Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η Γκρέτα της Γκρέτας;

Posted by sarant στο 27 Σεπτεμβρίου, 2019


Tο σημερινό άρθρο δεν είναι συνέχεια του χτεσινού, που είχε θέμα του την πρωτοβουλία της Γκρέτας Τούνμπεργκ για την κλιματική αλλαγή, όμως είναι έμμεση απόρροιά του.

Ακριβώς επειδή στον τίτλο είχα το όνομα της 16χρονης ακτιβίστριας να κλίνεται, της Γκρέτας, μου έγιναν παρατηρήσεις από φίλους -όχι εδώ, στο Φέισμπουκ. Οπότε, σκέφτηκα να γράψω το σημερινό άρθρο για να συζητήσω αυτό το θέμα, που ασφαλώς είναι (ασύγκριτα) λιγότερο σημαντικό από την κλιματική αλλαγή αλλά δεν παύει ν’απασχολεί όσους ασχολούνται επαγγελματικά με τη γλώσσα ή το γράψιμο ή απλώς ενδιαφέρονται για το θέμα.

Η λογική πίσω από την άκλιτη μορφή είναι ότι πρόκειται για ξένο όνομα και «οι ξένες λέξεις δεν κλίνονται» όπως λέει ο κανόνας. Ο κανόνας ισχύει, αλλά παίρνει νερό ή εν πάση περιπτώσει χρειάζεται αναδιατύπωση. Επίσης πρέπει να διακρίνουμε κύρια ονόματα από ουσιαστικά.

Λοιπόν, με βάση αυτή τη λογική, αφού η Γκρέτα είναι αλλοδαπή, δεν θα την κλίνουμε, θα πούμε «της Γκρέτα», όπως θα λέγαμε «της Σκάρλετ» ή «της Ζιζέλ».

Η άλλη λογική, που την ενστερνίζομαι κι εγώ, δεν κοιτάζει το διαβατήριο του προσώπου αλλά το όνομα. Αν το όνομα έχει προσαρμοστεί ή μπορεί να προσαρμοστεί στο ελληνικό τυπικό, τότε το κλίνουμε. Επομένως, της Γκρέτας, της Ούρσουλας, της Σάρας, της Μπάρμπαρας. Λιγάκι πιο δύσκολο είναι όταν έχουμε εκφορά ονοματεπωνύμου, αλλά εγώ τουλάχιστον γράφω: της Γκρέτας Γκάρμπο, της Ούρσουλας Άντρες, της Σάρας Μπερνάρ, της Μπάρμπαρας Στρέιζαντ.

Λέω «εγώ» όχι από εγωισμό αλλά για να τονίσω ότι πολλά από όσα λέω στο σημερινό άρθρο δεν είναι κοινώς αποδεκτά, πιθανόν δε να είναι και μειοψηφικά.

Οπότε, τα θηλυκά σε -α τα κλίνω, όπως και κάποια θηλυκά σε y, που τα γράφω και -η όταν είναι να τα κλίνω (της Μαίρης Πόπινς).

Ως προς τα τοπωνύμια. Έχουμε πολλά ονόματα χωρών και πολιτειών των ΗΠΑ σε -α. Αυτά αυτομάτως τα κλίνω όλα: της Νικαράγουας, της Βενεζουέλας, της Τανζανίας (ως εδώ οι περισσότεροι θα συμφωνήσετε μαζί μου, υποθέτω), της Ζάμπιας, της Κένυας, της Ναμίμπιας (λιγότεροι θα συμφωνούν), της Καλιφόρνιας, της Αλαμπάμας, της Νεβάδας, της Καρολίνας, της Γιούτας, της Μινεσότας (δεν θα έχετε ολοι ενιαια στάση σε αυτά).

Ο αντίλογος στη λογική «μου» στο θέμα αυτό εκφράστηκε συγκροτημένα από τον δημοσιογράφο Γιαννη Τζαννετάκο στο βιβλίο του «Λόγος ελληνικός στη δημοσιογραφία» στο οποίο ρητά ζητάει να μένουν άκλιτρα τα θηλυκά ονόματα χωρών σε -α που δίνουν «την ψευδή εντύπωση ότι πρόκειται για πρωτόκλιτα ονόματα τα οποία ακολουθούν το ελληνικό τυπικό της γραμματικής» π.χ. Νικαράγουα, Γουατεμαλα, Βενεζουέλα. Θεωρεί παράλογο να γράφουμε «για τον καφέ της Νικαράγουας» και για «τη δικτατορία της Γουατεμάλας» και επιμένει σε τύπους όπως «τα πετρέλαια της Βενεζουέλα».

Διαφωνώ κατηγορηματικά με αυτή τη λογική. Κατά την άποψή μου, εφόσον όλοι αναγνωρίζουμε (και ο Τζαννετάκος, διότι δεν είναι παράλογος ο άνθρωπος) ότι τα εξελληνισμένα ονόματα πόλεων και χωρών κλίνονται, κι έτσι λέμε Λονδίνου, Μασσαλίας, Δανίας, τότε πρέπει να κλίνουμε και τη Νικαράγουα ή την Τανζανία, διότι, αφού τα γράφουμε με ελληνικό αλφάβητο, έχουν ελληνική κατάληξη και ήδη έχουν κάποια εξομάλυνση στην προφορά τους (δεν προφέρουμε την Καλιφόρνια όπως ο Αμερικανός!) τα έχουμε ηδη εξελληνίσει.

Προχωράμε στα ουδέτερα σε -ο. Εδώ βάζω νερό στο κρασί μου και αφήνομαι περισσότερο στη χρήση. Θα πω: του Μεξικού, του Τορίνου, του Σικάγου, αλλά του Οχάιο, του Οντάριο, του Τορόντο, του Όσλο, του Μπέργκαμο. Και του Μονακό, αν και μπορεί να γράψω «του Μονακού» ακτιβιστικά.

Από τα κύρια ονόματα περνάμε στα απλά ουσιαστικά.

Τις ξένες λέξεις που έχουν συμμορφωθεί στο ελληνικό τυπικό τις κλίνω χωρίς δισταγμό. Θεωρώ μάλιστα λάθος, και θα το διορθώσω αν τύχει σε κείμενα που επιμελούμαι (ως τώρα δεν μου έχει τύχει) τις ακλισιές τύπου «τα παλτό», «των καζίνο», «του τσίρκο». Θεωρώ έκφανση της νεοκαθαρεύουσας τη μόδα να αφήνονται άκλιτα αυτά τα πλήρως εναρμονισμένα ουσιαστικά (που έχουν δώσει και παράγωγα πολλές φορές: παλτουδιά, παλτουδάκι) -λες και προσπαθούμε να υψωσουμε φράχτη ανάμεσα στους γηγενείς και στους επείσακτους, να μην ανακατευτούν, να μην πολιτογραφηθούν οι επήλυδες.

Εγώ ειμαι υπέρ του να δίνεται ελληνική ιθαγένεια και στις λέξεις και στους ανθρώπους, τουλάχιστον λελογισμένα. Δεν θα πω «φλοτέρι» (κι ας λέγαμε παλιά τραχτέρια) ή «μοντάζι» (κι ας λέμε γρανάζι) -αλλά όσα έρχονται έτοιμα, σαν το τσίρκο, θα τα αποδεχτώ και, όπως είπα, θα θεωρήσω τερατώδη την ακλισιά «του τσίρκο». (Σε λίγο θα πούμε και «του κόλπο»;) Πρέπει δηλαδή να ξέρουμε την ετυμολογία της λέξης για να την κλίνουμε;

Χτες είχα συζήτηση με έναν φίλο, που με ρώτησε για τη γενική «της Γκρέτας» και στην πορεία της συζήτησης μου εκμυστηρεύτηκε πως στις δοσοληψίες του με το ελληνικό δημόσιο τα ονόματα των γονιών του, που είναι από την Αλβανία, έμεναν άκλιτα, διότι αυτή ήταν η επίσημη γραμμή των υπηρεσιών.

Σε κάποιες βεβαιώσεις λοιπόν αναφέρομαι «του Βασίλ» (έτσι ονομάζεται ο πατέρας μου) και «της Ελένη» (χωρίς κλίση) με την αιτιολόγηση ότι τα ξένα (στην περίπτωσή μου από Αλβανία) ονόματα, ακόμα κι αν είναι ελληνικά, δεν κλινονται.

Ε, αυτό ειδικά το «της Ελένη» το βρίσκω πολύ ξενόφοβο. Λες και υπάρχουν λόγοι εθνικής ασφαλείας για τους οποίους πρέπει να ξεχωρίζει ότι ο συγκεκριμένος Έλληνας πλέον πολίτης έχει ξένους γονείς!

220 Σχόλια to “Η Γκρέτα της Γκρέτας;”

  1. ndmushroom said

    Μου άρεσε η κατακλείδα, αλλά μην είσαι παράλογος ρε Νικοκύρη, πώς θα ξεχωρίζει ο Κυρανάκης σε ποιους θα δώσει το επίδομα τέκνου; 🙂

  2. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Καλημέρα!

    Σήμερα συμφωνούμε απολύτως!

    Να πω μόνο, επειδή με αφορά και προσωπικά, θέλω να πω στην επαγγελματική ζωή μου, ότι η τελευταία περίπτωση των αλβανικών ονομάτων, ανατριχιαστική πραγματικά έτσι όπως παρουσιάζεται εδώ, δεν βασίζεται σε αυστηρές οδηγίες ή εγκυκλίους του Δημοσίου, αλλά στον υπέρμετρο ζήλο διαφοροποίησης όλων των «μη ελλήνων» από ημιμαθείς υπαλλήλους, που έχουν καταλάβει την θεσούλα τους με τους γνωστούς απ’ τον καιρό του Καποδίστρια τρόπους.

  3. Έλληνας παντρεύεται στο εξωτερικό, η σύζυγος παίρνει το επώνυμο του, Papadopoulos, γυρίζουν στην Ελλάδα, βγάζει ταυτότητα η σύζυγος, Γκρέτα Παπαδόπουλος στην ταυτότητα.

  4. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Η Οτάβα -> της Οτάβας.
    Το Παρίσι -> του Παρισιού.
    Της Χιροσίμας?
    Του Ναγκασακιού?

    Αϊ ντον’τ θινκ σο.

  5. Κι είναι και οι τίτλοι σπουδών των σχολείων όπου επιτρέπονται μόνο ελληνικοί χαρακτήρες, κι έχουν τέσσερις γενικές:

    Ο μαθητής ΕΠΩΝΥΜΟ ΟΝΟΜΑ του ΕΠΩΝΥΜΟ ΟΝΟΜΑ και της ΕΠΩΝΥΜΟ ΟΝΟΜΑ, παρακολούθησε κατά το σχολικό έτος….

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1 Αυτό να μου πεις

    2 Πολύ ενδιαφέρον

    4 Της Χιροσίμας για μένα.

  7. 4: Το Ναγκασάκι άσ’ το για όταν συμμορφωθούν και τα ελληνικά υποκοριστικά σε -άκι
    Της Χιροσίμας, μια χαρά! Οι ανακοινώσεις του ΚΚΕ για την επέτειο έχουν γενική χρόνια τώρα.

  8. Nick Aivatzidis said

    Πανέμορφο. Ευχαριστίες! 🙂

  9. Της γιόγκας. Πώς σας φαίνεται; Αρχικά με ξένιζε, μετά κατάλαβα ότι δείχνει μεγάλη εξοικείωση με το αντικείμενο και δεν με χαλάει.

  10. Παναγιώτης Κ. said

    Ώστε ο Τζανετάκος έβγαλε όλες αυτές τις βεβαιότητες! Δεν το ήξερα!

    Πάντως αν συμβεί κάποιο κορίτσι από Έλληνες γονείς να γεννηθεί στο UK, οπότε θεωρείται και είναι British citizen, το επώνυμο του στο διαβατήριο είναι το επώνυμο του πατέρα στην ονομαστική πτώση και όχι στην γενική όπως συμβαίνει σε μας. Π.χ Νίνα Σαρρής και όχι Νίνα Σαρρή.

  11. gpoint said

    τα ονόματα π.χ. Μαρία και ιωάννα δεν είναι ελληνικά,τα έχουμε εξελληνίσει και τα κλίνουμε. ομοίως με τον τύπο Ελενα- κανίς δεν λέει της Ελενα αλλά της Ελενας Ναθαναήλ που θαυμάζαμε κάποτε και λογικά η Γκρέτα της Γκρέτας όπως η Λέττα της Νικολέττας και η σοκοφρέτα της σοκοφρέτας (και πάσης Ελλάδος να’ούμε ! )

  12. Αὐγουστῖνος said

    Καλημέρα.
    Συνήθως διαφωνοῦμε σὲ κάποια γλωσσικὰ θέματα, ἰδίως στὸ θέμα τῶν τόνων, ἀλλὰ σήμερα προσυπογράφω μὲ χέρια καὶ πόδια. Ἡ μεγάλη πληγὴ γιὰ μένα εἶναι ὁ δημοτικιστικὸς καθαρευουσιανισμὸς, κυρίως τῶν συναδέλφων μου δημοσιογράφων. Ὅταν, δεκαετία τοῦ `90, γίνονταν τὰ παζαρέματα γιὰ τὸ καζίνο τῆς Ρόδου (ποὺ τελικὰ στεγάστηκε στὸ ἱστορικὸ ξενοδοχεῖο τῶν Ρόδων), ἔκλεισε ἡ συμφωνία μὲ τοὺς τότε ἐπενδυτὲς γιὰ κατασκευὴ ἔργων στὴν πόλη τῆς Ρόδου ὕψους (τότε) 20 δισ. Ἔργων ποὺ δὲν ἔγιναν ποτέ, μὲ ἀποτέλεσμα κάθε τρεῖς καὶ λίγο νὰ ἔρχεται στὴν πρώτη γραμμὴ τῆς τοπικῆς ἐπικαιρότητας τὸ θέμα τοῦ καζίνου. Τότε ἐργαζόμουν (παράλληλα μὲ τὰ καθήκοντά μου στὸ Γραφεῖο Τύπου τοῦ Δήμου Ροδίων) σὲ τοπικὴ ἐφημερίδα. Μάτωνε ἡ καρδιά μου κάθε φορὰ ποὺ ἔδινα θέμα γιὰ τὶς ἐπενδύσεις τῆς κοινοπραξίας τοῦ καζίνου καὶ μοῦ διόρθωναν διορθωτὲς καὶ ἀρχισυντάκτες τὴ γενικὴ στὸ ἄκλιτο.
    Τὸ μεγάλο πανηγύρι ἦταν μιὰ φορὰ ποὺ στὴ στήλη τῶν διεθνῶν νέων ὑπῆρχε τὸ Μεξικὸ σὲ τίτλο καὶ στὴ γενική. Ὁλόκληρος καυγᾶς γιὰ τὸ ἂν κλίνεται ἢ ὄχι, μὲ τὸ κύριο ἐπιχείρημά μου ὅτι ἡ λέξη Μεξικὸ εἶναι καθαρὰ ἑλληνική, ἀφοῦ σὲ καμία ἄλλη γλῶσσα δὲν ὑπάρχει αὐτὸς ὁ τύπος. Τελικὰ πέρασε ἡ γνώμη τοῦ ἀρχισυντάκτη (φυσικά!) καὶ στὸν τίτλο φιγουράριζε ὁ τύπος «τοῦ Μεξικό»!

  13. spyridos said

    Πάντα τα κλίνουμε εφόσον δεν είναι επίσημα έγγραφα. Γιατί όχι?
    Και είναι κάτι που κάνω συνεχώς και ζω συνολικά 30 χρόνια εκτός Ελλάδας.

    2 και 3
    Υπάρχει μια διεθνής συνθήκη – συμφωνία για τα επώνυμα.
    Δεν είμαι νομικός και δεν θυμάμαι ποια είναι.
    Μου την είχε αναφέρει ο Ελληνας προξενικός υπάλληλος όταν έγραψα την κόρη μου.
    Γιατί οι Ολλανδοί έχουν το όνομά της με τον αρσενικό τύπο.
    Κανονικά είναι υποχρεωμένοι να γράψουν τον θηλυκό εφόσον το κυνηγήσουμε.
    Είναι κάτι το οποίο η Ελλάδα το έχει αφήσει νεκρό γράμμα αλλά η Ρωσία για παράδειγμα όχι.
    Σε περίπτωση που κοριτσάκι έχει καταγραφεί με αρσενικό τύπο στέλνουν άμεσα επιστολή και διορθώνεται.

    Κανονικά εφόσον δεν κινήσαμε τις γραφειοκρατικές διαδικασίες αν η κόρη μου βγάλει ταυτότητα στην Ελλάδα θα είναι με τον αρσενικό τύπο.

  14. Παναγιώτης Κ. said

    Για όσους έχουν μια καλή γλωσσική αίσθηση-αποτέλεσμα τριβής με τη γλώσσα-δεν υφίστανται προβλήματα.
    Όταν όμως διδάσκουμε τη γλώσσα π.χ στο Δημοτικό εκεί τίθενται κάπως διαφορετικά τα ζητήματα.Ο μαθητής έχει ανάγκη από κανόνες για να προχωρήσει.

  15. spyridos said

    του Μεξικού
    όπως
    του Μπερλίν
    της Μέλμπουρν
    της Κοπενχαββν
    της Στοκχολμ
    κτλ

    Το του καζίνου δεν στο διόρθωναν σε του καζίνο. Κι αυτό το έχουμε δει.

  16. Στις σκανδιναβικές και γερμανόφωνες γλώσσες, το όνομα Γκρέτα κανονικά είναι υποκοριστικό της Μαργαρίτας. Στη γερμανική υπάρχει και υποκοριστικό του υποκοριστικού, η Γκρέτελ, δηλαδή η Γκρετούλα. (βλ. ο Χάνσελ – δηλαδή ο Γιαννάκης – και η Γκρέτελ)
    Αλλά μερικές φορές το Γκρέτα στέκει και αυτόνομα, όπως (πιθανώς) της επίσης Σουηδής Γκρέτα Γκάρμπο, της οποίας το πραγματικό επίθετο ήταν Gustafsson
    Στην περίπτωση της Thunberg, η γιαγιά της (μητέρα του πατέρα της Svante Thunberg) ονομάζεται Mona Margareta Andersson, οπότε το πιθανότερο είναι ότι η Γκρέτα έλαβε το όνομά της.
    Οπότε, εάν ειναι όντως υποκοριστικό, μπορούμε άραγε να κλίνουμε η Γκρέτα – της Γκρέτας, όπως λέμε η Μαργαρίτα – της Μαργαρίτας; Ερώτημα.
    Πάντως το πλήρες όνομα της είναι Greta Tintin Eleonora.
    Αλλά – για να χαλαρώσουμε λίγο – η ίδια, ως Μαργαρίτα, θυμίζει άλλο υποκοριστικό: Την Ρίτα, το Ριτάκι, των αδελφών Κατσιμίχα, που και εκείνη, «κανέναν δεν φοβάται». Ούτε τον Τραμπ βέβαια, αλλά ούτε καν τον …Κασιμάτη και τον Σίλα.

    Παρεπιμπτόντως, η οικογένειά της είναι παραδοσιακά οικογένεια καλλιτεχνών και επιστημόνων. Ο παππούς της Fritz-Olof Thunberg είναι ηθοποιός, όπως ο πατέρας της. Η μητέρα της (Malena από το Magdalena) μεσόφωνος, η άλλη γιαγιά της Εύα είναι διάκονος της Ευαγγελικής εκκλησίας, ο άλλος παππούς της Λαρς οικονομολόγος. Αλλά στον πατρικό κλάδο υπάρχουν φυσικοί επιστήμονες: O νομπελίστας φυσικός και χημικός Svante Arrhenius (1859 – 1927)), το μικρό όνομα του οποίου έχει ο πατέρας της Γκρέτας. Ακόμη παλαιότερος ο βιολόγος Carl Peter Thunberg (1743-1828), μαθητής του Λινναίου και ερευνητής της χλωρίδας της Ιαπωνίας και Αφρικής, προς τιμήν του οποίου έλαβε το όνομα Thunbergia ολόκληρο γένος φυτών, καθώς και πολλά μεμονωμένα είδη.

  17. Nick Aivatzidis said

    Το τερμάτισες. Μερσί μύρια!

  18. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    6 / 7

    Δεν διαφωνώ με το περί υποκοριστικών Στάζυμπε αλλά κτγμ είναι κάπως ακανθώδες και δύσβατο το έδαφος σε κάποιες περιπτώσεις τλχστ. Πχ το πλακάκι είναι υποκοριστικό (< πλάκα)? Όλοι λέμε χωρίς πρόβλημα "του πλακακιού". Το σακάκι (< σάκος)? Είναι άραγε το χρονικό βάθος τριβής και χρήσης που παίζει ρόλο ή τπτ της γραμματικής με την οποία είμαι άσχετος?

    Χιροσίμας πάντως δε λέω που να μου ρίξετε μεγατόνους κατακέφαλα. Καλιφόρνιας ναι.

  19. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @13,

    σας βεβαιώνω ότι δεν χρειάζεται «να το κυνηγήσουμε». Αρκεί να το ζητήσουμε -και ο αρμόδιος υπάλληλος, βέβαια, να ξέρει ότι ναι μεν το σύστημα έκδοσης διαβατηρίων έχει ενσωματωμένες τις επιταγές του ΕΛΟΤ, κατά την μεταγραφή των ελληνικών γραμμάτων στο λατινικό αλφάβητο, αλλά -ευτυχώς!- ηλεκτρονικά έχει προβλεφθεί η «εξαίρεση», η οποία επιτυγχάνεται με μία επιπλέον κίνηση.

    Και τις εξαιρέσεις, το «διαφορετικό», πρέπει να τις σεβόμαστε και να τις προστατεύουμε.

  20. Νέο Kid said

    14. Σωστά Παναγιώτη! Αλλά έχει ανάγκη κι από δασκάλους με κοινή λογική και στοιχειώδη δείκτη νοημοσύνης…
    Η κόρη μου 6η δημοτικού με ρώτησε χθες αν όντως τα ταξί στο Ντουμπάϊ είναι χρυσές Λαμποργκίνι και αν οι αμερικανοί επιχείρησαν να ανατινάξουν το φεγγάρι…
    Έτσι τους είπε ο καινούργιος δάσκαλος γεωγραφίας που έχουν!!
    Τον τιμάς ή δεν τον τιμάς κύριε πρόεδρε;

  21. Αὐγουστῖνος said

    @15: Κι ὅμως, μοῦ τὸ διόρθωναν. Ἄρχισαν νὰ βάζουν νερὸ στὸ κρασί τους ἀπὸ τὸ 2000κάτι, ὅταν πιὰ εἶχα ἀποχωρήσει ἀπὸ τὴν ἐφημερίδα. Μέχρι σήμερα, πάντως, ἐπικρατεῖ διπλοτυπία. Σὲ τίτλους δὲν βλέπεις πιὰ «τοῦ καζίνο», ἀλλὰ μέσα στὰ κείμενα τῶν συντακτῶν θὰ τὸν δεῖς πολὺ συχνὰ αὐτὸν τὸν τύπο.
    Ἴσως τὸ νερωμένο κρασὶ νὰ ὀφείλεται στὸ ὅτι, σχεδὸν μαζὶ μὲ τὴν ἀποχώρησή μου, ἔφυγε καὶ ὁ ἄκαμπτος διορθωτής, ὅπως καὶ ὁ διευθυντὴς σύνταξης, ποὺ πῆγε σὲ ἄλλη ἐφημερίδα.

  22. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @13 και 19 +,

    συγνώμη: οφείλω να προσθέσω κάτι που ξεχνάμε (όσοι διαμαρτυρόμαστε): Αν την στιγμή που γεννήθηκε η κόρη σας, κατά την εγγραφή της στα Ληξιαρχικά Βιβλία Γεννήσεων, δηλώσατε το αντρικό (πατρικό) επίθετο -κακώς!- αυτή η εγγραφή θα την ακολουθεί εσαεί. Αλλάζει δε με μια περίπλοκη συμβολαιογραφική πράξη, ουσιαστικά ίδια με εκείνη της αλλαγής επιθέτου.

  23. Triant said

    10:
    Πάντως αν συμβεί κάποιο κορίτσι από Έλληνες γονείς να γεννηθεί στο UK, οπότε θεωρείται και είναι British citizen
    Άν γεννήθηκε πριν το 1981, δατ ιζ.

  24. spyridos said

    19
    ΝΑΙ πρέπει να το κυνηγήσουμε γιατί η Ελλάδα δεν το έκανε ποτέ και δεν το έχουν μάθει στα ληξιαρχεία.
    Ολες οι Ελληνίδες στην Ευρώπη είναι γραμμένες με αρσενικό τύπο και άντε τρέξε να το αλλάξεις αυτό.
    Στις Ρωσίδες δεν δημιουργούν πρόβλημα.

    Όσο για την μεταγραφή σε λατινικά. Το σύστημα του ΕΛΟΤ δεν υπήρχε όταν πρωτόβγαλα διαβατήριο.
    Με το νέο σύστημα μου γράφουν το όνομά μου διαφορετικά.
    Εχω περάσει ατέλειωτες ώρες σε αστ. τμήματα και υπηρεσίες διαβατηρίων για να γράψουν το όνομά μου σωστά (λάθος δηλαδή με το νέο σύστημα).
    Γιατί αν το αφήσουν στο αυτόματο δεν έχω κανένα πτυχίο. Οι τίτλοι ιδιοκτησίας μου δεν ισχύουν, ούτε η άδεια οδήγησης.
    Δεν υπάρχει επιπλέον συγγένεια με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας.
    Την Μεγάλη Τρίτη φέτος χρειάστηκε να βγάλω καινούργια ταυτότητα.
    Πήγα στις 8 στο ΑΤ με όλα τα χαρτιά και έφυγα το απόγευμα.

  25. spyridos said

    10 , 23

    Ακόμα κι αν είναι Βρετανή έχει και την Ελληνική υπηκοότητα.
    Είναι υποχρεωμένοι μάλιστα να αναφέρουν όλες τις ιθαγένειες στο ληξιαρχείο.
    Ναι η Μ.Βρετανία είχε την αρχή της αυτοχθονίας ή όπως αλλιώς το λένε.
    Παιδιά γεννημένα στο ΗΒ έπαιρναν αυτόματα την υπηκοότητα ως το 1981.
    Στις ΗΠΑ ισχύει ακόμα αυτό και ο Τραμπ πέταξε κάποια φορά ότι θέλει να το αλλάξει.
    Τσουπ 5 εκ. ψηφαλάκια επιπλέον

  26. H. Mandragoras said

    Και στα ελληνικά είμαστε καλά. Έχουμε τα άρθρα να καθαρίζουν για την ακλισιά.
    Στα πολωνικά (φαντάζομαι και στις άλλες σλάβικες γλώσσες), μια και δεν υπάρχουν άρθρα, η κλίση των ξένων λέξεων είναι αναπόφευκτη. Και κάνεις ό,τι περνάει απ τη γλώσσα σου για να τα στριμώξεις στην πολωνική κλίση.

    długopis Konstantinosa = το στυλό του Κωνσταντίνου
    daj długopis Konstantinosowi = δώσε το στυλό στον Κωνσταντίνο

    Και καλά να τελειώνει αρσενικό όνομα σε σύμφωνο. Συμορφώνεται, κι ας βάζουν την πολωνική κατάληξη απάνω στην ελληνική της ονομαστικής και βγαίνει λίγο αστείο.
    Αν τελειώνει σε a πάλι καλά είναι, κλίνεται κατά το θηλυκό.(συμβαίνει και με επαγγέλματα όπως τον dentysta)
    Αν τελειώνει σε άλλα φωνήεντα γίνεται μάχη. Αν είναι σε i έχουν προηγούμενο (πχ Kowalski) και το κλίνουν σαν επίθετο. Το y μοιάζει φωνητικά με το i οπότε συνήθως (αλλά όχι πάντα) πάλι σαν επίθετο μόνο που πριν την κατάληξη βάζεις απόστροφο (πχ Woody’ego Allena). Στα άλλα φωνήεντα νομίζω (αλλά μην το δέσετε και κόμπο) ότι απλά γειώνεις το φωνήεν και πας στο προηγούμενο σύμφωνο.

    Τα παραπάνω ισχύουν για το αρσενικό. Για θηλυκά ονόματα ακόμα δεν είμαι σίγουρος. Σίγουρα αν τελειώνει σε a συμμορφώνεται εύκολα. Τα υπόλοιπα… σε μια άλλη φάση θα τα μάθω κι αν δωθεί η ευκαιρία θα σας τα πω.

  27. π2 said

    11: Στο συγκεκριμένο παράδειγμα, το σωστό θα ήταν της Ελένας Ναθαναήλ, να το παρετυμολογούμε δηλαδή όχι από το ξενικό Έλενα, αλλά από το δωρικό Ελένα, καθώς, όσο να πεις, είχε δωρική ομορφιά η μακαρίτισσα.

  28. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    9 Η μαγική λέξη είναι «εξοικείωση». Οι μαέστροι της χορωδίας λένε για τις άλτες και τις σοπράνες.

    12 !!!!

    16 Δεν ήξερα ότι η Γκρέτα κατάγεται από τον Αρένιους. Είχα πάντως ακούσει πως οι Σουηδοί με εκλατινισμένα επώνυμα είναι αριστοκράτες.

    20 Α τον ηλίθιο

    26 Ευχαριστούμε!

  29. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    26 Αυτό με την κατάληξη το κάνουν και οι Τσέχοι στα θηλυκά ονόματα. Θυμάμαι στην Πράγα διαφημιστικές αφίσες για ένα έργο που έπαιζε ο Tom Cruise και η Nicole Kidmanova.

  30. 18: έχουμε και την τουρκική κατάληξη -ak, απ’ όπου αρκετά ψευδοϋποκοριστικά μας…

  31. Μάντις said

    Νικοκύρη συμφωνούμε μαζί σου και ευχαριστούμε! Πες μου εσύ τώρα όμως γι αυτό «της Μαντούς» και άλλα παρόμοια ( π.χ. της Λητούς) που φοριούνται τελευταία στα δελτίο ειδήσεων. Προσωπικά το ακούω κάπως αρχαιόπληκτο και …ξιπασμένο. Προτιμώ το επαρχιώτικο: «της Μαντώς» …αν υπάρχει ωστόσο λόγος να του αλλάξουμε κατάληξη θα χαιρόμουν να ακούσω το σκεπτικό σας…
    Για την Κρόνη πραγματικά και γω λυπήθηκα. Και μου φάνηκε τρυφερή ιδέα το να γράψει κάποιος ένα μικρό κείμενο για κείνην. Αρκεί να την γνώριζε προσωπικά και να την αγαπούσε.

  32. Μάντις said

    27 Π2
    ‘δωρική ομορφιά’ η Έλενα Ναθαναήλ; Εμένα ιωνική μου φαινόταν η ομορφιά της…;-)

  33. Έχουμε ξαναπεί, ότι το βασικό πρόβλημα της μεταγραφής ΕΛΟΤ έγκειται στο ότι δεν είναι αμφιμονοσήμαντη η αντιστοιχία.
    http://www.passport.gov.gr/elot-743.html

  34. sarant said

    31 Τη… Μαντού την έχω συζητήσει σε άλλα άρθρα.

    https://sarantakos.wordpress.com/2012/06/28/argyrou/

  35. Αναστό said

    Καλημέρα!

    Αφού παραδεχτώ το λάθος μου πως διόρθωνα όποιον δεν έλεγε κιμπουτζίμ και φόρα, κάτι που είναι σχεδόν άλλη κουβέντα μια και αφορά λέξεις στρυφνές και άρα άκλιτες για μας, να παραδεχτώ ότι κι εδώ έχω μια δυσκολία, όσο κι αν γενικά συμφωνώ με τη λογική σου Νίκο.

    Πώς το αποφασίζεις και χαρίζεσαι του Σικάγου αλλά όχι του Οντάριου; Κι επίσης, όπως είπε κι ο Παναγιώτης για τους κανόνες, εγώ στις κόρες μου τι λέω όταν με ακούνε να λέω τη μια του Μονακού και την άλλη του Μπέργκαμο; Όσο λοιπόν αφορά στα ουδέτερα εγώ λέω να τα προφέρουμε όλα πορτογαλικά στη γενική να ξεμπερδεύουμε. Κάτι που μου φέρνει στο μυαλό και την Ινδική Μπουμπάι που διαδέχτηκε στα πλαίσια της αποαποικιοποίησης(;) την Πορτογαλική Βομβάη. «Της Βομβάης» έλεγα μια χαρά, την, εντελώς ξένη στα ελληνικά αυτιά Μπουμπάι όμως, σου πάει να την κλίνεις;

    Και κάτι ακόμα. Γιατί δεν ακολουθείς την ίδια «χαλαρή» λογική που ακολουθείς για τις πόλεις και στις υπόλοιπες λέξεις; Θέλω να πω το γκι, το σκι, το φο (ή φω;) τα θεωρείς ασυμμόρφωτα; Ή μήπως θα πεις του γκιου, του σκιου και του φου; Κι έπειτα, υπάρχουν έως και θέματα συνεννόησης. Τι θα καταλάβει η πωλήτρια στο μπιούτι το σοπ πχ όταν τη ρωτήσω πού είναι τα μανά ή ακόμα καλύτερα, δεν θα ξενίσει (και προβληματίσει/δυσκολέψει/αποσπάσει) μια τέτοιου είδους απόδοση σε υποτιτλισμό μιας ταινίας;

  36. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    18 Ιχτινάκι >>Χιροσίμας πάντως δε λέω που να μου ρίξετε μεγατόνους κατακέφαλα.
    Πληθυντικό εγκρίνεις; «Ποτέ πια Χιροσίμες»

  37. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    36 Πληθυντικό ναι. Κοίτα, πραγματικά θεωρώ το θέμα ακανθώδες. Δεν έχω κανόνα παρά μόνο το προσωπικό μου γλωσσικό αισθητήριο, αν και όποια αξία έχει. Δες και το 35 με το Σικάγο και το Οντάριο.

  38. μα στον παράδεισο της Αλαμπάμας
    θα συναντηθούμε στο σαλούν

  39. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    18 >>Χιροσίμας πάντως δε λέω
    Τρολάρεις δεν τρολάρεις, πάρε δόση Χιροσίμας
    ΕΜΠ :Κοινωνιολογία της Επιστήμης και Τεχνολογίας
    Rebecca Herzig: Αφαιρώντας τις ρίζες: «Βορειοαμερικανίδες κόρες της Χιροσίμας» και οι ακτίνες Χ
    https://www.chemeng.ntua.gr/secretariat/Neo_PS/FTM_PER/Semester_4/FTM/5210_SOCIAL_EX4.pdf

  40. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    37 / τώρα είδα ότι σοβαρολογείς 🙂 .
    Μα η τριβή μας οδηγεί ήθελα να πω. Κι εγώ η έσχατη, όπως ακριβώς τα λέει το νήμα, τα έλεγα και π.Ν (προ Νικοκύρη) 🙂 . Του Σικάγου (η σχολή-ανάθεμα) ναι, αλλά του Οντάριο. Αν για κάποιο λόγο το Οντάριο γινόταν πολύ επίκαιρο και λέγαμε/ακούγαμε-ξανακούγαμε Οντάριου, θα τριβόταν κι ετούτο και θα έπαιρνε ελληνική κατάληξη. Αυτό για τα ξενικά κύρια κυρίως, όχι και να στραμπουλίξουμε αίφνης γραμματικούς κανόνες επειδή πολλοί το λένε στραβά ( πχ. άνηκε, ΣεΜτέβριος, αυτό το δεύτερο το λέει ο Σχοινάς Στο Κόκκινο και με νευριάζει- κ.ο.κ) .

  41. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    ΕΦΗ, ποτέ δεν τρολάρω. Οταν κάνω κάποιο καλαμπούρι φροντίζω να γίνεται σαφές με κάποιο τρόπο.

  42. LandS said

    Θα ήταν πολύ όμορφα αν λέγαμε η Μαριλίνα Μονρό (και το Μονρόε δε με χαλάει) και η Μαρλένα Ντήντριχ, της Μαριλίνας, της Μαρλένας.

  43. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    40 Α γειά σου. Γι αυτό μίλησα για τριβή στο 18.

  44. John Chronakis said

    Το (κράτος) Μεξικό
    Η (χώρα) Νικαράγουα
    Ως εδώ κατανοητό να χρησιμοποιούμε ουδέτερο ή θηλυκό κατά το δοκούν, καθώς συμφωνούν ως προς το γένος κάποιου κρυφού ουσιαστικού της γλώσσας μας.

    Η (πολιτεία) Ατλάντα
    Το (???) Οχάιο
    Βασει ποιου ουσιαστικού προκύπτει ουδέτερο το Οχάιο? Απλά λόγω κατάληξης? Ή ξεκινάμε με ουδέτερο και κατόπιν περνάμε σε άλλο γένος ανάλογα με την καθομιλουμένη?

    Θα πούμε το Αρκάνσας? Ο Αρκάνσας (λόγω κατάληξης)? Το Αρκανσό?
    Ναι στην Χαβάη αλλά όχι στην Ιλλινόη?

    Του Πουέρτο Ρίκο ή του Πουέρτου Ρίκο ή του Πουέρτου Ρίκου?

    Η γλάστρα που έχω στο μπαλκόνι είναι η γιούκα ή το γιούκα?

    ΜΑΤΕΣ ΧΑΡΕΣ!

  45. Άγγελος said

    Eίναι περίεργο, αλλά πράγματι τα ξενικά ουδέτερα σε -ο κλίνονται πολύ λιγότερο από ό,τι τα ξένα θηλυκά σε -α. Ήδη η Γραμματική του Τριανταφυλλίδη επισήμαινε ως άκλιτο το Όσλο, και όποιος κλίνει το Κογκό ή το Μονακό θα θεωρηθεί αγράμματος. Το άκλιτο παλτό μου φαίνεται τρομερά εξεζητημένο, το στυλό όμως και το μαγιό έμαθα από μικρός να μην τα κλίνω. (Θυμάμαι ακόμα, αν και φυσικά πρόκειται για άλλο ζήτημα, πώς μου εξήγησε ο πατέρας μου γιατί δεν πρέπει να λέω «της Βουγιουκλάκης»!) Γιατί; Έτσι. Τα μυστήρια της γλώσσας…

  46. sarant said

    44 Ό,τι λήγει σε -ο είναι ουδέτερο κι ας είναι πόλη. Το Τορόντο, το Τορίνο, το Μπέργαμο. Κι ας είναι πολιτεία. Το Οντάριο, το Οχάιο.

    35 Δεν μπορείς να αγνοείς τη χρήση. Δες και το 45.

  47. Theo said

    Καλημέρα!

    Σε γενικές γραμμές συμφωνώ με τον Νικοκύρη· απολύτως, όμως, με τον Άγγελο (σχ. 45).
    Κριτήριο έχω την τριβή των ξενόφερτων λέξεων και ονομάτων στη γλώσσα μας. Κι έτσι, «της Μαίρης Πόπινς» δεν θα το έλεγα.

  48. Theo said

    @46:
    Συμφωνώ σε αμφότερα 🙂

  49. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Τί γίνεται; Πού χάθηκε εκείνο το μαοϊκό «μεγάλη αναταραχή, θαυμάσια κατάσταση» που διαπνέει τις συζητήσεις μας;; Σαν πολλοί να είμαστε αυτοί που συμφωνούμε απόλυτα με τις σημερινές απόψεις σου! 🙂

  50. Alexis said

    #2: Λάθος επισημάνσεις κάνετε.
    Πρώτον, δεν είναι όλοι οι υπάλληλοι ημιμαθείς ούτε έχουν «καταλάβει τη θεσούλα τους με τους γνωστούς τρόπους». Υπάρχει και ΑΣΕΠ ξέρετε, εδώ και 25 χρόνια.
    Δεύτερον, ο υπάλληλος είναι υποχρεωμένος να μεταγράψει με ελληνικούς χαρακτήρες αυτό που βλέπει στο έγγραφο ταυτοποίησης του γονέα (διαβατήριο συνήθως).
    Αν το έγγραφο λέει «Basil» δεν θα πάρει την πρωτοβουλία να το γράψει «Βασίλειος» και καλά κάνει…

  51. 28. Μάλλον μακρινοί συγγενείς. Η μητέρα του φυσικού Svante Arrhenius, η Καρολίνα, ήταν Τhunberg το γένος. Ο πατέρας του ήταν τοπογράφος και μετά χαμηλόμισθος διοικητικός υπάλληλος στο πανεπιστήμιο της Ουψάλα. Δεν φαίνεται να είχαν τίτλους ευγένειας.
    O βιολόγος Λινναίος (Carl Linnaeus) ήταν όντως «γαλαζοαίματος» (Carl von Linné το πραγματικό του όνομα).
    O εκλατινισμός (ή και εξελληνισμός) των επωνύμων φαίνεται να ήταν ακαδημαική συνήθεια την εποχή εκείνη στον Βορρά. Κατάλοιπο, μάλλον, της Αναγεννησιακής και μετα-Αναγεννησιακής τάσης που μετέτρεπε τον γερμανικότατου επωνύμου Philipp Schwartzerdt σε Φίλιππο Μελάγχθονα και το πολωνικότατα εύηχο όνομα Mikołaj Kopernik σε Nicolaus Copernicus.
    Ιδίως, τότε το 1700, ο εκλατινισμός είχε απομείνει κοινός τόπος σε κλάδους φυσικών επιστημών και στα νομικά. Μη ξεχνάμε ότι τα βιβλία βοτανολογίας (και ζωολογίας) μέχρι και λίγο πριν το 1900 γραφόταν συνήθως στα λατινικά εξ ολοκλήρου – και όχι μόνον τα επιστημονικά ονόματα των ζωντανών ειδών, όπως συμβαίνει τώρα.
    Ο μαθητής του Λινναίου, ο βιολόγος Carl Peter Thunberg (1743 August 1828) που ανέφερα αλλού, ήταν γνωστός και ως Karl Per von Thunberg, άρα είχε τίτλο. Αλλά οι Thunberg είναι πολλοί, σε Σουηδία και Φινλανδία, ίσως παρακλάδια της ίδιας οικογένειας, άγνωστο πόσο στενά συνδέονται. Διάφορα επαγγέλματα, αρκετοί μουσικοί, εκκλησιαστικοί μουσικοί, ηθοποιοί και ένας αεροπόρος. Και άγνωστο ποιοί από αυτούς είχαν κάποτε τίτλο ευγένειας και πότε. Και με τί υλικό αντίκρυσμα. Μη ξεχνάμε ότι στην οικογένεια της «γαλαζοαίματης» Jenny von Westfalen, παρά τον μεγάλο τίτλο (το «φέουδο» αντιστοιχεί σε μισή Ομόσπονδη Χώρα σήμερα, Βόρεια Ρηνανία – Βεστφαλία), ήδη το 1850 είχε απομείνει ουσιαστικά μηδενική ακίνητη ιδιοκτησία και ο αναγκαστικός βιοπορισμός από την δημοσιουπαλληλία.

  52. mitsos said

    @ 39 Γειά σου Έφη-Έφη
    Αρχικά. περαστικά για το μάτι. Μάλλον όμως ψιλοζημιά ήταν και πέρασε …
    Γιατί εγώ 2 χρόνια μετά τον καταρράκτη, παιδεύομαι (από τα Χριστούγεννα) με αποκκόλληση αμφιβληστροειδή , ως την ωχρά κηλίδα μεγάλη , στο δεξί μου μάτι ( το μόνο που έβλεπε. Το αριστερό , το έχω μόνο για ιδεολογία αφού είναι αμβλυωπικό – τεμπέλικο) Έκανα το δεύτερο χειρουργείο για αφαίρεση σιλικόνης πριν 10 μέρες … και αν ξεθολώσω σε 15 ημέρες και το περιφάκιο με λέϊζερ … και βάλουμε και κανα γυαλάκι ,… τον Νοέμβρη με το καλό, δεν θα χρειάζεται να έχω 300% ζούμ στην οθόνη …
    Μη χειρότερα

    Και τώρα στο προκείμενο της Χιροσίμας.
    Τώρα που όλα πάνε στην χώρα μας προς το καλύτερο! 😉 , θα βρώ μια πρόταση του τύπου : Θα γιορτασω κάθε Ακυλίνη που γιορτάζει σήμερα με ένα τραγούδι από το σιντί της Φιτζέραλντ και θα τσουγκρίσουμε και δυο ποτηράκια ουίσκι… )
    αποφεύγοντας τις πτώσεις της γενικής και τον πληθυντικό ( Ακυλίνες, σιντιά, της Έλλας , ποτηρακιών, ουίσκια)
    Για τα κύρια ονόματα δεν αποφεύγω την γραφή με λατινικά, διότι δεν μου κτυπά άσχημα στο μάτι ( το αριστερό , το δεξί είναι ακόμα ταπωμένο )
    Αντίθετα η γραφή (του Κρητικού ) μπαλακιού, με εξοργίζει και προτιμώ, είτε σύνταξη με ονομαστική, είτε την γενική σφαιριδίου, αν κολλάει, νοηματικά και υφολογικά, στο είδος του κειμένου.

    Από την άλλη χρησιμοποιώ και δεν με ξενίζει η γενική της Γκρέτας ή της Ούρσουλας … Αλλά θα δείξω κατανόηση και σε όσους τους ξενίζουν κάποιες πολύ πιο περίεργες γενικές π.χ. της Τεγκουεθικάλπας , που ίσως εγώ χρησιμοποιήσω. Είναι θέμα αισθητικής, και την σέβομαι, όταν είναι συνεπής άποψη.

  53. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    52α. Μήτσος , μάτια μου περιπέτειες…
    Θα δούμε ,χαχα μόλις το έγραψα αρχισα να γελάω -μήπως θέλει ερωτηματικό; 🙂 🙂

    42. LandS >>Μαριλίνα Μονρό
    Άλλο αυτό, σαν το Σεξπήρο κλπ. Για την κλήση πρώτα 🙂 .

  54. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ένα δάκρυ για την Κρόνη.
    Τώρα κηδεύεται.

  55. Γιάννης Κουβάτσος said

    Θα συμφωνήσω κι εγώ με τον Νικοκύρη και θα υπερθεματίσω. Πολύ με ενοχλεί που βλέπω σε καλομεταφρασμένα, κατά τα άλλα, λογοτεχνικά έργα γενικές της Σοφία, της Έλσα, της Έλενα, της Καλιφόρνια κοκ. Κι αυτό συμβαίνει συστηματικά, δυστυχώς. Καλά, δεν πικραίνεται η ακοή τους;

  56. Κιγκέρι said

    Εγώ τα περισσότερα θηλυκά τα κλίνω. Θα πω άνετα της Χιροσίμας, της Οκλαχόμας, της Βόρειας Κορέας (μα υπάρχει κόσμος που θά ’λεγε της Βόρειας Κορέα;) της Σιέρρας Λεόνε, ακόμα-ακόμα και της Μπουργκίνας Φάσο. Η Κόστα Ρίκα με προβληματίζει λίγο, ή θα το αφήσω άκλιτο, ή θα πω της Κοσταρίκας, μια λέξη. Επίσης, της Τόσκας, της Τραβιάτας, της Λουτσίας ντι Λαμερμούρ, της Άννας Μανιάνι, της Κλαούντιας Καρντινάλε, της Σοφίας Λώρεν, της πριγκίπισσας Νταϊάνας, κοκ.
    Στα ουδέτερα τώρα, κλίνω το Μεξικό αλλά όχι το Μονακό. Τα Οχάιο, Οντάριο τα αφήνω άκλιτα, γιατί αν τα κλίνω, μού ’ρχεται να κατεβάσω τον τόνο και βέβαια του Οχαΐου, του Ονταρίου δε λέγεται! Ωστόσο λέω του Κιέβου.
    Στα απλά ουσιαστικά τώρα, τα καζίνα, τα τσίρκα, τα παλτά, τα πιάνα, αλλά τα μαγιό, τα στιλό, τα μαντό.

    Απορία: γιατί μόνο τα θηλυκά δίνουν «την ψευδή εντύπωση ότι πρόκειται για πρωτόκλιτα ονόματα τα οποία ακολουθούν το ελληνικό τυπικό της γραμματικής»; Τα αρσενικά όχι; Αυτοί που λένε της Νικαράγουα, της Γουατεμάλα και δε συμμαζεύεται δεν θα έπρεπε με την ίδια λογική να λένε ο Παναμά κι ο Καναδά;

    ΥΓ: Γέλασα πολύ το καλοκαίρι όταν άκουσα τον γύφτο πλανόδιο μανάβη να διαλαλάει το εμπόρευμά του και φαντάστηκα «ντομάται, πατάται, μελεντζάναι, πεπεριαί», να ακολουθούν το τυπικό της πρώτης κλίσης!

  57. gpoint said

    # 40

    Οντάριο ;; το βόρειο μήπως ;; από τα ωραιότερα τραγούδια έβερ!! Μαζί του το καλύτερο συνοδευτικό συγκρότημα όλων των εποχών, στα φωνητικά η Εμυλού Χάρις

  58. Αὐγουστῖνος said

    @55: Ὅταν ὁ μεταφραστὴς τρέχει νὰ προλάβει τὶς προθεσμίες ποὺ τοῦ βάζει ὁ ἐκδότης, πολλὰ μποροῦν νὰ περάσουν, τὰ ὁποῖα ὑποτίθεται ὅτι θὰ μαζέψει ὁ ἐπιμελητής (ἂν ὑπάρχει). Γιὰ νὰ πικραθεῖ ἡ ἀκοή σου θὰ πρέπει νὰ διαβάσεις μεγαλόφωνα αὐτὸ ποὺ μόλις ἔγραψες/μετάφρασες/ἐπιμελήθηκες, κάτι ποὺ σπάνια βρίσκεις τὸν χρόνο (καὶ τὴ διάθεση) νὰ τὸ κάνεις. Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι τὸ καλύτερο κριτήριο, τόσο γιὰ τέτοια «ὀλισθήματα», σὰν αὐτὰ ποὺ συζητᾶμε σήμερα, ὅσο καὶ γιὰ συντακτικὲς δομές, μακαρονισμοὺς καὶ λοιπά.

  59. Πέπε said

    Σε γενικές γραμμές συμφωνώ με το άρθρο και την οπτική του Νίκου. Δύο σημεία:

    > > Λιγάκι πιο δύσκολο είναι όταν έχουμε εκφορά ονοματεπωνύμου, αλλά εγώ τουλάχιστον γράφω: της Γκρέτας Γκάρμπο, της Ούρσουλας Άντρες, της Σάρας Μπερνάρ, της Μπάρμπαρας Στρέιζαντ.

    Μπορεί να είναι αδικαιολόγητο, αλλά για μένα η αναφερόμενη δυσκολία είναι μεγαλύτερη. Δε θα πω «της Μπάρμπαρας Στρέιζαντ», ούτε τα υπόλοιπα. Κάπως έχω την αίσθηση ότι τα ξένα ονοματεπώνυμα, αν μας είναι γνωστά επειδή ανήκουν σε διασήμους κι όχι λόγω προσωπικής γνωριμίας, πάνε μονοκόμματα (δηλαδή δε θα έλεγα ούτε «της Στρέιζαντ» σκέτο, κι ας είναι σαφές σε ποιαν αναφέρομαι). Σίγουρα υπάρχουν εξαιρέσεις, π.χ. όλα γενικώς τα ονόματα πολιτικών, οπότε το πράγμα φαίνεται ακόμη πιο αδικαιολόγητο, ωστόσο κάπως έτσι το νιώθω.

    > > Πρέπει δηλαδή να ξέρουμε την ετυμολογία της λέξης για να την κλίνουμε;

    Ακριβώς αυτό. (Για την ακρίβεια: πρέπει δηλαδή να ξέρουμε την ετυμολογία της λέξης για να δούμε αν θα την κλίνουμε;)

    Το ίδιο ισχύει και για τα κύρια ονόματα. Αν την άλλη τη λένε Μπέτυ ή Σόφη, πρέπει να ξέρω αν είναι ελληνίδα ή ξένη;

    Και για τα τοπωνύμια: εφόσον «Καλιφόρνια» ακούγεται οκέι στα ελληνικά (σε σύγκριση λ.χ. με το Γκντανσκ), πρέπει να ξέρω αν έχει υποστεί αλλαγές όπως το Λονδίνο ή αν «Καλιφόρνια» το λένε και στη γλώσσα του;

  60. Λευκιππος said

    Όλα κλίνονται ή δεν κλίνονται σύμφωνα με την τριβή που έχουν στη γλώσσα μας. Ξεκάθαρο παράδειγμα η pizza που εξελληνίστηκε και απέκτησε όλα τα δικαιώματα κλίσης, ενικού και πληθυντικού, τρεις πίτσες με απ’ όλα παρακαλω σε αντίθεση με το ή τα φουα γκρα, που όσα και ναναι δεν πρόκειται να ειπωθούν στον πληθυντικό.

  61. dryhammer said

    56YΓ. Θυμήθηκα το παλιό (θα φανεί πόσο) ανέκδοτο με το γύφτο που κολυμπούσε στη θάλασσα και τον ρώτησε μια από την ακτή:
    -Πατάτε, πατάτε;
    – Όχι κασέται, κασέται…
    ——————————————–
    Λόγω επιρροών από ναυτικούς και μετανάστες συχνάζουν στο ντόπιο λόγο ο Πάναμας κι ο Κάναδας.

    ——————————————–

    Έχω δει (προ 10ετίας) σε ταμπελάκι σούπερμάρκετ (χειρόγραφο) και «καρύδια Καλιφορνίας» (κατά το γραβιέρα Αμφιλοχίας να υποθέσω) και σε άλλο Κρητικής ιδιοκτησίας «ρόγδια» σε τυπωμένο.

  62. dryhammer said

    58. Το κάνω όταν γράφω, για να μοιράσω κόμμες(sic) και να τσεκάρω το ρυθμό, στην ανάγκη να αλλάξω και λέξεις, μια και η γραφή είναι (στο κεφάλι μου) η αποτύπωση μιας (προφορικής) διήγησης.

  63. Γιάννης Κουβάτσος said

    58: Όχι, δεν μιλάμε για ολισθήματα λόγω βιασύνης. Μιλάμε για συνεπή και εμπρόθετη ακλισιά των εν λόγω κύριων ονομάτων σε άψογες κατά τα λοιπά μεταφράσεις.

  64. gpoint said

    # 60

    το φουά γκρα

    τα φουάτα γκράτα !!! (όπως το γάλα, τα γάλατα !!!!!! )

  65. venios said

    Ενα από τα μυστήρια που δεν έχω καταλάβει, είναι για ποιο λόγο υπάρχουν λέξεις σχεδόν ομόηχες, προσαρμοσμένες στο ελληνικό τυπικό, που άλλες κλίνονται κι άλλες όχι, ας πούμε τα ταψιά αλλά όχι τα ταξιά, τα ψηλά αλλά όχι τα στυλά, τα καλά αλλά όχι τα κανά. Τείνω να πιστέψω ότι είναι θέμα συνήθειας και πρώτων ακουσμάτων πριν γίνουν αντιληπτοί οι κανόνες: γι’αυτό λέμε (λένε: εφόσον το συνειδητοποιήσει κανείς, τα επόμενα εύκολα προσαρμόζονται στα μεθεπόμενα) του μαθητού, του καθηγητού, του διευθυντού, αλλά όχι του μανάβου, του χασάπου, του μπακάλου.

  66. dryhammer said

    64 Για μένα που δε μ’ αρέσει το φουα γκρά, είναι φουάτα νον γκράτα.

  67. Αὐγουστῖνος said

    @66: :)) 🙂

  68. Aghapi D said

    Να προσθέσω κι’ εγώ πως συμφωνώ σχεδόν (?) απολύτως?

    Στο πνεύμα τού άρθρου και αυτό
    http://www.tokoulouri.com/culture/eko_ako/?fbclid=IwAR3Eb84xR8N1KuLMFYq7qgif9OCjk-6kTfFKudVUqDIwVsDudFuUBgaBi3s

  69. leonicos said

    Συντάσσομαι με της επιλογές του νοικοκύρη

    της Γκρετας και της Μάρθας και της Άννας (ποιος είπε ότι είναι ελληνικό;) και της Μαρίας (επίσης ΔΕΝ είναι ελληνικό) όπως κάποτε επί ΑΗΠ το Απαλούνια έγινε Απόλλων και ο Ντιάου έγινε Ζευς

  70. venios said

    Πάντως όσον αφορά τα ΄συνθετα, αυτό που παίζει ρόλο είναι η κατάληξη του τελευτάιου όρου, εφόσον προφέρονται κολλητά: της Σιέρρα Λεόνε, του Ρίο Γκράντε, της Μπουρκίνα Φάσο (Φάσως;;;). Λέμε επίσης της Νέας Υόρκης, της Νέας Ζηλανδίας, καθώς το πρώτο συνθετικό είναι ελληνική λέξη, αλλά θα πούμε του Νιου Τζέρσεϋ (ή Νέας Υερσέης), του Νιου Μέξικο (αλλά του Νέου Μεξικού, και προφανώς όχι του Νέου Μεξικό).

  71. venios said

    Και βέβαια, όπως κλίναμε «της Κεϋλάνης», θάπρεπε να κλίνουμε και της Σρι Λάνκας. Έλα όμως που αυτό το Σρ είναι αχώνευτο…

  72. leonicos said

    Όσο για την κλιματική αλλαγή και τις ανισότητες μην ανησυχείτε.

    Η κλιματική αλλαγή δε είναι στο χέρι του ανθρώπου ούτε να τη φέρει ούτε να την αποτρέψει.

    Αλλά θα μειώσει τον ανθρώπινο πληθυσμό σε τέτοιο βαθμό, που η γη θα επανέλθει χωρίς τη βοήθειά μας

  73. Αὐγουστῖνος said

    @63 – Δὲν λεμε κάτι διαφορετικό, γι’ αὐτὸ ἄλλωστε ἔβαλα εἰσαγωγικὰ στὰ ὀλισθήματα. Ἀλλὰ κάποια πράγματα συνήθως δὲν περνᾶνε ἀπὸ τὸ χέρι τοῦ μεταφραστῆ: ὁ κάθε ἐκδοτικὸς οἶκος ἔχει τὴ δική του γραμμὴ σὲ θέματα γλώσσας καὶ ὁ διορθωτής/ἐπιμελητὴς ἀναλαμβάνει νὰ φέρει τὸ κείμενο τοῦ μεταφραστῆ στὴ ρότα τοῦ ἐκδότη. Ἐξυπακούεται ὅτι καὶ ὁ μεταφραστής, ἰδιαίτερα ἂν εἶναι τακτικὸς συνεργάτης τοῦ ἐκδοτικοῦ οἴκου, ἔχει τὸν μπούσουλα μὲ τὶς ὁδηγίες γιὰ τὴ γραμμὴ ποὺ θὰ ἀκολουθήσει, ἀλλὰ ἐκεῖ μπορεῖ νὰ ξεφύγει, εἴτε λόγῳ συνήθειας εἴτε λόγῳ διαφορετικοῦ γλωσσικοῦ αἰσθητηρίου, καὶ νὰ γράψει π.χ. «τοῦ Μεξικοῦ» ἀντὶ γιὰ «τοῦ Μεξικό», ποὺ θέλει ὁ ἐκδότης. Ἐκεῖ ἐπεμβαίνει ὁ διορθωτής, ἂν ὑπάρχει, καὶ φτάνουμε στὸ ἀποτέλεσμα ποὺ ἐπισημαίνεις.

  74. Triant said

    65:
    του μαθητού, του καθηγητού, του διευθυντού, αλλά όχι του μανάβου, του χασάπου, του μπακάλου.
    Ίσως αν ήταν ο μαναβής, ο χασαπής και ο μπακαλής να τα λέγαμε και αυτά. Βέβαια, από την άλλη, δεν λέμε του πεταλωτού 🙂

  75. Eli Ven said

    Εγώ τα κλίνω. Ακτιβιστικά κλίνω και τον στιλό. Στο χωριό μου είχαμε στιλούς, όχι στιλό. Και είχανε θηκάρια, όχι καπάκια.

  76. Αὐγουστῖνος said

    Συνέχεια τοῦ @73. Μία ἀπὸ τὶς μεταφράσεις ποὺ ἔχω κάνει καὶ πού, παρὰ τὴ σθεναρή μου ἀντίσταση καὶ σὲ ἀντίθεση μὲ προηγούμενα βιβλία ποὺ εἶχα μεταφράσει γιὰ τὶς ἐκδόσεις Anubis, τελικὰ ἀκολούθησε τὶς ἐπιλογὲς τοῦ ἐκδοτικοῦ οἴκου, ἦταν τὸ «Ἴλιον» τοῦ Ντὰν Σίμμονς. Τὸ τὶ Σέξπιρ στὴ θέση τοῦ Σαίξπηρ ποὺ ἔγραφα πέρασε τελικά (ἕνα ἀπὸ τὰ πολλὰ παραδείγματα) δὲν περιγράφεται. Αὐτὴ ἦταν καὶ ἡ τελευταία συνεργασία μου μὲ τὸν συγκεκριμένο ἐκδοτικὸ οἶκο – βέβαια ὄχι μόνο γι’ αὐτὸν τὸν λόγο, ἂν καὶ ἔπαιξε καθοριστικὸ ρόλο.

  77. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @4.ΣτοΔγιαλοΧτηνος said:

    «…
    Της Χιροσίμας?
    Του Ναγκασακιού?
    …»

    Μοῦ θύμισες τὴ γενικὴ τῶν ὑποκοριστικῶν σὲ -ακι.

    Στὴ θερμιώτικη ντοπιολαλιά, ἀντίθετα μὲ ὅτι συμβαίνει σὲ ἄλλα νησιὰ (π.χ. Χίος, Σύρα) παραμένουν ἄκλιτα.

    Χαρακτηριστικὰ τὰ παρακάτω παραδείγματα:

    Ὁ Μανώλης τοῦ Μαριάκι, ὁ Γιάννης τοῦ Φροσυνάκι.

    Μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου, πάντως, «ἐξομαλύνθηκαν»:

    Ὁ Μαριάκης, ὁ Φροσυνάκης.

  78. dryhammer said

    77. Ο πάτος του τασάκι ήταν ζωγραφιστός.

  79. dryhammer said

    …Και δεν έβαλα και φώτο με butt’s tattoo…

  80. BLOG_OTI_NANAI said

    Της «Γκρέτας» 1982 και 1938:

    Της «Μινεσότας»:

    «Τορόντου» ή «Μονακού» για άλλους απαγορεύεται, για άλλους επιτρέπεται:

    «Μονακού» σε σχολικό βιβλίο, όπου τα παιδιά μαθαίνουν τα διάσημα για την… χαρτοπαιξία μέρη…

  81. … το θέμα, που ασφαλώς είναι (ασύγκριτα) λιγότερο σημαντικό από την
    κλιματική αλλαγή …

    …η κλιτική αλλαγή
    της Γκρέτα(ς)
    που διάγει
    κλιματήριο
    (αγώνα)
    με τους συγκλητικούς
    του κόσμου

  82. 4, …Το Παρίσι -> του Παρισιού.
    Του Ναγκασακιού? …

    Του Ναγκασιού
    (Όπως
    Το Παρισάκι -> του Παρισιού)

  83. Αὐγουστῖνος said

    Τὸ παριζάκι -> τοῦ παριζιοῦ ;;;

  84. … «της Ελένη» (χωρίς κλίση) με την αιτιολόγηση … από Αλβανία) …

    Της Ελένης Φουρέιρα

  85. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    61 Dry
    Στην ίδια σειρά:
    -Αιματα, αίματα
    -Δε έματες τώρα τα μάτεις
    …………………………………………………………………………………………………………………………………………..
    Πόλη του Μεξικού, τσάι Κεϋλάνης

  86. Πέπε said

    @28:

    > > Η μαγική λέξη είναι «εξοικείωση». Οι μαέστροι της χορωδίας λένε για τις άλτες και τις σοπράνες.

    Το συγκεκριμένο δε θα το θεωρούσα καλό παράδειγμα. Επειδή έχω ακριβώς αυτή την εμπειρία, πρόβα χορωδίας όπου η μαέστρα (#not) έλεγε αυτές ακριβώς τις λέξεις, και συμμετείχα σε όλο το συμφραζόμενο και το εξωλεκτικό πλαίσιο, ξέρω ότι αυτό λέγεται ειδικώς για να εκφράσει ένα είδος οικειότητας που θα μπορούσε να φτάσει μέχρι και στα όρια της χιουμοριστικής δήθεν-υποτίμησης/αυτοϋποτίμησης. Και καλά «στο πρόγραμμα θα γράψουμε «οι σοπράνο» αλλά μεταξύ μας δε χρειάζεται να πουλάμε μούρη, ξέρουμε ότι δεν είμαστε παρά σοπράνες, χε χε!». Κατ’ αντίστοιχο τρόπο έχω ακούσει και ηθοποιό (γυναίκα) να λέει «εμείς οι ηθοποιές». Κάτι πολύ διαφορετικό από τον αγρότη που λέει «τα τραχτέρια» και θα το πει έτσι όπου κι αν βρεθεί γιατί αυτό του ‘ρχεται αυθορμήτως φυσικό.

    Αντίθετα, όλοι, μαέστροι και κοσμάκης, λένε «οι μπάσοι», «τα κοντραμπάσα» κλπ. σε οποιαδήποτε περίσταση (ίσως όχι ο Κωστάλας, οι υπόλοιποι πάντως ναι).

  87. Λοζετσινός said

    Του Οντάριο.
    Δεν μπορώ κι εγώ να φανταστώ πως ο Κάπταιν Μαρκ ήταν ο αρχηγός των λύκων του Οντάριου 🙂

  88. Γιάννης Κουβάτσος said

    Να επισημάνουμε επίσης για πολλοστή φορά τις γενικευμένες προφορικές και γραπτές ακλισιές του Σικάγο, του Μεξικό, του καζίνο και του παλτό. Αυτά όχι σε μεταφρασμένη λογοτεχνία αλλά σε υπότιτλους και στο στόμα ρεπόρτερ και ηθοποιών (βάσει του σεναρίου).

  89. Πέπε said

    Αν δεν ήταν το Ναγκασάκι αλλά το Ναγκασούδι ή το Ναγκασέλι, τι γίνεται στα αντίστοιχα ιδιώματα; Κλίνεται κανονικά, αποφεύγεται, αντικαθίσταται από ανυποκόριστο, μένει άκλιτο;

  90. venios said

    74: Εκτός από τον πεταλωτή υπάρχουν πολλά οξύτονα: ο οδηγητής, ο φροντιστής, ο καλαϊτζής, ο Γιαραμπής, ο μπεκρής, ο κατής, ο μουστερής, κτλ. Σε αντίθεση με τον υπασπιστή ή τον ταγματάρχη, δέσμιους της στρατιωτικής ορολογίας, όπως και ο μαθητής κτλ. της σχολικής.

  91. Λάζαρος Μ. said

    Στο άρθρο γίνεται εμμέσως αναφορά σε μία παράμετρο που παίζει επίσης κάποιο ρόλο, όσον αφορά τουλάχιστον τα θηλυκά ονόματα σε -y, η οποία είναι η μεταγραφική τακτική που επιλέγεται. Για το αυτί δεν έχει διαφορά η «Μαίρη» από τη «Μαίρυ», αν όμως κάποιος επιλέξει τη δεύτερη εκδοχή είναι λιγότερο πιθανό να κλίνει το όνομα. Πρόσφατα συνάντησα αυτό το ζήτημα στην «Περηφάνια και προκατάληψη», της Jane Austen (επιλέξτε εσείς πώς θα την μεταγράψετε στα ελληνικά), σε μετάφραση του Δημήτρη Κίκιζα, από τις εκδόσεις Σμίλη – για την ακρίβεια ο τίτλος της συγκεκριμένης έκδοσης είναι «Υπερηφάνεια και προκατάληψη». Δύο από τις αδελφές της Ελίζαμπεθ, της πρωταγωνίστριας της ιστορίας, είναι η Mary και η Kitty. Ο μεταφραστής ακολουθεί την αρχή της αντιστρεψιμότητας στη μεταγραφή των ονομάτων, και έτσι γράφει «Κίττυ» και, για λόγους ομοιομορφίας, όπως εικάζω, και ισότιμης αντιμετώπισης των δύο αδελφών, «Μαίρυ». Αμφότερες τις αφήνει άκλιτες: της Κίττυ (π.χ. σελ. 288, για όσους τυχαίνει να έχουν τη συγκεκριμένη έκδοση) και της Μαίρυ (σελ. 289). Αυτό το τελευταίο, εμένα τουλάχιστον, με ξενίζει ηχητικά. Κλίνει κανονικά βεβαίως τα θηλυκά ονόματα σε -α, που χρησιμοποιούμε και εμείς: της Μαρίας (σελ. 214) και της Άννας (σελ. 277).

  92. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    86 Πέπε, «εμείς οι ηθοποιές».
    Ναι, όπως λένε και στον ενικό η «ηθοποιά».

  93. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Το σπίτι της Μπερνάντα Άλμπα! 🙂
    Η έλξη από το Αλμπα τρώει το ς της Μπερνάντας ;

    Ενώ : η παράσταση της Γέρμας

  94. Alexis said

    #86: Αντίστοιχη περίπτωση (όχι ίδια) είναι και:
    το μοντέλο-τα μοντέλα, αλλά
    η μοντέλα-οι μοντέλες (υποτιμητικό-χιουμοριστικό)

    Ο μοντέλος-οι μοντέλοι δεν έχω ακούσει ακόμα…

    #88: Το παλτό, στην ορολογία της μόδας και των μόδιστρων, έχει πλέον παραδοθεί στην ακλισιά:
    το παλτό-τα παλτά

    Αντιθέτως στην ορολογία των γηπέδων, αμύνεται σθεναρώς του …πατρίου εδάφους:
    «Ε, ρε κάτι παλτά που μας έφερε ο καβούριας ο πρόεδρος φέτος! Μας βλέπω για Β’ Εθνική!» 😆

  95. Γιάννης Ιατρού said

    61, 85: αργάτε; αργάτε;», «όχι, φοιτηταί».

  96. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    95 🙂
    Εργάτε = κρυώνετε στα κρητικά και αρχικά νόμισα αυτό! 🙂
    «Εργώ σήμερο,ήπχιασε ο Σετέμπρης «.

  97. aerosol said

    Χρησιμοποιώ ανα περίπτωση εξελληνισμένο ή ξένο τύπο. Σχιζοφρενικά, όπως μου λέει η γκλάβα μου. Έτσι κι αλλιώς μου είναι σαφές: δεν υπάρχει αντικειμενικό και σαφές όριο στο πόσο εξωτικό ή γνώριμο είναι ένα ξένο όνομα, οπότε δεν μπορεί να οριστεί κανόνας.

    Και ποιος θα το έλεγε πως κάποτε θα συμφωνούσε απολύτως με τον Τζι (#57); To Helpless είναι αριστούργημα.

  98. Γιάννης Κουβάτσος said

    94β) Α,ναι, εξαιρετική κολεξιόν: Ζαχίντ και Νούνιες τα καλύτερα κομμάτια. ☺

  99. Γιάννης Ιατρού said

    96: ήπχιασε ο Σετέμπρης…
    Βρέχει στην Αθήνα μου είπαν, εδώ ζέστη και αίθριος καιρός (επωφελήθηκα κι έκανα και κάτι αγροτικά, ποιός ξέρει τι μας ξημερώνει, …που λέει ο λόγος δηλαδή 🙂 )

  100. BLOG_OTI_NANAI said

    Μπαμπινιώτης:

  101. Γιάννης Κουβάτσος said

    Όντως δεν υπάρχει αντικειμενικό και σαφές όριο. Κι εδώ, λοιπόν, τη λύση δίνει το γλωσσικό ένστικτο του καθενός. Όπως και στην άλλη πολυσυζητημένη περίπτωση της π.χ. Ηρώς-Ηρούς αλλά και άλλων τυπικά σωστών αλλά ανυπόφορων τύπων,ιδίως στην τρέχουσα καθομιλουμένη γλώσσα.

  102. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    88. Γιαννης Κ. >>του παλτό (οι μόδιστροι κλπ)

    Όμως το κλίνουν οι ποιητές 🙂

    Το γράμμα

    Στην τσέπη του παλτού σου
    παλιό σουσάμι
    φλούδα φιστικιών
    και το τσαλακωμένο γράμμα μου.
    Ξύπνησαν λέξεις
    φράσεις ανακλαδίστηκαν
    έτριξα μήνες εκεί μέσα
    μέρες του κρύου
    νύχτες απ’ την κρεμάστα μέσα στη σιωπή
    μήπως ακούσεις
    άλλαξα στίξη αμβλύνοντας υπαινιγμούς
    κόπηκα ράφτηκα εν αγνοία σου
    κατά τις πιθανές σου επιθυμίες.
    Μα τώρα πια που μπαίνει το καλοκαιράκι
    κι είναι σαφείς οι προοπτικές του μέλλοντός μας
    αντί να γκρεμοτσακιστώ πηδώντας
    ή αντί να με ξεγράψεις
    στέλνοντας το παλτό σου στο καθαριστήριο
    θα σφίξω θα μαζέψω
    σε σουσάμι ή φλούδι
    κι απ’ τις ραφές θα γραπωθώ για πάντα.

    Κάποτε θα μ’ αγγίξουνε τα δάχτυλά σου.

    Γιάννης Βαρβέρης, από τη συλλογή «Αναπήρων πολέμου» (1982), Ποιήματα τόμος Α’ (1975-1996), Εκδόσεις Κέδρος, 2013.

  103. Γιάννης Κουβάτσος said

    102: Να σου αφιερώσω και το «Παλτό» του Γέιτς. Δεν έχει την επίμαχη γενική, αλλά μου αρέσει πολύ…☺

    «ΕΝΑ ΠΑΛΤΟ»

    Έραψα ένα παλτό για το τραγούδι μου.

    Το κάλυψα με κεντήματα

    από παλιές μυθολογίες.

    Από πάνω ως κάτω.

    όμως οι ανόητοι το άρπαξαν,

    Το φόρεσαν για τα μάτια του κόσμου,

    Λες και οι ίδιοι το χαν ράψει.

    Τραγούδι μου, άστους να το πάρουν,

    επειδή είναι πιο τολμηρό

    να περπατά κανείς γυμνός.

  104. BLOG_OTI_NANAI said

    Το «παριζάκι», δυστυχώς, σχηματίζει δύσκολα γενική ενικού:

  105. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    103. Τόσο όμορφο το ποίημα του παλτού! Πολύ ευχαριστώ!

    Υπότιτλος: Όταν ο Ρουβάς τραγούδησε Μίκη.

  106. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @96. Έφη, σου έχω έτοιμη μιά ετυμολογία του κρητικού Εργώ = Κρυώνω, απ’ ευθείας από την Ποντιακή (..που, έτσι κι αλλιώς, σε λίγο θα σου την ξεφούρνιζε τυπωμένη ο Μπλόγκ!..) Ριγώ= Κρυώνω 🙂

  107. Πέρσα said

    κύριε Σαραντάκο, ήμουν φίλη – και ένα φεγγάρι συνεργάτις – της Αμαλίας Βασιλακάκη (Cronopiusa) από το Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών. Επειδή κάπου διάβασα ότι υπάρχει ενδιαφέρον από τους αναγνώστες σας για την αλησμόνητη Αμαλία κι επειδή ήμουν παρούσα στη σημερινή κηδεία, αν θέλετε μπορώ να σάς γράψω δυό λόγια για το πόσο σπουδαίος άνθρωπος ήταν η εκλιπούσα.
    Μέχρι τότε, επιτρέψτε μου μία μόνο απορία: Γιατί το Ιστολόγιο σας (αφού τόσο πολύ πόνεσε για τον αδόκητο χαμό της) δεν φρόντισε να στείλει ένα ταπεινό στεφάνι στη σημερινή εξόδιο ακολουθία που έγινε στον ιερό ναό Ταξιαρχών του Γ΄ Νεκροταφείου; Τσιγκουνιά ή κάτι άλλο; Αν κάποιος από τους σχολιαστές/άστριες ήταν παρών/ούσα, ας μάς δώσει μία απάντηση στο εύλογο αυτό ερώτημα, που – δεν σάς κρύβω ότι – συζητήθηκε αρκετά, σήμερα στο Τρίτο…

  108. John Chronakis said

    46 Ευχαριστώ! Θεωρώ ότι ισχύει μόνο για τοπωνύμια? Καθώς λέμε και για τον (όμιλο) ΠΑΟ ή για την (εταιρεία) ΕΚΟ. Αν και καταλαβαίνω ότι με τα ακρωνύμια περιπλέκονται τα πράγματα… Ετυμολογικά το γένος πηγάζει από αυτό που είπα (συμφωνία σε γένος κάποιου ουσιαστικού που περιγράφει την κατηγορία του πράγματος) ή πρόκειται για κάποιο άλλο τερτύπι της γλώσσας? Μου φαίνεται πολύ ενδιαφέρον που ξένα τοπωνύμια αρσενικού γένους δεν υπάρχουν ή τέλος πάντων είναι πολύ σπάνια. Τα περισσότερα είναι… ποταμοί. Θεωρώ ότι είναι σωστό να πω «ο Ορινόκο» καθώς είναι ποτάμι αν και λήγει σε -ο.

  109. loukretia50 said

    Βρίσκω απίστευτα κακόβουλο το σχόλιο.
    Δεν αξίζει να απαντηθεί, αλλά επειδή διαβάζουν κι άλλοι, έχω να σας πω αυτό μόνο :
    Ρωτήστε τον αδελφό της.

  110. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    80 Ενδιαφέρον αυτό!

    107 Το στεφάνι ήταν αμέλεια, που οφείλεται στο γεγονός ότι εγώ λείπω στο εξωτερικό και άλλοι «οργανωτικοί» έχουν τα δικά τους προβλήματα υγείας, καθόλου αμελητέα. Δεν θέλω να σας πω περισσότερα δημοσίως.

    Πολύ ευχαρίστως να γράψετε κάτι. Το άρθρο της Κυριακής είναι κάτι λατινοαμερικάνικο και αφιερωμένο στη μνήμη της. Θα μπορούσατε να το βάλετε εκεί σαν σχόλιο ή να μου το στείλετε να το βάλω εγώ. Θα σας στείλω μέιλ.

    108 Δεν θα το επέκτεινα στα τοπωνύμια

  111. Παρασχοληθήκαμε με τη γενική και αφήσαμε στην τύχη τους τις άλλες πτώσεις.
    Εν Ναγκασακίω, εν Ονταρίω, επιτρέπεται?
    Όχι για μένα, για τη φουκαριάρα τη δοτική τα γράφω 🙂

  112. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    106. Ευχαριστώ! Ναι , νομίζω το καταγράφει ο Κριαράς, απ΄το εριγώ.

  113. loukretia50 said

    Και πάλι, αν και δεν αξίζει η διευκρίνιση, η οικογένεια είχε δηλώσει στους φίλους ότι αντί στεφάνου θα υπήρχε κουτί για όποιον ήθελε να συνεισφέρει στην ενίσχυση της δράσης της Αμαλίας για το Στέκι.
    Λίγο σεβασμό.

  114. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    111. Τω καιρώ εκείνω, δοτικής δοθείσης; Ασφαλώς! Εν Κουκουβαούναις γράφει του Λεώνικου το Ενδεικτικόν! 🙂

  115. 114 Τηι ΕΦΗι-ΕΦΗι αποδοτέος έπαινος μάλλον ή ψόγος 🙂

  116. Γιάννης Κουβάτσος said

    Βάτμαν μού βρομάει, παίδες. Η οικογένεια δεν ήθελε στεφάνι αλλά κατάθεση χρημάτων στο Στέκι μεταναστών.

  117. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    115. 🙂
    Εν χωρίοις Αρφαροίς, την ξέρεις την ιστορία; 🙂

  118. sarant said

    116 Δίκιο έχεις και τον/την πίστεψα…….

    Το τσεκάρισα άλλωστε και η διεύθυνση μέιλ που έδωσε είναι ανύπαρκτη.

  119. 109/113 Γειά σου Λου 🙂

  120. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το καλύτερο μνημόσυνο για την Αμαλία είναι να διαβάσουμε τα υπέροχα ελληνικά της στη μετάφραση του «Σ’ αυτά πιστεύω» του Κάρλος Φουέντες. Εδώ μάς τα ψιλοτσιγκουνευόταν τα λόγια, μας χόρταινε μελωδίες, αλλά σ’ αυτή τη μετάφραση ρέουν εξαίσια.

  121. 117 Νιέτ. Ρίχτο.

  122. sarant said

    120 Δεν προλαβαίνω για μεθαύριο διότι δεν το έχω. Θα το κάνω ομως μια από τις επόμενες Κυριακές.

  123. Νικοκύρη, εν βρασμώ: προτείνω να σβηστούν όλα τα σχετικά σχόλια (107, 109, 110β, 113, 116, 118). Εννοείται ότι ισχύει πάντα το 109τέλος. Οι φασίστες να μάθουν μιά για πάντα πως δεν μπορούν να χέζουν όπου νάναι.

  124. 123 συνέχεια

    και το 119

  125. Aghapi D said

    Για το κακόπιστο άτομο που μάς εγκαλεί που δέν στείλαμε στεφάνι στην κηδεία τής Αμαλίας

    Με θλίψη αποχαιρετάμε την Αμαλία Βασιλακάκη, μια από τις πρωτεργάτριες της Κίνησης Πολιτών Μοσχάτου «Μεσοποταμία», με δυναμική και σταθερή παρουσία στην εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας σε μετανάστες, στα «πίσω θρανία» και στο στέκι μεταναστών, έναν ενεργό άνθρωπο στους αγώνες της πόλης μας και τους αγώνες για τα ανθρώπινα, τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα.
    Η κηδεία θα γίνει την Παρασκευή 27/9 στις 13:45 στο Γ΄ Νεκροταφείο Αθηνών (Γρ. Λαμπράκη, Νίκαια- στη μικρή εκκλησία).Η οικογένεια επιθυμεί αντί στεφάνων να δοθούν τα χρήματα, ως οικονομική ενίσχυση στο Αλληλέγγυο Σχολείο Μεσοποταμίας.

    από https://www.mesopotamia.gr/el/mesopotamia-apochairetaei-tin-amalia-vasilakaki/

  126. loukretia50 said

    Δε συμφωνώ. Κάποια πράγματα πρέπει να τα βλέπουν οι σχολιαστές. Και να ξέρουν ότι στο ιστολόγιο υπάρχουν φίλοι και δεν είναι μόνο φιγούρα σε κάθε ευκαιρία.

  127. loukretia50 said

    το 126 στο Χχχτήνος που βράζει!

  128. Aghapi D said

    Την Αμαλία τη γνώρισα και τη συναντούσα σποραδικά για πολλά χρόνια στη Μεσοποταμία και σε διάφορα εθελοντικά μαθήματα χώρων όπου συνυπάρξαμε.
    Δίδασκε σχεδόν επιθετικά, δηλαδή προσπαθούσε χωρίς να φαίνεται ότι προσπαθεί να επιβάλλει την ισότητα στις τάξεις της και στα ζευγάρια τών μαθητών – μαθητριών της.
    Θαύμασα πολλές φορές την αγάπη της για τη μουσική που την οδηγούσε να διδάσκει μέσα από τραγούδια και να φτιάχνει μουσικές ομάδες προσφύγων που παρουσίαζαν τη δουλειά τους στα αντιρατσιστικά φεστιβάλ και στις μικρότερες γιορτές στα σχολεία.
    Έφτιαχνε φυλλάδια για τα μαθήματα και για θέματα έμφυλης ισότητας – δυστυχώς δέν έχω κρατημένο κανένα να σκανάρω 😦 – και, καταπώς νοιώθω, ήταν σχεδόν πανταχού παρούσα. Ακόμα και τώρα που μάς λείπει έτσι νοιώθω

    https://pandoxeio.com/2013/10/22/fuentes3/

  129. sarant said

    123 Χτήνος, 99% είναι ο Βάτμαν. Λάθος μου που δεν το κατάλαβα.

  130. BLOG_OTI_NANAI said

    116: Δεν έχεις άδικο…
    Ο γνωστός τρόπος έκφρασης με τον οποίο διαβάλλει τους πάντες: «Γιατί το Ιστολόγιο σας… κ.λπ. κ.λπ.»

    Διότι απορώ ποιος νομίζει ότι οι σχολιαστές ενός ιστολογίου αποτελούν και σύλλογο με φυσική παρουσία των προσώπων; Όπως είπαμε χθες, οι περισσότεροι δεν γνωριζόμαστε καν, απέχουμε μεταξύ μας μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα και μερικοί που βρίσκονται στην Αθήνα μερικές φορές συναντιούνται. Και το ιστολόγιο ουσιαστικά είναι του Νίκου, ο οποίος βρίσκεται στην άλλη άκρη. Ποιος έχει το δικαίωμα να εγκαλεί… ιστολόγια για ενέργειες όπως η αποστολή ενός στεφανιού, που όπως αναφέρεται δεν το ήθελαν οι δικοί της;

    Και ποιος είναι αυτός που παριστάνει τον «γνωστό» και δεν ξέρει ότι οι στενότεροι συγγενείς της δεν ήθελαν στεφάνι;! Κάτι βρωμάει εδώ: και η άγνοια, και η συμπεριφορά και η ντροπιαστική αναφορά στα περί… κουτσομπολιού: «συζητήθηκε αρκετά, σήμερα στο Τρίτο»!!!!!!

    Δεν είμαστε καλά…

  131. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    121
    Υποψιάζομαι ότι την ιστορία την έφτιαξε κάποιος για «να την πει» στα Αρφαρά.
    Την ξέρω πάντως από το δάσκαλο στο χωριό, κοντά 50 χρόνια.
    Περιληπτικά:Τώ καιρώ εκείνω, ένας δάσκαλος (εποχής) διορίστηκε στα Αρφαρά. Ήταν τόσο χάλια η κατάσταση που στέλνει τηλεγράφημα στην υπηρεσία:
    -Εν χωρίοις Αρφαροίς ου δύνασθαι μενείν, ή μενείν, αποθανείν.
    -Μενείν ή απολυείν, υποτίθεται η απάντηση
    -Μενείν, μενείν, μενείν εως ότου αποθανείν, η ανταπάντηση.

  132. loukretia50 said

    Αγάπη, αν θέλεις τα φυλλάδια, τα έχω.

  133. Aghapi D said

    132 θα χαρώ πάρα πολύ Ευχαριστώ Πώς θα γίνει;

  134. BLOG_OTI_NANAI said

    Μεγάλο τομάρι ο βατμαν και λεχρίτης από τους λίγους…

  135. loukretia50 said

    Στείλε μέηλ στο Νικοκύρη να μου το προωθήσει και θα οργανωθούμε. Ε, Sir?

  136. Aghapi D said

    135 Δέν έχω τη διεύθυνση, αλλά μπορείς να με βρεις εδώ https://www.facebook.com/profile.php?id=100026705732908

  137. BLOG_OTI_NANAI said

    106: 🙂

  138. BLOG_OTI_NANAI said

    Συνέχεια του 104,από την Έλλη Λαμπρίδη:

    Και κάποιος τολμηρός, από τα πολύ λίγα παρόμοια ευρήματα γενικής:

  139. 129 Πάλι καλά που δεν έχουμε επιστράτευση. Πολύ κακιά η ποινή για ύπνο στη σκοπιά 🙂 🙂 🙂

  140. 131 🙂

  141. Γιάννης Ιατρού said

    136: Σου έστειλα το μεηλ της Λου 🙂

  142. Aghapi D said

    141 ???? Δέν το βλέπω

  143. Γιάννης Ιατρού said

    141: στο φβ

  144. loukretia50 said

    Tι λέτε ωρέ? Ρόμπα εγώ στο φουμπού?
    Επειδή διατηρώ απλά ένα λογαριασμό?
    Στείλε το μέιλ μου κανονικά στο κορίτσι!

  145. 126 Τώρα που το ξαναβλέπω μ’ αρέσει. Ο κύριος λόγος που οι φασίστες είναι αξιολύπητοι είναι πως στην τελική ανάλυση, όταν σφίγγουν οι κώλοι, ο καθένας είναι μόνος του. Βλέπουμε πώς διαλύεται το χρυσαυγιλίκι στο εδώλιο. Ο καθένας για πάρτη του.

  146. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Με τη γενική (ακτιβιστική-που δεν είναι!) προσέγγιση του Νικοκύρη, συμφωνώ.
    Και, όπως πολλοί επισήμαναν, το τι θα επικρατήσει (τύπος, κλίση κλπ) είναι θέμα ’’τριβής’’ , ’’χρήσης’’, ’’εξοικείωσης’’, ’’γλωσσικού ενστίκτου’’ και, βέβαια, χρόνου.
    Γενικοί κανόνες είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατον, να διατυπωθούν. (Δες όμως τον Μπάμπι, στο σχ.100-μια χαρά τα λέει !!)

    Ωστόσο, ένας κανόνας που μπορεί να διατυπωθεί είναι ότι τα μονοσύλλαβα που εισέρχονται/εισάγονται στην ελληνική από άλλες γλώσσες, δεν εξελληνίζονται και παραμένουν άκλιτα. Ίσως να υπάρχουν οι (απαραίτητες) εξαιρέσεις, αλλά δεν μού ’ρχεται κάποια τώρα. [Όχι!! Δείτε δύο στο τραγούδι παρακάτω… 🙂 ]. Οι περισσότερες απ’ αυτές έχουν, ωστόσο, παράγωγα που κλίνονται κανονικά (ή σχεδόν…)
    ροζ – ροζουλί
    μπλοκ –μπλοκάκι
    πριμ – πριμοδοτώ
    γκολ – γκολτζής (και άπειρα άλλα…)
    μπολ – μπολάκι
    μπριτζ – ??
    κλαμπ – κλαμπάκι
    κλπ, κλπ

    Οι … εξαιρέσεις που λέω παραπάνω, στο:

    κλόμπι = κλαμπ
    πάτι = pot : το χρηματικό ποσό στο κέντρο του τραπεζιού (μπαίνω στο παιχνίδι)

    Υ.Γ. Για τον αχρείο τον Βάτμαν, τι να πείς!!

  147. Γιάννης Ιατρού said

    144: Εσύ, αφού δεν ξέρεις, άσε να κάνουμε διακριτικά τη δουλειά μας 🙂 🙂

  148. Aghapi D said

    143 κάποιο λάθος θα συμβαίνει ….

    144 Ευχαριστώ, η γριά, για το «κορίτσι»

  149. BLOG_OTI_NANAI said

    Επειδή είναι ελκυστικός ο τρόπος που γράφει, ανέβασα ένα PDF ( εδώ: http://s000.tinyupload.com/index.php?file_id=08007433809836514182 ) με 4 δοκίμια της Έλλης Λαμπρίδη από τη «ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ», τα δύο από τα οποία αφορούν τη γλώσσα:

    ΕΛΛΗ ΛΑΜΠΡΙΔΗ
    ———————-
    1) ΟΙ ΑΡΧΑΙΟ Κ’ ΕΜΕΙΣ
    2) Ο ΘΟΥΚΙΔΙΔΗΣ ΩΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
    3) Η ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ (Α΄)
    4) Η ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ (Β΄)

    Και το αρ. 1 είναι ενδιαφέρον.

  150. Γιάννης Ιατρού said

    148a: Τι να σου πω, δες τα μηνύματά σου

  151. loukretia50 said

    Docteur, όταν ο πολυπράγμων έχει να κάνει με ελαφρώς άσχετους, νικάνε οι άσχετοι!
    ——————————-

    Και μια σύμπτωση που μου έδωσε χαρά:

    Αυγουστίνε.
    Εσύ είσαι λοιπόν ο αγαπημένος μου μεταφραστής της λατρεμένης Fionavar Tapestry?
    Διπλή η χαρά που σε γνώρισα!
    Και μια ακόμα σύμπτωση:
    Πριν από χρόνια, πριν κυκλοφορήσει η σειρά φαντασίας από Αnubis, ζητούσαν μεταφραστές και ήμουν σε φάση μεγάλης οικονομικής δυσπραγίας.
    (Τι να πω «ζοριού»? δε λέει!)
    Έστειλα μια αίτηση και μου σερβίρισαν ένα κείμενο.
    Αργότερα διαπίστωσα ότι ήταν από το συγκεκριμένο βιβλίο /τριλογία.
    Ζορίστηκα πολύ. Δε μου άρεσε το αποτέλεσμα, δεν το έστειλα ποτέ – ακόμα τόχω!

  152. loukretia50 said

    Λοιπόν, επειδή φεύγω, κανονίστε οι ειδήμονες να επικοινωνήσω με την Αγάπη.
    Ήταν δύσκολη μέρα, πρέπει κάπως να γεμίσω μπαταρίες.

  153. Λοζετσινός said

    117,121
    -Εν χωρίοις Αρφαροίς ου δύνασθαι μενείν, ή μενείν, αποθανείν.

    Αγαπητή Έφη
    Υπάρχει αντίστοιχη ιστορία για τη Μενίνα ( Νεράιδα)
    – Εν Μενίνα ού δύναμαι μενείν
    – Εν Μενίνα μενείν έστω και αποθανείν

  154. loukretia50 said

    Η Μενίνα βρίσκει Μένη κι αυτοβούλως παραμένει!
    Γειά σας!

  155. Γιάννης Ιατρού said

    Ρε Νίκο τι τον κρατάς; Νόμιζα πως είχε λήξει (129). Ίδια λόγια/θέμα όπως κι αλλού …

  156. Γιάννης Ιατρού said

    155: Σιγά μη σου πούμε τι κάναμε ή δεν κάναμε. Έχεις ξεπεράσει τα όρια και θα σου στοιχίσει!

  157. 156 Βρομοσκυλάει εδώ. Όπως κι αλλού 🙂

  158. sarant said

    Τον έσβησα λέμε.

  159. Αρειανός said

    Νομίζω ότι ήδη από το 107 ήταν φως φανάρι ότι επρόκειτο γι’ αυτόν. Το ύφος και το στιλ της γραφής ήταν πολύ χαρακτηριστικά. Μου έκανε εντύπωση που απαντήθηκε με σοβαρότητα το σχόλιο και θεώρησα ότι εγώ θα κατάλαβα λάθος.

  160. Λευκιππος said

    Αυτή τη στιγμή στο voice of Greece δείχνει τους φίλους της Μυρτους

  161. sarant said

    159 Τι να πω, την πάτησα.

  162. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο Κάρλος Φουέντες για την αξία του βιβλίου, με τις ελληνικές λέξεις της Κρόνης…

    «Το βιβλίο μας λέει ότι υπάρχει ο άλλος, ότι υπάρχουν οι υπόλοιποι, ότι η προσωπικότητά μας δεν εξαντλείται στο εγώ μας, αλλά επιδίδεται στην ηθική υποχρέωση να αφουγκράζεται τους υπόλοιπους που ποτέ δεν είναι «οι λοιποί».

    Ένα βιβλίο, παρότι ανταγωνίζεται τον σύγχρονο κόσμο, με την αφθονία και τις ευκολίες της τεχνολογίας της πληροφόρησης, είναι κάτι παραπάνω από πηγή πληροφόρησης. Γιατί μας διδάσκει για ό,τι λείπει από την απλή πληροφόρηση: ένα βιβλίο μας διδάσκει να απλώνουμε συγχρόνως την κατανόηση του εαυτού μας, την κατανόηση του αντικειμενικού κόσμου έξω από εμάς και την κατανόηση του κοινωνικού κόσμου όπου συγκεντρώνονται η πόλις και ο άνθρωπος.

    Ένα βιβλίο μας λέει εκείνο που κανένας άλλος τρόπος επικοινωνίας δεν μπορεί, δεν θέλει ή φτάνει να πει: την πλήρη ενσωμάτωση των δυνατοτήτων ενδοσκόπησης για να γνωρίσουμε τον εαυτό μας, και να πραγματωθούμε με τον εαυτό μας και με τον κόσμο, με το εγώ μας και τους άλλους.

    Το βιβλίο μας λέει πως η ζωή μας είναι ένα ευρετήριο πιθανοτήτων που μετατρέπουν την επιθυμία σε εμπειρία και την εμπειρία σε προορισμό.

    Το βιβλίο μας λέει ότι υπάρχει ο άλλος, ότι υπάρχουν οι υπόλοιποι, ότι η προσωπικότητά μας δεν εξαντλείται στο εγώ μας, αλλά επιδίδεται στην ηθική υποχρέωση να αφουγκράζεται τους υπόλοιπους που ποτέ δεν είναι «οι λοιποί».

    Το βιβλίο είναι η παιδεία των αισθήσεών μας μέσω του λόγου.

    Το βιβλίο είναι η χειροπιαστή, οσφρητική, απτή και οπτική φιλία που μας ανοίγει τις πόρτες του σπιτιού της αγάπης, που μας ενώνει με τον κόσμο, γιατί μοιραζόμαστε το λόγο με τον κόσμο.

    Το βιβλίο είναι τα ενδότατα μιας χώρας, η αναπαλλοτρίωτη ιδέα που διαμορφώνουμε για τον εαυτό μας, για τους καιρούς μας, για το παρελθόν και το μέλλον μας, αφού αναπολήσουμε και βιώσουμε όλους τους καιρούς ως λεκτική επιθυμία και μνήμη εδώ και σήμερα.

    Σήμερα , περισσότερο από ποτέ, ένας συγγραφέας, ένα βιβλίο και μια βιβλιοθήκη μας λένε: « Αν εμείς δεν σας κατονομάσουμε, κανείς δεν θα σας δώσει ένα όνομα. Αν δεν μιλήσουμε εμείς, η σιωπή θα επιβάλει τη σκοτεινή της κυριαρχία».

  163. ΣΠ said

    Πάντως η Μπάρμπαρα Στρέιζαντ δεν είναι ούτε Μπάρμπαρα ούτε Στρέιζαντ. Είναι Μπάρμπρα Στράιζαντ.

  164. ΣΠ said

    100
    Του Όσλου, του Οντάριου; Ακτιβιστής ο Μπαμπινιώτης!

  165. Theo said

    @164:
    Απ’ το στόμα μου το πήρες 🙂

  166. sarant said

    164 Δεν το είχα προσέξει ότι ο Μπαμπινιώτης υπερθεματίζει! Στο εξης, του Όσλου. Κανονίστε να εμφανιστεί ευκαιρία και θα δείτε.

  167. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και στην πιάτσα παίζει του Όσλου:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.homeaway.gr/d/463285/kentrikos-sta8mos-toy-osloy&ved=2ahUKEwjAw5rh7fHkAhVC2KQKHTGKC-gQFjASegQIBhAB&usg=AOvVaw00QR8OvYLj5mFiaLqJ37NZ&cshid=1569616752176

  168. dryhammer said

    ΓΕΝΙΚΟΤΗΤΕΣ

    Στου Όσλου τα προάστια,
    στ’ Οντάριου τα λιβάδια,
    κρυβόσαντε οι γενικές
    τα παγωμένα βράδια.

    Στης Κορνουάλλης τις ακτές ,
    στης Γδύνιας το λιμάνι
    μόνος γυρνούσα κι έκλινα.
    Με κλαίγαν ως κι οι χάνοι.

    Μόνος στου εκκλησιδακιού
    τον ίσκιο ξαποσταίνω,
    του μικρακιού του παιδακιού
    τις γενικές μαθαίνω.

  169. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    153. Λοτζ >>Εν Μενίνα ού δύναμαι μενείν
    Ώστε είναι ένα πασπαρτού! Φτιάχτηκε,καταλαβαίνω, κύριος οίδεν από ποιον πρώτα και το προσαρμόζανε, κάθε φορά ανάλογα το χωριό, για να πούνε τον πόνο τους οι ξορισμένοι/διορισμένοι σε δύσκολα μέρη δάσκαλοι. Πάντως με τη Μενίνα εκτός από πιο ευφωνικό κάνει σούπερ …οξυγόνωση με τόσα νι 🙂

    163 ΣΠ >>Μπάρμπρα Στράιζαντ
    Τί, να ξεμάθουμε ό,τι μάθαμε και να λέμε τα ονόματα στη γλώσσα τους δηλαδή;
    Τότε πχ κι ο Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ রবীন্দ্রনাথ ঠাকুর) στα Μπενγκάλι θα πρέπει! Ρουμπτιτρονάτ Τσιαγκούρ περίπου,μου ακούγεται 🙂 🙂

  170. dryhammer said

    169α=f(153)
    Πράγματι, τα κοριτσάκια του καιρού μου που διαβάζανε Μανίνα ήτανε πιο έξυπνα από ‘κείνα που διαβάζανε Κατερίνα (γι αυτό επικράτησε το δεύτερο κι έγινε και Σούπερ αργότερα…)

  171. mitsos said

    Ωραία ας αρχίσουν πρώτα οι φυσικοί να διορθώνουν στην σψστή προφορά ….

    Το ηλεκτρικό φορτίο έχει μονάδα μέτρησης στο S.I. το 1 Κουλόν προς τιμή του Γάλλου Φυσικού Σάρλ Κουλόν
    Η Ενέργεια μετριέται σε Τζούλ και η ισχύς σε Οουότ. ( Ζαν Πρέσκοτ Τζουλ και Τζέιμς Οουότ αντίστοιχα )…

    και αν δεν τους πάρουν με τις λεμονόκουπες εμένα να μη με λένε Μήτσο.

  172. Γιάννης Ιατρού said

    163: Τι Μπάρμπρα; Μπάρμπα, από το δώσε κι εμένα,,, είναι το σωστό 🙂

  173. Γιάννης Ιατρού said

    171: Άντε ρε, παλιά τα Βατ κλπ. προφέρονταν σωστά, τώρα, με την αλλαγή της κυβέρνησης, τα χάλασαν, σε Οουοτ κλπ. όπως λες

  174. sarant said

    167 Tου Όσλου λοιπόν, κατακυρώθηκε!

  175. dryhammer said

    172. Μοι ενθυμήσατε εκείνο το ερώτημα:

    πως θα πούμε σε απλή γλώσσα «Μην ασχολείσαι με το διακόπτη του νερού θείε;»

  176. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    168 !!
    Dry Dry Dry αγάντα
    άναψες φωτιές και γιάντα
    δωδεκάτη και τριάντα!

    Στην οθόνη του πισιού μου
    και στα μπάιτ του στικακιού μου
    θέαμα των ματακιώ μου
    κι άκουσμα των αυτακιώ μου
    η ομορφιά τω στιχακιώ σου
    και το μπρίο τω γενικώ σου 🙂

    Στου Όσλου τον ανήφορο
    κανέλα και γαρύφαλο
    και στου Οντάριου τα σοκάκια
    μόσχους και τριανταφυλλάκια

  177. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    61. Ρογδιά …που κάνει ρόγδια! Ιδιωματικά της Κρήτης, που κρατάνε μέχρι σήμερα.
    Και άσε κάποιους «εκσυγχρονιστές» να θέλουν να λένε/γράφουν το χωριό ’’Ρογδιά’’ (με τις ωραίες ταβέρνες) ’’Ροδιά’’!
    ——-

    86. Αυτό που λες για μια χιουμοριστικού τύπου εκφορά κάποιων λέξεων (ως έκφραση υποτίμησης/αυτοϋποτίμησης) μπορεί να γίνεται απλώς για «πλάκα». Και υπάρχει πιθανότητα αυτή η πλακαδόρικη έκφραση να παγιωθεί και να «κανονικοποιηθεί» από άποψη γραμματικής στα ελληνικά, ιδίως στον προφορικό λόγο. Π.χ. καλυτερότερο – θα με προσέχω κ.ά.
    Υποψήφιο για τέτοια κανονικοποίηση -σε λίγα χρόνια- είναι το ερκοντίσιον, του ερκοντίσιου, τα ερκοντίσια… (λόγω και της κατάληξης –ον). Τώρα λέγονται χιουμοριστικά, αλλά…

    Ωστόσο, άλλες ξενικές (κυρίως ευρωπαϊκών γλωσσών) λέξεις δύσκολα θα εξελληνιστούν – αυτούσιες εννοώ, γιατί παράγωγα μπορεί να υπάρξουν. Σκόρπια μπορώ να σκεφθώ π.χ. τις:
    λέιζερ, ρετιρέ, ρεσεψιόν, ραντάρ, γκισέ, κασέ, πάτσι, πατατράκ, σαντιγί, σαμποτάζ, κλισέ.
    Και άλλες πολλές, βέβαια.

    ——-
    Θυμήθηκα και κάποια σχετικά με τη λ. ρεβόλβερ.
    – Ένας παππούς μού έλεγε μια ιστορία για κάποιους νεαρούς που τον απειλούσαν – μάλλον περιπαιχτικά όμως – και πώς τους αποθάρρυνε λέγοντάς τους: ’’Ναι, μα κι εγώ επαέ ‘χω το λεβόρβορο!» [Το λεβόρβορο, του λεβόρβορου κλπ].
    – Πρόσφατα άκουσα ένα κυπριακό παραδοσιακό τραγούδι, που σε κάποιο σημείο έλεγε κάτι σαν «ρεβορβορίσει», δεν το ξεκαθάρισα ακριβώς, αλλά πάντως η έννοια ήταν «πυροβολήσει-σκοτώσει». Κάποιος Κύπριος αναγνώστης, ίσως ξέρει περισσότερα να μας πει. Θα ήταν ενδιαφέρον…

  178. ΣΠ said

    169β
    Ειδικά για το όνομά της δεν είναι θέμα προφοράς. Γράφεται Barbra.

  179. ΣΠ said

    173
    Μην ασχολείσαι με την βάνα, μπάρμπα.

  180. Γς said

    163:

    Και το Streisand Effect.

    >[Απ την Μπάρμπρα Στρέιζαντ που στην προσπάθειά της να κρύψει κάτι κατάφερε το εντελώς αντίθετο αποτέλεσμα. Κάτι σαν το Katsanevas εφέκτ να πούμε]

    έγραφα στον Θεόδωρο Κατσανέβα. Και η απάντησή του:

    https://caktos.blogspot.com/2014/02/blog-post_20.html

    Και τι να έγινε τελικά με τις δικαστικές διαμάχες του Κατσανέβα
    με τη Wikipedia για το «όνειδος» ;

  181. Λοζετσινός said

    175
    Εγώ το ξέρω αλλά δεν το μαρτυράω.

    Β.Μ

  182. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    175 Κάτω τα ξερά σου από τη βάνα μπάρμπα

    177 Μικ-ιος
    Α δε σε κάμω ταίρι μου
    και α δε σε πω δική μου
    μπάλα μαλιχερίστικη*
    να φάει το κορμί μου

  183. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    178 ΣΠ. Ναι,ναι! Μπάρμπρα. Αλλά από καιρό ήθελα να το γράψω αυτό με τις νέες αποδόσεις (κοντινότερα στο αυθεντικό υποτίθεται; ) σε ονόματα ξένα, είτε ανθρώπων, είτε πόλεων ,είτε μυθιστορηματικών προσώπων. Όλο ξαφνιάζομαι.Κάποια στιγμή τα σημείωνα, μετά ξέχασα πού 🙂
    Πρόχειρα, Αδελφοί Καραμαζώφ, Καραμάζοφ,Καραμάζοβ

  184. 182 * από μάνλιχερ, λ.ε.τ. 🙂

    Κάποιος άλλος πιό πάνω θέλει πιπέρι στο στόμα 🙂

  185. Γς said

    172:

    Για Βάνα Μπάρμπα ή Μπάρμπαρα Στρέζαντ δεν έχει κάτι το Κάκτος

    Εχει όμως για Σάντα Μπάρμπαρα, και Sugartown [Ζαχάρω]

    Και για …γιατί θεέ μου;

    https://caktos.blogspot.com/2013/09/sugartown-oi-gabroi-2006.html

  186. Λοζετσινός said

    της Αστράκα

    Μαζί με τους διασώστες στις έρευνες συμμετείχε και φίλος του επίσης αστυνομικός ο οποίος είναι σοκαρισμένος από την εξέλιξη που είχε η ορειβασία στην κορυφή Αστράκα. Οι δύο φίλοι έφτασαν χθες στο καταφύγιο της Αστράκα και σήμερα το πρωί ξεκίνησαν για την κορυφή.Το μεσημέρι ο 25χρονος γλίστρησε στον γκρεμό και ο φίλος του ενημέρωσε την αστυνομία.

    Πηγή:

    ΑΠΕ-ΜΠΕ

  187. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    184 Ναι μάνλιχερ και είναι μαντινάδα τουλάχιστον 40 χρόνων. Την άκουσα στα Βορίζια,ένα χωργιό στα ριζά του Ψηλορείτη και το ρώτησα τότε.

    Οικολογική Πατούλειος Πολιτεία:«μέχρι την Παρασκευή» όπως είπε ανέλαβε να «καθαρίσει» την Αττική από όλες τις αφίσες… του ΣΥΡΙΖΑ.
    …κατέβασαν όλες τις αφίσες για το φεστιβάλ και όσες ενημέρωναν ότι θα μιλήσει ο πρόεδρος του, Αλέξης Τσίπρας την Κυριακή
    http://www.avgi.gr/article/10808/10237924/o-patoules-katebazei-tis-aphises-tou-phestibal-tes-neolaias-syriza-kai-tou-al-tsipra-video-#

  188. Πέπε said

    @95, 96:

    Ακριβώς έτσι το έχω ακούσει (στην Κρήτη φυσικά) ως ανέκδοτο με Κρητικούς:

    Μπαίνουν δυο νεαροί σε ταξί, που το οδηγάει Κρητικός (μάλιστα στην αφήγηση έλεγε Λασιθιώτης!), και του ζητάν να κλείσει τα παράθυρα.
    -Εργάτε; (=κρυώνετε;)
    -Όχι, φοιτηταί.

    _________________

    Χαίρω ιδιαιτέρως που βλέπω τον στενό μου φίλο να επανακάμπτει, μαχιμότερος παρά ποτέ. Απορώ πώς μπερδευτήκατε, η θρακιώτικη προφορά του είναι απαραγνώριστη. (Άκου κει «γιατί το ιτολόγιό σας δε φρόντισε»! Δηλαδή έχετε συναντήσει πολλούς ανθρώπους που θα ήταν πιθανό να το έλεγαν αυτό;) Αν την ώρα εκείνη, και μέχρι τώρα, δε με κρατούσε απησχολημένον η γραία Πέπαινα, θα είχα κάνει τις συστάσεις εγκαίρως.

  189. spyridos said

    166

    Ο κανόνας είναι: Όλες οι Σκανδιναβικές πόλεις κλίνονται.

    http://users.sch.gr/markmarkou/katalog/ecp/helsinki.htm

    Το Μπέργκεν και το Τούρκου θα μας δυσκολέψει λιγάκι.

  190. BLOG_OTI_NANAI said

    Λέμε διάφορα για την Καθαρεύουσα, όμως σε σε γενικές ξένων πόλεων τουλάχιστον δεν κόλλωνε, όλες σχεδόν εξελληνισμένες. Κάπου είδα σε παλιό βιβλίο το «Ναγκασάκιον» και πιστεύω ότι αν χρειαζόταν θα έγραφαν και του «Ναγκασακίου». Εκτός πια αν το φοβόντουσαν επειδή θα έμοιαζε με την γενική στα υποκοριστικά σε -ακι. Στα άλλα ονόματα βέβαια δεν ήταν απόλυτο: βλέπουμε στο σχ. 80 «Γκρέτας» και «Μύρνας» αλλά όχι «Νόρμας» και την ίδια αμηχανία στο «Ζανέ».

  191. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @190. Σωστά! Γι αυτό και σας έδωσε ο Θεός την πλατεία Κάνιγγος, γι αυτό και μας έδωσε ο Θεός τον λόρδο Βύρωνα, τον πράκτορα του Φιλελληνικού Κομιτάτου Βλακιέρην και πολλούς άλλους ωραίους ανθρώπους που ανάστησαν την Ελλάδα 🙂

  192. BLOG_OTI_NANAI said

    191: «Κάνιγγος»: Χαρακτηριστικό παράδειγμα πως άμα μάθει το αυτί, πάνε περίπατο οι κανόνες.

  193. Γιάννης Ιατρού said

    Τι έγραψα ρε γμτ#@$@% και μ΄έπιασε η μαρμάγκα; Κοιτάει και τις φωτό τώρα; 🙂

  194. Γιάννης Ιατρού said

    193: Μόνο τ΄αυτί;

  195. Γς said

    Bonjour Ντοcteur!

  196. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @193. Ποιός ξέρει, τί γκάζια τού ‘ριξες πρωί πρωί Γιάννη και σου ξέφυγε κανένα απαγορευμένο. 🙂
    Εν πάση περιπτώσει, καλή σου μέρα!

  197. dryhammer said

    Αξίζει να αναφερθούν οι παραμορφώσεις των ονομάτων των διάφορων ξένων τραγουδιστών και συγκροτημάτων, ιδίως όταν η μόνη πηγή ήταν το εξώφυλλο του δίσκου, τότε στα μακρινά μέσα ’70ς ως και αρχές ’80ς. Έφτανε σε σημείο να τους ζητάς (σε «επώνυμα» και «ψαγμένα» δισκάδικα παρακαλώ) προφέροντάς το σωστά (δια πώληση μούρης ενίοτε) και να μην ξέρουν τι λες μέχρι που επέστρεφες στην «κανονική» προφορά οπότε στην έλεγαν κι από πάνω.

    πχ (γεγονός): – Έχετε το «Σκρήμ Ντρήμ» του Τεντ Ν(ι)ούτζεντ*; -Τίνος; – Το καινούργιο του Τεντ Νάγκετ. – Πέστο άνθρωπέ μου, προχτές το φέραμε…

    * Ted Nugent

  198. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    δεν βλέπω κίνηση, ούτε νυχτερινή, ούτε τίποτα 🙂

    Σέλφι βγάζεται εσείς;

  199. Miltiadis Michalopoulos said

    εξαιρετική ανάρτηση, όπως όλες σας κ. Σαραντάκο

  200. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    198-199 είχαν κρατηθεί για λίγο στη μαρμάγκα

    190 Οχι μονο η καθαρεύουσα εξελλήνιζε αλλά και η νοοτροπία ήταν τέτοια. Θυμάμαι σε τροτσκιστικό περιοδικό του 1920, σε δημοτική, να λέει «το άρθρο της ΝόβαγιαΣ Ζιζν δείχνει ότι…» (Νόβαγια Ζιζν εφημερίδα)

  201. Γιάννης Ιατρού said

    195/196: Γειά σας κι εσάς 🙂
    200: .. είχαν κρατηθεί για λίγο ..
    για εξακρίβωση στοιχείων, ε; 🙂

  202. Γιάννης Κουβάτσος said

    190: Πρόσφερε υπηρεσίες και η καθαρεύουσα, δεν είχε μόνο αρνητικά. Στα χέρια, μάλιστα, άξιου λογοτέχνη, με υγιές γλωσσικό ένστικτο, δημιούργησε έργα τέχνης. Κάλβος και Παπαδιαμάντης στη δημοτική θα είχαν την ίδια αξία; Βρήκα τις προάλλες σε παλαιοβιβλιοπωλείο ένα λογοτεχνικό βιβλίο, την «Εύρεσιν της γυναικός του Λωτ, κάποιου Αλφρέδου Κλαρκ, με ασήμαντη υπόθεση. Ήταν, όμως, σε μετάφραση του Παπαδιαμάντη μας. Ε, το διάβασα μονορούφι και το βρήκα απολαυστικό. Η μοναδική γλώσσα του κυρ Αλέξανδρου έκανε και πάλι το θαύμα της.

  203. BLOG_OTI_NANAI said

    202: Μήπως στα χέρια του Ροΐδη δεν αποδείχτηκε μοναδικό εργαλείο τέχνης η Καθαρεύουσα, με την οποία διαμόρφωνε όλες αυτές τις απίστευτες σατιρικές ατάκες που βγάζουν γέλιο ακόμα και σήμερα μετά από 100 τόσα χρόνια;

  204. Πέπε said

    202, 190 κλπ.:

    Σήμερα που μιλάμε, το σωστό είναι να λέμε ότι η καθαρεύουσα δεν είχε κανένα αρνητικό και κανένα θετικό. Υπήρξε μια φάση της γλωσσικής ιστορίας, αυτό είναι όλο. Μπορεί για τους τότε να είχε καταντήσει αφύσικη και καταπιεστική η χρήση και η διδασκαλία της, και ορθώς ήρθε -μέσα από διάφορα στάδια- η κατάργησή της, αλλά σήμερα είναι κωμικό να λέμε ότι ο εξελληνισμός λ.χ. του Κάνιγγος είναι είτε καλό πράγμα είτε κακό.

  205. Γιάννης Κουβάτσος said

    203:Και τα εξαιρετικά χρονογραφήματα του Κονδυλάκη, να προσθέσω. Καθώς και τα αφηγήματα του τραγικού Μητσάκη.

  206. BLOG_OTI_NANAI said

    203: Το είχε επισημάνει ο Ξενόπουλος αυτό, το 1890, παραθέτοντας και την αμίμητη τοποθέτηση του Ροΐδη για τη χρήση της Καθαρεύουσας:

  207. BLOG_OTI_NANAI said

    Νίκο, ένα σχόλιο μόλις πιάστηκε στη φάκα, δεν ξέρω γιατί, μόνο κείμενο περιείχε.

  208. Γιάννης Κουβάτσος said

    Για να επανέλθω στο θέμα των μεταφράσεων, στο «Η άλλη όψη του παραδείσου» του Φιτζέραλντ, ο μεταφραστής Δημήτρης Στεφανάκης τηρεί αντιφατική στάση: από τη μία γράφει «της Σάρα» και «της Μάιρα» και από την άλλη τη Μινεάπολις την αποδίδει Μινεάπολη. Της Σάρας και της Μάιρας από τη Μινεάπολη και είναι όλα μια χαρά. ☺

  209. Βασίλης said

    Αν είναι συνεπείς, θα πρέπει επίσης να πουν
    της πίτσα
    της σούπα
    της σαμπάνια
    του σουτζούκι
    της μπύρα
    (λέξεις αντίστοιχα ιταλικές, γαλλικές, τούρκικες, αγγλικές)

  210. BLOG_OTI_NANAI said

    206: (εννοείται ότι ο Ροΐδης δεν ήταν βίαιος, κάθε άλλο, αγαπούσε πολύ τις γυναίκες και καταδίκαζε στην Πάπισσα Ιωάννα την βία κατά των γυναικών. Με το «μάστιγος» αναφέρεται σε καθαρά λεκτική αντιμετώπιση όπως φαίνεται και από τη συνέχεια της φράσης, «εκτός ορίων της ευπρέπειας«)

  211. Κουτρούφι said

    Μιας Γκρέτα Γκάρμπο….μιας ΆβαΣ Γκάρντνερ…μιας ΣοφίαΣ Λόρεν…μιας ΟύρσουλαΣ Άντερς. Γιώργος Μιχαλακόπουλος ως Φιορεντίνος (από το Διονύσιος) στην ταινία «Ο Κόσμος Τρελλάθηκε»,1967. https://www.youtube.com/watch?v=fMColL6OoIw&list=PL2DsJbwcxAi5TORlOcYb_T1LtldvX8atl&index=2 στο 10:15

    21 γενικές Σιφνέικων παρατσουκλιών σε «-άκι» που το «κιου» λέγεται κανονικά. Για να μην θιγεί η καλαισθησία έχω αντικαταστήσει το «κιου» με «q».
    Αθρωπα-q
    Γιαγλα-q
    Γιακουμα-q
    Δημαρχα-q
    Καλοερα-q
    Καλουπα-q
    Καμπουρα-q
    Κατσαρα-q
    Κοτζα-q
    Λουκα-q
    Μαργαρα-q
    Μαρια-q
    Πασαδα-q
    Σανακα-q
    Σιμα-q
    Σπιθα-q
    Σπυρα-q
    Φλουρα-q
    Φυσα-q
    Ψευτα-q
    Ψηλαντα-q

  212. 191, 192, … Κάνιγγος …

    Για το ντιμπέιτ
    «Κάνιγγος»
    ή
    Canning
    χρειάζεται άναλυση από
    cunning linguist

  213. 201, … 200: .. είχαν κρατηθεί για λίγο ..
    για εξακρίβωση στοιχείων, ε; 🙂 …

    Αγωγή για ακράτεια!

  214. 211 …μιας Ούρσουλας Άντρες…

    σύμφωνα με το βιογραφικό της στη βίκη οι εν λόγω ήταν έξι.

  215. Γς said

    244:

    Μόλις μπήκα

    https://sarantakos.wordpress.com/2019/09/22/dryhammer-3/#comment-606269

  216. Γς said

    215-.214

  217. 57 Ο Νηλ Γιανγκ είναι από το Οντάριο, γέννημα θρέμμα. Ο Καναδάς βγάζει πολύ μεγάλους τραγουδοποιούς. Ποιούς να πρωτοθυμηθούμε; Leonard Cohen, Joni Mitchell, Paul Anka, η K.D. Lang …θα αδικήσω παραλείποντας πολλούς άν συνεχίσω
    Μια ωραία συλλογή (απότιση τιμής από την K.D. Lang στους πρεσβύτερους, όπως οι Cohen, Yoyng, Mitchell κτλ) είναι οι Hymns οf the 48th Parallel. Στη μουσική υπάρχει πια ο όρος Canadianism.

    O 48oς Παράλληλος στα δυτικά και μεσοδυτικά είναι το σύνορο ΗΠΑ και Καναδά. Αλλά ανατολικά από τις Μεγάλες Λίμνες κόβει στα δύο το Οντάριο του Νηλ και το Κεμπέκ του Λέοναρντ

    ΥΓ Η Γκρέτα στο Μοντρεάλ μίλησε σε 500.000. Της έδωσε η δήμαρχος το κλειδί της πόλης. Αρχηγοί των First Nations του Καναδά («Ινδιάνικες» φυλές + Ινουίτ) της χάρισαν εσάρπα με διακριτικά αρχηγού φυλής και μαζί της πορεύτηκαν στην κορυφή της πορείας. O Νηλ Γιανγκ (που είχε προβλήματα υγείας τελευταία) δεν ήταν στο Οντάριο, αλλά στο Λαφαγιέτ της Λουιζιάνας, ΗΠΑ. Πήγε στην εκεί πορεία για το κλίμα, σαν απλός πολίτης. Δήλωσε όμως ότι θα θελε πολύ να ‘ναι στο Μοντρεάλ, να παίξει για τη Γκρέτα το «Heart of Gold». Στο twitter έγραψε: “Greta Thunberg Speaks: You Should Listen”. Η ομιλία της είναι στον ιστότοπό του Νeil-Υoung Αrchives.
    Ήταν η μεγαλύτερη διαδήλωση που έγινε ποτέ στο Μοντρεάλ

  218. https://nationalpostcom.files.wordpress.com/2019/09/afp_1kp7ft-e1569598789206.jpg?w=640&quality=60&strip=all

  219. nestanaios said

    59.
    Πρέπει να ξέρουμε την ετυμολογία της λέξης όχι για να δούμε αν θα την κλίνουμε αλλά για να δούμε πως θα την κλίνουμε για να την εντάξουμε στον λόγο.

    Τα άκλιτα δεν πρέπει να είναι μέρη λόγου και δεν είναι μέρη λόγου. Τα άκλιτα είναι ξένα σώματα και ο λόγος έχει αντισώματα για την αντιμετώπισή τους και ο λόγος έχει γίνει ξένο σώμα για εμάς και εμείς έχουμε γίνει ξένο σώμα για τον λόγο.

    Η ετυμολογία διαιρεί το θέμα σε συλλαβές και τις συλλαβές σε στοιχεία και όλα αυτά γίνονται για την αποκάλυψη της έννοιας η οποία είναι μόνον μία για κάθε θέμα και από αυτή προκύπτουν πολλές συνεκδοχικές σημασίες . Έχουμε για παράδειγμα μία λέξη «πόλις». Από αυτή την λέξη μπορούν να προκύψουν δύο θέματα. «πολι» και «πολιδ». Δύο θέματα με δυο διαφορετικές έννοιες. Η ονομαστική ενική είναι η ίδια αλλά οι άλλες πτώσεις διαφέρουν. «της πόλι-ος» και της «πόλιδ-ος». Διαφορετικά θέματα και διαφορετικές έννοιες.

  220. […] Tο σημερινό άρθρο δεν είναι συνέχεια του χτεσινού, που είχε θέμα του την πρωτοβουλία της Γκρέτας Τούνμπεργκ για την κλιματική αλλαγή, όμως είναι έμμεση απόρροιά του. Ακριβώς επειδή στον τίτλο είχα το όνομα της 16χρονης ακτιβίστριας να κλίνεται, της Γκρέτας, μου έγιναν παρατηρήσεις από φίλους -όχι εδώ, στο Φέισμπουκ. Οπότε, σκέφτηκα να γράψω το σημερινό… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2019/09/27/greta-2/ […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: