Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Χαράλαμπος Κανόνης (Δημ. Σαραντάκος) 13 – Οι διώξεις των αριστερών

Posted by sarant στο 30 Σεπτεμβρίου, 2019


Εδώ και κάμποσο καιρό άρχισα να δημοσιεύω, σε συνέχειες, το βιβλίο του πατέρα μου «Χαράλαμπος Κανόνης. Η ζωή και ο θάνατος ενός Ανθρώπου», το πρώτο μη επιστημονικό βιβλίο του.

Ο Κανόνης ήταν Μυτιληνιός, γεωπόνος, υπάλληλος της ΑΤΕ, συνάδελφος και επιστήθιος φίλος του παππού μου, στέλεχος του ΕΑΜ και του ΚΚΕ. Βρήκε μαρτυρικό θάνατο τον Μάρτιο του 1948 στη Χίο, στον εμφύλιο.

Κανονικά οι δημοσιεύσεις γίνονται κάθε δεύτερη Τρίτη, αλλά σήμερα την επισπεύδω διότι αύριο έχουμε πρώτη του μηνός, άρα το Μηνολόγιο. Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ. Στη σημερινή δέκατη τρίτη συνέχεια είμαστε στο πέμπτο κεφάλαιο του δεύτερου μέρους του βιβλίου, Οι διώξεις των αριστερών.

Το Γενάρη του 1946 φτάσαν στο νησί ορισμένοι από τους αντιφασίστες κρατούμενους των άγγλων στη Μέση Ανατολή. Μετά τη λήξη του πολέμου οι άγγλοι άρχισαν από τον Αύγουστο του 1945 να απελευθερώνουν σταδιακά τους έλληνες στρατιωτικούς, που κρατούσαν σε διάφορα στρατόπεδα αιχμαλώτων της Αφρικής. Οι «μεσανατολίτες» αυτοί, διαποπσμένοι με επαναστατικό πνεύμα και με υψηλό το ηθικό τους, φτάνοντας στα νησιά, απ’ όπου είχαν ξεκινήσει πριν τρία και τέσσερα χρόνια, εντάχθηκαν αμέσως στο εαμικό κίνημα. Ήταν μια γερή μετάγγιση αίματος στις οργανώσεις των νησιών.

Στις 17 του Γενάρη, λίγες μέρες μετά την άφιξη στη Χίο μιας ομάδας αντιφασιστών της Μέσης Ανατολής, γινόταν κάποιο γλέντι, στο οποίο οι νεοφερμένοι πρωτοστατούσαν. Μάθαιναν στους φίλους τους τα επαναστατικά τραγούδια, που είχαν γραφτεί και τονιστεί εκεί κάτω και άκουγαν απ’ αυτούς τα αντάρτικα τραγούδια του απελευθερωτικού αγώνα. Όλα αυτά εξόργισαν τις αρχές, που έστειλαν ένα απόσπασμα χωροφυλακής να διαλύσει τους «ταραξίες», πράγμα που έκανε με τη συνηθισμένη βιαιότητα. Επειδή οι νεαροί διαμαρτυρήθηκαν έντονα οι χωροφύλακες άρχισαν να πυροβολούν το πλήθος. Δυο νέοι, ο Γιάννης Πήττας κι ο Μανώλης Μαυράκης έπεσαν νεκροί. Ο τελευταίος, μόλις πριν πέντε μέρες είχε γυρίσει στον τόπο του από τη Μέση Ανατολή. Ήταν οι πρώτοι νεκροί του εμφυλίου πολέμου στη Χίο.

‘ Οπως ήταν φυσικό η πρωτοφανής και εντελώς αδικαιολόγητη αυτή εγκληματική πράξη ξεσήκωσε μεγάλη αναταραχή. Πλήθος πολίτες κινήθηκαν εξαγριωμένοι κατά των χωροφυλάκων, που περίφοβοι και πυροβολώντας στον αέρα καταφύγαν στο σταθμό τους και κλείστηκαν μέσα.

Η κηδεία των παλληκαριών έγινε την άλλη μέρα. Ήταν η μεγαλύτερη κηδεία, που γνώρισε ποτέ η Χίος. Τα φέρετρα των σκοτωμένων, σκεπασμένα με λουλούδια, τα μεταφέραν στους ώμους τους φίλοι και συναγωνιστές τους. Χορωδία έψαλλε το «πένθιμο εμβατήριο» και ο Δεσπότης Ιωακείμ με πλήθος παπάδες και διάκους ιερουργούσαν. Η πομπή διάσχισε την πόλη από την παραλία ως το νεκροταφείο του Αη Γιάννη, έξω απ’ αυτήν. Τα μαγαζιά έκλεισαν την ώρα της κηδείας και με απαίτηση του ΕΑΜ η χωροφυλακή έμεινε όλη τη μέρα κλεισμένη στους καταυλισμούς της. Λίγο πριν το νεκροταφείο η πομπή σταμάτησε, γιατί το φέρετρο με το νεκρό του Μαυράκη θα μεταφερόταν για να ταφεί στο χωριό του σκοτωμένου. Τότε ακριβώς ο Δεσπότης έβγαλε εμπνευσμένο λόγο για την εθνική συμφιλίωση και την ανάγκη να αποτραπεί ο εμφύλιος πόλεμος στο νησί. Παρά την απουσία των οργάνων της τάξεως ή ίσως και χάρη σ’ αυτή, σ’ όλη τη διάρκεια της κηδείας και μετά, κατά την αποχώρηση του πλήθους, δε σημειώθηκε το παραμικρό.

Οι συγγενείς των θυμάτων καταθέσανε μήνυση κατά του μοίραρχου Παντελίδη για ηθική αυτουργία στους δύο φόνους. Η υπόθεση αυτή ποτέ δεν έφτασε στο ακροατήριο. Αντίθετα ο εισαγγέλας Κόλλιας αργότερα χαρακτήρισε και τη διαμαρτυρία και την κηδεία και πάλι «στάση» και ενοχοποίησε σ’ αυτή την υπόθεση όλα σχεδόν τα στελέχη του ΕΑΜ της Χίου.

Αυτή τη φορά η σύλληψη ολόκληρης σχεδόν της εαμικής ηγεσίας, που έγινε αρκετές βδομάδες μετά, από μηνύσεις του εισαγγελέα, είχε σαν συνέπεια να ματαιωθεί η τελική πράξη συμφιλίωσης, που είχαν με υπομονή και πολλές προσπάθειες προετοιμάσει οι πιο νηφάλιοι και φωτισμένοι παράγοντες του νησιού, ανεξάρτητα από την πολιτική τους τοποθέτηση. Πραγματικά, ύστερα από πολλές συναντήσεις και συνομιλίες, είχε ετοιμαστεί το κείμενο έκκλησης προς την κυβέρνηση να μην επεκταθούν στο Νομό Χίου τα έκτακτα μέτρα και τις πολιτικές παρατάξεις του τόπου να αποφύγουν τη βία και τις προκλήσεις. Το κείμενο θα το υπόγραφαν ο Δεσπότης, πολλοί δήμαρχοι και κοινοτάρχες, κοινωνικοί παράγοντες και εκπρόσωποι των πολιτικών κομμάτων.

Με τη ματαίωση της υπογραφής αυτής της έκκλησης χάθηκε μια μεγάλη ευκαιρία να αποτραπεί το ματοκύλισμα του νησιού. Στη Ζάκυνθο, όπου παρόμοια συμφιλιωτική ενέργεια σημείωσε απόλυτη επιτυχία, δεν επεκτάθηκε ο εμφύλιος πόλεμος. Στη Χίο οι συλλήψεις των εαμιτών, εκτός από την απομάκρυνση από την ενεργό πολιτική ζωή στελεχών με κύρος και επιρροή , φόβiσε και εκείνους τους δεξιούς που έβλεπαν με θετικό πνεύμα τη συμφιλίωση. Έτσι άνοιξε ο δρόμος για την κλιμάκωση της βίας.

Τότε ακριβώς και η Ιερά Σύνοδος έβαλε μπρος το σχέδιό της για την απομάκρυνση του Ιωακείμ από τον επισκοπικό του θρόνο. Δεν ήταν μόνο η δράση του Δεσπότη, που ενοχλούσε τους επικεφαλής της Εκκλησίας της Ελλάδος, που είχαν ταχθεί αναφανδόν υπέρ της ολιγαρχίας και της συντήρησης. Ήταν και οι πλούσιοι πόροι της Μητρόπολης της Χίου, που έβαζαν σε πειρασμό πολλούς αρχιερείς φτωχότερων εδρών. Τελικά ο Ιωακείμ καθαιρέθηκε και βρέθηκε ο κατάλληλος «μοιχεπιβάτης», που θάπαιρνε τη θέση του. Ήταν ο Καρυστίας (και κατόπιν, στη Μέση Ανατολή, «μητροπολίτης Ένοπλων Δυνάμεων») Παντελεήμων Φωστίνης, άτομο φίλαρχο και μισαλλόδοξο, φανατικός αντικομμουνιστής.

Με την απομάκρυνση του Ιωακείμ και την αντικατάστασή του από τον Παντελεήμονα, έγινε ακόμα ένα σημαντικό βήμα για το ματοκύλισμα του νησιού. Αντί των συμφιλιωτικών κηρυγμάτων του Ιωακείμ, που το κύρος του ανάμεσα στους κατοίκους του νησιού, δεξιούς κι αριστερούς, ήταν τεράστιο, ακούγονταν τώρα από τον άμβωνα εμπρηστικοί λόγοι και αντικομμουνιστικές λασπολογίες. Πιο έντονη όμως υπήρξε η παρασκηνιακή δράση του νέου Δεσπότη. Άρχισε να καταδιώκει με διάφορα προσχήματα τους παπάδες που, ακολουθώντας το παράδειγμα του ποιμενάρχη τους, στάθηκαν κατά την Κατοχή στο πλάι του λαού. Ο πρώτος που κυνηγήθηκε ήταν ο διάκος των Καρδαμύλων, ο παπα-Ξενάκης.

Αξίζει να σταθεί ο αφηγητής αυτού του χρονικού για λίγο σ’ αυτή την ηρωική και λεβέντικη φυσιογνωμία, που μας φέρνει μνήμες από το Διάκο και τον Παπαφλέσσα, του Σηκωμού του Εικοσιένα. Ο παπα-Ξενάκης, παρά το σχήμα του και την οικογένειά του (είχε κιόλας δύο παιδιά), έφυγε στην αρχή της Κατοχής από τη Χίο στη Μέση Ανατολή, για να πολεμήσει τον Άξονα. Εκεί οργανώθηκε στην ΑΣΟ και μετά την αποτυχία του κινήματος κλείστηκε στα στρατόπεδα αιχμαλώτων. Όταν γύρισε στη Χίο ξαναπήρε την παλιά του θέση στα Καρδάμυλα, αλλά ταυτόχρονα ανακατεύτηκε στην εαμική κίνηση. Ήταν φλογερός επαναστάτης που η θέρμη του πολλές φορές παρεξηγήθηκε από τους συναγωνιστές του. Τόσο, που φτάσαν μερικοί καχύποπτοι να τον υποπτευθούν για «πράχτορα της Ιντέλιτζενς Σέρβις». Αυτό δεν επηρέασε καθόλου το ζήλο του παπα – Ξενάκη, που όταν ο Παντελεήμων τον έκανε «αργό» αφιερώθηκε πια ολοκληρωτικά στον αγώνα.

Στις δώδεκα Φεβρουάριου 1946 ο εισαγγελέας Κωστόπουλος, θέλοντας να κάμψει το ηθικό των κυριοτέρων ηγετών της Αριστεράς της Λέσβου, που βρίσκονταν υπόδικοι στις φυλακές της Μυτιλήνης, διέταξε τη μεταγωγή τους στις φυλακές της Χίου, ώστε να βρεθούν μακρυά από τους φίλους και συγγενείς τους. Οι κρατούμενοι ταξίδεφαν δεμένοι με χειροπέδες και στο κατάστρωμα. Όταν ο Κανόνης έμαθε τον ερχομό των συναγωνιστών και φίλων του, τους έστειλε ένα σατιρικό γράμμα. Ήταν γραμμένο σε μια μιξοβάρβαρη καθαρεύουσα, απευθυνόταν στο φίλο του το Σαραντάκο, (που τον αποκαλούσε «Τεσσαρακοντέα») και υπογραφόταν από τον «Κλεόβουλο». Ήταν δε ο Κλεόβουλος ένας τύπος αφελούς, που σχολίαζε από τις στήλες της εφημερίδας του ΕΑΜ «Ελεύθερη Ελλάδα» τα τρέχοντα γεγονότα σε μιαν αστεία γλώσσα, το στυλ της οποίας μιμήθηκε αργότερα ο Μποστ. Το κείμενο συνοδευόταν πάντα από ένα σκίτσο του Κλεόβουλου. Το ίδιο σκίτσο ζωγράφισε στο γράμμα του ο Κανόνης. Το γράμμα αυτό ήταν το καλύτερο τονωτικό για τους μυτιληνιούς αγωνιστές.

Αργότερα πήρανε κι άλλα γράμματα του «Κλεόβουλου» και στο τέλος σ’ ένα επισκεπτήριό τους επισκέφθηκε ο ίδιος ο Κανόνης, ως Κώστας Διάκος φυσικά. Η μεγάλη αγάπη που ένοιωθε για τους φίλους του, έσπρωξαν τον συνήθως συγκρατημένο και προσεχτικό αγωνιστή, να κάνει τέτοιαν αποκοτιά, που ευτυχώς έμεινε χωρίς συνέπειες.

Μετά τις εκλογές της 31 Μαρτίου 1946, οι διώξεις κατά των αριστερών συστηματοποιούνται. Στη Χίο είναι τώρα Νομάρχης κάποιος Σβώκος, από την ορεινή Ναυπακτία, που είχε από τον καιρό της Κατοχής ανοιχτούς λογαριασμούς με το ΕΑΜ. Ταυτόχρονα εμφανίζονται και οι πρώτες οργανώσεις χιτών στο νησί. Οι προκλήσεις και οι απειλές κατά των αριστερών πολλαπλασιάζονται.

Χαρακτηριστικό του κλίματος, που δημιουργήθηκε, είναι και το επόμενο επεισόδιο. Ο Νομάρχης Σβώκος, που μεταξύ των άλλων χαρισμάτων του ήταν και μουσοτραφής, ή τουλάχιστον ήθελε να φαίνεται τέτοιος, έκανε το φίλο στον Φώτη Αγγουλέ, το φτωχό ψαρά, που αναδείχτηκε ευαίσθητος και εμπνευσμένος ποιητής. Έτσι τού έδωσε την άδεια να μετατρέψει σε καφενείο ένα μικρό οίκημα στον κήπο του Δημαρχείου, ώστε νάχει κάποιο εισόδημα. Ο Αγγουλές ήταν γνωστός κομμουνιστής και όπως ήταν φυσικό στο καφενείο του σύχναζαν ως επί το πλείστον αριστεροί. Από την άλλη πλευρά οι χίτες δεν άφηναν ούτε στιγμή σε ησυχία τον Αγγουλέ και το καφενείο του. Τέλος επενέβη και η Χωροφυλακή, η οποία έπιασε όλους τους θαμώνες του καφενείου, με την κατηγορία της παράνομης συγκέντρωσης! Τότε ο Αγγουλές πήγε στη Νομαρχία και παράδωσε στον ίδιο το Νομάρχη τα κλειδιά του καφενείου, λέγοντάς του πως δεν έχει νόημα να κάνει τον καφετζή χωρίς πελάτες.

Στις αρχές του Σεπτέμβρη του 1946, ενώ η χώρα βυθιζόταν όλο και περισσότερο στη δίνη του εμφυλίου πολέμου και αφού είχε γίνει το νόθο δημοψήφισμα, που ξανάφερε τη δυναστεία των Γλυξβούργων στην Ελλάδα, πιάστηκε ο Κανόνης. Γινόταν συνεδρίαση ενημέρωσης (αχτίφ), κομματικών στελεχών στο Βροντάδο, σ’ ένα φιλικό σπίτι. Κάποιος χίτης ειδοποίησε την αστυνομία ότι εκεί γίνεται παράνομη συνεδρίαση. Είχαν αρχίσει να φεύγουν οι συγκεντρωμένοι, όταν έφτασε απόσπασμα χωροφυλακής, που συνέλαβε αρκετούς, μεταξύ των οποίων και τον Κανόνη. Στη χωροφυλακή ο Κανόνης φανέρωσε την πραγματική ταυτότητά του, γιατί είχε πληροφορηθεί πως ορίστηκε για τις 10 του Οχτώβρη η δίκη των «στασιαστών» της Μυτιλήνης κι ήθελε να δικαστεί μαζύ με τους άλλους.

Η δίκη τελικά αναβλήθηκε, γιατί δεν παρουσιάστηκαν οι μάρτυρες κατηγορίας και ο Κανόνης έμεινε φυλακισμένος, αρχικά στις φυλακές Χίου κι αργότερα στις φυλακές Σύρου, όπου ορίστηκε η νέα δικάσιμος, για τις 12 Δεκεμβρίου. Και πάλι όμως η δίκη αναβλήθηκε. Τότε υπέβαλε αίτηση ν’ αποφυλακιστεί με εγγύηση. Η αίτηση έγινε δεκτή και στις 22 του μήνα έφτασε ελεύθερος στη Μυτιλήνη.

Από την περίοδο αυτή της παραμονής του στην πατρίδα του, σώζεται ένα σκίτσο του, καμωμένο από τον αδελφικό του φίλο Μίλτη Παρασκευαΐδη, όταν ο τελευταίος τον επισκέφθηκε στα γραφεία του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μυτιλήνη, που βρίσκονταν τότε στην οδό Βενιζέλου κοντά στην Εθνική Τράπεζα. Το σκίτσο έχει είχε την ημερομηνία 23-12-46 και τον δείχνει να φορά χοντρό, κλειστό στο λαιμό, πουλόβερ και χλαίνη.

Το πρωί της ίδιας εκείνης ημέρας ο Κανόνης είχε παρουσιαστεί στο υποκατάστημα της Αγροτικής Τράπεζας, να αναλάβει υπηρεσία, αλλά βρήκε να τον περιμένει το χαρτί της απόλυσής του, με το αιτιολογικό «ότι εγκατέλειψεν αυθαιρέτως την θέσιν του». Η απόφαση αυτή του Πειθαρχικού Συμβουλίου της Τράπεζας, που προκλήθηκε ύστερα από αναφορά του παλιού διευθυντή του υποκαταστήματος, του αλησμόνητου «Βαρκάρη», ήταν και άδικη και παράτυπη. Άδικη, γιατί ο Κανόνης σ’ όλο το διάστημα από τον Ιούνιο του 1944 ως τον Ιούλιο του 1945 ζητούσε κι έπαιρνε αναρρωτικές άδειες, όταν η αρρώστια του τον καταπονούσε. Οι αιτήσεις για αναρρωτική άδεια συνοδεύονταν πάντοτε από ιατρικές γνωματεύσεις και ακτινογραφίες και όλες εγκρίθηκαν, έστω και εκ των υστέρων, λόγω της ακανόνιστης συγκοινωνίας με την Αθήνα, από τη Διοίκηση της Τράπεζας. Από τον Ιούλιο του 1945 κι ως την αποφυλάκισή του, η απουσία του καλυπτόταν με το αιτιολογικό της ανωτέρας βίας. Ήταν όμως και παράτυπη η απόφαση, γιατί εκδόθηκε χωρίς να προηγηθεί καμιά κλήση σε απολογία, ή άλλη αναζήτησή του στο σπίτι του.

Ο Κανόνης έκανε αμέσως, με τη βοήθεια του φίλου και συναγωνιστή του δικηγόρου Τάκη Αμπατζή, πολυσέλιδη ένσταση κατά της απόφασης του Πειθαρχικού Συμβουλίου, στην οποία δε δόθηκε ποτέ καμιά απάντηση.

Ανεξάρτητα από αυτά όμως, ο Κανόνης χάρηκε τις γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς δίπλα στους δικούς του. Δε θα ξαναγιόρταζε ποτέ πια μαζί τους.

Έμεινε στη Μυτιλήνη τρεις μήνες και στις 31 Μαρτίου 1947 έφυγε για τη Σύρο, όπου είχε για τέταρτη φορά προσδιοριστεί η δίκη των «στασιαστών». Στο δικαστήριο η κατηγορία κατέρρευσε. Από τους 22 κατηγορούμενους, πολλοί απ’ τους οποίους μείναν ένα κι ενάμισυ χρόνο στη φυλακή, οι έντεκα αθωώθηκαν, εφτά καταδικάστηκαν σε φυλάκιση από 75 μέρες ως 4 μήνες για απλή «θρασύτητα» και τέσσερις σε τρεις μήνες για «απείθια» και «βιαοπραγίες». Ο Κανόνης έφαγε τρεις μήνες για θρασύτητα. Έχοντας εκτίσει τους δυόμισυ, εξαγόρασε το υπόλοιπο της ποινής του και αφέθηκε ελεύθερος. Γύρισε την άλλη μέρα στην Αθήνα μαζύ με τον Σαραντάκο, που είχε εγκατασταθεί εκεί οικογενειακώς από το καλοκαίρι του 1946.

Ο φίλος του τον πίεσε να μείνει στην Αθήνα, να φροντίσει για την επαναφορά του στην Τράπεζα, εκείνος όμως ήταν αποφασισμένος να γυρίσει πίσω. Έτσι ξαναγύρισε στη Μυτιλήνη, όπου τον περίμενε η βαριά ατμόσφαιρα του εμφυλίου πολέμου, που στο μεταξύ είχε φουντώσει στο νησί.

Τώρα στο νομό Λέσβου είχαν επεκταθεί τα έκτακτα μέτρα, που ψήφισε με το Γ’ Ψήφισμά της η Βουλή, που βγήκε από τις εκλογές της 31ης Μαρτίου του 1946, η λεγόμενη «Βουλή των Λαοπροβλήτων». Οι καταδιωκόμενοι αριστεροί είχαν συγκροτήσει κι εδώ ένοπλες ομάδες και πολεμούσαν με γενναιότητα. Ο εμφύλιος πόλεμος δεν ήταν πια μονόπλευρος.

Σε μια μάχη που έγινε στη θέση Αητός, κοντά στο χωριό Μεσόποπος τη Μεγάλη Τετάρτη του 1947, πιάστηκαν αιχμάλωτοι τέσσερις αντάρτες. Οι αιχμάλωτοι μεταφέρθηκαν στη Μυτιλήνη, πέρασαν από το Έκτακτο Στρατοδικείο, καταδικάστηκαν σε θάνατο με συνοπτική διαδικασία και εκτελέστηκαν μαζί μ’ άλλους τρεις θανατοποινίτες αγωνιστές στην Κράτηγο, στα νότια της πόλης στις 29 Απριλίου.

Δυο μέρες αργότερα συνέβη ένα γεγονός, που συγκλόνισε την κοινή γνώμη της Μυτιλήνης. Το γυμνάσιο θηλέων πήγε πρωτομαγιάτικη εκδρομή στην Κράτηγο, πολύ κοντά στον τόπο της εκτέλεσης και ταφής των αιχμαλώτων. Και τότε τα κορίτσια απ’ όλες τις τάξεις, και οι μεγάλες και τα μικρά, και επονίτισσες και ανοργάνωτες και παιδιά από δεξιές οικογένειες, αψηφώντας τις φωνές των τρομοκρατημένων καθηγητών τους, μάζεψαν αγριολούλουδα και σκέπασαν τους νωπούς τάφους των παλληκαριών.

Στην πόλη της Μυτιλήνης οι οργανώσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος, αλλά και της ΕΠΟΝ, ίσως μάλιστα πιο πολύ οι τελευταίες, ήταν ακόμα ζωντανές και δρούσαν παράνομα. Πολύ συχνά προκηρύξεις, που τις σκόρπιζαν αόρατα χέρια, πλημμύριζαν τους δρόμους, όχι μόνο στις απόμερες γειτονιές, αλλά και στο κέντρο της πόλης. Η Ασφάλεια μη μπορώντας να πιάσει τους δράστες, απαντούσε με συλλήψεις και εκτοπίσεις γνωστών αριστερών. Έτσι τον Ιούνιο του 1947 ο Κανόνης πιάστηκε και με απόφαση της Επιτροπής Ασφαλείας Λέσβου εκτοπίστηκε στην Ικαρία.

 

Προσθήκη: Ο φίλος μας ο Βουλάγξ έκανε τον κόπο να μεταγράψει την επιστολή του Κλεόβουλου, που τη μεταφέρω εδώ:

Εν Χίω εν έτει χιλιοστώ ενακοσιοστώ και τεσσαρακοστώ έκτω, αραβαϊστί 1946 και εν μηνί Φεβρουαρίω και τη δεκάτη τετάρτη ημέρα αυτού.

Αγαπητικότατε συναγωνιστά Τεσαρακοντεύ

Χαίρε η κεχαριτωμένη ο Κύριος μετά σού.

Ευφροσύνως και πάνυ αγαλιευτικώς, εν εξάλλω και απεριγράπτω ενθουσιασμώ επληροφορήθην την σημερινήν εν χορδαίς και οργάνοις της τάξεως υμετέραν μετακομιδήν και μετοικεσίαν ομού μετά των λοιπών παμφιλτάτων εαμοκομμουνιστών Λέσβου αρρένων τε και θηλέων (ούς και άστινας πάνυ συναγωνιστικώς και εγκαρδιωτάτως χαιρετίζωμεν) εκ των εισαγγελικών πολυκατοικιών της  γείτονος μεγαλονήσου εις τους ευαγείς και ανθρωποσωτηρίους βουδρουμείς της χιακής μικρονήσου, οίτινες ενθάδε φέρουσι το αξιοπερίεργον και απογοητευτικόν όνομα «καταβροχθίζουσα», χυδαϊστί «χάψη».

Ελυπήθην τα μάλα, παμφίλτατε, διότι δεν είχετε απευθύνει προηγουμένως τηλ/κόν ή ασυρματιστικόν μήνυμα, ίνα σας επιδαψιλεύσωμεν ραγδαίως και σπασμωδικώς υποδειγματικήν συμπεριφοράν του ενθάδε λαού κατά την υμετέραν εκφόρτωσιν. Τούτο εστί το ελάχιστον. Το χείριστον εστί ότι προ ολιγιστοτάτων ημερών αφαιρέσαμεν ιεροκρυφίως και αναρχικώς από της χιακής προκυμαίας την περιώνυμον διακόσμησιν των τριών Χί, ήτις κατά μεν τους αυτόχθονας και ιθαγενείς εντοπίους  εχαιρέτιζε την χαφι… [η συνέχεια όπισθεν]

 

 

Advertisements

207 Σχόλια to “Χαράλαμπος Κανόνης (Δημ. Σαραντάκος) 13 – Οι διώξεις των αριστερών”

  1. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα

    ….Στη Χίο είναι τώρα Νομάρχης κάποιος Σβώκος, από την ορεινή Ναυπακτία, που είχε από τον καιρό της Κατοχής ανοιχτούς λογαριασμούς με το ΕΑΜ…..
    Μάλλον αυτός: Αντώνιος Σβώκος

    ΥΓ: Έχουμε και τον Λάμπρο σήμερα …. https://sarantakos.wordpress.com/2019/09/29/neruda/#comment-607739

  2. Georgios Bartzoudis said

    Προβλέψιμος πλέον ο πατήρ Σαραντάκος. Πάντως, η μαρτυρία του ως αυτόπτη ή αυτληκοου μάρτυρα έχει κάποια αξία.

  3. sarant said

    Καλημέρα και… καλά Λαμπρούγεννα!

    1 Διευθυντής στο Ελληνικόν Αίμα, την πιο έξαλλη δεξιά εφημερίδα της εποχής.

  4. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    1-3 – Σας ευχαριστώ κι από εδώ.🍰☺

  5. gpoint said

    Καλημέρα

    σαν πιστός της πραγματικής λήθης δεν έψαξα ποτέ να μάθω τους λόγους που στα μέρη μου η δράση των ελασιτών προξένησε τέτοιο μίσος εναντίον των αριστερών. Ολοι αναφέρονται βέβαια στον Ψαρρό αλλά δεν πείθομαι πως ήταν μόνο αυτή η αιτία. Αυτό με αφορμή την αναφορά στον Σβώκο.

  6. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Χρόνια πολλά Λάμπρο!
    Δε θυμάμαι αν είναι στο μηνολόγιο, αλλά η μέρα πρέπει να μετονομαστεί σε «Λάμπρου του Κερδώου», νομίζω. 🙂
    Τι παραπάνω είχε εκείνος ο Ερμής, δηλαδή;

  7. Ενδιαφέρον θα είχε αν η σατιρική επιστολή του «Κλεόβουλου» προς Σαραντάκο παρουσιαζόταν δακτυλογραφημένη για να διαβάζεται άνετα.

  8. sarant said

    7 Να το έχω στο νου μου -και να βρω και τις υπόλοιπες σελίδες.

  9. leonicos said

    ΚΑΛΗΜΈΡΑ

    Οδυνηρές μνήμες, κι ας μην τις έχουε ζήσει.

    Ρε Τζι, γιατί είσαι οπαδός της λήθης; Άλλο ψύχραιμος σημερινός στοχαστής και άλλο ‘λήθη’. Έκαναν και ΕΛΑΣίτες πολλά. Και δεν δινω συγχώρεση σε όλαούε τα δικαιολογώ ως αναγκαιότητα του αγώνα. Υπήρξαν καθάρματα κι εκεί, Κάποιος στην Κοκκινιά είχα αγοράσει 40 σπίτια, είδα τα συμβόλαια, σε ένα κατάμαυρο χαρτί σε μια γραφομηχανή με πολύ μικρά γράμματα, που φυσικά ακυρωθηκαν μετά την απελευθέρωση. Προφανώς έκανε μαύρηαγορά τροφίμων, το λιγότερο.

    Μπορεί να δικαιολογείται το μίσος. Αλλά οι μεν λειτουργούσαν σ’ ένανα ανοιχτό πόλεμο ενώ οι δε εκδικήθηκαν με βάση πολιτειακές μεθοδεύσεις, Εντελώς διαφοερετικά πράγματα

  10. BLOG_OTI_NANAI said

    «Επειδή οι νεαροί διαμαρτυρήθηκαν έντονα οι χωροφύλακες άρχισαν να πυροβολούν το πλήθος. Δυο νέοι, ο Γιάννης Πήττας κι ο Μανώλης Μαυράκης έπεσαν νεκροί».

    Την δολοφονία των δύο νέων την είχα δει να καταγγέλλεται και στις αριστερές εφημερίδες της εποχής, την άλλη φορά που κοιτούσα για τον διωκόμενο Μητροπολίτη.

  11. nikiplos said

    7@ Εγώ δεν μπόρεσα να την διαβάσω… εγκατέλειψα… 🙂

  12. Σωτήρς said

    2 Νομίζω πως σε όλα τα αποσπάσματα του βιβλίου για τον Κανόνη γράφετε πόσο προβλέψιμος είναι. Μα σε όλα. Σχεδόν προβλέψιμος δηλαδή. Επειδή σας αρέσει η ιστορία και έχετε καλές πληροφορίες μη μιλάτε σαν την Πυθία, αναπτύξτε λίγο περισσότερο αυτό που θέλετε να πείτε.

    5 Ίσως που είμαστε μικρός τόπος η Φωκίδα και όλοι πάνω κάτω γνωριζόμαστε να είναι ο λόγος που δεν ξεχάστηκε το έγκλημα που έκαναν οι ελασίτες στον Ψαρρό. Επίσης στα μαρτυρικά χωριά (Αγία Ευθυμία, Βουνιχώρα) ακούς ακόμα να λένε πως ευθύνη για το πρώτο κάψιμο είχαν οι ελασίτες. Ανιστόρητα κατ’ εμέ και αφού έχουν περάσει τόσες δεκαετίες.

  13. Καλημέρα

    7 – 11 Προσυπογράφω 🙂

    Και βεβαίως πολλές ευχές: καλόχρονος και πολύχρονος ο στυλοβάτης του ιστολογίου Λάμπρος 🙂 🙂 🙂

  14. nikiplos said

    9@,
    Να πω πως ανέκαθεν συμφωνούσα με τη στάση του Τζή, όσον αφορά τα ζητήματα του εμφυλίου, κυρίως από διηγήσεις των γονιών μου, αλλά και των δύο παππούδων μου… Έχω την πεποιήθηση πως δεν μπορεί να γίνει «ψύχραιμος ιστορικός αναστοχασμός» χωρίς συναισθηματική φόρτιση καθώς τα γεγονότα είναι ακόμη ζωντανά, όσο κι αν οι νεότερες γενιές τείνουν να μην τα σκαλίζουν, οπότε θα απομείνουν αρκετοί στην λήθη καθώς και άλλοι στη θεολογική προσέγγιση-δαιμονοποίηση των γεγονότων. Την ίδια εντύπωση σχημάτισα με τους Γάλλους, όταν η συζήτηση έμπαινε στον δικό τους εμφύλιο, τη Γαλλική επανάσταση καίτοι έχουν περάσει τόσα χρόνια…

    Ο εμφύλιος πόλεμος του 1943-1949 ήταν εξαρχής βίαιος και αφορούσε κυρίως την ανακατάληψη ανακατανομή της εξουσίας. Πίσω από το παρασκήνιο φυσικά ήταν οι Άγγλοι, οι οποίοι διέθεταν τεράστια «τεχνογνωσία» για το πως να διαχειριστούν κάτι τέτοιο ως μετρ του διαίρει και βασίλευε.

    Ο εμφύλιος πόλεμος είναι συνήθως πιο βίαιος και σκληρός από έναν συμβατικό πόλεμο γιατί οι συγκρούσεις λαμβάνουν χώρα στα σπίτια των εμπλεκομένων και όχι σε ένα μακρινό μέτωπο, με μάρτυρες τον άμαχο πληθυσμό, του οποίου οι οικείοι αλληλοσφάζονται μπροστά στα μάτια τους, με εξαιρετική βιαιότητα συχνά για ασήμαντες αφορμές αλλά και συγκεχυμένα αίτια. Δεν έχει σημασία ποιός πρώτος άρξαται των όπλων, σημασία έχει πως και οι δύο πλευρές είναι αρματωμένες και έτοιμες από καιρό να συγκρουστούν.

    Σε έναν συμβατικό πόλεμο, πρέπει να εξοντωθούν οι δυνάμεις του αντιπάλλου και να κερδηθούν τα επίχειρα. Στο τέλος του υπάρχουν νικητές και ηττημένοι, συχνά όμως η ζωή μετά τις αψιμαχίες αρχίζει πάλι από την αρχή χωρίς σημαντική αλλαγή του κοινωνικού περιβάλλοντος και για τις δυό πλευρές που συγκρούστηκαν. Αφού χαθούν τα εδάφη, ακόμη και οι ηττημένοι ξαναπιάνουν τη ζωή τους από την αρχή.
    Σε έναν εμφύλιο η κάθε πλευρά θέλει την πλήρη βιολογική εξόντωση της άλλης. Επίχειρο είναι ο ίδιος ο τόπος τους, οι οικίες τους τα χτήματά τους. Στο τέλος δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι με τα συμβατικά μέτρα και σταθμά. Υπάρχει η εκδίωξη των ηττημένων από τις εστίες τους και η (συμβατική) υποδούλωση όσων τους συμπαθούσαν. Υπάρχει η εξαφάνιση της πλευράς των ηττημένων από την πολιτική ζωή και στη συνέχεια ένα βίαιο καθεστώς που σκοπό έχει έναν μόνο: να αφανίσει την άλλη πλευρά, εκείνη που ηττήθηκε.

    Ο κόσμος είναι ηττημένος παντού, γιατί τα περισσότερα σπίτια έχουν κι από τις δύο πλευρές ανθρώπους-θύματα. Η λήθη δεν έρχεται εύκολα. Στην Ελλάδα για 50 χρόνια οι «άλλοι» θα είναι δαίμονες. Δεν θα υπάρχουν μεικτές φιλίες και στο τέλος, ιδιαίτερα στην επαρχία τα χωριά και οι πόλεις θα είναι διχασμένες σε δυό παρατάξεις, που θα πηγαίνουν σε διαφορετικά καφενεία, θα συχνάζουν σε διαφορετικά στέκια και θα συγχρωτίζονται μόνο για πρακτικούς λόγους.

    Το τελευταίο «έργο» του ελληνικού εμφυλίου 1943-1949 ήταν (ελπίζουμε) η δικτατορία του 67. Αν η δεξιά παράταξη επέδειξε μετά από αυτό το επεισόδιο αδράνεια και συστολή, αιτία δεν ήταν άλλη παρά η εθνική συμφορά της Κύπρου. Αν δεν γινόταν η Κύπρος, θα ήταν άλλη η εξέλιξη των πραγμάτων, αυτό είναι βέβαιο… Από τη δικτατορία του 67 έχω ένα επεισόδιο να διηγηθώ:

    Ένας Θείος μου ήταν ανώτερος αξιωματικός σε στρατόπεδο στην Καλαμάτα. Μόλις έγινε το πραξικόπημα, την επομένη τα ΤΕΑ μάζεψαν με τη βία τους κομμουνιστές της εκάστοτε περιοχής, ως επικίνδυνους και τους παρέδωσαν στο στρατόπεδο της πόλης. Ήταν από όλη τη Μεσσηνία. Όλες οι περιοχές της χώρας είχαν μαζέψει καμιά 200ριά το κάθε στρατόπεδο. Μάζευαν μόνο τα διακεκριμένα στελέχη και όχι τον απλό κόσμο. Στο στρατόπεδο της Καλαμάτας έφεραν την επόμενη κιόλας ημέρα 3000! Μόλις το είδε ο διοικητής έφριξε! Σε δυό -τρεις ημέρες είχε απελευθερώσει τους περισσότερους κρατώντας μόλις 300, τους οποίους και επιβίβασε σε πλοίο. Όλη η πόλη ήταν μαζεμένη στο λιμάνι την ημέρα της αναχώρησης. Ο πατέρας μου, που για επαγγελματικούς λόγους την ημέρα εκείνη ήταν παρών, θυμάται αλλαλαγμούς φρενήρεις από το πλήθος, να φωνάζουν «Μόλις βγήτε στα ανοιχτά πνίξτε τους!» «Στον πάτο της θάλασσας».
    -«Τόσος ήταν ο φόβος του πλήθους» που τους έρχονταν μνήμες του αιματηρού εμφυλίου και ζητούσε την κάθαρση, την εξιλέωση στα μάτια των χωροφυλάκων, αφού ήταν εκεί στο λιμάνι και οίκτιρε τους κομμουνιστάς… (αυτή ακριβώς ήταν η διατύπωση του πατέρα μου, περίλυπη και απογοητευτική, καίτοι οικογενειακά ανήκε στην παράταξη των «νικητών»).

  15. nikiplos said

    Να ευχηθώ κι εγώ με τη σειρά μου χρόνια πολλά στο Λάμπρο! Να είσαι γερός και να εκπέμπεις με τη στάση ζωής, όλα αυτά τα πολύτιμα που μάζεψες…

  16. Γς said

    6:

    >Τι παραπάνω είχε εκείνος ο Ερμής, δηλαδή;

    Αρχαϊκή στήλη Ερμού…

  17. Παναγιώτης Κ. said

    @14.Μπορεί να γίνει «ψύχραιμος ιστορικός αναστοχασμός» μόνο που θέλει χρόνο και έχει κόπο.Το χρόνο και τον κόπο που χρειάζεται για να μελετήσει κανείς τα γεγονότα της εποχής από δυο-τρεις τουλάχιστον ολοκληρωμένες πηγές για να μορφώσει δική του άποψη. Άποψη που δεν θα βαραίνει κάτι σαν… ματαίωση ή σαν θρίαμβος. Να διαβάσει απροκατάληπτα και όχι να ψάχνει την τεκμηρίωση της εκ των προτέρων τοποθέτησής του στη μια ή την άλλη πλευρά.
    Αυτό που θεωρούν αρκετοί ως ιστορική γνώση είναι ο προπαγανδιστικός λόγος που αρθρώνει είτε η πλευρά των νικητών είτε η πλευρά των ηττημένων και τον περιφέρουν αναλόγως.
    Πόσο στέρεη ιστορικά μπορεί να είναι η θέση κάποιου όταν π.χ αγνοεί την κομβική ημερομηνία 12.02.1945 όπου υπογράφηκε η Συμφωνία της Βάρκιζας.
    Μια ημερομηνία που χωρίζει την Ιστορία της δεκαετίας του ΄40 σε ένα ΠΡΙΝ και σε ένα ΜΕΤΑ. Σε ένα ΠΡΙΝ όπου βαραίνει καθοριστικά ο Δεκέμβρης του ΄44 και σε ένα ΜΕΤΑ όπου όσα ακολούθησαν ήταν σχεδόν νομοτελειακά.

    Ως προς το θέμα της λήθης.
    Έχω παρατηρήσει ότι άνθρωποι που πήραν μέρος σε αυτό τον χαμό είτε από τη μια μεριά είτε από την άλλη, κατά κανόνα αποφεύγουν να μιλούν σχετικά.
    Δεν έχω δώσει κάποια εξήγηση. Ίσως έχουν κατακτήσει κάποιο είδος σοφίας και η σοφία αυτή, τους κρατά σιωπηρούς.

  18. gpoint said

    # 9

    Λε’ωνικε δεν είναι πιο καλά με τους Ιταλούς που ξεχάσαμε πως μας επιτέθηκαν και μας σκλαβώσανε κιόλας και είμαστε τώρα μια χαρά τακίμια ; Και με τις γερμανίδες προ έητζ είχαμε φιλιώσει αλλά μια το έητζ κάτι η Μπάγιερν Μονάχου με τους Γερμανούς ακόμα το ψιλοψάχνουμε- είναι και οι πολεμικές αποζημειώσεις στη μέση…

    Δες και τα ζευγάρια όπου ενεφανίσθη ατασθαλία υπό μορφήν μετωπιαίου εξογκώματος… Δεν είναι προτιμοτέρα (πρακτικώς) η λήθη από τον χωρισμό ;

  19. Γς said

    16:

    Προβοκατόρικη η ανάρτηση.
    Εχεις παραπάνω Centimètres

    και Χρόνια Πολλά!

  20. nikiplos said

    18@ πολύ σοφή η κατακλείδα σου… αλλά δεν το βλέπουν όλοι έτσι… οι γυναίκες πληγώνονται ανεπανόρθωτα αν δεν είναι επιθυμητές. Από την άλλη, εν μέσω γάμου, πως να επιθυμείς κάτι που ήδη το έχεις? (αυτά ως προς το ερωτικό, γιατί η αγάπη που πρέπει να δένει τα ζευγάρια εις σάρκα μία, είναι άλλου ιερέως πράγμα)…
    πρωτίστως να είναι ζευγάρια, κι όχι κουαρτέτα με πεθερικά, τρία με μπατζανάκια, συμπεθέρια, κουνιάδους κλπ.

  21. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    @ 7, 11, 13

    Μια χαρά διαβάζεται. Να την πληκτρολογήσει ο Κύθνιος Γίγας, που έχει πολυτονικό 🙂

  22. sarant said

    21 Διαβάζεται αλλά δεν είναι πλήρης

  23. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Προφανώς. Τι πλήρης να είναι χωρίς «διατελώ»? 🙂

  24. voulagx said

    #14 @Νικιπλος: Η τελευταια παραγραφος του σχολίου σου μού θυμισε το τελος της ταινιας «La lengua de las Mariposas» (= Η γλώσσα της πεταλούδας)

  25. loukretia50 said

    Αν για το κέρατο προτείνεις λήθη
    «φιλτέρα χωρισμού η λήθη»
    Ηλίθιο σε προσφωνούν τα πλήθη

    (Πρέσβυς παρά τω κερασφόρω εληλύθει…)

  26. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    και σχολιάζουν για καιρούς και ήθη.

  27. loukretia50 said

    …Ενώ ο λόγος τους από κακίες βρίθει

  28. Γιάννης Κουβάτσος said

    Η νέα γενιά (κάτω από 30) αμφιβάλλω αν γνωρίζει ότι πριν από 70 τόσα χρόνια έγινε εμφύλιος στην Ελλάδα. Κι αν κάτι έχει ακουστά, το γεγονός την αφήνει αδιάφορη. Όσο νοιάζει εμάς για τον εθνικό διχασμό του ’15, τόσο και λιγότερο νοιάζει κι αυτήν ο εμφύλιος. Και πολύ καλά κάνει, βέβαια. Όχι ως προς την άγνοια, αλλά ως προς την αδιαφορία. Εμείς ασχολούμαστε ακόμα, γιατί μεγαλώσαμε σε σπίτια που λίγο-πολύ οι μνήμες του εμφυλίου ήταν έντονες και ακούγαμε συνέχεια το μακρύ και το κοντό γονιών και παππούδων. Κονσερβοκούρια, δωσίλογοι, εαμοβούλγαροι, γετμανοτσολιάδες, Μελιγαλάδες, χίτες και ταγματαλήτες, ένας αχταρμάς στερεότυπων και περιπτωσιολογίας, ανάλογα με την πολιτική τοποθέτηση και τα βιώματα των δικών μας. Μας δηλητηριάζανε κανονικά.

  29. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κονσερβοκούτια, διορθώνω.

  30. sarant said

    28 Πάντως τα βιβλία για τον διχασμό που κυκλοφόρησαν πρόσφατα έγιναν μπεστσέλερ.

  31. Αὐγουστῖνος said

    Λάμπρο, ἔστω καὶ καθυστερημένα, χρόνια σου πολλά, καλὰ κι εὐτυχισμένα, μὲ πολλὲς ἀκόμα εὐκαιρίες νὰ διαβρώσεις τὸ σάπιο χρηματοπιστωτικὸ σύστημα ἐκ τῶν ἔσω, πολεμώντας το μὲ τὰ ἴδια του τὰ ὅπλα.
    Κάποια στιγμὴ θὰ τὰ ξαναποῦμε πάνω ἀπὸ τραπέζι πλῆρες καὶ ἐν μέσῳ φίλων ἐκ τοῦ ἱστολογίου.

  32. Γιάννης Κουβάτσος said

    30: Για να γνωρίσουμε το γεγονός, ναι, αλλά το ίδιο το γεγονός δεν προκαλεί πλέον μίση και διχόνοιες. Ενώ ο εμφύλιος; Μπορούν να συζητήσουν ψύχραιμα για το γεγονός άνθρωποι της ηλικίας μας; Ούτε καν σ’ αυτό το ιστολόγιο. ☺

  33. Παναγιώτης Κ. said

    @28. Γιάννη, ακριβώς αυτό το παράδειγμα για τον εθνικό διχασμό του 1915 χρησιμοποιώ και εγώ για να κατανοήσω την άγνοια ή την αδιαφορία για τον Εμφύλιο.

  34. Σηλισάβ said

    32. Δύσκολο για εμάς εν έτει 2019 να φανταστούμε το κλίμα της εποχής. Στο σχολείο μάθαμε ότι ο εμφύλιος είναι κακός πόλεμος, όμως το 1943 το κλίμα στη χώρα ήταν καθαρά εμφυλιοπολεμικό (όπως γράφει ο Μαργαρίτης στον εξαιρετικό πρόλογο του βιβλίου του).
    14. Στον ΕΛΑΣ υπήρχαν και καθάρματα, όπως σε κάθε μαζικό κίνημα. Υπήρχαν και αυτοί που δεν πειθαρχούσαν, και αυτοί που εφάρμοζαν ποινές επί τόπου. Ο γενικός κανόνας όμως ήταν ότι ήταν πειθαρχημένος και με ισχυρή νομιμοποίηση στον πληθυσμό. Πηγή: ένας συγγενής μου ελασίτης παππούς, μακαρίτης πια. Θα είχε πολύ ενδιαφέρον να μιλούσαν τα πρώην στελέχη της ΟΠΛΑ για την δράση της, τα οποία δεν έδωσαν απομνημονεύματα.
    ξανα 32. Είμαστε το μοναδικό κράτος στο οποίο η επίσημη ιστορία σταματάει στο 1943. Δεν έχουμε συμφωνήσει πολιτικά και κοινωνικά για το τί έγινε – οι ιστορικοί πάντως τα έχουνε βρει.

  35. Παναγιώτης Κ. said

    @30. Είναι αλήθεια πως το όνομα του μεγάλου πρωταγωνιστή, του Ελ.Βενιζέλου, όλο και πιο συχνά ακούγεται.
    Φαντάζομαι ότι οι συμπατριώτες μας-όσοι ασχολούνται-αναζητούν τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει ένας πολιτικός για να θεωρηθεί σπουδαίος και το πιο φυσιολογικό είναι να αρχίσουν από τον Βενιζέλο!

  36. Σηλισάβ said

    35. Ο Βενιζέλος των πολιτικών δολοφονιών, του αποτυχημένου πραξικοπήματος, του επιτυχημένου πραξικοπήματος και του ιδιώνυμου! Το σημείο αναφοράς της δεξιάς και της σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα!

  37. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    32

    Εκτός του παράγοντα Χρόνου (όλοι οι πρωταγωνιστές του 1915 έχουν πεθάνει από δεκαετίες) και του ότι το 1939-45 μεσολάβησε μείζον γεγονός που έφερε την ανθρωπότητα δεκαπέντε φορές τούμπα, έχουμε τη στρέβλωση που σχολίαζα εδώ https://sarantakos.wordpress.com/2019/09/17/xaralamposkanonis-12/#comment-605618, απότοκο της οποίας είναι κάτι τέτοια παληκάρια https://www.imerodromos.gr/i-nd-anakalypse-tis-anartiseis-toy-fasisto-skaloympaka-kai-ton-diegrapse/ τα οποία τώρα που μιλάμε κατέχουν ένα σωρό κρίσιμα πόστα.
    Η ψυχραιμία δεν εξυπακούεται.

  38. sarant said

    32 Θα μπορούσε να σου πει κανείς ότι, πέρα από τον χρόνο που έχει περάσει, ο δεύτερος διχασμός επισκίασε τον πρώτο. Α, το λέει περίπου και το Χτήνος στο 37.

  39. spyridos said

    Η Λήθη – παράφραση του Λ. Μαβίλη από τον Άχθο Αρούρη

    Καλότυχοι οι νεκροί που λησμονάνε
    την πείνα της ζωής. Όταν μπιτίσει
    ο βίος, έτσι πούχει καταντήσει
    μην τους κλαις ο καημός σου όσος και νάναι.

    Τέτοιαν ώρα οι ζωντανοί θα ξαναπάνε
    για ψώνια. Κι ο μπακάλης θα τους βρίσει
    και των φτωχών το μάτι θα μαυρίσει
    εις του κουφού την πόρτα ως θα χτυπάνε.

    Τσιγάρο πουθενά κανείς δεν θάβρει
    στην αγορά θα τρέχουνε τη μαύρη
    για μια φανέλα, κάλτσες και μανδήλι.

    Αν δεν μπορείς παρά να κλαις το δείλι
    τους ζωντανούς τα μάτια σου ας θρηνήσουν
    θέλουν μα δε βολεί να κολατσήσουν.

    Μυτιλήνη, 1941

  40. nikiplos said

    Cher Voulagx με συγκλόνισε η ταινία… δεν την είχα δει…

  41. gpoint said

    Να σε λεν Αναστασία
    νάχεις ανηψιο Ηλία
    δηλαδή θεια του Ηλία
    και συντόμως Ηλί-θεία
    ω θεές, θεοί και θεία
    αυτό είναι ακολουθία !

  42. Pedis said

    Ο εμφύλιος δεν άρχισε το ’41-44 και ούτε έληξε το ’74. Διεξαγόταν και πριν και μετά μέχρι αυτή τη στιγμή.

    Στις φυσιολογικές περιόδους με τον όρο εμφύλιος πόλεμος ονομάζεται η ταξική κυριαρχία και η αδιαφιλονίκητη υπεροχή της ολιγαρχίας, καθώς και οι προσπάθειες άμυνας και αντίστασης των εργαζομένων.

    Στις ιστορικές περιόδους που οι όροι της υπεροχής αυτής τίθενται ή ενδέχεται να τεθούν σε σοβαρή αμφισβήτηση έμεσα και στην πράξη τότε τα γεγονότα της ταξικης πάλης περιγράφονται και ανακεφαλαιώνονται συνοπτικά με τον κοινό ορισμό του εμφυλίου πολέμου.

  43. gpoint said

    # 20

    Νίκιπλε μεγάλωσα σε μια κοινωνία που θεωρούσε πταίσμα την ατασθαλία του άντρα και ασυγχώρητο το παραστράτημα της γυναίκας. Πρακτικό καθαρά μέτρο μια που στο 91,18% των περιπτώσεων το κεράτωμα το προκαλούσε η γυναίκα. Και το κυριότερο σπίτι της, ενώ ο άντρας…ξεπόρτιζε. Σκέψου απλά πως η γυναίκα τότε δεν δούλευε, έμενε κλεισμένη το πρωί στο σπίτι και είχε μόνο δυο διεξόδους, το ραδιόφωνο (αν είχε) και τα βιβλία (αν ήξερε να διαβάζει). Ακόμα και τα περιοδικά ήταν σπάνια, διαβάζονται την πρώτη μέρα και η φακή βράζει σε μισή ώρα…Ανία μήτηρ πάσης κακίας λέγανε οι πλανόδιοι, οι υδραυλικοί κ.λ.π.

  44. loukretia50 said

    Τι θα έλεγε η Πυθία
    αν ο ποιητής με βία
    επικαλεστεί τα θεία
    ψάχνοντας ακολουθία
    σε ονομάτων τη νοθεία?
    «-Ποια είναι του Ηλία η θεία?
    Τι ερώτηση ηλιθία!»

  45. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ούτε ο εθνικός διχασμός ούτε ο εμφύλιος είχαν ταξικά χαρακτηριστικά σε ό,τι αφορά την έξαψη των παθών. Σίγουρα υπήρχαν συμφέροντα που ενδιαφέρονταν, καίγονταν μάλλον, για την επικράτηση κάποιας παράταξης, αλλά οι απλοί άνθρωποι που συμμετείχαν, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, το έβλεπαν μάλλον οπαδικά το ζήτημα ή απέβλεπαν σε εξυπηρέτηση προσωπικών μικροσυμφερόντων, όχι ταξικών όμως. Στις αλληλοσπαρασσόμενες παρατάξεις, η συντριπτική πλειονότητα των συμμετεχόντων ήταν φτωχοί λαϊκοί άνθρωποι.

  46. Γιάννης Κουβάτσος said

    37, 38: Δεν διαφωνώ ότι οι Έλληνες πάντα θα βρίσκουν λόγους για να τρώγονται και να διχάζονται. Απλώς ήθελα να επισημάνω ότι ο εμφύλιος δεν αφορά πλέον τις νέες γενιές. Ακόμα και τα τρολ του τουίτερ παπαγαλίζουν λέξεις (κατσαπλιάδες, εαμοβούλγαροι, γερμανοτσολιάδες κλπ), των οποίων ουσιαστικά αγνοούν τη σημασία. Σαν κάποια παιδάκια που λένε κακές κουβέντες, για να σκανδαλίζουν τους μεγάλους.

  47. Pedis said

    Ούτε ο εθνικός διχασμός ούτε ο εμφύλιος είχαν ταξικά χαρακτηριστικά σε ό,τι αφορά την έξαψη των παθών. Σίγουρα υπήρχαν συμφέροντα που ενδιαφέρονταν, καίγονταν μάλλον, για την επικράτηση κάποιας παράταξης, αλλά οι απλοί άνθρωποι που συμμετείχαν, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, το έβλεπαν μάλλον οπαδικά το ζήτημα ή απέβλεπαν σε εξυπηρέτηση προσωπικών μικροσυμφερόντων, όχι ταξικών όμως.

    Καλά-καλά …

    Στις αλληλοσπαρασσόμενες παρατάξεις, η συντριπτική πλειονότητα των συμμετεχόντων ήταν φτωχοί λαϊκοί άνθρωποι.

    Σωστό. Αλλά δεν λέει τίποτα ως επιχείρημα.

    Διότι η στατιστική πιθανότητα για μισθοφόρο, χωροφύλακα, μπράβο, παραστρατιωτικό, παρακεντέ, ρουφιάνο κοκ να προέρχεται από την κυρίαρχη τάξη είναι ανάλογη του γινομένου του ποσοστού των μελών συτής της τάξης στο συνολικό πληθυσμό επί τον λόγο των αντίστοιχων μέσων εισοδημάτων επί έναν κατάλληλα κανονικοποιημένο συντελεστή που μετρά την επιθυμία για κοινωνική αναρρίχηση. Σε πρωτη προσεγιση, πάντα.

    Με άλλα λόγια και χοντρικά, αν οι πλούσιοι δεν έβρισκαν και διαμόρφωναν φτωχούς να τα βάζουν και να τους φυλάνε από τους φτωχούς δεν θα έμεναν για πολύ πλούσιοι. Με πιθανότητα μονάδα!

  48. sarant said

    Ο φίλος μας ο Βουλάγξ έκανε τον κόπο να μεταγράψει την επιστολή του Κλεόβουλου, που τη μεταφέρω εδώ:

    Εν Χίω εν έτει χιλιοστώ ενακοσιοστώ και τεσσαρακοστώ έκτω, αραβαϊστί 1946 και εν μηνί Φεβρουαρίω και τη δεκάτη τετάρτη ημέρα αυτού.

    Αγαπητικότατε συναγωνιστά Τεσαρακοντεύ

    Χαίρε η κεχαριτωμένη ο Κύριος μετά σού.

    Ευφροσύνως και πάνυ αγαλιευτικώς, εν εξάλλω και απεριγράπτω ενθουσιασμώ επληροφορήθην την σημερινήν εν χορδαίς και οργάνοις της τάξεως υμετέραν μετακομιδήν και μετοικεσίαν ομού μετά των λοιπών παμφιλτάτων εαμοκομμουνιστών Λέσβου αρρένων τε και θηλέων (ούς και άστινας πάνυ συναγωνιστικώς και εγκαρδιωτάτως χαιρετίζωμεν) εκ των εισαγγελικών πολυκατοικιών της  γείτονος μεγαλονήσου εις τους ευαγείς και ανθρωποσωτηρίους βουδρουμείς της χιακής μικρονήσου, οίτινες ενθάδε φέρουσι το αξιοπερίεργον και απογοητευτικόν όνομα «καταβροχθίζουσα», χυδαϊστί «χάψη».

    Ελυπήθην τα μάλα, παμφίλτατε, διότι δεν είχετε απευθύνει προηγουμένως τηλ/κόν ή ασυρματιστικόν μήνυμα, ίνα σας επιδαψιλεύσωμεν ραγδαίως και σπασμωδικώς υποδειγματικήν συμπεριφοράν του ενθάδε λαού κατά την υμετέραν εκφόρτωσιν. Τούτο εστί το ελάχιστον. Το χείριστον εστί ότι προ ολιγιστοτάτων ημερών αφαιρέσαμεν ιεροκρυφίως και αναρχικώς από της χιακής προκυμαίας την περιώνυμον διακόσμησιν των τριών Χί, ήτις κατά μεν τους αυτόχθονας και ιθαγενείς εντοπίους  εχαιρέτιζε την χαφι… [η συνέχεια όπισθεν]

  49. gak said

    «Μάθαιναν στους φίλους τους τα επαναστατικά τραγούδια, που είχαν γραφτεί και τονιστεί εκεί κάτω»
    τι σημαίνει τονιστεί; μελοποιηθεί;

  50. spyridos said

    45 και 47

    την τελευταία φορά που οι πλούσιοι βγήκαν αυτοπροσώπως να πολεμήσουν το ρολόι έγραφε φεουδαρχία.

    ούτε τα χρυσάβγουλα (οι οπαδοί) ανήκουν στις ανώτερες τάξεις ούτε το μεγαλύτερο μέρος του 40% που ψήφισε ΝΔ.
    Ας είναι καλά η λοταρία και η ελπίδα της ανόδου μέσω θαυμάτων η γλειψίματος.

  51. spyridos said

    45

    Τζον Στάινμπεκ

    Άνθρωποι και Ποντίκια
    Τα Σταφύλια της Οργής

  52. Γς said

    Υπεγράφη η Συμφωνία Αστυνόμευσης Εναέριου Χώρου μεταξύ Ελλάδας και Βόρειας Μακεδονίας από Ελληνικά πολεμικά αεροπλάνα

    Και θυμήθηκα τότε που λέγαμε ότι έπρεπε να αναγνωρίσουμε τα Σκόπια

    Μόλις φτάσει το Ε Σώμα στρατού εκεί και στο Μοναστήρι [Μπίτολα]!

  53. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Παρακολουθώ με πραγματική συμπάθεια την ιστορία του σαραντάκειου Κανόνη, έστω και εάν δεν περιέχει διηγήσεις που να μου βγάζουν ιδεολογική συμπάθεια. Σέβομαι την εγγενή ομορφιά και ζέση των νεανικών αναμνήσεων, οι οποίες συνήθως είναι ανεξάρτητες από το ιδεολογικό τους πρόσημο. Για συζητήσεις (παρεμβάσεις, σχόλια, διορθώσεις κλπ) περί του Εμφυλίου θα περιμένω μιά καταλληλότερη ευκαιρία, η οποία θα είναι ελεύθερη νεανικών αναμνήσεων αγαπημένων προσώπων 🙂 .
    Η σημερινή συνέχεια του Κανόνη, έχει -ως συνήθως 🙂 – κάποιες ιστορικές μεροληψίες και ανακρίβειες, οι οποίες όμως ..»ας πάει και το παλιάμπελο!» (λχ Χίτες σίγουρα δεν υπήρχαν στον Βροντάδο αλλ’ αυτό πιθανότατα υπακούει στο επικοινωνιακό στυλ «όποιος δεν είναι δικός μας, είναι είτε ταγματασφαλίτης, είτε χίτης, είτε δοσίλογος»)
    (Υ.Γ.). Ερώτημα για το οποίο ΔΕΝ ΘΕΛΩ δημόσια απάντηση. Τί αισθήματα σας γεννά το (καλλιτεχνικά εξαιρετικό!) σκίτσο του Κανόνη;

  54. Georgios Bartzoudis said

    12, Σωτήρς said: «…μη μιλάτε σαν την Πυθία, αναπτύξτε λίγο περισσότερο αυτό που θέλετε να πείτε».
    # Δεν συνηθίζω να πιθανολογώ επί εγκλημάτων. Κουσούρι μου!

  55. sarant said

    49 Τονιστεί σημαίνει, υποθέτω με μεγάλη πιθανότητα, ότι εννοεί τις πολύ συχνές περιπτώσεις όπου οι αντάρτες πήραν το σκοπό από ένα υπαρκτό τραγούδι, κάποτε επαναστατικό, κάποτε όμως και του ελαφρού ρεπερτορίου, και του έβαλαν δικά τους λόγια.

    ,

  56. Γιάννης Ιατρού said

    53: …(Υ.Γ.). Ερώτημα για το οποίο ΔΕΝ ΘΕΛΩ δημόσια απάντηση..

    Γιώργο, αν δεν θέλεις δημόσια απάντηση, τότε γιατί κάνεις δημόσια ερωτήματα… Να τα λέμε κι αυτά, ε;

  57. Γιάννης Κουβάτσος said

    50: Τα πράγματα είναι πιο σύνθετα και τα κίνητρα ακόμα και των πιο λούμπεν συμμετεχόντων είναι πιο σύνθετα από το κλασικό δίπολο πλούσιοι vs φτωχοί. Μέχρι και τα ντέρμπι ΠΑΟ-ΟΣΦΠ, Ρίβερ-Μπόκα, ΠΑΟΚ-Άρης κλπ. ως ταξικές αναμετρήσεις μάς τα παρουσιάζουν κάποιοι. Δεν εξηγούνται όλες οι συγκρούσεις με τη θεωρία της ταξικής πάλης, ούτε είναι παραπλανημένα κορόιδα που δεν ξέρουν το συμφέρον τους όσοι μικρομεσαίοι δεν συντάσσονται με το κομμουνιστικό κίνημα σε ανάλογες αναμετρήσεις ή στις εκλογές και στην καθημερινότητά τους. Αλλά ποιος κάνει τον κόπο να ρωτήσει τον απλό πολίτη τι θέλει απ’ τη ζωή του, ποια τα όνειρά του, ποιες οι επιθυμίες του; Τον βαφτίζουμε μάζα, πιστεύουμε ως κάτοχοι της μόνη αλήθειας ότι ξέρουμε καλύτερα τα συμφέροντά του απ’ αυτόν και, όταν μας γυρίζει την πλάτη, τον λοιδορούμε. «Λαέ, ντροπή σου για την εκλογή σου.» Το θυμάστε οι παλαιότεροι.

  58. Γιάννης Κουβάτσος said

    57: και τα κίνητρα είναι πιο πολύπλοκα, διορθώνω.

  59. Γς said

    49, 55:

    https://caktos.blogspot.com/2014/10/blog-post_50.html

  60. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @56. Γιάννη, σε τέτοια ερωτήματα υπάρχουν απαντήσεις που τις κρατάμε για τον εαυτό μας, πολύ περισσότερο όταν είναι τέτοιας φύσεως, δηλ. δεν παρέχουν εχέγγυα τεκμηρίωσης. Το τί εντύπωση μας προκαλεί μιά φυσιογνωμία με τα ειδικά χαρακτηριστικά της έχει μπόλικο υποκειμενισμό. Επομένως, σε τί επάνω θα μπορούσαμε να κάνουμε συζήτηση; Εμένα λ.χ. ο Κανόνης (σ’ αυτό το συγκεκριμένο σκίτσο) μου φαίνεται σαν άνθρωπος ανελέητος αλλά βέβαια, δεν θα μπορούσα να σου πώ τίποτε αν εσύ μου έλεγες ότι σου φαίνεται ως μιά γλυκειά, ποιητική μορφή. Να γιατί δεν προσδοκώ απαντήσεις 🙂

  61. spyridos said

    58

    Κι η Μερσεντές όταν τεστάρει στο τούνελ το νέο μοντέλο για την αεροδυναμική του την ενδιαφέρει το εξωτερικό να είναι σωστό.
    Η μηχανή μάλλον δεν είναι μέσα και τα φλας δεν λειτουργούν.
    Έτσι κι η δική μου απάντηση είναι σχηματική. Και μετά τη φεουδαρχία οι πλούσιοι πολεμιστές παρέδωσαν τα όπλα σε κολίγους πολεμιστές.
    Ας μην ανακαλύπτουμε τη ρόδα καθημερινά.
    Κι ο Στάινμπεκ περιγράφει αυτή την πολυπλοκότητα καλύτερα από τον Μαρξ.

    Για ΑΛΛΟΥΣ

    Τα ΔΗΜΟΣΙΑ ερωτήματα απαιτούν δημόσιες απαντήσεις. Μετά την 34.657η φορά που λέγεται αυτό καταντάει αστείο.
    Δεν μπορώ να ρίχνω μελάνι (κόσμιος χαρακτηρισμός) και να απαιτώ να μ΄ημ λαβω απάντηση.

    Τέλος πάντων ο Νικοκύρης έχει δώσει απάντηση άλλη φορά λέγοντας.
    Είναι γενικός όρος (ή κάτι τέτοιο).

  62. Γιάννης Ιατρού said

    59: Ρε ΓουΣου, τι μας πέρασες; Χριστιανομπολσεβίκους να διαβάζουμε αυτούς τους κυριλλικούς υπότιτλους; 🙄

  63. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @57. Και βέβαια είναι έτσι όπως τα λες, Γιάννη! 🙂

  64. Μαρία said

    55
    Τονίζω στη μουσική σημαίνει μελοποιώ.

  65. Αγγελος said

    Χρόνια πολλά κι από μένα, Λάμπρο!

  66. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @61. Λένε πως υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να αποφύγει κανείς τις εντάσεις. Θα το επιχειρήσω, χρησιμοποιώντας αυτόν που μου φαίνεται ως ο πιό τελεσφόρος. Πρέπει, λοιπόν, να σου πω ευθέως ότι δεν επιθυμώ να έχω οποινδήποτε διάλογο μαζί σου. (Ελπίζω να είναι αρκετή -για την ώρα- αυτή η ρητή δήλωσή μου και να την σεβαστείς..)

  67. Alexis said

    Ενδιαφέρουσα, ως συνήθως, και η σημερινή συνέχεια του «Κανόνη».

  68. spyridos said

    66

    Εχω ξαναπεί ότι και εγώ δεν επιθυμώ καμία επαφή μαζί σου σε φόρουμ ή δια ζώσης (τότε ήταν ακόμα στον πληθυντικό).
    Αλλά έχω ξαναπεί επίσης ότι όταν γράφεις σε δημόσιο φόρουμ που γράφω κι εγώ θα απαντώ σε οτιδήποτε αντιλαμβάνομαι ως νίξη ή κακοήθεια.

    Και ο ΜΟΝΟΣ που έχει το απόλυτο δικαίωμα να σβήσει τις απαντήσεις μου είναι ο ιδιοκτήτης του φόρουμ.

  69. Πέπε said

    @49, 55, 64:

    Τονίζω σημαίνει αυτό που λέει η Μαρία, μελοποιώ. Αλλά σωστά λέει κι ο Νίκος ότι συχνά δηλώνει το ότι ένα στιχούργημα δανείζεται τη μελωδία άλλου (τονίζεται κατά το…).

    Τόνος είναι ο μουσικός φθόγγος ορισμένου ύψους, από το τείνω, δηλαδή τεντώνω. Μία χορδή τεταμένη (τεντωμένη) σε ορισμένη τάση (τέντωμα) δίνει ήχο ορισμένου ύψους.

    -Τι τόνος είναι αυτός;
    -Ντο.

  70. Γιάννης Κουβάτσος said

    Όντως συνεχίζεται ο εμφύλιος, αφού αδυνατούμε ακόμα και να συζητήσουμε. Καλά κάνει η νέα γενιά και χασμουριέται, όταν πιάνουμε οι μεγαλύτεροι τέτοιες κουβέντες. Υπάρχει πιο αμείλικτη κριτική απ’ το χασμουρητό;

  71. Πέπε said

    69 – συνέχεια

    Και από κει και ο γλωσσικός, γραμματικός τόνος. Στ’ αρχαία ο τονισμός δεν ήταν δυναμικός όπως σήμερα, δηλ. μια συλλαβή να προφέρεται ισχυρότερα από τις υπόλοιπες, αλλά μουσικός, δηλ. ορισμένες συνναβές να «τραγουδιούνται» σε ψηλότερο τόνο (εδώ ακόμη ο τόνος έχει την προηγούμενη σημασία, τη μουσική) και άλλες σε χαμηλότερο. Γι’ αυτό και χρησιμοποιήθηκαν οι όροι «οξεία», «βαρεία», που επίσης είναι δανεισμένοι από τη μουσική ορολογία.

    Παρόμοια και στα λατινικά, και από κει στα γαλλικά, αγγλικά κλπ.: accent < λατ. accentum, μτχ. του accino < ad (πρόθεση) + cano (τραγουδώ). Η μτχ του απλού cano είναι cantum (ουδέτερο: στο αρσενικό cantus), εύκολα αναγνωρίσιμο από το canto, chanson, καντάδα κλπ.. Το accentum είναι ακριβές αντίστοιχο του ελληνικού «προσωδία».

    Το σημείο που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί στα ελληνικά η λ. προσωδία δηλώνει όχι τον τονισμό αλλά τη διάκριση μακρών-βραχέων.

    Νομίζω ότι πρόκειται για συναρπαστική λέξη. Όταν ο τονισμός της γλώσσας είχε πια προ πολλού γίνει από μουσικός δυναμικός, και άρα η λέξη τονίζω σήμαινε πια «προφέρω πιο έντονα», προέκυψε και η σημασία «δίνω έμφαση, υπογραμμίζω».

  72. gpoint said

    # 69

    -Τι τόνος είναι αυτός ρε ;
    – Ρε !!

  73. BLOG_OTI_NANAI said

    50: «την τελευταία φορά που οι πλούσιοι βγήκαν αυτοπροσώπως να πολεμήσουν το ρολόι έγραφε φεουδαρχία.»

    Και στον 20ο αιώνα, ήταν της μόδας οι γόνοι να κάνουν καριέρα στο στρατό ως αξιωματικοί.

  74. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @68. Έ, δεν θα είναι και πολύ πρωτότυπο να δηλώνεις ρητά την αποστροφή σου για κάποιον κι αυτός να ξανάρχεται γυρεύοντας. (Περί ειδικών ορέξεων, κολοκυθόπιττα!). Πάντως, από την φωλίτσα της ανωνυμίας σου, σου επιτρέπω κάθε είδους παλληκαριά- ακόμη και να με ραπίσεις ..

  75. spyridos said

    74

    Οπως σου έχω ξαναπεί ανάγωγε δεν είμαι ανώνυμος
    ούτε ντεμέκ Μανιάτης (είμαι από τους κανονικούς)
    το όνομά μου είναι στη διάθεση του Νικοκύρη αφού είναι το μέηλ μου.
    Και μην συνεχίσεις να τρίβεσαι στου τσοπάνη την μαγκούρα.
    Το πραγματικό πρόσωπό σου με τις παλικαριές του κώλου το έχεις δείξει σε συζήτηση που δεν συμμετείχα.

    Σταμάτα να γίνεσαι ρόμπα λοιπόν.

  76. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    24 Voulagx Αμέσως αυτήν την ταινία σκέφτηκα κι εγώ! Τί καλά που την έχουμε ολόκληρη!

    61 Spyridos >>Δεν μπορώ να ρίχνω μελάνι (κόσμιος χαρακτηρισμός) και να απαιτώ να μ΄ην λαβω απάντηση.
    Να αμολήσω ανέτως ότι μου φαίνεται ανελέητος (στο σκίτσο- ω θεοί ! ) ο άνθρωπος προς τιμήν του οποίου γράφτηκε το αφήγημα, αλλά οι υπόλοιποι σουστ!
    Ε καλά!

    ‘Ασχετο, πρώτη φορά είχαμε σήμερα διακοπή ιντερνετ από το πρωί,μέχρι αργά τ΄απόγεμα. Όταν το δήλωσα μου έστειλαν μνμ ότι είχε η ευρύτερη περιοχή βλάβη κ προσπαθούν κλπ. Είχε κάνας άλλος προς τα δω πάνω; Χαλάνδρι και πέριξ;

  77. Γς said

    69, 72:

    do, re, mi, fa, sol, la, si Piano, pianisimo

    https://caktos.blogspot.com/2015/05/piano-piano.html

  78. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @70. Μιά λεπτομέρεια, Γιάννη: Δεν επιχείρησα να κάνω, ούτε κάναμε με κανέναν, ΚΑΜΙΑ συζήτηση περί Εμφυλίου. (Για να συζητήσεις κάτι με κάποιον, πρέπει πρώτα να διαπιστώσεις ότι πληροί -grosso modo – κάποια ελάχιστα επικοινωνιακής ευπρέπειας και δευτερευόντως, ότι κάτι κατέχει για το υπό συζήτησιν θέμα..).

  79. Λεύκιππος said

    Ηρεμαααααα……

  80. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πολλοί Μανιάτες μαζευτήκαμε εδώ, γι’ αυτό και κάθε τόσο έχουμε φωτιά στα τόπια. ☺

  81. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Για τον ποιητή Φώτη Αγγουλέ

    Ήταν ένα βασανισμένο, απλό παιδί του λαού,
    ψάρευε, πάλευε, πεινούσε, τραγουδούσε,
    χρυσόψαρα δεν έκλεινε στη γιάλα·
    του δειλινού τα ρόδα δεν τα πολυκοίταζε.

    Έφυγε ο Φώτης. Mην τον κλάψετε.
    Σε μιαν ακρογιαλιά της Xιός ψαρεύει ακόμα.
    Στη νοτισμένην αμμουδιά βλέπουν τον ίσκιο του οι ψαράδες.
    «Γειά σου» του λένε και χαμογελάνε.

    Έχ, με της φυλακής τα σίδερα έσιαχνε
    βαρίδια και βαρίδια για βαθιά ψαρέματα·
    στίχο το στίχο τους καημούς, φελλούς τους λάφρυνε
    μη και βουλιάξει το τραγούδι μέσα στ’ άδικο.

    Kουπί, πανί, καμάκι, αγκίστρια κι άγκυρα,
    στην κουπαστή του φεγγαριού πανέρι με τα παραγάδια,
    άσπρος, πετούμενος σταυρός γλαρόπουλου στο σούρπωμα
    επάνω απ’ τα κατάρτια, ήταν ο Φώτης.

    Έφυγε. Mην τον κλάψτε. Tραγουδήστε τον.
    Σε μια γωνιά, στην έγνοια του φτωχού, βραχόσπαρτη,
    ο Φώτης με την ψάθα του, καταμεσήμερα
    ψαρεύει ακόμα τ’ άπιαστο και τ’ άφραστο.

    Ψαρεύει ακόμα ο Φώτης με την πετονιά του στίχου του
    ένα χαμόγελο που εκείνος δεν το γνώρισε,
    ένα χαμόγελο να το χαρίσει το καλό τ’ απόβραδο
    στους φίλους του τρατάρηδες και στα φτωχόπουλα.

    Έφυγε ο Φώτης. Mην τον κλάψτε. Tραγουδήστε τον.

    Γιάννης Ρίτσος
    AΘHNA, 29.III.64
    https://www.sarantakos.com/liter/aggoules.html

  82. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ένα γλυκό ποίημα του Αγγουλέ για τη Χίο, την πατρίδα του…

    Σ` ευχαριστώ

    Νησάκι μου ολοπράσινο, ανθοπλήμμυρο, μυρολουσμένο,
    φιλόξενο, μυριόχαρο και πολυαγαπημένο,
    σ` ευχαριστώ και σ` αγαπώ και δεν ξεχνώ πως μούγινες
    μητέρα της ορφάνιας μου, πατρίδα του ξενιτεμού μου,
    και κοίμισες τον πόνο μου, μες στ` άνθια σου και μούδωσες
    το χάδι της παρηγοριάς, στις νύχτες του καημού μου.

    Και τώρα, ιδές, όπως κεντά το σκίνο η Χιωτοπούλα
    για να δακρύσει τ` ακριβό κι ευωδιαστό μαστίχι,
    όμοια κι η σκέψη μου, κεντά το σκίνο της αγάπης μου,
    για να κυλήσουν μιας βαθιάς ευγνωμοσύνης δάκρυα ,
    και να σου γίνουν στίχοι.

  83. Pedis said

    # 57 – Ναι, το ’41 – ’48 δεν υπήρχε ταξική πάλη, ούτε κατοχή, ούτε ιμπεριαλιστικη επέμβαση και αντίσταση, ούτε πόλεμος με τους ταγματασφαλήτες, και τους χίτες, ούτε μαζική λαική εξέγερση, όπως και από το ’48 μεχρι το ’74 υπήρξε μια ειρηνική αντιπροσωπευτική δημοκρατια που δεν έκαναν κουμάντο οι τεταρταυγουστιανοί, οι ξεπλυμένοι δοσίλογοι των γερμανών και οι χεσμένοι λακέδες των αγγλοαμερικανών,

    αλλά επρόκειτο για πρόσκληση σε γιορτή μπύρας και μεθυσμένοι όπως ήταν παραβρέθηκαν εκτός εαυτού σε ευγενή παρτιδα κρίκετ και που κατέληξε σε αγώνα αμερικάνικου ράγκμπυ.

    Πάθη είναι αυτά και δεν υπάρχει κανένας σεβασμός στις ανάγκες του πολίτη για πολιτισμένη διασκέδαση και φερ πλέι.

  84. sarant said

    64 Ναι, αλλά στην προκειμένη περίπτωση δεν μελοποίησαν ακριβώς.

    69 Α, το είπε

    Για τον Αγγουλέ που πολύ τον αγαπώ:

    https://www.sarantakos.com/liter/aggoules.html

  85. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    (Μέσω αναφοράς στον Αγγουλέ το κείμενο)
    …Το Γενάρη του 1946 φτάνει στη Χίο και βρίσκεται χωρίς δουλειά. Η τρομοκρατία εντείνεται, οι απειλές και το κυνηγητό στους Μεσανατολίτες, καθημερινό φαινόμενο. Τα πρώτα θύματα, οι σύντροφοί του από τη Μ. Ανατολή, Μανώλης Μαυράκης και Γιάννης Πίττας, που στις 16 Γενάρη,πέφτουν νεκροί από τα βόλια των Χωροφυλάκων του μοίραρχου Παντελίδη, επειδή τραγουδούσαν αντιφασιστικά τραγούδια στην προσφυγογειτονιά του Βαρβασιού.
    Ο Μητροπολίτης Ιωακείμ Στρουμπής που ήταν ήδη από το 1943 οργανωμένος στο ΕΑΜ, τους κήδεψε φωνάζοντας: «Κατάρα στους δολοφόνους»! Το συνοδικό δικαστήριο καταδίκασε τον Ιωακείμ σε έκπτωση και τη θέση του πήρε ο Παντελεήμων Φωστίνης (μαρτυρία Πέτρου Ζωσιμόπουλου, ζωγράφου). [14]
    ………………………………………………………………
    Έγγραφο της Διοικήσεως Χωροφυλακής Χίου, Γραφείον Δημόσιας Ασφαλείας, αριθμ. Πρωτοκόλλου 5062:
    Εν Χίω της 10η Ιανουαρίου 1946
    Προς το Γενικόν Επιτελείον Στρατού Γραφείον ΧΙ/Γ Αθήνας
    «Πληροφορίαι περί Φώτίου Χονδρουτάκη (Αγγουλέ)
    Πρώτον… Καθ’ ην εποχήν οργανώνεται συστηματικά το κομμουνιστικόν έγκλημα και ευρέθη εν μια νυχτί εις τα νύχια των Εαμοκομμουνιστών. Εδηλητηριάσθη ψυχικώς, διεστράφη πνευματικώς και επίστεψε εις τα ιδέας του κομμουνισμού. […].
    Δεύτερον … Εις τον εν λόγω ασπασθέντα τας κομμουνιστικάς ιδέας, επεδείχθη η συνήθης δια τον εθνικόν τύπον δήλωσις, συνταχθείσα συμφώνωνς προς τα σχετικάς διαταγάς:
    Ο κάτωθι υπογεγραμμένος Φώτης Αγγουλές του Αντωνίου δηλώ δημοσία ότι μετα αποτροπιασμού αποκηρύσσω το στυγερόν κατά της πατρίδος έγκλημα των Σλαυοκίνητων προδοτών, διαδηλών την πίστη μου προς την αιώνιαν Ελλάδαν και το ανυπέρβλητο μεγαλείον της φυλής μας και είμαι πρόθυμος, αγωνιζόμενος εις τον υπέροχον αγώνα του έθνους μας, να προσφέρω το αίμα μου δια να διατηρήσωμεν αμόλυντον τον Παρθενώνα. Πιστεύω εις τα ακατάλυτα ιδανικά του Ελληνισμού και εις τον δια την παγκόσμιον ελευθερίαν θείον αγώνα του, αναφωνών με όλη τη φλόγα της ελληνικής ψυχής: Ζήτω ο βασιλεύς!

    Την υπογραφήν της ως άνω δηλώσεως ηρνήθη επιμόνως. Έκτοτε παρακολουθείται η δράσις του.
    Ο Διοικητής της Διοικήσεως
    Ντουβλάς Ελευθέριος
    Ταγματάραχης
    https://www.thematapaideias.org/site001/index.php?option=com_content&view=article&id=73%3A2014-12-29-14-25-05&catid=7%3A2014-09-01-16-57-23&Itemid=9

  86. Alexis said

    #80: Και συ (Μανιάτης) τέκνον Γιάννη; 🙂

    #74: κ. Κατσέα, αν θέλετε τη γνώμη μου, πάψτε να χρησιμοποιείτε σαν επιχείρημα θάρρους, λεβεντιάς, παλικαριάς κλπ. το ότι γράφετε με τ’ όνομά σας, και να το αντιπαραβάλετε με την «ανωνυμία» των υπολοίπων.
    Οι περισσότεροι που σχολιάζουμε ταχτικά εδώ μέσα είμαστε λίγο-πολύ γνωστοί μεταξύ μας. Μπορεί να μην γνωρίζουμε τα ονοματεπώνυμα του καθενός αλλά οι περισσότεροι από εμάς έχουμε αποκαλύψει σε τέτοια έκταση κομμάτια του εαυτού μας που αίφνης αισθάνομαι ότι γνωρίζω πολύ καλύτερα π.χ. τον Λάμπρο, τον Γς ή τον Πέπε από εσάς που σχολιάζετε με ονοματεπώνυμο.

  87. Γιάννης Ιατρού said

    78 (τέλος): τηλέφωνο (σταθερό 🙂 ) είχατε;
    Συνήθως κάτι τέτοια γίνονται όταν κάποιος εργολάβος ΔΕ κόβει κάποιο καλώδιο/οπτ. ίνα. Είναι λοιπόν εκ φύσεως περιορισμένης γεωγραφικά εμφάνισης και επιδιορθώνονται σχετικα΄γρήγορα, γιατί ξέρουν που έχει γίνει η αβαρία,,,

  88. Γιάννης Ιατρού said

    86β: Τι μόνο γνωστοί; Για τους ΠΟΠ (ΠΓΕ-ΕΠΙΠ) δεν μιλώ … 🙂 🙂 🙂

  89. BLOG_OTI_NANAI said

    64, 69: Ο όρος «τονίζω» με τη σημασία «μελοποιώ» δεν νομίζω ότι είναι ο καθιερωμένος σήμερα. Η βασική σύγχρονη σημασία του «τονίζω» είναι συνήθως «τονίζω» λέξεις ή συλλαβές των στίχων, «τονίζω»=δίνω έμφαση με τον τρόπο παιξίματος ή τραγουδίσματος σε μέρη του μέτρου, «τονίζω» νότα/νότες ή μουσικές φράσεις με συγκεκριμένα σύμβολα τονισμού (p, f, mf κ.λπ.).

    «Τονίζω» ως μελοποίηση το βλέπω παλιά στον Παπαδιαμάντη και ως Χορδίζω/Κουρδίζω το χρησιμοποιεί ο Ζαμπέλιος («λύρα τονισμένη»). Σε χειρόγραφα βυζαντινής μουσικής το «τονίζω» σημαίνει συχνά προσθήκη των συμβόλων της βυζαντινής παρασημαντικής. Βλέπουμε π.χ. φράσεις όπως, «βυζαντινοί ύμνοι τονισμένοι από εκκλησιαστικούς μελοποιούς» ή σε υπογραφές , ο τάδε είναι «ο τονίσας την βίβλον ταύτην».

    Γενικά η «μελοποίηση» και ο «τονισμός» σήμερα χρησιμοποιούνται συνήθως ως όροι με διαφορετικό περιεχόμενο αλλά μπορεί στην εποχή που αναφέρεται το κείμενο του Δημ. Σαραντάκου να ήταν ακόμα σε χρήση το «τονίζω» με την έννοια του μελοποιώ. Το οποίο «τονίζω» μπορεί να συνδέεται με τον «τόνο»=νότα κλίμακας ή γενικά «τονικότητα» ή να συνδέεται και με τον παλιό βυζαντινό «τονισμό» που ουσιαστικά σήμαινε μελοποίηση. Βεβαίως συναντάμε κάποιες φορές και τους δύο όρους μαζί: «μελοποιηθέντα και τονισθέντα παρά του» τάδε.

  90. Γιάννης Κουβάτσος said

    86: Εκ πατρικής καταγωγής, Αλέξη, αλλά δεν τρελαίνομαι κιόλας, αν με εννοείς. Προτιμώ να δηλώνω Πατησιώτης. ☺

  91. Από το «Πορεία στη νύχτα» σε στίχους Αγγουλέ. Το είχα κάποτε σε κασέτα!



  92. Theo said

    Χρόνια πολλά στον Λάμπρο, επαναστικά και ενθουσιώδη 🙂

  93. Theo said

    επαναστατικά (διόρθωση)

  94. Νίκος Κ. said

    «Ο φίλος του τον πίεσε να μείνει στην Αθήνα, να φροντίσει για την επαναφορά του στην Τράπεζα, εκείνος όμως ήταν αποφασισμένος να γυρίσει πίσω»

    Χίλιες φορές να είχε μείνει στην Αθήνα, σίγουρα θα του είχε δοθεί η ευκαιρία να προσφέρει πολλά περισσότερα. Πιο πολύ κι από τους ήρωες είχαμε ανάγκη τους ζωντανούς ανθρώπους που μπορούσαν να πάνε την άθλια μεταπολεμικά και μετεμφυλιακή Ελλάδα κάποια βήματα πιο μπροστά.

  95. Γιάννης Ιατρού said

    86/90 Δυτική Μάνη

  96. Γς said

    86:

    >Και συ (Μανιάτης) τέκνον Γιάννη;

    Κι εγώ. Όπως κι ο Νικοκύρης απ τον προπάππου του, που ήρθε απ το χωριό του εκεί κοντά στο χωριό του παππού μου το Οίτυλο και συγκεκριμένα στην παραλία του Οιτύλου όπου νοίκιασε ένα μαγαζί και το έκανε ξυλουργείο.

    Κατά πάσα πιθανότητα το μαγαζί αυτό ανήκε στον παππού μου και γι αυτό ερίζουμε με τον Νίκο για κάτι μηνιάτικα που μου οφείλει μιας και το συγκρότημα των μαγαζιών στην παραλία [συν ελιές και άλλα τινά] είναι δικά μου [κατά το 1/3]

    Και που λέτε λοιπόν, αυτές τις μέρες τα παιδιά μου κοιτάζουν να προλάβουν να τα γράψουν στο κτηματολόγιο, που πήρε παράταση στην περιοχή αυτή.
    Και σήμερα πήρα την ξαδέλφη μου που είναι κι αυτή συνκληρονόμος να την ρωτήσω αν τα δήλωσε στο κτηματολόγιο.

    -Α πα πα! Κατέβηκα κάτω κι ο [μανιάτης] ξαδελφός μας [που πάει να τα καταπατήσε] μου είπε ότι αν ξανακατέβω θα μου φυτέψει μια σφαίρα στο κεφάλι!

  97. voulagx said

    #88 @Ιατρου said: «Για τους ΠΟΠ (ΠΓΕ-ΕΠΙΠ)…»
    Μιλάς με γρίφους γέροντα! 🙂

  98. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    (@86 και άλλα τινά). Επειδή ψέγω κάποιον που μου επιτίθεται (ο οποίος, μάλιστα, επανακάμπτει παρά την δηλωθείσα επιθυμία μου να μην συνομιλώ μαζί του..) κρυμένος πίσω από ένα ψευδώνυμο, εξ αυτού συνάγεται ότι «χρησιμοποιώ σαν επιχείρημα θάρρους, λεβεντιάς, παλικαριάς το ότι γράφω με τ’ όνομά μου, και να το αντιπαραβάλλω με την «ανωνυμία» των υπολοίπων» (Άρα, υπονοώ ότι οι υπόλοιποι είστε δειλοί, άνανδροι κλπ);; Μάλιστα!
    -Από το ότι η φυσιογνωμία του Κανόνη (τουλάχιστον όπως εκφράζεται στο σκίτσο) μου φαίνεται ανελέητη, συνάγεται ότι διαπράττω ιεροσυλία, η οποία οδηγεί κάποιους και σε απελπισμένες επικλήσεις θεών. Μάλιστα!
    (Όπως λέει και το ανέκδοτο, «τό ‘πιασα το υπονοούμενο..»).

  99. Γς said

    95:

    Και το μοναστήρι μας

    http://naoistimani.blogspot.com/p/blog-page_756.html

    Ημών των … Μεδίκων [Λουκρητία που είσαι;]

    https://caktos.blogspot.com/2014/12/blog-post_9.html

  100. Γιάννης Ιατρού said

    97: Να, π.χ. εσένα σε πιάνει το ΕΠΙΠ 🙂

  101. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Στην ιστορία – Φώτης Αγγουλές

    Έλληνες ήρθαν πάλι…
    Η θάλασσα τούς ξέβρασε
    στις ανατολικές αχτές,
    προχτές.

    Βγήκαν πνιγμένοι στη στεριά
    και παραμορφωμένοι,
    πρησμένοι σαν τουμπιά και μελανοί,
    μα όσο κι αν τόκρυψε η νυχτιά
    το δράμα τους να μη φανεί,
    το νόημα βγαίνει.

    Τον ξέρομε τον ένοχο,
    είναι γνωστή η αιτία…
    Στα φαγωμένα μάτια τους
    κοίταξε μέσα και θα δεις
    μια χαλασμένη πολιτεία.

    Μα μην τους θάψετε, γιατί,
    θα χάσει σχήμα η Φρίκη.
    Κι όταν γραφτεί η ευγενικιά
    φασιστικιά ιστορία,
    έτσι, πρησμένους, βάλτε τους
    κι αυτούς σε μια προθήκη.

    (Το ποίημα δεν είναι πολύ γνωστό, αλλά η φράση Τον ξέρουμε τον ένοχο κι είναι γνωστή η αιτία έχει γίνει παροιμιώδης, και μάλιστα χρησιμοποιείται και από λογίους πολύ πέρα από την αριστερά, όπως ο Νίκος Δήμου ή ο Διόδωρος Κυψελιώτης).
    https://www.sarantakos.com/liter/aggoules/istoria.html

  102. Γιάννης Κουβάτσος said

    96: Κι εγώ αποσκιερός. Αν στη Μάνη ανακαλυφθεί πετρέλαιο, θα γίνουν πολλά φονικά. ☺
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://oimaniateseinaipantou.blogspot.com/p/blog-page_730.html&ved=2ahUKEwj9y63Ks_nkAhWEJ1AKHY9FAgAQFjAEegQICRAB&usg=AOvVaw1A8FwOBTHhqPV4SStTZU9C&cshid=1569876130924

  103. Γιάννης Κουβάτσος said

    95: 😉

  104. voulagx said

    #100: Ετσι μουρχεται να κανω καμμια αποβαση κατα Μαραθωνα μερια με το ΕΠΙΠ τσελιγκατο μου 🙂

  105. Γιάννης Ιατρού said

    102: Για πετρέλαιο δεν το βλέπω, αλλά μιά πύλη για τον Άδη εκεί κοντά είναι, μην τρέχουμε κιόλας μακρυά 🙂

  106. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Μπήκα αργά στο ιστολόγιο κι είδα κι άλλες ευχές για τα γενέθλιά μου (α ρε ντόκτορ με τα φακελώματά σου 🙂 ) από μερικούς φίλους σχολιαστές.

    6 – Ευχαριστώ Γιώργο Μ. 🙂 🙂 🙂

    13 – «Και βεβαίως πολλές ευχές: καλόχρονος και πολύχρονος ο στυλοβάτης του ιστολογίου Λάμπρος»
    Eυχαριστώ Γιάννη για τις ευχές αλλά ας μην υπερβάλουμε, όχι και στυλοβάτης του ιστολογίου, ας πούμε πρωτεργάτης για τον θεσμό πλέον των (οινο)πνευματικών συνάξεων. 🙂
    Στυλοβάτες είναι ο Stazybo Horn (o αφανής ήρωας του ιστολογίου από το ξεκίνημά του) η σοφή Μαρία, ο Voylagx, ο Άγγελος (μα τι υπέροχος άνθρωπος 🙂 ) o super Κούταβος ο Σκύλος 🙂 (κι ας έχει αραιώσει πολύ τελευταία) ο Αlexis, (σταθερή αξία) ο Μιχάλης Νικολάου με το αστείρευτο πηγαίο χιούμορ (να δούμε πότε θα αποφασίσει να γράψει 🙂 ) o Δύτης των Νιπτήρων με την συνετή του παρουσία, η ΕΦΗ ΕΦΗ με το μαγικό μυλό, ο Spiridione και μερικοί άλλοι που σχολιάζουν σπανίως πλέον όπως π.χ ο Κορνήλιος. Δίπλα σ΄αυτούς, επάξια μπορούν να σταθούν ο Αerosol κι ο Νεο Κid αλλά και αρκετοί «συνεργάτες – επισκέπτες» υψηλού επιπέδου όπως οι, Nίκος Νικολάου, Γαβριηλίδης, William T. Riker, Χρήστος Δάλκος, Καραποτόσογλου, Σοφία Κολοτούρου και άλλοι που δεν θυμάμαι τώρα.
    Επίσης σημαντικά υποστυλώματα είναι και οι, Spiral Architect, Avonidas, Ιατρού, BLOG _OTI_NANAI, Λεώνικος, Πέπε, Gee, Γς, (όσοι τον γνωρίζουν από κοντά αλλάζουν προς το καλύτερο την εικόνα που έχουν γι΄αυτόν 🙂 ) ενώ αρκετοί «νεώτεροι» , Pedis, Λού (αν και παλιά 🙂 ) ΣτοΔιγιαλοXτηνος, Μαρτίνος, Μαλιαρός :), Κουβάτσος, Παναγιώτης Κ, Dryhamer, κλπ, έχουν γίνει δυνατοί πάσσαλοι και πασαλάκια του δημοκρατικού Σαραντάκειου «οικοδομήματος».
    Aπό όλους αυτούς και αρκετούς άλλους, κάτι καλό έχω πάρει στην προσπάθειά μου να βελτιώνομαι μέχρι να πεθάνω (στα 131 από ατύχημα 🙂 ) να είστε όλοι καλά.

    19 – Ευχαριστώ Γιάννη και κανένα πρόβλημα, ξέρεις πως δεν παρεξηγώ τα αστεία σου. 🙂

    31 – Ευχαριστώ Αυγουστίνε, θα χαρώ πολύ να ξαναβρεθούμε σε σύναξη.

    65 – Ευχαριστώ Άγγελε νάσαι πάντα καλά.

    Στην Αμαλία – Κρόνη.

  107. Γιάννης Ιατρού said

    104: Μόλις φτάσουν καμιά 10αρία κιλά σφύριξε κι ερχόμαστε κι εμείς να τα πάρουμε, μη ζαλιστούν κι απ΄ την θάλασσα 🙂

  108. Πέπε said

    @89:
    > > Ο όρος «τονίζω» με τη σημασία «μελοποιώ» δεν νομίζω ότι είναι ο καθιερωμένος σήμερα.

    Πράγματι, είναι απαρχαιωμένος.

    > > Σε χειρόγραφα βυζαντινής μουσικής το «τονίζω» σημαίνει συχνά προσθήκη των συμβόλων της βυζαντινής παρασημαντικής.

    Νομίζω ότι το ‘χω δει. Δηλώνει δηλαδή αυτόν που έγραψε (κατέγραψε) τη μουσική, χωρίς να είναι απαραίτητα και ο δημιουργός της.

    Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι το παρακάτω:

    > > Η βασική σύγχρονη σημασία του «τονίζω» είναι συνήθως «τονίζω» λέξεις ή συλλαβές των στίχων, «τονίζω»=δίνω έμφαση με τον τρόπο παιξίματος ή τραγουδίσματος σε μέρη του μέτρου, «τονίζω» νότα/νότες ή μουσικές φράσεις με συγκεκριμένα σύμβολα τονισμού (p, f, mf κ.λπ.).

    Αυτό μετά βίας μπορεί να θεωρηθεί μουσικός όρος, αφού εδώ «τονίζω» σημαίνει ακριβώς το ίδιο όπως και εκτός μουσικής: είτε δίνω έμφαση είτε εκφέρω πιο δυνατά, πιο έντονα (δηλαδή όπως «αυτή η λέξη τονίζεται στην τάδε συλλαβή»). Δεν παύει όμως να είναι μια υπαρκτή μουσική έννοια. Οπότε, η σειρά των συνεκδοχών πάει ως εξής:

    α) τείνω = τεντώνω, τόνος = τέντωμα. Από κει, στη μουσική:

    β) τόνος = μουσικός τόνος (με βάση τη συχνότητα: ψηλότερος / χαμηλότερος από κάποιο σημείο αναφοράς). Από κει, στη γλώσσα:

    γ) τόνος = γραμματικός τόνος, ο οποίος όμως τότε ήταν «μουσικός»

    δ) τόνος = γραμματικός τόνος και πάλι, ο οποίος όμως πραγματώνεται πλέον διαφορετικά: δυναμικά

    ε) τονίζω = γράφω το τονικό σημάδι σε μια λέξη, ή το προφέρω (κυρίως παθ. «η λέξη τονίζεται…»). Από κει, σε γενικότερα, εξωγλωσσολογικά συμφραζόμενα:

    στ) τονίζω = δηλώνω με έμφαση, υπογραμμίζω. Κι από κει, ξανά πίσω στη μουσική:

    ζ) τονίζω = αυτό που ανέφερε ο Μπλογκ, εκφέρω μια νότα είτε με ιδιαίτερη έμφαση είτε με «δυναμικό» (όπως νοείται στη γλώσσα) τόνο.

    Κι αυτή είναι μόνο μια ευθύγραμμη αλληλουχία, χωρίς διακλαδώσεις. Άμα κάτσουμε να το μελετήσουμε, από αρκετά από αυτά τα στάδια θα ξεπηδούν περισσότερες από μία επόμενες σημασίες.

    Χώρια δε απ’ όλα αυτά, νομίζω ότι και το αγγλικό tune («κουρδίζω/χορδίζω [όργανο]», «συντονίζω [τον ραδιοφωνικό δέκτη]», και ως ουσιαστικό «μελωδία») πρέπει να προέρχεται από το ελληνικό «τόνος» – β.

  109. mitsos said

    Καλησπέρα ή μάλλον…
    Καλημέρα
    Από τους πρώτους νεκρούς του εμφύλιου στη Χίο …ως τον εκτοπισμό του Χαράλαμπου Κανόνη στην Ικαριά… από έναν εξαιρετικό αφηγητή

    Δεν είναι Ιστορία
    αλλά όχι δεν κάνει καλά η νέα γενιά που χασμουριέται όταν ακούει να τσακώνονται για το παρελθόν. Ας ψάξει να μάθει με ποια σειρά πρέπει να μοιράσει τις ευθύνες …
    -Ο Ιμπεριαλισμός ;
    -Η συμφωνία της Γιάλτας ;
    -Ο Εθνικός Διχασμός ; ή όσοι των έθρεβαν χρόνια όπως ο κ. Βλάχος της Καθημερινής ; Η μήπως επειδή ο κ Βλάχος και οι όμοιοί ανέχτηκαν – αν δεν στήριξαν- την φασιστική δικτατορία του Μεταξά, ως μόνη διέξοδο χωρίς εμφύλιο (αλλά με γεμάτες φυλακές και ξερονήσια) ;
    -Μήπως οι Εγγλέζοι που έπρεπε να επιβάλλουν τον σωστό για αυτούς δρόμο;
    -Οι μαυραγορίτες και οι δοσίλογοι και η ατιμωρισία;
    -Ο Βασιλιάς ή ο γέρο-Παπανδρέου;
    -Οι νεόπλουτοι καπιταλιστές της μεταπολεμικής Ελλάδας;
    -Το Ελληνικό κράτος που διαμορφώοηκε από τη γέννησή του ως ζητιάνος μέσα στην αντίθεση χωροφύλακα-φτωχοδιάβολου ληστή, χωρίς θεσμούς και ισονομία ;
    -Η έλλειψη πολιτικής ψυχραιμίας και δημοκρατικής κουλτούρας των κομμουνιστών;
    -Ο πόλεμος που φέρνει τη βία και την φτώχια και ξανακάνει τους ανθρώπους άγρα θηρία ;
    – Ο απολίτιστος λαός μας και η πολεμοχαρής ιδιοσυγκραία του ;
    -Τα όπλα ;
    -Οι αθεΐα των κομμουνιστών για την οποία τιμωρήθηκαν όλοι ;
    -Τα άστρα;

    Εγώ τα έβαλα σε μια σειρά ( τα ερωτηματικά ) Καλά θα κάνει και η νέα γενιά να προσπαθήσει να τα βάλει σε μια λογική σειρά αν δεν θέλει να ρισκάρει επανάληψη. Ας ψάξει την αλήθεια σε κείμενα αναμνήσεων αλλά και επιστημονικές διατριβές και κυρίως στην τέχνη.

    Συνεπώς τέλος με λίγους μελοποιημένους στίχους του Φώτη Αγγουλέ :https://www.youtube.com/watch?v=wtpVh-HKCRs

  110. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    >> Στις 17 του Γενάρη, … Όλα αυτά εξόργισαν τις αρχές, που έστειλαν ένα απόσπασμα χωροφυλακής να διαλύσει τους «ταραξίες», πράγμα που έκανε με τη συνηθισμένη βιαιότητα. Επειδή οι νεαροί διαμαρτυρήθηκαν έντονα οι χωροφύλακες άρχισαν να πυροβολούν το πλήθος. Δυο νέοι, ο Γιάννης Πήττας κι ο Μανώλης Μαυράκης έπεσαν νεκροί.

    Είχε δοθεί ήδη η σχετική γραμμή (κομβικό σημείο η Συμφωνία της Βάρκιζας, όπως το επισημαίνει ο ΠαναγιώτηςΚ, σχ.17) και έτσι παρόμοια γεγονότα διαδραματιζόταν σε όλη την Ελλάδα. Δυο μέρες πριν, στις 15-1-1946, αντιμετωπίστηκε με παρόμοιο τρόπο και ίδια συμπεριφορά μια ανάλογη συγκέντρωση-πορεία στο Βόλο, ύστερα από ομιλία του Ζαχαριάδη.

    Ιδού η παρουσίαση της είδησης, από τις δύο αντίθετες πλευρές.

  111. loukretia50 said

    Σφήνα για Λάμπρο – δεν ήθελα να διακόψω τη συζήτηση, αλλά όχι και να νομίζει πως τον ξέχασα.
    (Ξεχνιέται ένας τόσο πληθωρικός τύπος? )

    Χρόνια πολλά τρελάρα! Έχεις κάτι γνήσιο πέρα απ΄τα κολλήματά σου – ποιος δεν έχει?
    Λίγο τα σεντόνια να περιόριζες! – ποιά μιλάει!
    Γιαυτό σε ξεχώριζε κι ας σου έλεγε μερικές φορές:
    «να πας με τον αδελφό σου το W.Reich για κανένα ριζόγαλο!».
    ΥΓ το κόλπο με τα κεφτεδάκια φαίνεται ότι πιάνει!
    Δε μίλαγες πολύ!
    2. Και δεν τα πήγες άσχημα για απουσιολόγος!
    3. πάσσαλοι ωρέ? ούτε το πασσαλάκι το διορθώνει!

  112. sarant said

    106 Νάσαι καλα Λάμπρο

    110 Όλο το 1945 η μέθοδος ήταν ίδια. Κάνουν οι παρακρατικοί έκτροπα (πχ καίνε γραφεία του ΕΑΜ ή σκοτώνουν κάποιον αριστερό), διαμαρτύρεται μαζικά η αριστερά, κατά τη διαμαρτυρία γίνεται κάποιο επεισόδιο, με αφορμή το επεισόδιο αυτό οδηγούν σε δίκη όλη την τοπική ηγεσία κτλ. κτλ. ο ίδιος φαύλος κύκλος.

  113. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    92 – Τώρα σε είδα Teho γιατί στο μεσοδιάστημα «μελετούσα». 🙂 Ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σου, νάσαι καλά.
    Βλέποντας τους αστείους (για μένα) διαπληκτισμούς για τον εμφύλιο, σοβαρών κατά τ΄άλλα σχολιαστών μου έχω μια απορία, μπορείς να μου εξηγήσεις γιατί «σκοτώνονται» (αλλά και κυριολεκτικά) οι άνθρωποι για τις τράπεζες; Υπήρξε από τον 17ο αιώνα και μετά κάποιο σύστημα που λειτούργησε χωρίς χρήματα και χωρίς τράπεζες; δεν το βλέπουν; δεν θέλουν να το δούν, δεν μπορούν; και πώς θα αντιληφθούν αυτά που γίνονται τώρα από τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα; ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΑΝΤΙΛΗΦΘΟΥΝ, αν ήταν θα το είχαν κάνει, παρ΄όλα αυτά, είναι απίστευτο που εξακολουθούν να διϋλίζουν το κουνούπι και να καταπίνουν τον ελέφαντα.

    Υ.Γ- » επαναστικά και ενθουσιώδη» Αντάρτικα απέναντι σε κάθε εξουσία και ενθουσιώδη ναι, επαναστατικά ΠΟΤΕ, οι επαναστάσεις, είναι σαν τους επαναστάτες, τελικά καταλήγουν οπισθοδρομικές.

    Μια και δεν μπορώ να σου δώσω γλυκό, ας σε κεράσω ένα τραγούδι. 🙂 Kαληνύχτα.

  114. mitsos said

    ΛΑΜΠΡΟ
    Να τα εκατοστήσεις …
    α ρ γ α και πολύ στχνά με ένα λόγο για να σαι χαμογελαστός .

  115. Theo said

    @113:
    Παρακαλώ, Λάμπρο, κι ευχαριστώ για την αφιέρωση.

    Το γιατί σκοτώνονται οι άνθρωποι είν’ ένα θέμα που σηκώνει μεγάλη συζήτηση.
    Αλλά δεν θα τα λύσουμε όλα εδώ, κι εγώ κουτουλάω από τη νύστα.

    Καλό βράδυ και καλό ξημέρωμα 🙂

  116. BLOG_OTI_NANAI said

    108: αγγλικό tune / ελληνικό «τόνος»

    Ναι, έχει ενδιαφέρον η τυχόν σύνδεση τους.

  117. Γς said

    Fuori le tette! Fuori le tette!

    φώναζαν την Κυριακή οι οπαδοί της Νάπολι στη διάσημη Ιταλίδα αθλητικογράφο, Ντιλέτα Λεότα, κατά τη διάρκεια του αγώνα με την Μπρέσια κι εκείνη απάντησε χαμογελώντας και κουνώντας αρνητικά το δάχτυλο.

    Fuori le tette λοιπόν
    γοργόνα τέτοιων καιρών
    στο χάος που μας ενώνει
    Ρωτώ και ξαναρωτώ
    αυτόν τον λογαριασμό
    στο τέλος ποιος τον πληρώνει

  118. ΓιώργοςΜ said

    108 Μεταξύ α και β, να επισημάνω πως πιο τεντωμένη χορδή σημαίνει πιο οξύς τόνος. Όποιος ανεβάζει τους τόνους, τεντώνει το σχοινί.

    Ας σημειώσω για τα λεξιλογικά του τόνου πως διατηρεί και το νόημα που είχε αρχικά, δηλαδή να περιγράψει πόσο τεντωμένο είναι κάτι, τουλάχιστον στην Ιατρική.
    Μυϊκός τόνος είναι η ένταση που έχουν όλοι οι μύες, ακόμη και όταν είμαστε τελείως χαλαροί, και η παρουσία ή η απουσία του έχουν διαγνωστική αξία. Η παραμόρφωση πχ του προσώπου μετά από εγκεφαλικό οφείλεται στην απουσία μυϊκού τόνου σε κάποιους μύες. Ας με διορθώσει το ιατρικό επιτελείο.
    Ο ξερολας υπηρεσίας

  119. BLOG_OTI_NANAI said

    Στα πιο πρόσφατα μουσικά λεξικά η έννοια της μελοποίησης δεν υπάρχει (αν και σε αρκετά λεξικά της ελληνικής επιβιώνει η ερμηνεία αυτή). Η μετάφραση του όρου tune συσχετίζεται με τον «τόνο», αλλά ετυμολογικά δεν γνωρίζω αν έχουμε δάνειο, αντιδάνειο κ.λπ.

  120. gpoint said

    Να λύσω μερικές (πιθανές) απορίες…

    Αν και αμερικάνος στην καταγωγή από την μάνα μου προτιμώ να τηρώ τα ελληνικά ήθη και έθιμα όσο ζω στην Ελλάδα. Οι Ελληνες καλώς ή κακώς έχουν θρησκευτική κουλτούρα που δεν έχουν οι Αμερικάνοι και όσον αφορά τα ονόματα, δίνουν κατά τεράστιο ποσοστό ονόματα αγίων στα παιδιά τους και όσους-όσες δεν έχουν τέτοιο τους βολεύουν με τους Αγιους Πάντες.Δηλαδή το παιδί παίρνει το όνομα (και θα ήθελαν οι γονείς και οι ανάδοχοι τις χάρες ) του αγίου και συμμετέχει στην εορτή προς τιμήν του. Αντίθετα ο μέσος αμερικανός δεν έχει νέιμντέη και ψάχνεται στην μπερθντέη (χάπι μπερθντεη το γιου και της κόρης ), οι γιορτές τους εκεί είναι άσχετες με τα θρησκευτικά ακόμα κι ο σάντακλάους ελάχιστα παίζει ρόλο στα θεία. Αντίθετα με μας που οι πιο πολλές γιορτές είναι θρησκευτικές.

    Καλό μήνα

  121. Alexis said

    #98: …εξ αυτού συνάγεται ότι «χρησιμοποιώ σαν επιχείρημα θάρρους, λεβεντιάς, παλικαριάς το ότι γράφω με τ’ όνομά μου, και να το αντιπαραβάλλω με την «ανωνυμία» των υπολοίπων» (Άρα, υπονοώ ότι οι υπόλοιποι είστε δειλοί, άνανδροι κλπ);;

    Η απάντηση είναι ευθέως, ναι.
    Εμμέσως πλήν σαφώς αυτό υποννοείτε.
    Η έκφραση «από την φωλίτσα της ανωνυμίας σου, σου επιτρέπω κάθε είδους παλληκαριά» τι άλλο μπορεί να υποννοεί πέραν τούτου;

  122. BLOG_OTI_NANAI said

    Να προσθέσουμε ότι η απουσία συσχέτισης εορτών με αγίους δεν οφείλεται σε τυχόν πλήρη αποχριστιανοποιηση αλλά στο γεγονός ότι στην Αμερικη κυρίαρχη εκδοχή του χριστιανισμού είναι ο προτεσταντισμος που δεν αποδέχεται την ερμηνεία του Αγίου με την έννοια που έχει στους ορθοδοξους.

  123. nikiplos said

    122@ Δεν γνωρίζω ποιάν ακριβώς έννοια του Αγίου ενυπάρχει στο δόγμα της ορθοδοξίας πέρα από τιμή σε κάποιους που αγωνίστηκαν,

    Γνωρίζω όμως πως ο απλός κόσμος τον θεωρεί λίγο πολύ ως «μέσον» προς τον θεό. «Να έχει το παιδί το όνομα του Αγίου να το προστατεύει ο Άγιος». «Πήγαινε στον Άγιο Ραφαήλ και τάξε και θα γίνεις καλά, άκου με που σου λέω!»

    Ο προτεσταντισμός ως πιο οκοκληρωμένο δόγμα, έχει πιο σωστή άποψη ως προς το θέμα των Αγίων πάντα, όχι για τα υπόλοιπα…

  124. Pedis said

    -> 123 – Τουλάχιστον, ως προς τη βιτρίνα, πρόκειται για τη λιγότερο ειδωλολατρική εκδοχή της χριστιανικής θρησκείας. Πρόκειται για ένα βήμα πιο κει από το «δωδεκά»θεο και ίσως άλλο ένα πιο δω προς τον εβραικό-θρησκευτικό πρωτογονισμό.

  125. ΓιώργοςΜ said

    123 Οι κουτόφραγκοι είναι πίσω.
    Εμείς, τρεις χιλιάδες χρόνια, έχουμε μοιράσει αρμοδιότητες: Η Αθηνά είχε το Παιδείας, ο Ασκληπιός το Υγείας, ο Ερμής το Εμπορίου, ο Άρης το Αμύνης κλπ, ενώ μετά τις εκλογές την αλλαγή της κυρίαρχης θρησκείας, μοιράστηκαν ξανά, πχ ο Αη-Νικόλας παρέλαβε από τον Ποσειδώνα το Ναυτιλίας, ενώ δόθηκαν και περισότερες ειδικότητες, η Αγία Παρασκευή την οφθαλμιατρική κοκ. Οι προτεστάντες επιτυγχάνουν βέβαια οικονομίες κλίμακος, αλλά εμείς λεπτές αποχρώσεις, όπως επίσης και το δικαίωμα της επίκλησης (μπορεί κανείς να φανταστεί πχ Κερκυραίο που να μην κατεβάζει τα καντήλια του Αη-Σπυρίδωνα τρις ημερησίως;) χωρίς να μπαίνουμε στους περιορισμούς των 10 εντολών. 🙂

  126. gpoint said

    Νίκιπλε, ο θεός σαν πανταχού παρών και τα πάντα πληρών δρα δια μέσου του αγίων- κατά πως τα ερμηνεύω εγώ τα της θρησκείας, άλλοι ίσως ξέρουν καλύτερα- δηλαδή οι άγιοι έχουν την δύναμη να ικανοποιήσουν ένα αίτημα, δεν χρειάζονται την ειδική μεσολάβηση του θεού. Δεν ξέρω αν ισχύει και για τους όσιους που είναι ένα σκαλοπάτι κάτω από τους άγιους

  127. gpoint said

    # 125

    Ολα κι όλα ρε φίλε, όχι και το Αμύνης στον ρεζίλι Αρη που τον πλάκωσε ο Διομήδης στις μάπες και όχι μόνο ! Θεός του κουτσομάγκικου τσαμπουκά ίσως, θεός της βλακείας σίγουρα αφού εκτός των άλλων όλοι οι θεοί ξενοπηδούσανε και μόνον αυτός πιάστηκε στα πράσα !
    Ασε τις κατάρες που τούριχνε ο Δίας (Ιλιάδα, πέμπτη ραψωδία) σιγά μη τούδινε και υποργείο…
    Να προσθέσω και στον εμφύλιο το ψευδώνυμο που διάλεξε ο Θανάσης Κλάρας είχε προδιαγράψει το μέλλον του !!!

    Το Αρης και το αρά (κατάρα) πρέπει να είναι ομόρριζα.

    Αυτά μόνο οι ΠΑΟΚgήδες τα κατέχουν !

  128. ΓιώργοςΜ said

    126 Οι μεγάλοι άγιοι έχουν ένα λόγο παραπάνω. Νομίζω πως το απολυτίκιο του Αγίου Γεωργίου λέει «πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ σωθήναι τα ψυχάς ημών», δηλ. «πες ένα καλό λόγο εσύ που τον ξέρεις καλύτερα» 🙂

    Για να έχω όνομα μεγάλου αγίου, είδες πώς πρόκοψα; 🙂

  129. ΓιώργοςΜ said

    127 Σιγά το υπουργείο, και τώρα το δίνουν σε κάτι καϊνάρια… 🙂 Συνήθως σε όσους δεν είναι σε θέση να κάνουν τίποτε χρήσιμο*, αλλά πρέπει ντε και καλά να υπουργοποιηθούν.

    (Κάτι θεούς που πάω και μνημονεύω ώρες-ώρες… Αφού ξέρω πως οι πσαράδες είναι ξύπνιοι από νωρίς…)

    *εγνωσμένα

  130. loukretia50 said

    Γιώργο Μ : Υπέροχη ιδέα/πάσα αγαπητέ!
    Θα το έχω υπόψη!
    πχ. Δήμητρα – Υπ.Γεωργίας/ αγροτικής ανάπτυξης κλπ

  131. gpoint said

    # 129

    Χμμμ. πιθανόν αλλά μάλλον τα απολυτίκια τα έγραψαν αμόρφωτοι άνθρωποι τη μεσολαβήσει του αγίου πνεύματος και δεν ασχολήθηκαν με τέτοιες λεπτομέρειες !!

    Εσύ όμως να ξεχάσεις την Σάντα Μπάρμπαρα και το πυροβολικό ;;;; Να ξαναπάς περιοδεύον !!

  132. gpoint said

    ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟΝ ΣΧΟΛΙΟΝ

    Η απλή λογική λέει πως η μπούκα του Μελισσανίδη στον ξένο διαιτητή είχε στόχο τον Σιδηρόπουλο ! Ο Μελ. τα πήρε στο κρανίο που ο Σιδηρόπουλος «εδωσε» με το VAR το αναμφισβήτητο πέναλτυ στον ΠΑΟΚ που δεν είδε ο διαιτητής, συνηθισμένος στις διαιτητικές εύνοιες. Ο Ελβετός δεν είχε να φοβηθεί τίποτε από τον τίγρη γι αυτό και τον έδωσε στο φύλλο αγώνος, ο Σιδηρόπουλος όμως φοβήθηκε και στη συνέχει ναι μεν στο γκολ του Μάνταλου το οφφσάιντ έβγαζε μάτια και το έδωσε, στο γκολ που μέτρησε όμως δεν είχε το θάρρος να υποδείξει στον διαιτητή το φάουλ στο ξεκίνημα της φάσης, αντίθετα καθησύχασε τον διαιτητή για την απόφασή του ώστε να μην την ελέγξει με το VAR
    Το διαρκές μπούλινγκ στον Σιδηρόπουλο από ΟΣΦΠ, Αρη και ΑΕΚ απέδωσε, αφού ο άνθρωπος πιθανόν να έχει φούρνο, αυτοκίνητο, σπίτι και τον εαυτόν του ενώ λευκά πόλο κυκλοφορούν πολλά. Και στο ματς με τον Αρη και στο ματς με την ΑΕΚ ο ΠΑΟΚ αδικήθηκε από τα σφυρίγματα.

  133. ΓιώργοςΜ said

    131 Εγώ ήμανε μάχιμος, Υγειονομικό… 😛 Άμα πιάσουμε όλες τις ειδικότητες των αγίωνε, θέλουμε ένα χωριστό μπλογκ..

  134. nikiplos said

    133@ Ποδοσφαιρικά αν είδες τον αγώνα καθόλου δεν αδικήθηκε ο ΠΑΟΚ. Ίσα, ίσα που ακυρώθηκε καθαρό γκολ της ΑΕΚ, βάσει του VAR (και σωστά).

    Εις μάτην των κλαψιάρηδων ένθεν κακείθεν, παίχτηκε ένας πολύ καλός αγώνας…

    Apropos έχω μια ερώτηση: Γιατί μόνο ένα έντυπο γράφει για το ακυρωθέν γκολ της ΑΕΚ, ενώ όοοολα τα άλλα που υποτίθεται ελέγχονται από το Μαρινάκειο ίδρυμα προμετωπίδα του υποτιθέμενου ΠΟΚ, έκαναν γαργάρα αυτή τη φάση?

    Αν οι ΠΑΟΚτζήδες παραπονιούνται για τη διαιτησία στο ντέρμπι ΑΕΚ-ΠΑΟΚ, πραγματικά μου δίνουν την εντύπωση πως εζήλωσαν τον τίτλο του Ολυμπιακού του Βορρά, καθώς επί τοις ουσίας επιζητούν την εύνοια που είχε ο Ολυμπιακός τα προηγούμενα έτη…

    ΥΓ> Δεν είδα πουθενά τον Σαββίδη αντίπαλο του Μαρινάκη… στα διαδικαστικά δηλαδή… Μάλλον ως αριστερός ψάλτης ιερουργούντος του δεύτερου, εμφανίζεται στις κρίσιμες αποφάσεις…

  135. loukretia50 said

    Νίκιπλε, αλερτ!
    Λίγος σεβασμός στον Άγιο!
    Πέφτουν καντήλια!

  136. Theo said

    Ο Προτεσταντισμός, αντιδρώντας στον Ρωμαιοκαθολικισμό, που βλέπει λογιστικά τη σωτηρία του ανθρώπου, θεωρεί πως οι ενάρετες πράξεις του τον σώζουν (όταν είναι περισσότερες από τις «κακές») και «πουλούσε» με τα συγχωροχάρτια την «υπεραξία» των δικαίων στους πιστούς, έφτασε στο άλλο άκρο, να δογματίσει πως η πίστη μόνη σώζει τον άνθρωπο, στον απόλυτο προορισμό, που κάποιες προτεστάντικες ομολογίες τον εννοούν απόλυτα, και κάποιες άλλες πιο σχετικά. Δηλαδή, σώζονται αυτοί που ο Θεός προόρισε να σωθούν. Τελεία και παύλα 🙂
    Εφόσον, λοιπόν, ο άνθρωπος σώζεται κατ’ ευθείαν από τον Θεό, η μεσολάβηση των Αγίων δεν χρειάζεται*.

    Κι όμως, στην Καινή Διαθήκη φαίνεται πολλές φορές ο κόσμος να προσεγγίζει τους Αποστόλους για να μεσολαβήσουν στον Χριστό, ο Χριστός τους δίνει πνευματικές εξουσίες, και θαυματουργούν όχι μόνο οι ίδιοι αλλά και τα μαντήλια τους.

    Τώρα, όσοι θεωρούν πιο ορθολογιστικό, προοδευτικό, κλπ. τον προτεσταντισμό, γούστο τους, καπέλο τους 🙂

    *Πώς όμως κανείς μπορεί να «αποδείξει» ότι ανήκει στους εκλεκτούς; Με την ενάρετη ζωή του. Κι αυτό είναι που έχει οδηγήσει σε ψυχολογικά δράματα τους προτεστάντες, όπως φαίνεται πολύ καλά στα έργα (πχ. στο ημιαυτοβιογραφικό «Φάνη και Αλέξανδρος») και στην αυτοβιογραφία του Μπέργκμαν, που είχε πατέρα αρχιπάστορα. Προσπαθούν να δείξουν πως είναι οι εκλεκτοί, υιοθετώντας έναν άκαμπτο ηθικό κώδικα, άσχετα με το τι συμβαίνει μέσα τους, προτάσσοντας δηλαδή το φαίνεσθαι μπροστά στο είναι. Και πολλά από αυτόν τον κώδικα προέρχονται από την Παλαιά Διαθήκη και τα έχει ανατρέψει ο Χριστός με την Καινή.

  137. nikiplos said

    137@ Δύο ερωτήματα:

    α)Θεωρείς πως η αρωγή που θα λάβει από το Θεό ένας πιστός, βελτιώνεται με τη μεσολάβηση Αγίων?

    Αυτό κατάλαβα πως είπες παραπάνω και μου φαίνεται λάθος. Στον Άγιο ανατρέχεις να δεις την ιστορία του, που αγωνίστηκε, που αντέταξε την γνώμη του και την πίστη του απέναντι σε ομονοούντες περισσότερους και ισχυρότερους αντιπάλους και που τελικά μαρτύρησε. Ο Άγιος δεν είναι εκεί για να μεσολαβήσει, αλλά για να σου δείξει έναν δρόμο, ένα παράδειγμα, να σε παρακινήσει να έχεις πίστη.

    Το όνομα στους ορθόδοξους έχει μεγάλη σημασία, γιατί με αυτό απευθυνόμαστε στον θεό. Με τη βάφτιση μας παρέχεται ένα όνομα, ένα όνομα-τίτλος-ιδιότητα που μας καθορίζει τιμώντας παλαιότερους που αγωνίστηκαν.

    β) Θεωρείς πως οι Άγιοι δια της θέωσης αρωγούν κι αυτοί όμοια με τον Θεό? Εδώ τίθεται ένα ζήτημα, είναι ανεξάρτητη η αρωγή που παρέχουν? Αν όχι είναι απαραίτητη η διαμεσολάβησή τους?

    Αυτά που γράφεις για τον προτεσταντισμό και την απόλυτο προορισμό, δεν είναι ακριβή όσον αφορά την επιλεκτικότητα της σωτηρίας ή όχι. Σώζεσαι γιατί τιμώντας τον Θεό καλλιεργείς τα ταλέντα σου και τα επιστρατεύεις για να βοηθήσεις τους συνανθρώπους σου, έτσι επιτελείς τον προορισμό σου. Αν δεν τον επιτελέσεις, αφήσεις τη ζωή σου να πάει στράφι, τότε λιγοψυχάς και εγκαταλείπεις τα δώρα του Θεού, προς τσίγκινα τιμαλφή, προς χάντρες και καθρεφτάκια…

    Ως θρησκεία ο Προτεσταντισμός δεν είχε συγχωροχάρτια εξ όσων θυμάμαι, αλλά δεν επιμένω. Η εργαλειακή χρήση του Απόλυτου Προορισμού για την καλή εικόνα του πιστού, γίνεται και εκεί όπως και σε όλες τις θρησκείες: Αφού βαδίζεις στο δρόμο του, θα σου συγχωρεθούν από τον Κύριο ατασθαλείες του στυλ να παλουκώνεις μαυρούκους στην Αφρική.

    Ο Καθολικισμός είχε τα συγχωροχάρτια, ενώ η Βυζαντινή Ορθοδοξία τις ομολογίες, τις συνόδους και τις επικλήσεις του Πατριάρχη «Να νικήσει ο Στρατός κι ας ψήσει χιλιάδες κακόμοιρους Σύριους σε σχάρες με θράκα από κάτω»… 🙂

  138. BLOG_OTI_NANAI said

    123: Ο Προτεσταντισμός δεν είναι δόγμα. Διαμαρτυρόμενοι ονομάστηκαν ένα μεγάλο κομμάτι που αποκόπηκε από τον Ρωμαιοκαθολικισμό, αλλά αποτελείται από ένα πλήθος ομολογιών με δικά τους χαρακτηριστικά η κάθε μία. Άλλες είναι τριαδικές, άλλες αντιτριαδικές, άλλες αποδέχονται τους Πατέρες μέχρι κάποιον αιώνα, άλλες καθόλου. Μεταξύ τους πολλές από αυτές δεν διατηρούν καθόλου καλές σχέσεις ή αλληλοθεωρούνται αιρέσεις. Το κοινό τους χαρακτηριστικό είναι μια επιρροή από τον Μανιχαϊσμό που οδηγεί στον διαχωρισμό πνεύματος=καλό, ύλη=κακό, τη στιγμή βεβαίως που η ύλη ως λατρευτικό μέσο χρησιμοποιείται μέσα στην Καινή και την Παλαιά Διαθήκη. Επίσης διατηρούν ως επιρροή από τον παπισμό μια μορφή ατομικού αλάθητου ως προς την ερμηνεία της Γραφής.

    Ο Χριστιανισμός γενικά ουδέποτε είχε σχέση με την ειδωλολατρία. Πρόκειται για παρωχημένες και ξεχασμένες πλέον απόψεις που αποτελούν αντιγραφή από την εποχή του Διαφωτισμού, μια εποχή που προσπαθούσαν κάποιοι να στηλιτεύσουν τον Χριστιανισμό με όιποιον τρόπο μπορούσαν. Σήμερα τα αναμασούν κάποιοι αφελείς.

    Ο Χριστιανισμός διατηρούσε όλες τις σχέσεις με τους Αγίους Μάρτυρες και την ύλη ως παράγοντα λατρευτικό από την εποχή των Διωγμών και όμως οι ειδωλολάτρες μισούσαν θανάσιμα τον Χριστιανισμό. Είναι γελοίο δηλ. να επικαλείται κάποιος τα παλιακά επιχειρήματα του συγκριτισμού και να αγνοεί ότι οι ειδωλολάτρες των πρώτων αιώνων μετά Χριστόν, αν και επεδείκνυαν αλληλεγγύη μεταξύ τους, την αρνούνταν πάντα στον Χριστιανισμό. Και φυσικά, οι μορφωμένοι ειδωλολάτρες είχαν όλα τα γνωστικά εφόδια να κατανοήσουν αν ο Χριστιανισμός αποτελούσε ειδωλολατρία ή όχι. Δεν ήταν ηλίθιοι. Κι όμως, απεχθάνονταν τον Χρστιανισμό ως κάτι εντελώς ξένο προς τη δική τους θρησκεία και εγγύτερα προς τον ιουδαϊσμό.

    Κάποτε λοιπόν, ειδωλολάτρες και χριστιανοί ζούσαν μαζί. Άρα, αν ο Χριστιανισμός αποτελούσε μορφή ειδωλολατρίας θα το είχαν καταλάβει αμέσως οι ειδωλολάτρες. Είναι κωμικό μετά από 1700 χρόνια να λέει κάποιος τέτοιες χοντράδες. Για παράδειγμα η τιμή προς τα Λείψανα των μαρτύρων αναφέρεται ήδη από τις αρχές του 2ου αι. και όμως κανείς ειδωλολάτρης δεν «μπερδεύτηκε» ότι αυτή η πίστη είναι «σαν τη δική τους». Γι’ αυτό και μισούσαν τον Χριστιανισμό.

    Οπότε, αν έβγαζα 50 λεπτά κάθε φορά που αφελείς άθεοι, μυθικιστές, νεοπανανιστές κ.λπ., έλεγαν την ίδια ανοησία περί Χριστιανισμού και ειδωλολατρίας, θα ήμουν πλούσιος…

    Δυστυχώς όλοι αυτοί πολλές φορές πιάνονται από φαινόμενα που νομίζουν ότι εύκολα μπορούν να διακωμωδήσουν. Αλλά η τακτική του λαϊκισμού έχει εφαρμογή στους πάντες. Θα θυμάται ο Pedis τις γελοίες φάτσες των άθεων που έκλαιγαν σαν πρόβατα στο παχνί μπροστά στην εικόνα του θεού τους Μάο. Άρα, ο αθεϊσμός ισούται με αυτή τη γελοιότητα.

    Αλλά και ο προτεσταντισμός, με τα σκάνδαλα των τηλε-ευαγγελιστών με τα λαμέ ρούχα, την κονόμα και την υποκρισία, αποδεικνύουν κάτι για τον Προτεσταντισμό; Μήπως οι παράδοξες τελετές τους στις οποίες που γλωσσολαλούν σε διάφορες ακαταλαβίστικες γλώσσες; Μήπως η ιστορική συνεργασία Φεουδαρχών και Λούθηρου που υπήρξε η βάση επάνω στην οποία εδραιώθηκε ο Προτεσταντισμός; Μήπως τα εγκλήματα των Αναβαπτιστών;

    Για κάθε ιδεολογία που γεννήθηκε επάνω στον κόσμο και εφαρμόσθηκε από ανθρώπους υπάρχουν ζητήματα προς συζήτηση. Κανείς δεν υπάρχει που θα μπορέσει να μείνει στο απυρόβλητο, οπότε χρειάζεται μια αυτοσυγκράτηση.

  139. gpoint said

    # 134

    Βρε Νίκιπλε έλεος ! Είδες το ματς ή όχι ; Δεν έγινε καθαρότατο φάουλ (μαρκάρισμα από πίσω στα πόδια) στην αρχή της φάσης ; ο διαιτητής δεν το είδε, όπως δεν είδε και το αναμφισβήτητο χέρι του Μπακάκη αλλά γι αυτό υπάρχει το VAR ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΙ ΔΟΛΟΣ !!
    Ελα όμως που ο Σιδηρόπουλος δεν τον φώναξε να ξαναδεί την φάση αλλά αποφάσισε να το καταπιεί χεσμένος από την εισβολή Μελισσανίδη στο ημίχρονο.
    Ο Μελισσανίδης παραπέμπεται για τιμωρία, πόσες εφημερίδες έγραψαν για την εισβολή ;
    Για το ακυρωθέν γκολ της ΑΕΚ τι να γράψουν ; Μόνο αλλοίθωροι δεν είδαν το οφφσάιντ, δεν ήταν καν συζητήσιμο και μεά από 10 ριπλέη η μπάλλα δεν φαίνεται νάει περάσει την γραμμή στην απόκτουση του Ζίφκοβιτς, αυτό κυρίως κοιτάγανε, το οφφσάιντ μετά ήταν ολοφάνερο.

    Δες το βίδδεο με τις φάσεις και άκου τον σπήκερ στο 2ο λεπτό να λέει γι αυτό υπάρχει το VAR όταν δεν είδε το πέναλτυ
    δες και στο 6ο λεπτό το ολοκάθαρο φάουλ (μαρκάρισμα από πίσω) που δεν έδωσε ο διαιτητ’ης όπως δεν έδωσε και το πέναλτυ αλλά εδώ ο Σιδηρόπουλος δεν πρότεινε VAR
    Το γιατί το ξέρει αυτός, το κατανούμε εμείς όλοι εκτός από τους εθελοτυφλούντες, θέλω να πιστεύω πως δεν είσαι τέτοιος

    Και κάτι ακόμα που δείχνει πως έχεις λάθος εκτιμήσεις στα ποδοσφαιρικά…
    Τον διαιτητή Τζήλο έδειρε μεταξύ άλλων και ένας αντιπρόεδρος της ΠΑΕ ΟΣΦΠ κιο σωματοφύλακας του Βαγγέλα.
    ΟΜελισσανίδης κατηγορήθηκε για τον ξυλοδαρμο του διαιτητή Ζωγράφου και απαλλάχθηκε λόγω αμφιβολιών
    Ο Κομίνης και ο Αρετόπουλος που στέρησαν ένα πρωτάθλημα από τον ΠΑΟΚ ουδέποτε απειλήθηκαν καν
    Αυτά για το ποιοί μοιάζουν στις τακτικές ΟΣΦΠ

  140. gpoint said

    # 139

    Να προσθέσω πως ο Μελισσανίδης έδειρε δια των μπράβων του τον Κούγια και θα δικασθεί.

  141. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Λάμπρο, γερός και πολύχρονος, του ύψους και του βάθους.
    Καλά χρηματοπιστωτικά
    και λοιπά ραβαΐσια 🙂

    Εγώ τση κουζουλής καρδιάς
    δεν τζη χαλώ χατήρι,
    και τ΄ς ακλουθώ στον εγκρεμό
    που πάει να με σύρει 🙂

  142. BLOG_OTI_NANAI said

    125: Όπως είπαμε, η ειδωλολατρία δεν έχει ουδεμία σύκγριση προς όλα της τα δομικά υλικά με τον Χριστιανισμό. Κλασικό παράδειγμα η κωμική σύγκριση θηλυκής θεάς με την Θεοτόκο, της οποίας κάποιοι νομίζουν ότι η θέση εδραιώθηκε το 431, ενώ γνωρίζουμε αντιλήψεις υπερφυσικών παρεμβάσεων της από τον 3ο αιώνα. Αιώνα που κανείς ειδωλολάτρης δεν σκέφτηκε ποτέ ότι οι άγιοι κάνουν τους χριστιανούς ειδωλολάτρες. Τουλάχιστον όσοι παριστάνουν ότι δείχνουν σεβασμό στην επιστήμη, ας γνωρίζουν τα δεδομένα πριν αρχίσουν να γράφουν.

    Και φυσικά, καλό θα ήταν να μην αναφερθούμε στις 10 εντολές, για να μην θυμιθούμε το κόκκινο βιβλιαράκι του Μάο που εκτός από έλεγχο στον αυνανισμό των άθεων, είχε ασκήσει και μια σκοταδιστική λογοκρισία σε κάθε μορφή τέχνης που πίστευε ότι αντιστρατευόταν την Κόλαση που είχε δημιουργήσει.

    Αν έχεις απορίες για τυχόν εφαρμογή του δικού σου λαϊκισμού στην θρησκευτικού τύπου προσωπολατρία των αθεϊστικών καθεστώτων και την ειδωλολατρική Λατρεία του Αυτοκράτορα, μπορώ να σε διαφωτίσω.

  143. Theo said

    @137:
    α) Κατά την Ορθόδοξη Εκκλησία, ο άνθρωπος σώζεται (δηλαδή, από την κατάσταση του κτιστού περνά στο Άκτιστο, στη θεώση· αυτό είανι η σωτηρία) με τη μετοχή στην άκτιστη χάρη του Θεού. Αυτή τη χάρη την έχουν οι Άγιοι και την μεταδίδουν σε όποιον έρχεται σε επαφή μαζί τους, εφόσον φυσικά αγωνίζεται να καθαρθεί εσωτερικά με την τήρηση των εντολών του Χριστού. Τη μεταδίδουν και μέσω υλικών πραγμάτων, όπως οι εικόνες και τα λείψανά τους. Διότι, από τη στιγμή που ο Θεός πήρε υλικό σώμα, η ύλη γίνεται «έμπλεως της θείας Χάριτος». («Οὐ παύσομαι σέβων τὴν ὕλην δι᾿ ἧς ἡ σωτηρία μου γέγονε», γράφει ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός.)

    β) Οι Άγιοι, μετέχοντας των ενεργειών του Θεού, έχουν γίνει κατά χάριν θεοί, «χωρὶς τῆς κατ᾿ οὐσίαν ταυτότητος», λέει ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς,
    Και γι’ αυτό οι χριστιανοί προστρέχουν σ’ αυτούς. Ο Χριστός δεν «ζηλεύει» αν, αντί για απευθείας,, προσπαθεί να τον προσεγγίσει κανείς δια των Αγίων.

    Για τον απόλυτο προορισμό και το πόσες προτεσταντικές ομολογίες τον ασπάζονται (και είναι οι περισσότερες), βλ. το λινκ του σχ. 136.

    Δεν έγραψα πως ο Προτεσταντισμός είχε συγχωροχάρτια, αλλά πως αντέδρασε στον Ρωμαιοκαθολικισμό που είχε κι έφτασε στο άλλο άκρο.
    (Να διατυπώσω αλλιώς την πρώτη παράγραφο του σχ. 136:
    Ο Ρωμαιοκαθολικισμός, που βλέπει λογιστικά τη σωτηρία του ανθρώπου και θεωρεί πως οι ενάρετες πράξεις του τον σώζουν (όταν είναι περισσότερες από τις «κακές») «πουλούσε» με τα συγχωροχάρτια την «υπεραξία» των δικαίων στους πιστούς.
    Ο Προτεσταντισμός φτάνει στο άλλο άκρο και δογματίζει πως η πίστη μόνη σώζει τον άνθρωπο, στον απόλυτο προορισμό, που κάποιες προτεστάντικες ομολογίες τον εννοούν απόλυτα, και κάποιες άλλες πιο σχετικά. Δηλαδή, σώζονται αυτοί που είναι προορισμένοι να σωθούν. Ο Θεός, του οποίου οι βουλές είναι άγνωστες, άλλους σώζει κι άλλους όχι.)

    Αυτό που γράφεις «σώζεσαι γιατί τιμώντας τον Θεό καλλιεργείς τα ταλέντα σου και τα επιστρατεύεις για να βοηθήσεις τους συνανθρώπους σου, έτσι επιτελείς τον προορισμό σου» μπορεί να ισχύει για κάποιες προτεστάντικες ομολογίες που μειοψηφούν. Η πλειοψηφία τους, όμως, πιστεύει όσα έγραψα παραπάνω. Τα έχω συζητήσει και με προτεστάντες θεολόγους και μού το επιβεβαίωσαν.

    Η δε «θεωρία του απόλυτου προορισμού, «σύμφωνα με την οποία ο Θεός έχει προορίσει τους ανθρώπους που θα σωθούν, και η όλη προσπάθεια του ανθρώπου έγκειται στο να ανακαλύψει ποιος ανήκει στους εκλεκτούς του Θεού για την σωτηρία» είναι η «μεγαλύτερη θεολογική ρατσιστική αντίληψη όλων των εποχών που δημιούργησε τεράστια προβλήματα στον δυτικό χώρο μέχρι τις ημέρες μας», όπως αναφέρει το λινκ που ἐδωσα στο σχ. 136.

    Όσο για τις τάχαμου επικλήσεις του Πατριάρχη «Να νικήσει ο Στρατός κι ας ψήσει χιλιάδες κακόμοιρους Σύριους σε σχάρες με θράκα από κάτω», υπάρχουν στη φαντασία κάποιων νεοπαγανιστών και φωταδιστών της χώρας μας. Μάλλον εκεί θα τις διάβασες. Οι πρωτογενείς πηγές δεν το μαρτυρούν· και το μοτίβο των επικλήσεων στην Ορθόδοξη Εκκλησία, που ακούγεται πολλές φορές τη μέρα είναι «ὑπὲρ τῆς εἰρήνης τοῦ σύμπαντος κόσμου, εὐσταθείας τῶν ἁγίων τοῦ Θεοῦ ἐκκλησιῶν καὶ τῆς τῶν πάντων ἑνώσεως».

    Για να είμαστε και λίγο σοβαροί.

  144. ΓιώργοςΜ said

    142 Καταρχήν, το χιούμορ δε χρειάζεται βιβλιογραφική τεκμηρίωση. Σε όποιον αρέσει το αστείο, αρέσει.

    Κατάτέλος, βρίσκω πως θέλει μεγάλη προσπάθεια για να μην παρατηρήσει κανείς τις αναλογίες στις προ- και μεταχριστιανικές συνήθειες, σε όλο τον κόσμο, και το πάντρεμα που γίνεται όποτε ανακατεύονται θρησκείες. Όποιος πιστεύει αυτά που πιστεύει, με γεια του με χαρά του, δε (θα έπρεπε να) μειώνεται η πίστη με την αποδοχή του προφανούς.

  145. gpoint said

    νίκας τοις βασιλεύσι κατ’ εναντίων δωρούμενος έγινε το κατα βαρβάρων, ρε Τεό, δεν έτυχε να το ακούσεις ; ούτε το άλαλα τα χείλη των ασεβών που ΄εγινε κι αυτό εύλαλα τα χείλη των ευσεβών ;
    Αυτές ήτανε χοντράδες γι αυτό και τις διορθώσανε πριν ΛΙΓΑ χρόνια, γιατί μιλάει για νίκες πολέμου που θέουν νεκρούς δεν μιλάει για σίγουρα στο στοίχημα,
    Είμαι εναντίον ΟΛΩΝ των μονοθεϊστικών θρησκειών γιατί βγάζουν κακία εκ κατασκευής… ουκ έσονται σοι θεοί έτεροι πλην εμού, μονοπώλιο δλδ
    Και για να μην πάμε πολύ μακριά η εκκλησία είναι χειρότερη γιατί μπορει στην λειτουργία να ακούγεται το «αγαπήσωΜΕΝ αλλήλους» αλλά στους τοίχους γράφουν «αγαπάΤΕ αλλήλους» και » ενισχύσαΤΕ την αποπεράτωση του ιερού ναού ΜΑΣ (εννοείται κορόιδα) »

    Κι έν παιδί που ξέρε ελληνικ΄πολλά κατλαβαίνει, κάποιοι δεν θέλουν ή δεν έχουν ΣΥΜΦΕΡΟΝ να καταλάβουνε

  146. gpoint said

    το 145 στο..> # 143

  147. voulagx said

    #125 «… η Αγία Παρασκευή την οφθαλμιατρική κ.ο.κ. ..»
    Αμ, ετσι εξηγειται! https://www.larisanew.gr/sygklonizi-to-to-thavma-sto-kalochori-larisas-emfanistike-pali-i-agia-paraskevi-foto-vinteo/ οι τυφλοι ανανηψαντες την ειδαν!

  148. Pedis said

    # 142 – Δεν νομίζω να έχει μεγάλο ενδιαφέρον η πρόσφατη βιβλιογραφική επιλογή σου για τη βιογραφια του Μάο ούτε οι λόγοι για την τόσο μεγάλη εντύπωση που σου έμεινε στο μυαλό για τον αυνανισμό … (και την επαναλαμβάνεις κάθε τρεις και λίγο).

    Αλλά, εδώ πές μου, τωρα: ποια είναι τα βασικά αντεπιχειρήματα

    ότι οι εκατοντάδες εικόνες (+ τα αγάλματα στους καθολικούς) και οι άγιοι, ο πολλαπλός θεός, οι διαβόλοι και τα κακά πνευματα, τα φυλαχτά, τα φιλήματα, τα αγγίγματα και οι γονυκλισίες, οι παρακλήσεις και τα τάματα, οι αγιασμοί, τα ευχέλαια και οιεξορκισμοί, οι περιφορές εικόνων και τα θυμιατά, για να μην επιμείνω στο βασικό συμβολισμό του πρωτογονικού κανιβαλιστικού υπολείματος στο βασικό τελετουργικό του χριστιανισμού … κλπ κλπ

    δεν συνιστούν αλάνθαστες εκδηλώσεις μιας γνήσιας ειδωλολατρικής θρησκείας;

    Παράκληση: μην αραδιάσεις «επιχειρήματα» που ειναι από παπάδες για παπαδάκια και πείθουν μόνον όσους είναι πεισμένοι και προσποιούνται ότι ειλικρινώς σοκάρονται και αρχίσουν και φτύνουν τον κόρφο τους (άλλο χριστιανικό έθιμο κι αυτό).

  149. spyridos said

    Η Αγία Βαρβάρα είναι προστάτιδα όλων εκείνων που ασχολούνται με εκρήξεις. Τώρα γιατί ????
    Πυροβολικό, ναρκαλιευτές, σκαπανείς, κατασκευαστές τούνελ, φουρνελατζήδες στα νταμάρια κτλ.
    Στο Λουτράκι που κάναμε εκρήξεις κάμποσοι εκπαιδευτές είχαν εικονισματάκια της. Τους καταλαβαίνω με αυτά που κάναμε.

    Αυτό με τους προτεστάντες και τη (μη) σχέση τους με τους αγίους το βιώνουμε με ένα περίεργο τρόπο στην Ολλανδία.
    Στο βορειότερο μισό της χώρας με προτεσταντικη πλειοψηφία ακόμα και σε περιοχές με ρωμαιοκαθολική πλειοψηφία οι ονομαστικές εορτές είναι ανύπαρκτες
    και δεν γιορτάζουν ιδιαίτερα τους πολιούχους.
    Στο νοτιότερο μισό της χώρας με ρωμαιοκαθολική πλειοψηφία οι άγιοι εορτάζονται.
    Θυμάμαι βρέθηκα στο ξεκίνημα του έργου που θα ένωνε ένα νησί της Ζηλανδίας με το Βέλγιο μέσω τούνελ και είχαν αγιασμό με περιφορά της εικόνας της Αγίας Βαρβάρας.
    Κάτι που δεν το έχω δει ποτέ βορειότερα.

    Κάτι που έμαθα τελευταία. Ο Αγιος Ισίδωρος της Σεβίλλης είναι ο προστάτης άγιος του ίντερνετ για τους καθολικούς.
    Τώρα βλέπω ότι η ορθόδοξη εκκλησία τον αναγνωρίζει σαν άγιο ενώ οι καθολικοί τον ανακήρυξαν άγιο μετά το σχίσμα.
    Πως γίνεται αυτό?

  150. 149 Άγιος για τους καθολικούς το 1598 βλέπω εδώ: https://fr.wikipedia.org/wiki/Isidore_de_S%C3%A9ville#Canonisation,_patronage Και λέει 4 Απριλίου, όπως και για τους ορθόδοξους, άρα το ένα δόγμα πήρε την αγιοποίηση απ’ το άλλο. Είναι όντως λίγο μυστήριο.

  151. spyridos said

    Ο Καλβίνος πίστευε στο διπλό απόλυτο προορισμό και ήταν ο κύριος εκφραστής του δόγματος.
    Δηλαδή ότι οι επίλεκτοι τελικά θα σωζόντουσαν στη μετά θάνατον ζωή αλλά ακόμη και εκείνοι από τους επίλεκτους που θα αρνιόντουσαν τον Χριστιανισμό
    με την ελεύθερη θέλησή τους, δεν θα καταδικαζόντουσαν.

    Γουιν Γουιν μπέιμπι.

    Σύμφωνα με το Μαξ Βέμπερ αυτό το δόγμα του Καλβινισμού βρέθηκε στη βάση της δημιουργίας του Καπιταλισμού.
    Η απομάκρυνση των ηθικών φραγμών έδωσε στους πιστούς Καλβινιστές που βρισκόντουσαν στην πλειοψηφία τους στο Αμστελόδαμο (ενώ οι επίσκοποι είχαν τα κεντρικά στη Γενεύη) την πνευματική βάση για τη συσσώρευση Κεφαλαίου.
    Ετσι δημιουργήθηκαν και οι πρώτες πολυεθνικές που κατάκλεβαν τον πλούτο των απομακρυσμένων λαών ή ακόμα έκαναν ολόκληρους λαούς εμπόρευμα (δουλεία). Εταιρίες ανατολικών , δυτικών Ινδιών κτλ.
    Μιά ηθική ΤΣΕΟ δηλαδή.

  152. BLOG_OTI_NANAI said

    148: Όσο συνιστούν εκδηλώσεις μιας γνήσιας ειδωλολατρικής θρησκείας και τα εξής:

    – οι εκατοντάδες εικόνες (και τα αγάλματα) των Θεών Μάο, Στάλι, Κιμ-Ιλ-Σουνγκ με τις οποίες κυριαρχούν στα μυαλά των αφελών
    – Οι άγιοι τους κομισσάριοι, και άγγελοι της Αποκάλυψης κατά των έχθρών
    – Οι διάβολοι και τα κακά πνεύματα του Καπιταλισμού
    – Τα φυλαχτά σφυροδρέπανα, εικονίτσες των ηγετών
    – Οι γονυκλισίες και τα προκυνήματα μπροστά στους ηγέτες ή τις εικόνες τους
    – Οι περιφορές των εικόνων των ηγετών
    – Οι εξορκισμοί του κακού καπιταλισμού και της Δύσης με τις πλύσεις εγκεφάλου

    για να μιλήσω απλά για ένα βασικό μόνο συμβολισμό του πρωτογονικού τελετουργικού πραγματικών κανιβάλων, που όπως ξέρουμε εξάγνιζαν το κακό με βασανιστήρια μαρτύρια κατά των «εχθρών» εφάμιλλα του Διοκλητιανού κατά των χριστιανών.

    Άντε ξύπνα ταλαίπωρε Pedis που πας να παραστήσεις σε μένα το αλεπουδάκι 101…

  153. Pedis said

    # 152 – OK, αγαπητέ, κατάλαβα … στο γάμο του καραγκιόζη.

    Δεν έχεις κανένα αντεπιχείρημα. Ούτε καν για το ονόρε. Καλώς.

  154. BLOG_OTI_NANAI said

    145: Gpoint

    Άντε πρώτα να απαλλαγείς από την θρησκοληψία του ποδοσφαίρου που έχει κατακτήσει το 99 % της φαιάς σου ουσίας. Ασχολείσαι με πραγματικές ποδοσφαιρικές ηλιθιότητες με έναν τρόπο που μόλις περάσει κανείς τα 12 χρόνια του, θα πρέπει να αρχίσει να βλέπει γιατρό για το γεγονός ότι ο φανατισμός του και οι παρωπίδες του για το… ποδόσφαιρο ξεπερνούν και αυτούς του Pedis ή της Ελένης Λουκά.

    Μπορείς να συνειδητοποιήσεις το συντριπτικό ποσοστό των σχολίων που κάνεις; Αν το καταφέρεις ποτέ, θα αρχίσεις κι εσύ ν’ αναρωτιέσαι ποιος ασχολείται με όσα γράφεις. Κοίτα λοιπόν πρώτα να συνέλθεις εσύ από την σχεδόν ειδωλολατρική ποδοσφαιρομανία και μετά βλαστήμα την πίστη του άλλου.

  155. Theo said

    @145:
    Σχετικά με τη στάση της Εκκλησίας απέναντι στον πόλεμο, την Ακρίβεια και την Οικονομία, είχα γράψει προ διμήνου εδώ (https://sarantakos.wordpress.com/2019/08/01/august-7/#comment-597861):

    «Η Εκκλησία τιμά ως Αγίους της τους μοναχούς του Σινά και της Ραϊθώ που, ενώ ήξεραν ότι έρχονται οι Σαρακηνοί εναντίον τους, δεν εγκατέλειψαν τα μοναστήρια τους, άφησαν τους εαυτούς τους στα χέρια του Θεού και μαρτύρησαν. Αυτοί είναι το υπόδειγμα για τους Ορθοδόξους. [Αυτό είναι η ακρίβεια.]
    Επίσης, αν ένας ιερέας φονεύσει κάποιον, έστω και ακούσια, σταματά να λειτουργεί.

    Επειδή όμως, οι περισσότεροι πιστοί είναι αδύναμοι και δεν μπορούν να φτάσουν στα μέτρα των εν λόγω Αγίων, η Εκκλησία, «κατ’ οικονομίαν», για να αποφευχθούν μεγάλες καταστροφές, όπως γράφεις, φτάνει στο σημείο να επιτρέπει τη χρήση όπλων σε αμυντικά πλαίσια.
    Κι όπως λέει ένας αγιορείτης, στην Αποκάλυψη, όπου παρουσιάζεται το τέλειο (η Ακρίβεια) δεν υπάρχει ναός («καὶ ναὸν οὐκ εἶδον ἐν αὐτῇ· ὁ γὰρ Κύριος ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ ναὸς αὐτῆς ἐστι, καὶ τὸ ἀρνίον. καὶ ἡ πόλις οὐ χρείαν ἔχει τοῦ ἡλίου οὐδὲ τῆς σελήνης ἵνα φαίνωσιν αὐτῇ· ἡ γὰρ δόξα τοῦ Θεοῦ ἐφώτισεν αὐτήν, καὶ ὁ λύχνος αὐτῆς τὸ ἀρνίον») δεν υπάρχει και αστυνομικό τμήμα. Εδώ, επειδή δεν φτάσαμε στην τελειότητα, υπάρχουν και ναοί και αστυνομικά τμήματα.»

    Και το «νίκας τοῖς βασιλεῦσι κατὰ βαρβάρων δωρούμενος» πρέπει να ιδωθεί με τις συνθήκες της εποχής: Η ελληνορωμανϊκή αυτοκρατορία συνήθως κινδύνευε από τους βαρβάρους και αμυνόταν. Της άμυνας αυτής ηγούνταν οι αυτοκράτορες. Η Εκκλησία, λοιπόν, αν και πάντα ευχόταν για την ειρήνη του κόσμου, στις περιπτώσεις βαρβαρικών επιδρομών ευχόταν να νικήσουν τα βασιλικά στρατεύματα και να αποφευχθοὐν έτσι μεγάλες καταστροφές, και να επικρατήσει η ειρήνη.

    @150:
    Ο Ισίδωρος της Σεβίλλης ήταν άγιος της ενιαίας χριστιανοσύνης ήδη από τον 7ο αιώνα. Το 1598 απλώς ο πάπας Κλήμης ο 7ος επικύρωσε μιαν απόφαση της Συνόδου του Τολέδου του 688 (βλ. Wiki. Αυτό δεν σημαίνει πως ως τότε δεν ετιμάτο ως άγιος από τους Ρωμαιοκαθολικούς.

    @151:
    Και για τη γέννηση του καπιταλισμού από τους καλβινιστές είχα γράψει πρόσφατα (https://sarantakos.wordpress.com/2019/09/12/eucommission/#comment-604399)

  156. loukretia50 said

    Αυγουστίνε,

    Η βασική ιδέα στην Τιγκάνα (που μετέφρασες) ήταν εκπληκτική : η κατάρα ήταν η λήθη.
    Μια πόλη ολόκληρη, η ιστορία, ο πολιτισμός κι ο λαός της σβήστηκαν απ΄το χάρτη και τις καρδιές γιατί κανένας πια δεν άκουγε και δε θυμόταν το όνομα.
    Δε θεωρώ τη λήθη κατάρα, ούτε βέβαια ευχή.
    Χρειάζεται η μνήμη αλλά πληγώνει.
    Δύσκολη όμως η συναισθηματική αποστασιοποίηση από τα γεγονότα.

    Καλό μήνα είπαμε?
    Γειά σας και … ειρήνη ημίν! – εν ιστώ αδελφοί!

  157. nikiplos said

    143@ Αγαπητέ Theo,

    α) Γιατί κανείς να επικαλεστεί έναν Άγιο, ενώ μπορεί κάλλιστα να επικαλεστεί τον ίδιο τον Θεό? Δεν είναι αυτό μια παρέκκλιση? Δεν είναι η προσήλωση σε συγκεκριμένο σημείο του Άναρχου Ουρανού μια συγκέντρωση σε τοπικό στοιχείο?
    β) Η Αγιοσύνη ή η Θέωση περικλύεται στην ύλη και μεταδίδεται μεσω αυτής? Ύλη είναι ανθρώπινα ατελή κατασκευάσματα. Αν φιλήσω την παντόφλα του Άγιου Σπυρίδωνα, αυτό είναι γιατί ζητάω από τον Άγιο απευθείας να με βοηθήσει?
    γ) Κατανοείς πως και τα δύο παραπάνω έχουν κάτι το ειδωλολατρικό και κυρίως αποτελούν ένα είδος εκκοσμίκευσης? Οι εικόνες απλά βοηθούν έλεγε ο Ταράσιος στην προσήλωση, στην αυτοσυγκέντρωση, αλλά παραμένουν εργαλεία και δεν πρέπει να λατρεύονται. Βλέπεις εγώ από τον Δαμασκηνό προτιμώ και κατανοώ καλύτερα τον Γ. Παλαμά.

    Τι απέδωσε η λατρεία των εικόνων? Καθαρή ειδωλολατρεία. Τάματα – χρυσάφι να δεις εκεί – αιτήματα ιδιαίτερης μεταχείρισης των πιστών κλπ. Ούτε η Αρχαία Θρησκεία δεν τα είχε αυτά. Ο Απόλλωνας έγγραφαν προτίμησε το αλεύρι του φτωχού από τα χρυσάφια του πλούσιου πιστού.

    Ο Άγιος δεν θέλει τίποτε… Με τη στάση ζωής του και μόνο δείχνει το παράδειγμα, όπως κάποτε ο Χρόνης Μίσσιος στις φυλακές ως πολιτικός κρατούμενος έπλενε τους δίσκους ή έκανε αγγαρείες των υπόλοιπων κρατουμένων (πολιτικών και ποινικών). Ο Άγιος δεν ορρωδεί να δώσει τη ζωή του για το πιστεύω του για την πίστη του στην Αγάπη και στον Άνθρωπο. Ο Άγιος δεν είναι εκεί για να σου δώσει τίποτε θείο πέρα από το παράδειγμά του…

    Επίσης εγώ δεν απέδωσα στο δόγμα καθεαυτό τις αμαρτίες της κατάκτησης υποδούλωσης αλλά κυρίως στην εργαλειακή του χρήση. Του κάθε δόγματος.

    Τα υπόλοιπα θα μπορούσαν να ειπωθούν από συζήτηση εκ του σύνεγγυς. 🙂

    ΥΓ> Ο Προτεσταντισμός έβγαλε από το κάδρο το στοιχείο εκείνο του ταπεινού αμνού (μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι) και έβαλε το στοιχείο της θείας δύναμης σε κάθε άνθρωπο ανεξαρτήτως χρώματος. Ήταν το πρώτο δόγμα που έβγαλε από το πλάνο το «σε τιμώρησε ο Θεός γι’ αυτό και αρρώστησες». Ήταν μεγάλη επανάσταση εκείνη την εποχή, ο γιός της πλύστρας, ο γιός της σκύλας να έχει θείο προορισμό, να δικαιούται της θέωσης κι αυτός… Ήταν και το πρώτο δόγμα που δίνει τη σωτηρία ακόμη και σε απίστους – που εκείνη την εποχή νοούνται εκείνοι που δεν παν εκκλησία, που δεν ζουν κατά το χριστιανικό πνεύμα.
    Αυτό με τον απόλυτο προορισμό και τον καπιταλισμό είναι άλμα γιγανταιώρημα εν κενώ… Ο Προτεσταντισμός προήλθε και συνδημιούργησε διαλλεκτικά τον Κοινοτισμό. Ήταν η αποθέωση του κοινοτισμού. Οι κοινότητες δεν μπορούν να υπάρξουν χωρίς αντικειμενικές αξίες και εδώ έγκειται η αρχή της έννοιας του κεφαλαίου, των συνεταιρισμών, των πραγματικά κοινών ταμείων. Άλλη συζήτηση κι αυτή…

    ΥΓ2> Το ότι θα σωθούν μόνο οι εκλεκτοί που προορίζονται για αυτό είναι παρέκκλιση των Χιλιαστών κυρίως. Μάλλον οι Ιεχωβάδες διακινούν τέτοια που έχουν και σημαντική μερίδα στο τηλεκήρυγμα. Αυτοί είναι τυπολάτρες στις γραφές και έτσι έχουν δώσει κυριολεκτικό νόημα στις 144χιλιάδες πιστών που γράφει η Αποκάλυψη.

    ΥΓ3> Ένα άλλο ζήτημα που προέκυψε ήταν πως ο Ωριγένης έγραψε πως ο Θεός είναι ωκεανός ελέους, επομένως η Κόλαση ΔΕΝ είναι αιώνια, αλλά έχει πεπερασμένο χρονικό διάστημα (μη συμβατικό αλλά έχει πέρας). Η Ορθοδοξία «έστριψε δια του αρραβώνος» λέγοντας πως θα περραιωθεί η Κόλαση τη Δευτέρα Παρουσία, όπου θα σωθούμε όλοι… Ο Καθολικισμός έβαλε την τυπολατρεία της Γραφής και από εκεί κόλλησαν οι Ιεχωβάδες στα νούμερα γι’ αυτό και μίλησαν πως η Κόλαση τελειώνει τη Δευτέρα Παρουσία το 1000μΧ.

    ΥΓ3> Σε ευχαριστώ για την ωραία συζήτηση…

  158. nikiplos said

    139@ Τζή, άλλον αγώνα είδα εγώ? Το πρώτο γκολ του ΠΑΟΚ είναι καράοφσάϊτ. Εκεί γιατί δεν πήγε στο VAR ο διαιτητής? Το γκολ της ΑΕΚ κανονικότατο. Τι μας ενδιαφέρει αν βρήκε η μπάλα ή όχι τη γραμμή? Η φάση συνεχιζόταν ενό ο Μάνταλος έτρωγε πολύ ξύλο εκεί και κανονικά θα έπρεπε να σφυρίξει πέναλντι. Όσον αφορά τη φάση στο γκολ της ΑΕΚ ο παίχτης της πάει μόνο στην μπάλα, δεν βρίσκει καθόλου τον παίχτη του ΠΑΟΚ. Αυτός μετά διπλώνεται υποκριτικά στον παίχτη που έκανε το τάκλιν για να εκβιάσει φάουλ. Σωστά δεν το έδωσε ο Διαιτητής. Μάλλον παρασύρεσαι από τη σωρεία τέτοιων ανύπαρκτων φάουλ που δίνονταν αθρόα στο Θρύλο στο παρελθόν.

  159. dryhammer said

    106. Χρόνια πολλά Λάμπρο!

  160. 159 Είναι σκληρός ρε ο Λάμπρος. Ούτε σλίπιν μπαγκ.

  161. Γιάννης Ιατρού said

    160: Πάνω σε κάτι φτέρες κοιμάται 🙂

  162. gpoint said

    # 158

    Καλά ρε Νίκιπλε παραείσαι άσχετος από ποδόσφαιρο. Κάτσε δες το βίντεο με τις φάσεις με κάποιον που ξέρει να σου εξηγήσει πως όταν ο Λημνιός παίρνει την μπάλλα και ο Σφιντέρσκι είναι μακριά και σε θέση οφφσάιιντ δεν επηρεάζει την φάση και μόνο ένας καραάσχετος θα το έβρισκε οφφσάϊντ. Οταν μετά κάνει την σέντρα ο Λημνιος ο σκόρερ Σφιντέρσκι καλύπτεται
    Στο ακυρωθέν γκολ της ΑΕΚ το ερώτημα ηταν αν η μπάλλα είχε περάσει ΟΛΟΚΛΗΡΗ την γραμμή όπως λέει ο κανονισμός ή όχι. Το οφφσάιντ του Μάνταλου το είχε δει μέχρι και ο επόπτης και τα περί πέναλτυ είναι παραμύθια της Χαλιμάς όπως το οφφσάιντ στο πρώτο γκολ του ΠΑΟΚ .Γι αυτό ποστάρησα το βίδδεο για να βλέπει κάθε ένας που ΘΕΛΕΙ να βλέπει και όχι να φαντάζεται ή να ακούει τους δημοσιογράφους της ομάδας του.
    Ακου να μαθαίνεις τουλάχιστον : με τους ΝΕΟΥΣ κανονισμούς ΚΑΘΕ μαρκάρισμα από πίσω είναι φάουλ ακόμα κι αν βρίσκει μπάλλα ο παίκτης και αν δεν βρει μπάλλα επισύρει και κίτρινη κάρτα. Ξαναδες το βίδδεο για να κατανοήσεις πως μαρκάρει από πίσω ο παίκτης της ΑΕΚ και δέστο 20 φορές για να πεισθείς πως δεν βρίσκει την μπάλλα αλλά τα πόδια του παίκτη του ΠΑΟΚ

    Ολα αυτά γίνονται γιατί δεν προχωράει η δίκη για τον ξυλοδαρμμό του Τζήλου που λογικά θα επιφέρει υποβιβασμό του ΟΣΦΠ αφού εμπλέκεται αντιπρόεδρος του ΟΣΦΠ, μπράβος του Μαρινάκη και…πρώην αστυνομικός διευθυντής του Πειραιά !! Κατανοείς ελπίζω τις δυσκολίες που είχε ο ΣυΡιζΑ, σκέψου τώρα η Νουδούλα πόσο καίγεται. Οι διαιτητές όμως είναι φοβισμένοι και ο Σιδηρόπουλος που τον στοχοποίησαν ΟΣΦΠ και Αρη στο ματς με τον ΠΑΟΚ ακύρωσε γκολ του ΠΑΟΚ στο VAR επειδή δεν υπήρχε η γραμμή και με το μάτι ήταν αδύνατον να κρίνεις γιατι οι παίκτες ήταν μακριά ο ένας από τον άλλον. Τι λέει ο κανονισμός : η αμφιβολία είναι υπέρ του επιτιθέμενου. Τι έκανε ο Σιδηρόπουλος ; ακριβώς το αντίθετο !
    Και στο ματς με την ΑΕΚ αν ο Σιδηρόπουλος φώναζε τον διαιτητή να δει την φάση του δεύτερου γκολ της ΑΕΚ είναι 100% βέβαιο πως θα το ακύρωνε και μετά θα έβρισκε τον μπελά του από τους μπράβους του Μελισσανίδη όπως ο Ζωγράφος, ο Ουάρντα και ο Κούγιας (κάνεις πως δεν τα διάβασες αυτά)
    Αν είδες το ματς θα κατάλαβες πως οι δυο ομάδες δεν είναι της ίδιας κλάσης και αυτό σε πείραξε και ψάχνεις αστεία επιχειρήματα. Η μεγαλύτερη επιβεβαίωση ήταν μετά το 2-2 που χάθηκε η μπάλλα από τους ΑΕΚτζήδες και ένα άστοχο σουτ και δυό τρομερές επεμβάσεις του Μπάρκα την γλύτωσαν από το τρίτο γκολ.
    Αυτά γιατί το τελευταίο δεκάλεπτο δεν υπάρχει στο βίδδεο.

  163. gpoint said

    # 154

    Ρε Μπλογκότινάναι όποτε στριμώχνεσαι πετάς την μπάλλα στην εξέδρα. Εγώ σέβομαι την πίστη σου εσύ όμως δεν σέβεσαι την λογική του άλλου που δεν έχει την πίστη σου γιατί απ΄λά αν την είχε η λογική του θα ήταν ανύπαρκτη. Ευτυχισμένος είσαι, στον παράδεισο θα πας (πρ΄΄οσεξε όμως εκεί έχει και φίιδια όπως έγραψα, μην την πάθεις σαν την Ευα και…εγώ γουστάρω όλα σχεδόν τα τελετουργικά του χριστιανισμού και τους άγιους που τους τάζω κεριά, μόνο τον θεό δεβ γουστάρω όπως τον προβάλλεται, προτιμώ την λογική μου και δεν θέλω να κουβαλάω κανένα αμάρτημα από τον Αδάμ και την Εύα, κατανοητόν ; και το πως πιστεύω τον θεό μου είναι δικός μου λογαριασμός, ρεζίλης όμως δεν γίνομαι να μην έχω να απαντήσω και να το γυρίζω στο ποδόσφαιρο, γκεγκε ;

  164. gpoint said

    # 155

    Τεό στο κομμάτι που με αφορά, καλή η δικαιολογία σου για το νίκα τοις βασιλεύσι αλλά αυτό με την άμυνα είναι λίγο οφφσάιντ. Δηλαδλή αυτή η πελώρια αυτοκρατορία κτίστηκε με αμυντικούς πολέμους ; Ξέρεις κανέναν στρατό ΟΠΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ θρησκείας που να μην έχει και παπάδες (και αστρολόγους και χαρτορίχτρες) για νάναι καλυμένος απ’ όλες τις πάντες :
    Για το άλαλα τα χείλη των ασεβών, γαργάρα, αν και εδώ η κατάρα είναι πασιφανής. Τους πήρε σχεδόν 2000 χρόνια για να το κάνουν εύλαλα τα χείλη των ευσεβών, να μας πρήζουν στην πολυλογία

  165. gpoint said

    Νίκιπλε εδώ μπορείς να δεις ΚΑΙ τα τελευταια λεπτά με τις δυο επεμβάσεις του Μπάρκα καθώς και να πάρεις μια ιδέα για το πόσο «μονόπλευρο» είναι το κανάλι του Σαββίδη, χαχαχαχ, προκειμένου να μην κατηγορηθεί για τέτοιο σχεδόν αδικεί τον ΠΑΟΚ. Δεστο !

  166. Theo said

    @157:
    Αγαπητέ Νίκιπλε,

    Δεν έγραψα πως οι εικόνες πρέπει να λατρεύονται, αλλά να τιμώνται. Και «ἡ τιμὴ τῆς εἰκόνος ἐπὶ τὸ πρωτότυπον διαβαίνει», όπως έγραψε ο Μ. Βασίλειος.
    Αυτό δεν είναι ειδωλολατρία, αλλά σεβασμός στην ανθρώπινη ύπαρξη, στην ψυχή και το σώμα μας, που τα προσέλαβε ο Χριστός.
    Αντίθετα, οι Προτεστάντες και οι Μουσουλμάνοι μονοφυσιτίζουν γιατί υποτιμούν το σώμα και δεν δέχονται τις εικόνες.

    Όταν κανείς νιώθει μικρός και ακάθαρτος, προσπαθεί να προσεγγίσει τον απόλυτα μεγάλο και καθαρό μέσω των φίλων του. Ανθρώπινο είναι αυτό, όχι κακό. Αυτό κάνουν και πολλοί Ορθόδοξοι και Ρωμαιοκαθολικοί με τους Αγίους.

    Το ότι θα σωθούν μόνο οι εκλεκτοί που προορίζονται γι’ αυτό είναι ένας από τους πυλώνες της Μεταρρύθμισης από την οποία ξεπήδησαν οι προτεστάντικες παραφυάδες. Οι μεγαλύτερες ομολογίες τους, αγγλικανοί, λουθηρανοί, ευαγγελικοί, καλβινιστές, πρεσβυτεριανοί και κάποιοι κονγκρεγκασιοναλιστές και βαπτιστές το δέχονται και το διδάσκουν, όπως φαίνεται και από το λινκ του σχ. 136.
    Μην επιμένεις.

    Κι η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν πιστεύει πως με τη Δευτέρα Παρουσία θα σωθούμε όλοι. (Άλλωστε, ο Χριστός μίλησε για αιώνια κόλαση -«Καὶ ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον, οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον» -Ματθ. 25, 46.) Κόλαση, κατά την Ορθοδοξία, είναι το να μην αντέχει να βλέπει κανείς το πρόσωπο του Θεού και να μη βλέπει τα πρόσωπα των άλλων, η υπέρτατη μοναξιά, το να μη μπορείς να αγαπάς. Όσοι αγάπησαν τον Χριστό και τον συνάνθρωπο, θα Τον βλέπουν και θα ευφραίνονται, όσοι δεν Τον αγάπησαν θα Τον βλέπουν και θα καίγονται.

    Αυτά λέει το συναξάρι της Κυριακής των Απόκρεω. Κάποιοι Πατέρες όμως που μειοψηφούν, όπως ο Ισαάκ ο Σύρος, θεωρούν πως η κόλαση θα είναι πρόσκαιρη, πως ο Θεός, από τη μεγάλη Του αγάπη, θα κάνει και τους αμαρτωλούς ικανούς να βλέπουν το πρόσωπό Του και να μην καίγονται.

    Από τους προτεστάντες που γνώρισα ξέρω πως το δόγμα τους τους ωθεί στον ατομισμό, όχι τον κοινοτισμό, εφόσον ο καθένας σώζεται με την πίστη του («sola fide»), όχι μέσω της εκκλησιαστικής κοινότητας. Η Ορθοδοξία στη χώρα μας, με την ενοριακή ζωή, έχει συντελέσει στη δημιουργία των κοινοτήτων της Τουρκοκρατίας. Το ίδιο και συμβαίνει και με τους ιθαγενείς της Αλάσκας που είναι Ορθόδοξοι. Όλες οι αποφάσεις λαμβάνονται κοινοτικά.

    Ευχαριστώ κι εγώ για τη συζήτηση 🙂

    @164:
    Από τον 4ο αιώνα που εκχριστιανίστηκε η αυτοκρατορία όλοι σχεδόν οι πόλεμοί της είτε ήταν αμυντικοί είτε είχαν σκοπό να απελευθερώσουν τους Ρωμαίους που είχαν υποδουλωθεί στους βαρβάρους, όπως έγινε επί Ιουστινιανού στην Ιταλία και τη Β. Αφρική.

    Όσο για το «ἄλαλα τὰ χείλη τῶν ἀσεβῶν», τι το παράξενο; Δεν είναι κατάρα, δεν είναι προστακτική αλλά οριστική: Όταν βλέπουν οι ασεβείς την εικόνα ή τα θαύματα της Παναγίας, δεν ξέρουν τι να πουν.

  167. BLOG_OTI_NANAI said

    157: Κάτι δεν έχεις κατανοήσει καλά. Ουδέποτε υπήρξε Συμφωνία Πατέρων ή Δογματικός Όρος στην Ορθοδοξία για διδασκαλία περί μή αιώνιας Κόλασης. Το άτομο παραμένει ελεύθερο να μισεί αιώνια τον Θεό εμμένοντας σε αυτή του την απόφαση. Βίαιη μεταστροφή (τέλος της Κόλασης) εκείνου που δεν θέλει να αποδεχτεί τον Θεό δεν υφίσταται. Όπως γράφει ο Ιω. Δαμασκηνός ο καθένας έχει δημιουργήσει μέσω ελεύθερης επιλογής την Κόλαση του. Η Κόλαση όπως και ο Παράδεισος διδάσκονται ως αιώνια.

    Ο Ωριγένης δεν είναι Πατέρας της Εκκλησίας. Μπορεί να καταδικάστηκε μεν αιώνες μετά τον θάνατο του διότι οι ωριγενιστικές έριδες έφτασαν στο απροχώρητο, όμως πάντα η Εκκλησία είχε γνώση των προβληματικών του διδασκαλιών.

    Ακόμα και ο Γρ. Νύσσης που διατύπωση μια μορφή της περί των πάντων αποκατάστασης, έμεινε ως άποψη μεμονωμένη.

    Στην Ορθοδοξία ως οριστική διδασκαλία θεωρείται είτε ο σαφής δογματικός όρος από Οικουμενική Σύνοδο, είτε η Συμφωνία Πατέρων δηλ. με μια εξέταση των απόψεων που έχουν διατυπώσει κατά καιρούς οι Πατέρες-Διδάσκαλοι διαπιστώνουμε ότι επικρατεί ομοφωνία και όλοι διδάσκουν το ίδιο. Συμφωνία Πατέρων σημαίνει ότι η απόλυτη πλειοψηφία έχει διδάξει το ίδιο πράγμα στο βάθος των αιώνων οπότε η μία μεμονωμένη άποψη δεν ανατρέπει ποτέ μια ομοφωνία με την οποία πορεύεται η Εκκλησία επί αιώνες.

    Επίσης γράφεις:

    «Ο Άγιος δεν είναι εκεί για να σου δώσει τίποτε θείο πέρα από το παράδειγμά του…»

    Όπως θα ξέρεις, ο Αβραάμ ήταν απλώς ένας άγιος, κι όμως, ο ίδιος ο Χριστός μας διδάσκει την παραβολή του πλούσιου και του Λάζαρου, όπου ο πλούσιος, ζητάει ουσιαστικά ν’ αναστηθεί για να μπορέσει να πάει στα αδέλφια του να τον δουν και να τα ειδοποιήσει να μην κάνουν τα ίδια με αυτόν. Και αυτό το μεγάλο θαύμα το ζητάει απευθείας από τον Αβραάμ από τον οποίο μάλιστα ζητάει να τον ελεήσει (Λουκ. 16:24). Και αυτή την έκκληση στον Αβραάμ, μας την διδάσκει ο ίδιος ο Χριστός. Διότι οι άγιοι είναι οι «οικείοι του Θεού» (Εφεσ. 2:19-20)
    Ασφαλώς λοιπόν δεν υπάρχει τίποτα που να μην εκπορεύεται από τον Θεό, όμως η Γραφή σαφώς διδάσκει ότι από τον άγιο που νιώθει κάποιος πιο κοντά του, μπορεί να ζητήσει κάτι το οποίο φυσικά θα το λάβει αν το λάβει από τον Θεό.

    153: Φαντάζομαι καταλαβαίνεις πώς ακούγεσαι όταν λες εσύ σε μένα ότι «δεν έχω επιχείρημα».
    Στο σχ. 138 τέθηκε ένα απλό ζήτημα: ο ισχυρισμός σου αποδείχτηκε αφελέστατος, καθώς τα σφαγεία κατά των χριστιανών και η πεποίθηση των ειδωλολατρών ότι η χριστιανική πίστη είναι εχθρική και χλευαστή, έδειξαν ξεκάθαρα ότι κανείς ειδωλολάτρης δεν μπερδεύτηκε ότι ο Χριστιανισμός είναι και αυτός εκδοχή της ειδωλολατρίας. Οι ειδωλολάτρες γελούσαν, κλασική απόδειξη ο Κέλσος, όταν έβλεπαν πως οι Χριστιανοί είχαν Θεό σταυρωμένο.
    Ο συσχετισμός των αγίων με τους ειδωλολάτρες είναι κωμικός: καταρχάς οι άγιοι δεν είναι θεοί. ουδέποτε υπήρξε θαύμα που να διδάχθηκε ότι προήλθε από κάπου αλλού εκτός από τη δύναμη του Θεού. Οι άγιοι ήταν συχνά οι πιο ταπεινοί άνθρωποι, φτωχοί, κακοντυμένοι, άγιες που ήταν πόρνες. Αν οι άγιοι σχετίζονταν με τοπυς ήρωες της ειδωλολατρίας τότε θα έπρεπε να ήταν όλοι πολεμιστές, βασιλιάδες ή νομοθέτες. Σε καμία υμνογραφία προς τιμή αγίου δεν υπάρχει αυτόνομη λατρεία προς τον άγιο. Κάθε ύμνος τιμά και ευχαριστεί πρώτα από όλα τον Θεό και συνειδητά χαρακτηρίζει όλους τους αγίους ταπεινούς δούλους του Θεού. Ο άγιος δεν διαθέτει καμία μαγική ή άλλη δύναμη αφεαυτού. ουσιαστικά ο πιστός επαναλαμβάνει προς τον άγιο αυτό που επαναλαμβάνεται πολλές φορές στην Καινή Διαθήκη. Ζητούμε από τους ανθρώπους να προσευχηθούν στον Θεό για εμάς: δεήθητε υπέρ εμoύ πρός τόν Κύριον (Ιακ. 5:16) διότι «Πολύ ισχύει δέησις δικαίου ενεργουμένη» (Ιακ. 5:16)

    Δεν υπάρχει δηλ. άλλη πηγή πίστεως πέρα από την Αγία Γραφή και οι άγιοι αποτελούν δομική διδασκαλία της Γραφής.

    Κοίτα πρώτα λοιπό να ξεμπλέξεις τι ακριβώς ήταν η ειδωλολατρία και μετά τα λέμε πάλι.

  168. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Διάφορες υποχρεώσεις αυτή την εβδομάδα, δεν μου επιτρέπουν να μπώ πιο νωρίς στο ιστολόγιο.

    Λού, ΕΦΗ ΕΦΗ, Mitsos, Dryhammer, σας ευχαριστώ για τις ευχές, ίσα που προλάβστε τα τελευταία κομμάτια.🍰🍰🍰🍰☺

  169. Pedis said

    # 167 – 153: Φαντάζομαι καταλαβαίνεις πώς ακούγεσαι όταν λες εσύ σε μένα ότι «δεν έχω επιχείρημα».

    Όχι ρε γίγαντα, παρεξήγηση, ποιος τολμά να σου πει τίποτα εσένα;!

    Σε διαβεβαιώ, με τίποτα δεν ήταν στις προθέσεις μου να σε ψέξω που την επόμενη φορά που θα χιλιοφιλήσεις, θα προσκυνήσεις και θα προσευχηθείς μπροστά στην θαυματουργή εικόνα του Αγιου Φανουρίου και θα του τάξεις μια λαμπάδα ίσα με το μπόι των πιο μεγάλων και ανερμάτιστων σχολίων σου, ειδικά όταν βαράς στο γαμο του καραγκιοζη,

    θα το κάνεις για να σου φανερώσει κανα επιχείρημα της προκοπής για να πείσεις οτι οι χριστιανικες αιρέσεις της ορθοδοξίας και του καθολικισμού δεν είναι η φυσική ιστορική συνέχεια των τελετουργικού της αρχαίας ειδωλολατρείας.

  170. Πέπε said

    Συγγνώμη που παρεμβαίνω αλλά, εξ όσων γνωρίζω, για τον Άγιο Φανούρη τάζουμε πίτα στη μάνα του, όχι λαμπάδα στον ίδιο.

  171. Theo said

    @170:
    Αν δεν κάνω λάθος, στα Δωδεκάνησα τάζουν σφουγκάτο 🙂

  172. Πέπε said

    Σφουγγάτο, δηλαδή πώς ακριβώς; Ομελέτα με κολοκυθάκια; Με κάτι άλλο; Σκέτη;

  173. Theo said

    @172:
    Ίσως να τον μπέρδεψα με τον άγιο Γεώργιο και την Κρήτη:
    Σε μια εκκλησιά του Αϊ-Γιώργη είχε αφήσει ένας πιστός ένα καλοφτιαγμένο σφουγγάτο.
    […]
    Έφτασαν λοιπόν πεινασμένοι πειρατές στο ξωκλήσι και έφαγαν το σφουγγάτο! Όταν πήγαν να φύγουν, διαπίστωσαν ότι δεν μπορούσαν να κουνήσουν από τη θέση τους. Άρχισαν λοιπόν τα ταξίματα αυξάνοντας σταδιακά την αξία τους χωρίς ο Αϊ-Γιώργης να τους αφήνει να ξεκολλήσουν, μέχρι που άφησαν όλο το θησαυρό που είχαν μαζί τους. Βγαίνοντας τελικά χωρίς ούτε ένα γρόσι από την εκκλησία, μονολόγησαν: « Ακριβά ‘ναι τα σφουγγάτα σου Άι Γιώργη!»

  174. gpoint said

    Το να περιμένει κάποιος να κατανοήσει ο Μπλογκ πως επειδή ο μονοθεϊσμός δεν τράβαγε στην Μεσόγειο μπασταρδεύθηκε με τους άγιους και πως επίσης η μητριαρχική παλιά θρησκεία επέβαλε πέρα από την αγία τριάδα) την Παναγία στην Ελλάδα, Μαντόνα στην Ιταλία, Νοτρ Νταμ στην Γαλλία κ.λ.π. είναι σαν περιμένεις να βρέξει στην πάμπα του νίτρου…

    Αλλά από τον Τεό δεν περίμενα να μην θεωρεί κατάρα το άλαλα τα χείλη (τότε γιατί το αλλάξανε ρε Τεό ; -άκρα του τάφου σιωπή για απάντηση)

    Κατόπιν αυτού περιορίζομαι στα ποδοσφαιρικά σχόλια γιατί κουβέντα για να προβάλει ο καθένας τις ιδιοαντιλήψεις του και να τις παρουσιάζει σαν θέσφατα ή επιχειρήματα πέρα από λογική, δεν κάνω.
    Τουλάχιστον ο Νίκιπλος αγνοεί τους κανονισμούς τους παλιούς και τους νέους και που αν είδε το ματς του Ερ, Αστέρα θα πρόσεξε πως επειδή το ηλίθιο φάουλ του Μπενζιά, στο ΄κέντρο του γηπέδου, ήταν μαρκάριμα πό πίσω χωρίς να βρει μπάλλα, άρα κίτρινη και κόκκινη επειδή ήταν δεύτερη και ίσως ενδομύχως να παραδεχθεί πως έπρεπε να ισχύσει και στο ΑΕΚ-ΠΑΟΚ. Θα είναι μια κ΄ποια πρόοδος και μπορεί σε καμιά διετία να το παραδεχθεί και δημόσια…
    Ακριβώς επειδή ισχύει στα ματς ευρωπαϊκού επιπέδου βλέπουμε ωραίο ποδόσφαιρο αφού δεν τολμάνε να μαρκάρουν από πίσω και δημιουγούνται φάσεις.

    Καληνύχτα

  175. gpoint said

    # 170

    Πέπε εγώ φιάχνω κάθε καλοκαίρι αλλά αυτό για την μάνα του δεν τόξερα. Την μοιράζω όμως γιατί αυτό είναι το έθιμο ενώ οι πιστοί με το ζόρι να δώσουν δεύτερο κομμάτι, κοιτάνε να την πάρουν αλώβητη σπίτι για το τσάι και τον καφέ.
    Επειδή η συνταγή (η μοναστηριακή) είναι εξαιρετικά νόστιμη φέτος έφιαξα και μια δεύτερη που πήγε κατευθείαν, χωρίς ευλογία, στους -απιστοι καθολικοί- ιταλούς φίλους μου.

  176. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    170 Πέπε
    Στην Κρήτη θυμάμαι μου λέγανε ότι πρέπει να πεις όταν σου δίνουν κομμάτι της φανουρόπιτας
    «Θεός συχωρέσει τ΄Αγιού Φανούργιου,τση μάνας και τς αδερφής»

  177. Μαρία said

    Ευκαιρία να σας συστήσω το βιβλίο της Αθανασιάδου http://www.biblionet.gr/book/223446/%CE%97_%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CF%82_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CE%BE%CE%AF%CE%B1%CF%82_%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD_%CF%8D%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B7_%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B1%CE%B9%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1
    Ειδικά ο Τεό θα εκτιμήσει το τελευταίο κεφάλαιο που αναφέρεται στον Μάξιμο τον Ομολογητή και τον Συμεών το σαλό.

  178. Πέπε said

    @175:
    > > Πέπε εγώ φιάχνω κάθε καλοκαίρι αλλά αυτό για την μάνα του δεν τόξερα.

    Μπα! Τόσο έξω λες να πέφτω; Αυτή την εντύπωση πάντως έχω, ότι τάσσεις της μάνας του αγίου (για να μεσολαβήσει εκείνη και να κάνει ο Άγιος το θαύμα του, δηλαδή να σε φωτίσει να κοιτάξεις εκεί που δεν είχες κοιτάξει μέχρι τώρα για το χαμένο πράγμα).

    Και ναι, τη μοιράζεις την πίτα. Γιατί να την κρατήσεις; Είναι σίγουρα νοστιμότατη, αλλά για πόσες μέρες θα την τρως, που θα μπαγιατέψει κιόλας; Εκτός αν κάνεις πολύ μικρή – τσιγγουνιές και αηδίες δηλαδή.

  179. Πέπε said

    Επ’ ευκαιρία:

    > > Θεός συχωρέσει τ΄Αγιού Φανούργιου… (#76, Έφη)

    Πράγματι, στην Κρήτη η τρέχουσα μορφή του ονόματος δεν είναι Φανούρης αλλά Φανούρjος. Αντίθετα από όλα τα παρόμοια ονόματα, Βασίλειος, Αντώνιος, Δημήτριος κλπ. (και το ίδιο το Φανιούριος στα υπόλοιπα μέρη) που γίνονται -ης.

  180. Μαρία said

    178
    Ο Φανούρης φανερώνει. Η μάνα του παίζει άλλο ρόλο. https://www.dogma.gr/diafora/giati-zitame-apo-ton-agio-fanourio-na-mas-faneronei-pragmata/105404/

  181. Πέπε said

    Μάλλον τελικά εγώ τα είχα μπερδέψει. Μια πρόχειρη αναζήτηση δεν επιβεβαιώνει ότι ζητάμε από τη μάνα του αγίου να μεσολαβήσει και της «προσφέρουμε» (αφιερώνουμε) την πίτα. Το μόνο παρεμφερές που βρήκα είναι:

    > > Σε πολλές περιοχές της χώρας μας, αρκετοί είναι αυτοί που φτιάχνουν την πίτα για «να συγχωρεθεί η μάνα του Αγίου». Αυτό το έθιμο όμως είναι ελάχιστα διαδεδομένο. https://www.vimaorthodoxias.gr/theologikos-logos-diafora/agiou-fanouriou-fanouropita-kai-efchi/

    (Τώρα, πώς μπορεί να είναι ελάχιστα διαδεδομένο αλλά σε πολλές περιοχές, δεν το ξέρω.)

    Πάντως στην Κρήτη (ίσως και αλλού) ο Άγιος Φανούρης είναι και προστάτης των βοσκών. Υπάρχει και μια εκκλησία του με μια τοιχογραφία, αρκετά παλιά, που δείχνει βοσκούς και ανάμεσά τους έναν ασκομαντουράρη (τσαμπουνιέρη), περί του οποίου πλανάται η εντύπωση (σωστή; λάθος;) ότι είναι ο ίδιος ο Άγιος. Κατόπιν τούτου, όταν το 2006 έγινε στη Γέργερη (ένα κατεξοχήν τσομπανοχώρι του Ψηλορείτη) η πρώτη συνάντηση λαϊκών πνευστών, με κέντρο την ασκομαντούρα/τσαμπούνα και με τίτλο Ποιμένες Αγραυλούντες, επιλέχθηκε η ημερομηνία που γιορτάζει ο Άγιος Φανούρης, και του αφιερώθηκε και η μαντινάδα:

    Άγιε Φανούρη μερακλή και ασκομαντουράρη,
    σήμερα σε γιορτάζουμε και δίνε μας τη χάρη.

    Από τη γιορτή εκείνη του ’06 ξεκίνησε το ριβάιβαλ της ασκομαντούρας και γενικά των λαϊκών πνευστών της Κρήτης, τα οποία σήμερα έχουν πλέον γίνει στάνταρ σε βαθμό αηδίας στα κρητικά γλέντια.

    Η μαντινάδα (από ζωντανή ηχογράφηση):

  182. Πέπε said

    @λινκ Μαρίας – που δεν το είχα δει όταν έγραφα το #181:

    > > Π.χ. οι άνθρωποι όταν έχουν πράγμα χαμένο τάζουν: Άγιε μου Φανούριε, φανέρωσέ μου το… και θα σου κάνω μια Φανουρόπιτα για την ψυχή της μάνα σου!

    Άλλο ρόλο, πράγματι, αλλά πάντως εμπλέκεται κι εδώ. Δε μεσολαβεί μεν, αλλά γι’ αυτήν είναι το τάμα (αφού, όπως διάβασα, ο Άγιος ζήτησε όλα τα τάματα σ’ αυτόν να γίνονται υπέρ της μάνας του).

  183. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    180 Μαρία Ναι! τώρα θυμήθηκα αυτή την ιστορία με το κρεμυδόφυλλο αλλά στη δική μας εκδοχή λέγανε και ότι ήταν το ίδιο κακίστρω η κόρη της και αδελφή του Φανούριου.
    Εμείς πάντως ως παιδιά κάναμε στα γρήγορα το «κάρφωμα», όσο ψάχναμε τα χαμένα μας πραγματάκια. Μπήγαμε ένα μικρό ξύλο σαν παλούκι στη γη και λέγαμε «αν δε μου το βρεις διάολε, δε σε ξεκαρφώνω» . Αν είχαμε μαχαίρι να μπήξουμε, έπιανε καλύτερα. 🙂
    Και πριν πατήσω να φύγει, λέω κάτσε να δω για την αδερφή του και ξεφύτρωσε και σύζυγος αμαρτωλή!
    Ο Θεός να συγχωρέσει του Αγίου Φανουρίου
    της μάνας , της αδερφής και της δακτυλιδωτής

  184. BLOG_OTI_NANAI said

    169 και 174: Pedis και Gpoint

    Τρεις λαλούν και ποδοσφαιροποίηση των πάντων.

    Το ερώτημα που θα μένει στην αιωνιότητα είναι γιατί όταν κάποιος δεν γνωρίζει μαθηματικά, δεν τολμά να παριστάνει τον έξυπνο φοβούμενος την χλεύη, αλλά όταν πρόκειται για ιστορία, αυτός που αγνοεί παντελώς κάθε επιστημονική προσέγγιση έχει το θράσος να γράφει ό,τι του έρθει έχοντας την αίσθηση ότι μένει η σαχλαμάρα του στο απυρόβλητο;

    Ρητορική είναι η ερώτηση…

  185. Κουτρούφι said

    #145 κλπ. Πότε άλλαξε το «άλαλα τα χείλη των άσεβών»; Και πώς έγινε το «των μη προσκυνούντων»;

  186. Theo said

    @174:
    Καλά, ρε Τζι, πότε άλλαξε το «Ἄλαλα τὰ χείλη τῶν ἀσεβῶν», όπως λέει και το Κουτρούφι παραπάνω; Πού το είδες γραμμένο το «Εὔλαλα τὰ χείλη τῶν εὐσεβῶν»;

    Το «νίκας τοῖς βασιλεῦσι κατὰ βαρβάρων» άλλαξε με απόφαση της Ι. Συνόδου, όταν άλλαξε και το πολίτευμα της χώρας. Για το «Ἄλαλα τὰ χείλη τῶν ἀσεβῶν» δεν υπάρχει καμία τέτοια απόφαση, ούτε καμιά αλλαγή στα λειτουργικά βιβλία.

    Το ρήμα που λείπει στο «Ἄλαλα τὰ χείλη τῶν ἀσεβῶν, τῶν μὴ προσκυνούντων τὴν εἰκόνα σου τὴν σεπτήν, τὴν ἱστορηθεῖσαν…» είναι στην οριστική, κατά τη γνώμη μου, όχι στην ευκτική ή την προστακτική. (Ας πουν και τη δική τους οι ειδήμονες του ιστολογίου.) Κάποιοι ψάλτες μάλλον το παρερμήνευσαν, όπως κι εσύ, και το άλλαξαν ιδία πρωτοβουλία. Ε, αυτή η παρερμηνεία και η αυθαίρετη αλλαγή από ορισμένους δεν σημαίνουν πως η φράση είναι κατάρα.

  187. Pedis said

    Λατρεία με έμφαση στο ρουσφέτι …

    εδώ ο κατάλογος (Μπλογκ, ειναι εγκεκριμένος, με άιζο πιστοποίησης και τα ρέστα;), φαντάζομαι ελλιπέστατος, για τα καθημερινά προβλήματα του αγνού πιστού χριστιανού που αναγνωρίζει και συνομιλεί μόνο με τον μονοθειστικό … τριπλουνιστή θεό,

    με τους

    Προστάτες Άγιοι για διάφορες περιπτώσεις (ασθένειες, χωρισμούς κ.α.).

    Άγιος Κυπριανός, Ιουστίνη η Παρθένος και Αγία Θωμαϊς βοηθούν στην καταπολέμηση των σαρκικών πειρασμών και επί παντός είδους μαγείας και την λύση αυτών.

    Άγιος Ανδρόνικος και η Αγία Αθανασία, βοηθούν τα ανδρόγυνα που θέλουν να εγκρατευθούν για ανώτερη πνευματική ζωή.

    Η Αγία Φωτεινή, βοηθάει στον πόνο του κεφαλιού καθώς και κάθε οργάνου που βρίσκεται στο κεφάλι.

    Η Αγία Παρασκευή, η Αγία Εριφύλη και ο Άγιος Ιγνάτιος, βοηθούν σε όλες τις ασθένειες των ματιών.

    Η Αγία Δωροθέα, είναι για τις ασθένειες του προσώπου, για να μην παραμορφωθεί.

    Ο Άγιος Παντελεήμονας, για κάθε αιμορραγία σώματος, μύτης κ.λ.π. και για τα στηθικά.

    Η Αγία Μαγδαληνή, για την τριχόπτωση και για τους πόνους γύρω από τα δάχτυλα.

    Ο Άγιος Αντύπας, για κάθε ασθένεια των δοντιών.

    Ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος, για τις παθήσεις της γλώσσας, βραδυγλωσσία, τραυλότητα, πρήξιμο, πάσης φύσεως οιδήματα και για την αϋπνία.

    Ο Άγιος Παύλος ο Ομολογητής, για τον πονόλαιμο.

    Ο Άγιος Χαράλαμπος, για τις στομαχικές και εντερικές ενοχλήσεις, καθώς και για λυπηρές σκέψεις και διαλογισμούς.

    Ο Όσιος Βασίλειος, για τους ρευματισμούς χεριών, ποδιών, μέσης και για την απελπισία και την απογοήτευση.

    Η Αγία Ξενία, για τις παθήσεις της καρδιάς,νευρασθένεια, πάσης φύσεως σπυριά, εξανθήματα, αλλά και για κάθε είδος μαγείας καθώς και για την επιτυχία στις εργασίες γενικώς.

    Η Αγία Βαρβάρα, για τα δερματικά (ευλογιά, ιλαρά, ανεμοβλογιά, λέπρα, κ.λ.π.) και βοηθός σε όσους ταξιδεύουν με αυτοκίνητο, τρένο, αεροπλάνο και όσους χειρίζονται μηχανοκίνητα μέσα.

    Ο Άγιος Θεόδωρος ο Στρατηλάτης, για πάσης φύσεως εκζέματα και ο Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων, για την ανεύρεση προσώπου που έχει εξαφανιστεί.

    Ο Άγιος Μηνάς, για τον ίκτερο και για παν απολεσθέν ή αποπλανηθέν πρόσωπο. Επίσης προφυλάσσει από πυρκαγιά και κλέφτες.

    Ο Άγιος Φανούριος, για κάθε τι που έχει χαθεί.

    Ο Άγιος Τρύφωνας, ο Άγιος Ιερόθεος ο εξ Αθηνών, ο Άγιος Χαράλαμπος και ο Όσιος Σεραφείμ, για τους κήπους, αγρούς, σπαρτά, δέντρα, φυτά, αμπέλια, κ.λ.π.

    Ο Άγιος Νικόλαος για τα ταξίδια και ιδιαίτερα για αυτά που γίνονται με πλοίο (προστάτης των Ναυτικών), καθώς και ως προστάτης των χηρών και παρθένων.

    Η Αγία Πολυξένη, για όσους εργάζονται με σκαλωσιές, τους προστατεύει να μην γκρεμισθούν, καθώς και αυτούς που ταξιδεύουν και υποφέρουν από ναυτίες. Επίσης βοηθάει και τις εγκύους να μην αποβάλλουν.

    Ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος, η Αγία Παρασκευή και ο Άγιος Κλέαρχος για πάσης φύσεως εγκαύματα.

    Η Αγία Ανθίππη και ο Άγιος Νικόλαος για τα ορφανά, τις χήρες και τις παρθένες.

    Ο Άγιος Στυλιανός, για την προστασία των βρεφών και παιδιών, καθώς και για την απόκτηση παιδιού.Επίσης αν διαβαστεί η παράκλησή του σταματούν οι διαπληκτισμοί μεταξύ αδερφών διαφορετικής ηλικίας.

    Η Αγία Ξενία, ο Άγιος Φανούριος και η Αγία Άννα για την προστασία των παιδιών.

    Η Αγία Ευθασία και η Αγία Ανθία, μητέρα του Αγίου Ελευθερίου, για τις μητέρες που δεν έχουν γάλα ή που έχουν πολύ και πρήζονται τα στήθη τους.

    Ο Άγιος Κωνσταντίνος και η Αγία Ελένη, για την προστασία των συζήγων.

    Ο Άγιος Αρτέμιος, για την κήλη παντός είδους.

    Η Αγία Αικατερίνη και ο Άγιος Θεόδωρος ο Στρατηλάτης, για τις παθήσεις των γεννητικών οργάνων των γυναικών.

    Ο Πρωτομάρτυρας Στέφανος, οι Άγιοι Ανάργυροι και ο Απόστολος Πέτρος, για την πέτρα στα νεφρά, την χολή και την κύστη.

    Η Αγία Όλγα, για τους σεισμούς, τις πλημμύρες και τους κεραυνούς.

    Ο Άγιος Μόδεστος, για τις ασθένειες των ζώων(άλογα, βόδια, αγελάδες, πρόβατα, κ.λ.π.

    Η Αγία Παρασκευή, για τις συζυγικές έριδες και προστριβές (καλό είναι να έχουν και την εικόνα της).

    Ο Μέγας Βασίλειος και οι Άγιοι Πέντε Μάρτυρες (13 Δεκεμβρίου), για να μην πέσει κανείς σε αίρεση ή αλλαξοπιστήσει, καθώς και για πάσης φύσεως πληγές.

    Τέλος οι Άγιοι Ανάργυροι, για πάσα ασθένεια και για κάθε πάθος.

    Πρωτοπρεσβύτερου Βαρθολομαίου Αρσενίου-Νομικού- Ιατρού

  188. gpoint said

    # 184

    Υπάρχει απάντηση, θρασύτατε, που όταν δεν έχεις λογικά επιχειρήματα στρέφεις αλλού την συζήτηση κάνοντας τον εξυπνάκια, ούτε ο πολυώνυμος να ήσουνα

    ΔΙΟΤΙ ΣΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΒΛΕΠΕΙΣ ΜΕ ΛΟΓΙΚΗ ΕΑΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙΣ ΕΠΑΛΗΘΕΥΕΙ Η ΟΧΙ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΕΝΩ ΣΤΗΝ ΘΕΟΛΟΓΙΑ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΒΛΕΠΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΚΑΙ ΘΕΩΡΕΙ ΠΑΡΑΛΟΓΑ ΠΩΣ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ Η «ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ» ΑΛΗΘΕΙΑ, ΘΕΩΡΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΣΤΡΑΒΟΥΣ

    Να γυρίσουμε στην εποχή της ιεράς εξέταση και να σε μαχαιρώσω να δούμε αν θα σε σώσει η πίστη σου ;; Τέτοια είναι τα επιχειρή ματά σου, θλιβερέ.

  189. gpoint said

    # 185

    Αλλαξε μαζί με το νίκας τοις βασιλεύσι πριν 30 χρόνια νομίζω, ίσως 40. Εγινε εύλαλα τα χείλη των ευσεβών, των προσκυνούντων την εικόνα σου την σεπτήν, κ.λ.π.

  190. gpoint said

    Τεό όσο ζούσε ο Παπα-Χαράλαμπος (μέχρι το 85 ) πήγαινα στην εκκλησία του γιατί ήταν υπέροχος άνθρωπος, τον τιμούσα και το έχω ακούσει με τ’ αυτιά μου και όχι με την κοιλιά μου. Μετά δεν μπορούσα να ανεχθώ άλλον παπά σ’ αυτήν την εκκλησία ούτε άλλού γιατί κανένας δεν είχε την φωνή του και το παρουσιαστικό του.
    Τώρα αν μετά το ξανασκέφθηκαν και βγάλανε το συμπέρασμα πως είναι οριστική ή ευκτική (λέμε ώρα καμιά σαχλαμάρα να περάσει η ώρα-καραμπινάτη προστακτική είναι, ταιριάζει και στον σκοπό και κυρίως στην πρόταξη του άλαλα, αλλιώς θα έμπαινε μετά το ρήμα ) και το επαναφέρανε δεν γνωρίζω γιατί μετά τον θάνατο του Παπά-Χαράλαμπου μόνο στο εκκλησάκι του Αγιου Γεωγίου στην βραχονησίδα πηγαίνω τις χρονιές (σπάνιες) που το λιμενικό επιτρέπει την μεταφορά προσκυνητών με τα καΐκια χωρίς σωστικά μέσα και ειιτήια από εφορία, τυπικές λεπτομέρειες και συνήθως τότε δεν έχω ρίξει ακόμα την βάρκα μου στην θάλασσα.

  191. Γιάννης Ιατρού said

    ααααα, σαν να χρειάζεται επέμβαση φαίνεται 😂😉😎😯
    …Ἐξορκίζω τὸν ἀρχέκακον τῆς βλασφημίας, τὸν ἀρχηγὸν τῆς ἀνταρσίας…🙄

  192. voulagx said

    #191 @Ιατρου: Ωστε εισαι και εξορκιστης, συν τοις αλλοις! Για λεγε λοιπον, το θαυμα του #147 που το εντασσεις, στην εικονολατρια ή στην ειδωλολατρια;

  193. Theo said

    @190:
    Κοίταξε, Τζι, το ότι ο παπα-Χαράλαμπος το έψαλλε έτσι που το λες δεν σημαίνει πως η Εκκλησία έχει υιοθετήσει το «Εὔλαλα τὰ χείλη τῶν εὐσεβῶν» στην παράκληση της Παναγίας.

    Επίσης, το τροπάριο δεν άλλαξε μαζί με το «νίκας τοῖς βασιλεῦσι», όπως ισχυρίζεσαι στο σχ. 189. (Αν, θυμάμαι καλά, η αλλαγή έγινε πριν από 46 χρόνια, μετά το δημοψήφισμα του 1973). Πουθενά δεν μαρτυρείται κάτι τέτοιο. Αντίθετα, όπως γράφει ένας ιερέας, «αμάρτυρη και αυθαίρετη είναι η αντικατάσταση του τροπαρίου με το παρακάτω:
    «Εύλαλα τα χείλη των ευσεβών, των καταφιλούντων τὴν εἰκόνα σου τὴν σεπτήν, τὴν ἱστορηθεῖσαν, ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου, Λουκᾶ ἱερωτάτου, τὴν Ὁδηγήτριαν»

    Το τροπάριο αυτό αφορά ένα συγκεκριμένο θαύμα της εικόνας της Παναγίας της Οδηγήτριας που θεωρείται έργο του Ευαγγελιστή Λουκά:

    Ἡ εἰκόνα αὐτή εἶχε γίνει τό πιό ἱερό «κειμήλιο» γιά τή Βασιλεύουσα. Σέ δύσκολες στιγμές, ἀνομβρίες, δοκιμασίες κ.λ.π. τή λιτάνευαν στήν Πόλη. Παράλληλα κάθε ἑβδομάδα τήν ἔβγαζαν ἐν πομπῇ ἀπό τό Μοναστήρι, καί τήν ἔστηναν στήν κοντινή πλατεία πρός προσκύνηση. Ἡ λιτάνευσή της γινόταν μέ τέτοιο τρόπο, πού ἄφηνε ἄφωνους τούς πάντες. Ρῶσος προσκυνητής, ποὺ ἔτυχε νὰ παρευρίσκεται σὲ μιὰ τέτοια τελετή, περιγράφει:
    «῞Ενας ἄνθρωπος ἅπλωνε τὰ χέρια του σὰν ἐσταυρωμένος, καὶ τρεῖς ἄνθρωποι ἔβαζαν στὸν ὦμο του τὴν μεγάλη καί βαριά εἰκόνα, μέ τό σιδερένιο καί χρυσοστολισμένο της κουβούκλιο. Καί ἡ εἰκόνα, πάνω στόν ὤμο τοῦ «μεταφορέα», γινόταν ἀνάλαφρη! Ἔδεναν τὰ μάτια του, καὶ ἡ πομπὴ ξεκινοῦσε! Ἦταν τρομερὸ νὰ τὸν βλέπεις νὰ περπατᾶ, μὲ τὴν βαριά εἰκόνα στὸν ὦμο του, μὲ τὰ μάτια κλειστά, νὰ στρίβει ἀπότομα, δεξιὰ καὶ ἀριστερά, χωρὶς νὰ ξέρει, ποῦ τόν ὁδηγοῦσε ἡ εἰκόνα. (Ἐξ αὐτοῦ ἡ συγκεκριμένη εἰκόνα ἐκλήθη «Παναγία Ὁδηγήτρια»).Καθ’ ὁδὸν «παραλάμβανε» τήν εἰκόνα καὶ δεύτερος, καὶ τρίτος, καὶ τέταρτος, πιστός, καὶ μὲ τὸν ἴδιο τρόπο (κλειστὰ τὰ μάτια). Προπορεύονταν οἱ διάκοι μὲ τὰ ἑξαπτέρυγα. Οἱ ψάλτες ἔψελναν ἕνα μεγάλο ὕμνο, καὶ ὁ λαὸς ἔλεγε κλαίγοντας τὸ «Κύριε ἐλέησον». ( Ζερὰρ Βάλτερ. ῾Η καθημερινὴ ζωὴ στὸ Βυζάντιο, ἐκδόσεις Παπαδήμα, 1988, σελ. 206) .
    Οἱ ἀσεβεῖς, ἄπιστοι τοῦ καιροῦ ἐκείνου, πού δέν ἤθελαν νά προσκυνήσουν τή θαυματουργική αὐτή εἰκόνα, βλέποντας τώρα μέ τά ἴδια τους τά μάτια αὐτά τὰ φοβερά, ἔμειναν ἄφωνοι, ἐξ οὗ καί τό τροπάριο: «Ἄλαλα τὰ χείλη τῶν ἀσεβῶν, τῶν μὴ προσκυνούντων τὴν εἰκόνα Σου τὴν σεπτήν, τὴν ἱστορηθεῖσαν ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου, Λουκᾶ ῾Ιερωτάτου, τὴν ὁδηγήτριαν».

    Αυτό είναι το τροπάριο που ψάλλεται στην παράκληση της Παναγίας. Κι από τα παραπάνω είναι φανερό πως το ρήμα που λείπει είναι το ἐστὶ ὴ εἰσί:

    Υπάρχει όμως ένα άλλο τροπάριο για την εικόνα της Παναγίας του Μεγάλου Σπηλαίου το οποίο, όπως γράφει ο Κωνσταντίνος Οικονόμος, καί τις τῶν εὐλαβῶν τῆς ἁγίας καὶ ἀποστολικῆς εἰκόνος προσκυνητῶν ἐμελώδησεν εἰς αὐτὴν νεωστί και είναι το «Εὔλαλα τὰ χείλη τῶν εὐσεβῶν…». Προφανώς κάποιοι, μη γνωρίζοντας τη σημασία και την προέλευση του βυζαντινού μεγαλυναρίου και παρερμηνεύοντάς το, το αντικαθιστούν με το νεώτερο, για να μη «σκανδαλίσουν» κάποιους πιστούς. (Ένας από αυτούς ήταν κι ο μακαρίτης ο Χριστόδουλος, όπως φαίνεται σε σχόλιο στο δεύτερο λινκ.)

  194. Theo said

    Μόλις πόσταρα κάποιες συνταρακτικές αποκαλύψεις και τις έφαγε η μαρμάγκα 😦

  195. Theo said

    Α, τις ελευθέρωσε στο άψε σβήσε. Ευχαριστώ, Νικοκύρη 🙂

  196. Theo said

    @193, προσθήκη:
    Ίσως το ρήμα που λείπει να είναι το «γεγόνασι» ή «γέγονε».

  197. Γιάννης Ιατρού said

    192: Συγκλουνίσκης ρα Σκλι; Α! 🙂
    Αδιόρθωτοι, κι όπως έλεγε κι ο Ατταλειάτης ..ἔγνω δὲ τότε πρῶτον ὅτι μάτην Αἰθίοπα λευκᾶναί τις ἐπιβάλλεται

  198. loukretia50 said

    197. λες δηλαδή υπαινικτικά ότι είναι σκουρούλης?
    (μη μου πείτε ότι κι αυτό δεν είναι κορέκτ!)

  199. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    197 Επειδή δεν τα ξέρω αυτά τα καθαρευουσιάνικα, είναι αυτό που λέμε στο χωργιό μου τον αράπη κι αν τον πλένεις καθαρός θα σε ποφτώσει? 🙂

  200. ΓιώργοςΜ said

    187 Αν έβαζες και ποιος έχει την αρμοδιότητα για τις ζωχάδες, να του ανάβαμε καμμιά λαμπάδα; 😛 😛 😛
    Μεγάλη θα ήταν η ωφέλεια, για όλους μας, κι αν δεν πετύχει, μικρό το κόστος….

  201. gpoint said

    # 193

    Τεό, δεν μπορών μην λάβω υπ’ όψιν μου όσα λες για τα επίσημα έγγραφα, πιθανόν όπως λες κάποιοι ψαλτάδες να το άλλαξαν για να μη σκανδαλίζονται οι πιστοί.
    Δεν δέχομαι όμως το πως δεν είναι προστακτική το άλαλα και θα σου εξηγήσω γιατί.

    Αρχισα να γράφω στα 55 και πριν αρχίσω να γράφω ασχολήθηκα με το πως διαβάζονται και χαρακτηρίζονται τα γραπτά ανάλογα με το πρόσωπο και τον αριθμό που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας. Κάτι αντίστοιχο συμβαίινει και με την σειρά των λέξεων,όταν είσαι θυμωμένος οργισμένος, ό θέλων να καταρασθεί ξεκινάει με την βρισιά ή την κατάρα, ο πιο ήρεμος την βάζει τελευταία

    Μη με πρήζεις, γμ το στανιό μου ! (παράπονο)

    Γμ το στανιό σου, μη με πρήζεις ! (εντολή)

    Από την άλλη όσον αφορά την επίκληση στα θαύματα η Μαχαμπαράτα (και η λογική ) λέει πως όταν γίνονται τα βλέπουν μόνο οι αντίστοιχα πιιστοί. Προφανώς ξέρεις πως αυτή είναι και η φιλοσοφική βάση της λευκής μαγείας, ασχολήθηκα μ’ αυτά στα 20 μου, μετά ζούσα την ζωή μου.

  202. gpoint said

    # 193 τέλος

    Οπως έχω ξαναγράψει ο Χριστόδουλος είχε έρθει στο σχολείο και σχεδόν μονοπώλησα την συζήτηση μαζί του. Μου έκανε εξαιρετική εντύπωση, εντελώς άσχετη με τον τρόπο που τον παρουσιάζαν τα ΜΜΑ. Αντίθετα αλγεινή ήταν η εικόνα των παρεκκλησιαστικών λαμογίων που τον συνόδευαν.
    Χαίρομαι που έμαθα πως αυτός είχε προτιμήσει τα εύλαλα, ίσως μετά τον θάνατόν του να επανήλθαν τα άλαλα…

  203. Γιάννης Ιατρού said

    198: ὁ δὲ ἤρξατο ἀναθεματίζειν καὶ ὀμνύναι ὅτι Οὐκ οἶδα τὸν ἄνθρωπον τοῦτον ὃν λέγετε 🙂 🙂

  204. loukretia50 said

    203. Κι ύστερα σου λένε :»άλαλα τα χείλη…»

  205. Γιάννης Ιατρού said

    …των μη προσκυνούντων …😋😋

  206. voulagx said

    Τα Μαθηματικά ως κλάδος της Θεολογίας

    https://imgur.com/PrK9Vnq

    αποσπασμα απο το βιβλιο «Μεγαλες στιγμες των μαθηματικων» του Χαουαρντ Ηβς.

  207. voulagx said

    Νικοκυρη, σορρυ για το λαθος μου, διορθωση στην προσθηκη:

    εν[ε]ακοσιοστώ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: