον Στράβωνα. Το ίδιο σήμαινε, εκτός των άλλων, το ρήμα μαξεύω. Τα τροχόσπιτα, επομένως, έχουν μακρά προϊστορία.
Στον Λουκιανό συναντάμε την παροιμία μαξα τὸν βοῦν (ἕλκει), «η άμαξα σέρνει το βόδι», δηλαδή τοποθετείται η άμαξα μπροστά από το βόδι. Πολλοί νομίζουν ότι η έκφραση βάζει το κάρο/την άμαξα μπροστά από το άλογο ανάγεται στο αγγλικό put the cart before the horse, με χρονολογία πρώτης εμφάνισης τον 16ο αιώνα, ή στη γαλλική ακριβή αντιστοιχία mettre la charrue avant les bœufs. Η παροιμιώδης αυτή έκφραση, η σημασία της οποία επανενισχύθηκε στη νεοελληνική από την αντίστοιχη αγγλική και γαλλική, σημαίνει ότι κάποιος αντιστρέφει την ορθή σειρά των πραγμάτων ή τη φυσική τους πορεία, κάνει κάτι με λάθος σειρά, ενεργεί αντίθετα με τη λογική, επομένως είναι αναποτελεσματικός.

 

Δική μου παρατήρηση: Το αν πρέπει ή όχι να λημματογραφούνται ευκαιριακοί σχηματισμοί όπως το αλλοιμονάκι του ΙΛΝΕ, είναι ένα θέμα στο οποίο ο Χρ. Χαραλαμπάκης έχει πολύ μεγαλύτερη πείρα από μένα οπότε δεν θα διαφωνήσω μαζί του. Ωστόσο, δεν είναι σωστό να αποδίδει στον Λευτέρη Παπαδόπουλο την πατρότητα του όρου «μεθυσμενάκι».

Πολύ νωρίτερα, τη λέξη την έχει χρησιμοποιήσει σε ενα αρκετά γνωστό ποίημά του ο αγαπημένος μου Ναπολέων Λαπαθιώτης:

ΤΑ ΣΑΒΒΑΤΟΒΡΑΔΑ

Κάτι κλειστό ’ναι μες στο στήθος μου
που λαχταράει για μαντολίνο:
κάθε που πέφτουν τα μεσάνυχτα
το λύνω

και πάει και σμίγει, στα τρισκόταδα,
και στις ταβέρνες, και στις μάντρες,
μ’ όλο γλυκά παιδιά, καλόπαιδα,
και μ’ άντρες…

Και στα θαμπά βλαμάκια δίνεται,
τ’ αργά βλαμάκια, που, απ’ το γέρμα
ως τα βαθιά-βαθιά χαράματα,
παν, έρμα,

και τραγουδάν και ξεφαντώνουνε
μεθυσμενάκια, μες στις στράτες,
κι όλο μεράκια είναι οι καρδούλες τους,
γιομάτες…

Και λεν γλυκά τραγούδια, ανέλπιδα,
σιγά κι απόκοσμα, όλο πάθος,
ώσπου τα σβήνει πράα κι αλλόκοτα
το βάθος…

Κι εκεί που στρίβουμε και χάνονται,
λες κι οι βαθιές καρδιές τους σπάνε,
και κλαιν και λένε τα μεράκια τους
– και πάνε…

…Και ως τ’ αγροικώ, μες στα μεσάνυχτα,
να σπάνε κέφι λαγγεμένα,
κυλάν οι πόθοι μου μες στ’ άφραστα,
και μένα!

Κι είναι η ψυχή μου όλο ψυχές παλιές,
χλωμές κι αρχαίες, πολύ θλιμμένες,
και γνώριμες, – κι από ταφόπετρες
λυμένες…

Ανθολογία Οι νέοι 1922

Δεδομένου, μάλιστα, ότι το «μεθυσμενάκι» το βρίσκουμε και σε χρονογράφημα του Μίλτου Λιδωρίκη το 1935, θαρρώ πως πρέπει να το απομακρύνουμε από την κατηγορία των ευκαιριακών σχηματισμών και να το κατατάξουμε στους άξιους λεξικογράφησης όρους.

Advertisements

106 Σχόλια to “Αλτ και αλίμονο σε αμαξιτή οδό – του Χριστόφορου Χαραλαμπάκη”

  1. Καλημέρα.
    Αλτ!
    Freeze λένε οι Αμερικανοί αστυνομικοί.
    «Φρηηηζ! Πουτ δε κοτ ντάουν» λέει ο Έλληνας στον κλεφτοκοτά της διαφήμισης.

  2. Γς said

    Καλημέρα

    ελάς!

    αλί και τρισαλί
    αλίμονο και τρισαλίμονο

    Hélas trois fois hélas

  3. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Καλημέρα!

    Για πολλά χρόνια, ήδη από παιδί, δεν καταλάβαινα το στίχο της Τζαμάικας «μεθυσμενάκι στα καπηλειά» σε τέτοιο βαθμό, που πίστευα ότι δεν ακούω καλά το συγκεκριμένο σημείο ή -αργότερα- ότι αποτελούσε αναγκαστική μετρική αυθαιρεσία του Λευτέρη Παπαδόπουλου.
    Μένω έκπληκτος τώρα, αντιμετωπίζοντας, σε μια άδεια Αθήνα, τη νομιμότητα της λέξης, όχι μόνο του Παπαδόπουλου αλλά και του Λαπαθιώτη!

    Δεν παύει, ως λέξη, να με παραξενεύει πάντως.

  4. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    3 Πολλοί δεν το καταλάβαιναν με αποτέλεσμα ο στ΄΄ιχος αυτός να «ραμονίζεται» (που λέμε εδώ) αγρίως, με καλύτερο το εξαιρετικό «μες της φενάκης τα καπηλειά»!

  5. 1 Διαφήμισης που νομίζω ήταν του Λάνθιμου!

  6. gpoint said

    Αλλοίμονο…ώ αλί και τρισαλί εις εμέ τον τάλα, μα και σε σε, κουφάλα, είπεν ο Κύρος στην παρωδία της αναβάσεώς του…

    όντως το αλτ έχει καθιερωθεί όπως και το μαρς για να τηρείται η γαλλογερμανική ισορροπία

  7. Δίπλα στο «Άλτ» κολλάει θαυμάσια το «τίς εί», έτσι, για να θυμόμαστε τις ερωτηματικές αντωνυμίες και την κλίση του ειμί…

  8. Αλίμονος υπάρχει και επίθετο.

  9. Λοζετσινός said

    Καλημέρα
    Πολύ ωραίο το σημερινό
    Αν κάποιος σκοπός έλεγε στάσου αντί για αλτ το πιο πιθανό είναι πως θα έπαιρνε την απάντηση «μύγδαλα»

  10. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @7,

    Τίνες εσμέν;
    Άντε, μην φωνάξω τον Άδωνι του Αδώνιδος να μας πει…

  11. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Νομίζω ότι το Αλτ παρέμεινε στο στρατό αλλά το «τις ει;» άλλαξε πριν μερικά χρόνια σε «ποιος είσαι;»
    Εγώ πρόλαβα το «Αλτ τις ει;»

  12. LandS said

    Freeze λένε οι μπάτσοι και οι γκάνγκστερ. Οι στρατιώτες το λένε. Για παράδειγμα το δικό μας «αλτ τις ει» σε δαύτους είναι «halt who goes there».

  13. LandS said

    Ρε πως αλλάζουν οι καιροί. Τώρα, άμα πίνεις γουλιά γουλιά κάνα μεθυσμενάκι, είναι βιασμός.

  14. LandS said

    Και το «αρμ» για «επ’ όμου» , «παρουσιάστε» κλπ. Η χούντα πήγε να το αλλάξει σε «όπλα» αλλά φτουρησε λιγότερο από επταετία.

  15. LandS said

    Αλήθεια; «Ποιος είσαι» ; Γιατί; Τί πείραζε;

  16. Georgios Bartzoudis said

    «Διασταλτική ερμηνεία του άρθρου 16 του Συντάγματος που απαγορεύει τη σύσταση ιδιωτικών Πανεπιστημίων. Με σαφή προειδοποίηση να σταματήσει η προσπάθεια κατάργησης του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της ανώτατης εκπαίδευσης»

    # Ποιος προειδοποιεί ποιον; Από την παραπομπή προκύπτει ότι οι …σοφοί του ΚΚΕ προειδοποιούν τη «συντεταγμένη πολιτεία», αφού προηγουμένως «ερμηνεύουν» οι ίδιοι το σύνταγμα, υποκαθιστώντας τόσο τη Βουλή όσο και τις δικαστικές αρχές.
    Για ποια «δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα ανώτατη εκπαίδευση» μιλούν οι …σοφοί του ΚΚΕ; Μήπως …τυφλώθηκαν και δεν βλέπουν ότι για να σπουδάσει ένα παιδί χρειάζεται οι γονείς του να πληρώσουν τα μαλλιά της κεφαλής τους; Είπαμε κομματική γραμμή αλλά όχι και τύφλα!
    Αν έτσι «ο κορυφαίος γλωσσολόγος» Χ. Χαραλαμπάκης στηρίζει τα «σχόλια επί σχολίων», τότε εγώ θα τον πω κορυφαίο από την ανάποδη, πάτο δηλαδή, κατάλληλο μόνο για κομματικά έντυπα.

  17. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    Το τραγούδι των Πλέσσα-Δασκαλόπουλου:

  18. ΣΠ said

    9

  19. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  20. ΣΠ said

    Η ηθοποιός και μοντέλο Τζίνα Αλιμόνου.

  21. 16 Στην καθιαυτού Μακεδονία δεν ξεχωρίζετε τι σημαίνει παραπομπή; Η συγκεκριμένη παραπομπή στον Ριζοσπάστη γίνεται για να αναδειχθεί το (πετυχημένο ή όχι) ευφυολόγημα «Διαστ-ΑΛΤ(!)-ικά». Δεν νομίζω να βρίσκεται αλλού. (Το γιατί το τι πληρώνουν οι γονείς για τα ΑΕΙ -φαντάζομαι εννοούνται φροντιστήρια για να περάσεις και σπίτια αφού περάσεις- θα αλλάξει προς το καλύτερο αν ιδρυθούν ιδιωτικά, δεν μπορώ να το φανταστώ).

    Παρεμπιπτόντως, με το κόπι-πέιστ οι παραπομπές στέλνουν κατευθείαν στο πρωτότυπο άρθρο του Χαραλαμπάκη.

  22. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Στ΄ς αγάπης τον αμαξωτό
    τη μυρωμένη στράτα
    χαράς τονε που τα περνά
    και γερατιά και νιάτα

    >>αμαξωτός δρόμος και ως ουσιαστικό αμαξωτός (ο) για τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο.

    Αμαξωτό λέγαμε και προ της ασφάλτου το «μεγάλο» (πιο φαρδύ και πιο πατημένο/συντηρημένο) κεντρικό δρόμο για την πόλη, οι άλλοι είτανε οι αγροτικοί.
    Λέγαμε και λέμε Ψηλό Αμαξωτό, τοπικά, το νότιο οδικό άξονα προς το Ηράκλειο.

  23. nikiplos said

    20@ και καλά διατρεφόμενη από τον τέως σύζυγον βεβαίως, βεβαίως…

    ΥΓ> Ένας Γάλλος πλούσιος – αληθινά πλούσιος όχι μεγαλομπακάλης, ο πατήρ του πήγαινε με ελικόφτερο… μου έλεγε πως οι αίλλινες «συνάδελφοί» του, επιδίδονταν πολύ εις την ευγονικήν, όπως και οι ΗΠΑνοί αντίστοιχοι… κάτι που δεν συνέβαινε στους ίδιους και λοιπούς ευρωπέους συναδέλφους, καθώς εκείνοι ήθελαν «πιστοποιημένη» (από καταγωγής) ευγένεια… 🙂

  24. ΚΩΣΤΑΣ said

    21 Μια παραπομπή στον Αριστείδη ΜπΑΛΤά , πρώην υπουργό πολιτισμού και παιδείας ίσως ήταν επιτυχέστερη! 🙂

  25. Το θέμα είναι ότι το (αποτυχημένο τέλος πάντων) ευφυολόγημα δεν το κάνει ο λεξικογράφος, απλά το καταγράφει. Για μπαλτάδες έγραφαν, για ΜπΑΛΤά δεν θυμάμαι να διάβασα!

  26. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Μεθυσμενάκι», στην αρχή δεν καταλάβαινα τί λέει, μετά περιχαρής το αποκωδικοποίησα «μέθης μεράκι» ! 🙂
    Το ποίημα του Λαπαθιώτη, μου άρεσε πολύ! Τον ξαναγάπησα τον αγαπημένο.Ο εσωτερικός τριγμός με την ασίγαστη λύπη του, νιώθεται !

    23α «γράψε αλίμονο», σ΄εκείνον! 🙂

    Το μεθυσμενάκι του Μίλτου Λιδωρίκη, αποδίδεται (στην παραπομπή) λάθος, στον υιό Αλέκο Λιδωρίκη.

  27. BLOG_OTI_NANAI said

  28. ΚΩΣΤΑΣ said

    Καλά, θα κάνω κι εγώ ένα ευφυολόγημα, μπας και με προσέξει ο Χ.Χ. γιατί ο Μπαμπι με έχει γραμμένο.

    ΑΛΤης –> στοπ στο πήδημα!

  29. Γιάννης Ιατρού said

    …από το ποίημα «Τζαμάικα» του Λευτέρη Παπαδόπουλου, μελοποιημένο από τον αξέχαστο Μάνο Λοΐζο..

    Εμ, δεν βάλατε σύνδεσμο, εδώ με τον Γιάννη Καλατζή: https://youtu.be/7f4v0Ag8BZY

  30. sarant said

    Eυχαριστω για τα νεοτερα!

    7-11 Με τη στερεότυπη ευτράπελη απάντηση «Γάιδαρος όπως και συ!»

    21 Δίκιο έχεις για τις παραπομπές, δεν το πρόσεξα -αλλά είναι μπελάς να τις αλλάξω

    29 Α μπράβο!

  31. BLOG_OTI_NANAI said

    Και «αλτρουισμό» έχω:

  32. sarant said

    31 Χρονολογία;

  33. sarant said

    Προς NIKOS NIKOS: Σε βαρέθηκα. Να πας να σπαμάρεις τις εθνικιστικές σου μπαρούφες αλλού. Άλλο δικο σου σχόλιο δεν θα δημοσιευτεί εδω.

  34. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Δεν πιστεύω κατα το παλαιό αμαξιτός να είχαμε ποτέ και μεταξιτός;

    5,1. Ναι του Λάνθιμου ήταν «Φρηηηζ! Πουτ δε κοτ ντάουν». Απροπό, κυκλοφόρησε το τρέιλερ της τελευταίας μικρού μήκους ταινίας του Nimic https://www.nooz.gr/entertainment/1550126/ayto-einai-to-trailer-tis-neas-tainias-toy-giwrgoy-lanthimoy

    13 Κι άλλο άσχετο,μα επίκαιρο: Προσπαθούσα, μάταια, να θυμηθώ ένα «καλό» από το τουίτερ για τη φλεγόμενη Εύβοια και τώρα με το σχόλιό σου μου ήρθε:

    Ευβοιάσθη

  35. gpoint said

    Ολου του κόσμου τα περίεργα στον ΑΡΗΣ συμβαίνουν… από την εποχή τη μεταγραφής Χαριστέα εξαφανίζονται τα μετρητά και εμφανίζονται φέσια !

    https://www.sdna.gr/podosfairo/superleague/article/627861/thyma-listeia-stelexos-tis-pae-aris-me-leia-megalo-xrimatiko

  36. gpoint said

    # 35

    Στα δεδομένα της υπόθεσης τα χρέη του ΑΡΗΣ στην ΔΕΗ και την εφορία , οπότε σε σακκούλες για να μην κατασχεθούν, αλλά να τα παίρνει ολα μόνο ο ξάδερφος-πρόεδρος σπίτι του να τα φυλάξει μόνο στον πλανήτη Αρη γίνονται. Να δούμε και τι θα κάνει η αστυνομία ΄με τον προστατευόμενο του Βαγγέλα αν και πιστεύω πως είναι ακόμα απασχολημένη με την υπόθεση Τζήλου…

  37. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Τα αρχικά (ν) των παραλλαγών «ναλλοί» και «ναϊλλοί» της (τραπεζουντιακής) Ποντιακής που αναφέρει ο Χαραλαμπάκης, προέκυψαν από συνεκφορά λέξεων που έληγαν σε (ν) ή από το «να» που εκφράζει ευχή ή κατάρα («να σε πάρει ο διάβολος»/ «να σε πάρει η ευχή»/ «ναϊλί εμάς, να βάι εμάς, η Ρωμανία πάρθεν» του Καβάβη).

  38. ΣΠ said

    Το ΛΚΝ έχει και το «αμαξιτός» και το «αμαξωτός». Στην ετυμολογία για το δεύτερο σημειώνει «σφαλερή δημιουργία». Το Λεξικό Μπαμπινιώτη (β’ έκδ.) έχει μόνο το «αμαξιτός», αλλά το Ετυμολογικό Λεξικό Μπαμπινιώτη τα έχει και τα δύο. Για το «αμαξωτός» σημειώνει ότι εμφανίστηκε το 1855.

  39. gpoint said

    Εχω την γνώμη πως το αμαξωτός είναι πιο καλοστεκούμενο από το αμαξιτός γιατί αν πάμε να φιάξουμε ένα ρήμα που να συνδέει τ αμάξι με τον δρόμο προφανώς θα εείναι το αμαξώνω
    κατά το καρφί–>καρφώνω–> καρφωτός μπορεί να προκύψει το αμάξι–>αμαξώνω–>αμαξωτός

  40. ΣΠ said

    30 «Γάιδαρος όπως και συ!»

    Αυτό το πρωτοάκουσα μικρός σε παράσταση Καραγκιόζη, αλλά βέβαια μπορεί να προϋπήρχε.

  41. BLOG_OTI_NANAI said

    32: Η μετάφραση είναι του Πάπυρου το 1955. Σε εσώφυλλο έχει μια εικόνα από το το γαλλικό πρωτότυπο και από εκεί συμπεραίνω ότι πρόκειται για μια την έκδοση του 1951:

  42. Γ-Κ (γλωσσικά τέλος) said

    Ναι, αλλά από το ρήμα παοκίζω μπορούμε να φτιάξουμε το επίθετω παοκιτός. Παοκώνω > παοκωτός δεν μου πάει…

  43. BLOG_OTI_NANAI said

    Πατάκη:

  44. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    38, ΣΠ
    Μια παλαιότερη αναφορά που βρήκα για το «αμαξωτός» είναι στην Επιτομή Λεξικού του Γ. Ψύλλα (1836), σελ. 15. Κατεβαίνει από εδώ:
    https://books.google.gr/books?id=TpYQAAAAYAAJ&pg=PP9&dq=Epitome+lexikou&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwibjOvf14fkAhWCxosKHQbUBK0Q6AEIKjAA

    39, Gpoint
    Τείνω να συμφωνήσω. Υπάρχουν δεκάδες παρόμοιοι (αν και όχι εντελώς ανάλογοι) σχηματισμοί:

    μετάξι – μεταξωτός
    σανίδι – σανιδωτός
    λιβάνι – λιβανωτός
    κεραμίδι – κεραμιδωτός
    λέπι – λεπιδωτός
    κλπ κλπ.

    Στην Κρήτη ακούγεται σχεδόν αποκλειστικά το «αμαξωτός». (Σχετ. η μαντινάδα της ΕΦΗΣ, σχ. 22)

  45. Θρακιώτης said

    Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στον χριστιανό γλωσσολόγο κ. Χριστόφορο Χαραλαμπάκη: Όχι τόσο για το πράγματι θαυμάσιο άρθρο του, όσο για την τόλμη του να δώσει τόσες πολλές συμπυκνωμένες πληροφορίες και να εκτεθεί στα μάτια ημών των ολίγων επαϊόντων σχολιαστών του παρόντος Ιστολογίου…

    Παίρνοντας θάρρος από την τόλμη του κ. Σαραντάκου (έτσι σάς θέλω, κύριε Νίκο: Να μή χαρίζεσθε ΟΥΤΕ στους φίλους σας…) να διορθώσει την γκάφα του κ. Χαραλαμπάκη που πίστωσε το «μεθυσμενάκι» στον Λευτέρη Παπαδόπουλο, ενώ η λέξις είναι του Λαπαθιώτη, σπεύδω κι εγώ να διορθώσω ΔΥΟ ΛΑΘΗ του Χαραλαμπάκειου άρθρου που βγάζουν μάτι και ένα ακόμη λάθος του πολυδιαφημισμένου Μπαμπινιώτη…

    ΛΑΘΟΣ ΠΡΩΤΟ: Ο κ. Χαραλαμπάκης μπιστεύτηκε τον (ανυπόληπτο) Κουμανούδη κι έχεσε το βρακί του: Η πρώτη καταγραφή του «αμαξευτή» οδός στην Θεία Ελληνική Γλώσσα δεν έγινε από τον Σταύρο Σταθόπουλο το 1854, όπως νομίζει ο επιπόλαιος Κουμανούδης, αλλά το 1839 από τον Κ. Μ. Κούμα στην μνημειώδη μετάφραση (από τα γαλλικά) της «Γεωγραφίας» του Αδριανού Βάλβι, η οποία εξετυπώθη εν Βιέννη το 1839

    ΛΑΘΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ: Γράφει ο κ. Χρ. Χαραλαμπάκης: «Στον Λουκιανό συναντάμε την παροιμία ἡ ἅμαξα τὸν βοῦν (ἕλκει), «η άμαξα σέρνει το βόδι», δηλαδή τοποθετείται η άμαξα μπροστά από το βόδι.»

    Αλλά, κύριε Χριστόφορέ μου, μπιστευτήκατε το Liddell-Scott και διαπράξατε ανήκουστη (για έναν επαγγελματία γλωσσολόγο) γκάφα, παρερμηνεύοντας τον Λουκιανό: Ο Λουκιανός στους «Νεκρικούς Διαλόγους» του δεν λέει «η άμαξα τον βούν έλκει», αλλά «η άμαξα τον βούν πολλάκις εκφέρει» που σημαίνει ότι πολλές φορές η άμαξα ΚΗΔΕΥΕΙ (εκφορά κλπ) το βόδι κι όχι ότι ΣΕΡΝΕΙ το βόδι, όπως επιπολαίως εσείς νομίσατε, εμπιστευόμενος το Liddell-Scott (άλλο ένα καραμπινάτο λάθος του πολυδιαφημισμένου αυτού Λεξικού…)

    Κι αυτό φαίνεται ΠΕΝΤΑΚΑΘΑΡΑ από όλο το σχετικό κείμενο των «Νεκρικών Διαλόγων» που θίγει το θέμα ποιοί πρέπει να πεθαίνουν πρώτοι: Οι νέοι ή οι γέροι; Αναρτώ το σχετικό απόσπασμα για να αντιληφθούν όλοι την γκάφα σας

    ΣΥΝΕΧΙΖΩ: Η φράσις «η άμαξα τον βούν έλκει» με την σημασία της ανάποδης σειράς των πραγμάτων πρωτοκαταγράφεται γύρω στο 120 μ.Χ. από τον παροιμιογράφο Διογενιανό και επαναλαμβάνεται 8 αιώνες αργότερα στο Λεξικόν Σουΐδα (10ος αιών μ.Χ.)

    ΤΕΛΟΣ, όπως αναφέρει και ο επιπόλαιος (διότι χάβει αμάσητη την αρλούμπα του Μπαμπινιώτη) κύρ Σταύρος στο σχόλιο 38, ο Μπαμπινιώτης γράφει στο Ετυμολογικό του (εμπιστευόμενος κι αυτός τον ΑΝΥΠΟΛΗΠΤΟ Κουμανούδη!..) ότι το «αμαξωτός» πρωτοκαταγράφεται στην Θεία Ελληνική Γλώσσα το 1855, ενώ η λέξις εμφανίζεται τουλάχιστον 11 χρόνια νωρίτερα (1844) στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως του Όθωνος!..

  46. sarant said

    41 Ευχαριστώ!

  47. BLOG_OTI_NANAI said

    45: 🙂

    44: Ωραίο. Και πάνω που είχα βρει ένα του 1851:

  48. BLOG_OTI_NANAI said

    Επειδή εμφανίστηκε καλικάντζαρος στο σχ. 45 να διευκρινίσω ότι το χαμόγελο στο σχ. 47 πήγαινε στο σχ. 46, για το «ευχαριστώ» του Νίκου. Μην μπερδευτούμε κιόλας…

  49. ΣΠ said

    45
    Πφφφ, 1844… Ο ΜΙΚ_ΙΟΣ βρήκε από το 1836. Σου έρριξε στ’ αυτιά, γκαφατζή μου.

  50. ΣΠ said

  51. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @49. Και όχι μόνο! Μιά χαρά αποδίδει την φράση του Λουκιανού ο Χαραλαμπάκης 🙂

  52. BLOG_OTI_NANAI said

    45: Τι λες βρε… κηδεία; Liddell-Scot, Χαραλαμπάκης, Κονδυλάκης… Σαν πολλοί δεν μαζεύονται αυτοί που «έκαναν λάθος», πόσο μάλλον αν πρέπει να πιστέψουμε ότι εσύ λες «το σωστό»;!

  53. gpoint said

    # 52

    πάντως το λεξικό του Σκ. βυζάντιου γράφει για το εκφέρω = φέρω έξω, εβγάζω (από πουθενά), κουβαλώ τον νεκρόν εις τον τάφον…

    να μην τα θέλουμε όλα δικά μας!

  54. sarant said

    52 Και σε άλλες γλώσσες υπάρχει ακριβώς η ίδια έκφραση για το αμάξι που σέρνει τα βόδια, ως απεικόνιση του οξύμωρου.

  55. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @29. Γιάννη, δεν θέλω να σε στενοχωρήσω 🙂 αλλά ο συνονόματός σου Γιάννης Καλατζής, ο «Τσιρόγιαννος», (εξαιρετική φωνή που ερμήνευσε με ΜΟΝΑΔΙΚΟ τρόπο αξέχαστα τραγούδια) ήταν Τουμπιώτης και -φυσικά!- ΠΑΟΚτσής..

  56. BLOG_OTI_NANAI said

    Βλέπω κάτι σχετικό στο λεξικό του Σταματάκου, αλλά και σε λοιπή βιβλιογραφία η χρήση της παροιμίας έχει σχέση με τη σειρά που θα έπρεπε να συμβαίνει κάτι. Αυτό είναι και το νόημα του χωρίου του Λουκιανού «αιτιώμαι της διατάξεως»:

  57. Θρακιώτης said

    Αγαπητοί φίλοι (κύρ Σταύρος 49, Γιώργος Κατσέας 51, Blogotinanai 52 και κ. Σαραντάκος 54),

    Μή πετάτε την μπάλα στην εξέδρα: Το θέμα μας δεν είναι να μεταφράσουμε τί ακριβώς εννοεί ο Λουκιανός με την φράση «η άμαξα τον βούν πολλάκις εκφέρει», δηλαδή αν τον σέρνει, ή αν του κάνει την εκφορά και τον κηδεύει, όπως μαρτυρούν τα προηγηθέντα λόγια του Τερψίωνος και επιβεβαιώνει η 2η σημασία του «εκφέρω». Ήδη το επεσήμανε στο σχόλιο 53 ο κ. Gpoint, τον οποίο και ευχαριστώ για τον κόπο του να ψάξει στο Λεξικό του Σκαρλάτου Βυζάντιου…

    Το θέμα μας είναι ότι ο κ. Χαραλαμπάκης λανθασμένα αναφέρει στο κείμενό του πως την φράση «ἡ ἅμαξα τὸν βοῦν (ἕλκει)» την συναντάμε στον Λουκιανό, ενώ ο Λουκιανός λέει «εκφέρει» και ουχί «έλκει». Η σωστή φράσις (όπως ήδη επεσήμανα στο σχόλιο 45) πρωτοκαταγράφεται από τον παροιμιογράφο Διογενιανό (120 μ.Χ) και επαναλαμβάνεται τον 10ο αιώνα από το Λεξικόν Σουΐδα.

    Όσο για την μετάφραση που κάνουν οι άλλες γλώσσες στην Λουκιάνεια φράση «η άμαξα τον βούν πολλάκις εκφέρει», ας είμαστε σοβαροί: Όλοι κάνουν χρήση της ήδη υπάρχουσας εθνικής παροιμίας. Για παράδειγμα, οοι Γάλλοι μεταφράζουν «La charrue traîne les bœufs» που σημαίνει το ΑΡΟΤΡΟ σέρνει τα βόδια, ενώ οι Άγγλοι μεταφράζουν «putting the cart before the horse» (= βάζεις το κάρρο μπροστά από το ΑΛΟΓΟ)

    Όσο για τον κύρ Σταύρο που χαίρεται στο 49, επειδή ο Μίκιος βρήκε την λέξη «αμαξωτός» το 1836, εγώ δεν είπα πως πρωτοκαταγράφεται το 1844, αλλά «τουλάχιστον από το 1844. Το θέμα, κύρ Σταύρο μου, δεν είναι να πουλήσεις σε μένα εξυπνάδα, αλλά να μάς απαντήσεις στο εξής θεμελιώδες ερώτημα:

    Γιατί οι κορυφαίοι γλωσσολόγοι Γ. Μπαμπινιώτης + Χρ. Χαραλαμπάκης εμπιστεύονται στα τυφλά τον ΑΝΥΠΟΛΗΠΤΟ Κουμανούδη, με αποτέλεσμα να εκτίθενται διαρκώς σε λάθη χρονολογήσεως των λέξεων;

    ΕΠΙΣΗΣ: Γιατί ο ακριβολόγος Χαραλαμπάκης, πρίν γράψει το παρόν άρθρο δεν έκανε 2-3 κλίκ όπως εμείς οι κοινοί θνητοί για να δεί πως ο Κουμανούδης κάνει 15 χρόνια λάθος με το «αμαξευτή», ότι ο Λουκιανός δεν είπε την φράση όπως την παραθέτει στο άρθρο (άλλο «εκφέρει» και άλλο «έλκει»…) και ότι η ακριβής φράσις καταγράφεται από τον Διογενιανό;

  58. sarant said

    57 Διότι η παροιμιώδης φράση είναι «η άμαξα τον βουν» και το ρήμα άλλοτε είναι εκφέρει και άλλοτε έλκει.
    Το εκφέρει είναι άγνωστο στους περισσότερους, το έλκει είναι γνωστό.

  59. Γς said

    57:

    >La charrue traîne les bœufs

    Μais parfois

    Le bÏuf tient la charrue qui est trainée par les laboureurs!

  60. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @58. Άγνωστο ίσως, αλλά είναι τόσο εμφανής η ερμηνευματική του έκταση (στα όρια της οποίας μας προϊδεάζει και το πλήθος των νεοελληνικών ερμηνευμάτων- εκφέρω γνώμη, εκφορά του λόγου, εκφορά νεκρού κλπ, κλπ) που πρέπει να είναι κανείς αλλοπαρμένο τρολ για να επιλέξει την ερμηνεία «η άμαξα ΚΗΔΕΥΕΙ το βόδι» (!!!!!!!!!!!!!!!!) και να επιπλήξει τον Χαραλαμπάκη και τους λοιπούς (..»κι όχι ότι ΣΕΡΝΕΙ το βόδι, όπως επιπολαίως εσείς νομίσατε..)
    [Αν μου επιτρέπεται μιά προσωπική γλωσσική αίσθηση διαφοράς, θα έλεγα ότι το εκφέρω ακούγεται πιό εργώδες για τον βουν, απ’ ότι το έλκω. Κάτι σαν την εικόνα από το Πνευματικό Εμβατήριο του Σικελιανού «Τι, ιδέτε εκόλλησεν η ρόδα του βαθιά στη λάσπη [..] σπρώχτε με γόνα και με στήθος, να τονε βγάλουμε απ’ το γαίμα»]

  61. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    23. Υπάρχουν πλέον ωραίες και έξυπνες που παντρεύτηκαν τηλε-αστερες, όπως η πανέμορφη Χριστίνα Μπόμπα* και ο «Mr World Party» Σάκης Τανιμανίδης.

    Δεν γράφω αλίμονο 🙂 γιατί σε προσωπικά ζητήματα η γνώμη μου περισσεύει.

    * Σπούδασε στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Πολυτεχνείου, συνέχισες για δύο χρόνια στην έρευνα και έγινες υποψήφια διδάκτορας. Προσφάτως είναι γκουρού του μάρκετινγκ.

    ΥΓ Στιγμές χαλάρωσης
    Το «καυτό» κορμί της Χριστίνας Μπόμπα
    Στο νησί της Μυκόνου βρέθηκε η πανέμορφη Χριστίνα Μπόμπα

    https://www.tanea.gr/2019/07/18/lifearts/lifestyle/to-kayto-kormi-tis-xristinas-mpompa/

    Ο κόσμος αλλάζει…..

  62. Γς said

    61:

  63. Θρακιώτης said

    Ρε άνθρωπε του Θεού, Γιώργη Κατσέα (60),

    τον βλάκα παριστάνεις ή πάς να πουλήσεις εκδούλευση στον κ. Χαραλαμπάκη; Το «πολλάκις» που χρησιμοποιεί ο Λουκιανός στην φράση («η άμαξα τον βούν ΠΟΛΛΑΚΙΣ εκφέρει») αποδεικνύει 100% σε έναν έντιμο μεταφραστή ότι ο Λουκιανός εδώ εννοεί ότι πολλάκις οι νέοι πεθαίνουν νωρίτερα από τους γέρους όπως μερικές φορές η άμαξα κηδεύει («εκφέρει») το βόδι στην τελευταία του κατοικία…

    Αλλιώς, αν δώσουμε την σημασία «σέρνει το βόδι», το ΠΟΛΛΑΚΙΣ που χρησιμοποιεί ο Λουκιανός δεν στέκει. ΟΥΔΕΠΟΤΕ η άμαξα σέρνει το βόδι καλώς εχόντων των πραγμάτων. Μερικές φορές όμως («πολλάκις»…) κάνει την εκφορά του, δηλαδή το μεταφέρει στον τάφο.

    Και σε κάθε περίπτωση, κύριε Κατσέα μου, το λάθος του κ. Χαραλαμπάκη είναι πως απέδωσε (με το «έλκει») στον Λουκιανό μιά παροιμία που πρωτοαναφέρει ΑΚΡΙΒΩΣ ο Διογενιανός κι όχι διασκευασμένη όπως την βλέπουμε στους «Νεκρικούς Διαλόγους». Τα υπόλοιπα είναι φιλολογίες…

    Η ΟΥΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ και ο μπακλαβάς γωνία: Ο κ. Χαραλαμπάκης βαρέθηκε να κάνει μερικά κλίκ και εκτέθηκε ανεπανόρθωτα: Μάς πάσαρε λάθος ημερομηνία για το «αμαξευτή» (1854 αντί του ορθού 1839) και απέδωσε στον Λουκιανό μία διασκευασμένη παροιμία (με πιθανόν ΑΛΛΗ ΣΗΜΑΣΙΑ), την ακριβή μορφή της οποίας είχε καταγράψει ο Διογενιανός μερικά χρόνια νωρίτερα.

    Τί άλλο θές για να πειστείς, κύρ Γιώργη μου ότι αυτά τα λάθη είναι ΑΣΥΓΧΩΡΗΤΑ για έναν επαγγελματία γλωσσολόγο; Μήπως προσπαθείς να μάς επιβάλεις ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ, ώστε να μή τα επισημαίνουμε; Σου θυμίζω ότι ο ίδιος ο κ. Σαραντάκος διόρθωσε (και πολύ καλά έκανε) τον κ. Χαραλαμπάκη για το «μεθυσμενάκι», που είναι πολύ μικρότερο λάθος από τα δύο που επεσήμανα εγώ…

    ΥΓ: Να πούμε και κάτι χρήσιμο: Όσοι θέλουν να έχουν ΟΛΟΚΛΗΡΟ το Λεξικό Σουΐδα σε 100% searchable έκδοση (διότι οι εκδόσεις του Σουΐδα που ανεβάζουν τα Google Books «χάνουν λέξεις» όπως μπορεί να σάς διαβεβαιώσει ο κακόψυχος Ιατρού…) , ας πάνε ΕΔΩ και ας το κατεβάσουν στην εκπληκτική έκδοση (2018) του αποφοίτου του ΕΜΠ, κ. Δημητρίου Μούρμουρα.

    Ο κ. Σαραντάκος και οι λοιποί έντιμοι αναγνώστες του παρόντος Ιστολογίου θα με ευγνωμονούν ισοβίως γι’ αυτή την πληροφορία. Είμαι πεπεισμένος ότι από τον αγνώμονα Blogotinanai δεν πρόκειται να ακούσω ούτε ένα ευχαριστώ αν και θα κάνει ευρύτατη χρήση της εκπληκτικής αυτής εκδόσεως του Λεξικού Σουΐδα. Έξεστι χριστιανοίς η ΑΓΝΩΜΟΣΥΝΗ…

  64. BLOG_OTI_NANAI said

    63: Ρε τραμπαρίφα, πολύ πριν βγεις εσύ από το αυγό, έχω εξάγει τη Σούδα από την ίδια την TLG και το έχω μετατρέψει σε πολυτονικό UTF-8 και έτσι δεν διακινδυνεύω ούτε το παραμικρό λάθος που μπορεί να έχει κάνει ο κάθε καλοπροαίρετος που κάνει μια δουλειά σαν αυτή του Δημ. Μουρμούρα:

  65. Θρακιώτης said

    Και τότε, κύριε Blog (64), γιατί τόσο καιρό δεν φιλοτιμήθηκες να μάς το προσφέρεις κι εμάς που βασανιζόμασταν με τις παλιές εκδόσεις του Σουΐδα από τα GoogleBooks; Ο Κύριος Ημών Ιησούς Χριστός δεν είπε να μοιραζόμαστε τα αγαθά μας με τον μή έχοντα Πλησίον μας;

    Εδώ και τώρα, να μάς προσφέρεις ό,τι άλλο έχεις κατεβάσει (και συνθέσει σε pdf) από το TLG. Αλλιώς δεν είσαι πραγματικός χριστιανός

  66. BLOG_OTI_NANAI said

    65: Λέει και κάτι άλλο σοφό ο Χριστός στο Ματθ. 7,6 ότι τα μαργαριτάρια προορίζονται γι’ αυτούς που πραγματικά τα εκτιμούν και όχι γι’ αυτούς που τα έχουν σαν τον βλάχο που έδειχνε το χρυσό του δόντι.

  67. Θρακιώτης said

    Δηλαδή, κ. Blog (66), ομολογείς ότι δεν έχεις προσφέρεις στους λοιπούς αναγνώστες τα μαργαριτάρια που κατέβασες από το TLG και συνέθεσες σε pdf για να μή τα πάρω κι εγώ ο βλάχος; Αν είναι έτσι τα πράγματα, πρόσφερέ τα εσύ στους Άλλους κι εγώ σού δίνω τον λόγο μου ότι δεν θα τα κατεβάσω

  68. mitsos said

    Καλησπέρα
    Νομίζω πως
    «xxxxx-ωτός» = ο δομημένος από «xxxxx»

    ίσως με ελάχιστες εξαιρέσεις όπως
    καμαρωτός ( επιδεικνύοντας καμάρι)
    δαγκωτό ( με σιγουριά ή με ένταση φανατικού )
    φουσκωτό ( με μεγέθυνση κυριολεκτικά με αέρα ή μεταφορικά σαν … )

    Ίσως όμως το αμαξωτός ( με στόχο την χρήση από άμαξες ) να είναι κατά το πλωτός ( όχι αυτός που δύναται να επιπλέει -όπως η πλωτή εξέδρα-αλλά αυτός που διαμορφώθηκε με στόχο να χρησιμοποιηθεί από πλοία ).
    ………

    και το ανεκδοτάκι με τον ΝΕΣΑΝΠΟΥΛΙΑΤΑ ,,,:
    – Μια ζεστή ψαρόσουπα παρακαλώ. Παραγγέλνει ο πελάτης . Αλλά ο σερβιτόρος αρχίζει να τραυλίζει
    – Ξέρετε ,,, ίσως καλύτερα να πάρετε κάτι άλλο . Διότι, να, έχουμε ένα δαίμονα τον Νεσανπουλιάτα και …
    -Τι δαίμονες που τσαμπουνάς; Εγώ θέλω ζεστή ψαρόσουπα ,,,
    -Καλά . Καλά. Αλλά εσείς θα πληρώσετε τις ζημιές.

    Μετά από λίγο φέρνει μια καυτή ψαρόσουπα και απομακρύνεται γρήγορα φοβισμένος
    Ο πελάτης παίρνει το κουτάλι και …
    και ξαφνικά εμφανίζεται ο άγριος δαίμονας. Εκσφενδονίζει τα διπλανά τραπέζια, πετάει τις καρέκλες και τινάζει όλα πάνω από το τραπέζει μαζί και την ψαρόσουπα.
    Οπότε εκνευριμένος ο πελάτης σηκώνεται όρθιος και βάζει τις φωνές
    – Φευγα ΝΕ ΣΑΝ ΠΟΥΛΙΑ ΤΑ… ψαροκάϊκα.

  69. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Αμαξική Λευκάδας
    «…η ύδρευση της πόλης από τη Μεγάλη Βρύση ακολουθούσε περίπου τον ίδιο δρόμο), περνούσε μέσα από τον κεντρικό δρόμο του οικισμού της Αμαξικής (που συμπίπτει με τον κεντρικό δρόμο της σημερινής πόλης, το «παζάρι») (…)
    Το 1684 την κατέλαβαν οι Ενετοί και επισημοποίησαν την κατοχή τους με την συνθήκη του Κάρλοβιτς το 1699. Η πρωτεύουσα Αγία Μαύρα, μεταφέρθηκε από τους Ενετούς στη σημερινή της θέση που τότε ονομαζόταν «Αμαξική». Από τη χρονιά αυτή οι πολιτικές τύχες της Λευκάδας είναι ίδιες με τις τύχες των άλλων ιονίων νήσων. »
    http://www.lefkada.gr/pages.asp?pageid=630&langid=1

    …η νέα πόλις έλαβε τότε και διετήρησεν επί ένα και πλέον αιώνα την ονομασίαν Αμαξιτή […] η ονομασία όμως αύτη, [….] δεν διετηρήθη πέραν των αρχών του τελευταίου αιώνος, της νέας πόλεως ονομασθείσης επίσης Αγίας Μαύρας, χωρίς ν’ απομείνει ήδη παρά τοις κατοίκοις ουδέ μνεία περί της Αμαξικής…»
    (Σπυρ. Α. Βλαντή: Η νήσος Λευκάς…, Εν Αθήναις 1915.).

  70. Alexis said

    Ο Λ. Παπαδόπουλος χρησιμοποιεί άλλες δύο φορές το «μεθυσμενάκι» σε τραγούδια του.
    Οπότε μπορεί να μην έχει μεν την πατρότητα της λέξης αλλά σίγουρα είναι αυτός που την «καθιέρωσε» τρόπον τινά….

  71. Alexis said

    Ερώτηση (ψιλοάσχετη με το θέμα) : Υπάρχουνε «ραμόνια» που δεν έχουν ακόμα διαλευκανθεί οριστικά;
    Υπάρχουν δηλαδή στίχοι τραγουδιών που δεν είμαστε βέβαιοι για το τι ακριβώς λένε;
    Μία τέτοια περίπτωση θα μπορούσε να είναι το περιφημο «βουναλάκι-κουνελάκι» του «Πέντε μάγκες στον Περαία».
    Επίσης ειχα αναφερει καποτε την εκτέλεση του «Πίνω και και μεθώ» από τον Μπάμπη Γκολέ οπου σε κάποιο σημείο υπάρχει ακατάληπτη σε μένα λέξη. Απ όσο θυμάμαι δεν είχα πάρει απάντηση για το ποια λέξη μπορεί να είναι…

  72. Γιάννης Ιατρού said

    Χαιρετώ επιστρέψας στη βάση,

    ρε μην τσακώνεστε για τα πιντιεφια του Σουίδα κλπ, είναι γνωστόν πως εκλάπησαν προ πολλού από το υπόγειο (προφανώς από μέλη γνωστού κέντρου) 😂😎😋

  73. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Αθήνα 1929. Ο σωφέρ ενός Αθηναϊκού ταξί αφηγείται.
    (Βασισμένο σε σχετικό ρεπορτάζ της εφημερίδας «Εβδομάς»)*

    …Τα δυό μεθυσμενάκια θέλουν να πάη το ταξί από την οδό Φιλελλήνων. Ο τρίτος θέλει να εμφανισθούν στην οδό Σταδίου. Ο τέταρτος δεν έχει γνώμη.
    http://paliaathina.com/gr/pages/544/athina-1929-O-swfer-enos-athinaikoy-taksi-afigeitai.html

    *“Εβδοµάς” (1927-1941)

  74. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Περί αλτρουϊσμού:

    Μη φοβάστε, δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος να καταρρεύσει η κοινωνία από υπερβολικό αλτρουισμό. Φερνάντο Πεσσόα
    …………….
    Αύγουστος 2019
    Επιστολή εργαζομένων της Google:
    «Δεν συνεργούμε στην αντιπροσφυγική θηριωδία»

    «…Μάλιστα, φέρνουν το παράδειγμα της συνεργασία της IBM με τους ναζί κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος «για να κατανοήσουμε το ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η τεχνολογία στην αυτοματοποίηση της άγριας, μαζικής θηριωδίας».
    «Η ιστορία είναι ξεκάθαρη: Η ώρα να πούμε ΟΧΙ είναι τώρα. Αρνούμαστε να γίνουμε συνεργοί. Είναι παράλογο η Google ή οποιαδήποτε άλλη τεχνολογική εταιρεία, να υποστηρίξει υπηρεσίες που κλείνουν σε κλουβιά και βασανίζουν ευάλωτους αθρώπους. Και δεν είμαστε μόνοι. Ο κόσμος παρακολουθεί και τα γεγονότα είναι ξεκάθαρα. Στεκόμαστε μαζί με τους εργάτες και τους νομικούς όλης της βιομηχανίας που απαιτούν από αυτήν να αρνηθεί την παροχή τεχνικής υποστήριξης της μαζικής θηριωδίας…»
    https://tvxs.gr/news/kosmos/ergazomenoi-google-den-synergoyme-stin-antiprosfygiki-thiriodia

  75. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Η χαροκαμένη από τους γερμανούς γιαγιά μου, τρεις ξένες λέξεις έμαθε στη ζωή της και τις έμαθε στην κατοχή : Αλτ, καπούτ, παρτί

  76. Γ-Κ said

    Θυμάμαι από το σχολείο τα «ρηματικά επίθετα» σε -τος και -τεος, που σημαίνουν αντίστοιχα το «δυνατόν γενέσθαι» και το «δέον γενέσθαι». (Φέρνουνε λίγο σε μετοχές και λατινικά σουπίνα.)
    Πλωτό ποτάμι είναι το ποτάμι που μπορεί να το πλεύσει κανείς.

    Με τον καιρό άρχισαν να παράγονται και επίθετα που σημαίνουν το αποτέλεσμα της πράξης (φουσκωτός, δαγκωτός).
    Πλωτή εξέδρα είναι η εξέδρα που φτιαχτεί για να πλέει.

    Το «μεταξωτός» είναι… απλή συνωνυμία, γιατί δεν παράγεται από ρήμα. (Ούτε *αμαξεύω υπάρχει.)

    Τα γράφω όλα αυτά για να καταλήξω ότι, αν δεν είχε πήξει το μπλογκ στις ΠΑΟΚιάδες και στις φεϊσμπουκιές, μπορεί να γινόταν και καμιά γλωσσική συζήτηση. Και να ‘μπαινε και στον κόπο και κανένας χριστιανός (χριστιανός… ασχέτως θρησκεύματος) που ξέρει πέντε πράγματα παραπάνω να μας γράψει δυο κουβέντες να προσανατολιστούμε.

    Δε βαριέσαι… όνειρα θερινής νυκτός…

  77. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    76. Ο απλωτός (ουσιαστικό) είναι συνώνυμο του οψιγιά,που λέγαμε χθες, το μέρος που απλώνουνε τις σταφίδες για να ξεραθούν. Απλωτός και το μέρος που απλώνουμε τα ρούχα να στεγνώσουν (που έχει τα σκοινιά, είναι προσήλιο κλπ)
    Βέβαια βγαίνει προφανώς από ρήμα αλλά σημαίνει, όπως και ο αμαξωτός, το μέρος που είναι/χρησιμοποιείται για κάτι.

  78. gpoint said

    # 76

    Σ’ αρέσει-δεν σ’ αρέσει ο ΠΑΟΚ είναι ένα κομμάτι της ελληνικής πραγματικότητας και μάλιστα από τα πιο ενεργά και προοδευτικά, ψάξε λίγο την ιστορία του και θα καταλάβεις το αυτονόητο : είτε στο πως έφιαξε γήπεδο, είτε πως έφτασε στους τίτλους, ανεξάρτητος πάντοτε από πολιτικές συμπάθειες.
    Σήμερα η ταύτιση Νουδούλας και ΟΣΦΠ είναι παραπάνω από φανερή (και εκεί οφείλεται ο εξαφανισμός με τον Αλαφούζο του ΠΑΟ, για τον οποίον επέλεξαν τον ρόλο του παραρτήματος για να μεγαλώνει η λάμψη του ισχυρού), η δε ΑΕΚ του Μελισσανίδη μόλις είδε την πολιτική αλλαγή πλεύσης ακολούθησε την ρεστία και αμείφθηκε διαιτητικώς από τον γιο του κυρΣάββα που διευθύνει τα διαιτητικά της Ουέφα
    Στα δικά μας τώρα, προφανώς και δεν έχεις πάρει χαμπάρι τις μεθόδους Γκέμπελς που χρησιμοποιούνε για να περάσουν την γραμμή πως ο ΟΣΦΠ είναι η «καλύτερη» ομάδα : Πρώτα φρόντισαν να μην έχει τηλεοπτική στέγη ώστε ο πολύς κόσμος να μην μπορεί να κρίνει τις ομάδες ( ο Νίκιπλος απόρησε με το ραδιόφωνο που μετέδιδε το ματς του ΟΣΦΠ με το Αιγάλεω της Τουρκίας και όχι το Αγιαξ-ΠΑΟΚ αγνοώντας προφανώς πως εδώ και πολλά χρόνια η ΕΡΤ ερυθροκρατείται, τώρα με Νουδούλα θα κόβανε το καρπούζι στην μέση 😉 μετά λογόκριναν τις φάσεις που έδειξαν (γι αυτό έδωσα λινκ από ξένους που μετάδωσαν το ματς) και φυσικά έγραψαν απίστευτα ψεύτικες ειδήσεις για ντου του υιού Σαββίδη στα αποδυτήρια των διαιτητών κάτι που διέψευσε ΓΕΝΙΚΩΣ ο παρατητρητής του αγώνα και ΕΙΔΙΚΩΣ όταν ο υιός Σαββίδης ήταν στο Λος Αντζελες την ώρα του ματς
    Αν αυτά δεν είναι σημάδια φασιστικής συμπεριφοράς τα οποία πρέπει να αγνοούνται απλά επειδή συμβαίνουνε εναντίον του ΠΑΟΚ που δεν είναι πλέον…παοκάκι, έχεις δίκιο, μόνο να ξέρεις πως ο λύκος γούνα αλλάζει, τομάρι δεν αλλάζει και τα παιδιά που αλλάζανε τις φανέλλες της χρυσήςαυγής με την φανέλλα της θύρας 7, ανάλογα με την αποστολή, τώρα κάνουνε άλλη δουλειά, γιατί αυτή βρώμισε, έγινε γνωστή κι όπως βλέπεις και χρυσαυγούλα θα αλλάξει γούνα.
    Ο λόγος είναι απλός, οι οπαδοί του ΠΑΟΚ δεν καταλαβαίνουν από πρόοεδρο και τέτοια δεν καθοδηγούνταιι στις εκλογές και όχι μόνο από πρόσωπα, όσο αγαπητά και αν είναι αθλητικά γι αυτό και πολεμιέται από την εποχή της χούντας. Το πως ψηφίζουν οι οπαδοί του ΟΣΦΠ το έχουμε δει με τον Φασούλα και το βλέπουμε με τον Μόραλη. Ο ΠΑΟ χρησιμοποιήθηκε σαν ανάχωμα στην πορεία του ΠΑΟΚ με τα διαβόητα αμαρτωλά πλέηοφφς και μετά πετάχτηκε σαν στιμμένη λεμονόκουπα αφού επελέγη «πλησιέστερος» εχθρός ο ΑΡΗΣ (με κεφαλαία να… μεγαλώσει). Το πρόσφατο γεγονός της ληστείας (;) των εισπράξεων του αγώνα της Θεσσαλονίκης από τον τυπικά πρόεδρο του ΑΡΗΣ στην…Βέροια δείχνει και το ποιόν των ανθρώπων που επελέχθηκαν γι αυτό το θεάρεστο «έργο»

  79. gpoint said

    # 78

    Κι ένα δείγμα «συμπεριφοράς» του αρχηγού…

    https://www.newsfish.gr/politiki/137447/anthropoi-tou-marinaki-epitethikan-ston-pano-kammeno-kai-viaiopragisan-kata-tis-syzygou-tou

  80. gpoint said

    Κι ένα δάκρυ για τον Χένρυ Φόντα που μας εγκατέλειψε…

  81. Alexis said

    #76: Συγγνώμη αλλά το «φουσκωτός» σημαίνει ακριβώς αυτό που λες, δηλαδή αυτόν που μπορεί να φουσκώσει, άσχετα αν κάποιες φορές χρησιμοποιείται και ως συνώνυμο του «φουσκωμένος»

  82. Alexis said

    #80: Τον Πίτερ Φόντα εννοείς βέβαια…

  83. cronopiusa said

    Καλη σας μέρα …

  84. sarant said

    73 Κι άλλο μεθυσμενάκι!

    70 Στους νεοτερους (της ηλικίας μας, δηλαδή) ναι.

  85. Θανάσης60 said

    63 ευχαριστώ για τον σύνδεσμο, εκ μέρους, φαντάζομαι, και όλων ημών των μη μυημένων στα σα εκ των σων τής γλωσσολογικής αναζήτησης.
    64, 66 όσο για τον διαμοιρασμό εξειδικευμένων εργαλείων, προϊόντων προσωπικού ή όχι κόπου, σας παρακαλούμε γονατιστοί, μοιραστείτε τους θησαυρούς σας και μ’ εμάς, τα καημένα τα γουρουνάκια.
    71 απ’ όσο έψαξα, ο Μπάμπης Γκολές δεν εμφανίζεται να έχει ερμηνεύσει το «Πίνω και μεθώ». Ο Μπάμης Τσέρτος, ναι. Η ακατάληπτη λέξη δεν μπορεί να είναι παρά το «κογιονάρω». Ένα κλικ είναι αρκετό.
    7, 11 (κ.ά.) για το «αλτ τις ει», διαπίστωσα προ 35ετίας ότι οι περισσότεροι χαμηλόβαθμοι βαθμοφόροι το αντιλαμβάνονταν ως «αλτ ισύ». Παρομοίως η ηχητική αμφισημία τού «εγέρθητι», γινόταν αντιληπτή ως ¨εγέρθητοι», με αποτέλεσμα και σχηματισμό ενικού «εγέρθητος».

  86. Georgios Bartzoudis said

    21, Δύτης των νιπτήρων said…

    # Αγαπητέ βουτηχτή, δεν διάβασες καλά; Για την «παραπομπή» γράφω, και κυρίως για την «σαφή προειδοποίηση» που είναι του …γλωσσολόγου μας και όχι …της παραπομπής! (εντάξει, το παράκανα που τον είπα πάτο, αλλά έτσι είμαστε εμείς οι Μακεδόνες: Κόβουμε Γόρδιους Δεσμούς και δεν πνιγόμαστε σε έναν …νεροχύτη).
    # Τώρα για τα ΑΕΙ, θα αρκούσαν και τα «φροντιστήρια» για να ξεχάσουμε τα περί δωρεάν …και δε συμμαζεύεται! Αλλά, θέλω να ξέρω. Εσύ δεν γνωρίζεις ότι φτωχοί γονείς πλείστων όσων φοιτητών «κόβουν το κεφάλι τους» για να βρουν λεφτά για τα ενοίκια και τη διατροφή για τα παιδιά τους που …κατά τα λοιπά σπουδάζουν δωρεάν;;
    # Και στο ερώτημά σου αν αλλάξει κάτι με την ίδρυση ιδιωτικών ΑΕΙ, σου απαντώ ευθέως: Τίποτα δεν θα αλλάξει αν το κράτος μας εξακολουθήσει να είναι μπάχαλο, και να θεωρείται λάφυρο των εκάστοτε κυβερνώντων.

  87. gpoint said

    # 85

    Μου θύμισες τις απορίες των μονιμάδων του Π.Ν. που άκουγαν τα «αίρε»και «υπόστειλον» πρωΐ και βράδυ με το ανεβοκατέβασμα της σημαίας και μούλεγαν δείχνοντας τον ιστό, » εσύ ο μορφωμένος πες μας, το υπόστυλον το βλέπω, αυτό το έρε, που είναι ;; «

  88. sarant said

    87 🙂

  89. Θανάσης60 said

    Κάτι άσχετο του νήματος, αλλά, νά, με τρώει:
    από τον τύπο: «πρόσφατα, η Γροιλανδία (sic) απάντησε στον κ. Τραμ-π (… κλπ.)».
    Με ξένισε ο διωγμός τού, ούτε καν τελικού, νι, τη στιγμή που αποτυπώνεται η δανέζικη ορθογραφία τού δίψηφου: «Grønland». Κάτι επί του ζητήματος;
    Παρόμοιος φανατισμός και με τη Φιλανδία: οι ίδιοι που μπορούν κάλλιστα, όταν μιλούν αγγλικά, να προφέρουν Φίνλαντ ή Γρίνλαντ, στα ελληνικά, παρασυρμένοι από έναν φανατισμό των έιτις, στομώνουν τ’ αυτιά τους και αμβλύνουν τη διαμορφωτική δυνατότητα των χορδών τους.
    Θηριώδης τεμπελιά ή παρωπιδικός φανατισμός, απλώς θλιβερό.
    (Και, όχι, δεν πιστεύω στην οξυγόνωση του εγκεφάλου κι άλλες παρόμοιες μπούρδες.)

  90. Θανάσης60 said

    86 είπα να μην πω, αλλά η συστηματική διακόρευση του άρθρου 16 τού Συντάγματος, έχει συντελεσθεί και παρά φύσιν πλέον. Ψάξτε την εγκύκλιο τού (συριζαίου παπαδογλείφτη) Γαβρόγλου για τις ισοτιμήσεις -άνευ της βασάνου τού ΔΙΚΑΤΣΑ ή όπως το λένε σήμερα, βαριέμαι και το ελάχιστο κλικ- προπτυχιακών και μεταπτυχιακών τίτλων. Η Κύπρος θριαμβεύει. Κάπως έτσι γεμίσαμε -τόσους και τέτοιους- αρίστους.
    Στα χρόνια μου, οι απόφοιτοι ιδιωτικών γυμνασίων (όλων ανεξαιρέτως) έδιναν τις τελικές εξετάσεις σε τριμελή επιτροπή εκ δημοσίων καθηγητών. Πότε εκφέρθηκε η διαδικασία;
    Ξέρει κάποιος αν οι πτυχιούχοι βαρέων ξένων πανεπιστημίων (Χάρβαρντ, Καλάμπια, κλπ.) εξαιρούνταν τότε (’80ς) από την κατόπιν εξετάσεων ισοτίμηση;

  91. Αγγελος said

    Ανέκαθεν η Γροιλανδία έτσι λέγεται στα ελληνικά. Πουθενά δεν την έχω δει ή ακούσει ΓροιΝλανδία.
    Η Φινλανδία γραφόταν και Φιλλανδία, με τη λογική ότι το σύμπλεγμα ν+λ αφομοιώνεται σε λλ στα ελληνικά (πρβ. έλλογος, σύλληψη…). Αυτή η γραφή απλοποιήθηκε αργότερα σε Φιλανδία με ένα λ. Σήμερα βέβαια, που έχουμε πιο πολύ εθιστεί σε ξένες λέξεις, οι περισσότεροι τη γράφουν Φινλανδία.

  92. Νέο Kid said

    «Κόβουμε Γόρδιους Δεσμούς…»
    Ωπα ρε ! Σιγά να μην κόβετε και πατσά!…

  93. Alexis said

    #85γ: Μπαμπης Τσέρτος ναι, λάθος δικό μου.
    Όχι το κογιονάρω βέβαια.
    Τελευταία λεξη του τραγουδιού. Βρες την εκτέλεση και προσπάθησε να καταλάβεις τι λέει ο Τσέρτος. Μάλλον κάτι δικό του, αυτοσχέδιο…

  94. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    – Για το «Πέντε μάγκες στον Περαία» νομίζω οι στίχοι είναι καθαροί.
    Ο Αντ. Καλυβόπουλος (1η εκτέλεση) λέει/ενημερώνει την παρέα:
    ‘Πάνω ‘κεί στο βουνελάκι έχω ζούλα εν’αργιλέ
    πάμε μάγκες να τον πιούμε να μην πάμε στον τεκέ’.

    Το ότι κάποιο βουνελάκι (=υψωματάκι), είναι βολικός τόπος για κρύψιμο (ζούλα) αργιλέ είναι λογικό.
    Και συνδέεται και με τον τελευταίο στίχο, όπου η σπηλιά θα βρίσκεται, βέβαια, σε κάποιο βουναλάκι…
    ‘Αν θα κλείσουν τους τεκέδες Πειραιά Κρεμυδαρού
    τότε πια θα κουβαλάω στην σπηλιά την κουρελού’.

    (‘Στο Κουνελάκη’, δεν έχει κάποια έννοια… εκτός αν αναφέρεται σε υπαρκτό τοπωνύμιο…)

    – Για το «Πίνω και μεθώ», μόνο ο Μπάμπης Τσέρτος προσθέτει, πράγματι, στο τέλος μια ακαταλαβίστικη λέξη: Μπριζ(σ)έ, Μπριζ(σ)έλ… κάτι τέτοιο.
    Στις μέχρι τότε (αλλά και σε μεταγενέστερες) εκτελέσεις, ο τελευταίος στίχος είναι σαφής:
    ‘Πώς μου τα ‘φερες, οφ αμάν, και μου την κατάφερες
    και μου το ‘σκασες, οφ αμάν, με το μάγκα το ‘στριψες (δις)’.

    Οπότε: Ή πρόκειται, όπως λες, για κάτι δικό του, εντελώς αυτοσχέδιο, ή (δική μου σουρεαλιστική εκδοχή) υπονοεί, σε μάγκικα γαλλικά :), κάποιον καλοβαλμένο γραμματιζούμενο Βρυξελλιώτη (Μπρισέλ), που τού’φαγε τη γκόμενα… 🙂
    Να είναι κάτι άλλο; Πάσα ερμηνεία, συζητήσιμη…

  95. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    94 -> 71, 93 Alexis, προφανώς!

  96. sarant said

    94 Μίκιε, για το Βουνελάκι-Κουνελάκι έχουν χυθεί τόνοι ηλεμελάνης, και στο ιστολόγιο εδώ τότε που έγραφε και ο Σπαθόλουρος. Ο οποίος είναι κατηγορηματικός ότι πρόκειται για Βουνελάκι -και συμφωνώ μαζί του αφού ο τύπος αυτός είναι υπαρκτός.

  97. gpoint said

    # 94,96

    Παίζει όμως και το τουνελάκι, ιδανικό μέρος για κρυψώνα !!

  98. Alexis said

    94: Συμφωνώ σε όλα.
    Για τον Τσέρτο να αποτολμήσω μία τρίτη εκδοχή: Μήπως πρόκειται για μια μάγκικη «γαλλικούρα» του τύπου «ε ντε λα μαγκέ ντε βοτανίκ» που την καταλαβαίνει μόνο αυτός και ο στενός του κύκλος;

  99. Alexis said

    #97: Ωχ, τρίτη ερμηνεία ενόψει!
    Βαστάτε Τούρκοι τ’ άλογα! ☺

  100. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Πρόσφατα σε οικογενειακη συμμάζωξη, άκουσα εξ αγχιστείας συγγενή από της Πρέβεζας τα μέρη να λέει «βουνελάκι» πάνω στην κουβέντα. Πετάχτηκε σαν ελατηριάκι απο μέσα μου η πολυκουβεντιασμένη υπόθεση και τον ρωτώ, τί είπες; «βουνελάκι»; -Ναι μικρό βουνό, βουναλάκι, διόρθωσε! 🙂

  101. Alexis said

    Έφη ναι, λέγεται αυτό. Είχα επισημάνει και παλιότερα ότι το Καναλάκι Πρεβέζης πολλοί ντόπιοι το λένε «Κανελάκι»

  102. Γς said

    Ρωτάνε τώρα τον Λέκκα στην τηλεόραση αν ήτανν απαραίτητη η Μεγάλη Ηλεκτρονική Πινακίδα «Tsunami Alerting Device» στο λιμάνι της Κω.

    Κι αυτός απαντάει ότι και στην Ιαπωνία υπάρχουν τέτοιες πινακίδες!

  103. Γς said

    102

    Λάιονς Φρι Αρια (!)

    Πινακίδα για την Ομόνοια π.χ.

  104. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    101 Αλέξης Α ωραία! Δε θυμόμουν την επισήμανσή σου.
    Ωστε κανελάκι το καναλάκι! Μου ήρθε το μεντηλάκι που λέμε μεις το μαντηλάκι (και μεντήλι το μαντήλι, εννοείται).

  105. nikiplos said

    90@ Αγαπητέ Θανάση60. Το πας μάλλον αντίστροφα… Αλλά προηγουμένως να απαντήσω… Ακόμη κι αν ΔΕΝ εξαιρούνταν, προφανώς αργότερα (τότε που έπρεπε) θα ψηφίστηκε νόμος ώστε ΝΑ εξαιρούνται, από τις όποιες προϋποθέσεις (που έτσι κι αλλιώς ισχύουν μόνο για τους χαχώλους κι όχι για τους πορφυρογένητους).

    Στα 90ς, όσοι ήταν ΗΠΑ και ΕΕ, ξέραμε και περιμέναμε ότι οι κυβερνήσεις θα νομοθετούσαν είτε με αφορμή τον Κούλη, είτε τον ΧΧούλη (στην περίπτωσή μας υιό Τσοχαντζόπλου), ώστε να μην απαιτείται να κάνουν θητεία ή να κάνουν στα χαρτιά… Ο νόμος (και οι προϋποθέσεις) ίσχυσαν μόνο για ένα εξάμηνο, το 1996, που στο παράτσάκ δεν πρόλαβα… Μόνο για ένα εξάμηνο ίσχυσε και απήλαξε τους πορφυρογένητους και ένα τσούρμο ελλήνων του εξωτερικού, τότε που έκαναν μεταπτυχιακά ή σπούδαζαν (με συγκεκριμένο ηλικιακό προφίλ), όσοι ήταν παρεπιφτού μιλημένοι δλδ…

    Ακόμη κι όταν είναι «ηλίου φαεινότερον» που έλεγε κι ο σοφός ερωτιδικαστής κ. Λεωτσάκος, πάλι εφευρίσκονται πλαστά πτυχία, μεταπτυχιακά, σεμινάρια-συνέδρια, πράγματα δηλαδή που θεσμοθετήθηκαν και ίσχυσαν για τόσα και τόσα κομματόσκυλα, δεν θα ευεβρισκόταν για τους πορφυρογένητους γόνους?

  106. Γ-Κ said

    Περί Γροιλανδίας, Φιλανδίας και… Μομάρτης.
    Αν τα γράψω έτσι, θα θεωρηθώ και αγράμματος. Όπως και αν γράψω Ελσίγκι. Ή Χογκ Κογκ.

    Ελπίζω να μην παρεξηγηθεί ο Θανάσης που έθεσε το ζήτημα, είμαι πολύ κουρασμένος για να γράψω περισσότερα. Απλώς να ξαναπώ ότι ελάχιστοι απόφοιτοι ελληνικού Λυκείου έχουν ακούσει ότι υπάρχουν συνδυασμοί συμφώνων που δεν στέκουν στα Ελληνικά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: