Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο Διον. Σαββόπουλος και το πρόπλασμα του μύθου για τη «δήλωση Κίσινγκερ»

Posted by sarant στο 4 Οκτώβριος, 2019


Ένας από τους πιο ανθεκτικούς ελληναράδικους μύθους είναι, χωρίς αμφιβολία, ο μύθος για τη «δήλωση Κίσινγκερ». Όπως πιθανότατα θα ξέρετε, ο μύθος συνίσταται στο ότι ο Αμερικανός πολιτικός είχε πει:

Ο ελληνικός λαός είναι δυσκολοκυβέρνητος και γι’ αυτό πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτισμικές του ρίζες. Τότε ίσως συνετισθεί. Εννοώ, δηλαδή, να πλήξουμε τη γλώσσα, τη θρησκεία, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητά του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει, για να μη μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, να μη μας παρενοχλεί στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, σε όλη αυτή τη νευραλγική περιοχή μεγάλης στρατηγικής σημασίας για μας, για την πολιτική των ΗΠΑ.

Τον μύθο τον έκανε γνωστό η Λιάνα Κανέλλη, σήμερα βουλεύτρια του ΚΚΕ, το 1997 (λίγα χρόνια πριν αρχίσει να συνεργάζεται με το ΚΚΕ). Η Κανέλλη εξέδιδε τότε το (εθνικιστικό και τουρκοφαγικό, λέω εγώ) περιοδικό Νέμεσις και στο τεύχος του Φεβρουαρίου 1997 δημοσίευσε την πλαστή δήλωση, φυσικά παρουσιάζοντάς την για αληθινή, που έγινε τάχα το 1994.

Κι ένα μικρό παιδί καταλαβαίνει πως για έναν διπλωμάτη καριέρας τέτοιες δηλώσεις είναι αδιανόητες. Επιπλέον, όπως αναφέρω σε παλιό άρθρο του ιστολογίου, ο ίδιος ο Κίσινγκερ διέψευσε τον ισχυρισμό ενώ όταν προκλήθηκε να τον τεκμηριώσει η κ. Κανέλλη επικαλέστηκε ένα φύλλο της Turkish Daily News το οποίο τελικά βρέθηκε αλλά δεν περιέχει τίποτα σχετικό (Είμαστε στην εποχή όπου δεν έχουν περάσει τα πάντα στο Διαδικτυο κι έτσι η κ. Κανέλλη μπορούσε να διατηρεί για καιρό το ψέμα της).

Η δήλωση Κίσινγκερ λοιπόν αποδείχτηκε πέρα από κάθε αμφιβολία πλαστή, αν και αυτό δεν εμπόδισε πολλούς να την αναπαράγουν -και να την «τεκμηριώνουν» με το «επιχείρημα»: Μήπως δεν επαληθεύτηκαν τα όσα λέει;

Μια περιπλοκή στο θέμα είναι πως, όπως αποκάλυψαν οι ερευνητές της ομάδας του Ιού, τον Ιανουάριο του 1987, ο δικηγόρος Θ. Σταυρόπουλος, σε άρθρο του στην Ελευθεροτυπία υπέρ της επαναφοράς των αρχαίων στο γυμνάσιο από το πρωτότυπο, παρέθεσε μια συντομότερη, αλλά σαφώς ιδίου κλίματος δήλωση του Κίσινγκερ, η οποία, κατ’ αυτόν, είχε ειπωθεί το 1973, αμέσως μετά τη σφαγή του Πολυτεχνείου! Συγκεκριμένα, η δήθεν δήλωση είναι: «Τους Έλληνες δεν μπορούμε να τους δαμάσουμε. Είναι μη κυβερνήσιμοι (ingouvernables). Πρέπει να τους χτυπήσουμε στις πολιτικές τους βάσεις» Henry Kissinger (Νοέμβρης 1973).

Σε δεύτερο άρθρο του ιστολογίου θέλησα να βρω τις απαρχές των ψευτοδηλώσεων Κισινγκερ και βρήκα μια ρήση του Κάστλρι, λόρδου Λοντόντερι, όπως την παραθέτει ο Αμερικανός διπλωμάτης Τσαρλς Τάκερμαν: Lord Londonderry, who wished to render Greece » as harmless as possible, and to make her people like the spiritless nations of Hindostan.»

Η ρήση αυτη έχει συμπεριληφθεί στο βιβλίο του Γεωργίου Φιλάρετου «Ξενοκρατία και βασιλεία εν Ελλάδι», που έχει διαβαστει αρκετά και που επανεκδόθηκε μετά την πτώση της δικτατορίας, και στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε από διάφορους δημοσιολόγους όπως ο Μάριος Πλωρίτης.

Οπότε, η υπόθεση εργασίας που κάνω είναι πως η ρήση αυτή χρησίμεψε σαν έναυσμα για να χαλκευθει, άγνωστο από ποιον και πότε ακριβώς, η δήλωση Κισινγκερ που εμφανίζεται αθορυβα και απαρατήρητη το 1987 στο άρθρο του Θ. Σταυρόπουλου και δέκα χρόνια αργότερα με τυμπανοκρουσίες από τη Λιανα Κανέλλη.

Ως εδώ έχετε διαβάσει μια απαραίτητη (και αναπόφευκτη) περίληψη των δύο προηγούμενων άρθρο μου για τον μύθο της δήλωσης Κίσινγκερ. Από εδώ και πέρα, το νέο στοιχείο.

Το νέο στοιχείο δεν ανατρέπει τα πράγματα αλλά προσθέτει μια νέα ψηφίδα στην ανίχνευση του μύθου. Το οφείλουμε εξ ολοκλήρου σε ένα εύρημα του φίλου Παναγιώτη Ανδριόπουλου, που το αποκάλυψε με διαδοχικές δημοσιεύσεις στο Τουίτερ και στην ομάδα Υπογλώσσια του Φέισμπουκ. Ο ίδιος έκανε και όλη την υπολοιπη έρευνα που θα παρουσιάσω.

Λοιπόν, όσοι έζησαν στη δεκαετία του 1980 θα θυμούνται ότι το 1986, τότε που δεν υπήρχε ακόμα ιδιωτική τηλεόραση, ο Διονύσης Σαββόπουλος άρχισε στην ΕΡΤ μιαν εκπομπή «Ζήτω το ελληνικό τραγούδι». Την έβλεπα και μου άρεσε. Θα θυμούνται επίσης οι ίδιοι ότι την ευλογημένη εκείνη εποχή οι μαθητές Γυμνασίου δεν διδάσκονταν αρχαία από το πρωτότυπο αλλά μόνο από μετάφραση. Αρχαία κείμενα μάθαιναν στο Λύκειο -και αυτό δεν εμπόδισε πολλούς να γίνουν άριστοι κλασικοί φιλόλογοι. Το μέτρο αυτό είχε αρχίσει από το 1976 με τη μεταρρύθμιση Ράλλη, ωστόσο το 1986 ο τότε υπουργός Παιδείας Αντώνης Τρίτσης άκουγε ευμενώς τις εισηγήσεις συντηρητικών κύκλων όπως η Πανελλήνια Ένωση Φιλολόγων και ο Γ. Μπαμπινιώτης και είχε εκφράσει τον προβληματισμό μήπως πρεπει να επανέλθει η διδασκαλία των αρχαίων στο γυμνάσιο ώστε να αντιμετωπιστεί η (ανύπαρκτη) νόσος της λεξιπενίας.

Μην ανησυχείτε, φτάνω στο ψητό. Στις 27 Δεκεμβριου 1986, και ενώ έχει ανάψει η συζήτηση για τα αρχαια ελληνικά, στο 6ο επεισόδιο της εκπομπής «Ζήτω το ελληνικό τραγούδι» ο Διον. Σαββόπουλος αφιερώνει τη μισή εκπομπή στη γλώσσα (την εκπομπή μπορείτε να τη δείτε εδώ) και μεταξύ άλλων λέει τα εξής:

Aπομαγνητοφωνώ:

Το 1958, ο τότε υπουργός Εθνικής Αμύνης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής έδωσε συνέντευξη στον μακαρίτη τον Κόκκα της Ελευθερίας και έλεγε το εξής: Το πρόβλημα του Κυπριακού, η λύση του Κυπριακού, προσκρούει εδώ σε δύο παράγοντες. Ο ένας είναι ο εθνικισμός των Ελλήνων. Ο άλλος είναι η παιδεία τους. Και για το μεν πρώτο δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε. Για το δεύτερο ίσως κάτι μπορούμε να κάνουμε.

Αμέσως μετά, συστάθηκε η πρώτη επιτροπή παιδείας με κατευθυνσεις σαφώς τεχνολογικές και πάντως εις βάρος των ουμανιστικών σπουδών. Ακολούθησαν μεταρρυθμίσεις, οι οποίες μας έφεραν εδώ που μας έφεραν, στο σημείο να υποψιάζεται τώρα, επιτέλους, ευτυχώς, ο υπουργός Παιδείας, μήπως πρέπει να ξαναγυρίσουν τα αρχαία στα σχολειά μας, μήπως πρέπει να το ξανασκεφτούμε. Ναι κύριε Τρίτση, κάντε το, καιρός ήταν!

Υπάρχουν πολλές διαφορές από την μετέπειτα «δήλωση Κίσινγκερ» αλλά ο πυρήνας της είναι εδώ: ένας ανώτατος πολιτειακός παράγοντας των ΗΠΑ εκφράζει δυσφορία για την ανυπότακτη στάση των Ελλήνων και θεωρεί ότι θα την υπονομεύσει ασχολούμενος με την παιδεία των Ελλήνων.

Σημειώνω ότι η δήλωση Σαββόπουλου αυτή γίνεται ένα μήνα πριν από το άρθρο του Θ. Σταυρόπουλου, άρα είναι το παλαιότερο πρόπλασμα της «δήλωσης Κίσινγκερ» που έχει έρθει στο φως.

Ο Σαββόπουλος και παλιότερα είχε εκφράσει συντηρητικές απόψεις για τη γλώσσα -τον Γενάρη του 1985, σε ημερίδα που είχε διοργανώσει το ΚΚΕ εσωτ. στον Μίλωνα με θέμα τη γλώσσα, είχε υποστηρίξει σοβαρότατα πως με τους παλμογράφους του μπόρεσε να ξεχωρίσει τα μακρά από τα βραχέα φωνήεντα. Φυσικά, και πάλι μπαρουφολογούσε ασύστολα (δείτε μια κριτική του Γιάννη Χάρη).

Ο φίλος Ανδριόπουλος, όμως, θέλησε να ανατάμει τον σαββοπουλικό μύθο. Έχει ενδιαφέρον να δουμε πώς κατασκευάστηκε από μισές αλήθειες και ψεματα.

Την περίοδο εκείνη υπουργός Εθνικής Αμύνης των ΗΠΑ ήταν ο Νιλ ΜακΕλρόι (και γι’ αυτό ο Ανδριόπουλος, που είναι και σινεφίλ, έβαλε στο βίντεο κλιπ που είδατε τον τίτλο The Assassination of Henry Kissinger by the Coward Neil McElroy -εγώ που είμαι πιο πεζός τον άλλαξα). Ο ΜακΕλρόι λοιπόν υποτίθεται ότι είπε για την παιδεία των Ελλήνων.

Ο Παναγιώτης Ανδριόπουλος σχολιάζει ειρωνικά: Η «δήλωση» ΜακΕλρόι έχει μία αχίλλειο πτέρνα. Ο δηλών δεν είναι Εβραίος. Άρα στην κλίμακα συνωμοσιολογικού ενθουσιασμού βρισκόμαστε στο 0,72, με άριστα το 100. Ας μετρηθεί όμως στα θετικά του πως ήταν στέλεχος της P&G (πολυεθνική άρα σατανάδες) και είχε κάνει καινοτομίες στην οργάνωση της διαφήμισης (άρα ειδικός στην πλύση εγκεφάλου). Επιπλέον είχε προεδρεύσει σε μια επιτροπή για την παιδεία στην Αμερική. Σαν να ανεβαίνει ο ενθουσιασμός.

Ο ΜακΕλρόι πράγματι είχε επισκεφτεί την Ελλάδα εκείνη την περίοδο, ενώ πράγματι την εποχή εκείνη συγκροτήθηκε επιτροπή παιδείας. Ωστόσο, το πόρισμα της επιτροπής δημοσιεύτηκε τον Ιανουάριο του 1958, ενώ ο ΜακΕλρόι ήρθε στην Αθήνα τον Νοέμβριο του 1958 και δεν φαίνεται να συναντήθηκε με τον Πάνο Κόκκα. Για το πόρισμα θα τα πουμε και πιο κάτω.

Ψαχνοντας τα υλικά από τα οποία κατασκευάστηκε ο μύθος, ο Ανδριόπουλος βρήκε το εξής άρθρο στην Ελευθερία, την εφημερίδα του Πάνου Κόκκα:

«Είναι σχεδόν αδύνατον δια τον ξένον να εννοήση διατί η φιλόπονος αυτή και εν τω συνόλω της σχετικώς ευημερούσα χώρα, με ολιγώτερα πραγματικά προβλήματα παρά ποτέ άλλοτε εις την σύγχρονον ιστορίαν της, φλέγεται με τόσον πάθος δια την τύχην μιας νήσου.

Γενικώς η Κύπρος δεν έτυχεν αδίκου μεταχειρίσεως από τους Άγγλους κυρίους της. Ο εθνικισμός όμως, με τον οποίον είναι αναμεμιγμένη μια σχεδόν μυστικιστική θρησκευτική έντασις, επικρατεί εις τον ελληνικόν χαρακτήρα.

Η ελληνική ιδιοσυγκρασία είναι πληθωρική και αγαπά την περιπέτειαν και ενίοτε τείνει να θαυμάζη την λογικήν περισσότερον ποσοτικώς παρά ποιοτικώς. Η σκηνή είναι έτοιμη δια μίαν νέαν πράξιν του κυπριακού δράματος. Και όλοι οι Έλληνες θα είναι και ηθοποιοί και μέλη του ακροατηρίου»

Υπάρχει Κύπρος, υπάρχει εθνικισμός, υπάρχει ελληνική ιδιοσυγκρασία. Αλλά από πού είναι αυτό το απόσπασμα;

Ελευθερία, 4 Σεπτεμβρίου1957 «Η Αμερική και το Κυπριακόν», συγγραφέας ο διάσημος Σάιρους Σουλτσμπέργκερ.

Έψαξε και βρήκε ο Ανδριόπουλος:

Ο Σουλτσμπέργκερ, διευθυντης των NYT, ήρθε στην Ελλάδα τον Αύγουστο του 1957. Στις 23 του μήνα συναντήθηκε με τον Καραμανλή. Στην Ελευθερία της 4ης Σεπτεμβρίου αναδημοσιεύεται η ανταπόκρισή του στους Τάιμς.

Είναι πολύ πιθανό ο Σουλτσμπέργκερ να κάθισε στο ίδιο τραπέζι με Έλληνες εκδότες. Φιλική συζήτηση, πώς βλέπετε τα πράγματα κύριε Σάιρους, πείτε καμία κουβέντα στους Άγγλους για την Κύπρο. Και τέτοια. Δεν πιστεύω να ρώτησε ο Σουλτσμπέργκερ πόσες ώρες διδάσκοναι τα αρχαία. Αλλά είναι τραβηγμένο να είπε με λιγότερο δουλεμένα λόγια αυτό που έγραψε στην ανταπόκριση περί εθνικισμού;

Βάσιμα λοιπόν ο Ανδριόπουλος υποθέτει ότι η επίσκεψη Σουλτσμπέργκερ μπορεί να αποτελεί τον σπόρο πάνω στον οποίο βλάστησε, μέσα από διάφορα σπασμένα τηλέφωνα, ο μύθος που ο Σαββόπουλος έκρινε σκόπιμο να διαδώσει στο ανυπεράσπιστο πανελλήνιο τα Χριστούγεννα του 1986.

Όσο για το… πνευματοκτόνο πόρισμα της Επιτροπής Παιδείας του 1958, ο Ανδριόπουλος το βρήκε και αυτό. Παραθέτει μάλιστα ένα τμημα που κάθε άλλο παρά αντιουμανιστικό και τεχνοκρατούμενο φαίνεται:

Ιδιαιτέρως πρέπει το Ελληνικόν Σχολείον να φροντίση, ώστε να γίνη συνειδητή εις τους νέους η αρραγής ενότης του Έθνους κατά την μακράν ιστορικήν σταδιοδρομίαν του. Από το γεγονός τούτο της «ελληνικής διαρκείας», του οποίου σκόπιμον είναι εις πάσαν περίπτωσιν να εξαίρεται η έκτασις και η σημασία, οι νέοι μας δεν θα αντλούν μόνον αυτοπεποίθησιν και αισιοδοξίαν, αλλά καταλλήλως οδηγούμενοι θα μάθουν να εξηγούν πολλά φαινόμενα του συγχρόνου εθνικού μας βίου. Ο «Ελληνισμός» πρέπει δια της αγωγής να γίνη μέσα εις την συνείδησίν των ζωηρόν βίωμα. Να διδαχθούν όμως ότι υπάρχει ένας αρχαίος, ένας μεσαιωνικός και ένας νέος «Ελληνισμός», διαφοριζόμενος με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά εις τας μεγάλας φάσεις της ιστορικής ζωής του, διατηρών όμως κάτω από τας διαφοράς την ουσιαστικήν του ενότητα, την ψυχήν του. Αυτήν την ψυχήν εκφράζουν τα αρχαία ελληνικά κείμενα και μνημεία, τα βυζαντινά της μεγάλης ακμής, καθώς και τα νεοελληνικά. Προς όλα λοιπόν πρέπει οι νέοι μας να στραφούν με σεβασμόν και θαυμασμόν και από όλα να εμπνευσθούν. Ευνόητον είναι πόσον έχει να ωφεληθή η εθνική μας Εκπαίδευσις από μίαν τοιαύτην επίσης ευρύχωρον και υψηλόφρονα έννοιαν του «Ελληνισμού». Μέσα εις αυτό το πνευματικόν και ηθικόν κλίμα θα καταστή δυνατόν να τεθή και το γλωσσικόν ζήτημα εις την ορθήν θέσιν του και να παύση πλέον να ταλαιπωρή την Εκπαίδευσίν μας. Το Ελληνικόν Σχολείον έχει την υποχρέωσιν να διδάξη εις τους μαθητάς του και την Δημοτικήν και την Καθαρεύουσαν, εφ’ όσον και η μία και η άλλη αποτελούν την σημερινήν μας πραγματικότητα. Θα δώση όμως εις αυτούς δια της διδαχής την πεποίθησιν ότι τόσον η κοινή όσον και η λόγια γλώσσα μας είναι ισότιμοι κλάδοι του αυτού εθνικού κορμού, των οποίων η διαφοροποίησις οφείλεται εις τον μακρόν ιστορικόν βίον και τον πλούσιον πνευματικόν κόσμον του Γένους, μαρτυρούν δε εις όσους μελετούν την υφήν των την βραδείαν εξέλιξιν και την εσωτερικήν ενότητα της εθνικής μας γλώσσης.

Επομένως, ο μύθος τον οποίο πλάσαρε από τηλεοράσεως ο Δ. Σαββόπουλος δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα. Δεν φαίνεται να υπήρξε καμιά αμερικανική παρέμβαση στα εκπαιδευτικά μας πράγματα το 1958 στην κατεύθυνση της υποβάθμισης των ανθρωπιστικών σπουδών. Είναι ένα ψέμα, που βασίζεται σε κάποια πραγματικά περιστατικά: ότι το 1958 το Κυπριακό μονοπωλούσε το ενδιαφέρον, ότι έγινε επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Αμυνης, ότι υπήρξε (λίγο νωρίτερα) ένα πόρισμα Επιτροπής Παιδείας.

Ο μύθος της «δήλωσης ΜακΕλρόι» θα μπορούσε να έχει χαλκευτεί στις νεορθόδοξες παρέες όπου σύχναζε ο Διον. Σαββόπουλος στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Μίλησα για πρόπλασμα της δήλωσης Κίσινγκερ, επειδή έχει κάποια βασικά κοινά στοιχεία, αλλά δεν αποκλείω καθόλου η δήλωση Κισινγκερ να έχει χαλκευτεί εντελώς ανεξάρτητα.

Οπότε, το σημερινό άρθρο δεν καταλήγει μεν πουθενά, αλλά προσθέτει μια ψηφίδα στο μωσαϊκό της νεοελληνικής μυθολογίας.

Την επίμαχη εκπομπή για τη γλώσσα δεν θυμάμαι να την έχω παρακολουθήσει. Τώρα που τη βλέπω, 33 χρόνια μετά, στενοχωριέμαι που ένας αγαπημένος καλλιτέχνης, που με τα τραγούδια του γαλουχήθηκα, έχει βάλει το λιθαράκι του σε αυτή την επίθεση του σκοταδισμού και της αγυρτείας. Κρίμα…

 

 

Advertisements

142 Σχόλια to “Ο Διον. Σαββόπουλος και το πρόπλασμα του μύθου για τη «δήλωση Κίσινγκερ»”

  1. rizes said

    Η ΔΙΑΝΟΗΣΗ
    https://vgiannelakis.wordpress.com/2015/01/04/%ce%b7-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%bd%cf%8c%ce%b7%cf%83%ce%b7/

  2. Εντάξει, και χειρότερα έχει πει ο Σαββόπουλος, δεν αλλάζουν οι λόγοι να τον αγαπάμε. Για μένα άλλη είναι η αποκάλυψη του σημερινού, η ταυτότητα μιας θρυλικής προσωπικότητας του διαδικτύου!

  3. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Την εκπομπή τη θυμάμαι, δεν είχα σκεφτεί πως θα υπάρχει στο συσωλήνα. Θυμάμαι επίσης και την επίμαχη «δήλωση Κίσινγκερ» από παλιά, αλλά επειδή και την εκπομπή είδα και την Ελευθεροτυπία διάβαζα τότε, δε θυμάμαι από πού την πρωτοάκουσα, ούτε πότε ακριβώς. Μπορεί να ήταν το ’97 και μετά που τη θυμάμαι.
    (Σημείωση για τους μύθους γενικά: Το ’97 που κάποιος ξανάκουσε αυτό που είχε ακούσει το ’87, παίρνει μια πληροφορία που επιβεβαιώνει μια παλιότερη, κι έτσι είναι νομίζω ευκολότερο να την παραδεχτεί σα γεγονός, αν δεν έχει το μικρόβιο της αμφισβήτησης ή δεν πολυνοιάζεται.)

    Αυτό που με ξένισε με αφορμή την εκπομπή τότε ήταν η στηλίτευση από τον Σ. της απουσίας του τελικού ν ακόμη και από εκεί που θα έπρεπε (σε μια αποστροφή λέει «κλείσε τη πόρτα» για να δείξει το κακόηχο του θέματος), ενώ σε δίσκο του είδα τον πηχυαίο τίτλο «Μη πετάξεις τίποτα».

  4. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα !
    Άνθρωποι που βρίσκονται εν ζωή, και με τη διαύγεια του Σαββόπουλου, χωρίς να τον υπερασπίζομαι, μπορούν κάλλιστα να διευκρινίσουν σήμερα, μέσω των δικτύων, τί εννοούσε ή σε τι λάθος υπέπεσε. Θα είχε ενδιαφέρον, ας αναμείνουμε μήπως.

  5. atheofobos said

    Και για όσους δεν είναι σινεφίλ ο τίτλος The Assassination of Henry Kissinger by the Coward Neil McElroy έχει ως προέλευση την ταινία The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford (2007) με τονBrad Pitt) και τον Casey Affleck

  6. Παναγιώτης Κ. said

    Το…κατόρθωμα της Κανέλλη αναδεικνύει τις κακές πλευρές της δημοσιογραφίας και ειδικότερα την πλευρά εκείνη που αρέσκεται στον εύκολο εντυπωσιασμό.
    Είναι πάντως συνηθισμένο πράγμα να θυσιάζεται η αλήθεια στον βωμό των πολιτικών σκοπιμοτήτων.
    Περιμένω από την συλλογική μνήμη του ιστολογίου να αναφερθούν παραδείγματα όπου το ψέμα μπαίνει στην υπηρεσία των πολιτικών σκοπιμοτήτων.
    Πάντως αυτή του τη στάση ο τύπος την πληρώνει και αυτό φαίνεται από την κατάρρευση των κυκλοφοριών γεγονός βεβαίως, που δεν με…χαροποιεί!
    Αν θυμάμαι καλά, κάποιος αρθρογράφος-στο ίδιο πνεύμα με το πνεύμα της Κανέλλη- είχε πει ότι και να μην υπήρχε αυτή η δήλωση θα έπρεπε να την εφεύρουμε.

  7. nikiplos said

    καλημέρα. Την εκπομπή αυτή πραγματικά την έβλεπα φανατικά και την θεωρώ πρωτοποριακή για την εποχή της, όπως άλλωστε και τον ΔΣ, τον οποίο θεωρώ τον μεγαλύτερο ποιητή των σύγχρονων χρόνων μας…

    Στα 1986 όμως ο ΔΣ ήδη έχουν περάσει 3 – 4 χρόνια από τη μεταστροφή του στη νεοΟρθοδοξία, την οποία τοποθετώ αρχές του 1983. Επομένως ας πούμε πως ο φιλοπονος Διονύσης σε αυτά τα 4 χρόνια έχει ρίξει διάβασμα σε πολλά επίπεδα σε αυτό το ρεύμα τότε. Εικάζω πως η δήλωσή του αυτή είναι αποκύημα του γνωστού ενθουσιασμού του, αλλά και την διάθεση να κάνει εντύπωση στα μη πλουραλιστικά τότε ΜΜΕ.

    Apropos, τα ΜΜΕ τότε ήταν μη πλουραλιστικά με νόμους του παλαιού μετεμφυλιακού κράτους και όχι από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, που στην ουσία τα απελευθέρωσε, όπως σήμερα αφήνεται ως εντύπωση για να συγκρίνει το ΠΑΣΟΚ ως όμοιο του τοτινού ανατολικού μπλοκ.

    Ο ΔΣ, τότε επέδραμε από το ΚΚΕεσωτερικού, αλλά κατά καιρούς εξέφραζε άκρως συντηρητικές απόψεις για την εποχή του, όπως η στάση του το 1983 για τον πολιτικό γάμο, τις ποδιές και τον εκκλησιασμό των μαθητών.

    Ο ΔΣ κατά καιρούς αρέσκεται να κάνει εντύπωση με θεαματικές πράξεις ή δηλώσεις:

    Στο Φεστιβάλ Θεσσαλονικης, δεκαετία του 60 λέει με στόμφο στην κοπέλα που του μετέφερε μια προσφερόμενη ανθοδέσμη: «πάρτε από δω σας παρακαλώ αυτή τη σαλάτα!» Συζητήθηκε τότε η αγένειά του κλπ.

    Μετά ήρθαν οι «γύφτοι» του ΠΑΣΟΚ το 1988,
    Λίγο αργότερα οι «κωλοΈλληνες» και το «Μητσοτάκ» στα 1991,

    Ύστερα αρχίζει η εποποιία του στην ιδιωτική τηλεόραση:

    στάση του υπέρ των Απολύσεων Εργαζομένων και υπέρ του ξηλώματος του κράτους του ΠΑΣΟΚιστάν στους δημοσίους υπαλλήλους (σε εκπομπή στην ιδιωτική Τηλεόραση) το 1993.

    Λίγο αργότερα στον οίστρο της ανατολής του άστρου του Χριστόδουλου, ο ΔΣ σε μια τηλεοπτική συζήτηση (με οικοδεσπότη τον Παναγιωτόπουλο που πήγε αργότερα στη ΝΔ) προκρινει για τα χρηστά ήθη και την χρηστή τέχνη, εμφανίζεται συντηρητικός και τον αποστομώνει ο Βασίλης Ραφαηλίδης (Λαμπέα νομίζω τον είχε πει στον αέρα ο ΒΡ).

    Στο μιλένιουμ συμπαρασύρεται στον οίστρο της ΕΕ και του ΑΘΗΝΑ2004, αλλά ποιός δεν το έκανε αυτό τότε. Στις εκλογές του Μαρτίου τότε που αναδεικνύουν τον ΚΑΚ, ο ΔΣ εκφράζεται ανοιχτά υπέρ του ΓΑΠ.

    Γιορτάζει μαζί με την υψηλή κοινωνία τα 40χρονα του στο ελληνικό τραγούδι, με την Καλομοίρα να βγαίνει μέσα από μια τούρτα και να του τραγουδάει “Happy Birthday Mr. President”. Αυτό κι αν ήταν από τα πιο αιρετικά ως στάση του…

    Νομίζω λίγο αργότερα είχε εμφανίσει στριπτιζέζ, στα εγκαίνια του Άλσους, σημειώνοντας και τότε αντιδράσεις.

    Στη συνέχεια εμφανίζεται τέλη Μαΐου 2013 στην ΕΡΤ, ως στοχαστής, ενωτικός προκρινοντας την ανάγκη ένωσης των Ελλήνων, προσπαθώντας να ξανα-αναδείξει ένα αριστερο προφίλ. Λίγο αργότερα ο Σαμαράς κλείνει την ΕΡΤ με τον Κεδίκογλου. Ακραίοι αριστεροί έως Δεξιοί καλλιτέχνες εκφράζουν τη δυσφορία τους για αυτό. Ύστερα αρχίζουν οι συναυλίες στην ΕΡΤ. Ο ΔΣ απουσιάζει εμφανώς. Η σιωπή του είναι εκκωφαντική την εποχή εκείνη. Τουλάχιστον δεν συνετάχθη με τον Πάγκαλο αυτόν άνθρωπο που έλεγε πως η ΕΡΤ «κουμούνιζε».

    Τα ανωτέρω όχι ως φάουλ, προσωπικά σέβομαι απόλυτα τις απόψεις οποιοδήποτε, αλλά ως αποθησαύρισμα των στάσεων του ΔΣ που προκάλεσαν αίσθηση.

    Κλείνω με ένα επεισόδιο που καθόλου δεν αφορά τον ΔΣ. Αρχές 90ς ως φοιτητές με τον αδερφό μου κάναμε κάνα μεροκάματο κουβαλώντας πιάνα για διαφόρους από μια εταιρία. Το κωμικό ήταν πως μας «βοηθούσαν» δύο ισχνοί «εφταμηνίτικοι» Αλβανοί τότε που τι να σηκώσουν οι έρμοι… Κάναμε μια μεταφορά στο σπίτι ενός ροκά που τον θαυμάζαμε και τον αγαπούσαμε από τα μικράτα μας. Όλο χαρά… Αφού του ανεβάσαμε με τα χέρια στον τρίτο δυό πιάνα, του ζήτησα λίγο νερό. Με την περίσσεια μαγκιά του μου απάντησε αγενώς: «νερό έχει στο περίπτερο φίλε!». Δεν σταμάτησα να τον ακούω ούτε να τον αγαπάω ως καλλιτέχνη. Ως άνθρωπο απλώς θεώρησα ότι ίσως εκείνη την ώρα παραήταν μαλάκας… όπως και εγώ άλλωστε σε άλλες περιπτώσεις…

  8. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2 🙂

    4 Να δούμε, ίσως διαβάσει τη σημερινή δημοσίευση

    5 Α μπράβο, χρήσιμη συμπλήρωση.

  9. Pedis said

    Ο Σβ/πλος μού είναι και ήταν πάντα αντιπαθέστατος.

    (Μερικά από τα καλά τραγούδια του θα μείνουν να ακούγονται μέχρι να φύγει η γενιά των σαραντοπενηνταξηντάρηδων, φαντάζομαι όχι πιο πέρα …).

    Μου δημιουργούσε την εντυπωση πολύ σμαρτ που το παίζει καραγκιόζης αλλά και το αντίστροφο.

    Και όλη η δημόσια/πολιτική πορεία του ως ινφλουένσερ,

    γλείφτης της μιας και της άλλης και της επόμενης κυβέρνησης, τηλεοπτικός αστέρας και περσόνα των πάνελ των ιδιωτικών καναλιών, επίσημος εκπρόσωπος του Υπ. Αμύνης ως διασκεδαστής τον φανταράκων ο τέως αντιρρησίας …

    είναι αισχρή.

    —-

    Άρα στην κλίμακα συνωμοσιολογικού ενθουσιασμού βρισκόμαστε στο 0,72, με άριστα το 100.

    Γιατί κρατάει δύο δεκαδικά; Τόσο ακριβής είναι η μέτρηση του ενθουσιασμού;

  10. nikiplos said

    περί της δήλωσης του Κίσσιγκερ: Πρέπει να είναι κάποιος τέρμα ακατοίκητος νοητικά για να πιστέψει ως αληθινές τέτοιες αρλούμπες, πόσω μάλλον από τον ΧΚ, που φύσει και θέσει ανέκαθεν πρόσεχε τα λόγια και τις δηλώσεις του.

    Πέρα από τη στοιχειώδη ευφυΐα που απαιτείται, πραγματολογικά και μόνο, είναι αστείο να ειπωθεί πως κοτζάμ Αμερικανός Πολιτικός θα ασχολιόταν με μια χούφτα γονυπετών δουλικών που συναγωνίζονται στο γλύψιμο την ισχυρή χώρα του…

    Στη Σικελία κάποτε με μια παρέα πεζοπορούσαμε στα ορεινά χωριά, κοντά στο Γεράκι. Ρωτώντας έναν ντόπιο αν κινδυνεύαμε από τη μαφία, αυτός αφού έβαλε τα γέλια, ύστερα με κατανόηση μας είπε: «ρε παιδιά ποιοί νομίζετε ότι είστε που θα ασχοληθεί μαζί σας η μαφία?»

  11. loukretia50 said

    «Μήγαρις» είχε κι άλλα στο νου του ο Σαββόπουλος όταν εξέφραζε τις ανησυχίες για τη γλώσσα?
    Δεν τις συμμερίζομαι, ούτε τη στάση και τις επιλογές του εδώ και χρόνια, παραμένω όμως Σαββοπουλική, έστω κι αν το φορτηγό χάθηκε στην πορεία.
    ΥΓ. Και δε σκοπεύω να φύγω νωρίς!
    ———————–
    The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford https://youtu.be/SrGmmitc62Q?t=15 (original title)
    Καλή ταινία, ηθοποιοί – ακόμα κι ο Μπραντ Πιτ – μουσική / Nick Cave, ωραία ατμόσφαιρα.

  12. Παναγιώτης Κ. said

    @7. Στη δεκαετία του ΄80 συνέβη το περιστατικό με την ανθοδέσμη.
    Ήταν μια συναυλία που είχε οργανώσει η λεγόμενη γενιά του 114 και στην οποία είχε την τιμητική του ο Σαββόπουλος.

  13. Γς said

    >Ένας από τους πιο ανθεκτικούς ελληναράδικους μύθους είναι, χωρίς αμφιβολία, ο μύθος για τη «δήλωση Κίσινγκερ».

    Τελικώς. λιβ γιορ μυθ ιν γκρις, που λένε

    https://caktos.blogspot.com/2013/08/blog-post_7769.html

    Κι είχαμε και τον

    που στο φύλλο της Ελευθερίας της 20ης Αυγούστου 1964 στην τρίτη σελίδα και στη στήλη “Αστερίκοι” έλεγε
    ότι πρέπει

    εμείς λαός, κοινωνικώς απείθαρχος και άστατος πολιτικώς, να εμποτισθώμεν από το ρωμαϊκόν ήθος και την ρωμαϊκήν πολιτικήν σκέψιν”

    Κωνσταντίνος Τσάτσος στη Βουλή για την αναγκαιότητα του μαθήματος των Λατινικών.

  14. Triant said

    Καλημέρα.

    Όταν θυμάμαι πόσο θαύμαζα τον ΔΣ με πιάνει απελπισία. Για την ακρίβεια, είμαι πεπεισμένος (χωρίς να έχω κανένα στοιχείο όμως) ότι τα πρώτα του τραγούδια (μέχρι και τα 10 χρόνια κομμάτια) και ιδίως τους στίχους, τους έγραφε άλλος, πολύ κοντινό του πρόσωπο (εξ ου και το μυστικό δεν έχει διαρεύσει).
    Απλώς δεν μπορεί να είναι ο ίδιος άνθρωπος. Τον σημερινό ΔΣ δεν μπορώ ούτε να τον βλέπω. Αλλάζω κανάλι.

  15. Πάνος με πεζά said

    Αμ αν δεν άλλαζαν και οι άνθρωποι, τί ενδιαφέρον θα είχε η ζωή; 🙂

  16. loukretia50 said

    Τι να πω για τη γλώσσα, περιμένω τους ειδικούς.
    Σας αφήνω αυτό για καλημέρα.
    Song for Bob – Nick Cave https://youtu.be/Mc8TfQNM7GA Jesse James Soundtrack

  17. gpoint said

    # 14

    Τις ίδιες σκέψεις έχω κάνει και γω ως ένα βαθμό. Πάντως από την Θεσσαλονίκη δεν ήρθε χωρίς συστατικές επιστολές και βρέθηκε με Λοΐζο, Φαραντούρη κ.λ.π.. αρα εκεί πρέπει να αναζητηθούν στοιχεία. Αν βρεθούμε σε συγκέντρωση ιστολογίου θα το συζητήσουμε

  18. Γς said

    Η Τασία Χρτιστοδουλοπούλου στους Αταίριαστουςσ του Σκάι ΤΩΡΑ

    Με ρωτάνε για τουε πρόσφυγες που λιάζονται στην Ομόνοια και τους απαντώ:

    Τώρα που να σου εξηγώ,, που λέει κι ο Σαββόπουλος.

    [Λέει ο Σαββόπουλος κάτι τέτοιο]

  19. Γς said

    115:

    >Αμ αν δεν άλλαζαν και οι άνθρωποι, τί ενδιαφέρον θα είχε η ζωή;

    Αν δεν άλλαζαν ο κόσμος κι οι καιροί;

    http://www.youtube.com/watch?v=D-g8lCKfMpM

  20. 2: Να μην τον μπερδέψουμε, ωστόσο, με ιστολόγο εκ Πατρών με το ίδιο ονοματεπώνυμο.

  21. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    18 Στο μακρύ ζεϊμπέκικο το έχει (σαν ρήση του Μπιθικώτση)

    9τέλος: Ε, πλάκα κάνει

  22. gpoint said

    # 18

    -Μα ο Μπιθικώτσηςτον διώχνει και του λέει «που να σου εξηγώ» – από το τραγούδι για τον Κοεμτζη, ντυλανική απομίμηση του τραγουδιου Hurricane, με την ψιλοδιαφορά πως ο Κοεμτζής καθάρισε καμπόσους βεβαιωμένο ενώ για τον Hurricane υπήρχαν αμφιβολίες και έγινε επανεξέταση της δίκης του χωρίς να αλλάξει τίποτε

  23. 20 Α, είπα κι εγώ – δεν μπορούσα να ταυτίσω το στιλ με τίποτα.

  24. 22 Έχω βαρεθεί να ακούω αυτή την ανοησία, με το συμπάθειο. Το συγκεκριμένο δεν έχει καμία σχέση, στιχουργικά ή μουσικά, με το Hurricane που δεν είναι και από τα καλύτερα του Ντίλαν.

  25. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Ο Σαββόπουλος είναι από μόνος του ένα ξεχωριστό κεφάλαιο στο Ελληνικό τραγούδι. Ευφυέστατος, βαθειά καλλιεργημένος, δημιουργικός, μας έδωσε πολλά, πάρα πολλά με τα τραγούδια του και νομίζω, Νίκο, ότι ήταν δίκαια και αρκούντως φιλική η κατακλείδα του άρθρου σου. Εξέφρασε κατά καιρούς διάφορες απόψεις για κάθε πτυχή του κοινωνικού γίγνεσθαι, συνήθως ενδιαφέρουσες και ζουμερές, ενίοτε αναθεωρούσε αλλά ποτέ δεν σιώπησε-όπως ακριβώς οφείλει να κάνει κάθε πραγματικός διανοούμενος. Και βέβαια, δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι θα αναγνώριζε ασυζητητί την παράσυρσή του σ’αυτό το κακόγουστο παραμύθι περί Κίσινγκερ. (Όσοι ήρθαν σε επαφή με το έργο του, ας κάνουν μιά καλή αναδρομή στα τραγούδια του για να ξαναθυμηθούν πόσα του οφείλουμε..)

  26. IN said

    Για λόγους πληρότητας, είναι χρήσιμο να επισημανθεί ότι η ανταπόκριση του Σουλτσμπέργκερ (που αναδημοσιεύεται στην «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» της 4/9/1957) δημοσιεύτηκε στο φύλλο της 31/8/1957, σελ. 14, των New York Times, με εντελώς άλλο τίτλο («Greek drama as played in Cyprus»). Ίσως η πιο επίμαχη φράση της («Ο εθνικισμός όμως, με τον οποίον είναι αναμεμιγμένη μια σχεδόν μυστικιστική θρησκευτική έντασις, επικρατεί εις τον ελληνικόν χαρακτήρα.») δεν είναι ακριβώς έτσι στο Αγγλικό πρωτότυπο, που λέει: «But nationalism, with which is mixed an almost mystical religious strain, runs strong in the Greek character». Ο μεταφραστής έκανε λάθος στο «strain» που σημαίνει, μεν και «ένταση» αλλά σ’ αυτά τα συμφραζόμενα σημαίνει κάτι σαν «φλέβα», «στοιχείο», «συστατικό» κλπ. ενώ υπερέβαλε λίγο κάνοντας το «runs strong» («είναι ισχυρό/μεγάλο μέρος» θα έλεγα εγώ) «επικρατεί».

    Ο Σουλτσμπέργκερ έχει αφήσει ημερολόγια, αλλά εγώ βρίσκω δημοσιευμένα αυτά της περιόδου έως το 1954, όπως και αυτά μετά το 1963. Λείπει, δηλαδή, η επίμαχη περίοδος (Αύγουστος 1957) ώστε να μας λυθεί η περιέργεια αν συναντήθηκε με εκδότες εφημερίδων κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα τ, όπως υποθέτει ότι μπορεί να έγινε ο κ. Ανδριόπουλος.

    Αξίζει επίσης να επισημανθεί ότι ο Σουλτσμπέργκερ ήταν παντρεμένος με Ελληνίδα (το γένος Λαδά).

    Μια και έγραψα, ας υπενθυμίσω ότι, όπως είχα γράψει τεκμηριωμένα σε άλλο σχόλιο παλιότερα (που τώρα δεν μπορώ να το βρω) η τελική πηγή της δήθεν δήλωσης Κάστλρι, για την οποία γίνεται λόγος στην ανάρτηση, είναι ο… Καποδίστριας!

  27. Νέο Kid said

    2. Μιλάς με γρίφους γέροντα! 😊
    Please elaborate!

  28. Κιντ: https://twitter.com/manchurian/status/1179841489607766016

  29. spyridos said

    Ο ιεροεξεταστής

  30. Νέο Kid said

    28. Αν καταλαβαίνω καλά, αυτός ο μαντσούριαν είναι ο Ανδριόπουλος που λέει ο Νικοκυρης, και είναι θρυλική προσωπικότητα του διαδυκτίου; Μάλιστα… ιδέα μουσικής δεν έχω σχετικά .

  31. Για μένα τουλάχιστον είναι 🙂

  32. sarant said

    31 Είναι, είναι

    26 ΙΝ, πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά. Θα πρέπει να βρεθεί και το σχόλιο περί Καποδίστρια, να ενσωματωθεί στο άρθρο με κάποιο τρόπο.

  33. spyridos said

    22

    Επειδή το έχεις ξαναγράψει 2-3 φορές λανθασμένα. Ο Κάρτερ ΑΘΩΩΘΗΚΕ στο ανώτατο δικαστήριο (όχι στην έφεση) οριστικά.

  34. Νέο Kid said

    Στον Κίσσινγκερ πάντως , και στη διαχρονική «αγάπη» που του έχει ο ελληνικός λαός χρωστάω ότι άκουσα για πρώτη φορά την ωραία ελληνική λέξη «χαμούρα»!
    Το θυμάμαι σαν να έγινε σήμερα που με είχε πάρει ο πατέρας μου σε ένα σινεμά για να δούμε ντοκυμαντερίστικη ταινία για το Μουντιάλ του 1974 και κυριωσ τον τελικό Γερμανία Ολλανδία .Σε κάποια φάση η κάμερα εστίασε στον Κίσσινγκερ στην κερκίδα , οπότε ένας νεαρός ακριβώς πίσω μας σχολίασε «Α, ρε χαμούρα Κίσσινγκερ !»
    Ρώτησα τον πατέρα μου τι από να πει χαμούρα , αλλά δε θυμάμαι αν και τι μου απάντησε …

  35. spyridos said

    33

    Εντάξει δεν ήταν ακριβώς αθώωση αλλά ο ομοσπονδιακός δικαστής Σαρόκιν ακύρωσε το 1985 ΟΛΟΚΛΗΡΗ την υπόθεση εναντίον του Κάρτερ. Επομένως και όποιες καταδίκες.

    Three years later, Carter’s attorneys filed a petition for a writ of habeas corpus in federal court. In 1985, Judge Haddon Lee Sarokin of the United States District Court for the District of New Jersey granted the writ, noting that the prosecution had been «predicated upon an appeal to racism rather than reason, and concealment rather than disclosure,» and set aside the convictions. Carter, 48 years old, was freed without bail in November 1985.

    https://en.wikipedia.org/wiki/Rubin_Carter

  36. ΓιώργοςΜ said

    Για τα τραγούδια του Σ., πολλά μου αρέσουν, και εφόσον μου αρέσουν, τα λοιπά είναι περιττά. Το ίδιο όπως και για όλα τα τραγούδια.

    Για τον Σ. ως προσωπικότητα, με καλύπτουν τα σχόλια του (9). Ανερμάτιστος, ανεμοδούρα, που έχει πάρει λίγο σοβαρά τον εαυτό του, γλοιώδης κατά τα λοιπά.
    Όσο δεν τρώει από το φαΐ μου, ας κάνει και ας λέει ό,τι θέλει, δημόσιο πρόσωπο είναι και κρίνεται καθε φορά· για την ακρίβεια, κρίνονται αυτά που λέει κάθε φορά.

  37. spiridione said

    26, 32
    https://sarantakos.wordpress.com/2016/10/21/kissinger/#comment-389931

  38. sarant said

    37 Mπράβο Σπύρο. Και κοκκινίζοντας ομολογώ πως αυτή τη σύνοψη την είχα ξεχάσει….

  39. Νέο Kid said

    32. 31. Και τι είναι αυτός ο μαντζούριαν, αν επιτρέπεται . Μπλόγκερ ;
    Κι αν δηλαδή ένας κάποιος μαντζούριαν είναι «θρυλικός» ο Σαραντάκος τι είναι; Θεϊκός ; (Για να μη πω δηλαδή Ημιθεϊκός , και θεωρηθώ υπερβολικός…)

  40. gpoint said

    # 24

    Δεν έγραψα διασκευή ούτε παραλλαγή αλλά ΑΠΟΜΙΜΗΣΗ εννοείται της ιδέας αλλιώς δεν θα αναφερόμουνα στα δικαστικά των τραγουδιών.
    Απλά ελληνικά είναι, ο καθένας το κατά δύναμιν

  41. gpoint said

    # 33

    Επειδή με το τραγούδι έγινε μεγάλος ντόρος ξέρω πως ξαναήρθε στο δικαστήριο η υπόθεση χωρίς να αθωωθεί. Αν υπήρξε συνέχεια δεν το αντλήφθηκα γιατί όσο νάναι δεν ήταν στα πρώτα θέματα όπωςόταν βγήκε το τραγούδι.

  42. spiridione said

    Για υπόλοιπες αναφορές του μύθου, πριν το 1997, να θυμίσουμε και αυτή του Καργάκου από το 1992
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/11/12/kisinger1/#comment-159033

    Και του Νικ. Βρεττάκου από το 1990 δεν ξέρω αν έχει αναφερθεί στα προηγούμενα άρθρα
    http://www.ekebi.gr/magazines/ShowImage.asp?file=156562&code=6688

    Και οι δύο κάνουν συσχέτιση με τον Λένιν.

  43. Κιγκέρι said

    Το έργο του Σαββόπουλου δεν το ξέρω καλά, στους θαυμαστές του δεν ανήκω, με τους μύθους για τη γλώσσα μάλλον τα ’κανε λίγο ρόιδο, αλλά στην αφήγηση της ελληνικής μυθολογίας είναι άφταστος!

  44. Joachim Mandingo said

    Απόσπασμα από την εκπομπή του πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Μεταλληνού, 6 με 7 μ.μ. της Τρίτης 11 Γενάρη 2011 στο κανάλι «High»: Ο παπα-Γιώργης αποκαλύπτει ότι την περίφημη «φράση Κίσινγκερ» περί καταστροφής του Ελληνισμού την πρωτοέβγαλε στη δημοσιότητα ο Παύλος Μπακογιάννης, τον Σεπτέμβρη του 1974 από τις εκπομπές του στο Ραδιόφωνο της Βαυαρίας, που άκουγαν όλοι οι Έλληνες της Γερμανίας. Και ότι η πηγή της φράσης είναι ο Φαλμεράυερ από τον οποίο την αντέγραψε ο Κίσινγκερ

  45. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    >> Ο Παναγιώτης Ανδριόπουλος σχολιάζει ειρωνικά: Η «δήλωση» ΜακΕλρόι έχει μία αχίλλειο πτέρνα. Ο δηλών δεν είναι Εβραίος.

    Πόθεν προκύπτει το «δεν είναι Εβραίος»? Δε μας τα λέει καλά ο κ. Π.Α. Σε λίγο θα μας βγάλει καθιαυτού σκοτσέζο και τον φίλο μου τον Alex της McEdon 😎

    https://www.linkedin.com/in/alexander-jovanovski-987747147/?originalSubdomain=ca

  46. atheofobos said

    Αντιγράφω από το παρακάτω ποστ μου:
    Γι΄ όλους αυτούς που είναι επικριτικοί απέναντι του, έχω γράψει αρκετές φορές στο παρελθόν πως μακάρι να είχαμε στην Ελλάδα μερικούς ακόμα σαν τον Χατζηδάκι, τον Θεοδωράκη και τον Σαββόπουλο και ας έλεγαν αυτοί ότι τους κατέβει!
    ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ-ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΑΖΙ ΤΟΥ!
    http://atheofobos2.blogspot.com/2016/10/blog-post_30.html

  47. akindynos said

    26 πολύ ωραίο ευρημα IN!

  48. loukretia50 said

    Και στους Αχαρνείς – στο Ρήγα με το Λαζάνη
    Αχαρνείς https://youtu.be/THlUEAvo844 – Παράβαση Διονύσης Σαββόπουλος

  49. Νέο Kid said

    46. Ε όχι και στο ίδιο τσουβάλι Θεοδωράκης και Σαββόπουλος!
    Ο ένας έχει γράψει μουσικά αριστουργήματα που τ ακούνε και τα ξέρουνε στα πέρατα της γης * κι ο άλλος συμπαθητικά (ενίοτε) τραγουδάκια…

    * είμαι σίγουρος ότι το ποσοστό των αλλοδαπών που έμαθαν για την Ελλάδα λόγω Θεοδωράκη είναι το υψηλότερο από κάθε άλλο ζώντα έλληνα .

  50. sarant said

    44 Αυτό το έχει ξαναπεί ο Μεταλληνός και το γράφουμε και στο αρχικό άρθρο. Μόνο που το 2003 είχε πει ότι άκουσε την ομιλία στα αγγλικά:

    «Εσπούδαζα στην Γερμανία οταν ο Kissinger έδωσε αυτήν την ομιλία. Ητανε 1974 και άκουγα την ελληνική εκπομπή του μακαρίτη Παύλου Μπακογιάννη απο το Μόναχο. Η ομιλία γινότανε στα αγγλικά που ακούγονταν στο βάθος και με ελληνική μεταγλώτισση. Μιλάω (πατήρ Μεταλληνός) αγγλικά και μπορώ να σας πώ με απόλυτη βεβαιότητα ότι ο Kissinger έκανε αυτές τις δηλώσεις γιατί τον άκουσα να τις κάνει»…….

    ενώ στο δικό σας βίντεο (2011) ο π. Μεταλληνός λέει ότι άκουσε τον Μπακογιάννη να μεταφέρει τη δήλωση.

    Δεν τη θεωρώ αξιόπιστη τη μαρτυρία.

  51. atheofobos said

    44
    Ο π. Μεταλληνός, προσκαλεσμένος σε τηλεοπτική εκπομπή το 2003, δήλωσε ότι όχι μόνο υπάρχει η δήλωση Κίσινγκερ, αλλά και την άκουσε ο ίδιος με τ’ αυτιά του (αυτήκοος, που λέμε). Τον Σεπτέμβριο του 1974, διηγείται, άκουσε τον Παύλο Μπακογιάννη στην ελληνική του εκπομπή από το Μόναχο (όχι τη Ντόιτσε Βέλε) να αναφέρει ότι ο Κίσινγκερ την προηγούμενη μέρα είχε πει αυτά κι αυτά στο Εμποροβιομηχανικό Επιμελητήριο Νέας Υόρκης.
    Με όλο τον σεβασμό προς τον π. Μεταλληνό, και παρά τον θαυμασμό για το μνημονικό του, η μαρτυρία του μάλλον αποδυναμώνει την αληθοφάνεια του μύθου. Διότι όταν ο ένας λέει 1973, ο άλλος 1974 και ο άλλος 1994, το συμπέρασμα είναι ή ότι ο Κίσινγκερ έβγαινε συνέχεια και έκανε άγαρμπες δηλώσεις (και καλά, το τρις εξαμαρτείν;) ή ότι και η πιο καλοπροαίρετη μνήμη ξεγελιέται –αφήνω ότι δεν θεωρώ όλους τους εμπλεκόμενους καλοπροαίρετους.
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/11/12/kisinger1/

    49
    Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα!

  52. Mard said

    Από τον υμνητή του δολοφόνου Κοεμτζή δεν περίμενα και πολλά. Πάντως δεν νομίζω ότι η στροφή του στην νεοορθοδοξία εξηγεί την συγκεκριμένη δήλωση. Η αλήθεια είναι ότι η ελληνική αριστερά, από το Κυπριακό και μετά, καλλιέργησε συστηματικά έναν αντιιμπεριαλιστικό εθνικισμό, με στόχο να συγκεντρώσει ψήφους την δεκαετία του ’50 και του ’60, φέρνοντας σε δύσκολη θέση την φιλοαμερικανική δεξιά.
    Ο λόγος τους είχε ορισμένες »προοδευτικές» αποχρώσεις, όπως η αυστηρή κριτική στην αποικιοκρατία, όμως στην ουσία βασίζονταν πάνω σε εθνικιστικές αντιλήψεις, όπως το ότι όλος ο κόσμος συνωμοτεί εις βάρος μας ή ότι η ξενοκρατία καταδυναστεύει τον ελληνικό λαό, ο οποίος πάντα θα υπερασπίζεται την ελευθερία του.

    Κατά την γνώμη μου, επρόκειτο περί μίας βραχυπρόθεσμα αποτελεσματικής τακτικής, η οποία, ωστόσο, μακροπρόθεσμα νομιμοποίησε την εθνικοφροσύνη ακόμα και στην κεντροαριστερά. Το παπανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο αυτήν την ιδεολογία, με αντιτουρκική ρητορική, εξιδανίκευση του ΡΚΚ, ηρωοποίηση των »ορθόδοξων Σέρβων αδελφών μας» και δαιμονοποίηση του «προτεκτοράτου των Σκοπίων».

    Η εν λόγω στρατηγική μας βοηθάει εν μέρει να ερμηνεύσουμε την συμπεριφορά πολλών πρώην Πασόκων, οι οποίοι ενστερνίστηκαν τις νεοναζιστικές πρακτικές της χρυσαυγίτικης συμμορίας. Επομένως, η ψύχωση με τις υποτιθέμενες φαύλες συνωμοσίες της Ουάσινγκτων εναντίον της μικράς αλλά υπερήφανου Ελλάδος αντανακλά αυτό το περίεργο μείγμα σωβινισμού και αντιιμπεριαλισμού, κύριοι εκφραστές του οποίου ανέκαθεν αποτελούσαν η Καννέλη (η πιο ασυνάρτητη πολιτικός που εκπροσώπησε ποτέ το ΚΚΕ) και ο Σαββόπουλος.

  53. Κουνελόγατος said

    51. Θυμάμαι πάντως, πως αμέσως μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ακουγόταν πως ο Κίσινγκερ είχε πει κάτι για την Ελλάδα. Παιδιά ήμασταν τότε, αλλά κάτι απροδιόριστο έμεινε. Τα μετέφεραν παιδιά που τα άκουγαν από τους γονείς τους. Στο σπίτι μας δεν ακούγονταν τέτοια πράγματα… 🙂

  54. Νέο Kid said

    51. Δεν πρόκειται για όρεξη και πίτες που είναι υποκειμενικά πράγματα.
    Αντικειμενικά , δεν συγκρίνονται ! Καλός οδηγός κι ο Χάμιλτον ,καλός κι ο Γιώργος ο νταλικέρης . Αλλά άλλο το αντικείμενο του ενός ,κι άλλο του άλλου, τι να κάνουμε;
    Ας βάλουμε και τον Βέρντι τότε μαζί με τον Αντριάνο Τσελεντάνο…

  55. spiridione said

    Και ένα άρθρο του Κώστα Βούλγαρη που σχολιάζει το οθντκ ποίημα του Χριστιανόπουλου ‘Αυτά τα τέσσερα’ (1997):
    http://www.ekebi.gr/magazines/showimage.asp?file=22092&code=5343&zoom=800

  56. nikiplos said

    Στο 4ο βίντεο της συσωλήνειας σειράς που αναρτήθηκε πιο πάνω @29, στο 04.00 μιλάει η Φρίντα Λιάππα… Πόσο όμορφα τα λέει, ιδιαίτερα σήμερα και για τα πιο πρόσφατα που επαναπροέκυψε για άλλα ζητήματα και από άλλη σκοπιά παρόμια πόλωση για την τελευταία ταινία του Γαβρά…

    Το άλλον ενδιαφέρον γλωσσικά, είναι στο 5ο βίντεο, όπου στο 0.15 ο ΔΣ για πρώτη φορά αναφέρει τη λέξη θολοκουλτούρα. Εικάζω πως την περίοδο του 1992 η λέξη αυτή δεν ήταν στη μόδα. Εγώ την πρωτοσυνάντησα στην περίοδο των blogs γύρω στο 2007, όπου στις αψιμαχίες ένα μέρος λόγου προερχόμενου από δεξαμενές λαϊκισμού (πχ πρώτος θέμος) αποκαλούσε θολοκουλτουριάρηδες την άλλη πλευρά… Αυτό έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον αν το πρωτοείπε ο Διονύσης.

  57. spiridione said

    Για να είμαστε δίκαιοι, το εύρημα με τον Καποδίστρια έχει γραφτεί στο διαδίκτυο από το 2014
    https://tymborychostonaionon.wordpress.com/2014/04/07/kissinger/

  58. atheofobos said

    54
    Τι άσχετη και άνευ λογικής συσχέτιση είναι αυτή με τον Βέρντι και τον Τσελεντάνο, λες και είχα συσχετίσει τον Σαββόπουλο με τον Σκαλκώτα!
    Έγραψα για 3 σύγχρονους μουσικούς που οι διάφορες δηλώσεις τους κατά καιρούς έχουν προκαλέσει έντονες αντιδράσεις σε πολύ κόσμο.
    Δεν κάνω σύγκριση ποιός είναι καλύτερος ή σημαντικότερος από τους 3.
    Δεν σου αρέσει ο Σαββόπουλος ; Καπέλο και καμποϊλίκη σου, που έλεγε και ένας φίλος μου.

  59. Georgios Bartzoudis said

    Μου φαίνεται λογικό άλμα το να θεωρηθεί η αναφορά Σαββόπουλου πρόπλασμα της «δήλωσης Κίσσινγκερ». Για την τελευταία, νομίζω ότι δεν αξίζει να ασχοληθεί κανείς στα σοβαρά!

  60. ΣΠ said

    56
    Η λέξη είναι παλιότερη. Θυμάμαι να την πρωτοάκουσα γύρω στο 1980. Πάντως δεν ήταν διαδεδομένη όπως σήμερα.

  61. gpoint said

    # 58

    Αθεόφοβε ο μόνος που μπορεί να αναφερθεί μετά τους Μάνο-Μίκη είναι ο Σταύρος Ξαρχάκος κι αυτός σε απόσταση. Τα περί Σαββόπουλου είναι προσωπικές σου προτιμήσεις όπως εγώ θεωρώ πως μόνο ο ΠΑΟΚ μπορεί να σταθεί δίπλα σε Ρεάλ και Μπάγιερν αλλά δεν μου κάθεται.
    Ακόμα…

  62. Ο Σαββόπουλος και παλιότερα είχε εκφράσει συντηρητικές απόψεις για τη γλώσσα -τον Γενάρη του 1985, σε ημερίδα που είχε διοργανώσει το ΚΚΕ εσωτ. στον Μίλωνα με θέμα τη γλώσσα, είχε υποστηρίξει σοβαρότατα πως με τους παλμογράφους του μπόρεσε να ξεχωρίσει τα μακρά από τα βραχέα φωνήεντα.

    Το κείμενο της εισήγησης δημοσιεύτηκε στο τεύχος 44 τον Μάιο του 1985 του περιοδικού «Η λέξη» που κυκλοφορούσε από τον Αντ. Φωστιέρη και Θ. Νιάρχο. Έχει τίτλο «Τα ελληνικά ως τραγούδι» και το θυμόμουν, είχα τότε εντυπωσιαστεί – τόσα ήξερα τόσα καταλάβαινα.
    Κρατάω όλα τα τεύχη της Λέξης από το 1ο ώς το τελευταίο, είναι από αυτά που δεν παίρνω την απόφαση τι να τα κάνω…

  63. Κιγκέρι said

    58:
    ..Καπέλο και καμποϊλίκη σου, που έλεγε και ένας φίλος μου.

    Λοιπόν, εγώ έχω ακούσει «γούστο μου και καπέλο μου», «μαγκιά μου και καμποϊλίκι μου» αλλά τον συνδυασμό καπέλο και καμποϊλίκι δεν τον ήξερα!

  64. Alexis said

    #0: Υπάρχουν πολλές διαφορές από την μετέπειτα «δήλωση Κίσινγκερ» αλλά ο πυρήνας της είναι εδώ: ένας ανώτατος πολιτειακός παράγοντας των ΗΠΑ εκφράζει δυσφορία για την ανυπότακτη στάση των Ελλήνων και θεωρεί ότι θα την υπονομεύσει ασχολούμενος με την παιδεία των Ελλήνων.

    Το θεωρώ τραβηγμένο και υπερβολικό να θεωρηθεί αυτή η δήθεν ρήση του ΜακιλΡόι που «παρουσίασε» ο ΔΣ το 1986 ως πρόπλασμα της «δήλωσης» Κίσινγκερ.

  65. nikiplos said

    60@ Εγώ τη λεξη «θολοκουλτουριάρηδες» την πρωτοείδα γραμμένη από τον Πρώτο Θέμο αρχές μιλένιουμ και μετά εκτεταμένη σε κείμενα του anti-news και στοχαίων γραφίδων…

    Όλοι αυτοί όμως σε αντίθεση με τον ΔΣ, ως θολοκουλτουριάρηδες αποκαλούν τους αριστερούς που κατά τα στερεότυπα κοινωνούν την κουλτούρα.

    Πέρα από κάθε άλλο τη θεωρώ χυδαία λέξη…

  66. Πάνος με πεζά said

    Εμείς πάλι χρησιμοποιούσαμε το τρίπτυχο, «γούστο μου, καπέλο μου, και καουμποϊλίκι μου».
    Και μια που για αμερικανούς πολιτικούς, σαν σήμερα…το 1927, ξεκινάει αυτό :

    https://www.iefimerida.gr/news/192146/pos-oi-amerikanoi-skalisan-sto-vraho-ta-prosopa-ton-proedron-toys-spania-stigmiotypa-apo

  67. Triant said

    58,63
    Εγώ το ξέρω στην ανεπτυγμένη μορφή: «γούστο μου και καπέλο μου και καουμποϋλίκι μου» (ο καουμπόυ με ύψιλον παρακαλώ, αλλοιώς καμπόης)

  68. ΓιώργοςΜ said

    67 καμπόης: όταν παίζαμε μπάλα, κάποιος την έστελνε στο γάμο του Καραγκιόζη, και οι υπόλοιποι του λέγαμε μετ’ επιτάσεως (=για να μη μαζέψεις καρπαζιές) «κάνε τον καμπόη τώρα…» Τρέξιμο μέχρι το τέλος της κατηφόρας/την παραπίσω αυλή/… ήταν η δουλειά του. Χωρίς άλογο.

  69. sarant said

    57 Mπράβο

    64 Εννοείς ότι δεν έχουν σχέση στο περιεχόμενο ή ότι δεν χρησιμεψε το ένα ως πρότυπο για το άλλο;

    67 Έτσι, αλλά καμποϊλίκι.

  70. Γιάννης Κουβάτσος said

    Δυστυχώς, από τη στιγμή που συγκαταλέγουμε στη χορεία των όντως διανοουμένων τραγουδοποιούς, δημοσιογράφους, αθλητές, σούπερ μοντέλες και παίκτες ριάλιτι, θα πρέπει να ανεχόμαστε και τις βαθυστόχαστες κοτσάνες τους, προϊόντα ημιμάθειας, παπαγαλίας και επιδειξιομανίας. Και ποιοι τσιμπάνε σε «δηλώσεις» τύπου Κίσινγκερ; Εθνοβαρεμένοι ναρκισσιστές που πιστεύουν ότι ο λαός, στον οποίο ανήκουν εκ τυχαίας γεννήσεως, είναι περιούσιος, αφού τους περιλαμβάνει στις τάξεις του. Λογικό, λοιπόν, είναι έναν τέτοιο εκλεκτό και μοναδικό λαό να τον φοβούνται και να βυσσοδομούν εναντίον του οι Δρακουμέλ και οι Ιζνογκούντ του πλανήτη μας. Θυμίζει αυτό κάτι ήσυχα και ανιαρά αντράκια που θέλουν να περνιούνται για επικίνδυνοι τύποι, επειδή αυτοί ρίχνουν τις γκόμενες. ☺ Δεν χρειάζεται να ανησυχούμε ιδιαίτερα, ο εθνικισμός και οι φαντασιώσεις του δεν είναι ελληνικό φαινόμενο, είναι παγκόσμια αρρώστια.

  71. Πάνος με πεζά said

    «Κάνε τον καμπόη» : συνήθως έβγαινε η μπάλα έξω από ένα χώρο, ή έμπαινε σε ένα ξένο σπίτι, κι έπρεπε να καβαλήσεις μάντρα ή σύρματα για να τη φέρεις. Γι αυτό το λέγαμε.

  72. Πάνος με πεζά said

    Το «γούστο μου καπέλο μου…» στην πιο slang απόχρωση, είναι το περίφημιο «Ψωλή μου, ραβδί μου !»

  73. nikiplos said

    72@ σε πιο ευγενική απόχρωση η απάντηση, ίσως ως απολογία:
    «γούστα είναι αυτά είπε κι ο πίθηκος κι έφαγε το σαπούνι».

    Σε πιο χύδην έκφραση:
    «γούστο μου και καπέλο μου, μαγκιά μου και κλανιά μου!»
    (υποδηλώνοντας κάποιον που αποδέχεται τις συνέπειες μιας πράξης του)

  74. 62: https://app.box.com/shared/o4fiv98ffh

  75. nikiplos said

    70@, Γιάννη, Δάσκαλε, όλα τα έθνη έχουν το παραμύθι τους δυστυχώς, το οποίο συνήθως απέχει από την αλήθεια, τόσο εκείνη που θα ήθελαν οι ίδιοι στις φαντασιώσεις τους (να γ@μούμε και να δέρνουμε, αλλά δεν μπορούμε άτιμη κενωνία), όσο και εκείνη που βλέπουν τους άλλους («κότες οι Ιταλοί», «πούστηδες οι Άγγλοι» κλπ)…

    Φυσικά όποιος έχει το πάνω χέρι, δεν ενδιαφέρεται για τέτοιες μπούρδες, γιατί αυτός ήδη έχει ικανοποιήσει το πρώτο σκέλος. Άλλοτε οι Βυζαντινοί, μετά οι Άραβες, μετά οι Τούρκοι, στη συνέχεια οι Ισπανοί, μετά οι Άγγλοι, οι Γερμανοί, οι Γάλλοι, οι Γερμανοί, οι Ρώσοι, οι ΗΠΑνοί κοκ

    Επίσης βλέπουν τον εαυτό τους ως ενωτικό και οικουμενικό στοιχείο και εκεί κάπου την πατάνε κι αρχίζει η κατηφόρα, γιατί δεν έχουν επίγνωση της τυχαιότητας στην Ιστορία. Πχ οι Βυζαντινοί νόμιζαν ότι ήταν ανίκητοι, περιγελούσαν τους Τούρκους για το μπόϊ τους και έκαναν δολοπλόκα παιχνίδια στο Ματζικέρτ. Μετά ήρθαν οι μέλισσες…

    Έτσι και σήμερα μας φταίει ο Κίσσιγκερ και όχι οι μλκίες και ο τυχοδιωκτισμοί του Μακάριου και των ελληνοκυπρίων στη μεγαλόνησο από το 1955 έως το 1965… (Πάλι εικάζω οι Άγγλοι πρέπει να γελούσαν τρανταχτά στο παρασκήνιο τότε, αλλά είπαμε αυτοί είναι πούστηδοι…)…

  76. 49, 61
    Μιλάμε για ποιότητα μουσικής ή για το ποιοι είναι γνωστοί στο εξωτερικό; Αν μιλάμε για το πρώτο, κάνω πάσο, επειδή εγώ πιστεύω ότι οι μεγαλύτεροι μουσικοί της Ελλάδος είναι οι Γενιά του Χάους, αν μιλάμε για το δεύτερο, χάσατε τον Παπαθανασίου. Φυσικά, ο Νιόνιος της καρδιάς μας, δεν υπάρχει στο εξωτερικό.

    Με τον Νιόνιο γελάω κατά διαστήματα, τελευταία φορά που γέλασα ήταν όταν ανέφερε ότι η Αθήνα έχει αυτόν τον πολιτισμό αιώνων που τον εμπνέει (Σαλονικιός το λέει αυτό, έτσι;), η προτελευταία όταν μας είπε ότι συμπαθεί τον Κώστα Καραμανλή επειδή είναι κι αυτός σαλονικιός (για όσους δεν το ήξεραν, ο Κώστας Καραμανλής είναι λιγότερο σαλονικιός από τον Βιεϊρίνια, τώρα το τι του άρεζε να λέει, είναι θέμα του Κωστάκη, σε τελική ανάλυση κι εγώ μπορεί να θεωρώ τον εαυτό μου αστουριάνο, το πόσο αστουριάνος είμαι, είναι άλλο θέμα). Δεν μπορώ να καταλάβω όμως γιατί να μπλέξουμε την μουσική με τις συμπάθειες και τα πρότυπα. Σου αρέσει η μουσική του; Μια χαρά! Λέει αρλούμπες; Πάλι μια χαρά, δεν τον ακολουθείς πολιτικά, μόνο μουσικά. Αν δεν λέει τις αρλούμπες και στα τραγούδια του, τι σε νοιάζει;

    Αλλά για να τον αφήσω τον Νιόνιο (που μόνο πολύ δικοί μου άνθρωποι ξέρουν ότι υπάρχουν τραγούδια του που μου αρέσουν και ακούω στα κρυφά), αυτό που μου κάνει εντύπωση, είναι ότι το όλο άρθρο δίνει την εντύπωση ότι το να θέλει κανείς την διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών είναι συντηρητικό. Εντάξει, γέρασα πια, δεν είμαι ούτε τόσο πανκ (να, έβαλα το Hurricane να παίζει στο γιουτιούμπ και συνεχίζει με το Like a rolling stone) ούτε τόσο ακραίος στις πολιτικές μου απόψεις (εκτός αν θεωρείτε ακραίο τον ΣΥΡΙΖΑ ή το ΚΚΕ, τότε είμαι τέρμα ακραίος. Σε τέτοια περίπτωση βέβαια, να σας ενημερώσω ότι κάθε φορά που λένε άκρα αριστερά τον ΣΥΡΙΖΑ ή το ΚΚΕ, ο Μπακούνιν σκάει στα γέλια ενώ ο Λένιν – που σχολιάζει και σε βιβλίο του την «αρρώστια» του ακροαριστερισμού, αν θυμάμαι καλά – τραβάει τα μούσια του, στους τάφους τους και οι δύο φυσικά), αλλά επιμένω να θεωρώ τον εαυτό μου προοδευτικό, και πραγματικά θεωρώ πολύ προοδευτική την διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών, όπως και των κειμένων των Πατέρων της Εκκλησίας (αν και άθεος) όπως και των βυζαντινών κειμένων. Θεωρώ μάλιστα ότι ένα μάθημα εξέλιξης της ελληνικής γλώσσας θα ήταν απαραίτητο στην Ελλάδα για όλους μας. Σε τελική ανάλυση, η αλήθεια για την γλώσσα θα αποκαλυφθεί μέσα από την ιστορική αλήθεια και θα μας προστατεύσει από πολλούς μύθους που χρησιμοποιούν οι εθνικιστές.

  77. IN said

    37, 57 Ευχαριστώ για την ανακάλυψη του χαμένου σχολίου μου και ναι, πράγματι, αυτή την ανάρτηση του «Τυμβωρύχου των Αιώνων» την είχα βρει κι εγώ παλιότερα (μετά από καιρό αφού έγραψα εκείνο το σχόλιο του 2016) και είπα «για δες ρε που το είχε βρει κι άλλος», για να μην πω ότι τα έγραψε και πιο καλά και πιο αναλυτικά από μένα.

  78. π2 said

    Αφού φτάσαμε ως τον Καποδίστρια, να επαναλάβω κι εγώ τον Λόρδο Μακόλεϊ: https://sarantakos.wordpress.com/2009/11/12/kisinger1/#comment-25498

  79. π2 said

    Όσο για τον ΔΣ, προσωπικά ποτέ δεν μ’ ενόχλησε η στάση του από τα ογδόντα και μετά, ίσως γιατί ποτέ δεν τον είχα σε σπουδαία εκτίμηση ως άνθρωπο (παρά μόνο ως μουσικό). Τον αντιμετωπίζω ως έναν παππού που έζησε πολλά (περσόνα που κι ο ίδιος πλέον προβάλλει συνειδητά), άλλαξε -αναπόφευκτα- πολύ, και τώρα τον αποδέχεσαι στα οικογενειακά τραπέζια με τα καλά του και τα στραβά του.

    Το Ζήτω το ελληνικό τραγούδι μου άρεσε πολύ και το έβλεπα φανατικά. Για μας που μεγαλώσαμε απαξιώνοντας το λαϊκό (και το ελαφρό) ελληνικό τραγούδι, ήταν αποκαλυπτική εκπομπή.

  80. Μαρία said

    74
    Και Φόρης, Ελληνικά παρατράγουδα https://sarantakos.wordpress.com/keimena/

  81. Γιάννης Κουβάτσος said

    76: «το όλο άρθρο δίνει την εντύπωση ότι το να θέλει κανείς την διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών είναι συντηρητικό»

    Δεν είναι ούτε συντηρητικό ούτε προοδευτικό. Κακώς αποδίδουμε παρόμοιους χαρακτηρισμούς σε ζητήματα που θα έπρεπε απλώς να μας ενδιαφέρει η αποτελεσματικότητά τους, εφόσον βέβαια έχουμε θέσει ξεκάθαρους στόχους. Αν π.χ. όντως παρατηρείται επιστημονικά αποδεδειγμένη λεξιπενία και αν έχει αποδειχτεί ότι υπεύθυνη γι’ αυτό είναι η κατάργηση των αρχαίων ελληνικών, τότε επιβάλλεται να επαναφερθεί η διδασκαλία τους. Αν η απλοποίηση του τονικού συστήματος προκαλεί, ξερωγώ, επιληπτικές κρίσεις, τότε να τηλεφωνήσουμε εσπευσμένα στην περισπωμένη και στις ψιλοδασείες. Αν δεν έχει αποδειχτεί τίποτα απ’ όλα αυτά, αλλά είναι απλώς νοσταλγικές φαντασιώσεις, ας ψάξουμε για άλλα φάρμακα στις πραγματικές ή υποτιθέμενες νόσους. Όπως και να ‘χει, πολιτικοί χαρακτηρισμοί εδώ δεν χωράνε. Αλλά στην Ελλάδα, όπου κομματικοποιούμε και την επιλογή διαχειριστή στην πολυκατοικία, τα γλωσσικά ζητήματα θα απέφευγαν το γαλάζιο ή κόκκινο ή φούξια χρωμάτισμα;

  82. Γιάννης Ιατρού said

    Χαιρετώ

    Με το σημερινό άρθρο φωτίζονται οι (τελευταίες μάλλον) πτυχές για τον σχετικό μύθο και το όλο θέμα με την δήλωση κλπ. του Χ. Κίσσιγκερ. 👌👍

    Για τους ρέκτες (και όσους δεν έχουν πάντα πρόσβαση στο διαδίκτυο🙄):
    Προσφορά σε πιντιέφι η κριτική του Γιάννη Χάρη μαζί με το κείμενο του Βασ. Φόρη (Ελληνικά παρατράγουδα, Η ΛΕΞΗ, τχ. 47) που αναφέρει ο Νίκος στο άρθρο του, όλο μαζί, εδώ

  83. ΣΠ said

    Στην υποτιθέμενη δήλωση του Κίσινγκερ, την οποία παρέθεσε ο δικηγόρος Θ. Σταυρόπουλος, έχει το «μη κυβερνήσιμοι» να είναι μετάφραση του ingouvernables. Καλά, στα γαλλικά την έκανε την δήλωση ο Κίσινγκερ;

  84. Γιάννης Κουβάτσος said

    81: να επανέλθει η διδασκαλία τους, διορθώνω.

  85. spyros chamenos said

    81
    Δεν διαφωνούμε, θα μπορούσε ίσως μία επιλογή να μην είναι ούτε συντηρητική ούτε προοδευτική, απλά σωστή ή λάθος.
    Απλά αναφέρω ότι έτσι όπως είναι γραμμένο το άρθρο, μπορεί να δώσει την εικόνα ότι η ίδια η διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών μπορεί να είναι συντηρητική και όχι η διδασκαλία τους ως φάρμακο κατά της λεξιπενίας (που εγώ δεν την θεωρώ και τόσο ανύπαρκτη).

  86. 2, 27

    «…χτύπα(γ)ε τον αέρα, τον συγχωρώ»

  87. sarant said

    79 Καλή εκτίμηση

    82 Α μπράβο!

    83 Δεν ήξερε την αγγλική λέξη ο Θ. Σταυρόπουλος 🙂

  88. Γιάννης Κουβάτσος said

    85: Το θέμα δεν είναι τι άποψη έχουμε εμείς για το αν υπάρχει πρόβλημα λεξιπενίας. Το θέμα είναι τι έρευνα κάνει για το θέμα το αρμόδιο υπουργείο, βάσει ποιων επιστημονικών ερευνών και τι μέτρα προτίθεται να πάρει βάσει και πάλι επιστημονικής εξέτασης του ζητήματος. Απ’ ό,τι ξέρουμε, η «επίλυση» ανάλογων προβλημάτων εξαρτάται από τις πολιτικές σκοπιμότητες από και τις ιδεοληψίες του εκάστοτε υπουργού και των συμβούλων του.

  89. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @70. Αγαπητέ Γιάννη, έχοντας «πάντ’ ανοιχτά, πάντ’ άγρυπνα τα μάτια» της κεφαλής μου (κυρίως λόγω εφημερίας..) έτυχε κι έπιασα σ’ένα διάλειμμα το υπονοούμενό σου που στριμώχνει εντός εισαγωγικών την ιδιότητα του διανοουμένου αναφορικά με τον Δ. Σαββόπουλο. Για να σε αντικρούσω,
    –παρακάμπτοντας τα διάφορα έντυπα τεκμήρια διανόησης του Δ.Σ.(που διαθέτω στο σπίτι),
    –παραβλέποντας το ότι μια συζήτηση σαν την παρούσα δεν θα γίνονταν απλώς και μόνο για να ψέξουμε τις απόψεις ενός κάποιου καλλιτέχνη,
    –ευπειθώς αραδιάζω δύο σχετικά πρόσφατα, τέτοιας αποδεικτικής αξίας που να υποστηρίζουν την άποψή μου για το ότι ο Διονύσης μας ΔΕΝ είναι ένας κάποιος, ένας σκέτος «τραγουδοποιός».. 🙂

    https://www.lit.auth.gr/sites/default/files/4_0.pdf

    https://www.politeianet.gr/magazines/-periodika-nea-estia-teuchos-1880-martios-2019-296685

    (Καλά κάνετε και τον γκαζώνετε για τα ελληνοσυνωμοτικά, αλλά εγώ/εμείς δεν τον αγαπήσαμε γι αυτά! 🙂 )

  90. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Νίκιπλε, σήμερα μου άρεσαν πολύ τα σχόλιά σου, είτε συμφωνούσα, είτε διαφωνούσα με τα επιμέρους.. 🙂

  91. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  92. ΚΩΣΤΑΣ said

    Νιόνιος, με τα τραγούδια του μου χάρισε πολλές όμορφες στιγμές στη ζωή μου, τον ευχαριστώ.

    Νιόνος, κατά καιρούς έχει πει πολλά, τα περισσότερα μου άρεσαν. Αλλιώς ξεκίνησε, στην πορεία άλλαζε θέσεις, απόψεις… δικαίωμά του και γούστο του.

    Νιόνιος, για τα κλεψιμαίικα άσματα, αν ισχύει, δεν θά ΄ναι δα και ο πρώτος. Ελλάδα, κράτος ιδρυθέν και αενάως διοικούμενο υπό κλεφτών και αμαρτωλών.

    Νιόνιος και μύθος περί του Κίσινγκερ. Δεν πιστεύω να το φώναξε, ο Κισ, δεν αποκλείω όμως να το σκεφτόταν. Μακάρι ο μόνος μύθος να ήταν αυτός του Νιόνιου… γενικώς σε τέτοια πράγματα είμαστε ακριβώς όπως μας χαρακτήρισε…

  93. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Πρωτοάκουσα τραγούδι τοῦ Σαββόπουλου στὴ Δευτέρα Γυμνασίου, τὸ ᾿65. Ἀπὸ δεύτερο χέρι μάλιστα], μπορεῖ καὶ τρίτο.

    Ὁ συμμαθητής μας ποὺ τὸ τραγουδοῦσε στὶς σχολικὲς ἐκδρομές, στὴ γαλαρία τοῦ πούλμαν, πρέπει νὰ τό εἶχε μάθει ἀπὸ τὸν φοιτητὴ ἀδελφό του. (Ἀπ᾿ ὅ,τι εἶδα στὴ Βίκη, ὁ δίσκος πρωτοκυκλοφόρησε τὸ 1966).

    Ἦταν ἡ Ζωζώ.

    Δὲν μᾶς ἄρεσε μουσικά, ἀλλὰ μᾶς σκανδάλιζαν οἱ στίχοι καὶ ἡ ἱστορία μὲ τὸ γιὸ τοῦ παπᾶ.

    Μετά, τὸ ᾿69, ὅταν κυκλοφόρησε Τὸ Περιβόλι τοῦ Τρελοῦ, γίναμε Σαββοπουλικοὶ οἱ περισσότεροι καὶ τραγουδούσαμε τὸ Ντιρλαντὰ στὶς σχολικές ἐκδρομές.

    Στὶς ἀρχὲς τῆς δεκαετίας τοῦ ᾿70, φοιτητές πιά, τὸν ἀκούγαμε ζωντανὰ στὸ Κύτταρο.

    Μετὰ τὴ Μεταπολίτευση ἤμουνα τακτικός θαμώνας τῶν ἐξαιρετικῶν παραστάσεων ποὺ παρουσίαζε σὲ μπουάτ, ἀλλὰ καὶ σὲ ἀνοικτοὺς χώρους (Ὀλυμπιακὸ Στάδιο). Θυμᾶμαι ἀκόμα τὴ συναυλία του στὴν Οἴα τῆς Σαντορίνης, τὸν Αὔγουστο τοῦ ᾿93.

    Θεωρῶ πὼς εἶναι περισσότερο ποιητὴς παρὰ μουσικός. Ὅμως ἔχει ταιριάσει πολὺ καλά στίχους καὶ μουσικὴ καὶ τὰ τραγούδια του μόνο συνολικὰ μπορεῖ κάποιος νὰ τὰ δεῖ.

    Κάποια ἀπ᾿ αὐτὰ ἔχουν τὶς δυνατότητες ν᾿ ἀντέξουν στὸ χρόνο. Μερικὰ ἔχουν ἤδη διανύσει μισόν αἰώνα καὶ ἀκούγονται ἀκόμα.

    Ἂν θὰ τὰ ἑκατοστήσουν, θὰ τὸ δεῖ ὁ Λάμπρος. Θὰ εἶναι κοντὰ στὰ 110 τότε. 🙂

  94. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    «Κι ένα μικρό παιδί καταλαβαίνει πως για έναν διπλωμάτη καριέρας τέτοιες δηλώσεις είναι αδιανόητες. » Εξαρτάται πόσο μικρό, πρίν την πρωτοβάθμια εκπαίδευση εννοείται πως το καταλαβαίνει 🙂 μετά όμως, καταπίνει αμάσητο ότι του σερβίρουν μέχρι τα βαθιά του γεράματα. 🙂

    Η αλήθεια πάντως βρίσκεται σ΄αυτό που είπε ο Κονδύλης (τι να κλάσει ο Κίσιγκερ 🙂 ) αλλά το κάνουν γαργάρα οι διάφοροι εθνοβαρεμένοι.

    ΑΝ ΗΞΕΡΑ ΠΟΣΟ ΕΥΚΟΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΑΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΘΑ ΤΟ ΕΙΧΑ ΚΑΝΕΙ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΗΜΟΥΝ ΛΟΧΙΑΣ.

    ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙ ΚΙ ΕΝΑΣ ΗΜΙΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΔΕΚΑΝΕΑΣ. Η ιστορία τον δικαίωσε αλλά είναι γνωστό πως η ιστορία δεν διδάσκει ΤΙΠΟΤΕ.

    «Την επίμαχη εκπομπή για τη γλώσσα δεν θυμάμαι να την έχω παρακολουθήσει. Τώρα που τη βλέπω, 33 χρόνια μετά, στενοχωριέμαι που ένας αγαπημένος καλλιτέχνης, που με τα τραγούδια του γαλουχήθηκα, έχει βάλει το λιθαράκι του σε αυτή την επίθεση του σκοταδισμού και της αγυρτείας. Κρίμα…»
    Είναι λάθος να ταυτίζεται κανείς με τον όποιο καλλιτέχνη μέσω του όποιου έργου του γιατί συνήθως η «αλήθεια του» είναι ΠΙΚΡΗ. 🙂
    Από τα 18μου που κατάλαβα πόσο παραμύθι επαναστάτες ήταν οι SEX PISTOLS, αποφάσισα να τα ξεχωρίζω αυτά και τελικά βγήκα κερδισμένος. 🙂

    Όσο για το ποιός μουσικός είναι καλύτερος, η γνώμη μου είναι, αυτός που μας αρέσει προσωπικά δεν υπάρχουν αντικειμενικά κριτήρια. Κάθε φορά που γίνεται τέτοια συζήτηση, θυμάμαι το 1972 που αγοράσαμε την πρώτη μας τηλεόραση και είχε τις Κυριακές κατά τις 12 π.μ σοβαρή μουσική, δηλαδή κλασική. Επειδή πρίν την τηλεόραση είχα ένα τρανζιστοράκι κι άκουγα τρίτο πρόγραμμα με τον Χατζιδάκη, είχε αρχίσει αν μου αρέσει αυτό το μουσικό είδος, για κακή μου τύχη όμως, στην ΥΕΝΕΔ είχε δημοτικά τραγούδια κι ο παέρας μου (όταν ήταν στο σπίτι 🙂 ) με την μητέρα μου ήθελαν να δούν – ακούσουν αυτά που μεγάλωσαν κι έτσι με συνοπτικές δημοκρατικές διαδικασίες γέμιζε την οθόνη ο Καμπαφλής με τον Σκαλιώτη στο κλαρίνο και στις δικαιολογημένες διαμαρτυρίες μου που ήθελα να δώ την εννάτη του Μπετόβεν απαντούσαν, αϊ βρε τι σ΄αρέσουν απ΄αυτά τα χλαμπατσίμπανα; αυτά είναι ωραία τραγούδια, λεβέντικα.

    Για να δώ σε ποιόν-ά θα αρέσει αυτό το ωραίο (για μένα 🙂 ) μουσικό κομμάτι που ακούω τώρα. Πάντως, άλλο γράφω τραγούδια κι άλλο γράφω μουσική.

  95. Γιάννης Κουβάτσος said

    89:Γιώργο, τον Σαββόπουλο τον γουστάρω πολύ σαν μουσικό και τραγουδοποιό (δεν είναι υποτιμητικός τίτλος), αλλά δεν έχει τις απαραίτητες γνώσεις για να παριστάνει τον διανοούμενο με άποψη περί παντός του επιστητού.

  96. giorgos said

    Οταν στήν Ελλάδα σήμερα λέμε «πνευματική ζωή» αυτούς εννοούμε : Σαββόπουλο , Θοδωράκη , Μελίνα , Χατζηδάκη κλπ
    http://katotokerdos.blogspot.com/2013/10/3_21.html#more

  97. gpoint said

    # 96

    για «πνευματική ζωή» καλά τα λες, το θέμα είναι ποιοί αποτελούσαν την πνευματική ζωή (χωρις εισαγωγικά) και δεν νομίζω πως ο Νιόνιος είναι μέσα

  98. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    14, Triant: Με εκφράζει απόλυτα το: «Απλώς δεν μπορεί να είναι ο ίδιος άνθρωπος. Τον σημερινό ΔΣ δεν μπορώ ούτε να τον βλέπω. Αλλάζω κανάλι.»

    – Δήλωση Διονύση Σαββόπουλου, 9-7-2019:
    «Και ο ελληνικός λαός διάλεξε έναν νέο άνδρα που δεν λέει πράγματα πάνω από το κεφάλι του. Νομίζω ότι και ο ΣΥΡΙΖΑ θα ωριμάσει από αυτή την ήττα. Ήταν μία ψήφος ανάγκης. Ότι η Ελλάδα χρειάζεται νέο καπετάνιο που να ξέρει να διαβάζει τον χάρτη, όχι το φλυτζανάκι του καφέ»!

    ’’Γούστο του και καπέλο του και καουμποϋλίκι του’’, βέβαια, αλλά:

  99. giorgos said

    97.ποιοί αποτελούσαν τήν πνευματική ζωή χωρίς εισαγωγικά ? ΚΑΝΕΝΑΣ .
    Οί χωρίς εισαγωγικά πολεμήθηκαν άγρια καί εξοντώθηκαν .

  100. ΚΩΣΤΑΣ said

    Θα αναφερθώ σε δύο επιζώντες δημιουργούς πολιτιστικής κληρονομιάς, τον Μίκη και τον Νιόνιο. Εγώ τους αγαπούσα και τους αποδεχόμουν και τότε που ο ιδεολογικός προσανατολισμός τους ήταν διαφορετικός από τον δικό μου. Λυπάμαι που η αριστερά, τότε, τους είχε ως είδωλα και σήμερα, που φαίνονται ότι αποκλίνουν από τις τάξεις της, προσπαθεί να τους απαξιώσει.

    Δεν αναφέρομαι στην σημερινή ανάρτηση, αλλά γενικά στην περιρρέουσα πολιτική ατμόσφαιρα των τελευταίων ετών.

  101. ΚΩΣΤΑΣ said

    99 –> Οί χωρίς εισαγωγικά πολεμήθηκαν άγρια καί εξοντώθηκαν

    Όπως…, για παράδειγμα;

  102. gpoint said

    # 99

    Τον Δ. Σ, πάντως για μένα τον χαρακτηρίζει το τετράστιχο

    Καλή η επανάσταση
    μα πιο καλή η κονόμα
    ας πάνε άλλοι στον στρατό
    εγώ δεν πήγα ακόμα

  103. Γιάννης Κουβάτσος said

    Άλλο πνευματικός δημιουργός, δηλαδή δημιουργός σημαντικών έργων τέχνης, και άλλο χώνομαι, λόγω αυτής της ιδιότητας, σε ξένα χωράφια και έχω άποψη για τα πάντα, χωρίς όμως να κάνω τον κόπο να αποκτήσω τις απαραίτητες γνώσεις, ώστε η άποψή μου να έχει βαρύτητα.

  104. aerosol said

    Δεν ανήκω στη γενιά που έχει ερωτική σχέση με τον ΔΣ και που μέσα στις δεκαετίες ξαναβλέπει τους λόγους που τον αγάπησε ή τον αγαπά ακόμα. Πάντως, ακόμα και με τέτοιους όρους, δεν είναι ντροπή (ούτε μειώνει την ομορφιά των συναισθημάτων) να αναλογιστείς μεγαλώνοντας πως μπορεί να ερωτεύτηκες ένα εγωπαθές, επιπόλαιο πλάσμα στο οποίο πρόβαλες όλη τη λάμψη της νιότης σου.

    Ο Σαββόπουλος για μένα είναι ένας άνθρωπος που έχει αφήσει εξαιρετικό έργο αλλά και που κακώς ταυτίστηκε με πράγματα για τα οποία η πιο καθημερινή, ανθρώπινη πλευρά του αποδείχτηκε λίγη. Ούτε το βάθος που του αποδιδεται βρίσκω να έχει, ούτε το ήθος. Υπάρχουν άνθρωποι που σημαδεύτηκαν από το (θαυμάσιο) «κι έρχεται η στιγμή για ν’ αποφασίσεις με ποιους θα πας και ποιους θ’ αφήσεις», όμως, φευ, ο ίδιος ο δημιουργός του το έδωσε για διαφήμηση λαδιού -και δεν νομίζω να έχω ζήσει από κοντά μεγαλύτερη καλλιτεχνική «προδοσία» από αυτό, κι ας μην αφορά αυτή η προδοσία εμένα… Κι όταν επιλέγεις να παίζεις ένα δημόσιο παιχνίδι, με την χαρακτηριστική ελληνική στάση του να κάνεις τον δάσκαλο επί παντός επιστητού, καλό είναι να μην πετάς συνεχώς αστήριχτες μπούρδες που παραπληροφορούν τον κόσμο. Αλλιώς κάνεις κακό και είσαι χαρακτηριστικός «κωλοέλληνας», με εσάνς υψηλού πολιτισμού -πολύ της μόδας στα ελληνικά πράγματα.

    Ξαναλέω, το έργο του το βρίσκω σημαντικό και, ενίοτε, σπουδαίο. Αλλά είναι το είδος της τέχνης του: τραγουδοποιός στη μετά-Ντύλαν εποχή (ή στη μετά-Μπρασένς, για να θυμηθούμε την άλλη κουβέντα μας) δεν σημαίνει γράφω ελαφρά τραγουδάκια για να ξεσκάει ο κόσμος. Σημαίνει εκφράζω προσωπική στάση απέναντι στη ζωή και την κοινωνία, στάση που μπορεί να γίνει έκφραση ολόκληρης γενιάς πάνω στα πιο βαθιά θέματα. Αν έγραφε σονάτες για πιάνο θα ήταν πανεύκολο να διαχωρίσουμε το έργο από τον άνθρωπο. Αλλά όταν το έργο υποτίθεται (ή υποκρίνεται) πως εκφράζει μια σημαντική πλευρά του ίδιου του ανθρώπου (κάτι που συμβαίνει με τους τραγουδοποιούς) και της συνολικής φιλοσοφίας του απέναντι στον κόσμο, εκεί η συνέπεια έργου και στάσης δεν είναι αμελητέα, γίνεται κομβικής σημασίας. Γι αυτό αν είναι καλοί θεωρούνται «διανοούμενοι», ενώ ο Αττίκ, ας πούμε, δεν ήταν.

    Δεν γίνεται ο δημιουργός να απολαμβάνει μόνο τα θετικά του να έχει επιδραστικό δημόσιο λόγο, να δέχεται μόνο τον θαυμασμό για τα καλά του. Θα υποστεί και την χλεύη για τις τυχόν ανοησίες του. Το να πετάς μπόλικες δεν είναι δείγμα «ενθουσιώδους χαρακτήρα», ούτε «τόλμης». Δεν είμαστε όλοι τόσο καψούρηδες να λέμε τα ξινά γλυκά.

  105. giorgos said

    101.
    Ἦταν ἑπόμενο οἱ συνθῆκες αὐτὲς νὰ ἐκθρέψουν ἕνα καθεστὼς ἀφανισμοῦ κάθε πνευματικῆς ἀξίας του τόπου. Ὁ ἀντικειμενικὰ χειρότερος ἐχθρός τοῦ ἑλληνικοῦ κατεστημένου, πού ἐστηρίζονταν στὴν ἀρχὴ τῆς πνευματικῆς νάρκης, ἦταν φυσικὸ νὰ εἶναι κάθε ἀναφαινόμενη πνευματικὴ ἄξια. Μία ἀπὸ τὶς κύριες παρενέργειες τοῦ «γλωσσικοῦ» ἦταν ἀκριβῶς ὁ ἀφανισμὸς κάθε πνευματικῆς ἀξίας τοῦ τόπου. Ὁ Ροῒδης ἀπαίτησε τὴν ὕπαρξη πνευματικῆς ζωῆς καὶ πέθανε κακὴν κακῶς. Δὲν εἶναι μάλιστα διόλου τυχαῖο ὅτι στὴν θεωρία τοῦ Ροΐδη τῆς «περιρρέουσας ἀτμόσφαιρας», πού ἐκλόνιζε βαθύτατα τὴν τακτική τῆς ἀποβλάκωσης, εὑρέθηκε κυρίως ν’ ἀντιταχθῆ ὁ Ἄγγ. Βλάχος.

    Ό Δ. Βερναρδάκης παράτησε τὸ Πανεπιστήμιο καὶ πέρασε τὴ ζωή του στὴν Μυτιλήνη φυτεύοντας ντομάτες. Ὁ Ἀνδροῦτσος πάνω-κάτω τὰ ἴδια. Ὁ Καραθεοδωρῆ, ἀπό τούς κορυφαίους μαθηματικούς τοῦ αἰῶνα μας, στὴν Γερμανία ἀντικατέστησε τὸν Felix Klein, ἐνῷ στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Ἀθήνας μάταια ἀγωνίστηκε ἐπὶ 4 χρόνια νὰ πάρη μιὰ ἕδρα στοὺς φυσιογνῶστες! Ὁ Ἀποστολάκης, «ὑστερικὸς» καὶ «θρασύτατος», παραιτήθηκε καὶ πῆγε σπίτι του νὰ ἡσυχάση. Ὁ Συκουτρῆς αὐτοκτόνησε στὸν Ἀκροκόρινθο. Γιὰ νὰ μή θυμηθοῦμε τὸν Ἀβροτέλη Ἐλευθερόπουλο. Τί ἀπόγινε ἄραγε ὁ Ἐλευθερόπουλος, μὲ τὸν ὁποῖον ἀσχολεῖται καὶ ὁ Πλεχάνωφ στὰ «βασικὰ προβλήματα» τοῦ Μαρξισμοῦ καὶ πού ἦρθε νὰ δώση τὰ φῶτα του ἀπὸ τὴ Ζυρίχη; Πόσοι γνωρίζουν τὸ ἔργο του, πού κατὰ τὴν δική μας ταπεινὴ γνώμη, εἶναι τὸ ἐπιστημονικώτερο φιλοσοφικὸ ἔργο τῆς νεώτερης Ἑλλάδας; Ὁ θάνατός του, πρὶν λίγα χρόνια, πέρασε στὰ ψιλὰ τῶν ἐφημερίδων, μαζὺ μὲ τὶς ἀγγελίες αὐτοκτονιῶν τῶν συνταξιούχων. Πέθανε ὁλότελα ἄγνωστος καὶ τὸ ἔργο του εἶναι ἐξαφανισμένο. Δὲν μποροῦσε ὅμως, νὰ συνέβαινε διαφορετικά, ἀφοῦ μὲ τὸν Ἐλευθερόπουλο ἀσχολήθηκε ὁ Πλεχάνωφ. Ἂν δὲν βρισκόταν ἡ «Ἱερὰ Σύνοδος», κάτι ἄλλο θὰ βρισκόταν : αὐτὸ πού βρέθηκε καὶ γιὰ τοὺς ἄλλους. Καὶ ὁ Θ. Μουστοξύδης, ὁ ἱδρυτὴς τῆς «ἀντικειμενικῆς αἰσθητικῆς» πού στὴν Εὐρώπη συναγωνιζόταν μὲ τὸν Μπεργκσὸν καὶ πού ζήτησε μιὰ ἄμισθη ἕδρα γιὰ τὴ διδασκαλία τῆς αἰσθητικῆς στὸ «Ἀθήνησι» (κριτὴς του ὁ κ. Θεοδωρακόπουλος), τί ἀπόγινε; Τὰ βιβλία του πού εἶναι; Γιὰ νὰ καταφέρη νὰ ἐπιβιώση, πούλησε τὸ πασίγνωστο νησάκι του, τὸν Σκορπιὸ ! Ἀλλά, καὶ ὁ Θ. Μουστοξύδης » ἐφέρετο ἐπηρεασμένος ἀπὸ τὰς ἰδέας τοῦ Α. Comte»!

    Ὅσοι θέλησαν κάτι νὰ ποῦν ἤ κάτι νὰ κάνουν γιὰ τὴν προκοπὴ τοῦ τόπου, κατέληξαν ὅλοι κακὴν-κακῶς. Στὸ τεῦχος τῆς «Ἑλληνικῆς Δημιουργίας» τὸ ἀφιερωμένο στὸν Ἀποστολάκη γράφει ὁ Μελᾶς :

    «Δὲν ἦταν καθόλου εὔκολος. Δύσπιστος, φιλύποπτος, στιφός, φίλος της μοναξιᾶς, δυσπρόσιτος. Ὅταν τοῦ εἶπα… μοῦ εἶπε : —Ἐσᾶς σᾶς ξέρω .. . Εἴσαστε τσαχπίνης.. .

    Ἡ συντροφιά του τότε ἤτανε τρεῖς ἄνθρωποι : Ό Ἀλιμπέρτης, ὁ Φ. Πολίτης, καί ὁ Ἄλκης Μπουρνιᾶς, ἕνας μαθηματικός, μὲ φιλοσοφικὴ κατάρτιση, διαλεχτικό πνεῦμα, πούσχιζε τὴν τρίχα στὰ τρία. Μὲ τὸν Ἀλιμπέρτη, ἔβγαλε, ἀργότερα, τὸ περίφημο (καὶ βραχύβιο) περιοδικὸ «Κριτικὴ καὶ ποίηση» — αὐτὸς ἐξαφανίστηκε, σὲ λίγο. ἐγκαταστάθηκε στὸ Παρίσι, γερὸς μαθηματικός, εἶχε σπουδάσει ἀστρονομία — ὁ δὲ Μπουρνιᾶς, πούγραψε κάτι μικρὲς καὶ περίεργες φιλοσοφικὲς μελέτες, οὔτε ξαναφάνηκε πουθενὰ καὶ οὔτε ξαίρω ἂν ζεῖ»,

    Καὶ ὁ «περίεργος» Μπουρνιᾶς κι’ ὁ «γερὸς» Ἀλιμπέρτης ἐξαφανίστηκαν, λέει ὁ τσακπίνης Μελᾶς. Καὶ ἦταν κι’ οἱ δυό μαθηματικοί. Καὶ ἔσυραν πίσω τους πολλοὺς ἄλλους, μποροῦμε νὰ προσθέσουμε. Γιατί ὅμως ἐξαφανίστηκαν σὰν μεσαιωνικοί σταυροφόροι; Τί τοὺς ἐξέρασε ἀπὸ ‘δῶ;

    Τὴν ἀπάντησή μᾶς τὴν δίνει κατὰ λάθος ὁ ἴδιος ὁ Μελᾶς, σ’ ἕνα ἄλλο τεῦχος τῆς «Δημιουργίας» του :

    «Φίλε κ. Μαμάκη,

    ….Ἐνῷ συνομιλούσαμε μὲ τὸν Βασιλέα, γιὰ σοβαρώτατο θέμα, ἔφεραν ἐνώπιόν Του ζήτημα, πού δὲν εἶχε καμμιὰ θέση : Τὴ γνωστὴ ἀντίθεσή μας πρὸς τὸν διευθυντὴ τῆς «Νέας Ἑστίας» [18]. Οὔτε ἡ θέσι μου στὰ γράμματα, οὔτε τὸ ἀξίωμά μου.. . ἐπιτρέπει σὲ κανένα νὰ μὲ βάλει, στὸ ἴδιο ἐπίπεδο μὲ τὸν κ. Πέτρο Χάρη [19]. Οὔτε ὁ ἀγώνας πού διεξάγω [20], ἐπὶ ἑνάμισυ ἔτος τώρα, ἀπό τὶς σελίδες τῆς «Ἑλληνικῆς Δημιουργίας» ἐναντίον τῆς νοοτροπίας, ποὔχει φέρει τὴ σημερινὴ πνευματικὴ κρίση στὴν Ἑλλάδα, μπορεῖ νὰ θεωρηθεῖ σὰν προσωπικὴ διαφορὰ πρὸς τὸν κ. Πέτρο Χάρη, ὥστε νὰ τὴν παρουσιάζουν σὰν τέτοια στὴν Α.Μ. τὸν Βασιλέα, ὅπως ἔκαμαν, ζητῶντας ἀπὸ Αὐτὸν νὰ παρέμβει. Δὲν ξέρω ποιὲς προθέσεις εἶχε ὁ κ. Μαντούδης ὅταν, μέσα στὴ διαχυτικὴ ἀτμόσφαιρα πού εἶχε δημιουργήσει ἡ ἐγκάρδιος παρουσία τοῦ Ἄνακτος, ἔφερεν ἐνώπιόν Του καὶ μάλιστα μὲ τὸν ἀνοίκειο καὶ μειωτικὸ αὐτὸ τρόπον, ἕνα τέτοιο ζήτημα. Ἴσως νὰ πρόκειται μονάχα γι’ ἀφέλεια — πάντως ἀσυγχώρητη.

    Ἔσπευσα νὰ δηλώσω ἀμέσως στὴν Α.Μ. — καὶ ἀρκετὰ μεγαλοφώνως [21], ὥστε ν’ ἀκουσθεῖ ἀπ’ ὅλους — ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ἀτομικῆς διαφορᾶς, ὥστε νὰ μπορεῖ νὰ νοηθεῖ «συμφιλίωση» [22]. Παρ’ ὅλη τὴ δήλωσή μου ὅμως ὁ κ. Μαντούδης, ἀντὶ νὰ ἐγκαταλείψει τὸ θέμα, ἐπέμεινε «νὰ δώσω τὸ χέρι» στὸν κ. Χάρη. Γιὰ νὰ σωθῶ ἀπὸ τὴν αἰφνιδιαστικὴ αὐτὴ καὶ πολὺ περίεργη ἐπίθεση, ἐδήλωσα ὅτι θὰ τὄκανα μονάχα ἂν ἡ Α.Μ. μὲ διέτασσε. Ὁ Βασιλεύς, προφανῶς γιὰ νὰ θέσει τέρμα στὴν ἀνιαρὴ αὔτη σκηνή ἔδωσε, γελῶντας, τὴ «διαταγή».

    Καὶ ὁ κ. Χάρης ἔσπευσε νὰ σφίξει τὸ χέρι μου ὑπὸ τὰ χειροκροτήματα τῆς γαλαρίας. Ὅταν, μετὰ δύο λεπτά, ἀπεμακρύνθημεν ἀπὸ τὸν Ἄνακτα, ὁ κ. Μαντούδης μ’ ἐπλησίασεν, ἀκολουθούμενος ἀπὸ τὸν κ. Χάρη, γιὰ νὰ μοῦ πεῖ, ὅτι ἡ «συμφιλίωση» δὲν πρέπει νὰ μείνει τυπική, ἀλλά νὰ γίνει πραγματική. Τοὺς ἀπήντησα, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀδύνατον. Καὶ ἀπεμακρύνθην, μὲ τὸ αἴσθημα, ὅτι μένω ἀπόλυτα συνεπὴς πρὸς ὅσα εἶχα δηλώσει κι’ ἐνώπιόν τοῦ Βασιλέως γιὰ τὴ φύση τῆς διαφορᾶς. Αὐτὰ εἶναι τὰ γεγονότα μὲ κάθε ἀκρίβεια (τεῦχ. 31, 1949)».

    Ἰδού τὰ σπουδαῖα γεγονότα!.

    Τὰ πράγματα μιλοῦν ἀπὸ μόνα τους. Σὲ τέτοια ἀσφυκτικὴ πνευματικὴ γλίνα δὲν μποροῦσαν νὰ ἐπιβιώσουν οἱ Μπουρνιάδες.

    Ὁ «ἀγῶνας» τοῦ ἀκαδημαϊκοῦ κ. Μελᾶ προϋπέθετε ἀκριβῶς τὶς συνθῆκες ἐκεῖνες πού θὰ ξερρίζωναν τοὺς Μπουρνιάδες ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα. Καὶ σκοπὸς αὐτοῦ τοῦ «ἀγῶνα», ὅπως ἀποδεικνύει ἡ σημερινὴ κατάσταση τῆς Ἑλλάδας, ἦταν νὰ ἐνίσχυση καὶ νὰ παγιώση μεταπολεμικὰ τὶς συνθῆκες πού θὰ ξερνοῦσαν μονίμως τοὺς Μπουρνιάδες ἔξω ἀπὸ τὸν ἑλληνικὸ χῶρο. Ὁ ἐμφύλιος συνετέλεσε ὥστε νὰ πάρη ὁ «ἀγώνας» τὴν μορφὴ τῆς πρόφασης κατὰ κάποιας (ἀνύπαρκτης φυσικὰ) «πνευματικῆς ἀναρχίας», τὴν συγκεκριμένη στιγμὴ τοῦ 1948. Οὐσιαστικὰ αὐτὸς ὁ « ἀγώνας» ἄρχισε ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Ψυχάρη καὶ ἔδρασε ἀσταμάτητα, ὥσπου νὰ φέρη στὸ πλῆρες πνευματικὸ μηδέν.

  106. ΚΩΣΤΑΣ said

    105 Ευχαριστώ

  107. 93,

    Και, προσωπική τελείως εκτίμηση από στατιστικά ασήμαντο δείγμα, πολλοί που στα νιάτα τους μάθαιναν να συνοδεύουν το τραγούδι τους με κιθάρα είχαν σίγουρα κάποια τραγούδια του ΔΣ στο βασικό αρχικό τους ρεπερτόριο.

  108. Γς said

    66:

    Στη Σκιά των Τεσσάρων Γιγάντων – Νorth by Northwest

    Εχουν περάσει εξήντα χρόνια (60) και σαν να το βλέπω τώρα για πρώτη φορά.

    Εχοντας πέσει σε γκρεμό είχα πάντα μια υψοφοβία και εκεί που ο Χίτσκοκ μας είχε στο απόλυτο ναδίρ μας έστειλε στο ζενίθ!

    Καπάκι και το τραίνο που εισέρχεται σεξουαλικά στο τούνελ!

    Τι άλλο για τον έφηβο Γς για να τα παίξει.

    Βέβαια με τον Χίτσκοκ έχουμε κι άλλες κόντρες

  109. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    105 Ενδιαφέρον!

  110. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @107. Εννοείται! 🙂

  111. mitsos said

    Δ. Σαββόπουλος
    ήταν από τους αγαπημένους στις παρέες της εφηβείας μας. Αλλά κάτι άλλαξε δια μιάς μετά την από την κυκλοφορία της «Ρεζέρβας» και όλη η παρέα μούδιασε όταν εκδόθηκε λίγο αργότερα τα «Τραπεζάκια έξω»….
    Συνέχισα να ακούω τον παλιό μου αγαπημένο Νιόνιο, Υπάρχουν σποραδικά και δημιουργίες του μετά το 83 που μου αρέσουν.
    Σε κάθε περίπττωση κρίνω μόνο το πως λειτουργεί σε εμένα και τον μικρόκοσμό μου το έργο του. Δεν είχα απαιτήσεις νηφάλιων πολιτικών απόψεων από αυτόν και νομίζω πως κάνουν λάθος να ζητάνε κάτι τέτοιο από ένα τραγουδοποιό.
    Επίσης κάνουν λάθος όσοι ζήτησαν από τραγουδοποιούς σαν τον Νιόνιο όσα έδωσαν κορυφές όπως ο Πλάτων ή ο Αριστοτέλης , ο Αισχύλος ή ο Αριστοφάνης, Ο Παλαμάς ή ο Ελύτης, ο Σκαλκώτας ή ο Θοδωράκης … ο άνθρωπος ΄ήταν και έμεινε ένας τραγουδοποιός. Και όσα μας έσωδε δεν είναι λίγα.

    Τώρα για όσα λένε για τον Ελληνικό Λαό … Ποτέ μου δεν τα κατάλαβα όλα αυτά. Δεν νομίζω πως ΔΕΒ θα μας κάνουν ποτέ πρόταση παρόμοια με αυτήν που έκεναν στην Δανία για πώληση της Γροιλανδίας (όποιος κατάλαβε κατάλαβε )
    Και ο Κίσιγκερ ήταν αρκετά διπλωμάτης για να κάνει τόσο εξωπραγματικό κοπλιμέντο. Νομίζω πως ούτε ο Καποδίστριας , ούτε άλλος σοβαρός διπλωμάτης θα διατύπωνε τέτοια μ….κια σοβαρά και δημόσια

    Επί της ουσίας η πνευματική δύναμη μιας κοινωνίας δεν κληροδοτείται από τους προγόνους – μέσω των δημιουργημάτων τους- στους απογόνους. Όποιος ξέρει καλά την Αρχαία Ελληνική γλώσσα και την Ελληνική γραμματεία είναι σίγουρο πως θα ήταν πολύ καλός τον 4ο ή τον 6ο αιώνα μ.κ.χ. αλλά θα ήταν πολυ κακός για παραγωγή οποιασδήποτε καινούριας γνώσης σήμερα . Αν όμως, ΔΕΝ ήταν ελληνοβαρεμένος
    οπαδός της παραψυχολογίας ή πολιτιστικά σκυλοτσιφτετελελέ … και ΑΝ είχε το μικρόβιο του Δασκάλου… θα μπορούσε να γίνει καλός φιλόλογος σε κάποια βαθμίδα της ελληνικής εκπαίδευσης . Δεν είναι και λίγο. Αλλά ως εκεί .

  112. mitsos said

    Δεν είπα Καληνύχτα

  113. Alexis said

    #69: Εννοώ ότι δεν έχουν σχέση στο περιεχόμενο, τα κοινά τους σημεία είναι ελάχιστα:
    1) Μιλάμε για διαφορετικά πρόσωπα, άλλος ο Κίσινγκερ και άλλος ο Μακιλρόι. Αμερικάνοι υπουργοί και οι δύο, οκ, το μόνο κοινό τους. Και άλλο το 1958 άλλο το 1973 ή 1994 ή όποτε φέρεται να έκανε την ψευτοδήλωση ο Κίσινγκερ.
    2) Ο Μακιλρόι στην ψευτοδήλωσή του δεν λέει τίποτα από όλα αυτά τα τρομερά που φέρεται να είπε ο Κίσινγκερ, όπως «να τους πλήξουμε βαθιά στις πολιτισμικές τους ρίζες,… να συνετιστούν,… να πάψουν να μας παρενοχλούν» κλπ. Η δήλωσή του (αν την είχε κάνει) συνοψίζεται σε απλά ελληνικά ως εξής: «Ο εθνικισμός και η παιδεία των Ελλήνων αποτελούν εμπόδια για μια επίλυση του Κυπριακού. Με μια άλλη παιδεία (πιθανώς πιο οικουμενική λέω εγώ και λιγότερο εθνοκεντρική) αυτό θα μπορούσε ν’ αλλάξει»

    Εν τέλει θεωρώ ως ουσιαστική δημιουργό της ψευτοδήλωσης Κίσινγκερ τη Λιάνα Κανέλη. Αυτή την «ανέπτυξε» στην ολοκληρωμένη της μορφή, και αυτή την διέδωσε. Πιθανότατα γνώριζε το άρθρο του Σταυρόπουλου το 1987, το οποίο αποτέλεσε και το πρόπλασμα. Τώρα πώς και γιατί το 1973 έγινε από την Κανέλη 1994, αυτό μόνο η ίδια μπορεί να το εξηγήσει.
    Αλλά βέβαια τι να περιμένει κανείς από ένα άτομο που δεν είχε ποτέ το θάρρος να βγει και να παραδεχτεί δημόσια ότι έκανε λάθος με τη δήλωση Κίσινγκερ; Ή έστω ότι παρασύρθηκε από λάθος και αναξιόπιστες πηγές;
    Αντί αυτού θεωρεί μαγκιά να κουνάει το δάχτυλο στους πάντες με ύφος ξερόλα και να μπουρδολογεί ασύστολα επί παντός επιστητού… 😡

    Αυτό που θέλω να πω είναι ότι όλος αυτός ο μύθος μπορεί μια χαρά να στήθηκε από την Κανέλη χωρίς να λάβει υπ’ όψιν της την «αποκάλυψη» Σαββόπουλου, την οποία είναι πιθανό να μην γνώριζε κάν.

  114. BLOG_OTI_NANAI said

    Θολοκουλτούρα βρήκα από το 1984-1985:

    1984

    1985

  115. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο Αλιβιζάτος, που είχε αντιδράσει στην αναπαραγωγή της «δήλωσης» Κίσινγκερ από τον Γιανναρά, κατηγορήθηκε από τον Σαρτζετάκη ως «τοποτηρητής και αμύντωρ εν Ελλάδι της υπολήψεως του Κίσινγκερ» ☺
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.oodegr.com/oode/asynithista/synomosiologia/kisinger_1.htm&ved=2ahUKEwiGxde_sYPlAhXGa1AKHXlxDWIQFjACegQIARAB&usg=AOvVaw3v0sGW2Ox_oRGRXVDxCgtg&cshid=1570219249559

  116. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Νότης Μαυρουδής: Ο Σαββόπουλος «κλέφτης» μουσικών προϊόντων;
    Ο Νότης Μαυρουδής με κείμενό του σχολιάζει «μετά πάσης ειλικρίνειας» τα περί κλοπών του Διονύση Σαββόπουλου.

    https://www.ogdoo.gr/prosopa/dilwseis/notis-mavroudis-o-savvopoulos-kleftis-mousikon-proionton

  117. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Παρασκευή, 14 Ιουλίου 2017
    Λίβε(λ)λος κατά Σαββόπουλου

    http://www.zoornalistas.com/2017/07/blog-post_428.html

  118. (113) > με ύφος ξερόλα και να μπουρδολογεί ασύστολα επί παντός επιστητού
    πχ https://www.youtube.com/watch?v=aNk-n7yS7pA

  119. 88

    «Το θέμα δεν είναι τι άποψη έχουμε εμείς για το αν υπάρχει πρόβλημα λεξιπενίας. Το θέμα είναι τι έρευνα κάνει για το θέμα το αρμόδιο υπουργείο, βάσει ποιων επιστημονικών ερευνών και τι μέτρα προτίθεται να πάρει βάσει και πάλι επιστημονικής εξέτασης του ζητήματος. Απ’ ό,τι ξέρουμε, η «επίλυση» ανάλογων προβλημάτων εξαρτάται από τις πολιτικές σκοπιμότητες από και τις ιδεοληψίες του εκάστοτε υπουργού και των συμβούλων του.»

    Έβαλα την προσωπική μου άποψη σε παρένθεση, επειδή ήθελα να την εκφράσω, αλλά χωρίς να την θεωρώ ιδιαίτερα σημαντική για το συγκεκριμένο ζήτημα. Όσον αφορά την απάντησή σας όμως, με εκπλήσσει πραγματικά ότι θεωρείτε (αν πραγματικά το θεωρείτε) ότι υπάρχει έστω και μία πιθανότητα στο εκατομμύριο να κάνει έρευνα για πιθανό πρόβλημα λεξιπενίας το υπουργείο. Δεν αναφέρομαι καν σε πιθανότητες να κάνει επιστημονικές έρευνες οποιουδήποτε τύπου με στόχο να πάρει κάποια μέτρα. Για να είμαι ειλικρινής, εγώ δεν πιστεύω καν ότι τους απασχολεί αν υπάρχουν ή όχι προβλήματα στην παιδεία (όταν αυτά δεν έχουν σχέση με χρήματα). Δεν πιστεύω καν στις ιδεοληψίες του εκάστοτε υπουργού, για μένα κάτι τέτοιο θα ήταν, ειλικρινά, ένα βήμα μπροστά. Πιστεύω ότι οι υπουργοί λειτουργούν κυρίως (εντάξει, θα υπάρχουν κι εξαιρέσεις) με βάση το τι ζητούν οι ψηφοφόροι τους ή τι νομίζουν ότι θα τους φέρει περισσότερες ψήφους. Με άλλα λόγια, αν μπουν αύριο διπλάσιες ώρες αρχαίων στο γυμνάσιο, δεν θα είναι επειδή η υπουργός πιστεύει (λόγω ιδεοληψίας, όπως μαρτυρεί και το ίδιο το ρήμα «πιστεύω») ότι αυτό είναι απαραίτητο για τους ελληνόπαιδες, αλλά επειδή απλά θα νομίζει ότι με αυτό τον τρόπο η ΝΔ θα κερδίσει περισσότερες συμπάθειες.

  120. sarant said

    113 τέλος: Δεκτό.

    115 Γιάννη, τώρα που βλέπω το λινκ που έβαλες, να προσθέσω ότι στο Τουίτερ ανέκυψε ένα άλλο πολύ ενδιαφέρον θέμα που θα άξιζε ακόμα και χωριστό άρθρο.

    Στο βιβλίο του William Manlinson, Cyprus A Modern History

    αναφέρεται η δήλωση Κίσινγκερ με πηγή τον Μαρίνο. Δεν γράφει τίποτα για την αποκήρυξη της δήλωσης Κ. απο τον Μαρίνο, αντιθέτως ο Μάνλινσον γράφει «όπως μου επιβεβαίωσε ο Μαρίνος το 2002».

    Οπότε, ή ο Μαρίνος το 2002 ξανα-αλλαξε γνωμη (ή λέει στον καθένα ό,τι θέλει να ακούσει) ή ο Μάνλινσον λέει ψέματα

  121. BLOG_OTI_NANAI said

    Δεν ξέρω αν είχε αναφερεθεί ότι ο Κίσινγκερ είχε γράψει ένα βιβλίο με τίτλο «A World Restored» και εκεί περιλαμβάνεται ένα κεφάλαιο με τίτλο, «THE GREEK INSURRECTION«. Εκεί αναφέρονται οι προσπάθειες του Μέτερνιχ να καταπνίξει την ελληνική επανάσταση η οποία, όπως αναφέρεται:

    Βεβαίως δεν βρήκα κάτι που να ταιριάζει με τη δήλωση, αλλά ανέβασα το σχετικό κεφάλαιο, άμα κανείς έχει όρεξη να ρίξει μια ματιά: http://s000.tinyupload.com/index.php?file_id=61831521629130369989

  122. Triant said

    117: Ν’ αγιάσει ο στόμας του!

  123. zaphod said

    Δεν θυμάμαι που σκατά, αλλά ειμαι σίγουρος πως απο κάποιο βιβλίο του Πλεύρη μπαμπά ξεκινά η ιστορία

  124. Πέπε said

    Ο Σαββόπουλος ως μουσική μορφή (πείτε τραγουδοποιός, πείτε ποιητής, πείτε συνθέτης, πείτε μουσικός…):

    Το αν τα τραγούδια του είναι «συμπαθητικά» ή «μεγάλα» είναι σχεδόν τόσο υποκειμενικό όσο το αν συνδέονται ή όχι με αναμνήσεις της νιότης μας. Υπάρχουν όμως κάποια σημεία στη σταδιοδρομία του που τα θεωρώ αντικειμενικά:

    α) Αρκετές φορές υπήρξε εισηγητής και πρώτος διδάξας σε στυλ και ύφη που δεν είχαν ξανακουστεί. Μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να ήταν ο πρώτος που τα εισήγαγε στην Ελλάδα απ’ έξω, καθιστώντας έτσι και το ελληνικό τραγούδι μέτοχο και κοινωνό των διεθνών μουσικών εξελίξεων, ενώ σε άλλες να ήταν ο ευρετής μιας καινοτομίας που ακολούθησαν κι άλλοι αλλά σε καθαρά ελληνικό επίπεδο.

    β) Έχει κάνει πολύ περισσότερα από το να βγάζει τα δικά του τραγούδια. Από τον Σαββόπουλο ξεκίνησαν οι πάντες (παρόλο που κι ο Χατζιδάκις δεν υπελείπετο σ’ αυτό τον τομέα). Αν ψάξει κανείς να βρει όλους τους μουσικούς που, πριν τους μάθουμε, είχαν εμφανιστεί σε δεύτερους και τρίτους ρόλους σε δίσκους του Σαββόπουλου και όλους εκείνους των οποίων ο Σαββόπουλως έκανε την παραγωγή ή έγραψε ένα σημείωμα στους δίσκους τους (δηλαδή όλους όσους προώθησε), η λίστα θα είναι εντυπωσιακή. Πόσο μάλλον αν τύχει να μάθουμε, από συνεντεύξεις ή δεν ξέρω τι άλλες πηγές, κάπως περισσότερες λεπτομέρειες για το πώς ακριβώς επέδρασε ο Σαββόπουλος στη δημιουργία του έργου από το οποίο μάθαμε τον καθένα από αυτούς.

    Και εξακολουθεί ακόμη να την κάνει αυτή τη δουλειά.

    ___________________________

    Ο Σαββόπουλος ως διανοούμενος:

    Ο Σαββόπουλος δεν υφίσταται καν ως διανοούμενος. Ακόμη κι αν δεχτούμε (γιατί να μην το δεχτούμε;) ότι τα διάφορα έντυπα τεκμήρια διανόησης του Δ.Σ. που διαθέτει στο σπίτι ο Γ. Κατσέας (#89) είναι σοβαρά κείμενα στηριγμένα στη γνώση του αντικειμένου τους, και όχι δείγματα της χαρακτηριστικής ελληνικής στάσης του να κάνεις τον δάσκαλο επί παντός επιστητού, πετώντας συνεχώς αστήριχτες μπούρδες που παραπληροφορούν τον κόσμο (#104, Αεροζόλ), ακόμη και τότε, «διανοούμενος» δε σημαίνει απλώς να είσαι μορφωμένος και σκεπτόμενος και ενεργός. Πρέπει να έχει και κάποια απήχηση το πνευματικό σου έργο.

    Αυτό το παραλήρημα με τους παλμογράφους, ξέρετε πολλούς ανθρώπους που να το ξέρουν; Γλωσσολόγοι, γλωσσολογούντες και αναγνώστες Σαραντάκου. Πιστεύω ότι την κοινωνία συνολικά ούτε που την άγγιξε. Στην ουσία, είναι σαν να μην είχε ειπωθεί. Το ίδιο και ό,τι άλλο έχει πει σε πεζό λόγο, γραπτό ή προφορικό.

    ___________________________

    Και εν πάση περιπτώσει, η κύρια ιδιότητά του είναι η μουσική. Παρεμπιπτόντως είναι (έστω) και διανοούμενος. Αν ήταν βασικά διανοούμενος αλλά παρεμπιπτόντως έπαιζε και λίγη μουσική, και η μουσική του δε μας άρεσε, θα βάραινε πολύ αυτό στη συνολοκή εκτίμησή μας;

    Βασικά επιστήμων, παρεμπιπτόντως μουσικός:

    Βασικά πολιτικός, παρεμπιπτόντως μουσικός:

    Ασχολείται κανείς με την αξία της μουσικής τους;

  125. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    122. 🙂 🙂 🙂

    Και ο Δ.Σ. ήλθε επαρχιωτης στην ….Ομόνοια!

  126. BLOG_OTI_NANAI said

    Κυκλοφόρησε και δήλωση του Κίσινγκερ θετική για την ελληνική ιστορία στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων από το 1992:

  127. sarant said

    124 Μου άρεσε το σχόλιο

  128. BLOG_OTI_NANAI said

    Ο zoornalistas είναι λοβοτομημένος;

    «Στα τέλη της δεκαετίας του ’70, ο Ντίλαν έφαγε μια φλασιά κι έγινε χριστιανός. Ήταν η χειρότερη φλασιά που μπορούσε να φάει, αλλά ο Σαββόπουλος είναι έντιμος, όταν κλέβει κάποιον τον κλέβει και στα καλά και στα άσχημα: έγινε κι αυτός χριστιανός.«

  129. spyridos said

    128

    Παρακολουθώ με μεγάλη ευχαρίστηση σήμερα.
    Ακόμα και στα χειρότερά του ο Ντύλαν καλός ήταν.
    To Saved και το Slow Train Coming είναι καλά άλμπουμ όχι στα μεγάλα στάνταρ του Ντύλαν αλλά παραμένουν καλά.

  130. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Από τα πιο γουρμασμένα άρθρα και σχόλια σήμερα!
    Αυτό μου ήρθε αυθόρμητα να πω τελειώνοντας τώρα, μες τις νύχτες, την ανάγνωση.
    Και το άρθρο καλοχτισμένο και τα σχόλια ένα κι ένα. Σας διάβασα όλους με πολύ ενδιαφέρον.
    Μπράβο σας εκλεκτοί!
    Χόρεψα και ρέμβασα κι εγώ στην ακριβή νιότη με πολλά τραγούδια του (σιγά μην ήξερα για κλοπές και τέτοια 🙂 ) και του ΄χω χάρη γι΄αυτό.
    Ας βάλω κι εγώ δυο αναφορές περί Νιόνιου σκιάς να μη μείνω απόξω 🙂
    «Γιατί δε γουστάρω το Σαββόπουλο» 2007
    https://athens.indymedia.org/post/654259/

    «Κάτω τα χέρια από τον Σαββόπουλό μας» 2017
    Στη σελ.30:
    https://edromos.gr//wp-content/uploads/2017/07/dromos_369.pdf

    Για να κλείσω κεφάτα:
    Ο στίχος «θα σε καταγγείλω πονηρέ πολιτευτή στη φοιτητριούλα που σε έχει ερωτευτεί » έχει μπει στη μυθιστορία μας,των φιλενάδων, γιατί, το πάλαι, μια μας είχε νταλκά μ΄ένανε μπαγάσα πολιτικάμπουρα και στέργαμε με άσματα και ράματα (για τη γούνα του) να την ξεγατζώσουμε. 🙂

  131. gpoint said

    # 117, 122

    Αν δεν είχε ξεχάσει ν’ αναφερθεί στον παλιάτσο και τον ληστή θα ήταν το τέλειο άρθρο

    # 124

    Πέπε, από όσους προώθησε ο Δ.Σ, κάνοντας παραγωγή σε δίσκους των, έκαναν καλή καριέρα η Ελ. Αρβανιτάκη κι ο Παπάζογλου που είχαν όντως ιδιαίτερες φωνές. Αλλοι «θάφτηκαν» ίσως γιατί δεν τα βρήκαν στα δίκαια της μοιρασιάς αλλά δεν νομίζω πως κρίνεται σαν παραγωγός ο Δ.Σ. στο άρθρο

    Από την άλλη κανείς δεν ασχολείται με την μουσική του Τίτο γιατί δεν μπλέχτηκε σε καλλιτεχνικούς διαγωνισμούς κ.λ.π., για τον Αϊνστάιν λέγεται πως έπαιζε βιολί στα μακρινά ταξίδια του με τραίνο. και φυσικά έχει ασχοληθεί ο Ντύλαν μαζί του στο Desolation Row

    Einstein, disguised as Robin Hood
    With his memories in a trunk
    Passed this way an hour ago
    With his friend, a jealous monk
    NOW, he looked so immaculately frightful
    As he bummed a cigarette
    Then he went off sniffing drainpipes
    And reciting the alphabet
    You would not think to look at him
    But he was famous long ago
    For playing the electric violin
    On Desolation Row.

  132. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Επειδή
    α) τέτοια ώρα, τέτοια λόγια
    β) από τα «ελληνοψωνιστικά» ολισθήσαμε στο «τί -και αν- αξίζει ως δημιουργός ο Σαββόπουλος;» και ύστερα στο «είναι ο Σαββόπουλος διανοούμενος;»
    γ) πιθανότατα κυκλοφορούν μερικές εκατοντάδες ορισμοί του «διανοούμενου», οπότε ο κάθε ένας μπορεί να οχυρωθεί πίσω από έναν τέτοιον και να αρχίσει να πυροβολεί τους άλλους 🙂

    Σας αποχαιρετώ -και πάω για ύπνο- με έναν σχετικό ορισμό του Καστοριάδη: «Διανοούμενους θεωρώ όλους εκείνους που, ανεξάρτητα από το επάγγελμά τους, επιχειρούν να υπερβούν τη σφαίρα της ειδίκευσής τους και ενδιαφέρονται ενεργά για ό,τι συμβαίνει στην κοινωνία»

  133. Πέπε said

    @131

    > > Πέπε, από όσους προώθησε ο Δ.Σ, κάνοντας παραγωγή σε δίσκους των, έκαναν καλή καριέρα η Ελ. Αρβανιτάκη κι ο Παπάζογλου που είχαν όντως ιδιαίτερες φωνές. Αλλοι «θάφτηκαν» ίσως γιατί δεν τα βρήκαν στα δίκαια της μοιρασιάς αλλά δεν νομίζω πως κρίνεται σαν παραγωγός ο Δ.Σ. στο άρθρο.

    Ο Σαββόπουλος έχει βγάλει κι άλλους, που μπορεί να μην έκαναν όλοι τόσο περιφανή καριέρα όσο αυτοί οι δύο (ο Γερμανός έκανε, αλλά δεν έχω τόσο πολύ αυτόν κατά νου), αλλά που επηρέασαν περισσότερο τα μουσικά πράγματα. Δε λέω ότι αν δεν ήταν ο Σαββόπουλος δε θα ήταν κανείς άλλος στη θέση του, αλλά στη μουσική έχει ιδιοφυές στρατηγικό μυαλό.

    Το άρθρο δεν τον κρίνει ως παραγωγό, αλλά ούτε και ως μουσικό (ή συνθέτη, ποιητή κλπ.). Στα σχόλια προέκυψε αυτή η συζήτηση.

  134. […] Ένας από τους πιο ανθεκτικούς ελληναράδικους μύθους είναι, χωρίς αμφιβολία, ο μύθος για τη “δήλωση Κίσινγκερ”. Όπως πιθανότατα θα ξέρετε, ο μύθος συνίσταται στο ότι ο Αμερικανός πολιτικός είχε πει: Ο ελληνικός λαός είναι δυσκολοκυβέρνητος και γι’ αυτό πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτισμικές του ρίζες. Τότε ίσως συνετισθεί. Εννοώ, δηλαδή, να πλήξουμε τη… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2019/10/04/kissinger-2/ […]

  135. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

  136. leonicos said

    Έλειπα χτες

  137. voulagx said

    Απο το 2ο λινκ του #130 της Εφης:
    «Η απεύθυνση του Σαββόπουλου σε ένα μεγαλύτερο, άμορφο και ξένο στον πυρήνα τού έργου του ακροα-
    τήριο, δεν θα μπορούσε να συμβεί χωρίς συνέπειες.»
    Εμφανιζεται η απευθυνση στην προ Τσιπρα εποχη.
    Σε αλλο νημα επρεπε να το βαλω αυτο αλλα πού να το βρω τωρα.

  138. 124, 127,

    Κι εμένα

  139. Σ said

    Η ετερογονία των σκοπών. Το 128 με ώθησε να ανατρέξω στο λινκ του 117. Και το απόλαυσα.

  140. sarant said

    137 Κι εδώ που το έβαλες, καλό είναι.

  141. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @130, 137, 140. Αυτό σας άρεσε; Εμένα, το εξαιρετικό κείμενο.. 🙂

  142. Το βιογραφικό του Διονύση Σαββόπουλου είναι το τυπικό, της πολύ μεγάλης πλειοψηφίας ανθρώπων. Των συνηθισμένων και οικείων Άλλο άν δεν το κατανοεί έτσι στους πολύ οικείους του ο καθένας μας.
    Ο Βάρναλης έχει περιγράψει αυτό το ανθρώπινο φαινόμενο, ανεπανάληπτα, με έναν και μόνον στίχο του.
    «Πού είσαι, νιότη, πού ‘δειχνες πως θα γινόμουν άλλος!»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: