Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο μπερντές των Βρετανών

Posted by sarant στο 19 Αύγουστος, 2019


Τα άρθρα που βάζω στο ιστολόγιο κάθε μέρα, τα αναδημοσιεύω και στο Φέισμπουκ όπως και στο Τουίτερ -στη μια περίπτωση αυτό γίνεται αυτόματα, στην άλλη πρέπει να το φροντίσω εγώ. Στο Φέισμπουκ γίνεται συχνά συζήτηση για τα άρθρα, αλλά ποτέ δεν φτάνει σε μεγάλο αριθμό σχολίων όπως στο ιστολόγιο -το κάθε μέσο έχει τις ιδιομορφίες του. Στο Τουίτερ πολύ πιο σπάνια γίνεται συζήτηση.

Το σημερινό άρθρο είναι εξαίρεση, με την έννοια ότι γεννήθηκε από ένα σύντομο σχόλιο που έκανα στο Φέισμπουκ, και που το συντόμεψα ακόμα περισσότερο στο Τουίτερ -όπου, να θυμίσω, το όριο είναι 280 χαρακτήρες, παναπεί καμιά σαρανταριά λέξεις, αντε 50. Είδα όμως πως το θέμα έχει αρκετό ενδιαφέρον και θα’ταν κρίμα να μην δημοσιευτεί και στο ιστολόγιο, που είναι και το πιο μόνιμο από τα τρία βήματα δημοσιευσης, κι έτσι γράφω το σημερινό άρθρο, στο οποίο ενσωματώνω πολλά πράγματα από τη συζήτηση που έγινε στην ομάδα Υπογλώσσια του Φέισμπουκ. Έτσι κι αλλιώς, εδώ δεν υπάρχει περιορισμός στην έκταση των άρθρων, και βέβαια το κοινό του ιστολογίου δεν ταυτίζεται με το κοινό του Φέισμπουκ ή του Τουίτερ -δυσκολεύομαι ακόμα να γράψω «τα κοινά», πάντως εικάζω πως η τομή των τριών συνόλων δεν θα είναι ιδιαίτερα πολυμελής.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, θα το έχετε αντιληφθεί, τα έχουν μπλέξει κάπως με το Μπρέξιτ. Η νέα κυβέρνηση των Συντηρητικών υποστηρίζει ότι θα σεβαστεί την καταληκτική ημερομηνία της 31ης Οκτωβρίου για το Μπρέξιτ, κάτι που σημαίνει στην πράξη ότι, αν δεν υποχωρήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση, οδεύουμε προς άτακτο Μπρέξιτ, χωρίς συμφωνία δηλαδή.

Ο ηγέτης των Εργατικών, ο Τζέρεμι Κόρμπιν, σε επιστολή που έστειλε στους άλλους ηγέτες κομμάτων της αντιπολίτευσης, δήλωσε την πρόθεσή του να καταθέσει πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης.

Σε περίπτωση που η πρόταση αυτή στεφθεί με επιτυχία, με τη βοήθεια προφανώς «ανταρτών» βουλευτών του Συντηρητικού κόμματος, ο Κόρμπιν ζήτησε τη στήριξη των άλλων κομμάτων για να σχηματίσει κυβέρνηση αυστηρά περιορισμένου χρόνου με στόχο να συμφωνηθεί με την ΕΕ η μετάθεση της ημερομηνίας αποχώρησης, και στη συνέχεια να συγκαλέσει εκλογές ώστε να αποφασίσει ο λαός αν θέλει την αποχώρηση από την ΕΕ ή την παραμονή.

Η ιδέα του Κόρμπιν έχει τα θετικά της αλλά δεν είναι καθόλου βεβαιο πως θα εξασφαλίσει τη συμφωνία άλλων κομμάτων. Εκτός αυτού, ακόμα κι αν γινόταν ένα δεύτερο δημοψήφισμα (κάτι που μόνο η Βουλή μπορεί να αποφασίσει), το αποτέλεσμα μάλλον θα ήταν το ίδιο.

Αυτά μπορούμε να τα συζητήσουμε στα σχόλια, όμως εδώ λεξιλογούμε κι έτσι θα λεξιλογήσουμε για τον μπερντέ των Βρετανών.

Ποιον μπερντέ; θα ρωτήσετε.

Ας δούμε την πρώτη πρόταση της επιστολής του Κόρμπιν. Ο Κόρμπιν είχε ρωτήσει how purdah rules would apply if Parliament is dissolved for a General Elections campaign that straddles the Brexit day of 31st October.

Δηλαδή, αν το Κοινοβούλιο διαλυθεί ενόψει εκλογών και αν η ημερομηνία του Μπρέξιτ (31 Οκτωβρίου) τύχει να πέφτει μέσα στην προεκλογική περίοδο, αν δηλαδή οι εκλογές προκηρυχτούν πχ για τον Νοέμβριο, πώς θα εφαρμοστούν οι κανόνες….

Ποιοι κανόνες; Purdah rules, λέει. Αλλά τι είναι αυτό το purdah; Δεν μοιάζει και πολύ αγγλική η λέξη, δεν βρίσκετε;

Δεν μοιάζει αγγλική διότι είναι μια από τις πολλες λέξεις που κληρονόμησε η αγγλική γλώσσα από τα χρόνια που είχε υπό την κατοχή της την Ινδία. Φαίνεται περίεργο, αλλά οι αποικιοκράτες δεν δανείστηκαν μόνο τεχνικούς όρους, λέξεις δηλαδή που περιέγραφαν αμιγώς ινδικά πράγματα. Αντίθετα, το αγγλικό λεξιλόγιο πλουτίστηκε και με δεκάδες όρους ινδικής προέλευσης σε τομείς κάθε λογής. Δυο τέτοιες περιπτώσεις είναι οι λέξεις tank και shampoo, που έχουν γίνει διεθνεις, και που έχουν ινδική ετυμολογία.

Τέτοια είναι και η περίπτωση της λ. purdah. Είναι δάνειο από τα Ούρντου, όπου pardah σημαίνει «κουρτίνα, παραπέτασμα». Ο όρος στις χώρες της ινδικής υποηπείρου χρησιμοποιόταν για να δηλώσει την πρακτική της απομόνωσης των γυναικών από τα βλέμματα των μη συγγενών τους ανδρών. Στα βρετανικά αγγλικά, η λέξη πέρασε στις αρχές του 20ού αιώνα με τη σημασία της απομόνωσης, χωρίς καμιά αναφορά σε ζητήματα φύλου. Αντιθετα, και εδώ είναι το περίεργο, εφαρμόστηκε για να ορίσει ένα έθιμο της βρετανικής κοινοβουλευτικής ζωής.

Στη Βρετανία, purdah είναι η προεκλογική περίοδος, από την επίσημη προκήρυξη των εκλογών έως την έκδοση των αποτελεσμάτων, και ταυτόχρονα η υποχρέωση ουδετερότητας που έχουν οι δημόσιοι λειτουργοί και τα δημόσια μέσα ενημέρωσης ειδικά κατά την περίοδο αυτή, να απέχουν από δηλώσεις και ανακοινώσεις που θα μπορούσαν να επηρεάσουν το εκλογικό σώμα. Περισσότερα στη Βικιπαίδεια και σε ένα εξαιρετικό άρθρο της Δρος Charlotte Riley στο ηλεπεριοδικό Popula.

Αν λοιπόν στη νότια Ασια purdah είναι το πέπλο που σκεπάζει και κρυβει τις γυναίκες από τις επαφές με άνδρες, στη Βρετανία purdah είναι το πέπλο ουδετερότητας και αυξημένης ευαισθησίας που περιβάλλει τη δημόσια διοίκηση κατά την προεκλογική περίοδο.

Η λέξη ομως έχει ιστορία. Στα Ούρντου ήρθε από τα περσικά, όπου είναι parda. Η περσική λέξη πέρασε στα τουρκικά, με την ίδια σημασία, ως perde, και, όπως καταλάβατε, από εκεί πέρασε και στα ελληνικά, όπου έδωσε τον μπερντέ. Μπορεί σήμερα τη λέξη να τη χρησιμοποιούμε κυρίως για τον μπερντέ του Καραγκιόζη (και στην αργκο, όπου μπερντές είναι μια από τις απειραριθμες λέξεις που σημαίνουν χρήματα, αλλά εκεί προέκυψε από παρετυμολόγηση του τουρκ. belde όπως έχουμε πει), αλλά είναι ακόμα ζωντανή η σημασία της κουρτίνας, έστω και σπανιότερη στις μέρες μας. Ήταν κυρίαρχη στις αρχές του προηγούμενου αιώνα όταν ο Λαπαθιώτης έγραφε για το κρεβάτι με τους κόκκινους μπερντέδες.

Οπότε, ο μπερντές ο δικός μας, ο καραγκιόζικος πλέον, είναι ξαδερφάκι του επίσημου και βαρυσήμαντου βρετανικού purdah. Αν το εκλάβετε αυτό για σχόλιο της κατάστασης στη Βρετανία, σεις είπατε.

Κλείνω αφήνοντας άκρες για ένα ακόμα γλωσσικό ταξίδι. Μου λέει ο Γιάννης Οικονόμου: Parde είναι και ο υμένας στα περσικά. Ο παρθενικός υμένας λέγεται parde-ye bekârat (پرده بکارت), bakāra (بَكَارَة‎) είναι η παρθενία στα αραβικά.

Απ’ όπου, μέσω τουρκικών, και ο δικός μας μπεκιάρης. Ο κόσμος είναι πολύ μικρός!

 

Advertisements

115 Σχόλια to “Ο μπερντές των Βρετανών”

  1. Επειδή οι λέξεις είναι ινδικής προέλευσης αλλά δεν υπάρχει ινδική γλώσσα, τρεις λίστες:
    http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_English_words_of_Tamil_origin (βεράντες και ανακόντα, καταμαράν και τζίντζερ, παρίες και κούληδες)
    http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_English_words_of_Hindi_or_Urdu_origin (μπανγκαλόου, ζούγκλες και γκουρού, πασμίνες, πυτζάμες και σαμπουάν)
    http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_English_words_of_Sanskrit_origin (μαχαραγιάδες, γκουρού και τέτοια)

    Ωραία είναι και η ιστορία των lascar: https://dytistonniptiron.wordpress.com/2013/04/11/lascar/ (άντε πάλι αυτοδιαφήμιση)

  2. Γς said

    Καλημέρα

    >pardah σημαίνει «κουρτίνα, παραπέτασμα». Ο όρος στις χώρες της ινδικής υποηπείρου χρησιμοποιόταν για να δηλώσει την πρακτική της απομόνωσης των γυναικών από τα βλέμματα των μη συγγενών τους ανδρών.

    Και προσπαθούσε η μάνα της να καλύψει με μια πετσέτα την κόρη της που άλλαζε μαγιό, αλλά απονήρευτη η μικρούλα αντιδρούσε.

    -Κάτσε μωρή μη σε δει κανένας άντρας που γδύνεσαι!

    Κι ο πιτσιρικάς Γς:

    -Καλά σου λέει η μάνα σου. Οταν μεγαλώσεις μπορείς να γδύνεσαι μπρός τους άνδρες

    ——–

    Κι εκείνος ο μπερντές μου¨

    https://caktos.blogspot.com/2013/09/blog-post_21.html

  3. bakāra. Σχέση με μπακαρά (παιχνίδι); Αν και εκείνος γράφεται Baccarat.

  4. LandS said

    Αμ δεν το εκλάβαμε για τη σημερινή πολιτική κατάσταση στη Βρετανία. Για τον πρωθυπουργό της (έχει σημασία εδώ το της, δεν πρέπει να υπάρξουν παρεξηγήσεις) το εκλάβαμε.

  5. leonicos said

    Μπερντές είναι ο μπερντές του Καραγκιόζη, αλλά και ο Καραγκιόζης σαν δρώμενο ή όπως αλλιώς θελετε.

    Καραγκιοζ-μπερντέ ήταν έκφραση σκωπτική για μια γελοία κατάσταση

    Αν ακούσω κάποιον να λέει τις κουρτίνες μπερντέδες, ίσως με παραξενέψει, μπορεί να σκεφτώ ‘πού το θυμήθηκε’ αλλά δεν θα το θεωρήσω και άστοχο, ιδίως σε μη δόκιμο λόγο.

    Βέβαια μεταφορικά μπορεί να έχουν πολλές επιπλέον σημασίες

  6. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα και καλή εβδομάδα…

  7. leonicos said

    π.χ. Γς-μπερντέ, είαι ο μπερντές που κρύβεται ο Γς όταν ντρέπεται, διότι είναι παιδί ντροπαλό

    ΠΑΟΚ-μπερντέ είναι ο μπαρντες του Τζι, όαν χάνει ο ΠΑΟΚ. Αυτός ο τελευταίος σπάνια χρησιμοποιείται γιατί ο ΠΑοκ νικάει πάντα, ακόμα και όταν χάνει.

    κακόψυχος-μπερντέ είναι ο μπερντές του παν-φωτογράφου μας

    Λεο-μπερντέ είναι ο δικός μου ο μπερντες. Εγώ να μην έχω;

    Μπαταλ-μπερντέ είναι ο μπερντές πίσω από τονοποίο κρύβεται ο ποικιλώνυμος

  8. Γς said

    >Parde είναι και ο υμένας στα περσικά. Ο παρθενικός υμένας λέγεται parde-ye bekârat (پرده بکارت), bakāra (بَكَارَة‎) είναι η παρθενία στα αραβικά.

    https://caktos.blogspot.com/2014/05/blog-post_8.html

  9. 3 Η αραβική παρθενία δεν έχει σχέση με τον μπακαρά – αλλά η ετυμολογία αυτού του τελευταίου δεν είναι τόσο απλό να βρεθεί.
    Γαλλ. baccara, baccarat από το προβηγγιανό bacarra, «χαρτοπαίγνιο» https://www.cnrtl.fr/definition/baccara
    Το προβηγγιανό από το ισπανικό baraja, είδος χαρτοπαίγνιου https://www.lexilogos.com/provencal/felibrige.php?q=bac
    Το ισπανικό από το ρ. barajar, «ανακατεύω (χαρτιά)» και κείνο από κάποια παλαιοϊσπανική σημασία «τσακώνομαι» με καταγωγή στο υστερολατινικό baraliare, μάλλον ιβηρικής αρχής https://en.wiktionary.org/wiki/barajar#Spanish και https://dle.rae.es/?id=50KNvZN

  10. LandS said

    #1

    Άκου το ρευστό, τα μετρητά Ταμίλ.
    Πατσουλί δεν είναι σε εμάς το φτηνό άρωμα;

    Τα Χίντι δεν είναι [από τα] Σανσκριτικά;

  11. Τελειώνω τη σημερινή μου πρωινή αρμένικη βίζιτα με τους μπερντέδες, τα κινητά τάστα των ανατολίτικων οργάνων.
    Φαντάζομαι, με κάποιο τρόπο, θα προέρχονται από τις κουρτίνες, ίσως επειδή τους μετακινείς δεξιά-αριστερά αν χρειαστεί.

  12. 10 Τα σανσκριτικά είναι ας πούμε η αρχαία, λειτουργική γλώσσα. https://en.wikipedia.org/wiki/Hindustani_language

  13. Γς said

    Μπερντές, παραπέτασμα

    Ηταν και το Σιδηρούν Παραπέτασμα

    Ορος που λάνσαρε ο Ουίνστον Τσώρτσιλ

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CE%B9%CE%B4%CE%B7%CF%81%CE%BF%CF%8D%CE%BD_%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%80%CE%AD%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%BC%CE%B1#%CE%99%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CF%8C%CF%81%CE%BF%CF%85

  14. Λ said

    Να φερω το τσαντίρι μου. Κάπου εδω εχει μια θέση
    https://translate.enacademic.com/%D1%87%D0%B0%D0%B4%D1%80%D0%B0/ru/xx/

  15. Γς said

    >η τομή των τριών συνόλων δεν θα είναι ιδιαίτερα πολυμελής.

    Μπελάς και ποιος κάθεται τώρα να την υπολογίσει

    AUBUΓ=AUBUΓ-A-B-Γ+Α∩Β+Α∩Γ+Β∩Γ

  16. Γς said

    Επ λάθος!

    Α∩Β∩Γ=AUBUΓ-A-B-Γ+Α∩Β+Α∩Γ+Β∩Γ

  17. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα.

    Πῆρα δεκαοχτὼ χιλιάδες ἀπ᾿ τὸν μπακαρᾶ

  18. Γιάννης Ιατρού said

    Την καλημέρα μου απ΄εδώ (ακόμα δεν διάβασα τίποτα, θα επανέλθω αργότερα, έπεσε δουλειά 🙂 )

  19. cronopiusa said

  20. Παναγιώτης Κ. said

    @11. Ακούγοντας τους φίλους μου τους μουσικούς να μιλάνε για έγχορδα όπως π.χ το μπουζούκι ή την κιθάρα, σχημάτισα την εντύπωση ότι μπερντέδες λέγονται τα μπρούτζινα λεπτά τμήματα που φωλιάζουν στο τάστο του οργάνου και ορίζουν τα διαστήματα και τις αντίστοιχες νότες.
    Ο Πεζοπάνος μπορεί να μας διαφωτίσει.

  21. ΣΠ said

  22. Μανούσος said

    Δὲν ἔχω πρόχειρο κάποιο καλὸ λεξικὸ ἀλλὰ ἡ ρίζα b- k- r σὲ ὅλες τὶς σημιτικὲς γλῶσσες (τῶν ἀραβικῶν συμπεριλαμβανομένων) σημαίνει τὸ πρώιμο, τὸ πολὺ νεαρό. Ἣ λέξεις γιὰ τὴν παρθένο εἶναι μπατούλα (بَتُول ) καὶ ἀδρᾶ ( ( عَذْراء). Ὁμοίως καὶ στὰ ἑβραϊκὰ בְּכוֹר μπεχώρ ὁ πρωτότοκος. Γιὰ τὴν ρίζα μπ-κ-ρ πῶς κατέληξε νὰ σημαίνει μπεκιάρης (ἄγαμος κλπ.) νομίζω θέλει περισσότερο ψάξιμο.

  23. […] Τα άρθρα που βάζω στο ιστολόγιο κάθε μέρα, τα αναδημοσιεύω και στο Φέισμπουκ όπως και στο Τουίτερ -στη μια περίπτωση αυτό γίνεται αυτόματα, στην άλλη πρέπει να το φροντίσω εγώ. Στο Φέισμπουκ γίνεται συχνά συζήτηση για τα άρθρα, αλλά ποτέ δεν φτάνει σε μεγάλο αριθμό σχολίων όπως στο ιστολόγιο -το κάθε μέσο έχει τις ιδιομορφίες… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2019/08/19/purdah/ […]

  24. sarant said

    Kαλημέρα από τα χώματα της Εσπερίας! Σας ευχαριστώ για τα πρώτα και τα δεύτερα σχόλια, ευχαριστώ και τον Δύτη για τις διευκρινίσεις.

    11 Να σκεφτούμε πέτασμα-έπιπλο που μετακινείται.

  25. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @20. Παναγιώτη, τάστα λέγονται τὰ μεταλλικὰ λεπτὰ τμήματα ποὺ φωλιάζουν στὸ μπράτσο (ταστιέρα) τῶν ἐγχόρδων ποὺ ἀκολουθοῦν τὰ μουσικὰ διαστήματα τῆς Δυτικῆς μουσικῆς (μπουζούκι, κιθάρα, μαντολίνο κλπ).

    Τὰ ὄργανα τῆς Ἀνατολικῆς μουσικῆς εἴτε εἶναι χωρὶς διαχωριστικὰ (π.χ. οὔτι) εἴτε ἔχουν κινητὰ διαχωριστικὰ (μπερντέδες) στὸ μπράτσο τους (π.χ. ταμπουρᾶς-σάζι).
    Οἱ μπερντέδες δὲν εἶναι «φυτεμένοι» στὸ μπράτσο, ἀλλὰ τὸ περιβάλλουν (γιὰ νὰ μποροῦν νὰ μετακινοῦνται).

  26. Παναγιώτης Κ. said

    @25. Μάλιστα!
    Όταν ξαναβρεθώ μαζί τους θα είμαι έτοιμος να κάνω συγκεκριμένα ερωτήματα.

  27. gpoint said

    Ασχετο μεν, κοντά ηχητικά πάντως΄τι μπέρδε, τι μπερντέ !!

  28. Γιώργος said

    Σχόλιο 16: Αυτό που γράφεις, με τις πράξεις να εκτελούνται από αριστερά προς τα δεξιά, είναι ευρύτερο σύνολο του Α∩Β∩Γ. Το AUBUΓ-A-B-Γ είναι το κενό και το υπόλοιπο είναι η ένωση των τομών ανά δύο.
    Η σωστή εξίσωση είναι:
    Α∩Β∩Γ=AUBUΓ – (A – Α∩Β) – (B – Β∩Γ) – (Γ – Γ∩Α)

  29. Γιώργος said

    με παράδειγμα:
    Α = (1,2,3,4,5,6,7,8,9,10)
    Β = (4,5,6,7,8,9,10,11,12,13,14)
    Γ = (7,8,9,10,11,12,13,14,15,16,17)

    Α∩Β∩Γ= (7,8,9,10)
    AUBUΓ-A-B-Γ+Α∩Β+Α∩Γ+Β∩Γ = (4,5,6,7,8,9,10,11,12,13,14)

  30. Γιάννης Ιατρού said

    Πάντως, ετυμολογικά μιλάμε 😋, άλλο ο μπερντές κι άλλο το μπερντάχι

  31. ΣΠ said

    Δεν πιστεύω ότι, αν γινόταν ένα δεύτερο δημοψήφισμα, το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο. Είναι πολλοί που έχουν μετανοιώσει για την ψήφο τους υπέρ του Μπρέξιτ.

  32. Γς said

    31:

    Ντάξει παλιά της τέχνη κόσκινο.

    Της βγήκε αυτή τη φορά στο δημοψήφισμα
    Απρόσμενα. Σαν λανθασμένη απόκριση του ένδοξου παρελθόντος έναντι στον ίδιο τον οργανισμό τηε.
    Σαν αυτοάνοσο νόσημα
    Μόμεντ οβ ινέρτια του divide and rule.

  33. Αγγελος said

    Υποθέτω ότι αυτό που αμυδρά θυμόταν ο Γς είναι η εξίσωση #(AUBUΓ) = #(A) + #(B) + #(Γ) – #(Α∩Β) – #(Α∩Γ) – #(Β∩Γ) + #(Α∩Β∩Γ), που συνδέει το πλήθος των στοιχείων της ένωσης τριών συνόλων με το πλήθος των στοιχείων των ίδιων των συνόλων και των τομών τους, και που γενικεύεται και σε περισσότερα σύνολα.

  34. Γς said

    33:

    Να σου πω την αλήθεια δεν περίμενα αντίδραση.
    Οταν τό ‘γραφα [και σκόπευα να το γράψω ακόμα πιο αστεία] έλεγα ότι κανείς δεν θα το σχολιάσει. Οπως γίνεται συστηματικά με τις παλαβομάρες που γράφω εδώ μέσα.
    Εκανα λάθος. Ευχαριστώ

  35. Γς said

    34:

    Και μπάβο Αγγελε αυτό φυσικά ήθελα να γράψω. Το πλήθιος των στοιχείων

    > η τομή των τριών συνόλων δεν θα είναι ιδιαίτερα πολυμελής.

    Τα μέλη του Φέισμπουκ του Τουίτερ και του ιστολογίου

    >σκόπευα να το γράψω ακόμα πιο αστεία

    Χωρίς τα σύμβολα |Α|, |Β| κλπ

  36. aerosol said

    Άλλη ινδική λέξη που έχει περάσει στο αγγλικά είναι το pundit, ο ειδήμονας, ο ειδικός επί κάποιου θέματος.

    Επειδή δεν μπορώ να δέχομαι την δημοκρατία μόνο όταν αποφασίζει πράγματα που μου αρέσουν:

    Οι πολίτες του ΗΒ ψήφισαν υπέρ του Μπρέξιτ. Αυτό ήθελαν -ενώ στην πραγματικότητα δεν το ήθελαν τα κυρίαρχα κόμματα, ούτε η ΕΕ, ούτε τα περισσότερα ΜΜΕ.
    Από την επόμενη μέρα βομβαρδιζόμαστε με το πώς «μετάνιωσαν» για την ψήφο τους, ενώ η διαδικασία καθυστερεί και είναι προφανές πως κανείς δεν θέλει να πιει το πικρόν ποτήριον του να κάνει το Μπρέξιτ πράξη. Οι πρόσφατες εκλογές απόδειξαν πέραν πάσης αμφιβολίας πως δεν μετάνιωσαν καθόλου. Ψηφίστηκε πρωθυπουργός ένας άνθρωπος που πρωτοστάτησε υπέρ του Μπρέξιτ, ο οποίος πριν λίγα χρόνια δεν θα ήταν ούτε αουτσάϊντερ για την ηγεσία των Συντηρητικών.
    Τα συστημικά ΜΜΕ μπορεί να προβάλουν την υποτιθέμενη μετάνοια των Άγγλων όσο θέλουν: αυτοί επιβεβαίωσαν στην κάλπη το τι όντως θέλουν.
    Το σενάριο πρόταση μομφής – στήριξη κομμάτων για κυβέρνηση περιορισμένου χρόνου – μετάθεση της ημερομηνίας αποχώρησης – συγκλιση εκλογών «ώστε να αποφασίσει ο λαός αν θέλει την αποχώρηση από την ΕΕ ή την παραμονή» είναι μια λυσσαλέα προσπάθεια να αναγκαστεί ο λαός να αλλάξει γνώμη (μια που κανείς δεν είναι πρόθυμος να του δώσει αυτό που ζήτησε).

    Μας θυμίζουν κάτι όλα αυτά;

  37. Γς said

    34:

    Δηλαδή

    #(Α∩Β∩Γ) =#(AUBUΓ)- #(A) – #(B) – #(Γ) +#(Α∩Β) + #(Α∩Γ) + #(Β∩Γ)
    οπως είναι στο Σχ.16

  38. sarant said

    30 Όντως, δεν έχουν σχέση

    31-36 Όπως τα καταφέρανε, καλή λύση δεν υπάρχει.

  39. Georgios Bartzoudis said

    Ένα ποιηματάκι που περιλάμβανε κάποτε το αναγνωστικό της Β’ ή Γ’ τάξης:
    Τί καλά πούναι το σπίτι μας/ τώρα που έξω πέφτει χιόνι./Το μπερντέ παραμερίζοντας/ τ’άσπρο βλέπω εκεί σεντόνι,/ να σκέπάζει όλα τα πράγματα:/ δρόμους, σπίτια, δέντρα, φύλλα!

  40. ΣΠ said

    36
    Οι πολίτες του ΗΒ πήγαν και ψήφισαν στο δημοψήφισμα τπυ 2016 τελείως ανενημέρωτοι για τις συνέπειες του Μπρέξιτ και με μικρή διαφορά (51,89-48,11) ψήφισαν υπέρ της αποχώρησης. Δεν βλέπω γιατί ένα νέο δημοψήφισμα με τους πολίτες περισσότερο ενημερωμένους θίγει την δημοκρατία. Στο κάτω-κάτω, αν δεν μετάνοιωσαν, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο. Πού είναι το πρόβλημα; Από την άλλη βλέπω μεγάλο πρόβλημα με την Σκωτία και την Β. Ιρλανδία όπου η πλειοψηφία ψήφισε υπέρ της παραμονής και με το Μπρέξιτ θα φουντώσουν οι αποσχιστικές τάσεις από το ΗΒ.

  41. Γιάννης Ιατρού said

    40: Έμαθα πως οι Σκωτσέζοι ψάχνουν κτίστες με πείρα για μερεμέτια στο τείχος του Αδριανού 🙂

  42. venios said

    40: Γενικώς οι πολίτες ψηφίζουν όπως αντιλαμβάνονται τα πράγματα, αλλά κανείς δεν μπορεί να σταθμίσει όλες τις συνέπειες μιας επιλογής, και οι εξουσίες αποφασίζουν όπως θέλουν, εφόσον τους παίρνει. Όσο για τη Σκωτία, επί αιώνες υπήρξε ανεξάρτητο κράτος, ενσωματώθηκε όταν τα οφέλη από την αποικιοκρατία ήσαν σημαντικά, και τι θα κάνει τώρα δεν ξέρουμε. Αν υπάρξει δεύτερο δημοψήφισμα για το μπρέξιτ γιατί να μην υπάρξει και δεύτερο για την ανεξαρτησία της Σκωτίας, όταν μάλιστα το αυτονομιστικό κίνημα είναι υπολογίσιμο;

  43. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @42. Αν κάποτε γίνει δεύτερο δημοψήφισμα στην Σκωτία, με το ίδιο ερώτημα, το αποτέλεσμα θ-α ε-ί-ν-α-ι π-α-ν-η-γ-υ-ρ-ι-κ-ά δ-ι-α-φ-ο-ρ-ε-τ-ι-κ-ό! 🙂

  44. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Δεν μπορεί μιά μεγάλη ομάδα να έχει χρήμα, γήπεδΑ, κόσμο, τίτλους και να μην έχει τον παππά της! http://www.thestival.gr/sports/item/471451-agiasmos-stin-toumpa-me-papapaok-foto

  45. aerosol said

    #40
    Το «τελείως ανενημέρωτοι» είναι υποκειμενικό και αυθαίρετο -δεν είναι μετρήσιμο μέγεθος, ούτε τα συντάγματα το προκρίνουν ως ρήτρα.
    Αυτό μπορεί να το επικαλεστεί κανείς οποτεδήποτε. Σε ΟΛΕΣ τις εκλογίκές αναμετρήσεις, κατά την δική μου γνώμη, οι πολίτες φτάνουν στην κάλπη παντελώς ανενημέρωτοι.
    Αυτό είναι η δημοκρατία: ψηφίζουν όλοι, είναι συνυπεύθυνοι όλοι. Και οι σοφοί, και οι ηλίθιοι, και η ενήμεροι και οι πέρα βρέχει, και οι έχοντες συμφέροντα και οι ανιδιοτελείς.
    Ειδάλλως… ε, όλοι φαντασιωνόμαστε τον εαυτό μας ως μέλη μιας μικρής ελίτ πυ ξέρει την «αλήθεια».
    Αλλά τι θα κάνουμε; Θα ακυρώνουμε με υποκειμενικά επιχειρήματα τις δημοκρατικές διαδικασίες μέχρι να βγάλουν αυτό που θεωρούμε εμείς σωστό;

    Ούτε λόγο έχω, ούτε συμφέροντα υπερ του Μπρέξιτ. Θα κάνουν ότι θέλουν. Όμως η ΕΕ έχει μακρά παράδοση να επαναλαμβάνει διαδικασίες μέχρι να της κάτσει η γκέλα.
    Θυμόμαστε το διαβόητο Ευρωπαϊκό Σύνταγμα των 600 σελίδων; Αυτό που ερχόταν για ψήφισμα, καταψηφιζόταν και λίγο καιρό μετά το επανέφεραν;
    Δεν κάνεις δημοψήφισμα για πλάκα κάθε 1-2 χρόνια. Ο λαός έβγαλε τώρα πάλι πρωτεργάτη του Μπρέξιτ. Δεν μου αρέσει το αποτέλεσμα αλλά τελικά… τι δεν καταλαβαίνουμε;

  46. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  47. ΚΩΣΤΑΣ said

    Όπως δεν νοείται άγνοια νόμου και όπως ουδέν λάθος αναγνωρίζεται μετά την απομάκρυνση από τα ταμείο, έτσι δεν πρέπει να νοείται άγνοια ή λάθος μετά την απομάκρυνση από την κάλπη.

    Η ουσία της δημοκρατίας είναι η εφαρμογή της θέλησης της πλειοψηφίας. Και οι λαοί κάνουν λάθη, ας τα πληρώνουν όμως για να διδάσκονται.

    36 –> Μας θυμίζουν κάτι όλα αυτά;

    Ναι, εμένα κάτι μου θυμίζουν, αλλά … δεν θυμάμαι ακριβώς, τί! 🙂

  48. ΣΠ said

    45
    Ποιος λαός έβγαλε πρωτεργάτη του Μπρέξιτ; Ο Μπόρις Τζόνσον ψηφίστηκε από 92 χιλιάδες μέλη του Συντηρητικού Κόμματος για αρχηγός του κόμματος και ανέλαβε πρωθυπουργός. Και όταν η κατάσταση έχει φτάσει σε αδιέξοδο με ορατό ένα άτακτο Μπρέξιτ, ένα νέο δημοψήφισμα κάθε άλλο παρά για πλάκα είναι.

  49. ΣΠ said

  50. Νίκος Κ. said

    Οι δημοσκοπήσεις δεν είναι εκλογές. Πληροφοριακά όμως φαίνεται πλέον να δείχνουν μια μικρή πλειοψηφία υπέρ της παραμονής, που οφείλεται κυρίως σε αυτούς που δεν ψήφισαν το 2016 (ορισμένοι επειδή δεν ήταν σε ηλικία που να μπορούν να ψηφίσουν τότε). Πάντως δεν οδηγούν σε «σαφές» συμπέρασμα ότι μετάνιωσαν.
    https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/9/90/Brexit_post-referendum_polling_-_Right-Wrong.svg
    Πολύ περισσότερο που ένα νέο δημοψήφισμα θα μπορούσε να θεωρηθεί προσπάθεια αθέτησης εκφρασμένης βούλησης (άρα να επηρεάσει το αποτέλεσμα)

  51. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    #25: Έτσι! Η ονομασία (κτγμ) έχει σημασιολογική συγγένεια με τον ‘μπερντέ’, ως κάτι που διαχωρίζει, και όχι μόνο οπτικά.

    – Μπερντές: αυλαία – κουρτίνα – πέτασμα (και καταπέτασμα) – παραβάν (+διαχωριστικό σε μπράτσο έγχορδου οργάνου) 🙂

    – Σχέση μπερντέ – μπέρτας ;; (Τα ετυμολογικά λεξικά λένε όχι, αλλά…)

    – … μες στου μυαλού μου το μπερντέ (από τους Χαΐνηδες) https://youtu.be/DFgoRHu01E8

  52. Πουλ-πουλ said

    Για το brexit
    Παίδες μην κουράζεστε, για την τακτική των Άγγλων η τιτανοτεράστια Μέρκελ το είπε με 3 λέξεις:
    Rosinenpicken geht es nicht. (δεν γίνεται να διαλέγεις μόνο τα κερασάκια).

  53. sarant said

    52 Ο όρος υπάρχει και στα αγγλικά, cherry-picking, κορφολόγημα ας πούμε.

  54. mitsos said

    Καλησπέρα

    Πριν διαβάσω το άρθρο αυτό ήξερα μόνο τον μπερντέ ως το πέτασμα του θετρου σκιών. Αλλά και τον μπελντέ για τοματοπολτό τον ήξερα μόνο… Οπότε κανένα πέπλο μυστηρίου δεν υπήρχε για τις σχέσεις του με βρετανικά και τούρκικα ξαδέλφια., Συnεπώς αν τώρα άρχιζα να μιλώ για όλα αυτά μάλλον ένα μπερντάκι (!;) ξύλο θα μου άξιζε

    ;Όσο για το Μπρέξιτ. Τι να πώ; Εντάξει οι Βρετανοί είχαν μπει στην ΕΕ αλλά πάντα αντιμετώπιζαν με καχυποψία τα αρχηγιλίκια των Γερμανών. Στον Αγγλικό λαό αυτός που ξύπνησε τον πάντα ζωντανό φόβο τους για την Γερμανία ήταν ο Σόϊμπλε (κυρίως με την εμμονή του στο Γκρέξιτ).

    ΄Γενικά θεωρώ ως προοδευτική τάση την σύνθεση των πολιτισμών αλλά όταν τα πράγματα οδηγούνται σε σύγκρούσεις , καλύτερα για όλους είναι μια ειρηνική οπισθοδρόμηση που θα σέβεται την δημοκρατικά εκφρασμένη βούληση των λαών για αυτοδιάθεση . Κάθε όμως αποσχιστηκή τάση είναι μια ομολογία αποτυχίας της σύνθεσης.
    Εδώ βέβαια τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα διότι δεν επιλέουν οι Τράμπ και Τζόνσον ως «μπουνταλάδες» αλλά ως εκφραστές της υποκουλτούρας και του κυνισμού του ακραίου νεοφιλελευθερισμού ως το αποτελεσματικό υποκατάστατο, όχι μόνο του ενταφιασμένου πλέον διεθνισμού, αλλά και των μεγαλύτερων κατακτήσεων του ανθρώπινου πολιτισμού.

  55. aerosol said

    #48
    Ο Μπόρις Τζόνσον ψηφίστηκε εν μέσω Μπρέξιτ ηγέτης του Συντηρητικού κόμματος.
    Στην προ-Μπρέξιτ εποχή θεωρούνταν φαιδρός και ακραίος από το ίδιο το κόμμα του. Οι καθωσπρέπει Τόρηδες δεν τον άγγιζαν ούτε με χαρτοπετσέτα.
    Οι συντηρητικοί πολιτικοί κατά κύριο λόγο ΔΕΝ ήθελαν το Μπρέξιτ αλλά βρέθηκαν με την πλειοψηφία των οπαδών τους να είναι υπέρ της εξόδου από την ΕΕ. Οπότε μπροστά στο διχαστικό δίλλημα ακολούθησαν την πλειοψηφούσα φωνή και έβγαλαν αρχηγό τον Τζόνσον. Ακριβώς για να τον ψηφίσουν οι αντι-ΕΕ και να βγουν κυβέρνηση.

    Στις εκλογές οι πολίτες ψήφισαν (εν μέσω χαμού για το Μπρέξιτ και μετά από μεγάλο διάστημα αμφισβήτησης το κατά πόσο «ηθελαν πραγματικά» να βγουν από την ΕΕ) ένα Συντηρητικό κόμμα με αρχηγό έναν πρωτεργάτη της τάσης υπέρ του Μπρέξιτ. Ήξεραν πολύ καλά ποιος ήταν και ήξεραν πολύ καλά τι έκαναν.

    Την κατάσταση την έφερε στα όριά της ολόκληρο σχεδόν το πολιτικό φάσμα που δεν μπόρεσε να διαχειριστεί την εντολή που πήρε από το δημοψήφισμα.
    Ε ναι, αν τους κοροϊδεύουν μερικά χρόνια ακόμα και υπάρχει συνεχές κλίμα αστάθειας και ξεφτίλας, μπορεί κάποτε τελικά να ψηφίσουν να μείνουνε μέσα να τελειώνουν.
    Αλλά αυτό δεν είναι δημοκρατία, είναι θέατρο -και προς το παρόν δεν φαίνεται να είναι αυτή η τάση του εκλογικού σώματος στο ΗΒ.
    Δεν κρίνω αν είναι καλό ή κακό. Άσχετα από το κλίμα που δημιουργείται από συγκινητικά αρθράκια και απελπισμένους που δηλώνουν πως θα αλλάξουν χώρα αν ολοκληρωθεί το Μπρέξιτ, εγώ δεν βλέπω καθόλου να εκφράζεται με ψήφο κάποια μαζική μετάνοια.

  56. ΣΠ said

    55
    Στις εκλογές οι πολίτες ψήφισαν (εν μέσω χαμού για το Μπρέξιτ και μετά από μεγάλο διάστημα αμφισβήτησης το κατά πόσο «ηθελαν πραγματικά» να βγουν από την ΕΕ) ένα Συντηρητικό κόμμα με αρχηγό έναν πρωτεργάτη της τάσης υπέρ του Μπρέξιτ. Ήξεραν πολύ καλά ποιος ήταν και ήξεραν πολύ καλά τι έκαναν.

    Ποιες εκλογές εννοείς; Οι τελευταίες έγιναν το 2017 με την Τερέζα Μέι επικεφαλής του Συντηρητικού κόμματος, που έχασε την απόλυτη πλειοψηφία και σχημάτισε κυβέρνηση μειοψηφίας.

    Περιμένω ακόμα κάποιον να μου εξηγήσει γιατί ένα νέο δημοψήφισμα είναι αντιδημοκρατικό (ο λαός δεν θα αποφασίσει πάλι; ), ιδιαίτερα όταν οι συνθήκες έχουν αλλάξει από το 2016. Δηλαδή το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος του 2016 είναι χαραγμένο σε γρανίτη και δεν αλλάζει ο κόσμος να χαλάσει;

  57. Γς said

    47:

    >Ναι, εμένα κάτι μου θυμίζουν, αλλά … δεν θυμάμαι ακριβώς, τί! 🙂

    Κάτι με τραβά κοντά σου
    μα δεν ξέρω τι
    λαχταρώ τον έρωτα σου
    πες μου το γιατί

    Σουγιούλ, ο Μέγας

    «Ασ’ τα τα μαλλάκια σου», «Ας ερχόσουν για λίγο», «Κάτι με τραβά κοντά σου», «Ο μήνας έχει εννιά», «Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά», «Μας χωρίζει ο πόλεμος», «Το τσαρούχι», «Αρχισαν τα όργανα», «Απόψε το κορίτσι θέλει θάλασσα» (γνωστότερο και ως ο «Μανόλης ο Τραμπαρίφας»), «Το τραμ το τελευταίο», «Μια ζωή την έχουμε», «Αδύνατον να κοιμηθώ», «Άλα, άνοιξε κι άλλη μπουκάλα», «Άσε τον παλιόκοσμο να λέει» και πάρα πολλά άλλα.

    Σε συνεργασία με τους Αλέκο Σακελλάριο και Χρήστο Γιαννακόπουλο, ως στιχουργούς, δημιούργησε μεταπολεμικά τη σχολή του «αρχοντορεμπέτικου», μία σχολή που συνδύαζε λαϊκότροπους -συνήθως χιουμοριστικούς- στίχους και μουσική, με δυτικότροπες ενορχηστρωτικές επιρροές.

    Πρώτο τραγούδι της σχολής αυτής ήταν «Το τραμ το τελευταίο»

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B9%CF%87%CE%AC%CE%BB%CE%B7%CF%82_%CE%A3%CE%BF%CF%85%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%8D%CE%BB

  58. Γς said

    57:

    Το τραμ το τελευταίο

    Και με πήγε πίσω 70 χρόνια!

    https://caktos.blogspot.com/2013/04/blog-post_16.html

  59. Σ said

    56. Έστω ότι ξαναψηφίζουν και αλλάζει το αποτέλεσμα. Αν του χρόνο δείξουν οι δημοσκοπήσεις ότι ξαναμετάνιωσαν, θα ξαναψηφίσουν;

  60. Γς said

    56:

    >Οι τελευταίες έγιναν το 2017 με την Τερέζα Μέι επικεφαλής του Συντηρητικού κόμματος

    Και για ποιον πολιτικό που του την έχει μπει είπε χτες ο Σαλβίνι να μην του τη βγαίνει σαν μητέρα Τερέζα;

  61. Γς said

    60:
    Για τους φουκαράδες πρόσφυγες του πλοίου

  62. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μα είναι τόσο όμορφο!

    54 Mitsos >>Συνεπώς αν τώρα άρχιζα να μιλώ για όλα αυτά μάλλον ένα μπερντάκι (!;) ξύλο θα μου άξιζε
    Μιά μέρα στα λαδάδικα με είπε «Κουτσαβάκη»
    και μιά ορντινάντσα έστειλε για έξτρα μπερντεδάκι

  63. ΚΩΣΤΑΣ said

    57-58
    Από πιτσιρικάς ήσουν ωραίος και σκανταλιάρης, Γς! 😉

  64. cronopiusa said

    Μη μου παραπονιέσαι, μη μου στενοχωριέσαι…

  65. ΣΠ said

    60
    Την Ελιζαμπέτα Τρέντα, υπουργό άμυνας.

  66. nikiplos said

    Καλησπέρα… επί του Brexit γνώμη δεν έχω, και πως θα μπορούσα άλλωστε… Εντούτοις:
    α. Θεωρώ υποκρισία το δημοψήφισμα, καθώς θέτει ερωτήματα σε ένα πόπολο το οποίο εν πολλοίς:
    1. Δεν έχει ειδικές γνώσεις, προκειμένου να ερμηνεύσει τόσο τα ερωτήματα, όσο και τις συνθήκες
    2. Δεν έχει ενόραση, ώστε να αντιλαμβάνεται τις συνέπειες ένθεν και ένθεν ενός τέτοιου εγχειρήματος
    3. Δεν έχει επίγνωση του παίγνιου, των λόμπις, των δυναμικών, των αποθεμάτων για μπλόφες καθώς και των εύθραυστων ισορροπιών που όλα αυτά συνεπάγονται
    4. Το αυτό, δεν έχει ιδέα της (εδώ και αιώνες κτισμένης) γεωστρατηγικής που στηρίζει τα παραπάνω

    β. Τα μήδεια υπερτονίζουν το δημοψήφισμα και τη σημασία του, προκειμένου να συσκοτίσουν τις κάτω από το τραπέζι συμφωνίες, τα μαχαιρώματα, το ξεβράκωμα και τέλος το ωμό νταβατζιλίκι… Όλα αυτά φυσικά ερήμην και εις βάρος του πόπολου που θα πληρώσει (έτσι κι αλλιώς) τη νύφη, έμψυχα ή άψυχα.

    γ. Έχω την αίσθηση πως τίθενται ανώδυνα θέματα (και προαποφασισμένα αλλαχού) σε δημοψηφίσματα. Ας πούμε στην κρίση του 2008 (βλέπε «το μεγάλο σορτάρισμα») θα περίμενε κανείς τη δίωξη τουλάχιστον καμιά 200ριάς golden boys των τραπεζικών λόμπις, που όχι μόνο ανέχθηκαν, επιδοκίμασαν και εν τέλει συνδημιούργησαν την κρίση, κέρδισαν φορτώνοντας σε κράτη και κυβερνήσεις τα ασφάλιστρα κινδύνου, στην ουσία δηλαδή στον απλό φορολογούμενο. Εκεί δεν ρωτήθηκαν οι πολίτες τι ήθελαν (τιμωρία των ενόχων, εκκαθάριση ώστε να έχουν υγιείς τράπεζες και παραγωγική οικονομία) ή διατήρηση στη ζωή με μηχανήματα των «εγκεφαλικά νεκρών» τραπεζών με συνέπεια άγρια ανεργία, οριζόντιες απολύσεις, εκποιήσεις φιλέτων, κλείσιμο υγιών επιχειρήσεων κλπ και όλα αυτά εις βάρος του κοινωνικού κράτους? Και φυσικά δεν ρωτήθηκαν γιατί η απάντησή τους θα ήταν αρκούντως προφανής…

  67. aerosol said

    #56
    Έχεις απόλυτο δίκιο να απορείς, διότι έγραψα τις εσωκομματικές εκλογές του Συντηρητικού κόμματος σαν να ήταν εθνικές -που, όπως ορθά επισημαίνεις, δεν ήταν.
    Ψήφισαν τα μέλη των Συντηρητικών, νομίζω φάνηκαν κάπου 140.000 άνθρωποι. Δεν είναι «οι πολίτες» της χώρας, και κακώς δεν το έκανα σαφές.
    Είναι όμως σαφές δείγμα του τι κυριαρχεί στους ψηφοφόρους του κόμματος εξουσίας, τη στιγμή που υπάρχουν και σαφώς πιο αντι-ΕΕ κομμάτια πληθυσμού.
    Πιστεύω πως η στροφή του κόμματος προς τον Τζόνσον έγινε ακριβώς για να μην αποξενωθεί η πλειοψηφία του κόσμου -και να μπορέσουν να κρατήσουν την εξουσία στις επόμενες εθνικές εκλογές. Αν υπήρχε πραγματικά η τάση στον κόσμο να έχει μετανιώσει για το Μπρέξιτ, αυτό θα φαινόταν και από τους ψηφοφόρους του κάποτε πιο φιλο-ευρωπαϊκού κόμματος της χώρας και από τις εσωκομματικές συμμαχίες.

    Δημοψήφισμα για το ίδιο θέμα μετά από 2 χρόνια; Ούτε εκλογές δεν γίνονται κανονικά σε 2 χρόνα. Δημοψήφισμα γενικά θεωρείται η υπέρτατη κίνηση για να αποφασίσει ο λαός σε ακραίας σημασίας εθνικό θέμα. Στο ΗΒ έχουν γίνει 12 από το 1973, κυρίως με θέματα που αφορούν την υπόσταση και λειτουργία Οαλλίας, Σκωτίας, Β.Ιρλανδίας και Λονδίνου. Δεν νομίζω πως έχει επαναληφθεί κάποιο. Ας κάνουν, στην τελική. Αλλά δεν άλλαξε τίποτε στην ΕΕ. Το μόνο που άλλαξε για τους Άγγλους είναι πως έχουν υποστεί 2 χρόνια ταλαιπωρίας επειδή εκκρεμεί κάτι που σύσσωμο το πολιτικό «υλικό» δεν ήθελε να γίνει. Αν ρωτηθούν αρκετές φορές, κάποτε θα πούνε «ας μείνουμε». Αυτό δεν είναι δημοκρατία πάντως.

    Σημείωση: δεν είμαι υπέρ του Μπρέξιτ ως γεγονός. Όπως δεν είμαι υπέρ και όλων των περίπου-αλλά-όχι-ακριβώς-νεοναζί που έχουν την εξουσία (ή είναι στο τσακ να την έχουν) στις μικρές χώρες της Κ. και Α. Ευρώπης. Αλλά αν βγαίνουν δημοκρατικά από τον κόσμο τους, η γνώμη μου περισσεύει. Το πολίτευμα δεν ισχύει μόνο όταν με βολεύει.

  68. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @62. Κρίμα! Για τον Μουσχουντή θα μπορούσαν να γραφούν πολλά (ωραία κι ενδιαφέροντα) τραγούδια, ακόμη και με έντονη πολιτική χροιά, χωρίς να ενοχληθεί κανείς, αφού ήταν γνωστή η εμπλοκή του σε διάφορες υψηλού ενδιαφέροντος πολιτικές υποθέσεις. Και λέω «κρίμα» επειδή ο Μουσχουντής, μόνο γι αυτό που λένε οι άστοχοι στίχοι αυτού του τραγουδιού δεν ενδιαφέρονταν: (Για κουτσαβάκια, τζούρες και ποινικά μικροαδικήματα). Είχε ένα ολόκληρο δίκτυο με κουτσαβάκια, χασισοπότες και «ζημιάρηδες» (είναι γνωστό ότι αγαπούσε τον ρεμπετόκοσμο) και μέσα από αυτό αλίευε πληροφορίες γι αυτό που -σχεδόν αποκλειστικά- τον ενδιέφερε, τους κομμουνιστές. (Ο τάφος του είναι πολύ κοντά στην πύλη του νεκροταφείου της Ευαγγελίστριας..)

  69. Γς said

    65:

    Μπράβο. Δεν πρόσεχα χτες στη DW οταν το άκουσα

    >Responding, Mr Salvini accused Ms Trenta of turning into “Mother Teresa”.

    Να δούμε τι θα πει στην «Ουρσουλα» την άλλη (πρώην) Υπουργό Αμύνης και νυν πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν

  70. mitsos said

    @62 ΕΦΗ2
    Διάβασα ότι :
    Μπερντάχι / μπερντάκι / περντάχι (το)
    Τούρκικη λέξη: perdah / ο ξυλοδαρμός /
    Ένα (γερό) ~ (ξύλο), για μεγάλο ξυλοδαρμό. [τουρκ. perdah `γυάλισμα, ανάποδο ξύρισμα΄ -ι (ηχηροπ. του αρχικού [p > b] αναλ. προς αρσ. και θηλ. με παρόμοια εναλλ.: πιστόλα – μπιστόλα)· παρετυμ. -άκι]

  71. Θρακιώτης said

    Τρείς επουσιώδεις επισημάνσεις στο σημερινό θαυμάσιο άρθρο του κ. Σαραντάκου για το purdah…

    1) Εμείς οι «παροικούντες την Ιερουσαλήμ», όταν ακούμε «purdah», το μυαλό μας πάει αμέσως στο κλασικό βιβλίο της Ελβετο-Ινδής ζωγράφου, συγγραφέως και φεμινίστριας Frieda Hauswirth Das (1886 – 1974) «PURDAH: THE STATUS OF INDIAN WOMEN» (London 1932, κατεβάστε ΕΔΩ), όπου αποκαλύπτεται όλη η μιζέρια της Ινδικής Κοινωνίας με την απίστευτη (λόγω θρησκείας) καταπίεση των γυναικών.

    2) Γράφει ο κ. Σαραντάκος στον πρόλογο του παρόντος άρθρου: «το συντόμεψα ακόμα περισσότερο στο Τουίτερ -όπου, να θυμίσω, το όριο είναι 280 χαρακτήρες, παναπεί καμιά σαρανταριά λέξεις, αντε 50»

    Τον συγχαίρω, γιατί η εμπειρία του λειτούργησε θαυμάσια: Μετά από μετρήσεις ετών, το Επιτελείο μας σάς δίνει την εξής ανεκτιμήτου αξίας πληροφορία: Κατά μέσο όρο, οι νεοελληνικές λέξεις σε ένα κείμενο έχουν 5,35 γράμματα (εννοείται με την συνηθισμένη συχνότητα χρήσεως η κάθε μία και αν τις γράψεις ολογράφως…), έναντι 4,20 των αγγλικών τοιούτων. Αν προσθέσουμε και το διάστημα μεταξύ των λέξεων, πάμε στο 6,35 κι αν διαιρέσουμε με τους 280 χαρακτήρες του Twitter, καταλήγουμε στον αριθμό 44,09. Τόσες είναι (κατά μέσο όρο) οι νεοελληνικές λέξεις που χωράνε σε ένα tweet 280 χαρακτήρων, έναντι 53,85 των αγγλικών τοιούτων.

    Παρεμπιπτόντως, να σημειώσω ότι τις 15 τελευταίες ημέρες ο κ. Σαραντάκος έχει ιδιαιτέρως δραστηριοποιηθεί στο Twitter, και η παρουσία του (ακριβώς διότι λέει ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ πράγματα!..) προκαλεί μεγάλες αντιδράσεις!..

    Σας βεβαιώ ότι είναι πολύ μεγαλύτερη απόλαυση να παρακολουθείς τα tweets του κ. Σαραντάκου με τα αποκάτω σχόλια + ανταπαντήσεις κλπ. από το να παρακολουθείς τα εδώ σχόλια που είναι νερόβραστα λόγω θέρους και απουσίας σημαντικών σχολιαστών

    Μιά μόνο ερώτηση: Κύριε Σαραντάκο, θα είχε τεράστιο ενδιαφέρον να μάς πείτε σε πόσους από τους 3.158 ακολούθους σας έχετε κάνει μπλόκ μέχρι τώρα και να μετρήσετε σε πόσους κάνετε μπλόκ μέσα σε μία εβδομάδα για να βγάλουμε ποσοστό κοψίματος ανά follower.

    Έχετε υπόψιν σας, κύριε Νίκο μου, ότι ο Πρόεδρος Τράμπ και ο Ματτέο Σαλβίνι σπανίως μπλοκάρουν ακολούθους τους, κι ας τους βρίζουν. Εννοείται πως αν κάποιος γράφει σχόλιο μόνο για να βρίσει και να θίξει υπολήψεις, πρέπει να κόβεται αμέσως

    3) Τελειώνω με μία ενδιαφέρουσα πληροφορία, μιάς και το άρθρο ασχολείται με την Ινδία: Όπως γράφει η βρετανική εφημερίδα «Telegraph», ο υπουργός Αναπτύξεως Ανθρώπινου Δυναμικού της Ινδίας, Ramesh Pokhriyal, δεν είπε μόνο ότι οι αρχαίοι Ινδοί ανεκάλυψαν την Βαρύτητα πρίν από τον Νεύτωνα. Είπε (σ.σ.: και κανείς Ινδός «Σαραντάκος» δεν τον «έκραξε»!..) ότι η Σανσκριτική (αρχαία Ινδική) είναι η καλύτερη Γλώσσα για τους Υπολογιστές, δηλαδή ό,τι λέει εδώ ο ελληνόψυχος ακαδημαϊκός Αντώνης Κουνάδης (για τα Ελληνικά) και τον κράζουμε!..

    «The minister also asked the institutions to prove that Sanskrit is the “most scientific language” and the “most appropriate language” for talking computers – if they become a reality in the future, the Indo-Asian News Service reported.»

  72. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Δηλαδή το Μπεκιάρης είναι κάτι σαν το Παρθένιος;

    β) Είτε μέσα είτε έξω από την ΕΕ, τίποτα δεν θα αλλάξει για τους απλούς πολίτες της Βρετανίας. Ούτε οι κλέφτες θα τους κλέβουν λιγότερο αν βγουν, απ ότι τους κλέβουν εντός. Είναι όλο μια στημένη ιστορία για να ασχολείται ο κόσμος με κάτι υποτίθεται σοβαρό. Όταν βόλευε δεν αναφέρονταν καμία επίπτωση(πραγματική ή φανταστική) από το Brexit, τώρα θα «αδειάσουνε τα ράφια των σουπερμάρκετ» (αυτό θα θυμίσει κάτι ακόμη και σ’ αυτούς που δεν θυμούνται καλά!). Γίνεται να αδειάσουν τα ράφια αν έχεις λεφτά να αγοράσεις; Τώρα οι Βρετανοί έχουν να αγοράσουν και αν βγουν δεν θα έχουν; Δεν το ήξερα ότι η ΕΕ είναι ο «θησαυρός των αγαθών»(«και ζωής χορηγός»!).

  73. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    68, Γιώργος Κ. ε να παραγγείλουμε κανένα έπος περί Μουσχ. να σβηστεί το κρίμα 😦 🙂

    70 Μιτς Αυθαίρετη χρήση, αντί μπερντάκι ή περντάκι λέει μπερντεδάκι. Του χρειαζόταν μια …συλλαβή τελικά 🙂 . Κι άλλη φορά βρήκα όμως αυτή τη χρήση αντί του μπερνταχιού δηλαδή, επειδή είναι κοντινά στον ήχο μάλλον.
    Δε συνδέονται λέει ο Γιάννης στο σχ 30, αλλά πρέπει κι άλλη φορά να έχει απασχολήσει το μπερντάχι το ιστολόγιο. Σϊγουρα.

  74. Γς said

    73:

    >πρέπει κι άλλη φορά να έχει απασχολήσει το μπερντάχι το ιστολόγιο

    Ρίξε το

    μπερντάχι site:https://sarantakos.wordpress.com

    στο γκουγικλ

  75. Pirros said

    Μπερντές στα καλιαρντά είναι το χρήμα. Είναι συνήθως η λέξη αμοιβή της αρσενικής πόρνης (στα καλιαρντά τσόλι).

  76. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μπερντεδάκια στη σωστή τους …θέση:
    Τί όμορφα που είτανε μες στο τραμβάυ, στον πηγαιμό, δροσιά ,κι ανεμίζανε τα μπερντεδάκια… έτσι να πήγαινε…να πήγαινε… να πήγαινε… και ν΄ανεμίζουνε τα μπερντεδάκια…Μα κάπου το τραμβάυ σταματάει.
    Κοσμά Πολίτη/Στου Χατζηφράγκου
    https://books.google.gr/books?id=niMpBgAAQBAJ&pg=PT148&lpg=PT148&dq=μπερντεδάκια&source=bl&ots=aRv15pi5on&sig=ACfU3U3aZ_tL0fT6AprhMBJvWUXNKr7qEQ&hl=el&sa=X&ved=2ahUKEwjj_JSwkZDkAhXRYlAKHXvaDmgQ6AEwC3oECAkQAQ#v=onepage&q=μπερντεδάκια&f=false

  77. Alexis said

    Υπάρχει και Λερναίο …α λα ινδικά; 😀

  78. nikiplos said

    68@ Για τον Μουσχουντή έχει γράψει ο Η. Πετρόπουλος ένα πολύ ωραίο άρθρο… Σαφώς η αντικομμουνιστική του στράτευση, αλλά και οι επιτυχίες του στη Θεσσαλονίκη τον έκαναν διαβόητο στους κύκλους της παράνομης τότε Αριστεράς. Είχε δε μια από τις μεγαλύτερες δισκοθήκες, όσον αφορά τα λαϊκά και ρεμπέτικα ενώ υπήρξε και κουμπάρος του κομμουνιστή Τσιτσάνη, και κυρίως φίλος του μέχρι τα στερνά του.

    Φυσικά μια από τις μελανότερες εμπλοκές του ήταν στον φάκελο Πολκ, κυρίως στην ενοχοποίηση του δημοσιογράφου Στακτόπουλου. Σαφώς ο ίδιος ως προσωπικότητα ήταν πολυσχιδής και πολυπράγμων. Δεν είναι εύκολη η προσέγγιση σήμερα τέτοιων ανθρώπων, γιατί δεν είμαστε στο εμφυλιακό και γεμάτο αίμα κλίμα της εποχής με τις δύσκολες εκείνες ισορροπίες…

  79. Γς said

    73:

    >πρέπει κι άλλη φορά να έχει απασχολήσει το μπερντάχι το ιστολόγιο

    https://www.google.com/search?lr=&hl=en&as_qdr=all&ei=5B5bXeLCCdGNkwXZ8L3wCA&q=+%CE%BC%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%BD%CF%84%CE%AC%CF%87%CE%B9+site%3Ahttp%3A%2F%2Fsarantakos.wordpress.com&oq=+%CE%BC%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%BD%CF%84%CE%AC%CF%87%CE%B9+site%3Ahttp%3A%2F%2Fsarantakos.wordpress.com&gs_l=psy-ab.3…20526.20526..22340…0.1..0.85.85.1……0….1..gws-wiz…….0i71.i0Tf4EJOnHM&ved=0ahUKEwjixPOg-o_kAhXRxqQKHVl4D44Q4dUDCAo&uact=5#ip=1

  80. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @78. Η «αντικομμουνιστική του στράτευση» ήταν το σχεδόν αποκλειστικό υπηρεσιακό του καθήκον, σε καιρό -ας το πούμε- εμφυλίου, με μιά ΟΠΛΑ που θέριζε. Η εξάρθρωση του μηχανισμού της Θεσσαλονίκης απετέλεσε την μεγαλύτερή του επιτυχία, και η πρόσληψη αυτής του της επιτυχίας στις ψυχές των Θεσσαλονικέων, φάνηκε την ημέρα της κηδείας του.. (Πάντως, όσο είμαστε οι δυό μας ειδικοί παπυρολόγοι, ήταν και ο θεϊκός Τσίλης/Τσιτσάνης κομμουνιστής 🙂 🙂 🙂 )

  81. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    78 – 80 Κομμουνιστής ο Τσιτσάνης; Τσίλης ή Τσίλας;

  82. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @81. Τσίλης, απ’ ότι θυμάμαι.. (Υπάρχει και τέτοιο επώνυμο-η βλάχικη εκδοχή του Βασίλης 🙂 )

  83. ΚΩΣΤΑΣ said

    81 Μάλλον Τσίλιας, έτσι συνηθίζεται ως υποκοριστικό του Βασίλης στην Ηπειροθετταλία.

  84. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Πάντως, είναι αλήθεια ότι υπήρξαν κατά το παρελθόν κάποιες νύξεις για πιθανές αριστερές πολιτικές ιδέες του Τσιτσάνη (μερικοί αμφιλεγόμενης ερμηνείας στίχοι, κάτι μισόλογα, η Συννεφιασμένη Κυριακή κλπ) αλλά πιθανότατα αυτές ήταν αβάσιμες. Στην ζωή ο Τσιτσάνης ένα πράγμα ήξερε να κάνει, πλην των θεσπέσιων τραγουδιών του: Να επιβιώνει! (Και βέβαια, ούτε να το σκεφτεί κανείς ότι ο Μουσχουντής θα έκανε κουμπάρο έναν κομμουνιστή!! 🙂 )

  85. nikiplos said

    84@, δεν γνωρίζω λεπτομέρειες… Ο Η Πετρόπουλος ανέφερε στο άρθρο πως ο Μουσχουντής είχε και παρτίδες και φιλίες με κομμουνιστές, μια περίοδο όμως που το να σε χαρακτηρίσουν κομμουνιστή ήταν σχετικά εύκολο, αν δεν είχες κάποιο γερό δόντι… 🙂

  86. Κ. Καραποτόσογλου said

    Λάσκαρης – Ετυμολογία

    Στα τόσα ενδιαφέροντα στοιχεία που παραθέτει ο Δύτης: https://dytistonniptiron.wordpress.com/2013/04/11/lascar/
    να προσθέσω και το εξαιρετικό μελέτημα του Δημήτρη Θεοδωρίδη – Theodoridis Dimitri. Die Herkunft des byzantinischen Familiennamens Λάσκαρις. In: Revue des études byzantines, tome 62, 2004. pp. 269-273, κυρίως σ. 271-273.

    In this article, the author suggests a new etymology for the name Laskaris, born by a family that gave Byzantium one of its imperial dynasties. Older hypotheses are examined, especially the generally accepted one according to which Laskaris is a name of Persian origin meaning «warrior.» The author suggests Lascaris rather comes from a Arabic word defining a physical feature: «blonde» or «red-haired.

    «Es wäre, meines Erachtens, nicht abwegig zu behaupten, der Name Λάσκαρις
    stamme aus dem arabischen Elativ ’ašqar ‘blond (Haar)’ bzw. ‘Fuchs (Pferd)’12
    und gäbe in seiner Lautung die Agglutination des arabischen Artikels al wieder:
    alašqar > *lašqar > Λάσκαρις. Aggiutinierte Formen des arabischen Artikels al mit
    dem nachfolgenden Lexem stellen in der arabischen Linguistik keine Seltenheit dar.
    Beispiele solcher, um den Silbenansatz erweiterte phonetische Varianten arabischer
    Lexeme sind zahlreich als Lehnwörter in romanischen Sprachen diachronisch zu
    finden1 3. Wohlbekannte Internationalismen wie z.B. Alkohol oder Alchemie -in allen
    Schreibweisen- gehören dazu.
    Wenn durch ’ašqar das äußere Bild eines Mannes, bedingt durch seine Haarfarbe
    und noch zusätzlich durch die Pigmentierung seiner Gesichtshaut bezeichnet wurde,
    so müßten Träger dieses (Spitz-)Namens im arabischen Sprachraum relativ früh
    zu belegen sein. Der Dichter Abu ‘Ali alḤusayn b. alḍaḥḥak genannt alḪalī oder
    alAšqar (starb 250/864) dürfte in der Tat einer der ersten prominenten Trager
    dieses Beinamens (laqab) gewesen sein1 4 . Auch als Familienname kommt alAšqar
    in der arabischen Welt, insbesondere in Tunis und in Ägypten vor1 5 . Landläufig
    und sehr verbreitet ist Alasqar bei der jüdischen Anthroponymie des westlichen
    Nordafrika1 6 . Erwähnenswert wäre in diesem Zusammenhang, daß der Familienname
    Laskar auch bei den Gagausen in Moldawien anzutreffen ist1 7.
    Nicht als Name, sondern als Bezeichnung einerseits der sichtbaren Beschaffenheit
    der menschlichen Haut, andererseits als Ausdruck für die Haarfarbe bei
    Mensch und Tier in den osmanischen Mundarten Kleinasiens sind folgende
    Entlehnungen aus dem Arabischen belegt: aşgar (Niğde) ‘Mensch mit rötlicher
    Gesichtsfarbe und rötlichem Flaum’; (Niğde) ‘der Falbe, der Brandschimmer,
    aşkar (Hatay) ‘sommersprossig’; (Maraş, Hatay, Niǧde, Içel) ‘blonder Mann’ und
    eşker (Hatay) ‘blond’1 8 . Die geographische Verteilung der Belege zeigt unmißverständlich,
    daß es sich um Arabismen handelt, die direkt aus südostanatolisch–mesopotamischen1
    9 bzw. syrischen arabischen Mundarten2 0 entlehnt wurden und keineswegs um
    Provinzialismen der osmanischen Hochsprache.
    Die angeführten Materialien erhöhen die Glaubhaftigkeit der Behauptung,
    (al)’ašqar sei das Etymon des byzantinischen Familiennamens Λάσκαρις, zumal
    der Arabismus bereits als Spitzname in arabisch-griechischen Urkunden aus
    Sizilien in den Schreibungen ελέσκαρ bzw. λέσκαρ bzw. λίσκαρ und λήσκαρ in
    der Bedeutung ‘rothaarig’ 2 1 vorkommt. Es ist sehr natürlich, daß ein Mensch
    einen ihn unverwechselbar bestimmenden Beinamen erhält, auch aufgrund seiner
    augenfälligen Kopfbehaarung (Haare, Bart, Augenbrauen), die wie nichts anderes
    sein Gesicht -und nicht selten sein ganzes Wesen- prägt und noch Anlaß zur
    Herausbildung von vermeintlichen ‘Charaktereigenschaften’ gibt, die einer volkstümlichen
    Physiognomik entstammen2 2 . Es dürfte ebenso natürlich sein, daß in
    Gebieten mit stark ausgeprägter Multilingualitat die Namengebung eine ‘fremde’
    sein kann. Der griechische Familienname Σαρής (<osm. sari 'gelb; blond; blaß,
    fahl') und seine Komposita (etwa Σαρηγιάννης, Σαρηκώστας, Σαρημιχάλης
    usf.), die ursprünglich Spitznamen der Stammväter waren, sind gute Beispiele aus
    dem Bereich giechisch-osmanischer Sprachkontakte.
    Daß der Name bereits mehrfach in Sizilien nachweisbar ist, zwingt meines
    Erachtens nicht, den Ursprung der Laskariden daselbst anzunehmen. Wie bereits
    erwähnt, waren die ersten bekannten Mitglieder des Geschlechts einfache Bauern,
    so daß die Heimatverbundenheit einer nicht mobilen bzw. nicht leicht mobilisierbaren
    Familie eher denkbar wäre, als eine erzwungene oder freiwillige Übersiedlung
    über allzugroße Entfernungen. Aus diesem Grund wäre es nicht falsch, das
    Stammland der Λάσκαρης-Familie eher im nördlichen Mesopotamien oder im
    südostanatolisch-syrischen Grenzgebiet (Umland von Antiochien?) zu vermuten2 3.
    Die hier vorgeschlagene Etymologie des Familiennamens Λάσκαρις bereitet,
    was die phonetische Entwicklung anbetrifft, keinerlei Schwierigkeiten. Der bäuerliche
    Hintergrund im Ursprung der Sippe bleibt erhalten. Lediglich müßte man in
    der Person des als Gründer der Familie geltenden Urahnen der Laskariden einen
    'Blonden' oder einen 'Rothaarigen' sehen, und keinen aufstrebenden Karrieristen
    innerhalb einer militärischen Hierarchie, womit der berechtigten Skepsis von Kazhdan und
    A. Cutler (s.o.) Rechnung getragen ist».

    Κ. Καραποτόσογλου

  87. 86 Αλ-ασκάρ. Πολύ ενδιαφέρον!

  88. sarant said

    86 Πράγματι πολύ ενδιαφέρον. Ώστε ο Λάσκαρης και ο Σαρής έχουν την ίδια αρχική σημασία.

  89. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    #78 (80,81,84,85): Ο Τσιτσάνης βεβαίως και δεν ήταν κομμουνιστής! Ούτε καν μέλος του ΕΑΜ υπήρξε… (Πιθανόν σ’ αυτό να έπαιξε κάποιο ρόλο και ο κουμπάρος του ο Μουσχουντής). Ωστόσο, έγραψε δυο ΕΑΜίτικα/επαναστατικά τραγούδια και μερικά αλληγορικά (αριστουργήματα…), με στίχους θα λέγαμε ’’αντι-εμφυλιακούς’’.

  90. spiridione said

    86. Ολόκληρο το άρθρο εδώ
    https://www.persee.fr/doc/rebyz_0766-5598_2004_num_62_1_2298

  91. Γιάννης Ιατρού said

    86, 90: 🤩🤗👍👍

  92. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @89. Με γνήσια διάθεση να μάθω, θα ενδιαφερόμουν πραγματικά να δώ αυτά τα «ΕΑΜίτικα/επαναστατικά τραγούδια». Για έναν Τσιτσάνη, αυτή η συζήτηση μπορεί να είναι και μικρόψυχη (τον έχω μέσα μου πολύ ψηλά -από μικρό παιδάκι- και μου είναι αδιάφορες οι όποιες πολιτικές του πεποιθήσεις..) αλλά νομίζω πως απλώς κρατούσε κοινωνικοπολιτικές ισορροπίες, προκειμένου να μην βρεθεί κυνηγημένος από την τελική νικήτρια παράταξη του εν εξελίξει Εμφυλίου..

  93. ΚΩΣΤΑΣ said

    Με το «κάποια μάνα αναστενάζει» ο Τσιτσάνης διαμαρτυρήθηκε για τον αδελφοκτόνο εμφύλιο και έδρασε συμφιλιωτικά και κάπως αποστασιοποιημένος και από τις δύο πλευρές. Όμως ύμνους για τους μαχόμενους για σοσιαλισμό, 😛 νομίζω δεν…

  94. 92 Προχείρως θυμάμαι αυτό με τα «ξερονήσια του διαβόλου Μεταξά»

  95. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @94. Τεράστια έκπληξη! Καλά που δεν με τσίκγκλισε κανένας για στοίχημα. (Θα έχανα τα πάντα!!). Τ-ί-π-ο-τ-ε δεν θυμίζει Τσιτσάνη. Στίχοι, μουσική, εκτέλεση.. (Πάντως, πέρα από την κεραμίδα, νομίζω πως δεν εξαντλήθηκαν τα περιθώριά μου να επιμείνω στον πυρήνα της ψυχογραφίας που έφτιαξα για τον Τσιτσάνη. Το 1944 ήταν πολύ ρευστά τα πράγματα και δεν είναι απίθανο, ο «επιπλευσάκιας» Τσιτσάνης να έστελνε, μ’αυτό το τραγούδι, σήματα ομοθυμίας προς την μία πλευρά 🙂 🙂

  96. 95 Δλδ με αυτό εδώ σε ποιόν έστελνε σήματα ομοθυμίας? 🙂

  97. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @96. Άπαιχτο κι αυτό! (..και βέβαια, αν δεν είσαι μιλημένος, βάζεις στοίχημα και το χάνεις!..)

  98. Έχω την αίσθηση ότι ο Τσιτσάνης κατά τύχη έγραψε ρεμπέτικα. Κατέβηκε στην Αθήνα και θα μπορούσε να γράψει ο,τιδήποτε, αν π.χ. έβλεπε μέλλον (ή, για να μη φανεί ότι τον κατακρίνω, αν τον τραβούσε περισσότερο το είδος) στο τραγούδι τύπου Αττίκ. Μαντολίνο είχε μάθει στα Τρίκαλα, αν θυμάμαι καλά.

  99. Χαρούλα said

    https://www.koutipandoras.gr/article/o-aristeros-tsitsanis-apo-ton-ymno-toy-eam-sta-alligorika-tragoydia-poy-zoyn-akoma

  100. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    (Τώρα με ριφρές είδα την ανάρτηση της Χαρούλας. Είχα ήδη ετοιμάσει κάτι πιο μαζεμένο και το στέλνω. Υπάρχει πιθανότητα να βγει δυο φορές – ωχ! – γιατί μου έκανε κόλπα το ιντερνέτι μου…)

    #92.
    – Αφηγείται ο Τσιτσάνης: «Τραγούδια, όπως λένε «αντιστασιακά» έγιναν στα βουνά. Εγώ έχω γράψει δύο τέτοια, ένα για τους αντάρτες και ένα επαναστατικό, όταν πλησιάζαμε στην απελευθέρωση. Αυτό για τους αντάρτες σε ρυθμό χασάπικο 2/4, το δε επαναστατικό είναι μαρς. Αυτά τα έγραψα την τελευταία χρονιά, πριν την απελευθέρωση και τα τραγουδούσαμε εν κλειστώ κύκλω».
    [π.χ. από https://www.koutipandoras.gr/article/o-aristeros-tsitsanis-apo-ton-ymno-toy-eam-sta-alligorika-tragoydia-poy-zoyn-akoma%5D

    – Εκτός από το τραγούδι στο #94, βρίσκονται στο Διαδίκτυο – μαζί με διάφορες σχετικές πληροφορίες και διχογνωμίες – και τα εξής:

    1ο) Ένας Ύμνος του ΕΑΜ (όχι, βέβαια, ο γνωστός)
    Ζήτω το ΕΑΜ, ο ΕΛΑΣ.
    Χρόνια τώρα πάνω στα βουνά
    της Ελλάδος τα γερά τα παιδιά
    το ντουφέκι πάντα συντροφιά
    πολεμούν για την ελευθεριά.

    Ζήτω το ΕΑΜ, ο ΕΛΑΣ
    της ΕΠΟΝ ο κάθε ήρωας.
    Δόξα και τιμή στους τρεις εσάς.

    [π.χ. από https://www.rizospastis.gr/story.do?id=2137906%5D

    2ο) Ένα «επαναστατικό»
    Καλώς τα, τα ανταρτάκια μας απ’ τα νερά τα κρύα
    που πολεμούσαν στα βουνά για την Ελευθερία.
    Κατέβηκε ο Κόζιακας ψηλά απ’ το βουνό
    να κάνουνε παρέλαση με το ευζωνικό.
    Διάλεξε παιδάκια με μάτια γαλανά
    που ξέρουν να πολεμάνε για την ελευθεριά.

    [π.χ. από http://www.musicheaven.gr/html/modules.php?name=News&file=article&id=4071%5D

    #96. !!! 🙂 Και ‘γω θα έχανα στο στοίχημα! (Πρώτη μου φορά ακούω κάτι τέτοιο…)

    Αλλά, ας μην ανοίξουμε άλλο τη συζήτηση περί Τσιτσάνη. Έχουν γραφτεί/ειπωθεί τόσα και τόσα…

  101. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @94-99. Νομίζω πως αυτό το κείμενο που ανέβασε η Χαρούλα, δεν αναιρεί την εικόνα που προσπάθησα να φιλοτεχνήσω για τις «πεποιθήσεις» του Τσιτσάνη. Ύμνο για τον ΕΛΑΣ και άλλα παρεμφερή, ο -απ’ότι φαίνεται- «επιπλευσάκιας» Τσιτσάνης [δεν το λέω υποτιμητικά: έτσι είναι οι περισσότεροι..] τα σκαρφίστηκε τον καιρό που φιλοξενούνταν από το ΕΑΜ Επανωμής, χωρίς να αποκλείω κάποια ψήγματα αριστερών ιδεών στο μυαλό του. Υπενθυμίζω, επιπλέον, ότι εκείνον τον καιρό -άνοιξη του ’44- οι πιθανότητες κατάληψης της εξουσίας έγερναν μονόπαντα αριστερά. Έτσι, ο Τσιτσάνης, όπως με άνεση έγραφε και ρεμπέτικα, και μάμπο, και εμβατήρια, και για δράκουλες κατά περίσταση [όπως λέει παραπάνω ο Δύτης], με την ίδια άνεση θα μπορούσε να σκαρώσει έναν ύμνο του ΕΔΕΣ, αν έπεφτε στα μέρη του Ζέρβα. Και βέβαια, ύμνο του ΕΔΕΣ δεν έγραψε αλλά έκανε κάτι πειστικότερο:Έγινε κουμπάρος του κορυφαίου αντικομμουνιστή Μουσχουντή! 🙂 🙂 [Κλείνοντας, για να μην δώσω λάθος εντύπωση, είμαι παθιασμένος λάτρης της μουσικής του..]

  102. Γς said

    100:

    >1ο) Ένας Ύμνος του ΕΑΜ (όχι, βέβαια, ο γνωστός)

    Όταν όμως άρχισαν κάτι “πρωτότυπα” θεουλικά πάνω σε ρώσικες μελωδίες (Κατιούσα, Καλίνγκα και τέτοια) πλάκωσαν οι περίεργοι από το λόμπι που νόμισαν ότι ήταν εκδήλωση συμπαράστασης στους Ουκρανούς αυτονομιστές.

    https://caktos.blogspot.com/2014/10/blog-post_50.html

  103. sarant said

    Πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά για τον Τσιτσάνη, μπράβο σας.

  104. Γς said

    Τυχαίο είναι που έγραψε τα καβουράκια;

    Εχετε δει τον κάβουρα πως περπατά μονόπατα προς τ αριστερά;

  105. 100

    Επειδή το δεύτερο λυγξ δεν μου ανοίγει, να διατυπώσω την υποψία πως οι τρεις στους οποίους αναφέρονται οι στίχοι είναι οι Αυγέρης – Φολτόπουλος – Κιοκμενίδης του Κάστρου του Υμηττού. Καμιά επιβεβαίωση?

  106. Χτήνος, δεν γράφει. Αλλά για να σου ανοίξει το λινκ, σβήσε την αγκύλη που θα εμφανιστεί στο τέλος του (το σωστό λινκ δηλ. είναι αυτό: https://www.rizospastis.gr/story.do?id=2137906

  107. Τεσεκιουρλέρ Δύτα μ’. Οπότε για τους 3 μάλλον θα μείνω με την υποψία 🙂

  108. Γς said

    Ιce. Τον λες και άις τον πάγο στα ελληνικά.

    Κι έχεις τον υπουργό Ναυτιλίας, Γιάννη Πλακιωτάκη να λέει συνέχεια για το το ιρανικό δεξαμενόπλοιο Grace 1 ότι το παρακολουθεί στο … Άις !

    MarineTraffic: Global Ship Tracking Intelligence | AIS Marine Traffic

  109. sarant said

    108 Το άκουσα κι εγώ Και μου το θύμισες, κι έγραψα το εξής στο ΦΒ:

    Όταν ο Πολάκης είπε «ιό χίβ» τον HIV, όπως τον λένε πολλοί γιατροί, ο αντισύριζα στρατός το θεώρησε ένδειξη άκρας αμορφωσιάς. Σημερα το πρωί στον Σκάι ο Πλακιωτάκης είπε ότι «παρακολουθεί το άις», εννοώντας το σύστημα AIS, και ήταν Τρίτη πρωί.

  110. Χαρούλα said

    105,107(&106)
    Εγώ πάλι νομίζω πως αφορά τις μόλις προαναφερθείσες οργανώσεις: ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΕΠΟΝ. (Το γένος για ομαδική αναφορά δυσκολεύει και μένα.)

  111. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    101 και μετά.
    Συγνώμη, για το «μη αποδεκτό» λινκ του Ριζοσπάστη. Ευτυχώς όμως υπάρχουν και οι …Δύται 🙂 😉

    Συμμερίζομαι την άποψη της Χαρούλας (110) ότι πρόκειται για τις τρεις οργανώσεις.

  112. Pariah said

    109
    Ο ιός HIV έχει καθιερωθεί να προφέρεται έιτζ-άι-βι όπως και το ΝΑΤΟ έχει καθιερωθεί να προφέρεται νάτο (ή νέιτο, όπως αγαπάτε).
    Από τη στιγμή που το πρόφερε έτσι σε συνέντευξη τύπου κι όχι σε κουβέντα με τα φιλαράκια του, τα’θελε και τα’παθε.

  113. sarant said

    Έιτζ; Μακριά από μας!

  114. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Δε μας επισκέπτεται πια το Σπαθόλουρο αλλά και ο Corto δε φαίνεται να μας πει κι άλλα για τον Τσιτσάνη ,το Ντράκουλα του κλπ

  115. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Η Παναγίτσα του μπερντέ
    Μάρω Δούκα – Δημήτρης Νόλλας
    Στην αυλή του Αγίου. Η Παναγίτσα του μπερντέ
    εκδόσεις Μεταίχμιο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: