Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μηνολόγιον Σεπτεμβρίου έτους 2019

Posted by sarant στο 2 Σεπτεμβρίου, 2019


Το Μηνολόγιο, που το δημοσιεύω εδώ στις αρχές κάθε μήνα (συνήθως, αλλά όχι πάντα, την πρώτη του μηνός), ήταν ιδέα του πατέρα μου, του αξέχαστου Δημήτρη Σαραντάκου, ο οποίος αρχικά το δημοσίευε στο περιοδικό Φιστίκι, που έβγαζε επί πολλά χρόνια στην Αίγινα. Στο εδώ ιστολόγιο, το Μηνολόγιο άρχισε να δημοσιεύεται τον Οκτώβρη του 2010 και βέβαια μέσα σε 12 μήνες έκλεισε τον κύκλο. Τότε, αποφάσισα να εξακολουθήσω να το δημοσιεύω στις αρχές κάθε μήνα, επειδή έχει γίνει το σταθερό σημείο αναφοράς για τα γεγονότα του μήνα, που ενημερώνεται συνεχώς με δικά σας σχόλια μέσα στη διάρκεια του μήνα, σχόλια που συνήθως αφορούν επισήμανση ημερομηνιών, αν και κυρίως είναι αγγελτήρια θανάτων.

Οπότε, συνεχίζω τις δημοσιεύσεις όσο θα υπάρχει ενδιαφέρον, προσθέτοντας πάντοτε δικές σας προτάσεις από πέρυσι. Πάντως, σε κάποιες περιπτώσεις η επέτειος έχει εσκεμμένα μετατεθεί κατά μία ημέρα (για παράδειγμα, η θανή του Φιλύρα ήταν στις 9.9.1942).

Kαθώς η πρώτη του Σεπτέμβρη χτες έπεσε Κυριακή, το Μηνολόγιο εκτάκτως δημοσιεύεται σήμερα Δευτέρα.

 

Κυ 1 Απελλού του ζωγράφου
Δε  2 †  Κωνσταντίνου  Κανάρη του πυρπολητού και γέννησις Ανδρέου Εμπειρίκου του υπερρεαλιστού. Και κοίμησις παπα-Στρατή, της Αγκαλιάς της Λέσβου.
Τρ  3 Ιωάννου Μακρυγιάννη συγγραφέως και αγωνιστού
Τε 4 Πρώτη έκδοσις της «Παπίσσης Ιωάννας» υπό Εμμανουήλ Ροϊδου
Πε  5 Αρχιλόχου του Παρίου και θανή Νίκου Νικολαΐδη του σκηνοθέτη
Παε  6 Τα Σεπτεμβριανά της Πόλης
Σα  7 Αρτέμιδος και Ενυαλίου
Κυ 8 Παγκόσμιος Ημέρα κατά του Αναλφαβητισμού
Δε 9 Γενέσιον Μιχαήλ Θερβάντες
Τρ 10 † Ρώμου Φιλύρα του κατηραμένου ποιητού
Τε 11 †  Ανατροπή και φόνος Σαλβατόρ Αλλιέντε
Πε 12 Γενέσιον Μαυρικίου Σεβαλιέ
Πα 13 †  Δάντου Αλιγκέρι
Σα 14 Ίδρυσις της Φιλικής Εταιρείας και θανή Μ. Καραγάτση και Στέλιου Καζαντζίδη
Κυ 15 Ανακάλυψις της πενικιλίνης υπό Φλέμιγκ
Δε 16 † Κοίμησις Μαρίας Κάλλας, της αξεπέραστης ντίβας (1977)
Τρ 17 †  Μάνου Λοΐζου του γλυκύτατου μελωδού
Τε 18 Έναρξις Μεγάλων Μυστηρίων εν Ελευσίνι. Και δολοφονία Παύλου Φύσσα από τους χρυσαβγίτες
Πε 19 † Κοίμησις Νικολάου Σκαλκώτα του μουσουργού (1949) και αυτοπυρπόλησις Κωνσταντίνου Γεωργάκη, φοιτητού εν Ιταλία (1970)
Πα 20 Γενέσιον Ευριπίδου
Σα 21 Διεθνής Ημέρα Ειρήνης
Κυ 22 Γενέσιον Μιχαήλ Φαρανταίη
Δε 23 Της εν Σαλαμίνι ναυμαχίας και της νίκης εν Ιμέρα
Τρ 24 †  Παρακέλσου
Τε 25 Γενέσιον Δημητρίου Σοστακόβιτς
Πε 26 Γενέσιον Αλβέρτου Μοράβια και θανή Λευκαδίου Χερν του ελληνοϊάπωνος
Πα 27 Ίδρυσις του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου
Σα 28 †  Θανή Λουδοβίκου Παστέρ
Κυ 29 † Κοίμησις Αιμιλίου Ζολά
Δε 30 Καρόλου Δαρβίνου

Ο Σεπτέμβριος είναι ο ένατος μήνας του χρόνου, παρόλο που ετυμολογικά παραπέμπει στον (λατινικό) αριθμό εφτά. Βλέπετε, στο παλιό ρωμαϊκό ημερολόγιο, που είχε πρώτο μήνα του τον Μάρτιο, ήταν όντως ο έβδομος μήνας. Όταν μετά προστέθηκαν ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος στην αρχή, οι ονομασίες των άλλων μηνών δεν άλλαξαν κι έτσι οι μήνες από τον Σεπτέμβριο ως τον Δεκέμβριο βρίσκονται σε ετυμολογική αναντιστοιχία. Στα βυζαντινά χρόνια, το πολιτικό και το εκκλησιαστικό έτος άρχιζαν τον Σεπτέμβρη και επιβίωση αυτού έχουμε στο ημερολόγιο που τη σημερινή μέρα τη χαρακτηρίζει «αρχή ινδίκτου». Σε παλιότερα μεζεδάκια μας είχαμε δει κι ένα μαργαριτάρι σχετικό με την ινδικτιώνα.

Από τις λαϊκές ονομασίες που έχει ο Σεπτέμβρης, η γνωστότερη είναι Τρυγητής, διότι τότε γίνεται ο τρύγος, η συγκομιδή των σταφυλιών, μέγιστο γεγονός στον παλιό αγροτικό κόσμο. Σε κάποιες παροιμίες, η ονομασία Σεπτέμβρης-Στέμπρης κάνει λογοπαικτική παρήχηση με τον σέμπρο, τον κολίγα δηλαδή, π.χ. Σεπτέμβρη σεμπρη γύρευε και σύνεργα διανόμα δηλ. να ετοιμάζεις εργαλεία γιατί αρχίζει η νέα γεωργική περίοδος. Επίσης, Τον Σετέμπρη θέσε να’βρεις, δηλαδή σπείρε για να βρεις μετά καρπό. Λογικό είναι οι παροιμίες να περιστρέφονται γύρω από την αγροτική ζωή.

Σημειώνω και την ημερολογιακή παροιμία «Του Σετεμπριού και του Μαρτιού ίσα’ν’ τα μερονύχθια» -θα καταλάβατε ότι έχει καταγραφεί στην Κρήτη.

Επίσης, ο Σεπτέμβρης είναι ο πρώτος «μήνας με ρο» μετά την καλοκαιρινή ανάπαυλα -και η παροιμία λέει «τους μήνες που εχουν ρο, το κρασί χωρίς νερό». Eδώ στην Εσπερία, το λένε αυτό για τα θαλασσινά, στρείδια και μύδια ιδίως, ότι πρέπει να τα τρως μόνο τους μήνες που έχουν ρο. Προφανώς τον παλιό καιρό, όταν μεταφέρονταν στην ενδοχώρα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες πάθαιναν αλλοιώσεις.

Στην πόλη, ο Σεπτέμβρης είναι ο μήνας που ανοίγουν τα σχολεία και αρχίζει η νέα ακαδημαϊκή χρονιά, που επιστρέφει ο κόσμος από τις διακοπές, που αρχίζουν ξανά τα πρωταθλήματα στα διάφορα σπορ (αν και το ποδόσφαιρο αναγκαστικά προσαρμόστηκε στο πρόγραμμα των βορειότερων χωρών και ξεκινάει αυγουστιατικα. Επίσης, ακόμα βλέπει κανείς το “ραντεβού τον Σεπτέμβρη” των παλιότερων χειμερινών κινηματογράφων, παρόλο που εδώ και καιρό οι πιο πολλοί συνεχίζουν ολοχρονίς τη λειτουργία τους. Με δυο λόγια, ο Σεπτέμβρης είναι ο μήνας ενός νέου ξεκινήματος.

Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του έλεγαν παλιότερα για το άνοιγμα των σχολείων, κάτι που τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα γίνεται στις 11 του Σεπτέμβρη. Ακόμα, τα παλιότερα χρόνια ο Σεπτέμβρης ήταν ο μήνας των μετακομίσεων -επειδή οι άνθρωποι είχαν ελάχιστα έπιπλα και οικιακές συσκευές, δεν τους ήταν δύσκολο να μετακομίζουν και αρκετοί το έκαναν ακόμα και κάθε χρόνο, κάτι που φαντάζει αδιανόητο στις σημερινές συνθήκες.

Ο Σεπτέμβρης είναι μήνας που έχει δικό του ουσιαστικό: τα Σεπτεμβριανά είναι το πογκρόμ εναντίον των Ρωμιών της Πόλης το 1955. “Μαύρος Σεπτέμβρης”  ονομάστηκε η αιματηρή καταστολή των Παλαιστινίων στην Ιορδανία τον Σεπτέμβριο του 1970 και στη συνέχεια η μαχητική παλαιστινιακή οργάνωση που πραγματοποίησε τα επόμενα χρόνια μια σειρά από θεαματικά τρομοκρατικά χτυπήματα, μερικά απ’ αυτά σχετικά με τον ελληνικό χώρο -και με διασημότερο και σοβαρότερο την επίθεση στους Ισραηλινούς αθλητές στο Μόναχο κατά τη διάρκεια της Ολυμπιάδας του 1972.

Η 11η του Σεπτέμβρη, που σε μας ανοίγουν τα σχολεία, είναι φυσικά η ημερομηνία που έγινε παγκοσμίως διάσημη από το τρομοκρατικό χτύπημα στους Διδυμους Πύργους το 2001, γεγονός που άλλαξε τη ζωή μας από αρκετές απόψεις. Η ημερομηνία είναι πιο γνωστή στην αμερικάνικη μορφή της, 911. Στα καθ’ ημάς, διάσημη σεπτεμβριανή ημερομηνία είναι η 3η του Σεπτέμβρη, είτε από το 1843 με το πρώτο Σύνταγμα είτε από το 1974 όπου ο Ανδρέας Παπανδρέου, όχι συμπτωματικά, ίδρυσε το ΠΑΣΟΚ. Έχει δημιουργηθεί και η σπάνια λέξη ‘τριτοσεπτεμβριανός’.

Βέβαια, υπάρχουν και πάμπολλες παροιμίες, φράσεις, τραγούδια, διηγήματα, μυθιστορήματα, ταινίες με τον Σεπτέμβρη.

Θα βάλω μερικά για προσάναμμα και περιμένω από εσάς να συμπληρώσετε. Από τραγούδια, ας θυμηθούμε το “Κάθε Σεπτέμβρη” του Δεληβοριά, το απαραίτητο «Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες» (τρεις του Σεπτέμβρη να περνάς) του Ανδριόπουλου, καθώς και το «Φίλοι κι αδέρφια» απ’ το Μεγάλο μας τσίρκο, αλλά και το «Θυμήσου το Σεπτέμβρη» του Σπανού.

Από ποιήματα, θα θυμίσω ότι ο Καβάφης (αν και στα κρυμμένα του ποιήματα) απαθανάτισε τον Σεπτέμβρη του 1903. Βιβλία υπάρχουν πολλά με τον Σεπτέμβρη στον τίτλο τους, αλλά δεν ξεχωρίζω κανένα. Από ταινίες, θα αναφέρω τον Σεπτέμβριο του Γούντι Άλεν.

Καλό μήνα λοιπόν -και όπως προσφυώς είπε ένας φίλος πρόπερσι την ίδια μέρα, μην ευχηθείτε στο γραφείο «καλό φθινόπωρο» ή, πολύ χειρότερα, «καλόν χειμώνα» γιατί οι συνάδελφοί σας μπορεί να σας πετάξουν τον καφέ στο κεφάλι (τουλάχιστον). Το ιστολόγιο από παλιά προτείνει την ευχή «Καλό αποκαλόκαιρο«!

Να κλείσουμε με ένα σεπτεμβριανό τραγούδι. Θα βάλω το «Κάθε Σεπτέμβρη», όχι όμως το γνωστό του Δεληβοριά αλλά το ομότιτλο του Δημήτρη Μητροπάνου σε μουσική και στίχους του Τάκη Μουσαφίρη.

155 Σχόλια to “Μηνολόγιον Σεπτεμβρίου έτους 2019”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    >Δε 2 † Κωνσταντίνου Κανάρη του πυρπολητού

    https://caktos.blogspot.com/2015/03/7.html

  2. Γιάννης Ιατρού said

    Η εικόνα που έβαλες είναι του Ανδρέα Μιαούλη, τι μας λές ρε ΓουΣου;

  3. Ανδρέας Τ said

    Καλημέρα. Εγώ τη παροιμία την ξέρω «Μήνας που δεν έχει ρο το κρασί θέλει νερό «. Έτσι έχει νόημα γιατί το κρασί νερώνεται τους ζεστούς μήνες.

  4. Γιάννης Ιατρού said

    2: εδώ

  5. Γς said

    2:

    >Η εικόνα που έβαλες είναι του Ανδρέα Μιαούλη, τι μας λές ρε ΓουΣου;

    Διάβασέ το και θα καταλάβεις.

    Στο τέλος έχω και τον Κανάρη

  6. gpoint said

    Καλημέρα

    Δεδομένου του Μ.Ο. ηλικίας των σχολιαστών το ενδεδειγμένο ασματάκι πρέπει μάλλον να είνι αυτό :

  7. Γς said

    5:

  8. Γς said

    7->6

    >Δεδομένου του Μ.Ο. ηλικίας των σχολιαστών το ενδεδειγμένο ασματάκι πρέπει μάλλον να είνι αυτό :

  9. Γς said

    2:

    Γιάννη, να σου βάλω και έναν άλλο Μιαούλη

    https://caktos.blogspot.com/2015/10/blog-post_8.html

  10. atheofobos said

    Στις 3 Σεπτεμβρίου βγήκε η ιδρυτική διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ.
    Στις 4 Σεπτεμβρίου βγήκε της Δημοκρατικής Άμυνας. Ίσως κάποτε δημοσιεύσω το πολυγραφημένο αντίτυπο που έχω από τότε φυλάξει.

  11. Πάνος με πεζά said

    Καλό μήνα σε όλους !
    Στο σημερινό «Σαν σήμερα» έχουμε τους θανάτους του Μάνου Κατράκη, του Πιερ ντε Κουμπερτέν (η καρδιά του βρίσκεται σε μνημείο στην Ολυμπία), καθώς και τη γέννηση του Ανδρέα Εμπειρίκου.

  12. Γς said

    2:

    Ηταν κι αυτός ο Κανάρης

    Wilhelm Franz Canaris

    «Ο ίδιος ισχυριζόταν ότι καταγόταν από την οικογένεια του Έλληνα Ψαριανού ναυάρχου αγωνιστή της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, φημισμένου μπουρλοτιέρη και μετέπειτα πολιτικού Κωνσταντίνου Κανάρη.»

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%92%CE%AF%CE%BB%CF%87%CE%B5%CE%BB%CE%BC_%CE%9A%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%81%CE%B9%CF%82

  13. Γς said

    12:

  14. Georgios Bartzoudis said

    «Τρ 3 Ιωάννου Μακρυγιάννη συγγραφέως και αγωνιστού»
    # Και ΠΑΣΟΚ του διαμελιζομένου εις τιμάρια

    «Τρ 17 † Μάνου Λοΐζου του γλυκύτατου μελωδού»
    # Και ουδέν περί άλλων σχετιζομένων!

    «Τε 18 Έναρξις Μεγάλων Μυστηρίων εν Ελευσίνι. Και δολοφονία Παύλου Φύσσα από τους χρυσαβγίτες»
    # Και μη βγάλετε τσιμουδιά για τους δύο Χρυσαυγίτες που δολοφονήθηκαν από φίλους προς ημάς προσκειμένους, ώστε να ξεχαστούν σιγά-σιγά

    «Το ιστολόγιο από παλιά προτείνει την ευχή «Καλό αποκαλόκαιρο»!
    # Ολοψύχως προτείνω τη Μακεδονική παραλλαγή: Καλό κατακάτσ(ι)μο!

  15. Γς said

    10:

    > Ίσως κάποτε δημοσιεύσω το πολυγραφημένο αντίτυπο που έχω από τότε φυλάξει.

    στο χρονοντούλαπο της ιστορίας

  16. Triant said

    Καλημέρα και καλή εβδομάδα.

  17. Triant said

    Αλλά και…

  18. Νέο Kid said

    1. Σιγά να μην είναι και η Μπουμπουλίνα. …
    O πίνακας είναι του Πέτερ φον Χες

  19. Γς said

    Πε 26 † Θανή Ειρήνης της Αγίας

  20. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    3 Το ίδιο δεν λέω κι εγώ;

    14 Μπορεί να ήταν και ξεκαθάρισμα λογαριασμών ανάμεσα σε ανθρώπους της νύχτας

  21. Γιάννης Ιατρού said

    14γ …από φίλους προς ημάς προσκειμένους..
    Τους γνωρίζει φαίνεται ο Γ. Μπ. !!!
    Αλλά τι άλλο να περιμένει πιά κανείς απ΄ αυτόν…. τον σχολιαστή;

  22. Γς said

    18:

    Ε, διαβασέτρο το [μπιπ]! Θα καταλάβεις!

    Σχ. 1!

    >Σιγά να μην είναι και η Μπουμπουλίνα. …

    Τον Θεόδωρο Μπουμπουλίνο τον ξέρεις;

    Διάβασε:

    https://caktos.blogspot.com/2013/11/blog-post_8982.html

  23. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα, καλή βδομάδα, καλό μήνα (και οσονούπω καλά κρασιά)!

    20,3 Όχι ακριβώς, το ότι δεν βάζει κανείς νερό τους μήνες με ρο δε σημαίνει πως βάζει απαραίτητα τους υπόλοιπους. Η παροιμία, όπως την έχω ακούσει κι εγώ, είναι συμβουλή «νερώνετε το κρασί σας (όταν έχει ζέστη)», όχι «σταματήστε να το νερώνετε».
    Σοφή συμβουλή παρεμπίπτουσλυ, το οινόπνευμα αφυδατώνει και με τη ζέστη η αφυδάτωση (και τα παρελκόμενά της, πονοκέφαλος, ζάλη κλπ) είναι πιο έντονη.

  24. Divolos said

    Σα 7. Αρτέμιδος και Ενυαλίου

    Γνωρίζουμε κάτι πιό συγκεκριμένο; Δεν μπόρεσα να βρώ κάτι στο διαδίκτυο. Με ενδιαφέρει γιατί Άρτεμη λένε και την μια κόρη μου.

  25. Γς said

    24:

    Αρτέμιδος και Ενυαλίου: πομπή και θυσία (500 κατσίκια) στο ιερό της θεάς στις Άγρες.

  26. Γς said

    24:

    >Με ενδιαφέρει γιατί Άρτεμη λένε και την μια κόρη μου.

    Δεν πιστεύω να την φωνάζεις Λόύτσα.

    Γιατί εμείς εδώ τη Λούτσα την λέμε Αρτεμις

  27. sarant said

    26 Κρύο, όμως.

  28. Πάνος με πεζά said

    Ήταν κι αυτός ο Κανάρης, που πήγαινε το 1980 στα Κύθηρα… Δεν είχε μπουκαπόρτα, παρά μόνο καταπακτή στο κατάστρωμα, κι έβαζε τα αυτοκίνητα με το γερανό και τα σαμπάνια…

    Επίσης, πιο πριν, μέχρι τη δεκαετία του ’60 κυκλοφορούσε άλλος Κανάρης στις θάλασσές μας.

  29. Divolos said

    25-26 Γς. Ευχαριστώ. Α κι όχι δεν την φωνάζω Λούτσα, θα ήταν πολύ κακόηχο. Άρτεμη ή και Άρτεμις καμιά φορά. Αλλά σου έχω ένα άλλο περίεργο. Την μητέρα μου που την λένε Αλεξάνδρα στο χωριό της (απ’ όπου έφυγε 50 χρόνια πριν) την φωνάζουν ακόμη και τώρα Τσαντούλα, καμία σχέση. Από ότι λέει, στο χωριό της είχε πολλούς πρόσφυγες από ανατολική ρωμηλία και υποτίθετε ότι εκεί την Αλεξάνδρα την φώναζαν Τσαντούλα. Δεν ξέρω αν αληθεύει. Μου φαίνεται πολύ παράξενο καθώς δεν έχει καμιά ιδιαίτερη φωνητική ομοιότητα.

  30. voulagx said

    #21 @Ιατρου: Γλωττα λανθανουσα τ’ αληθη λεγει! 🙂

  31. Γς said

    29:

    Δεν ξέρω. Αλλοι είναι οι ειδικοί για αυτά στο ιστολόγιο.

    Εγώ απλώς στρογγυλεύω τις γωνίες, εντάσεις, κοιλιές, βαρεμάρες, με χιούμορ [λέμε τώρα]
    Το κατά δύναμη….

  32. loukretia50 said

    29. Η μητέρα μου είχε μια φίλη που είχε γνωρίσει στην Αθήνα, αρκετά χρόνια μετά τον πόλεμο, η οποία είχε το όνομα Τσάντα (!) , σίγουρα από Αλεξάνδρα, γιατί όλοι απορούσαμε και η απάντηση ήταν πως αυτό συνηθίζονταν στα μέρη της.
    Η οικογένειά της ήταν πρόσφυγες. Ήταν μια αρχοντική γυναίκα, ευγενέστατη, μιλούσε γαλλικά και έπαιζε πιάνο – έκανε μαθήματα. Πάντα άκουγα ότι ήταν πολύ μορφωμένη και είχε κάποτε μεγάλη περιουσία.
    Τη θυμάμαι κυρίως για το περίεργο όνομα.
    Δυστυχώς δε θυμάμαι επώνυμο, ούτε πού έμενε, και δε ζει πια κανένας από εκείνη τη γενιά.
    Όχι πως έχει σημασία, μια απλή επιβεβαίωση από προσωπική γνωριμία.

  33. sarant said

    29-32 Το έχω ακούσει κι εγώ το Τσάντα.

  34. Νέο Kid said

    Αλέξανδρος–>Ισκάνταρ/Σικάνταρ (υπαρκτότατο και παρά τοις Ινδοίς) ->Σικάντα ->Τσάντα

    Elementary dear Watsons!

  35. loukretia50 said

    Επίσης ξέρω ότι το όνομα Αλέξανδρος σε περιοχή της Ρωσίας απ΄όπου κατάγεται η νυν ανηψιά μου, γίνεται Σάσα!
    Άσχετο δεν ακούγεται?
    Προκάλεσε πολλή γκρίνια, πιστέψτε με!

  36. Κυριε Σαραντακο καλη εβδομαδα και καλο μηνα.Λυπαμαι που ανακαλυψατην σελιδα σας με αρκετη καθυστερηση.Ομως απο τοτε και μεχρι σημερα και για οσο καιρο μου απομενει ,αποθηκευω,αφου διαβαζω τις δημοσιευσεις σας. Θεωρω οτι θα ειναι χρησιμη η υλη τους για τα εγγονια μου.Καλη δυναμη γιατην συνεχεια σας.Ευχαριστω.Νικος Παπαχριστοδουλου

    Στάλθηκε από το Ταχυδρομείο Yahoo σε Android

  37. Divolos said

    32, 33, 34:Το χωριό είναι η Νέα Αγχίαλος και οι πρόσφυγες ήταν από Αγχίαλο Βουλγαρίας (σημερινό Πομόριε κοντά στο Μπουργκάς). Μάλλον τελικά ήταν αλήθεια η ιστορία.
    34: Elementary, ίσως για τους πολύ προχωρημένους του ιστολόγιου. Εμένα δεν θα πήγαινε με τίποτα το μυαλό μου. 🙂

  38. Γς said

    34:

    Πάντως κάποιος πρέπει να φταίει.
    Ο Κιντ της Αραβίας!

    https://caktos.blogspot.com/2015/04/blog-post_18.html

  39. Γιάννης Κουβάτσος said

    Καλό μήνα μ’ ένα ποίημα:

    ΜΑΓΔΑ ΦΥΣΣΑ

    Είδα τη Μάγδα Φύσσα,
    με πύρινο βλέμμα
    με καρδιά κομματιασμένη
    -θρύψαλα αγίων σκορπισμένα στην άσφαλτο-
    με μάτια ακοίμητα
    που παραμονεύουν
    μες από τους δρόμους της συνοικίας,
    να παραμερίζει τη νύχτα
    επιμένοντας η φωνή της ν’ ακουστεί
    ετούτη την εποχή,
    χτυπώντας με μανία
    τα κλειστά παράθυρα των αισθημάτων,
    τις πόρτες της αδιαφορίας,
    να κραυγάζει υποσχέσεις.

    Είδα τη Μάγδα Φύσσα
    ντυμένη στα μαύρα
    να υψώνει,
    ξεσκίζοντας την σιωπή,
    ένα δάχτυλο σπαθί
    και να δείχνει στην ανθρωπότητα
    εκείνους
    που σκοτώσανε το παιδί της.

    Το παιδί της ήταν όμορφο
    ήταν ψηλό
    ήταν καλό.
    Το παιδί της τραγουδούσε
    το παιδί της αγαπούσε
    έκλεινε μέσα στις παλάμες του όλο τον κόσμο.
    Μια νύχτα της έφεραν το παιδί της σκοτωμένο.

    Η μέρα πληγή
    ο ήλιος καρφί
    η νύχτα σταύρωση
    είναι η ζωή χωρίς το παιδί της.
    Ουρανός χωρίς γαλάζιο
    θάλασσα χωρίς αλμύρα
    βουνά χωρίς πράσινο
    είναι ο κόσμος χωρίς το παιδί της.

    Κι εγώ
    σε ποια χώρα
    ποια γη
    να πνίξω τη φωνή μου;
    Σε ποια πελάγη
    ποια βουνά
    να κρύψω την οργή μου;
    Σεπτέμβριος δεκαοχτώ
    σκοτώσανε τον Παύλο
    οι φασίστες.

    Είδα τη Μάγδα Φύσσα,
    που έχει από καιρό αναληφθεί,
    με μάτια κόκκινα απ’ την αγρύπνια
    με δόντια κίτρινα απ’ τον καπνό
    με χέρια τρεμάμενα
    να δείχνει άδεια την αγκαλιά της.

    Είδα τη μάνα του Παύλου,
    που ήταν η Παναγία η Βρεφοκρατούσα
    που ήταν η Πλατυτέρα των Ουρανών
    και έγινε η Εκάβη,
    επάνω στον ατελείωτο δρόμο των δακρύων
    που διασχίζει τους αιώνες,
    με καρδιά κομματιασμένη
    -θρύψαλα αγίων σκορπισμένα στην άσφαλτο-
    να βαδίζει αγέρωχη.

    Αναστασία Βούλγαρη

  40. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κι άλλο ένα:

    «Στον Παύλο Φύσσα

    του Μανώλη Γλέζου

    Στην επέτειο της δολοφονίας σου

    διαδηλώσεις, συνάξεις, συναυλίες,

    λάβαρα, γροθιές υψωμένες,

    σημαίες ν’ ανεμίζουν,

    από θυμό για τον άδικο χαμό σου.

    Όταν πλάκωσεν η νύχτα

    και καταλάγιασ’ ο αχός

    από την οργή των αγανακτισμένων,

    ήρθες και με βρήκες

    και με ρώτησες με αγωνία:

    «Μόνο στην επέτειο του θανάτου μου

    θα με θυμούνται;»

  41. loukretia50 said

    40. Φοβάμαι ότι σε κάποια χρόνια, ούτε καν τότε.
    Αυτό δε συμβαίνει συνήθως στη ζωή?
    Πολλά τα μαύρα κεριά…

    ———————————

    Σε μια κλειστή κοινωνία συνήθως οι άνθρωποι δεν ξεφεύγουν εύκολα από τις παραδόσεις.
    Πόσο μάλλον αν έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τα πάντα και προσπαθούν να τις κρατήσουν ζωντανές, σαν ανάμνηση ή συνδετικό κρίκο. Δύσκολα θα άλλαζαν το όνομα της γιαγιάς νομίζω, ή του παππού, ακόμα κι αν έμοιαζε παράξενο στο νέο περιβάλλον.
    Για τις νεότερες γενιές βέβαια δεν ισχύει, αλλά παλιότερα ακούγαμε πολλά περίεργα ονόματα και «χαϊδευτικά» . Ακόμα δεν ξέρω το πραγματικό όνομα μιας γειτόνισσας που τη φώναζαν κυρα -Τσία!
    Αν ήταν , ας πούμε, Ασπασία ή Αρτεμισία – είχε ακουστεί κι αυτή η εκδοχή -πάλι δεν κόλλαγε το «τσ»!

  42. gpoint said

    Θμιστοκλέους 35, δεύτερο πάτωμα έμενε το 1954 μια κυρία αλεξάνδρα που την φωνάζανε Τσάντα. Καρατσεκαρισμένο.

  43. Γιάννης Ιατρού said

    30: α, δεν ξέρω, το χω ρίξει σε κάτι ούζα παραλιακό 😎🍸👍👍

  44. sarant said

    36 Να είστε καλά!

    39-40 Μπράβο!

  45. Γς said

    41:

    Μήπως απ το θεία;

    Αλλά πάλι,,,

    Κι η Tia Catina

    η δικιά μου

    https://caktos.blogspot.com/2014/09/25-2012-at-1830-64-70.html

  46. Γς said

    >Δε 9

  47. nikiplos said

    11 Σεπτεμβρίου, το πραξικόπημα στη Χιλή…

  48. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κι ένα ποίημα του Πάμπλο Νερούδα στη μνήμη του Σαλβατόρ Αλιέντε…

    ΕΛΑ ΝΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙΣ ΜΑΖΙ ΜΟΥ, ΑΔΕΛΦΕ
    Δώσ’ μου το χέρι απ’ τα κατάβαθα
    του διάσπαρτου πόνου σου.
    Δε θα γυρίσεις απ’ τα βάθη των βράχων.
    Δε θα γυρίσεις απ’ το χρόνο τον υπόγειο.
    Δε θα γυρίσει η σκληρή φωνή σου.
    Δε θα γυρίσουν τα τρυπημένα μάτια σου.
    Κοίταξέ με μέσα απ’ τα βάθη της γης
    αγρότη, υφαντουργέ, σιωπηλέ βοσκέ,
    εσύ που εξημερώνεις άγρια λάμα για οδηγούς,
    χτίστη αντιμέτωπε με τη σκαλωσιά σου,
    νερουλά που κουβαλάς τα δάκρυα των Άνδεων,
    χρυσοχόε με τα χτυπημένα δάχτυλα,
    χωρικέ που τρέμεις στη σπορά,
    αγγειοπλάστη μες στον ξέχειλο πηλό σου,
    φέρτε μες στην κούπα αυτής της νέας ζωής
    τους παλιούς θαμμένους πόνους σας.
    Δείξτε μου το αίμα σας και τις χαρακιές σας,
    πέστε μου, εδώ τιμωρήθηκα,
    γιατί το κόσμημα δεν έλαμπε ή η γη
    δεν παρέδωσε έγκαιρα την πέτρα ή το σιτάρι,
    σημαδέψτε μου την πέτρα που πέσατε
    και το μαδέρι που πάνω του σας σταύρωσαν,
    ανάψτε μου το παλιό τσακμάκι,
    τις παλιές λάμπες, τα μαστίγια που κόλλησαν
    στη διάρκεια των αιώνων μέσα στις πληγές
    και τα τσεκούρια με τη ματωμένη λάμψη.
    Εγώ έρχομαι να μιλήσω απ’ το νεκρό στόμα σας.
    Δια μέσου της γης μαζέψτε όλα
    τα διάσπαρτα σιωπηλά χείλη
    και από τα βάθη μιλήστε μου όλη αυτή τη μεγάλη νύχτα
    σα να ήμουν εγώ μαζί σας αγκυροβολημένος,
    να μου τα ιστορήσετε όλα, αλυσίδα την αλυσίδα,
    κρίκο τον κρίκο, και βήμα το βήμα,
    ακονίστε τα μαχαίρια που φυλάγατε,
    ακουμπήστε τα στο στήθος και στο χέρι μου,
    σαν ένα ποτάμι από κίτρινες αχτίνες,
    σαν ένα ποτάμι από θαμμένες τίγρεις
    και αφήστε με να κλαίω, ώρες, μέρες, χρόνια,
    εποχές τυφλές, αιώνες ουράνιους.
    Δώστε μου τη σιωπή, το νερό, την ελπίδα.
    Δώστε μου τον αγώνα, το σίδερο, τα ηφαίστεια.
    Κολλήστε μου τα σώματα σα μαγνήτες.
    Ελάτε στις φλέβες μου και στο αίμα μου.
    Μιλήστε με τα λόγια μου και το αίμα μου.

    ΠΑΜΠΛΟ ΝΕΡΟΥΔΑ

    (Μετάφραση στα ελληνικά από τον Χιλιανό ποιητή Χάιμε Σβαρτ και την Άννα Καράπα)

  49. spiral architect 🇰🇵 said

    Καλημέρα, καλό μήνα και καλό αποκαλόκαιρο.
    Earth, Wind and Fire – September

  50. Γς said

    >Κυ 29 † Κοίμησις Αιμιλίου Ζολά

    H Νανά του Εμίλ Ζολά.
    Και μου’ρθε μια μέρα η κόρη μου να της βρω το βιβλίο.

    Και της κατεβάζω το βιβλίο που Ζολά που έλεγε για εκείνην [εντάξει για κάποια με το ίδιο επώνυμο (μας)]

    https://fr.wikisource.org/wiki/Madame_Sourdis

  51. Χαρούλα said

    #40
    Μόνο στην στην επέτειο του θανάτου μου
    θα με θυμούνται;»

    Όχι απαραίτητα, ευτυχώς.
    Τον Τάσο Τούση, μόνο ως όνομα..

    Αλλά τον Σωτήρη Πέτρουλα και με το όνομα

  52. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Πώς σου ξέφυγε;;
    https://www.google.com/search?client=firefox-b-d&q=%CF%84%CE%BF%CE%BD+%CF%83%CE%B5%CF%80%CF%84%CE%AD%CE%BC%CE%B2%CF%81%CE%B9%CE%BF+%CE%B8%CF%85%CE%BC%CE%AC%CE%BC%CE%B1%CE%B9

  53. Χαρούλα said

    Σαν σήμερα, 2 Σεπτεμβρίου 1984, έφυγε από τη ζωή ο Μάνος Κατράκης.
    https://www.imerodromos.gr/manos-katrakis-sto-boi-sou-perni-metro-i-anthropia-ke-i-techni/

    Από τις συγκλονηστικότερες έρμηνείες που έχω χαρεί στην ζωή μου, ο Κατράκης στο «Ντα»

  54. Γιάννης Κουβάτσος said

    Εμπειρίκος και Σεπτέμβριος…

    Ανδρέας Εμπειρίκος – Αρχάγγελος τον Σεπτέμβριον βοά μέσα στην πλάση

    “Τις μέρες τις γλυκιές του Σεπτεμβρίου, όταν δεν έχει ακόμη
    βρέξει και είναι το άκουσμα των ήχων πιο αραιό και η
    γεύσις των ωρών και από του θέρους πιο πυκνή, όταν στους
    κήπους σκάνε τα ρόδια, και πάλλονται υψιτενείς οι στήμονες
    των λουλουδιών, και σφύζουν στις πορφύρες των φλεγόμενοι
    οι ιβίσκοι, όλοι σαν υπερβέβαιοι γαμβροί που στων νυμφών
    κτυπούν τις θύρες, τότε, σαν να ‘ναι πάντα καλοκαίρι (γιατί
    όποια κι αν είναι η εποχή, ο πόθος είναι πάντα θέρος) ανα-
    γαλλιάζουν οι ψυχές, και ο Έρωτας, ο πιο ξανθός αρχάγγε-
    λος του Παραδείσου, βοά και λέγει στο κάθε που άγγιξε
    κορμί: Τα ρούχα πέτα, γδύσου.
    Τίποτε μη φοβάσαι.
    Έαρ, χειμώνας, θέρος-
    όπου κι αν είσαι-
    είναι η ρομφαία μου μαζί σου.”

  55. sarant said

    52 Αυτό το είχαμε βάλει πέρυσι

  56. gpoint said

    Ο Σεπτέμβρης υπήρξε για μένα ο μήνας της κοπάνας. Κάτι έφταιγε που στην αρχή της σχολικής μου καριέρας ξεκινάγαμε κατά τις 25, μετά έγινε 11 κι όταν διορίστηκα καθηγητής πρώτη Σεπτέμβρη. Απαράδεκτα πράγματα. Κοπάνα κι άφηνα τους άλλους να περνάνε τους παραπεμπόμενους σε επαναληπτικές εξετάσεις. Αν τις έκανα εγώ θα τους έκοβα όλους από την τσαντίλα μου.Ενας Σεπτέμβρης από τους τελευταίους της προηγούμενης χιλιετίας χαράκτηκε περισσότερο από τους άλλους στη μνήμη μου.

    https://gpointsnovel.blogspot.com/2011/04/attimi-gianni-togni.html

  57. Γαλάζια Θάλασσα said

    Μήπως το μπρόκα προέρχεται από το αγγλικό broke με την έννοια του μπατίρη?
    For example, he has no money, he is «broke».

  58. ΣΠ said

    Πρώτη έκδοσις της «Παπίσσης Ιωάννας» υπό Εμμανουήλ Ροϊδου

    Μήπως «Παπίσσης Ιωάννης» ;

  59. sarant said

    57 Δύσκολο. Πού όμως αναφέρθηκε το μπρόκα;

    58 Ο Ρ. νομίζω έγραφε Ιωάννας
    https://anemi.lib.uoc.gr/search/?dtab=m&search_type=simple&search_help=detail&display_mode=detail&wf_step=init&show_hidden=0&number=1&keep_number=10&cclterm1=&cclterm2=&cclterm3=&cclterm4=&cclterm5=&cclterm6=&cclterm7=&cclterm8=&cclfield1=&cclfield2=&cclfield3=&cclfield4=&cclfield5=&cclfield6=&cclfield7=&cclfield8=&cclop1=&cclop2=&cclop3=&cclop4=&cclop5=&cclop6=&cclop7=&isp=&search_coll%5Bmetadata%5D=1&&stored_cclquery=creator%3D(%CE%A1%CE%BF%CE%90%CE%B4%CE%B7%CF%82%2C+%CE%95%CE%BC%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%AE%CE%BB%2C)&skin=&rss=0&offset=8&srfile=/metadata/3/2/7/metadata-312-0000233.tkl

  60. ΣΠ said

    59β
    Πράγματι. Δεν το θυμόμουν.

  61. Alexis said

    #41: Λουτσία;

    Και Τζία από Γεωργία…

  62. Alexis said

    #60: Κάτσε να σκάσει μύτη ο Βάτμαν και θα τ’ ακούσεις δεόντως, που περιέπεσες σε τέτοια μνημειώδη γκάφα! 😂

  63. Jane said

    Καλό μήνα!
    Όσο για τους καλοχειμωνάκηδες , δε μασάμε! 😉
    Όσοι μένουμε κοντά σε θάλασσα τώρα είναι που απολαμβάνουμε την καλοκαιριά και το κολύμπι χωρίς πολυκοσμία.

    ………………………….

    # 39 και 40

    Ευχαριστούμε , κ. Κουβάτσο. Ωραία ποιήματα , δεν τα είχα ξαναδεί.

  64. ΣΠ said

    62
    Ωχ, καλά λες.

  65. Γιάννης Ιατρού said

    64: Πταίσμα, πταίσμα 🙂 🙂 🙂

  66. Alexis said

    #49: Καλώς ήρθες Spiral!

  67. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Για την ιστορική ακρίβεια, ο Αλλιέντε δεν φονεύθηκε. Αυτοκτόνησε. Βέβαια, στήθηκαν τόσες μηχανορραφίες εναντίον του που ισοδυναμούσαν με επανειλημμένους φόνους, το δε μεγαλείο της πολιτείας του τον κατατάσσει στην χορεία των Μεγάλων Ανδρών της εποχής μας..

  68. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Πριν 350 χρόνια, 16 Σεπτεμβρίου 1669:
    Υπογράφεται, μεταξύ του αρχιστράτηγου των Βενετών Φραντσέσκο Μοροζίνι και του πολιορκητή του Χάνδακα μεγάλου βεζίρη Αχμέτ Κιοπρουλή, η συνθήκη εκκένωσης και παράδοσης του Χάνδακα. Σταματούν οι εχθροπραξίες και στις 27 Σεπτεμβρίου, η πόλη είχε αδειάσει…

    Η κατάκτηση της Candia (Κρήτης) θεωρείται γεγονός τεράστιας σημασίας, ευρωπαϊκής -τουλάχιστον- εμβέλειας, ενώ διέκοψε οριστικά και την ελπιδοφόρα κρητική αναγέννηση.

  69. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @68. Μόνο «ελπιδοφόρα»; Πολυκαρποφόρα, θα έλεγα.. 🙂 Το κομμάτι της βιβλιοθήκης μου με τα αραδιασμένα έργα της Αναγεννησιακής Κρητικής Λογοτεχνίας και Θεάτρου, δεν το χορταίνω!

  70. 68 Aν δεν κάνω λάθος αυτός ήταν ο τελευταίος επί ευρωπαϊκού εδάφους πόλεμος με μικτό οπλισμό (τόξα και πυροβόλα).

  71. Georgios Bartzoudis said

    20, sarant said: «Μπορεί να ήταν και ξεκαθάρισμα λογαριασμών ανάμεσα σε ανθρώπους της νύχτας»
    # Ότι …πρέπει για να ξεχαστεί η δολοφονία!

    21, Γιάννης Ιατρού said: «…Τους γνωρίζει φαίνεται ο Γ. Μπ. !!! Αλλά τι άλλο να περιμένει πιά κανείς απ΄ αυτόν…. τον σχολιαστή»;
    # Εσύ πάντως …αγρόν αγοράζεις (ούτε …δάσκαλος να ήσαν). Αυτό θα πει «καλός σχολιαστής»!

  72. BLOG_OTI_NANAI said

    Ένα σχόλιο μου που… δεν ανατρέπει τα δεδομένα. βρίσκεται στα σπαμ από τις 5 το απόγευμα!

  73. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    ΠΑΥΛΟΣ ΦΥΣΣΑΣ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΑΣ!

    Η δολοφονία των δύο νέων παιδιών ήταν ειδεχθές έγκλημα, η προσπάθεια να συνδεθεί με τη δολοφονία Φύσσα είναι ομοίως ειδεχθής.

  74. Aghapi D said

    Επίσης τον Σεπτέμβρη
    1944 – Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος: Σφαγή του Χορτιάτη. Γερμανοί στρατιώτες σκοτώνουν 147 κατοίκους στον Χορτιάτη Θεσσαλονίκης.

    Και κάτι άσχετο, αλλά δέν ήξερα πού πρέπει να το βάλω:
    Τί σημαίνει Επίδαυρος, λέει εδώ
    https://spicynews12.eu/epidayros-simainei-dra-epi-tis-ayras/?fbclid=IwAR0D5_XVONJJapd-nHhcoRjaFsHo-uf_Fs3jQLODjr38p7y26W0kgYZCxAg

  75. μπροκα και προκα ειναι στα κρητικα το απληρωτο χρεος, το ‘φεσι’,

    Στις Δευ, 2 Σεπ 2019 στις 9:42 π.μ., ο/η Οι λέξεις έχουν τη δική τους

  76. BLOG_OTI_NANAI said

    59: Απ’ ό,τι βλέπω, μόνο «Παπίσσης Ιωάννας» έγραφε o Ροΐδης.

  77. Jane said

    Μπαίνουν, λέει, μαζικά οι τσομπάνηδες οι δεξιοί και βάζουν στο imdb χαμηλή βαθμολογία στην ταινία «ενήλικοι στο δωμάτιο» του Γαβρά, που βασίζεται στο βιβλίο του Βαρουφάκη, χωρίς καν να την έχουν δει, μιας και δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμη.
    Και γίνεται ένας χαμός στο τουήτερ απ’ το μεσημέρι.
    Έ, ρε τι έχουμε να ζήσουμε!

    Στο μεταξύ με τόση τζάμπα διαφήμιση που κάνουν μάλλον η ταινία θα πάει μια χαρά. Προσωπικά θα τη δω οπωσδήποτε. Ούτε για να δω την άποψη Βαρουφάκη ( χεστήκαμε κιόλας) ούτε για να την κρίνω σαν έργο τέχνης.
    Για τον Λούλη! Για τον Χρήστο Λούλη , τον γλυκούλη κι ομορφούλη , θα πάω να τη δω.
    Πώς λέμε «για τη φουκαριάρα τη μάνα μου;» , έτσι.

  78. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    @67, Γ. Κατσέα: Πιστεύω ότι θα συνεχίσετε τις εκπλήξεις… 🙂

    @69, Γ. Κατσέα: ❗ ⭐

    @70: Για τόξα δεν νομίζω, σπαθιά σίγουρα…

  79. ΣΠ said

    76
    Πολλά σχόλια πάντως είναι τρολιές.
    https://www.imdb.com/title/tt7493370/reviews

  80. Pedis said

    # 76 – Ωραία, Τζέην αν πας, να μου πεις (γαιτί δνε θα το δω, μου φτάνει το τρέιλερ) αν στην ταινία εξηγείται πώς και γιατί το 70% του μνημονίου ήταν ΟΚ …

    Ανταπέδωσε τη χάρη ο Γαβράς στον Παππά για τις διευκολύνσεις που του έκανε ο δεύτερος στα γυρίσματα και του κάνει κομπλιμάν διαλέγοντας ένα ηθόποιο που δεν του μοιάζει καθόλου σε ομορφιά; 🙂

  81. sarant said

    72 Ναι, είναι το σχόλιο 76. Να με συμπαθάς, έλειπα

    75 Αυτό όμως δεν είναι ίδια λέξη με την πρόκα της κοινής νεοελληνικής;

  82. loukretia50 said

    «ενήλικοι στο δωμάτιο» του Γαβρά, με κράχτη γοητευτικό ηθοποιό…
    Δεν είναι προφανής ο λόγος της επιλογής?

    Για να μπορούν οι ανήλικοι -όπως οι συνομήλικοι
    ως φαν του ομορφούλη με το σινιέ ιμάτιο,
    αν βλέπουν στο δωμάτιο
    ελέφαντα γλυκούλη,
    να χάνουν το νημάτιο
    Κουλτούρα ως το μεδούλι!

  83. ΣΠ said

    80
    Μπορείς να διαβάσεις και το βιβλίο. 🙂
    http://185.39.10.101/ads.php?md5=CA90078305309142BF15A6D203155496

  84. ΣΠ said

    80
    Και μερικές ακόμα σκηνές.

  85. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    1η Σεπτεμβρίου, έναρξη του β΄παγκοσμίου πολέμου.
    Αποδεδειγμένα, οι άνθρωποι έχουν κοντή μνήμη και δημιουργούν φανταστικές ιστορίες που τις πιστεύουν για πραγματικές.

  86. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλησπέρα σας.

    Γιατί «Γενέσιον Μιχαήλ Θερβάντες» καὶ ὄχι Μιχαήλ Θερβάντου;

    Μισές δουλειὲς θὰ κάνουμε; 🙂

    @29,32,33,34,42. Ἔχω ἀκούσει κι ἐγὼ τὸ «Τσάντα», ἀλλὰ σὲ ὄνομα ἀντρικό.

    Ἀπὸ τὸ Χαράλαμπος. 🙂

  87. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @85. Όντως, Λάμπρο, ο Σεπτέμβριος είναι ο μήνας έναρξης του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου (στην Ευρώπη) αλλά ο περιορισμός της επετείου στην 1η Σεπτεμβρίου (επίθεση ναζιστικής Γερμανίας στην Πολωνία) είναι τεχνητά περιοριστικός. Δύο εβδομάδες μετά, η σύμμαχος της Γερμανίας ΕΣΣΔ επιτέθηκε κι αυτή στην Πολωνία, την κατέλαβαν συνεργαζόμενοι (σύμφωνο Μολότοφ- Ρίμπεντροπ) και την διαμοίρασαν. Αυτά τα συνεζευγμένα εγονότα αποτελούν την αρχή του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου..

  88. Pedis said

    # 83 – Α, μερσί. Θα τα παρατήσω όλα και θα πιάσω αμέσως κιόλας να το ξεκοκκαλίσω … 🙂

  89. Alexis said

    Όμως εκτός από κτηνοτρόφους επιτίθενται και σε ανθρώπους.

    Χαριτωμένο μεζεδάκι από τον ιστότοπο agrotypos.gr
    Αναφέρεται σε επιθέσεις αδέσποτων σκυλιών σε κτηνοτροφικές μονάδες στη Θάσο.

    Θυμίζει το ανέκδοτο παλιάς κοπής (τότε που οι φαντάροι κυκλοφορούσαν συνέχεια με στολή) :
    Χτυπάει η πόρτα του σπιτιού και πάει ν’ ανοίξει ο πιτσιρικάς.
    -Γιαννάκη ποιος είναι παιδί μου; φωνάζει από μέσα η μαμά.
    -Είναι δύο άνθρωποι και ένας φαντάρος μαμά!

  90. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  91. 78 τέλος

    Πρόχειρα θυμάμαι τον Κρητικό Πόλεμο του Μπουνιαλή, όπου αναφέρονται πλειστάκις (άτσα!!!) η σπούρδα (=φαρέτρα), οι σαΐτες και τα δοξάρια.

  92. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    87 – Μιλούμε για την επίσημη ιστορική καταγραφή που διδασκόμαστε υποχρεωτικά στα εκπαιδευτήρια ανθρώπων, γιατί στην πραγματικότητα ξεκίνησε αρκετά χρόνια νωρίτερα από τις ΗΠΑ, αλλά αυτό δεν το διδασκόμαστε και για να το αντιληφθούμε, χρειάζεται να χρησιμοποιήσουμε λίγη απλή κριτική σκέψη, πράγμα υπερβολικά δύσκολο όπως έχει αποδειχθεί.

    Υ.Γ – Είναι μιά κάποια λύσις οι βάρβαροι.

  93. 92 Γειά σου Λάμπρο!

  94. Γς said

    79:

    >Πολλά σχόλια πάντως είναι τρολιές.

    Από ένα σχόλιο:

    oi poutanes oi manes sas gamiountousan Gia ena talaro me tous germanous.

    Και θυμήθηκα το:

    “Της μάνας σου το ***νί
    Που το ***άνε οι γερμανοί
    Κάτω απ το σκαμνί
    Για μια μπουκιά ψωμί”

    https://caktos.blogspot.com/2013/05/nix-psomi.html

  95. Γιάννης Ιατρού said

    Ντάξει, είναι μερικά σχόλια που τα διαβάζεις σαν να είναι κλινικές καρτέλες, βλέπεις πώς εξελίσσεται η πάθηση.

  96. Γς said

    95:

    Το ΄πιασα το υπονοούμενο…

    https://caktos.blogspot.com/2013/07/blog-post_30.html

  97. loukretia50 said

    Θυμήθηκα ένα αγαπημένο μου βίντεο με μουσική Dmitri Shostakovich – The Second Waltz, αλλά το ζευγάρι που ήθελα έχει τώρα πια αντικατασταθεί από νεότερα και το βρίσκω να χορεύει μαζούρκα ή άλλο βαλς.
    Ήταν όμως αφορμή για να αναζητήσω το σχετικό βιβλίο και την ταινία
    «-This state of things won’t last; our lively new modern administration will change it all.»
    The Prince was depressed: «All this shouldn’t last; but it will, always; the human ‘always,’ of course, a century, two centuries . . . and after that it will be different, but worse. We were the Leopards, the Lions; those who’ll take our place will be little jackals, hyenas; and the whole lot of us, Leopards, jackals, and sheep, we’ll all go on thinking ourselves the salt of the earth.»
    The Leopard/Il Gattopardo – Guiseppe di Lampedusa
    https://identityhunters.files.wordpress.com/2017/07/guiseppe-di-lampedusa-the-leopard.pdf

    Και η θαυμάσια μεταφορά στην οθόνη, ένας εκπληκτικός συνδυασμός εικόνας, διαλόγων, μουσικής, σκηνοθεσίας, ερμηνείας.
    «O stella, o fedele stella, quando ti deciderai a darmi un appuntamento meno effimero, lontano da tutto, nella tua regione di perenne certezza?»
    Il gattopardo (1963) – https://youtu.be/k7WwTdwoaCQ Finale

  98. Γς said

    Ακινητοποιημένα αυτοκίνητα κατά μήκος χιλιομέτρων – Μεγάλη η ταλαιπωρία για τους οδηγούς – Έκλεισε η Αθηνών – Κορίνθου, στο ρεύμα προς Κόρινθο

    Και να’ χεις και την πεθερά σου στο πίσω κάθισμα να τσιρίζει ότι θέλει να κάνει πιπί της

  99. Γς said

    97:

    Ε, βάλ΄το γμτ!

  100. loukretia50 said

    Για δευτερόλεπτα εμφανίζονται μόνο!
    Εκτός από Γατόπαρδο υπάρχουν και Aristochats – που τραγούδησε ο Μαυρίκιος Ιππότης!
    Για σένα ένα άλλο:
    Ça c’est Paris – https://youtu.be/SolgQl-3J_w Maurice Chevalier

  101. loukretia50 said

    Νίκος Σκαλκώτας- Η ΘΑΛΑΣΣΑ,(The Sea) – https://youtu.be/mTlv0WCJUDE Nikos Skalkottas

    Καληνύχτα!

  102. Γς said

    97:

    > thinking ourselves the salt of the earth.

    Και κάτι σαν και του δικού μας του άλατος της Γης:

    Ο φίλος μου ο Νταν μου έλεγε ότι οι Εβραίοι είναι η κοπριά που λιπαίνει όλο τον κόσμο. Στο Ισραήλ όμως αυτή η κοπριά είναι απλώς σκατά!

    [σκατά στα ελληνικά, το ήξερε απ το Scatology]

  103. Γς said

    102:΅

    Και μια που είπαμε για … σκατά:

    https://caktos.blogspot.com/2013/04/skata.html

  104. loukretia50 said

    ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ!!!

  105. Γς said

    >Δε 30 Καρόλου Δαρβίνου

    HMS Λακωνικός
    Το πλοίο της Αυτού Μεγαλειότητος Λακωνικό, ήταν το πλοίο με το οποίο ταξίδεψε ο Δαρβίνος για πέντε χρόνια.
    Τώρα γιατί το λέγανε Λακωνικός διαβάστε:

    https://caktos.blogspot.com/2013/09/blog-post_8.html

  106. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    14 και 15 Σεπτέμβρη 1943, το ολοκαύτωμα της Βιάννου. Η σφαγή στην επαρχία Βιάννου και τα δυτικά χωριά της επ.Ιεράπετρας. Μεταξύ των εκτελεσμένων ο ένας παππούς μου, ο προπάππος μου και δυο εγγονοί του (γαμπροί απ΄ αδελφές του πατέρα μου). Η δεύτερη μεγαλύτερη σε αριθμό θυμάτων ναζιστική θηριωδία μετά τη σφαγή των Καλαβρύτων.

    74α Για τον υπεύθυνο (και) της σφαγής του Χορτιάτη, Φριτς Σούµπερτ
    http://www.epikentro.gr/PDF/9789604583287-C06.pdf

    Στίχοι του Παύλου Φύσσα από το προφητικό τραγούδι του «Ζόρια»
    Μια τέτοια μέρα είναι ωραία
    για να πεθαίνεις
    όμορφα κι όρθιος σε δημόσια θέα
    με λένε Παύλο Φύσσα από τον Περαία
    Έλληνας με ότι συνάδει αυτό
    όχι μια σημαία
    μελανοχίτωνος
    γόνος του Αχιλλέα
    και του Καραϊσκάκη
    κι αν όντως ξέρω κάτι
    είναι πως γεννήθηκα ήδη
    με δυο καταδίκες βαριές φορτωμένος πάνω στην πλάτη
    δυο φτερά από γέννα
    πάνω στο σώμα μου ραμμένα
    που δυστυχώς φτερουγίζουν μόνο μέσα από την πένα

  107. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @86. Εκείνο το «Τσάντας» (είμαι βέβαιος ότι το ξέρεις 🙂 ) ήτανε παρατσούκλι, από την τσάντα γεμάτη με στίχους που κουβαλούσε συχνά μαζί του..

  108. sarant said

    98 Ωχ!

    106 Ο Σούμπερτ είναι από τους ελάχιστους που έδρασαν στην Ελλάδα και που εκτελέστηκαν.

  109. Αγγελος said

    (85) Δεν συμφωνώ. Η έναρξη της αδιάλειπτης σειράς εχθροπραξιών που λέγεται Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος είναι πράγματι η 1η Σεπτεμβρίου 1939. Η εισβολή του Χίτλερ στην Αυστρία και την Τσεχοσλοβακία ή των Ιαπώνων στην Κίνα είναι προανακρούσματα, η Σοβιετική επίθεση κατά της Πολωνίας και της Φινλανδίας συνέβησαν μετά την έναρξη του Β’ΠΠ.

  110. Georgios Bartzoudis said

    73, ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said: «…Η δολοφονία των δύο νέων παιδιών ήταν ειδεχθές έγκλημα, η προσπάθεια να συνδεθεί με τη δολοφονία Φύσσα είναι ομοίως ειδεχθής|»

    # Χαλάς την πιάτσα! Η …επικρατούσα άποψη είναι ότι πρόκειται για «ξεκαθάρισμα λογαριασμών ανάμεσα σε ανθρώπους της νύχτας»!
    # Δεν χρειάζεται καμιά προσπάθεια για να σκεφτείς (ουχί ειδεχθώς) ότι «η δολοφονία των δύο νέων παιδιών» ήταν ΑΝΤΙΠΟΙΝΑ!

  111. Σωτήρς said

    110 Από τη μια είναι ένα μπουλούκι του κοινοβουλευτικού κόμματος ΧΑ που δρα σε πλήρη γνώση των ανώτερων στελεχών και από την άλλη υπάρχει η προκήρυξη των «Μαχόμενων Λαϊκων Επαναστατικών Δυνάμεων». Η ευθύνη των δολοφόνων είναι ίδια, το ποιοι είναι οι δολοφόνοι είναι τεράστια η διαφορά.

  112. ΓιώργοςΜ said


    …όπως και όλες οι αφηγήσεις, αριστερών τε και δεξιών, της περιόδου εκείνης και χρήζει διασταυρώσεών τινων…

    110 Η διασταύρωση στοιχείων αφορά μόνο τις αφηγήσεις όσων έγραψαν αναμνήσεις, φαίνεται, όχι οποιονδήποτε αναπόδεικτο ισχυρισμό.

  113. BLOG_OTI_NANAI said

    Προσωπικά, σιχαίνομαι τους μαχαιροβγάλτες νεοναζί, σιχαίνομαι βεβαίως και τους «αντάρτηδες -του κώλου- πόλεων» με τα καλάσνικοφ. Παρά το γεγονός ότι οι ιδέες και των δύο αποτελούν ειδεχθές και εμετικό κοινωνικό βάρος, ιδεολογίες βασισμένες στην εκτέλεση, στον θάνατο, στη βία και στο αίμα, όμως δεν θέλω ΚΑΝΕΝΑΣ να δολοφονείται για τις ιδέες του, παρά το γεγονός ότι οι ιδέες ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΥΟ είναι φασιστικές και βασίζονται στο έγκλημα κατά του «αντιπάλου τους».

    Αν επιστρέψω στον εαυτό μου να θλίβεται με τον αδικαιολόγητο θάνατο μόνο της μίας πλευράς, τότε και μόνο η σκέψη αυτή με αναδεικνύει σε κάτι σάπιο που απλώς βαραίνει τον κόσμο.

  114. BLOG_OTI_NANAI said

    113: Το δίπολο φυσικά δεν αναφέρεται καν στον Φύσσα που ορθώς μπήκε στο ημερολόγιο.
    Αναφέρομαι στην περίπτωση αντιποίνων όπου θα δολοφονούσε ένας χρυσαυγίτης π.χ. έναν που έχει κοινή ιδεολογία με αυτόν που έβαλε τη βόμβα στην Εκκλησία. Τέτοιες περιπτώσεις όπου «δολοφονώ όποιον πάρει ο χάρος, πρέπει να μας βρίσκουν φανατικά αντίθετους». Υπάρχουν νόμοι και δικαστήρια και όχι φαρ ουέστ.

  115. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @113, παράγρ.1. Προσυπογράφω!

  116. ΓιώργοςΜ said

    Όποιος ΔΕΝ θλίβεται για το θάνατο ενός ανθρώπου, ιδιαίτερα ενός νέου, είναι μάλλον ψυχικά διαταραγμένος.

    Η συζήτηση αφορά (όπως την καταλαβαίνω εγώ τουλάχιστον) την απόπειρα συμψηφισμού μιας προσχεδιασμένης πολιτικής δολοφονίας που ευλογήθηκε από ένα πολιτικό κόμμα με θύμα κάποιον που είχε σαφή πολιτική δράση, και μιας δεύτερης που έγινε από μια άγνωστη ομάδα, με πιθανά κίνητρα αντεκδίκησης (ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο).
    Το #111 δίνει άριστα τη διάσταση των πραγμάτων.

  117. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το είχα γράψει και στον τοίχο μου στο φέισμπουκ (που διατηρούσα τότε) και με είχαν (και είχα) διαγράψει αρκετοί (-ούς): η εκτέλεση των δύο χρυσαυγιτών ούτε ξαναφέρνει στη ζωή τον Παύλο ούτε ισοφαρίζει κάποιο μακάβριο σκορ. Απλώς κάνει δύο τα εγκλήματα και τρία τα θύματα. Οι δύο νεαροί χρυσαυγίτες, αν δεν τους είχε στερηθεί το δικαίωμα στη ζωή, μπορεί σε δέκα χρόνια να σκέφτονταν με αποτροπιασμό τις πολιτικές επιλογές της νιότης τους. Αλλά και χρυσαυγίτες να είχαν παραμείνει, κανείς δεν δικαιούται και δεν νομιμοποιείται να αυτοδικεί. Αν, βέβαια, επρόκειτο για αυτοδικία. Γιατί, στην πραγματικότητα, αυτή η υπόθεση παραμένει σκοτεινή και ανεξιχνίαστη.

  118. BLOG_OTI_NANAI said

    116: Σαφέστατα και δεν τίθεται θέμα περί Φύσσα. Καθώς όλα τα στοιχεία για τη δολοφονία είναι γνωστά, η μνήμη της πράξης αυτής αποτελεί υποχρέωση για τον συμβολισμό που περιέχει. Μάλιστα, η Χρυσή Αυγή διέπραξε το έγκλημα σε μια στιγμή που είχε αρχίσει να εξαπλώνεται επικίνδυνα με επιθέσεις, μαχαιρώματα, μέχρι και κρούσματα σε σχολεία με επεισόδια στη γιορτή του Πολυτεχνείου κ.λπ.

    Αυτό που γράφω αναφέρεται στην εντύπωση που αποκόμισα από κάποια σχόλια (μπορεί όμως να κάνω λάθος), ότι επειδή αυτοί που δολοφονήθηκαν ήταν χρυσαυγίτες δεν μας νοιάζει και πολύ.

    Όμως, μπορεί κάποιος πιτσιρικάς να μπει στους νεοναζί παρασυρμένος από το παραμύθι της δύναμης κ.λπ., αλλά πιθανόν βλέποντας τη σαπίλα κατόπιν να φύγει χωρίς να διαπράξει κάτι κακό. Είναι οδυνηρό να σκεφτεί κανείς ότι κάποιος που έχει ελπίδα να ξεφύγει από αυτούς, τελικά πέφτει αθώο θύμα μιας δολοφονίας για αντίποινα.

    Διαφορετική θα ήταν η περίπτωση όπου, ακόμα κι αν κάποιος δεν δικαιολογεί τις αυθαιρεσίες, όμως μπορεί να καταλάβει εάν κάποιος συγγενή του Φύσσα έκανε επίθεση στον ίδιο τον Ρουπακιά, καθώς η εκδίκηση επάνω στο πρόσωπο του δράστη είναι ένα πολύ αρχέγονο ένστικτο που δύσκολα μπορεί αν πολεμήσει κάποιος.

  119. Πέπε said

    @29:
    > > …υποτίθετε ότι εκεί την Αλεξάνδρα την φώναζαν Τσαντούλα. Δεν ξέρω αν αληθεύει. Μου φαίνεται πολύ παράξενο καθώς δεν έχει καμιά ιδιαίτερη φωνητική ομοιότητα.

    Έχω την εντύπωση ότι πολλά καθιερωμένα υποκοριστικά (ή που κάποτε ήταν καθιερωμένα, έστω και τοπικώς) προέρχονται από το πώς πρωτολέει κανείς το ίδιο του το όνομα όταν είναι βρέφος. Τα διάφορα Φιφή, Φωφώ, Τοτός κλπ. τέτοια προέλευση μοιάζει να έχουν. Μπορεί λοιπόν και το Τσάντα – Τσαντούλα να είναι βρεφική απόδοση του Αλεξάνδρα – Αλεξανδρούλα. Κάποιας Αλεξάνδρας κάποτε της το κράτησαν μέχρι και που μεγάλωσε, το είδαν σε μιαν άλλη οικογένεια με Αλεξάνδρα και το έκαναν κι αυτοί, και σιγά σιγά καθιερώθηκε.

  120. loukretia50 said

    119. Φαντάζομαι ότι κάπως έτσι καθιερώθηκε σε πολλές περιπτώσεις ένα όνομα που μοιάζει με βρεφική απόδοση του κανονικού.
    Πώς αλλιώς να εξηγηθεί μια Τοτούλα – Κων/λα, Μπία – Ολυμπία, και μια Λιάλια! – άγνωστης προέλευσης! (Ευλαλία μήπως?).
    Και ήταν συχνό φαινόμενο οι οικείοι να αποκαλούν ακόμα και μεγάλα παιδιά Μπέμπη, Μπέμπα, Μπουμπού κλπ, χαρίζοντάς τους επ΄αόριστον ένα εύηχο και φαιδρό παρανόμι.
    ———————–
    Αλέξη, η κυρά- Τσία μπορεί να ήταν Λουτσία, καταγόταν από νησί.

  121. Σωτήρς said

    119 Αλεξάνδρα – Αλετσάνδρα – Τσάνδρα – Τσάντρα – Τσάντα. Λέω εγώ τώρα.

    120 Ε το Μπία – Ολυμπία δεν είναι βρεφικό ή παρατσούκλι.

  122. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    @91: Έχεις δίκιο! Δεν μου πέρασε από το μυαλό…

    Σαϊτιές αναφέρει ο Μπουνιαλής σε πολλά σημεία, ιδιαίτερα όταν περιγράφει όσα έζησε μέχρι την πτώση του Ρεθύμνου, το 1646. Ωστόσο, την τελευταία φάση του πολέμου, δηλ. την πολιορκία του Χάνδακα (1666-69), ο ποιητής δεν την έζησε και στηρίχθηκε σε μαρτυρίες κατοίκων της πόλης, που ο Μπουνιαλής γνώρισε αργότερα ως πρόσφυγες στη Βενετία (Η συγγραφή του έργου τοποθετείται ανάμεσα στα 1669/1670 και 1677). Οπότε πιθανόν να του έρχονταν και τότε οι προ 20ετίας εικόνες πολιορκίας…

    Σπούρδα: Μου θύμισες μια ξεχασμένη λέξη, που σήμαινε (ιδιαίτερα στη Δυτ. Κρήτη) πλεγμένο πράγμα, δέσμη. Από ιταλ.και λατ. sporta = κόφινος, πλεκτό καλάθι > πλεκτή βελοθήκη > φαρέτρα. Πιθανότατα από το αρχ. σπυρίς = κόφινος πλεκτός.
    Και επώνυμο Σπουρδαλάκης.

    Ευχαριστώ. 🙂

  123. 122 Παρακαλώ 🙂

  124. loukretia50 said

    Σωτήρ – χωρίς απόστροφο, καθότι κλητική –
    περίπτωση δεν είναι αυτή χαρακτηριστική,

    Το όνομα που ανέφερα είναι συνηθισμένο
    μα παρατσούκλι δεν το λες. Και όμως, επιμένω,
    θυμίζει τη βρεφολαλιά την απλουστευτική!
    Είναι η διευκρίνιση κατατοπιστική ?

    Αν και το Ντία μάλλον θα ταίριαζε καλύτερα – αν ήταν Αδαμαντία.

  125. BLOG_OTI_NANAI said

    Κάθισα και έψαξα αρκετά, αλλά πουθενά δεν κατάφερα να βρω τον συσχετισμό Αλεξάνδρα/Τσάντα ή Τσαντούλα. Μάλιστα ενώ βρήκα αρκετά επώνυμα Τσάντα/Τσάντας, Τσαντός, Τσαντούλης, Τσαντάνης, Τσαντούλα/Τσαντούλας, εντούτοις δεν βρήκα ούτε ένα Τσάντα/Τσαντούλα ως μικρό όνομα.

    Φυσικά, αν κάποιος γνωρίζει μια Αλεξάνδρα που την αποκαλούν Τσάντα ή κάποια που την φωνάζουν Τσαντούλα, αυτό δεν μπορεί να διαψευστεί, αλλά μήπως προέκυψε από κάποιο ενδοοικογενιακό λογοπαίγνιο(;). Πάντως δεν θα πόνταρα στη γενίκευση αυτής της υπόθεσης ως υποκοριστικό.

    [ξαναστέλνω το παρόν σχόλιο καθώς το PC κόλλησε… ελπίζω να μην εμφανιστεί διπλό]

  126. Georgios Bartzoudis said

    111, Σωτήρς said: …
    113, 114, 118, BLOG_OTI_NANAI said:…
    115, Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said…
    116, ΓιώργοςΜ said…

    # Ναι. Σε γενικές γραμμές αυτή νομίζω είναι η σωστή αντιμετώπιση . Χαίρομαι που έτσι κρίνει …ακόμα και ένας δάσκαλος (117, Γιάννης Κουβάτσος)

  127. spiridione said

    125. Τσάντα την Αλεξάνδρα έλεγαν σίγουρα παλιότερα, και το ξέρω πολύ καλά, στην Κέρκυρα και δεν ήταν ενδοοικογενειακό λογοπαίγνιο.
    https://www.google.com/search?rlz=1C1CHBF_elGR740GR740&biw=1536&bih=722&tbm=bks&ei=dp5uXf6vLvPlxgPPv7ToCQ&q=%22%CE%A4%CF%83%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B1+%CE%91%CE%BB%CE%B5%CE%BE%CE%AC%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%B1%22+%CE%9F%CE%B8%CF%89%CE%BD%CF%8E%CE%BD+%CE%9A%CE%B5%CF%81%CE%BA%CF%8D%CF%81%CE%B1%CF%82&oq=%22%CE%A4%CF%83%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B1+%CE%91%CE%BB%CE%B5%CE%BE%CE%AC%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%B1%22+%CE%9F%CE%B8%CF%89%CE%BD%CF%8E%CE%BD+%CE%9A%CE%B5%CF%81%CE%BA%CF%8D%CF%81%CE%B1%CF%82&gs_l=psy-ab.3…3619.3619.0.3838.1.1.0.0.0.0.111.111.0j1.1.0….0…1c.1.64.psy-ab..0.0.0….0.-yw7H3PkUGA

  128. Πέπε said

    @125:
    Στο #29 ο Δίβολος μάς μεταφέρει με πολλές επιφυλάξεις την πληροφορία ότι σε κάποιο χωριό με Ανατολικορωμυλιώτες συνηθιζόταν το υποκοριστικό αυτό. Προφανώς δεν μπορούμε να πάρουμε θέση επ’ αυτού, εκτός αν βρεθεί κάποιος που να έχει εμπειρία του συγκεκριμένου χωριού.

    Ένα το κρατούμενο.

    Τώρα, μία από τις επιφυλάξεις του Δίβολου είναι οτι το Αλεξάνδρα δε μοιάζει με το Τσάντα-Τσαντούλα. Εδώ κατά τη γνώμη μου μπορεί να δοθεί μια απάντηση, αυτή με τις βρεφικές παραφθορές, που, αν ισχύουν μια σειρά από προϋποθέσεις (πρώτη και κυρια, να υπάρχει όντως αυτό το υποκοριστικό, πέρα από τη μία μοναδική περίπτωση), μπορεί να είναι πειστική.

    Πάντως, σε αναρτήσεις εδώ για διάφορα δημοφιλή ελληνικά ονόματα (συνήθως τις μέρες που γιορτάζουν) έχω πληροφορηθεί για κάμποσες παλιές τοπικές παραλλαγές τους που ουδόλως θυμίζουν το αρχικό όνομα, αλλά που σε κάποιες περιοχές θεωρείται πασίγνωστο ότι σ’ αυτό αναφέρονται. Πέρα από κάποια Γούσιας, Γκόγκος, Τάτσης κλπ., το πιο κουφό είναι ίσως το Λάκης από το …Θεόδωρος.

    Οπότε η Τσάντα δε θα έπρεπε να μας παραξενεύει…

  129. ΣΠ said

    127
    Κόγιω = Νικολέττα;;;

  130. BLOG_OTI_NANAI said

    129: Θέλω να πω, ακόμα και το «Κόγιω» που είναι και αυτό σπανιότατο (το Google Books βρίσκει νομίζω δύο ευρήματα), το βρίσκω σε κάποιο άλλο τεκμήριο. Αλλά Τσάντα/Τσαντούλα δεν είδα πουθενά. Πιθανόν να είναι στενά τοπικό αφού λέει «Γλωσσικόν υλικόν εξ Οθωνών Κερκύρας» και έτσι να επέζησαν κάποια στη γύρω περιοχή.

  131. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Ως έχων αδελφή Αλεξάνδρα δηλώ ότι την λέγαμε Τάντα , υποκ. Ταντουλα.

  132. Το λινκ του Σπύρου (129) σε πιο σύντομη μορφή:
    https://tinyurl.com/y5sxd58a

  133. Πέπε said

    127, 129, 130:

    Ξέρουμε βέβαια ότι οι Οθωνοί Κερκύρας δεν είναι χωριό στην Κέρκυρα, αλλά ξεχωριστό νησί. Ανήκει μεν διοικητικά στην Κέρκυρα, και είναι σχετικά κοντά της, αλλά όχι τόσο ώστε να θεωρείται ένα κομμάτι της που απλώς έχει γύρω γύρω θάλασσα, όπως συμβαίνει με άλλες νησίδες. Είναι ένα μικρό μεν, αλλά ξεχωριστό, πολιτιστικά αυτόνομο νησί (ένα από τα τρία Διαπόντια, και το ακραίο δυτικό σημείο της Ελλάδας – συνήθως είναι εκτός χάρτη σαν το Καστελλόριζο), και ιδιαίτερα απομονωμένο.

    Είναι λοιπόν ένα μέρος όπου ελάχιστες εκατοντάδες ή δεκάδες άνθρωποι μιλούσαν ένα σχετικά ιδιαίτερο γλωσσικό ιδίωμα. Και λέγαν τη Νικολέτα Κόγιω και την Αλεξάνδρα Τσάντα. Και κανείς έξω από το μικροσκοπικό νησάκι τους δεν τα είχε ξανακούσει. Λογικό.

  134. dryhammer said

    129. Η Νικολέτα μου βγαίνει Κόγιω, με τη σκέψη πως τον Νίκο κάπου τον λένε Κόλια και τον προφέρουν Κόγια.

  135. 134 Στην Κέρκυρα ειδικά. Οι Κερκυραίοι φίλοι μας θα επιβεβαιώσουν για τα διαόγια και τις δουγειές τους.

  136. sarant said

    130 Τι θα πει «σαραντάρια μικρά»;

    134 Έτσι

    133 Ο Λουκάτος είχε πάει αποστολή το 50 στα Διαπόντια κι έγραψε βιβλίο. Να το παρουσιάσω κάποτε.

  137. mitsos said

    3 Σεπτέμβρη
    Εντάξει δεν ξέρω γιατί πρέπει να καταγραφεί ως ημέρα αφιερωμένη στον Μακρυγιάννη και όχι στην Επανάσταση του 1843, του Συντάγματος ή του Καλλέργη .
    Αλλά προτείνω στο επόμενο μηνολόγιο Σεπτεμβρίου κάποιον σχετικό εκσυγχρονισμό ( μια και το ιστολόγιο λεξιλογεί )
    π.χ.
    3 Σεπτεμβρίου
    + Θανή Πετρόπουλου Ηλία του Λαογράφου

  138. BLOG_OTI_NANAI said

    133: Αυτό που λες ακούγεται 100% σωστό αν κρίνω από τη σπανιότητα των ευρημάτων.

    Αυτό που με κούφανε διότι τώρα μόλις το παρατήρησα, είναι ότι το «Κόγιω» όπως και τα άλλα ονόματα στην εικόνα του σχ. 130 προέρχεται από την.. Ανατολική Ρωμυλία του 18ου αι. και συγκεκριμένα από τη Γιάμπολη. Και υποτίθεται ότι και το Τσάντα στο σχ. 29 υπήρξε και αυτό στην Ανατολική Ρωμυλία…

  139. Triant said

    Τι έχετε να πείτε για το Λίτσα από το Σταματίνα; Οικογενειακή παράδοση. Η κουνιάδα μου από τη γιαγιά της. Οπότε όλα παίζουν.

  140. Spiridione said

    130. 133. Το Τσάντα λέγεται σίγουρα στην Κέρκυρα, το έχω ακούσει. Δεν ήξερα ότι λέγεται και στους Οθωνούς, το βρήκα στο λινκ. Το Κόγιω δεν το έχω ακούσει.

  141. BLOG_OTI_NANAI said

    136: Καλή ερώτηση. Πρόκειται για αναφορά από Ζητεία του Χρύσανθου Νοταρά. Ουσιαστικά ήταν ένας έρανος για να μαζευτούν χρήματα για επιδιόρθωση των προσκυνημάτων στους Αγίου Τόπους. Το «σαραντάρι» σημαίνει ότι τα ονόματα που αναφέρονται ζητήθηκε έναντι αντιτίμου να μνημονεύονται για σαράντα κατά σειρά λειτουργίες. Το «μικρό σαραντάρι» γινόταν με απλή αναφορά του βαφτιστικού ονόματος ενώ στο «μεγάλο σαραντάρι» αναφέρονταν το όνομα με τον τόπο καταγωγής του μνημονευόμενου ή κάποιο άλλο στοιχείο που επέλεγε ο ίδιος (π.χ. το επάγγελμα του).

  142. Spiridione said

    Και ένας Τσάντος
    https://books.google.gr/books?id=omQ7AAAAMAAJ&q=%22%CE%A4%CF%83%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%82%22&dq=%22%CE%A4%CF%83%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%82%22&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwjX5rr4xLXkAhVNilwKHUvuBiwQ6AEISzAG

  143. Πέπε said

    @137:

    Κατά τη γνώμη μου ο Πετρόπουλος δεν είναι αξιομνημόνευτο πρόσωπο. Είναι γνωστός για δύο κυρίως λόγους:

    α) Έκανε πολύ σαματά περί το άτομό του.
    β) Άνοιξε διάφορα θέματα στα οποία μάς φόρτωσε με τόση παραπληροφόρηση και μη επαληθεύσιμες πληροφορίες, ώστε να βρίσκουν κάμποση δουλίτσα όσοι ενδιαφέρονται να αποκαταστήσουν στοιχειωδώς την αλήθεια. (Βέβαια, αυτό καθ’ εαυτό το γεγονός ότι τα άνοιξε αυτά τα θέματα, καλό είναι. Από κει και πέρα όμως…)

  144. Theo said

    @136, 141:
    «Σαραντάρια» είναι σαφώς τα σαρανταλείτουργα, δηλαδή η μνημόνευση ονομάτων έναντι αντιτίμου σε σαράντα συνεχόμενες λειτουργίες. Αυτά καταγράφονταν στις «παρρησίες», δηλαδή στα χειρόγραφα κατάστιχα που είχαν μαζί τους οι «ταξιδιώτες», οι ιερομόναχοι δηλαδή που περιέρχονταν κάποιες εκκλησιαστικές επαρχίες με άγια λείψανα.

    Έχω δει πολλά τέτοια χειρόγραφα της Τουρκοκρατίας, αλλά σε κανένα δεν είδα να καταγράφεται κάποιο άλλο στοιχείο που επέλεγε ο μνημονευόμενος (π.χ. το επάγγελμα του) εκτός από το όνομά του. Όπως είναι φυσικό, τα ονόματα καταγράφονταν κατά πόλεις ή χωριά, στις δε μεγάλες πόλεις κατά συντεχνίες. Κι αυτό που λέει ο Μπλογκ για τα μεγάλα «σαραντάρια» μου φαίνεται παράξενο.

    Σήμερα σε κάποια μοναστήρια του Αγίου Όρους, όπου τελούνται αρκετές λειτουργίες καθημερινά σε διαφορετικά παρεκκλήσια, κάθε ιερέας μνημονεύει για σαράντα μέρες τα ονόματα που έστειλε ένας μόνο δωρητής. Στην περίπτωση αυτή το αντίτιμο είναι καθορισμένο, ώστε να καλύπτει τα έξοδα σαράντα λειτουργιών (σε κρασί, λάδι, πρόσφορο, κεριά και θυμίαμα). Αυτό μάλλον είναι το μεγάλο «σαραντάρι».
    Το μικρό «σαραντάρι», με μη καθορισμένο αντίτιμο, είναι η μνημόνευση για σαράντα μέρες των ονομάτων που έστειλαν πολλοί δωρητές, όπως γίνεται σήμερα σε κάποιες άλλες αγιορείτικες μονές.

  145. mitsos said

    @143
    Ίσως να είναι όπως τα λες.

    Ερασιτέχνης γαρ και αυτός κι εγώ

  146. gpoint said

    # 143

    A ρε Πέπε ευτυχώς που αυτοαναιρείσαι γιατί αυτός που ανοίγει δρόμους δίνει λόγο ύπαρξης σ’ αυτούς που περπατούνε τον δρόμο και διαμαρτύρονται για τις λακκούβες. Λίγη δουλειά ήταν Τα Ρεμπέτικα χωρίς τις σημερινές ευκολίες ή έχεις διαβάσει πολλά βιβλία σαν Το Εγχειρίδιο Του Καλου Κλέφτη ;
    Ασε που εχει γράψει το ωραιότερο ποίημα (6 λέξεις) με το οποίο έχω φιάξει τις καλύτερες σχέσεις της ζωής μου. Μάλλον δεν θα το ξέρει ο Κουβάτσος.

  147. BLOG_OTI_NANAI said

    144: Δεν αποκλείεται να έχεις δίκιο. Πάντως στα κατάστιχα αυτά, τα λεγόμενα «μεγάλα» σαραντάρια είναι κατεβατά ολόκληρα. Δεν μιλάμε δηλ. για έναν δωρητή. Εξίσου μεγάλος είναι ο αριθμός των «μικρών» σαρανταριών. Αυτά εμφανίζονται και σε τεράστιες λίστες ονομάτων (τα «μεγάλα» όμως όχι με αυτό τον τρόπο) αλλά τα βλέπουμε και σε άλλη μορφή, δίπλα από μεμονωμένα ονόματα.

    Να πω την αλήθεια ενώ ο όρος «σαραντάρι» είναι γνωστός στη σχετική βιβλιογραφία, ο διαχωρισμός σε «μικρό» και «μεγάλο» είναι ένα πρόβλημα καθώς το είχε παρατηρήσει και στην βιβλιοκρισία του ο Δημ. Γόνης. Από κάποια ψήγματα αναφορών της Πηνελόπης Στάθη θεώρησα ότι μπορεί να έχουμε εκτενή αναφορά του προσώπου στο «μεγάλο σαραντάρι» και αναφορά μόνο του βαφτιστικού ονόματος στο «μικρό».

    Κάποια παραδείγματα έχω στην παρακάτω εικόνα όπου το «μ’γλ» είναι το «μεγάλο σαραντάρι» και μ’ το «μικρό». Όχι όμως ότι βγαίνει εύκολα άκρη.

    Βεβαίως έχεις δίκιο ότι πιθανόν να το συναντούσαμε και σε άλλα χειρόγραφα της Τουρκοκρατίας, αλλά από τα δικά μου διαβάσματα έχω καταλάβει ότι το «ασυνήθιστο» επί Τουρκοκρατίας ήταν κάτι που μπορούσε να διαφέρει ανά τόπο και εποχή, καθώς οι ανάγκες λόγω της ακραίας οικονομικής αφαίμαξης των Τούρκων ήταν τεράστιες και μπορούσαν να παρουσιαστούν ασυνήθιστες πρακτικές. Μην ξεχνάμε και τα εξίσου ασυνήθιστα «συγχωρητικά», δηλ. ουσιαστικά «επίσημα» χαρτιά μνημόνευσης ζώντων ή κεκοιμημένων όπου στον κενό χώρο θα καταγραφόταν το όνομα του προσώπου και κατόπιν θα δινόταν στον τοπικό ιερέα για να διαβαστεί, για τα οποία ο Φίλιππος Ηλιού ενώ κατέγραψε μία σπουδαία μελέτη, εντούτοις πήρε στο λαιμό του πολλούς με τη μνημειώδη διαστρέβλωση της σημασίας τους όπου τα εξομοίωσε με τα παπικά… συγχωροχάρτια:

  148. Πέπε said

    @146
    Δεν έχω διαβάσει πολλά βιβλία σαν τα δικά του ούτως ή άλλως, όχι ειδικά το Εγχειρίδιο. Αλλά αυτό δε λέει από μόνο του τίποτε.

    Τα Ρεμπέτικα έχουν περισσότερα λάθη παρά σωστά, που ως επί το πλείστον δεν οφείλονται στην έλλειψη των σημερινών ευκολιών αλλά σε επιλογή. Άλλωστε δεν ήταν ο μόνος που έγραφε βιβλία ή έκανε έρευνες πριν την ψηφιακή επανάσταση.

    Κοίταξε, Τζη, δεν αρνούμαι ότι έχω περάσει άπειρες ώρες, νεαρός, να τον διαβάζω ξανά και ξανά. Έχει μια μυστήρια γοητεία η γραφή του. Αλλά όταν κάποια στιγμή μπορέσει κανείς να δει πέρα από το πέπλο αυτής της γοητείας, δεν απομένουν και πολλά άλλα πράγματα να δει.

    Εδώ και κάμποσα χρόνια δεν έχω δει ούτε μία φορά να τον αναφέρουν χωρίς να πρόκειται είτε για διορθώσεις λαθών του είτε για περιπτώσεις όπου τα ‘χει κάνει έτσι ώστε να μην μπορεί πλέον να βγει άκρη.

  149. sarant said

    141κε Ευχαριστώ πολύ!

  150. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @137, 143, 145. Στην συζήτηση γιά τον Ηλία Πετρόπουλο, συνυπολογίστε σας παρακαλώ, και την δική μου εύφημο μνεία 🙂 Πιστεύω πως μας έχει αφήσει ένα σπουδαίο στο σύνολό του έργο (χωρίς πολλά εχέγγυα «επιστημονικότητας»), μας έχει κληρονομήσει ανεκτίμητες σελίδες αστικής λαογραφίας και πληροφορίες για κάθε πτυχή του νεοελληνικού βίου, μας έχει εισαγάγει σε χώρους ανεξερεύνητους και μισείται παθιασμένα από κακοφανατισμένους κομμουνιστές (δεν του συγχωρούν τα κείμενά του για τον Βελουχιώτη και για τις διάσπαρτες αναφορές του σε φριχτά εγκλήματα ελασιτών) και χολερικούς «χριστιανούς»… Σχεδόν όλα τα βιβλία του, κοσμούν την βιβλιοθήκη μου..

  151. gpoint said

    # 148

    Πέπε βλέπουμε διαφορετικά τα πράγματα. Εγώ όταν αγόρασα τα Ρεμπέτικα-πριν τα απαγορεύσουν και αποσύρουν στην πρώτη τους έκδοση- βρήκα έναν καινούργιο κόσμο γιατί πολλά τότε υπήρχανε μόνο σε δίσκους 78 στροφών ή και καθόλου. Πολύ λίγο με ενδιέφερε αν ένα τραγούδι ήταν του Μπαγιαντέρα κι ο Πετρόπουλος έλεγε πως ήταν άλλου (η επιλογή που λες ΄υποθέτω πως ήταν να μην τσεκάρει ό,τι του λέγανε γιατί δεν θάβγαινε ποτέ το βιβλίο) αλλά το ίδιο το τραγούδι.
    Ετσι κι αλλιώς εγώ είμαι πεπεισμένος πως δεν είναι δυνατόν να έχει γράψει όμορφα τραγούδια ο Νικολόπουλος κι ας φέρουν το όνομά του και κάποια τραγούδια που κάνουνε μπαμ πως είναι του Ασιμου γράφουν το όνομα Αλεξίου στη θέση του τραγουδιστή. Απολαμβάνω το τραγούδι και δεν πιστεύω πως άμα βρω τον πραγματικό συνθέτη θα μου αρέσει περισσότερο
    Και με τον Σαλιέρι είμαι, όχι στον Μότσαρτ για το διεκδικούμενο !

  152. Πέπε said

    @150:
    > > μας έχει εισαγάγει σε χώρους ανεξερεύνητους

    @151:
    > > βρήκα έναν καινούργιο κόσμο

    Σ’ αυτό, καμία αντίρρηση, το είπα ήδη άλλωστε.

    Εκεί που έχω αντιρρήσεις, επίσης τις είπα, οπότε σε γενικές γραμμές τα ‘παμε. 🙂 Όμως:

    @150:
    > > μισείται παθιασμένα από κακοφανατισμένους κομμουνιστές (δεν του συγχωρούν τα κείμενά του για τον Βελουχιώτη και για τις διάσπαρτες αναφορές του σε φριχτά εγκλήματα ελασιτών) και χολερικούς «χριστιανούς»…

    Ε κάτσε τώρα Γιώργο! Τι σχόλιο είναι αυτό, τον Θρακιώτη αντιγράφεις; Εντάξει, μπορεί να είναι ακριβές ότι μισείται από αυτές τις κατηγορίες αναγνωστών ή συγγραφέων γι’ αυτούς τους λόγους, αλλά αυτό δεν ξεπλένει τα αμέτρητα πραγματικά του λάθη, π.χ. το ύφος αυθεντίας που αγνοεί τη λέξη «νομίζω» ακόμη και για την πιο αδιασταύρωτη πληροφορία που σερβίρει.

    Τέλος πάντων, όπως εξήγησα στο #148 (τρίτη παράγρ.) κατανοώ πλήρως την αντίθετη από την τωρινή δική μου γνώμη, οπότε το κλείνω εδώ.

  153. Μ’ άρεσε ο Πετρόπουλος στα νιάτα μου και εξακολουθώ να πιστεύω ότι άνοιξε νέους δρόμους στην αστική λαογραφία. Τα τελευταία κείμενά του (π.χ. η συλλογή «Καπανταήδες και μαχαιροβγάλτες») μου τη σπάνε αγρίως γιατί εκεί πια φτάνει στο αποκορύφωμά της η περιφρονητική στάση του προς όσους άλλους έχουν ασχοληθεί με τέτοια θέματα, ακαδημαϊκούς και μη. Εκεί όμως που το ’60 ή το ’70 αυτή η στάση είχε και τα δίκια της, το ’80 και το ’90 προδίδει μόνο ημιμάθεια, και η ημιμάθεια αυτή είναι εμφανέστατη στη συλλογή που λέω (περιέχει πχ τα αρθράκια που έστελνε στην Ελευθεροτυπία).

  154. Theo said

    @147:
    Συνήθως ένας δωρητής, είτε επρόκειτο για «μεγάλα» (δηλαδή, πιθανώς λειτουργίες αποκλειστικά για τα δικά του ονόματα) είτε για «μικρά» σαρανταλείτουργα, έδινε κατεβατά ονομάτων.

    Και σε όσες «παρρησίες» έχω δει, δηλαδή χειρόγραφα προορισμένα για λειτουργική χρήση, υπάρχουν μόνο τα βαπτιστικά των μνημονευόμενων, όχι κάποιος άλλος προσδιορισμός τους. Φυσικά σε ένα «Οδοιπορικό», όπως αυτό στο οποίο αναφέρεσαι, είναι φυσικό να αναφέρονται κι άλλα στοιχεία των δωρητών.

  155. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @152. Δεν τον εξεθείασα, Πέπε. Εύφημο μνεία του απένειμα, χωρίς καν να προσπαθήσω να μοιάσω τον Πολυώνυμο 🙂 Μπορώ να αναφέρω πολύ περισσότερες αδυναμίες του λόγου και του χαρακτήρα του, αλλά αυτά που πήρα/πήραμε από αυτόν είναι απείρως περισσότερα. Εν πάση περιπτώσει, μιά γνώμη εξέφρασα και δεν φιλοδοξώ να την επιβάλω σε κανέναν..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: